comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
fieri Dentes illi tum maxĩe cadũt. Debeo hoc sub urbano
illã et ameniꝰ pleua ẽ noluptas: si illa scias uti. Gratissima
poma sunt cu fuguit. Pueritie maxius in exitu decor est.
uoluptates ht̃ in fine sui differtꝰ. Ioꝯdissima ẽ etas deuexa
iam nõ tr̃i p̃ceps et illã quoq in extrema regula stãte ludico
hẽre suas uoluptates. aut hoc ip̃m suscedit ĩ locũ uoluptatũ nullis
egere. ꝙͣ dulce ẽ cupiditates fatigasse ac zelinquisse I. Molestu ꝓpͥ¬
ẽ inquis morte añ occulos hor̃e. Primũ ista tã seni añ occulos deb
eẽ ꝙr uuieni. Non cĩ citamur excessu. Deinde nemo tam senes ẽ
ut improbe unũ diem speret. Unus aut dies gradus est uite. Tota¬
etas partid ꝯstat. et orbes ht cirꝯductos maiores minorib. Est
aliꝗs qui onĩes amplectat & cingat. Hoc ꝑtinet a natali ad diẽ

Expanded text:
fieri; dentes illi cum maxime cadunt." Debeo hoc suburbano fieri; dentes illi cum maxime cadunt." Debeo hoc suburbano illam et amemus; plena est voluptatis, si illa scias uti. Gratissima sunt poma, cum fugiunt; pueritiae maximus in exitu decor est; oluptas habet, in finem sui differt. Iucundissima est aetas devexa iam, non tamen praeceps. Et illam quoque in extrema tegula stantem iudico habere suas voluptates. Aut hoc ipsum succedit in locum voluptatum, nullis egere. Quam dulce est cupiditates fatigasse ac reliquisse ! " Molestum est," inquis, " mortem ante oculos habere." Primum ista tam seni ante oculos debet esse quam iuveni. Non enim citamur ex censu. Deinde nemo tam senex est, ut inprobe unum diem speret. Unus autem dies gradus vitae est. Tota aetas partibus constat et orbes habet circumductos maiores minoribus. Est aliquis, qui omnis conplectatur et cingat; hic pertinet a natali ad diem
Abbreviated transcription (Latin):
oĩa se facẽ. sed uilla uet̾e eẽ. Hec uila int̾ manꝰ meas cre¬
uit. Quid michi futuꝵ ẽ. Si tam putrida st̾ etatis mee saxa
Iiatus illi proxĩa oetaxione stomacandi aripui. Aparet inqͣ
has platanos negligi. nullas hũt frondes. ꝙ nodose st̾. et retor¬
ti rami. qͣr tristes a squalidi trunci. Hoc non accidet᷑. si quis
c̾cũ foderet si irugaret. Iurat ꝑ geniu nieũ se oĩa facẽ et in milla
re cessare sua curã sed illas uetulas ee̾. Qͥd int̾ nos sit ego illas
posuerã ego illaꝵ pͥmũ uideram folui. Conu̾sus ad ianuã. quis
imqͣ ẽ iste decrepitus et mĩto ad hostiũ admotus foras ci spectat
unde iste natꝰ est. ꝗd te delectauit alienũ mortuũ toleͣ At ille
non cognoscis me inquit. Ego sum felicio. Cui solebas sigillaria
afferre. Ego sum phisici uilici filius deliciolũ tuũ profccto inqͣ
iste delirat. Uetulus aẽ deliciolu meũ factus ẽ.Prorsus pot

Expanded text:
omnia se facere, sed villam veterem esse. Haec villa inter manus meas crevit; quid mihi futurum est, si tam putria sunt aetatis meae saxa ? Iratus illi proximam occasionem stomachandi arripio. " Apparet," inquam, " has platanos neglegi; nullas habent frondes. Quam nodosi sunt et retorridi rami, quam tristes et squalidi trunci! Hoc non accideret, si quis has circumfoderet, si inrigaret." Iurat per genium meum se omnia facere, in nulla re cessare curam suam, sed illas vetulas esse. Quod intra nos sit, ego illas posueram, ego illarum primum videram folium. Conversus ad ianuam " Quis est iste ? " inquam, " iste decrepitus et merito ad ostium admotus? Foras enim spectat. Unde istunc nactus es ? Quid te delectavit alienum mortuum tollere ? " At ille "Non cognoscis me ?" inquit. " Ego sum Felicio, cui solebas sigillaria adferre. Ego sum Philositi vilici filius, deliciolum tuum." "Perfecte," inquam, "iste delirat. Pupulus etiam delicium meum factus est ? Prorsus potest
Abbreviated transcription (Latin):
maxia ambitioẽ ad pegrinatioes ad negotianidũ parẽt. Cid
ẽ aut̃ turpiꝰ qr seues uiue̾ incipies. Adicere auctorẽ huic uoci:
nisi eet secretior nec int̾ uulgata epicuri dicta que mͥ ⁊ lauda
huiꝰ gerẽ tutelã. non nego indulgendĩ illi. ẜiuendu
nego. Multis ci ẜuiet qui corpori ẜuit. qui pro illo nimi¬
um cimet. qui ad illud oĩa refert. Sic gerẽ nos debemꝰ.¬

Expanded text:
maxime ad ambitionem, ad peregrinationes, ad negotiandum parent. Quid maxime ad ambitionem, ad peregrinationes, ad negotiandum parent. Quid est autem turpius quam senex vivere incipiens ? Non adicerem auctorem huic voci, nisi esset secretior nec inter vulgata Epicuri dicta, quae mihi et lhuius gerere tutelam. Non nego indulgendum illi; serviendum nego. Multis enim serviet, qui corpori servit, qui pro illo nimium timet, qui ad illud omnia refert. Sic gerere nos debem
Abbreviated transcription (Latin):
det me sic tecũ loqui & tã leuib te remediis refocilare. Aliꝰ dicat
fortasse non ueiet. tu dic. Eͥd porro si ueiet. uidebimꝰ utrũ uĩcat.
fortasse pro me ueit & mors ista uitã honestabit. Cicuta magͣ
socrate ꝯfecit. Catoni gladiu asẜtore libertas extorque ⁊ magͣ
ꝑter detrax̾is glic. Nimiũ diu te cohortor cu tibi ad monitiõe ma¬
gis ꝙͣ exhortatioe opꝰ sit. Non indiu̾su te anaͣ tua ducimꝰ. ⁊ latꝰ
es ad ista que diciniꝰ. Eo magis bonũ tuũ auge & exorna ¶S 3 ꝑs¬
iã finez epłe facia si illũ signũ suii ĩ presere. idest aliquã magͥ¬
ficam uoce ꝑferenda ad te mandau̾o. Ent̾ ceta mala hoc qͦs habi
stultitia. semꝑ incipit uineͣ. Conscidera quid uox ista significet
lucili uiroꝵ optime. et inteliges q feda sit hõiui leuitas cotti¬
die noua uite fũdanic̃ta ponentiũ nouas spes ctiã ĩexiti ĩ cho¬
antiu. Ciraspice tecu singulos tibi occurrẽt senes. qui se cũ

Expanded text:
iis focillare. Alius dicat: " Fortasse non veniet." Tu dic: "Quid porro, si veniet? Videbimus uter vincat. Fortasse pro me venit, et mors ista vitam honestabit." Cicuta magnum Socratem fecit. Catoni gladium adsertorem libertatis extorque; magnam partem detraxeris gloriae. Nimium diu te cohortor, cum tibi admonitione magis quam exhortatione opus sit. Non in diversum te a natura tua ducimus; natus es ad ista, quae dicimus. Eo magis bonum tuum auge et exorna. Sed iam finem epistulae faciam, si illi signum suum inpressero, id est aliquam magnificam vocem perferendam ad te mandavero. " Inter cetera mala hoc quoque habet stultitia: semper incipit vivere." Considera quid vox ista significet, Lucili virorum optime, et intelleges, quam foeda sit hominum levitas cotidie nova vitae fundamenta ponentium, novas spes etiam in exitu inchoantium. Circumspice tecum singulos; occurrent tibi senes, qui se cum
Abbreviated transcription (Latin):
p̃parato locutus ẽ. sed subito dep̾hensus. ibi se coligebãt u̾ecõ¬
dia bonũ ĩ adolescente signũ uix potuit excute̾: adeo illi ex al¬
to suffussus est ⁊ iibor ¶Hic illu quãtu suspicor etiã cu se
firmau̾it et ex oĩb uitiis exuerit sapiente quoq sequet̾. ulła
ci sapĩa uãlia corporis aut aĩ uitia ponũt᷑. Quicqd̾ infixũ et
ingeniũ ẽ lenit̾ arte non uincit᷑. quibda ctia ꝯstantissis ĩ aspec¬
tu ppli sudor erupit. nõ alit̾ qͣr fatigatis et ertuãtib solet. ꝗ¬
busdam trenuĩt genua dicturis. quoꝵdam dentes colidunt᷑. lin¬
gua titubat. labia ꝯcurrũt. Hec nec disciplĩa nec usus umiq̃
excutit. s natura iu suã ex̾cet. et illos uicio sui et ⁊ obustissiõs
admouet. Int̾ hoc ctiã cẽ ⁊ ubore scio qui grauissis qͦ iuris subitꝰ

Expanded text:
praeparato locutus est, sed subito deprehensus. Ubi se colligebat, verecunpraeparato locutus est, sed subito deprehensus. Ubi se colligebat, verecundiam, bonum in adulescente signum, vix potuit excutere; adeo illi ex alto suffusus est rubor. Hic illum, quantum suspicor, etiam cum se confirmaverit et omnibus vitiis exuerit, sapientem quoque sequetur. Nulla enim sapientia naturalia corporis vitia ponuntur. Quicquid infixum et ingenitum est, lenitur arte, non vincitur. Quibusdam etiam constantissimis in conspectu populi sudor erumpit, non aliter quam fatigatis et aestuantibus solet, quibusdam tremunt genua dicturis, quorundam dentes colliduntur, lingua titubat, labra concurrunt. Haec nec disciplina nec usus umquam excutit, sed natura vim suam exercet et illo vitio sui etiam robustissimos admonet. Inter haec
Abbreviated transcription (Latin):
tuoꝵ ueteꝵ. licet gr̃ar diis facias alia de integro suscipe. Ro¬
ga bonã mẽtez. bona ualitudinez ãi deinde tui corporis. Quid¬
ni tu ista uota sepe facias. audacter deu roga. nihil illũ de
alieno ⁊ ogaturus es ¶Et ut more meo cu aliquo munuscu¬
lo epłam mitta. uerũ ẽ qd̾ apud atenodoꝵ ĩueni. Tũe scito
te ce̾ om̃ib cupiditatib solutũ cur eo ꝑuen̾is ut inhileu
roges inisi qd̃ etiã ⁊ ogare possis pallã. Nũc cĩ ꝙͣta denic̃tia
hoiur ẽ t̾pissima uota diis ĩsusurrãt. Si quis admou̾it au¬
iem ꝯticescũt et quod scire hoĩc nolũt deo narãt. inde gͦ ne
hoc pͥcipi salubriter possit. sic uiue cu hoĩb taꝵ ꝙ deus uideat
sie loqͥre cuz deo tãqͣ hoĩes audiant. uale
Ocutus ẽ metũ aĩcus tuus bone indolis in quo quã¬
pͥmus õndit. dedit nobis gustu ad quẽ respondebit. nõ cĩ ex

Expanded text:
tuorum veterum licet dis gratiam facias, alia de integro suscipe; rotuorum veterum licet dis gratiam facias, alia de integro suscipe; roga bonam mentem, bonam valitudinem animi, deinde tunc corporis. Quidni tu ista vota saepe facias ? Audacter deum roga; nihil illum de alieno rogaturus es. Sed ut more meo cum aliquo munusculo epistulam mittam, verum est, quod apud Athenodorum inveni: " Tunc scito esse te omnibus cupiditatibus solutum, cum eo perveneris, ut nihil deum roges, nisi quod rogare possis palam." Nunc enim quanta dementia est hominum ! Turpissima vota dis insusurrant; si quis admoverit aurem, conticescent. Et quod scire hominem nolunt, deo narrant. Vide ergo, ne hoc praecipi salubriter possit: sic vive eum hominibus, tamquam deus videat; sic loquere cum deo, tamquam homines audiant. VALEocutus est mecum amicus tuus bonae indolis, in quo quanprimus ostendit. Dedit nobis gustum, ad quem respondebit. Non enim ex
Abbreviated transcription (Latin):
uratꝰ. Nemo ẽ ex ĩprudentib qui ⁊elinqui sibi debeat᷑. Tũc
mala ꝯscilia agitant. Tue aut aliis aut sibi ipĩs futura
ꝑicula struũt. Tue cupiditates imꝓbas ordinãt. Tu̾e ꝗcꝗd
aut metu. aut pudore celabas auĩs exponit. Tũc audatiam
acuit. libidine itritat ⁊ raꝯdiã ĩstigat. demũq qd̾ unũ
solitudo ht̃ comodu nichil ulli comitte̾ non time̾ indicem.
perit in stulto. ip̃e se proditsbide itaq ꝗd de te suem. ymo quid
spondeam michi. Spẽs cĩ incerti boni nomẽ ẽ. non inuenio
cu quo te maliz eẽ ꝙͣ tecu. Repeto memoria q magno aĩo
quedam u̾ba proceris. quanti roboris plena. Eratulatꝰ sum
protinꝰ mͥ & dixi nõ asumis labris ista uenerũt hñt he uoces
fondamẽtu. iste homo nõ ẽ ex plurimis unus. ad salutẽ spec¬
tat I sic loquẽ sic uiue uide ne te ulla res deprimat. notoꝵ

Expanded text:
utatur. Nemo est ex inprudentibus, qui relinqui sibi debeat; tunc utatur. Nemo est ex inprudentibus, qui relinqui sibi debeat; tunc mala consilia agitant, tunc aut aliis aut ipsis futura pericula struunt; tunc cupiditates improbas ordinant; tunc quicquid aut metu aut pudore celabat, animus exponit, tunc audaciam acuit, libidinem inritat, iracundiam instigat. Denique quod unum solitudo habet commodum, nihil ulli committere, non timere indicem, perit stulto; ipse se prodit. Vide itaque, quid de te sperem, immo quid spondeam mihi, spes enim incerti boni nomen est: non invenio, cum quo te malim esse quam tecum. Repeto memoria, quam magno animo quaedam verba proieceris, quanti roboris plena. Gratulatus sum protinus mihi et dixi: " Non a summis labris ista venerunt, habent hae voces fundamentum. Iste homo non est unus e populo, ad salutem spectat." Sic loquere, sic vive; vide ne te ulla res deprimat. Votorum
Abbreviated transcription (Latin):
mõdo. ut scias aũt hos sensus eẽ com̃es. Natura sil dictante
putat. Quid ei reffert qualis status tuus sit: si tibi ui¬
detur malus. Quid eigo inquis si btiñ se dix̾it. ilie t̾ꝑitꝰ
diues et illo multoꝵ dñs. s pluri ẜiis. btũs sua sũtia.¬
Non quid dicat sed quid sentiat zefert. Nlec ꝗd uno
die sentiat. s quid assidue. non c̾ aut ꝙ uercaris. ue
ad indignũ res tanta ꝑucĩat. iisi sapienti sua non pla¬
cent. Omĩs stultitia laborat fastidio sui.
paucitate fuge etiã unũ. Non hẽo cũ quo te coĩca¬
tu uellim. Et uide quod iuditiũ meũ hẽo. Audeo tibi ciedere.
Cratos ut auit huiꝰ ipius stilboĩs auditor cuiꝰ meitionẽ pͥore ⁊p¬
epła feci cu uidisset adolescentulũ setreto ambulate. Int̾oga¬
uit quid illic solus facet᷑. Mecu inquit loquor. Cui crates ca¬
ue inquit rogo et dilligent̾ attende ne cu hoiẽ malo loqua¬
tis. lugente timenteq custodire soleniꝰ. ne solitudine male

Expanded text:
mundo.'' Ut scias autem hos sensus esse communes, natura scilicet dictante, putat. Quid enim refert, qualis status tuus sit, si tibi videtur malus? " Quid ergo?" inquis. "Si beatum se dixerit ille turpiter dives et ille multorum dominus sed plurium servus, beatus sua sentNon quid dicat, sed quid sentiat, refert, nec quid uno die sentiat, sed quid adsidue. Non est autem quod verearis, ne ad indignum res tanta perveniat; nisi sapienti sua non placent. Omnis stultitia laborat fastidio sui. paucitatem, fuge etiam unum. Non habeo, cum quo te communicatum velim. Et vide, quod iudicium meum habeas: audeo te tibi credere. Crates, ut aiunt, huius ipsius Stilbonis auditor, cuius mentionem priore epistula feci, cum vidisset adulescentulum secreto ambulantem, interrogavit, quid illic solus faceret ? " Mecum," inquit, " loquor." Cui Crates " Cave," inquit, " rogo, et diligenter adtende; cum homine malo loqueris." Lugentem timentemque custodire solemus, ne solitudine male
Abbreviated transcription (Latin):
tũ tradidisti te. sed subsillusti et acrior ꝯstitisti. M ultum .n.
adiecit sibi ip̃i u̾ͥtus lacessita ¶Taniẽ si tibi uidet᷑ accipe ame
auxilia quib inuirre te possis. Plura st̾ lucilli q̃ nos terrẽt᷑
ꝙ q̃ p̃mũt. & sepiꝰ opinione qͣr ⁊e laboraniꝰ. Non loquor tecũ¬
stoyca lingua s hac submissiore orta. Nos eĩz dicimꝰ oĩa ista q̃
gemitus mugitusq expͥmiit leuia eẽ & ꝯtempnenda. Omittamꝰ
hec magna uba. s dii boni u̾a. Illud tibi p̾cipio ne sis mis an̾
tp̃s cũ illa q̃ nelut iminentia expauisti. forte uiq uentura
sint certe nũꝙͣ uenerũt. Quedam eigo magis torquet qͣr de¬
bent. Quedã añ torqͥnt qr debent. Quedã torqͥnt cũ oĩo nõ¬

Expanded text:
tamen tradidisti te, sed subsiluisti et acrior constitisti. Multum enim tamen tradidisti te, sed subsiluisti et acrior constitisti. Multum enim adicit sibi virtus lacessita; tamen si tibi videtur, accipe a me auxilia, quibus munire te possis. Plura sunt, Lucili, quae nos terrent, quam quae premunt, et saepius opinione quam re laboramus. Non loquor tecuStoica lingua, sed hac submissiore. Nos enim dicimus omnia ista, quae gemitus mugitusque exprimunt, levia esse et contemnenda; omittamus haec magna verba, sed, di boni, vera. Illud tibi praecipio, ne sis miser ante tempus, cum illa, quae velut imminentia expavisti, fortasse numquam ventura sint, certe non venerint. Quaedam ergo nos magis torquent quam debent; quaeda
Abbreviated transcription (Latin):
grãs. ꝙ nemo ĩ uita teueri po̾t caltare ip̃as necessitates l.
Epicurrꝰ inquis dixit. Quid tibi cu alieno. qd̾ uerũ ẽ meũ
est. Persen̾abo epicurrũ tibi iũgere ut isti qui in u̾ba iurãt
tc p̃ceptis salutarib & dura bincentib satis adu̾sis
fortunã placebas tibi. & multo magis postq cũ illa manu
ꝯẜ iusti uiresq oxptus es tuas. que nũqͣ certa dare sui fidu¬
ciam possũt. nisi cu multe dificultates hĩc & illie appuerit.
Aliqn̾ u̾o & propius accesẜint. Sic u̾us ille aiꝰ in alienũ nõ
gillatus ẽ. Ille qui sanguino suuĩ fudit cuiꝰ dentes cepue¬
riit sub pugno ille qui supplantatꝰ adu̾sariũ toto tullit cor.¬
pore Nec ꝓiecit aũiz proicetꝰ. qui quotiens cecidit contuma¬
tior ⁊ esurexit. cu magna spe descendit ad pugnã. Ergo ut
similitudiẽ istar proscquar sepe iam fortuna supͣ te fuit. nec

Expanded text:
gratias, quod nemo in vita teneri potest. Calcare ipsas necessitates licet. gratias, quod nemo in vita teneri potest. Calcare ipsas necessitates licet. " Epicurus," inquis, "dixit. Quid tibi cum alieno ?" Quod verum est, meum est. Perseverabo Epicurum tibi ingerere, ut isti, qui in verba iurant, te praeceptis salutaribus et dura vincentibus, satis adversus fortunam placebas tibi, et multo magis, postquam cum illa manum conseruisti viresque expertus es tuas, quae numquam certam dare fiduciam sui possunt, nisi cum multae difficultates hinc et illinc apparuerunt, agillatus est. Ille qui sanguinem suum vidit, cujus dentes crepuerunt sub pugno; ille qui supplantatus adversarium toto tulit corpore, nec projecit animum projectus; qui quoties cecidit, contumacior resurrexit, cum magna spe descendit ad pugnam. similitudinem istam prosequar, saepe iam fortuna supra te fuit, nec
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ dies om̃is tanqr cogat agmien & ꝯsumae atq expleat uita. Pa¬
auius qui firiã nsu suã fecit. cu uino & ilł fuerib epulis¬
se sepelisset. quas sibi penttau̾at. sic in cubiculũ ferebat a cena
Nullo non se die extuliit. Hoc quod ille ex mala ꝯscia faciebat.
nos ex bona faciamꝰ. & in sompnũ ituti leti hilaresq dicamus.
uixi & quẽ dederat cursu fortima pegi. Crastinu si adieceit deꝰ
leti recipiamꝰ. Ille beatissimꝰ ẽ & securꝰ sui possessor. qui crasti¬
nu sine solicitudiẽ cepectat. Quisquis dixit uixi. cortidie
ad luciũ surgit ¶ S iã debeo epla indude̾. sic inquis sie ullo  ps¬
ad me peculio ueniet. Noli time᷑. Aliquid secu fort. Quare
aliquid dixi. multu. Caud cis hac uoce p̾clari quã illi
trado ad te ꝑferendam. Malu ẽ in necessitate uiue̾. s ĩ neces¬
sitate uiue̾ nulla necessitas ẽ. Quid ni nuilla sit. patẽt
undiq ad libertatẽ uie multe breues & faciles agamꝰ deo

Expanded text:
Pacuvius, qui Syriam usu suam fecit, cum vino et illis funebribus epulis sibi parentaverat, sic in cubiculum ferebatur a cena, ωται. Nullo non se die extulit. Hoc, quod ille ex mala conscientia faciebat, nos ex bona faciamus et in somnum ituri laeti hilaresque dicamus: Vixi et quem dederat cursum fortuna, peregi. Crastinum si adiecerit deus, laeti recipiamus. Ille beatissimus est et securus sui possessor, qui crastinum sine sollicitudine expectat. Quisquis dixit " vixi," cotidie ad lucrum surgit. Sed iam debeo epistulam includere. " Sic," inquis, "sine ullo ad me peculio veniet?" Noli timere; aliquid secum fert. Quare aliquid dixi ? Multum. Quid enim hac voce praeclarius, quam illi trado ad te perferendam ? " Malum est in necessitate vivere; sed in necessitate vivere necessitas nulla est." Quidni nulla sit ? Patent undique ad libertatem viae multae breves, faciles. Agamus deo
Abbreviated transcription (Latin):
mittut. figũt in t̾ram occulos & depͥmũt. tuborẽ sibi exprime
non possut. nec ꝓhibetꝰ hic nec aducit. nihil adu̾sus hec sapia
ꝓmittit nihil proficit sui uiris st̃ ĩuissa ueniũt in iussadis¬
cedut ¶lam dausula epła poscit. Accipe equida & utilez ac ¬
salutarez quã to affigere aĩo uolo. aliquis bonus ure nobis
eligendus ẽ. ac semꝑ añ occullos hñdus ut sic tãq illo spec¬
tante uiuamꝰ. et oia tãq illo uidente faciamꝰ. Hec mi lu¬
cilli epicurus p̃cepit. custode & podagogu dedit nobis nec
in merito magna ꝑs peccatoꝵ tollit᷑ si peccatori testis as
cito erit u̾eꝯdus. Elige itaq catone s si hic tibi uidet̾ minis¬
rigidus. elige ⁊emisioris ai uiꝵ leliũ elige eiĩ cuiꝰ & uita tibi

Expanded text:
mittunt, figunt in terram oculos et deprimunt. Ruborem sibi exprimere mittunt, figunt in terram oculos et deprimunt. Ruborem sibi exprimere non possunt; nec prohibetur hic nec adducitur. Nihil adversus haec sapientia promittit, nihil proficit; sui iuris sunt, iniussa veniunt, iniussa discedunt. Iam clausulam epistula poscit. Accipe, et quidem utilem ac salutarem, quam te affigere animo volo: "Aliquis vir bonus nobis diligendus est ac semper ante oculos habendus, ut sic tamquam illo spectante vivamus et omnia tamquam illo vidente faciamus." Hoc, mi Lucili, Epicurus praecepit. Custodem nobis et paedagogum dedit, nec immerito. Magna pars peccatorum tollitur, si pecito erit verigidus, elige remissioris animi virum Laelium. Elige eum, cuius tibi
Abbreviated transcription (Latin):
magis ꝙͣ cum eribuerit timendi siit. quasi &ẽ uerecõdiã effum¬
deut. Silla tũc erat uiolentissimꝰ cũ faciẽ eus sangius ĩuaẜat.
nichil erat molius ore põpei. nũq nõ corã płib erubuit. utiq¬
et ĩ contionib fabiarũ cu insenatu testis ee̾t inductꝰ erubu¬
isse meĩm. et ħillũ mire pudor decuit. Non accessit hoc ĩfirmi¬
tate mentis s anouitate zei.q̃. in ex̾citatos &̃ sinõ ꝯcirtit con
mouet naturali ĩ hoc facilitate corporis ꝓnos. nã ut quidã
boni sangnis st̾ ita quider incitati et mobilis & cito ĩ os pro¬
deuntis. Hoc ut dixi milla sapĩa abigit alioꝗu heret ⁊crum
nã sub impio suo si oĩa erradẽt᷑ uitia. queꝯq atribuit ꝯdicio
nascendi et corporis temꝑatura. cu multũ se diuq aũis ꝯpo¬
suerit herebũt. nihil hoꝵ uitari pot non magis qͣr arcesiri. ar¬
tifices senici qui imitant uecondia. deicuit eĩ uultu u̾ba sub¬

Expanded text:
quasi omnem verecundiam effuderint. Sulla tunc erat violentissimus, cum faciem eius sanguis invaserat. Nihil erat mollius ore Pompei; numquam non coram pluribus rubuit, utique in contionibus. Fabianum, cum in senatum testis esset inductus, erubuisse memini, et hic illum mire pudor decuit. Non accidit hoc ab infirmitate mentis, sed a novitate rei, quae inexercitatos, etiamsi non concutit, movet naturali in hoc facilitate corporis pronos. Nam ut quidam boni sanguinis sunt, ita quidam incitati et mobilis et cito in os prodeuntis. Haec, ut dixi, nulla sapientia abigit; alioquin haberet rerum naturam sub imperio, si omnia eraderet vitia. Quaecumque adtribuit condicio nascendi et corporis temperatum, cum multum se diuque animus conposuerit, haerebunt. Nihil horum vetari potest, non magis quac indicio imitantur verecundiam: deiciunt enim vultum, verba sub
Abbreviated transcription (Latin):
metũ respue. Si minus uitio uitiũ repelle. Spe motũ tẽꝑa. Nich
tam c̾tu e ex his que timeut̾. ut nõ c̾tius sit & formidata sub¬
sidere & sꝑata decipe. Ergo spem & inetu exanima & quotieus
inc̾ta erũt oĩa tibi faue. Erede qd̾ maiꝰ. si plures hebit siĩtras
metꝰ Nichiloniuiꝰ in hac parte ĩcliua potius & perturbare te
desine. Ac subinde hoc in aĩo uolue Maiore ꝑte mortaliũ
cũ illi nec sit quicq mali nec pro c̾to fututũ sit extirare ac
discurre. Nemo ei tesistit sibi cũ ceꝑit impelli nec tiniore
suu roddigit ad uerũ. Nemo dicit uanꝰ auctor c̃.Uanꝰ ẽ aut
fiuxit aut tradidit. damꝰ nos refferentib. expauescimꝰ dubia

Expanded text:
metum respue. Si minus, vitio vitium repelle; spe metum tempera. Nihil metum respue. Si minus, vitio vitium repelle; spe metum tempera. Nihil tam certum est ex his, quae timentur, ut non certius sit et formidata subsidere et sperai fave; crede quod mavis. Si plures habet sententias metus, nihilominus in hanc partem potius inclina et perturbare te desine, ac subinde hoc in animo volve, maiorem partem mortalium, cum illi nec sit quicquam mali nec pro certo futurum sit, aestuare ac discurrere. Nemo enim resistit sibi, cum coepit inpelli, nec timorem suum redigit ad verum. Nemo dicit: " Vanus auctor est, vanus haec aut finxit aut credidit." Damus nos
Abbreviated transcription (Latin):
luterim tibi meliora promitte. Quid faciet lucri tp̃s: multa int̾¬
uenient quib uicinũ ꝑiculũ ut prope admotu aut sublistat
aut desinat aut iu alienũ caput transeat. Incendiũ ad fuga
patuit. quosdam molit̾ ⁊ uina deposuit. Aln gladius ab ip̃a c̾uice
reuocatꝰ est. Aliquis carnifici suo suꝑstes fuit. ht̃ ctiã mala
fortuna le uitatẽ. Fortasse erit. Fortasse nõ erit Int̾i nõ ẽ melio¬
ta ꝓpone. Nõnũꝙͣ nullis apparc̃tib signisq mali aliꝗd pro¬
nũtient. animꝰ sibi falsas ymagines fingit. aut ubũ aliqd̾
dubie siguificatiois detorquet in peius. aut maiorẽ sibi offeusa
proponet alicui ꝙ ẽ & cogitat ꝙrͣtu ille iratus sit. s quãtu lice¬
at irato. Nulla aũt cã uite ẽ nullus miẜiaꝵ modꝰ si timeretꝰ
quãtu põt. Hic prouidentia prosit. Hic robore aĩ euidente qͦs

Expanded text:
interim tibi meliora promitte. Quid facies lucri ? Tempus. Multa inteinterim tibi meliora promitte. Quid facies lucri ? Tempus. Multa intervenient, quibus vicinum periculum vel prope admotum aut subsistat aut desinat aut in alienum caput transeat. Incendium ad fugam patuit; quosdam molliter ruina deposuit; aliquando gladius ab ipsa cervice revocatus est; aliquis carnifici suo superstes fuit. Habet etiam mala fortuna levitatem. Fortasse erit, fortasse non erit; interim non est. Meliora propone. Nonnumquam nullis apparentibus signis, quae mali aliquid praenuntient, animus sibi falsas imagines fingit; aut verbum aliquod dubiae significationis detorquet in peius aut maiorem sibi offensam proponit alicuius quam est, et cogitat non quam iratus ille sit, sed quantum liceat irato. Nulla autem causa vitae est, nullus miseriarum modus, si timeatur quantum potest; hic prudentia prosit, hic robore animi evidentem quoque
Abbreviated transcription (Latin):
ullus ex iniuria dollor ẽ. uidebimꝰ quid futuꝵ e. Hodie mͥ
negotii ht̃. Aut eĩ futuꝵ ẽ aut non. Primũ dispice an
certa argumẽta sit uenturi mali. Plerũq cĩ suspicioib
laboramꝰ. & illudit nobis illa q̃ ꝯficere bellu solet fana. młto.
aut magis singulos ꝯficit. Ita e̾ mi lucilli cito accedizꝰ
opinioi. nõ coarguimꝰ illa q̃ nos in metu aducũt nec
excutimꝰ. s trepidamꝰ & sic u̾timꝰ t̾ga ꝙ admõ illi qͦs pul¬
uis motus fuga pecoiuz exuit castris aut quor aliqua fabula
sine auctore sparsa ꝯterruit. Nescio quo magis uaua ꝑturbent. Ua
licentie tradit᷑. Nulli itaq tam piitiosi tam in reuocabilles qͣ
limphatici metus st̃. Cet̾i eĩ sie̾ ron̾e hi siẽ mente st̃. Inquizamꝰ
itaq in ⁊em dilligent̾. Uerisimille ẽ aliꝗd futurũ mali: Non statĩ
ẽ. Quid iuuat dolori suo occurreͬ. Satis cito dolebis cũ uenerit

Expanded text:
ullus ex iniuria dolor est. Videbimus quid futurum sit. Hodie nihil ullus ex iniuria dolor est. Videbimus quid futurum sit. Hodie nihil negotii habet. " At enim futurum est." Primum dispice, an certa argumenta sint venturi mali. Plerumque enim suspicionibus laboramus, et inludit nobis illa, quae conficere bellum solet, fama, multo autem magis singulos conficit. Ita est, mi Lucili; cito accedimus opinioni Non coarguimus illa, quae nos in metum adducunt, nec excutimus, sed trepidamus et sic vertimus terga, quemadmodum illi, quos pulvis motus fuga pecorum exuit castris, aut quos aliqua fabula sine auctore sparsa conterruit. Nescio quomodo magis vana perturbanlicentiae traditur. Nulli itaque tam perniciosi, tam inrevocabiles quam lymphatici metus sunt. Ceteri enim sine ratione, hi sine mente sunt. Inquiramus itaque in rem diligenter. Verisimile est aliquid futurum mali; non statim est, quid iuvat dolori suo occurrere ? Satis cito dolebis, cum venerit;
Abbreviated transcription (Latin):
illud q̃m res iii ꝯtrou̾sia ẽ & lite ꝯtestatã habemꝰ ĩ pũtia diffe̾at᷑.
Qd̾ ego leue dix̾o tu grauissimii eẽ ꝯtendis. Scio alios int̾ fla¬
gella ridere. alios geme̾ sub colapho. Postea uidebimꝰ utiũ ista
suis uirib ualeant an ĩbecilitate nr̃a. Istud p̾̃sta michil ⁊
quotiens arꝰstet̾int qui tibi te miẜu ee̾ ꝑsuadeãt/. Non
quid audias s quid sentias cogites. & cũ pacientia tua deli¬
beres ac te ipe int̾oges qui tua optime nosti. Quidłe qͣre
isti necũ plorẽt. Qd c̃ qd̾ trepident qd̾ ꝯtagiii quoq mei ti¬
meat. quasi transilire calamitas possit. Est aliquid istic nia¬
li. an u̾o res ista magis infamis ẽ q mala lp̃e te int̾oga.
mĩꝗd sine causa crutior & merco & qd̾ non ẽ malũ facio. Quo
inquis int̾oga si uana sint an u̾a quib angor. Accipe huius
rei regulam. Aut putib torquem̃ aut futis aut utrisq. de
pñtib facile iuditiũ ẽ. Si corpus tuũ libeꝵ ẽ samĩ ẽ nec

Expanded text:
sia est et litem contestatam habemus, in praesentia differatur. Quod ego leve dixero, tu gravissimum esse contendes; scio alios inter flagella ridere, alios gemere sub colapho. Postea videbimus, utrum ista suis viribus valeant an inbecillitate nostra. Illud praesta mihi, ut, quotiens circumsteterint, qui tibi te miserum esse persuadeant, non quid audias, sed quid sentias, cogites et cum patientia tua deliberes ac te ipse interroges, qui tua optime nosti: Quid est, quare isti me conplorent ? Quid est, quod trepident, quod contagium quoque mei timeant, quasi transilire calamitas possit ? Est aliquid istic mali, an res ista magis infamis est quam mala ? Ipse te interroga: Numquid sine causa crucior et maereo et quod non est malum, facio ? " Quomodo," inquis, " intellegam, vana sint an vera, quibus angor ?" Accipe huius rei regulam: aut praesentibus torquemur aut futuris aut utrisque. De praesentibus facile iudicium est; si corpus tuum liberum et sanum est, nec
Abbreviated transcription (Latin):
ditur secũ ẽ. Quã diu quider illilucet suo arbitrio res suas or¬
dinare se ꝯtentꝰ ẽ. et ducit uxorez se ꝯtent ẽ. et liberos telit
se ꝯtentꝰ ẽ. et tñ non iuuet si fuiͣt siẽ hoie uicturus. ad ami¬
citiã fert illũ nulla utilitas sua. sed natalis iritatio. Na
ut aliaꝵ. nobis zeꝵ ĩ nata dulcedo ẽ sic amicitie. Qũo soli¬
qui uos amicitiaꝵ appetẽtes faciat Michilominꝰ cũ sit aic̃oꝵ
amautissimꝰ tu illos sibi ꝯꝑet et sepe p̾ferat om̃e intra se bonũ
tmminabit. et dicet quod stilbon que epicuri epła ĩ sequit᷑. Hic
cĩ capta patria. amusis liberis. amisa uxore. cu ex incendis
publico solus et tũ btus exiret. ĩteroganti demetrio. cui cognoni
ab exitio urbiũ policrates fuit. nũquid ꝑdidiss oĩa. iuquit
bona mea mecu st̾. Etce uit fortis ac stremius ip̃a sui¬
hostis uictoriã uincit. Nichil inquit ꝑdidi. et dubitare

Expanded text:
nditur, secum est. Quamdiu quidem illi licet suo arbitrio res suas ornditur, secum est. Quamdiu quidem illi licet suo arbitrio res suas ordinare, se contentus est et ducit uxorem; se contentus est et liberos tollit; se contentus est et tamen non viveret, si foret sine homine victurus. Ad amicitiam fert illum nulla utilitas sua, sed naturalis inritatio. Nam ut aliarum nobis rerum innata dulcedo est, sic amicitiae. Quomodo soliqui nos amicitiarum adpetentes faciat. Nihilominus cum sit amicorum amantissimus, cum illos sibi comparet, saepe praeferat, omne intra se bonum terminabit et dicet, quod Stilbon ille dixit, Stilbon quem Epicuri epistula insequitur; hic enim capta patria, amissis liberis, amissa uxore cum ex incendio publico solus et tamen beatus exiret, interroganti Demetrio, cui cognomen ab exitio urbium Poliorcetes fuit, numquid perdidisset, " Omnia," inquit, " bona mea mecum sunt." Ecce vir fortis ac strenuus! Ipsam hostis sui victoriam vicit. " Nihil," inquit, " perdidi "; dubi
Abbreviated transcription (Latin):
quatenꝰ uox ista ꝑmitat ¶ Sic ꝯtentꝰ ẽ sapies ad btẽ uiuendũ ⁊ p¬
nõ ad iuuendii. Ad hoc eĩ multis illi ⁊eb opꝰ est. ad illud tãtu
aio sano et crecto et despitiente fortunã bolo tibi crisipi quoq
dianu usu necessariis opꝰ est. Eget nullaze ege̾.ii. necessi¬
amicis illi opꝰ ẽ. Hos aut cupit hrcͣ ꝙͣ plurimos. non ut brate
uiuat. uiuet ctia sine amitis bt̾e. Sumũ bonũ extrusecus in¬
strumẽta non querit: domi colitur. ex se totu ẽ. incipit fortuẽ
eẽ subiectus si quã ꝑte sui foris q̃rit Quał tamẽ futã ẽ uita ꝑ¬
sapientis si sine aĩcis relinquat incustodia ꝯiectus. uł in aliqͣ
gente alieua destitutus ul in nauigatione longa retentꝰ aut
in deẜ tu littus ciectus. Qual ẽ iouis cu resoluto mondo
et diis in unu ꝯfusis paulisper cessante natã acqescit sibi
cogitationib suis traditus. Talle quide sapiẽs facit. In se reco¬

Expanded text:
tat; se contentus est sapiens ad beate vivendum, non ad vivendum. Ad hoc enim multis illi rebus opus est, ad illud tantum animo sano et erecto et despiciente fortunam. Volo tibi Chrysippi quoque dianum usum necessariis opus est, eget nulla re. Egere enim necessiamicis illi opus est. Hos cupit habere quam plurimos, non ut beate vivat; vivet enim etiam sine amicis beate. Summum bonum extrinsecus instrumenta non quaerit. Domi colitur, ex se totum est. Incipit fortunae esse subiectum, si quam partem sui foris quaerit. "Qualis tamen futura est vita sapientis, si sine amicis relinquatur in custodiam coniectus, vel in aliqua gente aliena destitutus, vel in navigatione longa retentus, aut in desertum litus eiectus?" Qualis est Iovis, cum resoluto mundo et dis in unum confusis paulisper cessante natura adquiescit sibi cogitationibus suis traditus. Tale quiddam sapiens facit; in se reco
Abbreviated transcription (Latin):
¶ S iam finis faciendus ẽ. et aliꝗd ut institui ꝓ hac epła depẽden¬
duz. Id non de meo fiet. Ad huc epicutrũ ꝯplicamꝰ cuiꝰ hãc uoce
hodierno die legi. pħye ẜuias oportet. ut tibi ꝯtingat u̾a libertas.
Nou differt᷑ in die qui se illi subiecit & tradidit. statim circũ agit.
curo tam multa bñ dicta reffera. potus qrͣ ur̃oꝵ. Quid ẽ tamẽ
q̃r tu istas epycuri uoces putes eẽ non publicas: Quod multi poete
dien̾̃t que apħis aut dicta st̾. aut dicenda. nou atinga tragicos
as et tragedias medie. quantu diẜtissimoꝵ u̾suũ int̾ minimos

Expanded text:
Sed iam finis faciendus est et aliquid, ut institui, pro hac epistula dependenSed iam finis faciendus est et aliquid, ut institui, pro hac epistula dependendum. Id non de meo fiet; adhuc Epicurum complicamus, cuius hanc vocem hodierno die legi: " Philosophiae servias oportet, ut tibi contingat vera libertas." Non differtur in diem, qui se illi subiecit et tradidit; statim circumagitur.curo tam multa bene dicta referam potius quam nostrorum. Quid est tamen, quare tu istas Epicuri voces putes esse, non publicas ? Quam multi poetae dicunt, quae philosophis aut dicta sunt aut dicenda! Non adtingam tragicos s e
Abbreviated transcription (Latin):
frue̾. non u̾tit forcuna s ceruulat et alidit ¶Hlanc ergo sana
et salubrem formã uite tene: ut cotpori tantũ indulgcas. quãtu
bone ualitudini satis e. Durus tractandu ẽ ne aĩo malc ꝓcat
Cib famez sedet potio sitim ertinguat. uestis arceat frigus domiꝰ
munimentu sit adu̾sus infesta corporis. Hanc utui cespes exce¬
erccxit an uarius lapis gentis aliene nichil intest. Scito te tar
bene homiez culmo ꝙ auro tegi. Contempne oĩa q̃ supuacuus
labor uelut ornamentu &e decus poit. Cogita nichil p̾t̾ aiũ eẽ
mirabile. Cui magnũ nichil magnu ẽ. Si hec mecu si hec cũ
posteris loquor: non uideor tibi plus ꝓdee̾ ꝙͣ cu ad uadimõiũ ad¬
uocatus descenderẽ: aut tabulis testanic̃ti anullũ imprimerẽ: aut
in senatu candidato uocez et manu comodarez. Michi crede ꝗ nichil
agere uidentur maiora agunt. humana diuinaq simul tractat.

Expanded text:
ere; non evertit fortuna, sed cernulat et allidit. Hanc ergo sanam ere; non evertit fortuna, sed cernulat et allidit. Hanc ergo sanam ac salubrem formam vitae tenete, ut corpori tantum indulgeatis, quantum bonae valitudini satis est. Durius tractandum est, ne animo male pareat. Cibus famem sedet, potio sitim extinguat, vestis arceat frigus, domus munimentum sit adversus infesta corporis. Hanc utrum caespes erexerit an varius lapis gentis alienae, nihil interest; scitote tam bene hominem culmo quam auro tegi. Contemnite omnia, quae supervacuus labor velut ornamentum ac decus ponit. Cogitate nihil praeter animum esse mirabile, cui magno nihil magnum est." Si haec mecum, si haec cum posteris loquor, non videor tibi plus prodesse, quam cum ad vadimonium advocatus descenderem, aut tabulis testamenti anulum inprimerem, aut in senatu candidato vocem et manum commodarem ? Mihi crede, qui nihil agere videntur, maiora agunt; humana divinaque simul tractant.
Abbreviated transcription (Latin):
oꝑe detinec. Secessi non tantũ ab homĩb. s areb & impri¬
mis areb meis. Posteroꝵ negotiũ agos illis aliqua q̃ possũt
prodesse ꝯscribo. Salutares admoitiones uelut medicamẽ¬
toꝵ utiliũ ꝯpositiones litt̾is maudo esse illas efficaces in
meis uulcerib exptus que etia si ꝓsanata non sũt. ẜpere
desierũt Rectu iter quod sero cognoui et lapsus exrando alliis
monstro. Clamo uitate que ꝯq nulgo placẽt. que cau̾s atͥbuit.
Ad om̃e fortuitu bonũ suspitiosi pauidiq subsistite. Et fera
et piscis sꝑe aliqua oblectante decipitur. Miniera ista q̃ fortue̾
pot̃ ista iuscata bñfitia deuitet. In quib hoc quoq miẜimĩ falim̃
herͣe nos putamꝰ. his heremꝰ. In p̾cepitia cursus iste dediicit. Huiꝰ
eminentis uite exitus cadere ẽ. Deinde nec resistere quide licet
cu cupit transtisos age̾ felicitas aut salte rectis aut temet ip̃o¬

Expanded text:
opere detineo. Secessi non tantum ab hominibus, sed a rebus, et inpriopere detineo. Secessi non tantum ab hominibus, sed a rebus, et inprimis a meis rebus; posterorum negotium ago; illis aliqua, quae possint prodesse, conscribo. Salutares admonitiones, velut medicamentorum utilium compositiones, litteris mando, esse illas efficaces in meis ulceribus expertus, quae etiam si persanata non sunt, serpere desierunt. Rectum iter, quod sero cognovi et lassus errando, aliis monstro. Clamo: "Vitate, quaecumque vulgo placent, quae casus adtribuit. Ad omne fortuitum bonum suspiciosi pavidique set piscis spe aliqua oblectante decipitur; munera ista fortune que t, ista viscata beneficia devitet, in quibus hoc quoque miserrimi fallimur; habere nos putamus, haeremus. In praecipitia cursus iste deducit. Huius eminentis vitae exitus cadere est. Deinde ne resistere quidem licet, eum coepit transversos agere felicitas, aut saltim rectis aut semel ru
Abbreviated transcription (Latin):
si tibi didicisti. ¶ S ne soli michi hodie didiceti comunicabo
tecũ que octurierũt inͥ egregie dicta cuca eiunde fere sensũ tria
mocutus ait. Unũ mͥ pro ppło ẽ et ppłus pro uno. bñ & ille dix̃¬
quisꝗs fuit: ambigitꝰ cĩ de auctore. cu queritꝰ ab illo quo tãta
dilligentia artis spectaret ad paucissimos ꝑuentã. Satis st̾ ĩ ꝗt
tis. s cibi satis .ni. magnũ. alt̾ alt̾i theatrũ sumꝰ. Illa mi lu¬
cilli ꝯdenda in aiu st̾: ut ꝯtempnas uoluptate ex pluriũ assensice
uenientez multi te laudant. Et quid hẽs cur placeas tibi si is
es que intellignit multi: introrsus bona tua spectent.
cẽ ꝯtentu. ubi illa p̾cepta nr̃a que imꝑant ĩ actu mo
ri. Quod ergo tibi uideor interi dissuadeͬ Nn hoc me recõ¬
didi. et fores clausi ut prodesse plurib posser. Mullus mͥ ꝑ

Expanded text:
s; tibi didicisti. Sed ne soli mihi hodie didicerim, communicabo s; tibi didicisti. Sed ne soli mihi hodie didicerim, communicabo tecum, quae occurrerunt mihi egregie dicta circa eundem fere sensum tria;mocritus ait: " Unus mihi pro populo est, et populus pro uno." Bene et ille, quisquis fuit, ambigitur enim de auctore, cum quaereretur ab illo, quo tanta diligentia artis spectaret ad paucissimos perventurae, " Satis suntltis, sed tibi; satis enim magnum alter alteri theatrum sumus." Ista, mi Lucili, condenda in animum sunt, ut contemnas voluptatem ex plurium adsensione venientem. Multi te laudant. Ecquid habes, cur placeas tibi, si is es, quem intellegant multi ? Introrsus bona tua spectent. esse contentum ? Ubi illa praecepta vestra, quae imperant in actu mori ? " Quod ego tibi videor interim suadere, in hoc me recondidi et fores clusi, ut prodesse pluribus possem. Nullus mihi
Abbreviated transcription (Latin):
itritat. Malignus comes q̃z iuie candido et simplici rubigio̾
affricuit. Quid tu actide̾ his morib credis in quos publice
stũs est impetus. neceͣ est aut imiteris eur aut oderis. Utrũ¬
q aut deuitandũ ẽ. ne sillis malis fias. quia multi sint.
neue inimicus multis. ꝗa dissimilles sũt. Recede un te
ipõ quantu potes ¶Cum his u̾sare qui te meliorẽ factĩ st̃.
illos admite quos tu potes face̾ meliores. Mutuo ista fuuit
& hoĩcs du docent discũt. Non ẽ qd̾ te gloria publicãdi in¬
genii producat in mediũ. ut recitare istis uellis aut disputa¬
re. Quod face̾ te uelle si her̾es isti ppło ꝑdonea mẽter.Nemo
ẽ qui te intelligete possit. Aliꝗs fortasse unꝰ aut alt̾ incidet.
et hic ip̃e formand̾ tibi erit & instituend̾ est ad intellectũ
tui. Cui gͦ ista didici. non ẽ quod timeas. ne oꝑa ꝓdidei̾s¬

Expanded text:
inritat, malignus comes quamvis candido et simplici rubiginem inritat, malignus comes quamvis candido et simplici rubiginem suam adfricuit. Quid tu accidere his moribus credis, in quos publice factus est impetus ? Necesse est aut imiteris aut oderis. Utrumque autem devitandum est; neve similis malis fias, quia multi sunt, neve inimicus multis, quia dissimiles sunt. Recede in te ipsum, quantum potes. Cum his versare, qui te meliorem facturi sunt. Illos admitte, quos tu potes facere meliores. Mutuo ista fiunt, et homines, dum docent, discunt. Non est quod te gloria publicandi ingenii producat in medium, ut recitare istis velis aut disputare; quod facere te vellem, si haberes isti populo idoneam mercem; nemo est, qui intellegere te possit. Aliquis fortasse, unus aut alter incidet, et hic ipse formandus tibi erit instituendusque ad intellectum tui. " Cui ergo ista didici ? " Non est quod timeas, ne operam perdideri
Abbreviated transcription (Latin):
ferro. et igne res gerit̾. hec fuit duz uacat arena Ps latiociniũ ⁊ pͥ¬
quia occidit ille meruit: ut hoc patetur.Tu ꝗd meruisti mi¬
ser. ut hec spectes. occide. u̾bera.ure. Quare tan turmide ĩ curit
ĩ ferru. Quare paꝵ audacter occidit. Quarc paꝵ libentͥ morit᷑.
Plagis agitur ĩ uulnera. mutuos ictus nudis et obuiis poctorib
excipuit. Int̾missu ẽ spectaculu int̾i̾ iugulent᷑ homĩes: ne
nihil agatur Iage ne hoc quidez inteligis mala exempla ĩ cos
aius et paꝵ tenax recti facile trausitur ad plures. Socrati
cataĩ & lelio excutere morte suã dissimilis multitudo potu¬
isset. Adro nemo nr̃m qui cu maxic̾ ꝯcinamꝰ ingriu. ferre
impetu uitioꝵ tam magno coĩtatu ueĩentiu pot. Unuexẽ¬
plu luxurie aut auaritie multu mali facit Conuictor de¬
licatus paulatim enetuat et emolit. Uicunꝰ diues cupiditate

Expanded text:
ferro et igne res geritur. Haec fiunt, dum vacat harena. " Sed latrocinium ferro et igne res geritur. Haec fiunt, dum vacat harena. " Sed latrocinium Quia occidit ille, meruit ut hoc pateretur; tu quid meruisti miser, ut hoc spectes ? " Occide, verbera, ure ! Quare tam timide incurrit in ferrum ? Quare parum audacter occidit ? Quare parum libenter moritur ? Plagis agatur in vulnera, mutuos ictus nudis et obviis pectoribus excipiant." Intermissum est spectaculum: "interim iugulentur homines, ne nihil agatur." Age, ne hoc quidem intellegitis, mala exempla in eos animus et parum tenax recti; facile transitur ad plures. Socrati et Catoni et Laelio excutere morem suum dissimilis multitudo potuisset; adeo nemo nostrum, qui cum maxime concinnamus ingenium, ferre impetum vitiorum tam magno comitatu venientium potest. Unum exemplum luxuriae aut avaritiae multum mali facit; convictor delicatus paulatim enervat et emollit, vicinus dives cupiditatem
Abbreviated transcription (Latin):
tate facilius nitia sb̾repũt. Quid me existimas dice̾. auarior¬
redeo ambitiosior luxuriosior ymo u̾o crudelior & ĩ humanior.
qr int̾ hoĩes fui. Casu in meredianũ spectaculu incidi lusus
spectans et sales et aliꝗd lassamẽti quo hou̾i occuli ab humiao
cruore acquiescat. Contia ẽ. quicꝗd añ pugnatũ ẽ miẜicordia fuit
Niic õmissis nugis mera homicidia sũt Nichil huit quo tegãt᷑
Ad ictu totis corporib expoiti. Niiqͣ frustra manũ mittiit. hoc
pleriq ordinariis parib et postulatitiis p̃fert᷑. Quid ni p̃ferã nõ
galea nõ scuto repelit feru. Quo mummenta quo artes oĩa
ista attis mortis more sunt. Maue leonib et ursis hoĩes m̾idie
spectatorib suis obiciũt Int̾factores int̾fectis iubet obici. et uic¬
torez in aliaz detinent cedem Exitus pugnantiũ mors est.

Expanded text:
tatem facilius crimina subrepunt. Quid me existimas dicere? Atatem facilius crimina subrepunt. Quid me existimas dicere? Aredeo, ambitiosior, luxuriosior, immo vero crudelior et inhumanior, quia inter homines fui. Casu in meridianum spectaculum incidi lusus expectans et sales et aliquid laxamenti, quo hominum oculi ab humano cruore adquiescunt; contra est. Quicquid ante pugnatum est, misericordia fuit. Nunc omissis nugis mera homicidia sunt. Nihil habent quo tegantur, ad ictum totis corporibus expositi numquam frustra manum mittunt. Hoc plerique ordinariis paribus et postulaticiis praeferunt. Quidni praeferant? Non galea, non scuto repellitur ferrum. Quo munimenta ? Quo artes ? Omnia ista mortis morae sunt. Mane leonibus et ursis homines, meridie spectatoribus suis obiciuntur. Interfectores interfecturis iubent obici et victorem in aliam detinent caedem. Exitus pugnantium mors est;
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯtuberuiũ fecit. nec in hoc te accerso tantu ut proficias. s ut prosis.
Plurimũ cĩ alter alt̾i aferimꝰ ¶ Int̾im qm̃ durnani tibi merccda  p¬
laz debro quid me hodie apud hecatrẽr delectau̾it dica. Queris ĩ¬
illi tuto comiteris. Ego c̾te ꝯfitebor ĩbecilitate mea
nuiq mores quos extuli domo integros reportaui. Aliꝗd ex eo
quod ꝯposui tiribat᷑. aliquid ex his que fugaui rediit. Quod
egris euenit quos longa ĩbecilitas usq eo affecit. Ut nũqͣ siẽ of¬
fensa ꝓferãt᷑: Hoc accidit nobis quoꝵ aĩ ex longo morbo refinũt᷑.
Inimica ẽ multoꝵ ꝯu̾satio. Nemo nõ aliqd̾ nobis uitiũ aut co¬
modat. aut imp̾mit aut nescientib aliuit. Atiq quo maior ẽ ppłs
cui cõmiscem̃ hoc piculi plus ẽ.¶Nichil n̾o tam dampuosũ est ⁊ ꝑł¬
bonis morib. qͣ in aliquo spectaculo residere. Tiic ei ꝑ uolupta¬

Expanded text:
ntubernium fecit. Nec in hoc te accerso tantum, ut proficias, sed ut prosis; ntubernium fecit. Nec in hoc te accerso tantum, ut proficias, sed ut prosis; plurimum enim alter alteri conferemus. Interim quoniam diurnam tibi mercedulam debeo, quid me hodie apud Hecatonem delectaverit dicam. "Quaeris," inilli tuto committeris. Ego certe confitebor inbecillitatem meam: numquam mores, quos extuli, refero. Aliquid ex eo, quod conposui, turbatur; aliquid ex iis, quae fugavi, redit. Quod aegris evenit, quos longa imbecillitas usque adeo affecit, ut nunquam sine offensa proferantur, hoc accidit nobis, quorum animi ex longo morbo reficiuntur; quia inimica est multorum conversatio. Nemo non aliquod nobis vitium, aut commendat, aut imprimit, aut nescientibus allinit. Utique quo major est populus, cui commiscemur, hoc periculi plus est. Nihil enim tam damnosum bonis moribus, quam in aliquo spectaculo residere. Tunc enim per volup
Abbreviated transcription (Latin):
tia exꝑt̾ es. Ego u̾o oĩa inte cupio transfundeͬ et in hoc aliꝗd
gaudeo disccͣ. ut doceam. Nlec me ulla res delectabit licet sit
eximia & salutaĩs quã mͥ kni sciturus sũ. Si cu hac exceptioẽ
det᷑ sapĩa. ut illã ĩclusa tonea nec enũtie. reitiã. Nullius
boni sine socio iocunda ẽ possessio. Mittã itaq tibi ipõs libros
et ne multu ope impendeas dum passim profutura sectaris.
Impona notas ut ad ip̃a protinꝰ q̃ probo &e mitor accedas. Plus
tũ tibi et uiua uox et ꝯiunctus ꝙͣ oratio proderit. In re pũte
uenias oportet. Primũ quia homĩes amplius occulis qͣ autib
credũt. Dende quia longu iter ẽ ꝑ p̾cepta. breue & efficax
ꝑ exempla. zenone deantes nõ exp̃siss. si t̃mõ audiss. Ui¬
te eus int̾fuit secreta prospexit. obẜuauit illũ: ut ex formu
et Exmarcũ et polienĩ magnos uiros non scola Epicĩ sẽd

Expanded text:
cia expertus es." Ego vero omnia in te cupio transfundere, et in hoc aliquid cia expertus es." Ego vero omnia in te cupio transfundere, et in hoc aliquid gaudeo discere, ut doceam. Nec me ulla res delectabit, licet sit eximia et salutaris, quam mihi uni sciturus sum. Si cum hac exceptione detur sapientia, ut illam inclusam teneam nec enuntiem, reiciam. Nullius boni sine socio iucunda possessio est. Mittam itaque ipsos tibi libros et ne multum operae inpendas, dum passim profutura sectaris, inponam notas, ut ad ipsa protinus, quae probo et miror, accedas. Plus tamen tibi et viva vox et convictus quam oratio proderit. In rem praesentem venias oportet, primum, quia homines amplius oculis quam auribus credunt; deinde, quia longum iter est per praecepta, breve et efficax per exempla. Zenonem Cleanthes non expressisset, si tantummodo audisset; vitae eius interfuit, secreta perspexit, observavit illum, an ex formulet Hermarchum et Polyaenum magnos viros non schola Epicuri sed