comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
et eiꝰ uocem in se suscipiens
dicat nec aspiciet me uisus
hõis. Quia nimirũ redẽpto¬
ris gracia quem mĩc nõ ĩ tuetͤ
ut corrigat. tũc nõ respicit ut ab
ĩter itu asbscondat. In iudicium
iudet ut feriat. s nõ iudet ut
ao largiendam salutis gr̃am re¬
cognoscat. Culpas examinat:
et uitam ꝑeuntiũ ignorat. Unde
sc̃s uir cum se post p̾sentẽ ui¬
tani respectui hoĩs ud̾i uon
posse fateret᷑: Apte mor subdit.
iuditiũ ueniens: et ad saluan¬
dũ nõ uides: et ad feriendũ ui¬
des. Quia quem in p̾senti ui¬
ta dispensatõnis tue miseratõ¬
ue nõ respicis. respiciendo post¬
modũ ꝑ iusticiam extingues.
Iuuc enĩ peccator quisq dñi
nõ metuit et uiuit. Blasphe¬
mat. et ꝓficit. Quia scilicet¬
misericors creator quẽ expectãdo
uult corrig̾e aspiciendo nõ uult
punire sic̃ scriptũ est. Dissinui¬
las peccata hominũ ꝓpt̾ penitẽ¬
tiam. S̾ tunc peccator cum

Expanded text:
et ejus vocem in se suscet ejus vocem in se suscdicat: Nec aspiciet me visus hominis, quia 256 nimirum Redemptoris gratia, quem nunc non intuetur ut corrigat, tunc non respicit ut ab interitu abscondat. In judicium videt ut feriat, sed non videt ut ad largiendam salutis gratiam recognoscat; culpas examinat, et vitam pereuntium ignorat. Unde sanctus vir, cum se post praesentem vitam, respectu hominis videri non posse fateretur, apte mox subdidit: judicium veniens, et ad salvandum non vides, et ad feriendum vides, quia quem in praesenti vita dispensationis tuae miseratione non respicis, respiciendo, postmodum per justitiam exstinguis. Nunc enim peccator quisque Deum non metuit et vivit, blasphemat et misericors Creator quem expectando vult corrigere, aspiciendo non vult punire; sicut scriptum est: Dissimulans peccata hominum propter poenitentiam. Sed tunc peccator cum
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃e duriciam. cum respicit emol¬
t᷑. Respexit iħ̾c petrũ: et recorda¬
tus petrus uerbi qd dixat ih̾c. E¬
gressus foras fleuit amare. Exutã
uero carne aĩam neqͣ qͣm iani iu¬
sus hominis aspicit: qr post uior¬
tem non liberat: quẽ aute mortẽ
gr̃a adueniam non reformat.
Hinc et enĩ paulꝰ dicit. Nũc
tempus acceptabile. nũc dies
sericordia eripit: sola post pre¬
sens scłm iusticia addicit. Hui
salomon ait. quia lignũ ĩ quo¬
cũq loco ceciderit: sine ad an¬
strum siue ad acqͥlonem ibi era
quia cũ humaui casus temꝑe
dientem aĩam claustra carma
acceꝑit: in et̾nũ secum sine ulla
ꝑ mutatõne retinebit. Ut nec ex¬
altata ad supplicium proruat.
nec mersa eternis suppliciis ul¬
tra ad remediũ ereptõnis ascẽ¬
dat. uir igit᷑ sc̃s humani ge¬
neris dampna consid̾et: qd̾ a
pͥsenti scło sine redemptoris cie¬
nitõne subtrahit᷑. atq e̾nis
ignib in reparabilit̾ sepelit᷑

Expanded text:
nostrae duritiam, cum respicit, emolnostrae duritiam, cum respicit, emoltur: Respexit Dominus Petrum, et recordatus est Petrus verbi quod dixerat Jesus; egressus foras, flevit amare . Exutam vero carne animam nequaquam jam visus hominis aspicit, quia post mortem non liberat, quem ante mortem gratia ad veniam non reformat. Hinc etenim Paulus dicit: Ecce nunc tempus acceptabile, ecce nunc dies sericordia eripit, sola post praesens saeculum justitia addicit. Hinc Salomon ait: Quia lignum in quocunque loco ceciderit, sive ad Austrum, sive ad Aquilonem, ibi erit , quia cum humani casus tempore, edientem animam claustra carnis acceperit, in aeternum secum sine ulla permutatione retinebit, ut nec exaltata ad suppnec mersa aeternis suppliciis, ultra ad remedium ereptionis ascendat. Vir igitur sanctus humani generis damna consideret quod a praesenti saeculo sine Redemptoris cognitione subtrahitur, atque aeternis ignibus irreparabiliter sepelitur
Abbreviated transcription (Latin):
concupiuit. qr nũqͣm se igniumi
carere tormentis. adiuncto desꝑa¬
tõus supplicio agnouit. Hinc
salomon ait. Qd̾cũq potest ma¬
uus tua facere iustant̾ oꝑare: qr
nec opus nec ratio. nec scientia
nec sapientia erit apud inferos:
quo tu ꝓperas. Nequaqͣm gͦ ad
iudenda bona oculus reu̾titur:
quia retributionẽ suam mens ĩue¬
uiens ad oꝑatõnis usum millaten᷑
reuocat᷑. Quia igit᷑ fugit omne
qd cernit᷑. et mansura sunt que
sequũt᷑ Hene beatus Iõb uno
uersu utraq complexiis est dicẽs.
Memento qr uentus est uita mea
nec reuertet᷑ oculus mens ut uide¬
at bona. Cursum quippe p̾sentĩ
contẽplatus ait. memento qr uen¬
tus est aĩa mea. Et̾nitatem uero
sequentiũ consid̾ans. adiũxit. nec
reu̾tetur oculus meus ut uideat
bona. ubi apte qͦq uniu̾si huma¬
ni gen̾is a redemptõnis mun̾e
destituti: uocem ꝑtinꝰ sumit dicẽs.
sus quippe hominis est. miscd̃ia
redemptoris. Que in sensibilitatis

Expanded text:
concupivit, qui nunquam se ignium concupivit, qui nunquam se ignium carere tormentis adjuncto desperationis supplicio agnovit. Hinc Salomon ait: Quodcumque potest manus tua facere, instanter operare; quia nec opus, nec ratio, nec scientia, nec sapientia erunt apud inferos, quo tu properas . Nequaquam ergo ad videnda bona oculus revertetur, quia retributionem suam mens inveniens, ad operationis usum nullatenus revocatur. Quia igitur fugit omne quod cernitur, et mansura sunt quae sequuntur, bene beatus Job uno versu utraque complexus est, dicens: Memento quia ventus est vita mea, nec revertetur oculus meus ut videat bona. Cursum quippe praesentium contemplatus ait: Memento quia ventus est vita mea. Aeternitatem vero sequentium considerans adjunxit: Nec revertetur oculus meus ut videat bona. Ubi apte quoque universi humani generis a redemptionis munere destituti vocem protinus sumit, dicens: sus quippe hominis misericordia est Redemptoris, quae insensibilitatis
Abbreviated transcription (Latin):
tutis oblatio est. Unde recte nũc
cũ dep̾catõne ĩ molatio eiꝰdem uir¬
tutis dffert᷑ cũ dicit᷑ Nemento
qr uentꝰ est uita mea. Ac si aꝑte
dic̾et᷑. Transeuntẽ uelocit̾ benig¬
nius aspice: qr et tanto ate iud̾i
misericordius debeo: qͣnto ip̃e a
merende uenie ulteriꝰ non red itur.
da bona extincti oculus nõ redit.
qr ad exhibenda recta oꝑa exuta
carne aĩa non recurrit. Hinc est
qd̾ diues quẽ inferni flãma cruci¬
cibat: qr semet ip̃m reparare oꝑan¬
do nõ posset agnouerat. Nam ne¬
quaqͣm sibi: s relictis fratrib
ꝓdesse satagebat dicens. Rogo
pater abraham: ut mittas ĩ do¬
mũ in domũ patris mei. Habeo
eiũ quinq fratres ut testat᷑ illis:
ne et ip̃i ueuiant in hunc locsĩ tor
mentoꝵ. Solet uamq mestum
arimũ. spes uel falsa refouere: s
ut penara suam reꝓbi grauiꝰ seu¬
tiant. et spem de uenia amittũt.
Unde flãmis ultricib traditus nõ
sibi ut diximꝰ. s opitulari fratrib

Expanded text:
nde recte nunc cum deprecatione immolatio ejusdem virtutis offertur, cum dicitur: Memento quia ventus est vita mea. Ac si aperte diceretur: Transeuntem velociter benignus respice, quia et tanto a te videri misericordius debeo, quanto ipse amerendae veniae ulterius non reditur, da bona exstincti oculus non redit, quia ad exhibenda recta opera exuta carne anima non recurrit. Hinc est quod dives quem inferni flamma cruciabat, quia semetipsum reparare operando non posset agnoverat; nam nequaquam sibi, sed relictis fratribus prodesse satagebat, dicens: Rogo te, pater Abraham, ut mittas eum in domum patris mei, habeo enim quinque fratres, ut testetur illis, ne et ipsi veniant inmentorum . Solet namque moestum animum spes vel falsa refovere, sed ut poenam suam reprobi gravius sentiant, et spem de venia amittunt. Unde flammis ultricibus traditus non sibi, ut diximus, sed opitulari fratribus
Abbreviated transcription (Latin):
ad celestia euolare p̾ualeat. pe¬
ne sue pond̾e coarctat᷑. Petro at¬
testante qui ait. Ds angłis pec¬
cantib nõ peꝑcit: s rudentib
inferni detractos in tartarũ tra¬
didit. in iudiciũ cruciandos reser¬
uari. Cetus carcere astringitur:
qr temptare bonos qͣntũ de sid̾at
ꝓhibetur. Carcere quoq mare
circũdat᷑: qr carnaliũ ment ium
tumida insanaq desid̾ia ad ꝑa¬
genda mala que appetunt. Inpꝰ¬
sibibtatis sue angustia grauant᷑.
Sepe enĩ dominari melioribus
cõcupiscirat: S tam̃ eis diuino
iudicio cuncta mirabilit̾ dispo¬
uente substrati suut. Noce bo¬
uis elati desid̾ant: Q tam̃ subiec¬
ti ab eis solacia sperant. Pro exple¬
dis uoluptatib caruis longeuita¬
teni uit ẜ p̾sentis cupuint. S ta¬
men ab ea subceleritate rapiũt᷑.
De quibus bene ꝑ psalmistam
dicit᷑. Statuit aquas qͣsi in utre.
elque quippe ii utre sunt: cura
lubrica eoꝵ desid̾ia. qr oꝑis effer¬

Expanded text:
ad coelestia evolare praevaleat, poead coelestia evolare praevaleat, poenae suae pondere coarctatur, Petro attestante, qui ait: Deus angelis peccinferni detractos in tartarum tradidit in judicium cruciandos reservari . Cetus carcere astringitur, quia tentare bonos quantum desiderat prohibetur. Carcere quoque mare circumdatur, quia carnalium mentium tumida insanaque desideria ad peragenda mala quae appetunt impossibilitatis suae angustia gravantur. Saepe enim dominari melioribus concupiscunt; sed tamen eis, divino judicio cuncta mirabiliter disponente, substrati sunt. Nocere bonis elati desiderant, et tamen subjecti ab eis solatia sperant. Pro explendis voluptatibus carnis longaevitatem vitae praesentis cupiunt, sed tamen ab ea sub celeritate rapiuntur. De quibus bene per Psalmistam dicitur: Statuit aquas quasi in utre . Aquae quippe in utre sunt cum lubrica eorum desideria, quia operis effec
Abbreviated transcription (Latin):
elc si aꝑcins insiuet. dicens. Intꝰ
contͣ me: cũ cordis mei dolore co¬
loquor: et foris me auerbere
delectatõnib carius forti cogna¬
tõne separat᷑. Ad sũma ꝓficere
appetit. et tam̃ ad huc de corrup¬
tõne corꝑis contͣdictõem sentit.
unde apte mox subdit᷑. Nũqͥd
mare sum ego aut cetus: qr cir¬
tũ dedisti me carcere: Carcere
homo circũdat᷑. qr plerũq et
uirtutũ prouentib ad alta ex¬
surgere nitit᷑. et tam̃ carius sue
corruptõne p̃pedit᷑ qua beue ex¬
ui psalmista dep̾cat᷑ dicens. Edus
de carcere aĩam meam: ad cõfi¬
tendum nõi tuo. Quid uero
appellatione maris: nisi corda
carnaliũ tumidis cogitatõnib
fluctuosa: Quid autẽ ceti uõie
nisi antiquus hostis exprimitꝰ
Qui dum mentes scł̾arĩ possi¬
dendo penetrat: quasi i eoꝵ lu¬
bricas cogitatõnes natt. Sed
cetus carcere stringit᷑: qr malig¬
nus sp̃c inĩferiorib deiectus. ne

Expanded text:
» Ac si apertius insinuet, dicens: Intus » Ac si apertius insinuet, dicens: Intus contra me cum cordis mei dolore colloquor, et foris me a verbere delectationibus carnis forti cogitatione separatur. Ad summa proficere appetit, et tamen adhuc de corruptione corporis contradictionem sentit. Unde et apte mox subditur: « Nunquid mare sum ego, aut cetus, quia circumdedisti me carcere? » Carcere homo circumdatur, quia plerumque et virtutum provectibus ad alta exsurgere nititur, et tamen carnis suae corruptione praepeditur. Qua bene exui Psalmista deprecatur, dicens: Educ de carcere animam meam, ad confitendum nomini tuo . Quid vero appellatione maris, nisi corda carnalium tumidis cogitationibus fluctuosa; 260 quid autem ceti nomine, nisi antiquus hostis exprimitur? Qui dum mentes saecularium possidendo penetrat, quasi in eorum lubrica cogitatione natat. Sed cetus carcere stringitur, quia malignus spiritus, in inferioribus dejectus, ne
Abbreviated transcription (Latin):
flagelloꝵ dolorib ad salutis gau¬
dia miscd̾ie mẽdicamento reduc¬
tus est: qd̾ quibdam culpis et si nõ
grauib subditus. peccare tamẽ
et int̾ flagella nõ desuir : qd̾ pec¬
catorem suñ suꝑna głicia nec cõ¬
tempta dereliquit. Cum igitur
affuctam mentem modo ꝑ repli¬
catõnem donoꝵ dei. modo ꝑ ĩ¬
ꝓpria actõnis sue. tanta seu̾itate
increpat: Habet ui corde iustoꝵ
amaritudo aĩe linguam suam.
que tanto eis subtilius loqͥtur.
qnͣto et interius audit᷑. unde et
neqͣqm dicitur. Fabulabor in
amaritudĩe aĩe mee. s cõfabu¬
labor cũ amaritudĩe aĩe mee:
Quia uis doloris que peccata sin¬
gula replitaus torpentẽ animũ
ad lamenta excitat. qͣsi ad eum
quib semet ip̃m correptus nieni¬
at. et ad sui iam custodiam sol¬
licior ex surgat. Dicat itaq uir
iustus ex uoce sua: et sẽe eccl̾ie
tẏpum tenens: dicat ex ur̃a. Cõ¬
fabulor cũ amaritudie aĩe mee.

Expanded text:
flagellorum doloribus ad salutis gauflagellorum doloribus ad salutis gaudia misericordiae medicamento reductus est; quod quibusdam culpis, etsi non gravibus subditus, peccare tamen et inter flagella non desinit; quod peccatorem suum superna gratia nec contempta dereliquit. Cum igitur afflictam mentem modo per replicationem donorum Dei, modo per improperia actionis suae tanta severitate increpat, habet in corde justorum amaritudo animae linguam suam, quae tanto eis subtilius loquitur, quanto et interius auditur. Unde et nequaquam dicitur: Fabulabor in amaritudine animae meae, sed, Confabulabor cum amaritudine animae meae, quia vis doloris, quae peccata singula reputans, torpentem animum ad lamenta excitat, quasi ad eum quibus semetipsum correptus inveniat, et ad sui jam custodiam sollicitior exsurgat. Dicat itaque vir justus ex voce sua sanctae Ecclesiae typum tenens; dicat ex nostra: « Confabulabor cum amaritudine animae meae.
Abbreviated transcription (Latin):
c̾at. et uesciebat. Eiq rixa sua ue¬
rius aperit qͣnͣtũ a ueritans pace
demauit. Quia reatũsuũ cuiꝰ se¬
cura non menuiuit. Hunc in se
cõmota dephendit. Sub crescens
quippe amaritudo penitentie ue¬
recundanti cordi inportune ing̾ti
ssicita que cõmusit. Districtũ cõtͣ
hec iudicem ostendit. supplicioꝵ
minas incutit: pauore animum
ferit. pudore confundit. motus
illicitos increpat. quietem noxie
securitatis turbat. Que el condi¬
tor bona contulit: que ip̃e bouis
illius mala respondit enum̾at.
Qd̃ mire ab eoconditus. qd̾ gra¬
tuitu mitritꝰ: qd̾ ratõras substan¬
cia in conditõne ditatus est. qd̾
iuditoris gr̃a uocatus: qd̾ seqͥ
p̃e et uocatus uoluit. qd̾ uocãtis
nuiscd̾ia nec surdũ hunc renitẽ¬
tem qͥue despexit. qd illuminatus
donis. qd̾ sua sponte pranis actib
eriam post dona cecatus est: qd̾ a
cecitatis sue errorib pat̾ne solli¬
citudinis flagellis expiatus. qd̾ a

Expanded text:
cerat et nesciebat, eique rixa sua vecerat et nesciebat, eique rixa sua verius aperit, quantum a veritatis pace deviavit; quia reatum suum, cujus secura non meminit, hunc in se commota deprehendit. Succrescens quippe amaritudo poenitentiae verecundanti cordi importune ingerit illicita quae commisit, districtum contra haec judicem ostendit, suppliciorum minas incutit, pavor animum ferit, pudor confundit, motus illicitos increpat, quietem noxiae securitatis turbat; quae ei conditor bona contulit, quae ipse bonis illius mala respondit enumerat, quod mire ab eo conditus, quod gratuito nutritus, quod rationis substantia in conditione ditatus est, quod conditoris gratia vocatus, quod sequi ipse et vocatus noluit, quod vocantis misericordia nec surdum hunc renitentemque despexit, quod illuminatus donis, quod sua sponte pravis actibus etiam post dona caecatus est, quod a caecitatis suae erroribus paternae sollicitudinis flagellis expiatus, quod a
Abbreviated transcription (Latin):
qd licentins iam ꝑ humanam no¬
ticiam tangit᷑. decerius putrescat.
Quo contͣ psalmista plagara cor¬
dis nõ solum detexerat. S decec¬
te etiam medicamẽtũ merroris ad¬
hibebat. diceus: Iniquitatẽ meã
ego ꝓ ir̃cio: et cogitabo ꝓ pecra¬
to meo. Pronũtiando enĩ occultũ
nulmis decegit: Cogitando autẽ
quid aliud qmͣ medicament ũ uul¬
et sua sollicite dampna cogitãti
rixa ꝓ semet ip̃a oritur contͣsemet¬
ip̃ami. Nam cum se ad lamenta
penitentie instigat: occulta se in¬
crepatõne de laniat. Unde et apte
mox subdit᷑. Confabulabor cum
amaritudie aĩe mce. Pauore nãq
diuini indicii affucti dũ quedam
nialegesta plangimꝰ. Ip̃a ui nr̃e
amaritud̃is ad discnciendos nosui¬
gilantiꝰ excitati. alia in nobis eti¬
ami que ampliꝰ defleamꝰ ĩuenimꝰ.
Nam sepe qd̾ torpentes latuit fien¬
tib subtilius m̃otescit: et afflicta
mens cercius inuenit malũ qd̾ fe¬

Expanded text:
quo licentius jam per humanam noquo licentius jam per humanam notitiam tangitur, deterius putrescat. Quo contra Psalmista plagam cordis non solum detexerat, sed detectae etiam medicamentum moeroris adhibebat, dicens: Iniquitatem meam ego pronuntio, et cogitabo pro peccato meo . Pronuntiando enim occultum vulnus detegit, cogitando autem quid aliud quam medicamentum vulet sua sollicite damna cogitanti, rixa pro semetipsa oritur contra semetipsam. Nam cum se ad lamenta poenitentiae instigat, occulta se increpatione dilaniat. 259 Unde et apte mox subdit: « Confabulabor cum amaritudine animae meae. » Pavore namque divini judicii afflicti, dum quaedam male gesta plangimus, ipsa vis nostrae amaritudinis, ad discutiendos nos vigilantius excitat, et talia in nobis etiam quae amplius defleamus invenimus. Nam saepe quod torpentes latuit, flentibus subtilius innotescit, et afflicta mens certius invenit malum, quod fe
Abbreviated transcription (Latin):
tur. Unde et aꝑte mox subdit᷑.
Loquar intribulatõne sp̃c mei.
cõmouet: ut reatũ prani oꝑ is
uox cõfessionis impugnet. Sci¬
eudũ qͦq est: quia sepe et rep¬
bi peccata confitent᷑: s deflere
cõtempnũt. Electi quippe cul¬
pas suas quas nocib confessiõis
aperiunt: districte auimadu̾sio¬
nis fletib insequũt᷑ unde beat᷑
Iob. postqͣm se ori suo nõ parcere
spondit. Tribulatõnẽ mox sp̃c
subdidit. Ac si aꝑte fatet᷑ dicẽs.
Sic reatũ liugua loquit᷑᷑ ut neqͣ¬
qͣm exp̾ssa merroris stimulo per
alia sp̃c uaget᷑ S culpas loquẽs
uulrrus aperio. Culpas uero ad
correptõem cogitans. salutẽ uist¬
n̾is ex medicam ine meroris que¬
ro. Qui enĩ mala quidem que ꝑpe¬
trauit ĩsiuat. S flere que ĩsimi¬
auerit recusat: qͣsi subducta ues¬
te iuilnus detegit: N torpenti
mente medicamentũ uulneri nõ
apponit. Confessionis igit᷑ uocem
necesse est. ut merror ex crtiat.
Ne uulnus ꝓditũ sed neglectũ

Expanded text:
tur. Unde et apte mox subditur: « Loquar in tribulatione spiritus mei. commovet, ut reatum pravi operis vox confessionis impugnet. Sciendum quoque est quia saepe et reprobi peccata confitentur, sed deflere contemnunt. Electi autem culpas suas, quas vocibus confessionis aperiunt, districtae animadversionis fletibus insequuntur. Unde bene beatus Job postquam se ori suo non parcere spopondit, tribulationem mox spiritus subdidit. Ac si aperte fateretur, dicens: Sic reatum lingua loquitur, ut nequaquam expers a moeroris stimulo per alia spiritus vagetur: sed culpas loquens, vulnus aperio; culpas vero ad correctionem cogitans, salutem vulneris ex medicamine moeroris quaero. Qui enim mala quidem quae perpetravit insinuat, sed flere quae insinuaverit recusat, quasi subducta veste vulnus detegit, sed torpenti mente medicamentum vulneri non apponit. Confessionis igitur vocem solus necesse est ut moeror excutiat, ne vulnus proditum, sed neglectum,
Abbreviated transcription (Latin):
Sic̃ domꝰ est corꝑis habitaculũ
corporale: Ita unicuiq menti
hoc domꝰ fit: qd̾ ex desid̾io ĩ habita¬
re consueuit. Ad domum igitur
suam ultͣ nõ reu̾tit᷑: qr se mel qͥs¬
qr et̾nis suppliciis traditus ad
hoc ubi amore iniheserat nulla¬
tenꝰ reuocat᷑. Potest etiam ĩfer¬
ni uoĩe: peccãtoris desꝑatõ de¬
signari. De qua ꝑ psalmistam
dr᷑. In ĩferno autẽ quis ꝯfitebit᷑
ꝓfecto iusticie moriendo deselu¬
quit. Qui uero etiam post pecca
tum mole desꝑatõnis õbruit᷑ ͦ quid
alliud qmͣ post mortem ĩferui sup¬

Expanded text:
Sicut domus est corporis habitaculum corporale, ita unicuique menti hoc domus fit quod ex desiderio inhabitare consuevit. Ad domum igitur suam ultra non revertitur, quia semel quisque, aeternis suppliciis traditus, ad hoc jam ubi amore inhaeserat nullatenus revocatur. Potest etiam inferni nomine peccatoris desperatio designari, de qua per Psalmistam dicitur: In inferno autem quis confitebitur profecto justitiae moriendo derelinquit. Qui vero etiam post ptum mole desperationis obruitur, quid aliud quam post mortem in inferni sup
Abbreviated transcription (Latin):
herent ꝑ curam. Dura et enĩ mẽte
ab esse mors longe credit᷑. etiam cũ
sentit᷑. Sicq carne aĩa solnt᷑ ut
erga p̾sentia in mod̾ato amore se
retmens. cũ ad et̾mĩ supplicium
ducit᷑ Hoc ip̃m quoq nesciat q̃
ducaft᷑: et deserens que amare cũ
t̾iuino noluit. repente sine t̾mino
ĩuenit que nũqͣm p̾uidit. At contͣ
rectoꝵ mens ad et̾nitatis ĩcentio¬
nem tendit᷑᷑ et iam cũ p̾ sens eam
felicit̾ uita cõmitat᷑. Magna car¬
nis salute utit᷑᷑ nec tamẽ enis fidu¬
cia auimꝰ retardat᷑. Nullu ad huc
mortis articulus. erumpit: et qͣsi
p̃sentẽ hanc cotidie conspicit. qr
enĩ uita indesment̾ labit᷑. spes ei
uinendi fundit᷑ amputat᷑. Bene
gͦ de dieb p̃teremitib dicitur.
Consumpti sunt absq ulla spe.
elc si aꝑte dic̾et᷑. Mentis fiduoiam

Expanded text:
nhaerent per curam. Dura etenim mente nhaerent per curam. Dura etenim mente abesse mors longe creditur, etiam cum sentitur. Sicque a carne anima solvitur, ut erga praesentia immoderato amore se retinens, dum ad aeternum supplicium ducitur, hoc ipsum quoque nesciat quo ducitur; et deserens quae amare cum termino noluit, repente sine termino invenit quae nunquam praevidit. At contra rectorum mens ad aeternitatis intentionem tenditur, etiam cum praesens eam feliciter vita comitatur. Magna carnis salute utitur, nec tamen ejus fiducia animus retardatur. Nullum adhuc mortis articulum erumpit, et quasi praesentem hanc quotidie conspicit. Quia enim vita indesinenter labitur, spes ei vivendi funditus amputatur. Bene ergo de diebus praetereuntibus dicitur: Consumpti sunt absque ulla spe. Ac si aperte dice
Abbreviated transcription (Latin):
ga dies uite p̾seutis tanto amo¬
re constringit᷑: ut sic semꝑ hic appe¬
tant uiu̾e. Quatenꝰ si ualeant ui¬
uendi cursum desid̾ent nũqͣm fi¬
re. Cogitare quippe uentura des¬
picm̃t: spem totam ĩ reb tͣnseun¬
tib pomũt: Habere nulla nisi que
p̾tereunt concnpiscũt. Cũqr nimis
tͣuseuntia cogitant. et mansura
nuilla tenꝰ sperant. sic cecitate ĩsen¬
sibili cordis oculꝰ claudit᷑. ut et̾ne
luci mllatenꝰ intendat᷑. Unde fit
ut sepe iam corpus molestia qua¬
tiat. Et uicina mors uirtutẽ uitał
sp̃c incidat. Nec tanẽ curare que
mũdi sunt desinant. Iamq eos uł¬
tor ad iudiciũ ꝑtrahit: et tam̃ ip̃r
ordiuatõne sollit᷑a. reb tͣnseuntib
occupati. nil aluid cogitant. insi ĩ
hoc mũdo ad huc qualit̾ uruant.
Relinquenda om̃a qͣsi possiden¬
da disponĩt: quia spes muendi nõ¬
nõ frangit᷑ etiam cũ uita t̾mĩat᷑
Iam ad uiditiũ trahunt᷑ ꝑ sententiã.
et tamen ad huc habendis reb  i¬

Expanded text:
ga dies vitae praesentis tanto amore constringitur, ut sic semper hic appetant vivere, quatenus, si valeant, vivendi cursum desiderent nunquam finire. Cogitare quippe ventura despiciunt, spem totam in rebus transeuntibus ponunt, habere nulla nisi quae praetereunt concupiscunt. Cumque nimis transeuntia cogitant, et mansura nullatenus sperant, sic caecitate 254 insensibili cordis oculus clauditur, ut aeternae luci nullatenus intendatur. Unde fit ut saepe jam corpus molestia quatiat, et vicina mors virtutem vitalis spiritus incidat, nec tamen curare quae mundi sunt desinant. Jamque eos ultor ad judicium pertrahit; et tamen ipsi, ordinatione sollicita rebus transeuntibus occupati, nihil aliud cogitant nisi in hoc mundo adhuc qualiter vivant. Relinquendo omnia quasi possidendo disponunt, quia spes vivendi non frangitur, etiam cum vita terminatur. Jam ad judicium trahuntur per sententiam, et tamen adhuc habendis rebus i
Abbreviated transcription (Latin):
suuul menses uacuos. et noctes la¬
boriosas tołat: Quia eoꝵ uitã
et retributio subsequens nulla re¬
mun̾at: et p̾sens tribulatio angꝰ¬
tat. Recte autẽ nequaqͣndies:
S in eis menses uacuos habere¬
se ꝑhibet. Mensiũ quippe noĩe:
dicrũ collectio et sũma signatur.
Per diem ergo unaq̃q actõ ex¬
primi potuit. Per meuses autẽ
actõnũ finis ĩ nut: et sepe cum
ĩ hoc mũdo aliquid agiꝰ: ratenta
spei alacritate suspen si. hoc ip̃m
qd̃ agiuꝰ uacuũ nõ putamꝰ. Sed
postqͣm ad actonũ t̾minũ ꝑueni¬
inꝰ. nõ optiuentes qd appetimꝰ labo
s̃olũ igit᷑ dies sed menses uacuos
duciuiꝰ. cũ nos in t̾reuis actõib
siue fructu laborasse. nõ exacto¬
uũ principio. s fine pensamꝰ. Tu
eiũ labores nrõs ad uersitas se¬
quitur: qͣ si uite nr̃e uaoui inp̃¬
actonũ. aguoscitur. qm frustra
ĩ actõnib sudabat᷑ S qr insacro

Expanded text:
simul menses vacuos et noctes lasimul menses vacuos et noctes laboriosas tolerat, quia eorum vitam et retributio subsequens nulla remunerat, et praesens tribulatio angustat. Recte autem nequaquam dies, sed in eis menses se perhibet; mensium quippe nomine dierum collectio et summa signatur. Per diem ergo unaquaeque actio exprimi potest, per menses autem actionum finis innuitur. Et saepe cum in hoc mundo aliquid agimus intenta spei alacritate suspensi, hoc ipsum quod agimus, vacuum non putamus. Sed postquam ad actionum terminum pervenimus, non obtinentes quae appesolum igitur dies, sed menses vacuos dicimus, cum nos in terrenis actibus sine fructu laborasse, non ex actione principium, sed fine pensamus. Cum enim labores nostros adversitas sequitur, quasi vitae nostrae vacui menetione agnoscitur quam frustra i
Abbreviated transcription (Latin):
et laboriosa. Amore quippe cõdi¬
toris p̾sentis uite tribulatõnib
exc̾ceri laboriosũ quidẽ est: sed
uacuũ nõ est. Almore eiũ scłi uo¬
luptatib solui uacuũ quidẽ est.
sed nõ laboriosũ. Etmore uero
cuũ quidem est. S nõ labortosũ¬
el more uero ẽidem scli. adu̾sa a¬
liqͣ ꝑpeti: et uacuũ simul est. et
laboriosum. Quia et ex aduer¬
sitate nens afficit᷑ et remune¬
ratõnis p̾ mio nõ replet᷑. In hiis
itaq sc̃a eccl̃ia qui in ea ian po¬
siti. Ad huc uoluptatib defluũt.
et ꝓ inde fructu boni oꝑis nõ di¬
taut᷑. ¶enses uacuos ducit.
qr uite temꝑa. sine retributõnis
muine expendit. In hiis uero
qui et̾nis desideriis dediti mũdi
huiꝰ adu̾sa paciunt᷑: laboriosas
noctes enumerat: qr tribulatio¬
nũ tenebras. quasi in calignie
uite pͥsentis portat. In hiis aũt
qui et tͣnsenutem mũdũ diligũt.
et tameu eiꝰ contͣrietate fatigant᷑.

Expanded text:
et laboriosa. Amore quippe condiet laboriosa. Amore quippe conditoris praesentis vitae tribulationibus exerceri laboriosum quidem est, sed vacuum non est. Amore autem saeculi voluptatibus solvi vacuum quidem est, sed non cuum quidem est, sed non laboriosum. Amore vero ejusdem saeculi adversa aliqua perpeti et vacuum simul est et laboriosum, quia et ex adversitate mens afficitur, et remunerationis praemio non repletur. In his itaque sancta Ecclesia qui in ea jam positi adhuc voluptatibus defluunt, et proinde fructu boni operis non ditantur, menses vacuos ducit, quia vitae tempora sine retributionis munere expendit. In his vero qui, aeternis desideriis dediti mundi hujus adversa patiuntur, laboriosas noctes enumerat, quia tribulationum tenebras quasi in caligine vitae praesentis portat. In his autem qui et transeuntem mundum diligunt, et tamen ejus contrarietate fatigantur,
Abbreviated transcription (Latin):
uoctes qͦq laboriosas cołant: qr
ad u̾sitatũ teuebras. nõ solũ usq
ad in opiam. sed sepe usq ad cor¬
ꝑis cruciatũ portant. Despectũ
namq egestatẽq ꝑpeti laboriosũ
bonis mentib non est: s cur usq
ad afflictõnẽ carnis adu̾sitas uer¬
tit᷑. labor ꝓculdubio ex dolore seu¬
intelligi: qd̾ sc̃s quisq menses ua¬
cuos sic̃ mercẽnariꝰ ducit: qr labo¬
rem iam sustinet. s p̾miũ ñ dũ
tenet. Hoc tołat: illd̾ expectat.
NIoctes uero laboriosas enui̾at:
qr adu̾sitates sibi p̾sentis tẽꝑis
se se in uirtutib excercendo coacͤ¬
uat. Nam si ꝓfic̾e in meute ũ ap¬
petit: muiꝰ fortasse asꝑa que inũdi
qͦqͦ uacuos menses habet: que ĩ
ĩ fir uis suis t̾renas actõnes absq
utte p̾muo defluentes sustinet.
Ip̾a noctes laboriosas enuuiat. q̃
ĩ menbris fortib multiplices tri¬
bulatõnes portat. In hac et enĩ
uita. q̃dam laboriosa sunt. q̃dam
uacua: q̃dam uero uacua simul

Expanded text:
Noctes quoque laboriosas tolerant, quia adversitatum tenebras non solum usque ad inopiam, sed saepe usque ad corporis cruciatum portant. Despectum namque egestatemque perpeti laboriosum bonis mentibus non est; sed cum usque ad afflictionem carnis adversitas vertitur, labor procul dubio ex dolore sen sanctus quisque menses vacuos sicut mercenarius ducit, quia laborem jam sustinet, sed praemium necdum tenet; hoc tolerat, illud exspectat. Noctes vero laboriosas enumerat, quia adversitates sibi praesentis temporis sese in virtutibus exercendo coacervat. Nam si proficere in mente non appetit, minus fortasse aspera quae mundi quippe vacuos menses habet, quae in infirmis suis membris terrenas actiones absque vitae praemio defluentes sustinet. Ipsa noctes laboriosas enumerat, quae in membris fortibus multiplices tribulationes portat. In hac etenim vita quaedam laboriosa sunt, quaedam vacua, quaedam vero vacua simul
Abbreviated transcription (Latin):
Nubis qͥppe ad altiora suspeu¬
dit᷑. s densata uento ĩpellitur
ut currat. Calore autẽ solis dis¬
sipat᷑ ut euauescat. Sic sic ui¬
mirũ corda sunt hominũ. que
ꝑ accepte ratõnis ingenuĩ ad alta
enucant. Impulsa autẽ maligni
sp̃c flatu prauis desid̾ioꝵ suoꝵ
motib huc illue ꝑtͣhunt᷑. S di
stricto respectu suꝑui iudicis
qͣsi solis calore liquefiunt. et se¬
mel locis peualib tͣdita ad oꝑ¬
atõnuis usum ultra nõ redeunt.
Uir igit᷑ sc̃s electõne cursũ defec¬
tumq humaui gen̾is expri¬
meus dicat. Sic̃ ꝯsumit᷑ nubis
et ꝑ trausit: Sic qui descend̾it
ad inferos nõ ascendit. elc si
aꝑte loqueret᷑ dicens. In altũ
currendo deficit: qui suꝑbiendo
ad int̾itum tendit. Quẽ si semel
culpa ad penam ꝑtrahit: mise¬
ricordia ulterins ad ueniã nõ
reducit. Unde et ad huc subdit᷑.¬

Expanded text:
Nubes quippe ad altiora suspenditur; sed densata vento impellitur ut currat, calore autem solis dissipatur ut evanescat. Sic sic nimirum corda sunt hominum, quae per acceptae rationis ingenium ad alta emicant, impulsa autem maligni spiritus flatu, pravis desideriorum suorum motibus huc illucque pertrahuntur; sed, districto respectu superni judicis, quasi solis calore liquefiunt, et, semel locis poenalibus tradita, ad operationis usum ultra non redeunt. Vir igitur sanctus elationem, cursum defectumque humani generis exprimens dicat: Sicut consumitur nubes, et pertransit, sic qui descendit ad inferos non ascendet. Ac si aperte loqueretur, dicens: In altum currendo 257 deficit, qui superbiendo ad interitum tendit; quem si semel culpa ad poenam pertrahit, misericordia ulterius ad veniam non reducit. Unde et adhuc subdit
Abbreviated transcription (Latin):
tendunt. Cũq soliditatem phen¬
nitatis nõ ꝯsid̾ant: exiliũ patriã
tenebras lumẽ: cursũ stationem.
putant. Qiua qui maiora nescuit.
indicare de minnuis neqͣqͣm possũt.
Ordo quippe iudicii exigit: ut qd̾ ex
uidet. Id circo itaq mens reproba
p̾sentis uite cursum estimare nõ
sufficit: quiduam miratõui illuis
ex amore succumbit. Sc̃ĩ aut̃ uiri
quo ad et̾ua cor eleuant. qnͣi breue
sit qd̾ fine claudit᷑ pensant. Et eo
eoꝵ sensib uilescit. qd̾ p̾terit: qd̾
intellectu radiante int lucet. qd̾
acceptũ nũqͣm recedit. Cũq in¬
finitatem ꝑhẽuitatis aspicĩt: ne¬
q̃ qͣm iam ꝓ magno desid̾ant: qͥc¬
quid finis angustat. S subleua¬
ta mens extͣ tempoꝵ t̾minos du¬
tit᷑. etiara cũ carue in temꝑe te¬
net᷑ Et tanto altiꝰ finienda despi¬
cit. qͣnto ueriꝰ infiuita coguoscit¬

Expanded text:
tendunt; cumque soliditatem perennitatis non considerant, exsilium patriam, tenebras lumen, cursum stationem putant, quia qui majora nesciunt, judicare de minimis nequaquam possunt. Ordo quippe judicii exigit ut quod examus vincitur videt. Idcirco itaque mens reproba praesentis vitae curcum aestimare non sufficit, quia admirationi illius ex amore succumbit. Sancti autem viri, quo ad aeterna cor elevant, quam breve sit quod fine clauditur pensant; et eo eorum sensibus vilescit quod praeterit, quo intellectu radiante interlucet quod acceptum nunquam recedit; cumque infinitatem perennitatis aspiciunt, nequaquam jam pro magno desiderant quidquid finis angustat. Sed sublevata mens extra temporum terminos ducitur, etiam cum carne in tempore tenetur; et tanto altius finienda despicit, q
Abbreviated transcription (Latin):
tunt: post surrectõnẽ uesꝑani
p̃stolant᷑. Quia et de peccͥato¬
ad iusticie lumen eiugilant: et
ĩ ip̃o iusticie lumĩe poĩti. semꝑ
se contͣ illecebras temptatõnum
parant. Quas nimirsi nõ tiuiẽt
s expectant: quia utslitati sue
rectitud̾is. etiam temptamĩta
ꝓ ficere nõ ignorant. Qnͣtalib

Expanded text:
tunt, post surrectionem vesperam tunt, post surrectionem vesperam praestolantad justitiae lumen evigilant, et in ipso justitiae lumine positi, semper se contra illecebras tentationum parant. Quas nimirum non timent, sed exspectant, quia utilitati suae rectitudinis etiam tentamenta proficere non ignor
Abbreviated transcription (Latin):
namq. sic in hac uita ꝑ exc̾cita¬
tõnẽ iusticie peccatũ deserit᷑: ut ĩ
eadem iusticia incõcusse maneat᷑.
uia et si iam᷑ cordis habitaculo
culpam rectitudo eliminat: ipsa
tanĩ culpa que repellit᷑ cogita¬
tõnis nr̃e forib adsidens. ut
sibi aꝑiat᷑ pulsat. Qd̃ moy¬
ses qͦq spiritałr ĩut: Gum
facta corꝑalit̾ temꝑũ mouĩta
narrauit dicens. Facta est lux.
atq paulo post. subiciens. Et¬
facta est uesꝑa. Creator qͥppe
diũ humaue culpe prescius:
Tunc exp̾ssit in temꝑe. qd mĩc
u̾sat᷑ in mente. Lux qͥppe ad ues¬
pã ducit. Quia nimirũ lucem
rectitudinis. umbra sequit᷑ tẽpta¬
tõnis. S qr electoꝵ lux tẽpta¬
tõne nõ extinguit᷑: neqͣqͣm nox.
S uesꝑa facta ꝑhibet᷑. Quia¬
minirũ sepe temptatõ ĩ corde
rectoꝵ. lumẽ iusticie absconoit:
s nõ int̾urit. Quasi ad pallo¬
rẽ trepidatõnis ꝑtrahit: sed
funditus nõ extinguit. Electi
gͦ post sõpnũ sur rectionẽ appe¬

Expanded text:
am sic in hac vita per exercitationem justitiae peccatum deseritur, ut in eadem justitia inconcusse maneatur. Quia etsi jam a cordis habitaculo culpam rectitudo eliminat, ipsa tamen culpa quae repellitur, cogitationis nostrae foribus assidens, ut sibi aperiatur pulsat. Quod Moyses spiritaliter innuit, cum facta corporaliter temporum momenta narravit: Facta est lux, atque paulo post subjiciens, factum est vespere. Creator quippe omnium humanae culpae praescius, tunc expressit in tempore quod nunc versatur in mente. Lux quippe ad vesperum ducitur, quia nimirum lumen rectitudinis umbra sequitur tentationis. Sed quia electorum lux tentatione non exstinguitur, nequaquam nox, sed vespere facta nimirum saepe tentatio in corde rectorum lumen justitiae abscondit, sed non interimit; quasi ad pallorem trepidationis pertrahit, sed funditus non exstinguit. Electi ergo post somnum surrectionem appe
Abbreviated transcription (Latin):
ta: duob liguis in nectit᷑ ut tex¬
at᷑. S quo inferius texta ĩ uol¬
uit᷑: eo suꝑ texenda deplicatur.
Et unde se ad augnentũ multi¬
plicat: inde firit muiꝰ qd̾ restat.
Sic nimirum uire nr̃e tempora.
et tͥnsacta qͣsi inferiꝰ inuoluim᷑.
et uentura a suꝑiori deplicamꝰ
Quia qd̾ plus fiunt p̾terita: mi¬
nus eẽ incipiunt futura. S qr
nec tela ad exp̾ssionẽ nr̃i tẽꝑis
sufficit: Nam eiꝰ quoq festinati¬
ouẽ uite ñe uelocitas tͣnsit. Bĩec¬
te mĩc dicit᷑. Dies mei uelocius
tuster unt. qmͣ a texente tela sucti¬
dit᷑. Tela quippe tarditatẽ pro¬
uectus habet. Uita autẽ pͥsers mo¬
ram defectus nõ habet. In illa
naniq cum laborantis manus
figit aduentus t̾minꝰ elongat᷑
In ista uero q tempꝰ semꝑ desi¬
nens in desment̾ consumim᷑. ad finẽ¬
nr̃i itmeris. etiam quiesçendo ꝑue¬
nimꝰ: et ꝑ cursum nr̃i tͣnsitus etiã
dormientes imus. Electi igit᷑ qr

Expanded text:
ta, duobus lignis innectitur, ut texta, duobus lignis innectitur, ut texatur; sed quo inferius texta involvitur, eo superius texenda deplicatur; et unde se ad augmentum multiplicat, inde fit minus quod restat. Sic nimirum vitae nostrae tempora et transacta quasi inferius involvimus, et ventura a superiori deplicamus, quia quo plus fiunt praeterita, minus esse incipiunt futura. Sed quia nec tela ad expressionem nostri temporis sufficit, nam ejus quoque festinationem vitae nostrae velocitas transit, recte nunc dicitur: Dies mei velocius transierunt, quam a texente tela succiditur. Tela quippe tarditatem provectus habet, vita autem praesens moram defectus non habet. In illa namque cum laborantis manus figitur, adventus terminus elongatur; in ista vero, quia tempus semper desinens indesinenter consumimus, ad fineitineris etiam quiescendo pervenimus, et per cursum nostri transitus etiam dormientes imus. Electi igitur, quia
Abbreviated transcription (Latin):
ue siccatũ. ĩ auctoris sui amore nõ
tendit᷑. s insemet ip̃o ut ita dixe
Pensandũ uero est: qd̾ caruales mẽ¬
tes id circo p̾sentia diligunt: quia
uita caruis qm sugitma sit nuĩme
ꝑpendunt. Nam si uelocitatẽ
tusitus eius aspic̾ẽt. hauc etiam
ꝓsꝑantẽ miuime amarent. Sc̃a
gͦ eccl̃ia iuelectis suis cotidie qͣn¬
tus sit reb ext̾iorib cursus cõspi¬
cit: et id circo nũtimis pedem sol¬
licite ĩtentõnis figit. Unde et apte
qͣm aterente tela suctidit᷑. Congrua
ualde sumlitud̾ie tempus carius
tele comparat᷑. Quia sicut tela fi¬
lis. sic uita mortalis dieb singu¬
lis ꝓficit. S quo augmentũ ꝑ ci¬
pit: ad incisionẽ tendit. Quia
sicut et suꝑiꝰ dixiuiꝰ: cum temꝑa
ꝑcepta pret̾e unt. uentura bre¬
uiant᷑. Et de uniuerso uite spa¬
cio. eo fiunt pautiora: que ueni¬
unt: quo multa sunt que tͣusierũt.
Lela quippe infra supͣq liga¬

Expanded text:
ne siccatum, in auctoris sui amorem non ne siccatum, in auctoris sui amorem non tend--Pensandum vero est quod carnales mentes idcirco praesentia diligunt, quia vita carnis quam fugitiva sit minime perpendunt. Nam si velocitatem transitus ejus aspicerent, hanc etiam prosperantem minime amarent. Sancta autem Ecclesia in electis suis quotidie quantus sit rebus exterioribus cursus conspicit, et idcirco in intimis pedem sollicitae intentionis figit. Unde et apte quam a texente tela succiditur. - Congrua valde similitudine vita carnis telae comparatur, quia sicut tela filis, sic vita mortalis diebus singulis proficit, sed quoad augmentum proficit, ad incisionem tendit, quia sicut et superius diximus , cum tempora percepta praetereunt, ventura breviantur, et de universo vitae spatio eo fiunt pauciora quae veniunt, quo multa sunt quae transierunt. Tela quippe infra supraque liga
Abbreviated transcription (Latin):
euĩ quos t̾ram q̃rentes patior: qͥd
aluid qmͣ fedata puluerẽ porto:
iũgit᷑. Cutis mea aruit: et cõtͣcta
est. In sc̃e quippe ecõe corpore hi
qui solis ext̾iorib curis inseriuũt:
congrue cutis uocat᷑.. Que nimi¬
rii cutis arescendo attͣhit᷑ qr men¬
tes carnaliĩ. dũ p̾sentia diligunt.
et qͣsi uxta põita concupiscunt. Ad
futura tendi ꝑ longanimitatẽ no¬
lunt: qui dum int̾ne spei pĩguedi¬
neui negligurit. Ut attͣhãt᷑ arefi¬
unt. Quia si eoꝵ corda desꝑatio
nõ siccaret: neqͣqͣm estus hec pu¬
sillanimitatis atͣtͣheret. Hauc
uamq atcͣctioner psalmista for¬
mudau̾at: cura siccitatem mẽtis
metuens dicebat. Sic̃ adipe et pĩ¬
guedine repleat᷑ anima mea. Eld¬
eps quippe pĩguedinis aĩam re¬
plet: cum hant contͣ p̾sentiũ desid̾io¬
rum estũ. suꝑne spei ĩ fusio refouet.
Cutis gͦ arescens attͣhit᷑: cũ cor ĩ
ext̾ioribus deditũ. atq ex desꝑatõ¬

Expanded text:
autem quos terram quaerentes patior quid autem quos terram quaerentes patior quid aliud quam foedatam pulvere porto? jungitur: Cutis mea aruit, et contracta est. In sanctae quippe Ecclesiae corpore hi qui solis exterioribus curis inserviunt, congrue cutis vocantur. Quae nimirum cutis arescendo attrahitur, quia mentes carnalium, dum praesentia diligunt, et quasi juxta posita concupiscunt, ad futura tendi per longanimitatem nolunt. Qui dum internae spei pinguedinem negligunt, ut attrahantur arefiunt, quia si eorum corda desperatio non siccaret, nequaquam 253 aestus haec pusillanimitatis attraheret. Hanc namque attractionem Psalmista formidaverat cum, siccitatem mentis metuens, dicebat: Sicut adipe et pinguedine repleatur anima mea . Adeps quippe pinguedinis animam replet, cum hanc contra praesentium desideriorum aestum supernae spei infusio refovet. Cutis ergo arescens attrahitur cum cor rebus exterioribus deditum, atque ex desperatio
Abbreviated transcription (Latin):
luit: Aut ex uitioꝵ menioria ca¬
ligo misere cogitatõuis pͥmit. Qd¬
tam̃ si ex uoce eccłie imiu̾salis aci¬
punꝰ: aliqͣndo hano ꝓculdubio
carnis putredine. Aliqͣndo autẽ
grauari sordib pissuerts ĩueni¬
iꝰ. Nubt quippe in ea sũt qui
dũ amori caruis in seruiũt. fetree
luxurie cõputrescunt. Et sũt uõ¬
uulli qui a uoluptate quidẽ car¬
uis abstinent: s taĩ tota mẽt
ĩ t̾reuis actib iacent. Dicat gͦ sa
ecclia unius membri sui uocibus
dicat. qͥd de utroq geuere hõim
tolerat. Induta est caro mea pu¬
tred uie: et sordib pulueris. Ec si
aꝑte insiuet dicens. Sunt pleri¬
q qui michi ꝑ fidem menbra sũt.
D tam̃ sana uel mũda ꝑ actõnem
nõ sunt: Quia aut uicti desid̾iis
turpib ad corruptonis putredĩem
defliuĩt: aut t̾renis actib dediti
pulu̾e consperguut᷑. In illis enĩ
quos lubricos tolero. Carnẽ uide¬
licet putrescente i gemo. In istis

Expanded text:
luit, aut ex vitiorum memoria caluit, aut ex vitiorum memoria caligo miserae cogitationis premit. tamen si ex voce Ecclesiae universalis accipimus, aliquando hanc procul dubio carnis putredine, aliquando autem gravari sordibus pulveris invenimus. Multi quippe in ea sunt qui, dum amori carnis inserviunt, fetore luxuriae computrescunt. Et sunt nonnulli qui a voluptate quidem carnis abstinent, sed tamen tota mente in terrenis actibus jacent. Dicat ergo sancta Ecclesia unius membri sui vocibus, dicat quid de utroque genere hominum tolerat: Induta est caro mea putredine et sordibus pulveris. Ac si aperte insinuet, dicens: Sunt plerique qui mihi per fidem membra sunt, sed tamen sana vel munda per actionem non sunt, quia aut, victi desideriis turpibus, ad corruptionis putredinem defluunt, aut, terrenis actibus dediti, pulvere consperguntur. In illis enim quos lubricos tolero carnem videlicet putrescentem gemo, in istis
Abbreviated transcription (Latin):
uitia bellum carnis excitant: Modo
deuicta auimũ ad elatõnẽ uocãt.
Honoꝵ igit᷑ uita usq ad tenebras
dolorib replet᷑: qr quousq terapꝰ
corruptõnis agit. int̾ua ext̾naq
afflctõne concuttit᷑: et salutis se¬
curitatem nõ inuenit. iusi cum¬
diem funditus tẽptatõis reli¬
quit Unde bene et hec eadem
doloꝵ cansa ꝓtiuꝰ sub infert᷑.
cũ dicit᷑. Induta est caro mea
putrediue: et sordib pulu̾is.
ditatẽ ingenitam uoliuitarie
homo deseruit: et sese ĩuoragi
cogitationes illicitas fedat᷑. Ut
eiuĩ ita dixeuim. culpe sue peua¬
lit̾ subdita: ip̃a iam natura mã
afficit. Ser leuitatẽ uero cogita¬
tõuis ĩp̾be qͣsi aute oculos puł¬
uis surgit. Consentiendo uiciis
putredine adterimi᷑: Uicioꝵ uero
ymagnies in corde tołando. sor¬
dib pulueris fedam᷑. ait gͦ. Indu¬
ta est caro mea putrediue: et
sordib pulueris. elt si aꝑte dice¬
uet. Carualem uitam qm̃ pati¬
or aut tabes lubrice oꝑatõuis pol¬

Expanded text:
vitia bellum carnis excitant, modo devicta animum ad elationem vocant. Bonorum vita usque ad tenebras doloribus repletur, quia quousque tempus corruptionis agit, interna externaque afflictione concutitur, et salutis securitatem non invenit, diem funditus tentationis relinquit. Unde bene et haec eadem dolorum causa protinus subinfertur, cum dicitur: Induta est caro mea putredine et sordibus pulveris. ditatem ingenitam voluntarie homo deseruit, et sese in corrupcogitationes illicitas foedatur. Ut enim ita dixerim, culpae suae poenaliter subdita, ipsa jam natura nostra afficit, per levitatem vero cogitationis improbae quasi ante oculos pulvis surgit. Consentiendo vitiis putredine atterimur, vitiorum vero imagines in corde tolerando sordibus pulveris foedamur. Ait ergo: Induta est caro mea putredine et sordibus pulveris. Ac si aperte diceret: Carnalem vitam, quam patior, aut tabes lubricae operationis pol
Abbreviated transcription (Latin):
dicens. usqueqͦ piger dornus:
Flectus igit᷑ quisq cũ peccati sõp¬
no pͥmit᷑: ad ustie̾ uigilias exsurge¬
re conat᷑. s sepe cũ surrexerit:
ip̃a se extolli maguitudĩe uirtu¬
tũ sentit. Unde et temptari se p̾¬
sentis uite adu̾sitatib post uirtu¬

Expanded text:
dicens: Usquequo, piger, dormis ? dicens: Usquequo, piger, dormis ? Electus igitur quisque cum peccati somno premitur, ad justitiae vigilias exsurgere conatur. Sed saepe cum surrexerit, ipsa se extolli magnitudine virtutum sentit. Unde et tentari se praesentis vitae adversitatibus post
Abbreviated transcription (Latin):
nõ ualet etiam cum uult. Cou¬
ditoris qͥppe sui cõtemplõuen
deserens: salutis sue fortitudĩem
ꝑdidit: et quolib poĩta. semꝑ
erga aliũ locum querit. Uarie¬
tatẽ gͦ humane uentis expri¬
nieus dicat. Si dormiero: dicã.
ꝗ qͣndo surgam: ẽt rursũ expecta¬
bo uesꝑpam. Elc si aꝑte dic̾et. Ni
ꝑceptũ menti: sufficit: qr ipsũ
qui uere sufficere potut. In sõp
no namq surrectõnẽ desid̾o: In sur¬
rectione uespam expecto: Quia et
quietus excerciciũ actõnis appeto.
et exc̾citatus ociũ quietis quero.
Qd̃ autẽ intelligi et alit̾ potest.
Bornire namq est: in peccatis
iac̾e. Si enĩ sompui appellatio
culpa nõ eẽt: neqͣqͣui paulus dis¬
cipulis dic̾et. Euigilate iusti:. ei
uolite peccare. Uude et audito.¬
reu suũ admonet dicens. Surge
qui dormis: et exsurge a mortiris.
et illuminabit te xp̃c. Et rarsũ.
Hora est iam nos de sompno surgͥe.
Unde et salomon peccantẽ increpat

Expanded text:
non valet etiam cum volet. Connon valet etiam cum volet. Conditoris quippe sui contemplationem deserens, salutis suae fortitudinem perdidit, et quolibet posita, semper aegra alium locum quaerit. Varietatem ergo humanae mentis exprimens, dicat: Si dormiero, dicam: Quando surgam? et rursum exspectabo vesperam. Ac si aperte diceret: Nihil perceptum menti sufficit, quia ipsum qui vere sufficere potuit amisit. no namque surrectionem desidero, in surrectione vesperam exspecto, quia et quietus exercitium actionis appeto, et exercitatus otium quietis quaero.d tamen intelligi et aliter potest. Dormire namque est in peccatis jacere. Si enim somni appellatio culpa non esset, nequaquam Paulus discipulis diceret: Evigilate, justi, et nolite peccare . Unde et auditorem suum admonet, dicens: Surge qui dormis, et exsurge a mortuis, et illuminabit te Christus . Et rursum: Hora est jam nos de somno surgere . Unde et Salomon peccantem increpat,
Abbreviated transcription (Latin):
Si ad p̾misse expositõ is ordi¬
nem redeamꝰ. Sompno uãq
torpor ocii: sur rexioue autẽ
cõgruit: rursus ocii desid̾iũ
figurat᷑. Sc̃a uero eccłia quo¬
usq uitam corruptõis ducit.
flere uiutabilitatis sue dãpua
nõ desinit.Eld hoc narq houo
couditus fuerat: ut stanti mẽte
ĩ arceni se cõtempłonis erig̾et:
et nulla hunc corruptio. a cõdi¬
toris sui amore declinaret. S
ĩ eo qd̃ ab iugeuita standi solidi¬
tate. uoluptatis pedeni ad culpã
mouit: a dilectõne conditoris ni
seuiet ip̃o ꝓtinꝰ cecidit. A morẽ
uero dei. ueram scilicet stati¬
ouis arcem deserens. nec iu se
cõsistere potuit: qr lubrice nu¬
tabilitatis impulsu. infra se ꝑ
corruptõem ꝓruens. et iam a se¬
net ip̃o dissensit. Qui nũc qr
couditõ uis sue soliditate nou
figit᷑ alt̾uaute semꝑ desid̾ii mo¬
tu uariat᷑ ut et quietus actõeui
desid̾et: et occupatꝰ ad ocium
auhelat᷑. Quia enĩ fixa meus
stare cũ potuit uoluit: stare iã

Expanded text:
si ad praemissae expositionis ordinem redeamus. Somno namque torpor otii, surrectione autem a somno congruit, rursus otii desiderium figuratur. Sancta vero Ecclesia quousque vitam corruptionis ducit, flere mutabilitatis suae damna non desinit. Ad hoc namque homo conditus fuerat, ut, stante mente, in arcem se contemplationis erigeret, et nulla hunc corruptio a conditoris sui amore declinaret. Sed in eo quod ab ingenita standi soliditate voluntatis pedem ad culpam movit, a dilectione conditoris in semetipsum protinus cecidit. Amorem vero Dei, veram scilicet stationis arcem deserens, nec in se consistere potuit, quia, lubricae mutabilitatis impulsu, infra se per corruptionem proruens, etiam a semetipso dissensit. Qui nunc, quia conditionis suae soliditate non figitur, alternantis semper desiderii motu variatur, ut et quietus actionem desideret, et occupatus ad otium anhelet. Quia enim fixa mens stare cum potuit noluit, stare jam
Abbreviated transcription (Latin):
expecta boue speram. In uocte
qͥppe dies querit᷑: in die uesꝑa
desid̾atur: Quia nimir um
dolor nõ ꝑmitcit placere que
ad sunt. Cũq mentẽ ꝑ exꝑi¬
mentũ p̾sentiũ afficit. semꝑ
hanc qͣsi consolante desidio.
ad alia ꝑ expectatõ emi reudit.
S qr et afflicta uieus ꝑ appe¬
titũ ducit᷑. et tamen dolor eiꝰ
etiam seductus de sid̾iis ñ fii
sa aut̃ eiꝰde n doloris expͥmit᷑:
cũ ꝓtiuꝰ sub infert᷑. Induta¬

Expanded text:
exspectat futura. --In nocte quippe dies quaeritur, in die vespera desideratur, quia nimirum dolor non permittit placere quae adsunt; cumque mentem per experimentum praesentium afficit, semper hanc quasi consolante desiderio ad alia per exspectationem tendit. Sed quia et afflicta mens per appetitum ducitur, et tamen dolor ejus etiam seductus desideriis non finsa autem ejusdem doloris exprimitur, cum protinus subinfertur: CAPUT