comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
hinc rursũ scriptũ ẽ. Inuici hominis domesti¬
ei eiꝰ. Callidus nãq adu̾sanꝰ cũ abonoꝵ cordib
repelli se conspicit. eos qui ab illis ualde dili¬
gunt exquirit᷑ ⁊ ꝑ eoꝵ ũba blandiens loqͥtur.
qui plus ceteris amantur: lit dũ uis amoris
cor ꝑforat. facile ꝑsuasionis eius gladius ad
intime rec̾titudinis munimina irriimpat.
Post dãpna gͥ rerũ pꝰ fimera pignorũ. pꝰ uul¬
nera scissurasq m̃broꝵ: antiqꝰ hostis linguam
uulnera intulit: ut nimirũ cũ uis doloris in.¬
grauescer&. facile ꝑsuasionis suggestio ꝑũsa

Expanded text:
Hinc rursum scriptum est: Inimici hominis domestici ejus . Callidus namque adversarius, cum a bonorum cordibus repelli se conspicit, eos qui ab illis valde diliguntur exquirit; et per eorum verba blandiens loquitur, qui plus caeteris amantur; ut dum vis amoris cor perforat, facile persuasionis ejus gladius ad intimae rectitudinis munimina irrumpat. Post damna igitur rerum, post funera pignorum, post vulnera scissurasque membrorum, antiquus hostis linguam vulnera intulit, ut nimirum cum vis doloris ingravesceret, facile persuasionis suggestio perversa
Abbreviated transcription (Latin):
m̃brũ abel se eẽ ꝑhibuit i qͥ eiꝰ mortẽ de qͦ scͥptũ
est. Sicut agnus corã tondente se obmutescet
⁊ ñ apperiet os suũ. ñ solũ placens insacrificio.
s nã moriens tacendo signauit: ab ipso itaq
mundi exordio. redẽptoris nr̃i corpꝰ expugna¬
re conatꝰ ẽ A planta g̃ pedis usq adũticẽ. uul¬
nus initulit: qr priusab hominib inchoans usq¬

Expanded text:
mortem, de quo scriptum est, Sicut agnus coram tondente se obmutescet, et non aperiet os suum , non solum placens in sacrificio, sed etiam moriens tacendo signavit? Ab ipso itaque mundi exordio Redemptoris nostri corpus expugnare conatus est. A planta ergo pedis usque ad verticem vulnus intulit, q
Abbreviated transcription (Latin):
rit᷑: tt̃ me in huiꝰ afflictionẽ cõmouisti. cũ illũ
ame callida ꝑsuasione traxisti. De qͦ ⁊ bñ ad¬
ditur frustra frustra qͥppe afflictus ẽ: qͥ ⁊cul¬
pe ultione p̃ssus. ẽ. ⁊ culpae contagio inqͥnatꝰ
ñ ẽ. frustra afflictꝰ ẽ: qͥ incarnatꝰ ꝓpria admis¬
sa ñ habuit: i tam̃ pena̾ całnaliũ sine culpa
Quę ñ rapui tc̃ ex soluebã. Adã nãq ad parads sũ
conditꝰ. diuine potentie similitudinẽ suꝑbe
raꝑe uoluit: s cñ culpas huiꝰ suꝑbiȩ sine culpa
mediator ex soluit: hinc ẽ qđ patri quidã sapiens
dicit. Cũ sis iustus. iuste omĩa disponis. eũ qͦq
qͥ ñ debet puniri. condẽpnas. S pensandũ ẽ qͣm̾
iustus sit ⁊ omia iuste disponat: si eũ qui ñ deb&
pumiri. condẽpnat. Mediator ⁊ enĩ nr̃ puniri
nos adebita morte lib̾ar&. Pat̃ gͦ cũ iustussit
iustũ puniens omĩa iuste disponit᷑. qr ꝑ hoc

Expanded text:
ritur, tunc me in hujus afflictionem commovisti, cum illum ritur, tunc me in hujus afflictionem commovisti, cum illum a me callida persuasione traxisti. De quo et bene additur, frustra. Frustra quippe afflictus est, qui et culpae ultione pressus est, et culpae contagio inquinatus non est. Frustra afflictus est, qui incarnatus, propria admissa non habuit, et tamen poenam carnalium sine culpa d paradisum conditus, divinae potentiae similitudinem superbe rapere voluit; sed tamen culpas hujus superbiae sine culpa mediator exsolvit. Hinc est quod Patri quidam Sapiens dicit: Cum sis justus, juste omnia disponis; eum quoque qui non debet puniri condemnas . Sed pensandum est quomodo justus sit et omnia juste disponat, si eum qui non debet puniri condemnat. Mediator etenim noster pro nos a debita morte liberaret. Pater ergo cum justus sit, justum puniens, juste omnia disponit, quia per hoc
Abbreviated transcription (Latin):
filiiq concordiã. nulla potestatis in equalitas.
nulla uoluntatis diũsitas int̾rũpat: s tñ adẽ
qui patri equał ẽ ꝑ diuinitatẽ: uenit ꝓpt̃ nos
ad flagella ꝑcarnẽ. Quę nimirũ flagella non
susciꝑet. nͥ formã dãpnati hominis redim̃do
supsisset : ⁊ nͥ pͥmꝰ homo delinqueret. sccłs ad
passionũ ꝓbra minime ueniret. Cũ gͦ pͥmus
homo ꝑsathan adũo motꝰ ẽ. tc̃ ẽ dñs in hoͣĩe
scđocõinõtꝰ. Sathanitaq ad huiꝰ afflictionẽ
dnm tẽ cõmouit: qñ inparadiso primũ ho¬
minẽ a iusticiȩ culmine. in obedientiȩ eul¬
pa ꝓstrauit. Hisi enĩ adã primũ ꝑ uolunta¬
riũ uiciũ in anime mortẽ traxisset: adã scd̃s
sine uitio incarnis mortẽ uoluntariã ñ ueni¬
ret. Bñ gͦ ei uã de redẽptore nr̃o. dr̾. Cõmo¬
iustime adu̾sus eũ: ut affligerẽ illũ frustra.
de si aꝑtius dicat᷑. Uũ iste ñ sua. s. illiꝰ causa mo¬

Expanded text:
as, nulla voluntatis diversitas interrumpat? Sed tamen isdem, qui Patri aequalis est per divinitatem, venit propter nos ad flagella per carnem. Quae nimirum flagella non susciperet, nisi formam damnati hominis redimendo sumpsisset. Et nisi primus homo delinqueret, secundus ad passionis probra minime veniret. Cum ergo primus hosecundo commotus. Satan itaque ad hujus afflictionem, Dominum tunc commovit, quando in paradiso primum hominem a justitiae culmine inobedientiae culpa prostravit. Nisi enim Adam primum per voluntarium vitium in animae mortem traxisset, Adam secundus sine vitio in carnis mortem voluntariam non veniret. Bene ergo ei etiam de Redemptore nostro dicitur: Commovisti me adversus eum, ut affligerem illum frustra. Ac si apertius dicatur: Dum iste non sua, sed illius causa mo
Abbreviated transcription (Latin):
uitia sub specie uirtutũ tegunt. ⁊ quasi blan¬
da ad nos facie ueniunt: s cuiꝰ adu̾sitatis sut.
discussa sentiuntur. Uñ ⁊ amici beati iob
quasi ꝓ consolationeꝰ ueniunt. s in contu¬
melias erũpunt: qr insidiantia uitia. uircu¬
tictũ faciẽ sumunt. ł hostili inuectione nos
fer unt. Nam seꝑe ĩmoð̾ata ira. iusticia:⁊
sepe dissoluta remissio. misccłia uult uideri.
Sepe in cautꝰ timor humilitas. sepe effrenata
suꝑbia. appetit lib̾tas apparere. Ad consolan¬
dũ g̃ amici Qediunt. s ad increpationis
ũba dilabuntur: qr nimirũ uitia. uirtutũ
spẽm pallͥatã. blanda quidẽ suꝑficie incho

Expanded text:
vitia sub specie virtutum tegunt, et quasi blanvitia sub specie virtutum tegunt, et quasi blanda ad nos facie veniunt; sed cujus adversitatis sint, discussa sentiuntur. Unde et amici beati Job quasi pro consolatione conveniunt, sed in contumelias erumpunt; quia insidiantia vitia virtutum faciem sumunt, sed hostili invectione nos feriunt. Nam saepe immoderata ira, justitia; et saepe dissoluta remissio, misericordia vult videri. Saepe incautus timor humilitas; saepe effrenata superbia appetit libertas apparere. Ad consolandum ergo amici veniunt, sed ad increpationis verba dilabuntur; quia nimirum vitia virtutum specie p
Abbreviated transcription (Latin):
quippe. ẽ. ut scã mens spiritali correc̾tione
cõprimat. qcͥqͥd apudse carnale insolent̾ im¬
murmurat: ne caro aut loqñs asꝑa ad impatien
tiã ꝑtrahat: aut loqñs blanda. ad libidinis
fluxa dissoluat. Censura gͥ uirilis. illicitȩ co¬
gitationis suggestionẽ redarguens: dissolutã
turpitudinis molliciẽ reprimat dic̃s. Locu¬
taes quasi una ex stultis mulierib Irursũ con¬
sideratio munerũ: cogitationis asꝑȩ impatien¬
tiã refrenet dic̃s Si bona accepimus de ma¬
nu dnĩ: mala quare ñ sustineamus. Quisqͥs
aut̃ subicere uitia appetit. ⁊ ad et̾̃na int̾nę
retributionis culmina. uere intentionis gssu
tendit: qͦmag̃ uallari se uitioꝵ bello un
diq conspicit. eo se uirtutũ armis robustius
accing̃: ⁊ tantominꝰ iacula metuit: quanto
contraᷤ hȩc uenientia. fortit̾ pectꝰ munit. S¬
plerũq dũ contra hoc tẽptationũ bellũ fulci¬
ri magnis uirtutib nitimur.: quȩdã se nob̾

Expanded text:
quippe est ut sancta mens spiritali correptione comprimat, quidquid apud se carnale insolenter immurmurat; ne caro aut loquens aspera, ad impatientiam illam pertrahat, aut loquens blanda, ad libidinis fluxa dissolvat. Censura igitur virilis, illicitae cogitationis suggestionem redarguens, dissolutam turpitudinis mollitiem reprimat, dicens: Locuta es quasi una ex stultis mulieribus. Et rursum consideratio munerum 99 cogitationis asperae impatientiam refrenet, dicens: Si bona accepimus de manu Domini, mala quare non sustineamus? Quisquis autem subigere vitia appetit, et ad aeterna internae retributionis culmina, verae intentionis gressibus tendit, quo magis vallari se vitiodique conspicit, eo se virtutum armis robustius accingit, et tanto minus jacula metuit, quanto contra haec jacula venientia fortiter pectus munit. Splerumque dum contra hoc tentationum bellum fulciri magnis virtutibus nitimur, quaedam se nobis
Abbreviated transcription (Latin):
sanies raditur:. cũ carne culꝑa suꝑat᷑. Bñ aut̃¬
ler ꝑstrepit: ñ inedificio. qđ sẽ culmine in
alta sustollit s insterquilimo residet: qr uide¬
licet redẽptor humani gnr̃is ad carnẽ ueni¬
ens ad testante paulo. infirma mundi elegit.
ut confund̾et fortia. anñ quasi ruentib edifi¬
ens insterquilintoresidet. qui relictis iudeis
suꝑbientib. in ea quã dudũ abiecerat gentili¬
tate requiescit: Extra habitaculii repꝑitur
in uulnere: qui in eo qđ iudeã adũsantẽ ꝑtulit.
passionis dolorẽ agente ꝓpria despectus sen¬
sit: Ioħe ad testante qui ait. Inppriauenit:
sui eũ ñ receꝑunt. S qͦm sedeis insterqͥlimo
conquiescat: hȩc eadẽ desemet ipsa ueritas di¬
cat Ait enĩ. Gaudiũ erit in celo suꝑ uno pec¬
catore penitentiã agente: quã suꝑ nonaginta
nouẽ iusti s. qui ñ indigent penitentia. Eoce

Expanded text:
sanies raditur, cum carne culpa superatur. Bene autsanies raditur, cum carne culpa superatur. Bene autlex perstrepit; non in aedificio, quod se culmine in alta sustollit; sed in sterquilinio residet, quia videlicet Redemptor humani generis ad carnem veniens, attestante Paulo, Infirma mundi elegit, ut confunderet fortia . An non quasi ruentibus aedificiis in sterquilinio residet, qui relictis Judaeis superbientibus, in ea quam dudum abjecerat gentilitate requiescit? Extra habitaculum reperitur in vulnere, qui in eo quod Judaeam adversantem pertulit, passionis dolorem a gente propria despectus sensit; Joanne attestante, qui ait: In propria venit, et sui eum non receperunt . Sed quomodo sedens in sterquilinio conquiescat, haec eadem de semetipsa Veritas dicat: Ait enim: Gaudium erit in coelo super uno peccatore poenitentiam agente, quam super nonaginta novem justi
Abbreviated transcription (Latin):
testa inigne solidat᷑. Caro aut̃ dnĩ eo erpassioẽ
sua robustior extidit: qͦ ꝑinfirmitatẽ moriens.
amorte sine infirmtate  surrerit. Uñ rec̾te ⁊̃
Qͥd uͦ ꝑ saniẽ. nͥ peccatũ debet intelligi : ꝑ carnẽ
quippe ⁊ sanguinẽ. solent carnis peccat a signari.
Unĩ ꝑ psalmistã dr̃. Lib̾ame de sanguinib. San¬
es itaq putredo ẽ sanguinis. Quiduͦ accipimꝰ
samẽ. nͥ peccata carnis. ex longa uetustate peiora :
Uulnꝰ itaq insanẽ utit᷑: cũ neglecta culpa
usu det̾ius grauat᷑. Mediator itaq dĩ ⁊ homi¬
tradens. saniẽ testa rasit: łꝑ peccatũ carne de¬
leuit. Uenit enĩ sicut scriptũ ẽ. insimilitudinẽ
carnis peecati: ut de peccato dãpnaret pecca¬
tũ. Dũq hosti obicit innocentiã carnis fuę.
tersit contagia carnis nr̃ẽ. ⁊ exqua captiuos
inimicus tenuit. ꝑ illã nos lib̾os expiauit.
qr quã nos instrum̃tũ fecimꝰ culpe. Hȩc nob̃
ꝑ mediatorẽ u̾sa ẽ in arma iusticiȩ. Testa gͦ

Expanded text:
testa igne solidatur. Caro autem Domini eo ex passione sua robustior exstitit, quo per infirmitatem moriens, a morte sine infirmitate surrexit. Unde recte etiQuid vero per saniem, nisi peccatum, debet intelligi? Per carnem quippe et sanguinem solent carnis peccata designari. Unde per Psalmistam dicitur: Libera me de sanguinibus . Sanies itaque putredo est sanguinis. Quid ergo accipimus saniem, nisi peccata carnis ex longa vetustate pejora? Vulnus itaque in saniem vertitur, cum neglecta culpa usu deterius gravatur. Mediator itaque Dei et homitradens, saniem testa rasit, quia peccatum carne delevit. Venit enim, sicut scriptum est, in similitudinem carnis peccati, ut de peccato damnaret peccatum . Dumque hosti objicit innocentiam carnis suae, extersit contagia carnis nostrae; et ex qua nos captivos inimicus tenuit, per illam nos liberos expiavit; quia quam nos instrumentum fecimus culpae, haec nobis per Mediatorem versa est in arma justitiae. Testa ergo
Abbreviated transcription (Latin):
tis amitcit. Cũq illius caro ꝑ crucẽ moritur.
hoꝵ mens contra tẽptam̃ta solidat᷑. Di catur
gͦ fcce inmanu tua ẽ: ueruntam̃ animã illiꝰ
serua. dc si aꝑte audiat. Licentiã contra cor¬
pus eiꝰ accipe: ⁊ ab electis illiꝰ quos apud se añ
scła p̾sciens possidet. ius prauę dñationis ꝑde¬

Expanded text:
tis amittit; cumque illius caro per crucem moritur, tis amittit; cumque illius caro per crucem moritur, horum mens contra tentamenta solidatur. Dicatur ergo: Ecce in manu tua est, verumtamen animam illius serva. Ac si aperte audiat: Licentiam contra corpus ejus accipe, et ab electis illius, quos apud se ante saecula praesciens possidet, jus pravae dominationis pe
Abbreviated transcription (Latin):
nes sumꝰ. irruente sepe tẽptatione concutut̃.
ita redẽptoris nr̃i anima. teptationis ẽ necessi-¬
t̾ate curbata hostis nãq nr̃ ⁊ si mnexcelsũ mon¬
tẽ eũ ꝑmissus ad supsit: si daturũ se regna mũdi
ꝑhibuitꝰ. si quasi inpanẽ u̾tendos lapides ostñdit.
iñtẽ tñ mediatoris dĩ ⁊ hominũ. cẽptatione qͥs¬
sare ñ ualuit. Si enĩ dignatꝰ ẽ ħ ext̾ius cuncta¬
susciꝑe: ut tam̃ eiꝰ mens rateriꝰ diuinitati
suȩ in herens. inconcussa ꝑmaner&e Qurist qñ
tabilit̾ om̃ib p̃sidens. ⁊ semetipsũ murabilem
insatis factionẽ infirmitatis ostñdens. Quietus
gͦ insemetipso manens. disposuit qc qd̃ ꝓ ostñ¬
denda humanitate quã susceꝑat nã turbu¬
lentꝰ fec̃ Quia ũ cũ rec̾te diligimꝰ nil in rebus
nos eos diligere dicimꝰ. qͥb amoris nr̃i expͥmere
nẽ ꝑmittit᷑. ab anima separat᷑. qi cũ corpꝰ eius
ad passionẽ accipit. electos eiꝰ aiure sue potesta¬

Expanded text:
 irruente saepe tentatione concutimur, ita Redemptoris nostri anima tentationis est necessitate turbata. Hostis namque noster, etsi in excelsum montem eum permissus assumpsit, si daturum se regna mundi perhibuit, si quasi in panem vertendos lapides ostendit , mentem tamen mediatoris Dei et hominum tentatione quassare non valuit. Sic enim dignatus esuscipere, ut tamen ejus mens, interius divinitati suae inhaerens, inconcussa permaneret. Qui esti quando tabiliter omnibus praesidens, et semetipsum mutabilem in satisfactione infirmitatis ostendens. Quietus ergo in semetipso manens, disposuit quidquid pro ostendenda humanitate, quam susceperat, etiam turbu. --Quia vero cum recte diligimus, nihil in rebus nos eos diligere dicimus, quibus amoris nostri exprimere nem permittitur, ab anima separatur; quia cum corpus ejus ad passionem accipit, electos ejus a jure suae potesta
Abbreviated transcription (Latin):
unt. ⁊ int̾ se. ⁊erga ꝑcussũ. quante haritatis fue¬
rint demonstrantur: quanuis ⁊ ꝑhoc qđ script᷑a
eos tanti uiri amicos fuisse testat᷑. qr boni studis
⁊ recte fuerint untͥentionis ostenditaur: s tamen
ħ ipsa illoꝵ intentio eis adũba ꝓrũpentib añ
distric̾ti uidicis ocłos suborta indiscretione fus

Expanded text:
 et erga percussum quantae charitatis fuerint demonstrantur. Quamvis et per hoc quod Scriptura hos tanti viri amicos fuisse testatur, quia boni studii et rectae fuerint intentionis ostenditur, sed tamen haec ipsa illorum intentio eis ad verba prorumpentibus ante districti judicis oculos suborta indiscretione fus
Abbreviated transcription (Latin):
placere dnĩo mirabilit̾ estimabant. Inde iudi¬
ci displicent: uñ sibi quasi ꝓdefensione iudicis
ꝑeffrenationẽ placent. Idcirco uͦ hec dicimus.
ut adinemoriã legentiũ reuocemꝰ. quatuiꝰ solli¬
cite quisq considet. ea quȩ malo uoto ꝑpet̾nt᷑
quanta dñs aiãdũsione puniat: si in choata
bono studio.s. negligentiȩ indiscretionis ad¬
murta. tanta inuectione castigat. Qs ñ mer¬
cediscausã ꝑ egisse se credẽt. si aut indefensioe
dĩ quicqͣm contra ꝓrimũ diceretꝰ aut cerce
septẽ dieb ac noctib ꝓ ꝓximi dolore tacuisset:
⁊ tam̃ amici beati iob hec agentes. adculpã
laborando ꝑuenert̃: ꝙ consolationis qͥdẽ bo¬
nũ qđ agebant. nouerant᷑. s. cũ quanta agen¬
dũ eet̃ discretionis libra. nesciebant. Uñ ne¬
cesse ẽ. ut ñ solũ intueamur qͥd agimꝰ s uã¬

Expanded text:
placere Domino mirabiliter aestimabant. Inde judiplacere Domino mirabiliter aestimabant. Inde judici displicent, unde sibi quasi pro defensione judicis per effrenationem placent. Idcirco vero haec dicimus, ut ad memoriam legentium revocemus, quatenus sollicite quisque consideret ea quae malo voto perpetrantur, quanta Dominus animadversione puniat, si inchoata bono studio, sed negligentiae indiscretionis admista, tanta invectione castigat. Quis non mercedis causam peregisse se crederet, si aut in defensione Dei quidquam contra proximum diceret, aut certe septem diebus ac noctibus pro proximi dolore tacuisset? Et tamen amici beati Job haec agentes, ad culpam laborando pervenerunt, quia consolationis quidem bonum quod agebant, noverant; sed cum quanta agendum esset discretionis libra, nesciebant. Unde necesse est ut non solum intueamur quid agimus,
Abbreviated transcription (Latin):
dia. sollicite discernendo pensare. Qđ nimirũ
caute uegligimus. qͦ iudicetur fine nescimus.
⁊ ñnunqͣm hoc fic reatꝰ criminis. qd putat᷑
causa uirtutis. Qͥsqͥs aũ amicoꝵ beati iob
facta considat: qͣmpia ad eũ intentione ue¬
nerint ñ ignorat. Pensemꝰ enĩ ciuiꝰ caritatis
ta uirtꝰ longanmitatisexaterii. septẽ dieb¬
⁊ septẽ noctib cũ afflicto tacuisse. quȩ hu¬
militas. int̾ra dieb ac noctib sedisse: quȩ
cõpassio. puluere capita asꝑsisse. S tñ incho¬
antes loqͥ. unde se estimauert̃ pͣmiũ m̃cedis
adquirere. in de eos contigit reatũ reỹhũsio¬
nis inuenire: q in cautis sepe ad pecati fi¬
nẽ ũtitur. uã qđ ꝓsolo studio mercedis in¬
choat᷑. Foce p̾cipiti locutione ꝑdidunt bonũ
qđ canto labore mercati sunt: ⁊ nͥ diuina
grã offerre eos sacrificiũ ꝓreatu suo p̃cepisset
inde adno iuste puniri pocerant. unde se

Expanded text:
dia sollicite discernendo pensare, quod nimirudia sollicite discernendo pensare, quod nimirucaute negligimus, quo judicetur fine nescimus. et nonnunquam hoc fit reatus criminis, quod putatur causa virtutis. Quisquis autem amicorum beati Job facta considerat, quam pia ad eum intentione venerint non ignorat. Pensemus enim cujus charitatis nta virtus longanimitatis exstiterit, septem diebus et noctibus cum afflicto tacuisse; quae humilitas, in terra tot diebus ac noctibus sedisse; 83 quae compassio, pulvere capita conspersisse. Sed tamen inchoantes loqui, unde se aestimaverunt praemium mercedis acquirere, inde eos contigit reatum reprehensionis invenire, quia incautis saepe ad peccati finem vertitur, etiam quod pro solo studio mercedis inchoatur. Ecce praecipiti locutione perdiderunt bonum, quod tanto labore mercati sunt. Et nisi divini gratia offerre eos sacrificium pro suo reatu praecepisset, inde a Domino juste puniri poterant, unde se
Abbreviated transcription (Latin):
neglecte p̃t̾eundũ ñ ẽ. St̃ nãq ñnulli qͥ ⁊ loqͥ
p̾cipitant᷑̾ incipiunt: ⁊ effrenate cepta. effre¬
nantiꝰ erequunt᷑. Isunt ñnulli qͥ tarde qͥdẽ
loqͥ inchoant.s semel inchoantes. habere mo¬
dũ locutionis ignorant. Amici gͥ beati iob do¬
lorẽ uidentes. diu tacuertͣ. s tarde inchoan¬
tes. indiscrete locuti sunt. tꝑ parcere dolenti
noluert̃. Tenuert̃ linguã ne pͣpꝑe inciperꝙ
s. incipientẽ semel nequaqͣm mod̾ati st̃. ne
se exconsolatione usq ad contumelias effre.¬
narẽt. Ibona quidẽ intentione ad consolan¬
dũ uenerant: s hoc qđ pia mens mundũ dõ
obtulit. locutio p̃cipitata uiciauit. Scriptõ
quippe ẽ.Si rec̾te offeras. recte aut̃ ñ diui¬
das peccasti. Recte qͥppe offertur. cũ recta in
tentione quid agitur. s recte ñ diuidit᷑. si ñ
hoc qđ pie agit᷑. nã subtilit̾ discernat᷑. Oblata
enĩ recte diuidere ẽ: quȩlibet bona nr̃a stu¬

Expanded text:
neglecte praetereundum non est. Sunt namque nonnulli qui et loqui praecipitanter incipiunt, et effrenate coepta effrenatius exsequuntur. Et sunt nonnulli qui tarde quidem loqui inchoant, sed semel inchoantes, habere modum locutionis ignorant. Amici igitur beati Job dolorem videntes, diu tacuerunt; sed tarde inchoantes, indiscrete locuti sunt, quia parcere dolenti noluerunt. Tenuerunt linguam, ne praepropere inciperet; sed incipientem semel nequaquam moderati sunt, ne se ex consolatione usque ad contumelias effrenaret. Et bona quidem intentione ad consolandum venerant; sed hoc, quod pia mens mundum Deo obtulit, locutio praecipitata vitiavit. Scriptum quippe est: Si recte offeras, non recte autem dividas, peccasti . Recte e non dividitur, si non hoc quod pie agitur, etiam subtiliter discernatur. Oblata enim recte dividere est, quaelibet bona nostra stu
Abbreviated transcription (Latin):
qͥppe uitii purgari ñ pocuit: nͥ igne torm̃ti.
Uenit itaq sine uitio. qui se subiceret sponte
corm̃to: ut debita nr̃e iniquitati supplicia.
es reos suos iuste amitt̾ent. qͦ lic̃ asemetipsis
lib̾um in iuste tenuissent. frustra gͦ. ⁊ ñ fru¬
stra. afflictꝰ ẽ: qͥ inse quidẽ ad missa ñ habuit.⁊
s cruore ꝓprio reatꝰ nr̃i mnaculã tͣnt. Respon

Expanded text:
quippe vitii purgari non potuit, nisi igne tormenti. Venit itaque sine vitio qui se subjiceret sponte tormento, ut debita nostrae iniquitatis supplicia eo reos suos juste amitterent, quo hunc a semetipsis liberum injuste tenuissent. Frustra ergo, et non frustra afflictus est, qui in se quidem admissa non habuit, sed cruore proprio, reatus nostri maculam tersit.
Abbreviated transcription (Latin):
uirta hystoriã breuit᷑ tractata ꝑcurrimꝰ: nc̃
ad allegoriarũ myst̾ia. u̾ba u̾tamꝰ. S qr inexor¬
dio huiꝰ oꝑis dũ de unitate capitis ⁊ corporis
tractaremꝰ. sollicita intentione p̃misimꝰ. qnͣta
in eis sit cõpago caritatis. ꝙ nimirũ ⁊ dñs mul¬
ta adhuc ꝑcorpꝰ qđ nos sumꝰ patitur. ⁊iã corpꝰ
eius. idẽ. eccła de suo capite uidelioet dño incelo

Expanded text:
uxta historiam breviter tractata percurrimus, nunc ad allegoriarum mysterium verba vertamus. Sed quia in exordio hujus operis dum de unitate capitis et corporis tractaremus, sollicita intentione praemisimus quanta in eis sit compago charitatis, quia nimirum et Dominus multa adhuc per corpus, quod nos sumus, patitur, et jam corpus ejus, id est Ecclesia, de suo capite, videlicet Domino
Abbreviated transcription (Latin):
dĩfiliũ ꝑtimescit: s. tam̃ uĩ suꝑne pietatis
ignorans. ñ nunꝗͣ dũ passibilẽ consid̾at. horn¬
nẽ purũ putat. Multos aut̃ subscĩtati̾ specie.
inpastorali positos loco didicerarqͣ a uiscerib
caritatis aliem. ualde ꝓminimo aliena dãpna
pensabant: hc̃ gͦ quasi ex alies colligens. qͥr sub¬
tractis multis suꝑari ñ uidit: usq ad eiꝰ carnẽ
ꝑtactũ passionis exarsit uelut dicer&. Fellẽ ꝓ

Expanded text:
timescit. Sed tamen vim supernae pietatis ignorans, nonnunquam dum passibilem considerat, hominem purum putat. Multos autem substantialis specie in pastorali positos loco didicerat, quia a visceribus charitatis alieni, valde pro minimo aliena damna pensabant. Hunc ergo quasi ex illis colligens, quia subtractis multis superari non vidit, usque ad ejus carnem per tactum passionis exarsit, velut diceret: Pellem pro
Abbreviated transcription (Latin):
conspicit. qđ inse ext̾ius districta manu seuieis
hostis figit. Uigilant̃ dep̃hñdit iacula. mͦ uul¬
nerib contra se afacie: mͦ ũbis. quasi exlatere in¬
torta. Ibellator nr̃ circunuallantiũ certaminũ
feruore dep̃hensus. ubiq patientiȩ suȩ clipeũ
opponit̾. undiq uenientib spiculis obuiat: i
ꝑ cunc̾ta uirtutũ lat̾a. circũspectã contra ir¬
ruentia uulnera m̃tẽ rotat. S antiquus hoffis
q̃ ualentiꝰ uincit᷑: eo adhuc ad insidias ardertiꝰ¬
iustigat᷑. Nã q uxor increpata reticuit: ꝓtinus
alios qui increpandi ad concumelias surg̾ent.
excitauit. Sic̃ enĩ dãpna rerũ studuit crebrius
nuntiando ꝑcut̾e:⁊ta nc̃ robustũ pect satagit
ũboꝵ contumeliis sepus penetrare feriendo.¬

Expanded text:
conspicit, quod ipse exterius districta manu saeviens conspicit, quod ipse exterius districta manu saeviens hostis figit. Vigilanter deprehendit jacula, modo vulneribus contra se in facie, modo verbis quasi ex latere intorta. Et bellator noster circumvallantium fervore certaminum deprehensus, ubique patientiae suae clypeum opponit, undique venientibus spiculis obviat, et per cuncta virtutum latera circumspectam contra irruentia vulnera mentem rotat. Sed antiquus hostis, quo ardentius vincitur, eo adhuc ad insidias ardentiinstigatur. Nam quia uxor increpata reticuit, protinus alios qui increpandi ad contumelias surgerent, excitavit. Sicut enim damna rerum studuit crebrius nuntiando percutere; ita nunc robustum pectus satagit verborum contumeliis saepius feriendo
Abbreviated transcription (Latin):
delicet ostñdat᷑. ꝙ qđ prauũ sapit aco̾dũtis stul¬
ticie. ñ aut̃ conditȩ sit nat᷑ȩ. Sqͣr. In om̃ib his
ñ pecrauit iob. labiis suis D uob modis labiis
delinquimꝰ: cũ aut iniusta dicimꝰ.aut iusta
reticemꝰ. Nã si aliqñ ⁊ tacere culpa ñ eẽt. ꝓpħa
contia ferientẽ suꝑba dirit: nec contͣ suadñtẽ.
recta conticiut: Hec loquens gͣ nec tacens deli¬
quit:qͥ ⁊ flagellanti patri gris reddidit: i male
suadenti comugi. doctrine sapientiã ministra¬
uit. Quia enĩ sciuit. qd deb̾et dõ. qͥd ꝓrimo:
scł patientiã conditori. sapientiã comugi: id.¬
ciroo i banc redarguendo docuit: ⁊ illũ gr̃as agñ¬
do. laudauit Quis aũ nr̃m siunũ qd lib̾et uul¬
nus tante huiꝰ ꝑcussionis acciꝑetꝰ. ñ mor ab inti.¬
mis ꝓstratꝰ iaceret: Eccesfiratꝰ foris uulnerib
carnis. erectꝰ intrinfecꝰ munimine ꝑmanet
m̃tis: ⁊ subsemet ipso iaculũ ome transuolare

Expanded text:
um sapit, accendentis stultitiae, non conditae sit naturae. Sequitur: « In omnibus his non peccavit Job labiis suis. » Duobus modis labiis delinquimus: cum vel injusta dicimus, aut justa reticemus. Nam si aliquando et tacere culpa non esset, procontra ferientem superba dixit, nec contra suadentem recta reticuit. Nec loquens ergo, nec tacens deliquit, quia et flagellanti patri gratias reddidit, et male suadenti conjugi doctrinae sapientiam ministravit. Quia enim scivit quid deberet Deo, quid proximo, scilicet patientiam Conditori, sapientiam conjugi: idcirco et hanc redarguendo docuit, et illum gratias agendo laudavit. Quis autem nostrum si unumquodlibet vulnus tantae percussionis acciperet, non mox ab intimis prostratus jaceret. Ecce stratus foris vulneribus carnis, erectus intrinsecus permanet munimine mentis, et sub semetipso omne jaculum transvolare
Abbreviated transcription (Latin):
seꝑ ex alt̾o fulciatur: quatinꝰ. iflagelli penã.
memoria tẽꝑ& doni᷑ ⁊ doni lȩticiã mordeat sus¬
pitio ac formido fiagelli. Sc̃s gͥ uir ut opp̃sã
m̃tẽ int̾ uulnera mulceat. inflagelloꝵ dolorib
blandim̃ta donor pensar dicensꝰ. Si bona ac¬
cepimꝰ demanu dñi mala qr̃ ñ sustineam᷑: Ubi

Expanded text:
m ex altero fulciatur, quatenus et flagelli poenam m ex altero fulciatur, quatenus et flagelli poenam memoria temperet doni, et doni laetitiam mordeat suspicio ac formido flagelli. Sanctus igitur vir, ut oppressam mentem inter vulnera mulceat, in flagellorum doloribus blandimenta donorum pensat, dicens: Si bona accepimus de manu Domini, mala quare non sustineam
Abbreviated transcription (Latin):
res bñ condita nob̾ indolorẽ uercitur. correcti
mens ad auctoris pacẽ humilit̾ reformet᷑. Hec
itaq flagella beatꝰ iob mala nominat: qr salutiᷤ
⁊ tranqͥllitatis bonũ. qua ꝑturbatione feriant
pensat. S illud ualde in eius ũbis intuendũ. ẽ:
cont̾ ꝑsuasionẽ coniugis. quanta considatioĩs
arce se collgat dicens si bona accepimꝰ de ma¬
qͥppe consolatio tribulationis ẽ. sicũ adu̾sa
patimur. auctoris nr̃i ad memoriã dona reuo¬
cemꝰ n ec frangit qđ exdolore obuiat. si mͣti
citius hoc qđ exmunere subleuat occurrat.
hinc nãq scriptũ ẽ. Indie bonoꝵ. ne ĩmemor sis
maloꝵ:⁊ in die maloꝵ. ne ĩmemor sis bonorũ¬
flagella ꝑtimescit: inelatione ꝑlȩticiã corruit.
quisqͥs aut̃ flagellis atterit᷑ .s. flagelloꝵ tpr ne¬
quaquã se ex dons que eũ contigit accepisse
consolatur: abstatum̃tis om̃imoda desꝑatione
destruit᷑. Sic gͦ utraq iungenda sunt. ut unũ.¬

Expanded text:
res bene condita nobis in dolorem vertitur, correcti mens hominis ad actoris pacem humiliter reformetur. Haec itaque in flagella beatus Job mala nominat, quia salutis et tranquillitatis bonum, qua perturbatione feriant, pensat. Sed illud valde in ejus verbis intuendum est, contra persuasionem conjugis, quanta considerationis arte se colligat, dicens: « Si bona accepimus de maquippe consolatio tribulationis est, si cum adversa patimur, auctoris nostri ad memoriam dona revocemus, nec frangit quod ex dolore obviat, si menti citius hoc quod ex munere sublevat, occurrat. Hinc namque scriptum est: « In die bonorum, ne immemor sis malorum, et in die malorum ne immemor sis bonoruflagella pertimescit, in elatione per laetitiam corruit. Quisquis autem flagellis atteritur, sed flagellorum tempore nequaquam se ex donis quae eum contigit accepisse consolatur, ab statu mentis omnimoda desperatione destruitur. Sic ergo utraque jungenda sunt, ut unu
Abbreviated transcription (Latin):
net. Si enĩ caput nr̃m torm̃ta nr̃a ñ tang̾ent:
nequaquã afflictis m̃bris. ꝑsecutori suo ⁊am
de celo clamaret. dic̃s. Saule. saule. qͥd me ꝑse¬
queris. Si cruciatꝰ nr̃i. eius penȩ ñ eẽnt: comĩsꝰ
afflictꝰq paulus minime dicer&. Suppleo
Qui nos conresuscitauit. ⁊ consed̾e fecit ancȩle¬
stib. Hẽpe hc̃ int̾ra ꝑsecutionũ torm̃ta con¬
strinrerant :s. penarũ suarũ pondib pressus.¬

Expanded text:
 Si enim caput nostrum tormenta nostra non tangerent, nequaquam afflictis membris persecutori suo etiam de coelo clamaret: Saule, Saule, quid me persequeris ? Si cruciatus nostri ejus poenae non essent, conversus afflictusque Paulus minime diceret: Suppleo Qui nos conresuscitavit, et consedere fecit in coelestibus. Nempe hunc in terra persecutionum tormenta constrinxerant: se
Abbreviated transcription (Latin):
ciamꝰ. Ad quȩ nimirũ bona sollicite ꝑ agenda.
ꝓpħa nos ammonet dicens. Maledictꝰ homo
qui facit opꝰdi negligent̃. Ad hoc uͦ ista ꝓfici¬
unt: ut aute t̾ribilis uidicis subtile atq in cõ¬
p̃hñsibile exam̃. ñ solũ inala quȩ cõmisimꝰ:
s. ipsa ⁊iã si qua in nob̾ st̃ bene gesta tumeamꝰ.
Quia sepe meiꝰ iudicio culpa ẽẽ deplm̃dit᷑: qđ
uirtꝰ ante iudiciũ putat᷑. luñ expecꝰtat᷑ piam̃ces

Expanded text:
ciamus. Ad quae nimirum bona sollicite peragenda propheta nos admonet, dicens: Maledictus homo, qui facit opus Domini negligenter . Ad hoc vero ista proficiant, ut ante terribilis judicis subtile atque incomprehensibile examen non solum mala quae commisimus, sed ipsa etiam, si qua in nobis sunt bene gesta, timeamus, quia saepe in ejus judicio culpa esse deprehenditur, quod virtus ante judicium pu
Abbreviated transcription (Latin):
tur. qđ beatꝰ iob magnis conditoris p̃conus pre¬
fertur. qr iã sepe discussimꝰ creplicare deuitamꝰ.
Si enĩ diumens reb discussis inuoluit᷑: ꝑueni¬
re ad indiscussa p̾pedit᷑. Ibi gͦ allegoriȩ nunc
iniciũ ponimꝰ: uͥ pꝰ u̾ba sepe repetita. adiun¬
ctũ noui aliqd scim̃. Itaq ait. õmousti

Expanded text:
tur, quod beatus Job magnis conditoris praeconiis praefertur, quia jam saepe discussimus, replicare devitamus. Si enim diu mens rebus discussis involvitur, pervenire ad indiscussa praepeditur. Ibi ergo allegoriae nunc initium ponimus, ubi post verba saepe repetita, adjunctum novi al
Abbreviated transcription (Latin):
cui condescende negligit. nequaquã leuat.
Amicigͥ beati iob ut afflictũ adolore suspen¬
derent. curauert̃ necessario simul dolere: ⁊ ey
uulneratũ corpꝰ ipsius uid̾ent. studuert̃ ipsi
uestes scinde̾. Cũ ĩmutatũ conspicerent. studu¬
erunt puluere capita fedare: quatinꝰ afflictꝰ
uir tanto faciliꝰ eoꝵ uba reciperet. quanto in
eis suũ aliqͥd de afflictione cognouisset. Sed
sid̾at. m̃surã necẽe ẽ dolori quẽ suscipit ponat:
ne ñ solũ dolentẽ ñ mulceat̾. s intẽꝑate doleis.
afflicti animũ ad pondus desꝑationis p̃mat.
Sic enĩ nr dolor merentiũ dolori iungendus
grauet. Uñ fortasse colligendũ ẽ. qđ amici
beati iob plusquã nocẽe  fuerat. in consolatio¬
ne dolucit᷑: qͥ dũ ꝑcussionẽ cernunt. s ꝑcussi
m̃tẽ nesciunt᷑: ita uĩm̾so luctu uersi sunt:
ac si ꝑcussus uir tante fortitudinis. in plaga
corꝑis. uã acorde cecidisset. Seeuityr. Se¬

Expanded text:
cui condescendere negligit, nequaquam levat. cui condescendere negligit, nequaquam levat. Amici igitur beati Job ut afflictum a dolore suspenderent, curaverunt necessario simul dolere; et cum vulneratum illius corpus viderent, studuerunt ipsi vestes scindere; et cum immutatum conspicerent, studuerunt pulvere capita foedare; quatenus afflictus vir tanto facilius eorum verba reciperet, quanto in eis suum aliquid de afflictione cognovisset.  Vesiderat, mensuram necesse est dolori quem suscipit ponat, ne non solum dolentem non mulceat, sed intemperate dolens, afflicti animum ad pondus desperationis premat. Sic enim dolor noster moerentium dolori jungendus gravet. Unde fortasse colligendum est 82 quod amici beati Job plusquam necesse fuerat, in consolatione doluerunt, qui dum percussionem cernunt, sed percussi mentem nesciunt, ita in immensum luctum versi sunt, ac si percussus vir tantae fortitudinis, in plaga corporis, etiam a corde cecidisset. Sequitur:
Abbreviated transcription (Latin):
in cęlũ Quia ꝑcussi speciẽ plaga mutauerat.
amici plorantes exclamant. uestes scindunt.⁊
capita puluere asꝑgunt: ut cũ mutatũ eũ
ad quẽ uenerant cernerent᷑ ipsã uã consolã¬
toꝵ spẽm spontaneus dolor ĩmutaret. Orddo
qͥppe consolationis ẽ. ut cũ uolumꝰ afflictum
quepiã amerore suspendẽ. studeamꝰ prius
merendo eius luctui concordare. Dolentẽ nãq
ñ pot̾ consolari. qui ñ cõcordatdolori: qr eo ipso
quo amerentis afflictione discrepat. minꝰ ab
illo recipitur. cuim̃tis qualitate separatur.S.
emolliri prius debet ammus ut afflicto con¬
gruat. congruens inhereat: inherens trabat.
Neq enĩ ferrũ ferro comungit̾. siñ utrũq con¬
bustione ignis liquetur. i durũ molli ñ adheret
nͥ prius eius duritia tẽꝑata mollescat: ut qͣsi
hoc ipsũ fiat. qđ curatur ut deneat. Sie nec ia¬
centes erigimꝰ. nͥ arigore nr̃i status indinemur:
qr dũ rectitudo stantis a iacente discrepat. eũ

Expanded text:
 --Quia percussi speciem plaga mutaverat, amici plorantes exclamant, vestes scindunt, capita pulvere aspergunt; ut cum mutatum eum, ad quem venerant, cernerent, ipsam etiam consolatorum speciem spontaneus dolor immutaret. Ordo quippe consolationis est, ut cum volumus afflictum quempiam a moerore suspendere, studeamus prius moerendo ejus luctui concordare. Dolentem namque non potest consolari, qui non concordat ejus dolori, quia eo ipso, quo a moerentis afflictione discrepat, minus ab illo recipitur, a quo mentis qualitate separatur. Emolliri itaque prius debet animus, ut afflicto congruat, congruens inhaereat, inhaerens trahat. Neque enim ferrum ferro conjungitur, si non utrumque exustione ignis liquetur; et durum molli non adhaeret nisi prius duritia ejus temperata mollescat, ut quasi hoc ipsum fiat, quod curatur ut teneat. Sic nec jacentes erigimus, nisi a rigore nostri status inclinemur, quia dum rectitudo stantis a jacentis situ discrepat, eum,
Abbreviated transcription (Latin):
his iustoꝵ simplicitas displicet: ⁊ cũ occasionẽ
ꝑturbationis inueniunt. suã eos arripere du¬
plicitatẽ suadent. Uñ hoc quoq congruit ap¬
re. Cuius enĩ spẽm male suadens mulier te
ctis sius morib peius p̾munt. Nã minꝰ forcasse
nocuissent. si ñ eos sca eccła introrsus admitcñs.
usq ad fidĩ cubile reciꝑet: qs dũ ꝑ ꝓfessã fidẽ
recipit. s ꝓculdubio pene in euitabiles fac̾. hinc
ẽ qđ p̃m̃te turba. una redẽpcorẽ nr̃m mulier
tetigit: Cin cũ discipłi respondent. turbe te
cõpmunt. ⁊ affligt̃. ⁊ dicis. qͥs me tetig̃. ilico
adiunrit. Tetigit me aliqͥs Nã ego. noui uir
una tangit: qr carnalesqͥq in ȩccła eum cõpri-¬
munt.a qͦ longe sunt: ⁊ soli tangunt. qͥ huic
ueracit̾ humiles adiungunt᷑. Curba gͥ dñm p̃¬
mit: qr multitudo carnaliũ qͦ int̾ admittitur.¬
rib insequunt᷑. Suadent nãq aliquando que

Expanded text:
His justorum simplicitas displicet, et cum occasionem His justorum simplicitas displicet, et cum occasionem perturbationis inveniunt, suam eos arripere duplicitatem suadent. Unde hoc quoque congruit apum. --Cujus enim speciem male suadens mulier tenctis suis moribus pejus premunt. Nam minus fortasse nocuissent, si non eos sancta Ecclesia introrsus admittens usque ad fidei cubile reciperet, quos dum per professam fidem recipit, sibi procul dubio pene inevitabiles facit. Hinc est, quod premente turba, una Redemptorem nostrum mulier tetigit? Cui cum discipuli responderent: Turbae te comprimunt et affligunt, et dicis: Quis me tetigit? illico adjunxituna tangit, quia carnales quique in Ecclesia eum premunt, a quo longe sunt; et soli tangunt qui huic veraciter humiles adjunguntur. Turba igitur premit, quia multitudo carnalium quo intus admittitur,ribus insequuntur. Suadent namque aliquando quae
Abbreviated transcription (Latin):
hominib ꝑu̾sa colerauit: Quis consideret qnͣta
nc̃usq tolerat: uiã cũ de oęlo fuꝑ corda fideliũ
regnat: Ipse quippe cotidie patitur: om̃e qd̃
arepbis. eiꝰ electi lacerantur.Iquanus caput
huius corꝑis. qđ uidelicet nos sums. iã sese super
oiã lib̾um exerit: repboꝵ tñ uulnera adhuc ꝑ¬
suũ qđ deorsũ retinet corpꝰ. sentit. S qd istade¬
infidelib dicimus: cũ inipsa qͦ eccła. multos
carnaliũ prauis morib contra redẽptoris
uitã pugnare uideamꝰ: St̃ nãq ñnulli qͥ hunc
qr gladus ñ possunt ꝑu̾sis actib insecuntur. qͥ
dũ sibi inȩccła uident de eẽ qd̾ ambiunt. hostes
bonoꝵ siunt:Iñ solũ praue semetipsos actioni
inserunt. s: uã iustoꝵ rectitudinẽ inflectere
adpũsa moliunt᷑. Et̾na quippe intueri negli¬
gunt̾ ⁊ appetitu tpraliũ mentis pulsillanimi¬
tace succunbt̾: tantoq ab ęt̾nis altiꝰ corruunt.
quanto bona tpralia ẽẽ quasi sola suspicantur.

Expanded text:
minibus perversa toleravit? Quis consideret, quanta nunc usque tolerat, etiam cum de coelo super corda fidelium regnat? Ipse quippe quotidie patitur omne quod a reprobis ejus electi lacerantur. Et quamvis caput hujus corporis, quod videlicet nos sumus, jam sese super omnia libsuum, quod deorsum retinet corpus, sentit. Et infidelibus dicimus, cum in ipsa quoque Ecclesia multos carnalium, pravis moribus contra Redemptoris vitam pugnare videamus? Sunt namque nonnulli qui hunc, quia gladiis non possunt, perversis actibus insequuntur; quia dum sibi in Ecclesia vident deesse quod ambiunt, hostes bonorum fiunt; et non solum pravae semetipsos actioni inserunt, sed etiam justorum rectitudinem inflectere ad perversa moliuntur. Aeterna quippe intueri negligunt, et appetitui temporalium mentis pusillanimitate succumbunt; tantoque ab aeternis altius corruunt, quanto bona temporalia esse quasi sola suspicantur.
Abbreviated transcription (Latin):
direrĩ priusquãnasceret᷑ renat᷑. ille amicꝰ sponsi
ile qͦ int̾ natos mulierũ nemo maior surrerit::
iniquis incarcerẽ mitatur. ⁊ ꝓpuellȩ saltatu
capite truncat᷑: ⁊ uir tante seueritatis ꝓrisu
turpiũ morit᷑. Nunq̃dnã credimus aliqͥd fu¬
isse. qđ in eius uita. Ma sic despec̾ta mors terge¬
ret. S quando uł incibo peccauit. qͥ locu¬
stas solũm ⁊ mel siuestre edit. Qd dõ uel
de qualitate sui tegininis deliqt: qͥ cameloꝵ
pilis corpꝰ oꝑuit: Quid de conũsatione sua
offende potuit. qͥ de heremo ñ recessit: Q
illũ. loquacitatis reatꝰ polluit᷑: qui disiunc̾tus
longe ab hominib fuit: quando illũ uł si¬
lentii culpa tetigit: qͥ ad se uenientes tã ue¬
hemit increpauit dic̃s. genimina iuꝑarũ qͥs¬
uob̾ dẽmonstrauit fugere auentura ira: qͥd

Expanded text:
si, si, ille, quo inter natos mulierum major nemo surrexit; iniquis in carcerem mittitur, et pro puellae saltatu, capite truncatur, et vir tantae severitatis pro risu turpium moritur. Nunquidnam credimus aliquid fuisse, quod in ejus vita illa sic despecta mors tergeret? Sed quando ille vel in cibo peccavit, qui locustas solummodo et mel silvestre comedit? Quid Deo vel de qualitate sui tegminis deliquit, qui camelorum pilis corpus operuit? Quid de conversatione sua offendere potuit, qui de eremo non recessit? Quid illum loquacitatis reatus polluit, qui disjunctus longe ab hominibus fuit? Quando illum vel silentii culpa attigit, qui ad se venientes tam vehementer increpavit, dicens: Genimina viperarum, quis demons
Abbreviated transcription (Latin):
aitendunt Beatꝰ iob ut considationẽ fragi¬
litatis sue ⁊iã ercutunstantib t̾her&. ⁊ añ ocłos
suos ui sue despechonis augeret: ñ q̃libet int̾ia
que pene uiq munda repꝑitur. s instqͥlinio se¬
disse describitur. Inst̾quilinio ponebat corpusũt
ex t̾ra supta que eẽt carnis sub̾a bñ ꝓficiens ꝑ¬
pendet animꝰ. instquiliio ponebat corpꝰ: ut ⁊̃
ex loci fecore capet. qđ festine corpꝰ ad fecorẽ re¬
diret. S ecce cũ beatꝰ iob tot rerũ dãpna sustinet
tot funerib pignorũ ꝑcussus dolet. tot uuln̾a
tolerat. dũ decurrentẽ sanẽ testa radit. dũ per
putredinẽ defluens instquilimo sedet: Intue¬
in ȩt̾nũ conspic̃. tã uehem̃t̃ quasi despicieus
affligit Ecoe aut̃ dũ beati iob uulnera cruciatꝰq
consicdo. repente m̃tis ocłos ad ioħem reduco: ⁊ ñ
sine grauissima admiratione ꝑpendo. qđ ille ꝓ¬

Expanded text:
attendunt, beatus Job ut considerationem fragiattendunt, beatus Job ut considerationem fragilitatis suae etiam ex circumstantibus traheret, et ante oculos suos vim suae despectionis augeret, non quolibet in terra, quae pene ubique munda reperitur, sed in sterquilinio sedisse describitur. In sterquilinio ponebat corpus, ut ex terra sumpta quae esset carnis substantia, bene e describitur. In sterquilinio ponebat corpus, ut etiam ex loci fetore caperet, quod festine corpus ad fetorem rediret. Sed ecce cum beatus Job tot rerum damna sustinet, tot funeribus pignorum percussus dolet, tot vulnera tolerat; dum decurrentem saniem testa radit, dum per putredinem defluit, in sterquilinio residet; intuein aeternum conspicit, tam vehementer quasi despiciens affligit. Ecce autem dum beati Job vulnera cruciatusque considero, repente mentis oculos ad Joannem reduco, et non sine gravissima admiratione perpendo, quod ille p
Abbreviated transcription (Latin):
dens instquilimo. Uñ testa. nͥ ex luto confici¬
testa ꝑ hibetur:. Ic si aꝑte diceretur. ludo c̾gebat
lutũ. fensabut quippe uir sc̃s. im̃ sũptũ fuerat
qd gestabat: ⁊ fragm̃to uasis fic̾tilis. confrac̾tã
corpus suiĩ qͣmꝰ sibi sanũ subdidit. qđ i ꝑͥcus¬
sum sic̃ despiciens curauit. Quã m̃ollitiẽ ĩ le sanȩ
sue carm concessit. qui ñ uestẽ ñ digitos s testã
nam uulnerib admouit. Testa gͦ ra̾debat sa¬
nie̾ ut semetipsũ ⁊ infragiñto consid̾ans. uã
de extsione uulneris sumer& curã m̃tis. Quia¬
u sepe ꝑea quȩ cirta corpus sunt animus in¬
fiatur: ⁊ꝑhoc qđ erganos agitur. fragilitas
nñ corporis ab oculis cordis amouetur. ficut ñ nul¬
u seculares cũ tpr̃alib dignitatib fulciuntur.
dũ locis altiorib p̾sident. dũ multoꝵ obseqͥa
sbi suppetere aduotũ uident. fłagilitatẽ suã
intueri negligunt: iuas qđ gestant fictile. qm̃
sit uelocit᷑ conterendũ obliuiscentes. om̃imꝰ ñ

Expanded text:
endum. --Unde testa, nisi ex luto conficitesta perhibetur, ac si aperte diceretur: Luto tergebat lutum. Pensabat quippe vir sanctus unde sumptum fueratquod gestabat; et fragmento vasis fictilis confractum vacorpus suum quomodo sibi sanum subdidit, quod et percussum sic despiciens curavit; quam ille mollitiem sane suae carni concessit, qui non vestem, non digitos, sed testam etiam vulneribus admovit. Testa ergo radebat saniem, ut semetipsum et in fragmento considerans, etiam de extersione vulneris sumeret curam mentis.  per ea quae circa corpus sunt, animus inflatur, et per hoc quod erga nos agitur fragilitas nostri corporis ab oculis cordis amovetur sicut nonnulli saeculares cum temporalibus dignitatibus fulciuntur, dum locis altioribus praesident, dum multorum obsequia sibi suppetere ad votum vident, fragilitatem suam intueri negligunt, et vas quod gestant fictile, quam sit velociter conterendum, obliviscentes omni modo non
Abbreviated transcription (Latin):
uacuũ intrinsecꝰ. dõ plenũ. Paulus cũ inse¬
ipso. diuitias sapientiȩ int̾nȩ conspiceret. seq
ipsũ exteriꝰ eẽ corruptibile corpꝰuidẽt ait. Habemꝰ¬
autẽ thesaurũ istũ inuasis fictilib. fece inbeato
iob uas fictile scissuras ulcerũ ext̾ius sensit:s
hic thesaurꝰ int̾ius integ̃ mansit fo̾r is enĩ ꝑ
uulnera crepuit: s. indeficient̃ interius nas

Expanded text:
vacuum, intrinsecus Deo plenum. Paulus cum in semetipso divitias internae sapientiae conspiceret, seque ipsum exterius corruptibile corpus videret, ait: « Habemus thesaurum istum in vasis fictilibus . » Ecce in beatum Job vas fictile scissuram vulnerum exterius sensit, sed hic thesaurus interius integer mansit. Foras enim per vulnera crepuit, sed indeficienter interius nas
Abbreviated transcription (Latin):
nosset. qd̃ docere recta mulier nesciret. Unde
separauit. Antiquus itaq hostis adã instqui
limo ꝑdidit. qͥ adã inparadyso suꝑauie: atq
adiutricẽ suã mulierẽ dũ adũba male ꝑsua¬
sionis accendit. ad doctrinã suȩ eruditionis
misit i quę ercitata fuerat ut pdet: erudita
ut sua ei uã dela rapiantur. Un enĩ se eragera¬
re estimat dolorẽ uulnerisrinde eis contra
semet ipsũ suggerit arma uirtutis. Exũbis¬

Expanded text:
nosset quod docere mulier recta nesciret. Unde nosset quod docere mulier recta nesciret. Unde deviavit. Antiquus itaque hostis ab Adam in offiio perdidit, qui Adam in paradiso superavit; atque adjutricem suam mulierem dum ad verba malae persuasionis accendit, ad doctrinam sanctae eruditionis misit; et quae excitata fuerat ut perderet, erudita ut sua ei etiam tela rapiantur. Unde enim se exaggerare aestimat dolorem vulneris, inde eis contra semetipsum suggerit arma virtutis.
Abbreviated transcription (Latin):
cogitans pensat. qđ contra se athleta dĩ unde p̃¬
mitur inde subleuat᷑. luctq ad subtilia tẽptan
petit i qr seit qͦm̾ adã decipi soleat. ad euã recur¬
rit. Beatũ enĩ iob int̾ tot rerũ dãpna. int̾ dot peus¬
sionũ uulnera. quasi in quadã uirtutũ arce sta¬
re in uictũ uidit. In alto qͥppe m̃tẽ fixerat: ⁊ id¬
circo hanc hostiles insidiȩ irrũpere ñ ualebatt
Querit᷑ ꝙͣ ab adũsario in hac̾ arcẽ munitissi¬
mã quib gradib ascendatur. Uicina ẽ autẽ
uiro mulier:atq subiunc̾ta. Cor gͥ mulieris
tenuit: ⁊ qͣ si scalã qua ad cor uiri ascendere
potuis set inuenit. Qcupauit animũ comugis:
scalã mariti s nil bac arte p̾ualuit: q sc̃s
uir fubiectã sibi mulierẽ ⁊ ñ p̃positã adten¬
dit: ⁊ recta loqͥ docuit. quã serpens ut
pũsa loquęret᷑ instigaui. Dignũ quippe erat.
ut fiurã m̃tẽ uirilis censura restringeret: cũ

Expanded text:
cogitans pensat quod contra se athleta Dei unde precogitans pensat quod contra se athleta Dei unde premitur, inde sublevatur, victusque ad subtilia tentandipetit; et quia scit quomodo Adam decipi soleat, ad Evam recurrit. 78 Beatum enim Job inter tot rerum damna, inter tot percussionum vulnera, quasi in quadam virtutum arce stare invictum vidit. In alto quippe mentem fixerat; et idcirco hanc hostiles insidiae irrumpere non valebant. Quaeritur ergo ab adversario in hanc arcem munitissimam quibus gradibus ascendatur. Vicina est autem viro mulier atque subjuncta. Cor igitur mulieris tenuit, et quasi scalam, qua ad cor viri ascendere potuisset invenit. Occupavit animum conjugis, scalam mariti. Sed nihil hac arte praevaluit, quia sanctus vir subjectam sibi mulierem, et non praepositam attendit; et recta loquens docuit, quam serpens, ut perversa loqueretur, instigavit. Dignum quippe erat ut fluxam mentem virilis censura restringeret, cum