comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
appetituri eẽnt cum diuitib delib̾arent. Htinã honores petituri cũ
ambitiosis & sumũ adeptis diguitatis statum. profecto uota mu¬
tassent cu illi noua init̾i suscipuĩt qui pͥora damnai̾unt. Neo
ci est cu felicitas sua &e̾ si cursu ueĩt satistaciat. Querũt᷑ &
ꝯsiliis e de processib suis malu̾tq semp q̃ reliqͥrunt ¶ Itaq hic q p¬
tibi pħia p̾stabit quo quide nichil maiꝰ euistimo. Nuqͣr te pei̾¬
tebit tui. Ad hanc tam solita felicitater quã tempestas nulla
ꝯcutiat non ꝑducet̾ te apte u̾ba ꝯtexta & or̃õ fluens leuit̾. Eãt
rbi uolent du aĩo ꝯpoito sua ꝯstet du sit maguiꝰ & opinionũ suaꝵ¬
securꝰ e ob ip̃a que aliis displicet sibi places qui profectu siui
Uitam extimet & tiħ scire sc uidicet quantu non cupit quãtũ
non timet. Uale.
uideo quo salubris ec aut utillis pessit illa mediocritas morbi.

Expanded text:
APPETITURI ESSENT CUM DIVITIBUS DELIBERARENT; UTINAM HONORES PETITURI CUM APPETITURI ESSENT CUM DIVITIBUS DELIBERARENT; UTINAM HONORES PETITURI CUM ambitiosis et summum adeptis dignitatis statum ! Profecto vota mutassent, cum interim illi nova suscipiunt, cum priora damnaverint. Nemo enim est, cui felicitas sua, etiam si cursu venit, satis faciat. Queruntur et de consiliis et de processibus suis maluntque semper quae reliquerunt. Itaque hoc tibilosophia praestabit, quo equidem nihil maius existimo: numquam te paenitebit tui. Ad hanc tam solidam felicitatem, quam tempestas nulla concutiat, non perducent te apte verba contexta et oratio fluens leniter. Eant, ut volent, dum animo compositio sua constet, dum sit magnus et opinionum securus et ob ipsa, quae aliis displicent, sibi placens, qui profectum suum vita aestimet et tantum scire se iudicet, quantum non cupit quantum non timet. VALE, video, quomodo salubris esse aut utilis possit ulla mediocritas morbi.
Abbreviated transcription (Latin):
impetu donec curipedes ĩ mediũ ipẽ ꝓsiluit peteus ut spectarẽt
Ui deãtq quẽ admirator auti oxitu facot᷑. Dabat ĩ illa fa¬
bula penas bellorophontis quas in sua quisq dat Mulla ci aua¬
ritia sine pena ẽ quãus satis sit ip̃a penaꝵ. O quantu lacrimaꝵ
quantu laboꝵ cxigit qrͣ misa desiderat eẽ ꝙ mise ꝑtis eius
Adice quottidianas solicitudines que pro mo hñdi quẽq discu¬
tiãt. Maiore tormento peccinã possidet᷑ q q̃rit. Quãtu dãnis ĩ¬
gemiscu̾t q̃ & magna ĩ cidunt & uidentꝰ maiora Deniq ut illis
fortuna nehil detrahat quicquid non acquirit daminũ ẽ. Fat
felicer illu homine & diuite uocant &e ꝯsequi optant quãtu
ille possidet. Fateor. Euid gͦ tu illos eẽ ꝯdicionis prioris exi¬
stimas qr qui hñt & miẜiam e inuidia. Utinã qui diuitias

Expanded text:
impetu, donec Euripides in medium ipse prosilivit petens, ut expectarent impetu, donec Euripides in medium ipse prosilivit petens, ut expectarent viderentque, quem admirator auri exitum faceret. Dabat in illa fabula poenas Bellerophontes, quas in sua quisque dat. Nulla enim avaritia sine poena est, quamvis satis sit ipsa poenarum. O quantum lacrimarum, quantum lTIDIANAS SOLLICITUDINES, QUE PRO MODO HABENDI QUEMQUE DISCRUCIANT. MAIORE TORMENTO PECUNIA POSSIDETUR QUAM QUERITUR. QUANTUM DAMPNIS INGEMESCUNT, QUE ET MAGNA INCIDUNT ET VIDENTUR MAIORA. DENIQUE UT ILLIS FORTUNA NICHIL DETRAHAT, QUICQUID NON ACQUIRITUR DAMNUM EST. 17 AT FELICEM ILLUM HOMINES ET DIVITEM VOCANT ET CONSEQUI OPTANT QUANTUM ILLE POSSIDET. FATEOR. QUID ERGO? TU ILLOS ESSE CONDICIONIS PEIORIS EXISTIMAS QUAM QUI HABENT ET MISERIAM ET INVIDIAM? UTINAM QUI DIVICIAS
Abbreviated transcription (Latin):
erat sublimib alta colu̾nis. clara iicante auto euisde cursur
aspice aureus axis erat. temo aureus. aurea suma airuatã rote
cadioꝵq argenteus ordo. Deniq qd̾ optimũ uidei uolitt seculu
aureu ãppellãt. Hec apud tragicos desũt qui lucro ĩ nocentia
salute opinione boua mutent. Sine me uotari pessimũ simł
& diues uocor audiues sit om̃es querimꝰ. nemo an bonꝰ. non
quare & unde. Quid habeas tm̃ rogant utiq. tanti quisq qͣntũ
huit fuit. Quid hre nobis turpe sit qͥris: Nichil aut diues
opto uiue̾ aut pauꝑ mori. Bene morit quisq moritꝰ du lucrũ
facit. pectuĩa ingens gu̾is humani bonũ cui non uoluptas matris
aut blaude poͬt par ce̾ plis. non sacer mitis parens tam dulce si
quid uen̾it ĩ uultu mĩcat m̾to illa mores celitũ atq hoiũ mo¬
essent totꝰ pplus adiciendu & autore ae carmẽ ꝯsurexit uno

Expanded text:
erat sublimibus alta columnis Clara micante auro. Eiusdem currum erat sublimibus alta columnis Clara micante auro. Eiusdem currum aspice: Aureus axis erat, temo aureus, aurea summae Curvatura rotae, radiorum argenteus ordo. Denique quod optimum videri volunt saeculum, aureum appellant. Nec apud Graecos tragicos desunt, qui lucro innocentiam, salutem, opinionem bonam mutent. Sine me vocari pessimum, ut dives vocer. An dives, omnes quaerimus, nemo, an bonus. Non quare et unde, quid habeas, tantum rogant. Ubique tanti quisque, quantum habuit, fuit. Quid hOPTO VIVERE, AUT PAUPER MORI. / BENE MORITUR QUISQUE MORITUR DUM LUCRUM FACIT. / PECUNIA, INGENS GENERIS HUMANI BONUM, / CUI NON VOLUPTAS MATRIS AUT BLANDE POTEST / PAR ESSE PROLIS, NON SACER MERITIS PARENS; TAM DULCE SI QUOD VENERIT IN VULTUM MICAT, / MERITO ILLA MORES CELITUM ATQUE HOMINUM MOessent, totus populus ad eiciendum et actorem et carmen consurrexit uno
Abbreviated transcription (Latin):
nor crcidit. Mlercatoresq & uenales in uicer fcĩ querimꝰ non
quale sit quidq s quanti. ad in̾cede pii sumꝰ ad miẜicordia
impii. & honesta q dii aliqua spẽs illis iest sequim᷑ ĩ ꝯtrariũ
transituri si plus scelera promittent. I admirationez nobis . iͥ¬
patentes auti argentiq fecrut & tenis infulsa aipiditas altuis sedit
creuitq nobiscum. deuide totus ppłus ĩ alia discors in hec ꝯuenie
hec suspiciũt hec suis optarit hec diis uelut humanaꝵ reꝵ maxi¬
ma cu grati uideri uolu̾t ꝯseccant Ndeniq eo mores redacti st̾
ut pauꝑtas male dicto probo̾q sit ꝯtempta diuitib ĩ uisa paupib.
Accedũt deinde carmĩa poetaꝵ q̃ affectib nrĩs face̾ subdat quib
diuitie uelut unicu uite deciis ornamẽtuq laudant᷑. Nichil ilł
meliꝰ nec dare uident᷑ dii in mortales posse nec hr̃eͣ. Regia solis

Expanded text:
nor cecidit, mercatoresque et venales in vicem facti qunor cecidit, mercatoresque et venales in vicem facti qucedem pii sumus, ad mercedem impii, et honesta, quamdiu aliqua illis spes inest, sequimur, in contrarium transituri, si plus scelera promittent. Admirationem nobis parentes auri argenti que fecerunt, et teneris infusa cupiditas altius sedit crevitque nobiscum. Deinde totus populus in alia discors in hoc convenit; hoc suspiciunt, hoc suis optant, hoc dis velut rerum humanarum maximum, cum grati videri volunt, consecrant. Denique eo mores redacti sunt, ut paupertas maledicto probroque sit, contempta divitibus, invisa pauperibus. Accedunt deinde carmina poetarum, quae adfectibus nostris facem subdant, quibus divitiae velut unicum vitae decus ornamentumque laudantur. Nihil illis melius nec dare videntur di immortales posse nec habere. Regia Solis
Abbreviated transcription (Latin):
intellige̾ licebit qrͣ ꝯtendentia mirem᷑ similini pueris quib oc̃
empta mobilia. Quid gͦ int̾ nos & illos ĩtest ut ariston ait nͥ
ꝙ uos ciica tabulas & statuas insanimꝰ cariꝰ ĩepti illos reꝑti ĩ litore
calculi leues & aliꝗd huites uarietatis delectant nos ingentiũ
macule columpnaꝵ siue ex eciptiis arenis siue ox affrice solitu¬
dinib aduecte uł porticũ aliqͣua uł capate ppłi cenationẽ ferũt.
Miram᷑ parietes tenui marmore inductos. c sciamꝰ quale siti
quod absconditu occulis nrĩs imponimꝰ & cu auro tecta per¬
fundimꝰ quid aliud q mendacio gaudemꝰ: Scimꝰ ci̾ sub illo
auro feda ligna latitare PNec tm̃ parietib aut lacunarib orua ⁊ pͥ¬
mentu tenue p̾tenditur. oiu̾ istoꝵ quos incede̾ altos uides
bracteata felicitas ẽ. inspice sub ista tenui membrana digni¬
& iudices facit peccuia ex quo ĩ honore ee̾ cepiti ⁊eꝵherus ho¬

Expanded text:
nobis licebit, quam contemnenda miremur, simillimi pueris, quibus omne empta monilia. Quid ergo inter nos et illos interest, ut Ariston ait, nisi quod nos circa tabulas et statuas insanimus carius inepti ? Illos reperti in litore calculi leves et aliquid habentes varietatis delectant, nos ingentium maculae columnarum, sive ex Aegyptiis harenis sive ex Africae solitudinibus advectae porticum aliquam vel capacem populi cenationem ferunt. Miramur parietes tenui marmore inductos, cum sciamus, quale sit quod absconditur. Oculis nostris inponimus, et cum auro tecta perfudimus, quid aliud quam mendacio gaudemus ? Scimus enim sub illo auro foeda ligna latitare. Nec tantum parietibus aut lacunaribus ornamentum tenue praetenditur; omnium istorum, quos incedere altos vides, bratteata felicitas est. Inspice, et scies, sub ista tenui membrana digni iudices facit, pecunia, ex quo in honore esse coepit, verus rerum ho
Abbreviated transcription (Latin):
reꝵ caudidatꝰ sit ce non suffragati. Hoc ẽ mi lucilli egregiu
hoc secuꝵ ac libeꝵ nichil petere & tota fortune comitia trãsire.
Ꝙͣ putas esse iocundu tribub uocatis cu candidati ĩ templis
suis pendeant. & aliꝰ mimos ꝓnutiet aliꝰ ꝑscq̾strẽ agat aliꝰ coꝵ oscuł¬
toniti uoce p̃conis expectãt. stare ociosu & spectare illas nũdias
nec emente quicqͣ nec uendente. Quanto hic maiore gaudio
fruit qui uon p̃toria aut cõsolaria comitia securꝰ intuct. S magna
illa in quib alii honores aniu̾sarios petũt. alii ꝑpetuas potãtes aliibel¬
loꝵ euẽtꝰ ꝓsperos tibi triuiphosq alii diuitias alii matrimoĩa ac
liberos alii salute suar suoꝵqr. Quanti aĩ res est solũ nichil pe¬
tere nulli supplicare a dicẽ nichił michi tetu fortuna nõ facio
tibi mei copia. Scio ap̃ te catones ⁊epelli .Uacinios fieri nichil¬

Expanded text:
rum candidatus sit, et non suffragari. Hoc est, mi Lucili, egregium, hoc securum ac liberum, nihil petere et tota fortunae comitia transire. Quam putas esse iucundum tribubus vocatis, eum candidati in templis suis pendeant et alius nummos pronuntiet, alius per sequestrem agat, alius eorutoniti vocem praeconis exspectent, stare otiosum et spectare illas nundinas nec ementem quicquam nec vendentem ? Quanto hic maiore gaudio fruitur, qui non praetoria aut consularia comitia securus intuetur, sed magna illa, in quibus alii honores anniversarios petunt, alii perpetuas potestates, alii bellorum eventus prosperos triumphosque, alii divitias, alii matrimonia ac liberos, alii salutem suam suorumque ! Quanti animi res est solum nihil petere, nulli supplicare, et dicere: " Nihil mihi tecum, fortuna. Non facio mei tibi copiam. Scio apud te Catones repelli
Abbreviated transcription (Latin):
& hoc ip̃r non ut scribas s ut sentias ut illa que sensis magis¬
magis applices tibi & uelut signes. ¶Cuiꝰꝯq orõne uideris
solicita & polita scito au̾i ꝙ non minꝰ eẽ publicis occupatum
qͣ cure. nosti cõplutos uiuenes barba & coma intidos descapiilatos:
nichil ab illis spai̾is forte inchil solidu or̃o cultus aĩ ẽ. Si cui¬
ꝯcisa ẽ & fucata & manu facta on̾dit illu ꝙ non ẽe̾ sinceru
& hr̃e aliquid ficti non ẽ ornamentu uiz ile ꝯcimtas. ¶ Si nob̾¬

Expanded text:
et hoc ipsum, non ut scribas, sed ut sentias, ut illa, quae senserismagis adplices tibi et velut signes. Cuiuscumque orationem videris sollicitam et politam, scito animum quoque non minus esse pusillis occupatum. quam curae. Nosti comptulos iuvenes, barba et coma nitidos, de capsula totos; nihil ab illis speraveris forte, nihil solidum. Oratio cultus animi est: si circumtonsa est et fucata et manu facta, ostendit illum quoque non esse sincerum et habere aliquid fracti. Non est ornamentum virile concinnitas. Si nob
Abbreviated transcription (Latin):
& hac q̃stione argumenti cã ĩ alt̾as transea. Querit cĩ an de¬
liberaturꝰ sit sapies an ĩ ꝯsiliũ alique aduocaturꝰ.Y Quod facẽ
illi necessariũ ẽ. cu ad hec ciuilia e domestica uenit᷑ a ut &e ita di¬
cam mortalia ĩ his sic illi opꝰ ẽ alieno ꝯsilio quõ medico quõ qu
b̾natore quõ aduocato & litis ordiuatore .prodert gͦ sapies alti
sapienti. Suadebit cĩ s ĩ illis quoq magniis ac diuinis ut
diximꝰ comĩt᷑ honesta tractando e aiõs cogitationesq miscẽ¬
actu aut suo proprioq letari. Nã nisi hoc fec̾imꝰ nec u̾tutes
quidez nobis ꝑmanebit q̃ ex̾cendo sensu ualet. Uirtꝰ aũt suadet

Expanded text:
alteram transeam. Quaeritur enim, an deliberaturus sit sapiens, an in consilium aliquem advocaturus. Quod facere illi necessarium est, cum ad haec civilia et domestica venitur et, ut ita dicam, mortalia. In his sic illi opus est alieno consilio quomodo medico, quomodo gubernatori, quomodo advocato et litis ordinatori. Proderit ergo sapiens aliquando sapienti, suadebit enim. Sed in illis quoque magnis ac divinis, ut diximus, communiter honesta tractando et animos cogitationesque miscenet amicorum auctu ut suo proprioque laetari. Nam nisi hoc fecerimus, ne virtus quidem nobis permanebit, quae exercendo sensu valet, virtus au
Abbreviated transcription (Latin):
int̾ duo intest: honestu ẽ ꝑfectu bonu quo bta uita ꝯpletꝰ cuiꝰ¬
ꝯtactu alia quoq bona fuit E̾ dico tale ẽ Sut queda neqbo Epͥ¬
na neqr mala tãq militia legatio uirisdietio. hec cũ hoe̾ste ad¬
nunistrata surrit bona eẽ incipiunt & ex dubio in bonũ transeiit.
Bonũ societate honesti fis honestu ꝑse bonũ ẽ. Bonũ ex honesto
fluit honestu ex se est. Quod bonii ẽ maliee̾ potuit. quod honestũ
c̃ nisi bonũ cẽ non potuit. IHaue quida diffintione reddiderunti.:
Lonũ ẽ qd scdm naturã ẽ. Attende quid dicam. Quod bonũ ẽ scd̾m
ꝯsentuit. s tara pusilla st̾ ut non ꝯueiat illis boni nomẽ. leuia eĩ
sũt & ꝯtempnenda. Nullũ ã nimiu ꝯternendil bonũ. nã q diu
exiguii ẽ. Bonĩ nõ ẽ cu bonũ ce̾ cepit non ẽ exiguii. Unde aũt

Expanded text:
inter duo interest ? Honestum est perfectum bonuinter duo interest ? Honestum est perfectum bonucontactu alia quoque bona fiunt. Quod dico, talest: sunt quaedam neque bona neque mala, tamquam militia, legatio, iurisdictio. Haec cum honeste administrata sunt, bona esse incipiunt et ex dubio in bonum transeunt. Bonum societate honesti fit, honestum per se bonum est. Bonum ex honesto fluit, honestum ex se est. Quod bonum est, malum esse potuit; quod honestum est, nisi bonum esse non potuit. Hanc quidam finitionem reddiderunt: " bonum est, quod secundum natconsentiunt, sed tam pusilla sunt, ut non conveniat illis boni nomen. Levia enim sunt, contemnenda. Nullum est minimum contemnendum bonum; nam quamdiu exiguum est, bonum non est; cum bonum esse coepit, non est exigu
Abbreviated transcription (Latin):
penit᷑ꝰ Quid si ĩuitat quide s ĩpuitie. Scis q multa mala blanda
sint.Uoru & Uerisimile uit̾ se differũt. Itaq quod bonũ ẽ bono uĩgit᷑.
non ẽ ei bonĩ nisi ueꝵ ẽ. At qui ĩuitat ad se & alice̾ facit uerisi¬
mile ẽ suripit solicitat attrahit. Quida ita diffiniut. Bonũ
ẽ qd̾ appetitione sui mouet uł quod impetu aĩ tendentis ad se¬
mouet. Et huic quide opponit̾. Multa eĩ ĩpetu aĩ mouet q̃ petuntur
petentiũ malo. Meliuis illi qui ita diffimerĩt. Bomi ẽ qd̾ ad se impetũ
cũ scd̾m naturã mouet & ita demũ petendu ẽ cu cepit eẽ expeten
du. ¶Locus ip̃e me adrnonet ut quid int̾sit int̾ bonũ honestĩq  ps¬
dica. Aliquid int̾ se mretu hĩt & in seꝑabile. nec pot bonũ esse
nisi cui aliquid honesti mest e honestu utiq boniĩ ẽ. Quid ergo

Expanded text:
ponitur: quid, si invitat quidem, sed in perniciem ? Scis, quam multa mala blanda ponitur: quid, si invitat quidem, sed in perniciem ? Scis, quam multa mala blanda sint. verum et veri simile inter se differunt; ita quod bonum est, vero iungitur; non est enim bonum nisi verum est. At quod invitat ad se et adlicefacit, veri simile est; subripit, sollicitat, adtrahit. Quidam ita finierunt: " bonum est, quod petitionem sui movet, vel quod impetum animi tendentis ad semovet." Et huic idem opponitur; multa enim impetum animi movent, quae petantur petentium malo. Melius illi, qui ita finierunt: " bonum est, quod ad se impetum animi secundum naturam movet et ita demum petendum est, cum coepit esse expetendum. Locus ipse me admonet, ut quid intersit inter bonum honestumque dicam. Aliquid inter se mixtum habent et inseparabile: nec potest bonum esse, nisi cui aliquid honesti inest, et honestum utique bonum est. Quid ergo
Abbreviated transcription (Latin):
ĩtegia semꝑ egerẽ matia cirꝯspitientib tot milia hoũi ĩquicta
fugienda aut &̃ fastidienda. Cui e̾i assecuto satis fuit qd̾ optan¬
ti miniũ uidebat᷑ Non ẽ ut cxistiniat hoĩes auida felicitas ł pu¬
silla. Itaq neĩe satiat tu ista credis extelsa qr longe ab illis iaces.
Ei u̾o qui ad illa puenit humilia sunt. m̃tior. non adhuc qͥrit ascẽ¬
dere. Istud qd̾ tu sumu putaf grad̾ ẽ Unis aut̃ male ht̃ iguorã¬
tia ueri tanq ad bona feruntꝰ dxcepti ⁊ urriorib. Dinde mala cẽ aut
ĩ ania aut minora q̃ spaueri̾t̾ adepti ac multa passi uident. maiorq
ꝑs mirat ex int̾ualo fallentia ae uulgo ꝓ magnis st. PHoc nauo¬
bis eueniat quidem q̃ramꝰ quid sit bonĩ karia cius intp̃tatio fuit. Dif¬
finiuit hac aliꝰ alio mo aliꝰ illud alit̾ exp̾ssit. quidã ita diffiniunt.
Bonũ ẽ quod ĩuitat aĩos quod ad se uocat t̾hit. Huic statiz op¬

Expanded text:
integram egerere materiam circumspicientibus tot milia hominum inquieta, fugienda aut etiam fastidienda. Cui enim adsccutoadsecuto satis fuit, quod optanti nimium videbatur ? Non est, ut existimant homines, avida felicitas, sed pusilla; itaque neminem satiat. Tu ista credis excelsa, quia longe ab illis iaces; ei vero, qui ad illa pervenit, humilia sunt. Mentior, nisi adhuc quaerit escendere; istud, quod tu summum putas, gradus est. Omnes autem male habet ignorantia veri; tamquam ad bona feruntur decepti rumoribus, deinde mala esse aut inania aut minora quam speraverint, adepti ac multa passi vident. Maiorque pars miratur ex intervallo fallentia, et vulgo bona pro maeveniat, quaeramus, quid sit bonum, varia eius interpretatio fuit, alius illud aliter expressit. Quidam ita finiunt: " bonum est quod invitat animos, quod ad se vocat." Huic statim op
Abbreviated transcription (Latin):
p̾cariu eẽ nõ neccͣiu. Esurio edendu eͥ. Utxu hic panis sit ple¬
beuis an siligineus ad ra melul ꝑtinet. illa uentzẽ non delecta¬
ri t̾uilt s impleĩ. Sitio uteũ hec aqͤ sit quã ex laci proxio
excepo an ea quã multa uiue eluẜo ut rigore refrigẽt᷑ alieno
ad nãm nichil ꝑtinet. Ella hoc unu̾ ub siti extingui. Utrũ sit
aureu poculu an crstalinu an mureũ an tiburtinꝰ calix¬
an manꝰ ꝯcaua nichil tefert. Fines oiũz rere specta & supuacua di¬
mittes fares appellat ad ꝓxima queq porrigitꝰ manꝰ. En ip̃a m

Expanded text:
precarium esse, non necessarium. Esurio; edendum est. Utrum hic panis sit pleprecarium esse, non necessarium. Esurio; edendum est. Utrum hic panis sit plebeius an siligineus, ad naturam nihil pertinet; illa ventrem non delectari vult, sed impleri. Sitio; utrum haec aqua sit, quam ex lacu proximo excepero, an ea, quam multa nive clusero, ut rigore refrigeretur alieno, ad naturam nihil pertinet. Illa hoc unum iubet, sitim extingui; utrum sit aureum poculum an crustallinum an murreum an Tiburtinus calixan manus concava, nihil refert. Finem omnium rerum specta, et supervacua dimittes. Fames me appellat; ad proxima quaeque porrigatur manus; ipsa mihi
Abbreviated transcription (Latin):
difficultate ĩ secabile ĩ uentu e sic ab eo qui uix a egre mhouebat.
processꝰ ad inmobilo. cade ⁊atione aliquid scdm nã fuit. hoc ĩ aliã
proprietate magnitudo sua traustulit. & bomii focit. Uale.
dico quid sit quod ĩuen̾im qris. Sinũ laxa merũ luciũ ẽ.
Docebo quõ diues fieri celerime possis quod ualde cupis audire nec
ĩ mito. ad maxias te diuitias ꝯpendiarie ducam. YOpuscrit tn tibi
creditore ut negociari possis. es alienĩ facias oportet. s nollo per
ĩ t̾cessore mutucis. nolo prosenecte nonie tuũ iactent. pazatũ tibi¬
creditore dabo. Catomanũ illud a te mutuũ sumes quar ulũ¬
ꝯq ẽ satis erit. si quid deerit id a nobis petierimꝰ. Nichil ei mi
lucilli int̾est utrũ non desideres an heãs. Si̾ma ⁊ei ĩ utroq eadẽ
ẽono torq̃bis. ¶Rlec illud p̾cipio ut aliꝗd natẽ neges. Contu¬
max ẽ. non pot uinci. suu poscit. s & quicꝗd naͣ excedit scias

Expanded text:
e movebatur, processimus ad inmobile. Eadem ratione aliquid secundum naturam fuit; hoc in aliam proprietatem magnitudo sua transtulit et bonum fecit. Vale.  Ipse mihi dico. Quid sit, quod invenerim quaeris; sinum laxa, merum lucrum est. Docebo, quomodo fieri dives celerrime possis. Quam valde cupis audire ! nec inmerito; ad maximas te divitias conpendiaria ducam. Opus erit tamen tibi creditore; ut negotiari possis, aes alienum facias oportet, sed nolo per intercessorem mutueris, nolo procreditorem dabo Catonianum illum, a te mutuum sumes. Quantulumcumque est, satis erit, si, quidquid deerit, id a nobis petierimus. Nihil enim, mi Lucili, interest, utrum non desideres an habeas. Summa rei in utroque eadem est: non torqueberis. Nec illud praecipio, ut aliquid naturae neges— contumax est, non potest vinci, suum poscit—sed ut quicquid naturam excedit, scias
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓdest nõ magis ꝙ curtente luctantẽq post multos secuturum
sens ociu reficit. Quis nescit hoc ip̃o nõ cẽ bonũ io qd̾ futuꝵ¬
ẽ. Nã qd̾ bonũ ẽ utiq prodest s nͥ pñtia ꝓdesse nõ possut si non
prodest bonũ non ẽ si ꝓdest iam ẽ.futurꝰ su sapiẽs. hoc bonũ erit
cu fuero. Interiz non ẽ prius aliꝗd eõ deb deinde quale ẽ oro te.

Expanded text:
prodest, non magis quam currentem luctantemque post multos secuturum prodest, non magis quam currentem luctantemque post multos secuturum menses otium reficit. Quis nescit hoc ipso non esse bonum id, quod futu Nam quod bonum est, utique prodest. Nisi praesentia prodesse non possunt; si non prodest, bonum non est; si prodest, iam est. Futurus sum sapiens; hoc bonum erit, cum fuero, interim non est. Prius aliquid esse debet, deinde quale esse.
Abbreviated transcription (Latin):
moriar qr pͥmũ istud qd̾ ẽ uis. quẽ illi die ponis citiꝰ ficri ꝙͣ optas
põt. Imbecille mentis ista sunt u̾ba & hac destinatione miẜicordiã
captantis. non uult mori qui optat. Deos uitã & salutẽ roga si moĩ
placuit hic mortis ẽ fructꝰ optare desine IHec mi lucilli tracte q̃ pͥ¬
mꝰ his formemꝰ aũi. hec ẽ sapia. hoc ẽ sape nõ disputaciõculis
ianib subtilitate uauissimã agitare. tot q̃stiones fortuna tibi¬
posuit illas nũdu soluisti.iam cauilaris ꝙ stultu ẽ cu signũ pugne
accepis uentilare: remoue ista luxurie arma. decretoriis opꝰ ẽ. Dic
qua ⁊atione nulla tristitia nulla formido ꝑturbet qua ⁊one
hoc secretaꝵ cupiditatu pundꝰ effunda agatur aliquid. A Sa¬
pientia bomis ẽ Sapre non ẽ bomi sic fit negem sape ut hoc to¬
tu studiũ derideatur tanq oꝑatur supuacius Quid si scires
rib aut ullo ⁊ ubore ĩ telligat egro nichil interim uẽtã sai̾tas

Expanded text:
mprimum " istud quid esse vis ? Quem illi diem ponis ? Citius fieri quam optas, potest. Inbecillae mentis ista sunt verba et hac detestatione misericordiam captantis; non vult mori qui optat. Deos vitam et salutem roga; si mori placuit, hic mortis est fructus, optare desinere. Haec, mi Lucili, tractemus, his formemus animum. Hoc est sapientia, hoc est sapfortuna tibiposuit, nondum illas solvisti; iam cavillaris ? Quam stultum est, cum signum pugnae acceperis, ventilare. Remove ista lusoria arma; decretoriis opus est. Dic, qua ratione nulla animum tristitia, nulla formido perturbet, qua ratione hoc secretarum cupiditatium pondus effundam. Agatur aliquid. " Sapientia bonum est, sapere non est bonum "; sic fit, ut negemur sapere, ut hoc totum studium derideatur tamquam operatum supervacuis. Quid, si scires o robore intellegat ? Aegro interim nil ventura sanitas
Abbreviated transcription (Latin):
mente bonas. T Sũt inquit natẽ corpoꝵ tãꝙͣ hic hõ ẽ. hic eqͦ. s̃ pͥ¬
has deide seciłt motꝰ aĩoꝵ emitiatiui corpoꝵ hi hnĩt proprium
quidda a acorporib seductu tanqͣ uideo catonẽ ambulante
hoc sensꝰ ondit auis credidit. Corpꝰ ẽ quod uideo cui & occulos ĩ¬
alii enũtiatu alii edictu. dicũt. sic cu dicis sapia. Corporalẽ
quidda ĩteligimꝰ cũ dicimꝰ sapit de corpore loquim. Plurimũ autẽ
int̾est utrũ illud dicas an de illo ¶ Putemꝰ ĩ pũtia ista duo cẽ. ⁊st i¬
I lundu cĩ quid mͥ uideat᷑ pronũtio quid prohib quominꝰ aliud
quide s nichilominꝰ bonĩ. Ditebas paulo ante aliud eẽ agaũt
alud hrẽ agrĩ. Eedm in alia eĩ ẽ natura qui ht ĩ alia qued
het. illa t̾ra ẽ hic homo ẽ. At in hoc de quo agitꝰ cusdem uatõ
sunt utraq & qui ht sapia e ip̃a q̃ hẽt. Preterea illic aliud

Expanded text:
corporum, tamquam hic homo est, hic equus. Has deinde sequuntur motus animorum enuntiativi corporum. Hi habent proprium quiddam et a corporibus seductum, tamquam video Catonem ambulantem. Hoc sensus ostendit, animus credidit. Corpus est, quod video, cui et oculos inalii enuntiatum, alii dictum. Sic cum dicimus sapientiam, corporale quiddam intellegimus; cum dicimus " sapit," de corpore loquimur. Plurimum autem interest, utrum illum dicas an de illo." Putemus in praesentia ista duo esse,—nondum enim, quid mihi videatur, pronuntio,—quid prohibet, quominus aliud quidem sit, sed nihilominus bonum ? Dicebam paulo ante aliud esse agrum, aliud habere agrum. Quidni ? In alia enim natura est qui habet, in alia quod habetur. Illa terra est, hic homo est. At in hoc, de quo agitur, eiusdem naturae sunt utraque, et qui habet sapientiam, et ipsa. Praeterea illic aliud
Abbreviated transcription (Latin):
bñ moratꝰ uent̾ & contumelie patiens. ¶Estimari non pot qͣrtu qͥ pͥ
ueluptate capiã ex co quod laxitudo mea sibi ip̃a assuescit. non
nõ uctores non baluenz non ullũ aliud remodiu q tpͣris qͥ̾ro.
li iondior erit alies̾ cir expimentu aĩ sumpsi subito. Hoc
ei simpliciꝰ & ueri. Nã tibi se p̃parauit & indixit sibi paciẽtiã
nõ eq̃ apparet qrtũ hc̃at u̾e firmitatis. illa st̾ certissia arcu¬
menta q̃ ex tpre dedit si nõ tiñ equus molesta s &e placidus
aspexit. Si nõ exaudiuit littigauit Si qd̾ dari debet̾ ip̃e
sibi nõ desiderando suppleuit ae cogitauit aliquid ꝯsuetudi

Expanded text:
 moratus venter et contumeliae patiens. Aestimari non potest, quantam voluptatem capiam ex eo, quod lassitudo mea sibi ipsa adsuescit; non unctores, non balineum, non ullum aliud remedium quam temporis quaero. iucundior erit. Aliquod enim experimentum animi sumpsi subito; hoc enim est simplicius et verius. Nam ubi se praeparavit et indixit sibi patientiam, non aeque apparet, quantum habeat verae firmitatis; illa sunt certissima argumenta, quae ex tempore dedit, si non tantum aequus molestias, sed placidus aspexit; si non excanduit, non litigavit; si quod dari deberet ipse sibi non desiderando supplevit et cogitavit aliqu
Abbreviated transcription (Latin):
q audiendu. Quare aliqua etas fin̾t que translatioĩs uire
uteret᷑ ĩ uereꝯde. IHloc qd̾ audire mulgo soles quod aput grecos
ĩ prou̾biũ cessit talis hoib fuit oratio qualis uita. Quõ admõ
aute uniꝰ cuiq actio dicenti similis ẽ sic genꝰ dicendi ali¬
quaudo unitat᷑ publicos mores. Sic disciplina ciuitatis labora¬
uit & se in diuitias dedit. argumentu est luxuric publice orois
lascuua. si mo̾ non in uno aut in altoͥ fuit s approbata ẽ &̃ recep¬
ta. Non pot aliꝰ eẽ ingeĩo ali aĩo color si ille sauꝰ ẽ si ꝯpositus
graus tempans ingeiu qͦ sicu ac sobriu est. illo uiciato ha qͦr
afflatur. Non iudes si aus clanguet rrahi membra & pigre
mou̾i pedes: Si ille esfcĩatus ĩ ip̃o ĩcessu aparẽ molitie. Si ille
acer ẽ e feror ꝯcitari gradu: Si fiuit aut qd̾ furori simile

Expanded text:
 audiendum ? Quare aliqua aetas fuerit, quae translationis iure  audiendum ? Quare aliqua aetas fuerit, quae translationis iure uteretur inverecunde ? Hoc quod audire vulgo soles, quod apud Graecos in proverbium cessit: talis hominibus fuit oratio qualis vita. Quemadmodum autem uniuscuiusque actio dicenti similis est, sic genus dicendi aliquando imitatur publicos mores, si disciplina civitatis laboravit et se in delicias dedit. Argumentum est luxuriae publicae orationis lascivia, si modo non in uno aut in altero fuit, sed adprobata est et recepta. Non potest alius esse ingenio, alius animo color. Si ille sanus est, si compositus, gravis, temperans, ingenium quoque siccum ac sobrium est; illo vitiato hoc quoque adflatur. Non vides, si animus elanguit, trahi membra et pigre moveri pedes ? Si ille effeminatus est, in ipso incessu adparere mollitiam ? Si ille acer est et ferox, concitari gradum ? Si furit aut, quod furori simile
Abbreviated transcription (Latin):
oĩa sibi quisq psuadeat me iustu cẽ gratis oportet Paru
ẽ adhuc illud ꝑsuadeat sibi me in hac pulcherima u̾tutem
ultro & impendere iuuet tota cogitatio apͥuatis cõmodis ꝙͣ lũ¬
gissiẽ au̾sa sit. Non ẽ quod spectes ꝙ sit iuste rei p̾miu maiꝰ
qr iustũ eẽ. Illud adhuc tibi affige quod paulo ante diceba Esꝑ
nichil ad rez ꝑtinere qrͣ multi equitate niã nou̾int. Qui uir¬
tutez sua publicari uult mon uirtuti laborat. s glie nõ uis
eẽ ustus sine gloria. At inchercules sepe iustꝰ cẽ debebis cu
ĩ famia e tue si sapis mala opio bñ parta delectat Uale.
q̃ris & quã ĩ q̃da uitia ĩclinatio igeĩoꝵ facta sit ut ali¬
quando ĩ flata erplicatio se ingerat aliqnͣ ĩ fracta & cantici ĩ¬
morez ducta. Quare alias senso audaces & fidez egressi placũint
alias abrupte sintie & suspitiose in quib plus inteligende esset

Expanded text:
omnia sibi quisque persuadeat: me iustum esse gratis oportet. Parum omnia sibi quisque persuadeat: me iustum esse gratis oportet. Parum est; adhuc illud persuadeat sibi: me in hanc pulcherrimam virtutem ultro etiam inpendere iuvet. Tota cogitatio a privatis commodis quam longissime aversa sit. Non est quod spectes, quod sit iustae rei praemium; maius in iusto est. Illud adhuc tibi adfige, quod paulo ante dicebam: nihil ad rem pertinere, quam multi aequitatem tuam noverint. Qui virtutem suam publicari vult, non virtuti laborat, sed gloriae. Non vis esse iustus sine gloria ? At mehercules saepe iustus esse debebis cum infamia. Et tunc, si sapis, mala opinio bene parta delectet. VALE. in quaedam vitia inclinatio ingeniorum facta sit, ut aliquando inflata explicatio vigeret, aliquando infracta et in morem cantici ducta ? Quare alias sensus audaces et fidem < > ALIAS ABRUPTE SENTENCIE ET SUSPICIOSE, IN QUIBUS PLUS INTELLIGENDUM ESSET
Abbreviated transcription (Latin):
ltaq ꝯͣ hostes instructi ꝯ̃ ipãm ĩermes sunt. Alexandee ꝑ¬
sas quidez & yrcanos a indos & quicquid gentiũ usq ĩ occeanũ
extendit oriẽs uastabat fugabatq. S ipe mo occiso aĩco
mõ amisso iacebat in tenebris alias scelus alias desciderium
suuiz metens. Uictortot ⁊egu atq ppłoꝵ ire tristitieq suctũbes.
Id eĩ egerat ut oĩa potiꝰ hẽret in potãte qͣ affectꝰ.IO qr magͥs 3ẜ
hoĩes tenẽt᷑ etrorib qui ius duandi transmnaria cupuit ꝑmittẽ
felicissimoq se iudicant si multas ꝓ milites prouintias optinent
& nouas ueteres adiũgũt. tgnari qd̾ sit illud ĩgens par quo q̃¬
ris reguii simꝑare sibi maxiu ĩpiu est. E Doceat me q sacra ppͥ¬
res sit iustitia alienũ bonũ spectas nichil ex se petens insi usu
sui. Nichil sit cu ambitione famaq Sibi placeat. Hec ante

Expanded text:
itaque contra hostes instructi, contra ipsam inermes sunt." Alexander Pitaque contra hostes instructi, contra ipsam inermes sunt." Alexander Persas quidem et Hyrcanos et Indos et quicquid gentium usque in oceanum extendit oriens, vastabat fugabatque, sed ipse modo occiso amico, modo amisso iacebat in tenebris, alias scelus, alias desiderium suum maerens, victor tot regum atque populorum irae tristitiaeque succumbens. Id enim egerat, ut omnia potius haberet in potestate quam adfectus. O quam magnis homines tenentur erroribus, qui ius dominandi trans maria cupiunt permittere felicissimosque se iudicant, si multas milite provincias optinent et novas veteribus adiungunt, ignari, quod sit illud ingens parque dis regnum. Imperare sibi maximum imperium est. Doceat me, quam sacra res sit iustitia alienum bonum spectans, nihil ex se petens nisi usum sui. Nihil sit illi cum ambitione famaque; sibi placeat. Hoc ante
Abbreviated transcription (Latin):
cu mͥ propono solocismu & aĩal eẽ a barbarisimũa solocissiu
Captas illis facies tãq pictor asigno. ¶ Hec disputamꝰ attrac¬
tis suꝑciliis fronte tugosa non possu hoc loco dice̾ illud cecilia¬
nu.o tastes ineptias ridicule sut Mum itaq potius aliquid
possimꝰ. q̃ nos ad illas uia adlucat y Doce me non an fortitudo ⁊ ꝑͥ¬
aĩal sit. s nullũ aĩal felix eẽ sine fortitudine nisi ꝯtra fortu¬
nam conualuerit & omes cãs aute qͣ exciꝑet meditando p̾domuit
Qiuid ẽ fortitudo: munimentũ humane imbealitatis ĩ expu¬
gꝰbile. Qd̾ qui cͥcũdedit sibi securꝰ in hac uite obsidione ꝑdu¬
zat. Utitur ei suis uirib sius telis . ꝑ Hoc loco & tibi possido ⁊̃ sũ¬
nii nr̃i ⁊efferre sut̾iam uolo. Non est quod unq̃ fortune armis
putes eẽ te tutũ tuis pugna ꝯ̃ ip̃am fortunam non armat.

Expanded text:
cum mihi propono soloecismum animal esse et barbarismum et synlogismum cum mihi propono soloecismum animal esse et barbarismum et synlogismum et aptas illis facies tamquam pictor adsigno. Haec disputamus attractis superciliis, fronte rugosa ? Non possum hoc loco dicere illud Caelianum: " O tristes ineptias ! " Ridiculae sunt. Quin itaque potius aliquid tes pervenire possimus, quae nos ad illas via adducat. Doce me non an fortitudo animal sit, sed nullum animal felix esse sine fortitudine, nisi contra fortuita convaluit et omnis casus, antequam exciperet, meditando praedomuit. Quid est fortitudo ? Munimentum humanae imbecillitatis inexpugnabile, quod qui circumdedit sibi, securus in hac Vitae obsidione perdurat; utitur enim suis viribus, suis telis. Hoc loco tibi Posidonii nostri referre sententiam volo: " Non est quod umquam fortunae armis putes esse te tutum; tuis pugna. Contra ipsam fortuna non armat;
Abbreviated transcription (Latin):
iuste deceruere bonũ est Ergo ⁊ patrez ẜuare aĩal ẽ et pru¬
deuter sũtia dicẽ̾ aĩal est co usq res exibit ht risum tene̾
me hercules titilare non desma & ludos in ex istis subtilibus ĩeꝑ¬
tii facẽ. iustina & fortitudo si aĩalia sũt certe tͥrestria st. Om̃es
ritia & luxuria & dementia eq̃ rotirde sit̾. sunt ci & ipẽ aĩalia.
aĩal sit nec ue ꝯfiteant᷑ nece e̾. Deuide dicant ambulatione
aĩal cẽ & quide rotundum. INe putes aut me pͥmũ ex nostris
eẽ apͥncipali usq ĩ pedes pmissu. Cusipus ip̃m pͥncipale qd̾ ẽ.
Nam & ego interim ffateor aui aĩal ce̾ postra q uisurꝰ de ista re
sñtiam feram actiones cius aĩalia ceͤ nego. alioqn & oĩa uerba
eriit aĩalia e om̃es usus. Nam si prudens smno bonũ ẽ bonuz
qd̾ non possu rotũdu dice̾ cu sex pedes habeat textoriũ ĩ ꝗs
totu nie hercules istud ẽ. quod cur maxiẽ agit dissilio isu.

Expanded text:
e bonum est; ergo et patrem servare animal est et prudenter sententiam dicere animal est. Eo usque res exegit, ut risum tenere  cenare animal est. Ego mehercules titillare non desinam et ludos mihi ex istis subtilibus ineptus facere. Iustitia et fortitudo, si animalia sunt, certe terrestria sunt. Omne ritia et luxuria et dementia aeque rotundae sint. Sunt enim et ipsae animalia. animal sit. Necesse est confiteantur, deinde dicant ambulationem animal esse et quidem rotundum. Ne putes autem primum me ex nostris esse a principali usque in pedes permissum, Chrysippus ipsum principale. Quid est Nam et ego interim fateor animum animal esse, postea visurus, quam de ista re sententiam feram; actiones eius animalia esse nego. Alioqui et omnia verba erunt animalia et omnes versus; nam si prudens sermo bonum est, bonum quod non possunt rotundum dicere, cum sex pedes habeat. " Textorium," inquis, " totum mehercules istud, quod cum maxime agitur." Dissilio risu,
Abbreviated transcription (Latin):
gnifico placidoq fulgente uideremꝰ hine iustitia illic fortitu¬
dine hic tempantia prudentiaq lucentib p̃ter has frugalitas a
continentia & tollerantia & liberalitas. comitasq & qd̾ credas
ĩ hoiẽ tarũ humauitas bonũ splendore illi suũ affũdẽt. tuc ꝓuide̾tia
cu ellegantia & ex istis magnammitas eminc̃tissima qͣntu dii
boni decoris illi qͣntum ponderis grauitatisq aderẽt quãta ee̾t cu
grͣa autoritas. Nemo illam amabile qui nonsimł uenabilẽ di¬
ceret. ¶ Si quis uideat hanc facie altiore fulgentiorẽq qrͣ
cermi int̾ hũana ꝯsucuit. non ne uelut numis occursu ob¬
stupefactꝰ ⁊esistat & ut fax sit uidisse tacitus p̾cet᷑: tu euocã¬
te ip̃a uultus beniguitate productꝰ adoret ac supplicet & diu
ꝯtemplatꝰ multu extante suꝑ q̃ mẽsuta solitoꝵ int̾ nos
aspici elata occulis mitte quidda sed nichilominꝰ uiuido igue

Expanded text:
placidoque fulgentem videremus, hinc iustitia, illinc fortitudine, hinc temperantia prudentiaque lucentibus ! Praeter has frugalitas et continentia et tolerantia et liberalitas comitasque et—quis credat ?—in homine rarum humanitas bonum, splendorem illi suum adfunderent. Tunc providentia cum elegantia et ex istis magnanimitas eminentissima quantum, di boni, decoris illi, quantum ponderis gravitatisque adderent ! Quanta esset cum gratia auctoritas ! Nemo illam amabilem, qui non simul venerabilem diceret. Si quis viderit hanc faciem altiorem fulgentioremque quam cerni inter humana consuevit, nonne velut numinis occursu obstupefactus resistat et, ut " fas sit vidisse," tacitus precetur ? Tum evocante ipsa vultus benignitate productus adoret ac supplicet, et diu contemplatus multum extantem superque mensuram solitorum inter nos aspici elatam, oculis mite quiddam, sed nihilominus vivido igne
Abbreviated transcription (Latin):
nec illud qd̾ fit ab aĩõ aĩal ẽ flustitia aĩal ẽ e fortitudo sic
cet̾e iurtutes ntrũ delinẽt eẽ aĩalia subinde ut rursꝰ ĩcipiãt
an semꝑ sint. desmeͬ uirtutes non possunt ergo multa aĩalia
ĩ muĩabilia ĩ hoc aĩo u̾sant FNon sut iriquit młta qr ex uno reli¬
gata sut a ꝑtes uniꝰ ac menbra st̾. Talez gͦ faciez aĩ nobis
propoĩmꝰ qual est ydre mlta hñtis capita quoꝵ unu qd̾q p
se puenat ꝑse nocet. Atqui nullu ex illis capitib aĩal est.
s aial cap̃. Ceter ip̃a unũ aĩal ẽ. Nemo ĩ chim̾a leonẽ aĩal
esse dixit aut dracone.hee ꝑtes erat eiꝰ ꝑtes aũt nõ sũt aĩalia
¶uid ẽ qͦd̾ colligas iustitia aĩal ee̾ agit inqs aliꝗd & ꝓdest.

Expanded text:
d fit ab animo, animal est. Si iustitia animal est, si fortitudo, si ceterae virtutes, utrum desinunt esse animalia, subinde autem rursus incipiunt, an semper sunt ? Desinere virtutes non possunt. Ergo multa animalia, immo innumerabilia, in hoc animo versantur. " Non sunt," inquit, " multa, quia ex uno religata sunt et partes unius ac membra sunt." Talem ergo faciem animi nobis proponimus, qualis est hydrae multa habentis capita, quorum unumquodque per se pugnat, per se nocet. Atqui nullum ex illis capitibus animal est, sed animalis caput, ceterum ipsa unum animal est. Nemo in Chimaera leonem animal esse dixit aut draconem; hae partes erant eius; partes autem non sunt animalia. Quid est, quo colligas iustitiam animal esse ? " Agit," inq
Abbreviated transcription (Latin):
uude uen̾it meminit. ¶Nlon uidemiꝰ q młta tios ĩ comoda exa¬
gitent qͣ male nobis ꝯueĩat hoc corpꝰ. Niic de Rentre nũc
de capite nũc de pectore ac faucib qͥrim̃. alias netui nos alias
pedes uexant. Nũe driectio mic distilatio. aliqn̾ suꝑest sanguis
alt̾n̾a ꝓpoĩmiꝰ & ĩquãtũ põt etas humana ꝓtendi tmñ spe occupamꝰ
nulla ꝯtenti pectuia milla potentia. quid hac re fieri impudentiꝰ.
ꝓpius ei ab ultĩo stamꝰ & illo unde nobis cadendũ ẽ hora nos oĩs
ĩpellit. Uide in qͣta cecitate mẽs nr̃a sit hoc qd̾ futuꝵ dico nũc
maxie fit & ꝑs eius magua iam facta ẽ. nam quod iuximꝰ tp̃us¬

Expanded text:
unde venerit meminit. Non videmus quam multa nos incommoda exaunde venerit meminit. Non videmus quam multa nos incommoda exagitent, quam male nobis conveniat hoc corpus ? Nunc de capite, nunc ' de ventre, nunc de pectore ac faucibus querimur. Alias nervi nos, alias pedes vexant, nunc deiectio, nunc destillatio, aliquando superest sanguis, aeterna proponimus et in quantum potest aetas humana protendi, tantum spe occupamus, nulla contenti pecunia, nulla potentia. Quid hac re fieri impudcntiusienim propius ab ultimo stamus, et illo, unde nobis cadendum est, hora nos omnis inpellit. vide in quanta caecitate mens nostra sit ! Hoc quod futurum dico, cum maxime fit
Abbreviated transcription (Latin):
dixit. Nũq accidentia tristis excepit ciue ee̾ se uniu̾si & militẽ
credes labores uelut ĩpatos subiit. ꝗcꝗd inciderat nõ tanqr
de statu suo questus ẽ. fecit multis intellectu sui & nõ alit
ꝙͣ intenebris lumen efulsit adu̾titq in se oĩ aĩos cũ eẽt
placidꝰ & leuis humais diuinisq ⁊eb parit̾ equus. hẽbat p¬
fectu aiũ & ad sumã sui adductꝰ sup̃ quã nichilẽ nisi mẽi
dei ex qua ꝑs &e in hoc pectus mortale defluxit. qd̾ nũq m̾a¬
gis diuinu ẽ qͣ ubi mortalitate suã cogitat & sit ĩ hoc
natu hoĩe ut uita defunge̾t᷑ nec demũ eẽ corpꝰ s hospitiu¬
hospiti nideas. Maxin inꝙ mi lucilli argunẽtu ẽ aĩ ab
altiore uenientis sede. si hec in quib u̾sat᷑ huilia iudicat
& angusta. si exire uon metuit. Scit eiz quo exiturus sit ꝗ

Expanded text:
dixit, numquam accidentia tristis excepit, civem esse se universi et militem dixit, numquam accidentia tristis excepit, civem esse se universi et militem credens labores velut imperatos subiit. Quicquid inciderat, non tamquam de fato suo questus est; fecit multis intellectum sui et non aliter quam in tenebris lumen effulsit advertitque in .se omnium animos, cum esset placiderfectum animum et ad summam sui adductum, supra quam nihil est nisi mens dei, ex quo pars et in hoc pectus mortale defluxit. Quod numquam magis divinum est, quam ubi mortalitatem suam cogitat et scit in hoc natum hominem, ut vita defungeretur, nec domum esse hoc corpus, sed hospitiumhospiti videas. Maximum, inquam, mi Lucili, argumentum est animi ab altiore sede venientis, si haec, in quibus versatur, humilia iudicat et angusta, si exire non metuit. Scit enim, quo exiturus sit, qui
Abbreviated transcription (Latin):
ubi laboranduz ptinacez & obnoxiuz & lassitudine corporis animo
subleuãte. Pret̾ea idez erat semꝑ & ĩ eĩ actui par sibi.iã nõ ꝯsilio bo¬
ms s more eo ꝑductꝰ ut nõ tr̃ ⁊cete face̾ poss s nichil recte face᷑
non poss Nintelleximꝰ ĩ illo ꝑfectã ee̾ uirtute & in ꝑtes diuisimꝰ. sx
oportebat cupiditates refrenari metꝰ ꝯpͥmi facienda ꝓuidei̾ ⁊ edden¬
da distribu. Comphendimꝰ tempantia fortitudine prudentiã iusti¬
tia & suii cuiq dedimꝰ offitui. Ex quo g uirtute ĩtelleximꝰ ostẽ¬
dit illã nobis ordo eiꝰ & decor a ꝯstantia & oui int̾ se actionu
ꝯcordia & magnitudo suꝑ omia efferẽs se. Hino intelleeta est illa
btã iita so deflues cursu arbitrii sui tota ꝑQuo gͦ hoc ip̃z nobis ⁊¬
aparuit dica. Nũqͣ uix ille ꝑfectꝰ adeptꝰq uirtuter fortii̾e male¬

Expanded text:
ubi laborandum, pertinacem et obnixum et lassitudinem corporis animo ubi laborandum, pertinacem et obnixum et lassitudinem corporis animo sublevantem. Praeterea idem erat semper et in sed nisi recte facere non posset. Intelleximus in illo perfectam esse virtutem. Hanc in partes divisimus; oportebat cupiditates refrenari, metus comprimi, facienda provideri, reddenda distribui; conprehendimus temperantiam, fortitudinem, prudentiam, iustitiam et suum cuique dedimus officium. Ex quo  decor et constantia et omnium inter se actionum concordia et magnitudo super omnia efferens sese. Hinc intellecta est illa beata vita secundo defluens cursu, arbitrii sui tota. Quomodo ergo hoc ipsum nobis apparuit ? Dicam. Numquam vir ille perfectus adeptusque virtutem fortunae male
Abbreviated transcription (Latin):
Sic inntatꝰ ꝓdigus liberalẽ cũ plrimũ ĩt̾sit utru quis dare sciat an
ẜuire nesciat. Multi inqꝰ surit lucilli qui non donarit s proiciunt.
Non uoco ego liberale pecciue sue iratu.imitatꝰ negligentia facili¬
tate tem̃itas fortitudine hec nos similitudo coegit attendẽ &e disti¬
gue̾ spẽ quide uicina re aut̃ płrimii ĩt̾ se discidentia du oẜuamus
cos quos insignes op̾ egregui fecat cepimꝰ anotare quis re aliquam
genoso aĩo fecisset & magno impetu s semel uidimꝰ hũc ĩ bello for¬
te ĩ foro timidu aĩose panꝑtate ferente humulit̾ in faĩa. Sactũ
laudauiiꝰ ꝯtempsimꝰ uizũ. Aliũ uidimꝰ adu̾sus amicos benigiiũ¬
adu̾sus inmicos tempatu & publica ac pͥuata sc̃e & ⁊eligiose ad¬
ministrantẽ non deee̾ ei in his que tolleranda erat. patientiã. ĩ his qͥ
agenda prudentia indanꝰ ubi tribuendũ eẽt plena manu dater

Expanded text:
; sic mentitur prodigus liberalem, cum plurimum intersit, utrum quis dare sciat an servare nesciat. Multi, inquam, sunt, Lucili, qui non donant, sed proiciunt; non voco ego liberalem pecuniae suae iratum. Imitatur neglegentia facilitatem, temeritas fortitudinem. Haec nos similitudo coegit attendere et distinguere specie quidem vicina, re autem plurimum inter se dissidentia, ac dum observamus eos, quos insignes egregium opus fecerat, adnotare, quis rem aliquam generoso animo fecisset et magno impetu, sed semel. Hunc vidimus in bello fortem, in foro timidum, animose paupertatem ferentem, humiliter infamiam; factum laudavimus, contempsimus virum. Alium vidimus admicos temperatum, et publica et privata sancte ac religiose administrantem, non deesse ei in iis quae toleranda erant, patientiam, in iis quae agenda, prudentiam, vidimus, ubi tribuendum esset, plena manu dantem,
Abbreviated transcription (Latin):
tu sine alt̾o ce̾ pot Qui sapit sapies ẽ Et ꝗq sapies est
sapit adco non po̾t dubrtazi an quale sit illud tale hoc sit ut
quibida utru unũ uideat᷑ atq ide P illud libent quesieris
cu oiã aut mala sint aut bona alit indifferentia saꝑe ĩ quo
nuõ sit Honũ negant eẽ malu utiq non ẽ Sequit᷑
mediu sit. Id aute inediũ atq ĩdiffites hacamꝰ qd̾ tam
malo ꝯtinge̾ ꝙ bono põt tãꝙ̃ peccuia forma nobilitas. Hloc
ut sapiat ꝯtingẽ insi bono nõ põt. Eego ĩ differens non ẽ. atꝗ
ne malu quide ẽ quod ꝯtingẽ malo non põt. ergo bonũ ẽ Sa

Expanded text:
esse sine altero potest. Qui sapit, sapiens est; qui sapiens est, sapit. Adeo non potest dubitari, an quale illud sit, tale hoc sit, ut quibusdam utrumque unum videatur atque idem, Sed illud libenter quaesierim: cum omnia aut mala sint aut bona aut indifferentia, sapere in quo numero sit ? Bonum negant esse, malum utique non est; sequitur ut medium sit. Id autem medium atque indifferens vocamus, quod tam malo contingere quam bono possit, tamquam pecunia, forma, nobilitas. Hoc, ut sapiat, contingere nisi bono non potest; ergo indifferens non est. Atqui ne malum quidem est, quod contingere malo non potest; ergo bonum est.
Abbreviated transcription (Latin):
Ultũ mͥ negocii⁊ cinabis & du nesas ĩ magnã me littem
as molestiã ĩpinges. qui m̃ tales q̃stioculas ĩponis ĩ quib
nec dissentre a nr̃is salua grã nec ꝯsentire salua ꝯscia possum.
Quei̾s an uer sit qd̾ stoycis placet. sapĩa bona ee̾ sape̾ bomĩ
nõ eẽ. Primu exponã ꝗd stoycis uideat. deide tu̾c senten¬
oportet ut ꝓũt si facit corpꝰ ẽ. Sapĩa bonũ eẽ dicũt sequit᷑
ut nece sit illã corporale dicẽ. At saꝑe non putat eiꝰde ꝯdicio¬
ns eẽ. Incorporalez ẽ & accidens alti idest sapiẽ. ltaq nec
facit quicqͣ nec ꝓdest Quid ergo inquit non dicim bonũ cẽ̾ sa¬
pere. Sape dicimꝰ refferentes ad id ex quo perdet idest ad ip̃a
sapiaz YAdu̾sus hos quid ab aliis ⁊espondeat audi anteq ego zxͥ¬
incipiã secede̾ e in alia ꝑte ꝯside̾. łsto mõ inquuit nec beate ui

Expanded text:
ultum mihi negotii concinnabis et, dum nescis, in magnam me litem ac molestiam inpinges, qui mihi tales quaestiunculas ponis, in quibus ego nec dissentire a nostris salva gratia nec consentire salva conscientia possum. Quaeris, an verum sit, quod Stoicis placet, sapientiam bonum esse, sapere bonum non esse. Primum exponam, quid Stoicis videatur; deinde tunc diceoportet, ut prosit; si facit, corpus est. Sapientiam bonum esse dicunt; sequitur, ut necesse sit illam corporalem quoque dicere. At sapere non putant eiusdem condicionis esse. Incorporale est et accidens alteri, id est sapientiae; itaque nec facit quidquam nec prodest. ' " Quid ergo ? " inquit, " non dicimus, bonum est sapere ? " Dicimus referentes ad id, ex quo pendet, id est ad ipsam sapientiam. Adversus hos quid ab aliis respondeatur, audi, antequam ego incipio secedere et in alia parte considere. " Isto modo," inquiunt, " nec bea