comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
toẽ ipse d̾s scientiarum dominus est.
Continentia carnis. cordis industria.
uoluntatis rectitudo: ex illo fonte ma¬
nant. Ñ solũ autẽ. s ⁊siquis callet
ingenio. si quis nitet eloquio. si quis
morib placet. inde ẽ. Inde scientie.
inde sapientie sermo. Thesauri siqͥdẽ
sapientiȩ ⁊ scientie. ibi om̃s abscondici
st̃. Qͥd casta consilia. iusta iudicia.
sc̃a desidia: nonne riuuli fontis illiꝰ st̃:
Q si copie aquarũ secretis subterraneisq
recursibus incessant᷑ equora repetunt. ut
inde rursũ ad uisus ususq nr̃os uigi & in¬
fatigabili erumpant obsequio: cur ñ &
spiritales riui. ut arua mentium rigare
ñ desinant. ꝓpͥo fonti sine fraude. ⁊ sine
int̾missione reddantur: Ad locũ unde
exeunt flumina gratiarum reu̾tantur.
ut iterum fluant. Lemittatur ad suum
principium. cȩleste ꝓfluuium : quo ube¬
rius terris refundatur. Qualit̃ inquis:
Qualit̃ dic̃ apłs. In om̃ib gr̃as agentes.
Quicquid sapientie. quicquid te uirtu¬

Expanded text:
idem ipse Deus scientiarum Dominus est . Continentia carnis, cordis industria, voluntatis rectitudo, ex illo fonte manant. Non solum autem, sed et si quis callet ingenio, si quis nitet eloquio, si quis moribus placet, inde est. Inde scientiae, inde sapientiae sermo. Thesauri siquidem sapientiae et scientiae ibi omnes absconditi sunt . Quid? Casta consilia, justa judicia, sancta desideria, 1302 nonne rivuli fontis illius sunt? Quod si copiae aquarum secretis, subterraneisque recursibus incessanter aequora repetunt, ut inde rursus ad visus ususque nostros jugi et infatigabili erumpant obsequio; cur non etiam spirituales rivi, ut arva mentium rigare non desinant, proprio fonti sine fraude et sine intermissione reddantur? Ad locum unde exeunt, revertantur flumina gratiarum, ut iterum fluant. Remittatur ad suum principium coeleste profluvium, quo uberius terris refundatur. Qualiter, inquis? Qualiter dicit Apostolus: In omnibus gratias agentes . Quidquid sapientiae, quiquid te virtu
Abbreviated transcription (Latin):
quo incorpore fragili possibile ẽ optinent
intueri. Ceterum pͥmum. ⁊ scd̾m qua ra¬
tione oscula nominauerim manifestiꝰ
accipite. Osculum pacis indicium ẽ tom̃s
nouimꝰ. Porro aũ sicut scͥptura loquit᷑.
peccata nr̃a separant int̾ nos ⁊ d̾me colla¬
tur de medio qͦd interẽ: ⁊ paxẽ. Cum gͦ
satisfacimꝰ ut ablato qͦd separat pecca¬
to reconciliemuri indulgenciã quã re¬
cipimꝰ quid nͥ quoddã oscłm dyxerĩ pa¬
cissᷤ ldq interim: non alibi qͣm ad pe¬
des sum̃dum. Humilis quippe debet es
cita quadã amplioris gr̃e familiarita¬
te donam᷑ ampliori ⁊ fiducia caput iã
leuamꝰ de puluere largitoris ut asso¬
iet manum osculaturi: si tam̃ de accep¬
to munere ñ nr̃am s auctoris glorias
querimus. eiq sua dona ñ nod̃ ascͥbimus.
Alioquin si inte ⁊ ñ magis in dño gloria¬
ris: ꝓpriam ꝓfec̾to ⁊ ñ dñi manũ oscula-¬
ri ouinceris: quod urta beati iob sen

Expanded text:
quo in corpore fragili possibile est, obtinent quo in corpore fragili possibile est, obtinent intueri. 2. Caeterum primum et secundum qua ratione oscula nominaverim, manifestius accipite. Osculum, pacis indicium esse omnes novimus. Porro autem si, ut Scriptura loquitur, peccata nostra separant inter nos et Deum , tollatur de medio quod interest, et pax est. Cum ergo satisfacimus, ut, ablato quod separat peccato, reconciliemur; indulgentiam quam recipimus, quid nisi quoddam osculum dixerim pacis? Idque interim non alibi, quam ad pedes sumendum. Humilis quippe et verecucita quadam amplioris gratiae familiaritate donamur; ampliori fiducia caput jam levamus de pulvere, largitoris, ut assolet, manum osculaturi; si tamen de accepto munere non nostram, sed auctoris gloriam quaerimus, eique sua dona, et non nobis ascribimus. Alioquin si in te, et non magis in Domino gloriaris, propriam profecto et non Domini manum osculari convinceris: quod, juxta bea
Abbreviated transcription (Latin):
dixisse simplicit̃ osculetur me. p̃ter mo¬
rem tam̃ usumq loquendi distincte ⁊
signanter adiecit osculo oris sui᷑ nisi ut
ostenderet ipsum qͦd petebat osculũ sum¬
mum e̾e̾ ñ solume Nomne deniq ita inui¬
cem loquimur osculare me. uł. da oscło
michi. ⁊ nemosequit᷑ qui dicat ore tuo. si¬
ue osculo oris tui: Quid alt̾utrum oscu¬
lari parantes ñ u̾sus inuicem ora tendi¬
mus. q̃ tam̃ ab inuicem ñ requirimus
nominatims Deniq qui narrat ũbi gr̃a
a dño susceptũ in oscło ꝓditorẽ. ⁊ osculatus
ẽ ait eum: nec ad didit ore suo. uł osculo
oris sui. Sic nimirũ om̃is ⁊ qui scͥbit ⁊
qui loquit᷑: ꝯsueuit. Sunt gͦ hii tres
animaꝵ affec̾tus siue. ꝓfectus expertis
dumtaxat satis noti. ⁊ manifestii eũ aut
de actis malis indulgenciam. aut de boniᷤᷤ
agendis gr̃am. aut ipsiꝰ etiam indulto¬
ris ⁊ bnfac̾toris sui p̃senciam. eoquid mͦ

Expanded text:
dixisse simpliciter, osculetur me; praeter modixisse simpliciter, osculetur me; praeter morem tamen usumque loquendi, distincte et signanter adjecit, osculo oris sui, nisi ut ostenderet ipsum, quod petebat osculum, summum esse, non solum? Nonne denique ita invicem loquimur: Osculare me; vel: Da mihi osculum: et nemo sequitur ut dicat Ore tuo, sive, Osculo oris tui? Quid? alterutrum osculari parantes, tuum versus invicem ora tendimus, quae tamen ab invicem non requirimus nominatim? Denique qui narrat, verbi gratia, a Domino susceptum in osculo proditorem: Et osculatus est, ait, eum ; nec addidit: Ore suo, vel, Osculo oris sui. Sic nimirum omnis et qui scribit, et qui loquitur consuevit. Sunt ergo hi tres animarum affectus, sive profectus, expertis duntaxat satis noti et manifesti, cum aut de actis malis indulgentiam, aut de bonis agendis gratiam, aut ipsius etiam indultoris et benefactoris sui praesentiam, eo quidem modo
Abbreviated transcription (Latin):
ad ur̃am ipsoꝵ edificationem ⁊ laudem ⁊
głam nominis sui.
Triplicem quendam
anime ꝓfectum sub nomine
trium osculoꝵ sermo hesternꝰ
complerus ẽ. Num qͥd ercidit uob̾e Is mͥ
hodierna disputatione ꝓsequendus ẽ.
ꝓut parare dignabitur indulcedine sua
pauperi ds. Diximꝰ si recolitis illa oscła
sumi ad pedes. admanum. ados. singła
singulis referentes. In pͥmo sane pͥmordia
tib indulget᷑. Porro t̾cium sola exꝑitur
⁊ rara ꝑfect̾io. Ab hoc solo qͦd ultimum
positum ẽ sumpsit exordium scͥptura
ista qͣm tractare suscepimꝰ. ⁊ ipsiꝰ causa
reliqua duo a nob̾ adiunct᷑a sunt. An uͦ
necessarie: uos udicabitis. Puto enim
facies ipsa eloquii facile ammonet et
ista requirere. Mirũ uͦ siñ ⁊ uoᷤᷤ adũti¬
tis oportere reuera esse aliud siue alia
oscula: a quib illud oris distinguere uo¬
luit. ille qui dirit. osculetur me osculo
oris sui. Cur enim cum sufficere potãt

Expanded text:
ad vestram ipsorum aedificationem, et laudem et ad vestram ipsorum aedificationem, et laudem et gloriam nominis sui. Triplicem quemdam animae profectum sub nomine trium osculorum sermo hesternus complexus est. Nunquid excidit vobis? Is mihi hodierna disputatione prosequendus erit, prout parare dignabitur in dulcedine sua pauperi Deus. Diximus, si recolitis, illa oscula sumi ad pedes, ad manum, ad os, singula singulis referentes. In primo sane primordia tibus indulgetur: porro tertium sola experitur, et rara perfectio. Ab hoc solo, quod ultimum positum est, sumpsit exordium Scriptura ista quam tractare suscepimus, et ipsius causa reliqua duo a nobis adjuncta sunt. An vero necessarie vos judicabitis. Puto enim, facies ipsa eloquii facile admonet et ista requirere. Mirum vero si non et vos advertitis, oportere revera esse aliud, sive alia oscula, a quibus illud oris distinguere voluit qui dixit: Osculetur me osculo oris sui . Cur enim, cum sufficere poterat
Abbreviated transcription (Latin):
facies mea faciem tuam dñe requiram.
Nempe auditam fecisti mͥ mane miscd̾iã
tuam cũ iacenti pͥmũ in puluere. tuaq
deosculanti reuerenda uestigia: qͦd male
uireram remisisti. Porro in ꝓgressu
diei letificasti animã serui tui: cũ de¬
inde in osculo manꝰ etiam bnuiuendi
grãm indulsisti. Et nc̃ quid restat o
bone dñe nͥ ut iam in plenitudine luciᷤ.
in feruore sp̃s. ad oris quoq oscłm dignant̃
am mittens adimpleas me leticia euꝙ
uultu cuos Indica mͥ osuauissime . o sere¬
nissime. indica michi ubi pascis ubi cu¬
bas in meridie. Fr̃s. bonum ẽ nos hic ẽe:
s ecce auocat diei malicia. Hii siquidem
qui mͦ suꝑuenisse nunciant᷑: gratũ co¬
gunt magis rumpere qͣm finire sermo¬
nem. Ego exibo ad hospites. ne quid de¬
sit officiis eius de qua loquim᷑ caritatiᷤ:
ne forte ⁊ de uob̃ audire ꝯtingat. Dicunt
enim: ⁊ ñ faciunt. Uos orate interio ut
uoluntaria oris mei b̃nplacita faciat d̾s

Expanded text:
facies mea; faciem tuam, Domine, requiram. facies mea; faciem tuam, Domine, requiram. Nempe auditam fecisti mihi mane misericordiam tuam, cum jacenti primum in pulvere, tuaque deosculanti reverenda vestigia, quod male vixeram remisisti. Porro in progressu diei laetificasti animam servi tui, cum deinde in osculo manus etiam bene vivendi gratiam indulsisti. Et nunc quid restat, o bone Domine, nisi ut jam in plenitudine lucis, in fervore spiritus ad oris quoque osculum dignanter admittens, adimpleas me laetitia cum vultu tuo? Indica mihi, o suavissime, o serenissime, indica mihi ubi pascis, ubi cubas in meridie. Fratres, bonum est nos hic esse; sed ecce avocat nos diei malitia. Hi siquidem, qui modo supervenisse nuntiantur, gratum cogunt rumpere magis quam finire sermonem. Ego exibo ad hospites, ne quid desit officiis ejus, de qua loquimur, charitatis, ne forte et de nobis audire contingat: Dicunt enim, et non faciunt . Vos orate interim, ut voluntaria oris mei beneplacita faciat Deus
Abbreviated transcription (Latin):
ict᷑us istos. Quid habes: qͦd ñ accepisti eᷤ
Siaũ accepisti. quid głaris. quasi ñ acce¬
peris: Iam tandẽ in duob in osculis du¬
ob geminum habens diuine dignatio¬
nis exꝑim̃tum: forsan ñ ꝯfunderi ᷤᷤ p̃su¬
mere scĩora. Qnͣtum quippe cresci in gra¬
ciam : tantum ⁊ in fiduciam dilataris.
Inde fit ut ⁊ ames ardentiꝰ. ⁊ pulses fiden¬
cius ꝓ eo qͦd tͥ deesse sentis. Porro pulsan¬
ti aperietur. Iam summũ illud qͦdcũq
ẽ sũme dignationis. ⁊ mire suauitatis
osculum credo ñ negabitur sic affecto.
Hec uia. hic ordo. Pmo ad pedes ꝓcidimu ᷤ
⁊ ploramus coram dño qui fecit nos ea q̃
fecimus nos. Scd̾o manum querimꝰ sub¬
leuantis: ⁊ roborantis genua dissoluta.
Postremo cũ ista multis p̃cib ⁊ lacrimis
obtinemꝰ : tum demũ audemꝰ forsitan ad
ipsum os głe caput attollere. pauens ⁊
tremens dico. ñ solum speculandum. s etiã

Expanded text:
ictus istos: Quid habes quod non accepisti? ictus istos: Quid habes quod non accepisti? Si autem accepisti, quid gloriaris quasi non acceperis? 5. Jam tandem in osculis duobus geminum habens divinae dignationis experimentum, forsan non confunderis praesumere sanctiora. Quantum quippe crescis in gratiam, tantum et in fiduciam dilataris. Inde fit, ut et ames ardentius, et pulsos fidentius pro eo quod tibi deesse sentis. Porro pulsanti aperietur. Jam summum illud, quodcunque est summae dignationis et mirae suavitatis osculum, credo non negabitur sic affecto. Haec via, hic ordo. Primo ad pedes procidimus, et ploramus coram Domino qui fecit nos, ea quae fecimus nos. Secundo manum quaerimus sublevantis, et roborantis genua dissoluta. Postremo cum ista multis precibus et lacrymis obtinemus, tum demum audemus forsitan ad ipsum os gloriae caput attollere, pavens et tremens dico, non solum speculandum, sed etiam
Abbreviated transcription (Latin):
ñ reũtar ad uomitum. Hoc gͦrestat mͥ
priꝰ petendum ⁊ acipiendum: qͣm p̃su¬
mã altiora ⁊ sacraciora ꝯtingere. Holo
repente fieri summꝰ: paulatim ꝓficẽ
uolo. Quantũ displicet deo impuden¬
cia peccatoris: tantum penit̾ntis ue¬
recundia placet. Citiꝰ placas eum: si
m̃suram tuã seruaueris. ⁊ altiora te
ñ quesieris. Longus saltꝰ ⁊ ardiuiᷤ ẽ
de pede ad os: s nec accessus oueniens.
Quid enĩ  Recenti adhuc resꝑsus pulue
re ÷ ora ꝯtinges: Heri de luto tractus:
hodie uultui głe p̃sentaris : ꝑ manuo
tͥ tͣnsitus sit. Illa prus te tergat: illa
te erigat. Quomͦ erigat : dando uñ
p̃sumas. Quid istud: Decor ꝯtinencie
⁊ digne penitencie fructus : que sunt
opera pietatis. Hec erigent te de
stercore in spem audendi potiora. Sane
accipiendo donum osculare manuo:
hoc est non tibi s nomini eus ad
gł am. Da semel ⁊ da iterum: cum ꝓdona¬
tis cͥminib. tum ꝓ collatis uirtutibuᷤ.
A ut certo uideto uñ munias frontẽ contͣ

Expanded text:
d vomitum. 4. Hoc ergo restat mihi prius petendum et accipiendum, quam praesumam altiora et sacratiora contingere. Nolo repente fieri summus; paulatim proficere volo. Quantum displicet Deo impudentia peccatoris, tantum poenitentis verecundia placet. Citius placas eum, si mensuram tuam servaveris, et altiora te non quaesieris. Longus saltus et arduus est de pede ad os, sed nec accessus conveniens. Quid enim? recenti adhuc respersus pulvere, ora sacra continges? heri de luto tractus, hodie vultui gloriae praesentaris? Per manum tibi transitus sit. Illa prius te tergat, illa te erigat? Quomodo erigat? Dando unde praesumas. Quid istud? Decor continentiae, et digni poenitentiae fructus, quae sunt opera pietatis. Haec te de stercore erigent in spem audendi potiora. Sane accipiendo donum, osculare manum: hoc est, non tibi, sed nomini ejus da gloriam. Da semel, et da iterum, tum pro donatis criminibus, tum pro collatis virtutibus. Aut certe videto unde munias frontem contra
Abbreviated transcription (Latin):
celestia atq t̾restria obsequi constat:
Plane suꝑfluo haberet suum : qui nullũ
sibi repperit alienum. Uerum si cunc¬
ta q̃ huic loco dicenda occurrunt p̃sen¬
ti uolumus sermone ꝯcludere. sermo
modum excedet: ⁊ iures forsitan aliquo¬
rum. ꝓpterea que restant sub alio ser

Expanded text:
coelestia atque terrestria obsequi constat? coelestia atque terrestria obsequi constat? Plane superfluo haberet suum, qui nullum sibi reperit alienum. Verum si cuncta, quae hoc loco dicenda occurrunt, praesenti volumus sermone concludere, sermo modum excedet, et vires forsitan aliquorum: propterea quae restant, sub alio ser
Abbreviated transcription (Latin):
oꝑatur ñ uolens siue homo malꝰ suie
angłs malus: ⁊ constat fieri ꝓpt̃ euo
qͦd fit ꝑ eum: cum ꝓdesse nullum bonũ
possit inuito. Igitur ei quidem dispen¬
satio tantum c̃dita ẽ: s nescio quomͦ
gracius iocundiusq sentimꝰ bonum.
qͦd ꝑmalum dispensatorem ministrat᷑.
Ipsa ẽ gͦ causa cur ⁊ ꝑ malos d̾s faciat bo
bnfaciendo. Porro his que ratiõe uel
sensu carentia sunt multominu ᷤᷤ dñi
egere quis dubitet: S quando in opus
bonum ⁊ ipsa ꝯcurrunt: apparet q̃m
om̃ia seruiunt ei cuius m̃ito ẽ dicere.
Meus ẽ orbis t̃re. Aut certe qr nouit q̃
ꝑ que ꝯuenientiuᷤᷤ fiant: de seruitute
corporee c̃ature ñ efficaciam querit. sed
ꝯgruenciam. Esto deinde qͦd corporuor
ministeria oportune plerumq diuiniᷤ
candis seminib ł multiplicandis sege¬
tib uł fructib maturandis: quid pro¬
prio queso de corpore facere babet. cui
ad nutum indifferent̃ uniũsa corpora

Expanded text:
operatur non volens, sive homo malus, sive operatur non volens, sive homo malus, sive angelus malus: et constat non fieri propter cum, quod fit per eum, cum prodesse nullum bonum possit invito. Igitur ei quidem dispensatio tantum credita est; sed nescio quomodo gratius jucundiusque sentimus bonum, quod per malum dispensatorem ministratur. Ipsa est ergo causa, cur et per malos Deus faciat bonbenefaciendo. 10. Porro his quae ratione vel sensu carentia sunt, multo minus Deum egere quis dubitet? Sed quando in opus bonum et ipsa concurrunt, apparet quoniam omnia serviunt ei, cui merito est dicere: Meus est orbis terrae . Aut certe quia novit quae per quae convenientius fiant; de servitute corporeae creaturae non efficaciam quaerit, sed congruentiam. Esto deinde quod corporum ministeria opportune plerumque divinis candis seminibus, vel multiplicandis segetibus, vel fructibus maturandis; quid proprio, quaeso, de corpore facere habet, cui ad nutum indifferenter universa corpora
Abbreviated transcription (Latin):
ẽi nullus ego capax. Nec ipsi angeli
ita se alt̾utrum capiunt: Sequestret᷑
ꝓinde p̃rogatiua hec sũmo atq incir¬
cumscͥpto sp̃ui. qui solus cum docet
angłm siue bominem scienciam: instru¬
m̃tum ñ querit nr̃e corporee auris. sic̃
nec sibi oris. ꝑ se infundit᷑ ꝑ se imnote¬
scit: purus capitur a puris. Solꝰ nilliꝰ
indiget. solus ⁊ sibi ⁊ omnib de sola om¬
nipotenti uoluntate sufficiens. Oꝑat᷑¬
tam̃ unm̃sa ⁊ imnumera ꝑ subiectam
c̾aturam corporalem siue sp̃ĩalem: s qͣsi
imperans ñ quasi m̃dicans. En u̾bi gr̃a
qͦd linguã meam corporalem assumpsit
nẽ in opus suum. docere iudelicet uos
cum ꝑ se absq dubio faciluis suauuiq
id posset: ꝓfec̾to indulgencia ẽ ñ indi¬
gencia. In ꝓfectu siquidẽ ur̃o mĩtum
querit iͥ: non sibi solacium. Id ipsum
sapere opus ẽ om̃i bomini oꝑanti bo¬
num: ne forte in se de bonis dñi ⁊ non
in dño głetur. Est tam̃ qui bonum

Expanded text:
est, nullius ego capax. Nec ipsi angeli est, nullius ego capax. Nec ipsi angeli ita se alterutrum capiunt. Sequestretur proinde praerogativa haec summo ac incircumscripto Spiritui, qui solus, cum docet angelum sive hominem scientiam, instrumentum non quaerit nostrae corporeae auris, sicut nec sibi oris. Per se infunditur, per se innotescit, purus capitur a puris. Solus nullius indiget; solus et sibi, et omnibus de sola omnipotenti voluntate sufficiens tamen immensa et innumera per subjectam creaturam corporalem, sive spiritualem; sed quasi imperans, non quasi mendicans. En, verbi gratia, quod linguam meam corporalem assumpsit nunc in opus suum, docere videlicet vos, cum per se absque dubio facilius suaviusque id posset; profecto indulgentia est, non indigentia. In profectu siquidem vestro meritum quaerit mihi, non sibi solatium. Idipsum sapere opus est omni homini operanti bonum, ne forte in se de bonis Domini, et non in Domino glorietur. Est tamen qui bonum
Abbreviated transcription (Latin):
bonis. Ceterum angłica corpora utrum¬
nam ipsis sp̃ib naturalia sint. sic̃ homi¬
nib sua. ⁊ sint animalia sic̃ homines
immortalia. tam̃ qͦd nondũ st̃ homi-¬
nes. porro ipsa corpora mutent. ⁊ u̾sent
in forma ⁊ specie qua uolunt quando
apparere uolunt.densantes ⁊solidan-¬
tes ea quantũ uolunt. cum tñin sui
ueritate p̃subtilicate nature. atq
substancie sue. impalpabilia sint ⁊ no¬
stris om̃ino inattigibilia uisib. anuͦ
to opere ponant in eamdem de qua sũp¬
ta sunt materiam dissoluenda: nolo
ut a me requiratis.Uidentur patres
de huuismodi diũsa sensisse. nec mi¬
chi ꝑspicuum ẽ uñ alt̾utrũ doceam:
⁊ nescire me fateor. S ⁊ ur̃is ꝓfectib
ñ multum ꝯferre arbit᷑r baꝵ reruo
corporis instrum̃to ita nob̃ immiscea¬
tur uł infundat᷑: quo eius partici¬
patione docti siue doctiores. uł boni
siue meliores efficiamur. Nullꝰ ange¬
loꝵ nulla animaꝵ hocmͦ mͥ capabił

Expanded text:
bonis. 7. Caeterum angelica corpora, utrumbonis. 7. Caeterum angelica corpora, utrumnam ipsis spiritibus naturalia sint, sicut hominibus sua; et sint animalia sicut homines, immortalia tamen, quod nondum sunt homines; porro ipsa corpora mutent et versent in forma et specie qua volunt quando apparere volunt, densantes et solidantes ea quantum volunt, cum tamen in sui veritate prae subtilitate naturae atque substantiae suae impalpabilia sint, et nostris omnino inattingibilia visibus; an vero to opere ponant in eamdem, de qua sumpta sunt, materiam dissolvenda; nolo ut a me requiratis. Videntur Patres de hujusmodi diversa sensisse; nec mihi perspicuum est unde alterutrum doceam; et nescire me fateor. Sed et vestris profectibus non multum conferre arbitror harum rerum corporis instrumento, ita nobis immisceatur vel infundatur, quo ejus participatione docti sive doctiores, vel boni sive meliores efficiamur. Nullus angelorum, nulla animarum hoc modo mihi capabilis
Abbreviated transcription (Latin):
mancia quantum ad usum sui reppe-¬
riantur incõmoda: nullisq apta usi¬
b humanaꝵ necessitatums ꝓsunt
ꝓfecto uisu ⁊ siñ usu utiliora cordibus
intuentium. qͣm utentium corporib¬
esse possent. Et si nociua ⁊ si etiam per¬
niciosa. temporali hominũ ostet esse
salutt ñ tam̃ deẽ eoꝵ corporib uñ coo¬
perent᷑ in bonum his qui scd̾m ꝓposi¬
tum uocati sunt scĩ: ⁊ si ñ cedendo in
cibum aut exibendo ministeriũ. certe
ingeniũ erercendo. uxta eum qui utiq
om̃i utenti ratione p̃sto ẽ. cõmuniᷤᷤ dis¬
cipline ꝓfect̾um : quo inuisibilia des
ꝑea que fact̾a sunt. intellecta conspi¬
ciunt᷑. Nam ⁊ diabolus eiusq satelli¬
des cum sit eoꝵ semꝑ maligna inten¬
tio nocere quidem semꝑ cupiunt. sed
bonis emulatorib quib dicit᷑. quiᷤ uo¬
bis nocere poterit si boni emulatores
fueritis: absit ut possint. Magis autem
ꝓsunt ⁊ nolentes: cooꝑanturq in bonum

Expanded text:
mantia, quantum ad usum sui, repemantia, quantum ad usum sui, reperiantur incommoda, nullisque apta usibus humanarum necessitatum? Prosunt profecto visu, etsi non usu; utiliora cordibus intuentium, quam utentium esse corporibus possent. Etsi nociva, etsi etiam perniciosa temporali hominum constet esse saluti; non tamen deest eorum corporibus unde cooperentur in bonum his qui secundum propositum vocati sunt sancti; et si non cedendo in cibum, aut exhibendo ministerium, certe ingenium exercendo, juxta eum, qui utique omni utendi ratione praesto est, communis disciplinae profectum, quo invisibilia Dei, per ea quae facta sunt, intellecta conspiciuntur. Nam et diabolus ejusque satellites, cum sit semper eorum maligna intentio, nocere quidem semper cupiunt, sed bonis aemulatoribus, quibus dicitur: Quis vobis nocere poterit, si boni aemulatores fueritis ? absit ut possint; magis autem prosunt et nolentes, cooperanturque in bonum
Abbreviated transcription (Latin):
lem c̾aturam suis ullomͦ corporib adiu¬
uant᷑ sille quidẽ. ꝓ imnata stoliditate
ñ capiens. ĩste uͦ ꝓ excellencioris glorie
p̃rogatiua ñ indigens. Porro hominis
sp̃m. qui medium quendam inter supre¬
mũ ⁊ infimũ tenet locum usq adeo ad
utrumq necessariũ habere corpus mani¬
festum ẽ: ut absq eo nec ipse ꝓficere. nec
alteri ꝓdesse possit. Nam ut taceam ce¬
tera menbra corporis. officia ue menbroꝵ:
quonam mͦ queso aut sine lingua in¬
struis audientem: aut sine aurib ꝑci¬
pis instruentems Itaq cum absq cor¬
poris ãminiculo. nec bestialis sp̃s serui¬
lis conditionis soluere debitum. nec spi¬
ritalis celestisq c̾atura implere mini¬
steriũ pietatis. nec racionalis anima
tam ꝓximo qͣm etiam sibi sufficiat
ꝯsulere ad salutem: liquet omnẽ cre¬
atum sp̃m siue ut uiuet. siue ut ui¬
uet᷑ simul ⁊ uuet corporeo ꝓrsus indi¬
gere solacio. Quid enim si qua ani¬

Expanded text:
m faciunt creaturam, suis ullo modo corporibus adjum faciunt creaturam, suis ullo modo corporibus adjuvantur; ille quidem pro innata stoliditate non capiens, iste vero pro excellentioris gloriae praerogativa non indigens. 5. Porro hominis spiritum, qui medium quemdam inter supremum et infimum tenet locum, usque adeo ad utrumque necessarium habere corpus manifestum est, ut absque eo nec ipse proficere, nec alteri prodesse possit. Nam, ut taceam membra caetera corporis, officiave membrorum; quonam modo, quaeso, aut sine lingua instruis audientem, aut sine auribus percipis instruentem? 6. Itaque cum absque corporis adminiculo nec bestialis spiritus servilis conditionis solvere debitum, nec spiritualis coelestisque creatura implere ministerium pietatis, nec rationalis anima tam proximo, quam etiam sibi sufficiat consulere ad salutem: liquet omnem creatum spiritum, sive ut juvet, sive ut juvetur simul et juvet, corporeo prorsus indigere solatio. Quid enim si qua ani
Abbreviated transcription (Latin):
ne ac t̾re incola sp̃s ex consid̾atione sen¬
sibilium ꝓficiens. gradatim quodam mͦ
paulatimq nititur ꝑuenire: eo ille ce¬
lestiũ habitator ingenita subtilitate ac
sublimitate sua in om̃i uelocitate faci¬
litateq ꝑtingit: nullo utiq sensuᷤᷤ corpo¬
rei aminiculo fultus. nullo corporei m̃bͥ
aduitus officio. nullo corporee cuuiscũ¬
q rei informatꝰ intuitu. Cur enim in¬
ter corpora sp̃ĩales scrutetur sensꝰ qͦs
in libro uide ⁊ absq contͣdictione legit.
⁊ absq difficultate intelligits Cur in
sudore uultus sui laboret ercutere
grana de paleis. de uiusuina. ⁊ de amͦ¬
ca oleum: qui ex om̃ib satis habunde¬
q ad manus habet e Quis m̃dicet ui¬
babundans panib e Quis puteũ fo¬
dere curet. ⁊ in t̾re uiscerib uena ᷤᷤ aqua¬
rum cum labore rimari: cui ultro affa¬
tim aquas limpidas fons uiuuᷤ ema¬
nat e Nec brutus gͦ nec angelicus sp̃s

Expanded text:
ne et terrae incola spiritus, ex consideratione senne et terrae incola spiritus, ex consideratione sensibilium proficiens, gradatim quodam modo paulatimque nititur pervenire: eo ille coelestium habitator ingenita subtilitate ac sublimitate sua, in omni velocitate facilitateque pertingit, nullo utique sensus corporei adminiculo fultus, nullo corporei membri adjutus officio, nullo corporeae cujuscunque rei informatus intuitu. Cur enim inter corpora spirituales scrutetur sensus, quos in libro vitae et absque contradictione legit, et absque difficultate intelligit? cur in sudore vultus sui laboret excutere grana de paleis, de uvis vina, et de amurca oleum, qui ex omnibus satis abundeque ad manum habet? Quis mendicet viabundans panibus? quis puteum fodere curet, et in terrae visceribus venas aquarum cum labore rimari, cui ultro affatim aquas limpidas fons vivus emanat? Nec brutus ergo, nec angelicus spiritus
Abbreviated transcription (Latin):
ipsi eis uiuentur ñ uideo: ad ꝓfect̾um
duntarat et̾nitatis. Irrationali ᷤᷤ nẽpe
sp̃s ⁊ si corporalia ꝑ corpus ⁊ ipse hauri¬
at: numqͥd tam̃ eousq iuiuatur corpore
suo ut ꝑ corporalia ⁊ sensibilia que ꝑ
illud sentit etiam ad sp̃ĩalia ⁊ intelli¬
gibilia ꝓficiendo ꝑtingat : Ad q̃ tam̃
capessenda ꝓ suo corporali temporali q
obsequio noscitur uiuare illos qͥ omnẽ
usum rerũ temporaliũ ad fructum
transferunt eternaruor: utentes hoc mun¬
do canqͣm non utentes. Porro aũ sr̃celes¬
tis sp̃s absq adiutorio corporis. ⁊ absq intu¬
itu hoꝵz que ꝑ corpus senciuntur: sola
ꝓfec̾to sue uicinitate ac uiuacitate na¬
ture sufficit app̃hendere summa ⁊ inti¬
ma peneirare. An ñ hoc apłs intellex̃.
qui cum diceret inuisibilia dei ꝑ ea que
facta sunt ospiciuntur. adiecit ꝓtinus
ac̃atura mundi : Nimirũ qm̃ a c̾atu¬
ra celi non ita. Quo enml inuolutꝰ car¬

Expanded text:
ipsi eis juventur, non video, ad profectum ipsi eis juventur, non video, ad profectum duntaxat aeternitatis. Irrationalis nempe spiritus, etsi corporalia per corpus et ipse hauriat: nunquid tamen eousque juvatur corpore suo, ut per corporalia et sensibilia quae per illud sentit, etiam ad spiritualia et intelligibilia proficiendo pertingat? Ad quae tamen capessenda pro suo corporali temporalique obsequio noscitur juvare illos, qui omnem usum rerum temporalium ad fructum transferunt aeternarum, utentes hoc mundo, tanquam non utentes. 4. Porro autem supercoelestis spiritus absque adjutorio corporis, et absque intuitu horum quae per corpus sentiuntur, sola profecto suae vicinitate ac vivacitate naturae sufficit apprehendere summa, et intima penetrare. An non hoc Apostolus intellexit, qui cum diceret: 1278 Invisibilia Dei per ea quae facta sunta creatura mundi? Nimirum quoniam a creatura coeli non ita. Quo enim is involutus car
Abbreviated transcription (Latin):
implent ministerium suum absq cor-¬
pore: p̃sertĩ aput uiuenteᷤ in corpore ꝯ Peni¬
q non ẽ discurrere. nec de loco ad locum
tͣnsire uisi corpoꝵ: qͦd frequent̃ facere
angłos tam indubitata qͣm nota ꝓbat
auctoritas. Hinc ẽ qͦd uisi sunt patrib
⁊ ad eos intrauert̃ ⁊ manducauerunt:
⁊ pedes lauerunt. Ita inferior superiorq
quidem ex debito seruitutis. ⁊ ad usus
tantum temporaliũ corporaliumq ne¬
cessitatum uiuando seruit: iõq ille sp̃s
⁊ cũ tempore transit: ⁊ cum corpore defi¬
cit. Seruus qͥppe ñ manet in domo in
et̾num᷑. licet qui bn eo utunt᷑. omneo
usum temporalis huius seruitutis ad
questum referant et̃noꝵ. Angłs uͦ cu¬
rat satagitq in lib̾tate sp̃s amministra¬
re officium pietatis. futuroꝵ bonoruo
ꝓmptum mortalib alacremq sese mi¬
nistrum erbibens: ut pote suis in eter¬
ut pie subueniat: ambo ꝓcul dubio su¬
is corporib egent ut uiuent. Nam in qͦ

Expanded text:
implent ministerium suum absque corimplent ministerium suum absque corpore, praesertim apud viventes in corpore? Denique non est discurrere, nec de loco ad locum transire, nisi corporum: quod frequenter angelos facere tam indubitata, quam nota probat auctoritas. Hinc est quod et visi sunt patribus, et ad eos intraverunt, et manducaverunt, et pedes laverunt. Ita inferior superiorque quidem ex debito servitutis, et ad usus tantum temporalium corporaliumque necessitatum juvando servit; ideoque ille spiritus et cum tempore transit, et cum corpore deficit. Servus quippe non manet in domo in aeternum, licet qui bene eo utuntur, omnem usum hujus temporalis servitutis ad quaestum referant aeternorum. Angelus vero curat satagitque in libertate spiritus administrare officium pietatis, futurorum bonorum promptum mortalibus alacremque ministrum sese exhibens, utpote suis in aeterut pie subveniat, ambo procul dubio suis corporibus egent ut juvent. Nam in quo
Abbreviated transcription (Latin):
bilia dei ꝑea que facta sunt: intellec¬
ta ꝯspicuntur. Ipsa siquidẽ q̃ fac̾ta st̃ .i.
corporalia ⁊ uisibilia ista: ñ nisi ꝑ corpo¬
ris instrum̃tum sensa in nrãm noticiã
ueniunt. Habet gͥ necessarium corpuᷤ
sp̃ualo̾ c̃atura que nos sumꝰ. sine qͦ nimi¬
rũ nequaqͣm illam scienciam assequit᷑:
quam solam accepit gͣdum ad ea de qͦrũ
sit cognitione beata. Hic si mͥ obiciat᷑
de paruulis regeneratis qͦd absq sciencia
rerũ sensibiliũ exeuntes de corpore ad be¬
atam uitam nichilominꝰ transire c̃dan¬
tur÷ breuit̃ respondeo hoc illi ᷤᷤ conferre
gr̃am ñ naturam. Et quid ad me de
miraculo: qui de naturalib dissero:
Iam qͦd ⁊ suꝑ celestes sp̃s opus corporibus
babeant : illa maxime certos nos faciat
uera ⁊ uere diuina sentencia. Nomne
om̃s ait ãministratorii sp̃s sunt missi
in ministerium ꝓpter eos qui heredita¬
tem capuint salutis: Quonam gͦ mͦ

Expanded text:
bilia Dei, per ea quae facta sunt, intellecbilia Dei, per ea quae facta sunt, intellecta conspiciuntur . Ipsa siquidem quae facta sunt, id est corporalia et visibilia ista, nonnisi per corporis instrumentum sensa, in nostram notitiam veniunt. Habet ergo necessarium corpus spiritualis creatura quae nos sumus, sine quo nimirum nequaquam illam scientiam assequitur, quam solam accepit gradum ad ea, de quorum fit cognitione beata. Hic si mihi objicitur de parvulis regeneratis, quod absque scientia rerum corporalium exeuntes de corpore, ad beatam vitam nihilominus transire credantur; breviter respondeo hoc illis conferre gratiam, non naturam. Et quid ad me de miraculo Dei. qui de naturalibus dissero? 2. Jam quod et supercoelestes spiritus opus corporibus habeant, illa maxime certos nos faciat vera, et vere divina sententia: Nonne omnes,. ait, administratorii spiritus sunt, missi in ministerium propter eos qui haereditatem capiunt salutis? Quonam ergo modo
Abbreviated transcription (Latin):
antis sensus ministeruim. Nec solũ uni¬
uersa noscit sine corpore: s ⁊ imnotescit
mundis corde sine corpore. Dico aũ idem
latius ut planius fiat. S forte qr finiendi
iam sermonis angustia non admittit:
consilii magis ẽ ut in crastinum disfera¬
mus.
uatuor sp̃ium sunt gn̾a. nota st̃
uob: pecoris. nr̃. angłicus. ⁊ qͥ condi¬
dit istos. Non ẽ ex om̃ib. cui siue
necessarium corpus ñ sit corporis ue simi¬
litudo: excepto duntarat illo. cui om̃is
tam corporalis qͣm spĩalis c̃atura m̃ĩto
confitetur ⁊ dicit. Ds̃ m̃s es tu: q̃m bono¬
rum meoꝵ ñ eges. Et pͥmũ quidem ita
corpore egere constat: ut nec subsiste¬
re absq illo ut cumq possit. Simul qͥp¬
pe et iuuificare desinit ⁊ iuuere ipse sp̃s:
quando morit᷑ pecus. Uerum nos iuuimꝰ
quidẽ pꝰcorpus: s ad ea quib beate uiui¬
turi nullus nob̾ accessus patet: nisi ꝑ
corpus. Senserat hoc qui dicebat. In uisi¬

Expanded text:
antis sensus ministerium. Nec solum uniantis sensus ministerium. Nec solum universa noscit sine corpore, sed et innotescit mundis corde sine corpore. Dico autem idem latius, ut planius fiat. Sed forte quia finiendi jam sermonis angustia non admittit, consilii magis est ut in crastinum differamus.uatuor spirituum genera nota sunt vobis, pecoris, noster, angelicus, et qui condidit istos. Non est ex omnibus, cui sive necessarium corpus non sit, corporisve similitudo, excepto duntaxat illo, cui omnis tam corporalis, quam spiritualis creatura merito confitetur, et dicit: Deus meus es tu, quoniam bonorum meorum non eges . Et primum quidem ita corpore egere constat, ut nec subsistere absque illo utcunque possit. Simul quippe et vivificare desinit. et vivere ille spiritus, quando moritur pecus. Verum nos vivimus quidem post corpus; sed ad ea quibus beate vivitur, nullus nobis accessus patet, nisi per corpus. Senserat hoc qui dicebat: Invisi
Abbreviated transcription (Latin):
qr ex ipso ⁊ ꝑ ipsum ⁊ i ipso sunt om̃ia.
Esse ẽ gͦ omniũ que facta st̃ ipse factor eoꝵ:
s causale ñ materiale. Tali ꝓinde mͦ dig¬
natur illa magestas suis esse c̃aturi. om¬
nib quid̃ qͦd sunt : animantib aũ qͦd ui
uunt: porro ratione utentib lux. rec̾te
uͦ utentib uirtꝰ. uincentib gła. Et in
his om̃ib c̃andis. gub̃nandis. ãministͣn¬
dis. mouendis. ꝓmouendis. imnouandi ᷤ.
firmandis. nullis corporeis indiget in¬
strumentis: qui om̃ia solo ũbo ⁊ corpora
creauit ⁊ sp̃s. Anime corporib ⁊ corporess
sola uoluntate celeris suppetit efficien¬
cia. tam c̾andis reb qͣm gub̾nandiᷤ ꝓut
uoluerit. Ualet cui uult qͣmtũ uult:
⁊ absq corporaliũ officio. obsequioq men¬
broꝵ. Quid adintuenda q̃ condidit ipse pu¬
tas sibi requirat corporei sensus aduitori¬
ume Nichil omnino latet aut effugit
lucem ubiq p̃sentem: nec tam̃ ut agnos¬
cat aliquid necessaruim habet renunci-¬

Expanded text:
sunt omnia . Esse est ergo omnium quae facta sunt ipse factor eorum, sed causale, non materiale. Tali proinde modo dignatur illa majestas suis esse creaturis, omnibus quidem quod sunt; animantibus autem quod et vivunt; porro ratione utentibus lux, recte vero utentibus virtus, vincentibus gloria. 5. Et in his omnibus creandis, gubernandis, administrandis, movendis, promovendis, innovandis, firmandis, nullis corporeis indiget instrumentis, qui omnia solo verbo et corpora creavit, et spiritus. Animae corporibus et corporeis eus, qui de sola voluntate celeris suppetit efficientia tam creandis rebus, quam ordinandis prout voluerit. Valet qui vult, quantum vult, et absque corporalium officio, obsequiove membrorum. Quid? ad intuenda quae condidit ipse, putas sibi requirat corporei sensus adjutorium? Nihil omnium omnino latet, aut effugit lucem ubique praesentem; nec tamen ut agnoscat aliquid, necessarium habet renunti
Abbreviated transcription (Latin):
admanum accipies. De quo ⁊ talẽ accipe
rationẽ. Si dixerit mͥ iħc dimutuntur
tibi peccata tua: nͥ ego peccare desiero
quid ꝓderit : Exii tunicam meam: si
reinduero eam quantũ ꝓfecis Si rur¬
sum pedes meos quos lauerã inqui¬
nauero: numquid lauisse ualebitꝰ Sor¬
dens in om̃i gñe uicioꝵ dui iacui in lu¬
to fecis: s erit sine dubio recidenti qͣm
iacenti deterius. Deniq qui me sanum
feciti ipsum mͥ dixisse recordor. Eoce sanꝰ
factus es: uade iam ampluis noli pecca¬
re: ne deterus tͥ aliquid ꝯtingat. Qui aũ
dedit uoluntatem penitñdi. opus est ut
addat ⁊ ꝯtinendi uirtutẽ : ne iterẽ peni¬
tenda. faciamq nouissima mea peiora
pͥorib. Ne enim mͥ etiam penitenti si et¬
statim subtraxerit manũ sine qͦ nichil
possum facere. Nichil inqͣm: quia nec
penitere. nec continere. Audio ꝓinde qͦd
ꝯsulit sapiens. Uerbum inquit in orati¬
one ne iteres. Paueo qͦd ⁊ iudex inten¬

Expanded text:
ad manum accipies: de quo et talem accipe ad manum accipies: de quo et talem accipe rationem. Si dixerit mihi Jesus: Dimittuntur tibi peccata tua; nisi ego peccare desiero, quid proderit? Exui tunicam meam; si reinduero eam, quantum profeci? Si rursus pedes meos, quos laveram, inquinavero, nunquid aliquid lavisse valebit? Sordens omni genere vitiorum jacui diu in luto faecis; sed erit sine dubio recidenti, quam jacenti deterius. Denique qui me sanum fecit, ipsum mihi dixisse recordor: Ecce sanus factus es, vade, jam amplius noli peccare, ne deterius aliquid tibi contingat . Qui autem dedit voluntatem poenitendi, opus est ut addat et continendi virtutem; ne iterem poenitenda, faciamque novissima mea pejora prioribus. Vae enim mihi etiam poenitenti, si statim subtraxerit manum, sine quo nihil possum facere. Nihil inquam, quia nec poenitere, nec continere. Audio proinde, quod consulit Sapiens: Verbum, inquit, in oratione ne iteres . Paveo et quod judex inten
Abbreviated transcription (Latin):
uelocit᷑ currit sermo eius. Num qͥd non
potio ẽ sermo dei ⁊ Est utiq ⁊ fortis ⁊
uehemens: ⁊ scrutans corda ⁊ renes. De¬
niq sermo dei ⁊ uiuus ⁊ efficax. ⁊ pene¬
trabilior om̃i gladio ancipiti. ꝑtingenᷤ
usq addiuisionem anime. ac sp̃s. compa¬
gũ. quoq ac medullaꝵ ⁊ disc̾tor cogita¬
tionum. Huius gͥ beate penitentis exẽ¬
plo ꝓsternere ⁊ tu omisera. ut desinas es¬
se misera. ꝓsternere ⁊ tu in tra. ample¬
ctere pedes. placa osculis. riga lacͥmis.
quib tam̃ ñ illum laues ste. ⁊ fias una
de groge tonsaꝵ. que ascendt de lauacro.
Ita sane ut suffusum pudore ac merore
dias ⁊ ipsa dimittunt᷑ tͥ peccata tua. Qiã
audias. Consurge consurge captiua filia
syon: osurge. excutere de puluere. Sump¬
to itaq ad pedes hoc pͥmo osculo. ne sic
quidẽ p̃sumes statim ad osculum oris
assurgere: serit tͥ gͣdus ad ipsum me¬
dium qͦddam aliud oscłm. qͦd scđo loco

Expanded text:
velociter currit sermo ejus . Nunquid non velociter currit sermo ejus . Nunquid non potio est sermo Dei? Est utique, et fortis et vehemens, et scrutans corda et renes . Denique sermo Dei vivus et efficax, et penetrabilior omni gladio ancipiti, pertingens usque ad divisionem animae ac spiritus, compagum auoque ac medullarum, et discretor cogitationum . Hujus ergo beatae poenitentis exemplo 1274 prosternere et tu, o misera, ut desinas esse misera; prosternere et tu in terram; amplectere pedes, placa osculis, riga lacrymis, quibus tamen non illum laves, sed te, ei fias una de grege tonsarum quae ascendunt de lavacro ; ita sane tu suffusum pudore ac moerore dias, et ipsa: Dimittuntur tibi peccata tua ; quam audias: Consurge, consurge, captiva filia Sion; consurge, excutere de pulvere . 3. Sumpto itaque ad pedes primo osculo, nec sic quidem praesumes statim ad osculum oris assurgere, sed erit tibi gradus ad ipsum medium quoddam aliud osculum, quod secundo loco
Abbreviated transcription (Latin):
temere assurgat ad os serenissimi spon¬
si. s ad pedes seuerissimi dñi mecũ paui¬
da iaceat. ⁊ cum publicano t̾ram tre¬
mens. ñ celum aspiciat: ne confusa in
luminarib celi facies assueta tenebͥs
oppͥmat᷑ a gła: atq insolitis reũbera¬
ta splendorib magestatis. densioris
rursum cecitate caliginis obuoluat᷑.
Non tͥ o quecũq es talis anima. non tibi
ille locus uilis aut despicabilis uide¬
atur ubi scã peccatͥx peccata deposuit.
induit scĩtatem. Ibi ethiopissa muta¬
uit pellem.⁊ in nouum restituta can-¬
dorem: iam tc̃ fiducialit̃ ueraciterq
respondebat expb̃ntib sibi ũbum.
Nigra sum s formosa filie ierłm. Mira¬
ris quanam id arte potuerit᷑. uł quib
obtinuerit meritisꝰ Paucis accipe.
Fleuit amare.⁊ de intimis uiscerib ima
suspiria tͣhens. ⁊ salutarib intͣ se succen¬
sa singultib felleos bumores euomuit.
Celestis medicus celerrime subuenit: quia

Expanded text:
temere assurgat ad os serenissimi spontemere assurgat ad os serenissimi sponsi, sed ad pedes severissimi Domini mecum pavida jaceat, et cum publicano terram tremens non coelum aspiciat , ne confusa in luminaribus coeli facies assueta tenebris opprimatur a gloria, atque insolitis reverberata splendoribus majestatis, densioris rursum caecitate caliginis obvolvatur. Non tibi, o quaecunque es talis anima, non tibi ille locus vilis aut despicabilis videatur, ubi sancta peccatrix peccata deposuit, induit sanctitatem. Ibi Aethiopissa mutavit pellem, et in novum restituta candorem, jam tunc fiducialiter veraciterque respondebat exprobrantibus sibi verbum: Nigra sum, sed formosa, filiae Jerusalem . Miraris quanam id arte potuerit, vel quibus obtinuerit meritis? Paucis accipe. Flevit amare, et de intimis visceribus longa suspiria trahens, salutaribus intra se succussa singultibus, felleos humores evomuit. Coelestis medicus celerrime subvenit: quia
Abbreviated transcription (Latin):
Conũtimini ad uos ipsos. ⁊ atten¬
dat unusqͥsq oscienciã suam
suꝑ his que dicenda sunt. Explorare ue¬
lm sicui umqͣm ur̃m ex sentencia dicẽ
datum sit: osculetur me osculo oris sui.
Nou ẽ enim cuiꝰuis hominũ ex affectu
hoc dicere. s si quis ex ore xp̃i sp̃ale oscu¬
lum uł semel acceꝑit: hunc ꝓpriũ expe¬
rim̃tum ꝓfecto sollicitat. ⁊ repetit libẽs.
Ego arbitͦr neminẽ uł scire posse qͥd sit:
nisi qui accipit. Est quippe manina ab¬
sconditum: ⁊ solus qui edit adhuc esu¬
riet. Est fons signatꝰ. cui ñ ꝯmunicat
alienus: s solus qui bibit adhuc sitiet.
Audi exꝑtum quomͦ requirit. Redde inqͥt¬
mͥ leticiam salutaris tui. Minime gͦ
id sibi arroget mei similis. anima one¬
rata peecatis. sucq carniᷤ adhuc obnexia paᷤᷤ¬
sionib que suauitatẽ sp̃s necdũ senserit
internoꝵ ignara. atq in exꝑta penitꝰ gau¬
dioꝵ. Ostendo tam̃ ei que huimodi ẽ lo¬
cum in salutari sibi ogruentẽ. Non

Expanded text:
Convertimini ad vos ipsos, et attendat unusquisque conscientiam suam super his quae dicenda sunt. Explorare velim, si cui unquam vestrum ex sententia dicere datum sit: Osculetur me osculo oris sui . Non est enim cujusvis hominum ex affectu hoc dicere; sed si quis ex ore Christi spirituale osculum vel semel accepit, hunc proprium experimentum profecto sollicitat, et repetit libens. Ego arbitror neminem vel scire posse quid sit, nisi qui accipit: est quippe manna absconditum; et solus qui edit, adhuc esuriet. Est fons signatus, cui non communicat alienus; sed solus qui bibit, adhuc sitiet. Audi expertum, quomodo requirit. Redde mihi, inquit, laetitiam salutaris tui . Minime ergo id sibi arroget mei similis anima, onerata peccatis, suaeque adhuc carnis obnoxia passionibus, quae suavitatem spiritus necdum senserit, internorum ignara atque inexperta penitus gaudiorum. 2. Ostendo tamen ei quae hujusmodi est, locum in salutari sibi congruentem. Non
Abbreviated transcription (Latin):
om̃i carni: ⁊ pedes habet quoꝵ terra
scabellum ẽ. ad qͦs nimirũ peccatores
t̃re ꝯuersi. atq humiliati satisfaciant.
hec inqͣm habet d̾s omnia ꝑ effectũ: ñ
ꝑ naturam. Inuenit ꝓfecto aput deuo
⁊ uerecunda confessio quo se humilian¬
do deiciat: ⁊ ꝓmpta deuotio ubi se in-¬
nouando reficiat: tiocunda ꝯtempla-¬
tio ubi excedendo quiescat. Om̃ia om¬
nib ẽ qui om̃ia ãministrat: nec qͥcͣm
ẽ omniũ ꝓprie. Nam qͦd in se ẽ luccor
habitat inaccessibilem. ⁊ pax eus exupe¬
rat omnem sensum. ⁊ sapiencie eui ñ est
numerꝰ. ⁊ magnitudinis eius ñ est finis:
nec potest eum uidere homo ut uuat:
non qͦd longe ab unoquoq sit qͥ esse om̃iuo
ẽ. sine quo om̃ia nichil: s ut tu plus mire¬
ris.⁊ nil eo p̃senciuᷤs ẽ. ⁊ nil incomp̃hensi¬
bilius. Quid nempe cuiq rei p̃senciꝰ quã
esse suume Quid cuiq tam incomp̃hen¬
sibiluis: qͣm esse omniũ: Sane c̾e om̃iuo

Expanded text:
omni carni; et pedes habet, quorum terra omni carni; et pedes habet, quorum terra scabellum est, ad quos nimirum peccatores terrae conversi atque humiliati satisfaciunt. Haec, inquam, habet Deus omnia per effectum, non per naturam. Invenit profecto apud Deum et verecunda confessio, quo se humiliando dejiciat; et prompta devotio, ubi se innovando reficiat; et jucunda contemplatio, ubi excedendo quiescat. Omnia omnibus est qui omnia administrat, nec quidquam est omnium proprie. Nam, quod in se est, lucem habitat inaccessibilem , et pax ejus exsuperat omnem sensum ; et sapientiae ejus non est numerus , et magnitudinis ejus non est finis ; nec potest eum videre homo ut vivat . Non quod longe ab unoquoque sit qui esse omnium est, sine quo omnia nihil: sed, ut tu plus mireris, et nil eo praesentius, et nil incomprehensibilius. Quid nempe cuique rei praesentius, quam esse suum? Quid cuique tamen incomprehensibilius, quam esse omnium? Sane esse omniu
Abbreviated transcription (Latin):
tio in d̾m. Si gͥ ad scͥpture testimoniũ
ꝓpriam głam querere ꝓpͥam ẽ oscu¬
lari manũ: ꝓfecto qui dat głam deo
d̾i dicit᷑ ñ incongrue manũ osculari.
Et in hominib quid̃ ita esse uidemꝰ. ser¬
uos uidelicet offensoꝵ dñoꝵ osculari
solere pedes cum ab eis ueniam petunt:
⁊ pauperes diuitum manꝰ cum ab eis
munꝰ accipiunt. Uerum quia sps ẽd̾s.
⁊ nullis simplex illa substancia m̃bri ᷤ
distincta corporeis. erit forsan qͥ nulla-¬
tenꝰ de illo recipiat tale aliqͥd: s a me
dei sibi manꝰ uł pedes flagitet demon¬
strari: sicq ꝓbari qͦd de osculo pedũ ma¬
nusue disfinio. S quid si ⁊ ego uicissim
ab ipso meo sciscitatore de ore quoq dei
requirã. quatinꝰ quid de oris osculo scͥp¬
tura loquit᷑ ad d̾m ꝑtinere demonstret:
Nempe aut cũ isto similit̾ ⁊ illa habet:
aut cum illis parit ⁊ isto caret. S enĩ
⁊ os habet d̾s quo docet hominẽ scien¬
ciam. ⁊ manum habet qua dat escam

Expanded text:
I, 28. Si ergo, ad Scripturae testimonium, propriam gloriam quaerere, propriam est osculari manum; profecto qui dat gloriam Deo, Dei dicitur non incongrue manum osculari. Et in hominibus quidem ita esse videmus, servos videlicet offensorum dominorum osculari solere pedes, cum ab ipsis veniam petunt; et pauperes divitum manus, cum ab eis munus accipiunt. 4. Verum quia spiritus est Deus , et nullis simplex illa substantia membris distincta corporeis; erit forsan qui nullatenus de illo recipiat tale aliquid, sed a me sibi Dei manus vel pedes flagitet demonstrari, sicque probari quod de osculo pedum manusve definio. Sed quid, si et ego vicissim ab ipso meo sciscitatore de ore quoque Dei requisiero, quatenus quod de oris osculo Scriptura loquitur, ad Deum pertinere demonstret? Nempe aut cum isto simul et illa habet, aut cum illis pariter et isto caret. Sed enim et os habet Deus, quo docet hominem scientiam; et manum habet, qua dat escam
Abbreviated transcription (Latin):
oruam dieut iterari ñ posse ꝓpter rigoreem ⁊ castigacionẽ ne homines
saeram̃ta dĩ ꝯte̾rnat. D unꝰqsq pro ut potuerit sed̾m yericatẽ seuciat.
ego illum qui dixerit idõ loc nõ esse sed̾e penitencie quia esse de¬
bet homini penit̾e̾cia cnuiã diu uiuit ut semꝑ de preteritis doleat¬
& se a futuris eustodiat. n n̾ꝙ ad peccata redeat que semel di¬
misit ⁊ qui hoc facit qͦd debet facere facit. ⁊ qui alit̃ facit .i. qui
ad peccata preterita reu̾tit᷑. ut cũ peccauerit ꝙ dru uult iterũ
ad penitẽciam recleat n quasi post pͥmã penicenciã faciat secũdã.
facit qͦd ficere ñ debet nec tam̃ in eo qͦs penitet male facit. s ĩ es
osͦo ñ ꝑseuerat in penitencia male facit. qͥ sic dixerit loc̃ ñ ense scd̾e
penitentẽ cie eģo illũ faciliorẽ inuenisse eritũ puto ssine scrupulo
quetionis molestia declinasse.

Expanded text:
t iterari non posse propter rigorem et castigationem, ne homines sacramenta Dei contemnant. Sed unusquisque prout potuerit secundum veritatem sentiat. Ego illum qui dixerit ideo locum non esse secundae poenitentiae; quia una debet esse poenitentia homini, quandiu vivit, ut semper de praeteritis doleat, et se a futuris custodiat, et nunquam ad peccata redeat quae semel dimisit, et qui hoc facit quod debet facere, facit. Et qui aliter facit, id est qui ad peccata praeterita revertitur, ut cum peccaverit quandiu vult iterum ad poenitentiam redeat, et quasi post primam secundam faciat poenitentiam, facit quod facere non debet, nec tamen in eo quod poenitet, male facit, sed in eo quod non perseverat in poenitentia male facit. Qui sic dixerit locum non esse secundae poenitentiae, ego illum faciliorem invenisse exitum puto, et sine scrupulo quaestionis
Abbreviated transcription (Latin):
enussi onen
ocͥ or̃o ñ ꝑtinet nisi ad corporis alle.¬
iuacionem.
quͥa dictũ est or̃o saluabit ĩ firmũ.
Uerce qͦliba.
D dicis quia unccio confert peccato
ges.
quia unccid ꝯfert corporis alleiuiacionem.
pecratorũ remissionem. dtrũq iidit ad ytrũq u
trũ qs oꝑat᷑ i⁊ utriiq utrĩq oꝑat᷑. n ottũq alteri cooꝑa

Expanded text:
remissionem; remissionem; et oratio non pertinet nisi ad corporis allevationem, quia dictum est: oratio salvabit infirmum. Verte quolibet. Sed dicis, quod unctio confert peccatorges; quia unctio confert corporis allevationem, peccatorum remissionem. Utrumque vadit ad utrumque. Utrumq