comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
fassiam solue. Multũ mali sb̾ illa latet.¶Qs de aliis loquor si
ppeudẽ te uoles. Sepone pectiũa. domu dignitate. Int̾ te ip̃e con¬
scidera. non qualis sis aliis credas. Uale.
Ueris incidisse te ĩ hoĩe ĩgratu. si hoc mic pͥmu age aut
fortime/ aut diligentie tue gras. ẜ nil face̾ hoc loco dili¬
gentia põt nisi te malignũ nam si hoc piculũ uitare uolucris
nõ dabis bũfitia. ita neapud aliũ peant apud te pibut. I nõ
respondeat potius ꝙ non deut̾. Et post malã segete sereudũ est.
Sepe quicꝗd ꝓierat assidua ĩfellicis soli sterilitate uniꝰ anni
restituit ubertas. Est tanti ut gratu ĩueias exꝑiri & ĩ gratos
nemo lit tar c̾ta ĩ bu̾fitiis manũ ut nõ sepe falat᷑. aberret̾
ut aliqñ hereat. Post natifragiu maia̾ temptant᷑ fẽn̾atorẽ nõ
fiurat a foro cohactor. Cito ĩ hecti ocio uita torpebit si reluiq̃n¬

Expanded text:
fasciam solve; multum mali sub illa latet. Quid de aliis loquor ? Si fasciam solve; multum mali sub illa latet. Quid de aliis loquor ? Si perpendere te voles, sepone pecuniam, domum, dignitatem, intus te ipse considera. Nunc qualis sis, aliis credis. VALE uerens incidisse te in hominem ingratum. Si hoc nunc primum, age aut fortunae aut diligentiae tuae gratias. Sed nihil facere hoc loco diligentia potest nisi te malignum. Nam si hoc periculum vitare volueris, non dabis beneficia; ita ne apud alium pereant, apud te peribunt. Non respondeant potius quam non dentur. Et post malam segetem serendum est; saepe quicquid perierat adsidua infelicis soli sterilitate, unius anni restituit ubertas. Est tanti, ut gratum in venias, experiri et ingratos. Nemo habet tam certam in beneficiis manum, ut non saepe fallatur; aberrent, ut aliquando haereant. Post naufragium maria temptantur. Faeneratorem non fugat a foro decoctor. Cito inerti otio vita torpebit, si relinquen
Abbreviated transcription (Latin):
elatꝰ ĩcedit &e hoc ⁊esupinꝰ dicit ĩꝑo agis. Regna liquit nichi
pelops qua ponto abeles atq abionio mari urget᷑ yshiuos. Siuit
& fidutia uitiũ timidus ait ꝙ insi quieris menelac hac destã
occides. diurnu accipit ĩ centuculo dormit Ildem de istis licet
oĩb dicas. quos sup̃ capita hoũi sup̃q turba delicatos lecti¬
ca suspendit. oiũ istoꝵ ꝑsonata felicitas ẽ ꝯtempnes illos
si despoliau̾is. Equii empturꝰ solui iubes stratu detrahis ue¬
stimenta uenalib. nequa uitia corporis latrat. hoĩe ĩuolu¬
tum existimas. magones quicquid quod displiceat aliquo
lenocinio abscundiit. Itaq ementib ornamẽta ip̃a suspecta
st̃ sine crus aligatu siue brachiũ aspices̃ mdari uibes & ip̃
tibi corpꝰ hostendi. Rides illu sythue sarmathie ue regem
insignis capitis decoꝵ. si uis illũ extimare totũq scire qualis

Expanded text:
latus incedit et haec resupinus dicit En impero Argis; regna mihi liquit latus incedit et haec resupinus dicit En impero Argis; regna mihi liquit Pelops, Qua ponto ab Helles atque ab Ionio mari Urgetur Isthmos, servuet fiducia virium tumidus ait: Quod nisi quieris, Menelae, hac dextra occides, diurnum accipit, in centunculo dormit. Idem de istis licet omnibus dicas, quos supra capita hominum supraque turbam delicatos lectica suspendit; omnium istorum personata felicitas est. Contemnes illos, si despoliaveris. Equum empturus solvi iubes stratum, detrahis vestimenta venalibus, ne qua vitia corporis lateant; hominem involutum aestimas ? Mangones quicquid est, quod displiceat, aliquo lenocinio abscondunt, itaque ementibus ornamenta ipsa suspecta sunt. Sive crus alligatum sive brachium aspiceres, nudari iuberes et ipsum tibi corpus ostendi. Vides illum Scythiae Sarmatiaeve regem insigni capitis decorum ? Si vis illum aestimare totumque scire, qualis sit,
Abbreviated transcription (Latin):
dato pro capite nuant. ¶Tu ei nõ ꝯcupisces ꝙͣticũq ad liber ⁊ ꝑͥ¬
tate ꝑuenire: qui te in illa putas natu. Quid ad archa
tuã respicis: emi nõ põt. I taq ĩ tabelas uanũ cõycit᷑ nomiẽ
libertatis quã uec qui emerut hũt nec qui uendideriit. tibi
des oportet. istud bonũ ate petas libera te pͥmĩ a metu mor¬
tis. illa nobis uigu ĩ poit. deinde metũ pauꝑtatis. ISi uis ͣ ꝓͥ¬
cidit cura uelut nubes leuis transit hoꝵ qui felices uocãt
hylaritas ficta ẽ aut grauis de suppurata tristitia. So quide
grauior qr ĩt̾duz no l palaz cẽ misos s int̾ crũpnas cor ip̃z
exedentes necẽ ẽ agere felice.I Sepiꝰ hoc exemplo mͥ utẽ q¬
du ẽ nec ci ullo efficatiꝰ expͥmit᷑. hic humaue uite nũmis
qui nobis ꝑtes has qͥs male aginiꝰ assignat ille q ĩ scena

Expanded text:
dato, pro capite numerant; tu non concupisces qualiacumque ad liberdato, pro capite numerant; tu non concupisces qualiacumque ad libertatem pervenire, qui te in illa putas natum ? Quid ad arcam tuam respicis ? Emi non potest. Itaque in tabulas vanum coicitur nomen libertatis, quam nec qui emerunt, habent nec qui vendiderunt. Tibi des oportet istud bonum, a te petas. Libera te primum metu mortis: illa nobis iugum inponit; deinde metu paupertatis. Si vis cidit cura, velut nubes levis transit. Horum, qui felices vocantur, hilaritas ficta est at gravis et subpurata tristitia, eo quidem gravior, quia interdum non licet palam esse miseros, sed inter aerumnas cor ipsum exedentes necesse est agere felicem. Saepius hoc exemplo mihi utendum est, nec enim ullo efficacius exprimitur hic humanae vitae mimus, qui nobis partes, quas male agamus, adsignat. Ille, qui in scaena
Abbreviated transcription (Latin):
do. ꝙͣ ĩbecili aĩo fit quoꝵ lactos hum̾osq miram̃. I illud
maxie reuoluo mecu si corpꝰ ꝑduci ex̾citatioe ad hac̃ patiẽtia
pot qua & puguos parit̾ & calces non uniꝰ hoĩs ferat qͥ solez
ardentissimũ ĩ feruentissimo pulue̾ sb̾stinẽs aliꝗs & sanguine
suo mades̃ diem ducat. Qͣto faciliꝰ auis coroborari possit ut
fortune ictꝰ ĩuictꝰ excipiat ut proiectꝰ ut ꝯculcatꝰ exurgat. Cor¬
pus ei multis eget zeb ut ualeat aĩis ex se crescit se ip̃e alit
se ex̾cet. Illis małto cibo młta poticẽ opꝰ ẽ młto oleo longa deĩq
oꝑa tibi ꝯtinget uirtꝰ sine apparatu sine impensa. Quicꝗd face᷑
te pot bonũ tecum e. ¶ Quid tibi opus ẽ ut sis bonus uele. ÷ ꝑs
Quid at meliꝰ potes uele ꝙͣ eriꝑe te huic ẜuituti q̃ omẽs pre¬
mit quã mancipia quoq ꝯditionis extreme & in his sordibul

Expanded text:
do; quam inbecilli animo sint, quorum lacertos umerosque miramur. Illud do; quam inbecilli animo sint, quorum lacertos umerosque miramur. Illud maxime revolvo mecum: si corpus perduci exercitatione ad hanc patientiam potest, qua et pugnos pariter et calces non unius hominis ferat, qua solem ardentissimum in ferventissimo pulvere sustinens aliquis et sanguine suo madens diem ducat; quanto facilius animus conroborari possit, ut fortunae ictus invictus excipiat, ut proiectus, ut conculcatus exsurgat. Corpus enim multis eget rebus, ut valeat; animus ex se crescit, se ipse alit, se exercet. Illis multo cibo, multa potione opus est, multo oleo, longa denique opera; tibi continget virtus sine apparatu, sine inpensa. Quicquid facere te potest bonum, tecum est. Quid tibi opus est, ut sis bonus ? Velle. Quid autem melius potes velle quam eripere te huic servituti, quae omnes premit, quam mancipia quoque condicionis extremae et in his sordibus
Abbreviated transcription (Latin):
siue ĩparatꝰ ac subito. Nichil simulatio proficit paucis ĩpo¬
nit̾᷑ leuit̾ extrinsecꝰ inducta faties. Ueritas in om̃ez partez
sui cadez ẽ. Que decipuĩt nichil hũt solidi. Tenue ẽ men¬
irrũpit uemo cogitatioe meã ĩpediet q̃ hac ip̃a fiducia
procedit audatiꝰ. Non crepuit subide hostiũ nõ aleuabr̃
suã seq̃nti uia. I Non gͦ sequor priores: facio s per¬
mitto mͥ & ĩuenire aliquid &e mutare a relinq̃re nõ ẜuio
illis. s assentio. ¶Magnu tñ u̾bu dixi ꝗ mͥ silentiũ¬
ꝓmitteba e sine ĩterpellatiõe secretu. Etce ĩgeus clamor
ex fastidio profert & me non excutit mͥ. S ĩ huiꝰ ip̃iꝰ
rei ꝯtentiõe trausfert. ¶ Cogito mecu ꝙͣ młti corpora
ex̾ceãt ĩgenia ꝙͣ pauci. quautꝰ ad spectaculu non fidele
ae luxuriosa fiat ꝯcursus. Qͣta sit circa artes bonas solitu¬

Expanded text:
sive inparatus ac subito. Nihil simulatio proficit. Paucis inposive inparatus ac subito. Nihil simulatio proficit. Paucis inponit leviter extrinsecus inducta facies; veritas in omnem partem sui eadem est. Quae decipiunt, nihil habent solidi. Tenue est meninrumpet, nemo cogitationem meam impediet, quae hac ipsa fiducia procedit audacius. Non crepuit subinde ostium, non adlevabisuam sequenti viam. Non ergo sequor priores ? Facio, sed permitto mihi et invenire aliquid et mutare et relinquere. Non servio illis, sed adsentior. Magnum tamen verbum dixi, promittebam et sine interpellatore secretum. Ecce ingens clamor ex stadio perfertur et me non excutit mihi, sed in huius ipsius rei contentionem transfert. Cogito mecum, quam multi corpora exerceant, ingenia quam pauci; quantus ad spectaculum non fidele et lusorium fiat concursus, quanta sit circa artes bonas solitu
Abbreviated transcription (Latin):
tia non ignotos solu huiss. s pene ĩ auditos. nũꝗd ergo nõ
postea ꝙͣ ec̃ desierat ĩuentꝰ est: nũquid non opinio ciꝰ euituit
hec metrodorus quoq ĩ quada epła ꝯfitet᷑ se & epicurũ non
satis enituisse s post se a epicurũ magnũ paratũq no¬
men hĩcuros eos qui uoluisset y cadez nestigia ire I nulla sꝑͥ¬
uirtꝰ iacet & latuisse non ip̃iꝰ ẽ dampnu. Rei̾et qui ꝯdam
& scculi sui maliguitate ꝯp̃ssa dies publicet. paucis nat̾
ẽ qui ppłm etatis sue cogitat. Multa ãnoꝵ millia młta
scilentiũ liuor ĩdix̾it. Ueĩent qui sine offeusa sic̃ gra
ĩdicet. Si qd̾ ẽ p̃tiu uirtutis ex fama nec hoc int̾it.
ad nos quider nichil ꝑtiuebit posteroꝵ bino tñ &ẽ sentiẽ
Retulit gra si mõ illã bona sequtꝰ ẽ fide. Si se nõ exor¬
nauit &e pinxit s ide fuit sine ex denũtiate iudebat᷑

Expanded text:
cia non ignotos solum habuisset, sed paene inauditos. Numquid ergo non cia non ignotos solum habuisset, sed paene inauditos. Numquid ergo non postea quam esse desierat, inventus est ? Numquid non opinio eius enituit? Hoc Metrodorus quoque in quadam epistula confitetur, se et Epicurum non satis enotuisse; sed post se et Epicurum magnum paratumque nomen habituros, qui voluissent per eadem ire vestigia. Nulla virtus latet, et latuisse non ipsius est damnum. Veniet qui conditam et saeculi sui malignitate conpressam dies publicet. Paucis natus est, qui populum aetatis suae cogitat. Multa annorum milia, multa silentium livor indixerit, venient qui sine offensa, sine gratia iudicent. Si quod est pretium virtutis ex fama, nec hoc interit. Ad nos quidem nihil pertinebit posterorum sermo; tamen etiam rettulit gratiam, si modo illam bona secutus est fide, si se non exornavit et pinxit, sed idem fuit, sive ex denuntiato videbatur,
Abbreviated transcription (Latin):
insenda qr sep̃b aliqñ ĩ adu̾so ẽ maior quo ẜior ubi
ĩuidia secessit. ¶ oꝵͣ diu uidebat᷑ furẽ demoritꝰ uix re¬
cepit Socrate fama ꝙ diu catone ciuitas ignorauit
respuit nec ĩtelexit nisi cu ꝑdiderit. iutilii ĩnocẽtia ac
uirtꝰ latẽt ni accepisset ĩuiriã dũ uiolat᷑ effulsit. nũquid
non sorti sue grãs egit. & exiliũ suii ꝯpłexus ẽ: de hiis lo¬
quor quos illustrauit fortuna du uexat. Qͣd̾ multoꝵ
profectꝰ ĩ notitiã euasere post ip̃os q multos fama nõ recepit
s euut.Iides epicurũ quẽ tantope non tm̃ cruditores s zpͥ
hec quoq ĩꝑitoꝵ turba miret᷑. rlic iguotꝰ ip̃is atheis fuit
circa quas delituerat. Multis itaq iã anis Metrodoro suo
suꝑstes ĩ quadam epła sua cu amicitiã sua metrodori grata
ꝯmemoratice ceciniss hoc nouissime adiecit. I lichil sibi
ae metrodoro ĩt̾ bona tanta nocuisse ꝙ ip̃os illa nobił gre¬

Expanded text:
se praebet, aliquando in averso est maiorque quo serior, ubi invidia secessit. Quamdiu videbatur furere Democritus ! Vix recepit Socraten fama. Quamdiu Catonem civitas ignoravit! Respuit nec intellexit, nisi cum perdidit. Rutili innocentia ac virtus lateret, nisi accepisset iniuriam; dum violatum effulsit. Numquid non sorti suae gratias egit et exilium suum complexus est? De his loquor, quos inlustravit fortuna, dum vexat; quam multorum profectus in notitiam evasere post ipsos ! Quam multos fama non excepit, sed eruit! Vides Epicurum quantopere non tantum eruditiores, sed haec quoque imperitorum turba miretur. Hic ignotus ipsis Athenis fuit, circa quas delituerat. Multis itaque iam annis Metrodoro suo superstes in quadam epistula, cum amicitiam suam et Metrodori grata commemoratione cecinisset, hoc novissime adiecit, nihil sibi et Metrodoro inter bona tanta nocuisse, quod ipsos illa nobilis Grae
Abbreviated transcription (Latin):
niendu satis ualce ad quod phibendu paꝵ ualui. Eu faci¬
lius sit exludere q admissa ꝯpͥme. ¶ Quida ita disti̾ũt 3ͣ ps
ut dicent. tempans ac prudens poĩtione quide mẽtis & hĩtu
tranqlus est. Euentu u̾o non ẽ. Nam quantu adhitu mẽtis
sue non ꝑturbat᷑ nec ꝯtristat̾ nec tunet. s nilte extrĩsecꝰ

Expanded text:
mendum satis valeo, ad quod prohibendum parum valui, cum facilius sit excludere quam admissa conprimere? Quidam ita distinxerunt, ut dicerent: " Temperans ac prudens positione quidem mentis et habitu tranquillus est, eventu non est. Nam, quantum ad habitum mentis suae, non
Abbreviated transcription (Latin):
hũtib pessimũ ẽ ¶Torquet ĩgratꝰ se & macerat oditq accepta qr
redditũs ẽ et extenat. ĩuirias u̾o dillatat atq auget ꝗd aũt
eo misius cui biifitia excidũt herẽt ĩuirie. At ꝯͣ sapia exornat¬
omẽ bũfitiũ ac sibi ipã comidat & se assidua eiꝰ ꝯmenioratiõe delec¬
tat. Malis una uoluptas ẽ et hec breuis duz accipuũt hñfitia
exquib sapienti longu gaudiũ manet ac ꝑemine. Non ẽĩ
illud accipe s accepisse delectat quod ĩ mortale ẽ & assiduii. Illã¬
non u̾tit oĩa ĩ peiꝰ nec querit cui imputet casu & peccata hou̾̃i
ad fortuuã poti refert. nõ calũpuiãt᷑ u̾ba nec uultꝰ. Quicꝗd
accidit benigue ĩt̾petrando leuat nec offense potiꝰq offitii
mennit. Quancu põt ĩ priore ac moliore se memoria detinet
nec mutat aui adu̾sꝰ bñ m̾itos nisi młtũ male fcã p̃cedũt

Expanded text:
habentibus pessimum est. Torquet ingratus se et macerat; odit, quae accepit, quia habentibus pessimum est. Torquet ingratus se et macerat; odit, quae accepit, quia redditurus est, et extenuat, iniurias vero dilatat atque auget. Quid autem eo miserius, cui benefiomne beneficium ac sibi ipsa commendat et se adsidua eius commemoratione delectat. Malis una voluptas est et haec brevis, dum accipiunt beneficia, ex quibus sapienti longum gaudium manet ac perenne. Non enim illum accipere, cui inputet casum, et peccata hominum ad fortunam potius refert. Non calumniatur verba nec vultus; quicquid accidit, benigne interpretando levat. Non offensae potius quam officii meminit. Quantum potest, in priore ac meliore se memoria detinet nec mutat animum adversus bene meritos, nisi multum male facta praecedunt
Abbreviated transcription (Latin):
dixi maiore tuo q alt̾ius bono gratꝰ es. Illi ei eĩ nulgaris & cottidia¬
na res ꝯtingit recipẽ qd̾ dederat. tibi in magꝰ & ex bt̾issimo aĩ statu
ꝑstã gratu fuisse. Nam si malitia miẜos facit uirtꝰ bt̃os gratũ
aut̃ cẽ uirtꝰ ẽ Rem usitata ⁊eddidisti ĩ extimabilẽ ꝯsecutꝰ es ꝯscĩa¬
grati q̃ nisi in aĩuz diuinu fortimatuq non puenit. ¶ In ꝯͣriũ
cuit huic affectu suma ĩfelicitas u̾get. Nemo si ĩgratꝰ ẽ miscr
crit. nõ differo illu statim misct ẽ. Itaq ĩgrati eẽ uitemꝰ non
aliena cã s nr̃a. Alinimũ ex nequitia leuissimũq ad alios ⁊eddũ¬
dat. quod pecimũ ex illa ẽ. Et ut ita dica spississimũ domi re¬
remanet. & p̾mit hñte.¶ Queadmõ attaliis nost̾ dice̾ solebat
malitia ip̃a maxĩa ꝑte ueneni sui bibit Illud uenenũ qd̾ ẜpen¬
tes ĩ alienã ꝑuitie ꝓferut siue sua ꝯtinẽt. non c̃ huic simile hoc

Expanded text:
dixi, maiori tuo quam alterius bono gratus es. Illi enim vulgaris et cottidiana res contigit, recipere, quod dederat, tibi magna et ex beatissimo animi statu profecta, gratum fuisse. Nam si malitia miseros facit, virtus beatos, gratum autem esse virtus est, rem usitatam reddidisti, inaestimabilem consecutuius bono gratus es. Illi enim vulgaris et cottidiana res contigit, recipere, quod dederat, tibi magna et ex beatissimo animi statu profecta, gratum fuisse. Nam si malitia miseros facit, virtus beatos, gratum erit. Non differo illum, statim miser est. Itaque ingrati esse vitemus, non aliena causa, sed nostra. Minimum ex nequitia levissimumque ad alios redundat. Quod pessimum ex illa est et, ut ita dicam, spississimum, domi remanet et premit habentem, quemadmodum Attalus noster dicere solebat: "malitia ipsa maximam partem veneni sui bibit." Illud venenum, quod serpentes in alienam perniciem proferunt, sine sua continent, non est huic simile; hoc
Abbreviated transcription (Latin):
euis freno temꝑare affectib effrcnatissis astrahi. Quid pro¬
tum. ad uixte nichil. Nam a he uilles ex professo artes
q̃ manu ꝯstãt ad instra uite plurimũ ꝯferũt tñ ad uir¬
tute nõ ꝑtinẽt. Cuare gͦ liberalib stridiis filios errudi¬
pparat. ꝙ admõ pͥma illa ut antiqui uocabat litt̾atura ꝑ quã puei̾s
clemẽta tradunt᷑ non docet liberales artes s mox ꝑcipiẽdis lo¬
cu parat. Sic liberales artes non ꝑducut ad uirtute aũi s¬

Expanded text:
eius freno temperare, adfectibus effrenatissimis abstrahi ? Quid proeius freno temperare, adfectibus effrenatissimis abstrahi ? Quid protum, ad virtutem nihil. Nam et hae viles ex professo artes, quae manu constant, ad instrumenta vitae plurimum conferunt, tamen ad virtutem non pertinent. "Quare ergo liberalibuspraeparant. Quemadmodum prima illa, ut antiqui vocabant, litteratura, per quam pueris elementa traduntur, non docet liberales artes, sed mox percipiendis locum parat, sic liberales artes non perducunt animum ad
Abbreviated transcription (Latin):
si parcit. S ne sic quide falit. Nã quẽ ad mo scio oĩa acci¬
dere sic scio & non utiq casura. utiq sccũda expecto. Malis
paratus sura Nn illo feras me nece̾ ẽ non ꝑ p̾scaptũ eũtẽ.
Non eiz aducor ut in nũͣ liberaliũ artiuz pictores recipia
non magis q statuarios aut marmorarios aut coteros lu¬
xuirie ministros. Eque luctatores & tota oleo ac luto cõ¬
stantẽ scia expello ex hiis studiis liberalib: aut & unguẽ¬
tarios recipiã ⁊ coquos acetis uoluptatib uris ingenia
accomodãtes sua. Quid cĩ oro te liberale hñt isti teiuni uo¬
mitores quoꝵ corpora ĩ sagina. ai in macie ac uet̾u sunt.
an liberale studiũ cẽ iuuentuti nr̃e Eredimꝰ qͣ maiores
ur̃i rectã exercuerũt hastilia iacẽ. sude torquere. Equũ
agitare arma tractare. nichil liberos suos docebat qd̾ discẽ¬

Expanded text:
si parcit, sed ne sic quidem fallit. Nam quemadmodum scio omnia accisi parcit, sed ne sic quidem fallit. Nam quemadmodum scio omnia accidere posse, sic scio et non utique casura. Utique secunda expecto, malis paratus sum. In illo feras me necesse est non per praescriptum euntem. Non enim adducor, ut in numerum liberalium artium pictores recipiam, non magis quam statuarios aut marmorarios aut ceteros luxuriae ministros. Aeque luctatores et totam oleo ac luto constantem scientiam expello ex his studiis liberalibus; aut et unguentarios recipiam et cocos et ceteros voluptatibus nostris ingenia accommodantes sua. >Quid enim, oro te, liberale habent isti ieiuni vomitores, quorum corpora in sagina, animi in macie et veterno sunt ? An liberale studium istuc esse iuventuti nostrae credimus, quam maiores nostri rectam exercuerunt hastilia iacere, sudem torquere, equum agitare, arma tractare ? Nihil liberos suos docebant, quod discen
Abbreviated transcription (Latin):
frigida saturni se se quo stella receptes. Quot siguis celi cile¬
mꝰ erret in orbes hec scire quid proderit. ut solicitus sim.
faciet occasu uidente saturno potius ꝙͣ hoc discam ubiꝯq sunt
ista propitia ce̾ uec posse mutati. agit illa ꝯtinuus ordo fa¬
toꝵ & in cuitabilis cursus ꝓ statutas uices ⁊emeãt. & effrctꝰ reꝵ
Quid ĩ mutabilis ⁊ ei notitia ꝓfitiet. Siue significat. quid re¬
fert prouidẽ quod effugẽ nõ possis. Scias an nescias fient¬
ista. si u̾o solez ad rapidu stelasq seq̃ntes ordiẽ respicies
nũqͣ te crastia falat hora. nec ĩscidiis noctis capie̾ scuere
satis hũdeq ꝓuisũ ẽ ut ab ĩscidiis tutꝰ ee̾ nũquid me cra¬
stina non falit hora. falit ei qd̾ nescienti eueĩt Ego ꝗd fu¬
tuꝵ sit nescio quid fieri possit scio. Ex hoc nichil despabo
totu expecto. Si quid remittit᷑ boni ꝯsulo falit me hora

Expanded text:
Frigida Saturni sese quo stella receptet, Quos ignis caeli CylleFrigida Saturni sese quo stella receptet, Quos ignis caeli Cyllenius erret in orbes. Hoc scire quid proderit ? Ut sollicitus sim, faciet occasum vidente Saturno, potius quam hoc discam, ubicumque sunt ista, propitia esse, non posse mutari? Agit illa continuus ordo fatorum et inevitabilis cursus. Per statas vices remeant et effectus rerum quid inmutabilis rei notitia proficiet ? Sive significant, quid refert providere quod effugere non possis ? Scias ista, nescias; fient. Si vero solem ad rapidum stellasque sequentes Ordine respicies, numquam te crastina fallet Hora nec insidiis noctis cupiere serenae. Satis abundeque provisum est, ut ab insidiis tutus essem. " Numquid me crastina non fallit hora? Fallit enim quod nescienti evenit." Ego quid futurum sit, nescio; quid fieri possit, scio. Ex hoc nihil desperabo, totum expecto; si quid remittitur, boni consido. Fallit me hora,
Abbreviated transcription (Latin):
diuide. Quid prodest coligere subtilitꝰ pedes ugeri .c ꝯphẽdẽ
ctia si quid decem pedes effugit. Si tristem me facit hicinus
impotens & aliquid ex meo abradens docet quo nil ꝑda ex fi¬
nib meii ad ego disce̾ uolo quõ totos hilaris amitta. pat̾uo
agro & auito inquit cepelor. quid ante auũ tuũ. ꝗs agrui
istu tenuit cuiꝰ non dico hoĩs s ppłi fuit expedire non potes
non dñs isto s colonꝰ intrasti. Cuiꝰ colonꝰ es Si bñ tecu
agit᷑ heredis. negat uiris ꝯsulti quicqͣ usu capi publicũ. publi
metiri. ĩ quadratu redigis quãꝯq accepis forma iut̾uala sci¬
deru dicis. nichil ẽ qd̾ ĩmensura tua non cadat. Si artifex
es metire hoĩs ain dic ꝙ maguꝰ sit dicꝙ pusił sit. Scis
q̃ recta sit linca .C. uid tibi prodest si quid sit in uita rectu
iguoras ⁊ Remo nuẽ ad illu qui celestiũ notitia gloriat᷑. q̃pͥ

Expanded text:
dividere ? Quid prodest colligere subtiliter pedes iugeri et conprendere dividere ? Quid prodest colligere subtiliter pedes iugeri et conprendere etiam si quid decempedam effugit, si tristem me facit vicinus inpotens et aliquid ex meo abradens ? Docet quomodo nihil perdam ex finibus meis; at ego discere volo, quomodo totos hilaris amittam. " Paterno agro et avito," inquit, "expellor." Quid? Ante avum tuum quis istum agrum tenuit ? Cuius, non dico hominis, sed populi fuerit, expedire potes ? Non dominus isto, sed colonus intrasti. Cuius colonus es? Si bene tecum agitur, heredis. Negant iurisconsulti quicquam usu capi publicum; hoc, qmetiri, in quadratum redigis quamcumque acceperis formam, intervalla siderum dicis, nihil est, quod in mensuram tuam non cadat. Si artifex es, metire hominis animum. Dic quam magnus sit, dic quam pusillus sit. Scis, quae recta sit linea; quid tibi prodest, si quid in vita rectum sit ignoras ? Venio nunc ad illum, qui caelestium notitia gloriatur:
Abbreviated transcription (Latin):
pe impudita fuitͣ ac u̾ba seculo suo dederit an ulixe illu cẽ quẽ
uidebat añq sciret suspicata sit. Doce quid sit pudicitia &
quantu in ea bonu ĩ corpore an ĩ aio poĩta sit. ad musitã
trauseo doces me quõ int̾ se accute ac graues ꝯsonent quõ
neruoꝵ disparem redentiũ sonũ fiat ꝯcoedia fac potius quomõ
aĩs secu meus ꝯsonet net ꝯscilia mea discreret Mõstras
tam flebile uoce. Iietiri me geomietria docet latifuidia. Fpͥ¬
pocius ꝙͣ doceat quõ metiar quantu hõi satis sit. Nuͣare
docet me a auaritie comodat diggitos potiꝰ ꝙͣ docrat nichil
ad rem ꝑtiue̾ istas ꝯputatioẽs. Non ce̾ felitiore cuiꝰ patrĩo¬
niu tabelariꝰ lassat ymo q suꝑuacua possideat Qui ĩfeli¬
cissimꝰ futuiꝰ ẽ si quantu hc̃at ꝑ se ꝯputare coget᷑. Quid
michi prodest scire agelu ĩ ꝑtes diuidere si uescio cu frẽ eũ

Expanded text:
pa pudica fuerit, an verba saeculo suo dederit ? An Vlixem illum esse, quem pa pudica fuerit, an verba saeculo suo dederit ? An Vlixem illum esse, quem videbat, antequam sciret, suspicata sit ? Doce me, quid sit pudicitia et quantum in ea bonum, in corpore an in animo posita sit. Ad musicum transeo: doces me, quomodo inter se acutae ac graves consonent, quomodo nervorum disparem reddentium sonum fiat concordia; fac potius, quomodo animus secum meus consonet nec consilia mea discrepent. Monstratam flebilem vocem. Metiri me geometres docet latifundia potius quam doceat, quomodo metiar, quantum homini satis sit. Numerare docet me et avaritiae commodat digitos potius quam doceat nihil ad rem pertinere istas conputationes, non esse feliciorem, cuius patrimonium tabularios lassat, immo quam supervacua possideat, qui infelicissimus futurus est, si quantum habeat per se conputare cogetur. Quid mihi prodest scire agellum in partes dividere, si nescio cum fratre
Abbreviated transcription (Latin):
ulla cognoscet̾ gͦ illa discamꝰ q̃ homeꝵ facẽ sapiẽte. Hoc qde
me querẽ. Uter maior etate fuit᷑ homerus q hesiodus nõ ma¬
gis ad rem ꝑtinet qͣ sare an minor hecuba fuit q helena.
Quare tam male tulerit etate. Quid ĩquã armos patrocłi
& achilis inqiere ad rem existinias ꝑtinere. Queris ubi uli
xes errau̾it pociusqrͣ efficias ne nos semꝑ euemꝰ non bacat
audire Itru iit̾ italiã & sciciliã iactatꝰ sit an exͣ notum
nobis orbem. ncq cĩ potuit ĩtam angusto error eẽ tã longiis.
Tempestates aĩ uos cottidie iactãt & nequitia ĩ oĩa ulixis ma¬
la ĩpellit non deest forma que solicitet occulos non hostis. hinc
miõstra effera & humano aruore gaudentia hinc insidiosa blã¬
dimenta auriu̾ hinc naufragia & tot uarietates maloꝵ. Hic
me doce quõ patria amem quõ uxorez quõ patrez quõ ad hec
tam honesta uł naufragus nauige. Quid inquiris an penelo¬

Expanded text:
ulla cognosceret. Ergo illa discamus, quae Homerum fecere sapientem. Hoc quidem me quaerere, uter maior aetate fuerit, Homerus an Hesiodus, non magis ad rem pertinet quam scire, cum minor Hecuba fuerit quam Helena, quare tam male tulerit aetatem. Quid ? Inquam, annos Patrocli et Achillis inquirere ad rem existimas pertinere ? Quaeris, Vlixes ubi erraverit, potius quam efficias, ne nos semper erremus ? Non vacat audire, utrum inter Italiam et Siciliam iactatus sit an extra notum nobis orbem, neque enim potuit in tam angusto error esse tam longus; tempestates nos animi cotidie iactant et nequitia in omnia Vlixis mala inpellit. Non deest forma, quae sollicitet oculos, non hostis; hinc monstra effera et humano cruore gaudentia, hinc insidiosa blandimenta aurium, hinc naufragia et tot varietates malorum. Hoc me doce, quomodo patriam amem, quomodo uxorem, quomodo patrem, quomodo ad haec tam honesta vel naufragus navigem. Quid inquiris, an Penelo
Abbreviated transcription (Latin):
diu fluctu suspensa timẽti ferret it̾ celeres nec tingẽt eqͦre
plantas. hec ẽ ꝑnicitas ꝑ se existimata non q̃ tardissimoꝵ
colatioe laudat᷑. AQuid si sanu uoces febrecitãte. non est ÷ rõ¬
bona ualitudo mediocritas morbi. Sic inquit sapiẽs ĩpturbatꝰ
dicitꝰ. quo apͥna ducũtꝰ non quib nulla ĩ est duritia gratioꝵ
S quib minor. falsu ẽ ꝯͣnon diminutioe̾ maloꝵ in bono
uito inteligo s nocatioe. milla debet esse non pua Pñã si
ulla sut crescẽt & interi ĩpediet. quo occulos maior ẽ ꝑfte¬
ta suffusio excecat sic modica t̾bat. Isi das aliquos affec¬
tus sapienti ĩpar illis erit rõ & uelut torente quodã aufe¬
ret᷑. p̃ẜtim cum illi non unũ affectu s uniu̾sũ affectuũ

Expanded text:
dium fluctu suspensa tumenti Ferret iter celeres nec tingueret aequore dium fluctu suspensa tumenti Ferret iter celeres nec tingueret aequore plantas. Haec est pernicitas per se aestimata, non quae tardissimorum conlatione laudatur. Quid, si sanum voces leviter febricitantem ? Non est bona valitudo mediocritas morbi. " Sic," inquit, "sapiens inperturbatus dicitur, quomodo apyrina dicuntur, non quibus nulla inest duritia granorum, sed quibus minor." Falsum est. Non enim deminutionem malorum in bono viro intellego, sed vacationem; nulla debent esse, non parva. Nam si ulla sunt, crescent et interim inpedient. Quomodo oculos maior et perfecta suffusio excaecat, sic modica turbat. Si das aliquos adfectus sapienti, inpar illis erit ratio et velut torrente quodam auferetur, praesertim cum illi non unum adfectum des, cum
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ ĩ ꝑt̾batꝰ ẽ sine trustitia ẽ qui sine tustitia ẽ btus ẽ gͦ pru¬
dens btus ẽ. & prudentia ad btã uita satis ẽ. I Hinc col¬
lectioi hac mõ ꝑypatetici quida respondent ut ĩ ꝑturbatũ
cu dici auit qui non ẽ obnoxius tristitie nec freq̾ns nimi q
ĩ hoc uitio. Illud cĩ humana naͣ negare. alicuiꝰ aũi ĩmunẽ
eẽ tristitia. Sapiente non uinci merore. Ceteꝵ tangi ꝑe
cet̾a ĩ huc̃ mõ secte sue respondentia non his tollũt affactꝰ
s temꝑant. ¶ O quautulu aũt sapienti damꝰ & ĩbelicissimis y¬
fortior ẽ & mestissimis letior a efficuatissimis moderatior
& humilimis maior. Quid si miret᷑ uelocitate suã laudans
ad claudos debilesq respiciẽs. Illa uł ĩ tacte segetis ꝑsũma uola¬
ret gramia nec curesu ter̾as lexisset aristas. uł mare ꝑ me¬

Expanded text:
inperturbatus est, sine tristitia est. Qui sine tristitia est, beatus est; ergo pruinperturbatus est, sine tristitia est. Qui sine tristitia est, beatus est; ergo prudens beatus est et prudentia ad beatam vitam satis est." Huic collectioni hoc modo Peripatetici quidam respondent, ut inperturbatum eum dici aiunt, qui non est obnoxius tristitiae nec frequens nimiusve in hoc vitio. Illud enim humanam naturam negare, alicuius animum inmunem esse tristitia. Sapientem non vinci maerore, ceterum tangi. Et cetera in hunc modum sectae suae respondentia. Non his tollunt adfectus, sed temperant. Quantulum autem sapienti damus, si inbecillissimis fortior est et maestissimis laetior et effrenatissimis moderatior et humillimis maior ? Quid, si miretur velocitatem suam Ladas ad claudos debilesque respiciens ? Illa vel intactae segetis per summa volaret Gramina nec cursu teneras laesisset aristas, Vel mare per me
Abbreviated transcription (Latin):
ue quẽ qͣr añ se uideat ꝙ̃ ue se post aliu. laborat ĩuidia & ꝗdem
duplici.Uides aut qͣ miẜ sit si is cui ĩuidet᷑ & inuidet. Intuei̾s
illas potentiu domos. Illa tumultuosa ⁊isa salutantiũ limina.
multu hnĩt ꝯtumeliaꝵ ut intres plus cu nitiau̾is. p̃teriistos gͣd
diuitu e magͦ aggestu subpensa uestibula. nõ ĩ p̃rupto tin istic
stabis s in lubrico. Nuc ponꝰ te ad sapĩa ditrige. tran qlissiniasq
res ciꝰ & simił amplissias pete. Que ꝯq uident᷑ enime̾ ĩ rebus
humais ꝙͣruix pusilla sit & ꝯparatione humilimoꝵ extet per
difficiles tñ & arduos tiamites adeunt̾. cũ fragosa ĩ fastidiu digͥtatis
uia ẽ. at si ꝯsendẽ hũc u̾tice licet cui se fortũa sb̾misit oiã ꝗdeni
quicꝗd ẽ int̾ogationi aut ur̃aꝵ aut ad traductione nostra
excogitataꝵ ꝯp̃hendẽ. Quod si face̾ uoluero non erit epła sed
liber. Illud totiens testor hac me argumentoꝵ que̾ non delectai.

Expanded text:
e quem ante se videat, quam ne quem post se. Laborat invidia et quidem duplici; vides autem, quam miser sit, si is cui invidetur et invidet. Intueris illas potentium domos, illa tumultuosa rixa salutantium limina ? Multum habent contumeliarum, ut intres, plus, cum intraveris. Praeteri istos gradus divitum et magno adgestu suspensa vestibula; non in praerupto tantum istic stabis, sed in lubrico. Huc potius te ad sapientiam derige tranquillissimasque res eius et simul amplissimas pete. Quaecumque videntur eminere in rebus humanis, quamvis pusilla sint et comparatione humillimorum extent, per difficiles tamen et arduos tramites adeuntur. Confragosa in fastigium dignitatis via est; at si conscendere hunc verticem libet, cui se fortuna summisit, omnia quidquicquid est interrogationum aut nostrarum aut ad traductionem nostram excogitatarum comprendere. Quod si facere voluero, non erit epistula, sed liber. Illud totiens testor, hoc me argumentorum genere non delectari.
Abbreviated transcription (Latin):
cũ minores sũmas e disidentes ꝯputatio una ꝯp̃hendit. Hac fa
effecit. &̃ si cuiꝰ inte ꝯparebit similitudo quã admiratio tibi altiꝰ
fir̾it similez cẽte uolo. quo mõ filiũ nõ quo mo̾ ymaginẽ. yma¬
go res mortua ẽ. ¶ Quid gͦ nõ inteliget᷑ cuiꝰ imittris or̃one
xit formã suã ĩp̾ssit & ĩ u̾itate illa petat. non uides qrͣ multoꝵ
uocib chorus ꝯstet Unꝰ tũ ex oĩb sonꝰ reddit᷑. Aliqua illie acuta
ẽ aliqua grauis aliqua media. accediit riris feiẽ. int̾pomĩtur
tibie. sugłor illic latet. uoces ouiz appẽt. de choro dico quẽ ue
ꝯsonuit. fit ꝯcentꝰ ex dissonis. Tallez auĩ ur̃m cẽ uolo. młte ĩ illo
artes. multa p̃cepta sint multaꝵ etatu exempla s in unũ ꝯspi¬
rata. ¶Quomõ ĩꝗs hoc effici poterit. assidua ĩ tentione. Si ni¬
chil egerimꝰ nisi ratione suadente. Hanc si audire uolueris dicet

Expanded text:
cum minores summas et dissidentes conputatio una comprendit. Hoc facum minores summas et dissidentes conputatio una comprendit. Hoc faeffecit. Etiam si cuius in te comparebit similitudo, quem admiratio tibi altius fixerit, similem esse te volo quomodo filium, non quomodo imaginem; imago res mortua est. "Quid ergo? Non intellegetur, cuius imiteris orationem, xit, formam suam inpressit, ut in unitatem illa conpetant. Non vides, quam multorum vocibus chorus constet ? Unus tamen ex omnibus redditur; aliqua illic acuta est, aliqua gravis, aliqua media. Accedunt viris feminae, interponuntur tibiae. Singulorum illic latent voces, omnium apparent. De choro dico, quem veconsonuit, fit concentus ex dissonis. Talem animum nostrum esse volo; multae in illo artes, multa praecepta sint, multarum aetatum exempla, sed in unum conspirata. " Quomodo," inquis, "hoc effici poterit?" Adsidua intentione; si nihil egerimus nisi ratione suadente. Hanc si audire volueris, dicet
Abbreviated transcription (Latin):
non siue quodã ut ita dica fermento quo ĩ unũ diu̾sa coales¬
cũt. ¶S ne ad aliud qrͣ de quo agit̾ abducat nos quoq has
apes debeniꝰ unitari queꝯq ex diu̾sa lectione ꝯgessimiꝰ seꝑare me¬
liꝰ eĩ disticta ẜuant. Deinde adhibita ingenii nr̃i aura et facul¬
tate ĩ unũ sapore uaria illa libamenta confondere ut &̃ si appa-¬
⁊ uerit unde sumptu sit aliud tñ cẽ q unde sumptu sit apꝑa¬
naͣ. Alimenta q̃ accipimꝰ qͣ diu ĩ sua qualitate ꝑdurat et so
tue demũ in uires & in sanguine trauseunt. Ildem in illis
quib aluntꝰ ingenia p̾stemꝰ ut q̃ ꝯq auximꝰ non paciam᷑ ĩ te
gra eẽ ne aliena sint. Conquoquamꝰ illa. alioqn ĩ memio¬
⁊iam ibũt nõ ĩ ingeniũ asscutiam̃ illis fidelit̾ & nostra faciamus
ut unũ quidda fiat ex multis sicut unus uus sit ex singulis

Expanded text:
non sine quodam, ut ita dicam, fermento, quo in unum diversa coalesnon sine quodam, ut ita dicam, fermento, quo in unum diversa coalescunt. Sed ne ad aliud quam de quo agitur abducar, nos quoque has apes debemus imitari et quaecumque ex diversa lectione congessimus, separare, melius enim distincta servantTATE IN UNUM <SAPOREM> VARIA ILLA LIBAMENTA CONFUNDERE, UT SI contra APPARUERIT UNDE SUMPTUM ERIT, ALIUD TAMEN ESSE QUAM UNDE SUMPTUM EST APPAuram: alimenta quae accipimus, quamdiu in sua qualitate perseverant et soltum demum in vires et sanguinem transeunt. Idem in his quibus aluntur ingenia pgra esse, ne aliena sint. Concoquamus illa; alioqui in memoriam ibunt, non in ingenium. Adsentiamur illis fideliter et nostra faciamus, ut unum quiddam fiat ex multis, sicut unus numerus fit ex singulis,
Abbreviated transcription (Latin):
crudelitas sequit᷑. Uiolat᷑ eĩ exasꝑatq̃ saĩtas mẽtis ¶Quẽ admõ
difficiles facuit occulos duturni morbi &̃ ad minimã ⁊ adii solis
offenssionc̃ ita ebrietates ꝯtinue efferãt aĩos. nã cu sepe ap̃
se nõ st̃ ꝯsuetudo ĩsanie durata Uitia Uino ꝯcepta aẽ tũe siẽ
illo ualẽt. I dic ergo qͣre sapiẽs non debeat ebriꝰ fieri deformi
illud argumẽtau̾is sapiẽte multo uino ĩ ebriari & retinere
rectu tenore aẽ si temulentꝰ sit l coligas nec ueneno ptito
morituꝵ nec sopore sumpto dormituꝵ uec eleboro accepto ꝗc¬
ꝗd ĩ uiscerib herebit eicctuꝵ deiectuꝵq. S si ĩtentãt᷑ pedes

Expanded text:
crudelitas sequitur: debellatur enim exasperatur que sanitas mentis. Quemadmodum crudelitas sequitur: debellatur enim exasperatur que sanitas mentis. Quemadmodum difficiles faciunt oculos diutini morbi ad minimam radii solis offensionem, ita ebrietates continue efferunt animos. Nam cum sepe aput se non sint, consuetudo insanie duratura, vicio vini concepta, etiam sine illo valent. Dic ergo, quare sapiens non debeat ebrius fieri. Deformiillud argumentaberis, sapientem multo vino inebriari et retinere rectum tenorem, etiam si temulentus sit; licet colligas nec veneno poto moriturum nec sopore sumpto dormiturum nec elleboro accepto, quicquid in visceribus haerebit, eiecturum deiecturumque. Sed si temptantur pedes
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ quas uicta tp̃oꝵ locoꝵq difficultate transierat tot flumĩa
ex iguoto cadentia tot maria tutu dimiserũt ĩtempãtia
bibendi & ille herculaneꝰ ac fatalis syphus ꝯdidit.P Que głia qp
ẽ caꝑe multu cu penes te palma fuit᷑ & ꝓpinationes tuas
strati sompno ac uomitantes recusau̾unt. Cũ suꝑstes toti
ꝯuiuio fueris. cu omẽs uiceris uirtute magnifica & nemo
uini tam capar fuit̾ uĩceris adolio.I. MI. Antoniũ magͫ ͣ
iꝵ a igenii nobilis que alia res ꝑdidit & ĩ ext̾nos mores ac ui¬
tia non romana traiecit. q ebrietas nec minor Uino cleopa.
ĩ pare redidit. hoc crudelem fecit cum capita principũ ciuitatis
cenanti referent᷑. Cum int̾ apparatissimas epulas lusq rega¬
les ora ac manꝰ p̾scͥptoꝵ iecognoscẽt cu uiuo grauis sitiret
tamẽ sãgumẽ ĩcolerabile erat ꝙ ebrius fiebat fere uiolentiã¬

Expanded text:
per quas victa temporum locorumque difficultate transierat, tot flumina per quas victa temporum locorumque difficultate transierat, tot flumina ex ignoto cadentia, tot maria tutum dimiserunt; intemperantia Iubendi et ille Herculaneus ac fatalis scyphus condidit. Quae gloria est capere multum ? Cum penes te palma fuerit et propinationes tuas strati somno ac vomitantes recusaverint, cum superstes toti convivio fueris, cum omnes viceris virtute magnifica et nemo vini tam capax fuerit, vincens a dolio. M. Antonium, magnum um et ingenii nobilis, quae alia res perdidit et in externos mores ac vitia non Romana traiecit quam ebrietas nec minor vino Cleopatrmparem reddidit; haec crudelem fecit, cum capita principum civitatis cenanti referrentur, cum inter apparatissimas epulas luxusque regales ora ac manus proscriptorum recognosceret, cum vino gravis sitiret tamen sanguinem. Intolerabile erat, quod ebrius fiebat, cum haec fa
Abbreviated transcription (Latin):
piditatib suis quãtu petierit sine dillatione ꝑmittit. tũc
ĩpudicus morbu ꝓfitetur ac publicat. tuc petulas nõ linguã
non manũ ꝯtinet Cresit ĩsolenti suꝑbia. Erudelitas sceuo.
malignitas liuido om̃e uitiũ taxat᷑ & ꝓdit. Adice illam igno¬
rationẽ sui dubia & paꝵ explanata u̾ba inc̾tos occulos gra¬
dum errante rertigine capitis tecta ip̃a mobilia uelut
aliquo turbidiẽ circũ agente totã domũ. stoniaci tormẽ¬
ta cun efferuerscit mer ac iuscera ip̃a distendit tũc tñ
ut cũq tolerabile ẽ dũ illi uis sua ẽ. Quid cum sompuo
intiatur & q̃ ebrietas fuit auditas fcãẽ. ¶Cogita quas ela3 pͥ¬
des ediderit publica ebrictas. Hec accerunas gentes belico¬
sasq hostib tradidit hec multoꝵ annoꝵ ꝓtinatia bello deffẽ
sa menia patefecit hec ĩuictos acie mero domuit. Alexan¬
drum cuiꝰ mõ feci mentionẽ tot itinera & plia tot yemes

Expanded text:
piditatibus suis quantum petierunt sine dilatione permittit; tunc piditatibus suis quantum petierunt sine dilatione permittit; tunc inpudicus morbum profitetur ac publicat; tunc petulans non linguam, non manum continet. Crescit insolenti superbia, crudelitas saevo, malignitas livido. Omne vitium laxatur et prodit. Adice illam ignorationem sui, dubia et parum explanata verba, incertos oculos, gradum errantem, vertiginem capitis, tecta ipsa mobilia velut aliquo turbine circumagente totam domum, stomachi tormenta, cum effervescit merum ac viscera ipsa distendit. Tunc tamen utcumque tolerabile est, dum illi vis sua est; quid, cum somno vitiatur et quae ebrietas fuit, cruditas facta est ? Cogita, quas clades ediderit publica ebrietas; haec acerrimas gentes bellicosasque hostibus traSA MENIA PATEFECIT, HEC drum, cuius modo feci mentionem, tot itinera, tot proelia, tot hiemes,
Abbreviated transcription (Latin):
auĩs de nimo uiuo turbet & faciat ebriis solita it̾im si hec
colige̾ niis uiꝵ bonũ nõ debe̾ ebriũ ficri Cur silogissimis agis
dic q̃ turpe sit plꝰ sibi ĩgerẽ q capiat & stomaci sui non nosse
mẽsura. Q multa ebrii faciãt quib sobrii erubescant. Nichil
aliud eẽ ebrietatẽ qͣ uolũtariã ĩ saniã. Esteude ĩ plures dies
illu ebrii habitu. Nũquid de furore dubitabis: nuc̃ non
carissimũ sibi ac fidelissimii uit̾ epulas transfodit. & intelec¬
to facinore mori uolut. Certe diruit om̃e uitiũ ebrietas
& ĩtendit & detegit. obstante malis conatib u̾econdia
remonet. plures cĩ pudore peccandi q bona uoluntate¬
a prohibitis abstinẽt. at ubi possedit auĩ nimia uis uini
quicquid mali latebat em̾git non facit ebrietas uitia s
ꝓtrahit. tuc libidinosus ne cubiculũ quide expectat. S cu¬

Expanded text:
animus nimio vino turbetur et faciat ebriis solita; interim, si hoc animus nimio vino turbetur et faciat ebriis solita; interim, si hoc colligere vis virum bonum non debere ebrium fieri, cur syllogismis agis ? Dic, quam turpe sit plus sibi ingerere quam capiat et stomachi sui non nosse mensuram, quam multa ebrii faciant, quibus sobrii erubescant, nihil aliud esse ebrietatem quam voluntariam insaniam. Extende in plures dies illum ebrii habitum; numquid de furore dubitabis ? Nunc quocarissimum sibi ac fidelissimum, inter epulas transfodit et intellecto facinore mori voluit, certe debuit. Omne vitium ebrietas et incendit et detegit, obstantem malis conatibus verecundiam removet. Plures enim pudore peccandi quam bona voluntate prohibitis abstinent. Ubi possedit animum nimia vis vini, quicquid mali latebat, emergit. Non facit ebrietas vitia, sed protrahit; tunc libidinosus ne cubiculum quidem expectat, sed cu
Abbreviated transcription (Latin):
quẽ ad mõ inusto dolia ip̃a rũpũt᷑ & cẽ qd̾ ĩ ymo iacet ĩ simiã
ꝑte uis caloris eiectat. Sic hino extuante quitꝗd ĩ ymo iacet
abditu effertꝰ a prodit in mediũ onerati mero quẽ adm̃o nõ
ꝯtinert cibũ lmo rediuidante. Ita ne seccetu quide. qd̾ suii
alienuq ẽ parit̾ effundiit. S ꝙͣͣuis ho soleat accidere ita
& illud solet. ut cu his quos sciamꝰ libentiꝰ bibẽ dereb necessariis
deliberemꝰ. falsu gͦ ẽ hec quod patrocinii loco poi̾t᷑ Ei ꝗ solcati
ebriꝰ ficri non comẽdari tacitu. quãto satius est aꝑte ac¬
cusare ebrictate a uitia ciꝰ exponẽ que &̃ tolerabilis homo
uitau̾it ne du ꝑfectus ac sapiẽs cui satis ẽ siti extĩguere.
Qui dẽ si qu̾ de ortata ẽ ylaritas aliena cã ꝓducta longius
tu citra ebrietate resistit. Illã de illo uidebimꝰ an sapiẽs

Expanded text:
Quemadmodum musto dolia ipsa rumpuntur et omne, quod in imo iacet, in summam Quemadmodum musto dolia ipsa rumpuntur et omne, quod in imo iacet, in summam partem vis caloris eiectat; sic vino exaestuante, quicquid in imo iacet abditum, effertur et prodit in medium. Onerati mero quemadmodum non continent cibum vino redundante, ita ne secretum quidem. Quod suum alienumque est, pariter effundunt." Sed quamvis hoc soleat accidere, ita et illud solet, ut cum iis, quos sciamus libentius bibere, de rebus necessariis deliberemus. Falsum ergo est hoc, quod patrocinii loco ponitur, ei qui soleat ebrius fieri, non dari tacitum. Quanto satius est aperte accusare ebrietatem et vitia eius exponere, quae etiam tolerabilis homo vitaverit, nedum perfectus ac sapiens, cui satis est sitim extinguere, qui, etiam si quando hortata est hilaritas aliena causa producta longius, tamen citra ebrietatem resistit. Nam de illo videbimus, an sapientis
Abbreviated transcription (Latin):
⁊efferam ne ĩt̾cidat. Iustruenda cĩ ẽ uita exemplis Illusta.¬
bus non semp fugiamꝰ ad ueta .l. piso irebis custos ebriꝰ
bat & usq in bonã sectã fere dormiebat hoc erat ciꝰ matutinũ
officiũ tñ suũ quo tutela urbis ꝯtiebat᷑ diligentissie̾ admĩstia¬
uit. Huic a diuus angustꝰ dedit secreta mãdata cũ illũ p̃ponẽt᷑
Tracie quã ꝑdemuit a tilrri proficisceus in campania cum
multa ĩ urbe & suspecta ⁊elinqͥret & ĩuisa puto qr illi bene
ceserat pisonis ebrietas postea cossũ fecit urbis ꝑfectu uꝵ
grauẽ moderatu. S m̾su uino a madẽte adeo ut ex se¬
natu aliqñ ĩ quẽ eꝯuiuio uen̾at op̃pssꝰ excitabili sompuo to¬
leret᷑. Huic tñ tiberiꝰ multa sua mam sc̃psit q̃ coĩtenda ne
ministris quide suis iudicabat. nullu cosso aut pͥuatu secre¬
tu aut publicu clapsum ẽ. ¶ Itaq declinatioes istas de
medio remoueamꝰ. Non ẽ aĩis in sua potãte ebrietate deuictꝰ

Expanded text:
am, ne intercedat Instruenda est enim vita exemplis inlustribus. Non semper confugiamus ad vetera. L. Piso, urbis custos, ebrius bat; usque in horam fere sextam dormiebat; hoc eius erat matutinum. Officium tamen suum, quo tutela urbis continebatur, diligentissime administravit. Huic et divus Augustus dedit secreta mandata, cum illum praeponedomuit, et Tiberius proficiscens in Campaniam, cum multa in urbe et suspecta relinqueret et invisa. Puto, quia illi bene cesserat Pisonis ebrietas, postea Cossum fecit urbis praefectum, virum gravem, moderatum, sed mersum et vino madentem, adeo ut ex senatu aliquando, in quem e convivio venerat, obpressus inexcitabili somno tolleretur. Huic tamen Tiberius multa sua manu scripsit, quae committenda ne ministris quidem suis iudicabat. Nullum Cosso aut privatum secretum aut publicum elapsum est. Itaque declamationes istas de medio removeamus: " Non est animus in sua potestate ebrietate devinctus.
Abbreviated transcription (Latin):
tato cẽ̾. lraq id inteligo qd̾ significari isto u̾bo solet p̃ẜti
cũ ab hoĩc dilligeutiã ꝓfesso pioponat᷑ & u̾ba examinante.
Adice nũe ꝙ si intelexit hoc zenon a nos ĩtellige̾ noluit am¬
biguitate u̾bi q̃siuit lecũ fraudi qd̾ faciendu non ẽ ubi
ueritas querit᷑. ¶ S si sane hoc seubit qd̾ sequit falsũ est¬
ci qui soleat Ebrius fieri non comiti secretu ẜmone. co¬
gita eĩz qrͣ multis militib non semꝑ sobriis & impator et
tribunꝰ & centurio taccuda mãdauit. de illa Gay cessaris
cede illiꝰ dico qui suꝑato pomptio Rem .p. tenuit tã creditũ

Expanded text:
 id intellego, quod significari verbo isto solet, praesertim cum ab homine diligentiam professo ponatur et verba examinante. Adice nunc quod, si hoc intellexit Zenon et nos intellegere voluit, ambiguitate verbi quaesiit locum fraudi, quod faciendum non est, ubi veritas quaeritur. Sed sane hoc senserit; quod sequitur, falsum estei qui soleat ebrius fieri, non committi sermonem secretum. Cogita enim, quam multis militibus non semper sobriis et imperator et tribunus et centurio tacenda mandaverint. De illa C. Caesaris caede, illius dico, qui superata Pompeio rem publicam tenuit, tam creditum
Abbreviated transcription (Latin):
retu ẜmonẽ nemo comitit uiro aut bouo coĩtit. ergo uir bonꝰ
ebriꝰ nõ erit. Quẽadnio oppoĩta ĩt̾ogatioe dimili derideat᷑ attude.
Satis eĩ ẽ una ponẽ ex multis dormienti uenio secretũ ẜmo¬
nem comitit. Uiro aute bono coĩtit. Uir gͦ banꝰ non dormit.¬
¶ Quõ imo bono põt possidoniꝰ zenouis nr̃i cũ agit si nec pͥ
sic quide ut extimo agi põt. Ait cĩ ebriũ duob moĩs dici
alt̾o cu aliquis uino grauis & impos sui alt̾o si solet ebriꝰ
fieri & huie obnoxiꝰ uitio ẽ. hũc azenone dici qui soleat
ficti ebriꝰ non qui sit. Nuic aut neĩc cõmissuꝵ archana
que ꝓ uimii eloqui posset quod ẽ falsu. I Prima cĩ ĩt̾o ꝙ pͥ

Expanded text:
nemo committit; viro autem bono committit; ergo vir bonus ebrius non erit." Quemadmodum opposita interrogatione simili derideatur, adtende. Satis est enim unam ponere ex multis: "dormienti nemo secretum sermonem committit; viro autem bono committit; vir bonus ergo non dormit." Quo uno modo potest, Posidonius Zenonis nostri causam agit, sed ne sic quidem, ut existimo, agi potest. Ait enim ebrium duobus modis dici: altero, cum aliquis vino gravis est et inpos sui; altero, si solet ebrius fieri et huic obnoxius vitio est. Hunc a Zenone dici, qui soleat fieri ebrius, non qui sit. Huic autem neminem commissurum arcana, quae per vinum eloqui possit. Quod est falsum.