comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
et quib se uou̾at mamfestam tacito
nomie repente in hec declilecto u̾ba
ꝓrumpit. osculet᷑ me osculo oris sui.
Deqͦ iam osculo nolo uos duitius ꝓ¬
there. s sermone crastino audieris.
quicquid orantib uob̾ suggerere mͥ
indie dignabit᷑ unctio docens de om¬
nib. Neq enim hoc seretum reuelat
caro ⁊ sanguis. s is qui scrutat᷑ ꝓfũ¬

Expanded text:
et quibus se noverat manifestam, tacito et quibus se noverat manifestam, tacito nomine repente in haec de dilecto verba prorumpit: Osculetur me osculo oris sui. De quo jam osculo nolo vos diutius protrahere, sed sermone crastino audietis quidquid orantibus vobis suggerere mihi inde dignabitur unctio docens de omnibus. Neque enim hoc secretum revelat caro et sanguis; sed is qui scrutatur profun
Abbreviated transcription (Latin):
pib et solium głam teneam: Nõ ambi¬
go quin gͣtanter impalatio colligant.
quẽ clignanter insterquilimo uisitam.
Deniq letati sunt deconu̾sione et mn as¬
sumptõne nõ agnoscent. Hos itaꝙ pu¬
to inter orando alloqui sponsam. et ip̃i
tanqͣm sponsi domesticis ac sodalib de¬
siderium cordis sui aꝑire cum ait. Os¬
culetur me osculo onis sui. Et inde fa¬
maliare amicun ꝙ colloquium aie
incarne suspirantis. cum celestib po¬
testatib. Gestit in oscula. petit qd̾
cupit nõ tñ nominat quẽ amat qͥa
illos nosse nõ dubitat. ut pote deqͦ
sͥ freqũs cum illis soleat eẽ cum fabu¬
latõ. ꝓpte̾a nõ dicit osculet᷑ me ille
uł ille. s osculet᷑ me tm̃. sicut ⁊ maria
magdalena nõ exprimebat ex nomine
quẽ q̃reret. s tm̃ aiebat ei quẽ puta¬
omnib ee credit. qd̃ asuo corde nec ad
momentum reced̾e̾ pot. Ita gͦ ⁊ ista lo¬
qũs sodalib sponsi sui tanqmͣ consuis.

Expanded text:
pibus et solium gloriae teneam? Non ambipibus et solium gloriae teneam? Non ambigo quin gratanter in palatio colligant, quem dignanter in sterquilinio visitant. Denique laetati sunt de conversione: et in assumptione non agnoscent? 8. Hos itaque puto inter orandum alloqui sponsam, et ipsis, tanquam sponsi domesticis ac sodalibus, desiderium cordis sui aperire, cum ait: Osculetur me osculo oris sui. Et vide familiare amicumque colloquium animae in carne suspirantis cum coelestibus potestatibus. Gestit in oscula, petit quod cupit; non tamen nominat quem amat; quia illos nosse non dubitat, utpote de quo sibi frequens cum illis soleat esse confabutatio. Propterea non dicit: Osculetur me ille vel ille; sed: Osculetur me tantum; sicut et Maria Magdalena non exprimebat ex nomine quem quaereret, sed tantum aiebat ei quem putaomnibus esse credit, quod a suo corde nec ad momentum recedere potest. Ita ergo et ista loquens sodalibus sponsi sui, tanquam consciis
Abbreviated transcription (Latin):
honorificabit me. Uerum si nõ est spe¬
ciosa laus more peccoris. nõne ꝑneces¬
sariam habetis continentie iurtutẽ. ꝑ
qͣm fiat ut nõ regnet pecc̃m in ur̃o mor¬
tali corpore: Porro continentia ñ ht̃
meritum apd̃ deum. q̃ głam requirit
humanam. ⁊ deo ꝙ maxime opꝰ est etiã
puritate intentionis qͣ soli mens urã
deo ⁊placere appetat et ualeat inhe¬
rere. Nec enun est aliud inherere deo
qmͣ uidere deum. qd̃ solis mundicordib
singulari felicitate donatur. Cormu¬
clum h̃ebat dd̾ qui clicebat deo. Ad hesit
anima mea post te. Item. Michi aut̃ ad¬
here deo bonum ẽ. Uidendo ad herebat
et ad herendo uiuebat. Anme gͥ inhis
excitate. celestes se se nunti familia¬
res exhibent ac freqñtes. p̾sertim si fre¬
nes meas innotesce apud deum: Nõ
tib. qmͣ carne solutis sp̃ib. Q uis sus¬
citabit me det̾ra in opem. ⁊ destercore
eriget pauꝑem. ut sedeam cum princi¬

Expanded text:
honorificabit me . 7. Verum si non est spehonorificabit me . 7. Verum si non est speciosa laus in ore peccatoris ; nonne pernecessariam habetis continentiae virtutem, per quam fiat ut non regnet peccatum in vestro mortali corpore? Porro continentia non habet meritum apud Deum, quae gloriam requirit humanam. Ideoque maxime opus est etiam puritate intentionis, qua soli mens vestra Deo et placere appetat, et valeat inhaerere. Neque enim aliud est inhaerere Deo, quam videre Deum; quod solis mundicordibus singulari felicitate donatur. Cor mundum habebat David, qui dicebat Deo: Adhaesit anima mea post te ; item: Mihi autem adhaerere Deo bonum est . Videndo adhaerebat, et adhaerendo videbat. Animae ergo in his exercitatae coelestes sese nuntii familiares exhibent et frequentes, praesertim si frenes meas innotescere apud Deum? Non tibus, quam carne solutis spiritibus. Quis suscitabit me de terra inopem, et de stercore eriget pauperem, ut sedeam cum princi
Abbreviated transcription (Latin):
beniuolem reddes. ⁊ odorati odorẽ
suauitatis incelestib ꝙͦ dete dicent
Que ẽ ista q̃ ascendit ꝑ desertum sic̃
nirgula fumi exaromatib mirre. et
turris. ⁊ umu̾si pulu̾is pigmentaru:
Principes inquit iuda cluces eorum
principes zabulon principes neptalĩ
hoc ẽ. confitentium continentium. cõ¬
templantium. Norunt si qͥdem prin¬
cipes nr̃i regi suo acceptam eẽ psallẽ¬
tim confessionem. continentium for¬
titudinem. contemplantium purita¬
tem. ⁊ solliciti sunt exigere a nob̾ istiᷤ¬
mocli primitias sp̃s. que ꝓfecto nõ
aliud sunt qm pͥmi et purissimi fruc¬
tus sapĩe. Qd̾ enim nõ ignoratis. in¬
das laudans uł ꝯfitens. zabulon ha¬
bitaculum fortitudinis neptalim
ceruus emissus int̾pretatur. Qͥ uimirũ
agilitatis sue saltib. exprimit specu¬
lantis excessus. S et opaca penetrare
nemoru ut ille sensuum ꝯsuenit. Sci¬
mus autẽ qui clix̾it. Sacrificium laudiᷤ

Expanded text:
benevolam reddes; et odorati odorem benevolam reddes; et odorati odorem suavitatis in coelestibus, de te ascendit per desertum, sicut virgula fumi, ex aromatibus myrrhae et thuris, et universi pulveris pigmentarii ? Principes, inquit, Juda, duces eorum, principes Zabulon, principes Neptalim ; hoc est confitentium, continentium, contemplantium. Norunt siquidem principes nostri Regi suo acceptam esse psallentium confessionem, continentium fortitudinem, contemplantium puritatem: et solliciti sunt exigere a nobis istiusmodi primitias spiritus, quae profecto non aliud sunt, quam primi et purissimi fructus sapientiae. Quod enim non ignoratis, Judas laudans vel confitens, et Zabulon habitaculum fortitudinis, Neptalim cervus emissus interpretatur: qui nimirum agilitatis suae saltibus exprimit speculantis excessus, sed et opaca penetrare nemorum, ut ille sensuum, consuevit. Scimus autem qui dixerit: Sacrificium laudis
Abbreviated transcription (Latin):
nos qͥ hereditatẽ capimus salutis de¬
uotõem nr̃am insuꝑna ferunt. refert̃
gram. Usurpemus officium quoꝵ sor¬
timur consortium. ut in ore infanti¬
um ⁊ lactentium ꝑficiat᷑ laus. Sica¬
mus eis. psallite deo nr̃o psallite. atq
audiamus eos uicissim respõdentes.
psallite regi nr̃o psallite. Laudem gͦ cũ
celi cantatorib cin cõmune clucentes.
ut pote ciues scorum et domestici dei.
psallite sapienter. Cib mere. psalmus
glutiat ⁊ ñ mansum. frustret᷑ palatũ
sapore desid̾abili et dulciori suꝑ mel¬
est. Alioquin litt̾a occidit. si abs sp̃s
psallas spũ. psallas mente.cognosces
et tu deueritate sermonis quẽ clixit
iħc. U̾ba que locutus sum uob̾ sp̃s et
uita sunt. Et item que legimus dicẽ¬
te sapientia. Sp̃s mens suꝑ mel clulciᷤ.
Sic delectabitur incrassitudine aĩa
tua. sic holocaustum tium pingue fi¬
at. Sic placabis regem. sic placebis
principib. sic demꝙ totam tͥ curiã

Expanded text:
nos, qui haereditatem capiimus salutis , denos, qui haereditatem capiimus salutis , devotionem nostram in superna ferunt, referunt gratiam. Usurpemus officium quorum sortimur consortium, ut in ore infantium et factentium perficiatur laus . Dicamus eis: Psallite Deo nostro, psallite; atque audiamus eos vicissim respondentes: Psallite regi nostro, psallite. 5. Laudem ergo cum coeli cantoribus in commune ducentes, utpote cives sanctorum et domestici Dei, psallite sglutiat, et non mansum, frustretur palatum sapore desidest. Alloquin littera occidit, si absque spiritus psallas spiritu, psallas et mente ; cognosces et tu de illius veritate sermonis, quem dixit Jesus: Verba quae locutus sum vobis, spiritus et vita sunt ; et item quem legimus dicente Sapientia: Spiritus meus super mel dulcis . 6. Sic delectabitur in crassitudine anima tua, sic holocaustum tuum pingue fiet. Sic placabis regem, sic placebis principibus, sic denique totam tibi curiam
Abbreviated transcription (Latin):
leo ꝓinde aliquos ur̃m grauis insacͥs
uigilus depͥmt somno. nec celi ciues re¬
uereu. s inp̾sentia pͥncipum tantͣ mor¬
tuos apparere. cum ur̃a ip̃i alacͥtate ꝑ¬
moti. nr̃is int̾ eẽ sollemniis delectent᷑.
Uereor ne nrãm desidiam qnͣdocy abho¬
minantes. cum inclignatõe recedant.
⁊ incipiat unus qͥs nr̃m sero cum gemi¬
tu dic̾e d̾o. Longe fecisti notos meos a
me. posuerunt me ab hominatõem sͥ.
Et illud. Elogasti ame amicum ⁊ ꝓxim̃
⁊ notos meos amiseria. Item. Qͥ uyxta
me erant delõge steterunt. ⁊ uini faci¬
ebant qͥ querebant animã meam ꝓ
c̾to enim si se a nob̾ boni sp̃s elõgau̾int
impetꝰ malignoꝵ quis sustinebit:Ui¬
co gͦ his qui eiusmodi sunt. Malediatꝰ
qui opꝰ dei facit negligenter. Dicit ꝙͦ
ꝓpt̾ attendite principes ur̃os cum sta¬
tis ad orandum ⁊ psallendũ ⁊ state
cum reuerentia ⁊ clisciplina. ⁊ głami¬
ni quia angłi uri cotidie uident faciẽ
pr̃is. Nlimirum missi inminist̾ium ꝓpt̾

Expanded text:
strum gravi in sacris vigiliis deprimi somno, nec coeli cives revereri, sed in praesentia principum tanquam mortuos apparere, cum vestra ipsi alacritate permoti, vestris interesse solemniis delectentur. Vereor, ne vestram desidiam quandoque abominantes, cum indignatione recedant, et incipiat unusquisque vestrum sero cum gemitu dicere Deo. Longe fecisti notos meos a me, posuerunt me abominationem sibi; et illud: Elongasti a me amicum et proximum, et notos meos a miseria ; item: Qui juxta me erant, de longe steterunt, et vim faciebant qui quaerebant animam meam . Pro certo enim si se a nobis boni spiritus elongaverint, impetus malignorum quis sustine it? Dico ergo his qui ejusmodi sunt: Maledictus qui opus Dei facit negligenter . Dicit qupropter attendite principes vestros, cum statis ad orandum vel psallendum, et state cum reverentia et disciplina; et gloriamini, quia angeli vestri quotidie vident faciem Patris . Nimirum missi in ministerium propter
Abbreviated transcription (Latin):
patrẽ. Que uͦ oscłm postulat: amat.
Excellit innature donis. affectio hec
amoris. p̾s ertu cum ad suum recur¬
rit principiũ qd̃ ẽ ds. Nec st̃ inuenta
eqͦ dulcia nomina. qͥb u̾br animeq
dulces ad inuicẽ expͥmerent᷑ affectus.
quẽad modum sponsꝰ ⁊ sponsa qͥppe
qͥb omnia cõmunia ft̃. nil ꝓpͥum nil
a se diuisum hñtib. Una ut̾us hedi¬
tas. una domus una m̃sa. unꝰ thorꝰ u
ua ͤ tiam caro. Demꝙ ꝓpt̾ hanc relii¬
quet ille patrẽ ⁊ matrẽ. ⁊ ad h̾ebit
uxori sue. ⁊ erunt duo incarne una.
Hec qͦ iubet᷑ obliusei prem suũ ⁊ domũ

Expanded text:
patrem; quae vero osculum postulat, amat. patrem; quae vero osculum postulat, amat. Excellit in naturae donis affectio haec amoris, praesertim cum ad suum recurrit principium, quod est Deus. Nec sunt inventa aeque dulcia nomina, quibus Verbi, animaeque dulces ad invicem exprimerentur affectus, quemadmodum sponsus et sponsa: quippe quibus omnia communia sunt, nil proprium, nil a se divisum habentibus. Una utriusque haereditas, una domus, una mensa, unus torus, una etiam caro. Denique propter hanc relinquet ille patrem et matrem, et adhaerebit uxori suae; et erunt duo in carne una . Haec
Abbreviated transcription (Latin):
dei pedes ꝓpriis diffintõnib ac nõĩb.
⁊ qͥdem exhabundanti demonstͣre cu¬
raui. uos ꝑgitis inquirẽ. ⁊ demanu qͤ
scdo loco osculanda ꝓponit᷑. Annuo ge¬
ro uob̾ morem. insuꝑ nõ manũ s ma¬
nus ostendo. ꝓpriisq distingo uo¬
cabulis ⁊ atitudo una. alt̾a fortitu¬
do clicatur. qd̾ ⁊ tͥbuat afluent̾ et
defendat potent᷑ qd̾. dederit. Utrã co
ꝓfecto osculabit᷑. qͥ ingratꝰ nõ fu̾it. dlm̃
ittiq bonorum õium sieut largitorẽ
tta ⁊ cõseruatorẽ recognoscens ⁊ confitẽs
Statis decluob ocuł dictum ẽẽ reor u¬
deamius ⁊ de t̾cio. Osculet᷑ me inquit
osculo oris sui. Qͥs dicit: ep̃osa. Que¬
nam ip̃at Anima sitiens dm̃. S pono
cliu̾sas affectõnes ut ea q̃ pprie spõse
cõgruit. distinctiꝰ elucescat. Si suus ẽ
timet a facie domini. Si m̾cennauꝰ sꝑe¬
rat de manu domini. Si cliscipls: aurẽ
parat magistro. Si filius: honorat

Expanded text:
Dei pedes propriis definitionibus ac nominibus, Dei pedes propriis definitionibus ac nominibus, et quidem ex abundanti, demonstrare curavi; vos pergitis inquirere et de manu, quae secundo loco osculanda proponitur. Annuo, gero vobis morem; insuper non manum, sed manus ostendo, propriisque distinguo vocabulis. Latitudo una, altera fortitudo dicatur: quod et tribuat affluenter, et defendat potenter quod dederit. Utramque profecto osculabitur qui ingratus non fuerit, Deum utique bonorum omnium sicut largitorem, ita et conservatorem recognoscene reor: videamus et de tertio. 2. Osculetur, inquit, me osculo oris sui . Quis dicit? Sponsa. Quaenam ipsa? Anima sitiens Deum. Sed pono diversas affectiones, ut ea quae proprie sponsae congruit, distinctius elucescat. Si servus est, timet a facie Domini; si mercenarius, sperat de manu Domini; si discipulus, aurem parat magistro; si filius, honorat
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ ⁊ mͥ misero ñ nunꝙͣ sede̾ secꝰ pedes do¬
uotõe completi. in qͣnͣtum me sua be¬
inguitate clignabat᷑ admittẽ. At si
qͣndo miseratõnis oblitꝰ stimulante
ꝯscientia. iudicio paulo cdiutiꝰ inhe¬
rerẽ. mox metu incredlibili ac misera¬
bili confusione deiectus. ⁊ tenebroso
curumfusꝰ horrore. hoc solum palprtã
deꝑfunclis elamabã. Quis nouit po¬
testatẽ ire tue. et p̾tunore tuo iram
tuam dimimerare: Qd̾ si eo relicto
pedẽ mĩe plus tenere continget tnͣta
e contͣrio incuria et negligentia dis¬
soluebab ut confestim ⁊ oratõ tepidior.
⁊ actõ pignor. et risus promptor. et
sermo in cantior. ⁊ omnis demꝙ itus
hominis status inconstantior appareret.
Dide magistra instructꝰ exꝑientia.
nõ uidicium iam solum aut solam
tabo t domine. In et̾num ñ obliuiscar
iustificatõnes istas. Cantabiles mͥ
ria contifescat. aut sola cantet tͥ
decet̾o gła mea et nõ compungar.
emim ego pͥmi osculi occasione. spãles

Expanded text:
 misero nonnunquam sedere secus pedes Dovotione complecti, in quantum me sua benignitas dignabatur admittere. At si quando miserationis oblitus, stimulante conscientia, judicio paulo diutius inhaererem, mox metu incredibili ac miserabili confusione dejectus, et tenebroso circumfusus horrore, hoc solum palpitans de profundis clamabam: Quis novit potestatem irae tuae, et prae timore tuo iram tuam dinumerare? Quod si eo relicto pedem misericordiae plus tenere contingeret, tanta econtrario incuria et negligentia dissolvebar, ut confestim et oratio tepidior, et actio pigrior, et risus promptior, et sermo incautior, et omnis denique utriusque hominis status inconstantior appareret. Proinde magistra instructus experientia, non judicium jam solum, aut solamtabo tibi, Domine . In aeternum non obliviscar justificationes istas; cantabiles mihria conticescat, ac sola cantet tibi de caetero gloria mea, et non compungar. enim ego primi osculi occasione spirituales
Abbreviated transcription (Latin):
ita loqñs ad tobiam. Qnͣdo orabas cũ
lacͥmis et sepeliebas mortuos. ⁊ de̾lĩ¬
qĩbas prandium. et mortuos abscõde¬
bas ꝑdiem indomo tua. ⁊ nocte sepeli¬
ebas. ego obtuli orõem tuam domino.
puto id uob̾ satis ⁊ exalus scͥpture testi¬
momis ꝑsuasum. slam qd̃ psallentib
ꝙͦ dignant᷑ ad misceri sc̃i angłi soleant
qͥd eo manifestius qd̃ psalmista ait. p̾¬
uenerunt principes ꝯiuncti płallẽtib

Expanded text:
ita loquens ad Tobiam: Quando orabas cum ita loquens ad Tobiam: Quando orabas cum lacrymis, et sepeliebas mortuos, et derelinquebas prandium, et mortuos abscondebas per diem in domo tua, et nocte sepeliebas; ego obtuli orationem tuam Domino . Puto id vobis satis et ex aliis Scripturae testimoniis persuasum. Nam quod psallentibus quoque dignanter admisceri sancti angeli soleant, quid eo manifestius quod Psalmista ait: Praevenerunt pri
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓfecto caste. q̃ ipm̃ quẽ amat q̃rit. ñ
piscentia camis. s inpuritate sp̃s.
amat ardent̾ q̃ ita ꝓprio debriatur
amore. ut maiestatem si cogitet. Eed
enim: Respicit t̾ram ⁊ facit eam etͤ¬
mere ⁊ ista se ab eo postulat osculari
Ebriane ẽ: Ebria ꝓrsus. Et forte tune
cum ad ista ꝓrupit. exierat decella in¬
naria. qͦ nimitum se introductam po¬
st modum głiatur. Nam ⁊ dd̾ de qͥb¬
dam dicebat deo. Inebriabunt᷑ abu¬
b̾tate domus tue. ⁊ torrente uolupta¬
sum sponsũ sermonẽ dirigit. s ad
alios tanꝙͣ de absente osculetur me
inqͥt osculo oris sui. Granclis qͥpperes
petit᷑. ⁊ opꝰ ẽ uerecunclia comitari pͥcẽ
cõmendari petentem. Itaꝙ ꝑdomesti¬
cos ⁊ intimos accessꝰ ãd intima q̃rit᷑.
ambitu ad desid̾atum. Qͥ nam illi : Cre¬
cdimus angelos scõs astare orantib of¬
ferre deo p̃ces ⁊ uota hominum. ubi
tñ sine ira ⁊ disceptatõne leuari pu¬
ras manus ꝑspex̾int. ꝓbat hoc angłs.

Expanded text:
quem amat, quaerit; non piscentia carnis, sed in puritate spiritus. Amat ardenter, quae ita proprio debriatur amore, ut majestatem non cogitet. Quid enim? respicit terram, et facit eam tremere ; et ista se ab eo postulat osculari! Ebriane est? Ebria prorsus. Et forte tunc, cum ad ista prorupit, exierat de cella vinaria, quo se nimirum introductam postmodum gloriatur . Nam et David de quibusdam dicebat Deo: Inebriabuntur ab ubertate domus tuae et torrente voluptasum sponsum sermonem dirigit, sed ad alios, tanquam de absente: Osculetur me, inquiens, osculo oris sui. Grandis quippe res petitur, et opus est verecundia comitari precem, commendari petentem. Itaque per domesticos et intimos, accessus ad intima quaeritur, ambitur ad desideratum. Quinam illi? Credimus angelos sanctos astare orantibus, offerre Deo preces et vota hominum: ubi tamen sine ira et disceptatione levari puras manus perspexerint. Probat hoc angelus
Abbreviated transcription (Latin):
audire diffusa ẽ grã uilabus tus . ꝓp¬
t̾ea beneclixit te deus met̾num. Itaq pa¬
ter filium osculans plenissime illi archa¬
na sue diuinitatis erustuat. ⁊ spirat su¬
auitatẽ amoris. scͥptura hoc significãte
cum ait. Dies dici eructat u̾bum. Cui
sane sempit̾no singłarit̃q bõ complexui
nulli omnino ut iam dictũ ẽ creature in¬
ter ẽẽ donatur. solo itͥus spu teste ac cõ¬
scio mutue agnttõnis ⁊ lilectõnis. Qͥs
enim cognouit sensum dñi. aut quis cõsi¬
liarius eus fuit: S dicat mͥ fortasse ali¬
quis. Tibi gͦ unde innotuit qd̃ nulli fate¬
tis creditum crcature: ꝓfecto unigenitꝰ
dix̾im. ñ mͥ misero et iuligno. s plane
pło quẽ diligebat iħc. Placita enim fuit
deo ⁊ anima illuis. digna prorsꝰ nomine
⁊ dote sponse. digna spõsi amplexib. di¬
gna deniq q̃ recumb̾et suꝑ pectꝰ dñi.
Hausit iohannes de sinu uaigentti. qd

Expanded text:
audire: Diffusa est gratia in labiis tuis; propaudire: Diffusa est gratia in labiis tuis; propterea benedixit te Deus in aeternum . Itaque Pater Filium osculans, plenissime illi arcana suae divinitatis 1287 eructat, et spirat suavitatem amoris, Scriptura hoc significante, cum ait: Dies diei eructat verbum . Cui sane sempiterno singulariterque beato complexui, nulli omnino, ut jam dictum est, creaturae interesse donatur, solo utriusque Spiritu teste ac conscio mutuae agnitionis et dilectionis. Quis enim cognovit sensum Domini? aut quis consiliarius ejus fuit? 7. Sed dicat mihi fortasse aliquis: Tibi ergo unde innotuit, quod nulli fateris creditum creaturae? Profecto Unigenitus dixerim, non mihi misero et indigno, sed plane pulo quem diligebat Jesus. Placita enim fuit Deo et anima illius, digna prorsus nomine et dote sponsae, digna sponsi amplexibus, digna denique quae recumberet super pectus Domini. Hausit Joannes de sinu Unigenti, quod
Abbreviated transcription (Latin):
cipiat simul et scientie gustũ ⁊ grẽ cõ
clim̃tum. Et bene scientia q̃ in osculo dat̃
cum amore recipit᷑. qͥa amoris inlicium
oscłm ẽ. Scientia gͦ q̃ inflat. eum sñ cau¬
tate sit nõ ꝓcedit exosculo. Q nͨ qͥ zelũ
dei hũt. ⁊ nõ sccłm scientiam. sͥ ullatenꝰ
arrogent illud. Utrumq enim munꝰ simł
fert oscłi grã. ⁊ agnitõnis lucẽ ⁊ deuotõ¬
nis pinguedinẽ. Est quippe sp̃s sapiẽtie
⁊ intellectꝰ. qui instar apis ceram portã¬
tis ⁊ mel ht̃ omnino ⁊ unde accẽdat lu¬
mẽ scientie. ⁊ unde infundat saporẽ gr̃e.
⁊ͥeut̾e gͦ se oscłm ꝑcepisse putet. siue cͥ
u̾itatem intelligit nec diligit. siue qͥ di¬
ligit. nec intelligit. Sane mosculo isto.
nͥ error locum ht̃ nec terpor. Qmͣ obre ge¬
mine gr̃e sacro sc̃i osculi suscipiẽde. paret
eregione duo labia sua que spõsa est
intelligentie ratõem. sapiẽcie uoluri¬
tatẽ. ut de pleno osculo głans mereat᷑

Expanded text:
cipiat simul et scientiae gustum, et gratiae condimentum. Et bene scientia, quae in osculo datur, cum amore recipitur; quia amoris indicium osculum est. Scientia ergo quae inflat, cum sine charitate sit, non procedit ex osculo. Sed nec qui telum Dei habent, et non secundum scientiam, sibi ullatenus arrogent illud. Utrumque enim munus simul fert osculi gratia, et agnitionis lucem, et devotionis pinguedinem. Est quippe Spiritus sapientiae et intellectus, qui instar apis ceram portantis et mel, habet omnino et unde accendat lumen scientiae, et unde infundat saporem gratiae. Neuter ergo se osculum percepisse putet, sive qui veritatem intelligit, nec diligit; sive qui diligit, nec intelligit. Sane in osculo isto nec error locum habet, nec tepor. Quamobrem geminae gratiae sacrosancti osculi suscipiendae paret e regione duo labia sua quae sponsa est, intelligentiae rationem, sapientiae voluntatem, ut de pleno osculo glorians mereatur
Abbreviated transcription (Latin):
sc̃s ẽ. Trine gͥ huius agnitõnis infũdi
sͥ gr̃am qͣntum qͥdem capi in carne mor¬
tali pot̾. sponsa petit. cum oscłm perit.
Petit aut̃ a filio. quia filu ẽ cui uolue¬
rit reuelare. Renelat gͦ filuis se ip̃m
cui uult. reuelat ⁊ prẽm. Neuelat aut̾

Expanded text:
st. 5. Trinae ergo hujus agnitionis infundi sibi gratiam, quantum quidem capi in carne mortali potest, sponsa petit, cum osculum petit. Petit autem a Filio; quia Filii est cui voluerit revelare. Revelat ergo Filius se ipsum cui vult, revelat et Patrem. Revelat autem
Abbreviated transcription (Latin):
petit. Nõ petit lib̾tatẽ. ñ m̾cedem. ñ
More plane castissime spõse ac sacrum
spirantis amorem. si omnino ualentis
flãmam clissimulare qmͣ patit᷑. uide
enim qͣle p̃ripiat sermonis exordiũ.
Magnũ qͥd amagno petitura. nullo tñ
ut assolet itit᷑ blanliciaꝵ fuco. nulliꝰ
circumuolitõnib ad id qd̾ desiderat
ambit. Nõ facit ꝓ emium ñ captat be¬
niuolantiã. s exhabundantia cordis
repente ꝓrumpens. mude frontoseꝙ sa¬
tis osculet᷑ me ait osculo oris sui. Anñ
tͥ qͣsi dice i anifeste uidet᷑. qͥd mͥ ẽ ur¬

Expanded text:
petit. Non petit libertatem, non mercedem, non more plane castissimae sponsae ac sacrum spirantis amorem, nec omnino valentis flammam dissimulare quam patitur. Vide enim quale praeripiat sermonis exordium. Magnum quid a magno petitura, nullo tamen, ut assolet, utitur blanditiarum fuco; nullis circumvolutionibus ad id quod desiderat ambit. Non facit prooemium, non captat benevolentiam; sed ex abundantia cordis repente prorumpens, nude frontoseque satis: Osculetur me, ait, osculo oris sui. 3. An non tibi quasi dicere manifeste videtur: Quid 1283
Abbreviated transcription (Latin):
recte pater osculans. filius osculatus
accipitur. nõ erit abre osculum spm̃
scm̃ intelligi ut pote qui prĩs filii ꝙ
inꝑturbabilis peix sit. glutem firmũ
indiuiduns amor. indiuisibilis uni¬
tas. De ip̃o gͦ audet sponsa. ipm̃ꝙ in¬
fundi sͥ fidenter sub oculis nomine
petit. Tenet quippe aliquid. unde nõ
desit occasio p̾sumencli. Dicens enim
filius. nemo nouit filium nͥ pater. ⁊ ne¬
mo nouit prem nͥ filius. adrecit. aut
cui filius uoluerit reuelare. Non aut̃
diffidit sponsa quin sͥ uelit. sicui uo¬
noteseit. Unde ẽ illud. Qͥ me iudet. ui

Expanded text:
recte Pater osculans, Filius osculatus recte Pater osculans, Filius osculatus accipitur, non erit ab re osculum Spiritum sanctum intelligi, utpote qui Patris Filiique imperturbabilis pax sit, gluten firmum, individuus amor, indivisibilis unitas. 3. De ipso igitur audet sponsa, ipsumque infundi sibi fidenter sub osculi nomine petit. Tenet quippe aliquid, unde non desit occasio praesumendi. Dicens enim Filius: Nemo novit Filium, nisi Pater; et nemo novit Patrem, nisi Filius; adjecit, aut cui voluerit Filius revelare. Non autem diffidit sponsa quin sibi velit, si cui vonotescit. Unde est illud: Qui videt me,
Abbreviated transcription (Latin):
enim paulo hoc ip̃m sapiente. pax illa
exuperat omnẽ etiam angłicum sensũ.
Unde nec ista qmͣqmͣ multum p̾sumẽs.
audet tam dice̾. osculet᷑ me ore suo. so¬
li illud scilicet prĩ reseruans. s aliquid
minus postulans. osculet᷑ me inquit ol¬
culo oris sui. Uidete nouam sponlam
nouum osculum accipiente ño tñi arbo¬
re s aboscło oris. In sufflauit inquit eis
hau cdubium quin ih̃c apłis. icl ẽ pͥmi¬
tiue eccłie et dix̃. Acciptte spm̃ sanctũ.
Osculum ꝑfecto fuit. Quide oorporens
ille flatus: Non. s inuisibilis sp̃s. qui
ꝓptea in illo dominico flatu datus est.
ut ꝑ hoc intelligeretur et ab ip̃o pa¬
riter tanqͣm apre procedere. tanꝙͣ uere
osculum qd̃ osculanti osculatoq com¬
mune ẽ. Itaꝙ sufficit sponse si osculet᷑
abosculo sponsi. etiam si nõ osculet᷑ ab
ore. Neq enim exignum quid aut in¬
le putat osculari ab osculo. qd̃ nõ est
aliud nͥ infundi spũ sanc̾to. Nemꝑe si

Expanded text:
enim, Paulo hoc ipsum sapiente, pax illa enim, Paulo hoc ipsum sapiente, pax illa exsuperat omnem, etiam angelicum, sensum . Unde nec ista, quanquam multum praesumens, audet tamen dicere: Osculetur me ore suo; soli illud scilicet reservans Patri: sed aliquid minus postulans: Osculetur me, inquit, osculo oris sui. Videte novam sponsam novum osculum accipientem, non tamen ab ore, sed ab osculo oris. Insufflavit, inquit, eis, haud dubium quin Jesus apostolis, id est primitivae Ecclesiae, et dixit: Accipite spiritum sanctum . Osculum profecto fuit. Quid? corporeus ille flatus? Non, sed invisibilis Spiritus: qui propterea in illo dominico flatu datus est, ut per hoc intelligeretur et ab ipso pariter tanquam a Patre procedere, tanquam vere osculum, quod osculanti osculatoque commune est. Itaque sufficit sponsae, si osculetur ab osculo sponsi, etiamsi non osculetur ab ore. Nec enim exiguum quid aut vile putat osculari ab osculo: quod non est aliud nisi infundi Spiritu sancto. Nempe si
Abbreviated transcription (Latin):
oclie nob̾ sic̃ hest̾na ꝓmissione
tenetis. de summo id ẽ de oris
osculo disputare ꝓpositum ẽ. Audite
attentius qd̃ sapit suauius. ⁊ gustat᷑
rarus. ⁊ intelligit᷑ difficilius. Michi
uidet᷑ ut paulo altius inchoam. in¬
effabile qd̃ dam atq in exꝑtum omni
creature oscł̾m designasse qui ait. Ne¬
mo nouit filium nͥ pater. Et nemo no¬
uit prem nͥ filius. aut cui uoluent
filius reuelare. Pater enim diligit.
filium. et singłari dilectione amplecti¬
tur summus eqͣlem et̾nus. coet̾num. unꝰ
unicum. S enim ñ minori ip̃e afilio
affectione astringitur quippe ꝓcuius
amore et morit᷑. ip̃o attestante cum a¬
it. Ut sciant omnes quia cliligo prẽm
surgite eanuis. haud clubrum quin ad
passionẽ. Illa itaq mutua gignentis
genitiꝙ cognitio pariter et cilectio. qͥ
nͥ osculum est suanissimum s secretissi¬
mum: Ego ꝑcerto ad tm̃ et tam scm̃
cluun amoris archanum ne ipãm ꝙͦ an¬
gelicam ad mitti arbitror creat᷑am. Et¬

Expanded text:
odie vobis, sicut hesterna promissione tenetis, de summo, id est de oris osculo, disputare propositum est. Audite attentius quod sapit suavius, et gustatur rarius, et intelligitur difficilius. Mihi videtur, ut paulo altius inchoem, ineffabile quoddam atque inexpertum omni creaturae osculum designasse, qui ait: Nemo novit Filium, nisi Pater; et nemo novit Patrem, nisi Filius, aut cui voluerit Filius revelare . Pater enim diligit Filium, et singulari dilectione amplectitur, summus aequalem, aeternus coaeternum, unus unicum. Sed enim non minori ipse a Filio affectione astringitur: quippe pro cujus amore et moritur, ipso attestante cum ait: Ut sciant omnes quia diligo Patrem, surgite, eamus ; haud dubium quin ad passionem. Illa itaque mutua gignentis genitique cognitio pariter et dilectio, quid nisi osculum est suavissimum, sed secretissimum? 2. Ego pro certo ad tantum et tam sanctum divini amoris arcanum ne ipsam quidem angelicam admitti arbitror creaturam. Et
Abbreviated transcription (Latin):
itium sit. spes ꝓfectus. Nam ꝯsũmafõe
sdͥ caritas uencdicat. Que cumita sint.
ñ panis fructꝰ ẽ inpͥmo hoc osculo. qd̾
ad pedes accipit᷑. tantum curato: ut
neutro frauideris illoꝵ. Porro enim si
iã dolore pecẽi ⁊ iudicii timore ꝯpũge¬
ris. u̾itatis iudiciiꝙ uestigio labia
imp̃ssisti. Qd̾ si timorẽ dolorẽꝙ cliur¬
ne intuttu bonitatis ⁊ sꝑe cõseqñde
indulgẽtie tempas: etiam mĩe pedẽ

Expanded text:
 ; spes, profectus: nam consummationem sibi charitas vindicat. Quae cum ita sint, non parvus fructus est in primo hoc osculo, quod ad pedes accipitur; tantum curato ut neutro frauderis illorum. Porro enim si jam dolore peccati, et judicii timore compungeris, veritatis judiciique vestigio labia impressisti. Quod si timorem doloremque divinae intuitu bonitatis, et spe consequendae indulgentiae temperas,
Abbreviated transcription (Latin):
scͥptum infrontib sius qd̾ ẽ deutrius
notitia głari. S clicit aliquis. Ergo ⁊
sp̃s scĩ agnitio nõ ẽ necessaria. ut cum
clix̾it ẽẽ uitam et̾nam nosse ⁊ prẽm et
filium de spũ scõ tacuerit.: Est utiq s
ubi pr̃ ⁊ filius ꝑfecte agnoscitur. utͥ
noratur. Neq enim integre homi bo¬
num innotescit. qmͣ clui latet utrũ¬
nam bone an male sit uoluntatis. Quã¬
qm et eum clictum est. hec ẽ uita et̾na

Expanded text:
scriptum in frontibus suis : quod est de utriusque notitia gloriari. 4. Sed dicit aliquis: Ergo et Spiritus sancti agnitio non est necessaria, ut cum dixerit esse vitam aeternam nosse et Patrem et Filium, de Spiritu sancto tacuerit? Est utique: sed ubi Pater et Filius perfecte agnoscitur, utrinoratur? Neque enim integre homo homini innotescit, quandiu latet, utrumnam bonae an malae sit voluntatis. Quanquam et cum dictum e
Abbreviated transcription (Latin):
strum̃tum sensa mnrãm noticiam ueni¬
unt. Ht̃ gͥ necessarium corpꝰ sp̃italis
ereatura q̃ nos sumus. sine qͣ nimirum
neqͥ qͣm illam scientiam assequit᷑. qͣm so¬
lam accep gͣdum ad ea decͥꝵ sit cognitõe
bã. Hic sit mͥ obiciatur depariuilis rege¬
nerrtis. qd̾̃ abs scientia rerum corporali¬
um exeuntes de corpore ad bãm uitã ni¬
chominꝰ tnͣsire credant᷑. breuit respõdeo.
hoc illis conferre grãm sĩ nect᷑am. Et qͥd
ad me demiraculo dei. qͥ denat᷑alib dis¬
porib heant. illa nos maxime c̾tos faci¬

Expanded text:
m sensa, in nostram notitiam veniunt. Habet ergo necessarium corpus spiritualis creatura quae nos sumus, sine quo nimirum nequaquam illam scientiam assequitur, quam solam accepit gradum ad ea, de quorum fit cognitione beata. Hic si mihi objicitur de parvulis regeneratis, quod absque scientia rerum corporalium exeuntes de corpore, ad beatam vitam nihilominus transire credantur; breviter respondeo hoc illis conferre gratiam, non naturam. Et quid ad me de miraculo Dei. qui de naturalibus disporibus habeant, illa maxime certos
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃e corporee auris. sic̃ nͨ sͥ oris. ꝑse infũ¬
ditur. ꝑse in notescit. purꝰ capit᷑ apuris.
solꝰ nullius indiget. solꝰ ⁊ sͥ ⁊ omnib de
sola ommipotẽti uoluntate sufficiẽs. O¬

Expanded text:
nostrae corporeae auris, sicut nec sibi oris. Per se infunnostrae corporeae auris, sicut nec sibi oris. Per se infunditur, per se innotescit, purus capitur a puris. Solus nullius indiget; solus et sibi, et omnibus de sola omnipotenti voluntate sufficiens
Abbreviated transcription (Latin):
bilia iusib. an uͦ simplici sp̃alili sõ¬
stantia subsistentes corpora cum opꝰ
ẽ sumant. rusumꝙ expleto oꝑe ponãt
in eandẽ deqͣ sumpta sunt naturam
dissoluenda nolo ut ame requiratis.
Uident᷑ prẽs de huiusmodi diu̾sa sẽ¬
sisse. nͨ michi ꝑspituum ẽ unde alt̾¬
utrum doceam. ⁊ nescire me fateor. S
⁊ urĩs ꝓfectib nõ multum corferre
arbitror hanim rerum noticiã. Illud
aũ scitote. nullum creatoꝵ spĩnum
nullo mediante nr̃i sui ue corporis instru¬
m̃to ita nob̾ in misceat᷑ uł infundat᷑. qͥ eiꝰ
participatõne docti sine doctiores uł bont
siue meliores efficiamur. Nullꝰ angeloꝵ
nulla ammay. hoc mͦ mͥ capabilis est.
nullius ego capax. Nec ip̃i angħi ita se
alt̾utrum capiunt. Sequestret᷑ puide p̾¬
rogatiua hec summo atꝙ incircũ scͥpto
spũi. qͥ solus cum docet angłm siue ho¬
minẽ scientiam. instrum̃tum ñ q̃rit

Expanded text:
bilia visibus; an vero simplici spirituali subbilia visibus; an vero simplici spirituali substantia subsistentes, corpora cum opus est sumant, rursumque expleto opere ponant in eamdem, de qua sumpta sunt, materiam dissolvenda; nolo ut a me requiratis. Videntur Patres de hujusmodi diversa sensisse; nec mihi perspicuum est unde alterutrum doceam; et nescire me fateor. Sed et vestris profectibus non multum conferre arbitror harum rerum notitiam. 8. Illud autem scitote, nullum creatorum spiritnullo mediante nostri suive corporis instrumento, ita nobis immisceatur vel infundatur, quo ejus participatione docti sive doctiores, vel boni sive meliores efficiamur. Nullus angelorum, nulla animarum hoc modo mihi capabilis est, nullius ego capax. Nec ipsi angeli ita se alterutrum capiunt. Sequestretur proinde praerogativa haec summo ac incircumscripto Spiritui, qui solus, cum docet angelum sive hominem scientiam, instrumentum non quaerit
Abbreviated transcription (Latin):
bonum his qͥ sccd̃m ꝓpositum uocati
sunt scĩ.⁊ si nõ cedendo intibũ. aut
exhibendo ministium. c̾te ingenium
excendo. uixta eum qͥ omui utiqꝙ utẽ
ti ratõe p̾sto ẽ commnunis discipline ꝑ¬
fectum. qͦ inuisibilia dei ꝑ ea q̃ fc̃a.
st̃ intellecta conspicrant᷑. Nam ⁊ clis¬
bolꝰ eius satellites cum sit eoꝵ sẽꝑ
uob̾ noce̾ pot̾it si boni emulatores fui¬
tis. absit ut possunt. magis aũ ꝓsunt
⁊ uolentes. cooꝑanturq inbonũ bonis.
Cet̾um angłica corꝑa utrum nã ip̃is
Epĩb naturalia sint sic̃ hoĩb sua et
sunt animalia sic̃ homines. in morta¬
lia tñ. qd̾ ñ dum sunt hoiẽs. porro ipã
corpora mutent ⁊ u̾sent informa et
specie q̃ uolunt. qͣndo appare uolunt.
densantes ⁊ solidantes ea qͣntum no¬
lunt. cum tñ insui u̾itate p̾subtilita¬
te nature atꝙ substantie sue inpal¬
pabilia sint. ⁊ nr̃s omnino mnattĩgi¬

Expanded text:
bonum his qui secundum propositum vocati bonum his qui secundum propositum vocati sunt sancti; et si non cedendo in cibum, aut exhibendo ministerium, certe ingenium exercendo, juxta eum, qui utique omni utendi ratione praesto est, communis disciplinae profectum, quo invisibilia Dei, per ea quae facta sunt, intellecta conspiciuntur. Nam et diabolus ejusque satellites, cum sit semper eorum vobis nocere poterit, si boni aemulatores fueritis ? absit ut possint; magis autem prosunt et nolentes, cooperanturque in bonum bonis. 7. Caeterum angelica corpora, utrumnam ipsis spiritibus naturalia sint, sicut hominibus sua; et sint animalia sicut homines, immortalia tamen, quod nondum sunt homines; porro ipsa corpora mutent et versent in forma et specie qua volunt quando apparere volunt, densantes et solidantes ea quantum volunt, cum tamen in sui veritate prae subtilitate naturae atque substantiae suae impalpabilia sint, et nostris omnino inattingi
Abbreviated transcription (Latin):
trumq nicessarium hab̾e corpꝰ ma¬
infestum ẽ. ut abs eo nec ip̃e ꝓfice̾
nec alteri ꝓdesse possit. Nam ut ta
instrris audientẽ. aut sine aurib
ꝑcipis instruentem: Itace cum ab¬
Eq corporis ad miniculo nͥ bestia¬
lis sp̃s seruilis cõditõnis soluere
debitum. nec sp̃italis celestis ꝙ cre¬
atura implere minist̾ium pretatis.
nec ratõnalis anima tã ꝓximo ꝙeͣ
etiam sͥ sufficiat consulere ad sa¬
lutem. liquet onrnẽ ereatum sp̃m.
siue ut inuet siue ut iuuet᷑ simul
⁊ iuuet corporeꝯ ꝓrsꝰ incligẽ sola¬
tio. Qͥcd enim siqͣ animantia qͣntũ
ad usum sui recꝑiant᷑ in cõmoda.
nullisꝙ apta nłib humanaꝵ neces¬
sitatum: ꝑsunt ꝓfecto uisu ⁊ si ñ
usu utiliora cordib intuentium ꝙͣ
utentium corporib ẽẽ possent. Et¬
si uociua.⁊ si etiam ꝑnitiosa temꝑa¬
li hominum constet ẽẽ saluti. si fñ
de ẽ eoꝵ corporib unde cooꝑentur in

Expanded text:
trumque necessarium habere corpus matrumque necessarium habere corpus manifestum est, ut absque eo nec ipse proficere, nec alteri prodesse possit. Nam, ut tainstruis audientem, aut sine auribus percipis instruentem? 6. Itaque cum absque corporis adminiculo nec bestialis spiritus servilis conditionis solvere debitum, nec spiritualis coelestisque creatura implere ministerium pietatis, nec rationalis anima tam proximo, quam etiam sibi sufficiat consulere ad salutem: liquet omnem creatum spiritum, sive ut juvet, sive ut juvetur simul et juvet, corporeo prorsus indigere solatio. Quid enim si qua animantia, quantum ad usum sui, reperiantur incommoda, nullisque apta usibus humanarum necessitatum? Prosunt profecto visu, etsi non usu; utiliora cordibus intuentium, quam utentium esse corporibus possent. Etsi nociva, etsi etiam perniciosa temporali hominum constet esse saluti; non tamen deest eorum corporibus unde cooperentur in
Abbreviated transcription (Latin):
nullo corporei menbri ad iitꝰ officio.
niallo corporee cuiuscumq rei informa¬
tus intuitu. Cur enim inter corpora
sp̃itales scrutet᷑ sensꝰ. qͦs inlibro uite
⁊ absꝙ contͣdictõne legit.⁊ abs cdiffi¬
cultate intelligit: Cur insudore nul¬
tus sui laboret excutere gͣna apa¬
leis. de uuis uina.⁊ de amurca oleũ.
qͥ exomnib satis habundeꝙ ad ma¬
num ht̃: Qͥs m̃dicet uictiim suũ ꝑ
domos alienas. insua habundãs pa¬
nib : Qͥs puteum fod̾e euret ⁊ in t̾re
uisc̾ib uenas aqͣrum cum labore ri¬
mari: cui ultro affatim aqͣs limpidaᷤᷤ
fons uiuus emanat: Nec bructꝰ gͦ
nec angłicus sp̃s ad eã eapessanda
q̃ bam̃ spĩtalem faciunt creaturã.
sius ullo mͦ corporib adiuuant᷑. ille
qͥdem ꝓ innata stoliditate ñ capiẽs.
iste uͦ pexcellentioris głie p̃rogati¬
ua non incligẽs. porro hominis spmn.
qͥ medium quẽdam int̾ sup̾mum. ⁊
infimũ tenet locum. us ad eo adu¬

Expanded text:
nullo corporei membri adjutus officio, nullo corporei membri adjutus officio, nullo corporeae cujuscunque rei informatus intuitu. Cur enim inter corpora spirituales scrutetur sensus, quos in libro vitae et absque contradictione legit, et absque difficultate intelligit? cur in sudore vultus sui laboret excutere grana de paleis, de uvis vina, et de amurca oleum, qui ex omnibus satis abundeque ad manum habet? Quis mendicet victum suum per domos alienas, in sua abundans panibus? quis puteum fodere curet, et in terrae visceribus venas aquarum cum labore rimari, cui ultro affatim aquas limpidas fons vivus emanat? Nec brutus ergo, nec angelicus spiritus ad ea capessenda, quae beatam spiritualem faciunt creaturam, suis ullo modo corporibus adjuvantur; ille quidem pro innata stoliditate non capiens, iste vero pro excellentioris gloriae praerogativa non indigens. 5. Porro hominis spiritum, qui medium quemdam inter supremum et infimum tenet locum, usque adeo ad u
Abbreviated transcription (Latin):
endo ꝑtingat: Ad q̃ tñ capessenda.ꝓ
suo corporali temporaliꝙ obseqͥo. nos¬
citur uiuare eos qͥ omnẽ usum rerum
temporalium a dfructum tͣnfferunt.
et̾narum. utentes hoc mundo tanqͣm
ñ utentes. Porro aũ suꝑ celestis sp̃s
abłce adutorio corporis. ⁊ abs intuitu
lprim q̃ ꝑcorpus sentiunt᷑. sola ꝓfec¬
to sue uicinitate ac iuuacitate nat᷑e.
sufficit apphend̾e summa ⁊ intima pe
netre. An nõ hoc apł̃s intellexit. qͥ cũ
dic̾et. inuisibilia dei ꝑea q̃ fcã sunt in¬
tellecta conprtiunt. adiecit ꝓtinus. a
creatura mundi. Nimirum. qm̃ acre¬
atur seli nõ ita. Quo enim is inuolu¬
tus carne ac tre incola sp̃s. ex cosid̾atõe
sensibilium ꝓficiens. gradatim qͦdã
mͦ paulatimꝙ niitit᷑ ꝑuenire. eo ille
celestium habitator ingenita subti¬
litate ac sublimitate sua. in omni
uelocitate facilitate ꝑtingit. nullo
ittiꝙ sensꝰ corporeis ad miniculo fultꝰ

Expanded text:
endo pertingat? Ad quae tamen capessenda pro endo pertingat? Ad quae tamen capessenda pro suo corporali temporalique obsequio noscitur juvare illos, qui omnem usum rerum temporalium ad fructum transferunt aeternarum, utentes hoc mundo, tanquam non utentes. 4. Porro autem supercoelestis spiritus absque adjutorio corporis, et absque intuitu horum quae per corpus sentiuntur, sola profecto suae vicinitate ac vivacitate naturae sus intellexit, qui cum diceret: 1278 Invisibilia Dei per ea quae facta sunt intellecta conspiciuntur; adjecit protinus, a creatura mundi? Nimirum quoniam a creatura coeli non ita. Quo enim is involutus carne et terrae incola spiritus, ex consideratione sensibilium proficiens, gradatim quodam modo paulatimque nititur pervenire: eo ille coelestium habitator ingenita subtilitate ac sublimitate sua, in omni velocitate facilitateque pertingit, nullo utique sensus corporei adminiculo fultus,
Abbreviated transcription (Latin):
s tm̃ quib iuuent ñ etiam uiuentur.
At pecus qͥdem exdubito seruitutis. ⁊
ad usus tm̃ temporalium corporaliũ¬
q necessitatum uiuando seruit. ⁊deoꝙ
ille sp̃s. et cum tempore transit. ⁊ cũ
corpore deficit. Seruus qͥppe ñ manet
indomo in et̾num licet qͥ bene eo itũt᷑
omnẽ usum temporalis huius seruitu¬
tis ad q̃stum referant et̾noꝵ. Angłs uͥ
curat satagitq inlib̾tate sp̃s admini¬
strare officium pietatis. futuroꝵ bonoꝵ
ꝓmptum mortalib ala crẽꝙ sese mint¬
strum exibẽs. ut pote suis inetͥnum fu
tis. Ille gͥ ut uire siuat. iste ut pie sub¬
ueniat᷑. am̃bo ꝓculclubio suis corpori¬
b egent. ut uiuent. Nam inq̾ ip̃i eis
uiuen t᷑ nõ uideo. ad ꝓfectum dum taxat
et̾nitatis. Irratõnalis nempe sp̃s ⁊ si cor¬
poralia ꝑ corpus ⁊ ip̃e hauriat. ñ quid
tamẽ eo us uiuatur corpore suo. ut ꝑ
corporalia ⁊ sensibilia q̃ ꝑ illud sentit
etiam ad sp̃italia. ⁊ intelligibilia ꝓfici¬

Expanded text:
 quibus juvent, non etiam juventur. 3. At pecus quidem ex debito servitutis, et ad usus tantum temporalium corporaliumque necessitatum juvando servit; ideoque ille spiritus et cum tempore transit, et cum corpore deficit. Servus quippe non manet in domo in aeternum, licet qui bene eo utuntur, omnem usum hujus temporalis servitutis ad quaestum referant aeternorum. Angelus vero curat satagitque in libertate spiritus administrare officium pietatis, futurorum bonorum promptum mortalibus alacremque ministrum sese exhibens, utpote suis in aeternum futtis. Ille ergo ut jure serviat, iste ut pie subveniat, ambo procul dubio suis corporibus egent ut juvent. Nam in quo ipsi eis juventur, non video, ad profectum duntaxat aeternitatis. Irrationalis nempe spiritus, etsi corporalia per corpus et ipse hauriat: nunquid tamen eousque juvatur corpore suo, ut per corporalia et sensibilia quae per illud sentit, etiam ad spiritualia et intelligibilia profici
Abbreviated transcription (Latin):
orb̾ t̾re. Aut c̾te qͥa nouit q̃ ꝑ que con¬
uenientiꝰ fiant. descruitute corporee
ereature ñ efficatiam q̃it s cogruẽtiã
Esto deinde qd̾ corporũ ministia opor
nib uł multiplicandis segetib uł fruc¬
tib maturãdis. qͥd ꝓprio q̃so decorpe
facẽ ht̃. cui ad nutum indifferent̾ iniĩ¬
sa corpora cel estia atꝙ t̾restria obsequi
constat: plane suꝑfiuo hab̾et suum.
qͥ nullum sͥ repꝑit alienur. Uerum si
cuncta que hoc loco clicenda occurrunt.
p̾senti uolumus sermone conclude ser¬
mo inoclum excedet. ⁊ uires forsitã ali¬
qͦrum. ꝓptr̃a q̃ restant subalio seremꝰ
absoluenda principio. Smo. sertus.¬
t p̾cedenti seqñs sermo cohereat.
retinetis. ne datum suꝑius solũ
sũmum ⁊ incircũscͥptũ spm̃. ad om̃e qd̾
face̾ uł fieri mlt corporis instrumẽtosi¬
ue obseqͥo ñ egeres DSemis gͦ securi uerã
soli deo sic̃ immortalitatẽ ita ⁊ incorpo¬

Expanded text:
orbis terrae . Aut certe quia novit quae per quae conorbis terrae . Aut certe quia novit quae per quae convenientius fiant; de servitute corporeae creaturae non efficaciam quaerit, sed congruentiam. Esto deinde quod corporum ministeria opportnibus, vel multiplicandis segetibus, vel fructibus maturandis; quid proprio, quaeso, de corpore facere habet, cui ad nutum indifferenter universa corpora coelestia atque terrestria obsequi constat? Plane superfluo haberet suum, qui nullum sibi reperit alienum. Verum si cuncta, quae hoc loco dicenda occurrunt, praesenti volumus sermone concludere, sermo modum excedet, et vires forsitan aliquorum: propterea quae restant, sub alio servemus absolvenda principio. SERt praecedenti sequens sermo cohaereat, tenetisne datum superius, solum summum et incircumscriptum Spiritum ad omne quod facere vel fieri vult, corporis instrumento sive obsequio non egere? Demus ergo securi veram soli Deo, sicut immortalitatem, ita et incorpo
Abbreviated transcription (Latin):
qd̾ linguã meã corporalem assumpsit
nc̃ inopꝰ suum docere nos iudelicet. cũ
ip̃e ꝑse abs dubro facilius suauius ꝙ
id poss ꝓfecto indulgentia ẽ ñ indigẽ¬
tia. In ꝓfectum si qͥdem ur̃o m̾itum q̃rit
mͥ. ñ sͣ solatium. Id ip̃m saꝑe opꝰ ẽ omni
homini oꝑanti bõnum. ne forte inse de
bonis dñi ⁊ ñ in domino głietur. Est tñqͥ
bonum oꝑat᷑ ñ uoles. siue homo malꝰ
liue angłs malus. ⁊ constat ñ fieri ꝓpt̾¬
eum qd̃ sit ꝑeum. cum ꝓdesse nullum
bonum possit inuito. Igit᷑ ei qͥ dem dis¬
pensatõ credita ẽ. s nescio qͦmodo gra¬
tius iocũdiusq sentimus bonum qd̃
ꝑmalum dispensatorẽ minstͣtur. Ipã
ẽ gͦ causa cur ⁊ ꝑmalos deus faciat
inbenefaciendo. Porro his q̃ ratõne
uł sensu carentia sunt. multo minꝰ dm̃
egere qͥs dubitet: S qͣnͣdo in opꝰ bonũ
⁊ ipa concurrunt. apparet qm̃ ommia
seruiunt ei. cui m̃ito ẽ dice. Meus est

Expanded text:
quod linguam meam corporalem assumpsit nunc in opus suum, docere videlicet vos, cum per se absque dubio facilius suaviusque id posset; profecto indulgentia est, non indigentia. In profectu siquidem vestro meritum quaerit mihi, non sibi solatium. Idipsum sapere opus est omni homini operanti bonum, ne forte in se de bonis Domini, et non in Domino glorietur. Est tamen qui bonum operatur non volens, sive homo malus, sive angelus malus: et c fit per eum, cum prodesse nullum bonum possit invito. Igitur ei quidem dispensatio tantum credita est; sed nescio quomodo gratius jucundiusque sentimus bonum, quod per malum dispensatorem ministratur. Ipsa est ergo causa, cur et per malos Deus faciat in benefaciendo. 10. Porro his quae ratione vel sensu carentia sunt, multo minus Deum egere quis dubitet? Sed quando in opus bonum et ipsa concurrunt, apparet quoniam omnia serviunt ei, cui merito est dicere: Meus est
Abbreviated transcription (Latin):
lingͣ mitta resoluit᷑. discipłs ꝓpe mersꝰ
erigitur. ⁊ is indubitanter agnoscit᷑. cui
dixerat lõge añ dauicl Aꝑis tu manũ tnã
⁊ imples omne auimal bñdictõe. Et itẽ.
Aꝑiente te manum tuam. omnia imple¬
bunt᷑ bonitate. En secꝰ corporales pedes ia
retro temporib scͥptum legerat. Egͣdi¬
et᷑ diabolus añ pedes eiꝰ. Ubi nempe pec¬
catum remittit᷑. ibi ꝓcul dubio cliabolꝰ
de corde pecc̃oris expellit᷑. Hinc unii̾sa¬
lit̾ de cunctis penitãtibꝰ clic̃. Nunc iudi¬

Expanded text:
lingua muta resolvitur, discipulus prope mersus lingua muta resolvitur, discipulus prope mersus erigitur; et is indubitanter agnoscitur, cui dixerat longe ante David: Aperis tu manum tuam, et imples omne animal benedictione ; et item: Aperiente te manum tuam, omnia implebuntur bonitate . En secus corporales pedes jacretro temporibus scriptum legerat: Egredietur diabolus ante pedes ejus . Ubi nempe peccatum remittitur, ibi procul dubio diabolus de corde peccatoris expellitur. Hinc universaliter de cunctis p