comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
t̾eundũ. ẽ qđ psalmista ait. Miscdias cuas
si miseriȩ transact̾e ñ meminit: unde lar¬
gitati miscdię. laudes reddit: Sed rursũ
quęrendũ. ẽ. quom̾ electoꝵ mens ꝑfecta
eẽ in beatitudine poterit. si hanc int̾ gau¬
dia. memoria sui reatus tangit: Aut qͥmͦ ꝑ
fec̾tȩ lucis clareseit gła. quã reducta ad ani¬
mũ obumbrat culpa. S sciendũ. ẽ. qr sicut
sepe nunc tristiũ leti reminiscim᷑. ita tcͣ
transacte nequitiȩ. sine lesione nr̃e beatitu¬
dinis recordamur. Plerunq enĩ incolium¬
tatis tẽpore ad memoriã dolores pt̾itos sine
dolore reducimꝰ: ⁊ quo egros recolimꝰ. eo nos
incolumes plus amamꝰ. Erit gͦ et in illa be¬
atitudine. culpȩ memoria. non quȩ m̃te̾
polluat. sed quȩ nos lȩtitiȩ altiꝰ astringat:
Ut dũ doloris sui animus sine dolore remi¬
nscitur:⁊ debitorẽ se medico ueriꝰ intelligat
⁊ eo magis acceptã salutẽ dilgat. qͦ de mo¬

Expanded text:
tereundum est quod Psalmista ait: Misericordias tuas, tereundum est quod Psalmista ait: Misericordias tuas, si miseriae transactae non meminit, unde largitati misericordiae laudes reddit? Sed rursum quaerendum est, quomodo electorum mens perfecta esse in beatitudine poterit, si hanc inter gaudia memoria sui reatus tangit? Aut quomodo perfectae lucis clarescit gloria, quam reducta ad animum obumbrat culpa? Sed sciendum est quia sicut saepe nunc tristium laeti reminiscimur, ita tunc transactae nequitiae sine laesione nostrae beatitudinis recordamur. Plerumque enim incolumitatis tempore ad memoriam dolores praeteritos sine dolore reducimus; et quo aegros recolimus, eo nos incolumes plus amamus. Erit ergo et in illa beatitudine culpae memoria, non quae mentem polluat, sed quae nos arctius laetitiae astringat; ut dum doloris sui animus sine dolore reminiscitur, et debitorem se medico verius intelligat, et eo magis acceptam salutem diligat, quo de mo
Abbreviated transcription (Latin):
dat: quia iustꝰ uidexuemens qͥd de ꝑpetratis
fleuerit nescit: ac ne culpȩ ĩmanitas modũ pe¬
intentiȩ transeat. metuit. A plerunq cul¬
pã iam ueritas relaxat. s. mens afflicta ad huc¬
de uenia dũ ualde sibi.ẽ. sollicita trepidat.
Seruus gͦ hic iã fugit dñm. s liber ñ ẽ: quia
peccatũ suũ homo iam penitendo ⁊ corrigen¬
do deserit᷑ s tam̃ adhuc distric̾tũ iudic̃ẽ de
eiꝰ retributione ꝑtimescit. Ibi gͦ seruus liber¬
a dño erit. ubi iam de peccati uenia dubie¬
tas ñ erit. ubi iã securã m̃tẽ culpȩ suȩ me¬
moria ñ addicit.: ubi ñ sub reatu animꝰ tre
pidat: s de eius indulgentia libere exultat.
S si nulla ibi homo peccati sui memoria tangi¬
tur. ereptũ se unde gratulat᷑: Aut qͦmͦ largi¬
tori grãs refert de uenia quã accepit᷑. si nter¬
ueniente obliuione transacte nequiciȩ. ẽẽ
se pene debitorẽ nescit᷑ Neq enĩneglecte pre¬

Expanded text:
dat, quia, justus Judex veniens quid de perpetratis dat, quia, justus Judex veniens quid de perpetratis fleverit nescit, ac ne culpae immanitas modum poenitentiae transeat, metuit. Plerumque culpam jam veritas relaxat, sde venia, dum valde sibi est sollicita, trepidat. Servus ergo hic jam fugit dominum, sed liber non est, quia peccatum suum homo jam corrigendo et poenitendo deserit, sed tamen adhuc districtum judicem de ejus retributione pertimescit. Ibi ergo servus a domino liber erit, ubi jam de peccati venia dubietas non erit, ubi jam securam mentem culpae suae memoria non addicit, ubi pidat, sed de ejus indulgentia libere exsultat. Sed si nulla ibi homo peccati sui memoria tangitur, ereptum se unde gratulatur? Aut quomodo largitori gratias refert de venia quam accepitione transactae nequitiae, esse se poenae debitorem nescit? Neque enim neglecte prae
Abbreviated transcription (Latin):
qui ex uoce capitis dicebat. Imꝑfectũ meu̾ ui¬
aunt oculi tui: ⁊ in libro tuo om̃s scribentur
Paruũ & magnũ conspererat. cũ dicebat. Bene¬
dixit om̃s tim̃tes se dñs. pusillos cũ maiorib¬
Bene autẽ subdit᷑. Et seruus liber adño suo. Scͥp¬
tũ quippe. ẽ. Om̃is qui peccat: seruus. ẽ. pec¬
cati. Quia nimirũ quisqͥs se prauo desidio
subicitiniquitatis dñio. dudũ libera m̃tis
colla supponit. S huic dñio contradicimꝰ. cũ
iniquitati quȩ nos cęꝑat. reluctam̃: Cũ consu
tes. contra hȩc ius nob̾ lib̾tatis ingenite uendi¬
camꝰ: Cũ culpã pęnitendo ꝑcucimꝰ ⁊ maculas
prauc acta ñ solũ deserit. s amarissimis etiã la¬
inentis punit.S tam̃ dũ eor quȩ egit reminis¬
citur. ꝗraui de iudicio timore terretur᷑. ĩ amse
ñ erigit: Quia dũ quanta sit districtio exami¬
nis pensat: int̾ sp̃e ⁊ formidinẽ sollicita trepi¬

Expanded text:
qui ex voce capitis dicebat: Imperfectum meum viqui ex voce capitis dicebat: Imperfectum meum viderunt oculi tui, et in libro tuo omnes scribentur . Parvum et magnum conspexerat, cum dicebat: Benedixit omnes timentes se Dominus, pusillos cum majoribne autem subditur: Et servus liber a domino suo. Scriptum quippe est, Omnis qui peccat, servus est peccati ; quia nimirum quisquis se pravo desiderio subjicit, iniquitatis dominio dudum libera mentis colla supponit. Sed huic domino contradicimus, cum iniquitati quae nos ceperat, reluctamur; cum consutes contra hanc jus nobis libertatis ingenitae vindicamus; cum culpam poenitendo percutimus, et maculas prave acta non solum deserit, sed amarissimis etiam lamentis punit: sed tamen dum eorum quae egit reminiscitur, gravi de judicio pavore terretur . Electus non erigit, quia dum quanta sit districtio extremi examinis pensat, inter spem ac formidinem sollicitus trepi
Abbreviated transcription (Latin):
nẽ eiꝰ & si audiunt. quia tẽptant᷑: ñ exaudi
ualde mens amat etiã insermone sepiꝰ repli¬
cat beatꝰ iob quia int̾nę pacis frequentiã di¬
ligens conspicit. descriptioni eiꝰ iterũ seruit
ber adño suo. Quia in hac uita nob̾. ẽ. discre¬
dignitatũ Ut qͦ alius hic aliũ merito suꝑat.
illic alius aliũ retributione transcendat. Un
de in euangłio u̾eritas dic̃. In domo patris mei
mansiones multȩ sunt. Sed ineisdẽ multis
mansionib erit aliqͦmͦ ipsa retributionũ di¬
uersitas concors: ꝙr tanta uis in illa pace nos
sotiat: ut qđ inse quisq ñ acceꝑit. hoc se acce¬
pisse inalio erultet. Unde ⁊ñ ęque laboran¬
tib inuinea: eque cuncti denariũ sortiunt᷑.
& quidẽ apud patrẽ mansiones multȩ sunt.
⁊ tam̃ eundẽ denariũ dispares laboratores
accipiunt: quia una cunctis erit beatitudo
leticie. quãius ñ una sit om̃ib sublimitas
uite. Paruũ ⁊ magnũ in hac luce conspererat:

Expanded text:
nem ejus etsi audiunt, quia tentantur; non exaudiu Sed quia quod valde mens amat, etiam in sermone saepius replicat, beatus Job, quia internae pacis frequentiam diligens conspicit, descriptioni ejus iterum servit, ber a domino suo. - Quia in hac vita nobis est discredignitatum: ut quo hic alius alium merito superat, illic alius alium retributione trade in Evangelio Veritas dicit: In domo Patris mei mansiones multae sunt . Sed in eisdem multis mansionibus erit aliquo modo ipsa retributionum diversitas concors; quia tanta vis in illa pace nos sociat, ut quod in se quisque non acceperit, hoc se accepisse in alio exsultet. Unde et non aeque laborantes in vinea , aeque 137 cuncti denarium sortiuntur. Et quidem apud Patrem mansiones multae sunt, et tamen eumdem denarium dispares laboratores accipiunt; quia una cunctis erit beatitudo laetitiae, quamvis non una sit omnibus sublimitas vitae. Parvum et magnum in hac luce conspexerat,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑuenisset uitȩ: in oratione compunctꝰ dix̃
Obsecto dñe mem̃to q̃so qͦmͦ ambulauerun
corã te inueritate: ⁊ in corde ꝑfecto. Nec
tam̃ hanc confessionẽ dñs ꝑfectionis eius
desperit. aut renuit: quẽ insuis mox p̃cib
exaudiuit. Ecce phariseus se iustificauit
inoꝑe: erechias iustũ se asseruit etiã inco¬
gitatione. Atq unde ille offendit: inde
pensat  & in eius aurib suꝑba ñ sunt. que
humili corde ꝓferunt᷑. Unde beatꝰ iob
cum sua oꝑa ꝓtulit. contra dm̃ nullo mͦ

Expanded text:
oratione compunctus dixit: Obsecro, Domine, memento quomodo ambulaverim coram te in veritate et corde perfecto. Nec tamen Dominus hanc confessionem perfectionis ejus despexit aut renuit, quem mox in suis precibus exaudivit. Ecce Pharisaeus se justificavit in opere, Ezechias justum se asseruit etiam in cogitatione; atque unde ille offepensat, et in ejus auribus superba non sunt quae humili corde proferuntur? Unde beatus Job, cum sua
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpt̾ inmunditiã maculȩ: inutilẽ uͦ. ꝓpt̾
iniustitiã inꝑfectȩ uitȩ. Qui tam̃ ab homi¬
nabilis ⁊ inutilis intelligi ⁊ alit̾ potest. Au¬
quando enĩ homo ꝑuersus q̃dã recte aget
uidet᷑: s ꝑ ea que iniqua sunt ctiã eaque
recta sunt destruuntur. Uẜ qr multũ deo
displicent mala: neq illa placent que uidñ¬
t᷑ bona. Quigͦ in malis suis dõ ab hominabi¬
lis ẽ. in bonis mutilis manet: qr dũ se ꝑ pͣua

Expanded text:
pter immunditiam maculae, inutilem vero propter injustitiam imperfectae vitae. Qui tamen abominabilis et inutilis intelligi et aliter potest. Aliquando enim homo perversus quaedam recte agere videtur; sed per ea, quae iniqua sunt, etiam ea, quae ejus recta sunt destruuntur. Et cum multum Deo displicent mala, neque illa placent, quae videntur bona. Homo ergo in malis suis Deo abominabilis est, et in bonis inutilis, quia dum se
Abbreviated transcription (Latin):
i qui pͥus dõ tẽplũ construxerat. assiduita¬
te libidinis etiã ꝑfidiȩ substractꝰ. idolis con-¬
struere templa ñ timuit. Sicq factũ est:
ut ab assidua carnis petulantia.usq ad
mentis ꝑfidiã ꝑuenira Quid itaq aliud
quã aquę excauauer̃ lapidẽ. ĩ alluuione
paulatĩ t̾ra consũpta ẽ.ꝰ Quia subripien
te paulisꝑ infusione peccati t̾ra cordis il¬
lius ad consũptionẽ deflur̃. Considera gͦ¬

Expanded text:
et qui prius Deo templum construxerat, assiduitaet qui prius Deo templum construxerat, assiduitate libidinis, etiam perfidiae substratus, idolis construere templa non timuit. Sicque factum est ut ab assidua carnis petulantia usque ad mentis perfidiam perveniret. Quid itaque aliud quam aquae excavarunt lapidem, et alluvione paulatim tte paulisper infusione peccati, terra cordis illius ad consumptionem defluxit. Volupta
Abbreviated transcription (Latin):
atq subtilẽ. s tam̃ assiduã eoꝵ qui esse
fortes credunt᷑ p̃ualere mentib sinis: qͣsi
lapides excauant aquȩ. E alluuione pau¬
latĩ t̾ra consumit᷑: qr nimirũ suggestione
lem sub acta mentis duritia mouitur:¬
Uideamꝰ dauid ille qnͣtũ mons altꝰ fuerre.
qui tanta dĩ mi. steria ꝓpħico sp̃u ualuit
cõtẽplari: s aspitiamꝰ quã subito casu
deflurit. Quidũ insolariũ deambulans. ali¬
enã comugẽ concupunt & abstulit eiꝰq uirũ
cum dãpno sui crercitꝰ int̾ennit: repentino ea¬
su mons cecidit: cũ mens illa cęlestib my steri¬
is assueta inopinata temptatione deuicta est.
tãq immanissimę turpitudim subacta.
Sarum itaq de loco suo translatũ ẽ: cũ ꝓpħȩ
tandas turpitudines uenit. Uideamꝰ eciam
qualit̾ lapides ȩxcauant aquę ⁊ alluuione
paulatĩ t̾ra consumit᷑. Salomon quippe im¬
mod̾ato usu atq assiduitate mulierũ ad hoc
usq ꝑductꝰ ẽ. ut tẽplum idolis fabricar&:

Expanded text:
atque subtilem, sed tamen assiduam, eorum qui esse fortes creduntur praevalere mentibus sinit, quasi lapides excavant aquae, et alluvione paulatim terra consumitur, quia nimirum suggestione leni subacta mentis duritia molliturntum mons altus fuerit, qui tanta Dei mysteria prophetico spiritu valuit contemplari; sed aspiciamus quam subito casu defluxit, qui dum, in solario deambulans, alienam conjugem concupivit et abstulit, ejusque virum cum damno sui exercitus interemit , repentino casu mons cecidit, cum mens illa mysteriis coelestibus assueta, inopinata tentatione devicta est, tamque immanissimae turpitudini subacta. Saxum itaque de loco suo translatum est, cum prophtandas turpitudines venit. Videamus etiam qualiter lapides excavant aquae, et alluvione paulatim terra consumitur. Salomon quippe immoderato usu atque assiduitate mulierum ad hoc usque perductus est, ut templum idolis fabricaret ;
Abbreviated transcription (Latin):
uid tumec contra dm̃ sp̃s tuus. ut ꝓfe¬
ras de ore tuo husꝰcemodi sermones ͣ Ple¬
rũq iusti aliquib necessitatib afflic̾ti:
sua oꝑa cogunt᷑ fateri. Quod beatꝰ iob fe¬
cerat. quẽ post iustitiã flagella depͥme¬
bant. S cum eoꝵ dicta iniu̾sti audiunt:
hec ꝑ elationẽ potiuis quã ꝑ ueritatẽ ex isti¬
mant prolata. Ex suis enum cordib uer¬
ba iustoꝵ pensant: ⁊ dici humilit̾ posse ue¬
ra bona non estimant. Sicut enĩ grauis
culpa ẽ sibi hoc hominẽ arrogare qđ ñẽ
sic plerumq culpa nullae̾ si humiliter
dicat bonũ qđ est. Unde sepe contingit.
ut iusti ⁊ imusti habeant uerba similia.
s tam̃̾ semꝑ coi longe dissimile: Et ex quib
dictis dñs ab inustis offendit᷑. in eisdẽ qͦq
ãiustis placatur. Nam phariseus ingressꝰ
tẽplũ dicebat. Ieiuno bis insabbato: docimaᷤ
do om̃iũ que possideo. S iustificatꝰ mags

Expanded text:
uid tumet contra Deum spiritus tuus, ut proferas de ore tuo hujuscemodi sermones? - Plerumque justi aliquibus necessitatibus afflicti, sua opera coguntur fateri. Quod beatus Job fecerat, quem post justitiam flagella deprime sed cum eorum dicta injusti audiunt, haec per elationem potius quam per veritatem existimant prolata: ex suis enim cordibus verba justorum pensant, et dici humiliter posse vera bona non existimant. Sicut enim gravis culpa est sibi hoc hominem arrogare quod non est, sic plerumque culpa nulla est, si humiliter bonum dicat quod est. Unde saepe contingit ut justi et injusti habeant verba similia, sed tamen cor semper longe dissimile: et ex quibus dictis Dominus ab injustis offenditur, in eisdem quoque a justis placatur: nam Pharisaeus ingressus templum dicebat: Jejuno bis in sabbato, decimas do omnium quae possideo, sed justificat
Abbreviated transcription (Latin):
s etiã gladus unpugnare: in semet ipsis
spem ponere: iniquitate cotidie sine uilo
desiderii defectu ꝑ petrare. Hine ẽ quod
electis ꝑ psalmistã dicitur. Uirilit̾ agite.
& conm̃ tetur cor ur̃m: om̃s qui sꝑatis in
tes ad miscendã ebretatẽ Hinc ꝑsalomo¬
nem dicit᷑: qm̃ sc̃ĩ quiq sine ulla debilitate
desi derii int̾nã requiẽ contẽplantur: en
lect ilũ salomonis seraguita fortes ambiuał.
ex fortissimis isrł. Hince psalmista contra
reprobos in passione positi uoce redẽpto.¬
ris insinuans. ait. E. ce occupauerunt ani¬
mã meã: irruerunt in me fortes. Quã be¬
ne utrãq fortitudinẽ: ysaias cõplexꝰẽ dic̃ũs

Expanded text:
 etiam gladiis impugnare, in semetipsis spem ponere, iniquitatem quotidie sine illo desiderii defectu perpetrare. Hinc est quod electis per Psalmistam dicitur: Viriliter agite, et confortetur cor vestrum, omnes qui speratis in tes ad miscendam ebrietatem . Hinc per Salomonem dicitur quod sancti quique sine ulla debilitate desiderii internam requiem contemplantur: En lectulum Salomonis, sexaginta fortes ambiunt, ex fortissimis Israel . Hinc Psalmista contra reprobos in passione positi voce Redemptoris insinuans, ait: Ecce occupaverunt animam meam, irruerunt in me fortes . Quam bene utramque fortitudinem Isaias c
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ uitiorũ contricionẽ in nob̾ agere dñs
inchoat: s cũ mens exipso erordio ꝓuetꝰ
extollitur: cũq se iã quasi de uirtutibus
erigit. seuienti contia se aduersario ad itũ
pandit. qͥ cordis intima penetraris om̃e
quod inca. Ie tudio honę inchoationis
inuenerit. confriugit: tantoq se uehe¬
mentius in eius confractione ex̾i̾bet: qn¬
eo & grauius quia uł ad modicũ suerat¬

Expanded text:
enim vitiorum contritionem in nobis Dominus agere enim vitiorum contritionem in nobis Dominus agere inchoat, sed cum mens ex ipso exordio profectibus extollitur, et se jam quasi de virtutibus erigit, saevienti contra se adversario aditum pandit; qui cordis intima penetrans, omne quod in ea de studio bonae inchoationis invenerit, confringit; tantoque se vehementius in ejus confractione exhibet, quanto et gravius, quia vel ad modicum
Abbreviated transcription (Latin):
slam qua mente id expectet. uerbis sequen¬
tib demonstiat dicens. Nec contͣdicã
sermonib sc̃i. Nequaquã gͦ de iniustiti
a ꝑcutientis murmurat: qui ꝑcussorẽ
suũ & int̾ uerbera scm uocat. Sciendũuͦ
ẽ. quia aliquando nos aduersariꝰ: aliqͣndo
autẽ conterit dõ. Er contritione aut̃ adũ¬
sarii auirtute deficimus: ꝑ contritionẽ uͦ
dm̃i fracti auitiis inuirtute roborimur.
Hanc contritionẽ ꝓpħa conspererat: cum
nis suę fortitudine cũ nos interius reficit.
ex terius affligit. Nam quos uirtute car¬
nis humiliat. intentione sp̃s exaltat
Unde & hec cadẽ contritio figuli uasicomi¬
paratur: sicut &s ꝑ paulũ dicit᷑. Habemꝰ
thesaurũ istũ inuasis fictilib Qui simul
contritionẽ & regimen exprimens ait. Li¬
cet is qui foris ẽ nrͣ homo corrũpatur. ta¬
ñ is qui intꝰ est renouatur di die indiẽ.
flagella desiderat: ꝑ spm̃ hrmilitatis di¬
cat. Quicepit: ipse me conterat. Plerũq

Expanded text:
 verbis sequentibus demonstrat, dicens: Nec contradicam sermonibus sancti. Nequaquam ergo de injustitia percutientis murmurat, qui percussorem suum et inter verbera sanctum vocat. Sciendum vero est quia aliquando nos adversarius, aliquando autem conterit Deus. Ex contritione autem adversarii a virtute deficimus; per contritionem vero Domini fracti, a vitiis in virtute roboramur. Hanc contritionem Propheta prospexerat, cum nis suae forti rectitudine cum nos interius reficit, exterius affligit. Nam quo virtutem carnis humiliat, intentionem spiritus exaltat. Unde et haec eadem contritio figuli vasi comparatur, sicut et per Paulum dicitur: Habemus thesaurum istum in vasis fictilibus . Qui simul contritionem et regimen exprimens, ait: Licet is qui foris est noster homo corrumpitur, tamen is qui intus est renovatur de die in diem flagella desiderat, per spiritum humilitatis dicat: « Qui coepit, ipse me conterat . » Plerumque
Abbreviated transcription (Latin):
habete int̾ uos. S qr ante mediatoris ad¬
uentũ iudea legẽ carnalit̾ tenuit: p̃cep¬
tis eius dura iubentib gentilitas subdi
recusauit. Insulsũ gͦ cibũ comedere no-¬
luit: quia priusꝗͣ sp̃s cendimentũ ꝑci¬
pera. seruare uĩ littere expauit. Quis nãq
gentiliũ hoc quod illi p̾cipit᷑ ferret filio¬
rũ carnẽ ꝓ obsequio religionis incidere:
uerboꝵ culpas morte resecare Undeq.
bene adhuc subditur Aut gustur aliqͥs

Expanded text:
. Sed quia ante Mediatoris adventum Judaea legem carnaliter tenuit, praeceptis ejus dura jubentibus gentilitas subdi recusavit. Insulsum ergo cibum comedere noluit, quia prius quam Spiritus condimentum perciperet servare vim litterae expavit. Quis namque gentilium hoc quod illic praecipitur ferret, filiorum carnem pro obsequio religionis incidere, verborum culpas morte resecare? Unde et bene adhuc subditur: CAPUT IX.
Abbreviated transcription (Latin):
met ipso fidutiã ñ habet: atq ut ita dux¬
rim uires infirmus habet: apte subiun¬
Patet iam ad cuius spem ꝑcussi animus
recurrat. cũ inse sibi esse auriliũ dene¬
gat: quia infirmũ se insemet ipso insi¬
nuat ad maioris adhuc fortitudinis
meritũ. quomͦ etiã ã prorimis destitualur.
achiungat. Sequityr. Necessarii quoq
mei recesserunt ãme. Sed ecce despectꝰ
exterius. intꝰ solio uiditii prẽsidet. Nãcũ
derelictũ se asserit. protinus ad sententi¬
am erumpit dicens. ui tollit ab anir

Expanded text:
metipso fiduciam non habet, atque, ut ita dixmetipso fiduciam non habet, atque, ut ita dixerim, vires infirmus habet, apte subjunPatet jam ad cujus spem percussi animus recurrat, cum in se sibi esse auxilium denegat. Sed quia infirmum se in semetipso insinuat, ad majoris adhuc fortitudinis meritum, quomodo etiam a proximis destituatur adjungat,--IBID.:-- Necessarii quoque mei recesserunt a me. Sed ecce despectus exterius, intus solio judicii praesidet. Nam cum derelictum se asserit, protinus ad sententiam erumpit, dicens: CAPUT XXIV  R
Abbreviated transcription (Latin):
ferientis & uerba denegant: isti pollicen¬
tes quod ñ impleant. sine uita clamant.
giens. dicat. Nec fortitudo lapidũ forti
lapidũ ita obdurui. ut sub ꝑcussionis
stimulo ã ministerio confessionis obinu¬
tescam: nec rursum quasi es uocẽ confes¬
sionis resono. & sensum uocis ignoro.S
quia ad ꝑcussiones. reprobi debilit̾ fortes
sunt. electi aut̃ ualent̃ infirmi: beatꝰ.
iob dũ fortẽ se ꝑ insaniã ñ esse asserit:
fottẽ se ꝑstatum salutis innotescit. Unde
sinuet. ne sibi uires quas habet arroget.
potent᷑ ad mortẽ currat. Plerũq enĩ car¬
uirtꝰ habita deterius quã si deesset urr¬
terficit: quia dũ ad sui confidentiam
mentẽ erigit. hanc eandẽ elationis gladio
transfigit. Cumq eã quasi roborando
uiuificat. eleuando necat: ad interitũ
uidelicet ꝑtrahit. quã ꝑ spem ꝓpriã ab
int̾ne fortitudinis fidutia euellit. Sed
quia beatꝰ iob & uirtute pollet. & inse¬

Expanded text:
ferientis et verba denegant; isti, pollicenferientis et verba denegant; isti, pollicentes quod non impleant, sine vita clamant. giens, dicat: Nec fortitudo lapidum fortitlapidum ita obdurui, ut sub percussionis stimulo a ministerio confessionis obmutescam; nec rursus quasi aes vocem confessionis resono, et sensum vocis ignoro. Sed quia ad percussionem reprobi debiliter fortes sunt, electi autem valenter infirmi, beatus Job dum fortem se per insaniam non esse asserit, fortem se per statum salutis innotescit.  Vetrcepit, insinuet, ne si sibi vires quas habet arroget, potenter ad mortem currat. Plerumque enim virtus habita deterius quam si deesset interficit; quia dum ad sui confidentiam mentem erigit, hanc elationis gladio transfigit; cumque eam quasi roborando vivificat, elevando necat; ad interitum videlicet pertrahit quam per spem propriam ab internae fortitudinis fiducia evellit. Sed quia beatus Job et virtute pollet, et in se
Abbreviated transcription (Latin):
loquar & angłoꝵ caritatẽ autẽ ñ habeam:
factus sũ uelut es sonans aut cimbalũ
anniens. Scimus autẽ quod ꝑcussi la¬
pides clarũ sonũ reddere nequeunt: es
uͦ cũ ꝑcutitur. canorus ualde sonitusex
eius ꝑcussione formatur: Quod quia ut
iapis uita caret: sensum in sonitu ñ hab&.
Et sunt ñnulli qui lapidib similes. ita ad
pietatis p̃cepta duruerunt: ut cũ eos ꝑ¬
cussio suꝑne animaduersionis exami¬
nat. nequaꝗͣ sonitũ humilis confessionis
reddanł. Quidã uͦ metallo eris innullo
discrepantes. cũ flagella suꝑnę ꝑcussio¬
nis accipiunt. piȩ confessionis sonitũ
emittunt. Sed quia humilitatis uoces
ex corde ñ proferunt: ad statũ salutis
reducti. nesciunt quod promiserunt :
Iuigͦ more lapidũ ꝑcussi nec uoces ha¬
bent: isti aut̃ innullo. eris imitationem
fugiunt: qͥ in ꝑcussione positi bona que
ñ sentiunt. loquunt᷑. Iui ad uenerationẽ

Expanded text:
loquar et angelorum, charitatem autem non habeam, loquar et angelorum, charitatem autem non habeam, factus sum velut aes sonans, aut cymbalum tinniens . Scimus autem quoniam percussi lapides clarum sonum reddere nequeunt; aes vero cum percutitur, canorus valde sonitus ex ejus percussione formatur. Quod quia, ut lapides, vita caret, sensum in sonitu non habet. Et sunt nonnulli qui, lapidibus similes, ita ad pietatis praecepta duruerunt, ut cum eos percussio supernae animadversionis examinat, nequaquam sonitum humilis confessionis reddant. Quidam vero a metallo aeris in nullo discrepantes, cum flagella supernae percussionis accipiunt, piae confessionis sonitum emittunt; sed quia humilitatis voces ex corde non proferunt, ad statum salutis reducti, nesciunt quod promiserunt. Illi ergo, more lapidum percussi, nec voces habent; isti autem in nullo aeris imitationem fugiunt, qui, in percussione positi, bona quae non sentiunt loquuntur. Illi venerationi
Abbreviated transcription (Latin):
tis uitȩ aduersitatib p̃ssus. dicat ex sua. di
cat ex om̃iũ uoce iustoꝵ. Que ẽ enĩ fortitu.¬
do mnea ut sufineã: aut quis finis meus
ut patient᷑ agam ᷑ ac si aꝑte insinuet di¬
cetis. Oala mundi pro mundo tolerare
nequeo: quia iam in eius desiderio fortis
ñsum. Dum enĩ pͣsentis uitȩ finẽ conspi¬
tio: cur pondus eius patior. cuiꝰ appeti¬
tũ calco: T quia iniusti quiq ue diri¬
nius. tanto fortiꝰ labores illius ꝑferurre.
quanto auidius eius delectiõne pascunt᷑:¬
repente mox eandẽ reproboꝵ fortitudinẽ
subdit dicens. Mec fortitudo lapidũ for¬
titudo mea: nec caro inea enca est. Quidhos
loco eie ac lapidib nisi insensibiliũ homi¬
nũ corda signantur: ͤ Qui sepe & supnos
ictus accipiunt: & tam̃ nulla disciplinę
ꝑcussione mollescunt. quo contra electis
uob̾ cor lapideum: & dabo uob̾ corcarneũ.
Paulus quoq ait. Si linguis hominum

Expanded text:
tis vitae adversitatibus pressus, ex sua ditis vitae adversitatibus pressus, ex sua difortitudo mea, ut sustineam? aut quis finis meus, ut patienter agam? Ac si aperte insinuet, dicens: Mala mundi pro mundo tolerare nequeo, quia jam in ejus desiderio fortis non sum. Dum enim praesentis vitae finem conspicio, cur pondus ejus patior, cujus appetitum calco? Et quia injusti quique, ut diximus, tanto fortius labores illius perferunt, quanto avidius ejus delectatione pascuntrecte mox eamdsubdit, dicens: « Nec fortitudo lapidum fortitudo mea, nec caro mea aenea est. » Quid hoc loco aere aut lapidibus, nisi insensibilium hominum corda signatur, quae saepe et supernos ictus accipiunt, et tamen nulla disciplinae percussione mollescunt? Quo contra electis vobis cor lapideum, et dabo vobis cor carneum : » Paulus quoque ait: » Si linguis hominum
Abbreviated transcription (Latin):
dixit : profec̾to patent̾ innotuit aliã esse
que ponitur: & aliã que ichoat᷑. An non
etiam reprobi fortes sunt qui ad p̃sentis
uitȩ concupiscentiã tot laborib curruũ
ꝑiculis se audent̃ ol iciunt: ꝓ luctis con¬
tumelias libent̃ ferunt᷑ ab appetitus sui
libidine nulla uic̾ti contrarietate resili
unt: ꝑcussionib durescunt. & mala mu¬
di tolerant pro mundo᷑ eiusq ut ita dui¬
rim gaudia quęrentes ꝑdunt. nec tam̃
hec ꝑdendo fatigantur: Unde bene
ex humani generis uoce ꝑ ihereiniã dr̃
quod patit᷑ nescit Ab sinthio gͣ ebruis ẽ.
leue deputat. laboris amaritudinẽ quã
tolerat ignorat. quia nimirũ delectabi¬
lit̾ ad cunc̾ta ducitur: in quib penalit᷑
fatigatur. At contra uir iustꝰ ad mundi
ꝑicula pio muido toleranda. esse debilis
studet: finẽ suũ conspicit: iuta p̃sens quã
sit tuinsitoria attendit. & pro ea exteniꝰ
labores ꝑ pea renuit. euus intrinsecus ue¬
lectationẽ uincit. Beatus igiaur iob p̃sen¬

Expanded text:
dixit; profecto patenter innotuit, aliam esse, quae ponitur, et aliam quae inchoatur. An non etiam reprobi fortes sunt, qui ad praesentis vitae concupiscentiam tot laboribus currunt, periculis se audacter objiciunt, pro lucris contumelias libenter ferunt, ab appetitus sui libidine nulla victi contrariunt, percussionibus durescunt, et mala mundi tolerant pro mundo, ejusque, ut ita dixerim, gaudia quaerentes perdunt, nec tamen haec perdendo fatigantur? Unde benex humani generis voce per Jeremiam dicitquod patitur, nescit. Absynthio igitur est ebrius, leve aestimat; laboris amaritudinem, quam tolerat, ignorat; quia nimirum delectabiliter ad cuncta ducitur, in quibus poenaliter fatigatur. At contra vir justus ad mundi pericula pro mundo toleranda debilis esse studet, finem suum conspicit, praesens vita, quam sit transitoria, attendit, et pro ea exterius labores perpeti renuit, cujus intrinsecus delectationem vincit. Beatus igitur Job praesen
Abbreviated transcription (Latin):
alia iustoꝵ:. atq alia c̃ fortitudo reꝓborum.
Iustoꝵ quippe fortitudo ẽ. carnẽ uincere:
ꝓpriis uoluptatib contraire: delectationẽ
uitȩ presentis extinguere: huiuis mundi as¬
pera. pro ȩternis p̃miis aniare : prosꝑitatis
blandimenta contẽpnere: aduersitatis me¬
tũ incorde suꝑare. Reproboꝵ uͦ fortitudo
ẽ. transitoria sine cessatione diligere : contia
flagella conditoris uisensibilit̾ ꝑdiuare :
ab amore rerũ tẽporaliũ nec ex aduersita¬
te quiescere: ad manẽ głam etiã cũ uite de¬
trimento ꝑu uire: inalitię agnienta exq̃

Expanded text:
atque alia est fortitudo reproborum. Justorum quippe fortitudo est carnem vincere, propriis voluntatibus contraire, delectationem vitae praesentis exstinguere, hujus mundi aspera pro aeternis praemiis amare, prosperitatis blandimenta contemnere, adversitatis metum in corde superare. Reproborum vero fortitudo est transitoria sine cessatione diligere, contra flagella conditoris insensibiliter perdurare, ab amore rerum temporalium nec ex adversitate quiescere, ad inanem gloriam etiam cum vitae detrimento pe
Abbreviated transcription (Latin):
ta caritatis dĩ uidelicet amor & ꝓrimi.
ꝑ amorẽ dĩ amor prorimi gignit᷑. & ꝑ
amorẽ prorimi. dĩ amor nutrit᷑. Nã
qui amare dm̃ negligit: ꝓfecto dilige
re ꝓrimũ nescit. Et tunc plenius indĩ
dilectione proficimus. si in eiusdẽ dilec̾¬
lactamur: Quia enĩ amor dĩ amorem
ꝓrimi generat: dicturꝰ ꝑ legẽ dñs dili¬
ges prorimũ tuũ p̃misit dicens. dili.¬
ges dñm dm̃ tuũ ut scilicet in terra pec¬
toris nr̃i prius amoris sui radicẽ figera:
quatinus ꝑ ramos post modũ dilectio

Expanded text:
nt. --Quis hoc loco amici nomine nisi quilibet per amorem Dei amor proximi gignitur, et per amorem proximi Dei amor nutritur. Nam qui amare Deum negligit, profecto amare proximum nescit, et tunc plenius in Dei dilectione proficimus, si in ejusdem dileclactamur. « Quia enim amor Dei amorem proximi generat, dicturus per legem Dominus: Diliges proximum tuum, praemisit dicens: Diliges Dominum Deum tuum , ut videlicet in terra pectoris nostri prius amoris sui radicem sisteret, quatenus per ramos postmodum dilectio
Abbreviated transcription (Latin):
snt: pauore estuant: sinistris agitati
suspitionib laborant: ne in gt̾rũ se gr̃a
descriierit. quos in presenti uita malisui re¬
tributio nulla custodit. Tunent ne ultio que
suspenditur. grauior in fine seruetur ferr¬
ri paterna correptione desiderant . a. dolorẽ
uultieris ⁊edicamina salitts putais. Recte
gͦ nc̃ dicrur. Hec michi sit consolatio: ut
affligens me dolore non pareat. de si aꝑte
diceretur. Qui ideo hic quibidã parcit ut eos
in ꝑpętuũ feriat: ideo hic me feriat. ut non
parcerdo inꝑpetuũ parcat. Er afflictione
enĩ conse or: quia corruptionis humanę
putredinẽ sciens. ad spẽ salutis er uulnere
certus reddor. Quod quia ñ tumenti shu
mili meite clidit: subiungendo ut p̃dixi¬
sermoni sc̃i. Plerunq ad noᷤ ũba dĩ ñ suñ
dictorũ sonitus: s esfectꝰ oꝑationũ. In eo
enĩ nol is lo quitur: quod erga nos tacitꝰ
oꝑatur. Nentus giob sermonib di contra¬

Expanded text:
cunt, pavore aestuant, sinistris agitati cunt, pavore aestuant, sinistris agitati suspicionibus ldeseruerit, quos in praesenti vita mali sui retributio nulla custodit; timent ne ultio quae suspenditur gravior in fine servetur; feriri paterna correptione desiderant, et dolorem vulneris medicamina salutis putant. Recte ergo nunc dicitur: Haec mihi sit consolatio, ut affligens me dolore non parcat. Ac si aperte diceretur: Qui ideo hic quibusdam parcit, ut eos in perpetuum feriat; ideo hic me feriat, ut non parcendo, in perpetuum parcat. Ex afflictione enim me consolor, quia corruptionis humanae putredinem sciens, ad spem salutis ex vulnere certus reddor. Quod quia non tumenti sed humili mente edidit, subjungendo, ut praedixiPlerumque ad nos verba Dei non sunt dictorum sonitus, sed effectus operationum. In eo enim nobis loquitur quod erga nos tacitus operatur. Beatus igitur Job sermonibus Dei contra
Abbreviated transcription (Latin):
ut de semet ipsa nicb audeat: s infirmi¬
tatis suȩ ic̾tu ꝓrostrata. manũ leuantis
quęrat. hino ͤ quod scĩ uiri. eũ de occulta
erga se dispositione suspec̾ti siuir: plus
prosꝑa ipsa ꝑtimescunt. Tem ptari appe¬
tunt: flagellari concupiscunt: quatinꝰ
incautã mentẽ metꝰ & dolor erudiat ne
in hac ꝑegrinationis uia. hoste ex insidi-¬
is erũpente. sua eã deterius securitas ster
nat. Hinc psalmista ait. Proba me dñe
& tempta me. hinc rerũ dicit. Ego ad̃
flagella paratꝰ sũ. Quia enĩ scẽ mentes
suȩ coiruptionis uulnus sin: putredine
ñ esse considerant libent̾ s. sub manu me¬
dici ad sectiones parant: ut aꝑto uulnere
occilebat. Unde & adhuc subditur. Et hec
ucbni sit consolatio: ut affligens me do¬
lore ñ parcat:. Electi quiq cũ ꝑ petrasse se
illicita nouerunt. s ꝑscrutantes inuemi¬
irit. qͥa nulla pro illicitis aouersa ꝑ¬
pessi sunt. ui inmense formidinis tabes¬

Expanded text:
ut de semetipsa nihil audeat, sed, infirmiut de semetipsa nihil audeat, sed, infirmitatis suae ictu prostrata, manum levantis quaerat. Hinc est quod sancti viri, cum de occulta erga se dispositione suspecti sunt, plus prospera ipsa pertimescunt, tentari appetunt, flagellari concupiscunt, quatenus incautam mentem metus et dolor erudiat, ne, in hac peregrinationis via hoste ex insidiis erumpente, sua eam deterius senat. Hinc Psalmista ait: Proba me, Domine, et tenta me . Hinc iterum dicit: Ego ad flagella paratus sum . Quia enim sancti mentis suae correptionis vulnus sine putredine non esse considerant, libenter se sub manu medici ad sectiones parant, ut, aperto vulnere, occidebat. Unde et adhuc subditur: « Haec mihi sit consolatio, ut affligens me dolore, non parcat. » Electi quique, cum perpetrasse se illicita noverunt, sed prescrutantes inveniunt, quia nulla pro illicitis adversa perpessi sunt; vi immensae formidinis tabes
Abbreviated transcription (Latin):
Ne gͦ post diuine correctionis crordia anti¬
quus hostis subripiat. atq aduirtutum
confrac̾tionẽ trabat: sõs uir congrue er¬
orat dicens. Quicepit ipse me conterat.
Acsi aꝑte dicat. Hoc quod in me erorsus ẽ.
ꝑficere feriendo ñ desinat: ne desercum
me aduersario ad contritionẽ tradat. lpni¬
de & apte subditur. Soluat manũ suam:
& succidat me. Sepe nãq fidutia longe ꝓ¬
speritatis inflati. in quodã statu elationis
erigimur: cumq nos excolli conditor conspi¬
cit. s amorẽ suũ erga nos ꝑ uerbera non
exercet. quasi adferienda nr̃a uitia ma¬
nũ ligatã tenet. An ñ affectus sui manũ
ligauerat. cũ peccanti popło dicebat᷑. lã
ñ irascartͥ .&. aelus meus recessit ãteꝰ Sol¬
uat gͦ manũ. dr̾ crerceat affectũ. Recte gͦ
sub iungitur bsuccidat me. Cũ eni secir
repentinus uł flagelli dolor: uł infirmi-¬
tatis tẽptatio ꝑcucit: ꝓtinus ab status sui
uertice. mentis nr̃ȩ elatio succisa cadit.

Expanded text:
. Ne ergo post divinae correptionis exordia antiquus hostis subrepat, atque ad virtutum confractionem trahat; sanctus vir congrue exorat, dicens: « Qui coepit, ipse me conterat. » Ac si aperte dicat: Hoc quod in me exorsus est, perficere feriendo non desinat, nec desertum me adversario ad contritionem tradat. Unde et bene subditur: « Salvat manum suam, et succidat me. » Saepe namque fiducia longae prosperitatis inflati, in quodam statu elationis erigimur. Cumque nos excit, sed amorem suum erga nos per verbera non exercet, quasi ad ferienda nostra vitia manum ligatam tenet. An non affectus sui manum ligaverat cum peccanti populo dicebat: Jam non irascar tibi ; et: Zelus meus recessit a te ? Solvat ergo manum dicitur, exerceat affectum. Recte autem subjungitur: Et succidat me. Cum enim securrepentinus vel flagelli dolor, vel infirmitatis tentatio, percutit, protinus a status sui vertice mentis nostrae elatio succisa cadit,
Abbreviated transcription (Latin):
compassione roboratur. Cumq se mamore
prorimi dilatat. quasier meditatione col¬
ligit. quanta fortitudine in auctorẽ sur¬
gat. Caritas nãq que nos ad uĩ cõpassi¬
onis humiliat. altius inculmine cõtẽ pla¬
tionis leuat: & multiplicata iã maiorib
desideriis estuat. iã ꝑuenire ad uitam
sp̃s etiã ꝑ crutiatꝰ corporis anhelat. qđ
g paus tangere nolebat. anima. boc pꝰ¬
pͣ angustia comedit: qr desicleria sua uir
capiens. & ipsas quas dudũ timuerat. iam
prea. nore cęlestis patrię penas aniat. Siet̃
menis u dm̃ forti untentione dirigitur:
quicquid sibi inhac uita amarũ fit. dul¬
ce estimat : om̃e quod affligit. requiẽ pu¬
tarꝰ itansire & ꝑ mortẽ appetit: ut obti¬
nere plenius iutã possit. Funditꝰ in infi¬
mis extirgiu desiderat: qͦ uerius sũma
conscendat .S: hec de cusꝰlib& usti ani.¬
mohec de beati iob mente mentior. nisi ipse

Expanded text:
compassione roboratur; cumque in amorem compassione roboratur; cumque in amorem proximi se dilatat, quasi ex meditatione colligit quanta fortitudine in auctorem surgat. Charitas namque, quae nos ad vim compassionis humiliat, altius in culmine contemplationis levat; et multiplicata jam majoribus desideriis aestuat, jam pervenire ad vitam spiritus, etiam per cruciatus corporis, anhelat. Quod ergo prius tangere nolebat, hoc post prae angustia comedit, qui desideria sua vix capiens, et ipsas quas dudum timuerat, jam prae amore coelestis patriae poenas amat. Si enim mens in Deum forti intentione dirigitur, quidquid sibi in hac vita amarum fit, dulce aestimat, omne quod affligit requiem putat; transire et per mortem appetit, ut obtinere vitam plenius possit; funditus in infimis exstingui desiderat, quo verius summa conscendat. Sed haec de cujuslibet justi animo, haec de beati Job mente mentior, nisi ipse
Abbreviated transcription (Latin):
flectit. Cum uͦ aliene infirmitati cõpatim᷑.
ualentius ãnr̃a roboraniur: ut amore fu¬
turorũ mens ad p̃sentia aduersa se p̃pa¬
ret: & cruciatꝰ corporis. quos tunebat ex¬
pectet. Auctis nãq desideriis celestib angus¬
tatur: cumq et̾nȩ patriȩ quanta sit dul¬
cedo considerat: pro ea p̾sentis uitȩ ama¬
ritudines ardent̾ amat. Unde post insul¬
si cibi fastidiũ. post impossibilẽ mortis
gustũ. recte subiungitur: Que prius tan¬
cibi mei sunt. Osens enĩ iusti ꝓficiens
que prius dũ sola ꝓpria curaret. ferre ali¬
ena fastidiebat: quo minus alienus cõpa¬
tiens conualescer. contra aduersa ñ pote¬
rat: cum ad tolera ꝓrum infirmase
attrahit. ad aduersa suꝑancla conua les¬
cit: ita ut pro amore ueritatis. p̾sent
uitȩ crutiatꝰ tanto post foitis appetat. qͣn¬
to prius infirma fugiebat. Inclinatione
nãq sua erigitur attrectatione tenditur:

Expanded text:
flectit. Cum vero alienae infirmitati compatimur, flectit. Cum vero alienae infirmitati compatimur, valentius a nostra roboramur; ut amore futurorum mens ad praesentia adversa se praeparet, et cruciatus corporis quos timebat exspectet. Auctis namque desideriis coelestibus angustatur; cumque aeternae patriae quanta sit dulcedo considerat, pro ea praesentis vitae amaritudines ardenter amat. Unde post insulsi cibi fastidium, post impossibilem mortis gustum, recte subjungitur: CAPUT mamus. --Mens enim justi proficiens, quae prius, dum sola propria curaret, ferre aliena fastidiebat, quae minus alienis compatiens, convalescere contra adversa non poterat, cum ad toleranda proximi infirma se attrahit, ad adversa superanda convalescit; ita ut pro amore veritatis praesentis vitae cruciatus tanto post fortius appetat, quanto prius infirma fugiebat. Inclinatione namque sua erigitur, attractione tenditur,
Abbreviated transcription (Latin):
mundi sunt graue sibi ac deprimens
pondus creclamt. Ualde nãq in solens atq¬
intolerabile estimant: quiequid illud
ñ sonat quod intus amant. Sed sepe
mens iã ꝑdesideriũ ad sublunia rapit
iã funditꝰ ab stulta ta tenoꝵ hominum
locutione separatur: nec tam̃ ad huc ꝓ
amore ueritatis ad ꝑferendos pͣsentis
uitȩ crutiatꝰ accingitur. Iã suꝑ na appę¬
tit: iam minfimis stulta cõtem puut s
nec dũ se ad ꝑferendę aduersitatis tole¬
rantiã dirigit. Unde & subdit. Aut po¬
test aliquis gustare: quod gustatũ affert
cruciat. seqi quod uitã fugat. S ple¬
rumq mens iusti a tantũ se iurtutis
culinen extendit. ut & apud se in interne ia.¬
cionis arce pͣsideat: & quoꝵdã foris stulti¬
tiã tolerando conuertat. Quos enĩ ad fortia
traliere uitimur. eorũ necesse ẽ ut infir¬
ma toleremus: quia nec iacentẽ etigit. nisi
qui status sui rectitudinẽ ꝑ cõpassi nem

Expanded text:
mundi sunt grave sibi ac deprimens mundi sunt grave sibi ac deprimens pondus credant. Valde namqintolerabile aestimant, quidquid illud non sonat, quod intus amant. Sed saepe mens jam per desiderium ad sublimia rapitur, jam funditus ab stulta terrenorum hominum locutione separatur, nec tamen adhuc pro amore veritatis ad perferendos praesentis vitae cruciatus accingitur; jam superna appetit, jam in infimis stulta contemnit, sed necdum se ad perferendae adversitatis tolerantiam dirigit. Unde et subditur: Aut potest aliquis gustare quod gustatum affert cruciat, 219 sequi quod vitam fugat. Sed plerumque mens justi ad tantum se virtutis culmen extendit, ut et apud se in internae rationis arce praesideat, et quorumdam foris stultitiam tolerando convertat. Quos enim ad fortia trahere nitimur, eorum necesse est ut infirma toleremus, quia nec jacentem erigit, nisi qui status sui rectitudinem per compassionem
Abbreviated transcription (Latin):
Uerba quippe moresq carnaliũ quasi cibũ
se nr̃is mentib ingerunt. ut indelec̾tatio¬
nis uentrẽ rapiantur: s elec̾tus qͥsq insul-¬
sa ñ comedit: quia prauoꝵ dic̾ta factaq di¬
uidicans. ab ore cordis repellit. Paulus ad
csũ mentiũ inferri insulsa ꝓhibuit. cũ
discipłis dixit. Sert. ur̃: sẽꝑ in gr̃a sale
sit conditus. Et psalmiste qͦq uerba re-¬
ꝓboꝵ incordis ore insulsa sapuerant:
cũ dicebat. Narrauerunt mͥ iniqͥ fabur¬
lationes: s ñ ita ut lex tua . ͤ Sepe autẽ
uerba carnaliũ dũ se inportune nr̃is
aurib ingerunt: in corde bellũ tẽptatio¬
nisgignunt.  quãuis hec & ratio respu¬
at .&. łingua rep̃hendat: cũ labore tamen
intꝰ uincitur: quod foris cũ auctoutate
iudicatur. linde iucesse ẽ ut nec ad au¬
res ueniat. quod mens a cogitationis adi¬
tu uigilans repellat. Scĩ gͣ uiri cũ et̾nita¬
tis desiderus anhelant. in tanta altitudi¬
ne uitȩ se subleuant ut audire iã que

Expanded text:
erba quippe moresque carnalium quasi cibum se nostris mentibus ingerunt, ut in delectationis ventre rapiantur. Sed electus quisque insulsum non comedit, quia pravorum dicta factaque dijudicans, ab ore cordis repellit. Paulus ad esum mentium inferri insulsa prohibuit, cum discipulis dixit: Sermo vester semper in gratia sale sit conditus . Et Psalmistae quoque verba reproborum in cordis ore insulsa sapuerant, cum dicebat: Narraverunt mihi iniqui fabulationes, sed non ita ut lex tua, Domine . Saepe autem verba carnalium dum se importune nostris auribus ingerunt, in corde bellum tentationis gignunt; et quamvis haec et ratio respuat, et lingua reprehendat, cum labore tamen intus vincitur quod foris cum auctoritate judicatur. Unde necesse est ut nec ad aures veniat quod mens a cogitationis aditu vigilans repellat. Sancti igitur viri, cum aeternitatis desideriis anhelant, in tantam altitudinem vitae se sublevant, ut audire jam quae
Abbreviated transcription (Latin):
Quia enĩ longe ab int̾na sapientia positi
ȩcernę hereditatis uiriditatẽ ñ cernimus:
uelut bruta animalia ã desiderata herba
leuinamus. De qua nimirũ herba. redẽpto¬
ris uoce dicit᷑. Per me si quis uitioierit sal¬
uabitur: & ingredietur &. gredietur. &
pascua inueniet. S plerũq qđ esse amantib
grauius solet. scĩs bonoꝵ studiis malorũ
uita contradicit. & cũ mens ad celeste deside¬
rium rapit᷑. bene cepta intentio interrum¬
pentib stultoꝵ uerbis ac morib reuerbe¬
rat᷑: ita ut que iã ꝑ cõtẽplationis annisum
ad sũma euolauerat. ad expugnandã pra¬
uoꝵ stultitiã. sese in infimis contra certami¬
na accingat. Unde & subdit̾. Aut poterit¬

Expanded text:
Quia enim, longe ab interna sapientia positi, Quia enim, longe ab interna sapientia positi, aeternae haereditatis viriditatem non cernimus, velut bruta animalia, a desiderata herba jejunamus. De qua nimirum herba Redemptoris voce dicitur: Per me si quis introierit, salvabitur, et ingredietur, et egredietur, et pascua inveniet . Sed plerumque, quod esse amantibus gravius solet, sanctis bonorum studiis malorum vita contradicit; et cum mens ad coeleste desiderium rapitur, bene coepta intentio, interrumpentibus stultorum verbis ac moribus, reverberatur; ita ut quae jam per contemplationis adnisum ad summa evolaverat, ad expugnandam pravorum stultitiam sese in infimis contra certamina accingat. Unde et subditur: CAPUT XI
Abbreviated transcription (Latin):
rit: Qui alii onagri appellatione signati
sunt. nisi hii qui in cãpo fidei consticuti.
tulluis offitii loris ligantur : Uel quos
bouis significatio erprimit᷑ nsi hos quos
intra scãm eccłam ad p̃dicacionis officium
suscepti ordinis uigũ p̃mit : Herba uero
onagri & pabulũ bouis ẽ: interna refectio
popłi fidelis. Alii nãq more bouis. intra
scãm eccłam suscepti officii loris tenentur:⁊
alu more onagri. sacri ordinis stabula nes¬
ciunt: & in campo ꝓpriȩ uoluntatis deguił
S cũ quis ęxuita scłari. internę uisionis de¬
siderio ardet: cũ refectionis intimę pabulũ
concupiscit: ciĩ ieninũ se inꝑegrinatione
huius uite considerat. quib ualet fletib
reficit. quasi herbã ñ inueniens onager
rugit. Alius qͦq necessitatẽ suscepti ordi¬
nis tolerat: in labore p̃dicationis exsudat:
& ꝑ et̾nã iã contẽplationẽ refici appecit:
s qr redẽptoris sui spetiẽ necdũ conspiat
quasi bos ad p̃sepe uacuũ ligatꝰ genit.

Expanded text:
Qui alii onagri appellatione signati sunt, nisi hi qui, in campo fidei constituti, nullius officii loris 218 ligantur? Vel quos bovis significatio exprimit, nisi hos quos intra sanctam Ecclesiam ad praedicationis officium suscepti ordinis jugum premit? Herba vero onagri et pabulum bovis est interna refectio populi fidelis. Alii namque more bovis intra Ecclesiam suscepti officii loris tenentur; alii more onagri sacri ordinis stabula nesciunt, et in campo propriae voluntatis degunt. Sed cum quis ex vita saeculari internae visionis desiderio aestuat, cum refectionis intimae pabulum concupiscit, cum jejunum se in peregrinationis hujus caecitate considerans, quibus valet fletibus reficit, quasi herbam non inveniens onager rugit. Alius quoque necessitatem suscepti ordinis tolerat, in labore praedicationis exsudat, et per aeternam jam contemplationem refici appetit; sed quia Redemptoris sui speciem necdum conspicit, quasi bos ad praesepe vacuum ligatus gemit.
Abbreviated transcription (Latin):
currerent: si intellectu mystico grauida
ñ fuissent. Beatꝰ igitur iob qr menbrũ ẽ¬
nc̾ p̃ angustia cibi mei sunt: quia nuni¬
rũ amoris sui estib anxia cibũ scriptu¬
ix ueteris conuersa gentilitas esurit. quẽ
dudũ suꝑba despęrit. Que tam̃ & iudeȩ
uocib congruunt. si paulo consideratius
disserantur. Ipsa quippe ex eruditione le¬
gis. ex unius dĩ cognitione sal habuit: &¬
cunctas gentes ñ alit̾ quã animalia bru¬
ta desperit. S qr societatẽ gentiliũ ad
semet ipsã recipere p̃ceptis legis erudita
contẽp serat: quid aliud quã insulsũ cibũ
sumere fastidiebat: Dunna quippe sen¬
tentia ꝓposita morte uetuerat. ne plebs
isrłitica fedus cũ alienigenis iungeret: &
uitã sc̃ẽ teligionis inquinaret. Unde & sub.¬
ditur. Aut gustare aliquis potest. quo d

Expanded text:
currerent, si intellectu mystico gravida currerent, si intellectu mystico gravida non fuissent. 11. Beatus igitur Job, quia membrum angustia, cibi mei sunt, quia nimirum amoris sui aestibus anxia cibum Scripturae veteris conversa gentilitas esurit, quem dudum superba despexit. Quae tamen et Judaeae vocibus congruunt, si paulo consideratius disserantur. Ipsa quippe ex eruditione legis, ex unius Dei cognitione sal habuit, et cunctas gentes tanquam animalia bruta despexit. Sed quia societatem gentilium ad semetipsam recipere praeceptis legis erudita contempserat, 217 quid aliud quam insulsum cibum sumere fastidiebat? Divina quippe sententia, proposita morte, vetuerat ne plebs Israelitica foedus cum alienigenis jungeret, et vitam sanctae religionis inquinaret . Unde et subditur: Aut
Abbreviated transcription (Latin):
a cibi mei sunt. Ualde nãq in errorẽ labit᷑:
qui beati iob uerba. ad solã ꝓlata historiam
suspicatur. Uir enĩ sc̃s & tot conditoris
sui p̃ coniis fultꝰ. quid magnũ. uł potius
quid uerũ diceret᷑ si insulsũ cibũ comedi
ñ posse dixisset.  Aut quis eiusesui morti¬
fera alimenta optulerat. ut subiungat :
aut potest aliquis gustare aliquis gustare¬
quod gustatũ affert mortẽ.Que si de ami¬
coꝵ eius colloquiis dic̾ta sentimus: ab intel.¬
lectu hoc sententia subiunc̾ta cõpescim.
qua ait. Que prius tangere nolebat ani¬
ma mea: nc̃ p̃angustia cibi mei suus. Ao.¬
sit enĩ ut uir sc̃s in status sui incolumi¬
tate contitutus amicoꝵ suoꝵ aliquando
dicta despęxerit: qui sicut ipso artestan.¬
te post discimus & seruis humilis fuit:
Uerbagͦ eius a mysterus ñ uacant: que si¬
cut ex fine historę discimus. & int̾nus
arbit̾ laudat: que nequaꝗͣ etiã cũ tanta
ueneratione usq ad mundi extrema de¬

Expanded text:
aedicuntur. --Valde namque in errorem labitur qui beati Job verba ad solam prolata historiam suspicatur. Vir enim sanctus, et tot conditoris sui praeconiis fultus, quid magnum, vel potius quid verum diceret, si insulsum cibum comedi non posse dixisset? Aut quis ejus esui mortifera alimenta obtulerat, ut subjungat: Aut potest aliquis gustare quod gustatum affert mortem? Quae si de amicorum colloquiis dicta sentimus, ab intellectu hoc sententia subjuncta compescimur, qua ait: Quae prius tangere nolebat anima mea, nunc, prae angustia, cibi mei sunt. Absit enim ne vir sanctus, in status sui incolumitate constitutus, amicorum suorum aliquando dicta despexerit, qui, sicut ipso attestante post didicimus, et servis humilis fuit. Verba ergo ejus a mysteriis non vacant, quae, sicut ex fine historiae discimus, et internus arbiter laudat. Quae nequaquam etiam cum tanta veneratione usque ad mundi extrema de