comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
oĩa bona aĩe diuinoᷤ oblectat aspectꝰ.⁊ nos nõamꝰ ac diffinimꝰ hone¬
stũ : Cũ aũdecori huiꝰ claritas habũdãtiꝰ ĩtima cͦ d̃ repleuerit ꝓde¬
at foras necesse ẽ. tãꝗͣ luc̾na latens sub modio. ĩmolux ĩ tenebi
lucens. late net̾ia Porroeffulgentẽ et ueluti qͥb dã sius radiisse¬
rũpñtẽ m̃tis simulachrũ cͦpꝰ excip̃. ⁊ diffũd ꝑ mb ͫ sens. qͣtinꝰ oĩs iñ
relugeat actiã. sermo. aspectꝰ. icessus. risus. si tñ risus mixt gͣuitate
plenꝰ honesti hor̃⁊ alioꝵ ꝓfextoartuũ sensuũq motꝰ. gestꝰ ⁊ usꝰ cũ¬
ũ leuitatis cum ignauiȩalienꝰ. eqͥtati aũ accõmodꝰ pietati officios.
pulctudaĩȩ palã erit. si tñ nͣ sit ĩ spũ eiꝰ dolꝰ Pot̾ enĩ sieri ut simulẽt᷑
aie decͦ: ipsũ si placet honestũ. ĩ qͦ hx̃ locandũ censuimꝰ dissiniat᷑ m̃tiꝰ ĩge¬
nuitas sollicita seruare cũ ꝯscientiabona same ĩtegͥcatẽ. Uel iuxta apłm¬

Expanded text:
os nominamus ac definimus honestum. 11. Cum autem decoris hujus charitas abundantius intima cordis repleverit, prodeat foras necesse est, tanquam lucerna latens sub modio, imo lux in tenebris lucens, latere nescia. Porro effulgentem, et veluti quibusdam suis radiis erumpentem, mentis simulacrum corpus excipit, et diffundit per reluceat actio, sermo, aspectus, incessus, risus si tamen risus mistus gravitate, et plenus honesti. Horum et aliorum profecto artuum sensuumque motus, gestus tum levitatis, tum ignaviae alienus, aequitati autem accommodus, pietati officiosus; pulchritudo animae palam erit, si tamen non sit in spiritu ejus dolus. Potest enim fieri ut simulenturanimae decor, ipsum, si placet, honestum, in quo hunc locandum censuimus. definiatur: Mentis ingenuitas, sollicita servare cum conscientia bona famae integritatem. Vel, juxta Ap
Abbreviated transcription (Latin):
cione. aut quacunq occasione. seu necessitate impellunt᷑.
et e contrario multis que faciunt ñ sapiunt mala. s ad
inducunt᷑ aut metu aut cupiditatẽ rei cuiuspiã pocius
quã sapore mali Qͥ aũ trãsiert̃ in asfectu cord̾. aut sapiẽte st̃¬
nulla spe alt̾ius comodi blãdiente Malicia uͦ qͥd nͥ sapͣ ⁊ͥ mali ħe¬
ata mens ꝗͣ s̾ totã uẽdicaũ sapͣ boni. ⁊ odiũ mali hoc refmari
ad sapĩã ẽ. hoc sapĩe uictoriã felicit̃ Exꝑiri Nã in qͦ eui dñtiꝰ sapiã
uĩce maliciã cõꝓbat᷑. ꝗͣ cũ excluso sapore mali. qͥ ñ aliud ꝗͣ ipsa
malicia ẽ. boni qͥdã ĩtimꝰ sapͣ m̃tis ĩtima occupare tota suaui¬
tate sentit᷑: Itaq ad uircutẽ spectat tͥbulaciones fortit̾ sti¬
nere. ad sapĩã gaudere ĩ tͥbulaciõibꝰ Cõftare cͣtuũ ⁊ sust inere¬

Expanded text:
tione, aut qualicunque occasione, seu necessitate impelluntur: tione, aut qualicunque occasione, seu necessitate impelluntur: 1565 et econtrario multis, quae faciunt, non sapiunt mala, sed ad haec inducuntur, aut metu, aut cupiditate rei cujuspiam potius, quam sapore mali. Qui autem transierunt in affectum cordis, aut sapientes sunt, etmalitia, etiam nulla spe alterius commodi blandiente. Malitia vero quid, nisi sapor est mali? Beata mens, quam sibi totam vindicavit sapor boni, et odium mali. Hoc reformari ad sapientiam est, hoc sapientiae victoriam feliciter experiri. Nam in quo evidentius sapientia vincere malitiam comprobatur, quam cum excluso sapore mali, qui non aliud quam ipsa malitia est, boni quidam intimus sapor mentis intima occupare tota suavitate sentitur? Itaque ad virtutem spectat tribulationes fortiter sustinere: ad sapientiam, gaudere in t
Abbreviated transcription (Latin):
re. bonũ ac sapor noruis subintrare Deniq ꝓni sunt sensꝰ
hominis et cogitaciones ab adolescentia. hoc est ab insipien.¬
tia primȩ mulieris. Ita insipientia mulieris saporem
boni exclusit. quia serpentis malicia mulieris insipientiã
circũuenit S unde malicia uisa ẽ uicisse ad tempiis. in¬
de se uictam dolet in et̃num. Nam ecce denuo sapientia
mulieris cor et corpus impleuit. ut qui ꝑfeminam de¬
formati in insipientiã sumus. per feminam reformem᷑
ad sapientiam Et nunc assidue sapientia uinoit malici¬
am.in mentib ad quas intrauerit saporẽ quẽ illa inuexit
sapore ex t̾minans meliori Intrans sapientia dũ sensum
carnis infatuat purificat intellectum cordis palatũ sanat
et reparat. Sano palato sapit iambonum. sapit ipsa sapĩa
qua in bonis nullũ melius Quã multa fuint bona. ⁊ non
sipiunt facientib siquidem ñ sapore boni ad illa s aut ra¬

Expanded text:
re bonum, ac sapor noxius subintrare. Denique proni sunt sensus re bonum, ac sapor noxius subintrare. Denique proni sunt sensus hominis et cogitationes in malum ab adolescentia , hoc est, ab insipientia primae mulieris. Ita insipientia mulieris saporem boni exclusit, quia serpentis malitia mulieris insipientiam circumvenit. Sed unde malitia visa est vicisse ad tempus, inde se victam dolet in aeternum. Nam ecce denuo sapientia mulieris cor et corpus implevit, ut qui per feminam deformati in insipientiam sumus, per feminam reformemur ad sapientiam. Et nunc assidue sapientia vincit malitiam in mentibus ad quas intraverit, saporem mali, quem illa invexit, sapore exterminans meliori. Intrans sapientia, dum sensum carnis infatuat, purificat intellectum, cordis palatum sanat et reparat. Sano palato sapit jam bonum, sapit ipsa sapientia, qua in bonis nullum melius. 9. Quam multa fiunt bona, et non sapiunt facientibus! siquidem non sapore boni ad illa, sed aut ra
Abbreviated transcription (Latin):
quiete posside̾ Nõ ͥ idẽ uͥtute agi ⁊ uͥtute frui Qͥdqͥd uͥtꝰ ela¬
horat sapĩa fruit᷑. et qd sapiã ordinat. deliberat. moderat᷑.
uirtꝰ exequit᷑ Sapĩã scͥbe in ocio ait sapiens Ergo sapĩȩ ocia
negocia sunt. et qͦ ociosior sapientia. eo exercicior in genere suo
Cregione uirtꝰ exercitata clarior ẽ. eoq ꝓbacior qͦ officiosior
Et si quis sapientiã uirtutis amorẽ diffinierit. ñ mͥ a uero deui¬
are uidet᷑. Ubi aũ am᷑ ẽ. labor ñ ÷ s sapor Et forte sapia a sa¬
pore denominat᷑. quod uirtuti accedens qd̾dã ueluti condi¬
mentũ sapidam reddat. que ꝑ se insulsa qͦdãmͦ et aspsa senti¬
ebat᷑. Nec duxerĩ rep̃hendendũ si quis sapientiã saporem bo¬
ni diffiniat: hunc saporem ꝑdidimꝰ ab ipso pene exortu
generis nostri: Qquo cordis palatum sensu carnis pͥualen¬
te infecit uirus serpentis antiqui. cepit animȩ non sape.¬

Expanded text:
uiete possidere. Non est idem virtute agi, et virtute frui. Quidquid virtus elaborat, sapientia fruitur; et quod sapientia ordinat, deliberat, moderatur; virtus exsequitur. 8. Sapientiam scribe in otio, ait Sapiens . Ergo sapientiae otia negotia sunt, et quo otiosior sapientia, eo exercitatior in genere suo. E regione virtus exercitata clarior est, eoque probatior, quo officiosior. Et si quis sapientiam virtutis amorem definierit, non mihi a vero deviare videtur. Ubi autem amor est, labor non est, sed sapor. Et forte sapientia a sapore denominatur, quod virtuti accedens, quoddam veluti condimentum, sapidam reddat, quae per se insulsa quodam modo et aspera sentiebatur. Nec duxerim reprehendendum, si quis sapientiam saporem boni definiat. Hunc saporem perdidimus ab ipso pene exortu generis nostri. Ex quo cordis palatum sensu carnis praevalente infecit virus serpentis antiqui, coepit animae non sape
Abbreviated transcription (Latin):
frat̃nũ odiũ Qͦmͦ rectꝰ cuius fides mortua. cuius opꝰ mors.
cuius nulla deuocio. a maritudo multa: Erat quidẽ in offe¬
rente fides. s ñ in fide dilectio Recta oblacio. s crudelis di¬
uisio Mors fidei est separacio caritatis Credis in xpͣmi fac
ꝓbet actio: Non incuruet t̾renũ opꝰ. quẽ sides celestiũ erig.
absentidet᷑ͣhis. reponis ledenti te : hoc xp̃s ñ fecit: Confi¬
teris te nosse dm. factis aũ negas Non recte plane s ĩpie
linquã xp̃o anima dedisti diabolo Audi gͦ quiddicat: ho¬
mo istelabiis me honorat. cor aũ enis longe est a me. Nõ
es ꝓfecto rectus qui tã ñ recte diuidis Nõ potes at tolle¬
re capud p̃ssũ diaboli iugo: Non te subrigere puales. cui do
nẽ rectum sides et̾iã recta que ñ oꝑt᷑ ex dilectione At quuis
recta rectũ corefficere sufficiunt sine side Auis eñĩ rectũ

Expanded text:
fraternum odium? Quomodo rectus, cujus fides mortua, cujus opus mors, fraternum odium? Quomodo rectus, cujus fides mortua, cujus opus mors, cujus nulla devotio, amaritudo multa? Erat quidem in offerente fides, sed non in fide dilectio; recta oblatio, sed crudelis divisio. 8. Mors fidei est separatio charitatis. Credis in Christum? probet actio. Non incurvet terrenum opus, quem fides coelestium erigit. absenti detrahis, reponis laedenti te: hoc Christus non fecit. Confiteris te nosse Deum, factis autem negas. Non recte plane, sed impie linguam Christo, animam dedisti diabolo. Audi ergo quid dicat: Homo iste labiis me honorat, cor autem ejus longe est a me . Non es profecto rectus, qui tam non recte dividis. Non potes attollere caput pressum diaboli jugo. Non te subrigere praevales, cui domnem rectum fides etiam recta, quae non operatur ex dilectione. At qui recta, rectum cor efficere sufficiunt sine fide. Quis enim rectum
Abbreviated transcription (Latin):
epd̾cũq horũ offers. recte autẽ ali alterutrũ ñ diuidis Noli e̾ẽ rectꝰ
oblator. et prauiis diuisor: Quid diuidis actũ a side : Inique dr
nꝰ mortuum offers d: Si enĩ quedã fidei anima ipsa deuocio ẽ:
quid fides que non operat᷑ ex dilectione. nisi cadauer exanime
Bene honoras d̾m munere ferido bene placasi tuȩ fidei ĩtfert᷑.
Qͦmͦ hostia pacifica. ubi tã seua discordia est. No̾mirũ si cam in¬
sũrrexit in frem. qui suã pͥus occiderat fide̾. Quid miraris ocam
si ad tua ñ respicit munera qui te despicit: Nec hoc mirũ si ñ
respicit ad te. qui ita diuisus es in te Si manũ deuocioni.
quid animũ das liuoriͦ Nõ concilias tibi dm̃ discors tecum:
ñ recte Et si necdũ parricida. iã tͣm fideicida teneris Nũqͥd
rectus uł qñ manũ porrigis d̾o. cuiꝰ cor in t̾rã tͣhit liuor et

Expanded text:
quodcunque horum offers, recte autem ab alterutro ea non dividis. Noli esse rectus quodcunque horum offers, recte autem ab alterutro ea non dividis. Noli esse rectus oblator et pravus divisor. Quid dividis actum a fide? Inique divius mortuum offers Deo? Si enim quaedam anima fidei ipsa devotio est, quid fides quae non operatur ex dilectione, nisi cadaver exanime? Bene honoras Deum munere fetido? bene placas tuae fidei interfector? Quomodo hostia pacifica ubi tam saeva discordia est? Non mirum si Cain insurrexit in fratrem, qui suam prius occiderat fidem. Quid miraris, o Cain, si ad tua non respicit munera qui te despicit? Nec hoc mirum si non respicit ad te, qui ita divisus es in te. Si manum devotioni, quid animum das livori? Non concilias Deum tibi, discors tecum, n recte. Etsi necdum fratricida, jam tamen fideicida teneris. Nunquid rectus, vel quando manum porrigis Deo, cujus cor in terram trahit livor et
Abbreviated transcription (Latin):
ris amisisse tuã.  Cur suã in te condit᷑ intuet᷑ abolitã sir¬
militudine᷑ eũ tuã tibi in me conseruet. assidueq repͣ¬
sentet: Iã omne aduitoriũ qđ tͥ ex me debebatur uer.¬
tisti tͥ in confusionem. abuteris obsequio med In digne
mies sponsi. cũ sint mundi Qui uult inquit amicꝰ esse
mundi inimicꝰ di constituit᷑. Ergo querere et saꝑe ꝗͤ
sunt suꝑ t̾ram curuitas anime est. et e regione medi¬
tari aut aut desiderare que sursum sunt. rectitudo Et
ipsa ut ꝑfecta sit: in sensu difiniat᷑ et consensu Rectũ
reuera te dixerĩ si recte in omnib sencias. et factis n
dissentias Inuisibilis animi statũ neiet fides et actio
Rectum iudica. si fide catholicum et iustum opere ꝓbatu. Si
qua minus. curuũ censere non dubites Sic quiꝑpe habes
di rerte orfers et recte non iudicas. percasti Necte qͣdẽ

Expanded text:
ris amisisse tuam? Cur suam in te Conditor intuetur abolitam siris amisisse tuam? Cur suam in te Conditor intuetur abolitam similitudinem, cum tuam in me tibi conservet, assidueque repraesentet? Jam omne adjutorium, quod tibi ex me debebatur, vertisti tibi in confusionem; abuteris obsequio meo, indigne micae sponsi, cum sint mundi. Qui vult, inquit, amicus esse hujus mundi, inimicus Dei constituitur . Ergo quaerere et sapere quae sunt super terram, curvitas animae est; et e regione, meditari ac desiderare quae sursum sunt, rectitudo. Et ipsa ut perfecta sit, in sensu definiatur et consensu. Rectum reverante dixerim, si recte in omnibus sentias, et factis non dissentias. Invisibilis animi statum nuntiet fides et actio. Rectum judica, si fide catholicum, et justum opere probaveris. Si quo minus, curvum censere non dubites. Sic nempe habes: Si recte offers et recte non dividis, peccasti . Recte quidem
Abbreviated transcription (Latin):
est corpus de t̾ra. oculos habere sursũ. celũ libere suspicere.
celorũq luminarib oblectare aspectusspiritalẽ uͦ celestẽq
naturam suos e contrario oculas. idͥ int̾nos sensus atq
affertus tͥhere in t̾rã deorsũ. et que debuit nutriri in cro¬
deis. herere luto tanquã unã de suib amplexariq st̃cora:
Crubesce anima mea diuina petorinã cõmutasse simili¬
tudine̾ Crubesce uolutari in ceno que oe celo es: Erubes¬
ce anim̾a ait corpꝰ. in mei consideracione: Creata crean-¬
ti simalis. recta. me quoq accepisti aduitoriũ simile
tibi utiq scdm liniam̃ta corporeȩ rectitudinis: Qc̃q
te uertas siue ad dm sursũ. siue ad me deorsũ. nemosiqdẽ
carnẽ suam odio habuit. ubiq occurrit tͥ species deroris
tui. ubiq ꝓ statu tue dignitatis habes de magisterio sa¬
pientie familiarẽ ãmanicionẽ: Megͦ meã quã tui grã

Expanded text:
est corpus de terra, oculos habere sursum, coelos libere suspicere, est corpus de terra, oculos habere sursum, coelos libere suspicere, coelorumque luminaribus oblectare aspectus; spiritualem vero coelestemque creaturam suos econtrario oculos, id est internos sensus atque affectus, trahere in terram deorsum; et quae debuit nutriri in croceis, haerere luto, tanquam unam de suibus, amplexarique stercora . Erubesce, anima mea, divinam pecorina commutasse similitudinem; crubesce volutari in coeno, quae de coelo es. Erubesce, anima, ait corpus, in mei consideratione. Creata creanti similis recta, me quoque accepisti adjutorium simile tibi, utique secundum lineamenta corporeae rectitudinis. Quocunque te vertas, sive ad Deum sursum, sive ad me deorsum nemo siquidem carnem suam unquam odio habuit, ubique occurrit tibi species decoris tui, ubique pro statu tuae dignitatis habes de magisterio sapientiae familiarem admonitionem. Me ergo meam, quam tui gratia
Abbreviated transcription (Latin):
fecit. ad imꝰ÷ ginẽ quippe et similitudinẽ suã creauit
illum. Ipse uͦ quẽadmodũ psallis rectus dominꝰ d̾s nr̃. et ñ
est iniquitas in eo Rectꝰ itaq d̾s rectũ fecit homine̾
similẽ sibi id÷ sine iniquitate. sicut ñ ÷ iniqͥta̾. in eo Psor¬
ro iniquitas cordis est ñ carnis uiciũ. ut ꝑ hoc noueriꝰ in
spĩali portione tui ex ñ in crassa luteaq sustantia di
similitudinẽ conseruandã siue reparandã Sp̃s ẽ enĩ
ds. et eos qui uolunt similes ei uł ꝑseuerare uel fierr
oportet intrare ad coriatq in sp̃ũ id ne gocii actitare
corporea exterioris uiliorisq rectitudo figmenti hominẽ in¬
teriorẽ illum qui ad imaginẽ dĩ factus est spũalis suȩ ser:¬
uande rectitudinis admoneret. et deror limi deformita¬
tẽ arqueret animi Quid enĩ inderentiꝰ. quã curuũ recto
corpore gerere animũ: Puersa resẽ et feda luteũ uas qd̃

Expanded text:
fecit. Ad imaginem quippe et similitudinem suam creavit fecit. Ad imaginem quippe et similitudinem suam creavit illum . Ipse vero, quemadmodum psallis: Rectus Dominus Deus noster, et non est iniquitas in eo . Rectus itaque Deus rectum fecit hominem similem sibi, id est sine iniquitate, sicut non est iniquitas in eo. Porro iniquitas, cordis est, non carnis vitium, ut per hoc noveris in spirituali portione tui, et non in crassa luteaque substantia Dei similitudinem conservandam fore, sive reparandam. Spiritus enim est Deus, et eos qui volunt similes ei vel perseverare, vel fieri, oportet intrare ad cor, atque in spiritu id negotii actitare:corporea exterioris viliorisque rectitudo figmenti hominem interiorem illum, qui ad imaginem Dei factus est, spiritualis suae servandae rectitudinis admoneret, et decor limi deformitatem argueret animi. Quid enim indecentius, quam curvum recto corpore gerere animum? Perversa res est et foeda, luteum vas, quod
Abbreviated transcription (Latin):
diligo eũ satis. et ñꝗͣ potui de hac recorrigere eũ Et ali
Michi quidẽ ait bene cõꝑtũ fuerat de eo istudi s ꝑ me ñꝗͣ
innotusset: At qm̃ ꝑ alterũ res patefactae̾: ueritate̾ nega¬
re ñ possũ. dolens dico. reuera ita eͥ: Et ait Grande dãpnũ
Nã aliãs quidẽ in plurib ualet. ceterũ in hac parte ut
uerũ fateam᷑. Excusariminime potest His paucis adu̾s
malignissimũ uiciũ cõmemoratis: reu̾tam᷑ ad explanãdi
ordinẽ. et demonstremꝰ qui sint hoc loco intelligendi
recti: No enĩ arbitror sentire quẽpiã rectȩ intelligen¬
tiȩ scd̃m corpus rectos dici eos qͥ spõsã diligunt. Ypterea
demonstranda a nob̃ est sp̃ialis idr animi rextit̾udo Sp̃s⁊¬
qui loquit᷑. spĩalib sp̃ialia cõparans: Ergo scd̾m animum
ñ scd̃m t̾renam et feculentã materiã ds hominẽ rectũ

Expanded text:
diligo eum satis, et nunquam potui de hac re corrigere eum. Et alius: diligo eum satis, et nunquam potui de hac re corrigere eum. Et alius: Mihi quidem, ait, bene compertum fuerat de illo istud; sed per me nunquam innotuisset. At quoniam per alterum patefacta est res, veritatem negare non possum: dolens dico, revera ita est. Et addit: Grande damnum! nam alias quidem in pluribus valet; caeterum in hac parte, ut verum fateamur, excusari minime potest. 5. His paucis adversus malignissimum vitium commemoratis, revertamur ad explanandi ordinem, et demonstremus qui sint hoc loco intelligendi Recti. Non enim arbitror sentire quempiam rectae intelligentiae, secundum corpus rectos dici eos qui sponsam 1348 diligunt. Propterea demonstranda nobis est spiritualis, id est animi cordis Ergo secundum animum, non secundum terrenam et faeculentam materiam, Deus hominem rectum
Abbreviated transcription (Latin):
Unus est qui loquit᷑. et unuͭ tantũ uerbũ ꝓfert. et tam̃ illud
unũ uerbum uno in momento multitudinis audientiũ.
dum aures inficit animas int̾ficit: Cor siquidẽ felle liuoris
amarũ ꝑ linguȩ instrumentũ spargere nͥ amara ñ potest. di¬
cente dño Ex abundantia cordis os loquit᷑. Et sunt species
pestis huius. dũ alii quidẽ nude et in reuerent᷑ uti inbucam
uenerit uirus euomant detractionis. alii autẽ quodã simu¬
late uerecundie fuco. conceptã maliciã quã retinere ñ posst̃
adũbrare conent᷑. Ui deas alta p̾mieei suspiria. sicq quadã cũ gͣui¬
tate et tarditate uultu mesto. demissis suꝑciliis et uoce plan¬
genti egredi maledictionẽ Et quidẽ tanto ꝑsasibiliorẽ. quanto
credit᷑ ab his qui audiunt corde in uito. et magis condolentis
affectu. quã maliciose ꝓferri Doleo in quit uehem̃t᷑ ꝓ eo qd

Expanded text:
Unus est qui loquitur, et unum tantum verbum profert; et tamen illud Unus est qui loquitur, et unum tantum verbum profert; et tamen illud unum verbum, uno in momento, multitudinis audientium, dum aures inficit, animas interficit. Cor siquidem felle livoris amarum per linguae instrumentum spargere nisi amara non potest, dicente Domino: Ex abundantia cordis os loquitur . Et sunt species pestis hujus, dum alii quidem nude atque irreverenter, uti in buccam venerit, virus evomant detractionis; alii autem quodam simulatae verecundiae fuco conceptam malitiam, quam retinere non possunt, adumbrare conentur. Videas alta praemitti suspiria, sicque quadam cum gravitate et tarditate, vultu moesto, dimissis superciliis, et voce plangenti egredi maledictionem, et quidem tanto persuasibiliorem, quanto creditur ab his qui audiunt, corde invito, et magis condolentis affectu, quam malitiose proferri. Doleo, inquit, vehementer, pro eo quod
Abbreviated transcription (Latin):
equidẽ ceteris acriꝰ ĩpugnare et ꝑseqͥ cognoscat᷑. quẽad mo
dũ uos potestis aduertere Omnis qui detͣchit. pͥmum
quidẽ se ipsum ꝓdit uacuum caritate: deinde quid inten
dit aliud detͣhendo. nisi ut is cui detͣhit᷑ ueniat in odium
uel cont̾emptũ ipsis apud qͦs detͣhit᷑  ferit gͦ caritatẽ in oĩl
qͥ se audiunt lingua maledica et quantũ in ipso ẽ nerat sũ.¬
ditꝰ et occib Nõ solũ aũ. s et in absentib uniuersis ad qͦs
uolans uerbũ forte ꝑ eos qui p̃sentes sunt ꝑuenire contige¬
rit : Uides quã facile et in bui ingentẽ multitudine̾ ani¬
marũ uelocit̾ currens sermo tabe malicie huuisinficere
possit. ꝓpterea dicit de talib ꝓpheticꝰ sermo Quorũ os
maledictione et amaritudine plenũ est. ue loces pedes eorũ ad ef¬
fundendũ sanguinẽ: Utiq tã ueloces. quã uelocit̾ currit sermo

Expanded text:
et quidem caeteris acrius, impugnare et persequi cognoscatur, quemadmodum et quidem caeteris acrius, impugnare et persequi cognoscatur, quemadmodum vos quoque potestis advertere Omnis qui detrahit, primum quidem se ipsum prodit vacuum charitate, Deinde quid aliud detrahendo intendit, nisi ut is, cui detrahit, veniat in odium vel contemptum ipsis, apud quos detrahit? Ferit ergo charitatem in omnibus qui se audiunt lingua maledica, et quantum in se est, necat funditus et exstinguit: non solum autem, sed et in absentibus universis, ad quos volans verbum forte per eos, qui praesentes sunt, pervenire contigerit. Vides quam facile et in brevi ingentem multitudinem animarum velociter currens sermo tabe malitiae hujus inficere possit. Propterea dicit de talibus propheticus spiritus: Quorum os maledictione et amaritudine plenum est, veloces pedes eorum ad effundendum sanguinem . Utique tam veloces, quam velociter currit sermo.
Abbreviated transcription (Latin):
laxare ꝓcaces linguas in detestandũ susurriũ Una uni conun¬
git᷑ nec spiraculũ incedit in eis: Tanta ẽ libido detͣhendi. audi¬
re detͣhentẽ: In eunt familiaritatẽ ad maledicendũ. concor-¬
des ad discordiam: Conciliant int̾se mimicissimas amicias
et pari consentanee malignitatis affectu celebrat᷑ odiosa col¬
lacio Haud setus egere quondã herodes et pilatꝰ. de quibus
narrat euangeliũ. quia facti sunt amici in illa die. hoc ÷ͥ in
dũ ĩportantib linguisaliorũ ꝑdicionis uͥrꝰ aliorũ aures intͣn¬
tẽ mortẽ libent̾ excipiunt: Sic quippe uixta ꝓphetã mtͣt
mors ꝑ fenestras nrãs. cũ prurientes aurib et orib let̾ale poculũ
detractionis inuicem nob̾ ministrare contendimꝰ: Nõ ueniat
anima mea in consilio detͣhentiũ. qm̃ d̾s̃ odit eos. dicente apło.
quebar Nec mirũ cũ id p̃cipue uiciũ caritatẽ que d̾s est

Expanded text:
laxare procaces linguas in detestandum susurrium. Una uni conjunlaxare procaces linguas in detestandum susurrium. Una uni conjungitur, nec 1347 spiraculum incedit in eis; tanta est libido detrahendi, audiendive detrahentem. Ineunt familiaritatem ad maledicendunt, concordes ad discordiam. Conciliant inter se inimicissimas amicitias, et pari consentaneae malignitatis affectu celebratur odiosa collatio. Haud secus egere quondam Herodes et Pilatus, de quibus narrat Evangelium quia facti sunt amici in illa die , hoc est idum importantibus linguis aliorum perditionis virus, aliorum aures intrantem mortem libenter excipiunt. Sic quippe, juxta prophetam, intrat mors per fenestras nostras , cum prurientes auribus et oribus, lethale poculum detractionis invicem nobis ministrare contendimus. Non veniat anima mea in concilio detrahentium, quoniam Deus odit eos, dicente Apostolo: quebar . 4. Nec mirum, cum id praecipue vitium charitatem, quae Deus est,
Abbreviated transcription (Latin):
mimiles et mansuetȩ sunt: Ab his inqua dicit᷑ sponise
consolandi gra recti diligunt te Nõ sit tͥ inqͥunt cura
de iiqua rephensione blasphemarũ harũ icũ censtet
quiniut deligunt te: Bona ꝓfecto consolacio. cũ blas¬
phemam᷑ a mał benefacientes. si recti diligant nos Omnino suf¬
ficit aduersũ os loquentiũ iniqͣ. opinio bonorũ. cũ testimoni o
conscientiȩ. In dño laudabit᷑ anima mea. audiant mansueti
et lȩtent᷑: Mansueti inquit letent᷑. mansuetis placeã. et ȩqͣ¬
nimit᷑ auclio quidquid in me iactare uoluerit liuor ꝑdit̾arũ:
Ergo in hoc sensu puto appositũ. recti diligunt te Nec alisur¬
de ut estimo. cũ ubiq pene in choro adolescentularũ tales in.¬
ueniã. quȩ acta sponsȩ curiose obseruent derogandi ñ mutã¬
di causa: Torquent᷑ in bonis seniorũ suorũ. malis pascunt᷑:
Uideas ambulare seorsũ. conuenire sibuet sedere parit̾. moxq

Expanded text:
humiles et mansuetae sunt; ab his, inquam, dicitur sponsae humiles et mansuetae sunt; ab his, inquam, dicitur sponsae consolandi gratia: Recti diligunt te. Non sit tibi, inquiunt, cura de iniqua reprehensione blasphemarum harum, cum constet quia Recti diligunt te. Bona profecto consolatio, cum blasphemamur a malis bene facientes, si recti diligant nos. Omnino sufficit adversus os loquentium iniqua, opinio bonorum cum testimonio conscientiae. In Domino laudabitur anima mea, audiant mansueti, et laetentur. Mansueti, inquit, laetentur . Mansuetis placeam, et aequanimiter audio quidquid in me jactare voluerit livor perditarum. 3. Ergo in hoc sensu puto appositum, Recti diligunt te. Nec absurde, ut aestimo: cum ubique pene in choro adolescentularum tales inveniantur, quae acta sponsae curiose observent, derogandi, non imitandi causa. Torquentur in bonis seniorum suorum, malis pascuntur. Videas ambulare seorsum, convenire sibi et sedere pariter, moxque
Abbreviated transcription (Latin):
ñ uoluntas liocus aũi ubi incipere debemus nͥ fallor. is ẽ
Recti diligunt te. Qd ante ꝗͣ explanare incipiamꝰ quid sit.
ui deamꝰ cuius sit. quisnã hoc uidelicet dicat A nob̾ nãq
exigit᷑ qd auctor ñ loquit᷑. Et fortasse melius adolestulis i̾
damus. ut suis uerbis et hoc addant: Si quidẽ cũ dixissent
exxultabimꝰ et letabim᷑ in te memores uberũ tuorũ super
uinũ. ner dubiũ quin matri loquerent᷑. continuato ser¬
mone hoc qͦ inferunt. rectidiligunt te Puto ꝑꝑ aliquã
de numero ipsarum que ñ idẽ saperent. licet parit᷑ curre¬
re uiderent᷑ que sua sunt querentes. et ñ ambulantes
simplicit neq sincere .s speriali głȩ matris inuidentes.et
captantes occasionẽ m̃murandi aduersus eam. ex eonum¬
tib subinde satisfacere cogi̾t. ubi eis ita respondit es
blas phemantes dicit᷑ ab his que bonȩ quȩ simplices que

Expanded text:
non voluntas. 2. Locus autem unde incipere debemus, ni fallor, iste est: non voluntas. 2. Locus autem unde incipere debemus, ni fallor, iste est: Recti diligunt te. Quod antequam explanare incipiamus, quid sit videamus, cujus sit, quisnam hoc videlicet dicat. A nobis namque exigitur quod auctor non loquitur. Et fortasse melius adolescentulis id damus, ut suis verbis et hoc addant. Siquidem cum dixissent: Exsultabimus et laetabimur in te, memores uberum tuorum super vinum nec dubium quin matri loquerentur, continuato sermone hoc quoque inferunt: Recti diligunt te . Puto propter aliquas de numero ipsarum, quae non idem saperent, licet pariter currere viderentur; quae sua sunt quaerentes, et non ambulantes simpliciter neque sincere, sed speciali gloriae matris invidentes, et captantes occasionem murmurandi adversus eam, ex eo nimtibus subinde pro se satisfacere cogitur, ubi eis ita respondet: Niblasphemantes dicitur ab his quae bonae, quae simplices, quae
Abbreviated transcription (Latin):
Uc demũ tercio fr̃s reditum ab urbe nrͣm clementior oculus e celo
respexit. et uultus tandem serenior desuper arrisit nobis Quie¬
uit leonina rabies. finem accepit malicia. exclesia pacem re¬
cepit Ad nichilũ deductus est in conspectu eius malignꝰ. qui eã
fere ꝑ hoc octenniũ diro scismate conturbarat: Nũ uͦ ego gratis
de tantis periculis ero redditꝰ uobis Ur̾is desideriis donatus sum:
ur̃is me profectibus paro. quorũ uiuo meritis. uolo uiuere studiis
et saluti Quodq dudũ cepta in canticis me exequi uultis. li¬
bent᷑ accipio. et clignũ arbitror int̾ruptũ pocius resarcire. ser¬
monẽ. quã noui ordiri quippiã: Uereor aute̾ ne dissuetum
ꝑ id temporis animũ et distentũ diu habitũ ñ solũ ad tã diuersa
s etiã ad tã indigna dignitas materiȩ ꝓ ut oportet ñ admittat:
S. si quid habeo hoc uobisdo: poterit et sideli obsequio meo ds
etiã quod ñ habeo dare ut dem Si ñ: culpet᷑ sane ingenium.

Expanded text:
c demum tertio, fratres, reditum ab Urbe nostrum clementior oculus e coelo respexit, et vultus tandem serenior desuper arrisit nobis. Quievit Leonina rabies, finem accepit malitia, Ecclesia pacem recepit. Ad nihilum deductus est in conspectu ejus malignus, qui eam per hoc ferme octennium diro schismate conturbarat. Num vero ego gratis de tantis periculis ero redditus vobis? Vestris desideriis donatus sum, vestris me profectibus paro: quorum vivo meritis, volo vivere studiis et saluti. Quodque dudum coepta in Canticis me exsequi vultis libenter quidem accipio, et dignum arbitror interruptum potius resarcire sermonem, quam novi ordiri quidpiam. Vereor autem ne dissuetum per id temporis animum et distentum diu habitum, non solum ad tam diversa, sed etiam ad tam indigna, dignitas materiae, prout oportet, non admittat. Sed si quod habeo, hoc vobis do; poterit et fideli obsequio meo Deus, etiam quod non habeo, dare ut dem. Si non; culpetur sane ingenium,
Abbreviated transcription (Latin):
qui uult eẽ huiꝰ mundi amicꝰ.ũmicꝰ dĩ constituit᷑. qͦ utiq
nullꝰ gͣuior casꝰ Ex qͥb satis claret ꝗͣsit hõ pͣcipuꝰ ĩpulsor sui
sol deicere suffic̾. cũ sine ipso alii possint facere nichil Nõ
sine causa sapiens expugnatori p̃tuł urbiũ uirũ qͥ aĩo dñat᷑
Multũ hoc ad te: opus uirtute. habes. et ñ quaẽq s qͣindu¬
aris ex alto Ipsa enĩ si ꝑfecta sit. facile fac̾ animũ uictore sui.
et sic inuictũ redd̃ ad oĩa E qͥppe uig᷑ aĩ cede̾ nesciꝰ ꝓ tuenda ra¬
ciõe Aut si magis ꝓbas. uig᷑ aĩ ĩmobilit staͣtiᷤ cũ racioẽ ⁊ ꝓbacioe:
Uel sic. Uig᷑ ai qd̾ ĩ se est. oĩa ad racionẽ cogẽs uł dirige̾sꝰ Qͥs ascen

Expanded text:
imicus Dei constituitur , quo utique nullus gravior casus. Ex quibus satis claret, quam sit homo praecipuus impulsor sui, solus dejicere sufficit, cum sine ipso alii possint facere nihil. Non sine causa Sapiens expugnatori praetulit urbium, virum qui animo dominatur . Multum hoc ad te: Opus virtute habes, et non quacunque, sed qua induaris ex alto. Ipsa enim, si perfecta sit, facile facit animum victorem sui, et sic invictum reddit ad omnia. Est quippe vigor animi cedere nescius pro tuenda ratione. Aut, si magis probas, vigor animi immobiliter stantis cum ratione vel pro ratione. Vel sic: Vigor animi, quod in se est, omnia
Abbreviated transcription (Latin):
uer sponsa eius: Qͦm ergorect᷑. qͥui nec d̾m diligit. ner eccła
di cui dicit᷑. recti diligunt te : Sigͥ nec fides sine operib. nec
oꝑa sine fide sussiciunt ad animi rectitudine. nosqͥ in xp̃m
la euemꝰ corda nr̃a cum manib ad dm̃. ut toti recti inue¬
niam᷑. si dĩ nr̃ȩ rectitudinẽ rectis actib cõꝓbantes. dilecti¬
res sponse. duectia sponso iħu xp̃o dño nr̃o qui est d̃s bñdict¬

Expanded text:
sponsa ejus. Quomodo ergo rectus, qui nec Deum diligit, nec Ecclesiam Dei, cui dicitur: Recti diligunt te? Si ergo nec fides sine operibus, nec opera sine fide sufficiunt ad animi rectitudinem; nos qui in ChLevemus corda nostra cum manibus ad Deum, ut toti recti inveniamur, fidei nostrae rectitudinem rectis actibus comprobantes, dilectores sponsae, dilecti a sponso
Abbreviated transcription (Latin):
sa qsic iai̾s. qsicio fructꝰ dilectiõis ẽ. ẽ ⁊ certitudo dilecta es ne
ad suppliciũ pociꝰ qͤsitã suspiceris. Quesita es. ne frustͣ dilectã
cõefraris. Itͣq tã amica cõꝑta suauitas et ausũ ded̃. ⁊ u̾ec̃diã depuł
et reditũ ꝑsuasit ⁊ mouit᷑ affextũ : hĩc ⁊eł. hĩc ardor iste qͣrendi
ꝗͤ dilig̃ aĩa tua qͥa ꝓferto ner ñ qͤsita qͤrere poteras. nec ñ qrere

Expanded text:
sa quaesitionis; quaesitio fructus dilectionis est et certitudo. Dilecta es, ne ad supplicium potius quaesitam suspiceris; quaesita es, ne frustra dilectam conqueraris. Utraque tam amica comperta suavitas et ausum dedit, et verecundiam depulit, et reditum persuasit, et movit affectum. Hinc zelus, hinc ardor iste quaerendi quem diligit anima tua; quia profecto necnon quaesita quaerere poteras, necnon quaere
Abbreviated transcription (Latin):
cet mͥ inquit.ꝑsicere aũ bonũ ñ inuenio Quid gͦ. ille
quẽ de psalmo indiximꝰ querit Nõ plane aliud qͣ que¬
ri quod ñ quereret. nisi quesitꝰ fuisset. et rursus non
quereret si quesitꝰ satis fuisset Qd⁊ postulat. quere
inquiens seruũ ti. utqͥ ded̾ uelle. det et ꝑficere ꝓ
bona uoluntate. Michitam᷑ nͣ uidet᷑ istiusmodi aĩe
posse cõpetere locꝰ p̃sens que sodam gram needũ ꝑcepi̾t.

Expanded text:
cet mihi, inquit, perficere autem bonum non invenio . Quid ergo ille, cet mihi, inquit, perficere autem bonum non invenio . Quid ergo ille, quem de psalmo induximus, quaerit? Non plane aliud, quam quaeri: quod non quaereret, nisi quaesitus fuisset; et rursum non quaereret, si quaesitus satis fuisset. Quod et postulat: Quaere, inquiens, servum tuum; ut qui dedit velle, det et perficere pro bona voluntate. 4. Mihi tamen non videtur istius modi animae posse
Abbreviated transcription (Latin):
non reuertetur oculus eius ut uideat bona si no requira¬
tur a uerbo Quasi uͦ aliud anima nr̃a sit quã sp̃s uadens
et non rediens si sibi fuerit derelicta: Audi ꝓsugã et deuiã qͥd
homo redire uis: S: si in uoluntate res est. qud op̃e fla¬
gitas: Quid aliun de mendicas in qͦ abundas tu tibi Pa¬
lam est quia uult et ñ potest. et est sp̃s uadens et ñ redi¬
ens. et si is sit: longuis agens qui nec uult Quã ꝗͣ ñ oĩo
illã animã expositam dixerim ul relictã que reuerti
cupit et requiri petit. Unde enĩ uoluntas hec illo ͦ
Inde ni fallor qd̃ a uerbo uisitata sit iã et quesita. Nec
ociosa quesicio est que operata ⁊ uoluntate᷑. sine qua
reditꝰ esse ñ poterat S ñ sufficit semel queritantꝰ animȩ
lan guor. tantaq in reditu difficultas Quid enĩ si uult̃.
Iacet uoluntas. uli facultas ñ suppetit Nã uelle adia¬

Expanded text:
non revertetur oculus ejus ut videat bona, si non requiranon revertetur oculus ejus ut videat bona, si non requiratur a Verbo. Quasi vero aliud anima nostra sit, quam spiritus vadens et non rediens, si sibi fuerit derelicta. Audi profugam et deviam, quid homo, redire vis? Sed si in voluntate res est, quid opem flagitas? quid aliunde mendicas, in quo abundas tu tibi? Palam est, quia vult, et non potest: sed spiritus est vadens et non rediens, etsi is sit longius agens, qui nec vult. Quanquam non omnino illam animam expositam dixerim vel relictam, quae reverti cupit, et requiri petit. Unde enim voluntas haec illi? Inde, ni fallor, quod a Verbo visitata jam sit et quaesita. Nec otiosa quaesitio, quae operata est voluntatem, sine qua reditus esse non poterat. Sed non sufficit semel quaeri: tantus est animae languor, tantaque in reditu difficultas. Quid enim si vult? Jacet voluntas, ubi facultas non suppetit. Nam: Velle adja
Abbreviated transcription (Latin):
in magnũ sibide torqueat malũ nouerit se inuentã ĩ illo
et ante quesitã quã querentẽ: Sic enĩ de magnis bonis
mala oriri ñ minora solent cũ facti eximii de bonis dnĩ
maximi uidebant᷑ ꝓ accepta gr̃ã. ꝓ ñ redibita minimi re¬
putant᷑ apud dm Ego autẽ parcõ uob̃ Usus sũ modestiorib
uocib maximo minimoq s qd̾ sentio ñ exp̃ssi discrimen
inuolui. ipse nudabo. optimũ pessimũ q dicere debueram.
Nã uere et absq dubio eo quisq pessimꝰ quoͦ ptimꝰ est. si hoc
ipsũ qͦ ÷ optimꝰ ascbat sibi: Nempe pessimũ hoc : Quod si dicat
quis. absit. agnosco gra dĩ sũ id quod suͣ : studeat autẽ capta¬
re gloriolã progrã quã accepit . ñne sur ⁊ et lat᷑. Audiet qͥ
eiusinodi est: Ex ore tuo te uidico serue nequã Quid nequiꝰ ser¬
quesita sit: ali oquin semel a facie uerbi egressa uel eiecta

Expanded text:
in magnum sibi detorqueat malum, noverit se praeventam in illo, in magnum sibi detorqueat malum, noverit se praeventam in illo, et ante quaesitam quam quaerentem. Sic enim de magnis bonis mala oriri non minima solent, cum facti eximii de bonis Dominmaximi videbantur pro accepta gratia, pro non redhibita minimi reputantur apud Deum. Ego autem parco vobis. Usus sum modestioribus vocibus, maximo, minimoque; sed quod sentio non expressi. Discrimen involvi, ipse nudabo: optimum, pessimumque dixisse debueram. Nam vere et absque dubio, eo quisque pessimus, quo optimus est, si hoc ipsum quo est optimus, ascribat sibi. Nempe pessimum hoc. Quod si dicat quis: Absit! agnosco, gratia Dei sum id quod sum; studeat autem captare gloriolam pro gratia quam accepit; nonne fur est et latro? Audiat qui ejusmodi est: Ex ore tuo te judico, serve nequam . Quid nequius ser, sed quae a Verbo prius quaesita sit. Alioquin semel a facie Verbi egressa vel ejecta,
Abbreviated transcription (Latin):
n lectulo meo ꝑ noctes quesiui. quẽ diligit anima mea: Mag¬
num bonũ. querere d̾m Ego hoc nulli in bonis animȩ
sed̾m existimo Primũ in donis. ultimũ in ꝓfectibꝰ ẽ. Uir¬
tutũ nulli accedit. cedit nulli Cui accedãt quã nulla pͣ¬
cedit: Cui cedat que omniu magis cõsũmacio est.Que enim
inuentꝰ fuerit cessabit᷑ a querendo Non pedũ passib s deside¬
riis querit᷑ ds̃ Et utiq ñ extundit desideriũ scm̃ felix inuẽ¬
cio .s. extendit. Nũquid cõsũmacio gaudi desiderii consũpti
est : Oleũ magis est illi Nã ipsũ flamina: Sic est: adimple¬
bit᷑ leticia s desiderii non erit sinis ac ꝑhoc nec querendi :
Tu uͦ cogita si potes queritandi hoc studiũ sine indigentia
et desideriũ sine anxietate Alterũ ꝓfecto p̃sentia. alterũ
copia excludit: Nunc iã uidete cur ista p̃miseri Nimirũ
ut omnis int̾ uos anima querens dm ne magnũ bonum

Expanded text:
n lectulo meo per noctes quaesivi quem diligit anima mea . Magnum bonum quaerere Deum. Ego hoc nulli in bonis animae secundum existimo. Primum in donis, ultimum in profectibus est. Virtutum nulli accedit, cedit nulli. Cui accedat, quam nulla praecedit? cui cedat, quae omnium magis consummatio est? Quae enim inventus fuerit, cessabitur a quaerendo. Non pedum passibus, sed desideriis quaeritur Deus. Et utique non extundit desiderium sanctum felix inventio, sed extendit. Nunquid consummatio gaudii, desiderii consumptio est? Oleum magis est illi: nam ipsum flamma. Sic est. Adimplebitur laetitia; sed desiderii non erit finis, ac per hoc nec quaerendi. Tu vero cogita, si potes, quaeritandi hoc studium sine indigentia, et desiderium sine anxietate. Alterum profecto praesentia, alterum copia excludit. 2. Nunc jam videte cur ista praemiserim. Nimirum, ut omnis inter vos anima quaerens Deum, ne magnum bonum
Abbreviated transcription (Latin):
agi. et aliud sapientia regi Aliud dñari m uirtute. aliud
insuauitate deliciari hiicet nãq et sapientia potens et
uirtꝰ suauis existat. ut tam̃ ꝓpͥas qͥb q reddamꝰ uocabulis
significantias uigor uirtutẽ. sapientiã placiditas animi
cum spiritali quadã suauitate demonstrat: hac puto ab apło
designatã. ubi pꝰ multa hortam̃ta ꝑtinentia. ad uirtutẽ. adie¬
cit qd sapientiȩ est. in suauitate in spũ sco Igit᷑ stare. resiste̾.

Expanded text:
agi, et aliud sapientia regi; aliud dominari in virtute, aliud agi, et aliud sapientia regi; aliud dominari in virtute, aliud in suavitate deliciari. Licet namque et sapientia potens, et virtus suavis existat; ut tamen proprias quibusque reddamus vocabulis significantias, vigor virtutem, sapientiam placiditas animi cum spirituali quadam suavitate demonstrat. Hanc puto ab Apostolo designatam, ubi post multa hortamenta pertinentia ad virtutem, adjecit quod sapientiae est: In suavitate, in Spiritu sancto . Igitur stare, resi
Abbreviated transcription (Latin):
sapientiã. et uni u̾bo utrũq munꝰ ascͥbat: Alioquin si aliunde
aut utrãq aut alterutrã arraget sibi. neget etiã simul uel
de fonte riuũi. uł de uite uinĩ. uł lum̃ oriri de lumine: fidel
sermo: Siqͥs inqͥt ĩdiget sapientia postulet a do qͥdat oĩb af¬
fluent᷑ et ñ ĩꝓperat et dabit᷑ illi: Hoc ille: Ego uͦ hauo secꝰ de
uirtute senserĩ Cognata uirtꝰ sapientie̾ est: donũ dĩ ẽ uͥt
deputanda in datis optimis descendens et ipsa a patre uerbi:
Et si qͥs existimet id ꝑ oĩa eã qd̃ sapientiã esse ñ inficior. s in
uerbo ñ in anima Que enĩ ĩ u̾bo ꝓ eiꝰ singulari diuinȩ nat᷑e
sĩplicitate unũ sunt. unũ tam̃ effectũ in aiã nͣ habent. ẜ ad
illuis uarias ⁊ dulsas necessitates ueluti diu̾sa sese participanda
accõmodant: Iuxta quã racionẽ ꝓferto aliud ⁊ animo uirtut

Expanded text:
sapientiam, et uni Verbo munus utrumque ascribat. Alioquin si aliunde sapientiam, et uni Verbo munus utrumque ascribat. Alioquin si aliunde aut utramque, aut alterutram arroget sibi; neget etiam simul vel de fonte rivum, vel de vite vinum, vel lumen oriri de lumine. Fidelis sermo: Si quis, inquit, indiget sapientia, postulet a Deo, qui dat omnibus affluenter, et non improperat; et dabitur ei . Haec ille. Ego vero haud secus de virtute senserim. Cognata virtus sapientiae est. Domum Dei virtus est, deputanda in donis  alias, datis optimis, descendens et ipsa desursum a Patre Verbi. Et si quis existimet id per omnia eam quod sapientiam esse, non inficior, sed in Verbo, non in anima. Quae enim in Verbo pro ejus singulari divinae naturae simplicitate unum sunt, uitates, veluti diversa, sese participanda accommodant. Juxta quam rationem profecto aliud est animo virtute
Abbreviated transcription (Latin):
ruerunt qͥlicet ñ ĩpulsi ĩtrinsetꝰ. expulsi st̃ tm. nec potuer̃ stare:
deniq ĩ ueritate ñ stetit qͥ nͣ ĩnixꝰ ẽ u̾bo. qͥ insua uͥtute confusꝰ est.
Et ideo fortasse sede uoluit. qͥ stare ñ ualuit. dicebat enĩ sede bo
in monte testamenti Ceterũ do alit̾ uidicante nec stetit nec sedit . s
cecid᷑. dicente dño: Uidebã sathanã tãꝗ sulgur de celo cadentẽ. Ergo qͥ
stat si ñ uult cadere. ñ sidat sibi.s nitat᷑ uerbo: U̾bũ loqͥt᷑ Sine mi
des meos. et direx gͥssus meos Cuiꝰ manu erigeris. ipsius necesse
ẽ uirtute tenearis Herꝓ eo qd̾ dixi opꝰ nos hr̃e de uerbo. cui ini¬
tam̃ ad uirtutẽ Nunc iã uidendũ de eo qd itẽ memoraui ꝑ u̾bũ¬
scł nchilominiis nos reformari ad sapientiã. uerbũ uirtꝰ. u̾bũ
sapientia est Sumat gͦ aĩa de uirtute uirtute᷑ ac de sapienti

Expanded text:
ruerunt, qui licet non impulsi extrinsecus, expulsi sunt tamen, nec potuerunt stare. ruerunt, qui licet non impulsi extrinsecus, expulsi sunt tamen, nec potuerunt stare. Denique in veritate non stetit, qui non innixus est Verbo, qui in sua virtute confisus est. Et ideo fortassis sedere voluit, quia stare non valuit. Dicebat enim: Sedebo in monte testamenti . Caeterum, Deo aliter judicante, nec stetit, nec sedit, sed cecidit, dicente Domino: Videbam Satanam sicut fulgur de coelo cadentem . Ergo qui stat, si non vult cadere, non fidat sibi, sed nitatur Verbo. Verbum loquitur: Sine me des meos, et direxit gressus meos . Cujus manu erigeris, ipsius necesse est virtute tenearis. Haec pro eo quod dixi, opus nos habere Verbo, cui innitamur ad virtutem.  nihilominus nos reformari ad sapientiam. Verbum virtus, Verbum sapientia est. Sumat ergo anima de virtute virtutem, ac de sapientia
Abbreviated transcription (Latin):
contnͣde adoriet᷑. sciet ꝑfecto ꝗͣ sit a̾cens arduꝰ et cassus conatꝰ absq
u̾bi aduitorio. felix aia qͦ angłis spectãtib p̃buit gaudiũ parit᷑
⁊ miracłm sui. ut audiret de se loqͤnte. Que ÷ ista qͤ acñd̾ de de¬
serto delicis affluens ĩnixa suꝑ dilertũ suũ  Alioqͥn srustͣ ni¬
tit᷑ siñ ĩnitit᷑ Sine etia contͣ se ĩnites u̾ialescet. et facta se
rediget oeͣm carnalẽ affectũ et carnis sensũ ad nutũ raciois
robsequiũ ututis Quidni oĩa possibilia sint ĩnitenti suꝑeũ
qui õia potest : quãte fibduciȩ uox oĩa possũ ĩ eo qͥme confortai¬
Deniq oĩa possibilia st̃ cͤoͣnti An ñ omp̃s. cui oĩa põsibilia sẽ. Ita
animꝰ ñ si p̃sumat de se .s si confortet᷑ a u̾bo poterit utiq d¬
poterit uł stantẽ deicere. uł subicere dominantẽ: Uisñ tooi
ueat me. Ibi ceriderunt qͥ operant᷑ ũ quitatẽ. Ibi diaboł et angłi eiꝰ cor.¬

Expanded text:
cendere adorietur, sciet profecto quam sit ascensus arduus, et cassus conatus absque Verbi adjutorio. Felix anima, quae angelis spectantibus praebuit gaudium pariter et miraculum sui, ut audiret de se loquentes: Quae est ista, quae ascendit de deserto, deliciis affluens, innixa super dilectum suum? . Alioquin frustra nititur, si non innititur. Sane etiam contra se innitens invalescet, et facta se rediget omnem carnalem affectum, et carnis sensum ad nutum rationis in obsequium virtutis. Quidni omnia possibilia sint innitenti super eum, qui omnia potest? Quantae fiduciae vox: Omnia possum in eo qDenique omnia possibilia sunt credenti . Annon Omnipotens, cui omnia possibilia sunt? Ita animus, si non praesumat de se, sed si confortetur a Verbo, poterit utique dopoterit vel stantem dejicere, vel subjicere dominantem. 6. Vis non vebit te. Ibi ceciderunt qui operantur iniquitatem . Ibi diabolus et angeli ejus cor
Abbreviated transcription (Latin):
rẽ qͤ dicũt᷑. id enĩtuciꝰ. tu ne es o aĩa mea qͤ relicto uiro tuo
pͥore cũ qͦ t bñ suerat pͥmã si dẽ irritã fecisti. iens pꝰ amatores
tuos Et nc̃ qͦad libuit fornicata cũ ilł forte ⁊ cõtẽpta ab ilł
audes ĩpudens ⁊ frõtosa uelle reu̾ti ad illũ ꝗͣ suꝑba cõtẽpsisti:
auid ͤ Digna latebͥs qͦris lucẽ.⁊ c̾ris ad spõsum. dignior plagi
ꝗͣ o̾cuł: Mirũ si ñ ꝓ sposo uidicẽ offendaᷤᷤ. felix qͥ ad hoc aiãm suã
respõdentẽ audiẽrit. ñ timeo qͥa amo. qd̾ ñ amata oĩo ñ facerẽ:
Itaq etiã am᷑ Nichil dilecte cim̃dũ: Paueãt qͤ ñ amãt. Qd ni
assidue inimicicias suspicent᷑ ͦ Ego uͦ amãs amari me dubitare
ñ po̾sũ. ñ pł ꝗͣ amare Ner posũ uereri uultũ cuiꝰ sensi affectũ
In qͦ Ieo qd̃ talẽ ñ mͦ quesiuit. s ⁊ affecit. fec̃ q certã ꝑinde
quesctu Aͥd ni respõdea ĩ qͦͤsitu. cui ĩ affectu respõdeo: Nũqͥ

Expanded text:
d enim tutius, tune es, o anima mea, quae relicto viro tuo priore, cum quo tibi bene fuerat, primam fidem irritam fecisti, iens post amatores tuos? Et nunc quoad libuit fornicata cum illis, forte et contempta ab illis, audes impudens et frontosa velle reverti ad illum, quem superba contempsisti? Quid? digna latebris quaeris lucem, et curris ad sponsum, dignior plagis, quam osculis? Mirum si non pro sponso judicem offendas. Felix, qui ad haec animam suam respondentem audieritItaque etiam amor. Nihil dilectae timendum. Paveant quae non amant. Quidni assidue inimicitias suspicentur? Ego vero amans, amari me dubitare non possum, non plus quam amare. Nec possum vereri vultum, cujus sensi affectum. In quo? In eo quod talem non modo quaesivit, sed et affecit, fecitque certam proinde de quaesitu. Quidni respondeam in quaesitu, cui in affectu respondeo? Nunquid
Abbreviated transcription (Latin):
tuũ tenueris. ⁊ ñ dedis m̃bͣ tua arma iniqͥtati. nec ꝑmiseris
regnare pecatũ ĩ tuo mͣtali corpore. bonũ te emu̾latorem
ꝓhasti. cui malicia omnino ñ nocuit Uide ne magis ꝑfuerit.
Scͥptũ ÷ enĩ Bonũ fac. et habeb̾ laudẽ ex illa Consusi st̃ qͥ qͦ¬
rebant animã tuã. tu uͦ cantabis Si mei ñ fuerint dñati
tt̃ ĩmacłatꝰ ero: Boni plane emulatoris insigne dedisti.si consi¬
lio sapienti misereris aĩȩ tuȩ.Si oĩ custodia seruas cor tuum.
si uxta apłm te ipsũ castũ custodis Alioquin et si uniu̾sũ
stanti ĩminentes. horũ diabolus liuore maliciȩ. mundus uento uani¬
tatis. hõ semet ipsũ pondere suȩ corruptionis impellit Ipelłꝰ dia:

Expanded text:
tuum tenueris, et non dederis membra tua arma iniquitati, nec permiseris tuum tenueris, et non dederis membra tua arma iniquitati, nec permiseris regnare peccatum in tuo mortali corpore; bonum te aemulatorem probasti, cui malitia omnino nil nocuit: vide ne magis profuerit. Scriptum est enim: Bonum fac, et habebis laudem ex illa . Confusi sunt qui quaerebant animam tuam, tu vero cantabis: Si mei non fuerint dominati, tunc immaculatus ero . Boni plane aemulatoris insigne dedisti, si consilio Sapientis misereris animae tuae , si omni custodia servas cor tuum , si juxta Apostolum te ipsum castum custodis . Alioquin, etsi universum itur tres sint stanti imminentes; horum diabolus livore malitiae, mundus vento vanitatis, homo semetipsum pondere suae corruptionis imp