comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Electi gͦ post somnũ surrectionẽ appetunt: post sur-¬
rectionẽ uesꝑam prestolant᷑: quia & de peccato ad iusti¬
ciȩ lumen eiuigilant: &. in ipso iusticiȩ lumine positi.
semꝑ se contra illecebras tẽptationũ parant. Quas ni¬
mirũ ñ timent. s expectant: quia utilitati suȩ recti¬
tudinis. etiã ꝑ tep̾tamenta ꝓficere non ignorant. Quan-
rint: habere integr̃ã salutẽ nequeunt: quousq p̾sen
mͦ ipsa quoq ꝓspera callida hilaritate blandiuntur.
uicta animũ ad elationẽ uocant. Bonoꝵ gͥ uita usq
ad tenebras dolorib replet᷑: quia quousq tempus
corruptionis agit᷑. interna externaq afflictione con-¬
cutit᷑. Et salutis securitatẽ non inuenit: nͥ cũ diẽ
funditus tẽptationis relinquit. Unde bene & hȩc
homo deseruit. & sese in uoraginẽ corruptionis
mersit: unde nc̃ uel ꝑ inmunda oꝑa labit᷑. uł ꝑ

Expanded text:
Electi ergo post somnum surrectionem appetunt, post surElecti ergo post somnum surrectionem appetunt, post surrectionem vesperam praestolantur, quia et de peccato ad justitiae lumen evigilant, et in ipso justitiae lumine positi, semper se contra illecebras tentationum parant. Quas nimirum non timent, sed exspectant, quia utilitati suae rectitudinis etiam tentamenta proficere non ignorant. 22. Nurint, habere integram salutem 252 nequeunt, quousque dies modo ipsa quoque prospera, callida hilaritate blandiuntur. victa animum ad elationem vocant. Bonorum vita usque ad tenebras doloribus repletur, quia quousque tempus corruptionis agit, interna externaque afflictione concutitur, et salutis securitatem non invenit, nisi cum diem funditus tentationis relinquit. Unde bene et haec homo deseruit, et sese in corruptionis voraginem mersit; unde nunc vel per immunda opera labitur, vel per
Abbreviated transcription (Latin):
sp̃s ad suꝑna altius euehit. Nequaꝗͣ. nãq sic in
hac uita ꝑ exercitationẽ iusticiȩ peccatũ deseritur.
ut in eadem iusticia inconcusse maneat᷑. quia &¬
si iã a cordis habitaculo culpã rectitudo eluninat᷑.
ipsa tam̃ culpa quȩ repellit᷑ cogitationis nr̃ȩ forib
adsidens. ut sibi aꝑiat᷑ pulsat. Qd moyses quoq
spũaliter uinuit. cum facta corporalit̾ tẽporũ
momenta narrauit dicens. factũ ẽ mane ⁊ lux: atq
paulopt᷑ subitas. factũ ẽ uesꝑe. Creator qͥppe omĩum¬
humanȩ culpe prescius. tunc expressit in tẽpore: qđ
nuuc uersat᷑ in mente. Mane ⁊ lux qͥppe ad uesꝑum
ducit᷑. quia nimirũ lucẽ rectitudinis umbra sequit᷑
temptationis. Sed qr electoꝵ lux tẽptatione ñ extin¬
guit᷑. nequaꝗͣ nox sed uesꝑa facta ꝑhibet᷑. Quia ni-¬
mirũ sepe temptatio in corde rectoꝵ luinen.
iusticiȩ abscondit. sed non iuterunit: quasi ad pallo¬
rem trepidationis ꝑtrahit: s fonditus ñ extinguit.

Expanded text:
s ad superna altius evehit. Nequaquam enim sic in hac vita per exercitationem justitiae peccatum deseritur, ut in eadem justitia inconcusse maneatur, quia etsi jam a cordis habitaculo culpam rectitudo eliminat, ipsa tamen culpa quae repellitur, cogitationis nostrae foribus assidens, ut sibi aperiatur pulsat. Quod Moyses quoque spiritaliter innuit, cum facta corporaliter temporum momenta narravit, dicens: Facta est lux; atque paulo post subjiciens: Factum ehumanae culpae praescius, tunc expressit in tempore quod nunc versatur in mente. Lux quippe ad vesperum ducitur, quia nimirum lumen rectitudinis umbra sequitur tentationis. Sed quia electorum lux tentatione non exstinguitur, nequaquam nox, sed vespera facta perhibetur, quia nimirum saepe tentatio in corde rectorum lumen justitiae abscondit, sed non interimit; quasi ad pallorem trepidationis pertrahit, sed funditus non exstinguit.
Abbreviated transcription (Latin):
li consid̾ant: eo semetipõs cotidie a ꝑpetͣte neqͥtie sordib
sollicitiꝰ purgãt. Cũq ꝑituros alios frigesce̾ a uite amore
ꝯspiciũt: studiose se ad penitentie lam̃ta succend̃t. Uñ
ñ parcit. qͥ ꝯfiteri malum qd fec̃ ñ erubescit. In labore
qͥppe os mittere ẽ: hoc ad ꝯfessioẽm ꝑpetrate unqͥtatis
occupare.S iustꝰ ori suo ñ parcit: qr nrã uidicis diftͥcl p̃

Expanded text:
li considerant, eo semetipsos quotidie a perpetratae nequitiae sordibus sollicitius purgant. Cumque perituros alios frigescere a vitae amore conspiciunt, studiose se ad poenitentiae lamenta succendunt. Unde  parcit, qui confiteri malum quod fecit erubescit. In labore quippe os mittere est, hoc ad confessionem perpetratae iniquitatis occupare. Sed justus ori suo non parcit, quia nimirum i
Abbreviated transcription (Latin):
& spem de uenia amittunt. Unde flãmis ultrici-¬
b traditus. ñ sibi ut diximus. s opitulari fr̃ib con¬
cupiuit: quia nũꝗͣ se igniũ carere tormentis ad¬
uincto desperationis supplicio agnouit. Hinc sa¬
⁊ lomon ait. Qdcũq potest manus tua facere. instan¬
ter oꝑare: quia nec opus. nec ratio. nec scientia. nec

Expanded text:
et spem de venia amittunt. Unde, flammis ultricibet spem de venia amittunt. Unde, flammis ultricibus traditus, non sibi, ut diximus, sed opitulari fratribus concupivit, quia nunquam se ignium carere tormentis, adjuncto desperationis supplicio, agnovit. Hinc Salomon ait: Quodcunque potest manus tua facere, instanter operare, quia nec opus, nec rat
Abbreviated transcription (Latin):
offertur. cũ dr̃. m emento qr uentus est uita mea.
Ac si aꝑte diceret᷑. Transeuntẽ uelociter benignius
respice: quia & tanto a te uideri misericordius de-¬
beo : quanto ipse ã consideratione breuitatis meȩ
oculos ñ auerto. Sed quia dũ tempus uitȩ p̃sentis
abscidit᷑. ad oꝑationẽ ꝓmerendȩ ueniȩ ulterius non
ut uideat bona. Ad iudenda bona extincti oculꝰ
ñ redit: quia ad exhibenda recta oꝑa. exuta carne¬
anima non recurrit. Hinc ẽ qđ diues quẽ inferni
flãma cruciabat: qr semet ipsũ reparare operaudo
ñ posset agnouerat. Nam nequaꝗͣ sibi. s relictis fr̃ĩ¬
b ꝓdesse satagebat dicens. Rogo te pat̾ abrahã. uit
inittas lazarũ in doniũ patris meiͥ. habeo eiũ quinq¬
‸ fr̃s : ut testet᷑ illis. ne & ipsi ueniant in hunc lõcum¬
tormentoꝵ. Solet namq mestũ animũ spes uł falsa
refouere. Sed ut pęuã suã reꝓbi grauius sentiant:

Expanded text:
offertur, cum dicitur: Memento quia ventus est vita mea. offertur, cum dicitur: Memento quia ventus est vita mea. Ac si aperte diceretur: Transeuntem velociter benignus respice, quia et tanto a te videri misericordius debeo, quanto ipse a consideratione brevitatis meae oculos non averto. Sed quia dum tempus 255 vitae praesentis absciditur, ad operationem promerendae veniae ulterius non ut videat bona. - Ad videnda bona exstinctus oculus non redit, quia ad exhibenda recta oanima non recurrit. Hinc est quod dives quem inferni flamma cruciabat, quia semetipsum reparare operando non posset agnoverat, nequaquam sibi, sed relictis fratribus prodesse satagebat, dicens: Rogo te, pater Abraham, ut mittas Lazarum in domum patris mei. Habeo enim quinque fratres, ut testetur illis ne et ipsi veniant in lot namque moestum animum spes vel falsa refovere. Sed ut poenam suam reprobi gravius sentiant,
Abbreviated transcription (Latin):
sequentis ȩternitas ñ intendunt. Cũq soliditatem
ꝑhenuitatis ñ considerant: exiliũ patriã. tenebras
lumen. cursũ stacionẽ putaut: quia qui maiora nes¬
ciunt. iudicare de minimis nequaꝗͣ possunt. Ordo
mens reꝓba p̃sentis uitȩ cursũ ȩstimare ñ sufficit:
quia admirationi illius ex amore succũbit. Sc̃i aũ
uiri quo ad ȩterna cor eleuant: quã breue sit qđ
fine claudit᷑ pensant. Et eo eoꝵ sensib uilescit qđ
prȩterit. quo intellectu radiante interlucet qđ ac¬
ceptũ nũꝗͣ. recedit. Cũq infinitatẽ ꝑhennitatis as¬
piciunt: nequaꝗͣ iã ꝓ magno desiderant. quicquid
finis angustat. Sic subleuata mens extra tẽpoꝵ ter¬
minos ducit᷑: etiã cũ carne in tẽpore tenet᷑. & tanto
altius finienda despicit: quanto uerius infinita cog¬
noscit. Sed hȩc ipsa humanȩ breuitatis consideratio
auctori nr̃o magnę uirtutis oblatio est. Uude rec¬
te nunc cũ dep̃catione immolatio eiusdẽ uirtutis

Expanded text:
sequentis aeternitas non attendunt; cumque soliditatem perennitatis non considerant, exsilium patriam, tenebras lumen, cursum stationem putant, quia qui majora nesciunt, judicare de minimis nequaquam possunt. Ordo mens reproba praesentis vitae curcum aestimare non sufficit, quia admirationi illius ex amore succumbit. Sancti autem viri, quo ad aeterna cor elevant, quam breve sit quod fine clauditur pensant; et eo eorum sensibus vilescit quod praeterit, quo intellectu radiante interlucet quod acceptum nunquam recedit; cumque infinitatem perennitatis aspiciunt, nequaquam jam pro magno desiderant quidquid finis angustat. Sed sublevata mens extra temporum terminos ducitur, etiam cum carne in tempore tenetur; et tanto altius finienda despicit, quanto verius infinita cognoscit. Sed haec ipsa humanae brevitatis consideratio auctori nostro magnae virtutis oblatio est. Unde recte nunc cum deprecatione immolatio ejusdem virtutis
Abbreviated transcription (Latin):
expectabo uesꝑam. In nocte quippe dies queritur:
in die uesꝑa desiderat᷑: quia nimirũ dolor ñ ꝑuit¬
tit placere quȩ ad sunt. Cũq mentẽ ꝑ experunentũ
p̃sentiũ afficit: semꝑ hanc quasi consolante deside¬
rio. ad alia ꝑ expectationẽ tendit. Sed quia & af¬
flicta mens ꝑ appetitũ ducit᷑. & tam̃ dolor eius etiã
doloris exprimit᷑: cũ ꝓtinus subinfert᷑. Inluta est¬

Expanded text:
exspectat futura. --In nocte quippe dies quaeritur, in die vespera desideratur, quia nimirum dolor non permittit placere quae adsunt; cumque mentem per experimentum praesentium afficit, semper hanc quasi consolante desiderio ad alia per exspectationem tendit. Sed quia et afflicta mens per appetitum ducitur, et tamen dolor ejus etiam doloris exprimitur, cum protinus subinfertur: CAPUT
Abbreviated transcription (Latin):
iusticiȩ querit᷑: & cum uirtutũ ꝓspera mentẽ ele-¬
uant. adiutrix aduersitas desiderat᷑: ut profec¬
to animus cũ uirrutũ suarũ gaudio plus quã
deb& attollit᷑: ꝑ contrarietatẽ presentis uitȩ edito
merore solidetur. Unde & nequaꝗͣ. formidabo ues¬
ꝑam dr: sed expectabo. Expectamus & enĩ ꝓspera:
formidamus aduersa. Uirgͥ iustus uesꝑam expec-¬
tat᷑: qr cũ exerceri hunc tribulatione necesse est:
ipsa ei fit aduersitas ꝓspera. Potest uesperȩ noĩe.¬

Expanded text:
justitiae quaeritur; et cum virtutum prospera mentem elevant, adjutrix adversitas desideratur, ut profecto animus, cum virtutum suarum gaudio plus quam debet attollitur, per contrarietatem praesentis vitae edito moerore solidetur. Unde et nequaquam Formidabo vesperam dicitur, sed Exspectabo. Exspectamus etenim prospera, formidamus adversa. Vir igitur justus vesperam exspectat, quia cum exerceri hunc tribulatione necesse est, ipsa ei fit adversitas prospera. 21. Tentationi
Abbreviated transcription (Latin):
ad actionũ terminũ ꝑuenimꝰ. ñ obtinentes quȩ
appetimꝰ: laborasse nos inuacuũ dolemus. Non so¬
lũ gͥ dies. s m̃ses uacuos ducimꝰ : cũ nos in terre¬
nis actionib sine fructu laborasse. ñ ex actionum
principio sed fine pensamus. Cũ enĩ labores nr̃os
aduersitas sequit᷑. quasi uitȩ nr̃ȩ uacui menses ar-¬
guunt᷑: quia ex cõpletione actionũ agnoscit᷑. ꝙͣ
frustra in actionib sudabat᷑. Sed qr in sacro elo
quio ñnũꝗͣ nox ꝓ ignorantia ponit᷑. paulo adtes¬
tante qui uenturã uitã scientib discipulis dicit.
om̃s uos filii lucis estis & filii diei. ñ sumꝰ noctis
neq tenebraꝵ : quib p̾misit. uos aũ fr̃s ñ estis in¬

Expanded text:
ad actionum terminum pervenimus, non obtinentes quae ad actionum terminum pervenimus, non obtinentes quae appetimus, laborasse nos in vacuum dolemus. Non solum igitur dies, sed et menses vacuos ducimus, cum nos in terrenis actionibus sine fructu laborasse, non ex actionum principio, sed fine pensamus. Cum enim labores nostros adversitas sequitur, quasi vitae nostrae vacui menses arguuntur, quia ex completione actionum agnoscitur quam frustra in actionibus sudabatur. 17. De inani hoquio nonnunquam nox pro ignorantia ponitur, Paulo attestante, qui venturam vitam scientibus discipulis dicit: Omnes vos filii lucis estis, et filii diei; non sumus noctis neque tenebrarum ; quibus praemisit: Vos au
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ ĩ ea ĩa positi adhuc uoluptatibꝰ defluunt. & ꝓĩde fructu
boni oꝑis ñ ditant᷑. m̃se uacuo ducit. qr uitȩ tẽꝑa sine retͥ¬
butioĩs munere expendit. In his uͦ qͥ ȩt̾tus desideriis dediti.
mundi huius aduersa
patiunt᷑. laboriosas noctes enumerat: qr tribu¬
lationũ tenebras. quasi in caligine uitȩ p̃sentis por-¬
tat. In his aũ qui & transeuntẽ mundũ diligunt.
& tam̃ eius contrarietate fatigant᷑: simul menses
uacuos & noctes laboriosas tolerat: quia eoꝵ uitã
& retributio subsequens nulla remunerat: & prȩ¬
sens tribulatio angustat. Recte aũ nequaꝗͣ. dies:.
sed in eis menses uacuos habere se ꝑhib&. Mensiũ
quippe noĩe. dierũ collectio & sũma signat᷑. ꝑdiẽ
g unaqueq actio exprimi potuit: ꝑ menses autẽ
actionũ finis innuit᷑. & sepe cũ in hoc mundo ali¬
quid agimꝰ: intenta spei alacrirate suspensi. hoc
ipsũ qđ agimus uacuũ ñ putamꝰ. Sed postquã

Expanded text:
tibus defluunt, et proinde fructu boni operis non ditantur, menses vacuos ducit, quia vitae tempora sine retributionis munere expendit. In his vero qui, aeternis desideriis dediti mundi hujus adversa patiuntur, laboriosas noctes enumerat, quia tribulationum tenebras quasi in caligine vitae praesentis portat. In his autem qui et transeuntem mundum diligunt, et tamen ejus contrarietate fatigantur, simul menses vacuos et noctes laboriosas tolerat, quia eorum vitam et retributio subsequens nulla remunerat, et praesens tribulatio angustat. Recte autem nequaquam dies, sed in eis menses vacuos habere se perhibet. Mensium quippe nomine dierum collectio et summa signatur. Per diem ergo unaquaeque actio exprimitur, per menses autem actionum finis innuitur. Et saepe cum in hoc mundo aliquid agimus, intenta spei alacritate suspensi, hoc ipsum quod agimus vacuum non putamus; sed postquam
Abbreviated transcription (Latin):
ignorantiȩ suȩ caliginẽ ad amorẽ rectitudinis re-¬
deunt: & ueritatis radiis illustrati fletibꝰ diluunt. qd̾
errauerunt. Illuminatus & enĩ quisq respicit: ꝗͣ t᷑pe
uo. & desideranti finẽ mercennario cõparat dicens.
S icut seruu desiderat umbr̃a: & sic̃ mercennariꝰ p̃stola¬
t᷑ finẽ oꝑis sui: sic & ego habui menses uacuos & noctes
laboriosas enumeraui mͥ. In cõparatione gͦ duo sunt¬
quȩ p̃misit: in expressione etiã fatigationis duo
os reddidit: quia quo magis ȩternũ refrigeriũ quȩ¬
rit᷑: eo magis conspicit᷑. ꝙͣ uacue ꝓ ista uita laborat᷑.
Ad prestosantẽ uͦ laboriosas noctes subintulit. qr
quo magis ex termino oꝑis p̃miũ qd̾ asseqͣmur inspi¬
cimus: eo magis ingemiscimus. diu nos nescisse quod
q̃reremus. U̾nde & ipsa penirentis cura uigilant᷑
ex primit᷑. ut laboriosas noctes euumerasse dicat᷑:
quia quanto uerus ad dm̃ reuertim᷑: tanto subtiliꝰ

Expanded text:
ignorantiae suae caliginem ad amorem justitiae convertuntur, et veritatis radiis illustrati fletibus luunt, quod erraverunt. Illuminatus enim quisque respicit, quam turpe vo et desideranti finem mercenario comparat, dicens: Sicut servus desiderat umbram et sicut mercenarius praestolatur finem operis sui: sic et ego habui menses vacuoslaboriosas enumeravi mihi. In comparatione enim duo suntraemisit. In expressione etiam fatigationis duo os reddidit, quia quo magis aeternum refrigerium quaeritur, eo magis conspicitur quam vacue pro vita ista laboratur. Ad praestolantem vero laboriosas noctes subintulit, quia quo magis ex termino operis praemium quod assequamur inspicimus, eo magis ingemiscimus diu nos nescisse quod quaerimus. Unde et ipsa poenitentis cura vigilanter exprimitur, ut laboriosas noctes enumerasse diceretur, quia quanto verius ad Deum revertimur, tanto subtilius
Abbreviated transcription (Latin):
te & pondere laboris addicit. Cũ uͦ lassescentẽ
animũ ad considerandũ oꝑis p̃miũ reuocat: uigo¬
rẽ mox animi ad exercitiũ laboris reformat. Et
qđ graue perpendit ex oꝑe: leue existimat ex re¬
muneratione. Sic sic ȩlecti quiq cũ mundi huius
aduersa paciunt᷑: cũ honestatis contumelias. rerũ
dãpna. cruciatus corporis tolerant: eẽ grauia qͥb
exercent᷑ pensant. Sed cũ mentis oculũ ad ȩternae
patria considerationẽ tendunt: ex cõparatione
premii ꝗͣ sit leue ꝗđ paciunt᷑ inueniunt. Qđ enĩ
ualde eẽ inportabile ex dolore ostendit᷑. conside¬
ratione ꝓuida ex remuneratione leiuigat᷑. Hinc
ẽ qđ paulus semꝑ se ipso robustior ꝯtͣ adu̾sa erigit᷑.
qr nimirũ finẽ sui oꝑis sic̃ mercennarius presto.
lat᷑. Graue nãq qđ sustinet ęstimat: sed leue hoc
ꝑ p̃mii considerationẽ pensat. Ipse quippe ꝙͣ sit

Expanded text:
te et pondere laboris addicit; cum vero lassescentem te et pondere laboris addicit; cum vero lassescentem animum ad considerandum operis praemium revocat, vigorem mox animi ad exercitium laboris reformat, et quod grave perpendit ex opere, leve existimat ex remuneratione. Sic sic electi quique cum mundi hujus adversa patiuntur, cum honestatis contumelias, rerum damna, cruciatus coexercentur pensant; sed cum mentis oculum ad aeternae patriae considerationem tendunt, ex comparatione praemii, quam sit leve quod patiuntur inveniunt. Quod enim valde esse importabile ex dolore ostenditur, consideratione provida ex remuneratione levigatur. Hinc est quod Paulus semper seipso robustior contra adversa erigitur, quia nimirum finem sulatur. Grave namque quod sustinet aestimat, sed leve quippe hoc per praemii considerationem pensat. Ipse quippe quam sit
Abbreviated transcription (Latin):
me ꝑ ipsas meȩ ꝓuidentię imaginationes terres. Bene
aũ dr̃. & releuabor loquens mecũ in stratu meo.
Quia nimirũ cũ ad mentis nr̃e silentiũ fessi reuer-¬
tim᷑. quasi in stratu colloquentes. occulta intra nos
cogitationũ uerba uersamus. Seo hȩc ipsa nr̃a collo-¬
cutio in pauorẽ uertit᷑: quia ex illa uehementius
intellectus nobis qui terrorẽ districti iudicis inten
tae.aꝑit᷑. Ne quis uͦ hȩc studeat iuxta litterã ꝑseru¬
tari: exquirendũ magnopere est. quot modis tan¬
gant animũ imagines somnioꝵ. Auquando nãq¬

Expanded text:
per ipsas meae providentiae per ipsas meae providentiae elevabor, loquens mecum in stratu meo, 262 quia nimir um cum ad mentis nostrae silentium fessi revertimur, quasi in stratu colloquentes, occulta intra nos cogitationum verba versamus. Sed haec ipsa nostra collocutio in pavorem vertitur, quia ex illa vehementius intellectus nobis, qui terrorem judicis intenae. --Ne quis vero haec studeat juxta litteram perscrutari, exquirendum magnopere est quot modis tangant animum imagines somniorum. Aliquando namq
Abbreviated transcription (Latin):
somnii uisione turbant᷑. Contẽplant᷑ enĩ ꝗͣ distͥc¬
tus uidex ueniat: qui dũ ui immensȩ magnitu¬
dinis cordiũ secreta illuminat. om̃s ante oculos
culpas reuocat. Pensant quanta illa sit uere-¬
cundia in conspectu tunc tocius humani generis.
angłoꝵ om̃iũ archangłoꝵq confundi. ꝑpendunt
qͥ post confusionẽ cruciatus maneat: cũ & reatꝰ
animũ inmortaliter inorientẽ. & indeficienter
deficientẽ carnẽ gehenna consumat. Cum itaq
tã pauida imaginatione mens quatit᷑. qͥd aliud
ꝗͣ. in stratu triste somniũ uidet᷑: Dicat gͦ. Si
dixero consolabit᷑ me lectulus ms̃. & releuabor
Sloquens mecũ in stratu meo: terrebis me ꝑ sõnia.
& ꝑ uisiones horrore concuties. Ac si apte fateat᷑
dicens. Si exteriora fugiens iutrorsus redeo: &
ut cũq requiescere in cordis cubili concupiseo: ibi me
dũ districtionis tuȩ contemplatiõnis subicis. uehem̃t᷑

Expanded text:
somnii visione turbantur. Contemplantur enim quam districsomnii visione turbantur. Contemplantur enim quam districtus judex veniat, qui, dum vi immensae magnitudinis cordium secreta illuminat, omnes ante oculos culpas reducat. Pensant quanta illa sit verecundia, in conspectu tunc totius humani generis, angelorum omnium, archangelorumque confundi. Perpendunt qui post confusionem cruciatus maneat, cum et reatus animum immortaliter morientem et indeficienter deficientem carnem gehenna consumat. Cum itaque tam pavida imaginatione mens quatitur, quid aliud quam in stratu triste somnium videtur? Dicat ergo: Si dixero Consolabitur me lectulus meus, et relevabor loquens mecum in stratu meo, terrebis me per somnia, et per visiones horrore concuties. Ac si aperte fateatur, dicens: Si, exteriora fugiens, introrsus redeo, et utcunque requiescere in cordis cubili concupisco, ibi me, dum districtionis tuae contemplationi objicis, vehementer
Abbreviated transcription (Latin):
cũ carius exterius pugna ñ fuerit. Nam quousq
caro illicita agit. qr quasi domus nr̃e paries quatit᷑.¬
cubiculi etiam cubile turbat᷑. Unde & recte ꝑ eun¬
dẽ psalmistã dr̃. Uniuersũ stratũ eius uersasti
in infirmitate eiꝰ: quia dũ nos tẽp̾tatio carnis con¬
cutit: tremefacta nr̃a infirinitas. etiã mentis cu-¬
bile confundit. Quid uͦ hoc loco somnia uł uisio¬
nes accipimꝰ. nͥ imaginationes ultimi districtiq
examinis: qđ iam utcũq ꝑ timorẽ cernimꝰ. s tam̃
ut ẽ ueraciter ñ uidemus. Scĩ itaq uiri ut dixi¬
mus. ad cordis semꝑ secreta redeunt. cũ ab hoc
mundo ł ultͣ uotiu ꝓspera. uł ultra iures aduersa pa¬
ciunt᷑: atq externis laborib fessi. quasi stratũ uł
lectulũ cubilia mentis petunt. Sed dũ qͥbdã imagi¬
nationibus cogitationũ ꝙͣ sint subtilia iudicia
diuina conspiciunt: quasi in ipsa strati sui requie

Expanded text:
cum carnis exterius pugna non fuerit. Nam quousque cum carnis exterius pugna non fuerit. Nam quousque caro illicit, quia quasi domus nostrae paries quatitur, etiam cubile turbatur. Unde et recte per eumdem Psalmistam dicitur: Universum stratum ejus versasti in infirmitate ejus , quia dum nos tentatio carnis concutit, tremefacta nostra infirmitas etiam mentis cubile confundit. Quid vero hoc loco somnia vel visiones accipimus, nisi imaginationes ultimi districtique examinis? quod jam utcunque per timorem cernimus, sed tamen ut est veraciter non videmus. Sancti itaque viri, ut diximus, ad cordis semper secreta redeunt, cum ab hoc mundo vel ultra votum prospera, vel ultra vires adversa patiuntur; atque, externis laboribus fessi, quasi stratum vel lectulum, cubilia mentis petunt. Sed dum quibusdam imaginationibus cogitationum quam sint subtilia divina judicia conspiciunt, quasi in ipsa strati sui requie
Abbreviated transcription (Latin):
nãq eloquio lectus. cubile. uel stratũ: secretum
sol& cordis intelligi. hinc ẽ enĩ qđ sub uniuscuiꝰq
aniiȩ specie spousa occultis stimulis scĩ amoris
excitata: in canticis canticoꝵ dicit. In lectulo meo
ꝑ noctes quesiui. quẽ diligit anima mea. In lectu
lo quippe & ꝑ noctem dilectus querit᷑: quia nimi¬
rũ inuisibilis conditoris species. repressa ot̃i cor-¬
poreȩ uisionis imagine in cubili cordis inueni¬
t̃. Unde & isdem suis dilectorib ueritas dicit.
Regnũ dĩ intra uos est. Et rursũ. Si ego ñ abiero:
paraclytus ñ ueniet. Ac si aꝑte dicer&. Si ab in¬
tentionis ur̃ȩ oculis corpus non subtraho: ad in-¬
tellectum uos inuisibilem. ꝑ consolatorẽ spm̃ ñ ꝑ
duco. Hinc de iustis ꝑ psalmistã dr. Exultabunt
scĩ in gła: letabunt᷑ in cubilib suis. Quia scił. cũ
mala ab exteriorib fugiunt: securi intra mentiũ
secreta głaut᷑. Sed tunc leticia cordiũ ꝑfecta erit.

Expanded text:
namque eloquio lectulus, cubile, vel stratum, secretum solet cordis intelligi. Hinc est enim quod sub uniuscujusque animae specie sponsa, occultis stimulis sancti amoris excitata, in Canticis canticorum dicit: In lectulo meo per noctes quaesivi quem diligit anima mea . In llo quippe, et per noctem dilectus quaeritur, quia nimirum invisibilis conditoris species repressa omni corporeae visionis imagine, in cubili cordis invenitur. Unde et eisdem suis dilectoribus Veritas dicit: Regnum Dei intra vos est . Et rursum: Si ego non abiero, Paraclitus non veniet . Ac si aperte diceret: Si ab intentionis vestrae oculis corpus non subtraho, ad intellectum vos invisibilem per consolatorem Spiritum non perduco. Hinc de justis per Psalmistam dicitur: Exsultabunt sancti in gloria, laetabuntur in cubilibus suis , quia scilicet cum mala ab exterioribus fugiunt, securi intra mentium secreta gloriantur. Sed tunc laetitia cordium erit perfecta
Abbreviated transcription (Latin):
tatis se ꝑhibeat insinuat: quẽ pupillũ
uocat. Quia uͦ ab amore recedere etiam
lesa caritas nescit: & subuerti uelle se quȩ¬
rit᷑: & tam̃ amicũ se eẽ testatur. Cuius
uerba ut sepe iam diximus. sic eidẽ spe¬
cialiter congruunt: ut tam̃ ꝑ hȩc ex
ꝓphetico spũ etiã sententiȩ fidelis popłi.
ex uoce ȩccłiȩ uniuersalis exprimantur.
Qui hereticoꝵ contrarietatẽ tolerans. & infirmũ
se ꝑ humilitatẽ conspicit: & tam̃ a seruaude di¬

Expanded text:
at insinuat, quem pupillum vocat; quia vero ab amore recedere etiam laesa charitas nescit, et subverti velle se queritur, et tamen amicum se esse testatur. Cujus verba, ut saepe jam diximus, sic eidem specialiter congruunt, ut tamen per haec ex prophetico spiritu etiam sententia fidelis populi, ex voce Ecclesiae universalis, exprimatur, qui haereticorum contrarietatem tolerans, et infirmum se per humilitatem conspicit, et tamen a serva
Abbreviated transcription (Latin):
sp̃c mei. Tribulatõ qͥppe sp̃c linguã ꝯmouet: ut reatũ pra¬
ui oꝑis uox ꝯfessioĩs ĩpugnet. Sciendũ qͦq ẽ. qi sepe & re
qͣs uocib ꝯfessionis aꝑũt. distͥcte aĩaduersioĩs fletib inse¬
quunt᷑. uñ bñ beatꝰ iob pꝰtqͣm se ori suo ñ parce̾ spopondit:
tͥbulatõnẽ mox sp̃c subdidit. Ac si aꝑte fat̾et᷑ dicẽs Sic rea-¬
tũ lingua loqͥt᷑ ut neqͣqͣm exper᷑a meroriᷤ stimulo ꝑ alia sp̃e¬

Expanded text:
ritus mei. - Tribulationem quippe spiritus lingua commovet, ut reatum pravi operis vox confessionis impugnet. Sciendum quoque est, quia et saes vocibus confessionis aperiunt, districtae animadversionis fletibus insequuntur. Unde bene beatus Job postquam se ori suo non parcere spopondit, tribulationem mox spiritus subdidit. Ac si aperte fateretur, dicens: Sic reatum lingua loquitur, ut nequaquam expers a moeroris stimulo per alia sp
Abbreviated transcription (Latin):
paulo subtilius indaget᷑. Ipsa quippe uacuos m̃ses
hab&: quȩ in infirmis suis terrenas actiones absq
uitȩ p̃mio defluentes sustin&e. Ipsa noctes labori¬
osas enumerat: quȩ in mẽbris fortib multiplices
tribulationes portat. In hac & enĩ uita quȩdam
laboriosa st̃. quȩdã uacua: quȩdã uͦ uacua simul
& laboriosa. Amore quippe conditoris p̃sentis ui¬
te tribulationib excerceri. laboriosũ quidẽ est.
s uacuũ ñ ẽ. Amore aũ scłi uoluptatib solui. uacuũ qͥd̾e
ẽ: s ñ laboriosũ. Amore uͦ eiꝰde scli. adu̾sa aliqͣ ꝑpeti. &

Expanded text:
paulo subtilius indagatur. Ipsa quippe menses vacuos paulo subtilius indagatur. Ipsa quippe menses vacuos habet, quae in infirmis membris suis terrenas actiones absque vitae praemio defluentes sustinet. Ipsa noctes laboriosas enumerat, quae in membris fortibus multiplices tribulationes portat. In hac etenim vita quaedam laboriosa sunt, quaedam vacua. Quaedam vero vacua simul et laboriosa. Amore quippe conditoris, praesentis vitae tribulationibus exerceri, laboriosum quidem est, sed vacuum non est. Amore autem saeculi, voluptatibus solvi, vacuum quoque est, sed non laboriosu
Abbreviated transcription (Latin):
mͥ. Electi quippe conditori rerũ seruiunt: & sepe
rerũ inopia coangustant᷑: ꝑ amorẽ dõ inherent:
& tam̃ subsidiis uitȩ p̃sentis egent. Qui gͥ ꝑ actio¬
nes suas p̃sentia ñ quęrunt: a mundi cõpendiis ua¬
cuos menses ducunt. Noctes quoq laboriosas tole¬
rant : qr aduersitatũ tenebras ñ solũ usq ad inopiã.
sed sepe usq ad corporis cruciatũ portant. Despe¬
ctũ nãq egestatẽq ꝑpeti: laboriosũ bonis mentib
ñ est. Sed cũ usq ad afflictionẽ carnis aduersitas
uertit᷑: labor ꝓculdubio ex dolore sentit᷑. Potest etiã
sed p̃miũ necdũ tenae. Hoc tolerat: illud expectat.
Noctes uͦ laboriosas enumerat: quia aduersitates si¬
bi p̃sentis temporis. sese in uirtutib ex ecendo co¬
aceruat. Nam si ꝓficere in mente ñ appetit: in inꝰ
fortasse aspera quȩ mundi st̃ sentit. Quȩ tam̃ sen¬
tentia si ad uocẽ sc̃ę eccłiȩ ducit᷑: intellectus eius

Expanded text:
mihi Electi quippe Conditori rerum serviunt, et saepe mihi Electi quippe Conditori rerum serviunt, et saepe rerum inopia coangustantur. Per amorem Deo inhaerent, et tamen subsidio vitae praesentis egent. Qui igitur per actiones suas praesentia non quaerunt, a mundi compendiis vacuos menses ducunt. Noctes quoque laboriosas tolerant, quia adversitatum tenebras non solum usque ad inopiam, sed saepe usque ad corporis cruciatum portant. Despectum namque egestatemque perpeti, laboriosum bonis mentibus non est; sed cum usque ad afflictionem carnis adversitas vertitur, labor procul dubio ex dolore sentitur. Potest etiamsed praemium necdum tenet; hoc tolerat, illud exspectat. Noctes laboriosas enumerat, quia adversitates sibi praesentis temporis sese in virtutibus exercendo coacervat. Nam si proficere in mente non appetit, minus fortasse aspera, quae mundi sunt, sentit. Quae enim sententia, si ad vocem sanctae Ecclesiae ducitur, intellectus ejus
Abbreviated transcription (Latin):
S una minus accepit. Qui ter uirgis cesus: semel lapi¬
datus ẽ. ter naufragiũ passus ẽ: nocte & die in ꝓ¬
⁊ fundũ maris fuit. Qui ꝑicula fluminũ. latronum.
Sex genere. ex gentib. in ciuitate. in solitudine. in
mari: in falsis fr̃ib ꝑtulit. Qui in labore & erũpua.
Sin ieuiniis multis: in fame & siti. in frigore & nudi¬
tate laborauit. Qui foris pugnas: intus timores¬
‸ sustinuit. Qui ultra uires grauatũ se ẽẽ asserit: dicẽs.
Supra modũ grauati sumus. supͣ uirtutẽ: ita ut tede
r& nos etiã uiuere. Sed quomͦ remunerationis lin¬
teo sudorẽ tanti laboris tergat: ipse denuntiat di¬
‸cens. Non sunt condignȩ passiones huiꝰ tẽporis:
ad suꝑuenturã głam quȩ reuelabit᷑ in nobis. finẽ
itaq oꝑis quasi mercennarius prestolat᷑: qͥ dũ ꝓ fecꝰ¬
tũ remunerationis considerat. uile existimat. qđ pe¬
ne deficiens laborat. Apte aũ subdit᷑. Sic & ego ha¬
bui menses uacuos: & noctes laboriosas enumeraui

Expanded text:
s una minus accepit: qui ter virgis caesus, semel lapidatus est, ter naufragium passus, nocte et die in profundo maris fuit: qui pericula fluminum, latronum, ex genere, ex gentibus, in civitate, in solitudine, in mari, in falsis fratribus pertulit: qui in labore, et aerumna, in jejuniis multis, in fame et siti, in frigore et nuditate laboravit: qui foris pugnas, intus timores sustinuit : qui ultra vires gravatum se esse asserit, dicens: Supra modum gravati sumus, supra virtutem, ita ut taedret nos vivere . Sed quomodo remunerationis linteo sudorem tanti laboris tergat, ipse denuntiat, dicens: Non sunt condignae passiones hujus temporis ad futuram gloriam, quae revelabitur in nobis . Finem itaque operis quasi mercenarius praestolatur, qui dum profectum remunerationis considerat, vile aestimat, quod pene deficiens laborat. Apte itaque subditur: Sic et ego habui menses vacuos, et noctes laboriosas enumeravi
Abbreviated transcription (Latin):
eum cui condescendere negligit. nequaꝗͣ. le¬
uat. Amici gͥ beati iob ut afflictũ ã dolore
suspenderent. curauerunt necessario simul
dolere. & cum uulneratũ illius corpꝰ uiderent:
studuerunt ipsi uestes scindere. Cũ immuta-¬
tũ conspicerent. studuerunt puluere capita
fedare: quatinus afflictus uir tanto facilius
eoꝵ uerba reciperet. quanto in eis suũ aliqͥd
endũ est: quia is qui afflictũ consolari deside¬
rat. mensurã necesse ẽ dolori quẽ suscipit po¬
nat : ne ñ solum dolentẽ ñ muleeatꝰ sed itẽ¬
perate dolens afflicti anunũ ad pondus despe-¬
rationis p̃mat. Sic eiũ dolor nr̃ merentium
se colligerdũ nst: qđ annci beati iob plus quã
necess fuerat in consolatione doluerunt.
Qui dũ ꝑcussimẽ cernunt. sed ꝑcussi m̃tẽ nes¬
ciunt᷑. ita ĩ inmenso luctu uersi st̃ͥ ac si ꝑcussuᷤ
uir tantę fortitudinis in plaga corporis. etiã

Expanded text:
eum, cui condescendere negligit, nequaquam leeum, cui condescendere negligit, nequaquam levat. Amici igitur beati Job ut afflictum a dolore suspenderent, curaverunt necessario simul dolere; et cum vulneratum illius corpus viderent, studuerunt ipsi vestes scindere; et cum immutatum conspicerent, studuerunt pulvere capita foedare; quatenus afflictus vir tanto facilius eorum verba reciperet, quanto in eis suum aliquid d inter haec sciendum est quia is qui afflictum consolari desiderat, mensuram necesse est dolori quem suscipit ponat, ne non solum dolentem non mulceat, sed intemperate dolens, afflicti animum ad pondus desperationis premat. Sic enim dolor noster moerentium se colligendum est 82 quod amici beati Job plusquam necesse fuerat, in consolatione doluerunt, qui dum percussionem cernunt, sed percussi mentem nesciunt, ita in immensum luctum versi sunt, ac si percussus vir tantae fortitudinis, in plaga corporis, etiam
Abbreviated transcription (Latin):
cęlum. Quia ꝑcussi speciem plaga mutauerat:
anuci plorantes exclamant. Uestes scindunt.
capita puluere asꝑgunt: ut cum muratũ
tũ ad quẽ uenerant ceruerent: ipsã etiã con-¬
solatorũ speciem spontaneus dolor inmutar&.
Orcdo quippe consolationis e̾: ut cũ uolumus
afflictũ quẽpiam a merore suspendere. stude¬
anus prius inerendo eius luctui concordare.
Dolentẽ nãq non potest consolari. qͥ ñ concor¬
dat dolori: quia eoipso quo a merentis affli-¬
c̾tioue discrepat. minus ab illo recipit᷑. eui
mentis qualitate separat᷑. Seo emolliri pruis
debet animus ut afflcto congruat. congru¬
ens inhereatꝰ. inherens trahat. Neq enĩ ferrũ
ferro coniungit᷑. si non utrũq ex ustione ignis
liquet᷑. & durũ molli ñ adheret. nisi prius¬
eius duricia temꝑata mollescat: ut quasi hoc
ipsũ fiat. quo curat᷑ ut teneat. Sic nec iacen-¬
tes erigunus. nͥ a rigore nr̃i status inclineinur:
qr dũ rectitudo stantis a iacente discrepat:.

Expanded text:
ponat. --Quia percussi speciem plaga mutaverat, amici plorantes exclamant, vestes scindunt, capita pulvere aspergunt; ut cum mutatum eum, ad quem venerant, cernerent, ipsam etiam consolatorum speciem spontaneus dolor immutaret. Ordo quippe consolationis est, ut cum volumus afflictum quempiam a moerore suspendere, studeamus prius moerendo ejus luctui concordare. Dolentem namque non potest consolari, qui non concordat ejus dolori, quia eo ipso, quo a moerentis afflictione discrepat, minus ab illo recipitur, a quo mentis qualitate separatur. Emolliri itaque prius debet animus, ut afflicto congruat, congruens inhaereat, inhaerens trahat. Neque enim ferrum ferro conjungitur, si non utrumque exustione ignis liquetur; et durum molli non adhaeret nisi prius duritia ejus temperata mollescat, ut quasi hoc ipsum fiat, quod curatur ut teneat. Sic nec jacentes erigimus, nisi a rigore nostri status inclinemur, quia dum rectitudo stantis a jacentis situ discrepat,
Abbreviated transcription (Latin):
de necesse ẽ. ut ñ solũ intueam̃ qͥd agimꝰ. sed etiã
cũ quanta discretione ꝑagamꝰ. primũ qͥdẽ ue
mala q̃ quo modo: postmodũ uͦ ne bona incaute
faciamus. Ad quȩ nimirũ bona sollicite ꝑa¬
genda: ꝓpħa nos ammonet dicens. Maledictꝰ
homo qͥ facit opus di negligenter. Ad hoc uͦ
ista ꝓficiant᷑. ut ante terribilis iudicis subtile
atq incc̃prehensibile examen. ñ solũ mala quȩ
cõmisimꝰ. sed ipsa etiã si qua in nobis st̃ bene gesta
tuneamꝰ : quia scpe in eiꝰ iudiciũ culpa ẽẽ dep̃

Expanded text:
n solum intueamur quid agimus, sed etiam cum quanta discretione peragamus. Primum quidem, ne mala quoquo modo, postmodum vero ne bona incaute faciamus. Ad quae nimirum bona sollicite peragenda propheta nos admonet, dicens: Maledictus homo, qui facit opus Domini negligenter . Ad hoc vero ista proficiant, ut ante terribilis judicis subtile atque incomprehensibile examen non solum mala quae commisimus, sed ipsa etiam, si qua in nobis sunt bene gesta, timeamus, quia saepe in
Abbreviated transcription (Latin):
& quasi scalã qua ad cor uiri ascendere potuis¬
set inuenit. Occupauit animũ coniugis: scalã
mariti. Sed nichil hac arte p̾ualuit : qr sc̃s uir
subiectam sibi mulierẽ & ñ p̃positã attendit.¬
& recta loquens docuit: quã serpens ut ꝑuersa
loqueret᷑ instigauit. Dignũ quippe erat ut flux¬
am mentẽ uirilis censura restringeret: cũ ꝓfecto
⁊ de ipso pͥmo lapsu humani generiꝰ noss&. q̃ docẽ mulier recta
nesciret. Uñ bn ⁊ ꝑ paulũ dr̃. docẽ aũ mulieri ñ ꝑmitto: qr¬

Expanded text:
 quasi scalam, qua ad cor viri ascendere potuis quasi scalam, qua ad cor viri ascendere potuisset invenit. Occupavit animum conjugis, scalam mariti. Sed nihil hac arte praevaluit, quia sanctus vir subjectam sibi mulierem, et non praepositam attendit; et recta loquens docuit, quam serpens, ut perversa loqueretur, instigavit. Dignum quippe erat ut fluxam mentem virilis censura restringeret, cum profecto et de ipso primo lapsu humani generis nosset quod docere mulier recta nesciret. Unde bene et per Paulum dicitur: Docere autem mulieri non permitto
Abbreviated transcription (Latin):
aut ꝑsuasionib molliat. In utrisq gͦ contra
beatum iob se uehementer exercuit. Nã prius¬
patri familias intulit dampna rerũ. orbauit
patrẽ morte filioꝵ: ꝑcussit incolumẽ putredine
uulnerũ. Sed quia putrescentẽ foris. sanũ ad¬
huc interius stare conspexit. & quẽ exterius
nudũ reddidit. hunc interius ditiorẽ fieri ꝑ
ex hibitã laudem conditoris inuidit: callide
cogitans peusat. qđ contra se athleta di unde
tis insidias rẽpetit: & quia scit quomͦ adam
decipi soleat. ad euã recurrit. Beatũ enĩ iob
inter tot rerũ dampna. inter tot ꝑcussionum
uulnera: quasi in quadã uirtutũ arce stare in¬
uictũ uidit. In alto quippe mentẽ fixerat: &
idcirco hanc hostiles insidiȩ irrũpere ñ ualebañ.
Querit᷑ gͦ ab aduersario. in hac arce munitissi¬
ma. quib gradib ascendat᷑. Uicia ẽ aũ uiro
mulier: atq subiuncta. Cor gͥ mulieris tenuit:¬

Expanded text:
aut persuasionibus molliat. In utrisque ergo contra aut persuasionibus molliat. In utrisque ergo contra beatum Job se vehementer exercuit. Nam patrifamilias intulit damna rerum, orbavit patrem morte filiorum, percussit incolumem putredine vulnerum. Sed quia putrescentem foras, sanum adhuc interius stare conspexit; et quem exterius nudum reddidit, hunc interius ditiorem fieri per exhibitam laudem conditoris invidit; callide cogitans pensat quod contra se athleta Dei undetis insidias repetit; et quia scit quomodo Adam decipi soleat, ad Evam recurrit. 78 Beatum enim Job inter tot rerum damna, inter tot percussionum vulnera, quasi in quadam virtutum arce stare invictum vidit. In alto quippe mentem fixerat; et idcirco hanc hostiles insidiae irrumpere non valebant. Quaeritur ergo ab adversario in hanc arcem munitissimam quibus gradibus ascendatur. Vicina est autem viro mulier atque subjuncta. Cor igitur mulieris tenuit, et
Abbreviated transcription (Latin):
a uentura ira: Quid ẽ gͦ quod iob dĩ testimonio
p̃ferturꝰ. & tamen plagis usq ad sterqͥliniũ ster¬
nit᷑. Quid ẽ qđ iohannes di uoce laudat᷑ͥ &
tam̃ ꝓ temulentȩ uerbis insaltationis p̃mium
morit᷑. Quid e̾ quod omp̃s ds̾ sic uehement᷑
in hoc scło despicit. quos sic sublunit̾ ante scła
elegit: nisi hoc qd pietati fideliũ patet. qm̃
idcirco sic eos p̃mit in infimis. qr uidet quomͦ
remuneret in sũmis: et foris usq ad despecta
deicit. quia intus usq ad in cõp̃hensibilia ꝑdu-¬
eit. Hinc gͦ unusquisq colligat. quid illie sint
passuri quos reꝓbat. si hic sic cruciat qͦs amat.
aut quomͦ ferient᷑ qui in iudicio arguendi st̃.
si sic eoꝵ uita p̃mit᷑. qui ipso iudice teste lau¬
tu ꝑmanes in simplicitate tua: Benedic do¬
& morere. Antiquus hostis humanũ genus
duob modis tẽptare consueuit: ut uideł.
corda stantiũ. aut tribulationib frangat᷑.

Expanded text:
a ventura ira? Quid est ergo, quod Job Dei testimonio a ventura ira? Quid est ergo, quod Job Dei testimonio praefertur, et tamen plagis usque ad sterquilinium sternitur? Quid est, quod Joannes Dei voce laudatur, et tamen pro temulenti verbis in saltationis praemium moritur? Quid est, quod omnipotens Deus sic vehementer in hoc saeculo despicit, quos sic sublimiter ante saecula elegit: nisi hoc, quod pietati fidelium patet, quoniam idcirco sic eos premit in infimis, quia videt quomodo remuneret in summis; et foras usque ad despecta dejicit, quia intus usque ad incomprehensibilia perducit. Hinc ergo unusquisque colligat quid illic sint passuri quos reprobat, si hic sic cruciat quos amat; aut quomodo ferientur qui in judicio arguendi sunt, si sic eorum vita premitur, qui ipso judice teste lautu permanes in simplicitate tua. Benedic Deo, morere. - Antiquus hostis humanum genus duobus modis tentare consuevit. Ut videlicet corda stantium aut tribulationibus frangat,
Abbreviated transcription (Latin):
miratione ꝑpendo. qđ ille ꝓphetiȩ spũ intra ma¬
tris uterũ impletꝰ. atq ut ita dixerĩ prius quã
nasceretur renatus: ille amicus sponsi. ille quo
inter natos mulierũ maior nemo surrex̾. ille
cerem inittit᷑. & pro puellȩ saltatu capite trun¬
catur: & uir tantȩ̨ seueritatis ꝓ risu tͣpiũ mo¬
rit᷑. Nũ quidnã credimus aliquid fuisse qđ in
eiꝰ uita illa sic despecta mors tergeret: Sed
quando ille uel in cỹbo peccauit᷑. qui locustas
solũmodo & mel siluestre edit: Quid do uel
de qualitate sui tegminis deliquit᷑. qͥ cameloꝵ
pilis corpus operuit. Quid de conuersatione
sua offendere potuit: qui de heremo ñ recessit:
Quis illũ loquacitatis reatus polluitꝰ. qui dis¬
iunctus longe ab hominib fuit : Quanedo illũ
uel silentii culpa attigit. qui ad se uenientes
tam uehementer increpauit dicensͥ genimi¬
na uiperarũ quis uobis demonstrauit fugere

Expanded text:
miratione perpendo, quod ille prophetiae spiritu intra mamiratione perpendo, quod ille prophetiae spiritu intra matris uterum impletus, atque, ut ita dixerim, priusquam nasceretur, renatus: ille amicus sponsi, ille, quo inter natos mulierum major nemo surrexit; ille carcerem mittitur, et pro puellae saltatu, capite truncatur, et vir tantae severitatis pro risu turpium moritur. Nunquidnam credimus aliquid fuisse, quod in ejus vita illa sic despecta mors tergeret? Sed quando ille vel in cibo peccavit, qui locustas solummodo et mel silvestre comedit? Quid Deo vel de qualitate sui tegminis deliquit, qui camelorum pilis corpus operuit? Quid de conversatione sua offendere potuit, qui de eremo non recessit? Quid illum loquacitatis reatus polluit, qui disjunctus longe ab hominibus fuit? Quando illum vel silentii culpa attigit, qui ad se venientes tam vehementer increpavit, dicens: Genimina viperarum, quis demonstravit vobis fugere
Abbreviated transcription (Latin):
rendũ obliuiscentes. om̃tmodo ñ ad tendunt.
Bearus aũ iob. ut considerationẽ sue fragilita¬
tis etiam ex circũstantib traheret. & ante ocu
los suos uim suȩ despectionis augeret: ñ quolib&
in terra quȩ pene ubiq munda repperit᷑. sed in
sterquiliuio sedisse describit᷑. In sterquilimo pone¬
bat corpus: ut ex terra sũpta quȩ esset carnis sub¬
stantia. bene ꝓficiens ꝑpenderet animus. In ster¬
quilinio ponebat corpus: ut etiam ex locifetore
caꝑet. quod festine corpus ad fetorẽ rediret.
net. tot funerib pignoꝵ ꝑcussus dolet. tot uul¬
nera tolerat. dũ decurrentẽ saniem testa radit.
dũ ꝑ putredinẽ defluens in sterquiliuio resid&:
intueri libet. qͥd ẽ q̃d omp̃e d̃s qͦs tã sibi caros in
ȩternũ conspicit. tam uehementer quasi despi¬
ciens affligit. Ecce autẽ dum beati iob uulnera
cruciatusq considero. repente mentis oculos
ad iohannẽ reduco: et non sine grauissuna ad¬

Expanded text:
rendum obliviscentes omnimodo non attendunt. rendum obliviscentes omnimodo non attendunt. Beatus autem Job, ut considerationem fragilitatis suae etiam ex circumstantiis traheret, et ante oculos suos vim suae despectionis augeret, non quolibet in terra, quae pene ubique munda reperitur, sed in sterquilinio sedisse describitur. In sterquilinio ponebat corpus, ut ex terra sumpta quae esset carnis substantia, bene proficiens perpenderet animus. In sterquilinio ponebat corpus ut etiam ex loci fetore caperet, 77 quod festine corpus ad fetorem rediret. net, tot funeribus pignerum percussus dolet, tot vulnera tolerat; dum decurrentem saniem testa radit, dum per putredinem defluens in sterquilinio residet; intueri libet quid est, quod omnipotens Deus quos sibi tam charos in aeternum conspicit, tam vehementer quasi despiciens affligit. Ecce autem dum beati Job vulnera cruciatusque considero, repente mentis oculos ad Joannem reduco, et non sine gravissima ad
Abbreviated transcription (Latin):
Unde testa nisi ex luto conficit᷑. Quid uero ẽ
sanies corporis nisi lutũ: Samem gͦ radere testa
ꝑhibet᷑: ac si aꝑte diceret᷑. Luto tergebat lutũ.
Pensabat quippe uir sc̃s. unde sũptũ fuerat qđ
gestabat: & fragnento uasis fictilis. confractũ
uas fictile racdebat. Quo facto patenter ostendit᷑.¬
corpus suũ quomodo sibi sanum subdidit: qd̾ ⁊ ꝑ-¬
cussũ sic despiciens curauit. Quã ille molliciem
sanȩ suȩ carni concessit: qui non uestẽ. ñ digitos.
seo testam etiã uulnerib admouit  Testa ergo
saniem radebat : ut semet ipsũ & in fragmento
considerans. etiã de extersione uulneris. suine
ret curã mentis. Quia uͦ sepe ꝑ ea quȩ circa.
corpꝰ sunt animus inflat᷑. & ꝑ hoc quod erga noᷤᷤ
agitur. fragilitas nr̃i corporis ab oculis cordis
dum multoꝵ obsequia sibi suppetere ad uotũ
uicdent. fragilitatẽ suã intueri negligunt: &
uas quod gestant fictile quã sit uelocit᷑ conte¬

Expanded text:
Unde testa, nisi ex luto conficitur? Quid vero est sanies corporis, nisi lutum? Saniem ergo radere testa perhibetur, ac si aperte diceretur: Luto tergebat lutum. Pensabat quippe vir sanctus unde sumptum fuerat quod gestabat, et fragmento vasis fictilis confractum vas fictile racorpus suum quomodo sibi sanum subdidit, quod et percussum sic despiciens curavit; quam ille mollitiem sane suae carni concessit, qui non vestem, non digitos, sed testam vulneribus admovit. Testa ergo radebat saniem, ut semetipsum, et in fragmento considerans etiam de extersione vulneris curam sumeret mentis. Quia vero saepe per ea quae circa corpus sunt, animus inflammatur, et per hoc quod erga nos agitur, fragilitas nostri corporis ab oculis cordis dum multorum obsequia sibi suppetere ad votum vident, fragilitatem suam intueri negligunt, et vas quod gestant fictile, quam sit velociter conte
Abbreviated transcription (Latin):
it. Qui aũ flagellis atterit᷑. sed flagelloꝵ tẽpore
nequaꝗ̃ se ex donis quȩ eum cõtigit accepisse
consolat᷑: ab statu mentis om̃imoda desperatio¬
ne destruitur. Sic gͦ utraq iungenda sunt. ut
unũ ex altero semꝑ fulciat᷑ : quatinꝰ & flagelli
at : i. flagelloꝵ cdolorib blandimenta pensat
donoꝵ dicens. Si bona accepimꝰ dẽ mauu dñit
mala quare ñ sustineamꝰ: Ubi & bene p̾mit
tit. Locuta es quasi una ex ineptis mulieribus.
Quia enũ ser sus prauȩ mulieris. ñ aũ sexus
in iucio ẽ:nequaꝗ̃ ait. locuta es quasi una ex

Expanded text:
it. Quisquis autem flagellis atteritur, sed flagellorum tempore it. Quisquis autem flagellis atteritur, sed flagellorum tempore nequaquam se ex donis quae eum contigit accepisse consolatur, ab statu mentis omnimoda desperatione destruitur. Sic ergo utraque jungenda sunt, ut unum ex altero fulciatur, quatenus et flagellat, in flagellorum doloribus blandimenta donorum pensat, dicens: « Si bona suscepimus de manu Domini, mala quat: « Locuta est, quasi una ex ineptis mulieribus. » Quia enim pravae mulieris, non autem sexus in vitio est, nequaquam ait: « Locuta es, quasi una ex
Abbreviated transcription (Latin):
discordes extitimus. Dignũ gͦ est ut ad pacem
illius ꝑ flagella redeamus : ut cũ unaquęq res
bene condita nobis in dolorẽ uertit᷑. correcti
mens ad auctoris pacẽ humilit̾ reformetur.
Hȩc itaq flagella beatus iob mala nominat:
quia salutis & tranquillitatis bonũ. qua ꝑtͣba
tione feriant pensat. Sed illuo ualde in eius
uerbis intuendũ ẽ: contra ꝑsuasionẽ coniugis
quanta considerationis arte se colligat dicens.
Si bona accepimus de manu dñi. mala quare
ñ sustineamꝰ: Magna quippe consolatio tribu¬
lationis ẽ : si cũ aduersa patimͣ. auctoris nr̃i
ad memoriã dona reuocemus. Nec frangit
qđ ex dolore obuiat: si menti citius hoc qđ ex
munere subleuat occurrat. Hinc namq scrip¬
tũ ẽ. In die bonoꝵ. ne inmemor sis malorum:
et die maloꝵ. ne inmemor sis bonoꝵ. Quisqͥs
enĩ dona ꝑcipit. sed donoꝵ tp̃r nequaꝗͣ etiã
flagella ꝑtimescit: in elacionẽ ꝑ lȩticiã corru¬

Expanded text:
discordes exstitimus: dignum ergo est ut ad pacem discordes exstitimus: dignum ergo est ut ad pacem illius per flagella redeamus; ut, cum unaquaeque res bene condita nobis in dolorem vertetur, correcti mens ad auctoris pacem humiliter reformetur. Haec itaque flagella beatus Job mala nominat, quia salutis et tranqutione feriant, pensat. Sed illud valde in ejus verbis intuendum est, contra persuasionem conjugis, quanta considerationis arte se colligat, dicens: « Si bona accepimus de manu Domini, mala quare non sustineamus? » Magna quippe consolatio tribulationis est, si cum adversa patimur, auctoris nostri ad memoriam dona revocemus, nec frangit quod ex dolore obviat, si menti citius hoc quod ex munere sublevat, occurrat. Hinc namque scriptum est: « In die bonorum, ne immemor sis malorum, et in die malorum, ne immemor sis bonorum enim dona percipit, sed donorum tempore nequaquam etiam flagella pertimescit, in elatione per laetitiam corru