comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
arbarismus est una pars orõnis
uiciosa moniũ s̾mone in poemate
quis dicat mastrugateyas magalia acrimacis bar¬
barismus aut̃ fit duobus modis pronũciatõne et
scripto hus bipertitis quatuor spẽs supponintur
Adiectõ decͥctõ inmutatõ tͣnsimitatõ litte̾ silłetẽ¬
poris toni aspiratõnis per adiectõnẽ ltte̾ sunit
barbarismi sicut relliquias donauit cũ perunã
poris ut ytaliã fato profugus dum prma iitta̾ cor¬
fantib Silłe ut salm̃tũ pro saisam̃tũ temporis
ut unius obuexam pro unius per inmitatõnẽ
lictẽ ut olli pro issi sule̾ ut permicies proper¬
nicies temporis ut fu̾ere leuchatẽ c̃ feruere
sit sed̾e ꝯingatõnis ⁊ producte dici debeat per
tuͣsmutatõnẽ litte̾ ut euandre pro euander. Silłe
ut displicina pro disciplina temporis ut sicͥs
Nam ⁊ ipĩ adiciuntꝰ ⁊ dechunt᷑ minitãt᷑ ⁊ tũs¬
mut antꝰ Qtuor exempla ultꝰ se offerant si
quis inquirat. Cotid̾ ⁊̃ modis per aspuatõnẽ¬

Expanded text:
arbarismus est una pars orationis uitiosa in communi sermone. in poemate quis dicat mastruga, cateia, magalia. barbarismus fit duobus modis, pronuntiatione et scripto. his bipertitis quattuor species subponuntur, adiectio, detractio, inmutatio, transmutatio, litterae syllabae temporis toni adspirationis. per adiectionem litterae fiunt barbarismi, sicut «relliquias Danaum», cum reliquiporis, ut «Italiam fato profugus», cum Italiam corfantibus; syllabae, ut salmentum pro salsamentum; temporis, ut «unius ob noxam» pro unīus. per inmutationem litterae, sicut olli pro illi; syllabae, ut permities pro pernicies; temporis, ut «feruere Leucaten», cum feruere sit secundae coniugationis et producte dici debeat. per transmutationem litterae, sicut Euandre pro Euander; syllabae, ut displicina pro disciplina; temporis, ut si quis nam et ipsi adiciuntur detrahuntur inmutantur transmutantur. quorum exempla ultro se offerent, si quis inquirat. totidem modis etiam pe
Abbreviated transcription (Latin):
eminentia uel subiecta sut ut impero tͥ
pio tͥ suadeo tibi. prouideo tibi prospicio tibi
possunt adquisitã ẽẽ. subiecta sũt ut fi̾tio
tͥ obedio tibi pareo ministͦ. misdeo tͥ famu lor
equiꝑantia luctor tͥ smocinor c̾to loqr alt̾co
inrtideo tͥ Iã pler̃q adpares fit felicuis
agentunis auctor qi ÷ hꝰ hefiodus dicens Ray
sociantꝰ quero te similit̾ inuieno repeno ex¬
lor tibi S mag̾ qñ datiuo ꝯiugit᷑ ad quisiti¬
uũ ÷ Seu̾tius inennucho quẽ p̃stolare par¬
meno sic̾o iniꝰͦ iuectiuar ꝙ tibi ad forũ au¬

Expanded text:
eminentia uel subiecta sunt, ut impero tieminentia uel subiecta sunt, ut impero tipio tibi, suadeo tibi, prouideo tibi, prospicio tibi, possunt etiam adquisitiua esse. subiecta sunt, ut seruio tibi, oboedio, pareo, ministro, misceo tibi, famulor, aequiperantia: luctor tibi, sermocinor, certo, loquor, altercor, inuideo tibi, nam plerumque ad pares fit felicius agentes, auctorque est huius Hesiodus dicens: « Ksociantur: quaero te, similiter inuenio, reperio, exlor tibi sed magis, quando datiuo coniungitur, adquisitiuum est. Terentius in eunucho : «quem praestolare, Parmeno?». Cicero in
Abbreviated transcription (Latin):
pellicio alia adquisitina nel supereminẽtia
boro tibi timõ tibi uigilo ꝓpugno largior do¬
no muneror indulgeo presto prebeo exibeo do
annuo ꝯsentie adsentior medeor tibi medicor
tͥ .i. sanitatẽ tͥ ad quiro Dicit tñ et medico
org̃ ⁊ senib medicant᷑ anheł Id̾ in iͦ Semiã
ni die quidᷤᷤ multos medicare serentes Gen̾¬
tius mandria eius labore atq eiꝰ dolore na¬
to ut medicarer tuo Id̾ accãtiuo inphor̃
Quã scitũ ÷ eius modi parare in animo cri¬
piditatis quas cum res adu̾se fient paulo
mederi possis moderor tibi et te Salustius
incatillinario fortuna ciniꝰ libido gentib mo¬
derat Intelligimꝰ enĩ res om̃s ad felicitatẽ
tiel miseriã gentiũ lucanus in ix siderib
quecunq fugam mod̾ant᷑ olmpi mod̾ant᷑
pro regunt ¶Maledico tibi cicõ pro deiota¬
ro euis enĩ noĩe optimi uiri nec tibi igno¬
ti maledicebat tibi bñdico tibi parco temꝑo

Expanded text:
pellicio; alia acquisitiua uel supereminentia pellicio; alia acquisitiua uel supereminentia boro tibi, uigilo, propugno, largior, dono, muneror, indulgeo, praesto, praebeo, exhibeo, do, annuo, consentio, assentior, medeor tibi, medicor tibi, id est sanitatem tibi adquiro: dicitur tamen et medico, t senibus medicantur anhelis». idem in I: «semina uidi equidem multos medicare serentes». Terentius in Andria : «eius labore atque eius dolore nato ut medicarer tuo»; idem accusatiuo in Phormione : «quam scitum est eiusmodi parare in animo cupiditates / quas, cum res aduorsae sient, paulo mederi possis». moderor tibi et te: Sallustius in Catilinario : «fortuna, cuius libido gentibus moderatur»; intellegimus enim res omnes ad felicitatem uel miseriam gentium. Lucanus in X: «sideribus quaecumque fugam moderantur Olympi», moderantur pro regunt. maledico tibi Cicero pro Deiotaro : «eius enim nomine, optimi uiri nec tibi ignoti, maledicebat tibi»; benedico tibi, parco, temp
Abbreviated transcription (Latin):
in ablmu ut ercidio te ercidior ate. tangote¬
⁊ tangor ate Itaq ꝯmiriã utt̃q hñt mo¬
dũ. ꝯstructõis Coboꝵ uͦ alia ad corpus ali¬
a ad animã alia adutr̃es alia ad extnsetꝰ
accidentia pertinenti ad corpꝰ lauote tond̾o
uultio sordido. ad aiam̃ erudio doceo instituo
moneo ꝯsulo suadeo. ad utr̃q ledo offendo mo¬
uidens. ad extr̃isecꝰ accñtia dico impero sb̾i¬
go. domo. Sũt alia ꝯmiã oĩũ supͣdcõꝵut¬
uã hñt̃ sigͦnẽ ⁊ passiua actiuã ut tuneo te
et timeor ate metuo te et metuor ate Luca¬
nus in uͦ dum metuar semper t̾raq expe¬
cter abonĩ¶Et sunt alia landatina uelui¬
tuperatiua ut cano p̃dico laudo celebro ã¬
plifico uitripero culpo rep̃hendo incuso ac¬
cuso insimulo succenseo alia artificioꝵ ut
philosophor poteor architector modulor me¬
b medicant̾ anheł Idem in iͦ georg̾ semĩaui¬
die quid̃ multos medicare serentes Sũt alia
deceptiua ut fallo desipio eludo induco illicio

Expanded text:
iuum, ut erudio te, erudior a te; tango te, tangor a te. itaque communia utrumque habent modum constructionis. uerborum uero alia ad corpus, alia ad animam, alia ad utrumque, alia ad extrinsecus accidentia pertinent: ad corpus: lauo te, tondeo, uulnero, sordido; ad animam: erudio, doceo, instituo, moneo, consulo, suadeo; ad utrumque: laedo, offendo, modeo; ad extrinsecus accidentia: dito, impero, subigo, domo. sunt alia communia omnium supra dictationem, et passiua actiuam, ut timeo te et timeor a te; metuo te et metuor a te. Lucanus in V: «dum metuar semper terraque expecter ab omni». et sunt alia laudatiua uel uituperatiua, ut cano, praedico, laudo, celebro, amplifico, uitupero, culpo, reprehendo, incuso, accuso, insimulo, succenseo; alia artificiorum, ut philosophor, poëtor, architector, modulor, mebus medicantur anhelis». idem in I georgicon : «semina uidi equidem multos medicare serentes». sunt alia deceptiua, ut fallo, decipio, eludo, induco, illicio,
Abbreviated transcription (Latin):
nencũ fatigamꝰ hasta. Amphibolia ÷ ambiguitas
dcõnis que fit aut per casum ac¬
cusatiñ ut sidicat quis audio secutorem cesur
superasse aut per ꝯmune uerbũ tit siquis dicat
ciinatͦ caro uadatur tlłius nec addat quẽ uela
quo aut per diffionẽ ut uidi statuã auream ha¬
stã tenẽtem inmami. fit ⁊̃ per omonima ut siqͥs
dicat aciem nec addat occuloꝵ uel exercitus aut
ferri sit prete̾a plurib modis quos percensere õs
⁊ nuimis longñ sit nõ oportet
etaplasmus ÷ tranformatõ quedã rectiso¬
litiq sm̾onis inaltam spem metri ornatꝰ
epenthesis. paragoge. afferesis. sincopa: apocopa.
ectasis. sistole. dieresis. Si neresis. Sinalinpha. e¬
clipsis. antithosis. Methathesis. Prothesis ⁊ appõ
pro nato. ⁊ deccilit pro tulit Epenthesis ⁊ appõ¬
relliciuuas pro relicauas. Indaperator pro inperator
hac̃ alii epenthesim. alii parenthesim uocant. Para¬

Expanded text:
erga fatigamus hasta». amphibolia est ambiguitas dictionis, quae fit aut per casum accusatiuum, ut si quis dicat audio secutorem retiarium superasse; aut per commune uerbum, ut si quis dicat criminatur Cato, uadatur Tullius, nec addat quem uel a quo; aut per distinctionem, ut uidi statuam auream hastam tenentem. fit et per homonyma, ut si quis aciem dicat et non addat oculorum aut exercitus aut ferri. fit praeterea plurimis modis, quos percensere omnes, ne nimis longum sit, non oportetetaplasmus est transformatio quaedam recti solutique sermonis in alteram speciem metri ornatusepenthesis, paragoge, aphaeresis, syncope, apocope, ectasis, systole, diaeresis, episynaliphe, synaliphe, ecthlipsis, antithesis, metathesis. prosthesis est apppro nato et tetulit pro tulit. epenthesis est apporelliquias pro reliquias, induperator pro imperator. hanc alii epenthesin, alii parenthesin dicunt. para
Abbreviated transcription (Latin):
deo ⁊ similib que plꝰ actꝰ hñt ꝙͣ aliĩ sens ꝰno
acctõ copulamus quippe exactiua passua uo¬
cẽ facientia ut audio te et audior ate tango
fere actiua inpetro illam rẽ quia ⁊ inpetror
paro dimo educo ⁊ similia ug̾ miͦ eneid̾ net¬

Expanded text:
deo et similibus, quae plus actus habent quam alii sensus, nos accusatiuo copulamus, quippe ex actiua passiuam uocem facientia, ut audio te et audior a te; tangfere actiua: impetro illam rem, quia et impetror; paro, dirimo, educo et similia. Virgilius
Abbreviated transcription (Latin):
anio. mas. bam. maui.¶Excipit᷑ preti̾tum plꝰ¬
ram ⁊ futur eiusd̾ indicatiui inpͥmis ⁊ fis
personis płalib cuins exemplum ħ ÷ amabo
bus ⁊̃ regulis exeunt .ix. que inui p̃titũ¬
scd̾as personas futuri indicatĩ nuͦ corri¬

Expanded text:
amo amas amabam amaui; excipitur praeteritum pluram, et futurum eiusdem indicatiui in primis et secundis personis pluralibus cuius exemplum hoc est: que regulis exeunt nouem quae in ui mitsecundas personas futuri indicatiui corri
Abbreviated transcription (Latin):
et absolute proferre ut rubeo orreo tepeo fernõ
⁊ ꝯuinge̾ hñs abtt̃os ut rubeo pudore horreo fri¬
etĩ indicamꝰ ipñis actus uel passionis ꝙ licet moĩ
spẽ facere u̾boꝵ ut plato uiuit aiã .i. per anintã
aristotiles deambulat pedib .i. per pedes Socͣtes
philosophaᷤᷤ sapientia .i. per sapientiã Similit̾
horreo frigore .i. per sugus. Nec minui absolnta
ĩ ip̃o actu signͣt ut hic amat ille luget. iste ridet
Itaqs uirgilius huiuscemͦ res ostendit aĩoꝵ ẽẽ
passiones ut uirgᷤ in uiͦ huic metitũt cuprũtq
doletq gaudentq Id̾ ineod̾ luigentes campi Id̾
in uͦ tisit pat̾ optimus terentuis in adelfis amiat
dabit᷑ ame argentũ dum erit ꝯmodũ. ⁊ rurzꝰ easd̾
cũ casib licet proferre tnͣsitiue amo clem̃tiã lu¬
ges miseriã rideo stulticiã ¶ Que uͦ ñ egent obli¬
quis casib ea nec passiua hñt ut spiro uiuona

Expanded text:
et absolute proferre, ut rubeo, horreo, tepeo, ferueo, et coniungere his ablatiuos, ut rubeo pudore, horreo frieum indicamus ipsius actus uel passionis, quod licet in omni specie facere uerborum, ut Plato uiuit anima, id est per animam; Aristoteles deambulat pedibus, id est per pedes; Socrates philosophatur sapientia, id est per sapientiam, similiter horreo frigore, id est per frigus. nec mirum absoluta m ipso actu significant, ut hic amat, ille luget, iste ridet. itaque Virgilius huiuscemodi res ostendit animorum esse passiones, ut in VI: «hinc metuunt cupiuntque, dolent gaudentque». idem in eodem: «lugentes campi». idem in V: «risit pater optimus». Terentius in adelphis : «amat: dabitur a me argentum, dum erit commodum». et rursus eadem cum casibus transitiue: amo clementiam, lugeo miseriam, rideo stultitiam. quae uero non egent obliquis casibus, ea nec passiua habent, ut spiro, uiuo,
Abbreviated transcription (Latin):
ut infelix puer atq impar ꝯgressus achissi. E
mine ut dira celeno diua cauulla. fit ⁊̃ epithe¬
ton mõis tͥbus. aut aĩo acorpore excrĩsetꝰ hus duo¬
bi tropis uł uituperamꝰ aliquẽ uelostendimus r
plus ue minꝰ ue pronũciat aut enĩ aparte totum
ostendit ut puppesq tue puppes qr tuoꝵ aut ꝯtͣ
ut ingens au̾tice pontus inpuipĩ ferit ⁊ fontẽ ep
ignẽq ferebat᷑ Memisse aut̃ debemus ed sit apar¬
te totũ abinsigniori parte eẽ faciendũ Onomato

Expanded text:
ut «infelix puer atque impar congressus Achilli». emine, ut «dira Celaeno et dia Camilla». fit etiam epitheton modis tribus, ab animo, a corpore, extrinsecus. his duobus tropis uel uituperamus aliquem uel ostendimus uplus minusue pronuntiat. aut enim a parte totum ostendit, ut «puppesque tuae pubesque tuorum» aut contra, ut «ingens a uertice pontus / in puppim ferit» et «fontemque ignemque ferebant». Meminisse autem debemus, com fit a parte totum, ab insigni part
Abbreviated transcription (Latin):
dimẽtur: quid ageret dubitatiue docit napari
pazcoy Et notandũ quot latini qñ de reb
transacto tempore promissis uel cogitatis loqͥt᷑
pro futuro uel presenti gd̾ preti̾to inperscõ sub¬
iunctini utimur quomodo insupdc̃is quid agẽt
cogitare cepit Quod aut̃ latini qͦs omnib tẽ¬
poribus subiunctini modi ⁊̃ moptatõ utunt᷑
ostendit tam usus quã antiquiores tonato ar
uinctiuum timͦ putant eẽ cum alie om̃s uo¬
ces optatiui ꝯmunes sint et subiunctiuo Ergo
nõ inmerito insupͣdc̃ã attica ꝯstructõne qua u¬

Expanded text:
imeretur»; quid ageret dubitanter dixit, τί ἄρα πράξοι. et notandum, quod Latini, quando de rebus transacto tempore promissis uel cogitatis loquuntur, pro futuro uel praesenti Graeco praeterito imperfecto subiunctiui utuntur, quomodo in supra dictis: «quid ageret, cogitare coepitporibus subiunctiui modi etiam in optatiuo utuntur, ostendit tam usus quam antiquiores Donato artiunctiui tantummodo putant esse, cum aliae omnes uoces optatiui communes sint etiam subiunctiuo. ergo non immerito in supra dicta Attica constructione, qua i
Abbreviated transcription (Latin):
nouo more inadelpħ scd̾m gc̃os dixit. Quem neque
pudet quicqmͣ. Id̾ in eodem. bei mͥ noute hec pudet.
hoc etiam sciendum ed̾ tͥa quidem hñt p̃titum supͣ
dictoꝵ quinꝙ imꝑsonalium. penituit. puduit pigu¬
it. ¶Duo u̾o participia more neutropassiuoꝵ miserc̃u
et pertesum. cuius simplex iusu nõ est. qmͣuis tedi¬
um dicat᷑. ¶Qne u̾o passuam hñt t̾minationem
imꝑsonalia: nõ possunt infinituus adintigi ut sta¬
ra intiqͣm siluam ꝓ eutit. Nam si addido̾ nomiĩatim̃

Expanded text:
nouo more in adelphis secundum Graecos dixit: «quem neque nouo more in adelphis secundum Graecos dixit: «quem neque pudet / quicquam». idem in eodem: «ei mihi, / non te haec pudent?». hoc etiam sciendum, quod tria quidem habent praeteritum supra dictorum quinque impersonalium, paenituit, puduit, piguit, duo uero participia more neutropassiuorum, misertum et pertaesum, cuius simplex in usu non est, quamuis taedium dicatur. quae uero passiuam habent terminationem impersonalia, non possunt infinitis adiungi, ut stain antiquam siluam» pro eunt. nam si addidero nominatiuum,
Abbreviated transcription (Latin):
personalia actuiam t̾umationẽ hñtia infiut̃ẽ
conunguntur. ut placet discere. licet disce̾ Sinłr opor¬
tet deloctat. libet. decet. liquet. uacat. contigit. accidit.
audire laborum. Idem in iͦi. Georg̾. Iuuat arlia uidere
nõ ullis hominum. nõ nulli obnoxia cure ¶ossunt tñ
libet. uacat. contigit. accidit. euenit. ¶Alccãtiuo eruidẽut
iiiat me. delectat me. decet me oportet mes. Icc̃o simulet
me curre̾ uł te uacat te audire uel etiam ip̃rus accãtuuĩ
ut placet disce̾. uacat audire. miseret pudet. et similia.
¶Sciendum tamẽ qd̾ si ab aliis sint ũbis actiuis uel
neutͥs. eorum constrõnem seruant. ut placeo tͥ placet
¶ Debet quoꝙ imꝑle accipitur: qñ infinitõ passiuã
uim hñti uractum tres caruit ꝓsonas tum maxutie
subiunctiuũ consequit᷑ ut debet fieri ame atc ab illo
ut sinit t̾cie ꝑsone ctiam si mp̃ma et scd̃ã deficiant qd̾
acc̃m solum assumunt. ut penitet me dicẽ. Tere tũ

Expanded text:
personalia actiuam terminationem habentia infinitis coniunguntur, ut placet discere, licet dicere; similiter oportet, delectat, libet, decet, liquet, uacat, contingit, accidit, audire laborum». idem georgicon II: «iuuat arua uidere / non ullis hominum, non ulli obnoxia curae». possunt tihi, liquet mihi, libet, uacat, contingit, accidit, euenit, accusatiuo uero iuuat me, delectat me, decet me, oportet me, accusatiuo simul et te currere, uacat te audire uel etiam ipsius accusatiui, ut placet discere, uacat audire, miseret, pudet et similia; sciendum tamen, quod, si ab aliis sint uerbis actiuis uel neutris, eorum constructionem seruant, ut placeo tibi, plac. debet quoque impersonale accipitur, quando infinito passiuam uim habenti coniunctum tres circumit personas, cum maxime subiunctiuum uerbum consequitur, ut debet fieri a me, a te, ab illo,et sunt tertiae personae, etiam si prima et secunda deficiant: quod accusatiuum solum assumunt, ut pudet me discere. Terentius tamen
Abbreviated transcription (Latin):
presenti presens uel futuro solent pti̾to ut fecissem
nisi impedires et contͣ facem nisi immpedisses et
Liqueris anchisen superẽ ꝯuu ne creusa. Asca¬
mus ꝙ puer quos om̃s undiq gie. circumerrãt
acies et uimia cura refistat. lara flamine tułu̾it
inunicus et hausi̾t ensis pro potan̾t tulisse pote¬
rant hausisse. Hoꝵꝵ ue arte poetica ¶Dixĩs egͤ¬
gie notum si callida uerbũ. Reddidit iunctura
nonũ .i. potes dicẽ eggie. Frequentissime tñ ut̃¬
tur auctores subutnctinis ꝯfirmantes ⁊̃ p̃tĩto tẽ¬
pore: res petfcãs et sciendñ ꝙ hanc nim hñt¬

Expanded text:
praesenti praesens uel futuro solent uel praeterito, ut fecissem, nisi impedires et contra facerem, nisi impedisses et liqueris Anchisen? superet coniunxne Creusa / Ascaniusque puer? quos omnis undique Graiae / circum errant acies, et, ni mea cura resistat, / iam flammae tulerint inimicus et hauserit ensis» pro poterant tulisse, poterant hausisse. Horatius de arte poetica : «dixeris egregie, notum si callida uerbum / reddiderit iunctura nouum», id est potes dicere egregie. frequentissime tamen utuntur auctores subiunctiuis confirmantes etiam praeterito tempore res perfectas. et sciend
Abbreviated transcription (Latin):
met ipm dedi potest tam̃ ex ħ possibilitas ẽẽ
ostendit enĩ se potuisse nisi demẽs eet̃ hoc fa¬
cẽ iõq se penite¶ Quod aut̃ atticum morẽ seqũ¬
tes hiis utitur necc̃m ẽẽ existimo illoꝵ ⁊
auctoritate hoc ꝯprobare plato in alcidiade

Expanded text:
met ipsa dedi? potest tamen et hoc possibilitatis esse. met ipsa dedi? potest tamen et hoc possibilitatis esse. ostendit enim, se potuisse, nisi demens fuisset, haec facere ideoque se paenitere. quod autem Atticum morem sequentes his utuntur, necessarium esse existimo, illorum etiam auctoritate hoc comprobare. Plato in Alcibiade
Abbreviated transcription (Latin):
et futurum. Gr̃ qd̾ uocant tempus coniũgitur. ⁊o
sri quoq in oiũa illos frequentes qñ possibilitate
demonstrare uolunt. Optatiuis siue subĩctiuis
qd̃ iui solent et ꝑ indicatm̃ ⁊ per optantuũ facẽ. ad¬
dentes an coniunctionem g̾cam: nos subuictiuis ꝑ
les .i. docere poteran .¶ Et p̃titis quidem utẽtes ostẽdiꝰ
rem que pottusset fcã eẽ nõ eẽ fcam̃ ¶Presen¬
tiuͦ nel futuro sabiuct̾o utentes in huusimiͦ ꝯ¬
structõe ostendimus posse fieri aliquid nisi ꝙͥ
impediat ut doceam siuelis .i. possum doce̾
si uolup̃tas tua nõ impediat. ¶Similit̾ infuto
docuero si uolui̾s .i. potero docẽ si noluis horx¬
ui Iͦ carminũ. Quis marcẽ tica tectum
adamantina digne scripsit̾ pro sc̾b̾e̾ poti̾t Il¬
lud quoq sciendum quot quociens penite̾ nos
rei non fcẽ demonstratoẽ nolumus subiũcto uti¬
non tuli qd̾ debmi face̾. cur nõ impleui foros flã¬
mis. cur non natũ patremq extinsi ⁊ supͣ me¬

Expanded text:
et ἀόριστον quod uocant tempus coniungitur, nostri ergo quoque in omnia illos sequentes, quando possibilitatem demonstrare uolunt, optatiuis siue subiunctiuisi solent et per indicatiuum et per optatiuum facere addentes ἄν coniunctionem Graecam, nos subiunctiuis per les, id est docere poteram. et praeteritis quidem utentes ostendimus, rem, quae potuisset facta esse, non esse factam; praesenti uero uel futuro subiunctiuo utentes in huiusmodi constructione ostendimus, posse fieri aliquid, nisi quid impediat, ut doceam, si uelis, id est possum docere, si uoluntas tua non impediat; similiter in futurum docuero, si uolueris, id est potero docere, si uolueris. Horatius in I carminum : «quis Martem tunica tectum adamantina / digne scripserit?» pro scribere potuerit. illud quoque sciendum, quod, quotiens paenitere nos rei non factae demonstrare uolumus, subiunctiuo utinon tuli, quod debui facere? cur non impleui foros flammis? cur non natum patremque extinxi et supra me
Abbreviated transcription (Latin):
sequitꝰ ̃ łct̾mꝰ astur astut eqiuo fid̾ẽs anaphora ÷
relatõ eiusdᷤᷤ uerb per principia u̾suũ płimoꝵ ut
nare mee uires mea magna potñtia solus nate
patris sũmi qui tela typheoa tenpnis. epanalesis
÷ u̾bi inpr̃icipio u̾sus positi in ciusd̾ fine ropetitõut
meme ad sum qui feci ime ꝯu̾tite ferrũ ⁊ rittili¬
paranomatia ÷ quociensq denoĩẽ alind efficitͦ no¬
ñ ueluti quedã denoiãtõ ut nã incepͦ ÷ uel am̃

Expanded text:
idens. Anaphora est relatio eiusdem verbi per principia versuum plurimorum; ut Nate mee vires, mea magna potentia solus. Nate patris summi, qui tela Cyphoea temnis. Epanalensis est verbi in principio versus positi, in eiusdem fine repetitio; ut Me me assum qui feci, in me convertite ferrum. Paranomasia est quotiescumque de nomine aliud efficitur nomen, velut quedam
Abbreviated transcription (Latin):
ces aut eoꝵ forte qui assunt miratur me qui
tot annos incausis iudiciis q publicis sim u̾¬
satus ut deffenderim muratos neminem leserĩ¬
Sic quocs intelliguta sim pro ita inueniatur
uel cognostar. Net mirñ cum etiã indicatino
utuntur sepe futuro de siebus iamdudũ preti̾tis
insupradicta sigͦne Lucanus iniͦ Non tu pure fe¬
rox uec tantis dadibus anctor plemis erit. ex.
dixit pio cognoscet᷑ uel dicet᷑ ut causalis ꝯiũcto

Expanded text:
ces, aut eorum qui adsunt, forte miratur me, qui tot annos in causis iudiciisque publicis ita sim versatus ut defenderim multos, laeserisic quoque intellegi: ita sim pro ita inueniar uel cognoscar. nec mirum, cum etiam indicatiuo utuntur saepe futuro de rebus iam dudum praeteritis in supra dicta significatione. Lucanus in I: «non tu, Pyrrhe ferox, nec tantis cladibus auctor / Poenus erit», erit dixit pro cognoscetur uel dicetur. ut causal
Abbreviated transcription (Latin):
merant᷑ ħ mͦ. barbarismꝰ. Soloecismus a¬
cirologia.Cacetifaton pleonasmꝰ. ꝑisologia. ma¬
cͦlogia. tantologia. eclipsis. tapinosis cacosin¬
teton. amphibolia. achtrologia ÷ in ꝓpͥa dc̃o ut
hũc̃ ego sipotui tm̃ sperare dolorem sperare di¬
xit pio timere cachenfaton ÷ obscena exñtiatõ¬
÷ adiectõ u̾bi superuacui ad plenã sigͦnẽ ut sico¬
natua u̾boꝵ adiectõ sine
ulla in rer̃ ut ibat̃ quapo¬
tan̾t ⁊ qua ñ potan̾t nõ ibant ¶aciogia ⁊ lon¬
ga sententia res ñ necessarias ꝯp̃hendens ut re¬
legati nõ inpetͣta pace retro uñ uenant᷑ domũ
ren̾si sunt Ganto logia : enusd̃ dnis mutilis re¬

Expanded text:
merantur hoc modo: barbarismus, soloecismus, acyrologia, cacemphaton, pleonasmos, perissologia, macrologia, tautologia, eclipsis, tapinosis, cacosyntheton, amphibolia. acyrologia est inpropria dictio, ut «hunc ego si potui tantum sperare dolorem» sperare dixit pro timere. caceest adiectio uerbi superuacui ad plenam significatiouacua uerborum adiectio sine ulla ui rerum, ut «ibant qua poterant, qua non poterant non ibant». macrologia est longa sententia res non necessarias conprehendens, ut «legati non impetrata pace retro, unde uenerant, domum reuersi sunt». tautologia est eiusdem dictionis re
Abbreviated transcription (Latin):
anius. e ¶st enĩ qñ indubiis utunt᷑ indicatiuo cũ
tuna uetabit. absatti feinit inferias uetabit ꝑ uetet
dixit. metͥ caula. Nam ieodem sensu subiunctiõ e
usus est. siciuis in adu̾sum rapiat casus ue deus ue.
est tam̃ qñ per defactionem si. quomodo etiã ut sub¬
iunctiua ꝓferit᷑. et subaudiunt᷑ supradc̃e coniũdi¬
ones. ut iuuenał in i¶raculus esuriens incelum
iusseris ibit. pro si uisseris ibit. Stacius. in nͦ theba¬
idos. inutatosq uelinit tͣnssume cultus. et pallas dece¬
de est pro si sapias. horꝰ in iͦ carminũ. Sapias bina lĩn¬
si conunctio que utrumq demonstrat. qñ conseqũtia
significat sine dubio indicatõ coniungitur. ut si ambu¬
lat mouetur. si uiuit spirat. Qñ aũt causalis est. mag̾
disce uł discis. uł discas uł disces. et si prodest tͥ face fa¬
cis ⁊ facias. ⁊ facias. Iste gͥ modus idest subiũctiuus ut
buit̾ uim eius colligani ap̃ latinos est qñ dubitatõnẽ.

Expanded text:
ando etiam in dubiis utuntur indicatiuo cum tuna uetabit, / absenti ferat inferias», uetabit pro uetet dixit metri causa. nam in eodem sensu subiunctiuo est usus: «si quis in aduersum rapiat casusue deusue». est tamen quando per defectionem si, quomodo etiam ut, subiunctiua proferuntur et subaudiuntur supra dictae coniunctiones, ut Iuuenalis in I: «Graeculus esuriens in caelum, iusseris, ibit» pro si iusseris. Statius in II Thebaidos : «mutatosque uelint transumere cultus, / et Pallas decedeest si. Horatius in I carminum : «sapias, uina lisi coniunctio, quae utrumque demonstrat, quando consequentiam significat, sine dubio indicatiuo adiungitur, ut si ambulat, mouetur; si uiuit, spirat, quando autem causalis est, magisdisce uel discis uel discas et disces, et si prodest tibi, fac et facis et facias et facies. iste igitur modus, id est subiunctiuus, ut breuiter uim eius colligam, apud Latinos est quando dubitationem,
Abbreviated transcription (Latin):
quoꝙ frequentissime atticos inuitantur. ⁊ subiũti¬
uũ siue optatiuũ nam cedem sunt uoces ñ solum cũ
supdictis comũctionib. s etiam sine hiis ponunt qñ
confirmatiuc uł dubitatẽ quid proferunt inqͦ g̾ci
nem apud nos q̃ tam pro ean g̾ca coniunctione q̃ casu¬
alis est uł profectiua qͣm pro ey que coniũcta ẽ poni
⁊ subiunctino possit adiungi. Indicatõꝰ ut uug̃ in uiiͦ

Expanded text:
que frequentissime Atticos imitantur et subiunctiuos siue optatiuos nam eaedem sunt uoces non solum cum supra dictis coniunctionibus, sed etiam sine his ponunt, quando confirmatiue uel dubitatiue quid proferunt, in quo Gri coniunctionem apud nos, quae tam pro ἐάν Graeca coniunctione, quae causalis est uel perfectiua, quam pro εἰ, quae coniunctiua est, ponitet subiunctiuo possit adiungi. indicatiuo, ut Virgilius in
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑi infenꝙ malis exemplis ꝑdant. Et ꝑse tamẽ u̾ba op¬
tatiua: sepe proferuntur. sñ supͣdc̃is ꝑticulis. Lucaꝰ in .ĩ.
Di uisa secundent. et fibris sit nulla fides. s conditor ar¬
subsunctiuus uł qd subiũgit᷑ coniunctioni ⁊ ił
qd̃ alti u̾bo om̃imodo subiungitur uł subiũgit sibi
crimine paruo. Ni teneant cursus certum est dare lin¬
tea retro. Et sciendum quod necesse est altĩ modo eũ
sociari. uł eiusdem modi alti modo etiam si sit cum in¬
finitõ. ut cum dicit doccam legẽ discipulum expono
ei uł cum docerem legẽ exponẽ et similia ¶ Om̃ibus
gͥ modis pot̃ scciari ut si doceam discis. et si doceam dis¬
et similia¶Trequentissime tamẽ si comũctio. dubi¬
tatõnem signͣs ei sociatur .i. pro ean g̾ra coniũctiõe
nomĩat᷑ .i. coniunctamt qͦd rem rei continuari demõ¬
strat. indicatõ comr̃git᷑. ut si uiuit spirat. ⁊ si spirat
uiuit. ⁊ si ambulat mouetͦ in hoc nõ possumꝰ recip¬

Expanded text:
malis exemplis perdant» et per se tamen uerbum optatiuum saepe ponitur sine praedictis particulis, ut Lucanus in I: «di uisa secundent / et fibris sit nulla fides, sed conditor arsubiunctiuus, uel quod subiungitur coniunctioni uel quod alteri uerbo omnimodo uel subiungitur uel subiungit sibi crimine paruo, / ni teneant cursus, certum est dare lintea retro». et sciendum, quod necesse est alteri modo eum sociari uel eiusdem modi altfinito, ut cum doceam legere discipulum, expono ei uel cum docerem legere, exponerem et similia. omnibus igitur modis potest sociari, ut si doceam, discis et si doceam, diset similia. frequentissime tamen si coniunctio dubitationem significans ei sociatur, id est pro ἐάν Graeca coniunctione id est coniunctiua, quod rem rei continuari demonstrat, indicatiuo coniungitur, ut si uiuit, spirat et si spirat, uiuit; si ambulat, mouetur. in hoc non possumus recip
Abbreviated transcription (Latin):
en dubitatiue posuit. Horꝰ in iͦ carm̃. Fur apricum
odit campum patiens pulu̾is atq solis odi̾t in ceco
yapa. quainuis idem sit ⁊̃ indicatiui futurũ. Fĩcõ
in .iͨͦ inuect᷑. Cum ille homo audacissimus consci¬
entia conuictus pͥmo reticuisset parefeci cetera
illa eẽ q̃ negat cũ hec tam improba sunit que fate¬
atur. Grece eni hoc quoq int̾p̃tantes dñis . Gr̃ rõne¬
colligentes consirmantesq qͦd dict᷑. Idẽ in eodem
Hoc postulatum destatius. destatius ndiculum ẽ indi¬
lit. Quid facias illi qui dedit dampnũ aut malum.¬
bñ. ¶An quoꝙ gc̾a coniunctio quociens apud gcos
ponitur possibilitatem significans que apud illoꝵ
indicatiui quidem modi uł p̃cito imꝑfas ł aopyo¬

Expanded text:
 σιωπήσω; dubitatiue posuit. Horatius in I carminum : «cur apricum / oderit campum, patiens pulueris atque solis», oderit, μισήσοι ἄρα, quamuis idem sit etiam indicatiui futurum. Cicero inuectiuarum II: «cum ille homo audacissimus conscientia conuictus primo reticuisset, patefeci cetera, esse illa, quae negat, cum haec tam inproba sint, quae fateatur?», Graece enim hoc quoque interpretantes dcolligentes confirmantesque quod dicitur. idem in eodem: «hoc postulatum de statuis ridiculum esse uilit, / quid facias illi, qui dederit damnum aut malum. Ἄν quoque Graeca coniunctio quotiens apud Graecos ponitur possibilitatem significans, quae apud illos indicatiui quidem modi uel praeterito imp
Abbreviated transcription (Latin):
suit. et utriq u̾bo congrue possint aptari: quis cui rod¬
datur. Et aptius quidem ẽ priori casui: pͥus sociari u̾¬
bumi¶ S auctores frequentisime hyꝑbatis .i. tͣnsmu
tatõnib utunt᷑ ut aio te ẽacida romanos uincẽ posse.
romani te possint uincere.¶ Quod naturalit̾ et passio¬
nes scd̾e sunt actõnum. et actio inromanis: passio uͦ
in pprro significats d aptissimũ marune fuit res¬
ponsio apollinis. etiam inconfusione oidinis. ꝓpͥam
draculr obliquitatem seruare. quamuis et apud õs
auctores huiusncdi ligura latissime patcat. Om̃i¬
bus moclis aliis pot̾ infinitm̃ coniũgi u̾bum. ut
studeo loge̾. stude legere urinam studerem legẽ cũ stu¬
deam legere. et infuitm̃ infinitõ ut uido̾ filiũ studẽ
lege. ¶ticpiis quoꝙ coniũgitur studens lege̾. Par i genidus¬
ticipialibus etiam uł supuns ut causa spectandi
currẽ aquos: ascendo ccccũm. siectandum currẽ eqͦs¬

Expanded text:
sint et utrique uerbo congrue possint aptari, quis cui redsint et utrique uerbo congrue possint aptari, quis cui reddatur. et aptius quidem est priori casui prius sociari uerbum. sed auctores frequentissime hyperbatis, id est transitionibus, utuntur, ut: «aio, te, Aeacida, Romanos uincere posse»; Romani te possunt uincere quod et naturaliter passiones secundae sunt actionum et actio in Romanis, passio uero in Pyrrho significatur. sed aptissimum maxime fuit responso, etiam in confusione ordinis propriam oraculi obliquitatem seruare; quamuis et apud omnes auctores huiuscemodi figura latissime pateat. omnibus modis aliis potest infinitum coniungi uerbum, ut studeo legere, stude legere, utinam studerem legere, cum studeam legere, et infinitum infinito, ut uideo filium studere legere. participiis quoque coniungitur: studens legere, participialibus etiam uel supinis, ut causa spectandi currere equos ascendo, circumspectando currere eq
Abbreviated transcription (Latin):
supradc̃a in dum uł in do desmentia: pornĩt᷑ ex quo
mag̃ nomĩa ẽẽ ostenduntꝰn qd̾ in metro i o t̾mĩa¬
tio more u̾borum etiam corripitur. ut iuuenalis in
ẜ. Plurimus bic eger morit᷑ iuigilando. s illũ. lango¬
rem peperit. cibus imꝑfectus et herens ardenti stoma¬
tes deu̾bo. ¶ Illa quoq nomĩa uidus desmentia
u̾balia: frequentissime et maxime mnobliquis casib.
ꝓ infmnitis accipiunt᷑ cum articulis ap̃ grecos copula¬
ris ¶S hoc int̾sunt gerundiuis. qd̾ gn̾a ⁊ casus et nu¬
eminino simłr celebrande iuitutis grã scribo. Et płr
inuocandarum musarũ grã scribo ¶Gerũdiua uͦ
congruos tantum et utros ꝙ numos sibi comũgũt
mse̾ri tueget animus mercũ enim utrũꝙ u̾bũ:
genitõ solat iungi dubium est cuius animus inse¬
reatur ułegeat. Simiłr ꝑ datõs. maledic̾e̾ mͥ placet tͥ
et ꝑ accãtiuos. cupio te uincẽ me. Et ꝑ abłm. dignor gła
potiri lande DDubumm est enĩ cum utriꝙ similes casꝰ¬

Expanded text:
 in de desinentia ponuntur: ex quo magis nomina esse ostenduntur, nisi quod in metro in o terminatio more uerborum etiam corripitur, ut Iuuenalis in I: «plurimus hic aeger moritur uigilandŏ, sed illum / languorem peperit cibus imperfectus et haerens / ardenti stomatractantes. illa quoque nomina in dus desinentia uerbalia frequentissime et maxime in obliquis casibus pro infinitis accipiuntur, cum articulis apud Graecos copulatis. sed hoc intersunt gerundiis, quod genera et casus et nueminino similiter celebrandae uirtutis gratia scribo et pluraliter inuocandarum Musarum gratia scribo. gerundia uerocongruos tantum et utrosque numeros sibi coniungunt, misereri tui eget animus mei; cum enim utrumque uerbum genetiuo soleat iungi, dubium est, cuius animus misereatur uel egeat. similiter per datiuos male dicere tibi placet mihi et per accusatiuos cupio te uincere me et per ablatiuos dignor gloria potiri laude. dubium est enim, cum utrique casus similes
Abbreviated transcription (Latin):
uides discrimine tali Si quis madu̾sum mpiat casus¬
aut corum qui assunt forte mirantur additione
forte cum indicatiuo usus est: loco subiunctiui cũ
rent atq odissent tui ⁊ Iec aliter possunt suppositĩua
uem tani stultum fore: qui ñ uideat coniurationẽ¬

Expanded text:
uides discrimine tali, / si quis in aduersum rapiat casusuides discrimine tali, / si quis in aduersum rapiat casusaut eorum, qui adsunt, forte miratur», additione forte cum indicatiuo est usus loco subiunctiui cum ntes timerent atque odissent tui». nec aliter possunt suppositiua em tam stultum fore, qui non uideat, coniuratione
Abbreviated transcription (Latin):
excruciet ieo modo. Rem cnĩ qͣm sperat firmã oe ostẽ¬
dit. Si enin dixiss si diis placcat: dubitare se ostendis
lauder tanto oꝑe legio. meũ officiũ facio. qͦd pectat᷑
anobis ortum est origo. uisi sime ex illo credidisti
numõ ec̃ hominũ qui putauit sibi ficri iniuriam.
Sałt̾iꝰ. si qmͣ ec̃ ip̃i expostulant ecce hic nͥ credidisti dir̃
ꝓ credis. ¶ Similit̾ indicatiuis utunt᷑. qñ imp̃ĩs
eẽ uł fuisse rebus aliquid uolunt ostend̾e. ut cico
de p̃tura urbana. Nuod si condempnatum desinent
homines dicẽ hiis indiciis pocuniam płimũ poposce
sui absoluit᷑ desmemus nos de indiciis transferendis
dubitare. ung̾ in ui. Si potuit manes arcesce̾ coniu¬
gis orpheus. si frẽm pollux alt̾na morte redemit.
itq reditq uiam tociens de rebus quas sine dubio¬
uult factas eẽ ostendẽ indicatõ usus ẽ cũ supͣdicta
si conunctione. Qñ uͭ dubia res ostenditur utrum s̾i

Expanded text:
excruciem meo modo», rem enim, quam sperat, firmam esse ostendit; si enim dixisset si dis placeat, dubitare se ostendisslauder tantopere, Hegio. / meum officium facio: quod peccatum a nobis ortum est, corrigo, / nisi si me ex illo credidisti esse numero hominum, qui ita putant, / sibi fieri iniuriam ultro, si quam fecere ipsi expostulent». ecce hic nisi credidisti dixit pro credis. similiter indicatiuis utuntur, quando in ipsis esse uel fuisse rebus aliquid uolunt ostendere, ut Cicero de praetura urbana : «qui si condemnatur, desinent homines dicere, his iudiciis pecuniam plurimum posse; sin absoluitur, desinemus nos de iudiciis transferendis dubitare». Virgilius in VI: «si potuit manes arcessere coniugis Orpheus, / si fratrem Pollux alterna morte redemit, / itque reditque uiam totiens», de rebus, quas sine dubio factas esse uult ostendere, indicatiuis est usus cum supra dicta si coniunctione. quando uero dubia res ostenditur, utrum fieri
Abbreviated transcription (Latin):
aũt ido p̃titum hñt: qͣmqm ea debennus orare. que
nondum fuerunt quia sepe euenit abesse eos ꝓqͥb
oramus: et optamus. utinam illis iam ꝓfectum sit
qp̃ cupimus. ut utinam filus meus qui athenis ẽ
cognoscamus id illi euenisse. Est aũt qñ optatiuo
utimur p̃titi temꝑis. dolentes qd̃ ⁊ ic̃ factũ sit. ut ũt
honũes contra se ferrum ñ mouissent. utinã ma¬
re nũqmͣ nauigassent. et similia. O etiam ad¬
u̾bium et si coniũctio et ut proutinã inuenit᷑ uͥgͥ
in uiii. assis otantum et ꝓxͥus tuamimĩa firmes
I̾ in ui.sinũc le nobis ille aureus arbore ramis. osten

Expanded text:
um ideo habent, quamquam ea debeamus orare, quae nondum fuerint, quia saepe euenit abesse eos, pro quibus oramus et optamus, ut id illis iam perfectum sit, quod cupimus, ut utinam filius meus, qui Athenis estdoctrina sit, utinam cognoscamus id illi euenisse. est autem quando optatiuo utimur praeteriti temporis, dolentes, quod non factum sit, ut utinam homines contra se ferrum non mouissent, utinam mare numquam nauigassent et similia. o etiam aduerbium et si coniunctio et ut pro utinam inuenitur. Virgilius in VIII: «adsis o tantum et propius tua numina firmes». idem in VI: «si nunc se nobis ille aure
Abbreviated transcription (Latin):
bus similit̾ sub̾am significantib relatiuis. ut qui
es appollonius doce. uł qui es tripho disce. Greci autẽ
giam possemus uti: nisi usus deficeret. participis
frequens quamuis cesar non incongruie ꝓtulit ens
asum. es. est. uerbo. quomͦ aũbo possum potes potens
Et per eclypsim tamẽ supͣdictoꝵ inuenimus nomi¬
natiuos ut letus cogito. ꝑatissimus cogitas cicero
um uͦ utinam: tm̃ uotum significat Ad ampliorẽ
gͥ demonstrationem additur uerbis optatiuis. quomͦ
et confirmatã adu̾bia indicatiuo. ut profecto facio
tiuo: aduingit᷑ modo. et facit id loco optaͬni accipi ut
indicatõ nõ adiungitur. et̃ greci quid̃ẽ maxime. aiti¬
ci etiam sinc dep̃catione solent hoc modouti pro in¬
dicatiuo: nos uero minime. quam ius similes sint

Expanded text:
nibus similiter substantiam significantibus relatiuis, ut qui nibus similiter substantiam significantibus relatiuis, ut qui es Apollonius doces, qui es Trypho discis. Graeci autem giam possemus uti, nisi usus deficeret participii frequens. quamuis Caesar non incongrue protulit ens a uerbo sum, es, quomodo a uerbo possum, potes: potens et per ellipsin tamen supra dictorum inuenimus nominatiuos, ut laetus cogito, paratissimus cogitas, Cicero um uero utinam tantum uotum significat. ad ampliorem igitur demonstrationem additur uerbis optatiuis, quomodo et confirmatiua aduerbia indicatiuo, ut profecto facio,tiuo adiungitur modo et facit id loco optatiui accipi, ut indicatiuo non adiungitur. et Graeci quidem, maxime Attici etiam sine deprecatione solent hoc modo uti pro indicatiuo, nos uero minime, quamuis similes sint
Abbreviated transcription (Latin):
niunt᷑ tamen auctores et indicatiuis et optatiuis
et subiũctiuis usi pro imꝑatinis: quomͦ supͣ osten¬
dimus. Greci quidem hñt imꝑatiua ptĩi temꝑis.
nos autem in actiuis uel neutralib u̾bis penitus
ea hr̃e non possumus. Inpassuus uͭ et m om̃ibus
que hñt ꝑticipia p̃citi temporis ꝑ curim locationem¬
hiẽ possumus. ut doctus es uł esto. aiaiaxro. doctus sis
Simłr uen̾atus sit uł esto. placitꝰ uł esto. secutus sit uł
esto. et sic per omnes ꝑsonas. secuti sumus. sitis sinit.
ut si dicam: clausa sit mox fenestra impero: ut sta¬
tim claudatur. et mox sit clausa uł si dicam post ho¬
ram p̾mam finitam sit iuratus ostendo me imꝑa¬
re ut iuret ante horam pͥmam finitam. ¶ Illud eti¬
am monendum qd imꝑatiua u̾ba uocatiuis adiũcda
nomĩm ꝑfectionem or̃onis hñt ut appolloni doce. tͥpho
disce. Nom̃iatiui enĩ egent substantiuis u̾bis. et nõi¬

Expanded text:
niuntur tamen auctores et indicatiuis et optatiuis niuntur tamen auctores et indicatiuis et optatiuis et subiunctiuis usi pro imperatiuis, quomodo supra ostendimus. et Graeci quidem habent imperatiua praeteriti temporis, nos autem in actiuis uel neutralibus uerbis penitus ea habere non possumus, in passiuo uero et omnibus, quae habent participia praeteriti temporis, per circumlocutionem possumus habere, ut doctus es uel esto, δεδίδαξο, doctus sit ; placatus sit uel esto, clausus sit uel esto, secutus sit uel esto; et per omnes sic personas secuti simus, sitis, sint ut si dicam clausa sit mox fenestra, impero, ut statim claudatur et mox sit clausa, uel si dicam post horam primam finitam sit iuratus, ostendo me imperare, ut iuret ante horam primam finitam. illud etiam monendum, quod imperatiua uerba uocatiuis adiuncta nominum perfectionem orationis habent, ut Apolloni doce, Trypho disce nominatiui enim egent substantiuis uerbis et nomi
Abbreviated transcription (Latin):
Imꝑatua uͦ ad sribiectos ab emiueistiorib qd̾
mirlune est uerum. Sum etiam ad deum frequen¬
tissime imꝑatõ moto in supplicationib et uuora¬
tionib utimur. et ad reges et imperatores. ut
dite nunc clycona dee cantirq mouete. Ergo
multo aptĩas est do uri ad pare cum ad ercellen¬
tioros tamẽ infreqñti usu est. Et sciendum qd̾ ad
sed̾am ꝑsonam sermo drrigit᷑ imperantis cucum
imꝑat ꝑsone. Nam qui dicit pugnemus fortiter
o cõmilitones: conuocatione utitur. ad scd̃m laqͥt᷑
ꝑsonam. Nam cõnumicndo sese illis. cum fit usus
uoce pͥme ꝑsone pluralis. õstendit ꝑatissimũ se
quoq eẽ adidem quod illis imꝑat efficiendum ut
nias.  Sya et age adu̾bia ortatiua aptissime
dictis et te tua fata docebo. deest enim ueni uł audi¬
st̃ etiã si secum loquens et sese ortans aliis utatur¬
hoc figuiatiue quasi ad scc̃am loquit᷑ ꝑsonã. Inue¬

Expanded text:
imperatiua uero ad subiectos ab eminentioribus, quod imperatiua uero ad subiectos ab eminentioribus, quod minime est uerum, cum etiam ad deos frequentissime imperatiuo modo in supplicationibus et inuocationibus utimur, ut ad reges quoque et imperatores, ut: dite nunc Helicona, deae, cantusque mouete». ergo multo aptius est eo uti ad pares, cum ad excellentiores tam in frequenti est usu. et sciendum, quod ad secundam personam sermo dirigitur imperantis, cuicumque imperat personae. nam qui dicit pugnemus fortiter, o commilitones, cum uocatiuo utitur, ad secundam loquitur personam; nam connumerando sese eis, cum sit usus uoce primae personae pluralis, ostendit paratissimum se quoque esse ad idem quod illis imperat ad efficiendum; et nias». eia et age aduerbia hortatiua aptissime dictis et te tua fata docebo». deest enim ueni uel audi. etiam si secum ipse loquens et sese hortans aliquis hoc utatur figurate, quasi ad secundam loquitur personam. inue
Abbreviated transcription (Latin):
facies inuisa łacerne. Culpatus ne paris diuũ inele¬
mentia uiriũ. hat eu̾tit opes lit inueniunt᷑ etram
quidem cum aliis modis supradcã adu̾bia: uł con¬
uĩctiones. frequentus tamen: cum iudicatõ scciam᷑.
¶ste aũt modus est opertimnus ad planã rerã eipels
gła dardanum. ferus omĩa iupit̾ arͣgos. transtulit in¬
censa danai dñantur mn urbe uñ hoc modo frequentis¬
sime utunt᷑ hystorici cuiq autẽ casui indicatiui ũr¬
nemo sibi ip̃i potestͥ ĩnptrare. nisi figuate quasi ad
alium loquent in scd̃a ꝑsona se ip̃m proferat. ut iu¬
uenalis iniꝰ Tecum prius gͦ uoluta. ħ animante tuba
apud nos ht̃ om̃s personas. potest aũt per comini¬
merationem aliquis sese quib imperat comũgẽ.
ut dux milites scios iubens committẽ pluũ aptissi¬
me dicit pugnemus confugamus. Greci tamẽ ea
Gr̾ nominant .i. hortatiua dicentes qd̾ quasi ad
similes et ad socios huiuscimodi u̾ba solent dici

Expanded text:
Lacaenae / culpatusue Paris, diuum inclementia, diuum, / has euertit opes». et inueniuntur quidem etiam cum aliis modis supra dicta aduerbia uel coniunctiones, frequentius tamen indicatiuo sociantur. iste autem modus est oportunus ad planam rerum exposit/ gloria Dardanidum, ferus omnia Iuppiter Argos / transtulit, incensa Danai dominantur in urbe»; unde hoc modo frequentissime utuntur historici. cuicumque autem casui indicatiui iunnemo sibi ipse potest imperare, nisi figurate quasi ad alium loquens in secunda persona se ipsum proferat, ut Iuuenalis in I: «tecum prius ergo uoluta / haec, anime, ante tubasapud nos habet omnes personas. potest enim per connumerationem aliquis sese illis, quibus imperat, adiungere, ut dux suos milites iubens committere proelium aptissime dicit pugnemus, confligamus. Graeci tamen ea ὑποθετικά nominant, id est hortatiua, dicentes, quod quasi ad similes et socios huiuscemodi uerba solent dici,
Abbreviated transcription (Latin):
rẽ. imꝑo tͥ ꝓficisci et imꝑo te ꝓficisci p̃cipio tͥ loge̾. et p̃ci¬
pio te legẽ. et similia ¶Sciendum tamẽ qd inhoc sensu
frequent̾ inuenimus ꝓifinitõ u̾bo subuĩctm̃ poniut
iubeo facias. iubeo dicas. impero dicas. hortor legas inqͥ¬
bus deest ut. qd̃ licet uł addere uł non
erborũ qͦ om̃ib modis et participiis. possunt con¬
iũgi. ut amo discere ama disce. ũt amarẽ discẽ.
cũ amaiu̾m didicisse. amare disc̾e̾ prodest. Amans dis¬
cere. Siniis̾r intelligo sentire: inteslige sentire. utinã
intellige̾m sentire. cum intellexerim sentire. intelligẽ
cib. Participio etiam uolo intelligens sentire. sic et om¬
tua. ¶Est tamen mueture frequent̾ nomĩa pro adubiis
tocius u̾bi declinatione bene accomodari ut sublime uolo

Expanded text:
rere; impero tibi proficisci et impero te proficisci; praecipio tibi legere et praecirere; impero tibi proficisci et impero te proficisci; praecipio tibi legere et praecipio te legere. sic et similia. sciendum tamen, quod in hoc sensu frequenter inuenimus pro infinito uerbo subiunctiuum poni, ut iubeo facias, iubeo dicas; impero uenias; hortor legas, in quibus deest ut, quod licet uel addere uel non. uerborum quoque omnibus modis et participiis possunt coniungi, ut amo discere, ama discere, utinam amarem discere, cum amauerim discere, amare discere prodest, amans discere. similiter intellego sentire, intellege sentire, utinam intellegerem sentire, cum intellexerim sentire, intellegere cibus»; participio etiam uolo intellegens sentire. sic omnia. est tamen frequenter inuenire, nomina pro aduerbiis totius uerbi declina
Abbreviated transcription (Latin):
et utile est currẽ. aptum est scribe̾. optimũ est philosopha¬
Loco nominis ipsius rei has uoces accipere¶ Sum dico eñĩ
bonũ est legere: nich aliud significo: quam bona ẽ lectio
Itaq apud g̾cos etiam articulus adiuugit᷑ itͤmit̃ more
passinoꝵ noĩm ¶Cum autem sine u̾bo est uł alio huusce¬
modi u̾bo .i. substantiuo. proferam bonũ uł comodũ uł
utile uł huius cemodi aliud casuale nõ ip̃ius u̾bi quali¬
tatem. s illius rei inqua fit actus u̾bi sigco. ut si dicam:
bonũ lego: necesse est uł carmen. uł opus uł tale aliqͥd
intelligi. Nemo enum dicit bonũ est lego: quomͦ bo
tis bellare. prudens intelligẽ. sapiens ꝓuidere peritus
docere et similia. hor̃ in iͦ. carm̃ ¶Et celerem sequi aiacẽ
.i. celerem ad scquendum. sic ⁊ alia.
infinitĩs consequentib. ut iubeo tͥ curre̾. et iubeo te cur¬

Expanded text:
e; utile est currere; aptum est scribere; optimum est philosophae; utile est currere; aptum est scribere; optimum est philosophaloco nominis ipsius rei has uoces nos accipere. cum dico enim bonum est legere, nihil aliud significo nisi bona est lectio. itaque apud Graecos etiam articulis adiungitur infinitum more nominum. cum autem sine est uel alio huiuscemodi uerbo id est substantiuo proferam bonum uel commodum uel utile uel aliud huiuscemodi casuale, non ipsius uerbi qualitatem, sed illius rei, in qua fit actus uerbi, significo, ut si dicam bonum lego, necesse est uel carmen uel opus uel tale aliquid intellegi. nemo enim dicit bonum est lego quomodo botis bellare; prudens intellegere; sapiens prouidere; peritus docere et similia. Horatius in I carminum : «et celerem sequi / Aiacem», id est celerem ad sequendum. sic et alia. os copulare infinitis consequentibus, ut iubeo tibi currere et iubeo te cur