comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
lumꝰ Uideam᷑ posse calcari. Mnltis timendi attulit cãs timere
posse. Undiq nos reducamꝰ. uon minꝰ ꝯtempni q suspici nocet.
Ad phyaz ergo ꝯfugiendũ ẽ. Huiꝰ littere non dico apud bonos
s apud mediocut̾ malos insulaꝵ loco st̃. Nam forensis elloqͣn¬
tia. & queꝯq allia ppłm mouet adu̾sarios ht. Hec quicta et
tibi .M. cato modeste phari qui bellũ ciuille sina reprimit ꝗ furẽ¬
tiu principũ aĩs medius int̾uenit. qui alliis pompeiũ offendentib
aliis cesare simł lacessit duos. põt aliquis disputare an illo tẽpore
agit᷑ de libertate. olim pessinidata ẽ. Querit utrũ cesar. An põpeiꝰ
possideat ⁊em publicã. Quid tibi cu ista ꝯtentione. nulle ꝑtes
ne perores quidez amu fuert. Qui sapiente in illa rapina ⁊ei
publice admitteret. Quid aluid ꝙ uociferatꝰ ẽ Eato cũ mi sit

Expanded text:
lumus, videamur posse calcari. Multis timendi attulit causas timeri lumus, videamur posse calcari. Multis timendi attulit causas timeri posse. Undique nos reducamus; non minus contemni quam suspici nocet.phiam ergo confugiendum est; hae litterae, non dico apud bonos, sed apud mediocriter malos, infularum loco sunt. Nam forensis eloquentia et quaecumque alia populum movet, adversarios habet; haec quieta et tibi M. Cato modeste philosophari, qui bellum civile sententia reprimit ? Qui furentium principum armis medius intervenit ? Qui aliis Pompeium offendentibus aliis Caesarem simul lacessit duos?" Potest aliquis disputare an illo tempore agitur de libertate; olim pessumdata est. Quaeritur, utrum Caesar an Pompeius possideat rem publicam; quid tibi cum ista contentione ? Nullae partes ne priores quidem anni fuerunt qui sapientem in illam rapinam rei publicae admitterent; quid aliud quam vociferatus est Cato et misit
Abbreviated transcription (Latin):
dent mibes & longe ab illa regione uorticib ĩsanis cusum tenet. Ider
facit sapiens nocit᷑a potentia uitat. Hoc pͥmũ cauens ne uitare
uidrat̃. Pars ei securitatis & in hoc ẽ non ex ꝓfesso ea pete᷑. Qͥ a¬
que quis fugit dampnat ꝙ Circũspiciendus ergo nobis ẽ quo ̃pͣ
a uulgo tuti eẽ possimꝰ Primũ nichil ide ꝯcupiscamꝰ. Rxa
ẽ int̾ ꝯpetitores. Deinde nichil hẽamꝰ qd̾ cum magno emoli¬
mento insidiantis cripi possit. Qͣ minimũ sit in corpore tuo
pauci. Plures ꝯputas ꝙͣ oderut. Nudu latro transmittit. Etiã
ĩ obsessa uia pauꝑi pax ẽ ⁊Tria deinde ex pcepto uet̾i p̾standa ⁊ꝑ.¬
suĩt. ut uitentur odiu Inuidia & ꝯtemptꝰ. Quõ hec fiat sapĩa
sola monstrabit. Difficille ei temꝑamẽtu ẽ. u̾endũq ne
in ꝯtemptur nos inuidia & timor tranfferat. ne du calcari uo¬

Expanded text:
dent nubes; longe ab illa regione verticibus infami cursum tenet. Idem dent nubes; longe ab illa regione verticibus infami cursum tenet. Idem facit sapiens; nocituram potentiam vitat, hoc primum cavens, ne vitare videatur. Pars enim securitatis et in hoc est, non ex ciendum ergo nobis est, quomodo a vulgo tuti esse possimus. Primum nihil idem concupiscamus; rixa est inter competitores. Deinde nihil habeamus, quod cum magno emolumento insidiantis eripi possit. Quam minimum sit in corpore tuo modum pauci. Plures computant quam oderunt. Nudum latro transmittit; etiam in obsessa via pauperi pax est. Tria deinde ex praecepto veteri praestanda sunt ut vitentur: odium, invidia, contemptus. Quomodo hoc fiat, sapientia sola monstrabit Difficile enim temperamentum est, verendumque, ne in contemptum nos invidiae timor transferat ne dum calcare no
Abbreviated transcription (Latin):
graues st̾ famẽ dico ae sitim ae p̾cordioꝵ suspiratices ae febrẽ ui¬
sera ip̃a torrẽto. s latent. Nichil hnĩt qd̾ ĩtentẽt qd̾ ꝓforat.
Hec ut magꝰ bella aspectu paratu uicort ¶Demꝰ itaq oꝑa. absti¬
neaniꝰ offensis. Int̾du ppłs ẽ quẽ tinic̃ debeamꝰ. Int̾dũ si ca
ciuitatis disciplina ẽ.Ut plima ꝓsenatũ transigant. Eratiosi ĩ
cauiti. Int̾du singłi quib potãs ppłi & in ppłmn data c̃/. Hos cẽs
aicos her̃e oposu ẽ. Satis ẽ inimicos non her̾c. ltaq sapiẽs
nũꝙ potentiũ iras proucabit. ymo declinabit nõ alit̾ ꝙͣ in
nauigando ꝓcella. Cuz peteres scicilia transiecisti fretũ. Te¬
merarius gubernator ꝯtempsit austri miuas. Scult̾ .n. ille¬
e qui siculur pellagus exaspet & in uoitice cegit. nõ sini¬
stiiz petit littus. S id quo proprior caribdis maia ꝯuoluit.
at ille qui e cautior. perites locoꝵ rogat quis estus sit qͥ sigua

Expanded text:
es et febrem viscera ipsa torrentem. Sed latent, nihil habent quod intentent, quod praeferant; haec ut magna bella aspectu apparatuque vicerunt. Demus itaque operam, abstineamus offensis. Interdum populus est, quem timere debeamus; interdum si ea civitatis disciplina est, ut plurima per senatum transigai; interdum singuli, quibus potestas populi et in populum data est. Hos omnes amicos habere operosum est, satis est inimicos non habere. Itaque sapiens numquam potentium iras provocabit, immo declinabit, non aliter quam in navigando procellam. Cum peteres Siciliam, traiecisti fretum. Temerarius gubernator contempsit austri minas, ille est enim, qui Siculum pelagus exasperet et in vertices cogat; non sinistrum petit litus, sed id, a quo propior Charybdis maria convolvit. At ille cautior peritos locorum rogat, quis aestus sit, quae signa
Abbreviated transcription (Latin):
s cupiditati detrahendu ẽ. Et aptior ista siitia ẽ qsͣ ut int̾petrãda
sit a distior q ut adiuandashoc unũ te admoneo ne istud tantũ
existimes de diuitiis dictur. Quoꝯq transtuleris idez pot̾ĩt. si uis
phitodea honestu facere nõ honorib adiciendũ ẽ. S cupidita¬
tib detea hendu. Si uis phytodea ĩ ppetua uoluptate ec̃ nõ uolup

Expanded text:
trahendum est." Et apertior ista sententia est quam ut interpretanda trahendum est." Et apertior ista sententia est quam ut interpretanda sit, et disertior quam ut adiuvanda. Hoc unum te admoneo, ne istud tantum existimes de divitiis dictum; quocumque transtuleris, idem poterit. Si vis Pythoclea honestum facere, non honoribus adiciendum est, sed cupiditatibus detrahendu
Abbreviated transcription (Latin):
funda sup̾ nos altitudo tpris ueũt. pauta ĩ grĩa cap̃ exerẽt. &
ĩ idez qñ silentiu obitura obliuioni resistet̾. ac se diu uendicabũt.
qd̾ epicurꝰ amico suo promitte̾ potuit. hoc tibi promitto lucilli.
hc̃o ap̃ posteros gratia. possui mecu duratura nomĩa educere.
Uirgiluis duob menioriã et̾na promixit & prestat. fortunati
ambo si quid mea carmiã possut. nulla dies iniq̃ memoiꝰ uos
erimet euo. du domꝰ enec capitolii ĩ mobile saxu a colet. ĩ pũq
pr̃ romanꝰ hebit. quosꝯq in mediu fortuna protulit. Quiꝰq
membra ac ꝑtes aliene potentie fuerat hoꝵ grã uiguit᷑. domꝰ
frequẽtata ẽ du ipĩ stetorũt post ip̃os. cito menioria defecit.
uenit ip̃e cam de suo redimae. Ad hiie epicurꝰ illa nobile sentrutia
seripsit. qua ortatur ut phytodea diuite faceͣ non pectune adiciẽdũ¬

Expanded text:
funda super nos altitudo temporis veniet, pauca ingenia caput exerent et funda super nos altitudo temporis veniet, pauca ingenia caput exerent et in idem quandoque silentium abitura oblivioni resistent ac se diu vindicabunt. Quod Epicurus amico suo potuit promittere, hoc tibi promitto, Lucili. Habebo apud posteros gratiam, possum mecum duratura nomina educere. Vergilius noster duobus memoriam aeternam promisit et praestat: Fortunati ambo ! Siquid mea carmina possunt. Nulla dies umquam memori vos eximet aevo, Dum domus Aeneae Capitoli immobile saxum Accolet imperiumque pater Romanus habebit. Quoscumque in medium fortuna protulit, quicumque membra ac partes alienae potentiae fuerunt, horum gratia viguit, domus frequentata est, dum ipsi steterunt; post ipsos cito memoria defecit. venerit ipse eam de suo redimet. Ad hunc Epicurus illam nobilem sententiam scripsit, qua hortatur, ut Pythoclea locupletem non p
Abbreviated transcription (Latin):
tunsicus ueniente ꝑcussa ẽ. Erassa illi stati imibra faciet
quisquis obstitorit. illa suo lumie illustris ẽ ¶ Studia te tua iꝑs¬
claꝵ & nobilez efficient. exemplu epicuri tefferam. Cũ idomeneo
scribet et illu auita speciosa ad fidele stabilẽq gloriam reuoca¬
ret Rigide tuc̃ potentie mĩstru & magna tractante si gloria
inquit tangeris nocciorẽ te epłe mec facient q oiã ista q̃ colis
aut ꝑꝑ que coleris. nũquid ergo m̃titꝰ ẽ: Quis idomeneũ noscet᷑
nisi epicurus illii litt̾i̾s sius ĩcidisset: Onĩc illos magistratꝰ ⁊ sacra¬
pas & rege ip̃z ex quo ydomenci titulꝰ petebat᷑ obliuio alta
supp̾sit¶ Nomẽ attici porire Ciceroi̾s epłe nõ sinũt. nichil ⁊ꝑ¬
illi profuisset gener agripa & tiberiꝰ progener & densus cesar ꝓnepos.
int̾ tot magna noĩa taceret᷑. nisi cicero illu applicuisset pro¬

Expanded text:
trinsecus veniente percussa est, crassam illi statim umbram faciet trinsecus veniente percussa est, crassam illi statim umbram faciet quisquis obstiterit; illa suo lumine inlustris est. Studia te tua clarum et nobilem efficient. Exempiumexemplum Epicuri referam. Cum Idomeneo scriberet et illum a vita speciosa ad fidelem stabilemque gloriam revocaret, rigidae tunc potentiae ministrum et magna tractantem: "Si gloria," inquit, "tangeris, notiorem te epistulae meae facient quam omnia ista, quae colis et propter quae coleris." Numquid ergo mentitus est ? Quis Idomenea nosset, nisi Epicurus illum litteris suis incidisset ? Omnes illos megistanas et satrapas et regem ipsum, ex quo Idomenei titulus petebatur, oblivio alta suppressit. Nomen Attici perire Ciceronis epistulae non sinunt. Nihil illi profuisset gener Agrippa et Tiberius progener et Drusus Caesar pronepos; inter tam magna nomina taceretur, nisi sibi Cicero illum adplicuisset. Pro
Abbreviated transcription (Latin):
co magis faciendi quo deliciis ꝑmaduimꝰ & oĩa dura ac difi¬
cilia udicaꝰ. pocius excitand̾ est e sompno & uelicand̾ ẽ aiũs
amouẽdusq naz̾ nobis mimu ꝯstituisse. Nemo nascat᷑ diues.
hiis initiis nos regna non capuit: Uale.
maxiu negotiũ hẽs tecur. tu tibi molestus es quid ue¬
lis nesas meli probas honesta qrͣ sequaris. Uides ubi poita fe-¬
licitas s ad illaz ꝓueire non audes. Quid aut sit qd̾ tẽ impediat
qr paꝵ ip̃e dispicis ditam. magna cẽ hec existimas qͥ relicturus es.
Et cũ ꝓposuisti illã tibi securitate ad quã tͣn̾siturꝰ es ietin& te
huiꝰ uite aqua recessireꝰ es fulgor. tanq in sordida & obscura
cassur. Erras lucilli ex hac uita ad illam asceridit᷑. qd̾ int̾est
int̾ sꝑlendore & luet cũ hec e̾ta orrigine hẽat illa ac ille
niteat alieno. Hoc int̾ hane uita & illaz. Hec fulgore ex¬

Expanded text:
eo magis faciendum est, quod deliciis permaduimus et omnia dura ac diffieo magis faciendum est, quod deliciis permaduimus et omnia dura ac difficilia iudicamus. Potius excitandus e somno et vellicandus est animus admonendusque naturam nobis minimum constituisse. Nemo nascitur dives. ; ab his initiis nos regna non capiunt. VALE.Maximum negotium tecum habes; tu tibi molestus es. Quid velis nescis; melius probas honesta quam sequeris; vides, ubi sit posita felicitas, sed ad illam pervenire non audes. Quid sit autem, quod te inpediat, quia parum ipse dispicis, dicam. Magna esse haec existimas, quae relicturus es, et cum proposuisti tibi illam securitatem, ad quam transiturus es, retinet te huius vitae, a qua recessurus es, fulgor tamquam in sordida et obscura casurum. Erras, Lucili; ex hac vita ad illam adscenditur. Quod interest inter splendorem et lucem, cum haec certam originem habeat ac suam ille niteat alieno, hoc inter hanc vitam et illam; haec fulgore ex
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ stramẽtis ĩ cubante nõ p̾ceptor ueri s testis ẽ  Quid exgo
non liert diuinas in sim poĩtas ꝯtempnẽ quidi liceat: Et ille
ingentis aĩ ẽ qui illas arꝯfusas sibi młtu diuq miratꝰ ꝙ ad
se uen̾unt ridet. suasq audit magis ec̃ ꝙrͣ sentit. Itl ultũ ẽ nõ
corumpi diuitiaꝵ ꝯtubernio. Magnus ille ẽ qui in diuitiis pauꝑ
ẽ Ilescio inquis quõ pauptate iste latus sit si in illã ĩ ciderit
nec scio ego epicuri angelus. si iste pauꝑ ꝯtempturꝰ sit diuitias
noluntatis grabatus a parius. ubi appuerit aliqua illa non
necessitate pati s male. Ceterũ mague indolis ẽ ad ista non
p̾parari tanqͣ ad meliora. s pperari tanqͣ ad facilia. Hec st̾
facilia lucilli cum nõ multo anͥ meditatꝰ accesẜis ioꝯda quoq
int̾ponẽ quib nos ĩmaginaria pauꝑtate ex̾ceam ad u̾a quod

Expanded text:
quam stramentis, incubantem; non praeceptor veri, sed testis est. " Quid ergo quam stramentis, incubantem; non praeceptor veri, sed testis est. " Quid ergo ? Non licet divitias in sinu positas contemnere ? " Quidni liceat ? Et ille ingentis animi est, qui illas circumfusas sibi, multum diuque miratus, quod ad se venerint, ridet suasque audit magis esse quam sentit. Multum est non corrumpi divitiarum contubernio; magnus ille, qui in divitiis pauper est. " Nescio," inquis, " quomodo paupertatem iste laturus sit, si in illam inciderit." Nec ego, Epicure, an tuus iste pauper contempturus sit divitias,voluntatis grabatus aut pannus, nisi apparuit aliquem illa non necessitate pati, sed malle. Ceterum magnae indolis est ad ista non properare tamquam meliora, sed praeparari tamquam ad facilia. Et sunt, Lucili, facilia; cum vero multo ante meditatus accesseris, iucunda quoque; interponere, quibus nos imaginaria paupertate exerceamus ad veram. Quod
Abbreviated transcription (Latin):
uolũt. &̃ in totu milli uele aut nole decretu ẽ uariat cottidie
iudiciu. & in ꝯtiariũ uͥtitur. ac płisq agit̾ uita ꝓ lusu. p̃me ergo
qd cepisti &e fortasse ꝓduceris aut ad sũmũ aut eo qd̾ sumu nũdu
cẽ solus inteligas ⁊ͦ Quid fiet ĩquis hinc turbe familiariu siue qͥꝓ¬
rei familiaris turba ista cu ate pasci descierit ipã se pascit ant qdͤ tu
beneficio tuo non potes scite pauptate scies. Illa u̾o certos amicoxre¬
nemo ĩ honore tuũ mentiat᷑.¶Huc gͦ cogitatios tuc tendat. hoc s̃ ꝓͥ¬
cura hoc opta oia alia uota deo temisirc̾. ut ꝯtentus sis temet ip̃o
& ex te nascentib bonis. q̃ põt ecͣ felicitas proprior. Redige te ad
Epicurus/. Magnificentior mͥ crede ẜmo tuus ĩ grabato uidebitur
&e in panno non eiz dicent̾ tmñ illa s probabuntꝰ. Ego c̾te alit̾
audio. que dicit demetrius nr cu illu uidi midu ꝙto mimis

Expanded text:
die iudicium et in contrarium vertitur ac plerisque agitur vita per lusum. Preme ergo quod coepisti, et fortasse perduceris aut ad summum aut eo, quod summum nondum esse solus intellegas. " Quid fiet," inquis, " huic turbae familiarium sine re familiari ?" Turba ista cum a te pasci desierit, ipsa se pascet, aut quod tu beneficio tuo non potes scire, paupertatis scies. Illa veros certosque amicos renemo in honorem tuum mentiatur! Huc ergo cogitationes tuae tendant, hoc cura, hoc opta, omnia alia vota deo remissurus, ut contentus sis temet ipso et ex te nascentibus bonis. Quae potest esse felicitas propior? Redige te ad Epicurus. " Magnificentior, mihi crede, sermo tuus in grabato videbitur et in panno. Non enim dicentur tantum illa, sed probabuntur." Ego certe aliter audio, quae dicit Demetrius noster, cum illum vidi nudum, quanto minus
Abbreviated transcription (Latin):
fuit᷑. ip̃e aliis non cris ¶ Quõ inquis etibo. utrũq cogita. qͣ ⁊ pͥ¬
multa temere pro peccuma q multa laboriose ꝓ honore tẽ¬
ꝓtaueris. Aliquid & pro ocio ẽ audiendu aut in ista solici¬
tudine procurationu & deinde urbanoꝵ offitioꝵ senescẽ¬
du ĩ tumultu. ac semꝑ noius fluctib quos effrige᷑ nulla
modestia nilla uite quiete ꝯtingit. Quid .n. ad rẽ ꝑtiet:
an tu quiesce̾ uł fortuua tua nõ ułt. Quid si illi &̃ nõ per¬
misceris cͥesere: quantu ad sucessu acceẜit tmn accedet
ris ĩ quo libro dix̾it in co qd promotheus ĩscribit᷑ hoc uoluit
dicere attonita ht̃ sima. Est gͦ tanti ulla petentia : ut sit
tibi ta ebruis ẜmo. Ingemosus ille uir fuit maguũ exẽplͫ
romane eloqutie daturus: insi illũ en̾uass felicitas imo¬

Expanded text:
fuerit, ipse aliis non eris. "Quomodo," inquis, "exibo?" Utcumque. Cogita, quam fuerit, ipse aliis non eris. "Quomodo," inquis, "exibo?" Utcumque. Cogita, quam multa temere pro pecunia, quam multa laboriose pro honore temptaveris; aliquid et pro otio audendum est, aut in ista sollicitudine procurationum et deinde urbanorum officiorum senescendum in tumultu ac semper novis fluctibus, quos effugere nulla modestia, nulla vitae quiete contigit. Quid enim ad rem pertinet, an tu quiescere velis ? Fortuna tua non vult. Quid si illi etiam nunc permiseris crescere? Quantum ad successus accesserit, accedet aeris, in quo libro dixerit; in eo, qui Prometheus inscribitur. Hoc voluit dicere, attonita habet summa. Est ergo tanti ulla potentia, ut sit tibi tam ebrius sermo? Ingeniosus ille vir fuit, magnum exemplum Romanae eloquentiae daturus, nisi illum enervass
Abbreviated transcription (Latin):
tein altu fortuna misisset. Tullit te longe aꝯspectu uite¬
E
salubris. Rapida felicitas. prouiutia & ꝓarratio. & quicꝗd
ab istis promitie. Maiora deinde offitia te excipient & ex
aliis alia. Quis exitus erit. Oiud expeetas: donec de¬
sinas hrẽ quod cupias nũꝙ̃ erit tpiis. Quale dicimꝰ ẜie¬
cẽ cãꝵ exquib nectit facũ. Talle ce̾ cupidatu. Alt̾a ex
fine altius nascit᷑ ¶ In eam demissus es uita q̃ iiq tibi t̾p¬
minĩ miẜiaꝵ ac ẜuitutis ip̃a factura sit. Subdue cͥuice
nigo tutã. Semel incidi q semꝑ pͥmi satius ẽ. Si te ad
pͥuata retulcus minora erũt omĩa. S afatin implebũt.
At mĩc plima & undiq ingesta non satiant Utrũ aut ma
iuis ex inopia laturitate an in copia famẽ. Et auida fe¬
licitas ẽ & aliene auidituti exppita. Quãdiu tibi satis nichil

Expanded text:
te in altum fortuna misisset! Tulit te longe a conspectu vitate in altum fortuna misisset! Tulit te longe a conspectu vitae salubris rapida felicitas, provincia et procuratio, et quicquid ab istis promittitur; maiora deinde officia te excipient et ex aliis alia. Quis exitus erit ? Quid expectas, donec desinas habere, quod cupias ? Numquam erit id tempus. Qualem dicimus seex quibus nectitur fatum, talem esse cupiditatum; altera ex fine alterius nascitur. In eam demissus es vitam, quae numquam tibi terminum miseriarum ac servitutis ipsa factura sit. Subduc cervicem iugo tritam; semel illam incidi quam semper premi satius est. Si te ad privata rettuleris, minora erunt omnia, sed affatim implebunt; at nunc plurima et undique ingesta non satiant. Utrum autem mavis ex inopia saturitatem an in copia famem ? et avida felicitas est et alienae aviditati exposita. Quamdiu tibi satis nihil
Abbreviated transcription (Latin):
tebrã tibi aliq parari & obliuionẽ ueli. Id age ut ociũ tuũ
non emincat. s appareat. demde uidebit de isto quib ĩtegͣ
st̾ & pͥma ꝯscilia an uellint uitã ꝑ obscuꝵ transmittere.
tibi liberu nõ ẽ. In mediũ te proculit ĩgenii uigor scͥptoꝵ
clegantia clare & uobiles amicitie. Tam notitia te ĩua¬
sit ut licet ĩ extrema mergaris ac penitꝰ ⁊ecinidaris.
cũ pͥora monstrabũt. Tenebras hre̾ nõ potes. Scquetꝰ qͦ¬
ꝯqr fugeris multũ p̃stine lucis ¶Quiete potes uerdicaro
sine ulliꝰ odio. sine desiderio aue morsii ai tui. Quid ei
relinques qd̾ in uitꝰ relictu ate possis cogitare: Clientes quoꝵ
nenio tr ip̃m sequit. S aliquid ex te. olim anncitia petebat᷑
nẽ preda. Mutabũt testamẽta destituti senes: Hl igrabit
quide tibi senesere ꝯtigiss intra nataliũ tuoꝵ modũ. Ilec

Expanded text:
tebram tibi aliquam parari et oblivionem velim; id age, ut otium tuum tebram tibi aliquam parari et oblivionem velim; id age, ut otium tuum non emineat, sed appareat. Deinde videbunt de isto, quibus integra sunt et prima consilia, an velint vitam per obscurum transmittere; tibi liberum non est. In medium te protulit ingenii vigor, scriptorum elegantia, clarae et nobiles amicitiae. Iam notitia te invasit. Ut in extrema mergaris ac penitus recondaris, tamen priora monstrabunt. Tenebras habere non potes; sequetur, quocumque fugeris, multum pristinae lucis. Quietem potes vindicare sine ullius odio, sine desiderio aut morsu animi tui. Quid enim relinques, quod invitus relictum a te possis cogitare? Clientes ? Quorum nemo te ipsum sequitur, sed aliquid ex te. Amicitia olim petebatur, nunc praeda; mutabunt testamenta destituti senes, migrabit quidem tibi senescere contigisset intra natalium tuorum modum, nec
Abbreviated transcription (Latin):
amore nascit q ex odio. Non minꝰ int̾ ẜia q int̾ lussus &
incidat. Nlam etiã maxiu solida non recepũt. Rursus ari¬
da a corpori facillia sintilla quoq fouet usq ĩ incendium.
lta ẽ mi lucilli. Ingenas ue exitus finor ẽ. Et ideo ia uitã¬
Xulto quotiens epłas tuas accipio. Implent ci bona
spe me. & iam nõ ꝓmittut de te. s spondet̾. Ita fac
oro atq obsccro.¶Quid eĩ hcõ melius ꝙ amicu ⁊ oge.
q ꝙ pro ip̃o rogatũs su. Si potes subdue te istis occupatio¬
nib. Si minꝰ eripe. Satis multu tpris spsimꝰ incipia
uasa in senectute colige̾. Llũquid inuidiosu ẽ: In fre¬
to uirimꝰ. moriam̃ in portu. Alleq ego suaseri tibi nomẽ
ex ocio petẽ. qd̾ nec iactare debes nec absconde̾. Nlusq
oĩ usq eo te abigam gui̾s humani furore dampuato. ut la¬

Expanded text:
amore nascitur quam ex odio, non minus inter seria quam inter lusus et amore nascitur quam ex odio, non minus inter seria quam inter lusus et incidat. Nam etiam maximum solida non receperunt; rursus arida et corripi facilia scintillam quoque fovent usque in incendium. Ita est, mi Lucili, ingentis irae exitus furor est, et ideo ira vitanxulto, quotiens epistulas tuas accipio. Inplent enim me bona spe et iam non promittunt de te, sed spondent. Ita fac, oro atque obsecro. Quid enim habeo melius, quod amicum rogem, quam quod pro ipso rogaturus sum ? Si potes, subduc te istis occupationibus; si minus, eripe. Satis multum temporis sparsimus; incipiamus vasa in senectute colligere. Numquid invidiosum est ? In freto viximus, moriamur in portu. Neque ego suaserim tibi nomen ex otio petere, quod nec iactare debes nec abscondere. Numquam enim usque eo te abigam generis humani furore damnato, ut la
Abbreviated transcription (Latin):
suppliciũ non tam anguste qui occisurꝰ est pascit. Quanta ẽ
ẽ ei magnitudo ad id sua sponce descendere quod nec ad ex¬
tiema quide deccetis timẽdu sit. Hoc ẽ p̾occupare tella
fortune Ancipe gͦ mi lucilli sequi hoꝵ ꝯsuetudinẽ ⁊ ali-¬
quos dies destina quib secedas atuis reb minimoq te
facias familiarez. Incipe cu pauptate hr̃e cõm̾tiu. Aude
hospes ꝯtempne̾ opes. & te quoq dignũ finge deo. Nemo
alius est deo dignus qͣ qui opes ꝯtempsit. Quaꝵ possessioẽ
tibi non int̾dico. sed efficoro uolo. ut illas intrepide posside¬
as. Quod ino ꝯsequeris mõ si te etia sine illis bt̃e uictuꝵ
ꝑsuaẜis tibi si illas tanq exituras semꝑ asprcx̾is ¶S iam3
incipiamꝰ epłam ꝯplicare. prius inquis redde quod debes dele¬
gabo te ad epicꝵ. ab illo fiet nuatio. In modica ira gignit
inimicu. In om̃es ꝑsonas hic erardescit affectꝰ. Tamex

Expanded text:
supplicium non tam anguste, qui occisurus est, pascit Quanta est supplicium non tam anguste, qui occisurus est, pascit Quanta est animi magnitudo ad id sua sponte descendere, quod ne ad extrema quidem decretis timendum sit! Hoc est praeoccupare tela fortunae. Incipe ergo, mi Lucili, sequi horum consuetudinem et aliquos dies destina, quibus secedas a tuis rebus minimoque te facias familiarem; incipe cum paupertate habere commercium. Aude, hospes, contemnere opes et te quoque dignum Finge deo. Nemo alius est deo dignus quam qui opes contempsit. Quarum possessionem tibi non interdico, sed efficere volo, ut illas intrepide possideas; quod uno consequeris modo, si te etiam sine illis beate victurum persuaseris tibi, si illas tamquam exituras semper aspexeris. Sed iam incipiamus epistulam conplicare. "Prius," inquis, "redde quod debes." Delegabo te ad Epicurum; ab illo fiet numeratio: " Inmodica ira gignit inimicum. In omnes personas hic exardescit affectus; tam ex
Abbreviated transcription (Latin):
pauptas familiaris. Securuis diuites eximꝰ si scierimꝰ ꝙq nõ sit
graue paupes cẽ s Certos he̾bat dies ille magi uoluptatis
Epicuiꝰ quib maligne fanior extingueret uisurꝰ an aliꝗd deẽt
explea & ꝯsumata uoluptate. uel quantur deesset & an dignũ¬
qd̾ quis magno labore pensaret. Hoc c̾te in his eplis ait quas
scͥpsit carmo de magistratu ad polienii. Et quider gliatur
nõ toto asse pasci metrodorũ qui midu tiñ ꝓfecͥit. Toto in hec
tu uictu securitate putas eẽ. quod & uoluptas. boluptas est¬
au̾e non illa lenis & fugax & subinde reficienda. S stabilis
& cta. Non eĩ horida res e aqua ae polenta aut frustiũ or¬
deaci panis. S suma uoluptas ẽ posse carꝑe & ex his uolup¬
tatez & ad id se deduxisse quod eripe milla iniquitas fortuẽ
possit. Liberioraalimenta st̃ carceris Sepoitos ad capitale

Expanded text:
paupertas familiaris. Securius divites erimus, si scierimus, quam non sit paupertas familiaris. Securius divites erimus, si scierimus, quam non sit grave pauperes esse. Certos habebat dies ille magister voluptatis Epicurus, quibus maligne famem extingueret, visurus, an aliquid deesset ex plena et consummata voluptate, vel quantum deesset et an dignud quis magno labore pensaret. Hoc certe in his epistulis ait, quas scripsit Charino magistratu ad Polyaenum. Et quidem gloriatur non toto asse se pasci, Metrodorum, qui nondum tantum profecerit, toto. In hoc tu victu saturitatem putas esse ? Et voluptas est. Voluptas autem non illa levis et fugax et subinde reficienda, sed stabilis et certa. Non enim iucunda res est aqua et polenta aut frustum hordeacei panis, sed summa voluptas est posse capere etiam ex his voluptatem et ad id se deduxisse, quod eripere nulla fortunae iniquitas possit. Liberaliora alimenta sunt carceris, sepositos ad capitale
Abbreviated transcription (Latin):
nectio possit. Quem in ip̃a re trepidare nolueris onte re
exceas. Hoc sequti st̾ qui om̃ib mensib pauptate imitati
prope adinopiam accessunt ne umqͣ expauescerẽt qd̾ sepe di¬
dicissent¶ Non ẽ mĩc quod existimes me dice̾ admoncas ce¬
nas a panpeꝵ cellas. & quicꝗd aliud ẽ ꝑ qd̾ luxuria diuitiaꝵ
tedio insit. Grabatꝰ ille uerꝰ sit & sagu & panis durꝰ ac
sordidus. hec triduo & quatriduo fer. Int̾du płib dieb ut
non lusus sit s exꝑimentũ. Tuc mͥ crede lucilli exultabis
dispendio satur & intelliges ad securitate nõ opꝰ ẽẽ fortiia. Hia
ei qđ necessitati sat ẽ deb itata ¶ Non ẽ tũ qͣre tuniultu
pauꝑu faciãt. Illo noĩe te susꝑice ꝙ facias non caactꝰ. Qd
ta facille erit tibi Illud pati semꝑ q̃ aliqn̾ exꝑrri. Ex̾ccam̃
ad paululu & ne ĩparatos nos fortuna deyhendat. fiat nobis

Expanded text:
necessario possit. Quem in ipsa re trepidare nolueris, ante rem necessario possit. Quem in ipsa re trepidare nolueris, ante rem exerceas. Hoc secuti sunt, qui omnibus mensibus paupertatem imitati prope ad inopiam accesserunt, ne umquam expavescerent quod saepe didicissent. Non est nunc quod existimes me dicere Timoneas cenas et pauperum cellas, et quicquid aliud est, per quod luxuria divitiarum taedio ludit; grabatus ille verus sit et sagum et panis durus ac sordidus. Hoc triduo et quatriduo fer, interdum pluribus diebus, ut non lusus sit, sed experimentum; tunc, mihi crede, Lucili, exultabis dipondio satur et intelleges ad securitatem non opus esse fortuna; hoc enim, quod necessitati sat est, dat et irata. Non est tamen quare tu multum pauperum faciunt; illo nomine te suspice, quod facies non coactus, quod tam facile erit tibi illud pati semper quam aliquando experiri. Exerceamur ad palum. Et ne inparatos fortuna deprehendat, fiat nobis
Abbreviated transcription (Latin):
nos silłes ce̾ pilleato turbe uoluissos. Nee ꝑ oia dissilłes. Nisi
forte Hiis maxiẽ dieb aĩo impandu ẽ ut tuc̃ uoluptatib
ab stineat. cu in illas omis turba procubuit¶ Certissiu argum̃tu ꝓxͥ¬
firmitatis sue capit. Si ad blanda & in luxuriam trahentia
ncc it nec abducit᷑. Hoc multo fortiꝰ ẽ ebrio. ac nomitate
ppło sicu ac sobruĩ esse. Illud tempantiꝰ non excerpe se nec¬
se nec insignire. nec misceri oib. & cader s non eodem mo̾
faceͣ.licet ci sine luxuria agere festũdiem ¶Ceteꝵ adeo michi
placet tempare aĩ tui firmitatẽ Ut ex p̃cepto magnoꝵ uiroꝵ tib
quoq p̾cipia iut̾ponas aliquot dies quib ꝯtentꝰ sis ĩ nimio ac
uillissimo cibo. dura atq horrida ueste dicas tidi hoc ẽ qd̾ timo¬
bat᷑. In ip̃a securitate aiũs ad difficilia p̾paret & ꝯtra inurriat
fortune int̾ bñfitia firmet Millos in media pace decurit sic̃
ullo hosto uallu iacit & suꝑuacuo in labore lassat. Ut sufficoͬ

Expanded text:
voluisses nec per omnia dissimiles; nisi forte his maxime diebus animo imperandum est, ut tunc voluptatibus solus abstineat, cum in illas omnis turba procubuit; certissimum enim argumentum firmitatis suae capit, si ad blanda et in luxuriam trahentia nec it nec abducitur. Hoc multo fortius est, ebrio ac vomitante populo siccum ac sobrium esse, illud temperatius, non excerpere se nec insigniri nec misceri omnibus et eadem, sed non eodem modo, facere. Licet enim sine luxuria agere festum diem. Ceterum adeo mihi placet temptare animi tui firmitatem, ut ex praecepto magnorum virorum tibi quoque praecipiam: interponas aliquot dies, quibus contentus minimo ac vilissimo cibo, dura atque horrida veste dicas tibi: " Hoc est quod timebatur ? " In ipsa securitate animus ad difficilia se praeparet et contra iniurias fortunae inter beneficia firmetur. Miles in media pace decurrit, sine ullo hoste vallum iacit et supervacuo labore lassatur, ut sufficere
Abbreviated transcription (Latin):
Cui illas assignabimꝰ. zenoni an cleanti an cusipo an panetio an
possidomo non simiꝰ sub rege. s quisq sibi uendicat se. Apud istos ꝗcꝗd¬

Expanded text:
cui illas adsignabimus ? Zenoni an Cleanthi an Chrysippo an Panaetio an cui illas adsignabimus ? Zenoni an Cleanthi an Chrysippo an Panaetio an Posidonio ? Non sumus sub rege; sibi quisque se vindicat. Apud istos
Abbreviated transcription (Latin):
totꝰ ꝯtextus illoꝵ uirilis est. In equalitate scias eẽ ubi q̃ enuiẽt
notabilia st̾. non ẽ admirationi una arboꝵ ubi ĩ cande altitudi¬
nez tota silua surexit. Einsmoĩ uocib referta st̾ cariã. referte
ystorie. Itaq nollo illas epicuri existimes cẽ publice st̾ & maxĩe
quia miz c̃ fortit̾ aliquid diti ab hoie moliciẽ professo itaq ei ple¬
riq iudicãt. apud me epicuiꝰ ẽ & fortis licet manulentꝰ. fortitudo &
industria & labor arte q̃situs & ad bellum prompta mes tar ĩꝑsos
q̃ in alte ciutos cadit. Non ẽ ergo quod cxigas excẽpta & repe¬
tita. Continiũ ẽ ap̃ nr̃os quicquid ap̾ alios excerpit᷑. nõ hẽmꝰ itaq
ista odorifera nec emptoro decepimꝰ nichil ĩuentuꝵ cũ ĩ trauerit
pt̾ illa que in fronte suspensa st̾. lpis ꝑmittmꝰ unde ueluit sumore
exemplaria. putas nos uele suigulares sententias ex turba spare.

Expanded text:
totus contextus illorum virilis est. Inaequalitatem scias esse, ubi quae eminent, totus contextus illorum virilis est. Inaequalitatem scias esse, ubi quae eminent, notabilia sunt. Non est admirationi una arbor, ubi in eandem altitudinem tota silva surrexit. Eiusmodi vocibus referta sunt carmina, refertae historquia mirum est fortiter aliquid dici ab homine mollitiam professo. Ita enim plerique iudicant. Apud me Epicurus est et fortis, licet manuleatus sit. Fortitudo et industria et ad bellum prompta mens tam in Persas quam in alte cinctos cadit. Non est ergo quod exigas excerpta et repetita; continuum est apud nostros quicquid apud alios excerpitur. Non habemus itaque ista ocliferia nec emptorem decipimus nihil inventurum, cum intraverit, praeter illa, quae in fronte suspensa sunt. Ipsis permittimus, unde velint sumere exemplaria. Puta nos velle singulares sententias ex turba separare;
Abbreviated transcription (Latin):
carissime & cogita quantu additurꝰ celeritati fueris si ho
stis ĩstaret a tergo si equitez aduentare suspicareris/ ac
fugientiuz p̃mere uestigia fit h. p̃meris accelera &e euade
ꝓduc te intutu a subinde ꝯscidera ꝙͣ pulcra res sit ꝯsumo¬
re uitaz ante morte deinde expectare secura reliquã tprͣis
sui ꝑtez nichil sibi in possessione btẽ uite poitu q̃ beatior
non fit si longior. o quando uidebis illud tpũs quo scies tẽ¬
pus ad te non ꝑtineͣ. quo tranquilꝰ placidꝰq cris ae crastini
transferẽt alicui detrahendu ẽ. opto tibi facultatẽ ut ua¬
gis cogitatioib agitata mẽs tade ⁊esistat & c̾ta sit ut placeat
sibi. & intelloctis u̾bis bonis q̃ simł intelecta st possideant eta¬
tis ad iectione nõ egeat ille demũ necessitates suꝑgressꝰ ẽ &
noces nr̃oꝵ proceꝵ non fuerit cirea flosculos octupati.

Expanded text:
carissime, et cogita quantum additurus celeritati fueris, si a tergo carissime, et cogita quantum additurus celeritati fueris, si a tergo hostis instaret, si equitem adventare suspicareris ac fugientium premere vestigia. Fit hoc, premeris; accelera et evade, perduc te in tutum et subinde considera, quam pulchra res sit consummare vitam ante mortem, deinde expectare securum reliquam temporis sui partem, nihil sibi, in possessione beatae vitae positum, quae beatior non fit, si longior. O quando illud videbis tempus, quo scies tempus ad te non pertinere, quo tranquillus placidusque eris et crastini transferunt, alicui detrahendum est. Opto tibi tui facultatem, ut vagis cogitationibus agitata mens tandem resistat et certa sit, ut placeat sibi et intellectis veris bonis, quae, simul intellecta sunt, possidentur, aetatis adiectione non egeat. Ille demum necessitates supergressus est et voces nostrorum procerum. Non fuerunt circa flosculos occupati;
Abbreviated transcription (Latin):
tione aut in iuiria nata subsilire ĩ celu ex angulo licet. Exin¬
ge mõ & te dignũ quoq fuige deo. finges aut̃ non auro & argento.
Non põt ex hac ma ymago deo simł expͥmi. Cogita illos cu
propitii essent fictilles fuisse. Uale.
uẽnit quid agas ubi & cu quib moreris. Uerba non
potes dare. tecu su sic caue nõ tanꝙͣ quid facias auditurꝰ
sim ymo tam ꝙͣ uisur ¶Queĩs ꝗd me maxie ex his que de
nescuit quid agas. hoc ẽ salutare non ꝯu̾sari cu disimilib
a diu̾sa cupientib. hẽo quide fiduciã te non posse torqueri.
manluꝵq ĩ propoito & si solicitantiũ turba circũ eat. Qͥd¬
ergo ẽ cur non timeo ne te mutẽt. timeo ne impediat. Multũ
aut nocẽt &ẽ qui morant᷑ utiq ĩ tanta uite breuitate qͣm bre¬
uiore ĩ ꝯstantia facimꝰ.aliud ei̾ subinde atq aliud facientes
initiu deducimꝰ illa ĩ ꝑticulas ac laniaꝰ ¶ Propera gͦ lucilli ÷ ꝓl¬

Expanded text:
tione aut ex iniuria nata. Subsilire in caelum ex angulo licet. Exurge modo et te quoque dignum Finge deo. Finges autem non auro vel argento; non potest ex hac materia imago deo exprimi similis: cogita illos, cum propitii essent, fictiles fuisse. VALE. veniunt, quid agas, ubi et cum quibus moreris. Verba dare non potes; tecum sum. Sic vive, tamquam quid facias auditurus sim, immo tamquam visurus. Quaeris quid me maxime ex iis, quae de nesciunt quid agas. Hoc est salutare, non conversari dissimilibus et diversa cupientibus. Habeo quidem fiduciam non posse te detorqueri mansurumque in proposito, etiam si sollicitantium turba circumeat. Quergo est ? Non timeo, ne mutent te, timeo, ne inpediant. Multum autem nocet etiam qui moratur, utique in tanta brevitate vitae, quam breviorem inconstantia facimus aliud eius subinde atque aliud facientes initium. Diducimus illam in particulas ac lancinamus. Propera ergo, Lucili
Abbreviated transcription (Latin):
dimissa notitia. nemo nouit deuz. Multi de illo male existi¬
mant &e inpune non t̾ba ẜuoꝵ lectica tua ꝑ itinera urbana
ac ꝑegrina portantiu deus ille maxius potentissimꝰq ip̃e oĩa
uehit. nec forma quide & uires tebtin face̾ possũt nichil hoꝵ
patit᷑ uetustate ẜ querendu ẽ qd̾ non fiat in dies peiꝰ cui uã¬

Expanded text:
dimissa notitia; nemo novit deum, multi de illo male existidimissa notitia; nemo novit deum, multi de illo male existimant, et inpune. Non turba servorum lecticam tuam per itinera urbana ac peregrina portantium; deus ille maximus potentissimusque ipse vehit omnia. Ne forma quidem et vires beatum te facere possunt; nihil horum patit
Abbreviated transcription (Latin):
sinc mistã lucis nchil spleudidu ẽ. nehil atrũ nisi ꝗd tenebas ht̃
aut aliquid quidez in se trahit obscuri. Quẽ admõ sine adiutorio
iguis nichil calidu ẽ inchil sine algore frigidu. Ita honesta. & tp̃ia
repelet. aut eliget. s q̃ repelit nec tiniet uec miratꝰ q̃ eligit si
mõ maguꝰ illi ĩ uictusq aius ẽ. Sumiti te ac depͥmi uetõ. laborẽ
sinõ recusas parũ ẽ posce. ¶Quis ergo inquis labor fruolus & suq¬
ꝑuacuus ẽ: quẽ hinles causo uocau̾ũt. nõ ẽ malus non magis q
& illud accrdat ut ꝑfeeta uirtus sit equalitas ac tenor uite ꝑ oĩa
humana ac diuina noscãt᷑. hec ẽ suniũ boñ. Quod si occupas
cule p̾cio. Tutu iter ẽ ioꝯdu ẽ ao quod nã te instruxit dedit
illa tibi que si non deẜueris par deo surges.s parẽ aut deo te
pectuia non faciet. deus nichil ht. p̃testa uon faciet. deus
nudus ẽ. fama non faciet nec ostentatio tui & in ppło nois

Expanded text:
ine mixtura lucis nihil splendidum est, nihil atrum, nisi quod tenebras habet aut aliquid in se traxit obscuri, quemadmodum sine adiutorio ignis nihil calidum est, nihil sine aere frigidum; ita honesta et turpia quaeque repellet aut eliget. Sed nec quae repellit timet, nec miratur quae elegit, si modo magnus illi et invictus animus est. Summitti te ac deprimi veto. Laborem si non recuses, parum est; posce. " Quid ergo?" inquis, "labor frivolus et supervacuus et quem humiles causae evocaverunt, non est malus ? " Non magis quam et illud accedat, ut perfecta virtus sit, aequalitas ac tenor vitae per omnia t ars, per quam humana ac divina noscantur. Hoc est summum bonum. Quod si occupas, nculae pretio; tutum iter est, iucundum est, ad quod natura te instruxit. Dedit tibi illa, quae si non deserueris, par deo surges. Parem autem te deo pecunia non faciet; deus nihil habet. Praetexta non faciet; deus nudus est. Fama non faciet nec ostentatio tui et in populos nominis
Abbreviated transcription (Latin):
u̾tet terga. s sensim recedet in tutu.I facille e mi lucilli
occupationes euadere si occuꝑationũ p̃cia ꝯtempẜis. illa sũt q̃
nos morant ae detinẽt ¶Quid ergo taz magnas spes relinqͣ
ab. ip̃a messe disceda: nũdu erit latus ĩ coĩtata lectica a tu¬
u uacuii. Aab his ergo inuiti hoĩes recedut. & m̾cede miẜiaꝵ
amat̾ ipas execrant. Sic de ambiticẽ. quõ de amica querũt
ide si uetu affectu eoꝵ iuspicias non oderũt. s littigat IEx¬
cnte istos ꝗ q̃ cupiere deplotant/ & de haꝵ Roꝵ locũt fuga ꝗb
carẽ non possũt uidebis uoluntariã cẽ illis in co morã qd̾ ęgre

Expanded text:
vertet terga, sed sensim recedet in tutum. Facile est autem, mi Lucili, vertet terga, sed sensim recedet in tutum. Facile est autem, mi Lucili, occupationes evadere, si occupationum pretia contempseris. Illa sunt, quae nos morantur et detinent: " Quid ergo ? Tam magnas spes relinquam ? Ab ipsa messe discedam? Nudum erit latus, incomitata lectica, atrium vacuum ?" Ab his ergo inviti homines recedunt et mercedem miseriarum amant, ipsas execrantur. Sic de ambitione quomodo de amica queruntur; id est, si verum adfectum eorum inspicias, non oderunt, sed litigant. Excute istos, qui, quae cupiere, deplorant et de earum rerum locuntur fuga, quibus carere non possunt; videbis voluntariam esse illis in eo moram,
Abbreviated transcription (Latin):
dormitare de fuga cogitante uetat/ & sꝑat salutarez ae ox diffici¬
limis exitu. si nec properemꝰ añ ꝙ tp̃s nec cessemꝰ ĩ tpre̾ Psuto
nũẽ a& stoycam sutia queris. non ẽ ꝙ quisqͣ illos ap̾ te tem̾i¬
tatis ĩfamet. Cauciores q fortiores st̾. expectas forsitan ut tibi
hec dica. Turpe ẽ cederi oneri luctare cu offitio qd̾ seniel rece¬
pisti non ẽ uir fortis ac stremius qui laborez fugit. ueru est¬
ubi crescit aĩus illi ip̃a reru dificultate. dicentꝰ tibi ista. Si ope
p̃ciu hẽbit ꝑseu̾antia. si nichil indignũ bono uito faciendu paciẽ¬
duzue erit. Alioꝗu si sordido & ꝯtumelioso labore non atreret nͨ
ĩ negociis exit uegotii causa. ne id quide quod existimas factuꝵ
cũ faciet ut ambitiosis ⁊eb ĩplicitꝰ semꝑ estꝰ caru ferat. S cu
uiderit grauia in quib uolutatur ĩc̾ta ancipitia referet pede nõ

Expanded text:
Dormitare de fuga cogitantem vetat et sperat salutarem etiam ex difficilDormitare de fuga cogitantem vetat et sperat salutarem etiam ex difficillimis exitum, si nec properemus ante tempus nec cessemus in tempore. Puto, nunc et Stoicam sententiam quaeris. Non est quod quisquam illos apud te temeritatis infamet; cautiores quam fortiores sunt. Expectas forsitan, ut tibi haec dicant: " Turpe est cedere oneri. Luctare cum officio, quod semel recepisti. Non est vir fortis ac strenuus qui laborem fugit, nisi creebit perseverantia, si nihil indignum bono viro faciendum patiendumve erit; alioqui sordido se et contumelioso labore non conteret nec in negotiis erit negotii causa. Ne illud quidem, quod existimas facturum eum, faciet, ut ambitiosis rebus inplicitus semper aestus earum ferat. Sed cum viderit gravia, in quibus volutabatur, incerta, ancipitia, referet pedem, non
Abbreviated transcription (Latin):
erit uł abrũpas nemo tam timidus est ut malit semꝑ pendẽ
q semel cadere/ Int̾im qd̾ pͥmu ẽ impedire te noli. Contentꝰ q̃ ꝑ¬
esto negotiis in que descendisti ul quod uideri mauis ĩ cidisti
Non ẽ quod ad ult̾iora nitaris. ut ꝑdas excusatione & appe
bit trnon iucidisse. Esta eĩ que dici solẽt falsa sut. nõ potui
alit̾. Quid si nole nece̾ erat: nulli ncẽe felicitate cursu
sequi. Est aliquid &̃ si nõ repugnare fubsistere nec ĩstare for¬
tune fetenti Iũquid offenderis si ĩ ꝯsiliũ non ueĩo tantũ s ꝑ¬
s ad uoco alios. Et quide prudentioẽs q ip̃ st̃ ad qͦs soleo ref¬
ferre. si quid delibero. epicira epłani ad hãc re ꝑtinente legi
Idem tñ subicit nichil cc̃ temptandu nisi cu aꝑte pot̾i̾t tẽpostiue¬
q temptari. S cum illud tp̃s captatu diu uen̾it exiliendu ait

Expanded text:
erit, vel abrumpas. Nemo tam timidus est, ut malit semper pendere erit, vel abrumpas. Nemo tam timidus est, ut malit semper pendere quam semel cadere. Interim, quod primum est, impedire te noli. Contentus esto negotiis, in quae descendisti, vel quod videri mavis, incidisti. Non est quod ad ulteriora nitaris; aut perdes excusationebit te non incidisse. Ista enim, quae dici solent, falsa sunt: " Non potui aliter. Quid, si nollem ? Necesse erat." Nulli necesse est felicitatem cursu sequi; est aliquid, etiam si non repugnare, subsistere nec instare fortunae ferenti. Numquid offenderis, si in consilium non venio tantum, sed advoco, et quidem prudentiores quam ipse sum, ad quos soleo deferre, si quid delibero ? Epicuri epistulam ad hanc rem pertinentem lege, Idem tamen subicit nihil esse temptandum, nisi cum apte poterit tempestiveque temptari. Sed cum illud tempus captatum diu venerit, exiliendum ait.
Abbreviated transcription (Latin):
Am inteligis educendu eẽ te ex istis occupatioib speciosis
monstratꝰ. non põt medicus ꝑ epłas cibi aut babiei tp̃us ellige ip̃s¬
elligẽ. uena tangenda e. uetus proubiu ẽ. Gladiatores ĩ arena ac¬
cipe ꝯsciliu aliꝗd ad u̾sarii uultꝰ aliquid matiꝰ meta. aliꝗd ip̃a ĩ diã¬
tio corporis intuẽtez monet. Quid fieri soleat quid oporteat in
s & posteris datur. Illud alt̾u inedicinale qñ ficri debeat aut ꝙͣ ad¬
mo ex longinquo uemo suadebit cu reb ip̃is deliberadu ẽ. non
tm̃ pntis. s ugilantis ẽ occasione obẜ uare propante Iltaq ⁊ ꝓͥ¬
hane creꝯspice hane si uideris ꝓuide & toto impetu totis uirib
id age ut te istis offitiis exuas. Et quidez quã sũtiã fera
attende. Censeo aut ex ista uita: aut euita exeundũ.
¶S idez illud existimo leni eundu uia ut quod male implicui ⁊ pͥ¬
sti pocius soluas q abrumpas du mõ si alia zatio soluendi nõ

Expanded text:
am intellegis educendum esse te ex istis occupationibus speciosimonstrantur. Non potest medicus per epistulas cibi aut balinei tempus eligere; vena tangenda est. Vetus proverbium est gladiatorem in harena capere consilium; aliquid adversarii vultus, aliquid manus mota, aliquid ipsa inclinatio corporis intuentem monet. Quid fieri soleat, quid oporteat, in etiam posteris datur. Illud alterum, quando fieri debeat aut quemadmodum, ex longinquo nemo suadebit, cum rebus ipsis delibera vigilantis est occasionem observare properantem. Itaque hanc circumspice, hanc si videris, prende et toto impetu, totis viribus id age, ut te istis officiis exuas. Et quidem quam sententiam feram, adtende. Censeo aut ex ista vita tibi aut e vita exeundum. Sed idem illud existimo, leni eundum via, ut quod male inplicuisti, solvas potius quam abrumpas, dummodo si alia solvendi ratio non
Abbreviated transcription (Latin):
Nõ ẽ tuu fortuna qd̾ fecit tuũ. Illud etia melius dictu a te
scire. Noe obicit stilboni ab epicurto et his quib sumũ bonum
uisu ẽ auĩs ĩpaciens. In ambiguitater incidendu ẽ Si expri¬
meͣ affatira uno u̾bo ato uoluerimꝰ et ĩ pacientia dicere. pot̾it
.n. ꝯnariũ ei quod significare uolumꝰ intelligi. Nos ei cũ uolu¬
mꝰ diceie qui respuat ois mali sensum. accipiet̾ is ꝗ nullu
ferie possit malu. Uide eigo nũ sacius sit aut ĩ uulnerabilẽ aũiz
N oster sapiens quidez uinct incomodu om̃e. s sentit. illoꝵ
no sentit quide. Ellud nobis et illis comẽ ẽ. sapientẽ se ipo ꝯtentũ¬
esse. S tamẽ et amicu her̾e uult et uicinũ & cõturbẽnale ꝙͣ uix

Expanded text:
Non est tuum, fortuna quod fecit tuum. Illud etiamnunc melius dictum a te scire. Hoc obicitur Stilboni ab Epicuro et iis quibus summum bonum visum est animus inpatiens. In ambiguitatem incidendum est, si exprimere ἀπάθειαν uno verbo cito voluerimus et inpatientiam dicere. Poterit enim contrarium ei, quod significare volumus, intellegi. Nos eum volumus dicere, qui respuat omnis mali sensum; accipietur is, qui nullum ferre possit malum. Vide ergo, num satius sit aut invulnerabilem animum noster sapiens vincit quidem incommodum omne, sed sentit; illorum ne sentit quidem. Illud nobis et illis commune est: sapientem se ipso esse contentum. Sed tamen et amicum habere vult et vicinum et contube
Abbreviated transcription (Latin):
senẽ facẽ e implere uita nõ anis adiciendu ẽ s cupiditatib
detrahenduz. Has uoces non ẽ qd̾ epicurri cẽ indices publioe
ro ut isti qui ad illa ꝯfuguit spe mala inducti ꝗ uelamẽta
ip̃a se nicior suor hituros existimat. probet quoꝰq ieruit ho¬
scaptu ortulis hospes hic bene manebis. Hic simiũ honũ
noluptas ẽ paratꝰ erit istius domicilii custos hospitalis huma¬
nus a quoq polenta excipiec. & aqua large ministrabit &
s extinguit. nec maiore ip̃is pociorib siti facuit. s natali
&̾ gratuito remedio sedãt. ĩ hac uoluptate ꝯsenuisde hiia
trcu descideriis loquor que ꝯsolatiõ non recipuit. quibus
dandu ẽ aliquid ut desnat. nã de illis ex̃ordinariis q̃ licet dif¬
forre licer castigare &e opprinic̾. hoc umi comẽ facio. ista uo¬
luptas nalis ẽ non riccessaria huic nichil debos si ꝗd ĩ pẽdis uo¬
intaruũ ẽ uentꝰ pcepta nõ audit poscit appellat Nõ ẽ tã molestꝰ

Expanded text:
adiciendum est, sed cupiditatibus detrahendum. Has voces non est quod Epicuri esse iudices; publicae ro, ut istis, qui ad illum confugiunt spe mala inducti, qui velamentum ipsos vitiorum suorum habituros existimant, probem quocumque ierint hoscriptum horvoluptas est, paratus erit istius domicilii custos hospitalis, humanus, et te polenta excipiet et aquam quoque large ministrabit et sed extinguunt. Nec maiorem ipsis potionibus sitim faciunt, sed naturali et gratuito remedio sedant. In hac voluptate consenui." De his tecum desideriis loquor, quae consolationem non recipiunt, quibus dandum est aliquid, ut desinant. Nam de illis extraordinariis, quae licet differre, licet castigare et opprimere, hoc unum commonefaciam: ista voluptas naturalis est, non necessaria; huic nihil debes; si quid inpendis, voluntarium est. Venter praecepta non audit; poscit, appellat. Non est tamen molestus
Abbreviated transcription (Latin):
ex̃mũ. Est alt̾ qui annos adolescentie incͥudit. Est qui tota pucrib
pueritiã ambitu suo astringit. Est deinde ꝑ se amiꝰ ĩ se oĩa ꝯtinens
tpĩa. Quoꝵ multiplicatiõe uita ꝯponit᷑. Meusis artiore p̃cingit᷑
criculo. Angustissimii ht̃ dies girũ. S et hic ab initio ad exitum
ueit. ab ortu ad occasum. Ideo Eiaclitꝰ cui coquoniẽ scocophonia
fecit otationis obscuritas. unus inꝗt dies par oiu ẽ. Hoc aliꝰ alit̾
excepit. dixit .n. parẽ ce̾ hoi̾s nec m̃tit᷑. nam si dies ẽ tp̃us uigĩ¬
ti & quatuor horaꝵ. nece̾ ẽ onĩs iut̾ se dies pares esse. qr nox hẽt
quot dies ꝑdidit. Aluis ait pare eẽ unũ die omĩb. silłi tudic̃

Expanded text:
extremum. Est alter, qui annos adulescentiae cludit. Est qui totam extremum. Est alter, qui annos adulescentiae cludit. Est qui totam pueritiam ambitu suo adstringit. Est deinde per se annus in se omnia continens tempora, quorum multiplicatione vita conponitur. Mensis artiore praecingitur circulo. Angustissimum habet dies gyrum, sed et hic ab initio ad exitum venit, ab ortu ad occasum. Ideo Heraclitus, cui cognomen fecit orationis obscuritas, " Unus," inquit, " dies par omni est." Hoc alius aliter excepit. Dixit enim parem esse horis, nec mentitur; nam si dies est tempus viginti et quattuor horarum, necesse est omnes inter se dies pares esse, quia nox habet, quod dies perdidit. Alius ait parem esse unum diem omnibus similitudine;