comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nat. Bene aut̃ subditur. E enarrari non po-¬
test. Sentiri enim digne non ual&: quanto
minus dici ͦ S melius hunc ut cumq dicimꝰ:
si sub consid̾ationis eius formidine. admirati¬
do taceamus. sequitur. Ideo timebunt eũ¬
uiros. eos qui ad intelligentiam sunt fortes
appellat. Et notandum quod non ait. & non
audebunt contẽplari sapientes : sed qui si¬
bi uidentur esse sapientes. Quib uidelic&.
uerbis: ꝑitos quidem. sed arrogantes insinu-¬
at. Helui gͦ dum multa fortit̾ sentit: in lo-¬
cutionis suȩ fine. se tetigit. Hiri namq ar-¬
rogantes & docti. cum recte non uiuunt.
sed tam̃ recta dicere doctrinȩ impulsioni-¬
b cõpelluntur: ipsi dap̃nationis suȩ aliquo¬
modo prȩcones fiunt. Qui dum ea quȩ
agere respuunt p̃dicantes insinuant: suis
se uocibus dampnatos clamant. Contra qͦs
bene ꝑ psalmistam dr. Conuersi sunt in ar-¬
cum ꝑuersum. Arcus quippe ꝑtiersus :¬
ipsum a quo tenditur ꝑcutit. In dictis aut̃

Expanded text:
nat. Bene autem subditur: Et enarrari non potest. Qui enim sentiri digne non valet, quanto minus dici? Sed melius hunc utcunque dicimus, si sub considerationis ejus formidine admirando taceamus. Sequitur: CAPUT viros eos qui ad intelligentiam sunt fortes appellat. Et notandum quod non ait: Et non audebunt contemplari sapientes; sed, Qui sibi videntur esse sapientes. Quibus videlicet verbis peritos quidem, sed arrogantes insinuat. Eliu ergo dum multa fortiter sentit, in locutionis suae fine se tetigit. Viri namque arrogantes et docti cum recte non vivunt, sed tamen recta dicere doctrinae impulsionibus compelluntur, ipsi damnationis suae aliquomodo praecones fiunt, quia dum ea quae agere respuunt praedicantes insinuant, suis 888 se vocibus damnatos clamant. Contra quos bene per Psalmistam dicitur: Conversi sunt in arcum perversum . Arcus quippe perversus ipsum a quo intenditur percutit. In dictis autem
Abbreviated transcription (Latin):
cuncta quȩ appetunt. ꝑmictuntur. Seqͣr.¬
Circum dedi illud t̃minis meis. Terminis
suis dñs mare circundat. quia iras ꝑsequen¬
tium iudicioiũ suorum dispensatione modifi¬
cat: ut insani tumida unda feruoris. plano
frangatur littore occulte dispensationis. Seq̃r¬

Expanded text:
cuncta quae appetunt permittuntur. Seqcuncta quae appetunt permittuntur. SeqCircumdedi illud terminis meis. - Terminis suis Dominus mare circumdat, quia iras persequentium judiciorum suorum dispensatione modificat, ut insani tumidi unda fervoris, pleno frangantur littore occultae dispensationis.
Abbreviated transcription (Latin):
hȩc etiam toleret in oratione cũ non uult.
Quia gͥ ipsa ꝑsecutoꝵ nequitia suꝑna dis¬
pensatione constringitur. ne contra scos
uiros in quantum uoluerit effrenetur.
postquam dix̃ cũ ponerem nubẽ tiestimen¬
tum eiꝰ. apte subdidit: & caligine illud qua¬
si pannis infantiȩ obuoluerem. P annis
quippe infantie pedes ac brachia costrin¬
guntur: ne hac atq illac dissoluta lib̃ta¬
te iactentur. Quia gͦ ꝑsecutores scẽ eccłe in
stabilitate cordis inquieti atq huic seculo
dediti non grandeua sed puerilia sapiunt:
qui quidem obscuritate atq caligine non incel¬
lecti suꝑni iudicii constringuntur. ne tantum
ꝑ sequi ualeant quantum uolunt. pannis in-¬
fantiȩ referuntur obuoluti : qr sic̃ dictum
est. puerilia quidem sapiunt: sed diuina
dispensatione constricti quo uolunt brachia
non extendunt. Et si cuncta mala ꝑpetrare¬
leuit̾ appetunt: nequaquã tam̃ implere

Expanded text:
haec etiam toleret in oratione cum non vult. haec etiam toleret in oratione cum non vult. Quia igitur ipsa persecutorum nequitia superna dispensatione constringitur, ne contra sanctos viros inquantum voluerit effrenetur, postquam dixit: Cum ponerem nubem vestimentum ejus; apte subdidit: Et caligine illud quasi pannis infantiae obvolverem. Pannis quippe infantiae pedes ac brachia constringuntur, ne huc atque illuc dissoluta libertate jactentur. Quia ergo persecutores sanctae Ecclesiae instabilitate cordis inquieti, atque huic saeculo dediti, non grandaeva, sed puerilia sapiunt, qui quidem obscuritate atque caligine, non intellectu superni judicii constringuntur, ne tantum persequi valeant quantum volunt, pannis infantiae referuntur obvoluti, quia, sicut dictum est, puerilia quidem sapiunt, sed divina dispensatione constricti, quo volunt brachia non extendunt, et si cuncta mala leviter perpetrare appetunt, nequaquam tamen implere
Abbreviated transcription (Latin):
seuiens nube indintur: quia crudelitas ꝑse¬
quentium. stulticiȩ suȩ uelamento uestitur.
Interposita enim caligine infidelitatis suȩ
ꝑspicuam ueritatis lucem uidere nonsuf¬
ficit: & id quod agit ꝑ crudelitatis impul¬
sum. ꝑ cęcitatis sũȩ meritum non agnoscit.
lum sol& infideles extra positos p̾mere:
sed quosdam & inuentes carnalit᷑. intra
eccłam tenebrare. Unde scĩuiri qui alienȩ
etiam negligentiȩ cõpatiuntur. & se pati ȩsti¬
mant quod ꝑpeti alios sentiunt: dõ orantes
dicunt. Opposusti nubem: ne transeat ora¬
tio. Acsi aꝑte dicant. Menti nr̃e terrenis tio¬
luptatibus assuetȩ. curarum suarum fantas¬
mata iusto iudicio obicis. quibus eam in ipsa
orationis suȩ intentione confundis: & quã
desideriis infirmis deditam non ignoras. rec¬
te cȩcatam ab intuenda lucis tuȩ ꝑspictutate
reuerberas: ut cum inte intenditur. ipso ate
cogitationum suarum nubilo reflectatur::
& quȩ trena hȩc assidue cogitat quia uult:

Expanded text:
saeviens nube induitur, quia crudelitas persequentium stultitiae suae velamento vestitur. Interposita enim caligine infidelitatis suae, perspicuam veritatis lucem videre non sufficit; et id quod agit per crudelitatis impulsum, per caecitatis suae meritum non agnoscit. lum solet infideles extra positos premere, sed quosdam etiam viventes carnaliter intra Ecclesiam tenebrare. Unde sancti viri, qui etiam alienae negligentiae compatiuntur, et se pati aestimant quod perpeti alios sentiunt, Deo orantes dicunt: Opposuisti nubem, ne transeat oratio . Ac si aperte dicant: Menti nostrae terrenis voluptatibus assuetae curarum suarum phantasmata justo judicio objicis, quibus eam in ipsa orationis suae intentione confundis; et quam desideriis infimis deditam non ignoras, recte caecatam ab intuenda lucis tuae perspicuitate reverberas, ut cum in te intenditur, ipso a te cogitationum suarum nubilo reflectatur; et quae terrena haec assidue cogitat quia vult,
Abbreviated transcription (Latin):
essent: qr uidelic& multiplicit᷑ compactũ
non exifferet. si hoc concors mẽbrorũ diuer¬
sitas non tener&. Quia gͦ sc̃is menbris eccłȩ
uirtutum dona dñs diuidit: t̾re mensuras
ponit. Unde iterum paulus dic̃. Unicuiq
sicut diuisit as̾ m̃suram fidei. Et rursum.
Ex quo totum corpus compactum & conexeũ
ꝑ omnẽ iuncturam subministrationis scđ̾m
oꝑationẽ inmensura uniꝰ cuiꝰq menbri auig¬

Expanded text:
essent, quia videlicet multipliciter compactum essent, quia videlicet multipliciter compactum non existeret, si hoc concors membrorum diversitas non teneret. Quia ergo sanctis membris Ecclesiae virtutum dona Dominus dividit, terrae mensuras ponit. Unde iterum Paulus dicit: Unicuique sicut Deus divisit mensuram fidei . Et rursum: Ex quo totum corpus compactum et connexum per omnem juncturam subministrationis, secundum operationem in mensuram uni
Abbreviated transcription (Latin):
non sũ de corꝑe: non ideo non ẽ. de corpore:
E si dixerit auris qm̃ non sum oculus. non
sũ de corpore: nonuło non ẽ. decorpore: Si
totum corpꝰ oculus: ubi auditusͦ Si totum
auditus: ubi odoratus: Et poulopost. Qđ̃
si essent omĩa unũ menbrũ: ubi corpꝰ: Nunc¬
autem multa quidem menbra: unum uero
corpus. Quid enim scã eccła. nisi suꝑni sui ca¬
pitis corpꝰ÷. in qua alius alta uidendo oculus.
altus recta oꝑando manus. alius ad cuncta¬
dis currendo pes alius p̃ceptorum tiocẽ intelli¬
genlo auris ÷ alitis malorum fȩcorẽ bonorũq
fraglantiam discernendo naris ẽ: Qui corpora¬
lium more menbrorum dum uicissim sibi
accepta officia impendunt. tinũ de sem& ipsis
omibus corpus reddunt: & cũ diuersa in cari¬
tate ꝑ agunt. diuersum ẽẽ ꝓhibent ubi con¬
tinentur. Si aut̃ unũ quid cuncti agerent.
corpꝰ utiq quod ex multis continetur non

Expanded text:
non sum de corpore, num ideo non est de corpore? non sum de corpore, num ideo non est de corpore? Et si dixerit auris: Quoniam non sum oculus, non sum de corpore, num ideo non est de corpore? Si totum corpus oculus, ubi auditus? si totum auditus, ubi odoratus ? Et paulo post: Quod si essent omnia unuautem multa quidem membra, unum vero corpus . Quid enim sancta Ecclesia nisi superni sui capitis est corpus, in qua alius alta videndo oculus, alius recta operando manus, alius ad injuncta currendo pes, alius praeceptorum vocem intelligendo auris, alius malorum fetorem bonorumque fragrantiam discernendo naris est? Qui corporalium more membrorum, dum vicissim sibi accepta officia impendunt, unum de semetipsis omnibus corpus reddunt. Et dum diversa in charitate peragunt, diversum esse prohibent ubi continentur. Si autem unum quid cuncti agerent, corpus utique quod ex multis continetur non
Abbreviated transcription (Latin):
eum qui sibi subicitur attendat. Ae licet se
prxire ex aliis sentiat: eidem tam̃ quẽ suꝑat se
in aliis postponat. Sic cuncta moderatur:
ut aum singula quęq sunt omniũ. int̾posi¬
ta quadam caritatis necessitudine fiant om¬
nia singulorum: et unuisquisq sic quod non ac¬
cepit in altero possideat: ut ipse alteri possi¬
dendum quod accepit. humilit̾ impendat.
hinc enimꝑ petrum dr̃. Unusquisq sicut
accepit grãm in alterutrum illam adminis¬
trantes: sic̃ bom dispensatores multiformis
grȩ̃ ddĩ. Tunc namq bene multiformis grã
dispensatur: quando acceptum donũ. & eiꝰ
qui hoc non hab& creditur: qñ ꝓpt̾ eũ cui
caritas a iugo culpe lib̃os reddit. cũ uicissim
nos nrõ ꝑ amorẽ seruicio subicit: cũ & aliena
bona nra credimus: & nr̃a aliis quasi sua of¬
ferentes exhibemus. Hinc rursum ꝑ pauilum
r Nam & corpꝰ non ẽ. unũ menbrum. sed
multa. Si dixerit pes qm̃ non sum manus.

Expanded text:
eum qui sibi subjicitur attendat; ac licet se eum qui sibi subjicitur attendat; ac licet se praeire ex aliis sentiat, eidem tamen quem superat se in aliis postponat: Sic cuncta moderatur, ut dum singula quaeque sunt omnium, interposita quadam charitatis necessitudine, fiant omnia singulorum; et unusquisque sic quod non accepit in altero possideat, ut ipse alteri possidendum quod accepit humiliter impendat. Hinc enim per Petrum dicitur: Unusquisque sicut accepit gratiam in alterutrum illam administrantes, sicut boni dispensatores multiformis gratiae Dei . Tunc namque bene multiformis Dei gratia dispensatur, quando acceptum donum et ejus qui hoc non habet creditur, quando propter eum cui charitas a jugo culpae liberos reddit, cum vicissim nos nostro per amorem servitio subjicit, cum et aliena bona nostra credimus, et nostra aliis quasi sua offerentes exhibemus. Hinc rursum per Paulum dicitur: Nam et corpus non est unum membrum, sed multa. Si dixerit pes: Quoniam non sum manus,
Abbreviated transcription (Latin):
uerbo pluuias reddit. Iste oꝑatione uirtutum
ad p̃sentem uitam etiam mortuos reuocat:
& tam̃ ꝓphetie grãm non habens. que sibi uen¬
tura su̾nt ignorat. Ille uentura quȩq uelut
p̾sentia attendit: & tam̃ innulla signorũ oꝑati¬
one se exerit. Iste ꝑ discretionem spũũ in factis
subtilit̾ mentes conspicit: sed tam̃ diuersi ge¬
neris linguas nescit. Ille diuersi generis lin¬
gnas traminat: sedtam̃ in rebus similib dis¬
similia corda non pensat. Aliꝰ in una lingua
quã nouit sermonũ pondera int̾pretando¬
prudent᷑ discutit: & tam̃ reliquis bonis quȩ
non hab&̃. pacient᷑ caret. Sic itaq creator
nr᷑ ac dispositor cuncta moderatur: ut qui
extolli poterat ex dono q habse. humilietur
ex uirtute quã non hab&. Sic cuncta mode¬
ratur: ut cum ꝑ impensam gram unum¬
quemq sullenat. & iam ꝑ disparẽ alteri alte¬
rum subdat: & meliorem quisq dono alio¬

Expanded text:
verbo pluvias reddit. Iste operatione virtutum verbo pluvias reddit. Iste operatione virtutum ad praesentem vitam etiam mortuos revocat, et tamen prophetiae gratiam non habens, quae sibi ventura sunt ignorat. Ille ventura quaeque velut praesentia attendit, et tamen in nulla signorum operatione se exerit. Iste per discretionem spirituum in factis subtiliter mentes conspicit, sed tamen diversi generis linguas nescit. Ille diversi generis linguas examinat, sed tamen in rebus similibus dissimilia corda non pensat. Alius in una lingua quam novit, sermonum pondera intprudenter discutit, et tamen reliquis bonis quae non habet patienter caret. Sic itaque Creator noster ac dispositor cuncta moderatur, ut qui extolli poterat ex bono quod habet, humilietur ex virtute quam non habet. Sic cuncta moderatur, ut cum per impensam gratiam unumquemque sublevat, etiam per disparem alteri alterum subdat; et meliorem quisq
Abbreviated transcription (Latin):
tiam. quis posuit mensuras eiꝰ si nosti. uel quis
tetendit suꝑ eam lineam: Quis enim nisi con¬
ditor nr̃ huius terre mensuras ponit. qui int̾¬
ni iudicii secreto ideramine. alii sermonem
sapientiȩ. alii sermonẽ scientiȩ alii plenam
fidem. alii grãm sanitatum. alii operationem
uirtutum. alii ꝓpħiam. alii discretionẽ spũum.
alii genera linguarum. alii int̃p̃tationt̃ ser¬
monum tribtut: quatinus in uno eodemq
spũ iste uerbo sapientiȩ polleat. nec tamen ser¬
mone scientie id ÷ doctrine fulciatur. quia
sentire atq inuenire sufficit. etiam quod ꝑ
discendi studium non app̃hendit: ille ser¬
mone scientiȩ fulgeat. nec tam̃ in uerbo
sapientiȩ conualescat. qr & sufficit explere
quantum didicit. & tam̃ ad sentiendũ ex semo¬
ipso subtile aliquid non assurgit: Iste ꝑfidem
st elementis imꝑat: nec tam̃ ꝑ sanitatum grãm
infirmitates corporum curat. Ille ꝑ orationis
opem morbos subtrahit: nec tam̃ arenti terre

Expanded text:
tiae . Quis posuit mensuras ejus si nosti, vel quis tetendit super eam lineam ? Quis enim nisi Conditor noster hujus terrae mensuras ponit, qui interni judicii secreto moderamine, alii sermonem sapientiae; alii sermonem scientiae; alii plenam fidem; alii gratiam sanitatum; alii operationem virtutum; alii prophetiam; alii discretionem spirituum; alii genera linguarum; alii interpretationem sermonum tribuit ? Quatenus in uno eodem spiritu iste verbo sapientiae polleat, nec tamen sermone scientiae, id est doctrinae fulciatur: quia sentire, atque invenire sufficit etiam quod per discendi studium non apprehendit. Ille sermone scientiae fulgeat, nec tamen in verbo sapientiae convalescat; quia et sufficit explere quantum didicit, et tamen ad sentiendum a semetipso subtile aliquid non assurgit. Iste per fidem et elementis imperat, nec tamen per sanitatum gratiam infirmitates corporum curat. Ille orationis opere morbos subtrahit, nec tamen arenti terrae
Abbreviated transcription (Latin):
Quod uͦ in hac conclusione maris scło de oftiis
dr: more sacri eloquii ressemel dicta ꝓ confir¬
matione replicatur. Si aut̃ hoc in loco mare¬
accipere non specialit̃ turbam ꝑsequentium
sed generalit᷑ scłm debemus: scd̃o contra hoc
mare dñs ostia opposuit: quia & prius huma¬
no generi pͣcepta legis. & postmodum nouȩ
gr̾e testamentum dedit. Scdõ obiectis ostiis
huius maris impetus clausit: quia eos quos
ad obsequum sui cultus assumpsit. & prius
ab idolis data lege cohercuit: & post ab intel¬
lectu carnali. gr̃a reuelata correxit. Scdõ ma¬
re ostiis accepit: quia humanum genus priꝰ
ds ab oꝑis iniquitate ꝓhibuit: pꝰmodũ uero
etiam a cogitationis culpa constrinxit. Hi¬
deamus quẽ admodum prima tumenti ma-¬
ri dñs ostia imponat. Ecce ꝑ legem dr. non

Expanded text:
Quod vero in hac conclusione maris secundo de ostiis Quod vero in hac conclusione maris secundo de ostiis dicitur, more sacri eloquii, res semel dicta pro confirmatione replicatur. 40. accipere non specialiter turbam persequentium, sed generaliter saeculum debemus, secundo contra hoc mare Dominus ostia opposuit, quia et prius humano generi praecepta legis, et postmodum novae gratiae testamentum dedit. Secundo objectis ostiis hujus maris impetum clausit, quia eos quos ad obsequium sui cultus assumpsit, et prius ab idolis data lege coercuit, et post ab intellectu carnali gratia revelata correxit. Secundo mare ostia accepit, quia humanum genus prius Deus ab operibus iniquitatis prohibuit, postmodum vero etiam a cogitationis culpa constrinxit. Videamus quemadmodum prima tumenti mari Dominus ostia imponat. Ecce enim per 913
Abbreviated transcription (Latin):
rumq eius reuerentiam ex altat: & dũ inno¬
tescit mysteria diuinȩ fortitudinis: frangit
onis ꝓcella ꝓsiliat. & quando conquiescat:
ne aut non exagitata electos non exerceat:
aut non moderata in ꝓfundum mergat.
ditur: turbati maris tumor sedatur. Ibiq fluctꝰ
suos mare frangit: quia ad cognitione m ueri¬
tatis ueniens. omne quod nequit᷑ erigit eru-¬
bescit. Facta quippe unda in se reliditur:
quia uicta nequitia etiam ꝑ cogitationem sui
cordis accusatur: & quasi id ipsam uim quam
intulerat recipit: quia de prauitate quam
gesserat reatus sui stimulos sentit. Unde qͥbꝰ¬
dam ꝑpaulum dr. Quem gͦ fructum habu¬
istis tanc in illis in quib nunc erubescitis:
Ac si diceretur. Quid se in altum fluctus ur̃ȩ
prauitatis extulerunt: qui nunc insem&. ip¬
sis fracti. unde ꝑuersos uos inflauerant. con¬
uersos inde confundunt: Recte itaq dđr.
Et hic confringes tumentes fluctus tuos.

Expanded text:
rumque ejus reverentiam exaltat; et dum innorumque ejus reverentiam exaltat; et dum innotescit mysteria divinae fortitudinis, frangit onis procella prosiliat, et quando conquiescat; ne aut non exagitata electos non exerceat, aut non moderata in profundum mergat. ditur, turbari maris timor sedatur, ibique fluctus suos mare frangit, qui ad cognitionem veritatis veniens omne quod nequiter egit erubescit. Fracta quippe unda in se reliditur, quia victa nequitia etiam per cogitationem sui cordis accusatur; et quasi ipsam vim quam intulerat recipit, quia de pravitate quam gesserat reatus sui stimulos sentit. Unde quibusdam per Paulum dicitur: Quem ergo fructum habuistis tunc in illis in quibus nunc erubescitis ? Ac si diceretur: Quid se in altum fluctus vestrae pravitatis extulerunt, qui nunc in semetipsis fracti, unde perversos vos inflaverant, conversos inde confundunt? Recte itaque dicitur: Et hic confringes tumentes fluctus tuos.
Abbreviated transcription (Latin):
id ÷ aꝑta conuersatiom humilium. & clausa t᷑¬
roribus suꝑborum. Non inmerito ostia uocan¬
tur: quia & ingressum fidelib aꝑiunt: & rur-¬
sum sese ꝑ fidis. ne ingrediantur opponunt.
Pensemus quale ȩccłȩ ostiũ ertitit petrus : qui
inuestigantem fidem cornelium recepit: prȩ-¬
cio querentem miracula symonẽ. reppulit di
cens. In ueritate comꝑi. qm̃ non ẽ. ꝑsonarum
acceptor ds̃. Huic secreta regni benigne ape-¬
rit : huic inquiens. pecunia tua tecum sit in
ꝑditione. ꝑ districte dampnationis sententi-¬
am cȩlestis aulȩ aditum claudit. Quid cuncti
apłi. nisi sc̃e eccłȩ ostia eristunt. cum uocem
redemptoris sui audiunt. accipite spm̃ scm̃:
aꝑte diceretur. ꝑ uos ingredientur ad me
hi quib uosme ipsos panditis: & repellent᷑
quib obseratis. Igͥ dũ mare sȩuit. dñs uec¬
tem & ostia opponit: quia ab amaris & ꝑfi¬
dis cordibus. dum ꝑsecutionis ꝓ cella se dilã¬
tat in mundo. ds unigeniti sui głam p̃dicato¬

Expanded text:
 aperta conversationi humilium, et clausa terroribus superborum. Non immerito ostia vocantur, quia et ingressum fidelibus aperiunt, et rursum sese perfidis ne ingrediantur opponunt. Pensemus quale Ecclesiae ostium exstitit Petrus, qui investigantem fidem Cornelium recepit, pretio quaerentem miracula Simonem repulit. Illi dicens: In veritate comperi quoniam non est personarum acceptor Deus , secreta regni benigne aperuit. Huic inquiens: Pecunia tua tecum sit in perditionem , per districtae damnationis sententiam coelestis aulae aditum claudit. Quid cuncti apostoli nisi sanctae Ecclesiae ostia existunt, cum voce Redemptoris sui audiunt: Accipite Spiritum saaperte diceretur: Per vos ingredientur ad me hi quibus vosmetipsos panditis; et repellentur quibus obseratis. Igitur dum mare saevit, Dominus vectem et ostia opponit, quia ab amaris et perfidis cordibus dum persecutionis procella se dilatat in mundo, Deus unigeniti sui gloriam praedicato
Abbreviated transcription (Latin):
Ice iusticia : & enarrari non potest. Oagnus
quippe ẽ. fortitudine. qr fortem aduersariũ
suꝑat: E de domo illiꝰ uasa contumelie aufe¬
rens. in miscdie uasa ꝑmutat. Nagnus iudi¬
cio: quia & si hic electos suos ꝑ aduersa de-¬

Expanded text:
otest. Magnus quippe est fortitudine, quia fortem adversarium superat, et de domo illius vasa contumeliae auferens in misericordiae vasa permutat. Magnus judicio, quia etsi hic electos suos per adversa de
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpħam dr̃. Congrega eos quasi gregẽ ad uicti¬
mã: & scĩfica eos in die occisionis. In die enĩ
occisionis scĩficant᷑ reꝑbi: quia tunc scã quȩ
debuerant agere sentiunt: cũ digna prauita¬
tis sue supplicia iam declinare non possunt.
Quia auit̃ p̃dicationes scẽ cum uita p̃senti.
id ÷ pluuia cũ hyeme cessabunt: recte exe
sponsi uoce suadentis dr̃. Surge. ꝓpera ami¬
ca mea: formosa mea. & ueni. Iam enim ym
setinte quippe hyeme ymber recedit: quia
cũ uita p̃sens ꝑagitur. in qua nos ignorantiȩ
nubilo. carnis corruptibilis torpor astrrxerat:
omne ministerium p̃dicationis cessat. Clariꝰ
quippe ꝑ nos tunc uidebimus: hoc qđ scõiũ

Expanded text:
r prophetam dicitur: Congrega eos quasi gregem ad victir prophetam dicitur: Congrega eos quasi gregem ad victimam, et sanctifica eos in die occisionis . In die enim occisionis sanctificantur reprobi, quia tunc sancta quae debuerunt agere sentiunt, cum digna pravitatis suae supplicia jam declinare non possunt. Quia autem praedicationes sanctae cum vita praesenti, id est pluviae cum hieme cessabunt, recte exeusponsi voce suadentis dicitur: Surge, propera, amica mea, formosa mea, et veni; jam enim hiems seunte quippe hieme, imber recedit, quia cum vita praesens peragitur, in qua nos ignorantiae nubilo carnis corruptibilis torpor astrinxerat, omne ministerium praedicationis cessat. Clarius quippe per nos tunc videbimus hoc quod
Abbreviated transcription (Latin):
interra. Ubi & apte subiungitur. Et hye¬
mis pluuiis. & ymbri fortitudinis sue. Hyemps
quippe ẽ. uita p̃sens: in qua nos & si iam spes
ad suꝑna erigit. adhuc tam̃ mortalitatis nr̃e
frigidus torpor astringit: quia scriptum ẽ.
Torpus qđ corrumpitur ad grauat animam:
& depͥmit t̾rena inhabitatio sensũ multa
cogitantem. H ab& aut̃ hyemps płluas: recto¬
rum ꝓculdubio p̃dicationes. De quib ui.¬
delic&. pluuiis. ꝑ moy sen dr. Expectetur sic̃
pluuia eloquium met̃: & descendent sic̃ ros
uerba mea. He nimitum pluitie hyemi
congruunt. estate cessabunt: quia nunc
cũ carnalium oculis uita cȩlestis abscondit᷑:
necesse ẽ. ut scõrum nobis p̃dicationib irro¬
retur. Cum uͦ et̃ni iudicii estus incanduerit.
nullius uerba p̃dicantiũ necessaria tunc ha¬
bebit : qr ueniente iudice. ad cor suũ quisq
reducitur ut scã iam cũ agere non ual&
sentiat: E rectam quod sequi debuit. extor-

Expanded text:
in terram. Ubi et apte subjungitur: Et hiein terram. Ubi et apte subjungitur: Et hiemis pluviis 874 et imbri quippe est vita praesens, in qua nos etsi jam spes ad superna erigit, adhuc tamen mortalitatis nostrae frigidus torpor astringit, quia scriptum est: Corpus quod corrumpitur aggravat animam, et deprimit terrena habitatio sensum multa cogitantem . Habet autem haec hiems pluvias, rectorum procul dubio praedicationes. De quibus videlicet pluviis per Moysen dicitur: Exspectetur sicut pluvia eloquium meum, et descendant sicut ros verba mea . Hae nimirum pluviae hiemi congruunt, aestate cessabunt, quia cum nunc carnalium oculis vita coelestis absconditur, necesse est ut sanctorum nobis praedicationibus irroretur. Cum vero aeterni judicii aestus incanduerit, nullus verba praedicantium necessaria tunc habebit, quia, veniente judice, ad cor suum quisque reducitur, ut sancta jam cum agere non valet sentiat, et rectum quod sequi debuit ex tort
Abbreviated transcription (Latin):
& post uirtutũ culmina. quam fuerat in¬
dignus agnoscit dicens. Qui prius fui blas-¬
feci in incredulitate. Ecce quam clementer
suȩ imbecillitatis reminiscitur: ut alioꝵ
equanimiter infirma paciatur. Quasi
enim ad terram de qua sumpta fuerat
post gelum a qua rediit: Aum post tanta
suȩ contẽplationis archana peccatorem se
patilus meminit. ut ꝓdesse humilit̃ pecca¬
torib possit. Uideamus itaq aqua hȩc
in niuis soliditate uertenda: qualit᷑ traha¬
tur ad summa. Rit. Siue mente excedi¬
mus do. Hideamus qualit᷑ ad ima nix re-¬
deat: & dum liquatur in fundat. Ait.
Sine sobrii sumus: uobis. Dideamus qua ma¬
nu ducitur: ut iacens eleuari ualeat. E sulle¬
uata reuocari. Ait. Caritas enim xp̃i tirget
nos. Quia gͥ caritas xp̃i. que scõrum mentes ad
suꝑna sulleuat. eas pio moderamine ꝓ fr̃na di¬
lectione. & ad humilitatẽ condescensionis for¬
mat: recte dr̃. qui p̃cipit niui. ut descendat

Expanded text:
et post virtutum culmina quam fuerit inet post virtutum culmina quam fuerit indignus agnoscit, dicens: Qui prius fui blasecutor , etc. Ecce quam clementer suae imbecillitatis reminiscitur, ut aliorum aequanimiter infirma patiatur. Quasi enim ad terram de qua sumpta fuerat post coelum aqua rediit, dum post tanta suae contemplationis arcana peccatorem se Paulus meminit, ut prodesse humiliter peccatoribus possit. Videamus itaque aqua haec in nivis soliditatem vertenda qualiter trahatur ad summa. Ait: Sive mente excedimus, Deo . Videamus qualiter ad ima nix redeat, ut dum liquatur infundat. Ait: Sive sobrii sumus, vobis . Videamus qua manu ducitur, ut et jacens elevari valeat, et sublevata revocari. Ait: Charitas enim Christi urget nos . Quia igitur charitas Christi, quae sanctorum mentes ad superna sublevat, eas pio moderamine pro fraterna dilectione etiam ad humilitatem condescensionis format, recte dicitur: Qui praecipit nivi ut descendat
Abbreviated transcription (Latin):
unt: cũ sullimia corda scõrũ quȩ iam solida
contemplatione pascuntur. ꝓ frͣna caritate.
liquatur rigat: ita scõꝵ iurtus. & ꝑ firmi-¬
tatẽ suam apud dm. uitam peccatorum
ꝓtegit: & ꝑ condescensionẽ suam. quasi li.¬
quefacta arentem terram ut fructus ꝓfe-¬
rat infundit. Et quia aqua prius ab infi-¬
mis trahitur. ut post asuꝑiorib sparsa
reddatur: sci quiq etiam cũ in uirtutis
arce consistunt. unde eleuati sunt consde¬
rant: ne alienȩ infirmitatis abiecta con-¬
tep̃nant. Quasi gͦ aquȩ ad terras de qͥb
sulleuatȩ sunt redeunt: dum condescen¬
dentes iusti peocatorib reminisci non de-¬
sinunt quod fuerunt. Certe in tͣris adhuc
paulus fuerat: cũ legem carnalit̾ sapiebat.
E ductus ad cęlestia in niuem uersus ẽ: qr
quod priꝰ infirmũ sapuit. ad soliditatẽ uerȩ
intelligentiȩ cõmutauit. Et tam̃ condescen-¬
dens fr̃ibus. quasi nix ima repetiit: quia

Expanded text:
unt, cum sublimia corda sanctorum quae jam solida unt, cum sublimia corda sanctorum quae jam solida contemplatione pascuntur pro fraterna charitate liquatur rigat, ita sanctorum virtus et per firmitatem suam apud Deum vitam peccatorum protegit, et per condescensionem suam quasi liquefacta arentem terram ut fructus proferat infundit. Et quia aqua prius ab infimis trahitur, ut post a superioribus sparsa reddatur, sancti quique etiam cum in virtutum arce consistunt, unde elevati sunt considerant, ne alienae infirmitatis abjecta contemnant. Quasi ergo aquae ad terras de quibus sublevatae sunt redeunt, dum condescendentes justi peccatoribus reminisci non desinunt quod fuerunt. Certe aqua in terris adhuc Paulus fuerat, cum legem carnaliter sapiebat; sed ductus ad coelestia, in nivem versus est; quia quod prius infirmum sapuit ad soliditatem verae intelligentiae commutavit; et tamen condescendens fratribus quasi nix ima repetiit, quia
Abbreviated transcription (Latin):
tat est aliquid. neq qui rigat: sed qui incre¬
mentum dat ds̃. Quãuis gͦ nr̃is mentib
suꝑne uocis auditum non ipsi p̾beant: mis¬
si tam̃ sunt. ut uerbis nob̾ exterioribus con¬
idescendant. Uñ & apte subiungitur. Qui¬
psalmista ait. lauabis me & suꝑ niuẽ deal-¬
babor: quid hoc loco nitiẽ. nisi ꝑ locẽ iusti-¬
cie candida accipimus corda scoꝵ Aquȩ auͣ
fiant. Sed cum hȩ ipse niues ad terram ue-¬
niunt: in aquarum iterũ liquore uertunt᷑.
Aquȩ sunt gͥ p̃dicatorũ mentes: quȩ dum
ad contẽplanda suꝑna se erigunt. altiori in-¬
tellectu solidantur: cumq in sũma conside¬
ratione rapiuntur. uirtutẽ confirmationis
accipiunt. S quia adhuc in terris fratͣna di-¬
lectione retinentur. sem& ipsas ab alto intel-¬
lectu modificant: & infirmis humilit p̃di-¬
cantes. moie niuiuͣ corda arentium liquatȩ
rigant. Nuies gͦ ad terram de celestib ueni-¬

Expanded text:
tat est aliquid, neque qui rigat, sed qui incretat est aliquid, neque qui rigat, sed qui incrementum dat Deus . Quamvis ergo nostris mentibus supernae vocis auditum non ipsi praebeant, missi tamen sunt, ut verbis nobis exterioribus condescendant. Unde apte subjungitur. Psalmista ait: Lavabis me, et super nivem dealbabor , quid hoc loco nivem, nisi per lucem justitiae candida accipimus corda sanctorum? Aquafiant. Sed cum hae ipsae nives ad terram veniunt, in aquarum iterum liquorum vertuntur. Aquae igitur sunt praedicatorum mentes: quae dum ad contemplanda superna se erigunt, altiori intellectu solidantur. Cumque in summa consideratione rapiuntur, virtutem confirmationis accipiunt. Sed quia adhuc in terris fraterna dilectione retinentur, semetipsas ab alto intellectu modificant, et infirmis humiliter praedicantes more nivium corda arentia liquatae rigant. Nives ergo ad terram de coelestibus veni
Abbreviated transcription (Latin):
nis conspicit insolite miratur. Et quia cum
hac uoce. torporis nrĩ surditas rumpitur. ue¬
tustȩ uitȩ ꝓtinus usus mutatur: ut anima
suꝑno spũ afflata. & insuꝑnis appetat quȩ
ꝯtẽpserat. ⁊ ꝯtemnat ĩ ĩsimiᷤᷤ q̃ appetebat: recꝰ te
bilia. Ut enĩ homo t̾renis usib deditus.
iniquis desideriis pressus. subito ad noua
efferueat. atq ad consueta frigescat: extͣi¬
orib curis renuntiet. in int̾nis contẽplacio¬
nib anhelet: quis hanc uirtutem suꝑnȩ
uocis considerare sufficiat. quis consideran¬
do comp̃hendat: Magna sunt quȩ ꝑ uo¬
cem suã dñs facit: sed minus magna esseñ.
si ꝑscrutari potuissent. Facit gͦ magna & inscrui-¬
tabilia : quia ostendit foris ꝑfectionem oꝑis:
sed latet intus ipsa qualitas oꝑationis. Noce¬
tium ꝑsem&ipsum interius illustrat: paulo
attestante qͥ ait. Ego plantaui. apollo rigauit:
sed ds incrementum dedit. Neq qui plan-¬

Expanded text:
ernis conspicit insolite miratur. Et quia cum ernis conspicit insolite miratur. Et quia cum hac voce torporis nostri surditas rumpitur, vetustae vitae protinus usus mutatur, ut anima superno spiritu afflata, et in summis appetat quae contempserat, et contemnat in infimis quae appetebat, recte bilia. - Ut enim homo terrenis usibus deditus, iniquis desiefferveat, atque ad consueta frigescat, exterioribus curis renuntiet, in internis contemplationibus anhelet, quis hanc virtutem supernae vocis considerare sufficiat? quis considerando comprehendat? Magna sunt quae per vocem suam Dominus facit, sed minus magna essent si perscrutari potuissent. Facit ergo magna et inscrutabilia, quia ostendit foris perfectionem operis, sed latet intus ipsa qualitas operationis. tium corda per seipsum interius illustrat, Paulo attestante, qui ait: Ego plantavi, Apollo rigavit: sed Deus incrementum dedit. Nequaqua
Abbreviated transcription (Latin):
ui corda nr̃a in comp̃hensibilit᷑ penetrał.
Quȩ dum latentib motib p̾mit in timo¬
re. & format in amore: quanto ardore sequen¬
dus sit. aliquo modo silent clamat. Sit cuius¬
dam impulsionis nimietas in mente. cũ nil
sonet in uoce: quȩ tanto apud nos ualentiꝰ
ꝑstrepit: quanto & ab omni ext̃iori strepi¬
tu aurẽ nrĩ surdescere cordis facit. Inde
&e anima ad sem& ipsã mox hoc intimo cla-¬
more collecta. miratur quod audit: qr uim
compunctionis incognite ꝑcipit. Cuius ip¬
sa admiratio bene apud moysen. manna
desuꝑueniente signatur. Dulcis enim cib
qui de suꝑnis accipitur: manii uocat᷑. Qan hu
enĩ dr̃. quid ẽ. hoc. Et quid ẽ. hoc dicimus: qͣn¬
do hoc quod cernimus nescientes admiramur.
cõpunctionis eleuata. nouã speciem int̾nę re-¬
fectionis obstupescit: ut diuina dulcedine re-¬
pleta. iure respondeat quidẽ hoc: qr dum ab
insima cogitatione suspenditur. ea quȩ de suꝑ¬

Expanded text:
vi corda nostra incomprehensibiliter penetrat. vi corda nostra incomprehensibiliter penetrat. Quae dum latentibus motibus premit in timore, et format in amore, quanto ardore sequendus sit aliquo modo silenter clamat, et fit cujusdam impulsionis nimietas in mente, cum nihil sonet in voce. Quae tanto apud nos valentius perstrepit, quanto et ab omni exteriori strepitu aurem nostri surdescere cordis facit. Vet. XVII. Unde et anima ad semetipsam mox hoc intimo clamore collecta miratur quod audit, quia vim compunctionis incognitae percipit. Cujus ipsa admiratio bene apud Moysen manna desuper veniente signatur . Dulcis enim cibus qui de supernis accipitur manhu vocatur. Manhu enim dicitur Quid est hoc? Et quid est hoc dicimus, quando hoc quod cernimus nescientes admiramur. per vocem compunctionis elevata novam speciem internae refectionis obstupescit, ut divina dulcedine repleta jure respondeat, Quid est hoc? quia dum ab infima cogitatione suspenditur, ea quae de sup
Abbreviated transcription (Latin):
dificat: in humanis cordib causaruͣ semina
in comp̃hensibilit᷑ plantat. Hinc ẽ qđ resusci¬
tato lataro. multi crediderunt: sedtam̃ iu-¬
deorum plurimi ad ꝑsecutiõis zelum. ex hac
ipsa suscitatione cõmoli sunt. Inum gͦ idẽq
miraculum quod aliis lum̃ fidei p̃buit: ali¬
os ꝑ inuidie tenebras a lumine mentis exce-¬
caint. Hinc ẽ. qđ ut᷑q latro. & eandẽ. E suis
mortibus similẽ. morlem redeptoris uidit:
sed eam suꝑbiendo alt̃ contumeliis. lacesse¬
re non timuit: quã timendo alt̃ honorauit.
Atq in una re. una utriꝰq cogitatio non fuit:
quia hanc int̾nus arbit᷑ inuisibilit᷑ modifi-¬
cando dist inxit. S hii occulte aspirationis mo.¬
di quia comp̃hendi nrã cogitatione nequeunł:
nimirũ diuinȩ uocis uestigia nesciuntur:.
Bene gͦ dr. Et non inuestigabitur: cum
audita suerit uox eiꝰ. Iñ & adhuc apte sub¬
Uoce sua ds mirabilit᷑ tonat: quia occulta

Expanded text:
dificat, in humanis cordibus causarum semina dificat, in humanis cordibus causarum semina incomprehensibiliter plantat. Hinc est quod resuscitato Lazaro quidam crediderunt, sed tamen Judaeorum plurimi ad persecutionis zelum ex hac ipsa resuscitatione commoti sunt . Unum ergo idemque que miraculum quod aliis lumen fidei praebuit, alios per invidiae tenebras a lumine mentis excaecavit. Hinc est quod uterque latro et eamdem et suae morti similem mortem Redemptoris vidit ; sed eum superbiendo alter contumeliis lacessere non timuit, quem timendo alter honoravit; atque in una re una utriusque cogitatio non fuit, quia hanc internus arbiter invisibiliter modificando distinxit. Sed hi occultae aspirationis modi, quia comprehendi nostra cogitatione nequeunt, nimirum divinae vocis vestigia nesciuntur. Bene ergo dicitur: Et non investigabitur, cum audita fuerit vox ejus. Unde et adhuc suboce sua Deus mirabiliter tonat, quia occulta
Abbreviated transcription (Latin):
pitur: & cor ad studiũ summni amoris excita¬
tum uirtutis intimȩ clamore penetratur. S
istam uocẽ suꝑ uenientis sp̃s quȩ se in aure
cordis insinuat: nec ipsa mens quȩ ꝑ hanc
islustrata suerit inuestigat. Pensare enim
non ualet. inuisibilis uirtus quib sibi meã¬
tib influat: quib ad se modis ueniat. quib
recedat. Uñ bene ꝑ iohanne᷑ dr. Sp̃s tibi¬
unde ueniat. & quo uadat. Nocẽ enim sp̃s
audire ẽ: ui compunctionis intimȩ in amore
intusibilis conditoris assurgere. S non scit un¬
de ueniat: quia ignoiatur. ꝑ ora pͣdicantium
quib se ad nos occasionib fundat. Et ne mo
scit quo uadat: quia ctĩ unã p̾dicationem mul¬
ti audiunt: intelligi ꝓculdubio non pocest
quẽ deserens abiciat: & cuiꝰ ingrediens in
corde requiescat. Una quippe res foris agit᷑:
sed non ꝑ hanc uno modo intuentiu corda
penetrant᷑: qͥa qui inuisibilit᷑ iusibilia mo¬

Expanded text:
pitur, et cor ad studium summi amoris excitapitur, et cor ad studium summi amoris excitarum virtutis intimae clamore penetratur. Sed istam vocem supervenientis Spiritus, quae se in aures cordis insinuat, nec ipsa mens quae per hanc illustrata fuerit investigat. Pensare enim non valet invisibilis virtus quibus sibi meatibus influat, quibus ad se modis veniat, quibus recedat. Unde et bene per Joannem dicie veniat, et quo vadat . Vocem enim spiritus audire, est vi compunctionis intimae in amorem invisibilis conditoris assurgere. Sed nemo scit unde veniat, quia ignoratur per ora praedicantium quibus se ad nos occasionibus fundat. Et nemo scit quo vadat, quia cum unam praedicationem multi audiunt, intelligi proculdubio 872 non potest quem deserens abjiciat, aut cujus ingrediens in corde requiescat. Una quippe res foris agitur, sed non per hanc uno modo intuentium corda penetrantur, quia qui invisibiliter visibilia mo
Abbreviated transcription (Latin):
ueritatis atcingitur: quia ad tudendũ inter¬
num lum̃ polluta dudum conscientia lacri¬
mis baptitata renouatur. Uñ post peniten¬
tiȩ rugitum. apte subiungitur. Tonabit
tudinis suȩ ds tonat: cum se nob̃ bene iam
ꝑlamenta p̾paratis. quã sit magnus in suꝑ¬
nis insinuat. Quasi enim de celo tonitrus¬
ꝓcedit: cũ nos incuria negligentiaq torpen¬
tes. respectus grẽ pauore subito ꝑcutit. Atq
in terra positi. sonum de suꝑiorib audimus:
quia terrena cogitantes. suꝑti terrors senten¬
tiam repente ꝑtimescimꝰ ÷ & mens bene iam
de sũmis sollicita trepidat: quȩ preꝰ in infi-¬
mis male secura torpebat. S iste uisitationis
occultȩ quib modis se nobis insinuat terroi
ignoratur: neq ipsius mentis acie cõp̾hen¬
ditur. cuiꝰ admelius intentio cõmutatur.
auditur. cũ grȩ̃ eius aspiratio mente conci-¬
pitur: cũ insensibilitas occultȩ surditatis rũ¬

Expanded text:
veritatis attingitur, quia ad videndum interveritatis attingitur, quia ad videndum internum lumen polluta dudum conscientia lacrymis baptizata renovatur. Unde post poenitentiae rugitum apte subjungitur: CAPUTtudinis suae Deus tonat, cum se nobis bene jam per lamenta praeparatis quam sit magnus in supernis insinuat. Quasi enim de coelo tonitrusprocedit cum nos incuria negligentiaque torpentes respectus gratiae pavore subito percutit, atque in terra positi sonum de superioribus audimus, quia terrena cogitantes superni terroris sententiam repente pertimescimus, et mens bene jam de summis sollicita trepidat, quae prius in infimis male secura torpebat. Sed istius visitationis occultae quibus modis se nobis insinuet terror ignoratur; neque ipsius mentis acie comprehenditur, cujus ad melius intentio commutatur. auditur cum gratiae ejus aspiratio mente concipitur, cum insensibilitas occultae surditatis rum
Abbreviated transcription (Latin):
catum omne quod se egisse reminiscitur.
cotidianis fletib insequatur : & quo magis
ual& iam quod iustũ ẽ cernere: eo ardentiꝰ
appecit. inustum se gemitib pumre. Inde
Quẽ enĩ dñs illustrando repleuerit eius ui¬
tam ꝓculdubio inlamentũ uertit: atq illu¬
minatȩ menti quo magis ȩterna supplicia
insinuat: eo hanc durius de transacta nequi¬
cia gemitib fatigat. Et dol& homo quod fuit:
quia bonum iam incipit uidere quod non fuit.
Odit qualem fuisse se meminit:amat qualẽ
se esse debuisse cognoscit: & solam iam peniten¬
tiȩ amaritudinẽ diligit: quia caute conside¬
rat. in qͣntis uoluptatib sua delectatione pec¬
cauit. Dene gͦ dr̃. post eum rugiet sonitus qr
cũ mentem ds̃ ingreditur. constat ꝓculdubio
quod mor pęnitentiȩ gemitus sequatur: ut
ei iam salubrit᷑ flere libeat: quȩ priꝰ de ini¬
quitatib flenda iocunditate gaudebat.S:
quo uberius culpa fletur. eo altior agnitio

Expanded text:
catum omne quod se egisse reminiscitur, catum omne quod se egisse reminiscitur, quotidianis fletibus insequatur; et quo magis valet jam quod justum est cernere, eo ardentius appetit injustum sese gemitibus punire. Unde - Quem enim Dominus illustrando repleverit, ejus vitam procul dubio in lamentum vertit, atque illuminatae menti, quo magis aeterna supplicia insinuat, eo hanc durius de transacta nequitia gemitibus fatigat; et dolet homo quod fuit, quia bonum jam incipit videre quod non fuit; odit qualem se fuisse meminit, amat qualem se esse debuisse cognoscit, et solam jam poenitentiae amaritudinem diligit, quia caute considerat in quantis voluptatibus sua delectatione peccavit. Bene ergo dicitur: Post eum rugiet sonitus, quia cum mentem Deus ingreditur, constat proculdubio quod mox poenitentiae gemitus sequatur, ut ei jam salubriter flere libeat, quae prius de iniquitatibus flenda jucunditate gaudebat. quo uberius culpa fletur, eo altius cognitio
Abbreviated transcription (Latin):
dunt. Quib sub seqnͣte iusticia. ꝓfecto totum
dimittitur. quod ante deliquerunt. hinc enĩ
nes terre:. Quia nimirũ ante actam uitam dñs
non iudicat: quando post̾iora peccatorũ res-¬
pectus suꝑnȩ pietatis illustrat. Hinc moyses
ait. Primogenita asini: mutabis oue. ꝑ asinũ
quippe immunditia: ꝑ ouẽ uͦ innocentia de-¬
signatur. Asini gͦ primogenita oue mutare
ẽ. immunde uite p̾mordia. in innocentie
simplicitatem conuertere: ut pꝰquã illa pec¬
cator egit. quȩ ut immunda dñs respuit:
ea iam agendo ꝓferat. quȩ dĩ sacrificio impo¬
nat. Quia gͦ post praua oꝑa peccator con¬
uertitur. & ab actionum suarum tenebris
iuxta finem aliqñ reuocatur: recte ninc
dictũ ẽ. Et lum̃ illius soꝑ t̾minos terre.
S graui luctu afficit eadem gr̃ã: quȩ post
facinora mentẽ replet. Nam malegesta a d
memoram reducit: sibiq hominẽ quã sit
iuste dãpnandus ostendit. Inde fit ut pec-¬

Expanded text:
dunt, quibus subsequente justitia profecto totum dunt, quibus subsequente justitia profecto totum dimittitur, quod ante deliquerunt. Hinc etiam nimirum anteactam vitam Deus non judicat, quando posteriora peccatorum respectu supernae pietatis illustrat. Hinc Moyses ait: Primogenita asini mutabis ove . Per asinum quippe immunditia, per ovem vero innocentia designatur. Asini ergo primogenita ove mutare, est immundae vitae primordia in innocentiae simplicitatem convertere, ut postquam illa peccator egit, quae ut immunda Dominus respuit, ea jam agendo proferat, quae Dei sacrificio imponat. Quia ergo post prava opera peccator convertitur, et ab actionum suarum tenebris juxta finem aliquando revocatur, recte nunc dicitur: 871 Et lumen illius super terminos terrae. Sed gravi luctu afficit eadem gratia, quae post facinora mentem replet. Nam male gesta ad memoriam reducit, sibique hominem quam sit juste damnandus ostendit. Unde fit ut pec
Abbreviated transcription (Latin):
mis p̃dicatorib. incessant̃ etiam infirma nr̃e
infirmitatis curat. Et quasi subtͣ celos lu¬
men illius terre t̾minos respicit: quia post
sullimẽ uitam p̃cedentium. etiam peccatorũ
mores actusq gr̃e suȩ illustratione cõp̃hendit.
Qui & si uirtutum signa nunc ꝑuitam fideli¬
um crebro non exerit: ab eisdem tam̃ fidelib
ꝑ uirtutem operum misquã recedit. P otest
etiã intelligi lum̃ illius suꝑ t̃minos orbis t̾re:
quod p̃dicatio suꝑne gr̃e. dum gentes ad fidẽ
colligit. intra sem&̃ ipsã mundi limites clau¬
sit. ¶ el certe t̃mini terre sunt: fines hominu᷑
peccatorum. Et sepe contingit. ut pleriq
dm̃ deserant. & uite sue tempoia in deside¬
riis carnalib expendant: sed tam̃ suꝑna
quȩ sunt iudicia ȩt̾na cognoscunt: cuncta
quȩ se ꝑuersa egisse meminerunt. fletib puni¬
unt: atq hec uere se insequi rectis oꝑib osten¬

Expanded text:
mis praedicatoribus incessanter etiam infima nostrae mis praedicatoribus incessanter etiam infima nostrae infirmitatis curat. Et quasi subter coelos lumen illius terrae terminos respicit, quia post sublimem vitam praecedentium etiam peccatorum mores actusque gratiae suae illustratione comprehendit. Qui etsi virtutum signa nunc per vitam fidelium crebro non exerit, ab eisdem tamen fidelibus per virtutem operum nunquam recedit. Potest etiam intelligi lumen illius super terminos terrae, quod praedicatio supernae gratiae dum gentes ad fidem colligit, intra semetipsam mundi limites clausit. Vel certe termini terrae sunt fines hominum peccatorum, et saepe contingit, ut plerique Deum deserant, et vitae suae tempora in desideriis carnalibus expendant. Sed tamen cum squae sint judicia aeterna cognoscunt, cuncta quae se perverse egisse meminerunt fletibus puniunt, atque haec vere se insequi rectis operibus osten
Abbreviated transcription (Latin):
infidelib insulam sciens. patrem publii aissin¬
teria febribꝰq uexatum mando saluauit: & ta¬
men egrotanti timotheo precepit dicens. Nodi¬
co uino utere. propt̃ stomachũ tuũ: & frequen¬
tes tuas infirmitates. Quid est paule. quod
egrum infidelem orando ad salutẽ reuocas.
& tantum adititorem eugłii more medici ꝑ ali-¬
menta curas. nͥ quod iccirco fiunt ext̃iora mi¬
racula. ut mentes hominũ ad int̾ioia ꝑducan¬
tur: quatinꝰ ꝑ hoc qđ mirũ uisibilit᷑ osten¬
ditur: ea quȩ mirabiliora sunt inuisibilia cre¬
danturͦ signo quippe uirtutis pat̾ publi
sanandus suerat: ut mente retuuisceret. dum
adhibendum foris miraculum non erat: quia
iam totus intus uiuebat. Quid ẽ. gͥ mirum.
siꝓpagata fide crebro miracula non fiunt:
quando hec ipsi quoq apłi in quib dam
iam fidelib non fecerunt⁊ Eleuatis gͦ celis¬
dñs inferiora considerat: quia & ablatis sũ¬

Expanded text:
infidelibus insulam sciens, patrem Publii dyseninfidelibus insulam sciens, patrem Publii dysenteria febribusque vexatum, orando salvavit , et tamen aegrotanti Timotheo praecepit, dicens: Modico vino utere propter stomachum tuum et frequentes tuas infirmitates . Quid est, Paule, quod aegrum infidelem orando ad salutem revocas, et tantum adjutorem Evangelii more medici per alimenta curas, nisi quod idcirco fiunt exteriora miracula ut mentes hominum ad interiora perducantur, quatenus per hoc quod mirum visibiliter ostenditur, ea quae admirabiliora sunt invisibilia credantur? Signo quippe virtutis pater Publii sanandus fuerat ut mente revivisceret, dum adhibendum foris miraculum non erat qui jam totus intus vivebat. Non est igitur mirum si, propagata fide, crebro miracula non fiunt, quando haec ipsi quoque apostoli in quibusdam jam fidelibus non fecerunt. CAP. XLDominus inferiora considerat, quia et ablatis sum
Abbreviated transcription (Latin):
qui cũ mira apłoꝵ oꝑa audiunt. quod accepto
spũ scõ mortuos uerbo suscitarent. ab obsessis de¬
monia repellerent. umbra infirmitates amoue-¬
rent. uentura quȩq ꝓphetando prȩdicerent. E
unigenitum uerbũ dĩ. omnium gentium loquen¬
tes lingua p̃dicarent: quia has uirtutes nunc
in eccła non uident. subtractam iam ab eccła suꝑ¬
nam grãm suspicantur: nescientes pensare qd
scriptum ẽ. Aiutor in oportunitatib in tribu¬
latione. Tunc quippe scã eccła miraculorum
aduitorio indiguit: cum eam tribulatio ꝑsecu¬
tionis pressit. Nam pꝰ quã suꝑbiã infidelitatis
edomuit. non iam uirtutum signa. sed sola
merita oꝑũ reqͥrit: quãtus & illa ꝑ multos cũ
oportunitas exigit offendit. Scriptũ quippe
est. Lingue in signum sunt: non fidelib sed
infidelib Ubi gͦ om̃s fideles sunt que causa
exigit. ut signa monstrentur Unde citius
fortasse satisfacimus: siquid de ipsa apłica
guis p̃dicator militene ueniens. & plenam

Expanded text:
qui cum mira apostolorum opera audiunt, quod accepto ritu sancto mortuos verbo suscitarent, ab obsessis daemonia pellerent, umbra infirmitates amoverent , ventura quaeque prophetando praedicerent, et unigenitum Verbum Dei, omnium gentium loquentes lingua, praedicarent , quia has virtutes nunc in Ecclesia non vident, subtractam jam ab Ecclesia supernam gratiam suspicantur, nescientes pensare quod scriptum est: Adjutor in opportunitatibus, in tribulatione . Tunc quippe sancta Ecclesia miraculorum 870 adjutoriis indiguit, cum eam tribulatio persecutionis pressit. Nam postquam superbiam infidelitatis edomuit, non jam virtutum signa, sed sola merita operum requirit, quamvis et illa per multos cum opportunitas exigit ostendat. Scriptum quippe est: Linguae in signum sunt non fidelibus, sed infidelibus . Ubi ergo omnes fideles sunt, quae causa exigit ut signa monstrentur? Unde citius fortasse satisfacimus, si quid de ipsa apostolica gius praedicator Melitem veniens, et plenam