comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Hac̾ uides sobriã succitãq ci ipiꝰ au̾sitatis exercita¬
tõe prudẽte. Pdstrmo felix auero beno deuios blan¬
ditiis tͣhit. Adusa pleꝵq adua bona reduces unco
retͣhit. An hoc ĩt̾ mĩna eyistimadũ putas/ Qd̾ cũ¬
coꝵ tͥ fib̾liũ mẽtes. hee asꝑa hec orribilis fortuna
decenit. Nec tͥ cͥtos sodaliũ ułtꝰ ãbiguos ꝙ secreuti ͭ
Di̾scedẽs suos abstulit tuos reliꝗd. Quãti hoe ĩteg
ut uidearis tͥ fortunatꝰ emixes. Sesine nẽ amixas op¬
es queri. Qd p̾tiosis simũ diuitiaꝵ genꝰ ẽ ueros am¬
icos ĩuenisti.
Dd pugnãtia seĩa¬
F edui   ipetuũ tenẽt

Expanded text:
am, hanc sobriam succinctamque et ipsius aduersitatis exercitatione prudentem. Postremo felix a uero bono deuios blanditiis trahit, aduersa plerumque ad uera bona reduces unco retrahit. An hoc inter minima aestimandum putas quod amicorum tibi fidelium mentes haec aspera, haec horribilis fortuna detexit, haec tibi certos sodalium vultus ambiguosque secrevit. discedens suos abstulit, tuos reliquit? Quanti hoc integer et, ut videbaris tibi, fortunatus emisses? Nunc amissas opes querere, quod pretiosissimum divitiarum genus est, amicos invenisti. quod pugnantia sfoedus perpetuum tenent
Abbreviated transcription (Latin):
inꝙ̃s ueꝵ ẽ tm̃ ⁊ si nemo audeat cõfiteri. Quare in¬
ꝗd ita uͥtsapiẽs moleste ferre nõ debet/. Quotiẽs in
fortune. certam̃ adducit᷑. Ut uirũ fortẽ nõ decet
ĩ dignari/ quoties ĩ crepuit bellicus tumultꝰ. Btͥq
siti u̾tutis defiue̾ o̾litiis. Et marcescere uoluptate
uenistis. Preliũ cũ oĩ fortuna nimis acre cõseritis
Ne uos aut tristis oppimat/ aut iocũda cõrũpat.
Firmis mediũ uiͣb occupate. Qͥeꝗd auit ĩ fra sb̃sistit
aut ultra ꝓgredit᷑ ht̃ cõcẽptũ felicitatis ñ ht̃ p̃mia
laboris. In ur̃a eĩ sitũ manu qualẽ uob̾ fortunã fo̾r¬
Frigie ruinis
Fratiͣs aĩxos
Talamos prauit
Illedũ graie
Dare uela claxi
Optat ⁊ uẽtos
Redimit cruore
Exuit patrem.
Rederat nate
Iuglu sacerdos
Neuit amixos
Utachꝰ sodales
Quos ferꝰ uasto
Recubãs ĩãtro
Mersit ĩmani
Pollifemꝰ aluo.¬

Expanded text:
 est, tametsi nemo audeat confiteri. Quare, inquit, ita vir sapiens moleste ferre non debet, quoties in fortunae certamen adducitur: ut virum fortem non decet indignari, quoties increpuit bellicus tumultus. Utriqsiti uirtutis diffluere deliciis et emarcescere uoluptate uenistis. Proelium cum omni fortuna animis acre conseritis ne uos aut tristis opprimat aut iucunda corrumpat. Firmis medium uiribus occupate; quicquid aut infra subsistit aut ultra progreditur habet contemptum felicitatis, non habet praemium laboris. In uestra enim situm manu qualem uobis fortunam formPhrygiae ruinis fratris amissos thalamos piauit; ille dum Graiae dare uela classi optat et uentos redimit cruore, exuit patrem foederat natae iugulum sacerdos. Fleuit amissos Ithacus sodales, quos ferus uasto recubans in antro mersit immani Polyphemus aluo
Abbreviated transcription (Latin):
Falce rubros filicẽ resecet
Ut noua fruge gͣuis ceres eat¬
Dulcior ẽ apiũ mage labor
Si malus ora priꝰ sapor etrit¬
Desinit ĩbriferos dare sonos
Uuciferut tẽbras prpulerit¬
Pulcm dies roseos aig̃ equos.¬
Tu qͦ falsa tuẽs bona pͥus
I ncipe colla iugo retrahere.
Um de fixo paulũ uisu q uelut ĩangus asues¬
m̃tis sedĩ recepta sic cep.Dĩg ciuea martaliũ
a ꝗͣ mltipliciũ studioꝵ labor exercet diu̾so qe callr

Expanded text:
Falce rubos, filicemque resecat, Ut nova fruge gravis Ceres eDulcior est apium mage labor, Si malus ora prius sapor eDesinit imbriferos dare sonosLucifer ut tenebras pepuleritdies roseos agit equos.alsa tuens bona prius incipe colla iugo retrahere: um defixo paululum uisu et uelut in augustam sntis sedem recepta sic coepit: Omnis mortalium am multiplicium studiorum labor exercet diuerso quidem calle
Abbreviated transcription (Latin):
Alug i ealeiẽ malut tundireł Sã quallo eiꝰ ac
at᷑ / At ꝗs ꝗsͥ ĩ horrure eã uelle desierit Darͣt desinit
mouet. Nec biblidtere potꝰ cotas hebore. ac uitteo
pariẽtes ꝙ̃r tue mẽtis ser reqe. In qͣ nõ libroy ħ
id qd̾ lib̾s p̃tiũ facit. Liboꝵ qͦdã m meoꝵ sentẽ¬
uistͣs De obiectoꝵ tͥ uel honestate uł falsitate
cuctis nota memorastił desce ib d̾latoꝵq fraut¬

Expanded text:
qui uallo eius ac reatur; at quisquis inhabitare eam uelle desierit pariter desinit mouet nec bibliothecae potius comptos ebore ac uitro parietes quam tuae mentis sedem requiro, in qua non libros sed id quod libris pretium facit, librorum quondam meorum sentenxisti. De obiectorum tibi uel honestate uel falsitate cunctis nota memorasti. De sceleribus frau
Abbreviated transcription (Latin):
Glusus cͥereris fide
Quernas ꝓgat adarbores.
Nũꝙͣ purpereũ nemus
Lecturꝰ uiolas petas
Cũ seuis aꝗlonib
Stridẽs cãpus ĩ horiuit᷑.
Rec qͣueras ciuida manu

Expanded text:
lusus Cereris fide quernas pergat ad arbores. Numquam purpureum nemus lecturus uiolas petas cum saeuis Aquilonibus stridens campus inhorruit; nec quaeras auida manu
Abbreviated transcription (Latin):
Si mortẽ petitis ꝓpuquat ip̃a
Spõte sua. uolueres nͨͦ remorat᷑ eqͦs
Quos hpẽs leo tigris ursus aper
Tẽte petũt sidẽ se tñ ense petũt.
An distrĩt qr dissidẽt q mores
In ustas acies t fera bella mouẽt
Alteriꝰq uolũt ꝑire celis.
Nõ ẽ iusta satis rato seuitie.
Uis cctã m̾itis uicẽ referre.

Expanded text:
Si mortem petitis, propinquat ipsa sponte sua uolucres nec remoratur equos. Quos serpens, leo, tigris, ursus, aper dente petunt idem se tamen ense petunt. An distant quia dissidentque mores, iniustas acies et fera bella mouent alternisque uolunt perire telis? Non est iusta satis saeuitiae ratio. Vis aptam meritis uicem referre
Abbreviated transcription (Latin):
exprctãtiũ reddit ĩfirmitas. S extimate ꝙͣ uł¬
tis nimio corporis bona. Dũ sciatis hoc qd̾cũq
miramini tͥduane febris igͥculo poxe dissolui.
E xꝗb oĩb illud redigẽ ĩ sumã licet. Qd hec nͦ¬

Expanded text:
spectantium reddit infirmitas. Sed aestimat e quam uulspectantium reddit infirmitas. Sed aestimat e quam uultis nimio corporis bona, dum sciatis hoc quodcumque miramini triduanae febris igniculo posse dissolui! Ex quibus omnibus illud redigere in summam licet, quod haec
Abbreviated transcription (Latin):
re cupis poscẽdi huiłitate uilescis. Potẽtiã ne
d̾sidras: sb̃iectoꝵ ĩsidiis obnoxiꝰ ꝑicłis sbiacebis.
Gloriã petis. S ꝑ aspera qͣue distractꝰ securꝰ ẽẽ d̾¬
sistis. Boluptariã uitã dgis./S ꝗs ñ sꝑnat atq
sseyrone nitũt᷑. Nũ eĩ elephantes mole tauros
robore suꝑare poteris. Nũ tigres uelocitate p̃h¬
ibiitis. Respicite celi spatiũ firmitudinẽ. celeri¬
tatẽ. Et aliqn d̾sinite uilia mirari. Qd̾ ꝗdẽ ce¬
lũ nõ hiis potiꝰ ẽ ꝙ sua qua regit᷑ rõe m̾irãdu.
Forme uͦ nitor / uͣt rapidꝰ ẽ Uͣt uelox. ⁊ u̾naliũ
floꝵ mutabilitate fugatior. Qd sic̃ aristoti les
ait linceis ocuł hoĩes utẽnt᷑ ut eoꝵ uisus obstã¬
tia penetͣret. Nõ ne ĩtrospectis uisceĩb illd̾ ale¬
ibiadis ĩ suꝑ ficie pulcerimũ corpꝰ. t̾piximũ ui¬
dretͦ Igit᷑ te pulc̃u uideri ñ tua nã s oculoꝵ

Expanded text:
re cupis, poscendi humilitate uilesces. Potentiamne re cupis, poscendi humilitate uilesces. Potentiamne desideras? Subiectorum insidiis obnoxius periculis subiacebis. Gloriam petas? Sed per aspera quaeque distractus securus esse desistis. Voluptariam uitam degas? Sed quis non spernat atque ssessione nituntur! Num enim elephantos mole, tauros robore superare potentis, num tigres uelocitate praeibitis? Respicite caeli spatium, firmitudinem, celeritatem et aliquando desinite uilia mirari. Quod quidem caelum non his potius est quam sua qua regitur ratione mirandum. Formae uero nitor ut rapidus est, ut uelox et uernalium florum mutabilitate fugacior! Quod si? ut Aristoteles 1 ait, Lynceis oculis homines uterentur, ut eorum uisus obstantia penetraret, nonne introspectis uisceribus illud Alcibiadis superficie pulcherrimum corpus turpissimum uideretur? Igitur te pulchrum uideri non tua natura sed oculorum
Abbreviated transcription (Latin):
Did aũt d corporis uoluptatib loquar. Qu¬
aꝵ apetẽtia ꝗdẽ ẽ Plena ansietatis. Satiet¬
as uͦ penitẽtie. Quãtos ille morbos quã ĩtoller¬
abiles dolores. Quasi quedã fructũ neꝗtie fruen¬
tiũ solent referre corporib. Quaꝵ motꝰ ꝗd habeãt
iocũditatis ignoro. Tristes uõ ẽẽ uoluptatũ exitꝰ
Quisq reminisci suaꝵ libidinũ uolet ĩtelliget.
Que si beatos explicare poxũt. Nichil cãeͤᷤ. ꝗn pecu
ralẽ lacunã festinat ĩtẽtio. Honestissima ꝗdez
coniugis foret liberoꝵ q iocrditas. S nimis e
nã d̃ ẽ. Nescio quẽ filiis ĩuenixe tortores Qu¬
Neq nc̃ ansiũ nrcesse ẽ ad inne̾ In quo euri⁊¬
dis mel suĩa ꝓbo. Qui cirẽtẽ liberis inforti.
chil igͥ dubiũ ẽ qn he beatitunnã uie¬
ad qd̾ se ꝑdueturas ẽẽ ꝓmictũt. Quãtis uõ mał
ia ne conaberis. ẜeripies habẽti. Digͥtatib fulg¬
ere ueł. dãti supolicabis. Et ͥꝗ p̃hi ẽ ceteros hono¬

Expanded text:
Quid autem de corporis uoluptatibus loquar, quarum appetentia quidem plena est anxietatis, satietas uero poenitentiae? Quantos illae morbos, quam intolerabiles dolores quasi quendam fructum nequitiae fruentium solent referre corporibus! Quarum motus quid habeat iucunditatis, ignoro. Tristes uero esse uoluptatum exitus, quisquis reminisci libidinum suarum uolet, intelleget. Quae si beatos explicare possunt, nihil causae est quin pecuralem lacunam festinat intentio. Honestissima quidem coniugis foret liberorumque iucunditas; sed nimis e natura dictum est nescio quem filios inuenisse tortores. Que nunc anxium necesse est ammonere. In quo Euripidis mei sententiam probo, qui carentem liberis infortuniNihil igad quod se perducturas esse promittunt. Quantis uero amne congregare conaberis? Sed eripies habenti. Dignitatibus fulgere uelis? Danti supplicabis et qui praeire ceteros hono
Abbreviated transcription (Latin):
Ita ẽ ĩꝙͣ. Egebit igͥ ĩꝗd extrĩsecꝰ petito p̾sidio
quo suã pecuniãꝗq tueat᷑. Quis id ĩꝙͣ neget. It¬
ꝗ nõ egẽt eo nisi posside̾t᷑ pecuniã quã poxit amie¬
tere. Dubitari ĩꝙ neꝗd. Incontrariũ ig̾ relapsa
res ẽ.Nã q̃ sufficiẽtes sibi face̾ putabãt᷑ opes Nili¬
eno potiꝰ p̃sidio faciũt ĩ digẽtes. Qu̾is aũt modꝰ
quo pellat᷑ diuitiis ĩ digẽtia. Nũ enĩ diuites exur¬
ire neq̾ut̃. Nũ sitire ñ poxũt. Nũ frigus ybͥnũ pe

Expanded text:
t, inquam. Egebit igitur, inquit, extrinsecus petito praesidio quo suam pecuniam quisque tueatur? Quis id, inquam, neget? Atqui non egeret eo, nisi possideret pecuniam quam posset amittere? Dubitari, inquam, nequit. In contrarium igitur relapsa res est; nam quae sufficientes sibi facere putabantur opes, alieno potius praesidio faciunt indigentes. Quis autem modus est quo pellatur diuitiis indigentia? Num enim diuites esurire nequeunt? Num sitire non possunt
Abbreviated transcription (Latin):
Pargas ꝙ dapes dulci studio
P udẽt hoĩu cura ministret.
Si tñ alto saliẽs tecto
Nemoꝵ gͣtas uidrit ũbras
Sꝑsas pedib ꝓtit escas.
S iluas tm̃ mesta reꝗrit.
Silis dulci uoce su sunre fue
Malidis quõdã uirib acta
Pronũ flectit uͥga cacum̃.
Hãc si curuãs dextͣ remisit
R ecto spectat u̾tice celum.
Cadit experias pheb ĩ undas.
Set secret o traĩte rursus
Currũ solitos u̾tit ad ortus.
R editu q suo singła gaudẽt.
Nec manet ulli t̃ ditꝰ ordo
Nisi ꝙ fini iunẜit ortũ
Stabilẽ q sui fec̾it orbẽ.

Expanded text:
argasque dapes dulci studio Ludens hominum cura ministret, Si tamen arto saliens texto Nemorum gratas uiderit umbras, Sparsas pedibus proterit escas, Siluas tantum maesta requirit, Siluas dulci uoce susurrat. Validis quondam uiribus acta Pronum flectit uirga cacumen; Hanc si curuans dextra remisit, Recto spectat uertice caelum. Cadit Hesperias Phoebus in undas, Sed secreto tramite rursus Currum solitos uertit ad ortus. Redituque suo singula gaudent Nec manet ulli traditus ordo Nisi quod fini iunxerit ortum Stabilemque sui fecerit orbem.
Abbreviated transcription (Latin):
ietẽnt. Quo fit ut apd̾ sapiẽtes nullus porsus
hodio locꝰ relĩquat᷑. Nã binos ꝙ nͥ stultissimꝰ ode¬
rit. Malos uõ odisse rõe caret. Noĩ sicuti cõporũ
langor. Itt uisiositas ꝗdã ⁊̃ qͣi morb aĩoꝵ. Cu
ẜatõe iudicemꝰ. Multo magis nõ ĩsequẽdi ẜ miẜ¬
andi st̃ quoꝵ mẽtes oĩ lãgore atrocior urget
improbitus.
Bid tãtos uiuat excitare motꝰ
Et ꝓpͥa fatũ sollicitare manu

Expanded text:
itterent. Quo fit ut apud sapientes nullus prorsus itterent. Quo fit ut apud sapientes nullus prorsus odio locus relinquatur. Nam bonos quis nisi stultissimus oderit? Malos uero odisse ratione caret. Nam si, uti corporum languor, ita uitiositas quidam est quasi morbus animorum, cum seratione iudicemus, multo magis non insequendi sed miserandi sunt quorum mentes omni languore atrocior urget improbitas. Quod tantos iuuat excitare motus Et propria fatum sollicitare manu
Abbreviated transcription (Latin):
Hac igͥ aliis qr d caĩs ea radice nitẽtib ꝙ tͣpitu¬
do suacte nã miẜos faciat. Apparet illatã eiulibet
ĩ iuriã nõ accipiẽtis set ĩferẽtis ẽẽ miẜrã. t ꝗnẽ
ait cõtra faciit oratores.Pro hiis eĩ ꝗd graue ꝗ¬
Acerbũ q ꝓpessi st̃ Miẜatõe iudicaĩ excitare con¬
ãt᷑. Cũ magis amictẽtib iustior miẜatio d̾beat᷑
Quos nõ ab iratis ẜ oppropitiis potiꝰ mibantib⁊¬
ꝙr accusatorib ad iudiciũ ueluti egros ad medic¬
ui duci opportebat ut culpe moroos supplicio rese¬
carẽt. Quo pacto defensoꝵ oꝑa uł tota frigesceret
uł si ꝓdẽe hoĩb mallet ĩ acusatõi abitũ u̾teret̃.
Ip̃i qͦ ĩpbi si eis aliqua rimula u̾tutẽ relictom
fus eẽt aspicere. Uitioꝵ q sordes pmaꝵ cruciatib
se dposituros uiderẽt cõpẽsatõe adipiscẽte ꝓbrta¬
tis ñ hos cruciatꝰ ẽẽ dice̾nt Defensoꝵ ꝙ oꝑã rep¬
udiarẽt Ac se totos accusator ib iudicib q ꝑm¬

Expanded text:
c igitur aliis de causis ea radice nitentibus, quod turpitudo suapte natura miseros faciat, apparet inlatam cuilibet iniuriam non accipientis sed inferentis esse miseriam. Atqui nunc, ait, contra faciem iudicum excitare conantur, cum magis admittentibus iustior miseratio debeatur; quos non ab iratis sed a propitiis potius miserantibusque accusatoribus ad iudicium ueluti aegros ad medicum duci oportebat, ut culpae morbos supplicio resecarent. Quo pacto defensorum opera uel tota frigeret, uel si prodesse hominibus mallet, in accusationis habitum uerteretur. Ipsi quoque improbi, si eis aliqua rimula uirtutem relictam fas esset aspicere uitiorumque sordes poenarum cruciatibus se deposituros uiderent compensatione adipiscendae probitatis, nec hos cruciatus esse ducerent defensorumque operam repudiarent ac se totos accusatoribus iudicibusque perm
Abbreviated transcription (Latin):
audire eatões. Omẽ inꝗt ĩ ꝓbrũ nũ surlicio dig¬
nũ negas Quime. In felicet uoͣ eẽ ꝗ st̃ ĩ probi mł¬
ti plicit̾ liquet. Ita ĩꝙͣ. Aui ig supplicio digni st̃
miẜos eẽ nõ dubitas. Conuenit ĩꝙͣ. Si igit᷑ cogͥt¬
or ait resideres cui supliciũ ĩ feredũ putares Ei x
ne ꝗ fecisset An ꝗ ꝓtulisset ĩ uiriã.Nec ãbigo ĩquã.
Quin ꝑ pesso satis facẽ colorẽ faciẽtis. Mibior igͥ

Expanded text:
em, inquit, improbum num supplicio dignum negas? Minime. Infelices uero esse qui sint improbi multipliciter liquet. Ita, inquam. Qui igituir supplicio digni sunt miseros esse non dubitas? Conuenit, inquam. Si igitur cognitor, ait, resideres, cui supplicium inferendum putares, eine qui fecisset an qui pertulisset iniuriam? Nec ambigo, inquam, quin pe
Abbreviated transcription (Latin):
nitatẽ sceleꝵ putãt ẽẽ felicẽ. Dide aũti ꝗd et̾na lex san
ctiat. Meliorib si aĩu cõformau̾is Nieh op ẽ iudice p̃¬
miũ d̾ferẽte. Cu te ip̃e excellẽtiorib addidisti. Si stut¬
iuĩ ad peiora de fexeris./ Extra ne q̃sieris ultorẽ. Tute
ip̃e ĩ det̾iora tͣuxisti. Ueluti si ic̾ib sorditã humũ celũ¬
q respicias Cuc̃tis extra cessantib ip̃a cernẽdi ratõe
nẽ ceno nẽ siderib ĩter ẽẽ uidearis t ulgꝰ istu nõ resp¬
icit. Quid igͥ Hiis ne adcedamꝰ / quos belluis siłes ẽẽ
m ĩstrauimꝰ.Quis siꝗe amisso penitꝰ uisu q̃ ip̃ se
habiuixe obliuisfrẽtur ĩ tuitũ ¶Nicħ ꝙ sibi adhum¬
anã ꝑfectionẽ de cẽ arbitnret᷑/ Nlũ uidẽtes eadem
cecos eẽ putaremꝰ. Nã ne illo ꝗde aqiscunt eque

Expanded text:
nitatem scelerum putant nitatem scelerum putant formaueris, nihil opus est iudice praemium deferente tu te ipse excellentioribus addidisti. Studium ad peiora deflexeris, extra ne quaesieris ultorem. Tu te ipse in deteriora trusisti, ueluti si uicibus sordidam humum caelumque respicias, cunctis extra cessantibus ipsa cernendi ratione nunc caeno nunc sideribus interesse uidearis. At uulgus ista non respicit Quid igitur? Hisne accedamus quos beluis similes esse monstrauimus? Quid si quis amisso penitus uisu ipsum etiam se habuisse obliuisceretur intuitum nihilque sibi ad humanam perfectionem deesse arbitraretur, num uidentes eadem caecos putaremus? Nam ne illud quidem adquiescent
Abbreviated transcription (Latin):
llã eẽ cognoscẽs/ Quosq ĩpunitos q̃rebare Di¬
deres nũq̃ ĩ ꝓbitatis sue carere suppliciis licẽtiã
quã cito finiri p̃cabaris/ Nec lõgã ẽẽ discẽ̾s In¬
feliorẽꝙ fore si diuturnior In felicissimã uͦ si
ẽẽt etͥna. Post hec miẜiores eẽ ĩꝓbos ĩ iusta ĩpu¬
nitate dimissos quã iusta ultõe punitos Cui
sentẽtie cõsequẽs ẽ ut demũ gͣiuorib supplici¬
is urgeãt᷑ ẽ ĩpuniti eẽ credũt. Tnz ego eñ eu¬
ias
ĩ ꝙͣ rationes considero Nicħ di ciłius puto. t si adh¬
oĩu iudicia reu̾tar. Quis ille ẽ cui hee nõ credẽta mõ
S saltr̃audiẽda uideãt. Ita ẽ ĩ ꝗt illa Neq̃iẽt eĩ ocłos
tenebris assuetos adlucẽ ꝑ spieue u̾itatis atollẽ. Siłes¬
qr cuib st̃ quaꝵ ĩtuitũ nox illuminat dies cecat. Du
enĩ nõ reꝵ ordinẽ. s suos ĩtuẽt᷑ affectꝰ. Uł licẽtiã łipu¬

Expanded text:
llam esse cognosceres quosque impunitos querebare, uillam esse cognosceres quosque impunitos querebare, uideres numquam improbitatis suae carere suppliciis, licentiam quam cito finiri precabaris nec longam esse disceres intelicioremque fore, si diuturnior, infelicissimam uero, si esset aeterna; post haec miseriores esse improbos iniusta impunitate dimissos quam iusta ultione punitos. Cui sententiae consequens est ut tum demum grauioribus suppliciis urgeantur, cum impuniti esse creduntur. Tum ego: Cum tuas, inquam, rationes considero, nihil dici uerius puto. At si ad hominum iudicia reuertar, quis ille est cui haec non credenda modo sed saltem audienda uideantur? Ita est, inquit illa. Nequeunt enim oculos tenebris assuetos ad lucem perspicuae ueritatis attollere, similesque auibus sunt quarum intuitum nox inluminat dies caecat. Dum enim non rerum ordinem, sed suos intuentur affectus, uel licentiam uel impu
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ felicior eo cẽsendꝰ ẽ. Cuiꝰ ĩ fortuniũ boni ꝑticrp¬
tie bona ẽ. Idẽ q ẽ supplicio carẽt. In ẽ eis aliꝗd̃
ult̾iꝰ mali uidelic ip̃a ĩpunitas. Quã iniꝗtatis mͥ¬
ito malũ eẽ cõfexus es. Negare nõ poxũ.¶Multox
igit᷑ ĩ feliciores ĩꝓbi st̃ ĩiustu ĩ punitate donati
ꝙͣ iusta ultõe puniti. Set puniri ĩꝓpbos iustũ ĩpu¬
nitos uõ elabi ĩ iqũ eẽ manifestũ ẽ.Quis igit̃¬
nege ͭ.  ne illud ꝗdẽ ait ꝗsqͣ negabit bonũ esse
Om̃e ꝙ iustũ ẽ ꝯtraq ꝙ ĩiustũ ẽ malũ liquere.
supplicia. Post defuntũ morte corpꝰ relinꝗs. Et x¬
magmna ꝗdẽ ĩꝗd. Quor alia penali acerbitate/
Alia uõ purgatoria clem̃tia dei exercẽi puto. S
nẽ de hiis disserere cõsiliũ ñ ẽ Id uͦ actenꝰ egimuᷤ
Ut q̃ ĩdigͥssima tͥ uideat᷑ maloꝵ potestas / eã nu

Expanded text:
infelicior eo censendus est cuius infortunium boni participinfelicior eo censendus est cuius infortunium boni participtiae bona est, idemque cum supplicio carent, inest eis aliquid ulterius, mali ipsa impunitas, quam iniquitatis merito malum esse confessus es. — Negare non possum. — Multo igitur infeliciores improbi sunt iniusta impunitate donati quam iusta ultione puniti. Sed puniri improbos iustum, impunitos vero elabi iniquum esse manifestuneget? Sed ne illud quidem, ait, quisquam negabit bonum esse omne quod iustum est contraque quod iniustum est malum. Liquere, supplicia post defunctum morte corpus relinquis? Et magna quidem, inquit, quorum alia poenali acerbitate, alia uero purgatoria clementia exerceri puto. Sed nunc de his disserere consilium non est, Id uero hactenus egimus, ut quae indignis
Abbreviated transcription (Latin):
stret. Del collectõe ꝓpositõum nõ ẽe efficacẽ nec¬
st̃. eq̃ ẽ necessariũ. Quid nã ĩꝙ.feliciores ĩꝗd ẽẽ
ĩ ꝓbos supplicia luẽtes. Quã si eos nulla iustitie
pena cohercent. Neq id nc̃ melior ꝙ cuiuis ue¬
niat ĩm̃tẽ corrigi ultione prauos mores et ad
rectũ supplicii t̾rore reduci. Cet̾is ꝙͦ exẽplũ ẽe
culpãda fugiẽdi. S alio qͦdã mõ ĩfeliciores ẽẽ ĩ¬
ꝓbos arbitrior ĩpunitos. Tam ꝙsi nulla ratio cor¬
rectõis nullus respectꝰ habeat᷑ exẽpli. Et ꝯs erit
ĩꝙͣ p̃ter hoc alius modus. Et illa bonos ĩꝗd esse
felices Malos uͦ miẜos nõne cõcessimꝰ. Ita ẽ ĩꝙͣ.¬
Si gͥ ĩꝗd miẜie cuiꝰpiã bonũ aliꝗd addat᷑ Nõne
felicior ẽ eo cuĩ pura ac solitaria sine cuiꝰ quã
boni admistione miẜia ẽ. Sic ĩꝙͣ uidet᷑. Qd̾ si
⁊ idẽ miẜo ꝗ cuõtis careat bonis p̃ter ea ꝗbus
miẜ ẽ. Malũ aliud fuerit ad nexũ. Nõne muto

Expanded text:
nstrat uel collocationem propositionum non esse efficacem necsunt aeque est necessarium. Quidnam? inquam. Feliciores, inquit, esse improbos supplicia luentes quam si eos nulla iustitiae poena coerceat. Neque id nunc molior quod cuiuis ueniat in mentem, corrigi ultione prauos mores et ad rectum supplicii terrore deduci, ceteris quoque exemplum esse culpanda fugiendi, sed alio quodam modo infeliciores esse improbos arbitror impunitos, tametsi nulla ratio correctionis, nullus respectus habeatur exempli. Et quis erit, inquam, praeter hos alius modus? Et illa: Bonos, inquit, esse felices, malos uero miseros nonne concessimus? Ita e miseriae cuiuspiam bonum aliquid addatur, nonne felicior est eo cuius pura ac solitaria sine cuiusquam boni ad-mixtione miseria est? Sic, inquam, uidetur. Quid si eidem misero qui cunctis careat bonis, praeter ea quibus miser est malum aliud fuerit adnexum, nonne multo
Abbreviated transcription (Latin):
iꝰ ẽ/ Sine qͦ uolũtatis miẜ̃e languẽt effectꝰ. Itoq
cũ sua singuł miẜia sit Ariplici ĩ fortunio necẽẽ
ẽ urgeãt᷑. Qͥuos uideas scelus uelle posse perficẽ.
Accedo ĩꝙͣ. S ut hoc ĩfortunio cito careãt patrã¬
di sceleris possibilitate dẜti uehem̃t̾ ex opto. Care
extimẽt ẽẽ carituros. Neq eĩẽ aliꝗd ĩ tam breu¬
ib uite metis itn serũ ꝙ expectare lõgui ĩ mo¬
rtalis p̃b̃tĩ aĩus putet. Quoꝵ magna sp̃es c ex¬
celsa facinoꝵ machina repẽtino atq ĩsperato se¬
pe fine destruit᷑. Qd̾ ꝗdẽ illis miserie mõm statu¬
it. Nã si neꝗtia miẜos facit. Miserior sunecẽẽ ẽ
diut᷑nior nequã. Quos ĩfelicissimos ẽẽ iudicarẽ
Si nõ eoꝵ malitiã saltẽ mors extrema finiret.

Expanded text:
us est, sine quo voluntatis miserae langueret effectus. Itaque cum sua singulis miseria sit, triplici infortunio necesse est urgeantur, quos videas scelus velle, posse, perficere. Accedo, inquam: sed uti hoc infortunio cito careant, patrandi sceleris possibilitate deserti, vehementer exopto. Carebutiment esse carituros. Neque enim est aliquid in tam breuibus uitae metis ita serum quod exspectare longum immortalis praesertim animus putet: quorum magna spes et excelsa facinorum machina repentino atque insperato saepe fine destruitur, quod quidem illis miseriae modum statuit. Nam si nequitia miseros facit, miserior sit necesse est diuturnior nequam; quos infelicissimos esse iudicarem, si non eorum malitiam saltem mors
Abbreviated transcription (Latin):
Cũ hec ĩꝗd ita sẽtias ꝓuã mͥ restare oꝑa puto
Ut felicitatis cõpos patͥa sospes reuisas. S q̃ ꝓposu¬
imꝰ intueam̃. Nõne ĩ beatitudinẽ. sufficiẽtiã nũa¬
iimꝰ. Deũ q beatitudinẽ ip̃a eẽ ꝯsensimꝰ . B. Ita¬

Expanded text:
Cum haec, inquit, ita sentias, paruam mihi restare operam puto Cum haec, inquit, ita sentias, paruam mihi restare operam puto ut felicitatis compos patriam sospes reuisas. Sed quae proposuimus intueamur. Nonne in beatitudine sufficientiam numerauimus deumque beatitudinem ip
Abbreviated transcription (Latin):
mũdus regat᷑. Memini ĩꝙ me ĩscitiã meã fuisse
ꝯfexũ. S ꝗd afferas/ lic iã ꝓspiciã. Planiꝰ tñ ex
te cuidire desidero. Mũdũ ĩꝗd hũc deo regi paulo
an minime dubitãdũ putabas. B̾. Nec nẽ ꝗdẽ ar¬
bitror ĩꝙ. Nec ũꝙͣ dubitãdũ putabo. Quib q in
tpe ratõib accedã breuit exponã. Mũdus hic ext¬
M diu̾sis cõtrariis ꝙ ꝑtib ĩunã formã minime po¬
uenisset. Nisi un ẽẽt ꝗtã diu̾sa cõiũge̾t. Coniũta.
uõ nãꝵ ip̃a diu̾sitas ĩuicẽ discors dissociaret at¬
q diuellẽt. Nisi unꝰ eẽt ꝗ ꝙ nexuit cõtinẽt. Nõ tã
uͥ certꝰ nãe ordo ꝓcedẽt. Nec tã dispositos motꝰ. loc¬
is tp̃ib efficiẽtia spatiis qͣlitatib explicaret
Nisi un̾ ẽẽt ꝗ has mutatõu uarietates manẽsq
ip̃e disponẽt. Hoc ꝗcꝗd ẽ qͦ cõdita manẽt Aatq as¬
itãt᷑ usitato cũctis uocabulo deũ noĩo.p. Lũ illa

Expanded text:
mundus regatur. Memini, inquam, me inscitiam meam fuisse confessum, sed quid afferas, licet iam prospiciam, planius tamen ex te audire desidero. Mundum, inquit, hunc deo regi paulo ante minime dubitandum putabas. Ne nunc quidem arbitror, inquam, nec umquam dubitandum putabo quibusque in hoc rationibus accedam breuiter exponam. Mundus hic ex tam diuersis contrariisque partibus in unam formam minime conuenisset, nisi unus esset qui tam diuersa coniungeret. Coniuncta uero naturarum ipsa diuersitas inuicem discors dissociaret atque diuelleret, nisi unus esset qui quod nexuit contineret. Non tam uero certus naturae ordo procederet nec tam dispositos motus locis, temporibus, efficientia, spatiis, qualitatibus explicarent, nisi unus esset qui has mutationum uarietates manens ipse disponeret. Hoc quidquid est quo condita manent atque agitantur, usitato cunctis uocabulo deum nomino. Tum illa:
Abbreviated transcription (Latin):
rese disputabas. Dolẽtia cuc̃ta parẽ/ Nec ullam
alt̾o fidẽ traĩtẽ. Alt̾o insitis domesticis q ꝓbatõĩb
explicabas. ¶ũ illa minime ĩꝗt ludimꝰ. Eẽ ꝙ oĩu
maximã di munẽ quẽ dudũ dp̃cam exegimꝰ. Ea
ẽ eĩ diuine for sb̾statie ũ neq ext̾na dilahat. Rec¬

Expanded text:
parere nec ullam altero fidem trahente insitis domesticisque probationibus explicabas. Tum illa: Minime, inquit, ludimus remque omnium maximam dei munere quem dudum deprecabantur exegimus. Ea est enim diuinae forma substa
Abbreviated transcription (Latin):
nũ ip̃ gͥ cuc̃ta disponit. Si ꝗdẽ ꝓse regit oĩa. Quẽ
bonũ ẽẽ cõsensimꝰ. Et hic ẽ ueluti ꝗdã clauus ⁊tq ⁊
gubͥnaculũ qͦ mũdana machina stabiłatq ĩcorup¬
ta ẜuat᷑. Nem̃t̾ asentior ĩꝙͣ. et id te paulo añ diet¬
urã tenui lic suspictõe ꝓspessi P. Credo ĩꝗd. Iã uͦ ũ
arbitror uigilãtiꝰ adcernẽda uera ocłos deducis. ¶¬
ꝙ dicã minꝰ ad cõtuẽdũ patet. B. ꝗd ĩꝙͣ. P. cũ deus
⁊̃ ꝗt oĩa boĩtatis clauo gubernare iure credat᷑. Eatẽ¬
q oĩa sicuti docui adbonũ naͣli ĩtẽtiõe festinet᷑ nũ
dubitari põt qn uolũtarie regãt᷑ Seq ad disponẽ¬
tis nutũ ueluti cõueniẽtia cõpͤataq rectoi̾ spõte ⁊

Expanded text:
 se regit omnia quem bonum esse consensimus et hic est ueluti quidam clauus atque gubernaculum quo mundana machina stabilis atque incorrupta seruatur. Vehementer assentior, inquam, et id te paulo ante dicturam tenui licet suspicione prospexi. Credo; inquit, iam enim ut arbitror uigilantius ad cernenda uera oculos deducis.  non minus ad contuendum patet. Quid? inquam. Cum deus, inquit, omnia bonitatis clauo gubernare iure credatur eademque omnia sicuti docui ad bonum naturali intentione festinent, num dubitari potest quin uoluntaria regantur seque ad disponentis nutum uelu
Abbreviated transcription (Latin):
uides Drouere ututis pͥmii falli sceleris penas
subimꝰ. Et cuiꝰ ũꝗĩ facinoris a manifesta cõfex¬
io. It a iudicer habuit ĩseuitute concordes. Ut ñ
aliouos uł ir̃e ingenii error humanii uł fortune
cõdieto cũtis mortalib inc̾ta sb̾ mitẽt.Sĩfla¬
mare sacras ede̾s uolrixe si sacdotes ⁊̃pio iugulare
gradio &⁊ bonis oĩb necẽ struxixe dicẽmur p̃sen¬
te tñ sentẽtia cõfexũ cõuictũ ue punixet.Nune¬

Expanded text:
vides; pro verae virtutis praemiis falsi sceleris poenas subimus. Eccuius umquam facinoris manifesta confessio ita iudices habuit in severitate concordes, ut non aliquos vel ipse ingenii error humani vel fortunae condicio cunctis mortalibus incerta summitteret. Si inflammare sacras aedes voluisse, si sacerdotes impio iugulare gladio, si bonis omnibus necem struxisse diceremur, praesentem t
Abbreviated transcription (Latin):
Seit ne qd̾ appetit ansia nosse.
S ꝗs nota scire laborat.
At si nescit ꝗd cecha prtit.
Quic eĩ ꝗcꝗͣ nescĩ optet
At ꝗs ualeat nescira seꝗ.
Cuo ue ĩueniat qs reꝑtã
Quenit igͣrus noscẽ formã.
An cũ m̃tẽ cerne̾t alta
Pariter sũmã ⁊ sĩgla norat.

Expanded text:
Scitne quod appetit anxia nosse? Sed quis nota scire laborat? At si nescit, quid caeca petit? Quis enim quicquam nescius optet? Aut quis ualeat nescita sequi quoue inueniat? Quis reppertam queat ignarus noscere formam? An cum mentem cerneret altam pariter s
Abbreviated transcription (French):
sinũt. Si gẽtiũ existimatõt uilescũt: Quid t̃ ꝙ
ĩ se expetẽte płeritudĩs hãnt ne nñ ciliis p̃stẽt. ¬
Uauis se tyrio suꝑoi ostro.
Com̾et ⁊ niueis lapillis
Lusurie nero seuientis. reberẽdis.

Expanded text:
tium aestimatione uilescunt, quid est quod in se expetendae pulchritudinis habeant, nedum aliis praestent? Quamuis se Tyrio superbus ostro comeret et niueis lapillis, xuriae Nero saeuientis; sed
Abbreviated transcription (Latin):
Dñ catulus. lic ĩ curculi nouiũ sedẽtẽ strumã tñ
appellat. Uidis ne ꝙͣtũ mał d̾decꝰ addiciãt dign¬
itntes. At ꝗminꝰ e ꝵ patebit ĩ digͥtas sĩ nullis
iacrib ĩ clarescãt. Tu qͦ nũtãde tot picuł ad¬
dici potulilar. ut cũ decorato gerẽ magistratũ pu¬
ta: es. Cu ĩ eo m̃te neꝗximi scurre delatoris q re¬
sp. ciͣs. Nõ enĩ poxumꝰ ob hores reu̾x̃tia dignos iu¬
drcare. qͥs ip̃is hõrib iudicamꝰ ĩ dignos At si quẽ

Expanded text:
strumam tamen appellat. Videsne quantum malis dedecus adiciant dignitates? Atqui minus eorum patebit indignitas si nullis honoribus inclarescant. Tu quoque num tandem tot periculis adduci potuisti ut cum Decorato gerere magistratum putares, cum in eo mentem nequissimi scurrae delatorisque respiceres? Non enim possumus ob honores reuerentia dignos iudicare quos ipsis honoribus iudicamus indignos. At si quem
Abbreviated transcription (Latin):
O neret q buicis colla rubri litorie.
R ura ꝙ cẽteno scĩdat opima boue.
Nec cura mordax d̾ẜit suꝑstitez.
Defuntũ ꝗ leues ñ cõmitãt᷑ opes: nõ¬
Ed dignitates honorabilẽ reuẽdũ q cui

Expanded text:
oneretque bacis colla rubri litoris ruraque centeno scindat opima boue, nec cura mordax desserit superstitem defunctumque leues non comitantur opes. Sed dignitates honorabilem reuerendumque cu
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ naͣ. Seruauit circa te ꝓpͥã potꝰ ĩ ip̃a sui mu¬
tabilitate costñtiã. Aalis erat᷑ cũ blamdiebat᷑.
Cũ tͥ false illecebus felicitatis alludẽt. Dep̃h¬
endisti ceci nuinis ãbignos nultꝰ. Qe sesead¬
huc uelat aliis totatib ꝓisus ĩnotuit.si ꝓb¬
as ute morib ne qraris. S ꝑfida  horrescis
spne᷑ atꝙ abide ꝑ nt̾io sa ludẽtẽ. Nãq̃ nẽ tͥ ẽ
Reliqͥd enĩ teͫ quã nõ relieturã nemo ũꝙͣ pot̾¬
it ẽẽ securꝰ An uõ tu p̃tõsa existimas abita
felicitatẽ. ¶⁊ cara ẽ tͥ fortua p̃sẽs/ Nee manen¬
di fida et dũ disexerit alata mͥorẽ. Qd sine
ex albitrio retineri põt qͥ calumitosos fugiẽx
tͥutro mutabilitas. Nec formidãdas fortune
mĩos Net ex optãdas faẽ ẽẽ blãditias. Post¬
remo eqͦ aĩo ũ tolleres opportet ꝗd ꝗd ĩtra ae¬
a fortune gerit᷑ cũ semel iugo eiꝰ colla sb̾mi¬
ẜig Ed si maniẽgi abeũdiꝙ scribe̾ legẽ ueł ei.

Expanded text:
a. Seruauit circa te propriam potius in ipsa sui mutabilitate constantiam. Talis erat cum blandiebatur, cum tibi falsae inlecebris felicitatis alluderet. Deprehendisti caeci numinis ambiguos uultus. Quae sese adhuc uelat aliis, tota tibi prorsus innotuit. Si probas, utere moribus; ne queraris. Si perfidiam perhorrescis, sperne atque abice perniciosa ludentem. Nam quae Reliquit enim te quam non relicturam nemo umquam poterit esse securus. An uero tu pretiosam aestimas abituram felicitatem? Et cara tibi est fortuna praesens nec manendi fida et cum discesserit adlatura maerorem. Quod si nec ex arbitrio retineri potest et calamitosos fugiens terutro mutabilitas nec formidandas fortunae minas nec exoptandas facit esse blanditias. Postremo aequo animo toleres oportet quidquid intra fortunae aream geritur, cum semel iugo eius colla submiseris. Quod si manendi abeundique scribere legem uelis ei
Abbreviated transcription (Latin):
pͥoris affectu desiderio q ta¬
cuti tu tͥ fingis mũtata pe¬¬
rutit᷑. Intelligo multi formes illiꝰ ꝓduge fucos
Et eorꝙͣ cnͣ hiis quos eludẽ nititur blandix¬
ima familiaritate habet dũ i tollerabrli dolore
cõfundat/ eos quos ĩ sꝑata reliqͤrit Diꝰ si nã
mores ac mitũ remĩscare Necꝰ abuixe te ĩ eti
pulerũ aliꝗd nͦ amisire cogͥsces. ¶S ut arbit¬
ror haud mltũ tͥ hec ĩ memoriã reuocare labo¬
bi incepere u̾bis. Eã qd̾ nr̃o additu platis ĩ se

Expanded text:
prioris affectu desiderioque tasicuti tu tibi fingis, mutata pervertit. Intellego multiformes illius prodigii fucos et eo usque cum his, quos eludere nititur, blandissimam familiaritatem, dum intolerabili dolore confundat, quos insperata reliquerit. Cuius si nmores ac meritum reminiscare, nec habuisse te in ea pulchrum aliquid nec amisisse cognosces, sed ut arbitror haud multum tibi haec in memoriam reuocare labobus incessere uerbis eamque de nostro adyto prolatis
Abbreviated transcription (French):
ure soluti
bice scxi.
Luĩe claro
T ramite recto
G arꝑe callez
G audia pelle¬
P  elle timorẽ
Spẽ q fugnto
Nec dolor adsit᷑.
Ner uͥ regnãt.

Expanded text:
upe soluti Obice saxi. Lumine claro Tramite recto Carpere callem, Gaudia pelle, Pelle timorem Spemque fugato Nec dolor adsit. Haec ubi regnant.
Abbreviated transcription (Latin):
Q aͣs laltem nullus  potuit per uincere tirror
I e nostru coontes prosequernt᷑ iter.
D orn felicis olim sutidis ꝑ iue
Solant mesti nunc mest snto denis tr̃e seneso¬
D enit enĩ ꝓ. perata malis in opitia sirectꝰ
Et dolor etatem iuxit in re suan¬
I nten pestiu funduntur uentice cand¬
Et tremit efteto crpore qu uttitu
& ors hpĩum filix q̃ si nec dulcib anris tũ posito orise
Et flentes oculos claaser seuai negat.
Dũ leu̾b mala fidũ bonis fortuna faueret. for¬
Pene apus t̾stit  merserat hora merm.
Nũc qr sallacẽ mutaut nabila uultũ
D rotir hit ingratas inpia uita moras.
Q uidoͣ me felicẽ t tũs iatats cũci
Q ui egcidit stabili n etleter⁊ e aea ua
Edidũ merũ tacitꝰ ĩ roputare Mape aa

Expanded text:
. Has saltem nullus potuit peruincere terror ne nostrum comites prosequerentur iter. Gloria felicis olim uiridisque iuuentae, solantur maesti nunc mea fata senis. Venit enim properata malis inopina senectus et dolor aetatem iussit inesIntempestiui funduntur uertice canet tremit effeto corpore laxa cutis. Mors hominum felix quae se nec dulcibus annis inserit et flentes oculos claudere saeua negat! Dum leuibus male fida bonis fortuna faueret aene caput tristis merserat hora meum; nunc quia fallacem mutauit nubila uultum protrahit ingratas impia uita moras. Quid me felicem totiens iactastis, amici? Qui cecidit, stabili non erat ille gradu. Haec dum mecum tacitus i
Abbreviated transcription (Latin):
Su ꝙͣ pcipiti mͥla profundo
Mens sybet e propͥa uice relieta
Tendit in externas ire tenebias
Aerrenis qͥuoͬtiens flatib acta
Crescit ĩmẽsic noxia cura.¬
Ceruebat rosci lũa solis.
Uisebnt gelide sidera lune.
Et queluq uagos ltella recurlus lsolus¬
Exercet uarios flexa ꝑ orbes. põt irei¬
Conprẽsam nuĩe uictor habelut. tlts
P laĩna solic̾itẽt eqͦra ponti matiuał
Quis uoluat stabilẽ sp̃s orbẽ
Bel cur ex perias sidus in undas
Casurũ rutilo surgat ab ortu.
Quid ueris placidus tẽpẽret horas:¬

Expanded text:
 praecipiti mersa profundo Mens hebet et propria luce relicta, Tendit in externas ire tenebras? Terrenis quoties flatibus acta, Crescit in immensum noxia curaernebat rosei lumina solis, uisebat gelidae sidera lunae et quaecumque uagos stella recursus Exercet uarios flexa per orbes, Comprensam numeris uictor habebat. Quin Flamina sollicitent aequora ponti, Quis uoluat stabilem spiritus orbem Vel cur hesperias sidus in undas Casurum rutilo surgat ab ortu, Quid ueris placidas temperet horas
Abbreviated transcription (Latin):
demit manꝰ. Et ꝑtiulas quas qoq potuit cbst¬
ullerãt. Et destra ꝗde eiꝰ libellos scept᷑ uo sinist¬
gestabt Que uͥ poeticas musas uidit nr̃o qei¬
stẽtes thoro fietib meis u̾ba dictãtes conmota
paulisꝑ ac torius inflamata lũib. Quis inꝗt ha¬
scenicas meriteulas ad hũe egrũ ꝑ misit accedẽ.¬
Que dolores eiꝰ nõ mõ nulł remediis fouẽnt. Aeꝵ¬
insin dulcib alerẽt uenenis . Hee st eͥnĩ q̃ ĩ frue¬
iosis affectiũ ispinis ubrrẽ fruetib roĩs segetẽ ne

Expanded text:
derant manus et particulas quas quisque potuit abst. Et dextera quidem eius libellos, sceptrum uero sinistgestabat. Quae ubi poeticas Musas uidit nostentes toro fletibusque meis uerba dictantes, commota paulisper ac toruis inflammata luminibus: Quis,scenicas meretriculas ad hunc aegrum permisit accedquae dolores eius non modo ullis remediis fouerent uerdulcibus alerent uenenis? Hes sunt enim quae infrusis affectuum spinis uberum fructibus rationis segetem
Abbreviated transcription (Latin):
ualẽtiã ꝑ spicacib Colore uiuido At q ĩ exhabst
uigoris Quãuis ita eui plena foret ut nullo mõ
nr̃e crederet᷑ etatis. Btata uiꝰ discretõis ãbigue
Nã nc̃ ꝗdem. ad coũe sese hoĩu mensurã cohibebat.
Nũc uoͣ pulsare celũ sũmi uerticis cachumine ui¬
debat᷑. Que cũ altiꝰ caput extulixet nõ c̃ celum
penetrabat respiciẽtiu hoiu frustrabat᷑ intuitũ.
dente cognoui suis manib ip̃a texuerat. Quaꝵ¬
spẽ ueluti fumosas ꝓmagines. obducẽ solaet cali¬
gd que di neglecte uetustatis ob duxent. Nar¬

Expanded text:
ualentiam perspicacibus, colore uiuido atque inexhausti uigoris, quamuis ita aeui plena foret ut nullo modo nostrae crederetur aetatis, statura discretionis ambiguae. Nam nunc quidem ad communem sese hominum mensununc uero pulsare caelum summi uerticis cacumine ebatur; quae cum altius caput extulisset, ipsum penetrabat respicientiumque hominum frustrabatur intuitum. dente, cognovi, suis manibus ipsa texuerat. Quciem, veluti fumosas imagines solet, caliquaedam neglectae vetustatis obduxerat. Har
Abbreviated transcription (Latin):
ieis atꝙ acchadenueis studiis nutͥtũ. S abitẽ
poti  sirenes usq inexitiũ dulcos Aeis q eũ mus¬
is saniãdũ curandũ q relinͣqͦuite. His ille corus ĩ¬
crepitꝰ deiecit humi mestior uultũ. Tonfexus q
rubore uerecũdiẽ. lim̃ t̾stis excexit. At ego cuiꝰ
acies lacrimis msa caligatat. Ne digͤscere poxẽ
quenã ẽet hec mulier ta inperiose autoritatis ob¬
srupui. Bisu q int̾rã defixo ꝗd nã det de inceps

Expanded text:
icis atque Academicis studiis innutritum? Sed abite potius Sirenes usque in exitium dulces meisque eum Musis curandum sanandumque relinquite. His ille chorus increpitus deiecit humi maestior uultum confessusque rubore uerecundiam limen tristis excessit. At ego cuius acies lacrimis mersa caligaret nec dinoscere possem, quaenam haec esset mulier tam imperiosae auctoritatis, obstipui uis
Abbreviated transcription (Latin):
fatigatũ: aliquã carmĩs expectare dulcedinẽ. x¬
ccipe ꝗͥ austũ quo refactus firmior ĩ ulteriora cõ¬
tẽdas.
S
⁊uis celsi iura tonantis
Purꝰ solers cernẽ mẽte
Aspie sũmi culmina celi.
Illic iusto federe rerũ
Uͨterẽ ẜuãt sidera pacẽ.
Nõ sol rutilo cõcitꝰ igne
Gelidũ febes ĩpedit axe.
Nec q̃ sũmo u̾tice mũdi

Expanded text:
fatigatum aliquam carminis exspectare dulcedinem. Afatigatum aliquam carminis exspectare dulcedinem. Accipe igitur haustum quo refectus firmior in ulteriora, contendas. Si uis celsi iura tonantis Pura sollers cernere mente, Aspice summi culmina caeli. Illic iusto foedere rerum Veterem seruant sidera pacem. Non sol rutilo concitus igne Gelidum Phoebes impedit axem Nec quae summo uertice mundi
Abbreviated transcription (Latin):
it ĩ signe miraculĩ ut malos mali bonos facẽñt.
Nã dũ iniqua sͥ apeximis ꝗdã ꝑpeͣti iudẽtur noyoꝵ
hodio flagãtes/ ad uirtutis frugẽ reddire dũ se eis
diximiles studẽt eẽ quos oderat. Sola ẽ eĩ diui̾a
uis cui mala quoq bona sit̃. Cũ eis cõpetẽtꝰ utẽ¬
do Alicuis boni elic̃ esfem̃.¶Ordo eĩ ꝗdã cuẽta cõpl¬
ectit᷑ Ut qd asignata ordĩs rõe dissenẜit. Hoclic
ĩ aliũ tñ ordinẽ relabatur Ne ꝗd ĩ regõ ꝓuidẽtit li¬
cuc̃tas diuine opere machinas uł ĩgenio cõprẽdere
uł explicare ẜmone. Hec tm̃ ꝓspexisse sufficiat ꝙ
nat.Dũ ꝙ ea q̃ ꝓtulit ĩ sui similitudinẽ retinere
festinat. Malũ õe de rei publice sue t̾minis ꝑf
atalis seriẽ necexitatis eliminat/ Quo fit ut q̃
ĩ t̾ris habũdare credũtur: Si disponẽtẽ ꝓuidẽtia
spectes nicħ usꝙ mali eẽ ꝓpẽdas. S iã dudũ u¬

Expanded text:
it insigne miraculum, ut malos mali bonos facerent. it insigne miraculum, ut malos mali bonos facerent. Nam dum iniqua sibi a pessimis quidam perpeti uidentur, noxiorum odio flagrantes ad uirtutis frugem rediere, dum se eis dissimiles student esse quos oderant. Sola est enim diuina uis cui mala quoque bona sint, cum eis competenter utendo alicuius boni elicit effectum. Ordo enim quidam cuncta complectitur, ut quod adsignata ordinis ratione decesserit hoc licet in alium, tamen ordinem relabatur, ne quid in regno prouidentiae licunctas diuinae operae machinas uel ingenio comprehendere uel explicare sermone. Hoc tantum perspexisse sufficiat qunat, dumque ea quae protulit in sui similitudinem retinere festinat, malum omne de rei publicae suae terminis per fatalis seriem necessitatis eliminet. Quo fit ut quae in terris abundare creduntur, si disponentem prouidentiam spectes, nihil usquam mali esse perpendas. Sed ui
Abbreviated transcription (Latin):
re illd̾ c̃ dispẽsari credo Etiã ꝙ forsitã alicuiꝰ ta
p̃ceps atq ĩ portuna nã Ut eũ ĩ scelera potiꝰ exaic¬
erbare poxit rei familiaris ĩ opia. Huiꝰ morbo ꝓui¬
tẽtia collate pecinie remedio medet᷑. Pic fedata
pbris cõsciẽtiã spectãs ⁊ secũ fortunã suã cõꝑãs
forsitã ꝑtimesciit. Ne euuꝰ rei iocũdus usus ẽ sit tri¬
stis amipio. Mutabit gͥ mores. uc dũ fortunã met¬
uit amictere. neꝗtiã derelĩqt. Alios ĩ cladẽ merit¬
ã p̃cipitauit ĩdigne aueta felicitas. Quib dam
ꝓmixũ puniẽdi ius ẽ. Ut excitii bonis ⁊ mał eẽt
cã supplicii ssiã ut ꝓbis atꝙ ĩꝓbis nlłu fedus est
Ita ip̃i ĩt̾ se ĩ ꝓbi nequeut̃ cõuenire. Quid nicũ a
se met ip̃is discerpẽtib cõsciẽtia uitiis ꝗbidãdiss¬
ẽtiat/ Faciãt ꝙ sepe q̃ cũ gesserit nõ fuixe gerẽ
da decernãt/. Ex quo sũma sepe illa ꝓuidẽtia ꝓtul¬

Expanded text:
re illud etiam dispensari credo quod est forsitan alicuius tam praeceps atque importuna natura ut eum in scelera potius exacerbare possit rei familiaris inopia; huius morbo prouidentia collatae pecuniae remedio medetur. Hic foedatam probris conscientiam spectans et se cum fortuna sua comparans forsitan pertimescit ne cuius ei iucundus usus est sit tristis amissio; mutabit igitur mores ac dum fortunam metuit amittere nequitiam derelinquit. Alios in cladem meritam praecipitauit indigne acta felicitas; quibusdam permissum puniendi ius ut exercitii bonis et malis esset causa supplicii. Nam ut probis atque improbis nullum foedus est ita ipsi inter se improbi nequeunt conuenire. Quidni, cum a semet ipsis discerpentibus conscientiam uitiis quisque dissentiat faciantque saepe quae cum gesserda decernant? Ex quo saepe summa illa prouidentia protul
Abbreviated transcription (Latin):
strĩgã/ De hoc quẽ tu iustiximũ ⁊ eꝯseruãtiximu
putas / Oĩa sciẽti ꝓuidẽtie diu̾su uidet᷑. Et uee¬
uideas geri reb ꝗdẽ rectꝰ ordo ẽ. Oppinioni uͦ tue
ꝑu̾sci cõfusio. S sit aliꝗs ita bñ moĩgeratꝰ. Ut
de eo diuinũ iudiciũ parit̾ humanũ q cõsentiat.
S ẽ cũ uilib ĩ firmꝰ Cui siꝗd eueniat qu̾si desi¬
net colẽ forsitã ĩnocẽtiã ꝑ quã nõ nõ potuit reti

Expanded text:
seruantissimum putas omnia scienti prouidentiae diuersum uidetur. Et uicuideas geri rebus quidem rectus ordo est, opinioni uero tuae peruersa confusio. Sed sit aliquis ita bene moratus ut de eo diuinum iudicium pariter humanumque consentiat, sed est animi uiribus infirmus, cui si quid eueniat aduersi desinet
Abbreviated transcription (Latin):
uet atq disponit refert᷑ Fatũ aueterib appel¬
latũ ẽ. Que diu̾sa ẽẽ facile liquebit. Siꝗs ir
triꝰq rei uĩ m̃te cõspexerit Nã ꝓuitĩtia ẽ illa
diuina ratio ĩ sũmo oĩu principe cõstitutu q̃
ouidẽtia nãq cuc̃ta parit̾ ꝙͣruis diu̾sa qrius ĩti¬
nitu cõplectit᷑. Fatũ uͦ singła digerit ĩ motũ locis
formis tprib q distributa. Ut hec tpr̃ał ordinisx
explicatõ i diuine mẽtis adunata ꝑspectũ ꝓudẽti¬
a sit. Eadẽ uõ adunatõ digesta atꝙ exlicata tẽ¬
poĩb/ fatũ uocet᷑. Que licet diu̾sa sit Alteꝵ tñ
pẽdet ex altero. Ordo nãq fatał exꝓuidẽtie sip̃li¬
citute ꝓcedit. Sic̃ eĩ artifex faciẽde rei formam
m̃te ꝑcipiẽs mouet oꝑis effem̃. Et ꝙ sĩpliciter
p̃sentarie q ꝓspexera ꝑ tprales ordiner ducit

Expanded text:
uet atque disponit refertur, fatum a ueteribus appeluet atque disponit refertur, fatum a ueteribus appellatum est. Quae diuersa esse facile liquebit si quis utriusque uim mente conspexerit; nam prouidentia est ipsa illa diuina ratio in summo omnium principe constituta quae ouidentia namque cuncta pariter quamuis diuersa quamuis infinita complectitur, fatum uero singula digerit in motum locis, formis ac temporibus distributa, ut haec temporalis ordinis explicatio in diuinae mentis adunata prospectum prouidentia sit, eadem uero adunatio digesta atque explicata temporibus fatum uocetur. Quae licet diuersa sint, alterum tamen pendet ex altero; ordo namque fatalis ex prouidentiae simplicitate procedit. Sicut enim artifex faciendae rei formam mente praecipiens mouet operis effectum et quod simpliciter praesentarieque prospexerat per temporales ordines ducit
Abbreviated transcription (Latin):
reratões. Queso ut hĩc u̾cernas. O ꝗa hoc me
minacłũ mayime ꝓt̾bat/ edixeras. Qũ illa paul
Ut una ducrtutde succisa. In nũabiles alie uelt̾
idre capita sõcrescãt. Nlec ullus fuerit modus/ x¬
Nisi ꝗs eas uiuaciximo m̃tis igẽ coherceat. In hac
eĩ de ꝓuidẽtie sĩplicitate/ De fati serie De repẽtĩs
casib De cognitõe ac p̃destinatõe diuina De arb
aliꝗd deliberare conabun᷑. Q si te musici carmĩs
oblectam̃ta delectãt/ hãc opportet paulisp diffeas
uoluptatẽ. Dũ nexas sͥ ordine cõtexo ratões Dt
libet ĩꝙͣ. Quẽ uelut ab alio orsa pͥncipio ita
causas/ Ordinẽ Formas ex diuine mẽtis stab¬
ilitate sortit᷑. Nec ĩ sue siplicitatis arce cõposi¬
ta mutiplicẽ gerẽdis reb modũ statuit. Qui
modus ẽ ĩ ip̃a diuine ĩtelligẽtie puritate cõ¬
spicit᷑. Prouidẽtia noĩat᷑ Cũ uoͣ ad ea q̃ mo¬

Expanded text:
re rationes, quaeso uti quae hinc decernas, quoniam hoc me re rationes, quaeso uti quae hinc decernas, quoniam hoc me miraculum maxime perturbat, edisseras. – Tum illa pauliut una dubitatione succisa innumerabiles aliae uelut hydrae capita succrescant; nec ullus fuerit modus nisi quis eas uiuacissimo mentis igne coherceat. In hac enim de prouidentiae simplicitate, de fati serie, de repentinis casibus, de cognitione ac praedestinatione diuina, de arbaliquid deliberare conabimur. Quodsi te musici carminis oblectamenta delectant, hanc oportet paulisper differas uoluptatem dum nexas sibi ordine contexo rationes. – Vt libet, inquam. – Tunc uelut ab alio orsa principio ita causas, ordinem, formas ex diuinae mentis stabilitate sortitur. Haec in suae simplicitatis arce composita multiplicem rebus gerendis modum statuit. Qui modus cum in ipsa diuinae intellegentiae puritate conspicitur, prouidentia nominatur; cum uero ad ea quae mo