comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
bonii nisi qd̾ honestum ẽ. Quod honestu ẽ utiq bonĩ supuacuiꝰ
iuidico adicẽ. ꝗd int̾ ista discrimi̾s sit cu sepe dix̾i hoc unũ dicã.
nichil nobis uideri boni quo quis & male uti pot. Uides aute
ad id reutor de quo desidetas dici. quõ ad nos pͥma boni honestiq
& rer spe factaꝵ int̾ se collatio ꝑ auollogia nr̃i intellectꝰ e hone¬
stu & bonũ iudicant. Hoc u̾bum cum satini gramatia ciuitate
donau̾int ego damnandu non puto nec in ciuitate suã redigẽ¬
du . Ytar ergo illo non ti faꝙͣ recepto s tãqͣ usitato. Pue 3
eẽ & cũ tobur. aliqͣ benigua fra aliquahumana aliqͣ fortia nos
obstupefec̾at. hec cepimꝰ tanq ꝑfecta mirari suberat illis multa
uicia q̃ spes ꝯspicui alicui facti fulgorq celabat hec dissimulauiz
nã iub augẽ laudanda. Nemo nõ głia ult᷑ uer tulit. ex his ergo

Expanded text:
bonum, nisi quod honestum est. Quod honestum, est utique bonum. Supervacuum bonum, nisi quod honestum est. Quod honestum, est utique bonum. Supervacuum iudico adicere, quid inter ista discriminis sit, cum saepe dixerim. Hoc unum dicam, nihil bonum nobis videri, quo quis et male uti potest. Vides autem  ad id revertor, de quo desideras dici, quomodo ad nos prima boni honestiqueet rerum saepe factarum inter se conlatio, per analogian nostri intellectum et honestum et bonum iudicant. Hoc verbum cum Latini grammatici civitate donaverint, ego damnandum non puto, puto in civitatem suam redigendum. Utar ergo illo non tantum tamquam recepto, sed tamquam usitato. Quae esse et animi robur. Aliqua benigna facta, aliqua humana, aliqua fortia nos obstupefecerant; haec coepimus tamquam perfecta mirari. Suberant illis multa vitia, quae species conspicui alicuius facti fulgorque celabat; haec dissimulavimus. Natura iubet augere laudanda, nemo non gloriam ultra verum tulit; ex his ergo
Abbreviated transcription (Latin):
cessitati fastidiu excussit. Recipuĩt supuacua delectu. hoc
parũ decẽs illud paru laudatũ occulos sculos hoc meos ledit.
Id actu ẽ ab illomondi ꝯditore qui nobis uira uiuendi
descripsit ut salui cẽmꝰ non delicati. ad salute oia pata st̃¬
bnfitio int̾ magͣ nua̾ndo. et cogitemꝰ millo noiẽ meliꝰ illa n̾iuisse
hane expediri desiderat quõ ad nos boni honestiq notitia
puenit᷑. lec duo ap̾ alios diu̾sa st̃. ap̃ nos tm̃ diuisa. quid ÷¬
sit hec dicam bonii putant eẽ aliquid quod utileẽ. Itaq hec in
diuitiis & equo & uino & calceo nome imponiit: Tanta fit
ap̾ illos uilitas boni & adco in fordida usq descendit. Hone¬
stu putat cui rõ recti offitii ꝯstat tanꝙͣ pͥie curatã pris senoe¬
tutez ad uita aĩci pauꝑtate fortẽ expeditionẽ pudentẽ mo
deratãq snt̾ia. Ita duo quide facimꝰ. s ex uno. nichil eẽ

Expanded text:
m, quod necessitati fastidium excussit. Recipiunt supervacua dilectum: hoc m, quod necessitati fastidium excussit. Recipiunt supervacua dilectum: hoc parum decens, illud parum laudatum, oculos hoc meos laedit. Id actum est ab illo mundi conditore, qui nobis vivendi iura discripsit, ut salvi ebeneficio inter magna numerando et cogitemus nullo nomine melius illam meruisse hanc expediri desiderat, quomodo ad nos boni honestique notitia pervenerit. Haec duo apud alios diversa sunt, apud nos tantum divisa. Quid sit hoc dicam. Bonum putant esse aliqui id, quod utile est; itaque hoc et divitiis et equo et vino et calceo nomen inponunt; tanta fit apud illos boni vilitas et adeo in sordida usque descendit. Honestum putant, cui ratio recti officii constat, tamquam pie curatam patris senectutem, adiutam amici paupertatem, fortem expeditionem, prudenthil est
Abbreviated transcription (Latin):
tu anri tecto quoq eiꝰ illunt᷑ si failia aut corporib ellecta ant
spectabilis cultu ẽ. oĩi istoꝵ felicitas ĩ publicũ spectat ille quẽ
nos & ppło & fortime subduximꝰ bt̾us introrsu ẽ. Nam ꝗd ad illos
ꝑtinet ap̾ quos falso diuitiaꝵ nomẽ̾ ĩuasit occupata pauptas sic
natinalib desideriis menaris. ꝗb gratis aut satisfiat. aut ꝑno.
tm̃ misce̾ uicia descidetiis noli. Queris quali mẽsa quali arge̾¬
desiderat. Llum tibi cu fauces urit sitis aurea q̃ris pocula.: nũ
exuriens fastidis oiã p̃t̾ pauone rombuq auibitiosa uon ẽ famei
ꝯtenta ẽ desineͣ quo desinat nõ nimis curat. Infelicis ista luxurie
tormẽta sunt. Querit quẽadmo post saturitate qͦ esuriat.
ꝑtine quo poculo aqua aut qrͣ elleganti manu ministret. Nã
si ꝑtinẽ ad te iudicas q canitꝰ puer & qͣ ꝑ lucidũ tibi pocuilu

Expanded text:
tum auri tecto quoque eius inlinitur, si familia aut corporibus electa aut tum auri tecto quoque eius inlinitur, si familia aut corporibus electa aut spectabilis cultu est. Omnium istorum felicitas in publicum spectat; ille, quem nos et populo et fortunae subduximus, beatus introsum est. Nam quod ad illos pertinet, apud quos falso divitiarum nomen invasit occupata paupertas, snaturalibus desideriis metiaris, quibus aut gratis satis fiat aut parvo; tantum miscere vitia desideriis noli. Quaeris, quali mensa, quali argendesiderat. Num tibi, cum fauces urit sitis, aurea quaeris Pocula ? Num esuriens fastidis omnia praeter Pavonem rhombumque ? Ambitiosa non est fames, contenta desinere est; quo desinat, non nimis curat. Infelicis luxuriae ista tormenta sunt; quaerit, quemadmodum post saturitatem quoque esuriat, pertinere, quo poculo aqua aut quam eleganti manu ministretur. Nam si pertinere ad te iudicas, quam crinitus puer et quam perlucidum tibi poculum
Abbreviated transcription (Latin):
non ẽ Inuertꝰ ẽ qui ꝯcupisce̾t᷑ aliquid post pĩa. tanta ẽ cęci¬
tas rriẽtiu & tanta uicioꝵ suoꝵ unicuiq cũ ꝓcessit obliuio.
Ille mo non ignobilis angłi sine ꝯtrou̾sia diĩs. tanto fine ter¬
rarura ꝑsuii rediturꝰ orbe tustis ẽ Neĩe pecciu̾a duntem
fecit imo ꝙͣ nulli nõ maiorẽ sui cupiditate ĩ cussit. ¶Eue pͥ¬
ris que sit hui rei tausa plus incipit hr̃e posse qui pł ht̃.
Ad sũma quẽ uoles mͥ ex his quoꝵ noia tu Creso lucinio¬
q nĩarit in mediu litet protrahas. afferat cẽsu & ꝯcꝗd
pot̾ ẽẽ Nt hic qui se ad quod exigit natura ꝯposuit. nõ tantũ
exͣ señsꝰ ẽ pauꝑtatis s exͣ metur. S ut scias q difficile sit res
suas ad naturalez mõz cohartare hie ip̃e de quo cirta naͣ diamui
quẽ tu uocas pauꝑe ht̃ aliquid ee suꝑuacuis. at excecat spłms
et in se ꝯutut opes. Si nuati młti ex aliqua domo effert si mnlꝰ¬

Expanded text:
 qui concupisceret aliquid post omnia; tanta est caecitas mentium et tanta initiorum suorum unicuique, cum processit, oblivio. Ille modo ignobilis anguli non sine controversia dominus tacto fine terrarum per suum rediturus orbem tristis est. Neminem pecunia divitem fecit, immo contra nulli non maiorem sui cupidinem incussit. Quaeris, quae sit huius rei causa ? Plus incipit habere posse, qui plus habet. Ad summam, quem voles mihi ex his, quorum nomina cum Crasso Licinoque numerantur, in medium licet prott esse. At hic, qui se ad id, quod exigit natura, composuit, non tantum extra sensum est paupertatis, sed extra metum. Sed ut scias, quam difficile sit res suas ad naturalem modum coartare, hic ipse, quem circa dicimus, quem tu vocas pauperem, habet aliquid et supervacui. At excaecant populum et in se convertunt opes, si numerati multum ex aliqua domo effertur, si mul
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗ ĩ ardiui ĩ cõbu̾t. Nam si descendas pondus suui ĩ priore ptẽ da¬
re. Si ascendas retro abducẽ cu initio lualli ꝯsentire ẽ. Inuo¬
inptates descendit᷑ i aspa & dura subeundu ẽ. hic impellamus
corpora illis refrenem. YHac mę nu̾e existimas dicc̾ cos tin 
pnitiosos eẽ aurib nris qui uoluptatẽ laudant qui dolores
metꝰ ꝑse formidabiles ⁊es incutuit. Ellos qͦ noce᷑ nobis existimo
qui uos sub spe stoyce secte hortant ad uitia. Hec ci iactant
solũ sapiente a doctu ẽe̾ amatore. solus apte ad hane artem¬

Expanded text:
i in arduum, incumbunt. Nam si descendas, pondus suum in priorem partem dai in arduum, incumbunt. Nam si descendas, pondus suum in priorem partem dare, si ascendas, retro abducere cum vitio, Lucili, consentire est. In voluptates descenditur, in aspera et dura subeundum est; hic inpellamus corpora, illic refrenemus. Hoc nunc me existimas dicere, eos tantum perniciosos esse auribus nostris, qui voluptatem laudant, qui doloris metus, per se formidabiles res, incutiunt ? Illos quoque nocere nobis existimo, qui nos sub specie Stoicae sectae hortantur ad vitia. Hoc enim iactant: solum sapientem et doctum e
Abbreviated transcription (Latin):
die sobriꝰ ꝑdis. Sic cenas tanqͣ ephym horede pr̃i approbaturꝰ
nõ istud uiuc̾ s aliene uite int̾esse. Quinta dementia est
heredis sui res procurare & sibi negare omĩa ut tibi ex amico im¬
micu magna faciat hereditas. plus ei gaudebit tua morte qui
plus accepit. istos tristes & supciliosos alieue uite censores sue ho¬
stes publicos pedagogos assis ne feceris. nec dubitau̾is bonã fi¬
dem quã opinionez bonã malle. I He uoces non alit̾ fugiẽde ꝙ pͥ¬
sunt q ille quas ulixes nisi alligat᷑ p̃t̾ire noluit. Idem possũt
ducĩ ut ea demu sint tibi ioꝯda q̃ honesta: qd̾ asseꝗ poterimꝰ
si fecerim duo eẽ gn̾a ror q̃ nos aut inuitent aut fugent. ĩui¬
tent ut diuitie uoluptates forma ambitio aut cota blanda &
aũdentia fugent labor mors dolor ignomina uictꝰ astrictior
Debeniꝰ itaq exccri ne he tueamꝰ ne illa cupiam. Enq̃rium
pugnemꝰ et ab inuitantib ⁊ecedamꝰ adu̾sus ĩpetentia ꝯcitenĩ.

Expanded text:
sic cenas tamquam ephemeridem patri adprobaturus: non est istud vivere, sed alienae vitae interesse. Quanta dementia est heredis sui res procurare et sibi negare omnia, ut tibi ex amico inimicum magna faciat hereditas. Plus enim gaudebit tua morte, quo plus acceperit. Istos tristes et superciliosos alienae vitae censores, suae hostes, publicos paedagogos assis ne feceris nec dubitaveris bonam vitam quam opinionem bonam malle." Hae voces non aliter fugiendae sunt quam illae, quas Ulixes nisi alligatus praetervehi noluit. Idem possunt; erducere, ut ea demum sint tibi iucunda, quae honesta. Quod adsequi poterimus', si scierimus duo esse genera rerum, quae nos aut invitent aut fugent. Invitant ut divitiae, voluptates, forma, ambitio, cetera blanda et adridentia; fugat labor, mors, dolor, ignominia, victus adstrictior. Debemus itaque exerceri, ne haec timeamus, ne illa cupiamus. In contrarium pugnemus et ab invitantibus recedamus, adversus petentia concitemur.
Abbreviated transcription (Latin):
Errimentũ iã dies sensit resiliuit aliquãtulũ ita tñ ut
liberale adhuc spaciu̾ sit. Siꝗs cũ ip̃o ut ita dicã die
sigat offitiosior meliorq si quis illũ expectat a luce pͥmã exuit.
Turpis qui alto sole semisoninis iacet cuiꝰ uigilia medio die ĩcipit.
cisq pu̾tant nec ante deducãt oculos ext̾na graues crapula qͣ ap¬
anellis ulis sera rubens accendat lumĩa nesꝑ. talis hoꝵ ꝯͣria om̃ib
non regio s uita ẽ. Sũt quida in eade urbe antipodes qui ut ait
Marcus cato nec oriente ũq sole uideriit nec cadente. Hlos tu
existimas scire quẽadno uiuendu sit qui nescuit qñ & ubi mor¬
tem timẽt.ĩ quã se uiui ꝯdideuit. Tam ĩ fausti hoies qͣ nociture

Expanded text:
luit aliquantum, ita tamen ut liberate adhuc spatium sit, si quis cum ipso, ut ita dicam, die surgat. Officiosior meliorque, si quis illum exspectat et lucem primam excipit ; turpis, qui alto sole semisomnus iacet, cuius vigilia medio die incipit; erint nec ante diducant oculos hesterna graves crapula quam adanhelis, Illis sera rubens accendit lumina Vesper; talis horum contraria omnibus non regio, sed vita est. Sunt quidam in eadem urbe antipodes, qui, ut M. Cato ait, nec orientem umquam solem viderunt nec occidentem. Hos tu existimas scire quemadmodum vivendum sit, qui nesciunt quando ? Et hi mortem timent, in quam se vivi condiderunt ? Tam infausti quam nocturnae
Abbreviated transcription (Latin):
Ytue ameus seneca cordubensis fotiois stoyci discipłus
& patuiꝰ lucani poete ꝯtinentissime uite fuit : quẽ nõ
ponẽ ĩ cathalogo scor nisi me ille epłe ꝓuocaret que

Expanded text:
us Anneus Seneca Cordubensis, Stocionis stoyci discipulus us Anneus Seneca Cordubensis, Stocionis stoyci discipulus et patruus Lucani poete, continentissime vite fuit, quem non ponerem in cathalogo sanctorum, nisi me ille epistule provocarent que
Abbreviated transcription (Latin):
tia comis cu ul effuderis more ꝑthoꝵ ul germanoꝵ mo̾ iu̾xeris
uł ut saithe solent sꝑxeris ĩ quolib equo deusior iactabit. luba ho¬
rebit ĩ leonu cͥ̾uice formosior. En te ad uelocitate parauis par
lepusculo non eris. Uis tu relictis ĩ quib uici te necesse ẽ. dun
in aliena niteris ad bonũ reu̾ti tiui. quid ẽ hoc. auis scilicet emẽdatꝰ
ac purus emulator dei suꝑ humana se extollens. nichil exͣse sui
pones. ratronale aial quidergo inte bonũ ẽ pstã rõ. Hanc tu ad¬
suu finez hane euoea ĩ quantu pot plurimũ crescore. tũc bt̃m te
eẽ iudica. cu tibi ex te gaudiũ om̃ẽ nascee. cũ uisis his q̃ hoĩes
cripuit optant custoduit. ichil ĩuen̾is nõ dico quod malis s qd̾
uelis. Breuẽ tibi formula dabo qua te metiais̃. qua ꝓftm̃ eẽ iã
sentias. tuc̃ hebis tuũ bonũ cum intelliges ĩfelicissimos ce̾ felices

Expanded text:
tia comis ? Cum illum vel effuderis more Parthorum vel Germanorum modo vinxeris tia comis ? Cum illum vel effuderis more Parthorum vel Germanorum modo vinxeris vel, ut Scythae solent, sparseris, in quolibet equo densior iactabitur iuba, horrebit in leonum cervice formonsior. Cum te ad velocitatem paraveris, par lepusculo non eris. vis tu relictis, in quibus vinci te necesse est, dum in aliena niteris, ad bonum reverti tuum ? Quod est hoc ? Animus scilicet emendatus ac purus, aemulator dei, super humana se extollens, nihil extra se sui ponens. Rationale animal es. Quod ergo in te bonum est ? Perfectaescere ? Tunc beatum esse te iudica, cum tibi ex ea gaudium omne nascetur, cum visis, quae homines eripiunt, optant, custodiunt, nihil inveneris, non dico quod malis, sed quod velis. Brevem tibi formulam dabo, qua te metiaris, qua perfectum esse iam sentias: tunc habebis tuum, cum intelleges infelicissimos esse felices.
Abbreviated transcription (Latin):
& non ꝑtirbatu pot. Solicitu ẽ quod pot eẽ sccuꝵ Mulli uitiũ
ẽ nisi uͥtus cui po̾t eẽ. Mntis aĩalib talis ex natura sua motus
ẽ. S ne te diu teneã erit aliqu̾ bonũ ĩ muto aĩali erit aliquando¬
u̾tꝰ erit aliquid ꝑfectu. s nec bonĩ absolute nec u̾tus nec ꝑfectu.
hec cĩ rationalib solis ꝯtingunt quib datur ẽ saire. quare quaten
q̃madmor. ¶Ita bonũ i nullo ẽ in quo ratio non ẽ  Eno mic̃ zͣy¬
ptincat ista disputatio queris & quid aĩo tuo profutã sitdico. ot
ex̾cet illu & acuit & utiq aliquid actuꝵ occupatione honesta
tenet. Prodest aut etia quo morat᷑ ad praua properante s illud
dico nullo mo̾ prodesse tibi magis possu q tibi si bonũ tuũ ondo si
te ꝰ mutis aĩalib sꝑabo si cũ deo pono. Euid inq uires corporis ex̃
ces. pecudib istas maiores forisq nã ꝯcessit ꝓquid &x colis forma. cũ

Expanded text:
batum potest; sollicitum est, quod potest esse securum. Nulli vitium est, nisi cui virtus potest esse; mutis animalibus talis ex natura sua motus est. Sed ne te diu teneam, erit aliquod bonum in muto animali, erit aliqua virtus, erit aliquid perfectum, sed nec bonum absolute nec virtus nec perfectum. Haec enim rationalibus solis contingunt, quibus datum est scire quare, quatenus, quemadmodum. Ita bonum in nullo est, nisi in quo ratio. Quo nunc pertineat ista disputatio quaeris, et quid animo tuo profutura sit ? Dico: et exercet illum et acuit et utique aliquid acturum occupatione honesta tenet. Prodest autem etiam quo moratur ad prava properantes. Sed et illud dico: nullo modo prodesse possum magis, quam si tibi bonum tuum ostendo, si te a mutis animalibus separo, si cum deo poces ? Pecudibus istas maiores ferisque natura concessit. Quid excolis formam ? Cu
Abbreviated transcription (Latin):
mani festum sensuq ap̃hensu ex quo oriatur & ciescat sic bt̃a uita
fundaniẽtur & untiu amanifestis duct & eo qd̾ sub sensũ cadat.
Nlempe uos a manifestis btar uita initiũ si cape dicitis. Dicimus
initiũ bom cu siunnũ bonũ uoluptate ĩfautie donas ut ĩde incipias
nascens quo ꝯsinnatꝰ homo puenit. Sacumẽ taditis loceponis.
Fi qs dicet᷑ illũ ĩ mat̾nio uto latentẽ sexs quaꝵ ĩc̾ti tt̾nerum ess ꝓͥ

Expanded text:
d debet habere manifestum sensuque conprehensum, ex quo oriatur et crescat, sic beata vita d debet habere manifestum sensuque conprehensum, ex quo oriatur et crescat, sic beata vita fundamentum et initium a manifestis ducit et eo, quod sub sensum cadat. Nempe vos a manifestis beatam vitam initium sui capere dicitis." Dicimus initium boni. Tu summum bonum, voluptatem, infantiae donas, ut inde incipiat nascens, quo consummatus homo pervenit. Cacumen radicis loco ponis. Si quis diceret illum in materno utero latentem, sexus
Abbreviated transcription (Latin):
dit seusur. ¶Pret̾ea nõ essent digni rephensione quib nimurm
.I. oluptas placet ꝗb q sumꝰ e doloris trmor.cque ĩ ꝓbamꝰ gulle acli¬
bidi adictos e ꝯtempnimꝰ illos qui nichil qui urrilit̾ ausuri sũt
doloris metu. Quid aut pectãt si sensib .i. uidicib bomi ac mali pa¬
rent his ei tradidistis appetitiois & fuge arbituũ s uidel rõ istius
⁊ei p̃poita illis ẽ que admõ deliat de uita que admo deuitate. de hone¬
sts sic & debono maloq ꝯstitui. Nã ap istos uilissimo ꝑti dat de
meliore sutia ut de bono pronũtiet sensa obtussa res ae hebes ae ĩ
hoĩe ꝙ in alii aĩalib tardior Fͥd si ꝗs uellet nõ octuł s tactu mi¬
mita discẽne̾ subtilior adhec aties milla q octulloꝵ & intentiõ
debẽt᷑ bonũ malũq discerne̾. Uides in quanta ienoratia u̾itas u̾set
ee ꝙͣ humi sublima ac diuina pdoic̾it ap̾ quẽ de sũmo bone maloq

Expanded text:
dit sensum. Praeterea non essent digni reprehensione, quibus nimium voluptas placet quibusque summus est doloris timor. Atqui inprobamus gulae ac libidini addictos et contemnimus illos, qui nihil viriliter ausuri sunt doloris metu. Quid autem peccant, si sensibus, id est iudicibus boni ac mali, parent ? His enim tradidistis adpetitionis et fugae arbitrium. Sed videlicet ratio isti rei praeposita est; illa quemadmodum de beata vita, quemadmodum de virtute, de honesto, sic et de bono maloque constituit. Nam apud istos vilissimae parti datur de meliore sententia, ut de bono pronuntiet sensus, obtunsa res et hebes et in homine quam in aliis animalibus tardior. Quid si quis vellet non oculis, sed tactu minuta discernere ? Subtilior ad hoc acies nulla quam oculorum et intentior daret bonum malumque dinoscere. Vides in quanta ignorantia veritatis versetur et quam humi sublimia ac divina proiecerit, apud quem de summo, bono malo,
Abbreviated transcription (Latin):
si hoc & bonũ a intelligibile ẽ. ¶ Dixisti inquit aliqd̾ lonũ cẽ
arboris aliqd̾ herbe. põt gͦ aliquod eẽ &e ĩfantiũ uͥum bonũ nec
ĩ arborib nec in mutis aĩalib e. hoc qd̾ in illis bonuĩ ẽ p̃dicatiõe
bonũ dicit. Quod ẽ inquis hoc quod scd̾m na̃ suiq ẽ: Ho¬

Expanded text:
Si hoc est bonum, et intellegibile est. " Dixisti," inquit, " aliquod bonum esse Si hoc est bonum, et intellegibile est. " Dixisti," inquit, " aliquod bonum esse arboris, aliquod herbae; potest ergo aliquod esse et infantis." Verum bonum nec in arboribus nec in mutis animalibus; hoc, quod in illis bonum est, precario bonum dicitur. " Quod est ? " inquis. Hoc, quod secun
Abbreviated transcription (Latin):
hoꝵ bonii ⁊õ illud secu affert ꝗd ergo int̾ ista q̃ ⁊etuli distat.
nõ in quolibi corpore nõ ĩ qualib etate ĩuenitꝰ. & tm ab est ab ĩfan¬
tia quatu a pͥmo ultimu ꝙͣrtu ab initio ꝑfectu. Ex cco nõ ĩ ten̾o
m̃o coalescente corpusculo ẽ. Cuidni non sit non magis qͣ in
semine hoc si dicas aliꝗd̾ arboris ac sati bonũ nouimꝰ. hoc nõ ẽ
pͥma fronde que emissa tu maxie t̾raz rumpit. Est aliqd̾ bonũ
tritia. hoc nũdu ẽ ĩ ħba latente Rec cũ foliculo se exerit spica
molis s cu frumentu estas e debita maturitas coxit Que̾ad¬
ĩ hoĩe nisi cu ĩ illo rõ ꝑfecta ẽ ¶ Quod̾ aũt hoc sit bonu dica qͣ pͥ¬
liber aius ac rectus alia subities sibi se nulli. hod̾bonĩ adeo non
recipit infancia ut pueritia non sꝑet adolescentia ĩ probe spet.
Bene acitur cu senectute. si ad illud longo studio ĩtentoq ꝑucĩt.

Expanded text:
io illud secum adfert. Quid ergo inter ista, quae rettuli, distat ntum abest ab infantia, quantum a primo ultimum, quantum ab initio perfectum. Ergo nec in tenero, modo coalescente corpusculo est. Quidni non sit ? Non magis quam in semine. Hoc si dicas, aliquod arboris ac sati bonum novimus; hoc non est in prima fronde, quae emissa eum maxime solum rumpit. Est aliquod bonum tritici; hoc nondum est in herba lactente nec cum folliculo se exerit spica mollis, sed cum frumentum aestas et debita maturitas coxit. Quemadin homine, nisi cum illi ratio perfecta est. Quod autem hoc bonum ? Dicam: liber animus, erectus, alia subiciens sibi, se nulli. Hoc bonum adeo non recipit infantia, ut pueritia non speret, adulescentia inprobe speret; bene agitur cum senectute, si ad illud longo studio intentoque pervenit.
Abbreviated transcription (Latin):
nestu uenire maguo pulue̾ on̾dant. omes iã nullos hñt qui
custalia & murina & cellata magnor artificu manu portẽt.
Turpe ẽ uideri eas te hre sarcinas totas q̃ tuto ꝯcuti possit. oñ
pedagogia oblicta facie uchũt ne sol ne fagus ten̾a cute
ledat. Turpe ẽ neĩe esse ĩ cõitatu pueroꝵ cuiꝰ saria facies me¬

Expanded text:
nem venire magno pulvere ostendant. Omnes iam mulos habent, qui crustallina et murrina et caelata magnorum artificum manu portent; turpe est videri eas te habere sarcinas totas, quae e tuto concuti possint. Omnium paedagogia oblita facie vehuntur, ne sol, ne frigus teneram cutem laedat; turpe est neminem esse in comitatu tuo pu
Abbreviated transcription (Latin):
uino suggere. Nullã ht̃ spem salutis eger quẽ ad ĩtemꝑantiã
medicus hortat . Uale
piget cognosce̾ curas. non ⁊efugis aute nec ulla te subtilitaẜ
Aibigit. Non ẽ negligentie tue tã multa seccaĩ sicut illud probo ꝙ
oĩa ad aliquẽ ꝓfectũ redigis & tunc tm̃ offenderis ubi sua subtili¬
tate nichil agetur. quod nec nuc quidez ficri laborabo. ¶ Queritꝰ
utrũ sensu ꝯp̾hendatur an intellectu bomĩ. huic adiũctumẽ ĩ mutis

Expanded text:
ia suggerere. Nullam habet spem salutis aeger, quem ad intemperantiam medicus hortatur. VALEpiget cognoscere curas. Non refugis autem nec ulla te subtilitas abigit. Non est elegantiae tuae tam magna sectari secure. Illud probo, quod omnia ad aliquem profectum redigis et tunc tantum offenderis, ubi summa subtilitate nihil agitur. Quod ne nunc quidem fieri laborabo. Quaeritur, utrum sensu conprendatu
Abbreviated transcription (Latin):
Nolũt solita spectare ꝗb pectãdi pͥmũ ĩfaĩa ẽ. Hacͥ petũt cẽs isti ꝑ
qui ut ita dicã zetro iuuiit. Ideo lucilli tenenda nobis uia est
nocte puemi nichil hẽo parati nisi me. Itaq in lectu laxini¬
dine pono. hanc coti hanc pistoris morã boni ꝯsulo. Mecu eĩ de hoc ip̃p
loquor qͣm inchil sit graue qd̾ leuit̾ excipias qd̾ indignandii si nchͥ
ip̃e indignando astiuas ¶Non ht̃ pane meus pistor s ht uilics ⁊
duz. qrͣ illa impat. expectabo crgo nec ante edar qr ut bonũ panem
hre cepo aut malũ fastidire desiero. Yecessariũ est paruo assuesceͬ. s pͥ¬
Multe difficultates lotoꝵ multe tpoꝵ &̃ locupletib & instructis adieb¬

Expanded text:
solita peccare, quibus peccandi praemium infamia est. Hanc petunt omnes isti, qui, ut ita dicam, retro vivunt. Ideo, Lucili, tenenda nobis via est, nocte perveni; nihil habeo parati nisi me. Itaque in lectulo lassitudinem pono, hanc coci ac pistoris moram boni consulo. Mecum enim de hoc ipso loquor, quam nihil sit grave, quod leviter excipias, indignandum nihil nisi ipse indignando adstruas. Non habet panem meus pistor; sed habet vilicus, dum quam illa imperat; exspectabo ergo nec ante edam quam aut bonum panem habere coepero aut fastidire desiero. Necessarium est parvo adsuescere: multae difficultates locorum, multae temporum etiam
Abbreviated transcription (Latin):
sentio & mos iudico ĩ hoc descendere qr iam pͥmo uinculo tenẽt
e mutare illis formula nõ licet Multu dize solem p̾sũptioĩ
oill hoĩi a ap̃ nos u̾itatis argumẽtu e aliquid oib uiden tãq
dos cẽ. Int̾ alia hec colligimꝰ ꝙ oĩb insita de his opinio ẽ nec
ulla gens usq̃ ẽ adeo ex̾ leges moresq proiecta ut nõ aliquos
deos credat. Cu de aiaꝵ et̾intate diẜimꝰ non leue argumẽtũ
ap̃ nos ht ꝯsensus hoũ aut timẽtiu ĩferos aut colentiũ ethera.
Utor hac publica ꝑsuasione. Neĩe ĩuenies qui non putet et

Expanded text:
sentio et nostros iudico in hoc descendere, quia iam primo vinculo tenentur et mutare illumentum est aliquid omnibus videri. Tamquam deos esse inter alia hoc colligimus, quod omnibus insita de dis opinio est nec ulla gens usquam est adeo extra leges moresque proiecta, ut non aliquos deos credat. Cum de animarum aeternitate disserimus, non leve momentum apud nos habet consensus hominum aut timentium inferos aut colentium. Utor hac publica persuasione: neminem invenies, qui non putet et
Abbreviated transcription (Latin):
dicit. circa luce discuratꝰ pueri uocant᷑ celarii. coci tumultuant᷑.
qͥro quid sit dicit mulsu metalica poposcisse a balneo exisse ercede
chil ꝯsumebat nisi nocte.Itaq credo dicentib illũ quibdam auaru
e sordidu. Uos uquit illũ elicinobiũ dicetis. ¶ lõ debes admirari
si tantas ĩ ueis uitioꝵ proprietates. uaria sũt. ĩmuabiles hiĩt facies.
ꝯphendi coꝵ geu̾a non possiit. Simplex recti cura ẽ multiplex pͣiu
& qrͣtu uis nouas declinationes capit. Ide morib eueit naturã
seg̃ntiũ faciles sunt soluti st̃ exiguã hñt differentiã. His distorti

Expanded text:
dicitur. Circa lucem discurritur, pueri vocantur, cellarii, coqui tumultuantur. dicitur. Circa lucem discurritur, pueri vocantur, cellarii, coqui tumultuantur. Quaero, quid sit; dicitur mulsum et habeam poposcisse, a balneo exisse. Excedebhil consumebat nisi noctem. Itaque credendo dicentibus illum quibusdam avarum et sordidum vos," inquit, " illum et lychnobium dicetis." Non debes admirari, si tantas invenis vitiorum proprietates; varia sunt, innumerabiles habent facies, comprendi eorum genera non possunt. Simplex recti cura est, multiplex pravi, et quantumvis novas declinationes capit. Idem moribus evenit; naturam sequentium faciles sunt, soluti sunt, exiguas differentias habent; his distorti
Abbreviated transcription (Latin):
scenti aut ꝯtempnenti ꝓ ut magno aut ꝑuo empta st̾ fastidio
ẽ lumẽ gratuitu. Preterea luxuriosi uitã suã eẽ eẽ in ẜmomibus
dũ uiuũt uolut. Nam si tacet᷑ pdere se putat oꝑa itaq male hñt
quotiẽs faciuĩt quod excidat fama. Multi bona comedũt multi
aĩcas hũt ut int̾ istos nomẽ ĩueĩas opꝰ et non tm̃ luxuriosã re.
s & notabile facẽ̾. in tam occupata ciuitate fabulas uulgaĩs ne¬
quitia non ĩueit. Pedonez albinonanu narrante audieramꝰ
erat aut fabulator ellegantissimꝰ hitasse se sup̃ domu Spurii papinii
ꝗ erat ex hac turba lucifugarĩ. audio inquit cirꝰ audio ĩꝗt c̾ca horã
ttiã noctis flageloꝵ sonũ qͥro quit faciat. dicit ⁊ ones accipe.audio
c̾ca horã sextã noctis clamore ꝯcitatu. qͥto quid sit . dicit᷑ uocẽ exͥcẽ.
quero circa hora octauã noctis ꝗd sibi ille sonꝰ rotaꝵ uellet. gestai̾

Expanded text:
scenti aut contemnenti, prout magno aut parvo empta sunt, fastidio est lumen gratuitum. Praeterea luxuriosi vitam suam esse in sermonibus, dum vivunt, volunt; nam si tacetur, perdere se putant operam. Itaque male habent, quotiens faciunt quod excidat fama. Multi bona comedunt, multi amicas habent. Ut inter istos nomen invenias, opus est non tantum luxuriosam rem, sed notabilem facere; in tam occupata civitate fabulas vulgaris nequitia non invenit. PcdonemPedonem Albinovanum narrantem audieramus, erat autem fabulator elegantissimus, habitasse se supra domum S. Papini. Is erat ex hac turba lucifugarum. " Audio," inquit, " circa horam tertiam noctis flagellorum sonum. Quaero, quid faciat; dicitur rationes accipere. Audio circa horam sextam noctis clamorem concitatum; quaero, quid sit; dicitur vocem exercere. Quaero circa horam octavam noctis, quid sibi ille sonus rotarum velit; gestari
Abbreviated transcription (Latin):
sit subtilitas apib ad fingenda domicilia quanta diuidui labois ob
cundiq ꝯcordia. Non uides ꝙ nulli mortaliũ imitabilis illa arane¬
aruz textura ex denso rara qr imiora aĩalia i quoꝵ ꝑuitiẽ illa tẽ
nullũ ẽ altero doctiꝰ. Uidebis araneoꝵ pares tellas par ĩ fanis angu¬
loꝵ oui foranẽ.  Incertu ẽ & ĩ equabile ꝗcꝗd ars tradidit. ⁊¬

Expanded text:
btilitas apibus ad fingenda domicilia, quanta dividua laboris obeundi undique concordia ? Non vides, quam nulli mortalium mutabilis illa aranei texturtaque nullum est animal altero doctius. videbis araneorum pares telas, par in favis angulorum omnium foramen. Incertum est et inaequabile, quidquid ars tradit;
Abbreviated transcription (Latin):
bicũda dies iã tristis yrũdo argutis reditã cibos ĩmitto̾ nidis.
incipit ae molli ptitos ore ministrat. Iariꝰ cquꝰ romanꝰ uinitii co¬
mes cenaz bonaꝵ asẜtor quas ĩprobitate lingue m̾ebat exela¬
mauit. Incipit buta dormire demũ cu subind̾e recitasset ia
sua pastores stabulis armẽta locarut ia dare sopitis nox pig̃
silentia t̾zis incipit. Idem uariꝰ inquit. quid dicis iã uox ẽ.
ibo a buta salutabo / nichil erat notiꝰ hac ciꝰ uita ĩ ꝯtrariũ
circũacta quã ut dixi multi code tp̃r egerũt. ¶ Causa aut s ys¬
ẽ ita uiuendi quibda nõ qr aliquid existanet noctẽ ip̃a hr̃e iondi¬

Expanded text:
bicunda dies, iam tristis hirundo Argutis reditura cibos inmittere nidis bicunda dies, iam tristis hirundo Argutis reditura cibos inmittere nidis Incipit et molli partitos ore ministrat, Varus eques Romanus, M. Vinicii comes, cenarum bonarum adsectator, quas improbitate linguae merebatur, exclamavit: " incipit Buta dormire." Deinde cum subinde recitasset: Iam sua pastores stabulis armenta locarunt, Iam dare sopitis nox pigra silentia terris Incipit, idem Varus inquit: " Quid dicis ? Iam nox est ? Ibo et Butam salutabo." Nihil erat notius hac eius vita in contrarium circumacta; quam, ut dixi, multi eodem tempore egerunt. Causa autem est ita vivendi quibusdam, non quia aliquid existiment noctem ipsa
Abbreviated transcription (Latin):
licet somni tp̃s ẽ. quies ẽ. Ilũc ex̾ceam̃ nũc gestem̃ nũc prã¬
deamꝰ. lam lux ꝓpiꝰ accedit tp̃s ẽ cene nõ op id face̾ qd̾ ppłus.
res sordita ẽ trita ut nulgari uia uiuẽ. Dies publicus ⁊ eliq̃t
ꝓpͥus nobis ac peculiare mane fiat. Esti u̾o mͥ definictoꝵ loco
sunt. Quantulũ eĩ ĩ fimẽ absũt a ꝗde acerbo ꝗ ad faces
int̾ quos & aciliũ buta st̾toriũ cui post pr̃imoniũ ĩgẽs ꝯsũ¬
mõtanꝰ illiꝰ carmẽ tollerabilis poeta aĩcitia tiberii notus ⁊ fre¬
quent̾ ortꝰ e occasus libentissime ĩẜebat. Itaq cu ĩ digna¬
retur quidã illũ toto die recitasse & negaret accedendum
ad recitationes cius. natapinariꝰ ait. Niiq possu liberalius
paratꝰ su illũ audire ab ortu ad occasu. cu hos u̾sus recitas¬
set. lncipit ardentes pheb produce̾ flamas. Sparge̾ se ru¬

Expanded text:
erceamur, nunc gestemur, nunc pranerceamur, nunc gestemur, nunc prandeamus. Iam lux propius accedit; tempus est cenae. Non oportet id facere, quod populus. Res sordida est trita ac vulgari via vivere. Dies publicus relinquatur: proprium nobis ac peculiare mane fiat." Isti vero mihi defunctorum loco sunt. Quantulum enim a funere absunt et quidem acerbo, qui ad faces inter quos et Acilium Butam, praetorium, cui post patrimonium ingens consumMontanus Iulius carmen, tolerabilis poeta et amicitia Tiberi notus et frigore. Ortus et occasus libentissime inserebat. Itaque cum indignaretur quidam illum toto die recitasse et negaret accedendum ad recitationes eius, Natta Pinarius ait: " Numquam possum liberalius agere: paratus sum illum audire ab ortu ad occasum." Cum hos versus recitasset: Incipit ardentes Phoebus producere flammas, Spargere se ru
Abbreviated transcription (Latin):
discedere a recto s qͣ longissie abire. Deinde &̃ cqͣrio stare nõ
uident᷑ tibi ꝯͣ natã uiuere ꝗ ieium bibũt: qui rinũ recipiñt
int̾ mdos bibat uno potet̃ & sudore que mouerũt potioĩ¬
bus crebris ac freq̃ntib sonide distrĩgant. Post prandiu
aut cenã bibere uulgare ẽ. hoc patresfamilie rustici facuit
& u̾e uoluptatis ignari merũ illud delectat qd̾ nõ ĩ natat
cibo quod libẽ penetrat ad neruos. illa ebrietas uiuat q̃
splendeat tempore alieno: quid fieri cuideliꝰ uł misiꝰ põt
nũ q̃ uir erit ut diu uirũ pati posset. Et cu illũ ꝯtamelia
sexus erripuisso debuerat. nõ etas quide erripiet Nõ uinũt
ꝯtra nã qu̾i hyeme ꝯcupiscũt rosa / fometoq aq̃ꝵ calentiũ
ac fastigiis nutãt: inde ortis radicib quo ĩprobe cacumina
tu aut tempestate feriantꝰ. Cũ ĩstituerĩt oĩa ꝯͣ nature con¬
tra nature consuetudine uelle nouissime ĩ totũ ab illa desiscũt.

Expanded text:
 Non videntur tibi contra naturam vivere qui ieiuni bibunt, qui vinum recipiunt inter nudos bibant, immo potent et sudorem, quem moverunt potionibus crebris ac ferventibus, subinde destringant. Post prandium aut cenam bibere vulgare est; hoc patres familiae rustici faciunt et verae voluptatis ignari. Merum illud delectat, quod non innatat cibo, quod libere penetrat ad nervos; illa ebrietas iuvat, quae splendeat tempore alieno? Quid fieri crudelius vel miserius potest ? Numquam vir erit, ut diu virum pati possit ? Et cum illum contumeliae sexus eripuisse debuerat, non ne aetas quidem eripiet ? Non vivunt contra naturam qui hieme concupiscunt rosam fomentoque aquarum calentium ac fastigiis nutant, inde ortis radicibus quo inprobe cacumina tu ac tempestate feriantur ? Cum instituerunt omnia contra naturae consuetudinem velle, novissime in totum ab illa de
Abbreviated transcription (Latin):
et quidẽ ĩ milta picula distortis totũ pu̾se iugilie tp̃s educãt. nõ quiuã¬
tur s bista sibi facuit. mortus certe ĩt̾du parentant. I at mehcu¬
les nullus agrnti dies longus e Extendamꝰ uitã huiꝰ offitiũ & ar¬
gumentũ actus ẽ. Cirꝯsc̾bat᷑ nox et aliꝗd ex illa ĩ die trusferatꝰ. aues
q̃ ꝯuiuiis ꝯparant ut in mote facile piuguescant ĩ obscuro ꝯtmnentur.
lta sie ulla ex̾citatiõe iacentib tumor pigrũ corpꝰ ĩ uadit. & supba mẽ¬
bra mers sagina supcresat. at istoꝵ corpora ꝗ se tenebris dicauerũt
feda uisunt. quippe nõ speciosior illis q morbo palentib colos ẽ. langui¬
di & euamdi albeut & in uinis caro morticina e. ¶ Hoc tantũ
minimũ ĩ illis malor dix̾im. quanto plus tenebraꝵ ĩ aĩo ẽ ille ĩ se
stapet ille caligat imudet cecis. Cuis nq occulos tenebraꝵ cã huit¬

Expanded text:
et quidem in multa fericula discoctis totum perversae vigiliae tempus educant, non convivantur, sed iusta sibi faciunt. Mortuis certe interdiu parentatur. At mehercules nullus agenti dies longus est. Extendamus vitam; huius et officium et argumentum actus est. Circumscribatur nox, et aliquid ex illa in diem triis conparantur, ut inmotae facile pinguescant, in obscuro continentur; ita sine ulla exercitatione iacentibus tumor pigrum corpus invadit, et superba umbra iners sagina subcrescit. At istorum corpora, qui se tenebris dicaverunt, foeda visuntur. Quippe suspectior illis quam morbo patientibus color est, languidi et evanidi albent, et in vivis caro morticina est. Hoc tamen minimum in illis malorum dixerim. Quanto plus tenebrarum in animo est! Ille in se stupet, ille caligat, invidet caecis. Quis umquam oculos tenebrarum cau
Abbreviated transcription (Latin):
sulco aliã cu ꝯualuit e molli ꝗde culmo s qd̾ ferat onꝰ suũ ꝯsti¬
tit. alia cu flauescit & ad arcã spectat & spica ciꝰ induruit.In
pueri adolescentis senis. Ego tũ idez su qui infans fui & puer
adolesces. Sic qrͣnis alia atq alia ꝯstitutõ sit ꝯciliatio ꝯstitutõĩs¬

Expanded text:
sulco, aliam, cum convaluit et molli quidem culmo, sed quo ferat onus suum, constisulco, aliam, cum convaluit et molli quidem culmo, sed quo ferat onus suum, constitit, aliam cum flavescit et ad aream spectat et spica eius induruit; inpueri, adulescentis, senis; ego tamen idem sum, qui et infans fui et puer et adulescens. Sic, quamvis alia atque aha cuique constitutio
Abbreviated transcription (Latin):
nan ee nobis intelligit cẽ aliꝗd qd impetꝰ suos moueat ꝗd sit illud igͦ¬
rat & conatũ sibi eẽ scit. quid aut sit aut unde sit nescit. Sic in¬
fantib qͦ aĩalibq principalis partis sue sensꝰ ĩ est. uon satis dilu¬
cidus nõ exp̃ss. ¶dicitis inquit oẽ aĩal pͥmu ꝯstitutioĩ sue ꝯciliai.
hois aut ꝯstititione ⁊ ationale eẽ &e ideo ꝯciliari hoĩe sibi nõ tanꝙ
aĩali s tanq̃ ⁊ationali. Ea ci ꝑte sibi carus ẽ homo qua hõ ẽ. qu̾o
ergo infans ꝯciliari ꝯstitutioni ⁊ationali põt cu rational mũdui sit
Uicuiq etati sua ꝯstitutio ẽ alia infanti alia puero alia seni cẽs
es ꝯstitutioi ꝯciliant᷑ in qua st̃. infans sine dentib ẽ huic ꝯstitutioĩ
sue ꝯciliat᷑. Regnati st̾ dentes huic ꝯstitutioi ꝯciliat᷑. Nã & illa hba
q̃ ĩ segete fugẽq uentã ẽ aliã ꝯstitutionẽ ht̃ ten̾a a uix eminẽs

Expanded text:
intellegit esse aliquid, quod impetus suos moveat; quid sit illud ignorat. Et conatum sibi esse scit; quis sit aut unde sit, nescit. Sic infantibus quoque animalibusque principalis partis suae sensus est non satis dilucidus nec expressus. " Dicitis," inquit, " omne animal primum constitutioni suae conciliari, hominis autem constitutionem rationalem esse et ideo conciliari hominem sibi non tamquam animali, sed tamquam rationali. Ea enim parte sibi carus est homo, qua homo est. Quomodo ergo infans conciliari constitutioni rationali potest, cum rationalis nondum sit ? " Unicuique aetati sua constitutio est, alia infanti, alia puero, alia seni; omnes ei constitutioni conciliantur in qua sunt. Infans sine dentibus est: huic constitutioni suae conciliatur. Enati sunt dentes; huic constitutioni conciliatur. Nam et illa herba, quae in segetem frugemque ventura est, aliam constitutionem habet tenera et vix eminens
Abbreviated transcription (Latin):
e sapia bonũ ae hr̃e sapia idese saꝑe. Y Eto uolo ĩhoc sapiens eẽ
ut sapĩam. Cuid gͦ non ẽ ed bonu sine quo uec illud bonũ est:
Uos certe dicitis sapĩa si sine usu det accipienda non eẽ. Quid
ẽ usus sapĩe. sapẽ. hoc ẽ ĩ illa potissimũ. quo det̾c̃to suꝑuacua sit.
Si tormenta mala st̃ torq̃ri malũ ẽ. adeo quide̾ ut illa nõ sit
nõ ẽ Int̾ogo te an sapia expetenda sit fateris. ĩ t̾ogo an us sapie

Expanded text:
ere sapientiam, id est sapere. Ego in hoc volo sapiens esse, ut sapiam. Quid ergo ? Non est id bonum, sine quo nec illud bonum est ? Vos certe dicitis sapientiam, si sine usu detur, accipiendam non esse. Quid est usus sapientiae ? Sapere; hoc est in illa pretiosissimum, quo detracto supervacua fit. Si tormenta mala sunt, torqueri malum est, adeo quidem, ut illa non sint non est ? Interrogo te, an sapientia expetenda sit; fateris. Interrogo, an usus sapie
Abbreviated transcription (Latin):
rem & ne notũ sibi ꝗde ancipitre. Quare pulli felles tinieat canẽ
nõ timeant. aꝑpet illis nõ deesse nocitĩ scĩa nõ expinẽto collecta.
nam auteqͣ possẽt cxpiri cauet. Deinde ne hoc cau̾ existanes fi
nec metũt alia ꝙͣ debe̾t nec̃ uiq obliuiscunt᷑. Huiꝰ tu telle e dili¬
gentie Equalis ẽ illis apuitiosis fuga. Pret̾ea non fuĩt timidiõa
iuuendo ex quo quide aꝑpet nõ usu illa ĩ hoc ꝓueire s naturali
amore salutis sue nec tardu ẽ nec uariu qd̾ usus docet. Qͥdꝗd¬
aĩal ꝑuitiosa ĩ tellige̾ conat᷑. sentit se carne ꝯstare. Ita ꝯsentit ꝗd
sit quo secari caro quo uri quo obterri possit Que sĩt aĩalia ar¬
mata ad nocendu hoꝵ spẽ trahit iuimicã & hostilẽ iit̾ se ista
ꝯiũcta st̾. Sinił eĩ ꝯciliat᷑ saluti sue quisq & q̃ uiuãt illa pe

Expanded text:
rem et ne notum quidem sibi accipitrem ? Quare pulli faelem timeant, canem rem et ne notum quidem sibi accipitrem ? Quare pulli faelem timeant, canem non timeant ? Apparet illis inesse nocituri scientiam non experimento collectam; nacuntur huius tutelae et diligentiae; aequalis est illis a pernicioso fuga. Praeterea non fiunt timidiora vivendo. Ex quo quidem apparet non usu illa in hoc pervenire, sed naturali amore salutis suae. Et tardum est et varium, quod usus docet; qanimal perniciosa intellegere conatur ? Sentit se carne constare; itaque sentit, quid sit, quo secari caro, quo uri, quo opteri possit, quae sint animalia armata ad nocendum; horum speciem trahit inimicam et hostilem. Inter se ista coniuncta sunt; simul enim conciliatur saluti suae qu
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃ aĩal. deb ei aliꝗd eẽ ad qd̾ alia referant᷑. Uoluptate peto.
cui. inͥ. Sego mei curã ago dolorẽ refugio pro quo: ꝓ me
ergo mei curã ago. Si oĩa ꝑꝑ curã mei facio ante ẽ mei cura.
Hoc aĩalib ĩ est cõctis nõ ĩẜit᷑ s ĩ nascit᷑. producit fetꝰ suos naͣ
nõ abicit. & qr tutella c̾tissima ex prorimo ẽ sibi quisq cõmiss
ẽ. itaq ut ĩ priorib epłis dixi ten̾a q aĩalia ex mat̾no utero
uel quoquo m̃o effusa qd̾ sit ĩfestu ip̃is protinꝰ norũt ae mortifera
deuitant umbrã qͦ transuolantiũ reformidant obnoxia auibus
inꝗt editu aĩal intellectũ hr̃e aut salutis aut mortifere ⁊ et ipte
Primu querit᷑ an intelligat nõ quẽ adnio ĩ telligat. ce̾ aũt illis
ĩ tellectũ ex co appet qd̾ nichil ampliꝰ qͣ ĩtellex̾unt facuit. Eͥd ẽ
quare pauonez quare anserez galina uon fugiat at tanto miuo¬

Expanded text:
 animal, debet enim aliquid esse, ad quod alia referantur, voluptatem peto, cui ? Mihi. Ergo mei curam ago. Dolorem refugio, pro quo ? Pro me. Ergo mei curam ago. Si omnia propter curam mei facio, ante omnia est mei cura. Haec animalibus inest cunctis nec inseritur, sed innascitur. Producit fetus suos natura, non abicit. Et quia tutela certissima ex proximo est, sibi quisque commissus est. Itaque, ut in prioribus epistulis dixi, tenera quoque animalia et materno utero vel ovo modo effusa, quid sit infestum, ipsa protinus norunt et mortifera devitant. Umbram quoque transvolantium reformidant obnoxia avibus inquit," editum animal intellectum habere aut salutaris aut mortiferae rei poteautem illis intellectum ex eo apparet, quod nihil amplius, si intellexerint, facient. Quid est, quare pavonem, quare anserem gallina non fugiat, at tanto mino
Abbreviated transcription (Latin):
ut uos dicitis principale aĩ quoda nio̾ se hiis erga corpus. Floc
ligit oiã aĩalia dialetica nasa op ut ista funtionẽ magne ꝑti
houi togatoꝵ obscurã intelligant. Ueru etat quod oppoi̾s si ego
ab aĩalib ꝯftitutionis finitionẽ intelligi dicẽ. ⁊a ip̃a ꝯstitutẽnẽ
faciliꝰ nã intelligit q enarrat. l taq infans quid sit ꝯstituitio¬

Expanded text:
ut vos dicitis, principale animi quodam modo se habens erga corpus. Hoc tlegit ? Omnia animalia dialectica nasci oportet, ut istam finitionem magnae parti hominum togatorum obscuram intellegant." Verum erat quod opponis, si ego ab animalibus constitutionis finitionem intellegi dicerem, non ipsam constitutionem. Facilius natura intellegitur quam enarratur; itaque infans i
Abbreviated transcription (Latin):
dinez facit in quo deffecimꝰ. s ille ꝓfitet᷑ ad morte dies extremꝰ
ꝑuenit. accidit ois. carpit uos illa non cocripit Ildeo magnus
qua poitus ẽ honeste se atq industrie gerat. Cetu nichil hoꝵ
cu aliquẽ̾ huiꝰ uideis ꝯstantie. Quidni subiret nos spẽs nõ usi¬
tate ĩdolis. Utiq si hac ut dixi magnitudinẽ u̾a ẽẽ oñdebat
qualitas. uerus tenor ꝑmanet falsa no durat. ¶Quidã alt̾nis

Expanded text:
dinem facit, in quo deficimus, sed ille profitetur. Ad mortem dies extremus pervenit, accedit omnis. Carpit nos illa, non corripit. Ideo magnus qua positus est, honeste se atque industrie gerat, ceterum nihil horCum aliquem huius videremus constantiae, quidni subiret nos species non usitatae indolis ? Utique si hanc, ut dixi, magnitudinem veram esse ostendebat aequalitas. vero tenor permanet, falsa non durant. Quidam alternis
Abbreviated transcription (Latin):
a plena multoꝵ seculoꝵ udemniis orea. Unũ putas uideĩ uẽtiẽ
cui tot ꝯsulũ regionũq uina cludiit᷑. aspice quot locis u̾tat᷑¬
tra quot milia colonoꝵ arent. fodiant. Unũ uideri putas uẽtrẽ
mus Si unꝰ quisq se nueͬt metiatꝰ simł corpus. sciat ꝙͣ nec
multur cape nec din possit. Nichil tñ eque tibi ꝓfui̾t ad tempã¬
tiar oniz reꝵ qrͣ freqͥns coeitatio brenis eui & huiꝰ incti. Quicꝗd¬

Expanded text:
na multorum saeculorum vindemiis horrea; unum putas videri ventrem, cui tot consulum regionumque vina cluduntur ? Aspice, quot locis terra vertatur, quot millia colonorum arent, fodiant; unum videri putas ventrem,mus, si unusquisque se numeret, metiatur simul corpus, sciat, quam nec multum eaperecapere nec diu possit. Nihil tamen aeque tibi profuerit ad temperantiam omnium rerum quam freq
Abbreviated transcription (Latin):
In sico qͦ paꝵ fortit̾ stam. ¶ Occurres hec loco m illa publica ꝯtia zꝑs
stoytos uote numis magꝰ ꝓmittis nimis dura p̾ͥcipis nos homũ¬
mus ista qr nos non posse credim.imo mehercules aliud ẽ ĩue
uicia nr̃a qr amaniꝰ deffendimꝰ & malumꝰ excusare illa q̃ excutere.
Satis nã honĩ dedit si ui ⁊ oboris si illo utam s uires nostias
coligamꝰ ac totas nobis c̾te non ꝯ̃ nos excitenꝰ. Holle ĩ cã est
nõ posse ptendit. Uale.¬

Expanded text:
quoque parum fortiter stamus. Occurres hoc loco mihi illa publica contra quoque parum fortiter stamus. Occurres hoc loco mihi illa publica contra Stoicos voce: " Nimis magna promittitis, nimis dura praecipitis. Nos homunmus ista ? Quia nos posse non credimus. Immo mehercules aliud est in re: vitia nostra quia amamus, defendimus et malumus excusare illa quam excutere. Satis natura homini dedit roboris, si illo utamur, si vires nostras colligamus ac totas pro nobis, certe non contra nos concitemus. Nolle in causa est, non posse p
Abbreviated transcription (Latin):
sine quib non possimꝰ uiuẽ gratiora nobis illiꝰ facet᷑ accessio.¬
Si suo ueiat inre luxuria ẽ gͦ intrantib resistamꝰ qr faciliꝰ ut
accipit fine sapienti mie solicite custodire se tutur ẽ & la¬
crimas suas & uoluptates ubi uolet sistet. Nobis qr uõ est
regredi facile optimũ ẽ oĩo non progredi Elegant̾ mͥ uidetur
longe absumꝰ non comittendu ut ĩcidamꝰ ĩ rem ꝯmotã ĩ po¬
tente alt̾i emancipata Uille sibi. Siue ci̾ in nos respicit
humanitate ciꝰ itritam siuc ꝯtempẜit supbia accendimꝰ. Eque
facilitas amoĩs qͣ difficultas nocet facilitate capim̃ cu difficul¬
tate cͥtamꝰ ltaq ꝯscii nobis ĩbecilitatis nr̃e quiescamꝰ ꝑite rino
ĩ firmũ animũ comittamꝰ uec forme nec adulationi nee ullis
reb blande trahentib. YQuod panetiꝰ de amiore qreuti ⁊ ñdit.

Expanded text:
ata nobis illius faceret accessioata nobis illius faceret accessio; suo veniat iure, luxuria est. Ergo intrantibus resistamus, quia facilius, ut accipit finem. Sapienti non sollicite custodire se tutum est, et lacrimas suas et voluptates ubi volet sistet; nobis quia non est regredi facile, optimum est omnino non progredi. Eleganter mihi videtur longe absumus, non est committendum, ut incidamus in rem commotam, inpotentem, alteri emancupatam, vilem sibi. Sive enim non respuit, humanitate eius inritamur, sive contempsit, superbia accendimur. Aeque facilitas amoris quam difficultas nocet; facilitate capimur, cum difficultate certamus. Itaque conscii nobis inbecillitatis nostrae quiescamus. Nec vino infirmum animum committamus nec formae nec adulationi nec ullis rebus blande trahentibus." Quod Panaetius de amore quaerenti respondit,
Abbreviated transcription (Latin):
indulgentẽq me p̾bro ⁊eb ad quas tendis & quas aut neccĩas
uite aut utelles aut ioꝯdas putas det᷑ha uicui. Nam cũ tibi
cupe intdix̾o uelle pinita ut cade illa ĩtrepidꝰ facias ut c̾tio¬
re ꝯsilio aut uoluptates ipas magis sentias. Quidni ad te magis¬
ut desiderio amici torq̾ar datus lacrimis tam iuste cadẽtib.
Naturale:ẽ opinionib hoiu tãgi & adu̾sis ꝯtristari quare
mͥ non prittas huc taz honestu male opiniois metũ. Ilul¬
Imbecilis ẽ pͥmo oĩs affectꝰ deinde ip̃e se ꝯcitat & uires du
procedit parat excludit᷑ faciliꝰ ꝙ expellit᷑ quis negat omos af¬
fectꝰ a quoda quasi naturali fluẽ principio: arrã nr̃i nobis
naͣ mãdauit s huic ubi niniu ĩdulx̾is uiciũ ẽ. uoluptatẽ
natura necessariis ⁊eb miscuit non ut illa peteremꝰ s ut ca

Expanded text:
indulgentemque praebebo rebus, ad quas tenetis et quas aut necessarias indulgentemque praebebo rebus, ad quas tenetis et quas aut necessarias vitae aut utiles aut iucundas putas; detraham vitium. Nam cum tibi cupere interdixero, velle permittam, ut eadem illa intrepidus facias, ut certiore consilio, ut voluptates ipsas magis sentias; quidni ad te magi" ut desiderio amici torquear; da ius lacrimis tam iuste cadentibus. Naturale est opinionibus hominum tangi et adversis contristari; quare mihi non permittas hunc tam honestum malae opinionis metum ? " NulInbecillus est primo omnis adfectus. Deinde ipse se concitat et vires, dum procedit, parat; excluditur facilius quam expellitur. Quis negat omnis adfectus a quodam quasi naturali fluere principio ? Curam nobis nostri natura mandavit, sed huic ubi nimium indulseris, vitium est. voluptatem natur