comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
m̃ti: in me utiq om̃ium nouissimo.
atq indignissimo : de uestim̃to tamen
Nã ⁊ ego illud mͥ de maternis ub̃ibus
tanqͣm paruulus ĩ xp̃o. iure ꝓfecto
pietatis efflagito. Qo si murmuret homo
cui de bonitate oculus neqͣm ẽ: dñe
responde ꝓ me. De uultu tuo iudiciũ
meũ ꝓdeat . & ñ de suꝑcilio isrł. Im¬
mo responde ꝓte: & dic calumniatori.
Tibi quippe calumniat᷑: qd̾ tribuas
gratis. Dic ꝓinde illi. Uolo & huic
nouissimo similit̃ dare. Displicet
phariseo. Qd musitas: Ius meum :
uoluntas ẽ iudicis. Qd iustius ad me¬
ritũ.: qͥd ad p̃mium ditius: An non
licet ei qd̃ uult facere : Michi qͥdem
miscđia .: s tibi minime iniuria fit.
Tolle qđ tuũ ẽ. ⁊ uade. Si decreucrit
quantũ uis merita. & extolle sudores.
ñ sustinui pondꝰ diei ⁊ estus: s uigũ
suaue. ⁊ onus leue. ꝓ beneplacito pa¬
tͥs familias p orto. Opꝰ meũ uix unius
libet quȩ sit uoluntas dñi bona. &

Expanded text:
menti, in me utique omnium novissimo menti, in me utique omnium novissimo atque indignissimo, de vestimento tamen. Nam et ego illud mihi de maternis uberibus, tanquam parvulus in Christo, jure profecto pietatis efflagito. Quod si murmuret homo, cui de bonitate oculus nequam est; Domine, responde pro me, de vultur tuo judicium meum prodeat, et non de supercilio Israel. Imo responde pro te, et dic calumniatori: Tibi quippe calumniatur, quod tribuas gratis; dic proinde illi: Volo et huic novissimo dare similiter . Displicet Pharisaeo. Quid mussitas? Jus meum, voluntas est judicis. Quid justius ad meritum, quid ad praemium ditius? An non licet ei quod vult facere? Mihi quidem misericordia, sed tibi minime injuria fit. Tolle quod tuum est, et vade. Si decreverit quantumvis merita, et extolle sudores: non sustinui pondus diei et aestus; sed jugum suave et onus leve pro beneplacito patrisfamilias porto. Opus meum vix unius libet, quae sit voluntas Domini bona, et
Abbreviated transcription (Latin):
inuase clausum auara retinet. Peto.
⁊ ñ miseretur. nec cõmodat. Sola dei
cultum. sola noticiam. sola uult posside̾
magnũ nom̃ eius. Nec zelat sibi. s inui¬
det mͥ. Ergo tu domine iudica iudiciũ
meũ. ⁊ nom̃ magnũ magnificet᷑ adhuc:
& oleũ qd multum ÷ multiplicet᷑ ad huc¬
magis. Crescat. ebulliat. effundat᷑. de¬
riuetur ⁊ ingentes: & sentiat om̃ĩs caro
salutare di. Qͦ pacto ut uult iudeus
ingratꝰ. tota in barba aaron. remane¬
at unctio salutaris: Non barbe : sed
capitis ẽ. Caput autẽ ñ barbe solus.
s n totiꝰ corporis ẽ. Capiat sane pͥma.
ñ sola. Refundat & inferioribꝰ m̃bris.
qd̃ accepit ipsa desuꝑ. Descendat. descen¬
dat. ⁊ in ubera eccłe. suꝑnꝰ liquor. Aui¬
da quippe nimis. hunc sibi exprimere
de barba ñ despicit. ꝑfusa quoq rore
grẽ. ut se ñ ingratam ꝓbet. dicat: oleũ
effusũ nom̃ tuum. S exuberet queso
adhuc. n ꝑueniat usq in horam uesti¬

Expanded text:
in vase clausum avara retinet. Peto, in vase clausum avara retinet. Peto, et non miseretur, nec commodat. Sola Dei cultum, sola notitiam, sola vult possidere magnum nomen ejus; nec zelat sibi, sed invidet mihi. 3. Ergo tu, Domine, judica judicium meum, et nomen tuum magnum magnificetur adhuc, et oleum qfundatur, derivetur et in gentes, et sentiat omnis caro salutare Dei. Quo pacto ut vult Judaeus ingratus, tota in barba Aaron remaneat unctio salutaris? Non barbae, sed capitis est. Caput autem non barbae solius, sed et totius est corporis. Capiat sane prima, non sola. Refundat et inferioribus membris quod accepit ipsa desuper. Descendat, descendat et in ubera Ecclesiae supernus liquor avida quippe nimis hunc sibi exprimere de barba non despicit; perfusaque rore gratiae, ut se non ingratam probet, dicat: Oleum effusum nomen tuum . Sed exuberet, quaeso, adhuc et perveniat usque in oram vesti
Abbreviated transcription (Latin):
emini in peccatis ur̃is. Hoc gͦ iudictum.
o synagoga qd̾ flagitas. Errori tuo ceca⁊
contentiosa desereris: donec plenitudo
gentiũ. qͥs suꝑba sꝑnis. ⁊ inuida repellis
introeat. ⁊ agnoscat etiam ipsa ipsum qͥ
notꝰ eͣ in iudea ds. quodq ĩ isrł ẽ mag¬
nũ nom̃ eius. hoc quippe in iudiciũ uenit
in hunc mundum: ut qͥ ñ uident uideant
& qͥuident ceci fiant. Er parte tamen:
qr ñ repellet dñs plebẽ suam ex toto:
seruans sibi ad semen apłos. ⁊ multitudi¬
nẽ credentium: quoꝵ erat cor unum &
anima una. S nec repellet infinẽ reli-¬
qͥas saluaturꝰ. Iterum enim suscipiet
isrł puerũ suum: ⁊ recordabit᷑ miscđie
suȩ : ut ne ibi quidẽ iudiciũ suũ dese¬
rat comes miscđia: ubi nullum ipsa rep¬
ꝑit locũ. Alioquin si ꝓ meritis recepiss
iudicium: ꝓfecꝰto sine miscđia ei qͥ ñ
fec̃ miscđiam. habet quippe iudea oleũ
multum diuine notitie: ioq inse qͣsi

Expanded text:
emini in peccatis vestris . Hoc ergo judicium, emini in peccatis vestris . Hoc ergo judicium, o Synagoga, quod flagitas errori tuo. Caeca et contentiosa desereris, donec plenitudo gentium quas superba spernis, et invida repellis introeat, et agnoscat etiam ipsa ipsum qui notus est in Judaea Deus, quodque est in Israel magnum nomen ejus. Hoc quippe in judicium venit Jesus in hunc mundum; ut qui non vident, videant; et qui vident, caeci fiant . Ex parte tamen; quia non repellet Dominus plebem suam , ex toto servans sibi ad semen apostolos et multitudinem credentium, quorum erat cor unum et anima una. Sed nec repellet in finem, reliquias salvaturus. Iterum enim suscipiet Israel puerum suum; et recordabitur misericordiae suae , ut ne ibi quidem judicium deserat comes misericordia, ubi nullum ipsa reperit locum. Alioquin si pro meritis recepisset; judicium profecto sine misericordia ei qui non facit misericordiam . Habet quippe Judaea oleum multum divinae notitiae, idque in se tanquam
Abbreviated transcription (Latin):
udex: ⁊ ille iudex. cui ⁊ iudicare ⁊ mi-¬
sercri. sic utrumq familiare ẽ. ut neu¬
trũ altero familiarius Qͥd sane possit
conuenientius: qͣm ut ꝓsuo queq acci¬
piat uoto. iudicium. illa: ista mi scdiam:
Iudeus iudicium querit & habeat: gentes
autẽ suꝑ miscđia honorent dm̃. Et ẽ
uidicium. ut qͥ contempnunt dĩ miscde̾m
iusticiã. ⁊ suã uolunt constituere. que
ꝓfecto ñ iustificat s accusat: eidẽ sue
iusticie relinquantur. oppͥmendi magis
qͣm iustificandi. Est quippe ex lege:q̃
neminẽ umqͣm duxit ad ꝑfectum. Est
iugũ: qd̾ neq ip̃si neq patres ipsoꝵ
um ꝙͣ portare potuerunt. S sẏnagoga
fortis ẽ: ñ curat onus leue. nec iugũ
suaue. Sana ẽ: ñ ẽ ei opꝰ medicꝰ nec
unctio sp̃c. Confidit in lege. liberet
cã si pocest. Non autẽ data ẽ lex q̃ posset
iuificare: insuꝑ ⁊ occidit. littera enim
occidit. ꝓpterea inquit dico uobis. mori¬

Expanded text:
judex, et ille judex, cui et judicare, et mijudex, et ille judex, cui et judicare, et misereri sic utrumque familiare est, ut neutrum altero familiarius? Quid sane possit convenientius, quam ut pro suo quaeque accipiat voto, judicium illa, ista misericordiam? Judaeus judicium quaerit, et habeat; gentes autem super misericordia honorent Deum. Et est judicium, ut qui contemnunt Dei misericordem justitiam, et suam volunt constituere quae profecto non justificat, sed accusat, eidem suae justitiae relinquantur, opprimendi magis quam justificandi. 2. Est quippe ex lege, quae neminem unquam duxit ad perfectum; est jugum, quod neque ipsi, neque patres eorum unquam portare potuerunt. Sed Synagoga fortis est, non curat onus leve nec jugum suave. Sana est, non est ei opus medicus, nec unctio Spiritus. Confidit in lege, liberet eam si potest. Non autem data est lex quae possit vivificare, iusuper et occidit: Littera enim occidit . Propterea, inquit, dico vobis: Mori
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ ambulabat intenebͥs. uidit lucem
magnã : que erat ĩ uidea ⁊ in ifrahel.
Uoluitq accedere ⁊ illuminari. ut qui
aliquando ñ populus. nc̃ p̾płs e̾e̾t. lapiꝰq
angularis unus ambos inse parietes
uenientes e ouiso reciꝑet. & t̾e̾t decet̾o
in pace locꝰ eiꝰ. Porro fiduciã dabat
inuitantis uox que iam sonuerat:
Letamini gentes. cũ plebe erꝰ. Ergo acce¬
dere uoluit. s uetuit sẏnagoga. immun¬
dam asserens eccłam de gentibꝰ ⁊ ĩdignã.
ydolatͥe fecem. & ignorantie cecitatem
improperans. Et dicebat. Tu enĩ quo
merito: Noli me tangere. Cur inquit.
seratio. Num quid solũmͦ iustꝰ ẽ.: ẜst n
misericors. Domine. ueniant mͥ misera
scd̾ia ẽ. Qd faciet iustus ⁊ misericors
dñs: Altera gloriante in lege. ⁊ applau¬
dente iusticiã sibi. nec indigente miscłia.
s despiciente ipsam que indiget. alt̾a
e regione. ꝓp̾a cognoscente delicta. con¬
fitente indignitatem. renuente iudiciũ.
flagitante miscdiam : qͥd inqͣm faciet

Expanded text:
 ambulabat in tenebris vidit lucem magnam , quae erat in Judaea, et in Israel, voluitque accedere et illuminari, ut qui aliquando non populus, nunc populus esset ; lapisque unus angularis ambos in se parietes venientes e diverso reciperet, et esset de caetero in pace locus ejus. Porro fiduciam dabat invitantis vox quae jam sonuerat: Laetamini, gentes, cum plebe ejus . Ergo accedere voluit; sed vetuit Synagoga, immundam asserens Ecclesiam de gentibus et indignam, idololatriae faecem et ignorantiae caecitatem improperans, et dicebat: Tu enim quo merito? Noli me tangere. Cur inquit? seratio. Nunquid solummodo justus est? Est et misericors. Domine, veniant mihi miserericordia est. Quid faciet justus et misericors Dominus, altera gloriante in lege, 1306 et applaudente justitiam sibi, nec indigente misericordia, sed despiciente ipsam quae indiget; altera e regione propria cognoscente delicta, confidente indignitatem, renuente judicium, flagitante misericordiam? quid, inquam, faciet
Abbreviated transcription (Latin):
sp̃c. aꝑi ⁊ ungere : ⁊ iam ñ eris domus
exasperans. Qid facit oleum ĩ uasis. si
ñ sentias ⁊ in m̃bris: Qd tͥ ꝓdest pium
saluatoris nomen lectitare in libris: nec
habert pietatem ĩ moribus : Oleum ẽ.
Effunde: ⁊ senties uirtutem eis que
triplex ẽ. S iudeus ista fastidit: uos
audite. Uolo dicere cur nom̃ sponsi oleo
comparetur. qd̾ ñ dũ dixeram. & tres
huius rei occurrunt cause. At qm̃
pluribus uocabuł appellatur. eo qͦd nul-¬
lũ qͦ ꝓprie dicatur inuenitur. in effabilis
ut de multis unum qđ uult hoc loco in¬
telligi. qm̃ scͥpto designare ñ placuit.
ꝑse nob̃ aꝑire dignetur. S hec qͦq alias.
Nam ⁊ si in prom̃ptu nẽ essent omnia.
& neq uos onerati. neq ego fatigatꝰ eẽm:
hora tam̃ finẽ indicit. Tenete in quo
attentos uos reddidi: ut ñ ꝯsit cras
necesse repetere. Hoc incumbit. hoc
indicta oratio ẽ. ut nob̃ sponsꝰ ipse

Expanded text:
peri et ungere, et jam non eris domus exasperans. Quid facit oleum in vasis, si non sentias et in membris? Quid tibi prodest pium Salvatoris nomen lectitare in libris, nec habere pietatem in moribus? Oleum est; effunde, et senties virtutem ejus, quae triplex est. Sed Judaeus ista fastidit; vos, audite. Volo dicere cur nomen sponsi oleo comparetur, quod nondum dixeram. Et tres hujus rei occurrunt causae. At quoniam pluribus vocabulis appellatur, eo quod nullum quo proprie dicatur invenitur ineffabilis qut de multis unum, quod vult hoc loco intelligi quoniam scripto designare non placuit, per se nobis aperire dignetur. Sed hoc quoque alias. Nam etsi in promptu nunc essent omnia, et neque vos onerati, nec ego fatigatus essem, hora tamen finem indicit. Tenete in quo attentos vos reddidi, ut non sit cras necesse repetere. Hoc incumbit, hoc indicta oratio est, ut nobis sponsus ipse
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ scłm sꝑm ẽ. slã hoc ille qͦ pacto dicat.
Non qd ñ habeat oleum. s qd̾ ñ habet
effusum. Habet: s reconditum. Habet
ĩ codicibꝰ: s ñ ĩ cordibꝰ. foris heret ĩlitt̾a.
contrectat ĩ manibus uas plenũ : clausũ:

Expanded text:
 spiritum est. Nam hoc ille quo pacto dicat? Non quod non habeat oleum, sed non habet effusum. Habet, sed reconditum; habet in codicibus, sed non in cordibus. Foris haeret in littera; contrectat manibus vas plenum, sed
Abbreviated transcription (Latin):
mi ex aromatib mirre ⁊ thuris: ⁊ uni¬
uersi pulueris pigm̃tarii Pͥncipes
inquit uida duces eoꝵ ⁊ pͥncipes ⁊abu¬
lon. pͥncipes neptalim. Hoc ẽ confiten¬
tium. ꝯtinentium. otemplantiũ. Nort
siquidem pͥncipes ur̃i regi suo acceptao
esse psallentium confessionẽ. ꝯtinenti¬
ũ fortitudinem. ꝯtemplantium purica¬
tem: ⁊ solliciti sunt exigere a nob̾ istius¬
modi pͥmicias sp̃c: que ꝓfecto ñ aliud st̃
qͣm pͥmi ⁊ purissimi fructus sapiencie.
qd̾ enim ñ ignoratis. ludas laudans uel
conficens. zabulon habitaculum forticu¬
dinis: neptalim ceruus emissus interp̃¬
tatur. Qui nimirum agilitatis sue salti¬
bus: exprimit speculanti excessus. S ⁊ o¬
paca penetrare nemoꝵ ut ille sensuum
osueuit. Scimꝰ aũ qui dixĩt. Sacrificium
laudis honorificabit me. Uerum si ñ ẽ
speciosa laus in ore peccatoris: ñne ꝑne

Expanded text:
mi, ex aromatibus myrrhae et thuris, et unimi, ex aromatibus myrrhae et thuris, et universi pulveris pigmentarii ? Principes, inquit, Juda, duces eorum, principes Zabulon, principes Neptalim ; hoc est confitentium, continentium, contemplantium. Norunt siquidem principes nostri Regi suo acceptam esse psallentium confessionem, continentium fortitudinem, contemplantium puritatem: et solliciti sunt exigere a nobis istiusmodi primitias spiritus, quae profecto non aliud sunt, quam primi et purissimi fructus sapientiae. Quod enim non ignoratis, Judas laudans vel confitens, et Zabulon habitaculum fortitudinis, Neptalim cervus emissus interpretatur: qui nimirum agilitatis suae saltibus exprimit speculantis excessus, sed et opaca penetrare nemorum, ut ille sensuum, consuevit. Scimus autem qui dixerit: Sacrificium laudis honorificabit me . 7. Verum si non est speciosa laus i
Abbreviated transcription (Latin):
deo nr̃o. psallite: atq audiamꝰ eos uicis¬
sim respondentes. psallite regi nr̃o psal¬
lite. Laudem gͦ cum celi cantorib in com¬
mune ducentes. ut pote ciues scoꝵ ⁊ do¬
mestici dei: psallite sapient̃. Cibus in
ore: psalmus in corde sapit. Tantum ñ
negligat fidelis ac prudens anima illũ te¬
rere quibdãdentib intelligencie sue: ne si
forte in tegrum glutiat ⁊ ñ mansum. fru¬
stretur palacium sapore desiderabili ⁊
dulciori suꝑ mel ⁊ fauum. Offeramꝰ cuo
apłis in celesti conuiuio. ⁊ in dominica
m̃sa: fauum mellis. Alel incera⁊ deuo.¬
tio in littera ẽ. Alioquin littera occidit:
nosces ⁊ cu de illius ueritare sermonis
mus dicente sapiencia. Sp̃c m̃s suꝑ mel
dulcis. Sic delectabit᷑ in crassitudine
anima tua. sic holocaustum tuũ pin¬
gue fiet : sic placabis regem. sic placeb̾
pͥncipib. sic deniq totam tibi curiam
beniuolam reddes. ⁊ odorati odorem su¬

Expanded text:
Deo nostro, psallite; atque audiamus eos vicisDeo nostro, psallite; atque audiamus eos vicissim respondentes: Psallite regi nostro, psallite. 5. Laudem ergo cum coeli cantoribus in commune ducentes, utpote cives sanctorum et domestici Dei, psallite sapienter . Cibus in ore, psalmus in corde sapit. Tantum illum terere non negligat fidelis et prudens anima quibusdam dentibus intelligentiae suae, ne si forte integrum glutiat et non mansum, frustretur palatum sapore desiderabili, et dulciori super mel et favum. Offeramus cum apostolis in coelesti convivio et in Dominica mensa favum mellis . Mel in cera, devotio in littera est. Alloquin littera occidit, nosces et tu de illius veritate sermonis,mus dicente Sapientia: Spiritus meus super mel dulcis . 6. Sic delectabitur in crassitudine anima tua, sic holocaustum tuum pingue fiet. Sic placabis regem, sic placebis principibus, sic denique totam tibi curiam benevolam reddes; et odorati odorem su
Abbreviated transcription (Latin):
mitu dicere deo. Longe fecisti notos
meos a mer posuerunt me abhomina-¬
tionem sibi. Et illud. Elongasti a me
Item. Qui uixta erant delonge stetert̃:
⁊ium faciebant qui querebant animã
meam. Pcerto enim si se a nobis boni
sp̃s elongauerint: impetus malignoꝵ
quis sustinebit: Dico gͦ his qui eiusmo¬
di sunt. Maledic̾tus qui opus dei facit
negligent̃. Dicit quoq non ego s dominꝰ.
Utinam te calidum aut frigidum inue¬
nirem: s quia te tepidum inueni inci¬
piam te euomere exore meo. Ea ꝓpt̃ at¬
tendite pͥncipes ur̃os cum statis ad oran¬
dum uł psallendum: ⁊ state cum reue¬
rencia ⁊ disciplina: ⁊ gloriamini quia
angłi ur̃i cotidie uident faciem patris.
Nimirum missi in ministerium ꝓpter nos
qui hereditatem capimꝰ salutis deuotio¬
nem nr̃am in suꝑna ferunti referuntq
gr̃ãm. Isurpemꝰ officium quoꝵ sortim᷑
consoreiumt ut in ore infanciũ ⁊ lactenti¬
um ꝑficiatur laus. Dicamꝰ eis. Psallite

Expanded text:
mitu dicere Deo. Longe fecisti notos mitu dicere Deo. Longe fecisti notos meos a me, posuerunt me abominationem sibi; et illud: Elongasti a me item: Qui juxta me erant, de longe steterunt, et vim faciebant qui quaerebant animam meam . Pro certo enim si se a nobis boni spiritus elongaverint, impetus malignorum quis sustine it? Dico ergo his qui ejusmodi sunt: Maledictus qui opus Dei facit negligenter . Dicit quoque, non ego, sed Dominus: Utinam te calidum aut frigidum invenissem! sed quia te tepidum inveni, incipiam te evomere ex ore meo . Ea propter attendite principes vestros, cum statis ad orandum vel psallendum, et state cum reverentia et disciplina; et gloriamini, quia angeli vestri quotidie vident faciem Patris . Nimirum missi in ministerium propter nos, qui haereditatem capiimus salutis , devotionem nostram in superna ferunt, referunt gratiam. Usurpemus officium quorum sortimur consortium, ut in ore infantium et factentium perficiatur laus . Dicamus eis: Psallite
Abbreviated transcription (Latin):
Credimꝰ angłos scõs astare orantib⁊
offerre d̾o p̃ces ⁊ uota hominũ: ubi tñ
sine ira ⁊ disceptatione leuari puras
manus ꝑspererint. Pbat hoc angłs
ita loquens ad tobiam. quando
orabas cum lacͥmiᷤ ⁊ sepeliebas mortuos.
⁊ derelinquebas pͣndium. ⁊ mortuo ᷤ ab¬
scondebas ꝑ diem indomo tua. ⁊ nocꝰte
sepeliebas: ego obtuli orationem tuao
dño. Buto id uob̾ satis ⁊ ex aliis scͥptu¬
re testimoniis ꝑsuasum. Nam quod
psallentib quoq dignant᷑ ãmisceri sc̃i
angłi soleant: quid eo manifestiꝰ qͦd ait
tu angłoꝵ psallam tibi. Doleo ꝓinde
aliquos ur̃m graui in sacͥs uigiliis de¬
primi sompno. nec celi aiues reuereri:
s in p̃sencia pͥncipum tanqͣm mortuo ᷤ
apparere: cum ur̃a ipsi alacͥtate ꝑmoti.
ur̃is int̾esse sollẽpniis delectentur. Ne¬
reor ne ur̃am desidiam quandoq abho¬
minantes cum indignatione recedant:
⁊ incipiat unusquisq ur̃m sero cum ge¬

Expanded text:
Credimus angelos sanctos astare orantibus, Credimus angelos sanctos astare orantibus, offerre Deo preces et vota hominum: ubi tamen sine ira et disceptatione levari puras manus perspexerint. Probat hoc angelus ita loquens ad Tobiam: Quando orabas cum lacrymis, et sepeliebas mortuos, et derelinquebas prandium, et mortuos abscondebas per diem in domo tua, et nocte sepeliebas; ego obtuli orationem tuam Domino . Puto id vobis satis et ex aliis Scripturae testimoniis persuasum. Nam quod psallentibus quoque dignanter admisceri sancti angeli soleant, quid eo manifestius quod Pstu angelorum psallam tibi . Doleo proinde aliquos vestrum gravi in sacris vigiliis deprimi somno, nec coeli cives revereri, sed in praesentia principum tanquam mortuos apparere, cum vestra ipsi alacritate permoti, vestris interesse solemniis delectentur. Vereor, ne vestram desidiam quandoque abominantes, cum indignatione recedant, et incipiat unusquisque vestrum sero cum ge
Abbreviated transcription (Latin):
ipsius. Amat scẽ: quia ñ in ꝯcupiscen¬
cia carnis. s in puritate sp̃s. Amat ar¬
dent̃ : que ita ꝓprio ebriatur amore ut
magestatem ñ cogitet. Quid enim s
Respicit terram ⁊ facit cam tremere. et
ista se ab co postulat oscularie Ebria ne
est: Ebria ꝓrsiis. Et forte tunc cum ad
ista ꝓrupit exierat de cella uinaria:
quo se nimirum induct᷑am postmodũ
gloriatur. Nam ⁊ dauid de quib dã dice¬
bat deo. Inebriabunt᷑ ab ubertate domꝰ
tue: ⁊ torrente uoluntatis tue potab̾
eos. Ouianta amoris uis: quanta in
spũ lib̾tatis fiducia. Quid manifestiꝰ:
H erecunde tam̃ non ad ipsum sponsum
sermonem dirigit. s ad alios tanquam
de absente: osculetur me inquit osculo
oris sui. Grandis quippe res pecit᷑. ⁊opꝰ
ẽ uerecundia comitari p̃cem. comm̃da¬
ri petentem. Itaq ꝑ domestico ᷤᷤ ⁊ intimo ᷤ
accessus ad intima queritur: ambi¬
sid̾atum. Quinam illis

Expanded text:
ipsius. Amat sancte, quia non in concupiscenipsius. Amat sancte, quia non in concupiscentia carnis, sed in puritate spiritus. Amat ardenter, quae ita proprio debriatur amore, ut majestatem non cogitet. Quid enim? respicit terram, et facit eam tremere ; et ista se ab eo postulat osculari! Ebriane est? Ebria prorsus. Et forte tunc, cum ad ista prorupit, exierat de cella vinaria, quo se nimirum introductam postmodum gloriatur . Nam et David de quibusdam dicebat Deo: Inebriabuntur ab ubertate domus tuae et torrente voluptatis tuae potabis eos . O quanta amoris vis! quanta in spiritu libertatis fiducia! Quid manifestius,timorem? 4. Verecunde tamen non ad ipsum sponsum sermonem dirigit, sed ad alios, tanquam de absente: Osculetur me, inquiens, osculo oris sui. Grandis quippe res petitur, et opus est verecundia comitari precem, commendari petentem. Itaque per domesticos et intimos, accessus ad intima quaeritur, ambisideratum. Quinam illi?
Abbreviated transcription (Latin):
relinquet ille patrem ⁊ matrem. ⁊ ad¬
herebit urori suer ⁊ erunt duo in carne
una. Hec quoq iubetur nichilominus
obliuisci ppłm suum ⁊ domum patͥs siui:
ut concupiscat ille decorem eius. Si gͦ
que oscłm petit. Non petit lib̾tatem:
ñ m̃cedem. non heditatem: ñ deni
q doct̾rinã. s osculum. more plane ca¬
stissime sponse ac sacrum spirantiᷤ amo¬
rem : nec om̃ino ualentis dissimulare
flãmã quã patitur. Uide enĩ quale p̃ripi¬
at sermonis erordium. Alagnum quid
a magno petitura. nullo tam̃ ut assolet
utitur blandiciaꝵ fuco. nullis circum¬
uolutionib ad id qͦd desiderat ambit.
N on facit ꝓemium. ñ captat beniuolen¬
ciam: s er habundancia cordis repente
ꝓrumpens. nude ⁊ frontose satis ait
osculetur me osculo oris sui. An non tͥ
quasi manifeste dicere uidetur. quid
michi ẽ in celo: ⁊ a te quid aliud uolui
suꝑ terram : amat ꝓfecto caste que

Expanded text:
relinquet ille patrem et matrem, et adrelinquet ille patrem et matrem, et adhaerebit uxori suae; et erunt duo in carne una . Haec quoque jubetur nihilominus oblivisci populum suum, et domum patris sui; ut concupiscat ille decorem ejus . Si erquae osculum petit. Non petit libertatem, non mercedem, non haereditatem, non denique vel doctrinam, sed osculum; more plane castissimae sponsae ac sacrum spirantis amorem, nec omnino valentis flammam dissimulare quam patitur. Vide enim quale praeripiat sermonis exordium. Magnum quid a magno petitura, nullo tamen, ut assolet, utitur blanditiarum fuco; nullis circumvolutionibus ad id quod desiderat ambit. Non facit prooemium, non captat benevolentiam; sed ex abundantia cordis repente prorumpens, nude frontoseque satis: Osculetur me, ait, osculo oris sui. 3. An non tibi quasi dicere manifeste videtur: Quid 1283 mihi est in coelo, et a te quid volui super terram? Amat profecto caste, quae
Abbreviated transcription (Latin):
largitorem. ita ⁊ conseruatorem recog¬
noscens ⁊ confitens. Satis de duob os¬
culis dic̾tum esse reor: uideamus ⁊ de
tercio. Osculetur inquit me oscło oris
sui. Quis dicitꝰ Sponsa. quenã ipsa s
Anima siciens d̾m. S pono diũsas affec¬
tiones: ut ea que ꝓprie sponse ꝯgruit
distinc̾tius elucescat. Si seruus ẽ: timet
a facie dñi. Si m̃cemnariꝰ . sperat de
manu dñi. Si discipulus: aurẽ parat
magistro. Si filius: honorat patrem.
Que uͦ osculum postulat: amat. Facel¬
lit in nature donis affectio bec amo¬
ris ÷ p̃sertim eum ad suum recurrit
pͥncipium qͦd ẽ d̾s. Nec sunt inuenta¬
eque dulcia nomina. quib ũbi anime¬
q dulcis ad inuicem expͥmeret᷑ affectꝰ.
quemadmodũ sponsus ⁊ sponsa. quippe
quib omnia ꝯmunia sunt: nil ꝓprium
nil a se diũsum habentib Una utriusq
hereditas: una domꝰ. una mensa: unus
thorus. una etiam caro. Deniq ꝓpt̃ hanc

Expanded text:
largitorem, ita et conservatorem recoglargitorem, ita et conservatorem recognoscens et confitens. Satis de duobus osculis dictum esse reor: videamus et de tertio. 2. Osculetur, inquit, me osculo oris sui . Quis dicit? Sponsa. Quaenam ipsa? Anima sitiens Deum. Sed pono diversas affectiones, ut ea quae proprie sponsae congruit, distinctius elucescat. Si servus est, timet a facie Domini; si mercenarius, sperat de manu Domini; si discipulus, aurem parat magistro; si filius, honorat patrem; quae vero osculum postulat, amat. Excellit in naturae donis affectio haec amoris, praesertim cum ad suum recurrit principium, quod est Deus. Nec sunt inventa aeque dulcia nomina, quibus Verbi, animaeque dulces ad invicem exprimerentur affectus, quemadmodum sponsus et sponsa: quippe quibus omnia communia sunt, nil proprium, nil a se divisum habentibus. Una utriusque haereditas, una domus, una mensa, unus torus, una etiam caro. Denique propter hanc
Abbreviated transcription (Latin):
gistra instructus erperiencia. ñ uidi¬
cium iam solũ aut solam miscd̾iam:¬
s miscd̾iam parit̾ ⁊ iudicium canta¬
bo tibi dñe. In et̃num ñ obliuiscar
iustificationes tuas. Cantabiles mͥ
erunt ambe parit̾ in loco ꝑegrinatio¬
nis mee. quousq miscdia suꝑ eralta¬
ta uidicio miseria conticescat: ac so¬
la cantet tͥ de cetero gloria mea ⁊ nõ
compungar.
te ꝓuoco ad querendum. Quia enim ego
pͥmi osculi occasione sp̃iales d̾i pedes ꝓ¬
prus diffintionib ac nominib ⁊ qui¬
dem ex habundanti demonstrare cura¬
ui: uos ꝑgitis inquirere ⁊ de manu q̃
scdo loco osculanda ꝓponitur. Amnuo.
gero uob̾ morem: insuꝑ ñ manum.s ma¬
nus ostendo. ꝓpriisq distinguo uoca¬
bulis. Latitudo una. altera fortitu¬
do dicatur: qͦd ⁊ tͥbuat affluenter.⁊
defendat potenter qͦd dederit. Utram¬
q ꝓfecto osculabitur qui ingratꝰ non
fuerit: deum utiq bonoꝵ omniũ sicut

Expanded text:
gistra instructus experientia, non judigistra instructus experientia, non judicium jam solum, aut solam miserised misericordiam pariter et judicium cantabo tibi, Domine . In aeternum non obliviscar justificationes istas; cantabiles mihi erunt ambae pariter in loco peregrinationis meae, quousque misericordia superexaltata judicio, miseria conticescat, ac sola cantet tibi de caetero gloria mea, et non compungar. te provoco ad quaerendum. Quia enim ego primi osculi occasione spirituales Dei pedes propriis definitionibus ac nominibus, et quidem ex abundanti, demonstrare curavi; vos pergitis inquirere et de manu, quae secundo loco osculanda proponitur. Annuo, gero vobis morem; insuper non manum, sed manus ostendo, propriisque distinguo vocabulis. Latitudo una, altera fortitudo dicatur: quod et tribuat affluenter, et defendat potenter quod dederit. Utramque profecto osculabitur qui ingratus non fuerit, Deum utique bonorum omnium sicut
Abbreviated transcription (Latin):
oquin alterum sine altero osculari non
expedit: quia ⁊ recordatio sola udicii
in baratrum desperationis p̾cipitat. et
miscdie fallax assentatio pessimam ge¬
nerat securitatem. Datum ẽ ⁊ miebi
misero ñnumqͣm sedere secus pedes dñi
iħu. ⁊ mͦ hunc. mͦ illum tota deuotione
complec̾ti: inquantum me sua benigni¬
tas dignabatur admittere. At si quando
miserationis oblitus stimulante consci¬
encia iudicio paulo duitius inhererem:
mox metu incredibili ac miserabili con¬
fusione deiectus. ⁊ tenebroso circum fuiꝰ
horrore hoc solum palpitans de ꝓfundis
clamabam. Quis nouit potestatem ire
tue. ⁊ p̃ timore tuo iram tua dinume¬
rares Qͦd si eo relicto pedem miscđie
plus tenere otingeret. tanta e contrario
incuria ⁊ negligencia dissoluebar: ut
confestim ⁊ oratio tepidior. ⁊ act̾io pigri¬
or. ⁊ risus ꝓmptior. ⁊ sermo incautior.
⁊ omnis deniq utriusq hominis sta¬
tus instancior appareret. Pinde ma¬

Expanded text:
oquin alterum sine altero osculari non oquin alterum sine altero osculari non expedit; quia et recordatio solius judicii in barathrum desperationis praecipitat, et misericordiae fallax assentatio pessimam generat securitatem. 9. Datum est et mihi misero nonnunquam sedere secus pedes Domini Jesu; et modo hunc, modo illum 1282 tota devotione complecti, in quantum me sua benignitas dignabatur admittere. At si quando miserationis oblitus, stimulante conscientia, judicio paulo diutius inhaererem, mox metu incredibili ac miserabili confusione dejectus, et tenebroso circumfusus horrore, hoc solum palpitans de profundis clamabam: Quis novit potestatem irae tuae, et prae timore tuo iram tuam dinumerare? Quod si eo relicto pedem misericordiae plus tenere contingeret, tanta econtrario incuria et negligentia dissolvebar, ut confestim et oratio tepidior, et actio pigrior, et risus promptior, et sermo incautior, et omnis denique utriusque hominis status inconstantior appareret. Proinde ma
Abbreviated transcription (Latin):
moreis: fundatis suꝑ bases aurea ᷤ. Pul¬
cre om̃ino: qm̃ quid̃ in incarnata dei
sapiencia que auro designatur: mise¬
ricordia ⁊ ueritas obuiauerunt sibi.
infrcerit pedem. Aduob signis cognoᷤ¬
cite eam que huuismodi ẽ: que secuo
necesse ẽ referat diuinis imp̃ssa uesti¬
giis. Ipsa sunt timor ⁊ spes: ille udicii.
illa miscdłie rep̃sentans imaginẽ. Me-¬
rito b̾nplacitum ẽ deo suꝑ tim̃tes eum.
⁊ in eis qui sperant suꝑ miscd̾ia eius:
ꝓfectus. Nai osummationem sͥ cari¬
tas uendicat. Que cum ita sint non
paruus fructus ẽ in pͥmo hoc osculo
qͦd ad pedes accipitur: tantum cura¬
to ut neutro frauderis illoꝵ Porro
enim si iam dolore peccati. ⁊ iudicii
timore compungeris: ueritatis iudiciiq
uestigio labia imp̃sisti. Quod si timorẽ
doloremq diuine intuitu bonitatis ⁊
spe ꝯsequende indulgencie temperas: etiã
mi scdie pedem amplectere noueriᷤ. Ali¬

Expanded text:
moreis, fundatis super bases aureas . Pulmoreis, fundatis super bases aureas . Pulchre omnino; quoniam quidem in incarnata Dei Sapientia, quae auro designatur, misericordia et veritas obviaverunt sibi ;infixerit pedem! A duobus signis cognoscite eam quae hujusmodi est, quae secum necesse est referat divinis impressa vestigiis. Ipsa sunt timor et spes; ille judicii, ista misericordiae repraesentans imaginem. Merito beneplacitum est Deo super timentes eum, et in eis qui sperant super misericordia ejus : ofectus: nam consummationem sibi charitas vindicat. Quae cum ita sint, non parvus fructus est in primo hoc osculo, quod ad pedes accipitur; tantum curato ut neutro frauderis illorum. Porro enim si jam dolore peccati, et judicii timore compungeris, veritatis judiciique vestigio labia impressisti. Quod si timorem doloremque divinae intuitu bonitatis, et spe consequendae indulgentiae temperas, etiam misericordiae pedem amplecti te noveris. Ali
Abbreviated transcription (Latin):
cui se inniuit assumpserit docet epła
ad hebreos. temptatum ꝑhibens ꝑ om̃ia
xp̃m ꝓ similitudine absq peccato ut
misericors fieret. Quid illum alteruo
qui iudicium nuncupatus est cꝰ Nomne
ad hominem eque assumptum ⁊ ipsum
ꝑtinere ipse d̾s homo aꝑte sig̃cat: ubi
datam sibi ꝑhibet a patre potestatem
iudicium facere quia filius hominis ẽꝰ
His duob gͦ pedib apte sub uno diuini¬
tatis capite xurrentib natus ex mu¬
liere. fac̾tus sub lege: inuisibilis
ẽmanuhel in t̾ris uisus ẽ. ⁊ cũ homi¬
nib conũsatus ẽ. His certe ꝑtransit
⁊ nunc bnfaciendo. ⁊ sanando om̃s opp̃s¬
sos a diabolõ. s sp̃ĩaliter s inuisibiliter.
Nis inquam pedib deuotas ꝑambulat
mentes : incessant̃ lustrans scrutansq
corda ⁊ renes fidelium. Uide autem ne
forte hec illa sint sponsi crura. q̃ sponsa
tam magnifice omendat in osequentib
comparans ea nisi fallor colũnis mar-¬

Expanded text:
cui se univit, assumpserit, docet epistola cui se univit, assumpserit, docet epistola ad Haebraeos, tentatum perhibens per omniapro similitudine absque peccato, ut misericors fieret . Quid illum alterum, qui judicium nuncupatus est, nonne ad hominem aeque assumptum et ipsum pertinere ipse Deus homo aperte significat, ubi datam sibi perhibet a Patre potestatem judicium facere, quia Filius hominis est? 7. His duobus ergo pedibus apte sub uno divinitatis capite concurrentibus, natus ex muliere, factus sub lege invisibilis Emmanuel, in terris visus est, et cum hominibus conversatus est . His certe pertransit et nunc, benefaciendo et sanando omnes oppressos a diabolo, sed spiritualiter, sed invisibiliter. His, inquam, pedibus devotas perambulat mentes, incessanter lustrans, scrutansque corda et renes fidelium. Vide autem ne forte haec illa sint sponsi crura, quae sponsa tam magnifice commendat in consequentibus, comparans ea, ni fallor, columnis mar
Abbreviated transcription (Latin):
lans ueniam peccatoꝵ peccatͥx ꝑcipe¬
ret: sicq illa mutatio dextere excelsi
qua mirabilit̾ s inuisibilit̾ iustificat
impium etiam carnalib imnotesceret.
tet: p̃terire me ñ oportet. Noui ego cu¬
riositatem ur̃am : que nil sua uoluntate
inscrutatum om̃ino p̃tereat. Nec uͦ du¬
cendum ꝯtemptui. nosse quib scͥptura
pedib tam frequent̃ d̾m ꝯmemorat. nũc
quidẽ stare: ut ibi adorabimꝰ in loco ubi
steterunt pedes eius : nunc uͦ ambulare
ut ibi. ⁊ habitabo in illis. ⁊ ambulabo in
eis. nunc etiam currere uixta illud. Ex¬
ultauit ut gygas ad currendam uiam.
Si rec̾te apło uisum ẽ caput ap̃i referre
ad deitatem: puto ⁊ nob̃ non incongrue
iuderi pedes ad hominem ꝑtinere. quo¬
rum alterum miscdiam. alterum iudi¬
cium nominemꝰ. Nota sunt uob̾ duo
ista uocabula: ⁊ de plerisq scͥpture lo¬
cis ambo parit̾ si cogitatis occurrunt.
Quia uͦ misericordem pedem d̾s incarne

Expanded text:
lans, veniam peccatorum peccatrix percipelans, veniam peccatorum peccatrix perciperet; sicque illa mutatio dexterae Excelsi , qua mirabiliter, sed invisibiliter justificat impium, etiam carnalibus innotesceret. tet, praeterire me non oportet. Novi ego curiositatem vestram, quae nil sua voluntate incrustatum omnino praetereat. Nec vero ducendum contemptui, nosse, quibus scriptura pedibus tam frequenter Deum commemorat, nunc quidem stare, ut ibi: Adorabimus in loco ubi steterunt pedes ejus ; nunc vero ambulare, ut ibi: Et habitabo in illis, et deambulabo in eis ; nunc etiam currere, juxta illud: Exsultavit ut gigas ad currendam viam . Si recte Apostolo visum est caput Christi referre ad Deitatem ; puto et nobis non incongrue videri pedes ad hominem pertinere; quorum alterum misericordiam, alterum judicium nominemus. Nota sunt vobis duo ista vocabula; et de plerisque Scripturae locis ambo pariter, si cogitatis, occurrunt. Quia vero misericordiae pedem Deus in carne,
Abbreviated transcription (Latin):
mundi: nc̃ pͥnceps huiꝰ mundi eiciet᷑
foras: Quod scilicet humilit̾ ꝯfitenti
remittat d̾s peccatum: ⁊ diabolꝰ eum
quẽ in hominis corde inuaserat ãmit¬
tat pͥncipatum. Deniq ambulat suꝑ
undas carnalib pedib : cui necdum
carne uestito iam psalmista p̾cinerat.
In mari uia tua: ⁊ semite tue in aquis
multis. Qͦd ẽ. Conculcas corda tumencia
suꝑboꝵ: ⁊ flura desideria carnalium
compͥmis: iustificans impio ᷤ. ⁊ suꝑbos
humilians. Qd tam̃ quia inuisibilit̃
fit: carnalis ñ sentit a quo fit. Unde ⁊
subdit. Et uestigia tua non cognoscent᷑.
Hinc rursum pater ad filium. Sede inqͥt
adertͥs meis: donec ponam inimicoᷤᷤ tu¬
os scabellum pedum tuoꝵ. Hoc ẽ. Donec
om̃s qui te ꝯtempnunt tue uoluntati
subiciam: siue inuitos ⁊ miseros. siue uo¬
luntarios ⁊ beatos. Itaq quia hoc opus
ut corporalib pedib corporalit̃ incubans.
⁊ corporalib labiis pedes eosdem deoscu¬

Expanded text:
mundi, nunc princeps hujus mundi ejicietur mundi, nunc princeps hujus mundi ejicietur foras : quod scilicet humiliter confitenti remittat Deus peccatum; et diabolus eum, quem in hominis corde invaserat, amittat principatum. 5. Denique ambulat super undas carnalibus pedibus , cui necdum carne vestito jam Psalmista praecinuerat: In mari vita tua, et semitae tuae in aguis multis; quod est: Conculcas corda tumentia superborum, et fluxa desideria carnalium comprimis, justificans impios 1281, et superbos humilians. Quod tamen quia invisibiliter fit, carnalis non sentit a quo fit. Unde et subdit: Et vestigia tua non cognoscentur . Hinc rursus Pater ad Filium: Sede, inquit, a dextris meis Donec omnes qui te contemnunt, tuae voluntati subjiciam, sive invitos et miseros, sive voluntarios et beatos. Itaque hoc opus ut corporalibus pedibus corporaliter incubans, et corporalibus labiis pedes eosdem deoscu
Abbreviated transcription (Latin):
facit solem suum suꝑ bonos ⁊ maloᷤ. et¬
pluit suꝑ iustos ⁊ iniustos  Hoc enim
ẽ qͦd ipse aiebat. Si ñ facio oꝑa patris
mei: nolite cred̾e. En aperit os carnis
sue docens in monte discipulos: qui in
silencio angelos in celestib docet. En
ad tactum corporee manꝰ curatur le-¬
pra. fugatur cecitas. auditꝰ temperat᷑.
lingua muta resoluitur. discipulus
ꝓpe mersus erigitur: ⁊is indubitant̃
agnoscitur cui direrat longe añ dauid.
Aperis tu manum tuã: ⁊ imples omne
animal bndictione. Et itẽ.Aꝑiente
te manum tuã: om̃ia implebunt᷑ boni¬
tate. En secus corporales pedes iacens
ac penitens audit peccat᷑ͥx remittunt᷑
tͥ peccata: et recognoscit eum de quo ex
multis retro temporib scͥptum legerat.
Egredietur diabolus añ pedes euis. Ubi
nempe peccatum remittitur: ibi ꝓcul
dubio diabolus decorde peccatoris rex¬
pellitur. Hinc uniũsalit̾ de cunctis
penitentib dicit. Nunc iudicium ẽ

Expanded text:
facit solem suum super bonos et malos, facit solem suum super bonos et malos, pluit super justos et injustos? Hoc enim est quod ipse aiebat: Si non facio opera Patris mei, nolite credere . 4. En aperit os carnis suae docens in monte discipulos, qui in silentio angelos in coelestibus docet. En ad tactum corporeae manus curatur lepra, fugatur caecitas, auditus reparatur, lingua muta resolvitur, discipulus prope mersus erigitur; et is indubitanter agnoscitur, cui dixerat longe ante David: Aperis tu manum tuam, et imples omne animal benedictione ; et item: Aperiente te manum tuam, omnia implebuntur bonitate . En secus corporales pedes jacens ac poenitens audit peccatrix: Remittuntur tibi peccata tua , et recognoscit eum, de quo ex multis retro temporibus scriptum legerat: Egredietur diabolus ante pedes ejus . Ubi nempe peccatum remittitur, ibi procul dubio diabolus de corde peccatoris expellitur. Hinc universaliter de cunctis poenitentibus dicit: Nunc judicium est
Abbreviated transcription (Latin):
suam in similitudinẽ uituli comeden¬
tis fenum. Quoꝵ d̾s miseratꝰ errores
de monte umbroso ⁊ condenso dignan¬
ter egrediens: in sole posuit tab̾nacu¬
lum suum. Optulit carnẽ sapientib
carnem: ꝑ quam discerent sapere ⁊
sp̃m. Nam dum in carne ⁊ ꝑ carnẽ
facit oꝑa ñ carnis s dei: nature utiq
imꝑans. suꝑeransq fortunã. stultã¬
q faciens sapienciam hominũ. demo¬
num debellans tẏramnidem: mani-¬
feste ipsum se iudicat esse. ꝑ quẽ eadẽ
fiebant ⁊ ante qñ fiebant. In carne in¬
quam ⁊per carnem potent̃ ac patent̃
oꝑatus mira. locutꝰ salubria. passuᷤ in-¬
digna: euident̃ ostendit quia ipse sit
qui potent̃ s inuisibiliter secula odi¬
disset. sapient̾ regeret. benigne ꝓtege¬
ret. Deniq dum euugłirat ingratis.
signa p̃bet infidelib. ꝓsus crucifi¬
xorib orat. nomne liquido ipsum se ẽt
declarat qui cum patre suo cotidie oriri

Expanded text:
suam in similitudinem vituli comedensuam in similitudinem vituli comedentis fenum? Quorum Deus miseratus errores, de monte umbroso et condenso dignanter egrediens, in sole posuit tabernaculum suum . Obtulit carnem sapientibus carnem, per quam discerent sapere et spiritum. Nam dum in carne et per carnem facit opera, non carnis, sed Dei, naturae utique imperans, superansque fortunam, stultam faciens sapientiam hominum, daemonumque debellans tyrannidem; manifeste ipsum se indicat esse, per quem eadem et ante fiebant quando fiebant. In carne, inquam, et per carnem potenter ac patenter operatus mira, locutus salubria, passus indigna, evidenter ostendit, quia ipse sit qui potenter, sed invisibiliter saecula condidisset, sapienter regeret, benigne protegeret. Denique dum evangelizat ingratis, signa praebet infidelibus, pro suis crucifixoribus orat: nonne liquido ipsum se esse declarat, qui eum Patre suo quotidie oriri
Abbreviated transcription (Latin):
neficus. Ille quidẽ attingebat a fine
usq ad finem fortit̃: s disponenᷤ om¬
nia suauit̃ ñ senciebat᷑ ab hominib.
Et gaudebant de bonis dñi. ⁊ dñm saba¬
oht eoqͦd cum tͣnquillitate iudicaret
omnia nesciebant. Ab ipso eranti set non
cum ipso. ꝑ ipsum uiuebant: s non
ipsi. Ex ip̃so sapiebant: s non ipsum.
Auenati. ingͣti insensati. Hinc demũ
factum ẽ ut qͦd erant. qͦd uiuebant.
qd̾ sapiebant ñ auctori tribuerent.s
nature ascberent: aut certe qͦd insipi¬
encius erat fortune. ꝓprie quoq in¬
dustrie atq uirtuti multi multa
arrogabant. Quanta sibi usurpart̃
seductorii sp̃s. qͣnta soli uł lune data
sunt. quantis t̾ris uł aquis attͥbuta
quanta etiam manufactis fabrilib¬
q mortalium reputata operib. herbi ᷤ.
arbustis. minut issimis. uilissimisq semi¬
nib ꝓ numinib deferebatur. Heu. sic
homines ꝑdider̃ ⁊ ꝯmutauerunt głam

Expanded text:
nficus. Ille quidem attingebat a fine nficus. Ille quidem attingebat a fine usque ad finem fortiter; sed disponens omnia suaviter, non sentiebatur ab hominibus. Et gaudebant de bonis Domini; et Dominum sabaoth, eo quod cum tranquillitate judicaret omnino nesciebant. Ab ipso erant, sed non cum ipso; per ipsum vivebant, sed non ipsi; ex ipso sapiebant, sed non ipsum, alienati, ingrati, insensati. Hinc demum factum est, ut quod erant, quod vivebant, quod sapiebant, non auctori tribuerent, sed naturae ascriberent, aut certe. quod insipientius erat, fortunae; propriae quoque industriae atque virtuti multi multa arrogabant. Quanta sibi usurparunt seductorii spiritus, quanta soli et lunae data sunt; quanta terris et aquis attributa, quanta etiam manufactis fabrilibusque mortalium deputata operibus! Herbis, arbustis, minutissimis vilissimisque seminibus pro numinibus deferebatur. 3. Heu! sic homines perdiderunt et commutaverunt gloriam
Abbreviated transcription (Latin):
t p̃cedenti
sequens sermo cohereat: tene¬
tis ne datum superiꝰ solũ sum¬
mum ⁊ aircum scͥptum sp̃m ad om̃e
qͦd facere uł fieri uult corporis instru¬
mento. siue obsequio ñ egere: Demus
gͦ securi ueram soli deo sicut immorta¬
litatem. ita ⁊ incorporeitatem. qͦd solus
spĩuio uniũsam corpoream naturam
eo usq tͣnscendat. ut quocumq corpore
in quocumq oꝑe ñ indigeat: soli spĩta¬
li nutu cum iilt ad quecumq uult
agenda ꝯtentus. Sola gͥ ẽ que nec ꝓpter
se nec ꝓpt̾ alium solacio corporei instru¬
menti opus habet illa magestas. cuiꝰ
om̃ipotenti arbitrio incunctant̃ p̾sto
adũsum cedit. om̃e c̃atum fouet᷑. etiã
nullo int̾ueniente uł subueniente
solacio corporali siue spĩalii docet uł
monet sine lingua: prebet uł tenet
sine manib: sine pedib currit.⁊ suc¬
currit ꝑeuntib. Act̾itabat ista ⁊ cuor
patrib pͥorib scłis: exꝑiebant᷑ homi¬
nes sedula beneficia. s latebat eo ᷤ be¬

Expanded text:
t praecedenti sequens sermo cohaereat, tenetisne datum superius, solum summum et incircumscriptum Spiritum ad omne quod facere vel fieri vult, corporis instrumento sive obsequio non egere? Demus ergo securi veram soli Deo, sicut immortalitatem, ita et incorporeitatem: quod solus spirituum universam corpoream naturam eo usque transcendat, ut quocunque corpore in quocunque opere non indigeat, solo, spirituali nutu, cum vult, ad quaecunque vult agenda contentus. Sola igitur est quae nec propter se, nec propter alium, sola corporei instrumenti opus habet illa majestas, cujus omnipotenti arbitrio incunctanter praesadversum cedit, omne creatum favet, etiam nullo interveniente vel subveniente solatio corporali, sive spirituali. Docet vel monet sine lingua; praebet vel tenet sine manibus; sine pedibus currit et succurrit pereuntibus. 2. Actitabat ista et cum patribus prioribus saeculis; experiebantur homines sedula beneficia, sed latebat eos be
Abbreviated transcription (Latin):
nur uo ꝓpriam ad filii blandos inuitet
ampl erus. Audi inquit filia ⁊ iude
⁊ inclina aurem tuam. ⁊ obliuiscere po¬
pulum tuum ⁊ domum patͥs tui: ⁊ con¬
cupiscet rex decorem tuum. Eoce a quo
ista petit osculum. O scã anima reue¬
renciam habe. q̃m ipse ẽ dñs d̾s tuus
fortasse ñ osculandus s adorandus cum
patre ⁊ sp̃u scõ in secula seculoꝵ. am̃.

Expanded text:
anquam nurum propriam ad Filii blandos invitat anquam nurum propriam ad Filii blandos invitat amplexus. Audi, inquit, filia, et vide, et inclina aurem tuam; et obliviscere populum tuum et domum patris tui, et concupiscet rex decorem tuum. . Ecce a quo ista flagitat osculum. O sancta anima, reverentiam habe, quoniam ipse est Dominus Deus tuus, et fortasse non osculandus, sed adorandus cum Patre et Spiritu sancto in saecula saeculorum.
Abbreviated transcription (Latin):
do. paulo participatio: ut cum ille de
ore. iste tantum de osculo osculari se
agnoscitur d̾s. s ⁊ diligitur pater: qui
nequaqͣm plene cognoscitur nͥ cum ꝑfe¬
cte diligitur. Que in uob̃ anima sensit
aliqñ in sec̃to ꝯsciencie sue sp̃m filii cla¬
mantem abba pater Ipsa ipsa paterno
se diligi p̃sumat affect̾u: que eodẽ sp̃ũ se
quo ⁊ filus affect̾am sentit. Confide que¬
cumq es illa. confide nichil hesitans. in
spũ filii filiam cognosce te patris: spon¬
sam filii uł sororem. Ntroq uocabulo
eam que huiusmodi ẽ inuenies appella¬
ri. Ad manum ẽ uñ id ꝓbẽ : ñ multum
laborabo. Uox sponsi ẽ ad ipsam. Ueni
in ortum meum soror mea. sponsa. Soror
siquidem ẽi qr ex uno patre. Sponsai qr
in uno spiritu. Nam si carnale matri¬
monium osticuit duos in carne una:
cur ñ magis sp̃ialis copula duos ꝯuin¬
get in uno sp̃us Deniq qui adheret
dño: unus sp̃s ẽ. S audi etiam de patre

Expanded text:
do, Paulo participatio; ut cum ille de do, Paulo participatio; ut cum ille de ore, iste tantum de osculo osculatum seagnoscitur Deus, sed et diligitur Pater: qui nequaquam plene cognoscitur, nisi cum perfecte diligitur. Quae in vobis anima sensit aliquando in secreto conscientiae suae Spiritum Filii clamantem: Abba, Pater? . Ipsa, ipsa, paterno se diligi praesumat affectu, quae eodem se spiritu, quo et Filius, affectam sentit. Confide, quaecunque es illa, confide nihil haesitans. In spiritu Filii filiam cognosce te Patris, sponsam Filii vel sororem. Utroque vocabulo eam, quae hujusmodi est, invenies appellari. Ad manum est unde id probem: non multum laborabo. Vox sponsi est ad ipsam: Veni in hortum meum, soror mea sponsa . Soror siquidem est, quia ex uno Patre; sponsa, quia in uno Spiritu. Nam si carnale matrimonium constituit duos in carne una, cur non magis spiritualis copula duos conjunget in uno spiritu? Denique qui adhaeret Domino, unus spiritus est . Sed audi etiam de Patre,
Abbreviated transcription (Latin):
ascendit: paulo reuelauit d̾s ꝑ spiritũ
suum. hoc ẽ ꝑ osculum oris sui. Igitur
filum in patre.⁊ patrem esse in filio.
accipimus spiritum huius mundi s sp̃m
qui ex deo ẽ. ut sciamus que adeo donata
sunt nob̃: osculum sane de osculo ẽ. Et ut
aꝑtius alt̾utrum distinguamꝰ: qui ple-¬
nitudinem capit osculum de ore sumit.
Qui uͦ de plenitudine: oscłm de osculo re¬
cipit. Alagnꝰ quid̃ paulus: s qͣmtumli¬
bet sursum porrigat os: etiam si se usq
ad t̾cium celum extendat. citra os altis¬
suni tam̃ necesse ẽ ut remaneat. ⁊ mͦ suo
contentꝰ in se subsistat: ⁊ cum ꝑtingere
aduultum głe ñ ualebit: condescendi
sͥ.⁊ ex alto tͣnͣsmiti oscłm humilit̃ petat.
Qui uͦ ñ rapinam arbitratur esse se equa¬
lem d̾o. ita ut audeat dicere ego ⁊ pater
unum sumꝰ. quia ex equo ꝯiungitur. ex
equo complec̾tit᷑. hon osculum de loco in¬
feriori m̃dicat. s pari celsitudine os ore

Expanded text:
ascendit, Paulo revelavit Deus per Spiritum ascendit, Paulo revelavit Deus per Spiritum suum, hoc est per osculum oris sui. Igitur Filium in Patre, et Patrem esse in Filio, accepimus spiritum hujus mundi, sed spiritum qui ex Deo est, ut sciamus quae a Deo donata sunt nobis ; osculum sane de osculo est. 8. Et ut apertius alterutrum distinguamus, qui plenitudinem capit, osculum de ore sumit; qui vero de plenitudine, osculum de osculo recipit. Magnus quidem Paulus: sed quantumlibet sursum porrigat os, etiamsi se usque ad tertium coelum extendat, citra os Altissimi tamen necesse est ut remaneat, et modo suo contentus in se subsistat; et cum pertingere ad vultum gloriae non valebit, condescendi sibi, et ex alto transmitti osculum humiliter petat. Qui vero non rapinam arbitratur esse se aequalem Deo , ita ut audeat dicere: Ego et Pater unum sumus; quia ex aequo conjungitur, ex aeque complectitur, non osculum de loco inferiori mendicat, sed pari celsitudine os ori