comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
solitudine abice̾. põt hoc ip̃ in quo turba suffocat᷑ fieri solitudo.
Tota añ occulos sortis humane ꝯdicio ponat᷑ nec quantũ ficq̾nt̾
nec ulis usitatis uelut nonis obstupefieri. Iplenũ cogitãda fortuã
ẽ ¶Quottiens asie quoties achaie urbes uno tremore ceci¬
derut. Q uot opida ĩ siria. quot ĩ macedoia deuorata st. Cipron
quotiẽs uastauit hec clades quoties ĩ se paphus corruit. freqͥnt̾ nodis
nũ trati sint totaꝵ urbiũ int̾itꝰ & nos int̾ quss ista freq̾nt̾ mĩtiãt
quota ꝓs oiũ sumꝰ ¶ Cõsurgamꝰ itaq adu̾s. fortuita. & ꝗcꝗd accide¬
rit sciamꝰ non cẽ tam magnũ ꝙ ⁊umote iactetur. Ciuitas arsit
tũ impoĩta & hiue non altissimo monti. Oui istaꝵ ciuitatu quas
nuc̃ maguificas ac nobiles uides nestigia qͦ tp̃s erradet. Non
iudes queadniõ ĩ achaia clarissiaꝵ urbiũ iã fundameta ꝯsum¬

Expanded text:
solitudines abigere, potest hoc ipsum, in quo turba suffocatur, fieri solitudo. solitudines abigere, potest hoc ipsum, in quo turba suffocatur, fieri solitudo. Tota ante oculos sortis humanae condicio ponatur, nec quantum frequenter nec illis inusitatis velut novis obstupefieri; in plenum cogitanda fortuna est. Quotiens Asiae, quotiens Achaiae urbes uno tremore ceciderunt ? Quot oppida in Syria, quot in Macedonia devorata sunt ? Cypron quotiens vastavit haec clades ? Quotiens in se Paphus corruit ? Frequenter nobis nuntiati sunt totarum urbium interitus, et nos inter quos ista frequenter nuntiantur, quota pars omnium sumus ? Consurgamus itaque adversus fortuita et quicquid inciderit, sciamus non esse tam magnum quam rumore iactetur. Civitas arsit tamen inposita et huic non latissimo monti; omnium istarum civitatium, quas nunc magnificas ac nobiles audis, vestigia quoque tempus eradet. Non vides, quemadmodum in Achaia clarissimarum urbium iam fundamenta consum
Abbreviated transcription (Latin):
se cietissios tumltꝰ. Eligit aliꝗd noui caus ꝑ qd̾ uelut oblitis uires suas
ĩgerat. Quidꝗd longa ẜies młtis laborib multa deũ ĩdulgentia
scruxit id unꝰ dies sꝑgit ac dissipat. longam mora dedit malis pro¬
petaritib qui die dixit hora moniẽtuq tp̃ris cu̾tendis imꝑiis suf¬
ficẽ. Esset aliqd̾ ĩ becilitatis nr̃e solatiũ rerq nr̃aꝵ si tanto tpr̃e¬
ꝑirent ꝯcta quanto fuĩt. Nuc ĩ creniẽta lente. exeũt festinatur
ĩ damnũ nichil pͥuati. nichil publice stabile ẽ. Tam hoiũ q ur¬
biu fata uoluũtur. Int̾ placidissĩa tͥror existit. Nichil ex̾ ẽ. Tu¬
multuantib caĩs mala unde mime expectabãt᷑ erũpũt. Que do¬
mesticis bellis stet̾ant regna q̃ ext̾iuis impelente nullo riuĩt. Quo-¬
sus ca q̃ possut̾ euenire focmãdꝰ. Exilia tormta morbi bella nai¬

Expanded text:
secretissimos tumsecretissimos tumingerat. Quidquid longa series multis laboribus, multa deum indulgentia struxit, id unus dies spargit ac dissipat. Longam moram dedit malis properantibus, qui diem dixit; hora momentumque temporis evertendis imperiis sufficit. Esset aliquod inbecillitatis nostrae solacium rerirent cuncta quam fiunt ; nunc incrementa lente exeunt, festinatur in damnum. Nihil privatim, nihil publice stabile est; tam hominum quam urbium fata volvuntur. Inter placidissima terror existit nihilque extra tumultuantibus causis mala, unde minime exspectabantur, erumpunt Quae domesticis bellis steterant regna, quae externis, inpellente nullo ruunt. Quoersus ea, quae possunt evenire, firmandus. Exilia, tormenta morbi, bella, nau
Abbreviated transcription (Latin):
cẽ deb ĩ oĩa ꝓmittẽdꝰ ais cogitãduq non quicꝗd solet s quicꝗd p̃ot
fieri. ¶ Qͥs eĩ ẽ ꝙ nõ fortuã cũ uoluit ex florentissiõ detrahat : qd̾¬
nõ eo mag̾ agrediat᷑ & qͣtiat qͦ spetiosi fulget. Qͥd illi arduũ ꝗd ue
difficile ẽ non una uia semꝑ nec tota quide ĩ currit mõ nrãs ĩ nos ma¬
nus aduocat. mõ suis ꝯtẽta uirib ĩueit picula sic̾ actore. I Nullũ tp̃s pͥ
exeptu ẽ ĩ ipĩs uoluptatib cae̾ doloris ocuit᷑. bellui ĩ media pace con¬
sirrgit & auxilia sec̾itatis ĩ metũ tñseuit. ex aĩco inimicꝰ. hostis ex socio.
ĩ subitas tempestates ybernisq maiores. agit estiua tnꝗlitas. siẽ ho¬
ste patimꝰ hostilia eladis. ca̾s si alia deficuit nimia sibi felictas ĩue¬
nit. In uadit temꝑatissios morb ualidissios thisis. inocentissios pena

Expanded text:
mittendus animus cogitandumque non quidquid solet, sed quicquid potest mittendus animus cogitandumque non quidquid solet, sed quicquid potest fieri. Quid enim est, quod non fortuna, cum voluit, ex florentissimo detrahat ? Quonon eo magis adgrediatur et quatiat, quo speciosius fulget ? Quid illi arduum quidve difficile est ? Non una via semper, ne tota quidem incurrit, modo nostras in nos manus advocat, mexceptum est; in ipsis voluptatibus causae doloris oriuntur. Bellum in media pace consurgit et auxilia securitatis in metum transeunt; ex amico inimicus, hostis ex socio. In subitas tempestates hibernisque maiores agitur aestiva tranquillitas. Sine hoste patimur hostilia, et cladis causas, si alia deficiunt, nimia sibi felicitas invenit. Invadit temperantissimos morbus, validissimos phthisis, innocentissimos poena,
Abbreviated transcription (Latin):
tates ĩ cẽdiũ uerauit nullã abstulit. Nlã & ubi hostili manu ĩ iecta igͥs
ut tota opida eu̾tẽt̾. Nũqͣ deĩq tã ĩfestu exarsit ĩcendiu̾ ut nichil
t̾i suꝑesset ĩcendio.¶ Tot pulcheriã oꝑa q̃ sĩgula illustrare urbes sin¬
gulas possẽt. una nor strauit & ĩ tãta pace q̃tu ne bello ꝗde timeri
põt accidit. Cuis hoc credat ubiq armis quiescentib cũ toto orbe t̾raꝵ
fortua quos publice aflixit qd̾ passuri erãt tinic̾ ꝑmisit. Nulla res mag̃
nõ aliꝗd hũit ruine sue spaciũ. In hac uua nox ĩt̾fuit int̾ urbe maxĩa
ae nulla. Deniq diutiꝰ illã tibi ꝑisse narro q periit .Y Hec oĩa libera qͣ
lis nri affectũ ĩcdinãt adu̾s sua firmũ & erectũ: nec siẽ cã̾ ꝯcussus ẽ.
in expectata plꝰ agrauãt. Nouitas adicit calamitatib pond̾. nec ꝗsꝙͣ mor¬

Expanded text:
tates incendium vexavit, nullam abstulit. Nam etiam ubi hostili manu in tecta ignistates incendium vexavit, nullam abstulit. Nam etiam ubi hostili manu in tecta ignisut tota oppida everteret. Numquam denique tam infestum ulli exarsit incendium, ut nihil alteri superesset incendio. Tot pulcherrima opera, quae singula inlustrare urbes singulas possent, una nox stravit, et in tanta pace quantum ne bello quidem timeri potest accidit. Quis hoc credat ? Ubique annis quiescentibus, cum toto orbe terrarum eritur. Omnibus fortuna, quos publice adflixit, quod passuri erant, timere permisit. Nulla res magna non aliquod habuit ruinae suae spatium; in hac una nox interfuit inter urbem maximam et nullam. Denique diutius illam tibi perisse quam perit narro. Haec omnia Liberalis nostri adfectum inclinant adversus sua firmum et erectum. Nec sine causa concussus est; inexpectata plus adgravant; novitas adicit calamitatibus pondus, nec quisquam mor
Abbreviated transcription (Latin):
times tiũ spectaturꝰ occidẽt᷑. Nũdu uestis illis erat picta. nũdũ
terebat᷑ auꝵ. adhuc non eruebat᷑. Quid exgo: ignorãtia reꝵ ĩ no¬
centes erat. Multu aut int̾est utrũ peccare aliꝗs nolit an ne¬
sciat. deerat illis iustitia. deetat prudentia deerat tempatia ac
fortieudo. oĩb his uirtutib he̾bat similia queda rudis uita.
Uirt̾ non ꝯtingit aĩo nisi instituto & edocto & ad sumiũ assi¬
dua ex̾citatione producto. ad hoc quide. s sine hoc nascim̃. Et
ĩ optis quoq anteꝙ erudias uittutis mat̾ia non uirtꝰ ẽ. Uale.
lberalis nr̃ nuc tristis mĩtiato ĩcendio quo lugdunesis colonia
exusta. I Mouere hic casus quẽ lib poss nedu hoĩe prĩe sue ⁊yͥ
amãtissiu. Que res effecit ut firmitate aĩ sui querat quã uidel ad ea
qͥ timeri posse putabat ex̾cuit. Hoc u̾o tam ĩopinatum malu & peno
ĩ auditũ nõ miror si sie metu nõ fuit cu eẽt sie̾ exẽplo. Multas ei ciui-¬

Expanded text:
timens, tantum spectaturus occideret. Nondum vestis illis erat picta, nondum texebatur aurum, adhuc nec eruebatur. Quid ergo est ? Ignorantia rerum innocentes erant. Multum autem interest, utrum peccare aliquis nolit an nesciat. Deerat illis iustitia, deerat prudentia, deerat temperantia ac fortitudo. Omnibus his virtutibus habebat similia quaedam rudis vita; virtus non contingit animo nisi instituto et edocto et ad summum adsidua exercitatione perducto. Ad hoc quidem, sed sine hoc nascimur et in optimis quoque, antequam erudias, virtutis materia, non virtus est. VALE.beralis noster nunc tristis est nuntiato incendio, quo Lugdunensis colonia exusta est. Movere hic casus quemlibet posset, nedum hominem patriae suae amantissimum. Quae res effecit, ut firmitatem animi sui quaerat, quam videlicet ad ea, quae timeri posse putabat, exercuit. Hoc vero tam inopinatum malum et paene inauditum non miror si sine metu fuit, cum esset sine exemplo. Multas enim civi
Abbreviated transcription (Latin):
facies & pulcro pectore uirgo pubetenꝰ postrema imaĩ corpore pistrix
uicta st̃ horenda uelocia at illi sapĩa ex quib ꝯposue̾ portentis.
Prima ꝑs homis ẽ ip̃a uirtꝰ huic comittit᷑ ĩutilis caro & fliuda
⁊eceptãdis tin cibis habilis ut ait possidontꝰ. Uirtꝰ illa diuina ĩ lubricũ
attexit Illla uttũq alta̾ quies nichil quide ip̃a p̾stabit aĩo. s ĩpidi¬
mẽta remouebat. Uoluptas ultro disoluit & ome robur emolit.
Que i ueniret̾ tam discors it̾ se iũctura corporis: fortissime rei
ĩ hertissima instriutꝰ seuissime paꝵ ẜia sauctissime ĩ tempas usq
ad ĩgesta. ¶ Quid ergo inquit si uirtutes niehil ĩpeditura sunt
hona ualitudo & quies a doloꝵ uacatio non potes illas. Quidm
ment. Quid erit in illis tuc̃ bonũ hoc unũ bñ legi na cu uestem
quale decet sumo cu ambulo ut oportes. euz ceno quẽadmo debro
Nõ cena aut ambulatio aut uestis bona st̃.s meũ ĩ his ꝓpoĩtũ ser¬

Expanded text:
facies et pulcro pectore virgo / pubetenus, postrema immani corpore pistrix iuncta sunt, horrenda, velocia; at isti sapientiam ex quibus conposuere portentis ! Prima ars hominis est ipsa virtus; huic committitur inutilis caro et fluida, receptandis tantum cibis habilis, ut ait Posidonius. Virtus illa divina in lubricum adtexitur. Illa utcumque altera quies nihil quidem ipsa praestabat animo, sed inpedimenta removebat; voluptas ultro dissolvit et omne robur emollit. Quae invenietur tam discors inter se iunctura corporum ? Fortissimae rei inertissima adstruitur, severissimae parum seria, sanctissimae intemperans usque ad incesta. "Quid ergo?" inquit,"si virtutem nihil inpeditura sit bona valitudo et quies et dolorum vacatio, non petes illas ?" Quidmentur. Quid erit tunc in illis bonum ? Hoc unum, bene eligi. Nam cum vestem qualem decet, sumo, cum ambulo ut oportet, cum ceno quemadmodum debeo, non cena aut ambulatio aut vestis bona sunt, sed meum in iis propositum ser
Abbreviated transcription (Latin):
Non h̾ebant domꝰ instar uebiu. Spiritꝰ ac lib̾ int̾ aꝑta flat̾ & leuis
umbra ⁊upis aut arboris & ꝑ lucidi fontes ⁊ iui qui non oꝑe nec
phistula nec ullo cohacto itinẽ obsolefacti. s sponte ciirentes
& pata sine arte formosa. Int̾ hoc agreste domiciliũ rustica poli¬
tu manu. hoc erat scd̾in nã domꝰ in qua libebat hĩtare nec ipã
nec pro ip̃a tiniente. Nũc magna ꝑs nr̃i metꝰ tecta st̃.Id
ꝙzius egregia illis uita fuit & carens fraude non fue̾ sapiẽtes qñ
hoc iam in ope maxio nome ẽ. Non tui negaueri fuisse alti spũs
uiros & ut ita dica a diis recentes.Aleq eĩ dubiũ ẽ qn melio¬
ra mond̾ nondu effet ediderit. Quẽadino aũt ĩ om̃ib ĩdoles

Expanded text:
Non habebant domos instar urbium. Spiritus ac liber inter aperta perflatus et levis Non habebant domos instar urbium. Spiritus ac liber inter aperta perflatus et levis umbra rupis aut arboris et perlucidi fontes rivique non opere nec fistula nec ullo coacto itinere obsolefacti, sed sponte currentes et prata sine arte formosa, inter haec agreste domicilium rustica politum manu. Haec erat secundum naturam domus, in qua libebat habitare nec ipsam nec pro ipsa timentem; nunc magna pars nostri metus tecta sunt. Sed quamvis egregia illis vita fuerit et carens fraude, non fuere sapientes, quando hoc iam in opere maximo nomen est. Non tamen negaverim fuisse alti spiritus viros et, ut ita dicam, a dis recentes. Neque enim dubium est, quin meliora mundus nondum effetus edide
Abbreviated transcription (Latin):
humano sanguine mariꝰ odiũ cẽ ĩferas u̾terat. Illiquos aliqd̾ nemꝰ
densu a sole ter̾at qui adu̾sꝰ seuitiã hyemis aut mmbris uilli re¬
ceptaculo tuti sẽ fronde uiuebant placidas transigebat sine suspi¬
rio noctes. Solicitudo nos in rira purpura u̾sat & acerimis erci¬
tat stimulis. atq inole sompnũ illis duta tellꝰ dabat. Nlo ĩpẽdebãt
cellata laqͥaria s ĩ aꝑto iacentes sidra suꝑlabebant & ĩ signe spectacu¬
lu noctui mond̾ in p̃ceps agebat᷑. Silentio tm̃ opꝰ dice̾s ta ĩt̾ die
illii qͣ nocte patebant prospectꝰ huiꝰ pulcherĩẽ domꝰ. libebat ĩtueri fsigͣ
et media celi ꝑte u̾gentia. zursꝰ et occulto alia surgentia. Quidni
iuuaret uagari int̾ tã late spsa miracula: ad uos ad om̃e tectoꝵ
pauetis sonũ. Eint̾ picturas ur̃as si quid increpuit fugitis attoiti¬

Expanded text:
humano sanguine manus odium omne in feras verterant. Illi quos aliquod nemus humano sanguine manus odium omne in feras verterant. Illi quos aliquod nemus densum a sole protexerat, qui adversus saevitiam hiemis aut imbris vili receptaculo tuti sub fronde vivebant, placidas transigebant sine suspirio noctis. Sollicitudo nos in nostra purpura versat et acerrimis excitat stimulis; at quam mollem somnum illis dura tellus dabat! Non inpendebant caelata laquearia, sed in aperto iacentes sidera superlabebantur et insigne spectaculum noctium mundus in praeceps agebatur silentio tantum opus ducens. Tam interdiu illis quam nocte patebant prospectus huius pulcherrimae domus. Libebat intueri signa ex media caeli parte vergentia, rursus ex occulto alia surgentia. Quidni iuvaret vagari inter tam late sparsa miracula ? At vos ad omnem tectorum pavetis sonum et inter picturas
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ res optĩe poitas auaritia &du se ducẽ aliꝗd cupit atq ĩ suu
u̾tere oiã fecit aliena. & ĩ angustũ ex ĩ mẽso redacta auaritia pau¬
ptate ĩculit & multa ꝯcupiscendo oĩa amisit.licet itaq nc uelit¬
uocet ꝑ aͣuar loga pogrinationẽ nulla nos finiũ ꝓpagatio eo ⁊ edu¬
cet iuide discessimꝰ. cu oĩa fecerimꝰ multu he̾bimꝰ. Hniu̾su he̾bam
Terra ip̃a fertilior erat ĩ laborata. & ĩ usus ppołoꝵ nõ dirripiẽtiu
larga. quicꝗd nã ꝓtulerat id non minꝰ ĩ ueĩsse ꝙ ĩuentu mor¬
strare alt̾i uoluptas erat. Nihil ulli aut supesse pot̾at aut deesse
ĩt ꝯcordes diuidebat᷑. Nõdu ualentior imposuerat ĩfirmiori manũ.
nũdu auarꝰ abscondendo quod sibi iacct aliũ quoq necessariis
exeluserat par erat altiꝰ ac sui cura. arnia cessabãt ĩ cruenteq

Expanded text:
in res optime positas avaritia et, dum seducere aliquid cupit atque in suum in res optime positas avaritia et, dum seducere aliquid cupit atque in suum vertere, omnia fecit aliena et in angustum se ex inmenso redegit. Avaritia paupertatem intulit et multa concupiscendo omnia amisit. Licet itaque nunc conetvocet per sua longam peregrinationem, nulla nos finium propagatio eo reducet unde discessimus. Cum omnia fecerimus, multum habebimus; universum habebamus. Terra ipsa fertilior erat inlaborata et in usus populorum non diripientium larga. Quidquid natura protulerat, id non minus invenisse quam inventum monstrare alteri voluptas erat. Nec ulli aut superesse poterat aut deesse; inter concordes dividebatur. Nondum valentior inposuerat infirmiori manum, nondum avarus abscondendo quod sibi iaceret, alium necessariis quoque excluserat; par erat alterius ac sui cura. Arma cessabant incruentaeque
Abbreviated transcription (Latin):
tune nunierib deleri põt. Cuiꝰ hoc p̃tiu ẽ non posse p̃tio capi.
Manc phra fuisse in illo rudi seculo q̃ adhuc artificia deerant
& ip̃o usu diseebat utilia non credo. Sic aut fortimata tpra¬
cu in medio iaceñt bũfitia nature promiscue utenda anĩq auaritia
atq luxuria disociauẽ mortales e ad rapinã ex consortio discusse
Non erat illi sapientes uiri &̃ si faciebant facienda sapiẽtib. Statũ
ꝗde gnis hurriani non aliũ quisqͣ suspex̾it magis felice. Nec si cui pet¬
ap̾ illos fuisse memorat᷑. ap̃ quos nulli subigebãt arua coloni. Lle seꝑa.¬
te ꝗde aut ꝑtiri limite campii fax erat in mediũ q̃rebat ip̃aq tel¬
lus. oiã liberiꝰ nullo poscente ferebat. Quid hoiũ illo gne̾ feliciꝰ.
erat publicaꝵ opu secura possessio. Quidni ego illud locupletissiũ
mortaliũ genꝰ dix̾i in quo pauꝑe ĩuenire non possis. YIn rupit

Expanded text:
ribus deleniri potest, cuius hoc pretium est, non posse pretio capi. Hanc philosophiam fuisse illo rudi saeculo, quo adhuc artificia deerant et ipso usu discebantur utilia, non credo. Secutast fortunata tempora,cum in medio iacerent beneficia naturae promiscue utenda, antequam avaritia atque luxuria dissociavere mortales et ad rapinam ex consortio discurrere. Non erant illi sapientes viri, etiam si faciebant facienda sapientibus. Statum quidem generis humani non alium quisquam suspexerit magis, nec si cui perrit quam quod apud illos fuisse memoratur, apud quos Nulli subigebant arva coloni, Ne signare quidem aut partiri limite campum Fas erat; in medium quaerebant, ipsaque tellus Omnia liberius nullo poscente ferebat. Quid hominum illo genere felicierat publicarum opum secura possessio. Quidni ego illud locupletissimum mortalium genus dixerim, in quo pauperem invenire non posses ? Inrupit
Abbreviated transcription (Latin):
nec morte. Sepe in morte quã pati lex ẽ magnũ ee̾ solaciũ ꝙ ad
neie redit. In dolore pro remedio futã obstinatione aĩ ꝗ leuius¬

Expanded text:
nec mori; saepe in morte, quam pati lex est, magnum esse solacium, quod ad nec mori; saepe in morte, quam pati lex est, magnum esse solacium, quod ad neminem redit; in dolore pro remedio futuram obstinationem animi, qui
Abbreviated transcription (Latin):
officioꝵ despiciendu ordine ipedit. Nichil agit ꝗ p̾cepit. sic uiues
cu pt̃e sic cu hxore. Nlichil ci ꝓficient p̃cepta q du mens er¬
rore ꝯfura ẽ si ille discutit̾ apparebit qd imicuiq debrat᷑ officio.
Alioqn doces illu quid sauo faciedu sit uon efficis sanũ. paupi ut
agat diuitẽ mõstras. Noc quõ mauente pauptate fieri põt: on̾dis
esurienti quid tãq satur faciat.fixã pociꝰ medulis famẽ detrahe.
idem tibi de omib uitiis dico ip̃a remouenda st̃. nõ p̾cipiẽdũ qd̾fiͣ
illis mauentib nõ põt. Nisi opiniones falsas quib laboramꝰ expu¬
leris. nec auarꝰ quõ peccuia ntendũ siti exaudiet nec timidꝰ quo
ꝑiculosa ꝯtẽpuat. efficias oportet ut sciat pecciua nõ bonũ nec
malu c̃e̾ oñdas illi miẜmios diuites. efficias ut quicꝗd publice ex¬
pauemiꝰ sciat nõ ce̾ rã timidui ꝙͣ fama cirꝯferti nec dolorem quoq¬

Expanded text:
cipit: sic vives cum patre, sic cum uxore. Nihil enim proficient praecepta, quamdiu menti error offusus est; si ille discutitur, apparebit, quid cuique debeatur officio. Alioqui doces illum, quid sano faciendum sit, non efficis sanum. Pauperi ut agat divitem monstras; hoc quomodo manente paupertate fieri potest ? Ostendis esurienti quid tamquam satur faciat; fixam potius medullis famem detrahe. " Idem tibi de omnibus vitiis dico: ipsa removenda sunt, non praecipiendum quod fieri illis manentibus non potest. Nisi opiniones falsas, quibus laboramus, expuleris, nec avarus, quomodo pecunia utendum sit, exaudiet, nec timidus, quomodo periculosa contemnat. Efficias oportet, ut sciat pecuniam nec bonum nec malum esse; ostendas illi miserrimos divites. Efficias, ut quicquid publice expavimus, sciat non esse tam timendum quam fama circumfert, nec dolere
Abbreviated transcription (Latin):
ut istas accessioes minutas nõ seutiat. breuitate eui et dolorẽ & cor¬
poꝵ naias offensiones. uã uoluptas non e digna ad quã respiciat
Quid ẽ in uirtute p̃cipuũ futõ nõ ĩdige̾. nec suos ꝯputare.⁊ n qͣnto
lib tpr̃e bona et̾na ꝯsumare. lucredibilia nobis hec uident ut supra
humana natãꝵ exturentia maiestate ei̾ eiꝰ ex nt̃a ĩ becilitate me¬
tim e uitiis nr̃is nomẽ uirtutis imponinꝰ Quid porro nõ eque
ĩ credibile uidetur aliquẽ in simus cruciatib poĩtu dice̾ bt̃us sum
hĩe insanabilis exulcerati dolor uentas. Quare ergo ĩ credibilia isti
siit aput cos qui uirtute colũt. cu aput cos ꝙͦ reꝑiãt apud quos

Expanded text:
ut istas accessiones minutas non sentiat, brevitatem aevi et dolorem et corporum varias offensiones. Nam voluptas non est digna, ad quam respiciat. Quid est in virtute praecipuum ? Futuro non indigere nec dies suos computare; in quantulo libet tempore bona aeterna consummat. Incredibilia nobis haec videntur et supra humanam naturam excurrentia. Maiestatem enim eius ex nostra inbecillitate metimur et vitiis nostris nomen virtutis inponimus. Quid porro ? edibile videtur aliquem in summis cruciatibus positum dicere " beatus sum" hinc insanabilis exulcerati dolor ventris. Quare ergo incredibilia ista sint aput eos, qui virtutem colunt, quom aput eos
Abbreviated transcription (Latin):
ci molestia libr ad ĩspectu uniu̾si. qr nichil illũ auotat aꝯtẽpla¬
tione natẽ alteꝵ ilud uoluptas bonũ peccois ẽ. adicimiꝰ zationali
ittõnale honesto ĩ honestũ. Magno uitã facit titilatio corpores. Quid
ergo dubitatis dr̃e bñ ẽ hoĩ si palato bñ ẽ: Et huc tu nõ dico int̾ uiros
nuãs. s int̾ homies cuiꝰ sumũ bonũ saporib e colorib & sonis ꝯstat¬

Expanded text:
mus molestia liber ad inspectum universi, nihilque illum avocat a contemplatione naturae. Alterum illud, voluptas, bonum pecoris est. Adicimus rationali inrationale, honesto inhonestum. Ad hanc vitam facit titillatio corporis; quid ergo dubitaris dicere bene esse homini, si palato bene est ? Et hunc tu, non dico inter viros numeras, sed inter homines, cuius summum bonum saporibus et colorib
Abbreviated transcription (Latin):
similes quib expedita erat tutella corporis. Simplici cura ꝯstant necessa¬
ria ĩ delicias laberat. Non desiderabis artifices si seqͥris naͣ. illa noluit
eẽ districtos ad qͥq nos cogebat ĩstiuxit᷑ ł frigus ĩ tolerabile ẽ corpori
nudo. Quid gͦ nõ pelles feraꝵ & alioꝵ aĩaliu afrigore fatis habu̾deq
defendẽ queu̾t : Non corticib arboꝵ plereq gentes teqũt corpora. Nõ
auiu plume ĩ usu uestis ꝯserũt᷑. Ilon hodicq magꝰ scitaꝵ ps t̾gis

Expanded text:
similes, quibus expedita erat tutela corporis. Simplici cura constant necessasimiles, quibus expedita erat tutela corporis. Simplici cura constant necessaria; in delicias laboratum Non desiderabis artifices; sequere naturam. Illa noluit esse districtos. Ad quaecumque nos cogebat, instruxit. "Frigus intolerabilest corpori nudo." Quid ergo ? Non pelles ferarum et aliorum animalium a frigore satis abundeque defendere queunt? Non corticibus arborum pleraeque gentes tegunt corpora ? Non avium plumae in usum vestis conseruntur ? Non hodieque magna S
Abbreviated transcription (Latin):
Quo oro te ꝯueĩt ut d diogenez mireris a dedalũ ut̾ ex hiis sapiẽs
tibi uidet. qui seram ꝯmentꝰ ẽ an ille ꝗ cu uidiss caua pueꝵ manu
bibenter aquã fiegit ꝓtinꝰ exemptũ perula calice hac oburegatione
sui ꝙͣ diu homo stult̾ supnatuas sarcinas hũi. Qui se ꝯplicuit
in dolio & in eo cubitauit hodie utrũ tande sapientiorẽ putas qui
ĩ ueĩt quẽ admõ ĩ mensam altitudine orto cũ latib phistulis
expͥmat qui curipos subito aquaꝵ impetu implet aut sicat et
u̾satilia cenationũ laq̃ aria ita coaugumentat ut subinde alia fa¬
cies atq alia succedat & totiẽs tecta quotiẽs fercula mutent.
an eur qui a aliis e sibi hoc monstrat qr nichil nobas natã diui
ac dificile imꝑauit posse nos hĩtare siue marmorario ac fabro pos¬
posuit ĩ sũmo. Que̾ si audite humanũ genꝰ uolui̾t tam supuacuu̾ sciet
sibi coquii cẽ q milite. Elli sapientes fuerũt aut certe sapientib

Expanded text:
reris et Daedalum ? Uter ex his sapiens tibi videtur ? Qui serram commentus est, an ille qui cum vidisset puerum cava manu bibentem aquam, fregit protinus exemptum e perula calicem cum hac obiurgatione sui: " quamdiu homo stultus supervacuas sarcinas habui ! " qui se conplicuit in dolio et in eo cubitavit ? Hodie utrum tandem sapientiorem putas, qui invenit quemadmodum in inmensam altitudinem crocum latentibus fistulis exprimat, qui euripos subito aquarum impetu implet aut siccat et versatilia cenationum laquearia ita coagmentat, ut subinde alia facies atque alia succedat et totiens tecta quotiens fericula mutentur, an eum, qui et aliis et sibi hoc monstrat, quam nihil nobis natura durum ac difficile imperaverit, posse nos habitare sine marmorario ac fabro, posposuit in summo ? Quem si audire humanum genus voluerit, tam supervacuum sciet sibi cocum esse quam militem. Illi sapientes fuerunt aut certe sapientibus
Abbreviated transcription (Latin):
decursus imbrib ꝙͣuix magnis erat. Sub hiis tectis hĩtauere securi.
culmꝰ liberos toxit. sub marniore atq auto ẜuitꝰ hitat. I I n illo ꝙ
dissentio a possidonio ꝙ feramẽta fabrilia excogitata a sapientib
uitis uidicat. Isto ei mõ dicat l sapientes fuisse ꝑ quos cũc laq̃is
captare feras & fallẽ uisco ĩuentu & maguos anib cͥ̾cundarẽ
salt. dia eiz ista sagacitas hoiu non sapia ĩ ueit. I in hoc quoq s̃ꝑ
dissentio sapiẽtes fuisse qua ferri metala & eris ĩuenit cũ incendio
siluaꝵ adusta tellus ĩ simio uenas iacentes liq̾facta fudiss. lp̃a tales
ĩueniũt quales coluns. ¶Nec illa quide tam subtilis mͥ q̃stio iudetꝰ
q possidonio .l. tru maleus ĩ usu eẽ pͥus an forceps cepit utraq ĩueĩ̾t

Expanded text:
decursus imbribus quamvis magnis erat. Sub his tectis habitavere, sed securi. decursus imbribus quamvis magnis erat. Sub his tectis habitavere, sed securi. Culmus liberos texit, sub marmore atque auro servitus habitat. In illo quoque dissentio a Posidonio, quod ferramenta fabrilia excogitata a sapientibus viris iudicat. Isto enim modo dicat licet sapientes fuisse, per quos Tunc laqueis captare feras et fallere visco Inventum et magnos canibus circumdare saltus. Omnia enim ista sagacitas hominum, non sapientia invenit. In hoc quoque dissentio, sapientes fuisse qui ferri metalla et aeris invenerint, cum incendio silvarum adusta tellus in summo venas iacentis liquefactas fudisset; ista tales inveniunt, quales colunt. Ne illa quidem tam suptilis mihi quaestio videtur quam Posidonio, utrum malleus in usu esse prius an
Abbreviated transcription (Latin):
assera gloria illa inquit spsos caucasios lectos aut aliqua rupe suf¬
fossa. aut cxesse arboris trinico docuit tecta moliri. Ego u̾o pħxa
iudico non magis ex cogitasse has machinationes tectoꝵ sup̃ tecta sir¬
gentiu & urbiũ urbes p̾mentiu q uiuaria pisciũ ĩ hoc clausa. Ut tem¬
pestatu piculu non adiret gula & ꝙͣruix accrime pellago seniente hr̃et
luxuria portuf suos in quib distinctos pisciũ greges saginaret. Quid
suspendit. paꝵ ei erat fortuitis tegi & sine arte. & siue difficultate na¬
tigna decidere a sera ꝑ desiguata decidere curẽte certa manu trabe scin¬
dere. Nam pͥmi cuncis scindebant fiscile lignũ. Non cĩ tecta cenatio¬
nem epulũq ⁊eceptatura parabant᷑. Nec in hũe usu pinus aut
abies deferebat᷑ longo uehiculoꝵ ordiẽ uicis intrementib. ut ex
illa lacimaria auxo grauia pendent furce utrnq suspense fulciebãt
casaz. spissatis ⁊amalib ac froude cogesta. & in procliue disposita

Expanded text:
adseram gloriam. " Illa," inquit, " sparsos et aut cavis tectos aut aliqua rupe suffossa aut exesae arboris trunco docuit tecta moliri." Ego vero philosophiam iudico non magis excogitasse has machinationes tectorum supra tecta surgentium et urbium urbes prementium quam vivaria piscium in hoc clausa, ut tempestatum periculum non adiret gula et quamvis acerrime pelago saeviente haberet luxuria portus suos, in quibus distinctos piscium greges saginaret. Quid suspendit? Parum enim erat fortuitis tegi et sine arte et sine difficultate natigna decidere et serra per designata currente certa manu trabem scindere, Nam primi cuneis scindebant fissile lignum. Non enim tecta cenationi epulum recepturae parabantur, nec in hunc usum pinus aut abies deferebatur longo vehiculorum ordine vicis intrementibus, ut ex illa lacunaria auro gravia penderent. Furcae utrimque suspensae fulciebant casam. Spissatis ramalibus ac fronde congesta et in proclive disposita
Abbreviated transcription (Latin):
Cuz multa edificau̾itis. cũ ĩgentia tu & singula corpora estis & puula
mis alia laqueis alia retiu uariis gni̾b cum magno labore ꝓseꝗtur¬
nullis aĩalib nisi ex fastidio pax ẽ. Quantulu ẽ quod ex his epuł que
ꝑ tot ꝯpatis man fesso uoluptatib orelibatis. Quantulũ ex ista fera
piculose capta diis crudus ac nauseans gustat: Quantulũ ex tot cõchi¬
liis tam longe aduectis ꝑ istu stomacũ ĩ explebile labit: Infelices uos
eẽ ꝙ inteligitis maiore uos famẽ hrẽ qrͣ uentiẽ. Ha aliis die ut
duz dicis audias ip̃e scribe ut duz seribis legas. diã ad mores & ad sedãdã
rabiẽ affectuu referens. Stude ut non plus aliquid scias: S ut meliꝰ.
q bonũ uulgare fecisset. & prudentes nascẽnt᷑ sapia quod in se optimũ
ħt ꝑdidiss ꝙ uit fortiuta ce̾t. Nucͥ ei hoc in illa p̾tiosu atq magui¬

Expanded text:
cum multa aedificaveritis, cum ingentia, tamen et singula corpora estis et parvola. cum multa aedificaveritis, cum ingentia, tamen et singula corpora estis et parvola. mis, alia laqueis, alia retium variis generibus cum magno labore peNullis animalibus, nisi ex fastidio, pax est. Quantulum est quod ex istis epulis, quae per tot comparatis manus, fesso voluptatibus ore libatis? quantulum ex ista fera periculose capta dominus crudus ac nauseans gustat ? Quantulum ex tot conchyliis tam longe advectis per istum stomachum inexplebilem labitur? Infelices, ecquid intellegitis maiorem vos famem habere quam ventrem ? Haec aliis dic, ut dum dicis, audias ipse; scribe, ut dum scribis, legas, omnia ad mores et ad sedandam rabiem adfectuum referens. Stude, non ut plus aliquid scias, sed ut meliusquoque bonum vulgare fecissent et prudentes nasceremur, sapientia quod in se optimum habet, perdidisset: inter fortuita non esse. Nunc enim hoc in illa pretiosum atque magni
Abbreviated transcription (Latin):
uũ st̃̾. Hec qͦ paꝵ ẽ nisi latis fundis ur̃is maria cixistis nuisi trãsadrĩa
& ioniũ egeñq nr uilicus regnat. nisi insule ducu domicilia ma
ꝙ aliqñ impin uocabat᷑ facite urĩn ꝯc quid potestis. du plꝰ sit alieni.
Nl lue uobiscu loquor quor eque spatõse luxuria qͣ illoꝵ auaritia z pͥ¬
diffundit᷑. U obis dico quousq millus lacus erit. cui non uillaꝵ uestraꝵ
fastigia ĩmincãt. Hullũ flumẽ cuiꝰ non ripas edificia ur̾a p̾t̾eant. Ubi¬
ãq scatebũt aquaꝵ calentiũ uene.lbiꝯq noua diu̾soria luxurie exci¬
tabunt᷑. Ubiꝯq in alique sinũ litꝰ curuabit uos ꝓtinꝰ fundamenta facie¬
tis non ꝯtenti solo nisi quod manu feceritis. Marina agecis ĩtrorsꝰ.
Oib l locis tecta hr̃a tesplendeant. alia u̾o impoita montib ĩ uastu
t̾raꝵ marisq prospectu alicubi ex plario ĩ altitudinẽ montiũ edueta.

Expanded text:
unt. Hoc quoque parum est, nisi latifundiis vestris maria cinxistis, nisi trans Hadriam et Ionium Aegaeumque vester vilicus regnat, nisi insulae, ducum domicilia magquod aliquando imperium vocabatur; facite vestrum quicquid potestis, dum plus sit alieno. Nunc vobiscum loquor, quorum aeque spatiose luxuria quam illorum avaritia diffunditur. Vobis dico: quo usque nullus erit lacus cui non villarum vestrarum fastigia immineant? Nullum flumen cuius non ripas aedificia vestra praetexant? Ubicumque scatebunt aquarum calentium venae, ibi nova deversoria luxuriae excitabuntur. Ubicumque in aliquem sinum litus curvabitur, vos protinus fundamenta iacietis nec contenti solo nisi quod manu feceritis, mare agetis introrsus. Omnibus licet locis tecta vestra resplendeant, aliubi inposita montibus in vastum terrarum marisque prospectum, aliubi ex plano in altitudinem montium educta,
Abbreviated transcription (Latin):
ficentia augebat ornabatq subiectos. offitui erat ĩpare nõ reqiũ.
⁊enio quantũ posset adu̾sus cos expiebat᷑ ꝑ quos cepat posse. uec
etat cuiꝗ aut aũis ĩuiriã aut cã: cu bnĩ ĩpanti bñ pareretur.

Expanded text:
ficentia augebat ornabatque subiectos. Officium erat imperare, non regnum. ficentia augebat ornabatque subiectos. Officium erat imperare, non regnum. Nemo quantum posset, adversus eos experiebatur, per quos coeperat posse, nec era
Abbreviated transcription (Latin):
lere diuina humana diligere &e penes deos ĩꝑiur cẽ. Int̾ hoĩes consor¬
tiũ quod aliquãdin ĩuolatu ma̾sit anteqͣ societate auaritia distra
eiz oĩa possidere du uolũt propria Es pͥmi mortaliũ quiq & ex
hiis geniti naturã ĩ corupti seq̾bant᷑. Eade he̾bant  duce & lego
Nõ p̃cedit armenta degener taurus s qui magnitudie ac thoris cet̾os
mares uincit. Elle phantoꝵ gregem excellentissimꝰ ducit. Int̾ hoĩes
proxio ẽ optimii. aĩo itaq rector eligebatur. Itaq sina felicitas crat
gentiũ in quib non pot̾at potentior eẽ nisi melior. tĩ ei quantu
uult facẽ̾ pot. qui se rsi qd̾ deb non putat eẽ.In eo ergo se¬
culo quod aureu phibet penes sapientes fuisse regini possidomꝰ udi¬
cat Hi ꝯtinebant manꝰ & ĩfirmiores a ualidiorib tuebant. Suade¬
bant disuadebantq & utilia atq in utilia mõstrabat. Noꝵ pru¬
dentia ne quid deesset suis ꝓuidebat. fortitudo arcebat picula beue¬

Expanded text:
lere divina, humana diligere, et penes deos imperium esse, inter homines consortium. Quod aliquandiu inviolatum mansit, antequam societatem avaritia distraxenim omnia possidere, dum volunt propria. Sed primi mortalium quique ex his geniti naturam incorrupti sequebantur, eundem habebant et ducem et legem, issimavehementissima. Non praecedit armenta degener taurus, sed qui magnitudine ac toris ceteros mares vicit. Elephantorum gregem excelsissimus ducit; inter homines pro summo est optimum. Animo itaque rector eligebatur, ideoque summa felicitas erat gentium, in quibus non poterat potentior esse nisi melior. Tuto enim quantum vult potest, qui se nisi quod debet non putat posse. Illo ergo saeculo, quod aureum perhibent, penes sapientes fuisse regnum Posidonius iudicat. Hi continebant manus et infirmiorem a validioribus tuebantur, suadebant dissuadebantque et utilia atque inutilia monstrabant. Horum prudentia ne quid deesset suis providebat, fortitudo pericula arcebat, bene
Abbreviated transcription (Latin):
luuidia ꝯͣhunt. & eo usq mente alienant ut fana peccunie nos
&ẽ nocitura delectet. bona aũt oia carẽ culpa decet pura st̃ nõ
corrũpũt aĩos non solicitant extollũt quide &e dillatãt S sine
tumore. Que bona st̾ fiducia facũt diuitie audatia one bona
sut magͥtudiẽ aĩ dant diuitie ĩ solentiã.Nichil aut aliud ẽ inso

Expanded text:
ahunt et usque eo mentem alienant, ut fama pecuniae nos etiam nocitura delectet. Bona autem omnia carere culpa decet; pura sunt, non corrumpunt animos, non sollicitant. Extollunt quidem et dilatant, sed sine tumore. Quae bona sunt fiduciam faciunt, divitiae audaciam. Quae bona sunt ma
Abbreviated transcription (Latin):
nactꝰ ẽ. Radit audact̾ ꝯtemptor oui Dlec ad peccuĩa respicit
auꝵq & argentu illis ĩ ꝗb iacue̾ tenebris dignssiã non ad hũc
extimat Splendorẽ quo ĩꝑitores uberat occulos & au̾torut aceli
ex quo illa socreuit cupiditas nrã & effodit. Scit inꝙ alibi posi
ut suaꝵ possessionũ orientis occidentisq t̾muiꝰ fiat. deoꝵq ritu
ꝯcta possideat. Cum opib suis diuites supue dispiciat. quoꝵ nẽo
ta suo letꝰ est qͣ tristis alieno. Icum se diuites suꝑne ĩ hanc
sublimitate tullit corporis ul oueris necessarii. non amator. s
ꝓcurator ẽ. nec se illi cui ĩppĩt ẽ subicit. Nemo lib̾ ẽ qui corpori suit.
Nã ut alios dũos quos nimia pto illo solicitudo ĩueĩt transeas ip̃ius
quis deinde teliquus cuis futurus sit exitꝰ querit. s ut exbarba capil¬
los detonsos negliginꝰ lta ille diuinꝰ aius egressurꝰ hoĩe quo recep

Expanded text:
t, vadit audaciter contemptor omnium nec ad pecuniam respicit aurumque et argentum illis, in quibus iacuere, tenebris dignissima, non ab hoc aestimat splendore, quo inperitorum verberant oculos, sed a vetere caeno, ex quo illa secrevit cupiditas nostra et effodit. Scit, inquam, aliubi positut sua orientis occidentisque terminis finiat deorumque ritu cuncta possideat. cum opibus suis divites superne despiciat. quorum nemo tam suo laetus est quid cristis alieno. Cum se in hanc sublimitatem edit. corporis quoque ut oneris necessarii non amator, sed procurator est nec se illi, cui inpositus est, subicit. Nemo liber est, qui corpori servit. Nam ut alios dominos, quos nimia pro illo sollicitudo invenit; transeas, ipsiusquis deinde relicti eius futurus sic exitus quaerit. Sed ut ex barba capilloque tonsa neglegimus, ita ille divinus animus egressurus hominem. quo recept
Abbreviated transcription (Latin):
putat simplee ẽ ut quida in mat̾ia &e cã omnĩa mouẽte & ellem̃ta
diuidit᷑. USnꝑest ut rationale parte phye diuidamꝰ oĩs oratio

Expanded text:
putant, simplex est, ut quidam, in materiam et causam omnia moventem et elementa putant, simplex est, ut quidam, in materiam et causam omnia moventem et elementa dividitur. Superest u
Abbreviated transcription (Latin):
de actionib t̾tia de impetu. Primũ cĩ ẽ ut quãtu quidq sit ui¬
dices. Secũdu ut impetu ab illa capias ordinatu temꝑatum q
ipe consentias. Quicꝗd ex trib defuerit turbat et cet̾a. Quid
cĩ prodest int̾ extimata hzẽ omĩa si sis ĩ impetu nmiꝰ. Quid
prodest ĩ petus zep̃sisse a hrẽ cupiditates ĩ tua potestate si in ip̃a ⁊ eꝵ
actione tempora iguores: nec scias qñ quicq & ubi & quẽ admodũ
agi debrat. aliud ẽ eĩ dignitates & p̾tia reꝵ nosce. aliud articulos
aliud impetꝰ refrenare & ad agenda ite non ⁊ue̾. Tũc gͦ uita ꝯcors
sibi ẽ ubi actio non destituit impetu. impetꝰ ex dignitate rei cuiꝰq
ꝯcipit. Proinde remissus acriorq prout illa digna ẽ poti. Illa
curalis phye in duo scinditꝰ corporalia. E in corporalia. Utraq diui¬
dunt̾ in suos ut ita dica gradꝰ. Quor locus in hos. pͥmũ ĩ eaq̃ faciu

Expanded text:
de actionibus tertia. Primum enim est, ut quanti quidque sit iudices, secundum, ut impetum ad illa capias ordinatum temperatumquipse consentias. Quicquid ex tribus defuit, turbat et cetera. Quid enim prodest inter se aestimati habere omnia, si sis in impetu nimius ? Quid prodest impetus repressisse et habere cupiditates in tua potestate, si in ipsa rerum actione tempora ignores nec scias quando quidque et ubi et quemadmodum agi debeat ? Aliud est enim dignitates et pretia rerum nosse, aliud articulos, aliud impetus refrenare et ad agenda ire, non ruere. Tunc ergo vita concors sibi est, ubi actio non destituit impetum, impetus ex dignitate rei cuiusque concipitur proinde remissus vel acrior, prout illa digna est peti. Naturalis pars philosophiae in duo scinditur: corporalia et incorporalia. Utraque dividuntur in suos, ut ita dicam, gradus. Corporum locus in hos primum, in ea quae fa
Abbreviated transcription (Latin):
ueĩt ita pħra tota nob̾ poss occurae̾ similimum
mondo spectacłi. ꝓfecto eĩ oẽs mortales ĩ admitationẽ sui ⁊aperet
relictis his que nuc magua maguoꝵ iguorantia credimꝰ S quia
ꝯtingere hoc nõ põt. & sic anobis aspicienda q̃madnĩo mõdi secreta
ceruũt᷑ sapientis quide auis totã mole eiꝰ amplectes nec minus
illã uelocit̾ obit ꝙ celu acies nr̃a. Nobis aut̃ quib rimupenda
caligo ẽ & quoꝵ uisus ĩ pximo deficit singla queq oñdi facilius
nõ ĩ frusta diuidam. diuidi eĩ non concidi utile ẽ. Nam ꝯp̃hendẽ
quẽ adirio maxĩa ita & minima dificile ẽ. Describit in trib ppłus
in centurias ĩ ex̾citꝰ. Quicꝗd in maiꝰ creu̾it faciliꝰ aguoscitur si dis¬
sessit in ꝑtes quas ut dixi ĩ nũabiles cẽ & paruulas non oportet. la
ci uitii hẽt nimia ꝙͣ nulla diuisio. Similis ꝯfusio ẽ quicꝗd usq

Expanded text:
tota nobis posset occurrere, simillimum mundo spectaculum. Profecto enim omnes mortales in admirationem sui raperet relictis iis, quae nunc magna magnorum ignorantia credimus. Sed quia contingere hoc non potest, est sic nobis aspicienda, quemadmodum mundi secreta cernuntur. Sapientis quidem animus totam molem eius amplectitur nec minus illam velociter obit quam caelum acies nostra; nobis autem, quibus perrumpenda caligo est et quorum visus in proximo deficit, singula quaeque ostendi facilius non in frusta, dividam. Dividi enim illam, non concidi, utile est. Nam conprehendere quemadmodum maxima ita minima difficile est. Discribitur in tribus populus, in centurias exercitus. Quicquid in maius crevit, facilius agnoscitur, si discessit in partes, quas, ut dixi, innumerabiles esse et parvulas non oportet. Idem enim vitii habet nimia quod nulla divisio; simile confuso
Abbreviated transcription (Latin):
scia nichil scireshec oĩa ĩ illũ suꝑnacuũ studior liberaliũ grege̾ coĩce. ⁊ͣ st pͥ¬

Expanded text:
scientiam, nihil scire. Haec omnia in illum supervacuum studiorum liberalium gregem coice; scientiam, nihil scire. Haec omnia in illum supervacuum studiorum liberalium gregem coice;
Abbreviated transcription (Latin):
cũlatꝰ ẽ grecia & ĩ nome hom̾i ab oĩb ciuitatib adoptatꝰ aiebat
honieꝵ Rtraq mat̾ia ꝯsumata & hodiscia. & iliade unũ principiu
adiccisse oꝑi suo quo bellu treiamĩ ꝯplexꝰ est. Huiꝰ rei argumẽtu
afferebat ꝙ duas lrãs in pͥmo u̾su posuiss ex industria libroru
suoꝵ nũs ꝯtinẽtes Ytalia sciat oportet qui multa uult scire nũc
cogita quantu tpris tibi aufferat mala ualitudo.quãtu occupatio
Metire etate tuã. ta multa non capit. Y de liberalib studiis
loquor ẜ phy quantu hñt suꝑuacui quãtu ab usu recedentis ip̃i
quoq ad sillabaꝵ distinctiones a ꝯuictionĩ ac propoĩtionũ pro¬
prictates descruderũt. & ĩuidere gramaticis. Inundere geometris.
quicꝗd ĩ illoꝵ artib suꝑuacum erat transtulẽ ĩ sua sic effretu
e ut diligenti loqui sarẽt qi inuẽ. audi quantu mali faciat
minia sb̾tilitas & ꝙ infesta u̾itati sit pictagoras ait de oĩ re in utramq

Expanded text:
atibus adoptatus, aiebat Homerum utraque materia consummata, et Odyssia et Iliade, principium adiecisse operi suo, quo bellum Troianum complexus est. Huius rei argumentum adferebat, quod duas litteras in primo versu posuisset ex industria librorum suorum numerum continentes. Talia sciat oportet, qui multa vult scire, non cogitare, quantum temporis tibi auferat mala valetudo, quantum occupatio Metire aetatem tuam; tam multa non capit. De liberalibus studiis loquor; philosophi quantum habent supervacui, quantum ab usu recedentis ! Ipsi quoque ad syllabarum distinctiones et coniunctionum ac praepositionum proprietates descenderunt et invidere grammaticis, invidere geometris. Quicquid in illorum artibus supervacuum erat, transtulere in suam. Sic effectum est, ut diligentius loqui scirent quam vivere. Audi, quantum mali faciat nimia subtilitas et quam infesta veritati sit. Protagoras ait de omni re in utramque
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ nisi dubiũ. Si nausiphani hoc unũ c̾tu ẽ nichil ce̾ t̾ti. Si par¬
menidi nichil ẽ p̃t̾ unu. Si zenoni nec unũ quide. Quid ergo
nos summꝰ Quid ista que nos cirꝯstant aliit sõstinent. Tota reꝵ
natura rmbra ẽ aut inanis aut falax. Non facile dix̾im utai mag̃
irascitã illis qui nos nichil scire uolueriit an illis qui ne hoc quidem
EH utilem desideras & ad sapĩam properanti neces¬

Expanded text:
SE NISI DUBIUM; SI NAUSIPHANI, HOC UNUM ESSE CERTUM, NICHIL Emenidi, nihil est praeter unum; si Zenoni, ne unum quidem. Quid ergo nos sumus ? Quid ista, quae nos circumstant, aiunt, sustinent ? Tota rerum natura umbra est aut inanis aut fallax. Non facile dixerim, utris magis irascar, illis, qui nos nihil scire voluerunt, an illis, qui ne hoc quidem alutem Rem utilem desideras et ad sapientiam properanti neces
Abbreviated transcription (Latin):
Deinde si iõ ꝓficit ne ĩcipiẽt quide affectꝰ. si inuita roe cepĩt
ĩuita ꝑscu̾abũt. Eaciliꝰ ẽ ei initia illoꝵ ꝓhybere qͣ impetu
regere. I Salsa ẽ itaq ista mediocritas & ĩutilis code loco
hnda quo si quis dicẽt modice ĩ samẽdu modice egrot᷑adui.¬
¶ Solida u̾tus ht. nõ reciput duĩ mala temꝑamẽtu faciliꝰ

Expanded text:
 proficit, ne incipient quidem adfectus; si invita ratione coeperint, invita perseverabunt. Facilius est enim initia illorum prohibere quam impetum regere. Falsa est itaque ista mediocritas et inutilis, eodem loco habenda, quo si quis diceret modice insaniendum, modice aegrotandum. Sola virtus habet, non recipiunt animi mala temperamentum. F
Abbreviated transcription (Latin):
ticus tã me hercule ꝙ coqus. cui ꝯtingit hreͣ rem non ꝙͣlib &
hũc nõ ꝙ̃lib dixis qualia quisq ht talii ẽ fiscus tanti ẽ quãtu
ht̃ ymoin accessione eiꝰ ueit quod ht̃. Quis pleno saculo ullu
p̃tiu posuit nisi quod peccine in eo ꝯdite miͣs effecit. Id eueit
magnoꝵ duis patrimonioꝵ accessiones illoꝵ & ad peudices st̾.
Quare gͦ sapiens maguiꝰ ẽ. qrͣ maguũ aiũ ht̃ ueꝵ ẽ ergo¬

Expanded text:
ticus tam mehercules quam cocus. Cui contingit habere rem non quamlibet, ticus tam mehercules quam cocus. Cui contingit habere rem non quamlibet, hunc non quemlibet dixeris; qualia quisque habet, talis est. Fiscus tanti est, quantum habet; immo in accessionem eius venit, quod habet. Quis pleno sacculo ullum pretium ponit nisi quod pecuniae in eo conditae numerus effecit? Idem evenit magnorum dominis patrimoniorum: accessiones illorum et appendices sunt. Quare ergo sapiens magnus est? Q
Abbreviated transcription (Latin):
gubernandi uidebimꝰ bona huilimis quibq ꝯtinge̾. Sziste
artes non siĩt magnitudie aĩ ꝓfesse non ꝯsurgũt ĩ altu nec
fortuita fastiduit. Uirtꝰ extolit hoĩe & suꝑiore mortalib co¬
locat nec ca q̃ bona nec ea que mala uocant̾ aut cupit
aut expauescit nimis celidon rnꝰ er deopatre molib patriõ¬
mu grande possedit nuper uatalis tam impbe lingue ꝙ ĩpu
re in cuiꝰ ore feie purgabãt᷑ & multoꝵ hercs fuit ae multos
huit hercdes. Quid gͦ utai illu peccuni̾a puꝵ fecit an ip̃
peccuia ĩ purcauit q̃ sic in quosdam hoĩes quõ denari ĩ cloa¬
cam cadit. Uirt̾ suꝑ ista ꝯsistit suo here censet nichil ex istis
quo lib ĩ currentib bonũ iudicat medicina & gub̾natio nõ
int̾dicit sibi ac suis admiratioe taliui ⁊eꝵ. Qui non ẽ uir
bonꝰ pot iichilomiriꝰ bonꝰ medicus eẽ pot gub̾uator pot̃ grama¬

Expanded text:
gubernandi videmus bona humillimis quibusque contingere." Sed istae gubernandi videmus bona humillimis quibusque contingere." Sed istae artes non sunt magnitudinem animi professae, non consurgunt in altum nec fortuita fastidiunt. Virtus extollit hominem et super cara mortalibus conlocat; nec ea, quae bona, nec ea, quae mala vocantur, aut cupit nimis aut expavescit. Chelidon, unus ex Cleopatrae mollibus, patrimonium grande pfuit et multos habuit heredes. Quid ergo ? Utrum illum pecunia inpurum effecit an ipse pecuniam inspurcavit ? Quae sic in quosdam homines quomodo denarius in cloacam cadit. Virtus super ista consistit. Suo aere censetur. Nihil ex istis quolibet incurrentibus bonum iudicat. Medicina et gubernatio non interficit sibi ac suis admiratione talium rerum Qui non est vir bonus, potest nihilominus medicus esse, potest gubernator, potest gramma
Abbreviated transcription (Latin):
hoꝵ facit musicu. hic respondemꝰ non inteligitis quõ posue¬
rimꝰ quod bonũ ẽ in iuisica non ei id diciniꝰ quod instruit
musicĩ. s quod facit tu ad suplectile artis non ad artẽ ueĩs.
Si quid aut̃ in ip̃ã arte musica bonũ ẽ id utiq musicũ faciet
&̃ mĩc face̾ hiis me planiꝰ uolo bonũ in arte musica duob
modis dicitur alto quo effectꝰ musici adiuuat᷑ alto quo ars
ad effrctu ꝑtinẽt instra tibie a organa & corde ad arte ip̃a
non ꝑtinẽt. Est ei artifer etiã sine istis uti forsitan nõ põt
arte. hoc nõ ẽ cque dupler ĩ hoĩe ide ẽ ei borũ & hoĩs a uite
¶Qd ꝯtemptissio auq ꝯtingẽ ac turpissimo pot bonũ non est.
opes aut̃ de leoni a laniste ꝯtingũt eͣgo nõ sũt bona. Falsu
ẽ in quiũt qd ꝓpoĩtis. nã & ĩ gramatica & in arte medendi aut

Expanded text:
horum facit musicum." Hic respondebimus: " Non intellegitis, quomodo posuehorum facit musicum." Hic respondebimus: " Non intellegitis, quomodo posuerimus quod bonum est in musica. Non enim id dicimus, quod instruit musicum, sed quod facit; tu ad supellectilem artis, non ad artem venis. Si quid autem in ipsa arte musica bonum est, id utique musicum faciet." Etiamnunc facere istuc planius volo. Bonum in arte musica duobus modis dicitur, alterum, quo effectus musici adiuvatur, alterum, quo ars. Ad effectum pertinent instrumenta, tibiae et organa et chordae, ad artem ipsam non pertinent. Est enim artifex etiam sinarte. Hoc non est aeque duplex in homine; idem enim est bonum et hominis et vitae. "Quod contemptissimo cuique contingere ac turpissimo potest, bonum non est. Opes autem et lenoni et lanistae contingunt. Ergo non sunt bona." "Falsum est," inquiunt, "quod proponitis. Nam et in grammatice et in arte medendi aut