comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑ genua & suꝑ manuũ nr̃arũ articłos erigimnur:
qui a terrenis contagiis recedentes. quasi
iã ab infimis uentrẽ leuamus. Sicut enĩ
totus terrȩ inher&. qui consternatꝰ iaco&:
itaqͥm genib & manuũ suars articulis
incuruat᷑. inchoante ꝓuectu ex magna
iã parte a terra suspencuf᷑. Ao extremũ
uͦ uoce dominica erecti quidẽ seo tre-¬
mentes assistimus: cũ ã terrenis deside¬
riis ꝑfecte subleuati. uerba di quo ple¬
nius cognoscimus. plus timemus. Adhuc
enĩ quasi in terra iac&e: qui ad cȩlestia
erigi. a terrenoꝵ desideriis negligit.
Quasi subleuatus autẽ adhuc in manib
& genib incũbit: qui quedã iã contagia
deserit: sed quibusdã adhuc terrenis o¬
perib non contradicit. Iam uͦ ad uerba
dĩ erectus assistit : qui ꝑfecte mentẽ ad
sublimia erigit: & ꝑ inmunda desideria
internȩ. quo plus ad illud ꝓficit᷑. ampliꝰ
formidat᷑. Ubi apte diuina uoce subiun-¬
git᷑. noli metuere: quia cũ plus ipsi

Expanded text:
super 722 manuum nostrarum articulos erigimur, quia a terrenis contagiis recedentes, quasi jam ab infimis mentem levamus. Sicut enim totus terrae inhaeret qui consternatus jacet, ita qui in genibus et manuum suarum articulis incurvatur, inchoante profectu ex magna jam parte a terra suspenditur. Ad extremum  voce dominica erecti quidem, sed trementes assistimus, cum, a terrenis desideriis perfecte sublevati, verba Dei quo plenius cognoscimus plus timemus. Adhuc enim quasi in terra jacet, qui ad coelestia erigi terrenorum desideriis negligit. Quasi sublevatus autem adhuc manibus et genibus incumbit, qui quaedam jam contagia deserit, sed quibusdam adhuc terrenis operibus non contradicit. Jam vero ad verba Dei erectus assistit, qui perfecte mentem ad sublimia erigit, et per immunda desideria internae, quo plus ad illud proficitur, amplius formidatur. Ubi apte divina voce subjungitur: Noli metuere, quia cum plus ipsi
Abbreviated transcription (Latin):
it. ꝑ hoc qd̾ se postiodũ in manuũ suaꝵ
articulis & in genib erexit: ꝑ hoc qd̃ ad
extremũ erectus quidẽ seo tremens consti¬
tit: in sem& ipso nobis omnẽ ordinẽ nr̃i
ꝓuectus innotescit. Uerba enĩ dĩ in terra
iacentes audimus: cũ in peccatis positi.¬
cũ terrenȩ pollutioni comuncti. sc̃oꝵs uoce

Expanded text:
it, per hoc quod se postmodum in manuum suarum articulis et in genibus erexit, per hoc quod ad extremum erectus quidem sed tremens constitit, in semetipso nobis omnem ordinem nostri profectus innotescit. Verba enim Dei in terra jacentes audimus, cum in peccatis positi, terrenae pollutioni co
Abbreviated transcription (Latin):
quo uidelic& constat. quia librũ scribit
ipse qui iudicat. Quẽ scilic& librũ noui
testamenti. quia ipse ꝑ se humani gene¬
ris redemptor in extremo conder&: bene
hie rechiel ꝓpħa denuntiat dicens. Ecce
sex uiri ueniebant de uia porte superio¬
ris. quȩ respicit ad aquilonẽ: & unius-¬
cuiusq uas interitus in manu eius. Uir

Expanded text:
Quo videlicet constat quia librum scripsit Quo videlicet constat quia librum scripsit ipse qui judicat. Quem scilicet librum Novi Testamenti, quia ipse per se humani generis Redemptor in extremo conderet, bene Ezechiel propheta denuntiat, dicens: Ecce sex viri veniebant de via portae superioris, quae respicit ad Aquilonem, et uniuscujusque vas interi
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ dñm : qui ad redemptionẽ nram ueni¬
ens nouum nobis testamentũ condidit.
sed de eiusdẽ nos testamenti mandatt
discutiens. quandoq etiã iudex uenit.
necessarium ũ est ut ꝑ expositionẽ cla¬
rescat: quia librũ scribit ipse ̃ ⁊ qui
iudicat. Ipsa enĩ ꝑ se ueritas dicit.
Pater ñ iudicat quẽꝗͣ: sed om̃e iudiciũ
dedit filio. Erit gͦ tunc auctor iudicii.
qui nc̃ ẽ conditor libri: ut tunc distri¬
ctus exigat. qd̾ modo mansuetꝰ iub&
Sic nãq cotidie conspicimꝰ. qd̾ magistri
pueris elementa litterarũ blandientes
imponunt: seo hȩc ab eis seuientes exi¬
gunt. Et quȩ dant cũ mansuetudine:
cũ uerbere exquirunt. Blanda nãq
nunc sonant eloquii diuini mandata:
sed erunt aspera in exactione sentienda
Mansueta modo est admonitio uocantis:
sed tunc districta uentura est iusticia
iudicis. Eoq certum ẽ. quia nichil uel
minimmi mandati in discussione p̾tereat:

Expanded text:
per Dominum, qui ad redemptionem nostram veniper Dominum, qui ad redemptionem nostram veniens novum nobis testamentum condidit, sed de ejusdem nos testamenti mandato discutiens, quandoque etiam judex venit, necessarium non est ut per expositionem clarescat quia librum scribit ipse qui judicat. Ipsa enim per se Veritas dicit: Pater non judicat quemquam, sed omne judicium dedit Filio . Erit ergo tunc auctor judicii, qui nunc est conditor libri, ut tunc districtus exigat quod modo mansuetus jubet. Sic namque quotidie conspicimus quod magistri pueris elementa litterarum blandientes imponunt, sed haec ab eis saevientes exigunt; et quae dant cum mansuetudine, cum verbere requirunt. Blanda namque nunc sonant eloquii divini mandata, sed erunt aspera in exactione Mansueta modo est admonitio vocantis, sed tunc districta ventura est justitia Judicis, eo quod certum est quia nil vel minimi mandati in discussione praetereat,
Abbreviated transcription (Latin):
et tam̃ silens aure diuinȩ pietatis audit᷑.
cui dr. Quid clamas ad meas Iutus ẽ¬
gͦ in desiderio clamor secretus. qui ad
humanas aures ñ ꝑuenit : & tam̃ audi¬
tũ conditoris repl&. Hinc est qd̾ auna
ad templum ꝑgens. ore quide tacuit :¬
& tamen tot sui desiderii. uoces e¬
misit. Hinc in euangłio dñs dicit.
Intra in cubiculũ tuũ. & clauso ostio¬
tuus qui uid& in abscondito redd& tͥ.
Clauso quippe ostio petit in cubiculo: qͥ
tacente ore. in conspectu suꝑnę pietatis
fundit affectũ mentis. Et uox audit᷑
in abscondito: cũ ꝑ scã desideria silent̃
clamat᷑. Unde recte quoq ꝑ psalmistã
dr̃. Desideriũ pauperũ exaudiuit dñs:
desideria cordis eoꝵ exaudiuit auris
tua. Seo beatus iob quẽ sibi in exaudi-¬
endo desiderio adiutorẽ querat: subiun¬
ctis uerbis aꝑit dicens. Et librũ scri
adhuc popło lex est transiissa ꝑ seruũ.
diligentib uͦ filiis eugłii gr̃ã est collata

Expanded text:
et tamen silens aure divinae pietatis auditur, et tamen silens aure divinae pietatis auditur, cum dicitur: Quid clamas ad me ? Intus ergo in desiderio est clamor secretus, qui ad humanas aures non pervenit, et tamen auditum conditoris replet. Hinc est quod Anna ad Templum pergens, ore quidem tacuit, et tamen tot sui desiderii voces emisit . Hinc in Evangelio Dominus dicit: Intra in cubiculum tuum, et clauso ostituus, qui videt in absconditoClauso quippe ostio petit in cubiculo, qui tacente ore in conspectu supernae pietatis infundit affectum mentis. Vox vero auditur in abscondito, cum per sancta desideria silenter clamatur. Unde recte quoque per Psalmistam dicitur: Desiderium pauperum exaudivit Dominus: em cordis eorum audivit auris tua . Sed beatus Job quem sibi in exaudiendo desiderio adjutorem quaerat, subjunctis verbis aperit, dicens: CAPUT XVIadhuc populo lex est transmissa per servum, diligentibus vero filiis Evangelii gratia est collata
Abbreviated transcription (Latin):
apłs dicit. Xp̃s iħs qui mortuus ẽ ꝓ nob̃.
immo qui & resurrexit. qui ẽ in dexte-¬
ra di: qui etiam interpellat ꝓ nobis
U nigenito enim filio ꝓ homine interpella¬
re est: apud coȩternũ patrẽ seipsũ homi¬
nẽ demonstrare. Eiq ꝓ humana natura
rogasse ẽ : eandẽ naturã in diuinitatis
suȩ celsitudine suscepisse. Interpellat
quia qd̾ dampnari in electis noluit. sus¬
cipiendo liberauit. Adiutor gͦ querit᷑
ut desideriũ exaudiat᷑: quia nͥ ꝓ nobis
interpellatio mediatoris interceder&:
ab aure dĩ ꝓculdubio nr̃aꝵ precũ uoces
Uera quippe postulatio ñ in oris est uocib
s in cogitationib cordis. Ualentiores
ñ faciunt uerba nr̃a. seo desideria.
E ternã & enim uitã si ore petimus. nec
tam̃ corde desideramus: clamantes tacemꝰ.
Si uͦ desideramus ex corde. etiã cũ ore
conticessimus: tacentes clamanus. Hinc
est qd̃ in heremo popłs uocib ꝑstrepit.
& moyses ab strepitu uerboꝵ tac&:

Expanded text:
i mortuus est pro nobis, imo qui et resurrexit, qui est in dextera Dei, qui etiam interpellat pro nobis . Unigenito enim Filio pro homine interpellare est apud coaeternum Patrem seipsum hominem demonstrare, eique pro humana natura rogasse est eamdem naturam in divinitatis suae celsitudine suscepisse. Interpellat quia quod damnari in electis noluit, suscipiendo liberavit. Adjutor ergo quaeritur ut desiderium exaudiatur, quia nisi pro nobis interpellatio Mediatoris intercederet, ab aure Dei procul dubio nostrarum precum voces Vera quippe postulatio non in oris est vocibus, sed in cogitationibus cordis. Valentiores non faciunt verba nostra, sed desideria. Aeternam etiam vitam si ore petimus, nec tamen corde desideramus, clamantes tacemus. Si vero desideramus ex corde, etiam cum ore conticescimus, tacentes clamamus. Hinc est, quod in eremo populus vocibus perstrepit, et Moyses a strepitu verborum tacet;
Abbreviated transcription (Latin):
Sed quia infirmitatẽ ꝓdidit. potentiã ab¬
scondit: in eo qd̾ ꝑsecutorib suis in cog¬
nitus mansit. ad eos minime exiuit. Qui
tam̃ ad electos exiit: quia diuinitatis suȩ
suauitatẽ querentib aꝑuit. Unde ei ꝑ¬
ꝓpħam dr. Existi in salutẽ popłi tui: ut
saluos facias xpristos tuos. Sequitur.¬

Expanded text:
Sed quia infirmitatem prodidit, potentiam abSed quia infirmitatem prodidit, potentiam abscondit; in eo quod persecutoribus suis incognitus mansit, ad eos minime exivit. Qui tamen ad electos exit, quia divinitatis suae suavitatem quaerentibus aperit. Unde ei r: Existi in salutem populi tui, ut salvos facias christos tuos . Sequitur
Abbreviated transcription (Latin):
pinquoꝵ non terruit: qͥ nos ab ȩternis
suppliciis liberans. palmas in facie ęquani¬
miter accepit. Ipse tacuit & ostiũ egres¬
sus ñ est: qui sub ipsa iam hora passionis.
cũ humanitatis infirma pateret᷑. diuinita¬
tis potentiã exercere noluit. Mediatori
quippe dĩ & hominum quasi egredi osti¬
um fuiss&: si cũ teneret᷑ homo maiestatis
suȩ potentiã uoluiss& ostendere: & ꝑ
diuinitatis magnitudinẽ. suscepte carnus
infirma transire. Ut etũ aꝑtus homo mo¬
ripotuiss. ds̃ mansit occultus: Qua si cog
lato tacuit: atq inter ꝑsecutoꝵ manus.
& corpus passioni optulit qd̾ ꝓ electis as¬
sumpserat. & resistentib noluit demonstra¬
re qd̾ erat. Unde etiã ꝑ psalmistã dicit᷑.
Posuerunt me in abominationẽ sibi: tradi-¬
tus sum & non egrediebar. Cũ enĩ despi¬
ceret᷑ quia homo uidebat᷑: egressus ess&
si occultã maiestatẽ suã ostentare uoluiss&.

Expanded text:
opinquorum non terruit, qui nos ab aeternis opinquorum non terruit, qui nos ab aeternis suppliciis liberans, palmas in facie aequanimiter accepit. Ipse tacuit, et ostium egressus non est, quia sub ipsa jam passionis hora, cum humanitatis infirma pateretur, divinitatis potentiam exercere noluit. Mediatori quippe Dei et hominum, quasi egredi ostium fuisset, si cum teneretur ut homo majestatis suae potentiam voluisset ostendere, et per divinitatis magnitudinem susceptae carnis infirma transire. Ut enim apertus homo mori posset, Deus mansit occultus: Quia si coglato tacuit; atque inter persecutorum manus et corpus passioni obtulit quod pro electis assumpserat, et resistentibus noluit demonstrare quod erat. Unde etiam per Psalmistam dicitur: Posuerunt me in abominationem sibi, traditus sum, et non egrediebar . Cum enim despiceretur quia homo videbatur, egressus fuisset, si occultam majestatem suam ostentare voluisset.
Abbreviated transcription (Latin):
itaq iob inter obstinatas mentes. ñ appe¬
tens ex uirtutis suȩ patefactione clares¬
cere: ait. Si despectio ꝓpinquoꝵ terruit
me : & ñ magis tacui. nec egressus sum
ostium. Qui enim ꝑ humilitatẽ solidus
nequaꝗͣ despici timuit: hunc ut foras
lingua eicer&. impacientia ñ euicit.
U bi bene premittit᷑. si expaui ad multi-¬
tudinẽ nimiã. ut cuuis constantie fue¬
rit agnoscat᷑: quia uidelic& nequaquã
terr& exterius numerus hominũ: quẽ
non deuastat interius turba uitioꝵ.
In hac & enim uita qui irulla ꝓspera
appetit: nulla ꝓcul dubio aduersa ꝑ-¬
timescit. Quȩ scilic& uerba si ad intel¬
lectum mysticũ trahimꝰ: in eis citius
operationẽ nr̃i redemptoris inuenimus.
Ipse quippe ad multitudinẽ niiniã ũ expa¬
uit : qͥ ꝑsecutores suos cũ gladiis & fusti¬
b uenientes. una tantũ responsione ꝑcu-¬
lit. dicens. Ego sum. Ipsum despectio ꝓ-¬

Expanded text:
itur Job inter obstinatas mentes non appeitur Job inter obstinatas mentes non appetens ex virtutis suae patefactione clarescere, ait: Si despectio propinquorum terruit me, et non magis tacui, nec egressus sum ostium. Qui enim per humilitatem solidus nequaquam despici timuit, hunc ut foras lingua ejiceret impatientia non evicit. Ubi bene praemittitur: Si expavi ad multitudinem nimiam, ut cujus constantiae fuerit agnoscatur, quia videlicet nequaquam terrenon devastat interius turba vitiorum. In hac etenim vita qui nulla prospera appetit, procul dubio adversa pertimescit. Quae scilicet verba, si ad intellectum mysticum trahimus, in ejus citius operatione nostri Redemptoris facta invenimus. Ipse quippe a multitudine nimia non expavit, qui persecutores suos « cum gladiis et fustibus » venientes una tantum responsione percutit, dicens: « Ego sum . » Ipsum despectio pr
Abbreviated transcription (Latin):
mane. Ex sinceritate uͦ loqui ẽ: nil in
eloquio extra quã oporteat querere.
Sicut ex dõ aũ loquit᷑: qui seit ñ se a se
habere. sed ex dõ accepisse qd̾ dicit.
Coram dõ uͦ loquit᷑: qui in om̃e qd̾ dicit
ñ humanos fauores appetit. sed om̃ipo¬
tentis dĩ presentię uitendit: ñ suã sed
auctoris głam requirit. Qui aũ scit
quidem ex dõ se accepisse qd̾ dicit. &
tam̃ dicendo. ꝓpriam głam quęxit: sicut
ex dõ loquit᷑. sed non coram dõ: quia eũ
quẽ cordi suo non ꝓponit. cũ predicat.
quasi absentẽ putat. Sed scĩ uiri ex dõ
locunt᷑ & corã dõ : quia & ab eo se sciuss
habere qd̃ dicunt: & ipsũ suis sermonib
adesse iudicẽ adurtorẽq considerant.
Unde fit. ut eũ se ã proximis despici ag¬
noscunt. suaq dicta uitȩ audientiũ ñ
ꝓdesse. abscondant quante uirtutis suit.
ne si secretũ cordis inutilit̾ sermo ꝓlatꝰ
aperiat: ad inanẽ głam ꝓrumpat. Beatꝰ¬

Expanded text:
manae. Ex sinceritate vero loqui, est nil in manae. Ex sinceritate vero loqui, est nil in eloquio extra quam oporteat quaerere. 717 Sicut ex Deo autem loquitur qui scit non se a se habere, sed ex Deo accepisse quod dicit. Coram Deo vero loquitur qui in omni quod dicit, non humanos favores appetit, sed omnipotentis Dei praesentiae intendit; non suam, sed auctoris gloriam requirit. Qui autem scit quidem ex Deo se accepisse quod dicit, et tamen dicendo propriam gloriam quaerit, sicut ex Deo loquitur, sed non coram Deo, quia eum quem cordi suo non proponit cum praedicat quasi absentem putat. Sed sancti viri et ex Deo loquuntur, et coram Deo, quia et ab eo se sciunt habere quod dicunt, et ipsum suis sermonibus adesse judicem auditoremque considUnde fit ut cum se a proximis despici agnoscunt, suaque vita dicta audientium vitae non prodesse, abscondunt quantae virtutis sunt, ne si secretum cordis inutiliter sermo probatus aperiat, ad inanem gloriam prorumpat. A
Abbreviated transcription (Latin):
uͦ dñs quã sit despectus ostendit᷑: cum
illic ꝓtinus subinfert᷑. Spreuit autẽ
illũ herodes cũ exercitu suo: & illusit.
Qd̃ uidelic& factum oport& nos audieu¬
tes discere: ut quotiens auditores nr̃i
nr̃a uolunt quasi laudanda coguoscere.
ñ aũ sua ꝑuersa mutare. om̃i uo taceamꝰ:
ne si ostentationis studio uerbũ dĩ loqͥ¬
mur᷑:. & illoꝵ culpa quȩ erat ẽe non
desinat: & nr̃a quȩ ñ erat fiat. Dicat
fortasse aliquis. Unde nouimus. quo
corde quis audiat as Seo multa st̃ quȩ
audientis animum ꝓdunt: maxune
si auditores nr̃i. & semꝑ laudant qd̃ au¬
diunt. & numꝗͣ qd̾ laudant secunt᷑.
Hanc inanẽ loquendi głam p̾dicator
egregius fugerat: cũ dicebat. Non enĩ
sumus sicut plurimi adulterantes uer¬
bũ dĩ: seo ex sinceritate sicut ex dõ co¬
rã dõ in xp̃o loquim᷑. Adulterari nãq¬
ẽ uerbũ dĩ. aut alit̾ de illo sentire quã
ẽ : aut ex eo non spiritales fructus. sed
adulterinos fętus querere laudis hu¬

Expanded text:
cum illic protinus subinfertur: Sprevit autem illum Herodes cum exercitu suo et illusit . Quod videlicet factum oportet nos audientes discere, ut quoties auditores nostri nostra volunt quasi laudanda cognoscere, non autem sua perversa mutare, omnino taceamus, ne si ostentationis studio verbum loquimur, et illorum culpa quae erat esse non desinat, et nostra quae non erat fiat. Dicat fortasse aliquis, unde novimus quo corde quis audiat? Sed multa sunt quae audientis animum produnt: maxime si auditores nostri et semper laudant quod audiunt, et nunquam quod laudant sequantur. Hanc inanem loquendi gloriam praedicator egregius fugerat, cum dicebat: Non enim cut plurimi, adulterantes verbum Dei; sed ex sinceritate, sicut ex Deo, coram Deo in Christo loquimur. Adulterari namque verbum Dei, est aut aliter de illo sentire quam est, aut ex eo non spiritales fructus, sed adulterinos fetus quaerere laudis hu
Abbreviated transcription (Latin):
uiuendo cognoscere: & preuidendo ñtia-¬
re. Seo inter hȩc sciendũ ẽ. quia cum
eiusdẽ sacri eloquii precepta cogitamus:
cũq mentẽ ã uite corruptibilis amore
diuertimus: quasi quibusdã cordis passi¬
b ad interiora ꝓperamus. Nemo autẽ
infima deserens. repente fit sũmus: qr
ad optinendũ ꝑfectionis meritũ. dũ co¬
tidie mens in altũ ducit᷑: ad hoc ꝓculdu.¬

Expanded text:
do cognoscere et praevidendo nuntiare. Sed inter haec sciendum est quia cum ejusdem sacri eloquii praecepta cogitamus, cumque mentem a vitae corruptibilis amore divertimus, quasi quibusdam cordis passibus ad interiora properamus. Nemo autem infima deserens, repente fit summus, quia ad obtinendum perfectionis meritum, dum quotidie mens in altum ducitur, ad hoc procul du
Abbreviated transcription (Latin):
dicit. Si negaui qđ uolebant pauperib.
Atq ut miscđiam suã ostender& de iusti-¬
ciȩ radice descendere: paulo suꝑius pre¬
misit dicens. Si ambulaui in uanitate:
& festinauit in dolo pes ms̃. Atq ut
monstret᷑ quã fuerit ad cuncta pauidus.
ad omĩa circumspectus: inferius asserit
dicens. Semꝑ enim quasi tumentes suꝑ me
fluctus. timui dm̃. Qui scilic& in ꝓspe¬
ris positus. atq habundantia rerũ fultus.
si spem aut in suis actib. aut in circũflu¬
entib reb poneret: ꝓfecto iustus non esset.
Sed quando iste uir sc̃s in se spem posuit:
qui aꝑte dicit. ecce non est auxiliũ mͥ in
quoq diuitias qua mente possederit

Expanded text:
dicit: Si negavi quod volebant pauperibus . dicit: Si negavi quod volebant pauperibus . Atque ut misericordiam suam ostenderet de justitiae radice descendere, paulo superius praemisit, dicens: Si ambulavi in vanitate, et festinavit in dolo pes meus . Atque ut monstraretur quam fuerit ad cuncta pavidus, et ad omnia circumspectus inferius asserit, dicens: Semper enim quasi tumentes super me fluctus timui Dominum . Qui scilicet in prosperis positus, atque abundantia rerum fultus, si spem aut in suis actibus aut in circumfluentibus rebus poneret, profecto justus non esset. Sed quando iste vir sanctus in se spem posuit, qui aperte dicit: Ecce non est auxilium mihi iquoque divitias qua mente possederit
Abbreviated transcription (Latin):
itaq uirtus sine aliis. aut omnino nulla
est: aut imꝑfecta. Ut enim sicut qͥbusdã
uisũ est. de primis quatuor uirtutib
loquar. prudentia. temperantia. forti¬
tudine atq iusticia. tanto ꝑfectȩ sunt
singulȩ : quanto uicissun sibun& coniun-¬
ctȩ. Disiunctȩ autẽ ꝑfectȩ ẽẽ nequaꝗͣ
possunt: quia nec prudentia uera est.
que iusta. temperans & fortis non est.
nec ꝑfecta temperantia. quȩ fortis. iusta.
& prudens ñ est: nec fortitudo integra.
quȩ prudens. temperatis. & iusta ñ est:
nec uera iusticia. quȩ prudens. fortis &
tutes habuerit: enumerando singulas
innotescit. Nam bona pudicitię insinu¬
ans: dicit. Si deceptum ẽ cor meũ suꝑ
mulierẽ. Atq ut eidem pudicitiȩ de-¬
monstrat& humilitatis grãm nullatenꝰ
defuisse: post cetera subiungit. Si con-¬
tempsi iudicium subire cũ seruo meo.
Qui ut humilitati suȩ ostender& miseri¬
cordiam coniunctam fuisse: paulo post

Expanded text:
itaque virtus sine aliis, aut omnino nulla itaque virtus sine aliis, aut omnino nulla est, aut imperfecta. Ut enim, sicut quibusdam visum est, de primis quatuor virtutibus loquar, prudentia, temperantia, fortitudine, atque justitia; tanto perfectae sunt singulae, quanto vicissim sibimet conjunctae. Disjunctae autem perfectae esse nequaquam possunt, quia nec prudentia vera est quae justa, temperans et fortis non est, nec perfecta temperantia quae fortis, justa et prudens non est, nec fortitudo integra quae prudens, temperans et justa non est, nec vera justitia quae prudens, fortis et tutes habuerit, enumerando singulas innotescit. Nam bona pudicitiae insinuans, dicit: Si deceptum est cor meum super mulierem . Atque ut eidem pudicitiae demonstraret humilitatis gratiam nullatenus defuisse, post caetera subjungit: Si contempsi subire judicium cum servo meo . Qui ut humilitati suae ostenderet misericordiam fuisse conjunctam, paulo post
Abbreviated transcription (Latin):
Nam sepe quosciam pudicos quidẽ uidis¬
se nos contigit sed non humiles: quosdã
uͦ quasi humiles sed ñ misericordes: qͦsdã
quasi misericordes seo nequaꝗͣ iustos:
quosdã uͦ quasi iustos. seo in se potus
quã in dño confidentes. Et certũ est
quia nec castitas it eius corde uera est.
cui humilitas deest: quippe quia suꝑ¬
bia se intrinsecus corrumpente. fornica
tͣ sem& ipsum diligens. a diuino amore.
N ec humilitas uera est. eui miscdia uinc¬
ta non est: quia nec deb& humilitas
dicĩ quȩ ad cõpassionẽ fraternȩ miserię
nescit inclinari. Nec miscđia uera est.
quȩ a rectitudine iusticiȩ existit aliena:
quia quȩ potest ꝑ iniusticiam pollui:
nescit ꝓculdubio sibun& ipsi misereri.
Nec iusticia uera est. quȩ fidutiã suã ñ
in conditore om̃ium. sed in se fortasse
aut in reb conditis ponit: quia dũ a
conditore spem subtrahit: ipse sibi prin¬
cipalis iusticiȩ ordinẽ ꝑuertit. Una

Expanded text:
Nam saepe quosdam pudicos quidem vidisNam saepe quosdam pudicos quidem vidisse nos contigit, sed non humiles; quosdam vero quasi humiles, sed non misericordes; quosdam quasi misericordes, sed nequaquam justos; quosdam vero quasi justos, sed in se potius quam in Domino confidentes. Et certum est quia nec castitas in ejus corde vera est, cui humilitas deest, quippe quia superbia se intrinsecus corrumpente fornicatur, si semetipsum diligens, a divino recedit amore. Nec humilitas vera est cui misericordia juncta non est, quia nec debet humilitas dici, quae ad compassionem fraternae miseriae nescit inclinari. Nec misericordia vera est quae a rectitudine justitiae existit aliena, quia quae potest per injustitiam pollui, nescit procul dubio sibimetipsi misereri. Nec justitia vera est quae fiduciam suam non in conditore omnium, sed in se fortasse, aut in rebus conditis ponit, quia dum a creatore spem subtrahit, ipse sibi principalis justitiae ordinem pervertit. Una
Abbreviated transcription (Latin):
ULOD:A. NE
sepe iam dictũ est. hoc
me crebro repetere oue-¬
rosum ñ ẽ: Quia & pre¬
dicator egregius dicit.
Eadem uobis scribere. michi quictẽ ñ pi¬
grum: uobis aũ necessarium. Seatus iob
id circo gestas uirtutes narrat: quia uiter
increpationis uerba & ꝑcussionis uerbe¬
ra dep̃hensus. ab spei fidutia mentẽ suã
labefactati considerat. Multa quippe
& egisse se mala ab increpantib amicis
audierat: & ne uerbis pariter & flagellis
pressa in desperatione mens corruat :
hanc ꝑ uirtutũ suarũ memoriam ad spem
resormat: ut nequaꝗ̾ se debeat in cala-¬
mitate deicere: quȩ tranquillitatis suȩ
tempore. se meminerat tã sublimia egisse.
Quia gͥ intentionis eius causam aiximus:
restat ut auditas uirtutes illius subtilit̃¬
credit᷑ : cunc ueraciter poll&. cũ uitiis
ex alia parte non subiacae. Nam si ex
alio uitiis subdit᷑: nec hoc est solidum
ubi stare putabat᷑. Unaqueq enĩ uirtꝰ
tanto minor ẽ ĩ quanto desunt ceterȩ.¬

Expanded text:
uod a me saepe jam dictum est, hoc me crebro repetere onerosum non est, quia et praedicator egregius dicit: Eadem vobis scribere mihi quidem non pigrum, vobis autem necessarium . Beatus Job idcirco gestas virtutes narrat, quia inter increpationis verba et percussionis verbera deprehensus, a spei fiducia mentem suam labefactari considerat. Multa quippe et egisse se mala ab increpantibus amicis audierat, et ne verbis pariter et flagellis pressa in desperationem mens corruat, hanc per suarum virtutum memoriam ad spem reformat, ut nequaquam se debeat in calamitate dejicere, quae tranquillitatis suae tempore se meminerat tam sublimia egisse. Quia igitur intentionis ejus 697 causam diximus, restat ut auditas virtutes illius subtilitecreditur, tunc veraciter pollet, cum vitiis ex alia parte non subjacet. Nam si ex alio vitiis subditur, nec hoc est solidum, ubi stare putabatur. Unaquaeque enim virtus tanto minor est, quanto desunt caeter
Abbreviated transcription (Latin):
ad nos uestitus lineis uenit. Et attra¬
mentarium scriptoris ad renes eius.
In renib posterior posterior pars corpo-¬
ris ẽ. Et quia ipse dñs postquã ꝓ nob¬
mori s ẽ. resurrexit & ascendit in¬
c̃ȩlũ. tunc testamentũ nouum ꝑ apłos
scripsit: uir iste attramentariũ ad renes
habuit. Qui enĩ seripturã testam̃ti noui
postquã discessit condidit: attram̃tariũ
quasi a tergo portauit. Hoc qͦ attramen¬
tarium uiro lineis uestito inherere consi¬
derat: qui dicit. Et librũ scribat ipse
qui iudicat. Sed cur beate iob ab eo qui
iudex ẽ librũ scribi desideras us Sequitur
Ut in humero meo portẽ illũ: & circũdẽ
illũ quasi coronã mͥ. Librum quippe in
humero portare ẽ: scripturã sacrã ope¬
rando ꝑficere. Et notandũ quã ordina-¬
te describit᷑. & prius in humero portari.
& postinodũ sicut coronã circũdari: Quia
uidelic& sacri eloquii mandata si modo¬

Expanded text:
ad nos vestitus lineis venit. Et atraad nos vestitus lineis venit. Et atramentarium scriptoris ad renes ejus . In renibus posterior pars corporis est; et quia ipse Dominus, postquamortuus est, resurrexit et ascendit incoelum, tunc Testamentum Novum per apostolos scribitur. Vir iste atramentarium in renibus habuit. Qui enim scripturam Testamenti Novi postquam discessit, condidit, atramentarium quasi a tergo portavit. Hoc ergo atramentarium viro lineis vestito inhaerere considerat, qui dicit: « Et librum scribat ipse qui judicat . » Sed cur, beate Job, ab eo qui judex est, librum scribi desideras? ut sequitur, « ut in humero meo portem illum et circumdem illum, quasi coronam mihi . » Librum quippe in humero portare est Scripturam sacram operando perficere. Et notandum quam ordinate describitur: et prius in humero portari, et postmodum sicut corona circumdari, quia videlicet sacri eloquii mandata, si modo
Abbreviated transcription (Latin):
nͥ sex etates humani generis designaut᷑.s
Quȩ de uia portȩ superioris ueniunt:
qua a conditione paradỹsi sic̃ ab ingres¬
su mundi. ã superiorib generationib
euoluunt᷑. Quȩ porta ad aquilonẽ res¬
picit : quia uidelica mens humani gene¬
ris uitiis aꝑta. nisi calorẽ caritatis dese¬
rens torporẽ mentis appeter&: ad hanc
mortalitatis latitudinẽ ñ exiss&. Et
uniuscuiusq uas interitꝰ in manu eius:
qr unaqueq generatio singulis quibusq
etatib euoluta. ante redemptoris aduen¬
tũ in sua operatione habuit: unde pę¬
nã dãpnationis sũpsit. Uir quoq unus
in medio eoꝵ uestitus lineis: quia redẽp¬
tornr̃qͥ etiã de sacerdotali tribu iuxta car¬
nẽ Ce parentes habere dignatus est:
uestitus lineis uenire ꝑhibet᷑. Uel certe
quia linũ de terra ñ aũ sicut lana de
corruptibili carne nascit᷑: qui indum̃tũ
sui corporis ex matre uirgine. ñ autẽ ex
corruptione cõmixtionis sũpsit : ꝓfecto

Expanded text:
generis designantur? Quae de via portae superioris veniunt, quia a conditione paradisi sicut ab ingressu mundi a superioribus generationibus evolvuntur? Quae porta ad Aquilonem respicit, quia videlicet mens humani generis vitiis aperta, nisi calorem charitatis deserens, torporem mentis appeteret, ad hanc mortalitatis latitudinem non exisset. Et uniuscujusque vas interitus in manu ejus ; quia unaquaeque generatio, singulis quibusque aetatibus evoluta ante Redemptoris adventum, in sua operatione habuit unde poenam damnationis sumpsit. Vir quoque unus in medio eorum vestitus lineis , quia Redemptor noster qui etiam de sacerdotali tribu juxta carnem parentes habere dignatus est, vestitus lineis perhibetur: vel certe quia linum de terra, non autem sicut lana de corruptibili carne nascitur; quia qui indumentum sui corporis ex matre virgine non autem ex corruptione commixtionis sumpsit, profecto
Abbreviated transcription (Latin):
catorẽ se dicit. id de se dicent. etiam
alteri nõ contͣdicit. Nam quia scriptũ ẽ.
iustus in principio accusator est sui:
non magis peccator. seo iustus uideri
appetit: cum peccatorẽ se quisq nullo
arguente confitet᷑. Sed confessionis ue-¬
ritatẽ ꝓbat: cũ alter malũ qd̾ fecimus
increpat. Qd̾ si suꝑbe defendimus: liqu&
quia peccatores nos ex nobis ficte dice¬
bamus. Unde sũmopere curandũ est.
ut mala quȩ fecimus & sponte fateam᷑:
& hȩc aliis arguentib non negemus.
Suꝑbiȩ quippe uitium est: ut qd̾ de se
fateri quisq quasi sua sponte dignat᷑.
hoc sibi dici ab aliis dedignet᷑. Beatꝰ¬

Expanded text:
catorem dicit, id de se dicenti etiam catorem dicit, id de se dicenti etiam alteri non contradicit. Nam quia scriptum est: Justus in principio accusator est sui , non magis peccator, sed justus videri appetit, cum peccatorem 714 se quisque nullo arguente confitetur, sed confessionis veritatem probat, cum alter malum quod fecimus increpat. Quod si superbe defendimus, liquet quia peccatores nos ex nobis ficte dicebamus. Unde summopere curandum est ut mala quae fecimus, et sponte fateamur, et haec aliis arguentibus non negemus. Superbiae quippe vitium est ut quod de se fateri quisque quasi sua sponte dignatur, hoc sibi dici ab aliis dedignetur
Abbreviated transcription (Latin):
pumiant᷑. Quia gͥ sinus secretũ mentis
accipit᷑: in sinu iniquitatẽ celare est.
hanc in conscientię latibulis occultare:
nec ꝑ confessionẽ detegere. sed ꝑ defen¬
sionẽ uelare. Quocontra iacob dicit.
Confitemini alteruttum peccata ur̃a: &
orate ꝓ inuicẽ ut saluemini. Salomon
quoq ait. Qui abscondit scelera sua.
non diriget᷑. Qui autẽ confessus fuerit
& dereliquerit ea: miscđiam consequet᷑.
Sed iuter hȩc sciendum est: qd̾ plerũq
homines & culpas confitent᷑. & humiles
ñ sunt. Nam multos nouimus. qui ar¬
guente nullo peccatores se eẽ confitent᷑:
cũ uͦ de culpa sua fuerint fortasse cor¬
repti. defensionis patrociniũ quęxunt
ne peccatores ẽẽ uideant᷑. Qui si tunc
cũ id sponte dicunt peccatores ẽẽ se
ueraci humilitate cognoscerent: cũ
arguunt᷑ ab aliis. ẽẽ se qd̾ confessi fue¬
rant not negarent: Qua in re indicia
uere confessionis sunt: si cũ quisq pec¬

Expanded text:
puniantur. Quia igitur sinus secretum mentis puniantur. Quia igitur sinus secretum mentis accipitur, in sinu iniquitatem celare est hanc in conscientiae latibulis occultare, nec per confessionem detegere, sed per defensionem velare. Quo contra Jacobus dicit: Confitemini alterutrum peccata vestra, et orate pro invicem, ut salvemini . Salomon quoque ait: Qui abscondit scelera sua, non dirigetur; qui autem confessus fuerit, et dereliquerit ea, misericordiam consequetSed inter haec sciendum est quod plerumque homines et culpas confitentur, et humiles non sunt. Nam multos novimus qui arguente nullo peccatores se esse confitentur; cum vero de culpa sua fuerint fortasse correpti, defensionis patrocinium quaerunt, ne peccatores esse videantur. Qui si tunc cum id sponte dicunt peccatores se esse veraci humilitate cognoscerent, cum arguuntur ab aliis, esse se quod confessi fuerant non negarent. Qua in re indicia verae confessionis sunt, si cum quisque se pec
Abbreviated transcription (Latin):
scientiã suã absconsus iaco& ꝑ nequitiam:
suã ore ꝓprio exire ꝓuocet᷑. Unde dauid
ꝓpħa ab illa tanti morte facinoris reui¬
uiscens. ad uocẽ dñi quasi foras exiit:
dũ ꝑ nathan correptus. qd̃ fecerat accu-
humano genere uehementer excreuit:
bene beatus.iuuiuuob dum dicer&
si abscondi peccatũ meũ. interposuit quasi
homo. Hominis quippe eẽ ꝓpriũ conspi-¬
cit: qd ex parentis ueteris unitatione
descendit. Ubi apte subdit᷑ Et celaui in
sinu meo iniquitatẽ meã. Scriptura & enĩ
sacra plerumq sinum ponere ꝓ mente
consueuit: sicut uoce ecdiȩ de ꝑsecuto¬
rib nr̃is. qui nobis natura quidẽ con-¬
iuncti sunt ses uita disiuncti. ꝑ psal-¬
mistam đr̃. Redde uicinis nris septupłu
in sinu eoꝵ. Ac si aꝑte diceret᷑. In m̃te
fua recipiant hoc. qd̾ in nrĩs corporib
seuientes operatt᷑: ut dum nos exterius
ex parte puniunt: ipsi interius ꝑfecte

Expanded text:
scientiam suam absconsus jacet per nequitiam, scientiam suam absconsus jacet per nequitiam, suam ore proprio exire provocetur. Unde David propheta ab illa tanti morte facinoris reviviscens ad vocem Domini quasi foras exiit, dum, per Nathan correptus, qhumano genere vehebene beatus Job dum diceret, si abscondi peccatum meum, interposuit, quasi homo. Hominis quippe proprium conspicit, quod ex parentis veteris imitatione descendit, ubi apte subditur: Et celavi in sinu meo iniquitatem meam. Scriptura etenim sacra plerumque sinum ponere pro mente consuevit, sicut voce Ecclesiae de persecutoribus nostris, qui nobis natura quidem conjuncti sunt, sed vita disjuncti, per Psalmistam dicitur: Redde vicinis nostris septuplum in sinu eorum . Ac si aperte diceret: In mente sua recipiant hoc quod in nostris corporibus saevientes operantur, ut dum nos exterius ex parte puniunt, ipsi interius perfecte
Abbreviated transcription (Latin):
ex hac adhuc radice amaritudinẽ tra¬
hunt. & cũ de uitio suo quisq arguit᷑.
sub defensionum uerba quasi sub quedã
se arborum folia abscondit : et uelut
ad quȩdã excusationis suȩ opaca secre¬
ta. faciem cognitoris fugit. dũ ñ uult
cognosci qd̾ fecit. In qua uidelic& oc¬
cultatione ñ se dtĩo: sed dnm abscondit
sibi. Agit quippe ne omĩa uidentem
uideat: ñ autẽ ne ipse uideat᷑. Quo
contra cuiq peccatori iã exordiũ illu-¬
minationis est humilitas confessionis:
quia sibim& ipsi iam parcere rennuit:
qui malum non erubescit confiteri qd̾
fecit. Et qui defendendo accusare po¬
tuit: accusando se celerrime. defendit.
Unde & mortuo lararo qui mole magna
foras. Ex qua scilic& resurrectione quȩ
gesta in aliꝰ est corpore. signat᷑ qualiter
nos resuscitemur in corde. cum uidelic&
mortuo dr ueni foras : ut nimirũ homo
in peccato suo mortuus. & ꝑ molẽ male
consuetudinis iã sepultus. quia intra con¬

Expanded text:
ex hac adhuc radice amaritudinem traex hac adhuc radice amaritudinem trahunt, ut cum de vitio suo quisque arguitur, sub defensionis verba, quasi sub quaedam se arborum folia abscondit, et velut ad quaedam excusationis suae opaca secreta faciem Conditoris fugit, dum non vult cognosci quod fecit. In qua videlicet occultatione non se Domino, sed Dominum abscondit sibi, agit quippe ne omnia videntem videat, non autem ne ipse videatur. Quo contra cuique peccatori jam exordium illuminationis est humilitas confessionis, quia sibimetipsi jam parcere renuit, qui malum non erubescit confiteri quod fecit. Et qui defendendo excusare potuit, accusando se celerrime defendit. Unde et mortuo Lazaro, qui mole magna foras. Ex qua scilicet resurrectione, quae gesta est in illius corpore, signatur qualiter nos resuscitemur in corde, cum videlicet mortuo dicitur, Veni foras. Ut nimirum homo in peccato suo mortuus, et per molem malae consuetudinis jam sepultus, quia intra con
Abbreviated transcription (Latin):
pens ille ꝑsuasor qui non erat reuocan¬
dus ad ueniam: non ẽ de culpa requisi-¬
tus. Interrogatus itaq homo est ubi
ess&. ut ꝑpetratã culpã respicer&: & con-¬
fitendo cognoscer&. quã longe a condi¬
toris sui faciȩ abess&. Sed adhibere sibi¬
m& utriq defensionis solatia: quã con¬
fessionis elegerant. Cumq excusare
peccatũ uoluit uir ꝑ mulierẽ. mulier
ꝑ serpentẽ. auxerunt culpã quam
tueri conati sunt: obliq adam dnm
tangens. qd ipse peccati eoꝵ auctor
extiterit qui mulierẽ fecit: et eua
culpam ad dnm̃ referens. qui serpentẽ
in paradẏso posuiss&. Qui enim ore
diaboli fallentis audierant. eritis sicut
dii : quia dõ ẽẽ similes in diuinitate ne¬
quiuerunt: ad errori̾ sui cumulũ. dm̃ sibi
facere similem in culpa conati sunt.
Sic gͦ reatũ suum dũ defendere moliunt᷑
addiderunt: ut culpa eoꝵ atrocior
discussa fier&. quã fuerat ꝑpetrata.
Unde nunc quoq humani generis rami:

Expanded text:
pens ille persuasor, qui non erat revocanpens ille persuasor, qui non erat revocandus ad veniam, non est de culpa requisitus. Interrogatus itaque homo est ubi esset, ut perpetratam culpam respiceret, et confitendo cognosceret, quam longe a conditoris sui facie abesset. Sed adhibere sibimet utrique defensionis solatia, quam confessionis elegerunt, cumque excusare pper serpentem, auxerunt culpam, quam tueri conati sunt oblique: Adam Dominum tangens, quod ipse peccati eorum auctor exstiterit, qui mulierem fecit; Heva culpam ad Dominum referens, qui serpentem in paradiso posuit. Qui enim ore diaboli fallentis audierant, Eritis sicut dii, quia Deo esse similes in divinitate nequiverunt, ad erroris sui cumulum, Deum sibi facere similem in culpa conati sunt. Sic ergo reatum suum dum defendere moliuntur, addiderunt, ut culpa eorum atrocior discussa fieret, quam fuerat perpetrata. Unde nunc quoque humani generis rami
Abbreviated transcription (Latin):
humilitatis testimonia. & iniquitatẽ
suã quẽq cognoscere: & cognitã uoce
confessiotus aperire. At contra usita¬
tum .⁊a.⁊a a a humani generis uiti¬
ũ est: & libendo peccatũ cõmittere.
& cõmissum negando abscondere:
& conuictum defendendo multipli¬
care. Ex illo quppe lapsu primi
hominis hec augmenta nequitie du¬
cius: ex quo ipsam radicẽ traximꝰ
culpȩ. Sic namq ille dũ lignum
uetitum contigiss&: abscondit se ã
faciȩ dni inter ligna paradysi. In
qua absconsione scilic& quia dm̃ ia-¬
tere non poterat: non latendi effectus
describitur. seo affectus notat᷑. Qui cũ
argueret᷑ a dño qd̾ de ligno uetito coti¬
giss&: ilico respondit. Mulier quã de
disti sociam michi: ipsa michi dedit de
ligno & comẽdi. Ipsa quoq mulier inqui¬
sita:. respondit. Serpens decepit me: & eo-¬
medi. Ad hoc quippe requisiti fueratit:
ut peccatum qd̃ transgrediendo cõmise-¬
rant. confitendo delerent. Unde & ser¬

Expanded text:
humilitatis testimonia, et iniquitatem suam quemque cognoscere, et cognitam voce confessionis aperire. At contra, usitatum humani generis vitium est, et latendo peccatum committere, et commissum negando abscondere, et convictum defendendo multiplicare. Ex illo quippe lapsu primi hominis haec augmenta nequitiae ducimus, ex quo ipsam radicem traximus culpae. Sic namque ille dum lignum vetitum contigisset, abscondit se a facie Domini inter ligna paradisi. In qua absconsione, scilicet quia Deum latere non poterat, non latendi effectus describitur, sed affectus notatur. Qui cum argueretur a Domino, quod de ligno vetito contigisset, illico responddisti mihi sociam, ipsa mihi dedit de ligno, et comedi . Ipsa quoque mulier inquisita, respondit: Serpens decepit me, et comedi. Ad hoc quippe requisiti fuerant, ut peccatum quod transgrediendo commiserant, confitendo delerent. Unde et ser
Abbreviated transcription (Latin):
est securitas cordis: nichil concupiscen-¬
tiȩ habere scłaris. Nam si ad terrena
adipiscenda cor inhiat. securũ tranqͥllũ¬
q ẽẽ uullatenus potest: quia aut non
habita concupiscit ut habeat: aut ad¬
epta metuit ne amutat. Et dũ in ad¬
uersis sperat ꝓsꝑa. in ꝓsperis formidat
aduersa: huc illucq quasi quibusdam
fluctib uoluit᷑. ac ꝑ modos uarios rerũ
alternantium mutabilitate uersatur.
Sin uͦ semel in appetitione suꝑnȩ patriȩ
forti stabilitate animus figit᷑: minus
rerũ temporalium ꝑturbatione uexat᷑.
Acunctis quippe externis motib eandẽ
intentionẽ suã. quasi quendã secretis¬
simũ secessũ petit: ibiq incõmutabili
inherens. & mutabilia cuncta transcen¬
dens. ipsa iam tranquillitate quietis suȩ.
in mundo extra mundũ est. Excedit ꝓ¬
fecto ima omĩa intentione sũmoꝵ: &
cunctis reb quas non appetit. libertate
quadã suꝑesse se sentit. Nec tẽpestatem
rerũ tẽporalium intus sustin& quã utuet᷑

Expanded text:
est securitas cordis, nil concupiscentiae habere saecularis. Nam si ad terrena adipiscenda cor inhiat, securum tranquillumque esse nullatenus potest, quia aut non habita concupiscit ut habeat, aut adepta metuit ne amittat; et dum in adversis sperat prospera, in prosperis formidat adversa, huc illucque quasi quibusdam fluctibus volvitur, ac per modos varios rerum alternantium mutabilitate versatur. Si vero semel in appetitione supernae patriae forti stabilitate animus figitur, minus rerum temporalium perturbatione vexatur. A cunctis quippe externis motibus eamdem intentionem suam quasi quemdam secretissimum secessum petit, ibique incommutabili inhaerens, et mutabilia cuncta transcendens, ipsa jam tranquillitate quietis suae in mundo extra mundum est. Excedit profecto ima omnia intentione summorum, 715 et cunctis rebus quas non appetit libertate quadam se superesse sentit, nec tempestatem rerum temporalium intus sustinet, quam intuetur
Abbreviated transcription (Latin):
puro homini uia redeundi ñ patebat
ad dm̃: uia redeundi fier& ꝑ hominẽ dm̃.
Longe quippe distabamus ã iusto & inmor¬
tali: nos mortales & in iusti.Sed inter i¬
mortalẽ iustum & nos mortales ñiustos.
apparuit mediator dĩ & hominũ mor-¬
talis & iustus. qui & mortẽ haber& cũ
hominib. & iusticiã cũ dõ: ut quia ꝑ
ima nr̃a longe distabamus ã sũmis: in se
ex eo nobis uia redeundi fier&: quo
sumis suis ima nr̃a copular&. Hunc gͦ
beatus iob ꝓ tocius ȩccłiȩ significatione
loquens: mediatorẽ requirit. Qui cũ
dixiss&. quis mͥ tribuat adiutorẽ: apte
subdidit. ut desiderium meũ omp̃c au¬
diat. Sciebat quippe. qd̾ ad requiem
liberationis ȩternȩ. humanȩ preces nͥ ꝑ
aduocatũ suũ audiri non possent: de

Expanded text:
puro homini via redeundi non patebat ad Deum, via redeundi fieret per hominem Deum. Longe quippe distabamus a justo et immortali, nos mortales et injusti: sed inter immortalem justum et nos mortales et injustos apparuit Mediator Dei et hominum, mortalis et justus, qui et mortem haberet cum hominibus, et justitiam cum Deo, ut quia per ima nostra longe distabamus a summis, in seiex eo nobis via redeundi fieret ad Deum, quo summis suis ima nostra copularet. Hunc ergo beatus Job per totius Ecclesiae significationem loquens, Mediatorem requirit, qui cum dixisset: Quis mihi tribuat adjutorem, apte subdidit: Ut desiderium meum Omnipotens audiat. Sciebat quippe quod ad requiem liberationis aeternae humanae preces nisi per advocatum suum audiri non possent. De
Abbreviated transcription (Latin):
sermonib ꝑstrepit: intus quandã men¬
tẽ ꝑ tacitam elationis tempestatẽ gig¬
nit. Fitq ut hoc qd̾ animus de humanis
fauorib gaud&. non facile exterius osten¬
dat: sed tam̃ corruptionis uim ñ tenuit᷑
interius sentiat. Et st̃ ñ nulli qͦs ita
laus inflat: ut usq ad uerba elationis
ꝑtrahat. Quidã uͦ ut prediximus. hoc
ipsum patefacere qd̃ eleuant᷑ erubesct̃
atq auditis suis preconiis extolluntur:
sed tamen usq ad elationis uerba ñ exe¬
unt: & gaudere se in talib ñ ostendunt.
Unde beatus iob quia nouerat arrogantẽ
se ñ solum nullomodo in uerbis. seo etiã
in cogitatione quoq tacita minime fu¬
isse: postquã dixit. si uidi solem cũ ful¬
ger&. & lunã incedentẽ clare: ilico
subdidit Et letatũ est in abscondito

Expanded text:
sermonibus perstrepit, intus quamdam mensermonibus perstrepit, intus quamdam menti per tacitum, elationis tempestatem gignit: fitque ut hoc, quod animus de humanis favoribus gaudet, non facile exterius ostendat, sed tamen corruptionis vim non tenuiter interius sentiat. Et sunt nonnulli quos ita laus inflat, ut usque ad verba elationis pertrahat. Quidam vero, ut praediximus, hoc ipsum patefacere quod elevantur erubescunt, atque auditis suis praeconiis extolluntur; sed tamen usque ad elationis verba non exeunt, et gaudere se in talibus non ostendunt. Unde beatus Job, quia noverat arrogantem se non solum nullo modo in verbis, sed etiam in cogitatione quoque tacita minime fuisse, postquam dixit: Si vidi solem cum fulgeret, et lunam incedentem clare, illico subdidit: CA
Abbreviated transcription (Latin):
laudantium flatu fatigat᷑. Si itaq ad¬
huc arbor in semine est: metuendũ ẽ
ne u ipsa scientie cognuione putrefiat.
Siiam ad uirgultũ ꝓdiit: curaudum est
ne hanc manus elationis tangat: atq a
uiriditate suȩ actionis arefaciat. Si aũ
ualenti robore iam ad alta se subleuat:
ualde formidandũ est. ne hanc ad ino¬
tȩ laudis uentus grauior radicitus
miro rectoris nr̃i moderamine etiam
detractionib lacerari ꝑmittimur: ut
cũ nos uox laudantis eleuat. lingua de¬
trahentis humili&: qnia & arbor sepe
quȩ unius uenti impulsu ita impellit᷑
ut pene iam erui posse uideat᷑ : alteriꝰ
ẽ diuerso uenientis flatu erigit᷑. Et
quȩ hac ex parte inflexionẽ ꝑtulit: ab
alia ad statũ redit. Unde & illa arbor
alte radicata. quasi inter aduersantes
uentos fixius steterat: quȩ dicebat.
ꝑ głam & ignobilitatẽ: ꝑ infamiã & bo¬
nã famã. Sepe enim laus bene agen¬
tis aurib insolenter admota. dũ foris

Expanded text:
laudantium flatu fatigatur. Si itaque adlaudantium flatu fatigatur. Si itaque adhuc arbor in semine est, metuendum est ne ipsa scientiae cognitione putrefiat. Si jam ad virgultum prodiit, curandum est ne hanc manus elationis tangat, atque a viriditate suae actionis arefaciat. Si autem valenti robore jam ad alta se sublevat, valde formidandum est, ne hanc admotae laudis ventus gravior radicitus miro rectoris nostri moderamine etiam detractionibus lacerari permittimur, ut cum nos vox laudantis elevat, lingua detrahentis humiliet, quia et arbor saepe quae unius venti impulsu ita impellitur, ut pene jam erui posse videatur, alterius e diverso venientis flatu erigitur, et quae hac ex parte inflexionem pertulit, ab alia ad statum redit. Unde et illa arbor alte radicata quasi inter adversantes ventos fixa steterat, quae dicebat: Per gloriam et ignobilitatem, per infamiam et bonam famam . Saepe enim laus bene agentis auribus insolenter admota, dum foris
Abbreviated transcription (Latin):
futurȩ arboris prius in semine ẽ. post¬
modũ in ortu: atq ad extremũ ꝓducit᷑ ĩ ra¬
mis. Sic nimirũ. sic uniuscuiusq uirtꝰ
succrescit oꝑantis. Seminat᷑ namq ui
intelligentia: orit᷑ in operatione: atq
ad ultimũ conualescit usq ad ꝓuectus
magni latitudinẽ. S cũ quẽlib& sua in-¬
telligentia extollit: arbor quȩ oriri po¬
terat. in semine putruit. Cum uͦ post
oꝑationem bonam elationis peste corrũ¬
pit᷑: quasi iam orta siccat᷑. Cum aũ neq
intelligentia. neq operatio corrumpit.
sed exerescentẽ magnitudii̾e dũ fauor
laudantũ sequit᷑. atq ab statu suo bene
oꝑantrs animũ euertit: linguaru uen-¬
tos arbor ꝑtulit: & om̃e qd̾ in ea robus¬
tum creuerat. tempestas fainȩ radicitus
euulsit. Quo enim arbor altius ad supe¬
riora surrexerit: eo uentoꝵ iuim uehe¬
mentius sentit. Quia quo plus quisq
in bona oꝑa attollit᷑: eõ ampliori ab ore

Expanded text:
futurae arboris prius in semine est, postfuturae arboris prius in semine est, postmodum in ortu, atque ad extremum producitur in ramos. Sic nimirum sic uniuscujusque virtus succrescit operantis. Seminatur namque intelligentia, oritur in operatione, atque ad ultimum convalescit usque ad profectus magni latitudinem. Sed cum quemlibet sua intelligentia extollit, arbor quae oriri poterat in semine putrescit. Cum autem post operationem bonam elationis peste corrumpitur, quasi jam orta siccatur. Cum vero neque intelligentia, neque operatio corrumpit, sed excrescente magnitudine, dum favor laudantium sequitur, atque a statu suo bene operantis animum evertit, linguarum ventos arbor pertulit, et omne quod in ea robustum creverat tempestas famae radicitus evulsit. Quo enim arbor altius ad superiora surrexerit, eo ventorum vim vehementius sentit, quia quo plus quisque in bonis operibus attollitur, eo ampliori ab ore