comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
bod ad duos amicos nr̃os ꝑcinet diu̾sa uia cundu ẽ¬
Alterius ei incia emendanda st altirius frangenda. utar libertate
tota. non amo illum nisi offendero. Quid ergo inquis: quadra¬
genariũ pupillũ cogitas sub tutella tua ꝯtinere: resꝑice etate
enis iam duram & intractabile. non põt reformari. Tenera fin¬
guntur. An profecturus sim nescio malo succssum michi. q
fide dcẽ. Nec despau̾is &e diutinos egros posso sanari si atra into¬
patos steteris e si multa untos & facere coegeris & pati. Nec
de alt̾o quide satis fidutie hc̃o excepto eo qd̾ adhue pectare crube¬
scit mituendiis est hic pudoe ꝙ q dui in aĩo cius durauerit
aliquis erit bone spei locas. Cum hoc uet̾ano paraus agen¬
duz puto. ne in sui despationez ueniat. nec ullu tp̃us agrediẽ¬
di fuit meluis q hoc dimi interquiescit du ciuendato sinił
ẽ aliis hec int̾missio cius imposuit michi uba non dati excep¬

Expanded text:
od ad duos amicos nostros pertinet, diversa via eundum esalterius enim vitia emendanda, alterius frangenda sunt. Utar libertate tota. Non amo illum, nisi offendo. "Quid ergo?" inquis, "quadragenarium pupillum cogitas sub tutela tua continere ? Respice aetatem eius iam duram et intractabilem. Non potest reformari; tenera finguntur." An profecturus sim nescio. Malo successum mihi quam fidem deesse. Nec desperaveris etiam diutinos aegros posse sanari, si contra intemperantiam steteris, si multa invitos et facere coegeris et pati. Ne de altero quidem satis fiduciae habeo, excepto eo, quod adhuc peccare erubescit. Nutriendus est hic pudor, qui quamdiu in animo eius duraverit, aliquis erit bonae spei locus. Cum hoc veterano parcius agendum puto, ne in desperationem sui veniat. Nec ullum tempus adgrediendi fuit melius quam hoc, dum interquiescit, dum emendato similis est. Aliis haec intermissio eius inposuit; mihi verba non dat. Exspec
Abbreviated transcription (Latin):
sumu ẽ minui & deꝑire & ut proprie dicam liqͥscere. Non
cĩ subito impulsi ac prostracti sumꝰ. Carpimꝰ singuli
dies aliquid subtrahĩt uirib Et quis exitus ẽ melior ꝙ̃ in¬
finez suii nã soluente dilabi non quia aliqd mali ẽ citus & eita
tepentiiꝰ ex cessus s quia leuis hec ẽ ma subduci ¶Ego c̾te uelud :¬
apropinquet cxpimietu. & ille laturus sucias deonuib anis me¬
abrdies denit. ita nie obsecio & alo quor nichil ẽ inqs ad hue qd
miltisq in noluta lenocimiis Q ꝑfeceriz morti cieditꝰ sursnon⁊
timide itaq ꝯponor ad illuz diez quo temotis stio phuis ae facis
deme uidicatirr suz utrum loquar fortia an sentia niiquid simu¬

Expanded text:
 et deperire et, ut proprie dicam, liquescere. Non enim subito inpulsi ac prostrati sumus; carpimur. Singuli dies aliquid subtrahunt viribus." Ecquis exitus est melior quam infinem suum natura solvente dilabi ? Non quia aliquid mali est ictus et e vita repentinus excessus, sed quia lenis haec est via, subduci. Ego certe, velut adpropinquet experimentum et ille laturus sententiam de omnibus annis meis dies venerit, ita memultisque involuta lenociniis; quid profecerim, morti crediturus sum. Non timide itaque conponor ad illum diem, quo remotis strophis ac fucis de me iudicaturus sum, utrum loquar fortia an sentiam, numquid simu
Abbreviated transcription (Latin):
in iuria cu scutia in corpore. Tantu uitia & nitiorũ minist̾ia
senueriit. Uiget aius & gaudet non młtu sibi cẽ cu corpore¬
ꝑtem magua sui honetis posuit. Exultat & michi facit
ꝯtrou̾siaz de senectute. Huc ait cẽ flore suii. Credamꝰ illi.
bono suo utatur ¶Ire in cogitatioe uuuat & dispicẽ. Qͥd
ex hac tranquilitate ac modestia moꝵ sapientie debea quid
ctati & dilligent̾ excutẽ que non possu tacere. q̃ noli. ꝓsit¬

Expanded text:
iniuriam, cum sentiam in corpore. Tantum vitia et vitiorum ministeria iniuriam, cum sentiam in corpore. Tantum vitia et vitiorum ministeria senuerunt; viget animus et gaudet non multum sibi esse cum corpore. Magnam partem oneris sui posuit. Exultat et mihi facit controversiam de senectute. Hunc ait esse florem suum. Credamus illi; bono suo utatur. Ire in cogitationem iubet et dispicere, quid ex hac tranquillitate ac modestia morum sapientiae debeam, quid aetati, et diligenter excutere, quae non possim facere, quae nolim
Abbreviated transcription (Latin):
aut. aut uillo panez & aqua natã desiderat. Menio ad hoc
panꝑ e. Intra que si quis descideriu claudit suũ cu ipo iouo
sine dubio custodez sibi imposuisse ⁊ hete quẽ respicias¬
& quẽ inte̾sse cogitationib tuis uidices. Hoc quide longe
magnificentius ẽ sic uiue̾ tanꝙ sub oculis alicusꝰ boni uiri
queꝯq facies tanq spectet aliꝗs. omĩa nobis mala soli¬
tudo psuadet. cu iam profeceris tm̃ ut sit tibi &̃ reuẽtia
non audeas ¶Cuz effeccris a aliqua cepit apud te tiu cẽ
dignatio incipiam te tibi ꝑmittere. Quod idem suadet epicu
dere. Cicũspice singulos. nemo ẽ cui non satius sit cũ
quolib eẽ q secu. Tiic p̾cipue in te ip̃e secede cu eẽ cogeĩs
in turba. Si bonꝰ uir si quictus si temꝑatus alioꝗu in turba
ne senectute post me relinqͥrim. aliud iam hiis anis
etatis non fracte nome̾ ẽ int̾ decrepitos me miã & cx̃ma tan¬
gentes ¶Gratias tn michi apud te ago. non sentio ĩ aĩo etatis

Expanded text:
t Nemo ad haec pauper est, intra quae quisquis desiderium suum clusit, cum ipso Iove sine dubio custodem sibi inposuisse et habere, quem respicias, quem interesse cogitationibus tuis iudices. Hoc quidem longe magnificentius est, sic vivere tamquam sub alicuius boni viri quaecumque facies, tamquam spectet aliquis; omnia nobis mala solitudo persuadet. Cum iam profeceris tantum, ut sit tibi etiam tui renon audeas. Cum hoc effeceris, et aliqua coeperit apud te tui esse dignatio, incipiam tibi permittere, quod idem suadet Epicurdere, circumspice singulos; nemo est, cui non satius sit cum quolibet esse quam secum. " Tunc praecipue in te ipse secede, cum esse cogeris in turba"; si bonus vir, si quietus, si temperans. Alioquin in turbam ne senectutem post me reliquerim. Aliud iam his annis,aetatis, non fractae, nomen est; inter decrepitos me numera et extrema tangentis. Gratias tamen mihi apud te ago; non sentio in animo aetatis
Abbreviated transcription (Latin):
pacientia. at in utrũq gͦ mouendi ac firmandi sumꝰ & ne
fortis ac sapienis non fugc᷑ deb euita. s exire¶ Et añ oĩa
illo quoq uitet affectus qui miultos occupauit libido .s.¬
moriendi. Est eĩ mi lucili ut ad alia sic &̃ ad moriendũ
ĩ ꝯsulta aĩ ĩclinatio qͥ sepe gen̾osos atq accrime udolis uiros
corripit sepe iguauos iacentesq Alli ꝯtempnũt uitã. Hii
grauãt. Quosdam subiit cadc faciendi uiuendiq sacietas
& uite non odoiũ . s fastidiu. ĩ quod prolabim̃ ip̃a implẽte
phya. du diciniꝰ quousq cade nempe exꝑgiscar dorimia. exu¬
tiam satiabor algebo estuabo. Nullius rei funs ẽ. S in orbe
nexa st̾ omia fuguit ac secunt᷑ nox die p̾mit. dies uocte.
Estas in autopnu disinit autupno yemps instat q̃ u̾e ꝯpe
sat̾ oĩa sic transeũt ut reu̾tant̾. nichil nonũ facio nichil.¬

Expanded text:
patientiam. In utrumque enim monendi ac firmandi sumus, et ne patientiam. In utrumque enim monendi ac firmandi sumus, et ne fortis ac sapiens non fugere debet e vita, sed exire. Et ante omnia ille quoque vitetur affectus, qui multos occupavit, libido moriendi. Est enim, mi Lucili, ut ad alia, sic etiam ad moriendum inconsulta animi inclinatio, quae saepe generosos atque acerrimae indolis viros corripit, saepe ignavos iacentesque; illi contemnunt vitam, hi gravantur. Quosdam subit eadem faciendi videndique satietas et vitae non odium sed fastidium, in quod prolabimur ipsa inpellephia, dum dicimus: " Quousque eadem ? Nempe expergiscar dormiam, esuriam fastidiam, algebo aestuabo. Nullius rei finis est, sed in orbem nexa sunt omnia, fugiunt ac secuntur. Diem nox premit, dies noctem, aestas in autumnum desinit, autumno hiemps instat, quae vere conpescitur; omnia sic transeunt ut revertantur. Nihil novi facio, nihil
Abbreviated transcription (Latin):
hora qua cõ desinimꝰ non sola mortez facit s⁊ sola ꝯsinnat
tũc ad illam ꝑuenimꝰ. s diu uenimꝰ. Hoc ni scripsisses quo¬
ultima miors ẽ IMalo te legas qr epłam mea. appebit ei
tibi hauc quã tunemꝰ morte extrema ec̃ nõ sola¶bideo gꝑs¬
quo sptctos quid huie epłe ĩfultim quod dictum alicuiꝰ aĩosu¬
aliquid. Obiuirgat epicurus uon miꝰ cos qui morte ꝯcupis¬
cunt qͣ cos qui timent & ait ridiculu ẽ ĩcurrẽ od morte
cedio uite cu gene̾ uite ut curtendu ad morte cet effeceris.
Idem alio loco dicit tam ridiculum qͣ morte appetẽ. cũ uitã
inquicta tibi feceris metu mortis. his adicias & illud cius
note. licet & tantã hou̾i houũi imprudentia eẽ ymo demẽ¬
tra ut quidam timore mortis cogat ad morte .¶Quid
hoꝵ tractau̾is ꝯfirmabis aui uł ad mortis uł ad uite

Expanded text:
hora, qua esse desinimus, non sola mortem facit, sed sola consummat; hora, qua esse desinimus, non sola mortem facit, sed sola consummat; tunc ad illam pervenimus, sed diu venimus. Haec cum descripsisses ultima mors est. Malo te legas quam epistulam meam. Apparebit enim tibi hanc, quam timemus, mortem extremam esse, non solam. Video quo spectuit, mittetur aliquid. Obiurgat Epicurus non minus eos, qui mortem concupiscunt, quam eos, qui timent, et ait: " Ridiculum est currere ad mortem taedio vitae, cum genere vitae, ut currendum ad mortem esset, effeceris." Item alio loco dicit: " Quid tam ridiculum quam adpetere mortem, cum vitam inquietam tibi feceris metu mortis ?" His adicias et illud eiusdem notae licet, tantam hominum inprudentiam esse, immo dementiam, ut quidam timore mortis cogantur ad mortem. Quicquid horum tractaveris, confirmabis animum vel ad mortis vel ad vitae
Abbreviated transcription (Latin):
puer e ut non cerbaru timeat tenebras & laruale hitu midis
ossib coherente. Mors nos aut ꝯsumit aut emitit. Einissis me¬
liora testant honẽ detracto ꝯsumptis nichil restat. bona parit̾ ma¬
laq sumota sunt I Permitte me hoc loco refferre u̾su tuu. si pͥus
amonuero ut te uidices non aliis sepsisse ista. s ctiã tibi. turpe
ẽ aliud loqui aliud sentire. Quanto turpiꝰ ẽ aliud scabere aliud
sentire. Memini te locu illu aliqñ tractasse. non repente in
mortez nos madere s minutati procedere. Cottidie morim̃.
cottidio .n. demititꝰ aliqua pars uite. Nuc̃ quoq cu cresimꝰ uita
deciesit. Infantia amisimꝰ deinde pueritia deinde adolescẽtia
usq ad extremi. Quicꝗd transit temporis perit. hũc ip̃ que
agimꝰ diem cum morte diuidimꝰ quẽ adnio clepsidra non tm̃¬
extremũ stilicidiu exaurit s quicꝗd ante defluxit sic ultinia

Expanded text:
puer est, ut Cerberum timeat et tenebras et larvalem habitum nudis puer est, ut Cerberum timeat et tenebras et larvalem habitum nudis ossibus cohaerentium. Mors nos aut consumit aut exuit. Emissis meliora restant onere detracto, consumptis nihil restat, bona pariter malaque submota sunt. Permitte mihi hoc loco referre versum tuum, si prius admonuero, ut te iudices non aliis scripsisse ista, sed etiam tibi. Turpe est aliud loqui, aliud sentire; quanto turpius aliud scribere, aliud sentire ! Memini te illum locum aliquando tractasse, non repente nos in mortem incidere, sed minutatim procedere; cotidie morimur. Cotidie enim demitur aliqua pars vitae, et tunc quoque, cum crescimus, vita decrescit. Infantiam amisimus, deinde pueritiam, deinde adulescentiam. Usque ad hesternum, quicquid transît temporis, perit; hunc ipsum, quem agimus, diem cum morte dividimus. Quemadmodum clepsydram non extremum stillicidium exhaurit, sed quicquid ante defluxit, sic ultima
Abbreviated transcription (Latin):
scisti mic dolore m̃c exiliu. In hoc natꝰ es. ꝗcꝗd fieri
pot̾ qiͣ futuꝵ cogitemꝰ.¶ Quod face̾ te moneo te scio c̾te
erit. adhuc illũ a priuata cã ad publica dic mortale tibi
& fragile eẽ cerpusculu. cui non ex inuiria tm̃ aut ex
potentiorb uirib demĩtiabit̾ dolor ip̃e uoluptates ĩ tormenta u̾tutꝰ
Epule credulitate afferiit. Ebrietates neruoꝵ torpore breniorẽ¬
q libidines pedu maniuũ articuloꝵ oui deprauationes. Pauper
fiam int̾ pluces ero. Exul fiam ibi me uatu putabo quo mitar
Aligabor. Quid eiz mic solutus su ad hoc natura mei corpois
graue pondus astrinxit. Moriar hoc dicis desmar egrotare posse de¬
sina aligari posse desinara mori posse Iuon su imneptus ut epicus¬
ream cantilena hoc loco psequar & dica uanos ee̾ inferorũ met̾
nec ysionez uolui rota. nec saxi humero sasiphi trudi ĩ adu̾su
nec ullius iuscera & renasci cottidie posse & carpi. I lemo tam

Expanded text:
 In haec natus es. Quicquid fieri potest, quasi futurum cogitemus. Quod facere te moneo, scio certe te erit. Abduc illum a privata causa ad publicam. Dic mortale tibi et fragile corpusculum esse, cui non ex iniuria tantum aut ex potentioris viribus denuntiabitur dolor. Ipsae voluptates in tormenta vertuntur, epulae cruditatem adferunt, ebrietates nervorum torporem tremoremque, libidines pedum, manuum, articulorum omnium depravationes. Pauper fiam; inter plures ero. Exul fiam; ibi me natum putabo, quo mittar. Alligabor; quid enim ? Nunc solutus sum ? Ad hoc me natura grave corporis mei pondus adstrinxit. Moriar; hoc dicis, desinam aegrotare posse, desinam alligari posse, desinam mori posse. Non sum tam ineptus, ut Epicuream cantilenam hoc loco persequar et dicam vanos esse inferorum metus, nec Ixionem rota volvi nec saxum umeris Sisyphi trudi in adversum nec ullius viscera et renasci posse cotidie et carpi; nemo tam
Abbreviated transcription (Latin):
te para. Illud aut̃ añ oĩa menic̾to demete reb tumłtum ac uidẽ
quid in quaꝯq re sit. scis nichil eẽ in his terribille insi timore.
¶Quod uides accidere pueris hoc qͦ nobis mauisculis pueris eueit
illi quos amãt quib assueuerũt cu quib ludut si ꝑsonatos uidẽt
expauescrit. non homib tm̃ .s reb ꝑsona demenda est & redenda¬
facies sua. Quid michi gladios & ignes ondis. & turba carnifi¬
cuz cta te frementez tole illam pompaz sub qua lates. & stultos
tu inͥ riresus flagella & eculcos magno apparatu explicas. Quid
singulis articulis singula machinamẽta quib extorqueat aptata
& mile alia ĩstumieta ex carnificandi ꝑtiailati hõis ¶ Pone ista q̃
nos obstupefaciũt lube ꝯticesce̾ gemitꝰ & exclamationes & uocu
int̾ laceratioe elixaꝵ acerbitate. Nempe dolor ẽ quẽ pedagoricꝰ
ille ꝯtempnit. quẽ stomaticus ille in ip̃is delitiis ꝑfert quẽ

Expanded text:
rebus tumultum ac videre, quid in quaque re sit; scies nihil esse in istis terribile nisi ipsum timorem. Quod vides accidere pueris, hoc nobis quoque maiusculis pueris evenit: illi quos amant, quibus adsueverunt, cum quibus ludunt, si personatos vident, expavescunt. Non homifacies sua. Quid mihi gladios et ignes ostendis et turbam carnificum circa te frementem ? Tolle istam pompam, sub qua lates et stultos tu rursus mihi flagella et eculeos magno apparatu explicas ? Quid singulis articulis singula machinamenta, quibus extorqueantur, aptata et mille alia instrumenta excarnificandi particulatim hominis ? Pone ista, quae nos obstupefaciunt. Iube conticiscere gemitus et exclamationes et vocum inter lacerationem elisarum acerbitatem ! Nempe dolor es, quem podagricus ille contemnit, quem stomachicus ille in ipsis deliciis perfert, quem
Abbreviated transcription (Latin):
ude ¶Quid ẽ aut̃ hoc de tuo te ip̾o & tui optĩa ꝑte corpus¬
culu quoq &̃ si nichil ficri sine illo põt iag̾ necessariã
re cẽ crede q magnã. uanas sugerit uoluptates breues¬
& ponitendas ac uisi magna moderatiõe tempent̃ ĩ qͣriu¬

Expanded text:
ude. Quid est autem hoc " de tuo" ? Te ipso et tui optima parte. Corpusude. Quid est autem hoc " de tuo" ? Te ipso et tui optima parte. Corpusculum quoque, etiam si nihil fieri sine illo potest, magis necessariam rem crede quam magnam; vanas suggerit voluptates, breves, paenitendas, ac nisi magna moderatione temperentur, i
Abbreviated transcription (Latin):
& ut ip̃i delicati locũtꝰ illari octulo morte ꝯtempne̾. Paup¬
tati domĩ aꝑrre uoluptates tene̾ sub freno meditari dolloꝵ
pacientia. Hec qui ap̾ se u̾sat in magno gaudio ẽ. s paꝵ
blando in huiꝰ gaudii possessioe cõ te nolo nũq defitiet cu
seniel petetur in uencris Nleuiu metaloꝵ fructꝰ ĩ sumo ẽ.
illa opulentissima st quoꝵ in alto latet uena assidue plemꝰ
tesponsura fodienti. hec quib delectat᷑ uulgus temic̾ hnit
ac ꝑfusoria uoluptate. Et qd̾ꝯq in uenticiũ gaudiũ ẽ fonda¬
mento caret. Hoc de quo loquor ad qd̾ te conor ꝑducere so¬
lidu e. et ꝙ plus patrat introrsus ꝓfac oro te lucilli carissie. qd̾ unũ
te pot p̾stare felicez despice & ꝯculca ista q̃ extrinsicus splendent. q̃ tibi
promittũt ab alio uł ex alio aduetũ bonũ specta &e de tuo ga¬

Expanded text:
et, ut isti delicati locuntur, hilariculo mortem contemnere, paupet, ut isti delicati locuntur, hilariculo mortem contemnere, paupertati domum aperire, voluptates tenere sub freno, meditari dolorum patientiam ? Haec qui apud se versat, in magno gaudio est, sed parum blando. In huius gaudii possessione esse te volo; numquam deficiet, cum semel unde petatur inveneris. Levium metallorum fructus in summo est; illa opulentissima sunt, quorum in alto latet vena adsidue plenius responsura fodienti. Haec, quibus delectatur vulgus, tenuem habent ac perfusoriam voluptatem, et quodcumque invecticium gaudium est, fundamento caret. Hoc, de quo loquor, ad quod te conor perducere, solidum est et quod plus pateat introrsus. Fac, oro te, Lucili carissime, quod unum potest praestare felicem: dissice et conculca ista, quae extrinsecus splendent, quae tibi promittuntur ab alio vel ex alio, ad verum bonum specta et de tuo ga
Abbreviated transcription (Latin):
exorter ad bonam mentez. huiꝰ fundamẽtu quid sit queris. Ne gan¬
deas uanis fundamentu hoc eẽ dixi. culmen c̃ ad sumã ꝑuenit
qui sit quo gaudeat. qui felicitate suã in aliena nõ posuit po
nu sit. l non ex difficili petatur. licet nũq̃ illũ sꝑata deceꝑit.
¶tloc ante omia fac mi lucilli disco gaudẽ ¶ Existimas me nũc
detrahe̾ tibi mltas uoluptates qui fortuita submoueo. ꝗ spes
dulcissima oblectamẽta deuitandas existimo. Imo ꝯͣ uolo tibi mĩq
deesse letititiã uolo illa tibi domi nasci. nascit᷑ si mõ intra te ip̃
sit.I Cetere illaritates nõ implẽt pectus s fronte remit¬
tũt. Leues st̾ nisi forte tu indicas en gaudere qui ridet.
au̾is deb cẽ alacer & fidens ae suꝑ omĩa crectꝰ. Michi crede
ueru gaudiũ res seu̾a ẽ. an tu ex istimas qͣ q soluto uultu

Expanded text:
exhorter ad bonam mentem? Huius fundamentum quod sit quaeris ? Ne gauexhorter ad bonam mentem? Huius fundamentum quod sit quaeris ? Ne gaudeas vanis. Fundamentum hoc esse dixi; culmen est. Ad summa pervenit, qui scit, quo gaudeat, qui felicitatem suam in aliena potestate non num sit, licet non ex difficili petatur, licet numquam illum sperata deceperint. Hoc ante omnia fac, mi Lucili: disce gaudere. Existimas nunc me detrahere tibi multas voluptates, qui fortuita summoveo, qui spes, dulcissime oblectamenta, devitandas existimo? Immo contra nolo tibi umquam deesse laetitiam. Volo illam tibi domi nasci; nascitur, simodo intra te ipsum sit. Ceterae hilaritates non implent pectus, frontem remittunt, leves sunt, nisi forte tu iudicas eum gaudere, qui ridet. Animus esse debet alacer et fidens et super omnia erectus. Mihi crede, verum gaudium res severa est. An tu existimas quemquam soluto vultu
Abbreviated transcription (Latin):
adoro. Nemo non ita exit e uita tãqͣ mo̾ intrauit. Quecũq
uis occupa adolescente sene mediũ iueĩes eque tunidu mortis.
eque ĩsciũ uite. Nemo ht̃ quicq facti. In futuꝵ eĩ nr̃a distu¬
limꝰ ¶Nichil memagis in ista uoce delectat qtͣ ꝙ exprobat᷑ senib ⁊ ꝑ¬
nobis ꝯqͥri deb & diccͣ. quid est hoc.sine cupiditatib uos genui
siẽ timorib sine suꝑstitioe sic̾ ꝑfidia cet̾isq pestib quales ĩtra
trepidamꝰ cu ꝑiculu accesit nõ auĩs nobis non color ꝯstant.
lacrime nichil profuture cadiit.¶Quid ẽ turpus q in ip̃o limie sꝑͥ
sccuritatis ee̾ solicitu.¶Causa aut̃ hec ẽ ꝙ ĩanes onĩ bonoꝵ ꝙ̃ꝑ¬
sũmꝰ. uite laboramꝰ. Non cĩ ap̾ uos pars cius ulla subsedit.
transmissa ẽ & effluxit. Nemo qͣ bñ uiuat s qͣ diu curat cu
& tibi prodesse possit scribaz ¶Quid aut id erit uisi ut te ꝑ¬

Expanded text:
adsero ; "Nemo non ita exit e vita, tamquam modo intraverit." Quemcumque adsero ; "Nemo non ita exit e vita, tamquam modo intraverit." Quemcumque vis occupa, adulescentem senem medium; invenies aeque timidum mortis, aeque inscium vitae. Nemo quicquam habet facti, in futurum enim nostra distulimus. Nihil me magis in ista voce delectat quam quod exprobratur senibus Sine cupiditatibus vos genui, sine timoribus, sine superstitione, sine perfidia ceterisque pestibus; quales intrastrepidamus, cum periculum accessit, non animus nobis, non color constat; lacrimae nihil profuturae cadunt. Quid est turpius quam in ipso limine securitatis esse solura laboramus. Non enim apud nos pars eius ulla subsedit; transmissa est et effluxit. Nemo quam bene vivat, sed quam diu, curat, cuet tibi prodesse possit, scribam. Quid autem id erit, nisi ut te
Abbreviated transcription (Latin):
buitute tenẽt Is si demẽ illa ĩ aiõ ẽ. & libertas bona fide pla¬
cuit. In ha aut uno aduocatiõe petis ut sine ppetua solici¬
tudine id tibi face̾ ꝯtingat. Quidui tota cohors stoycoꝵ pro¬
batã sit. Om̃es zenones ae crisipi. M oderata honesta.⁊ uera su¬
adebĩt. S si ꝑp hoc t̾gi u̾saris ut c̾ͥcũspitias ꝙͣtu feras tecu
& qͣ magna peccui̾a instruas ociũ mĩq exitu inuenies. Nlemo
cu sarcinis enatat. Rmerge ad meliore uita propitiis diis.
S non sic quonio istis propitiisst̃ quib bono ac benigno ultu
mala magnifica tabiũtur. Ad hoc imnũ excusati ꝙ ista q̃ urunt
que excruciant optantib data st̾ Clam impmeba epłe signũ. zͣ ꝑs¬
resoluẽda ẽ. ut cu solempni ate munusculo ueniat & aliqua
magnifica ferrat secu. et occurrit mͥ. coce nescio utrũ uerior¬
uor añ eloqͥntior. Cniꝰ inꝗs epicirri. adhuc .n. alienas sarcias

Expanded text:
itutem tenent. Sed si deponere illam in animo est et libertas bona fide placuit, in hoc autem unum advocationem petis, ut sine perpetua sollicitudine id tibi facere contingat, quidni tota te cohors Stoicorum probatura sit ? Omnes Zenones et Chrysippi moderata, honesta, tua suadebunt. Sed si propter hoc tergiversaris, ut circumspicias, quantum feras tecum et quam magna pecunia instruas otium, numquam exitum invenies. Nemo cum sarcinis enatat. Emerge ad meliorem vitam propitiis dis, sed non sic, quomodo istis propitii sunt, quibus bono ac benigno vultu mala magnifica tribuerunt, ad hoc unum excusati, quod ista, quae urunt, quae excruciant, optantibus data sunt. Iam inprimebam epistulae signum; resolvenda est, ut cum sollemni ad te munusculo veniat et aliquam magnificam vocem ferat secum, et occurrit mihi ecce nescio utrum verior an eloquentior. "Cuius?" inquis; Epicuri, adhuc enim alienas sarcinas
Abbreviated transcription (Latin):
istituissem. Reges parthos non põt quisqͣ salutare sine munere
tibi uale dice̾ non licet gratis. Quid istic: ab epicurto mutuũ
suma. Miltis parasse diuitias non finis miẜiaꝵ fuit s mu¬
tatio Hlec hec mitor. Non c̃ ei in zeb uiciii s in ip̃o aĩo.
Illud quod nobis pauptate grauẽ fecerat. et diuitias graues
fecit. Quẽ admõ nichil diffart utru egrum ĩ lineo lecto an
ĩ aureo coloces. Quoaq illu transtuleris anorbu suũ secu
transferet. Sic nnchil reffort beru auis eger ĩ diuitiis an ĩ
pauptate ponat malii illũ siui sequetꝰ. Uale.¬
publice datum est. Ingenti apparatu sonãt oĩa tãqͣ
quicꝙͣ int̾ saturnalia int̾sit & dies rer agendaru. Adeo nich
int̾est ut uen uideat̾ mͥ errasse qui dixit olmi mense decẽbrẽ

Expanded text:
tituissem. Reges Parthorum non potest quisquam salutare sine munere; tituissem. Reges Parthorum non potest quisquam salutare sine munere; tibi valedicere non licet gratis. Quid istic ? Ab Epicuro mutuum sumam: " Multis parasse divitias non finis miseriarum fuit, sed mutatio." Nec hoc miror. Non est enim in rebus vitium, sed in ipso animo. Illud, quod paupertatem nobis gravem fecerat, et divitias graves fecit. Quemadmodum nihil refert, utrum aegrum in ligneo lecto an in aureo conloces,—quocumque illum transtuleris, morbum secum suum transferet,—sic nihil refert, utrum aeger animus in divitiis an in paupertate ponatur. Malum illum suum sequitur. VALE.publicae datum est. Ingenti apparatu sonant omnia, tamquam quicquam inter Saturnalia intersit et dies rerum agendarum. Adeo nihil interest, ut non videatur mihi errasse, qui dixit olim mensem Decembrem
Abbreviated transcription (Latin):
quic ꝗ At uecessaria deerũt. pͥmũ deesse non pot̾unt qr natã
minimu petit. Nature aũt se sapiens accomodat. S si necessi¬
tates ultime inciderit iam dudu exibit eiuta & molestus sibi
esse desmet. Si u̾o exiguũ fuorit E angustu quo possit uita
produci Id boni ꝯsulet nec ultra necĩa solicitus aut auxius uẽ¬
tri a scapulis sius reddet. Et occupationes diuitu ꝯcurlatioraꝵ
ad diuitias eutiu securus letusq ridebit ac dicet Quid in
longum ip̃e te differs. Eepectabis ne fenoris questum: aut ex m̾ce
ꝯpendiũ aut tabulas bt̾isenis. cũ fieri possis statim dines. Repũtat
opes sapĩa quas cuaq fecit suꝑuacuas delet. Hec ad alios ꝑtinẽt.
Tn locupletib propuor es. Seculu muta nimnis hẽs. Id e̾ anteoĩa
secula qd̾ satis est ¶ Potam hoc loco epłam claudẽ̾. nisi te male  ꝑs¬

Expanded text:
quicquam. " At necessaria deerant." Primum deesse non poterunt, quia natura quicquam. " At necessaria deerant." Primum deesse non poterunt, quia natura minimum petit, naturae autem se sapiens accommodat. Sed si necessitates ultimae inciderunt, iamdudum exibit e vita et molestus sibi esse desinet. Si vero exiguum erit et angustum, quo possit vita produci, id boni consulet nec ultra necessaria sollicitus aut anxius ventri et scapulis suum reddet et occupationes divitum concursationesque ad divitias euntium securus laetusque ridebit ac dicet: "Quid in longum ipse te differs? Expectabisne fenoris quaestum aut ex merce conpendium aut tabulas beati senis, cum fieri possis statim dives ? Repraesentat opes sapientia, quas cuicumque fecit supervacuas, dedit." Haec ad alios pertinent; tu locupletibus propior es. Saeculum muta, nimis habes. Idem est autem omni saeculo, quod sat est. Poteram hoc loco epistulam claudere, nisi te male ins
Abbreviated transcription (Latin):
hoc parandu ẽ/ quod tu disters a post ceta paras Ab hie in¬
cipiendu ẽ ¶ Parare inꝗs unde uiuã uolo. Siml pare
disce. Si qd̾ teuetat bene uiuere. bene mori non uetat.
tolleranda c̃ eĩ ad hoc properantib ul fames quã toleaͣueͬ
ꝗda ĩ obsiditionib Et quid aliud erat illius pacientie pͥ¬
mũ. ꝙr in arbituũ nõ cadere uictoris: Quanto hoc mauis
ẽ quo promittit᷑ ꝑpetua libertas: Nullius nec hois nec
dei timor. Et quidez ul exurienti. Ad ista ueniendu est
pressi st̃ ex̾citꝰ inopiã oiũ reru uix̾unt herbaꝵ ⁊adicibus.
& dictu fediꝰ tulerũt famẽ. Hec oĩa passi st̾ pro regno qͦ
magis mireris alieno. Dubitabit aliquis ferre panptat
Ut aiũ furorib liberet ¶ Nlon ẽ gͦ pͥus acquirendu lice
ad phyaz etiã sine uiatico ꝑuenire. Ita ẽ cu omĩa hũcris
tũc hr̃e & sapientiã uoles. Hec erit ultimũ uite iust̾im. & ut

Expanded text:
hoc parandum est, quod tu differs et post cetera paras; ab hoc inhoc parandum est, quod tu differs et post cetera paras; ab hoc incipiendum est. " Parare," inquis, " unde vivam volo." Simul et para et disce; si quid te vetat bene vivere, bene mori non vetat. Toleranda est enim ad hoc properantibus vel fames. Quam toleravere quidam in obsidionibus, et quod aliud erat illis patientiae praemium quam in arbitrium non cadere victoris ? Quanto hic maius est quod promittitur: perpetua libertas, nullius nec hominis nec dei timor. Et quidem vel esurienti ad ista veniendum est. Perpessi sunt exercitus inopiam omnium rerum, vixerunt herbarum radicibus et dictu foedis tulerunt famem. Haec omnia passi sunt pro regno, quo magis mireris, alieno. Dubitabit aliquis ferre paupertatem, ut animum furoribus liberet ? Non est ergo prius adquirendum; licet ad philosophiam etiam sine viatico pervenire. Ita est. Cum omnia habueris, tunc habere et sapientiam voles ? Haec erit ultimum vitae instrumentum et, ut
Abbreviated transcription (Latin):
los sedeas Mempe hoc queris ae hoc ista dillatioe uis ⁊̃ ꝑ¬
ꝯsequi ue tibi pauptas timenda sit. Quid si appetenda
est. Secura ẽ. Cu clasicũ cecinit sit se non peti. cũ aliquo
ꝯclamatio ẽ. quo exeat non ꝗd efferat qͥrit. Aut si nauigã¬
du ẽ. Non strepũt port̾. nec uniꝰ cõmitatu ĩquieta st̃
littora. Non cirꝯstat illũ turba ẜ uoꝵ ad quos pasccudos
transmarinaꝵ regionĩ ẽ optanda fertilitas. Facile est
pascere paucos uentres ae bũ istitutos. nicħ aluid deside¬
rantes q impleri. Paruo fames ꝯstat. Magno fastidiu.
Pauꝑcas ꝯtenta ẽ descideriis instantib satisfacore. Quid¬
ẽ gͦ quare hac recuses ꝯtuberuales cuiꝰ mores sanꝰ diues
imitat᷑: Si uis uacare aio aut pauper sis opportet aut
pauꝑi similis. Non põt studiũ salutare ficri sine frugalita¬
tis cura. Frugalitas aũt pauꝑtas uoluntaria ẽ. quod tu

Expanded text:
los sedeas. Nempe hoc quaeris et hoc ista dilatione vis colos sedeas. Nempe hoc quaeris et hoc ista dilatione vis consequi, ne tibi paupertas timenda sit; quid si adpetenda est, secura est. Cum classicum cecinit, scit non se peti; cum aqua conclamata est, quomodo exeat, non quid efferat, quaeritdum est, non strepitu portus, non unius comicatn inquieta sunt littora. Non circumstat illum turba hominum, ad quos pascendos transmarinarum regionum optanda est fertilitas. Facile est pascere paucos ventres, et bene institutos, et nihil aliud desiderantes, quam impleri. Paruo fames constat, magno fastidium. Paupertas contenta est desideriis instantibus satisfacere. est ergo, quare hanc recuses contubernalem, cuius mores sanus dives imitatur ? si vis vacare animo, aut pauper sis oportet aut pauperi similis. Non potest studium salutare fieri sine frugalitatis cura; frugalitas autem paupertas voluntaria est.
Abbreviated transcription (Latin):
claborauit. Maiora cupere ab his disces. Naturralia desideria
finita sũt. Ex falsa opiniee nascentia tibi desinat non hut.
.Nullus .ii. t̾minꝰ falso ẽ Ria eunti: aliquid exͣmĩ ẽ. Eiror
ĩmensus ẽ. Retraho gͦ te auanis a cum uoles scire quod
petis ytium naturalẽ hẽat anceca cupiditater ꝯscidera si
possit alicubi ꝯsistere. Si longe pregresso semꝑ aliqd loguis
restat. Scito id uaturale non ec̃.uale.
mentez magno cursu ac totis uirib tende. Si ꝗd
ẽ quo tencis̾ aut expedi aut incide. ¶ Morat inꝗs me p¬
res familiaris. Sic illaz disponẽ uolo ut sufficere nichꝰ
agenti possit. Ne aut pauꝑtas michi oueri sit aut ego
alicui. Cu hoc dicis non uideris uiz ac potentiã eius de
scis quantu ubiq nos adiuuet quẽ ad nio & iui maxis
ut cic̾onis utar u̾bo opitulet & in minima descondat.
mͥ crede aduoca illã ĩ ꝯsciliu. suadebit tibi. No ad calcu¬

Expanded text:
elaboravit; maiora cupere ab his disces. Naturalia desideria elaboravit; maiora cupere ab his disces. Naturalia desideria finita sunt; ex falsa opinione nascentia ubi desinant, non habent. Nullus enim terminus falso est. Viam eunti aliquid extremum est; error inmensus est. Retrahe ergo te a vanis, et cum voles scire, quod petes, utrum naturalem habeat an caecam cupiditatem, considera, num possit alicubi consistere. Si longe progresso semper aliquid longius restat, scito id naturale non esse. VALEmentem magno cursu ac totis viribus tende. Si quid est, quo teneris, aut expedi aut incide. "Moratur," inquis, "me res familiaris; sic illam disponere volo, ut sufficere nihil agenti possit, ne aut paupertas mihi oneri sit aut ego alicui." Cum hoc dicis, non videris vim ac potentiam eius, de scis, quantum ubique nos adiuvet, quemadmodum et in maximis, ut Ciceronis utar verbo, opituletur et in minima descendat. Mihi crede, advoca illam in consilium; suadebit tibi, ne ad calcu
Abbreviated transcription (Latin):
sine ordine impellit &e iactat. Pħya nos thueri deb. Hec ad¬
hortabit᷑ ut deo libent̾ pareamꝰ ut fortune ꝯtumacit̾ zesista¬
nꝰ. Hec docebit ut deu sequaris. feras Casu. S non est
mĩe in hac̃ disputatioe transeundu quid sit iuris nr̃i
repentina ac subita dĩantꝰ illo nũe ⁊eu̾tor ut te moueã ⁊ co¬
horter ne patiaris impetum aĩ tui dilabi & refrigesce̾. Cõtiue
illu & ꝯstitue ut hĩtꝰ aĩ fiat quod est impet ¶Tam ab initio si
te bene noui cirꝯspicies. Quid hec epła mimusculi atulerit
desiderat. Oppimo ĩ mensur congerat̾ inte quicꝗd multi locu¬
pletes possederat ultra pͥuatu peccuie̾ mõ fortuna te ꝓuheat.
Auro tegat purpura uestiat. et ad hoc deliciaꝵ opũq ꝑducat.
Ut terã marmorib abscondas nõ tm̃ hre̾ tibi liceat. s calcare
diuitias. Accodant statue ae pieture et quicꝗd ars ulla luxie

Expanded text:
sine ordine inpellit et iactat, philosophia nos tueri debet. Haec adsine ordine inpellit et iactat, philosophia nos tueri debet. Haec adhortabitur, ut deo libenter pareamus, ut fortunae contumaciter; haec docebit, ut deum sequaris, feras casum. Sed non est nunc in hanc disputationem transeundum, quid sit iuris nostrrepentina ac subita dominantur; illo nunc revertor, ut te moneam et exhorter, ne patiaris inpetum animi tui delabi et refrigescere. Contine illum et constitue, ut habitus animi fiat, quod est inpetus. Iam ab initio, si te bene novi, circumspicies, quid haec epistula munusculi attulerit.desiderat, opinio inmensum. Congeratur in te quicquid multi locupletes possederant. Ultra privatum pecuniae modum fortuna te provehat, auro tegat, purpura vestiat, eo deliciarum opumque perducat, ut terram marmoribus abscondas, non tantum habere tibi liceat, sed calcare divitias. Accedant statuae et picturae et quicquid ars ulla luxuriae
Abbreviated transcription (Latin):
Excute te et uarie seautaze &e obsua. Illud añ oĩa uide. Utiũ
in pħya au ĩ ip̃a uita profeceris. Nõ ẽ phya populare artifi¬
ciu nec ostentatioĩ patu. nec ĩ u̾bis s in zeb ẽ. Nec hoc ad¬
hibet᷑ ut cu aliqua oblectatioe ꝯsumat᷑ dies. At demat᷑ ocio
nausia. Auĩz format. ae fabricat uita disponit actiones
regit agenda et onbittenda demonstrat. sedeti ad gubuałm
et ꝑ ancipia fluctuantu dixrigit cursu Sine hac nemo sccinꝰ
petendum ẽ ¶ Diceret aliquis quid michi prodest pħya. Si fa¬
tum ẽ. Quid prodest si deus rectot ẽ. Quid prodest. si caus
imꝑat. Hlam & mutari certa nõ possuit & ncħ p̃patari potest
adusus inc̾ta. S aut ꝯscilii meii deus occupauit de creuit¬
q quid faceres. aut conscilio meo nichil fortiiia pmittit:
arbit̾ deus uniu̾si ꝯcta disposuit. Siue caũs res humanas

Expanded text:
Excute te et varie scrutare et observa; illud ante omnia vide, utrum Excute te et varie scrutare et observa; illud ante omnia vide, utrum in philosophia an in ipsa vita profeceris. Non est philosophia populare artificium nec ostentationi paratum. Non in verbis, sed in rebus est. Nec in hoc adhibetur, ut cum aliqua oblectatione consumatur dies, ut dematur otio nausia. Animum format et fabricat, vitam disponit, actiones regit, agenda et omittenda demonstrat, sedet ad gubernaculum et per ancipitia fluctuantium derigit cursum. Sine hac nemo intrepipetendum est. Dicet aliquis: " Quid mihi prodest philosophia, si fatum est? Quid prodest, si deus rector est ? Quid prodest, si casus imperat ? Nam et mutari certa non possunt et nihil praeparari potest adversus incerta; sed aut consilium meum occupavit deus decrevitque quiarbiter deus universi cuncta disposuit, sive casus res humanas
Abbreviated transcription (Latin):
spetiosos apparatꝰ. Et qd̾ futĩ tp̃ris ĩ e̾ta sors uoluit. Quare
pocius afortuna impetie ut det q ame ne petã: Quare
aũt petã oblictꝰ frugalitatis humane. Cogexam ĩquit laborem.
Ette hie dies ultini ẽ ut non sit prope ab ultio ẽ Uale
ne tolerabilit᷑ quide sine sapientie studio. & btãm uitã
ꝑfecta sapĩa Effici. Ceter tolerabile &̾ ĩ cohata. S hac quod
liquet fremandur & altiꝰ cottidiana meditatioe fingendum est
Plus opis est in eo ut propoita custodias ꝙ houesta preponas.
ꝑseu̾andu ẽ & assiduo studio robur addendu. donce bona
mens sit. quod bona uoliuitas est. Itaq tibi aput nic płib
profecisse. Que scribis unde ueniãt scio. non st̃ ficta nec
colorata. dica qd̾ sentiã ꝙ iã de te spe hẽo nũdu fiducia
Tu qͦ ide facias nolo. Non ẽ quod cito tibi & facile credas.

Expanded text:
speciosi apparatus. Et quod futuri temporisspeciosi apparatus. Et quod futuri temporisetam ? Quare autem petam ? Oblitus fragilitatis humanae congeram ? In quid laborem ? Ecce hic dies ultimus est. Ut non sit; prope ab ultimo est VALne tolerabiliter quidem sine sapientiae studio et beatam vitam perfecta sapientia effici, ceterum tolerabilem etiam inchoata. Sed hoc, quod liquet, firmandum et altius cotidiana meditatione Agendum est; plus operis est in eo, ut proposita custodias quam ut honesta proponas. Perseverandum est et adsiduo studio robur addendum, donec bona mens sit quod bona voluntas est. Itaque tibi apud me pluribus profecisse. Quae scribis, unde veniant, scio; non sunt ficta nec colorata. Dicam tamen quid sentiam: iam de te spem habeo, nondum fiduciam. Tu quoque idem facias volo; non est, quod tibi cito et facile credas.
Abbreviated transcription (Latin):
¶ Detraxit tibi non pulillũ negotiũ m̾cedula. Et uiꝰ grecꝰ ad¬
hec bñfitia acerdet. Ecce ĩ signe preceptu. Stalti uita ĩgͣta
ẽ trepida tota infutuꝵ fertꝰ. Quis hoc inquis dicit. Idẽ qui
supͣ. Quã tu mĩc nita dici existimas stulta babe & ysiois:
non ita ẽ Nlostra dicit᷑ quos ceca cupiditas ĩ nocitã certe
miꝙ̃ saciatura p̃cipitat. Quib siquid satis eẽ posset fuisset.
qui non cogitamꝰ ꝙ̃ ioꝯdu sit nichil posce̾ qrͣ magnificu
sit plenũ cẽ nec ex fortima pendere ¶ Subinde itaq lucilli.
ꝙͣ multa sis ꝯsecutꝰ recordare. Cui asper̾is quot te antecedat cogi¬
transire non possis quidez si uelis discedat ista aliqñ ĩ sidiosa
bona & sepantib meliora q assecutis. Si quid in illis esset
solidi aliquado ĩ plerẽt. mic haurietiũ scitim ꝯcitant & imitãt

Expanded text:
 Detraxi tibi non pusillum negotii;  Detraxi tibi non pusillum negotii; haec beneficia accedet. Ecce insigne praeceptum: " Stulta vita ingrata est et trepida; tota in futurum fertur." "Quis hoc," inquis, " dicit ?" Idem qui supra. Quam tu nunc vitam dici existimas stultam ? Babae et Isionis ? Non ita est; nostra dicitur, quos caeca cupiditas in nocitura, certe numquam satiatura praecipitat, quibus si quid satis esse posset, fuisset, qui non cogitamus, quam iucundum sit nihil poscere, quam magnificum sit plenum esse nec ex fortuna pendere. Subinde itaque, Lucili, quam multa sis consecutus recordare. Cum aspexeris, quot te antecedant, cogitransire ne velis quidem, si possis; discedant aliquando ista insidiosa bona et sperantibus meliora quam adsecutis. Si quid in illis esset solidi, aliquando et inplerent; nunc hauriendum sitim concitant. Mittantur
Abbreviated transcription (Latin):
tare: possis loqui possis audire. Quoꝵ nnihil ĩ ambula¬
tio quide uetat fieri.¶Nec tu intensio̾e uocis ꝯtempẜis
quã ueto te ꝑ modos & certos gradꝰ attoleͬ. Deinde reprimere.
quos noua artificia docuit fames. Erit qui grad̾ tuos tempet &
bucas edentis obẜuet. et in tiñ ꝓcedat. in quantu audatiã
cius patient̾ credulitate ꝓdue̾is. ¶Quid cigo aclamore ꝓtinꝰ
et asumia ꝯtentione Rox cua incipiet usq co naturale ẽ prti¬
latis inicitari. ut littigantes quoq aẜ mone incipiant ad uoci¬
ferationẽ transeant. Nemo statim quiritu fidem implorat.
Ergo ubiꝯq tibi impetꝰ aĩ ꝑsuaẜit. mõ uehemẽtius fac uitiis¬
quitiũ mĩo lentiꝰ pro ut uor te quoq hortabit᷑ in id latꝰ mo¬
desta. Ci recipies illa reuocarisq descendat non decidat Mo¬
more descuiat. Non ei id aginiꝰ ut ex̃ceat᷑ nox s ut exͥcrat.¬

Expanded text:
tare, possis loqui, possis audire, quorum nihil ne ambulatare, possis loqui, possis audire, quorum nihil ne ambulatio quidem vetat fieri. Nec tu intentionem vocis contempseris, quam veto te per gradus et certos modos extollere, deinde deprimere. quos nova artificia docuit fames; erit qui gradus tuos temperet et buccas edentis observet et in tantum procedat, in quantum audaciam eius patientia et credulitate produxeris. Quid ergo ? A clamore protinus et a summa contentione vox tua incipiet ? Usque eo naturale est paulatim incitari, ut litigantes quoque a sermone incipiunt, ad vociferationem transeunt. Nemo statim Quiritium fidem inplorat. Ergo utcumque tibi impetus animi suaserit, modo vehementius fac convicium, modo lentius, prout vox quoque te hortabitur, in id latus. Modesta, cum recipies illam revocarisque, descendat, non decidat; memore desaeviat. Non enim id agimus, ut exerceatur vox, sed ut exerceat.
Abbreviated transcription (Latin):
eflux multũ potiois altius ĩ ieuinio inneͬ regesẜiit. Bibẽ
& sudare uira cardiaci ẽ ꝙ Siit ex̾citationes &e faciles et  p¬
breues que corpus. & sine mora lassant & tpr̃i parciit cui
ẜ̾cipua ratio hũda ẽ Cursus & cũ aliquo ponde̾ manꝰ mote
& saltus. Ut ille qui corpꝰ in altum lenat uł ille qui in
longu mittit uł ille ut ita dica salutaris aut ut
ꝯtumeliosius dica fulloni. Qd̾ lib ex his elige usu ru¬
de facile /Euidad facies. cito ⁊ eddi acorpore ad aũz qpͥ
illum noctib & dieb ex̾ce labore modico alit̾. Hanc ex̾ci¬
catioe non frigus nõ estus impediet nec senectus quide
id bonũ cura quod uetustate fit meliꝰ. Il leq ego te iubxo
semꝑ ĩmine̾ libro aut pugilarib. Dandũ ẽ aliqd̾ int̾nalu
aĩo. ita tñ ut non resoluat᷑ s ut zemitat. Gestatio et
corpꝰ ꝯcutit &e studio nõ officit. Possis legere. possis dic¬

Expanded text:
effluxit, multum potionis altius ieiunio iturae regesserunt. Bibere effluxit, multum potionis altius ieiunio iturae regesserunt. Bibere et sudare vita cardiaci est. Sunt exercitationes et faciles et breves, quae corpus et sine mora lassent et tempori pareant, cuius praecipua ratio habenda est: cursus et cum aliquo pondere manus motae et saltus vel ille, qui corpus in altum levat, vel ille, qui in longum mittit, vel ille, ut ita dicam, saliaris aut, ut contumeliosius dicam, fullonius; quoius libet ex his elige usum rudem, facilem. Quicquid facies, cito redi a corpore ad animum. Illum noctibus ac diebus exerce; labore modico alitur ille. Hanc exercitationem non frigus, non aestus inpediet, ne senectus quidem. Id bonum cura, quod vetustate fit melius. Neque ego te iubeo semper inminere libro aut pugillaribus; dandum est aliquod intervallum animo, ita tamen ut non resolvatur, sed remittatur. Gestatio et corpus concutit et studio non officit; possis legere, possis dic
Abbreviated transcription (Latin):
liduz ẽ. Ergo hanc p̃cipue ualitudine cura. deinde & illaz
scd̾ar q̃ non magno tibi ꝯstabit. Si uolucris bñ ualere
Ttulta ẽ eĩ mi lucili & minie ꝯueniẽs litato uiro oc ⁊ ꝑ¬
cupatio exercrudi lacertos & dillatandi c̾uice ac lat̾a
firiandi. Cũ tibi felicit̾ sagina cesẜit. & thori cesẜit cre¬
uerit nec uires uinq oppimi bouis nec pond̾ equabis Adi¬
ce mie ꝙ maiori corporis sarcina auĩs eliditur & min agilis
ẽ. ltaq quantu potes cuascube corpus tiuĩ & aiõ locum
laxa. Multa secuntꝰ ĩ comoda huic deditos cure. pͥmum
ex̾citatioẽs quaꝵ labor spm̃ ex haurit & ĩhabilẽ ĩtentioni
ac studiis acriorib reddit. Deinde copia ciboꝵ subtilitas
ĩpeditꝰ. Accedut pexie note mancipia in magist̾iu ⁊ccep¬
ta. Hoĩes int̾ oleu & uinũ occupati. Quib ad uotum
dies acns ẽ. Si bñ desudau̾unt. Si in locum cius quod

Expanded text:
lidum est. Ergo hanc praecipue valitudinem cura, deinde et illam lidum est. Ergo hanc praecipue valitudinem cura, deinde et illam secundam, quae non magno tibi constabit, si volueris bene valere. Stulta est enim, mi Lucili, et minime conveniens litterato viro occupai; cum tibi feliciter sagina cesserit et tori creverint, nec vires umquam opimi bovis nec pondus aequabis. Adice nunc, quod maiore corporis sarcina animus eliditur et minus agilis est. Itaque quantum potes, circumscribe corpus tuum et animo locum laxa. Multa secuntur incommoda huic deditos curae; primum exercitationes, quarum labor spiritum exhaurit et inhabilem intentioni ac studiis acrioribus reddit. Deinde copia ciborum subtilitas inpeditur. Accedunt pessimae notae mancipia in magisterium recepta, homines inter oleum et vinum occupati, quibus ad votum dies actus est, si bene desudaverunt, si in locum eius, quod
Abbreviated transcription (Latin):
do. At aliꝗd ueratiois affert aliꝗd adu̾si. Non dampnat
latro cu occidit ¶uc ad cottidiana stipt manũ porri¬
gis. Aurea te scipe implebo. Et quia frã ẽ auri mentio. Ac¬
cipe ꝙradmnodu usus fructusq ciꝰ tibi cẽ gratior possit. Is
maxie diuitiis fruit qui mimine diuitiis indiget. Ede
inquis auctore. Ut scas q̃ benigui sumꝰ. Propoitu est
aliena laudare. Epicur ẽ aut metrodori aut alicui ex
illa officia. Et ꝗd int̾est ꝗs dix̾it oĩb dixit. Qui eget
diuitiis timet pro illis. Nemo aut solicito bono fruit᷑.
adict̃ aliqs illis studes dũ de uicreinẽto cogitat oblitus est¬
usus. ratiocinatioẽs accipit foꝵ ꝯt̾rit calendariũ u̾sat fit ex
domino procurator. Ualle
bis adice̾ si uales bñ ẽ. Ego ualeo. Recte & nos dicimus
qr eria si magnas hr uires non alit̾ q furiosi aut freuetici ua¬

Expanded text:
do. " At aliquid vexationis adferet, aliquid adversi." Non damnat do. " At aliquid vexationis adferet, aliquid adversi." Non damnat latro, cum occidit. Nunc ad cotidianam stipem manum porrigis. Aurea te stipe implebo, et quia facta est auri mentio, accipe quemadmodum usus fructusque eius tibi esse gratior possit. " Is maxime divitiis fruitur, qui minime divitiis indiget." "Ede," inquis, "auctorem." Ut scias quam benigni simus, propositum est aliena laudare; Epicuri est aut Metrodori aut alicuius ex illa officina. Et quid interest quis dixerit ? Omnibus dixit. Qui eget divitiis, timet pro illis. Nemo autem sollicito bono fruitur; adicere illis aliquid studet. Dum de incremento cogitat, oblitus estusus. Rationes accipit, forum conterit, kalendarium versat; fit ex domino procurator. VALE. verbis adicere: " Si vales bene est, ego valeo." Recte nos dicimus:quoque, etiam si magnas habet vires, non aliter quam furiosi aut phrenetici va
Abbreviated transcription (Latin):
irritas ueces cu mõ ꝑ ppłi leuatꝰ et manꝰ. et obrutus sputis
hos te stoycos uoco. qui are publica exelusi secesert ad cole¬
dam uita & huano generi iira ꝯdenda sinę ulla potentiois
offensa. Non ꝯturbabit sapiens publicos mores. nec ppłn
in se uite nouitate ꝯu̾tet. Quid eigo utiq erit tutꝰ ꝗ hec pro¬
positur sequet᷑ Promittere tibi hoc non pessu magis qr in
hoc temꝑanti bonã ualitudine. & tuĩ facit tempantia bonã ua¬
litudine. Perit aliqua nauis in portu. S quid tu actidere
in medio mari credis: Qto huic ꝑiculii paratus foret multa
agenti molientiq Cui ne otui quide tutii ẽ. Pereut
aliquando ĩ nocentes quis negat. Nocentes tũ sepius
ars ei ostat qui ꝑ ornamenta pcussus ẽ. Deniq ꝯsciliũ
rerũ oiu sapiens non exitii spectat. Initia in pot̾ate nr̃a
st̾. De euentu fortuna uidicat Cui de me sutia nõ

Expanded text:
irritas voces, cum modo per populi levatus manus et obrutus sputis irritas voces, cum modo per populi levatus manus et obrutus sputis hos te Stoicos voco, qui a re publica exclusi secesserunt ad colendam vitam et humano generi iura condenda sine ulla potentioris offensa. Non conturbabit sapiens publicos mores nec populum in se vitae novitate convertet. "Quid ergo? Utique erit tutus, qui hoc propositum sequetur?" Promittere te temperanti bonam valitudinem, et tamen facit temperantia bonam valitudinem. Perit aliqua navis in portu; sed quid tu accidere in medio mari credis ? Quanto huic periculum paratius foret multa agenti molientique, cui ne otium quidem tutum est ? Pereunt aliquando innocentes; quis negat ? Nocentes tamen saepius. Ars ei constat, qui per ornamenta percussus est. Denique consilium rerum omnium sapiens, non exitum spectat. Initia in potestate nostra sunt; de eventu fortuna iudicat, cui de me sententiam non