comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
os claude ut hoc uno utaris: quo
solo dilectum intueri soles. ⁊ quo
solo uales. Qui directius intueri uo¬
lunt alterum ocłm claudunt: al¬
terum intendunt. Et eum ip̃m quo¬
cernunt stringunt: ut stristo effica¬
cius contemplentur acumine. Ocls
tuus unus est. si purus estdonus ẽ
si ad plura ñ ẽ. l nus est si quodam
modo simplificatꝰ et strictus et clire¬
ctus in unum ẽ non fissus non dif¬
fusus non sparsus in multa. Oculꝰ
tuus unus est si intendis et intue¬
us semꝑ inunum: ⁊ in illũ unũ.
si enu amors oculus ẽ: unum ẽ.
requiram⁊ ut mnhĩtem in domo dñi
in longitudinem dierum: ut uide¬
am uoluntatẽ dm̃i. Oculus iste nuꝰ
ẽ: unum petens et in unum ꝓspici¬
ens. Et in uno crine colli tui. Non oꝑ¬
cet ut crines fluitent ut sine lege
euagentur: et sparsi et errantes o¬
culorum obfundantur luminibuᷤ
Non decet ut strictus sit oculus: et
crinis lapsꝰ. Oculus enim offendit᷑

Expanded text:
os claude; ut hoc uno utaris, quo os claude; ut hoc uno utaris, quo solo dilectum intueri soles, et quo solo vales. Qui directius intueri volunt, alterum oculum claudunt, alterum intendunt, et eum ipsum quocernunt stringunt, ut stricto efficacius contemplentur acumine. Oculus tuus unus est, si purus est: unus est, si ad plura non est: unus est, si quodam modo simplificatus et strictus et directus in unum est, non fissus, non diffusus, non sparsus in multa. Oculus tuus unus est, si intendis et intueris semper in unum, et in illum unum. Denique si amoris oculus est, unus est. requiram, ut inhabitem in domo Domini in longitudinem dierum, ut videam voluptatem Domini . Oculus iste unus est, unum petens, et unum prospiciens. Et in uno crine 99 colli tui. Non oportet ut crines fluitent, ut sine lege evagentur, et sparsi et errantes oculorum effundantur luminibus. Non decet ut strictus sit oculus, et crinis laxus. Oculus enim offenditur,
Abbreviated transcription (Latin):
non est sine sensu ideo aspectꝰ puri
in ip̃m spicula uibra. Reputa illũ
quasi signum positum ad tales sa¬
gutas. Taies fauorabiliter excipit:
quia tales iacit. Respexit petru ⁊
cor eius ꝑtussit: et compunxit ad
penitentiamdulnerati cordis lacri¬
me dant signa. Deniq clementi
respectu cor illud uulnerat: quod
ad aliquem uirtutis mouet affe¬
ctum. balia in me utinam multi¬
plicet uuluera a planta peclis us¬
q ad u̾ticem: ut non sit in me sa¬
nitas. Mala enim sanitas ubi uul¬
nera uacant: que xp̃ipus infligit
aspectus. Aspectus aspectum ꝓuocat.
ideo tuo illum tempta uulnerare ꝓ¬
spectu. Oculi tui semꝑ ad dominũ
ut amoris tui nutib capiatur illa¬
queetur criniculis. Non tamen dic̃
in oculis et criniculis: quasũ plu¬
rib s quasi in uno. Ulilnerasti in¬
quit cor meum soror mea sponsa
uuluerasti cor meum in uno otu¬
loꝵ tuorum et in uno crine colli
tui. Si plures hẽs oculos om̃s ali¬

Expanded text:
non est sine sensu: ideo puri aspectus non est sine sensu: ideo puri aspectus in illum spicula vibra: reputa illum quasi signum positum ad tales sagittas. Tales favorabiliter excipit, quia tales jacit. Respexit Petrum, et cor ejus percussit, et compunxit ad poenitentiam . Vulnerati cordis lacrymae dant signa. Denique clementi respectu cor illud vulnerat, quod ad aliquem virtutis movet affectum. Talia in me utinam multiplicet vulnera a planta pedis usque ad verticem, ut non sit in me sanitas. Mala enim sanitas, ubi vulnera vacant quae Christi pius infligit aspectus. Aspectus aspectum provocat: ideo tuo illum tenta vulnerare prospectu. Oculi tui semper ad Dominum, ut amoris tui nutibus capiatur, illaqueetur criniculis. 3. Non tamen dicit, In oculis, et in criniculis, quasi in pluribus, sed quasi in uno: Vulnerasti, inquit, cor meum, soror mea sponsa, vulnerasti cor meum in uno oculorum tuorum, et in uno crine colli tui. Si plures habes oculos, omnes ali
Abbreviated transcription (Latin):
acutus et efficax et uere iolentis
affẽs ille ẽ: qui tuum ihũ bone me¬
retur et mouetur affectum. Mag¬
na est et iolenta ius caritatis ip¬
sum affc̃m dĩ attingens et penetns:
et uelut sagita iecur eius transfi¬
gens. Quid mirum si regnum celo¬
rum uim patitur: Ip̃e dominꝰ uio¬
lenti amoris uulnus sustinet. Sed
uide quib iaculis uulneret᷑. uul¬
nerasti inquit cormeum in uno o¬
cłorum tuorum: et in uno crine
colli tui. Ne ꝑcas sponsa talibus te¬
quasi spiculis utere. Noli in hoc ne¬
gocio remissius agere: noli contẽ¬
ta ẽẽ sponsum uulnerare semel. s
concide illum uulnere suꝑ uulnus
felix es si sagute tue infixe sunt il¬
li: et amores tui militent in xp̃osi
oculus tuus defixus indefesse sit ĩ
illo. Bonum uulnus de quo uirt᷑
egreditur. betigit mulier fimbriã
et uirtutẽ ex se sensit xp̃e exisse.
Quantomag̃ cum cor eiꝰ non leui¬
ter tangitur s uulneratur: grãm
ex se manare sentit: hulnus istud

Expanded text:
Acutus et efficax, et vere violentus Acutus et efficax, et vere violentus affectus ille est, qui tuum, Jesu bone, meretur et movet affectum. Magna et violenta est vis charitatis, ipsum affectum Dei attingens et penetrans, et velut sagitta jecur ejus transfigens. Quid mirum, si regnum coelorum vim patitur? Ipse Dominus violenti amoris vulnus sustinet. Sed vide quibus jaculis vulneretur. Vulnerasti, inquit, cor meum in uno ocul rum tuorum, et in uno crine colli tui. Ne parcas, sponsa talibus Spquasi spiculis utere. Noli in hoc negotio remissius agere, noli contenta esse dilectum vulnerare semel, sed concide ipsum vulnere super vulnus. Felix es si sagittae tuae infixae sunt illi, et amores tui militent in Christo, si oculus tuus defixus indefesse sit in illo. Bonum vulnus, de quo virtus egreditur. Tetigit mulier fimbriam, et virtutem de se sensit Christus exire . Quanto magis cum cor ejus non leviter tangitur, sed vulneratur, gratiam de se emanare sentit? Vulnus istud
Abbreviated transcription (Latin):
p̃ssa plane necessitudinis hec uoca¬
bula sunt: que uel naturam uel
gr̃am sonant. Quantum amareo¬
ꝑtet que tantis affiitatib fecle¬
ratam xp̃o se nouit: Quantũcum¬
q amat: non amat s redaniat. Ip¬
se enun prior dilexit nos. Amorad
illum nr̃ quantuncũq ꝓpensus
fuerit: non impenditur s rependi¬
tur. Debitus est non gratuitus. E¬
quari ei qui iam impensus est a¬
mor non potest: et quonam modo
mereri potest. Quomodo obligare
potest qui ne plane quidem solue¬
re sufficit: Non potes sponsa amato¬
ri tuo uicissitudinem plenam repẽ¬
clere: ip̃e tamen non desinit suꝑum¬
pendere. Quod impendit tibi ñdum
plene solutum est: ei tamen obliga¬
tum se putat. Quit quid illi repen¬
dis amoris non recipit quasi debi¬
tum: s quasi granrtum. Quasiꝓ
uocatum ad dilectionem se ꝑsen¬
tit: dum cor suum uulneratũ fate¬
tur. Quid ẽ hoc miraculi fres: Non
is affectib transfigit et penetrat:

Expanded text:
pressa plane necessitudinis haec vocapressa plane necessitudinis haec vocabula sunt, quae vel naturam, vel gratiam sonant. Quantum amare oportet, quae tantis affinitatibus foederatam Christo se novit? Quantumcunque amat, non amat, sed redamat. Ipse enim prior dilexit nos . Amor ad illum noster quantumcunque propensus fuerit, non impenditur, sed rependitur: debitus est, non gratuitus; aequari ei, qui jam impensus est, amori non potest. Et quonam modo mereri potest, quomodo obligare potest qui ne plene quidem solvere sufficit? Non potes, sponsa, amatori tuo vicissitudinem plenam rependere. Ipse tamen non desinit superimpendere. Quod impendit tibi, nondum plene solutum est, tamen obligatum se putat. Quidquid illi rependis amoris, non accipit quasi debitum, sed quasi gratuitum. Quasi provocatum ad dilectionem se persentit, dum cor suum vulneratum fatetur. 2. Quid est hoc miraculi, fratres? Nonnis affectibus transfigit et penetrat?
Abbreviated transcription (Latin):
cor durum et male xxix¬
durum: in quo u̾ba ista
uulnera non generant.
Stupidum cor est quod uerborũ isto¬
rum uirtutiẽ non ꝑsentit quod nõ
stupet ad dignationem tantam. ad
dignationem dico: plus est. Et quan¬
tum eẽt si uel dignatio eẽt: Magna
enim res et ouini ammiranone dig¬
na si uel dignatur tanta maiestas
humanam infirmitatẽ sororis ⁊ spõ¬
se impertiri uocabulo. Nunc autem
non tam dignatio est: qmͣ deuouõ. uul¬
tis autem deuou ⁊ ꝓpensi affẽs argu¬
nientum audire: uuluerasti inquit
cor meum soror mea sponsa: uulne¬
rasti cormeum. Cordis uulnus: uehe¬
mentiam designat amoris. O uere
dulce cor quod nris mouetur affe¬
ssitudo est et uicissitudo. Necessitudo
in sororis ⁊ sponse nomine: uicissi¬
tudo designatur in uulnere. Mag¬
na necessitudo sororis: sponse maior.
Illa cognationis: ista duectionis. Ibi
significatur quia de uno sunt: hic
quia unum. Soror est: quia duuine
consors nature. sponsa uero quia ĩ
singłaritatem assumpta ꝑsone Ex¬

Expanded text:
cor durum, et male durum, in quo verba ista vulnera non generant! Stupidum plane est cor, quod verborum istorum virtutem non persentit, quod non stupet ad dignationem tantam. Quid dignationem dico? etiam plus est. Et quantum esset, si vel dignatio esset? Magna enim res, et omni admiratione digna, si vel dignatur tanta majestas humanam infirmitatem sororis et sponsae impartiri vocabulo. Nunc autem non tam dignatio 98 est quam devotio. Vultis autem devoti et propensi affectus argumentum audire? Vulnerasti, inquit, cor meum, soror mea sponsa, vulnerasti cor meum. Cordis vulnus vehementiam designat amoris. O vere dulce cor, quod nostris movetur affessitudo haec, et vicissitudo: necessitudo in sororis et sponsae nomine, vicissitudo designatur in vulnere. Magna necessitudo sororis, sponsae major: illa cognationis, ista dilectionis. Ibi significatur quia de uno sunt: hic, quia unum. Soror est, quia divinae consors naturae: sponsa vero, quia in singularitatem assumpta personae. Ex
Abbreviated transcription (Latin):
ebriari ibi: et hic mebriare. Bona ui¬
cissitudo talis: si tantummͦ talis.
Orclinatione tua domine hec uicis¬
situdo ꝑseuerat: iucissitudo contẽ¬
plationis et consolationis. An nõ
beatus cui omnia uite momenta in
hoc decurrunt ut uel xp̃o uulnera
caritatis infigat uel pietatis ube¬
ra porrigat. subclitis: Ego si qͣndo
si tamen aliquando inebriatꝰ ab u¬
bertate clomus tue clomine disten¬
ta incle ubera reportare uideor tot
tam uariis et tam molestis exsiccã¬
tur negotiis interturrentib ut mox
arentia reddantur que priꝰ erudino¬
nis et gr̃arum ub̃tim lacte rorabãt.
felix quidem qui sine interpolatio¬
ne aliqua talia in se continuat stu¬
dia: ut uel in ip̃m ac si ita clicam sa¬
pientie cor et secretarium penetrat᷑.
aut ubera inde referat uoluptatis
illius ubertate refertas ponsa pla¬
ne est que nouit huius modi uari¬
are uices: ideo in laude ip̃ius post cõ¬
templationis excessum de consolati¬

Expanded text:
ebriari ibi, et hic inebriare. Bona viebriari ibi, et hic inebriare. Bona vicissitudo talis, si tamen modo talis. 2. Ordinatione tua, Domine, haec vicissitudo perseverat, vicissitudo contemplationis et consolationis. An non beatus, cui omnia vitae momenti in hoc decurrunt, ut vel Christo vulnera charitatis infigat, vel pietatis ubera porrigat subditis? Ego, si quando si tamen aliquando inebriatus ab ubertate domus tuae, Domine, distenta ubera inde reportare videor; tot, tam variis et tam molestis exsiccantur negotiis incurrentibus, ut mox arentia reddantur, quae prius eruditionis et gratiarum ubertim lacte rorabant. Felix quidem qui sancta interpolatione aliqua talia in se continuat studia, ut vel in ipsum ac si ita dicam sapientiae cor et secretarium penetret; aut ubera inde referat voluptatis illius ubertate referta. Sponsa plane est, quae novit hujusmodi variare vices. Ideo in laude ipsius post contemplationis excessum, de consolati
Abbreviated transcription (Latin):
ad mammas sermonem deflectit:
aut cur in illis unitas cominenda¬
tur: in his commemoratur plura¬
utas. Michi quidem in capitulo su¬
ꝑiori mentis quidam et cogitatio¬
nũ excessus iudetur innuu in de¬
um: sobrietas uero et temꝑantia
ad ꝑuulos in isto. Ibi unum nece¬
ssarium est: hic sollicitudo ⁊ ser¬
mo dotrine partiendus in plura.
Ibi intemꝑantia feruidi amoris
et collecta in unum et constricta
et penetrans. ip̃m dilecti pectus sau¬
tiat: hic temꝑata doctrina et ser¬
mo sobrius lacteo quodam poruꝑ
uulos satiat uides quomodo nich̾
melium relinquitur in laude spõ¬
se s cum paulo aut mente excelit
deo: aut condescendit nob̾: Caritd̃
enim inquit urget nos. Ad quid
urget: Nunquid ad excessum: Non
utiq ad excessum: s ad clescensũ.
Res illa uoti est: hec obsequii. Illic
intemꝑantis affectus sumus: hic
contemꝑantis. Bonus ordo plane
haurire ibi: et hic exhauriri: pͥmo
ibi infundi postea hic effundere: ⁊̃¬

Expanded text:
ad mammas sermonem deflectit? ad mammas sermonem deflectit? aut cur in illis unitas commendatur, in his commemoratur pluralitas? Mihi quidem in capitulo superiori mentis quidam et cogitationum excessus ad Deum videtur innui; sobrietas vero et temperantia ad parvulos in isto. Ibi unum necessarium est; hic sollicitudo, et sermo doctrinae partiendus in plura. Ibi intemperantia fervidi amoris et collecta in 102 unum, et constricta, et penetrans, ipsum dilecti pectus sauciat: hic temperata doctrina, et sermo sobrius lacteo quodam potu parvulos satiat. Vides quomodo nihil medium relinquitur in laude sponsae: sed cum Paulo aut mente excedit Deo, aut condescendit nobis. Charitas enim, inquit, urget nos . Ad quid urget nos? Numquid ad excessum? Non utique ad excessum, sed ad condescensum. Res illa est voti, haec obsequii - illic intemperantis affectus summus, hic contemperantis. Bonus odor plane haurire ibi, et hic exhauriri. Primo ibi infundi, postea hic effundere: in
Abbreviated transcription (Latin):
lactis huius clulcedinem ut ex ore
lactentium ꝑficias laudem: cũ de¬
struxeris inimicum et ultorẽ. Ideo
festina et eice ad iuctoriam iudiciũ
ut hĩtent in unum qui inuocant
nomen tuum: qm̃i in hac unitate
mandas bñdixionem et uitam ꝑ
omnia secula seculorum am̃ .xxxͦ.
genda nunc ubera sponse
que suꝑus non uno in loco studi¬
osius pressa sunt: et nescio an ex to¬
to expressa. fortasse et modo tacta:
Quis non auide et cum spe bona ad
ubera currat: que sic sponsus lau¬
clare curauit: Hec ubera sunt qͦꝵ
uos petrus quasi modo genitos in¬
fantes: lac concupiscere hortatur.
Et commendatio presens: non ne
ium qͣndam inuitationis uidetur
obtinere: Qm pulchre sunt inquit
mamme tue soror mea sponsa. Non
est simpliciter et sine expressione
laus tanta profusa: s ip̃e ꝓnuncia¬
tionis modus ammirationem et
oblectationem ꝓferentis demonst̃t.
Que tamen est huius ordiuis ratõ
Cur post oculum et crinem statim

Expanded text:
lactis hujus dulcedinem; ut ex ore lactis hujus dulcedinem; ut ex ore lactentium perficias laudem, cum destruxeris inimicum et victorem. Ideo festina et ejice ad victoriam judicium, ut habitent in unum qui invocant nomen tuum: quoniam in hac unitate mandas benedictionem et vitam per omnia saecula saeculorum. Amen. genda nunc ubera sponsae, quae superius non uno in loco studiosius pressa sunt; et nescio an ex toto expressa. Fortasse et modo tacta Quis non avide et cum spe bona ad ubera currat, quae sic sponsus laudare curavit? Haec ubera sunt, quorum nos Petrus quasi modo genitos infantes lac concupiscere hortatur . Et commendatio praesens nonne vim quamdam invitationis videtur obtinere? Quam pulchrae sunt, inquam, mammae tuae, soror mea sponsa! Non est simpliciter et sine expressione laus tanta profusa, sed ipse pronuntiationis modus admirationem et oblectationem proferentis demonstrat. Quae tamen est hujus ordinis ratio? Cur, post oculum et crinem statim
Abbreviated transcription (Latin):
nemini nil relinquens. Nunquid
bone ih̾u non est resina in galaad:
Quare ergo ñ est sanata contritio
sponse tue: uulnus ⁊ liuor ⁊ plaga
tumens. non est circumligata nec
curata medicamine: neq fota oleo
Potasti domine satis dilectam tuã
uino compunctionis: qñ oleo foue¬
bis oleo sancto tuo. Oleum aũ pecc̃o¬
ris: non impinguabit eam. Nam ⁊
qui ex adu̾so sunt: oleum hr̃e se ia¬
ctant. Quid enim nisi oleum uen¬
ditant dum blandiuntur. dum
pollicentur honores: dum mun̾a
ꝓponunt: Oleum istud ñ sanat. s¬
magis scindit: ideo sicut uinum eoꝵ
ita et oleum eorum. Equa lance pẽ¬
sanda sunt: ubera et uerbera eoꝵ.
Renuit consolari anuna mea ab
uberib consolationis eorum: ip̃i e¬
nim sicut lamia nuclauerunt mã¬
mas: lactant inde catulos suos: non
ecclie filios. Eccl̃ĩa enim suas mam
mas ht̃: idcrco in laudib eius statĩ
sequitur. Qm pulchre sunt mãme
tue soror mea sponsa. Reuoca domi¬
ne ih̃u filios tuos qui aberrant ad

Expanded text:
edium nil relinquens. Numquid, Jesu bone, non est resina in Galaad? Quare ergo non est sanata, Domine, contritio sponsae tuae , vulnus et livor et plaga tumens non est circumligata, nec curata medicamine, neque fota oleo? Potasti, Domine, satis dilectam tuam vino compunctionis? quando oleo fovebis, oleo sancto tuo? Oleum autem peccatoris non impinguabit eam. Nam et qui ex adverso sunt, oleum habere se jactant. Quid enim nisi oleum venditant, dum blandiuntur, dum pollicentur honores, dum munera proponunt? Oleum istud non sanat, smagis scindit. Ideo, sicut vinum eorum, ita et oleum eorum. Aequa lance pensanda sunt verba et verbera eorum. Renuit consolari anima mea ab uberibus consolationis eorum. Ipsi enim sicut lamia nudaverunt mammas: lactant inde catulos suos , non Ecclesiae filios. Ecclesia enim mammas suas habet. Idcirco in laudibus ejus statim sequitur: Quam pulchrae sunt mammae tuae, soror mea sponsa! Revoca, Domine Jesu, filios tuos, qui aberrant, ad
Abbreviated transcription (Latin):
tur cum iam u̾tuntur in ornatum
quoꝵ antea mores horrebat. Cum
ordine quodam caritatis sͥ cohent
in uiiuni. qui ferius prius affc̃eb
dissidebant. Grata plane sponso ẽ hec
unitatis coherentia: ideo forsitan se¬
quitur et uulu̾atum se dicit inuno
oculoruni. ⁊ in uno trine colli tius id¬
ẽ sponse. Capituli huius ratio in ali¬
ud differenda est tempus: autẽ hoc
in fine ammonuisse sufficiat. Si quẽ
auieni cura profectus ad gradum al¬
tiorem sollicitat: non dissuadeo nec
suadeo plane. unum autem hortor qͥs¬
quis is es. Emulare et cunctationẽ ⁊
candorem sponse que non est conten¬
ta semel uocari: nec digna penitus
nisi de quodam pure et dealbate con¬
scientie lybano. Non enun nisi de ly¬
bano dilectam uocat ad coronã ih̾c¬

Expanded text:
tur, cum jam vertuntur in ornatum, tur, cum jam vertuntur in ornatum, quorum antea mores horrebat cum ordine quodam charitatis sibi cohaerent in unum, qui ferinis prius affectibus dissidebant. Grata plane sponso est haec unitatis cohaerentia: ideo forsitan sequitur, et vulneratum se dicit in uno oculorum, in uno crine colli ejus, scilicet sponsae. Capituli hujus ratio in aliud differenda est tempus. Hoc autem in fine admonuisse sufficiet, si quem alieni cura profectus ad gradum altiorem sollicitat, non dissuadeo, nec suadeo plane. Unum autem hortor, quisquis is es, aemulare et cunctationem, et candorem sponsae, quae non est contenta semel vocari, nec digna penitus, nisi de quodam purae et dealbatae conscientiae Libano. Non enim nisi de Libano dilectam vocat ad coronam Ch
Abbreviated transcription (Latin):
laprꝰ. Nec expectantes uel semel uo¬
cari. ultro nobis ip̃i honores sumi¬
mus: uocationem uel preuemen¬
tes uel arte ꝓcurantes. Non debet
ẽẽ tanti muneris imꝓuida p̾sũp¬
tio s nec ꝑtinax metus. Deniq p̃¬
sumendũ est ubi xp̃c uibet. uͥ spon¬
sus uocat: et prouentus uberes pol¬
licetur: sicut in hoc loco. Ueni inqͥt
coronaberis de capite amana de u̾¬
tice seyr et hermon: de cubilibz leo¬
num de montib pardorum. Cum
in subiectis mutatur morum bar¬
baries. cum de cubilib et impudi¬
citiis ad florida et honesta transfe¬
runtur cubilia et in ortos aroma¬
tum: ad cubilia in quib non ẽ fre¬
mitus s fletus ad cubilia in qui¬
b compunctio est cordis ñ pugna
cogitationum: cum aufertur ua-
rietatis macłose uelamen ⁊ nuda
succedit simplicitas: morib nuni¬
sterio suo in melius commutatis
coronari sponsa satis apte accipi¬
tur. Bene quidem de talib corona¬

Expanded text:
lapsus: nec exspectantes vel semel volapsus: nec exspectantes vel semel vocari, ultro nobis ipsi honorem sumimus, vocationem vel praevenientes, vel arte procurantes. Non debet esse tanti muneris improvida praesumptio, sed nec pertinax metus. 8. Denique praesumendum est ubi Christus jubet, ubi Sponsus vocat, et proventus uberes pollicetur, sicut in hoc loco: Veni, inquit, coronaberis de capite Amana, de vertice Sanir et Hermon, de cubilibus leonum, de montibus pardorum. Cum in subjectis mutatur morum barbaries, cum de cubilibus et impudicitiis ad florida et honesta transferuntur cubilia, et in hortos aromatum; ad cubilia, in quibus non est fremitus, sed fletus; ad cubilia, in quibus compunctio est cordis, non pugna cogitationum: cum aufertur maculosae varietatis velamen, et nuda succedit simplicitas, moribus ministerio suo in melius commutatis; coronari sponsa satis apte accipitur. Bene quidem de talibus corona
Abbreviated transcription (Latin):
istiusmͦi: in sponsi p̃clestinantur
ornatum. Idõ dicit. Ueni coronabe¬
ris de capite amana de uertice se¬
yr ueni inquit de lybano ueni. ui¬
de si non morose egreclitur de ly¬
bano que tociens uocatur. Mora
taien hec: non est contumaciesz
cautele. Quis enun a contempla¬
tionis caudore aquietis interne
et puritatis sereno: libens discedit᷑.
Cui non erit molestum uel ad mo¬
m̃tũ de loco deliciarũ secedere: forsitã
sꝑata indiscipłis lucra blandiunt᷑¬
tãda quidẽ lutra s metuendꝰ lapsus.
Suspecta michi sunt lucra quoꝵ
incertus est ꝓuentus uicinum ꝓ¬
prie pericłm salutis: certum int̾¬
ue suauitatis dampnũ. Quid mi¬
rum si moretur lienire: cuni et
baros et bestiales acced̾e: Et forsitã
sponse mora festinationem nr̃am
suggillat et arguit: qui nimis
prompti et parum ꝓuidi iuires no¬
stras minus pensantes festinamꝰ
ingredi in labores p̾lationis: ĩ sol¬
ucitudinũ molestias: in mat̾iam

Expanded text:
istiusmodi in sponsi praedestinantur, istiusmodi in sponsi praedestinantur, ornatum. Ideo dicit: Veni, coronaberis de capite Amana, et de vertice Sanir. Veni, inquit, de Libano, veni. Vide si non morose egreditur de Libano, quae toties vocatur. Mora tamen haec non est contumaciae, sed cautelae. Quis enim a contemplationis candore, a quietis internae et puritatis sereno libens discedit? Cui non erit molestum, vel ad momentum de loco deliciarum secedere? Forsitan sperata in discipulis lucra blandiuntanda quidem lucra, sed metuendus est lapsus. Suspecta mihi sunt lucra, quorum incertus est proventus, vicinum propriae periculum salutis, certum internae suavitatis damnum. Quid mirum si moretur venire, cum et baros et bestiales accedere? Et forsitan sponsae mora, festinationem nostram suggillat et arguit, qui nimis prompti et parum providi, vires nostras minus pensantes, festinamus ingredi in labores praelationis, in sollicitudinum molestias, et materiam
Abbreviated transcription (Latin):
accidiã ꝑit cum talem uideris: ꝙͥ
aliud qmͣ caput amana cum ly¬
bano cernis: Nil ocio uanius nil
anxiꝰ accidia: nil tumore turbatiꝰ.
Nam et amana: populum uanũ
et turbidum sonat. Ideo de amana
uenitur ad seyr: ad hispilum ad
pilosum. Ubi enim acciclia. ubi tu¬
mor ubi turbatio: ibi nil lene nich̾
compositum nichil ordinatum: s
torum horridum et pilosum. Qui
talis est sine federe est sine affecti¬
one: inuici sensus et alienati:. ĩ¬
mo anathematirati: quod hmon
significat. Non hic domesticꝰ dĩ ñ
cuus ne aduena quidem et hospes:
ꝓpt̾ quod nulla ad eum gr̃a deuo¬
tio nulla. declinat. Non diuertit
ad illum sponsus ut uel in transi¬
tu uisitet: ⁊ sicut hospes ad cõmo¬
randum. Commorantur autem
in eo parcli demones quidem ua¬
rii et uersipelles: et leones cubaut
ibi. Non circumeunt ut trans uo¬
rent: s securi possident et cubili¬
a collocant. S qui tales sunt des¬
ꝑandi non sunt. Etenim multi

Expanded text:
acediam parit; cum talem videris, quid acediam parit; cum talem videris, quid aliud quam caput Amana cum Libano cernis? Nil otio vanius, nil anxius acedia, nil tumore turbatius. Nam et Amana populum vanum vel turbidum sonat: ideo de Amana venitur ad Sanir, ad hispidum et pilosum. Ubi enim acedia, ibi tumor: ubi 97 turbatio, ibi nil lene, nihil compositum, nihil ordinatum, sed totum horridum: et qui talis est, sine foedere est, sine affectione, inimici sensus et alienati, imo anathematizati, quod Hermon significat. Non hic domesticus Dei, non civis, ne advena quidem et hospes: propter quod nulla ad eum gratia, devotio nulla declinat. Non divertit ad illum sponsus, ut vel in transitu visitet, et sicut hospes ad commorandum. Commorantur autem in eo pardi, daemones quidem varii et versipelles, et leones cubant ibi. Non circumeunt ut transvolent, sed securi possident, et cubilia collocant. Sed qui tales sunt, desperandi non sunt. Etenim multi
Abbreviated transcription (Latin):
bani leua in circuitu oculos tuos et
uide: omnes muncdi istius monteͤ
tͥ sunt in lybanum conu̾tendi. Mo¬
lestum plane gentis tue detrim̃ta
et desolanonem uidere: s molestiã
nectere s ueni de lybano qui iam de¬
siit lant ẽe lybanus: ueni ut de gẽ¬
tium fide et conu̾sione coroneris. uĩ
om̃s hos montes non in uidea et in¬
gentib : s in ecclia tantum incelli¬
gere: Non erit dissonus intellectus:
si interp̃tationem in hanc partem
hic et lỹbanum et amana: et seyr
et hermon. Inuenies hic et monteͤ
pardorum. et leonum cubilia. Uti¬
nam in hoc lybano nr̃o in hoc sacͦ
monachorum conuentu quem et
ꝓfessio et conu̾satio nenustat et
candidat: in hoc inquam lybano
utinam non detur cernere caput
amana nec uerticem seyr et her¬
mon. Cum uideris in cetu et conge¬
rie sc̃orum quenqm efferentem se
ip̃m inflatum sensu carnali⁊ iac¬
tantia uanum intus et foris tu¬
midum et turbidum ociositatis
anxium uanitate: ocium enum

Expanded text:
bani. Leva in circuitu oculos, et bani. Leva in circuitu oculos, et vide, omnes mundi istius montes tibi sunt in Libanum convertendi. Molestum plane gentis tuae detrimenta et desolationem videre; sed molestiam nectere, sed veni de Libano, qui jam desinit esse Libanus: veni, ut de Gentium fide et conversione coroneris. Vis omnes hos montes non in Judaea et Gentibus, sed in Ecclesia tantum intelligere? Non erit dissonus intellectus, si interpretationem in hanc partem hic et Libanum, et Amana, et Sanir, et Hermon. Invenies hic et montes pardorum, et leonum cubilia. 7. Utinam in hoc Libano nostro, in hoc sacro monachorum conventu, quem et professio, et conversatio venustat et candidat: in hoc, inquam, Libano, utinam non detur cernere caput Amana, non verticem Sanir et Hermon. Cum videris in coetu et congregatione sanctorum quemquam efferentem se ipsum inflatum sensu carnali, jactantia vanum, intus et foris tumidum et turbidum, otiositatis anxium vanitate otium enim
Abbreviated transcription (Latin):
lo ppło quoꝵ ip̃i doctores euanie¬
runt in cogitationib suis: dicẽ¬
tes se ip̃os sapientes stulti fũ sunt:
Quid angustins illis: qui desperã¬
tes semet ip̃os tradiderunt immũ¬
dicie: Angustum enim cor quod
finem uotorum infra temꝑalis
iocunditatis metas contrahit ne¬
sciens spem ad eterna dilatare. Qͥd
mag̃ hispidum et incompositũ il¬
lis: de quib apłs dicit: sine affe¬
ctione. sine federe: in malicia. et in
iuidia agentes. Nonne isti uelut
seyr reputandi sunt: Nam hermõ
accipiuntur qui sunt alienati a
sensu xp̃i ꝓmissiois spem non ha¬
bentes: non ciues scõrum non do¬
mestici clei s omnino sine dõ in ħ
mundo. Et hec quidem gentes fui
Bona enim immutatio: ubi seyr
conu̾titur in lybanum. Et lybanꝰ
quidem ille prior lybanus uidai¬
cus: qui conu̾sus iam in seyr ui¬
detur et hermon. Ideo ueni de lyba
no ueni et uide ꝓ lybano illo exigu¬
o et breui quanti tibi exurgant ly¬

Expanded text:
lo populo, quorum ipsi doctores evanuelo populo, quorum ipsi doctores evanuerunt in cogitationibus suis; et dicentes se sapientes esse, stulti facti sunt? Quid angustius illis, qui desperantes semetipsos tradiderunt immunditiae? Angustum enim cor, quod finem votorum intra temporalis jucunditatis metas contrahit, nesciens spem ad aeterna dilatare. Quid magis hispidum et magis incompositum illis, de quibus Apostolus dicit: Sine affectione, sine foedere , in malitia et in invidia agentes? Nonne isti velut r reputandi sunt? Nam Hermon accipiuntur qui sunt alienati a sensu Christi, promissionis spem non habentes, non cives sanctorum, non domestici Dei, sed omnino sine Deo in hoc mundo. Et haec quidem, Gentes, fuBona mutatio, ubi Sanir convertitur in Libanum. Et Libanus quidem, ille prior Libanus Judaicus conversus jam in Sanir videtur et Hermon: ideo veni de Libano, et veni, et vide pro Libano illo exiguo et brevi quanti tibi exsurgant Li
Abbreviated transcription (Latin):
clei et moris. Uelut parlus quidã
uidetur homo: heretici dogniatis
uarietate resꝑsꝰ. S et nichilommnꝰ
paido similis est homo dissimili
sibi: homo uarius et inconstans:
et subinde mutans consilia. Qiͣ t
nim ita clicam uult et non uult
pardus. brahe ista ad conu̾sionẽ
gentium et mox intelliges quomͦ
ꝑ unitatem fidei et spei. unum in¬
duisse colorem uident᷑: qui conu̾¬
si sunt ad dñm. Noc modo uarieta¬
tem sz et feritatem exuisse ꝑspicies:
et in cubilib leonum. non incubi¬
uidetur sponsa de leybano libens
egredi: et de uidea transire ad gen¬
tes. Abscedit enim inuita: que to¬
tiens uocatur. Non uult deserere
lybanum ut transeat ad montẽ
amana: et ad uerticem seyr et h̾¬
mon. Sz transitu suo montes hos
steriles montes barbaros: conũtit
ip̃a in lybanum.S iam montiũ
istorum nomina intuere. Amana
populus uarius intelligitur uel
coangustans: seyrhispidus. her¬
mon anathema. Quid uanius il¬

Expanded text:
dei et moris. Velut pardus quidam dei et moris. Velut pardus quidam videtur homo haeretici dogmatis varietate respersus: sed et nihilominus pardo similis est homo dissimilis sibi, homo varius et inconstans, et subinde mutans consilia. Quasi enim, ut ita dicam, vult et non vult pardus. Trahe ista ad conversionem Gentium, et mox intelliges quomodo per unitatem fidei et spei, unum induisse colorem videntur qui conversi sunt ad Dominum: nec modo varietatem, sed et feritatem exuisse perspicies, et non in cubilibus leonum: non in cubividetur sponsa de Libano libens egredi, et de Judaea transire ad Gentes. Abscedit enim invita, quae toties vocatur; non vult deserere Libanum, ut transeat ad montem Amana, ad verticem Sanir et Hermon. Sed transitu suo montes hos steriles, montes barbaros convertit ipsa in Libanum. 6. Sed jam montium istorum nomina intuere. Amana populus Vanus intelligitur vel Coangustans: Sanir, Hispidus; Hermon, Anathema. Quid vanius il
Abbreviated transcription (Latin):
Iomni re quasi caput est: qd uel
primum est uel maximum. Sic gͦ
caput hic accipe quasi rerum que
hiis montib figurantur uel prin¬
cipium uel cumulum donet intel¬
ligi. De capite amana corona coro¬
natur de u̾tice hermon et sanyr qͥ
inuiriarum cumulum quendam
exuꝑat et tribulationum molẽ ex¬
tollentem se adu̾sus hunulem sci¬
entiam xp̃i. S moles ista tanto
minus ponderis hr̃e: quanto totũ
est momentaneũ quod tumet.
Demq et si mons est. tam̃ scrip¬
tumi legis quia mons cadens de¬
fluit: et saxum transfectur de lo¬
co suo. Et uide quomͦ defluxerunt
quomͦ translati sunt montes isti.
Trans lati sunt qui transmutati
sunt. Quasi traus latos et trium¬
phatos inclicat illos apls: quib
istis s abluti estis s scĩficati estis:
s iustificati estis. Hac ablutione⁊
emundatione que fit ꝑ uerbum
ficlei parclus. deposuit uarietates su¬
as totus ummaculatus effectus
totus unius coloris iclẽ unius fi¬

Expanded text:
In omni re quasi caput est quod vel In omni re quasi caput est quod vel primum est, vel maximum. Sic ergo caput hic accipe, quasi rerum quae his montibus figurantur, vel principium vel cumulum donet intelligi. De capite Amana coronatur, de vertice Hermon et Sanir, qui injuriarum cumulum quemdam exsuperat, et tribulationum molem extollentem se adversus humilem scientiam Christi. Sed 96 moles ista tanto videtur minus ponderis habere, quanto totum est momentaneum quod tumet. 5. Denique etsi mons est, tamen scriptum legis, quia mons cadens defluit, et saxum transfertur de loco suo . Et vide quomodo defluxerunt, quomodo translati sunt montes isti. Translati sunt, quia transmutati sunt. Quasi translatos et triumphatos indicat illos Apostolus, qisti; sed abluti estis, sed sanctificati estis, sed justificati estis , hac ablutione et emundatione quae fit per verbum fidei. Pardus deposuit varietates suas, totus immaculatus effectus, totus unius coloris, id est unius fi
Abbreviated transcription (Latin):
de montib pardorum. ꝑ hec enim
corouantur: qui ꝑ hec temptaniẽ¬
torum genera ꝓbantur. Nunquid
non coiugunt isti de sp̃inis uuas :¬
et de tribulis ficus: Quod in p̃sen¬
ti ẽ inquit apls momentaneum ⁊
leue tribulationis nr̃e: supra mo¬
dum in sublimitate eternũ gle
pondꝰ oꝑabitur in nobis. Passio¬
nes gͦ huius temporis cooꝑantur
quidem et si non comꝑantur ad fu
nobis. Cumulata plane materies
p̃miorum: inter totius puritans
merita passionib uariis atteri. Pul¬
cherrimus corone nexus quando
uite puritas et humilis pressura¬
rum tolerantia sibi coherent. Mag¬
num quidem p̃ssurarum poncluͤ.
ideo forsitan montium ẽ exp̃ssum
nominibz. Ingens moles: s fides su¬
ꝑfertur nesciens opprimi. Capita
montium istorum conculcat:⁊ ꝑ
cutit ip̃m caput de clomo impri.
Iure gͦ caput ip̃m triumphans co¬
ronauir cle capite quia et tempta¬
tionum inicium conterit. et tribu¬
lanonum uehementie non cedit

Expanded text:
de montibus pardorum. Per haec enim de montibus pardorum. Per haec enim coronantur, qui per haec tentametorum genera probantur. Numquid non colligunt isti de spinis uvas, de tribulis ficus? Quod in praesenti est, inquit Apostolus, momentaneum et leve tribulationis nostrae, supra modum in sublimitate aeternum gloriae pondus operatur in nobis . Passiones ergo hujus temporis cooperantur quidem, etsi non comparantur, ad fuservatur nobis. Cumulata plane materies praemiorum, merita passionibus variis atteritur. Pulcherrimus coronae nexus, quando puritas vitae, et humilis pressurarum tolerantia sibi cohaerent. Magnum quidem est pressurarum pondus: ideo forsitan montium est expressum nominibus. Ingens moles, sed fides superfertur nesciens opprimi. Capita montium istorum conculcat, et percutit ipsum caput de domo impii. Jure ergo caput ipsum triumphans coronatur de capite, quia et tentationum initium conterit, et tribulationum vehementiae non cedit.
Abbreviated transcription (Latin):
tem os suum cum ad occasum duce¬
retur: et coram tonclente se obmuteᷤ¬
centem. Qui non sunt tristes neq
turbulenti donec eiciant ad uictori¬
am uidicium: et certamen ad coro¬
nam. Non enun coronabitur: qui
nͥ legntune certauerit. Et qr de certa¬
mine corona. ideo forsitam dilectã
inuitat sic ad coronam: ut expͥmat
causam. Ait enum. Coronaberis de
capite amana et sanyr: de monti¬
b parclorum de cubilib leonum.
Nescio enim quid asperum quid
ferum. quid fraudulentum ni hiͤ
uel nominib uel naturis: datur ĩ¬
telligi. Ideoq de hiis coronari dicit᷑
dum hec triumphata: corone mini¬
strant mateniam. Ine quidem ꝓ tri¬
bulationis tolerantia coronatur:
qui mitis qui mansuetus qui ue¬
lut agnus de tribulatione magna
uenit: qui in caritate uenit candi¬
datus non consumptꝰ quem nulla
impatientie et murmuris macla
deuigrat. hii sunt qui de lybano
ueniunt et coronantur de capite
amana et sanyr: de cubilib leoñ

Expanded text:
tem os suum, cum ad occisionem ducetem os suum, cum ad occisionem duceretur, et coram tondente se obmutescentem : qui non sunt tristes neque turbulenti, donec ejiciant ad victoriam judicium , et certamen ad coronam. Non enim coronabitur, nisi qui legitime certaverit . Et quia de certamine corona, ideo forsitan dilectam sic invitat ad coronam, ut exprimat causam. Ait enim: Coronaberis de capite Amana et Sanir, de montibus pardorum, de cubilibus leonum. Nescio enim quid asperum, quid ferum, quid fraudulentum in his vel nominibus, vel naturis datur intelligi. Ideoque de his coronari dicitur, dum haec triumphata coronae ministrant materiam Ille quidem per tribulationis tolerantiam coronatur, qui mitis, qui mansuetus, qui velut agnus de tribulatione magna venit, qui in charitate venit candidatus, non consumptus, quem nulla impatientiae et murmuris macula denigrat. Hi sunt qui de Libano veniunt, et coronantur de capite Amana et Sanir, de cubilibus leonum,
Abbreviated transcription (Latin):
perspicax sit. Bona siquidem in de
um: cordis intentio pura. S quid
si pigra sit si emortua: si nil h̃ns ui
tentio pura quam uiuidam reddit
et uelut ammatam: feruida ⁊ dul¬
cis affectio. Affem hunc qui est acsi
quedam anima boni ꝓpositi in for¬
mat meditatio si discreta est: et re¬
fouet si discreta est. crebra. funicło
sic tripliciter nexo ad meritum re¬
posite corone quid ub̃uis: ad expe¬
rimentum quid exp̃ssius: An nõ
tͥ uidetur inuitare et quasi tripli¬
citer dicere uenr: hec trina dilectio.
Deuiq quasi inuitat dum confert
ad audaciam pro merito: et auidi¬
tatem ꝓ exꝑimento. ueni inquit de
lybano: ueni coronaberis. In apoca¬
lipsi quasi de lybano uenientes sͤ
legis. hii qui amicti sunt stolis al¬
bis: qui sunt et unde uenerunt:
Hii sunt inquit qui uenerunt ex
suas canclidas fecerunt in sanguine
agni. utiq credendi fide. et conu̾san¬
di forma. Qui in tribulatione sua
secuntur hunc agnum non aꝑien¬

Expanded text:
perspicax sit. Bona siquidem cordis perspicax sit. Bona siquidem cordis in Deum intentio pia: sed quid, si pigra sit, si emortua, si nihil habenstentio pura, quam vividam reddit et velut animatam fervida et dulcis affectio. Affectum hunc, qui est quasi quaedam anima boni propositi, informat meditatio, si discreta est; et refovet, si crebra est. Funiculo sic tripliciter nexo, ad meritum repositae coronae quid uberius, ad experimentum quid expressius? An non tibi videtur invitare, et quasi tripliciter dicere Veni, haec trina dilectio? 4. Denique quasi invitat, dum confert et audaciam pro merito, et aviditatem pro experimento. Veni, inquit, de Libano, veni, coronaberis. In Apocalypsi quasi de Libano venientes sic legis: Hi qui amicti sunt stolis albis, qui sunt, et unde venerunt? Hi sunt suas candidas fecerunt in sanguine Agni: utique et credendi fide, et conversandi forma, qui in tribulatione sua sequuntur hunc Agnum, non aperien
Abbreviated transcription (Latin):
amorem. Amor mut᷑ non est uss̃i
ht̃ uocis. Quod enim continet oñ
nitas si non potius idemptitas
caritatis ad sp̃m. Illa continet oĩa
quia plenitudo legis est caritas
Sp̃c loquitur mysteria: et amato¬
ria plane loquitur. Ip̃e sp̃c reddit
sensus amoris est: et desiderii uo¬
ta instar hñt uocis. Exꝑimentũ
gre ip̃m est utiq quod loquitur
quod inuitat quod dicit uenide
lybano. ber uocat fortasse idciro
quod funiculus triplex difficile
rumpit᷑. benax enini funiculus i
mor affectuosa trahit: cui est id
ip̃m alloqui quod allicere. Nichil
hentius. Audi quomodo lex diui¬
na triplicem huiꝰ ostendit nexum
funiuuili. Diliges dñm deum tuũ
ex toto corde tuo et ex tota anima
tua: et ex omnimente tua. Ac si di¬
cat. Diliges dominum deum tu¬
um cordis ꝓposito anime affcli ui¬
tali integro: et rationabili quodam
mentis arbitrio. Ut amoris in te pro¬
positum sit et ip̃mꝓpensum sit:⁊

Expanded text:
amorem. Amor mutus non est, usum amorem. Amor mutus non est, usum habet vocis. Quod enim continet omninitas, si non potius identitas, charitatis ad Spiritum. Illa continet omnia, quia plenitudo legis est charitas . Spiritus loquitur mysteria , et amatoria plane loquitur. Ipse Spiritus redsensus amoris est et desiderii, vota instar habens vocis. Experimentum gratiae ipsum est utique quod loquitur, quod invitat, quod dicit: Veni de Libano. Ter vocat, fortasse idcirco quod funiculus triplex difficile rumpitur. Tenax enim funiculus, amor. Amor affectuose trahit cui est id ipsum alloqui, quod est allicere. Nihil hentius. Audi quomodo lex divina triplicem hujus ostendit nexum funiculi. Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, ex tota anima tua, et ex omni mente tua . Ac si dicat: Diliges Dominum Deum tuum cordis proposito, animae affectu vitali, integro et rationabili quodam mentis arbitrio; ut amoris in te et propositum sit, et ipsum propensum sit, et
Abbreviated transcription (Latin):
nunc quomͦ et offensa excluditur
et grã comiñdatur: ⁊ sola gr̃a. bota
inquit pulchia es amica mea: ⁊ ma¬
cula non est in te. Blanclunenta
huiꝰmodi non uidentur indulgẽ¬
tis s diligentis: s amantis s am¬
mirantis. Oblectatus pulcritudĩe
optat p̃sentiam. Ueni de lybano ue¬
ni de lybano: ueni coronaberis. In¬
uitatio crebra prodit affectum: uota
manifestat. Alii terne uocationis
scrutentur sacramenta et gradus
assignent: mͥ quidem suffiuit cliui¬
ne maiestatis humanam adu̾sus
anuam affectum mirari. Istud
sufficit: s ip̃e succumbo. Utinam ni¬
chil m̾ incumbat negocii nͥ suspen¬
so semꝑ stupore mirari impensã
grãm: ita tamen ut ammiratio¬
ni huic uota iungantur et ger¬
mana sit caritas. affectꝰ enimaf¬
fectum meretur. ⁊ abyssus abys¬
sum similem ꝓuocat: in uoce pro¬
fluentium cataractaꝵ. Bonesiqͥ¬
dem cataracte sunt que tuũ iħ̾u
bone stillant affectum: infundũt

Expanded text:
nunc quomodo et offensa excluditur, nunc quomodo et offensa excluditur, et gratia commendatur et sola gratia. Tota, inquit, pulchra es, amica mea, et macula non est in te. Blandimenta hujusmodi non videntur indulgentis, sed diligentis, sed amantis, sed admirantis. Oblectatus pulchritudine, optat praesentiam. Veni de Libano, veni de Libano: veni, coronaberis. Invitatio crebra prodit affectum, vota manifestat. 3. Alii trinae vocationis scrutentur sacramenta, et gradus assignent: mihi quidem sufficit divinae majestatis humanam adversus animam affectum mirari. Istud sufficit, sed ipse succumbo. Utinam mihi nibil incumbat negotii, nisi suspenso semper stupore mirari impensam gratiam, ita tamen ut admirationi huic vota jungantur, et germana sit charitas. Affectus enim affectum meretur, et abyssus abyssum similem provocat in voce profluentium cataractarum . Bonae siquidem cataractae sunt, quae tuum, bone Jesu, distillant affectum, infundunt
Abbreviated transcription (Latin):
spũalis anima ꝑ orationis et cõtem¬
plationis usum in suꝑnis suspen¬
ditur sicut lucida nubes et leius: to¬
ta interim pulchra est quia tota a¬
mica est et macula carens: quia ĩ
feruide caritatis uersa colorem. Ho¬
ra ista glõsam sibi sponsam exhibet
non habentem maculam nec rugã:
mundans illam non tam in sangͥ¬
ne quam inlumine suo. Quom ñ
tota pulchra: in quatam exp̃ssa
diuine pulcͥtudinis spẽs apparet.
Quam michi dabis animam qmͣ
audeas ex toto pulchram diffinre.
nisi in hac hora tantum quando ꝑ
amoris estum plus imbuitur qͣm
induitur sp̃e sponsi: auis quidem
horis sine macula deputatur dum
culpa non imputatur: hoc autem
momento quod sine macula dici¬
tur non ẽ inclulgentie s dilectioĩs
s desiderii s deuotionis. Quis enĩ
dabitur uenie locus: ubi uota ca¬
ritatis exestuant: Amor indulgen¬
tia non eget. botum enun gratio¬
sum ẽ: ubi solus est. Deniq uide

Expanded text:
spiritualis anima per orationis et contemspiritualis anima per orationis et contemplationis usum in supernis suspenditur, sicut lucida nubes et levis; tota interim pulchra est, quia tota amica est; et macula carens, quia in fervidae charitatis versa est colorem: hora ista gloriosam sibi sponsam exhibet, non habentem maculam vel rugam, mundans illam non tam in sanguine, quam in lumine suo. Quomodo non tota pulchra, in qua tam expressa divinae pulchritudinis species apparet? Quam mihi dabis animam, quam audeas ex toto pulchram definire, nisi in hac hora tantum, quando per amoris aestum plus imbuitur, quam induitur specie Sponsi? Aliis quidem horis sine macula deputatur, dum culpa non imputatur. Hoc autem momento quod sine macula dicitur, non est indulgentiae, sed dilectionis, sed desiderii, sed devotionis. Quis enim dabitur, veniae locus, ubi vota charitatis tantum exaestuant? Amor indulgentia non eget: totum enim gratiosum est, ubi solus est. Denique vide
Abbreviated transcription (Latin):
cbra es amica mea: qmͣ pulchra. ħ
autem teruo in loco totam pulchrã
diffinit. Iilis in locis uel demõsit
quod pulchra est uel iuatur qd̃
tam pulchra ẽ non diffinite leter¬
minat quod ip̃a sit ex integro pulc:
sicut in p̃senti. Tota pulchra es ami¬
ca mea. Quomodo non tota pultͣ: pl̾¬
chritudini et toti pultͥtudin colla-¬
terata ex toto: Quomͦ non tota pul¬
chraz in quam lucis eterne candor
immñsus emanat: Sene tota pulcͣ
et suꝑpulchra: in quam ub̃i illap¬
su sese transfundit omnis pulcͥtu¬
nn exaltata quidem est suꝑ sydera:
spẽs tamen pulcͥtudinis eius ĩ spon¬
sa.Spẽs inquit eius in nubib celi.
Quaindui sponsa nubes celi est nubeͤ
lucida et leius. et quasi accedens ad¬
solem et ip̃m suscipiens: tam dui
ea solus solis splendor relucet ⁊ pul¬
chritudinis eius spẽs manet. Plane
ninc nubes est sponsa: quando spi¬
ritualis optinet affectionis leuitatẽ
et lucem intelligentie. Quam du

Expanded text:
chra es, amica mea! quam pulchra es! Hoc chra es, amica mea! quam pulchra es! Hoc autem tertio in loco totam pulchram definit. Illis in locis vel demonstrat quod pulchra est, vel miratur quod tam pulchra est: non tamen definite determinat quod ipsa sit ex integro pulchra, sicut in praesenti: Tota pulchra es, amica mea. Quomodo non tota pulchra pulchritudini, et toti pulchritudini collaterata ex toto? Quomodo non tota pulchra, in quam lucis aeternae candor immensus emanat. Bene tota pulchra, et superpulchra, in quam uberi illapsu sese transfudit omnis pulcni. Exaltata quidem est super sidera, species tamen pulchritudinis ejus in sponsa. Species, inquit, ejus in nubibus coeli. Quamdiu sponsa nubes coeli est, nubes lucida et levis, et quasi ad solem accedens, et ipsum suscipiens, tamdiu in ea solus Solis splendor relucet, et pulchritudinis ejus species manet. 2. Plane tunc nubes est sponsa, quando spiritualis obtinet affectionis levitatem, et lucem intelligentiae. Quamdiu
Abbreviated transcription (Latin):
nõ: ueni coronab̾is. Quis m̾dabit
istud trium ut sic dicam dierum
iter conficere: Quis inquam cla¬
bit michi hanc uiam udefesso cͣ¬
su ꝑcurrere: uie iste uie pulchre et
bano ad lybanum: de lybano ad
regnum. Nam sponsa ad coronã
uocata: inuitata uidetur in reg¬
nandi consortium. Dulcis est hic
ie terminus: s nchilommꝰ dulcĩ
ẽ transitus. Quid in dulcis qui ne¬
scit a lybano deflectere: Non ẽ hec
uia lata. non est hec uia laica: nͨ
potest ꝑ illam transire pollutꝰ. Non
est currentis neq uolentis: s mise¬
rentis dei. Miserentis cur dico. Dix¬
issem melius cdesid̾antis. An none¬
stuantis desiderii uota designat
argumentum ẽ: quod tercio uocat.
ꝑcurre ammo p̃cedentia cantici
huiꝰ: nusqͣm reperies uel tam crebro
uocatam uel tam expresse commẽ¬
datam pulchrituclinem sponse. b̾
uocat: et totam pulchram dicit. De¬
niq in p̃ceclentib sic hẽs. Ecce tu
pulchra es amica mea: ecce tu pul¬
chra. Et iterum alibi. O quam pul¬

Expanded text:
no; veni, coronaberis. Quis mihi dabit istud trium ut sic dicam dierum iter conficere? quis, inquam, dabit mihi hanc viam indefesso incessu percurrere? Viae istae, viae pulchrae, et bano ad Libanum, de Libano ad regnum. Nam sponsa ad coronam vocata, invitata videtur ad regnandi consortium. Dulcis est hic viae terminus, sed nihilominus dulcis est transitus. Quidni dulcis, qui nescit a Libano deflectere? Non haec est via lata, non haec est via laica, nec potest per eam transire pollutus. Non est currentis, nec volentis, sed miserentis Dei . Miserentis cur dico? dixissem melius, Desiderantis. An non aestuantis desiderii vota designat argumentum est quod tertio vocat. Percurre animo praecedentia Cantici hujus, nusquam reperies vel tam crebro vocatam, vel tam expresse commendatam pulchritudinem sponsae. Ter vocat et totam pulchram dicit. Denique in praecedentibus sic habes: Ecce tu pulchra es, amica mea, ecce tu pulchra . Et iterum alibi: O quam pul