comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
pectuia agitabat qui ad publica quoq nillu ⁊elinqͥns in¬
exptu genus q̃stus accesẜat in ip̃o actu bñ cedentui ⁊oꝵ in
ip̃o procurentis peccume impetu ⁊ aptus ẽ. Insere melibee pi¬
ros pone ordine uites qͣ stultũ ĩ etate disponẽ nec crastini
quidez dũm. O. ꝙrta ẽ dementia spes longas ĩ cohantiũ. Enia
edificabo creda exigaz honores gerã tuz demũ lassam & ple¬
nam senectute ĩ ociũ refferã: Omã mͥ crede &̃ felicib dubia
sũt: Nichil sibi quisqͣ de futuro deb promittẽ. id quoq qd̾ te¬
netꝰ ꝑ manꝰ exit. & ip̃am quã p̾mimꝰ horã casꝰ incidit. Uoluitꝰ
ep̃s ⁊ata quidez lege s ꝑ obscuꝵ. Eͥd aut ad me an nature
c̾tum sit quod mͥ inc̾tu ẽ Nauigationes longas & ꝓ erratis
littorib alienis ẜos in patriã reditus proposuimꝰ. militiã & ca¬

Expanded text:
pecuniam agitabat, qui ad publica quoque nullum relinquens inpecuniam agitabat, qui ad publica quoque nullum relinquens inexpertum genus quaestus accesserat, in ipso actu bene cedentium rerum, in ipso procurrentis pecuniae impetu raptus est. Insere nunc, Meliboee, piros, pone ordine vites. Quam stultum est aetatem disponere ne crastini quidem dominum ! O quanta dementia est spes longas inchoantium: emam aedificabo, credam exigam, honores geram, tum deinde lassam et plenam senectutem in otium referam. Omnia, mihi crede, etiam felicibus dubia sunt. Nihil sibi quisquam de futuro debet promittere. Id quoque, quod tenetur, per manus exit et ipsam, quam premimus, horam casus incidit, volvitur tempus rata quidem lege, sed per obscurum; quid autem ad me, an naturae certum sit quod mihi incertum est ? Navigationes longas et pererratis litoribus alienis seros in patriam reditus proponimus, militiam et ca
Abbreviated transcription (Latin):
principio se ip̃e promouerat. Et iã illi dediuus erat cursꝰ ad cet̾a.
faciliꝰ ei crescit diguitas ꝙ incipit. Pecciuã quoq circa panꝑ¬
tate plurimũ amore ht̃ du ex illa creptat. Hic etia senitio
diuitiis iminebat ad quas illu due res ducebãt efficacissĩe & que¬
rendi a custodiendi scĩa. Quaꝵ uł altã locuplete face̾ potuisset.
Hlic homo sũme frugalitatis nõ minꝰ patͥmonii ꝙ corporis di¬
liges cu me ex ꝯsuetudie mane iidisset cu ꝑ totu die aĩco
grauit̾ affecto sine spe iacenti usq in nocte assedisset cũ hilaris
cenass. gneͣ ualitudis p̾ciꝑiti areptꝰ angina. nyx cõp̾ssu artatis
faucib sp̃m̃ traxit ĩlucẽ Ilutra pancissimas gͦ horas postqͣ o ĩb
erat sani ac ualentis offitiis functꝰ decessit. ille qui ĩ mari ae t̾ris

Expanded text:
principio se ipse promoverat et iam illi declivis erat cursus ad cetera. principio se ipse promoverat et iam illi declivis erat cursus ad cetera. Facilius enim crescit dignitas quam incipit. Pecunia quoque circa paupertatem plurimum morae habet, dum ex illa erepat haeret. Iam Senecio divitiis imminebat, ad quas illum duae res ducebant efficacissimae, et quaerendi et custodiendi scientia, quarum vel altera locupletem facere potuisset. Hic homo summae frugalitatis, non minus patrimonii quam corporis diligens, cum me ex consuetudine mane vidisset, cum per totum diem amico graviter adfecto et sine spe iacenti usque in noctem adsedisset, cum hilaris cenasset, genere valitudinis praecipiti arreptus, angina, vix conpressum artatis faucibus spiritum traxit in lucem. Intra paucissimas ergo horas, quam omnibus erat sani ac valentis officiis functus, decessit. Ille, qui et mari et terra
Abbreviated transcription (Latin):
ceret tibi. ad ꝓfectũ oĩa tendũt ac bonã mẽte Non querit᷑ plau¬
sus. ¶Talia eẽ sc̾pta cius non dubito etiã simagis reminiscor q
teneo. Heretq mͥ color eoꝵ nõ ex recenti ꝯu̾satioe faĩalit̾. s su¬
matim ut solet ex uet̾e̾ notitia. Cum audirẽ illũ certe talia mͥ
uidebant᷑ non solida s plena. q̃ adolescente ĩ dolis bone attolent
& ad imitationẽ sui euocarẽt sine desꝑatioẽ uincendi. que mͥ
ad hortatio uidet̾ efficacissima. Deterret ei qui imitandi cupidi¬
tate non fecit spe abstulit. Ceteꝵ u̾bis habundabat siẽ co¬
mendatiõe ꝑtiũ singulaꝵ ĩ uniu̾su magnificus.
quo argumẽto recenti admonet fragilitatis oblitos
cu et̾na meditatos respice̾ cogit ad morte ¶ Qͥd
sibi istud pͥncipiũ uelit queris. Seuetionẽ corne¬
lium equite romianũ splendidu & affitiosu noueras. ex tenui

Expanded text:
ceret tibi. Ad profectum omnia tendunt, ad bonam mentem, non quaeritur plauceret tibi. Ad profectum omnia tendunt, ad bonam mentem, non quaeritur plausus. Talia esse scripta eius non dubito, etiam si magis reminiscor quam teneo haeretque mihi color eorum non ex recenti conversatione familiariter, sed summatim, ut solet ex vetere notitia. Cum audirem certe illum, talia mihi videbantur, non solida, sed plena, quae adulescentem indolis bonae attollerent et ad imitationem sui evocarent sine desperatione vincendi, quae mihi adhortatio videtur efficacissima. Deferret enim qui imitandi cupiditatem fecit, spem abstulit. Ceterum verbis abundabat, sine commendatione partium singularum in universum magnificus. quo argumento recenti admonet fragilitatis oblitos; tum aeterna meditatos respicere cogit ad mortem. Quid sibi istud principium velit quaeris ? Senecionem Cornelium, equitem Romanum splendidum et officiosum, noveras: ex tenui
Abbreviated transcription (Latin):
eiꝰ q uix ellata sit non ẽ iuolenta nec torrens ꝙ uis effusa sit.
non ẽ ꝑspicua. s pura. Desideras inquis ꝯ̃ uitia aliꝗd aspe dici.¬
ꝯ ꝑicula aiose & ꝯͣ fortimã supbe. ꝯͣ ambitione ꝯtumeliose. Uo¬
lo luxuriam obiurgari libidine traduci ĩ potentiã frangi. Sit
aliquid oratorie acre tragice grãde comice exile. Uis illu e
asside̾ rei pusille u̾bis. ille zeꝵ se maguitudini adduxit.eloqͥu¬
tia uelut umbra hoc ageus trahit.INon erũt sine dubio qp¬
singula cirꝯspecta nec in se collecta. nec om̃e u̾bũ excitabit
ac pũget. Fateor exibut multa nec feriẽt. ac int̾dũ ociosa
p̃tlabet oratio. S multu crit in omib locis s ĩges sine
tedio spaciũ. Deuiq illud prestabit ut liqueat tibi illũ seusisse q̃
sc̾psit. Inteliges hoc actu ut tu scires quid illi placẽt nõ ut ille pla¬

Expanded text:
us, quamvis elata sit; non est violenta nec torrens, quamvis effusa sit; us, quamvis elata sit; non est violenta nec torrens, quamvis effusa sit; non est perspicua, sed pura. " Desideres," inquis, " contra vitia aliicula animose, contra fortunam superbe, contra ambitionem contumeliose, volo luxuriam obiurgari, libidinem traduci, inpotentiam frangi. Sit aliquid oratorie acre, tragice grande, comice exile." vis illum adsidere pusillae rei, verbis; ille rerum se magnitudini addixit, eloquentiam velut umbram non hoc agens trahit. Non erunt sine dubio singula circumspecta nec in se collecta nec omne verbum excitabit ac punget, fateor. Exibunt multa nec ferient et interdum otiosa praeterlabetur oratio, sed multum erit in omnibus lucis, sed ingens sine taedio spatium. Denique illud praestabit, ut liqueat tibi illum sensisse quae scripsit. Intelleges hoc actum, ut tu scires quid illi placeret, non ut ille pla
Abbreviated transcription (Latin):
discipent & clausulas abrumꝑant. ne ad spectatũ rñdeat. legi
Cicerone compoĩtio eiꝰ una ẽ ẜuat pedem curuat lenta &̃ sig
ĩfaĩa molis. At ꝯͣ polionis asinii salebrosa & exiliens & ubi
minime expectes relictura. Deĩq oĩa ap̾ Ciceronẽ desinunt.
ap̃ polionẽ cadut. exceptis paucissimis que ad certũ modu
deri dicis oĩa & paꝵ crecta quo uicio eu carere uidico. Non
sirnt ei illa humilia. s placida & ad ãĩ tenore quictũ tom¬
poĩtuq formata nec dep̾ssa. s plaua. de est illi oratorius ui¬
gor stimuli quoq quos queris & subiti ictus sententiarum
statim pusillu ẽ si quid maxio iuiꝰ ẽ. Dic asimũ polione
cedam. & endeamꝰ ĩ rem. tauta ẽĩ res ẽ posti duos cẽ. Nomĩa
adhuc titũliuiu. Scripsit ci dialogos quos non magis pħye
quoq dabo dialegum. Uide tũ q młtos ancedat qui atribus
Uincitꝰ & trib elloqͥntissis ¶S non pͥstat oĩa non ẽ fortis oratio q ꝑͥ¬

Expanded text:
ndeant. Lege Ciceronem: compositio eius una est, pedem curvat lenta et sine infamia mollis. At contra Pollionis Asinii salebrosa et exiliens et ubi minime exspectes, relictura. Denique omnia apud Ciceronem desinunt, aput Pollionem cadunt exceptis paucissimis, quae ad certum modum o carere eum iudico. Non sunt enim humilia illa sed placida et ad animi tenorem quietum compositumque formata, nec depressa sed plana. Deest illis oratorius vigor stimulique, quos quaeris, et subiti ictus sententiarum.statim pusillum est, si quid maximo minus est. Dic Asinium Pollionem; cedam, et respondeamus: in re tanta eminere est post duos esse. Nomina adhuc. T. Livium, scripsit enim et dialogos, quos non magis philoquoque dabo locum. Vide tamen, quam multos antecedat, qui a tribus vincitur et tribus eloquentissimis. Sed non praestat omnia: non est fortis oratio ei
Abbreviated transcription (Latin):
efferes alio timebis ꝑ eiusmoi ostensas emetiendu est q̃frago
cubilia cure. palentesq hitant morbi tristisq seueet. ĩ hoc con¬
cui se diu ꝯposuerat accessit & duris quoq si p̃meditata erãt
nobis ĩ opinatu sit. & quia oĩa nouitate grauiora sunt hec
cogitatio assidua p̾stabit ut uulli malo sis tyro.I. Sui me

Expanded text:
efferes, alio timebis; per eiusmodi offensas emetiendum est confragoefferes, alio timebis; per eiusmodi offensas emetiendum est confragocubilia curae Pallentesque habitant morbi tristisque senectus. In hoc concui se diu conposuerat, accessit et duris quoque, si praemeditata erant, nobis inopinatum sit. Et quia omnia novitate graviora sunt, hoc cogitatio adsidua praestab
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃e dica mͥ qd̾ dictuꝵ te ip̃e uideo. latrũculis ludimꝰ.ĩ suꝑuaciuis
subtilitas terit. nõ facuit bonos ista. s doctos. aꝑtior res est saꝑe.
cetͥa ĩ supuacuũ diffiuidimꝰ ita pħra ip̃a. quẽadnio oiũ ⁊eru
subtilitas. Ubi magnitudo: iaz pusilla res te ãgit
ẜ ui occupationes tuas occaxione fuge putauer
si aici decipent. hñt ci sane nomẽ quod illis epi¬
I desint illi qui & oꝑam tua cont̾rebant. & te aliis molestrĩ esse ⁊pͥ¬
credebant. Nichil hoꝵ ĩsolitu nichal ĩ cxectatu offendi re¬
bus istis ta ridiculu ẽ ꝙ queri ꝙ sꝑagaris in publico aut in¬
quineris in luto. Fade uite ꝯdicio ẽ que balnei turbe itineris.
quedã int̾mittent᷑. queda incident. Nõ ẽ delicata res uiue̾ lon¬
dames. o mors. Iter metiaris. alio loco comite ⁊elinques alio

Expanded text:
ipse dicam mihi, quod dicturum esse te video: latrunculis ludimus. In supervacuis ipse dicam mihi, quod dicturum esse te video: latrunculis ludimus. In supervacuis subtilitas teritur; non faciunt bonos ista, sed doctos. Apertior res est sapere, cetera in ssubtilitas ? Ubi magnitudo ? Iam pusilla te res angit ? Servi occupationes tuas occasionem fugae putaverunt. Si amici deciperent—habeant enim sane nomen, quod illis nos desunt illi, qui et operam tuam conterebant et te aliis molestum esse credebant. Nihil horum insolitum, nihil inexpectatum est. Offendi rebus istis tam ridiculum est quam queri, quod spargaris in publico aut inquineris in luto. Eadem vitae condicio est, quae balnei, turbae, itineris: quaedam in te mittentur, quaedam incident. Non est delicata res vivere. Lonseris et exclames: "O mors ! " id est mentiaris. Alio loco comitem relinques, alio
Abbreviated transcription (Latin):
pora gͦ sirat q̃ colore hĩtuq corpoꝵ mutãt que in illis regnũ
suũ exͥcent onĩes aut quas retuli u̾tutes bone sunt & ꝗcꝗd ex
illis ẽ. ¶ Nũquid ẽ dubiũ an id quo quid tangit᷑ corpꝰ sit. Tã¬
gere ci & tangi nisi corpus nulla pot res. ut ait lucretiꝰ. Diã
aut ista que dixi non mutaret corpꝰ uisi tangent. ergo corpoã
sũt. IEtia mic cui tanta uisẽ ut impellat a cogat de retine.
at le uibrat corpꝰ ẽ. Quid gͦ nõ timor retinet. non audacia
impellit: non fortitudo ĩmittit a impetu dat : non modera¬
tio refrenat ac renouat: nõ gaudiu extollit: non tristitia
abducit. ¶De̾niq quicꝗd facimꝰ aut malicie aut iurtutis gerizꝰ
impio. Quod imꝑat corpori. corpꝰ sit quod ui corpori affert.
corpꝰ ẽ ¶Bonĩ corporis corporale ẽ. bonũ hoĩs. & corporis bonũ ẽ.
ltaq corporale ẽ. ¶ Quoĩa ut uoluisti morẽ gessi tibi mic

Expanded text:
egnum suum exercent. Omnes autem, quas rettuli, virtutes bona sunt, et quicquid ex illis est. Numquid est dubium, an id, quo quid tangi potest, corpus sit ? Tangere enim et tangi nisi corpus nulla potest res, ut ait Lucretius. Omnia autem ista, quae dixi, non mutarent corpus, nisi tangerent; ergo corpora sunt. Etiam nunc cui tanta vis est, ut inpellat et cogat et retineat et inhibeat, corpus est. Quid ergo ? Non timor retinet ? Non audacia inpellit ? Non fortitudo inmittit et impetum dat ? Non moderatio refrcnatrefrenat ac revocat ? Non gaudium extollit ? Non tristitia adducit ? Denique quidquid facimus, aut, malitiae aut virtutis gerimus imperio. Quod imperat corpori, corpus est, quod vim corpori adfert, corpus. Bonum corporis corporalest, bonum hominis et corporis bonum est; itaque corporale est. Quoniam, ut voluisti, morem gessi tibi, nunc
Abbreviated transcription (Latin):
quis: atqui nec ex eo pot ei tormentu eẽ ꝙ nõ ẽ. Quis eĩ nulliꝰ
sensꝰ ẽ. Nec ex co ꝙ ẽ. Effugit ei max̾iu mortis ĩ comodu nõ eẽ.¬

Expanded text:
quis ? Atqui nec ex eo potest ei tormentum esse, quod non est; quis enim nullius quis ? Atqui nec ex eo potest ei tormentum esse, quod non est; quis enim nullius sensus est ? Nee ex eo, quod est; effugit enim maximum mortis incommodu
Abbreviated transcription (Latin):
lorem q admittit᷑. admittit̾ dico captat̃ & quide ex ip̃o. IEst aut ÷¬
aliqua ĩquit metrodorus uoluptas conata tristitie. Istud uobis li¬
cet diceͬ nobis quidem non licet Unu bonũ nobis uoluptate unũ
malu dolorez que põt iuter bonũ et malu eẽ cognatio: s puta eẽ.
Nuc potissimu eruit & ip̃m dolore scrutam᷑. an aliquid habeat
iocũdu circa se & uoluptariũ. ¶Quedam remedia aliis ptib cor q̃ pͥ
poris salutaria uelut feda a indecora adhiberi aliis neq̃unt et qd̾
alibi ꝓdesset sinc damno uerecundie/ id fit ĩ honestu loco uuln̾is.
Non te puder luctuz uoluptate sanare/. seu̾ius ista plaga curanda est
Illlud potiꝰ admone nullu mali sensu ad eu qui pit puenire. Nlã qͣ pͥ¬
si pueĩt non perit. Nulla inquã eu res ledit qui Nullꝰ ẽ. Uiuit si
leditur. Ytrum putas illi malum cẽ ꝙ nullus ẽ. an ꝙ ẽ ad huc ali¬

Expanded text:
lorem quoque admittitur ? ' Admittitur ' dico ? Captatur et quidem ex ipso. ' Est lorem quoque admittitur ? ' Admittitur ' dico ? Captatur et quidem ex ipso. ' Est aliqua ' inquit' voluptas cognata tristitiae.' Istuc nobis licet dicere, vobis quidem non licet. Unum bonum nostis voluptatem, unum malum dolorem; quae potest inter bonum et malum esse cognatio ? Sed puta esse; nunc potissimum eruitur ? Et ipsum dolorem scrutamur, an quid habeat iucundum circa se PORIS SALUTARIA VELUT FEDA ET INDECORA ADHIBERI ALIIS NEQUEUNT, ET QUOD ALIBI PRODESSET SINE DAMPNO VERECUNDIE, ID FIT INHONESTUM LOCO VULNERIS: NON TE PUDET LUCTUM VOLUPTATE SANARE? SEVERIUS ISTA PLAGA CURANDA EST. Illud potius admone, nullum mali sensum ad eum, qui periit, pervenire; nam si pervenit, non periit. Nulla, inquam, res eum laedit, qui nullus est; vivit, si laeditur. Utrum putas illi male esse, quod nullus est, an quod est adhuc ali
Abbreviated transcription (Latin):
mettoso inuba subscripsi. de quib nõ dubito quid sis sensurus.
uid eĩ ẽ curpius q captare in ip̃ luctu uoluptate uno pe
luctũ & int̾ lacrimas quoq quod iuuet quedẽ. Hi sut qui
nobis obicuit rigore &e ĩfarat p̃ceptant̾a duritio ꝙ dicamꝰ
dolorez aut admittendu in aiu̾̃z non eẽ aut cito expellendu.
Utrũ tandem ẽ aut ĩcredibiliꝰ aut ĩ humaniꝰ nõ sentire aĩco
amisso dolorez an uoluptatez ĩ ip̃o dolore aucupati. Nos quod
p̃cipimꝰ honestum ẽ cim aliquid lacrimaꝵ affectus effuderit et dt ita
dicam despumau̾it non ese tadendum aui dolori.  Euid cn dicis
miscenda ip̃i dolori uoluptatez: Sic consolamꝰ crustula pueros. sic
iufantiũ fletum ĩ fusso lacte compescimꝰ ne illo quide tpr̃e quo fili
ardet. aut aĩcus expirat cessare prĩs uoluptate. s ip̃m uis titila¬
re merorez. Utruz honestiꝰ dolor aĩo sẜ̾ mouetꝰ an uoluptas ad do¬

Expanded text:
to\n kairo/n. De quibus non dubito quid sis sensurus. Quid enim est turpius quam captare in ipso luctu voluptatem, immo per luctum, et inter lacrimas quoque quod iuvet, quaerere ? Hi sunt, qui nobis obiciunt nimium rigorem et infamant praecepta nostra duritiae, quod dicamus dolorem aut admittendum in animum non esse aut cito expellendum. Utrum tandem est aut incredibiles aut inhumanius non sentire amisso amico dolorem an voluptatem in ipso dolore aucupari ? Nos quod praecipimus, honestum est; cum aliquid lacrimarum adfectus effuderit et, ut ita dicam, despumaverit, non esse tradendum animum dolori. Quid, tu dicis miscendam ipsi dolori voluptatem ? Sic consolamur crustulo pueros, sic infantium fletum infuso lacte conpescimus. " Ne illo quidem tempore, quo filius ardet aut amicus expirat, cessare pateris voluptatem, sed ipsum vis titillare maerorem ? Utrum honestius dolor ab animo summovetur an voluptas ad do
Abbreviated transcription (Latin):
delituerint. Quem quis ꝯtempint calcat sine dubio. s tiãsit.
nemo hoĩ ꝯtemrto ꝑtinacit̾. nemo diligent̾ nocet &̃ ĩ acie ia¬
cens p̾terit᷑. cum stante pugnatur. ¶ Spem ĩꝓboꝵ uitabis
si nichil habius quod cupiditate alienã & imꝓbani itritet
si nichil ĩ sigue possedeus. Concupiscunt ei ĩsignia &̃ si paꝵ¬
nota sut. ISic inuidiã effuzios si te nõ geris ocul. si bona tua
mo uitabis. Neiẽ lacescendo gratuito equo te sensa comĩs
tuebit᷑. fuit hoc multis ꝑiculosu. Quida odiũ hũcrũt nec
inimicu Allud ne timearis p̃̾stabit tibi & fortune mediocri¬
tas & ĩgenii leuitas. Eũ te ceͣ xhonues sciant qͥm offẽdere
sine ꝑiculo possint. recõciliatio tua & facił sit & certa. Timeri
aũt ta domi molestu ẽ qrͣ foris taz aẜuis qrͣ aliberis. Mulli nõ
ad nocẽdu satis uiriũ ẽ adice nũc ꝙ qui timetꝰ tunet. Nemo

Expanded text:
delituerint. Quem quis contemnit, violat sine dubio, sed transit; delituerint. Quem quis contemnit, violat sine dubio, sed transit; nemo homini contempto pertinaciter, nemo diligenter nocet. Etiam in acie iacens praeteritur, cum stante pugnatur. Spem inproborum vitabis, si nihil habueris, quod cupiditatem alienam et inprobam inritet, si nihil insigne possederis. Concupiscuntur enim etiam pant, si rara. Invidiam effugies, si te non ingesseris oculis, si bona tua  vitabis neminem lacessendo; aut gratuitum: a quo te sensus communis tuebitur. Fuit hoc multis periculosum; quidam odium habuerunt nec inimicum. Illud, ne timearis, praestabit tibi et fortunae mediocritas et ingenii lenitas; eum esse te homines sciant, quem offendere sine periculo possint; reconciliatio tua et facilis sit et certa. Timeri autem tam domi molestum est quam foris, tam a servis quam a liberis. Nulli non ad nocendum satis virium est. Adice nunc, quod qui timet
Abbreviated transcription (Latin):
tempni. codem quo ⁊epłilsꝰ ẽ die ĩ cõmitio pilla lusit. Uides posse
nõ timeri potentiã suꝑiore. Et pompeiũ & Sesare quoꝵ nemo
alteꝵ offendere audebat nisi ut alteꝵ demẽtir sinił prouocauit.
Uides tam moͬte posse cõtempni ꝙ exiliũ. & exiliũ sibi ĩduxit
uoluptates enuant & effeiant & młtu petu̾t. Multu aũt
afortuna petunt sperant. Deinde spare opel auctoramẽta
sũt ẜuitutu. Auz et argentu & ꝗcꝗd aliud felices domos one¬
tat relinqͣt. Non põt g̾zatis ꝯstare libertas. hanc si magno
as censeo ista pcepta. quo si tidi p̃cipe qua ⁊oñe bona¬
ualitudinc tuearis sinc metu erroris ysidera que sint q̃ hoĩem
ĩ ꝑuitie hoĩs instigent. Iuucĩes sper ĩuidiam odiu metu ꝯtẽptũ
¶Ex oĩb istis adeo leuissimũ ẽ ꝯtemptue ut młti in illo remedii cã

Expanded text:
temni: eodem quo repulsus est die in comitio pila lusit, vides posse temni: eodem quo repulsus est die in comitio pila lusit, vides posse non timeri potentiam superiorum: et Pompeium et Caesarem, quorum nemo alterum offendere audebat nisi ut alterum demereretur, simul provocavit, vides tam mortem posse contemni quam exilium: et exilium sibi indixit voluptates; enervant et effeminant et multum petunt, multum autem a fortuna petendum est. Deinde spernendae opes: auctoramenta sunt servitutum. Aurum et argentum et quicquid aliud felices domos onerat, relinquatur; non potest gratis constare libertas. Hanc si magno as censeo ista praecepta, quomodo si tibi praeciperem, qua ratione bonavalitudinem in Ardeatino tuereris. Considera, quae sint, quae hominem in perniciem hominis instigent: invenies spem, invidiam, odium, metum, contemptum. Ex omnibus istis adeo levissimum est contemptus, ut multi in illo remedii causa
Abbreviated transcription (Latin):
ex t̾raꝵ gentiũ p̃sidiis. huic Gneus pompei satis adusꝰ.¬
oia tutꝰ cũ alii ad cesare ĩclinarẽt alii ad pomipeii solus cato
fecit aliquas sui & zei publice ꝑtes. Si aĩo ꝯplecti uolueris
illuis ymagie tpr̃is uidebis illinc plebem & om̃e erectũ ad¬
omes ⁊es nouas uulgus. Fic optimates & eq̃stre ordine
quicquid erat in ciuitate sct̾i & electi duos in medio ⁊elictos
tem publicã & catotie.miraboris ĩ qͣ cũ aĩadu̾teris atͥde pria¬
muq & seuũ ambob achile. Utrũ ci impbat. Utrũq exar¬
mat. hanc fert de utroq sutia ait se si cesar uix̾it morituꝵ
Si pompeiꝰ exulatuꝵ. Quid habeat quod timẽt qui sibi
& uicto & uictori ꝯstituerat. q̃ ꝯstituta eẽ ab hostib iratissimis
pot̾ant. Nerit itaq ex decreto suo. Uides posse hoĩes laborem
pati ꝑ medias africe solitudines pedes duxit er̾ctu. Uide
fuerat occaxio nouissimꝰ bibit. Uides honorẽ & notã posse cõ¬

Expanded text:
rum gentium praesidiis, hinc Cn. Pompeius, satis unus adomnia, cum alii ad Caesarem inclinarent, alii ad Pompeium, solus Cato fecit aliquas et rei publicae partes. Si animo complecti volueris illius imaginem temporis, videbis illinc plebem et omne erectum ad res novas vulgum, hinc optumates et equestrem ordinem, quicquid erat in civitatiraberis, inquam, cum animadverteris Atriden Priamumque et saevom ambobus Achillen. Utrumque enim improbat, utrumque exarmat. Hanc fert de utroque sententiam: ait se, si Caesar vicerit, moriturum, si Pompeius, exulaturum. Quid habebat, quod timeret, qui ipse sibi et victo et victori constituerat, quae constituta esse ab hostibus iratissimis poterant ? Periit itaque ex decreto suo. vides posse homines laborem pati: per medias Africae solitudines pedes duxit exercitum, vides fuerat occasio, novissimus bibit, vides honorem et notam posse con
Abbreviated transcription (Latin):
fortunã ꝯtumacit̾ uiuat protinꝰ q̃ audias face̾ afficiũt᷑ illis re st̃
quales iubent̾. si illa aĩo forma ꝑmaneat si nõ impetũ insignẽ
protini ppłus honesti dissuasor excipiat. pauci illa qͣm ꝯceꝑãt mẽte

Expanded text:
fortunam contumaciter, iuvat protinus quae audias, facere. Adficiuntur illis et sunt fortunam contumaciter, iuvat protinus quae audias, facere. Adficiuntur illis et sunt quales iubentur, si illa animo forma permaneat, si non impetum insignem protinus populus, honesti dissuasor, excipiat; pauci illam, quam conceperant mentem,
Abbreviated transcription (Latin):
obsideremꝰ a pͥmi ueuiremꝰ ae nouissimi exiremꝰ. ambulãte quoq
boni ferat aut sanior domũ redeat. aut sanabilior. Ea aũt phie
nõ ĩ hoc uen̾it colorabitꝰ. Qui ĩ unguentaria tab̾na ⁊ esederunt
& paulo diutiꝰ cõmorati sũt odore loci secu feriit. Et qui ad phu
fuerũt trax̾int aliꝗd necẽ ẽ qd̾ ꝓdesset &̃ negligontib nõ ⁊epu¬
cissimos quide & assiduos. quos ego non discipulos pħoꝵ s ĩꝗli
uoluptatis cã ad delectãdas aures orõe uł uoce uł fabulis ducim̃.
cipiat q̃ mores suos exigat. s ut oblectamẽto aurũ ꝑfruant̾. aliꝗ
tñ & cu pugilarib ueĩunt ut nõ ⁊es excipiant s ut u̾ba q̃ tam
sine profectu. alieuo discũt ꝙ sine suo auduit. Quida ad ma¬
guificas noces excitant q solent phrigii tibicinis sono semiuiri¬
& ex imꝑio fugientes. Rapit illos instigatq reꝵ pulcritudo nõ

Expanded text:
opsideremus et primi veniremus et novissimi exiremus, ambulantem quoque opsideremus et primi veniremus et novissimi exiremus, ambulantem quoque quid secum boni ferat: aut sanior domum redeat aut sanabilior. Redibit auteon in hoc venerit, colorabitur; qui in unguentaria taberna resederunt et paullo diutius commorati sunt, odorem secum loci ferunt. Et qui ad philosophum fuerunt, traxerint aliquid necesse est, quod prodesset etiam neglecissimos quidem et adsiduos, quos ego non discipulos philosophorum,voluptatis causa ad delectandas aures oratione vel voce vel fabulis ducimur. t oblectamento aurium perfruantur. Aliqui tamen et cum pugillaribus veniunt, non ut res excipiant, sed ut verba, quae tam sine profectu alieno dicant quam sine suo audiunt. Quidam ad magnificas voces excitantur et tret ex imperio furentes. Rapit illos instigatque rerum pulchritudo, non
Abbreviated transcription (Latin):
mutare ꝑmittit᷑. Eiceroi̾s diẜtissimi uiri exemplo si placuerint
boni ꝯsules Si displicuerit scies me in hoc secutũ cicerois crem
parendi mora ẽ. ad su impiger fac nolle te cõmitabor. gemens
malusq paciar facẽ quod libuit bono. duciit uollentẽ fata uolente
trahunt. NSic uiuamꝰ sic loquam᷑. ꝑatos uos ĩuei̾at atq ĩpigios ⁊ͥ¬
fatu. Hic ẽ magn auis qui se co tradidit. at ꝯtra ille pusillus &
degener ẽ qui obluctat & de ordie mondi male existimat & emẽ
s nichilontinꝰ qr ptinet proꝑas nec uis expoctare libros
expedia. Ellud tñ prius scribã quẽ adm̃o tibi ista cupiditas discẽ¬
di qua flagrare te uideo dizrigenda sit ne ip̾a se impediat. nec pas
Non quantũ uis s quantu capis hauriendu ẽ. Lonũ tantu
hẽ aui tantũ capies quantũ uolles. Quo plus zecipit auis. hoc
se magis laxat Ũ Hec nobis precipe Attalu memĩ cu scolã eiꝰ ⁊pͥ

Expanded text:
mutare permittitur Ciceronis, disertissimi viri, exemplo. Si placuerint, boni consules; si displicuerint, scies me in hoc secutum Ciceronis exemparendi mora est. Adsum inpiger. Fac nolle, comitabor gemens Maiusque patiar, facere quod licuit bono. Ducunt volentem fata, nolentem trahunt. Sic vivamus, sic loquamur; paratos nos inveniat atque inpigros fatum. Hic est magnus animus, qui se ei tradidit; at contra ille pusillus et degener, qui obluctatur et de ordine mundi male existimat et emenSed nihilominus, quia pertinet, properas nec vis exspectare libros,expediam, illud tamen prius scribam, quemadmodum tibi ista cupiditas discendi, qua flagrare te video, digerenda sit, ne ipsa se inpediat. Nec passNon quantum vis, sed quantum capis, hauriendum est. Bonum tantum habe animum; capies quantum voles. Quo plus recipit animus, hoc se magis laxat. Haec nobis praecipere Attalum memini, cum scholam eius
Abbreviated transcription (Latin):
cogitabiit qualia aut fuerũt talis uita crit. in priculas suasisse
totũ ordinanti paꝵ ẽ. Marcus Brutꝰ in eo libro quẽ pericathetõ¬
sumi bom ad quẽ nitam ad quẽ om̃e fcm̃ nrm dictũq ⁊espiciat. ue¬
luti nanigantib ad aliqd̾ sidus dirigendꝰ ẽ cursꝰ.kita sine ꝓposito
uaga c̾. Quod si utiq proponend̾ est incipiũt necĩa ce̾ decreta.
illud ut puto ꝯcedes nichil ecͣ turpiꝰ dubio & in c̾to actu modo
hibemꝰ. qni uo̾ lumic̾ dii egent & ne homies quide delectantur
fuligine.Ietamꝰ salutationib matutinis fungi & forib assidere
temiploꝵ.humana ambitio istis offitiis capit᷑. Deu colit ꝯnouit.
Uetamꝰ linthea & strigilles ioui forzi ae speculiĩ tene iurnoni. non
resilire a molestis suꝑstitionib. mĩꝙ satis ꝑfectũ orit nisi qualẽ¬

Expanded text:
cogitabuntur. Qualia autem haec fuerint, talis vita erit. In particulas suasisse cogitabuntur. Qualia autem haec fuerint, talis vita erit. In particulas suasisse totum ordinanti parum est. M. Brutus in eo libro, quem περὶ καθήκονsummi boni, ad quem nitamur, ad quem omne factum nostrum dictumque respiciat; veluti navigantibus ad aliquod sidus derigendus est cursus. Vita sine proposito vaga est: quod si utique proponendum est, incipiunt necessaria esse decreta. Illud, ut puto, concedes, nihil esse turpius dubio et incerto ac timide hibeamus, quoniam nec lumine di egent et ne homines quidem delectatur fuligine, vetemus salutationibus matutinis fungi et foribus adsidere templorum; humana ambitio istis officiis capitur, deum colit qui novit, vetemus lintea et strigiles Iovi ferre et speculum tenere Iunoni; non resilire a molestis superstitionibus, numquam satis profectum erit, nisi quale
Abbreviated transcription (Latin):
fuisse aiebant. Cesari missu sibi. cu ĩ macellũ deferri & ueniri uisis
publius octauiꝰ. Utra spe illi ꝯiectura processit licitati suĩt. uicit pe¬
tauiꝰ et ĩgente ꝯsecitus ẽ uit̾ suos gloriã eu ꝗnq sext̾tiis emiss
piscer quẽ cesar uendiderat. ne apiti quide em̾et. nuͣare tñi octauio
fuit turpe. Nã ille ꝗ eierat ut Tiberio mittet᷑ ꝙͣ qͣr illũ quoq ⁊ ep̾hen¬
deu admizatꝰ est ⁊em qua putauit Cesarer digii ¶amico aliꝗs zsỹ pͥ¬
egre assidet probaniꝰ. at si hereditatis causa facit uultur ẽ cadauer
ex pectat. Eadez aut̃ turpia sut aut honesta. Refeit quare aut quẽ¬
admos fiat. oiã aũt honeste fiant. Si honesto nos addixerimꝰ id
bona sunt. Ergo infundi deb ꝑsuasio ad totã ꝑtines uita hoc est
qd decretu noco qualis hec psualio fui̾t talia erut q̃ agent᷑ que

Expanded text:
fuisse aiebant—Tiberius Caesar missum sibi cum in macellum deferri et veniri iussissfuisse aiebant—Tiberius Caesar missum sibi cum in macellum deferri et veniri iussissP. Octavius." Ultra spem illi coniectura processit: liciti sunt, vicit Octavius et ingentem consecutus est inter suos gloriam, cum quinque sestertiis emisset piscem, quem Caesar vendiderat, ne Apicius quidem emerat. Numerare tantum Octavio fuit turpe, non illi, qui emerat, ut Tiberio mitteret, quamquam illum quoque reprenderim; admiratus est rem, qua putavit Caesarem dignum. Amico aliquis aegro adsidet: probamus. At hoc hereditatis causa facit: vultur est, cadaver expectat. Eadem aut turpia sunt aut honesta; refert, quare aut quemadmodum fiant. Omnia autem honesta fient, si honesto nos addixerimus id cetera in diem bona sunt. Ergo infigi debet persuasio ad totam pertinens vitam: hoc est, quod decretum voco. Qualis haec persuasio fuerit, talia erunt, quae agentur, quae
Abbreviated transcription (Latin):
nõ faciet equalit̾. Nesciet.ii. quare faciat aliq̃ uł can̾̃ ul excitatioe. exibũs
recta. s nõ crit ĩ manu regula ad qua exigant᷑ cui credat recta ec̃ q̃
facit. Non ꝓmittet se talle ĩppetuũ ꝙ bonꝰ caũ ẽ ¶ deinde p̃stabiĩt ¬
tibi fortasse p̃cepta ut qd̾ oportet facias. non p̃stabuit ut queadm̃o
oportet. et si hac nõ p̾stant aduirtute nõ ꝑduciit. Faciet qd̾ opor¬
stre censu ꝯsumẽte. Quid tam dignũ censoria uota: Si quis
ut isti ganeones loquũt᷑ sibi hoe in genio suo p̾stet. & toties tamen
sext̾tio adiciales cene fiugalissimis uiris ꝯstiterũt. Eade ies sigule
dat᷑ turpis ẽ. si honori rep̾heusione effugit. Non ei iuxuria: sed
ĩpensa solempnis ẽ. Nullu ingentis forme. Quare aũt nõ pon¬
dus adicio. & aliquoꝵ gulla irrito quatuor pondo & semilibrez

Expanded text:
non faciet aequaliter: nesciet enim, quare faciat. Aliqua vel casu vel exercitatione exibunt non faciet aequaliter: nesciet enim, quare faciat. Aliqua vel casu vel exercitatione exibunt recta, sed non erit in manu regula, ad quam exigantur, cui credat recta esse, fecit. Non promittet se talem in perpetuum, qui bonus casu est. Deinde praestabunt tibi fortasse praecepta ut quod oportet faciat, non praestabunt ut quemadmodum oportet; si hoc non praestant, ad virtutem non perducunt. Faciet qstrem censum consumente ? Quid tam dignum censoria nota, si quis, ut isti ganeones loquuntur, sibi hoc et genio suo praestet ? Et deciens tamen sestertio aditiales cenae frugalissimis viris constiterunt. Eadem res, si gulae datur, turpis est; si honori, reprensionem effugit. Non enim luxuria, sed inpensa sollemnis est. Mullum ingentis formae—quare autem non pondus adicio et aliquorum gulam inrito ? quattuor pondo et selibram
Abbreviated transcription (Latin):
adiuuabit. nialisq opinionib extrahit is qui illis phye placita t̃¬
diderit. I Que ꝙ sint necessaria seculo uidras q̃dã insident nob
que nos ad alia pigios ad alia triuerarios facũt nec hec auda¬
cia repͥmi põt. nec illa ĩhertia suscitari. nisi cae̾ eoꝵ existinãt᷑
falsa admiratio ee falsa formido. hec nos qrͣ diu possidẽt dicas
tem auaritia retinebit. sciet pro prĩa pugnandu eẽ. dissua¬
debit timoi. sciet pro amicis desudandu ẽẽ ad extreniũ us
sudere s deliaie uetabunt. Sciet in uxore grauissimum
eẽ genus in uirie pellice. s illu libido ĩ ꝯtraria ĩp̃ĩgit. Nich
g pderit dare p̃cepta nisi pͥus amou̾is obstatã p̃ceptis. aione
magis ꝙ̃ prodetit arma ĩ aspectu posiusse ꝓpiusq admouisse
soluẽdus ẽ Putemꝰ aliquẽ face̾ qd̾ oportet nõ faciet assidue

Expanded text:
adiuvabit malisque opinionibus extrahet, qui illis philosophiae placita tradiuvabit malisque opinionibus extrahet, qui illis philosophiae placita tradiderit; quae quam sint necessaria, sic licet videas. Quaedam insident nobis, quae nos ad aha pigros, ad alia temerarios faciunt. Nec haec audacia reprimi potest nec illa inertia suscitari, nisi causae eorum eximuntur, falsa admiratio et falsa formido. Haec nos quamdiu possident, dicas tem avaritia retinebit. Sciet pro patria pugnandum esse, dissuadebit timor; sciet pro amicis desudandum esse ad extremum usque sudorem, sed deliciae vetabunt; sciet in uxore gravissimum esse genus iniuriae paelicem, sed illum libido in contraria inpinget. Nihil ergo proderit dare praecepta, nisi prius amoveris obstatura praeceptis, non magis quam proderit arma in conspectu posuisse propiusque admovissesolvendus est. Putemus aliquem facere, quod oportet; non faciet adsidue,
Abbreviated transcription (Latin):
quos uelis ad btã uita pduce̾ pͥma findamẽta iaciendast̾ et ĩ¬
seminanda uirt̾ cuiꝰ quadã suꝑstitione teneant᷑. Hanc amẽt cu
hac uiueͬ uellirit. sine hac nolint.YQuid gͦ nõ quidã sic̃ ĩstituti¬
ouc subtilli euaserũt probi maguosq ꝓfectꝰ assecuti sũt: dũ nudis
tm̃ p̃ceptis obsecunt Sateor s felix illi ingeniũ fuit & salutaria
in transitu rapuit. Nam ut dii inmortales nllã didice᷑ uirtutẽ
cu oĩ editi st̃. et ꝑs nature eoꝵ e bonos ce̾. Ita quida ex hoibus
egregia sortiti indolez in ea que tradi solent pueu̾t sme lõgo ma¬
gistio & houesta ꝯplexi sunt cu pͥmu audiere unde ista tã rapa¬
cia uirtutis ingenia ul ex se fertilia a illis aut hebetib & obtusis
ant mala ꝯsuetudine oblessis. diu rubigo aĩoꝵ efricanda ẽ Ce¬
teꝵ ut illos in bonũ pronos citiꝰ educit ad suma a hos ĩbeciliores

Expanded text:
quos velis ad beatam vitam perducere: prima fundamenta iacienda sunt et inquos velis ad beatam vitam perducere: prima fundamenta iacienda sunt et insinuanda virtus. Huius quadam superstitione teneantur; hanc ament; cum hac vivere velint, sine hac nolint. " Quid ergo ? Non quidam sine institutione subtili evaserunt probi magnosque profectus adsecuti sunt, dum nudis tantum praeceptis obsecuntur ? " Fateor, sed felix illis ingenium fuit et salutaria in transitu rapuit. Nam ut di inmortales nullam didicere virtutem cum omni editi et pars naturae eorum est bonos esse, ita quidam ex hominibus egregiam sortiti indolem in ea, quae tradi solent, perveniunt sine longo magisterio et honesta complexi sunt, cum primum audiere; unde ista tam rapacia virtutis ingenia vel ex se fertilia. Illis autem hebetibus et optusis aut mala consuetudine obsessis diu robigo animorum effricanda est. Ceterum, ut illos in bonum pronos citius educit ad summa, et hos inbecilliores
Abbreviated transcription (Latin):
obluuo ĩuasit. Nichil turrit ẽ cuiꝰ placet p̃ciui. homo sacia ues
hõi iam ꝑ luxũ et iocũ occidit & quẽ crudiri ad infrienda acci¬
piendaq uuluia nefax erat is iam nudus ĩ etmisq producit.
atisq specta culi et hoĩe mors ẽ. ¶ In hac gͦ moꝵ pũsitate
desider at solito uehenietius aliꝗd qd mala ĩuetata discutiat. de
detis agendu ẽ treuelet penit tissoꝵ tecepta ꝑsuasio. tis si
aduĩxerimꝰ p̃cepta ꝯsolationes & hortatioẽs potunt uale̾ ꝑ se in¬
efficaces sunt. Si uolumꝰ hiẽ obligatos malis quib iã tenẽt᷑ ab¬
ubere discant. quid bonũ quid malũ sit. sciãt oia p̃t̾ uirtutẽ mu¬
tare nomẽ mõ mala fieri modo bona. Quẽadniõ pͥmũ muilitie¬
tare nome mo mala fieri modo bona. Quẽadniõ yͥmũ nulitie¬
E
uiculu ẽ religio & singuloꝵ amor et diserendi nephar. Tuc̃ deinde
facile cet̾a extingunt᷑ mũdantꝰ quoq ĩ iusiuranidu adactis. Ita ĩ his

Expanded text:
sit. Nihil turpest, cuius placet pretium. Homo, sacra res homini, iam per lusum ac iocum occiditur et quem erudiri ad inferenda accipiendaque vulnera nefas erat, is iam nudus inermisque producitur satisque spectaculi ex homine mors est. In hac ergo morum perversitate desideratur sol penitus falsorum recepta persuasio. His si adiunxerimus praecepta, consolationes, adhortationes, poterunt valere; per se inefficaces sunt. Si volumus habere obligatos et malis, quibus iam tenentur, avellere, discant, quid malum, quid bonum sit. Sciant omnia praeter virtutem mutare nomen, modo mala fieri, modo bona. Quemadmodum primum militiodo bona. Quemadmodum primum militiae inculum est religio et signorum amor et deserendi nefas, tunc deinde facile cetera exiguntur mandanturque iusiurandum adactis, ita in iis,
Abbreviated transcription (Latin):
Uexrellit. Hec lacrime ꝑ ellisionẽ cadent uolentib nobis
Aie suit quib exitur damꝰ cum memoria eoꝵ quos amisiniꝰ
retractat᷑. Et in est quiddam dulce tustitie eu occiruits
li uelut in gandio ⁊elaxant᷑ his indulgemꝰ illii uincimur
ꝙ̃ fingunt. Eant sua sponte. Ire aut possunt placidis
atq cõpoĩtis. sepe salua sapientis aue̾te flieerũt. tãto tẽ¬
pamẽto ut illis nec humanitas nec dignitas deesset. lices
iqͣ uatiie obseꝗ granitate fuata. ł idi ego ĩ finic̃ suoru
Ueredos in quoꝵ ore amor eminebat a remota oi lugentiui¬
scena nichil erat insi quod ueris dabat᷑ affectibi. Est aliasa do¬

Expanded text:
isionem cadunt nolentibus nobis; aliae sunt, quibus exitum damus, cum memoria eorum, quos amisimus, retractatur. Et inest quiddam dulce tristitiae, cum occurruli velut in gaudio relaxantur. His indulgemus, illis vincimuquam fmguntur; eant sua sponte. Ire autem possunt placidis atque compositis. Saepe salva sapientis auctoritate fluxerunt tanto temperamento, ut illis nec humanitas nec dignitas deesset. Licet, inquam, naturae obsequi gravitate servata. Vidi ego in funere suorum verendos, in quorum ore amor eminebat remota omni lugentiucaena, nihil erat nisi quod veris dabatur adfectib
Abbreviated transcription (Latin):
oĩa nullas uidebis angustias in anis sane uarietas marmoꝵ
& ꝯcisura aquaꝵ ꝯcuniculis int̾ fluentuĩ & pauꝑis cella
e quicquid aluid luxuria non ꝯtenta decore simplici miscet
qd̾ dici solet domus recta ẽ. Padice mĩc qd̾ de ꝯpoitione nõ
ꝯstat . Q. uida illa uolũt cẽ ex horride compta. quidam¬

Expanded text:
omnia, nullas videbis angustias inanis. Desit sane varietas marmorum omnia, nullas videbis angustias inanis. Desit sane varietas marmorum et concisura aquarum cubiculis interfluentium et pauperis cella et quicquid aliud luxuria non contenta decore simplici miscet; quod dici solet, domus recta est. Adice nunc, quod de compositione non constat. Quidam illam volunt esse ex horrido compta
Abbreviated transcription (Latin):
& sine pturbatione non sine cursu tã ueniens illud plane fa¬
tetꝰ & p̾fert non ẽẽ tractata nec diu torta s ita ut ce̾ creda¬
iiis in mores ille u̾ba ꝯposuit & aĩs sc̾psit ista non auribus
¶Preterea ip̃o dicente non uacasset tibi ꝑtes ĩtueri. adeo te sũma
i apuiss & fere q̃ impetu placẽt muiꝰ p̾stant ad manꝰ rclata
F illud q multu ẽ pͥmo aspectu occulos occupasse & si atem¬
platio diligens ĩuentura ẽ quod arguat. Si me int̾ogas ma¬
iot ẽ ille qui iuditiũ abstulit ꝙͣ qui meruit e scio hũc tutore
eẽ. Scio audatiꝰ sibi de futuro promitte᷑. Oratio solicita pħnn
non decet. Ubi tm̃ erit fortis & ꝯstans rbi piculũ sui faciet
qui tunet u̾bis. Fabianus non erat negligẽs ĩ orͣoe s se¬
cutus. itaq nihil inuenies sordidũ. Ellecta u̾ba sũt non
captata. nec huiꝰ seculi more ꝯͣ naͣ sua port̃a & ĩ u̾sa splen¬
dida tñ ꝙriis sumãt᷑ de medio. Sensꝰ honestos & magnificos

Expanded text:
et sine perturbatione, non sine cursu tamen veniens. Illud plane fatetur et praefert, non esse tractatam nec diu tortam. Sed ita, ut vis, esse credamus; mores ille, non verba conposuit et animis scripsit ista, non auribus. Praeterea ipso dicente non vacasset tibi partes intueri, adeo te summa rapuisset; et fere quae inpetu placent, minus praestant ad manum relata. Sed illud quoque multum est primo aspectu oculos occupasse, etiam si contemplatio diligens inventura est quod arguat. Si me interrogas, maior ille est, qui iudicium abstulit quam qui meruit; et scio hunc tutiorem esse, scio audacius sibi de futuro promittere. Oratio sollicita philosophum non decet; ubi tandem erit fortis et constans, ubi periculum sui faciet, qui timet verbis ? Fabianus non erat neglegens in oratione, sed securus. Itaque nihil invenies sordidum: electa verba sunt, non captata nec huius saeculi more contra naturam suam posita et inversa, splendida tamen, quamvis sumantur e medio. Sensus honestos et magnificos
Abbreviated transcription (Latin):
agendisuiꝰ/.Hanc forsitã &̃̾ sine admoitione dabit sibi ip̃a
sapia q̃ ia eo ꝑduxit auĩ ut molu neq̃at nisi in rectu. Imbe¬
hoc facies. Pret̾ea sicepectat tpũs ꝙ ꝑ se sciat quid optiniũ ftũ
sit itrm errabit & cerando impediet᷑ quominꝰ ad illud pueniat
quo possit eẽ ꝯtent̾.Regi gͦ deb donec incipit posse regete. Puci̾¬
&̾ ad p̃scuptura discuit digiti illoꝵ tenẽt & alieua manũ ꝑ lrãꝵ
limlaca duꝯtur. denide initari ubeut̾ ꝓpoita & ad illa reformare cyro¬
graphu.sic au̾is nost̾ du erudit᷑ ad p̾scriptu uiuat. Hec sũt per
an ad faciendu sapiente solla sufficiat. Nuie q̃stioui suũ die
profertꝰ Nocent qui optant uocent qui execrantꝰ. Nam &e hor
ĩp̾catio falsos nobis metꝰ inẜit & illoꝵ arnor male docet bũ optã¬
do. Mittit ei nos ad longinqua bona & in cͥta & errantia. cum
possimꝰ felicitate domi promereri. Non l inq ne recta uia tia¬

Expanded text:
agendis via. Hanc forsitan etiam sine admonitione dabit sibi ipsa sapientia, quae iam eo perduxit animum, ut moveri nequeat nisi in rectum. Inbehoc facies. Praeterea si expectat tempus, quo per se sciat quid optimum factu sit, interim errabit et errando inpedietur, quo minus ad illud perveniat, quo possit se esse contentus. Regi ergo debet, dum incipit posse se regere. Pueri ad praescriptum discunt. Digiti illorum tenentur et aliena manu per litterarum simulacra ducuntur, deinde imitari iubentur proposita et ad illa reformare chirographum. Sic animus noster dum eruditur ad praescriptum, iuvatur. Haec sunt, per an ad faciendum sapientem sola sufficiat. Huic quaestioni suum diem perfertur; nocent qui optant, nocent qui execrantur. Nam et horum inprecatio falsos nobis metus inserit et illorum amor male docet bene optando. Mittit enim nos ad longinqua bona et incerta et errantia, cum possimus felicitatem domo promere. Non licet, inquam, ire recta via. Tra
Abbreviated transcription (Latin):
excedere quẽ ex illis ꝑcepimꝰ. hrẽ cripit. hiũisso nũq pĩgra¬
tus ẽ qui cii amiserit pro accepto nichil deb Rem nobis eri¬
pit cau̾s usu fructuzq aput nos relinquit quẽ nos imꝗtate
sideri ꝑdidimꝰ. ¶ Dii tibi ex istis q̃ t̾ribilia uidentꝰ. nichił estt s̃¬
ĩuictu Siugula uitere iam multi iguẽ mucius. rucẽ re¬
gulus. uenenũ sociates. exiliũ rutilius niorce ferio adacta
cato. Et nos rincamis aliquid. riusus ista que ut spetiosa.
deifolitue trabũt uulgus a multis e sepe ꝯtemipta st. gibricius
diuitias impator reiecit censor notauit. tubero pauptate
& se dignar ⁊ capitolio iudicauit. aĩ fictilib in publica ceua
usus oudit debere his hoĩe ce̾ ꝯtentu quib dii&̃ uterentur.¬
laticlauiu diuo tullio dante non recepit intelligebat ci quod
dari possi/ e cupi posso i Nos quoq aliqnid e ip̃i faciams auiniose ꝑ
simi int̾ exempla. Quare deficim: quare despani. quicꝗd ficri

Expanded text:
ur, quem ex illis percepimus. Habere eripitur, habuisse numquam. Peringratus est, qui cum amisit, pro accepto nihil debet. Rem nobis eripit casus, usum fructumque apud nos relinquit, quem nos iniquitate desiderii perdidimus. Dic tibi: " Ex istis, quae terribilia videntur, nihil est invictum. Singula vicere iam multi: ignem Mucius, crucem Regulus, venenum Socrates, exilium Rutilius, mortem ferro adactam Cato; et nosvincamus aliquid." Rursus ista, quae ut speciosa et felicia trahunt vulgum, a multis et saepe contempta sunt. Fabricius divitias imperator reiecit, censor notavit. Tubero paupertatem et se dignam et Capitolio iudicavit, cum fictilibus in publica cena usus ostendit debere iis hominem esse contentum, quibus di etiamnulatum clavum divo Iulio dante non recepit. Intellegebat enim quod dari posset, et eripi posse. Nos quoque aliquid et ipsi faciamus animose; simus inter exempla. Quare defecimus ? Quare desperantes ? Quicquid fieri
Abbreviated transcription (Latin):
Quid faciendui sit afatiente discendu ẽ. ad huc argumẽtis
actũ ẽ an posset aliꝗs dolori resistẽ an mors quoq admota aĩos¬
submitẽt. quid opꝰ ẽ u̾bis. In ⁊em pute eamꝰ. nec mors illũ ꝯtra
nec spe mortis patient̾ dolet nec tedio doloris libent̾ moritut
hũc fert. illa expectat. Hale.
Pistolam quã scripsi marillo cũ filiũ ꝓuulũ amisisset ⁊ dicẽt᷑
molit̾ ferre misi tibi. In quã non sum solitum moce secut.
nec pu̾taui lenit̾ illũ debe̾ tractari cu oburgatioe eẽt. q solatio
dignior. ꝓ afflicto eĩ & magnũ uulnꝰ male ferenti paulisper cedẽdũ
e. Ex satiet se aut certe primũ impetu effidat. Ni qui lugere
sumpsunt ꝓtriꝰ castigent᷑ & discant quasda &̃ lacrimaꝵ ĩ eptias eẽ
Solatia expectas ꝯuicia accipe. tam molit̾ tu fers mortẽ filii quid
faces si amicu ꝑdidisses: decessit filius in c̾ta spe ꝓiulus pusilũ
tprs parit cãs doloris Conqrimꝰ & de fortuna &̃ inique queri

Expanded text:
Quid faciendum sit, a faciente discendum est. Adhuc argumentis actum est, an posset aliqui dolori resistere, an mors magnos quoummittere. Quid opus est verbis ? In rem praesentem eamus: nec mors illum contra nec spe mortis patienter dolet nec taedio doloris libentur moritur; hunc fert, illam expectat. VALE. pistulam, quam scripsi Marullo, cum filium parvulum amisisset et diceretur molliter ferre, misi tibi, in qua non sum solitum morem secutus nec putavi leniter illum debere tractari, cum obiurgatione esset quam solacio dignior. Adflicto enim et magnum vulnus male fcrenti paulisper cedendum est; exsatiet se aut certe primum impetum effundat; hi, qui sibi lugere sumpserunt, protinus castigentur et discant quasdam etiam lacrimarum ineptias esse. " Solacia expectas ? Convicia accipe. Molliter tu fers mortem filii; quid faceres, si amicum perdidisses ? Decessit filius incertae spei, parvulus; pusillum temporis periit. Causas doloris conquirimus et de fortuna etiam inique queri
Abbreviated transcription (Latin):
ad senectuitẽ. unde uisu ẽ dimitit Feteꝵ frequent̾ de Illo loquẽ
⁊ memoriã eiꝰ quãtũ potes celebra. que ad tesepi reu̾tetur
tate audieras sepi repete potuisse illũ ĩ plere sies tuas quaspas¬
na mẽte ꝯceꝑas audact̾ affremo oblinisci quide suort ac menio¬
nar tu corporib efferre & effusissime fiere meminsin ꝓ qar

Expanded text:
ad senectutem; unde visum est, dimittit. Ceterum frequenter de illo loquere et memoriam eius, quantum potes, celebra. Quae ad te saepius revertetur, tate audieras, saepius repete; potuisse illum implere spes tuas, quas paterna mente conceperas, audacter adfirma. Oblivisci quidem suorum ac memoriam cum corporibus efferre et effus
Abbreviated transcription (Latin):
humana iactãt᷑ sibi uni fortuitoꝵ ꝯstantiã spondet ¶Egregie
itaq iidet᷑ michi metrodorus dixisse in epla in qua sororem
amiso optie in dolis filio aloquit᷑. Mortale ẽ om̃ mortali
bonii. Dehis loquit᷑ boni ad que ꝯcirrit᷑. Ilã ueꝵ illud¬

Expanded text:
humana iactantur, sibi uni fortuitorum constantiam spondet. Egregie humana iactantur, sibi uni fortuitorum constantiam spondet. Egregie itaque videtur mihi Metrodorus dixisse in ea epistula, qua sororem amisso optimae indolis filio adloquitur: " mortale est omne mortalium bonum." De his loquitur bonis, ad quae concurrit