comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
recognoscit. Ad conditionis suȩ ordinem
humiliter redit: dũ sua oꝑa fugiens. ta¬
lem se qualis ado factus est. diligit. Quia
uero ꝑhanc intelligentiam gła suꝑna re¬
cipitur. & supplicia eterna uitantur: ap¬
tione: & utam illius. ut nontranseat in
cõpellitur transire penarum: ut unde
hic inique delectatus est. inde illic iuste
nium loquens. prius nos a corruptione.
et postiodum agladio liberet: quia
nimirum uitã illius illic eripit ab ultio¬
ne supplicu: cuius hic mentẽ subtrahit.
adelectacione peccati. Neque enim illic ha¬
bet quod formidare debeat de gladio sen¬
tentiȩ: quẽ hic post emendationẽ suã pol¬
lutio non corruperit culpe. Bene gͦ dr.
Eruens animã eius decorruptione:
& uitã illius ut non transeat ingla¬
dium. De corrup̾tione namq ad gladi¬
um transire est: pͥost ꝑ acta uicia ad tole¬
randa supplicia ꝑuenire. Sequitur. Incre¬

Expanded text:
recognoscit, et ad conditionis suae ordinem recognoscit, et ad conditionis suae ordinem humiliter redit, dum sua opera fugiens, talem se qualis a Deo factus est diligit. Quia vero per hanc intelligentiam gloria sempiterna recipitur, supplicia aeterna vitantur, aptione et vitam ejus ut non transeat in compellitur transire poenarum, ut unde hic inique delectatunium loquens, prius nos a corruptione, et postmodum a gladio liberat, quia nimirum illius vitam illic eripit ab ultione supplicii, cujus hic mentem subrahit a delectatione peccati. Neque enim illic habet quod formidare debeat de gladio sententiae, quem hic post emendationem suam pollutio non corruperit culpae. Bene ergo dicitur: Eruens animam ejus de corruptione, et vitam illius, ut non transeat in gladium. De corruptione namque ad gladium transire est post peracta vitia ad toleranda supplicia pervenire. Sequitur: C
Abbreviated transcription (Latin):
nos afficiendo conterit: quo magis ad nos
ꝑ occultam eius inspirationis grãm. inter¬
nȩ intelligentiȩ sonus erumpit. Neq enĩ
fleret extrinsecus quisq quod ẽ: si non
intrinsecus potuisset sentire quod nondũ
est. Namq cũ nosm&e. ipsos inspicimus.
bene cõnditos. sed ad ꝑsuasionem diaboli¬
cam pestifera consensione deceptos: in nob̾¬
ipsis attendimus aliud esse quod fecimus
aliud qđ facti sumus: conditione nos in¬
tegros:: sed culpa uiciatos. ꝓinde conpun¬
cti appetimus uitare que fecimus: ut ad
id quod facti fuimus reformemur. Unde
& apte sequitur. Ut au̾tat hominẽ ab his que
fecit: & lib̾et eũ desuꝑbia. Quid enim ho¬
uertitur. de suꝑbia liberatur. Contra cõ¬
ditorem quippe suꝑbire ẽ p̾cepta eius pec¬
cando transcendere: quia quasi ase iugũ
dñationis eius excutit : cui ꝑ obedientiam
subesse contẽpnit. At contra qui quod fe¬
cit uitare appetit: id quod a dõ factus est

Expanded text:
nos afficiendo conterit, quo magis ad nos nos afficiendo conterit, quo magis ad nos per occultam ejus inspirationis gratiam internae intelligentiae sonus erumpit. Neque enim fleret extrinsecus quisque quod est, si non intrinsecus potuisset sentire quod nondum est. Namque cum nosmetipsos inspicimus bene conditos, sed ad persuasionem diabolicam pestifera consensione deceptos, in nobismetipsis attendimus aliud esse quod fecimus, aliud quod facti sumus; conditione nos integros, sed culpa vitiatos. Proinde compuncti appetimus vitare quod fecimus, ut ad id quod facti fuimus reformemur. VERS. 17. Ut avertat hominem ab his quae fecit, et liberet eum de superbia. - Quid enim hoavertitur, de suditorem quippe superbire est praecepta ejus peccando transcendere, quia quasi a se jugum dominationis ejus excutit, cui per obedientiam subesse contemnit. At contra qui id quod fecit vitare appetit, id quod a Deo factus est
Abbreviated transcription (Latin):
ta renouatur. tantoq magis inhiat. quanto
magis qđ amat degustat. atq hoc intrare ap¬
petit. qđ sibi dulce sãpere intrinsecus sentit.:
qr uidelicet eius amore dulcedinis. sibi corã
se uiluit: & postꝙͣ hanc utcumq ꝑciꝑe po¬
tuit. qđ sine illa dudũ fuiss&. inuenit. Cui
inherere conatur: sed ab eius fortitudine.
sua ad huc infirmitate repellitur. Et quia
eius munditiam contẽplari non ual&e. flere
dulce hab&: sibiq ad se cadenti infirmita¬
rat figere: qͥa ipso uetustatis suȩ usu. deor¬
sum ire cõpellitur. Int̾ hec anhelat. estuat.
suꝑ se ire conatur: sed ad familiares tene¬
bras suas uicta. fatigatione relabitur. Quia¬
bis controuersia cũ nos afficit. quãuis de¬
lectatione ꝑmixta. ñ modicum dolorem
parit : heliu postꝗͣ dixit d̃m nobis ꝑ som¬
nium loqui. & locutionem eius nr̃as aures
aꝑire. non immerito eandem aꝑtionem
auris disciplinam uocat : quia eo magis

Expanded text:
ta renovatur; tantoque magis inhiat, quanto ta renovatur; tantoque magis inhiat, quanto magis quod amet degustat. Atque hoc intra se appetit, quod sibi dulce intrinsecus sentit; quia videlicet ejus amore dulcedinis sibi coram se viluit; et postquam hanc utcunque percipere potuit, quid sine illa dudum fuisset invenit. Cui inhaerere conatur, sed ab ejus fortitudine, sua adhuc infirmitate repellitur; et quia ejus munditiam contemplare non valet, flere dulce habet, sibique ad se cadenti infirmitarit, figere; quia ipso vetustatis suae usu deorsum ire compellitur. Inter haec anhelat, aestuat, super se ire conatur; sed ad familiares tenebras suas victa fatigatione relabitur. Qubis controversia, cum nos afficit, quamvis delectatione permista, non modicum dolorem parit, Eliu, postquam dixit Deum nobis per somnium loqui, et locutione ejus nostras aures aperiri, non immerito eamdem apertionem aurium disciplinam vocat, quia eo magis
Abbreviated transcription (Latin):
ualet .U.nde & auultu oculorum cli ꝓiec¬
tum se esse cognouit. Subleuatus quippe
uidit: quod se hic uidere non posse ad
se relapsus ingemuit. ꝑ fectã scilic& ani
mã ista cõpunctio afficere familiarius
insolent᷑ sibi obuiantes discutit : & cordis
oculum figere in ipso radio incircũ scripte
lucis intendit. Has quippe figurarum cor¬
poralium species ad se intus ex infirmi¬
tate corporis traxit: sed ꝑ fecte cõpuncta
hoc sũmoꝑe iniugilat. ne cũ ueritatem
quęrit. eam imaginatio circũscripte ui¬
sionis illudat. cunctasq sibi obiantes
imagines respuit. Quia enmꝑillas in¬
fra se lapsa est. sine illis suꝑse ire conatur:
& postquã ꝑ multa indecenter sparsa ẽ.
inunum se colligere nitit᷑.: ut si magna
ui amoris p̾ualet: esse unum atq: incorporeũ
contẽpletur. Unde aliquando ad quandam
inusitatã dulcedinem int̾m saporis admitti¬
tur. & raptim aliquo modo ardenti spũ affla¬

Expanded text:
valet. Unde et a vultu oculorum Dei projecvalet. Unde et a vultu oculorum Dei projectum se esse cognovit. Sublevatus quippe vidit quod de se hic videre non posse ad se relapsus ingemuit. 42. Compunctionimam ista compunctio afficere familiarius insolenter sibi obviantes decutit, et cordis oculum figere in ipso radio incircumscriptae lucis intendit. Has quippe figurarum corporalium species ad se intus ex infirmitate corporis traxit. Sed perfecte compuncta hic summopere invigilat, ne cum veritatem quaerit, eam imaginatio circumscriptae visionis illudat, cunctasque sibi obviantes imagines respuit. Quia enfra se lapsa est, sine illis super se ire conatur. Et postquam per multa indecenter sparsa est, in unum se colligere nititur, ut, si magna vi amoris praevalet, esse unum atque incorporeum contempletur. Unde alinusitatam dulcedinem interni saporis admittitur, ac raptim aliquo modo ardenti spiritu affla
Abbreviated transcription (Latin):
qui credidimus. Mala uite p̃sentis beatus iob
considerans ait. Temptatio est uita hominis
suꝑ terram. Unde dauid quoq ait. Uniuer¬
sauanitas: omnis homo uiuens. Quã quã
in imaginem dĩ ambul& homo: tamen ua¬
ne conturbatur. Qui rursum eternam pa¬
triam contẽplatus .&. hec mala pensans in
quibus erat. atq illa bona considerans. in
quibus adhue non erat: ait. heu mͥ. quod
incolatus m̃s ꝓlongatus est. Et ego dixi in
pauore meo: ꝓiectus sum auultu oculoꝵ
tuorũ. Subleuatus in extasi quod nr̃i int̾¬
pretes pauorem non ꝓprie uocauerunt:
auultu oculorum dĩ uidit se esse ꝓiectum.
Post iuterni quippe luminis iusionem. quȩ
in euis anima ꝑ contẽplacionis gr̃ãradio elari¬
tatis emicuit. ad sem& ipsum redit: & cog¬
nitione ꝑcepta. uel quibus illic bonis deess&.
uł quib malis hic adess& inuenit. Neq
enim quis p̃sentis uite mala sicut sunt
conspicere p̃ualet: si bona eterne patriȩ
ꝑ contẽplationis gustũ contingere needũ

Expanded text:
in coelis . Mala vitae praesentis beatus Job considerans, ait: Tentatio est vita humana super terram . Unde David quoque ait: Universa vanitas omnis homo vivens . Et quanquam in imaginem Dei ambulet homo, tamen vane conturbabitur. Qui rursum aeternam patriam contemplatus, et haec mala pensans in quibus erat, atque illa bona considerans in quibus adhuc non erat, ait: Heu me! quia incolatus meus prolongatus est . Et, Ego dixi in pavore meo: projectus sum a vultu oculorum tuorum . Sublevatus in exstasi, quod nostri interpretes pavorem proprie vocaverunt, a vultu oculorum Dei vidit se esse projectum. Post interni quippe luminis visionem, quae in ejus anima per contemplationis gratiam radio claritatis emicuit, ad semetipsum rediit; et cognitione percepta, vel quibus illic bonis deesset, vel quibus malis 752 hic adesset, invenit. Neque enim quis praesentis vitae mala sicut sunt conspicere praevalet, si bona aeternae patriae per contemplationis gustum contingere necdum
Abbreviated transcription (Latin):
sa mentẽ conpunctio. penitentiȩ ultione
transsigit. S hoc int̾ se utraq hȩc differt̃:
quod plage ꝑ cussionum dolent: lamenta
conpunctionum sapiunt. Ille affligentes
cruciant: iste reficiut dum affugunt.
P illa mafflictione meror est: ꝑ hiec in me¬
rore leticia. Quia tam̃ ipsa cõpunctio m̃tẽ¬

Expanded text:
sam mentem compunctio poenitentiae ultione sam mentem compunctio poenitentiae ultione transfigit. Sed hoc inter se utraque haec differunt, quod plagae percussionum dolent, lamenta compunctionum sapiunt. Illae affligentes cruciant, ista reficiunt, dum affligunt. Per illas in afflictione moeror est, per haec in moerore laetitia. Quia tam
Abbreviated transcription (Latin):
Cum enim ab exterioribus actionib sopi¬
untur: aꝑta aure interni exãminis causas
audiunt. Qui dũi subtilit̾ uł flagella pub¬
lica. uł iuditia occulta considerant: se¬
metipsos afficere flendo non cessant. Un¬
de bene dictum est. & erudiens eos ĩstruet
discipliua consideranti menti. & sese ꝑpe
nitentiam laceranti. quasi quȩdam pla¬
ge ꝑcussionis. sunt lamenta conpuncti¬
onis. Uñ etiam salomon recte uim ꝑcus¬
sionis utriuisq conuuingens : dicit. Li¬
uor uulneris abstergit mala: & plage
insecretioribus uentris. P liuorem quip¬
pe uulneris: disciplina insinuatur cor¬
poreȩ ꝑ cussionis. Plage uͦ insecretiori¬
bus uentris sunt: interna mentis uul¬
nera quȩ ꝑ cõpunctionem fiunt. Sicut
enim uenter cibis repletus extenditur.
ita mens prauis cogitationibus dilatata sul¬
leuatur. Abstergent gͥ mala. & luior uulne¬
ris. & plage insecretiõribus uentis: quia &
disciplina exterior culpas diluit: et exten¬

Expanded text:
Cum enim ab exterioribus actionibus sopiuntur, aperta aure interni examinis causas audiunt. Qui dum subtiliter vel flagella publica, vel judicia occulta considerant, semetipsos afficere flendo non cessant. de bene dictum est. Et erudiens eos instruit disciplina, quia consideranti menti, et sese per poenitentiam laceranti, quasi quaedam plagae percussionis sunt lamenta compunctionis. Unde etiam Salomon recte vim percussionis utriusque conjungens ait: Livor vulneris abstergit mala, et plagae in secretioribus ventris . Per livorem quippe vulneris, disciplinam insinuat corporeae percussionis. Plagae vero in secretioribus ventris sunt interna mentis vulnera, quae per compunctionem fiunt. 751 Sicut enim venter cibis repletus extenditur, ita mens pravis cogitationibus dilatata sublevatur. Abstergunt igitur mala, et livor vulneris, et plagae in secretioribus ventris, quia et disciplina exterior culpas diluit, et exten
Abbreviated transcription (Latin):
inqua quam diu sumus. ꝑ hoc qđ int᷑.¬
na conspicimus. sub incerta imaginati¬
one caligamus. ꝑpħa namq ad uiden¬
dum dnm̃ quãdam se prȩmi caligine
sentiebat: dicens. Anima mea desidera¬
uit te in nocte. Ac si cuiceret. In hac ob¬
scuritate uite p̾sentis uidere te appeto:
sed adhuc infirmitatis nuibilo circũ¬
scribor. Dauid quasi id quoq huitis noc¬
tis caliginem uitans: claritatem ueri lu¬
minis p̃stolatus ait. Mane astabo tͥ & ui¬
debo. Ad huc gͦ in nocte minus se uidere
conspicit: quia ad uidendum dnm̃ fu¬
turum mane concupiscit. Quia uero ut
diximus ab extiore actione cessare dorimi¬
re est: bene helui subdidit Qndo irruit sopo
suꝑ homines. Quia aut̃ sci uiri cum ex¬
teriori actiomi non deseruiunt. intra mͣ¬
tis cubilia conquiescunt: apte subiunxͣ.
Et doronũt ĩ lectulo. Sc̃i enim uiri dormire
inlectulo est:intra mentis sue cubile qui¬
escere. Unde & scͥptũ ẽ. Exultabunt scĩ

Expanded text:
in qua quandiu sumus, per hoc quod interin qua quandiu sumus, per hoc quod interna conspicimus, sub incerta imaginatione caligamus. Propheta namque ad videndum Deum quadam se premi caligine sentiebat, dicens: Anima mea desideravit te in nocte . Ac si diceret: in hac obscuritate vitae praesentis videre te appeto, sed adhuc infirmitatis nubilo circumscribor. David quoque hujus noctis caliginem vitans, claritatem veri luminis praestolatus, ait: Mane astabo tibi debo . Adhuc ergo in nocte minus se videre conspicit, qui ad videndum Deum futurum mane concupiscit. Quia vero, ut diximus, ab exteriori actione cessare dormire est, bene Eliu subdit: Quando irruit sopor super homines. Quia autem sancti viri cum exteriori actioni non deserviunt, intra mentis cubilia conquiescunt, apte subjungit: Et dormiunt in lectulo. Sanctis enim viris dormire in lectulo est intra mentis suae cubile quiescere. Unde scriptum est: Exsultabunt sancti
Abbreviated transcription (Latin):
ticis canticorum sponci uocem quasi per
somnium audierat: quȩ dicebat. Ego
dormio. & cor meũ uigilat. Ac si diceret.
dum exteriores sensus ab huius uite sol¬
licitudinibus sopio:uacante mente ui¬
uatius interna cognosco. Forris dormnio. sed
intus cor ingilat: quia dum exteriora
quasi non sentio: interiora sollerter app̾¬
hendo. Bene gͦ helui ait: quia ꝑsominũ
loquitur ds̃. Atq apte subdidit. inuisi¬
one nocturna. Nocturna enĩ uisio appa¬
rere contẽplatione mentis sub quib dã
imaginationibus sol&e. In diurna aut̃
luce certius cernimus: in nocturna uero
uisione cunctant᷑ uidemus. Et quia scĩ
om̃s quam du in hac uita sunt. diuinȩ
naturȩ secreta. quasi sub quadam imagi¬
natione conspiciunt: uidelic& quia nec¬
dum sicut sunt. ea manifestius contẽplã¬
tur: bene helui postquam dixͣ. dñm nob̾
personmniũ loqui. subdidit in uisione
nocturna. Nox quippe ẽ. uita p̾sens:

Expanded text:
ticis canticorum, Sponsi vocem quasi per ticis canticorum, Sponsi vocem quasi per somnium audierat, quae dicebat: Ego dormio et cor meum vigilat . Ac si diceret: Dum exteriores sensus ab hujus vitae sollicitudinibus sopio, vacante mente, vivacius interna cognosco. Foris dormio, sed intus cor vigilat, quia dum exteriora quasi non sentio, interiora sollerter apprehendo. Bene ergo Eliu ait, quia per somnium loquitur Deus; atque apte subdidit in visione nocturna. In nocturna enim visione apparere contemplatione mentis sub quibusdam imaginationibus solet. In diurna autem luce certius cernimus, in nocturna vero visione cunctanter videmus. Et quia sancti omnes, quandiu in hac vita sunt, divinae naturae secreta quasi sub quadam imaginatione conspiciunt, videlicet quia necdum sicut sunt ea manifestius contemplantur; bene Eliu postquam dixit, Deum nobis per somnium loqui, subdidit in visione nocturna. Nox quippe est vita praesens,
Abbreviated transcription (Latin):
sue uertice. suꝑnę uoluntatis sententiã
ꝑscrutantur. H inc ẽ quod isdẽ moyses
crebro de rebus dubiis ad tabernaculũ
redit: ibiq secreto dnm̃ consulit: & qͥd
certius decernat agnoscit. Relictis quip¬
pe turbis. ad tabernaculum redire est :
postpositis ext̾iorum tumultibus. secre¬
tum mentis intrare. Ibi enim dñs con¬
licȩ. intus silenter auditur. Hoc cotidie
boni rectores faciunt. cũ se res dubias cer¬
nere non posse cognoscunt: ad secretum
mentis uelut quddã tabernaculum re.¬
uertuntur: diuina lege ꝑspecta. quasi
coram posita archa. dñm consulunt:
& quod prius intus tacentes audiunt.
hoc foras postinodum agentes innotes¬
cunt. Ut enim exterioribus offitiis in¬
offense deseruiant. ad secreta cordis re¬
currere incessabiliter curant: & sic uo¬
cem dĩ quasi ꝑ somniũ audiunt: dũ in
meditatione mentis a carnalibus sensib
abstrahuntur. Hinc ẽ quod sponsa in can¬

Expanded text:
suae vertice supernae voluntatis sententiam suae vertice supernae voluntatis sententiam perscrutantur. Hinc est quod idem Moyses crebre de rebus dubiis ad tabernaculum redit, ibique secreto Dominum consulit, et quid certius decernat agnoscit. Relictis quippe turbis ad tabernaculum redire est, postpositis exteriorum tumultibus secretum mentis intrare. Ibi enim Dominus conest, intus silenter auditur. Hoc quotidie boni doctores faciunt, cum se res dubias discernere non posse cognoscunt, ad secretum mentis velut ad quoddam tabernaculum revertuntur. Divina lege perspecta, quasi coram posita arca, Dominum consulunt; et quod prius intus tacentes audiunt, hoc foras postmodum agentes innotescunt. Ut enim exterioribus officiis inoffense deserviant, ad secreta cordis recurrere incessabiliter curant, et sic vocem Dei quasi per somnium audiunt, dum in meditatione mentis a carnalibus sensibus abstrahuntur. Hinc est quod sponsa in Can
Abbreviated transcription (Latin):
diri appetit. ut tam̃ ext̃ius implicetur.
Utde ext̾ius auditum aꝑit: inde int̾uis
obsurdescit. M oyses admirtus egyptiis
quasi uigilabat: & iccireo uocẽ dñi in
egypto positus non audiebat. S extinc̾.¬
to egyptio post quam in deserto fugit:
illic dum quadraginta annis deguit. qͣ¬
si ab inquietis terrenorum desideriorũ
tumultibus obdormunt. Atq iccirco di¬
uinam uocem ꝑciꝑe meruit: quia ͭsuꝑ¬
nam grãm quantomagis ab appetendis
extioribus torpuit: tanto uerius ad cog¬
noscenda interiora uigilauit. Rursus
isrłitici ppłi turbis p̾latus. ut legis p̾cep¬
ta ꝑcipiat. in montem ducitur: atq ut
interna penetret. ab extͣnis tumultibus oc¬
cultatur. Uñ & scĩ uiri qui ext̾ioribus mi¬
nisteriis deseruire. officii necessitate cogun¬
tur. studiose semꝑ ad cordis secreta refugi¬
unt : ibiq cogitationis intime cacumen
ascendunt: & legem quasi in monte ꝑci
tibus tempoialium. in contẽplationis

Expanded text:
diri appetit, ut tamen exterius implicetur, diri appetit, ut tamen exterius implicetur, unde exterius auditum aperit, inde interius obsurdescit. Moyses admistus Aegyptiis quasi vigilabat, et idcirco vocem Domini in Aegypto positus non audiebat . Sed exstincto Aegyptio, postquam in desertum fugit, illic dum quadraginta annis deguit, quasi ab inquietis terrenorum desideriorum tumultibus obdormivit; atque idcirco divinam vocem percipere meruit, quia per supernam gratiam quanto magis ab appetendis exterioribus torpuit, tanto verius ad cognIsraelitici populi turbis praelatus, ut legis praecepta percipiat, in monte ducitur, atque ut interna penetret, ab externis tumultibus occultatur. Unde et sancti viri qui exterioribus ministeriis deservire officii necessitate coguntur, studiose semper ad cordis secreta refugiunt, ibique cogitationis intimae cacumen ascendunt, et legem quasi in monte perc temporalium in contemplationis
Abbreviated transcription (Latin):
nium nobis locutio dnunitatis in notes¬
cit: nisi quod dĩ secreta non cognoscimꝰ.
si interrenis desideriis uigilemus:In
somnio enim ert̾iores sensus dormiunt:
& interiora cernuntur. Si gͦ interna
contemplari uolumus : ab ext̃na im¬
plicatione dormtamus. Uox idelic&e
dĩ quasi ꝑ somntũ auditur. quando
tranquilla mente ab huius scłi actione
quiescitur: & in ipso mentis silentio
diuina p̾cepta pensantur. Cũ enimab
er tͣnis actionibus mens sopitur. tunc
plenius mandatorum dĩpondus ag¬
noscitur: tunc uerba dĩ mens uiuacius
penetrat. cũ ad se admictere curarum
secularium tumultus recusat. Male aut
homo uigilat: quando eum scłarium
negotiorum ȩstus insolent᷑ inquietat. Au¬
rem quippe cordis terrenarum cogitati¬
onum turba dũ ꝑstrepit claudit: atq
insecretario mentis quantũ minus cura¬
rum tumultuantium sonus cõpescitur:
tanto amplius uox p̾sidentis iudicis non
auditur. Neq enim ꝑfecte homo suffic̃
ad utraq diuisus. dum sic intertus eru¬

Expanded text:
nium nobis locutio divinitatis innotescit, nisi quod Dei secreta non cognoscimus, si in terrenis desideriis vigilemus? In somnio enim exteriores sensus dormiunt, et interiora cernuntur. Si ergo interna contemplari volumus, ab externa implicatione dormiamus. Vox videlicet Dei quasi per somnium auditur, quando tranquilla mente ab hujus saeculi actione quiescitur, et in ipso mentis silentio divina praecepta pensantur. Cum enim ab externis actionibus mens sopitur, tunc plenius mandatorum Dei pondus agnoscitur. Tunc verba Dei mens vivacius penetrat, cum ad se admittere curarum saecularium tumultus recusat. Male autem homo vigilat, quando eum saecularium negotiorum aestus insolenter inquietat. Aurem quippe cordis terrenarum cogitationum turba dum perstrepit claudit, atque in secretario mentis, quanto minus curarum tumultuantium sonus compescitur, tanto amplius vox praesidentis judicis non auditur. Neque enim perfecte homo sufficit ad utraque divisus, sed dum sic interius eru
Abbreviated transcription (Latin):
nã uocat. Otuor qͥppe st̃ qualitates quibus iufti
uiri anim̾a. inconpunctione uehementer
afficitur. Cũ aut malorũ suorum reminisci¬
tur considerans ubi fuit. aut iudiciorum
gitat ubierit: aut cum mala uite p̾sentis
sollerter attendens. merens considerat
ubi est:aut cũ bona suꝑne patrie contẽpla¬
tur: quȩ quia necdum adipiscitur. lugens
conspicit ubi non ẽ. Malorum suorum pau¬
lus meminerat: &exeis se inquibus fuerat
affligebat. cũ dicebat. Non sum dignus uo
sum diuinum niditrum subtiliter pensans:
infuturo male esse metuebat dicens. Cas¬
tigo corpus meum & seruituti subicio: ne
forte aliis p̾dicans. ipse repbus efficiar. Rur¬
sum mala p̾sentis uite pensabat : cumdi¬
ceret. Dum sumus incorpore: ꝑegrinam᷑
adũo. Et iudeo aliã legem in mẽbris meis

Expanded text:
uatuor quippe sunt qualitates quibus justi viri anima in compunctione vehementer afficitur, cum aut malorum suorum reminiscitur, considerans ubi fuit; aut judiciorum gitat ubi erit; aut cum mala vitae praesentis solerter attendens, moerens considerat ubi est, aut cum bona supernae patriae contemplatur, quae quia necdum adipiscitur, lugens conspicit ubi non est. Malorum suorum Paulus meminerat, et ex eis se in quibus fuerat affligebat, cum diceret: Non sum dignus vocsum divinum judicium subtiliter pensans, in futuro male esse metuebat, dicens: Castigo corpus meum, et servituti subjicio, ne forte aliis praedicans, ipse reprobus efficiar . Rursus mala praesentis vitae pensabat, cum diceret: Dum sumus in hoc corpore, peregrinamur a Domino . Et: Video al
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑ homines idormiunt in lectulo.
qr nimirum tunc secreta diuinitatis cog¬
noscimus: cũ ab huius mundi tumultu¬
osa concupiscentia. intramentis nr̃e cubi¬
lia segregamur. Quia uͦ ut sepe iam dix¬
imus. aurẽ cordis tumultus seculariũ
negotiorum claudit. & quies secrete cõ¬

Expanded text:
 homines, et dormiunt in lectulo, quia nimirum tunc secreta Divinitatis agnoscimus, cum nos ab hujus mundi tumultuosa concupiscentia intra mentis nostrae cubilia segregamus. Quia vero, ut jam saepe diximus, aurem cordis tumultus saecularium negotiorum claudit, et quies secretae con
Abbreviated transcription (Latin):
ponit. Bene gͦ d̾r. respondebo tibi. quod
maior sit ds̃ homine: ut considerata poten¬
tia creatoris. deferueat tumor mentis. ꝑ
memoriam condicionis. Unde dauid ꝓ¬
pheta cũ ꝑcussionis pondere in excessum
uocis erumꝑe cogeretur: ad considatio¬
nem conditionis suȩ se recolligens. ait. Ob¬
mutui & non aꝑui os meum: qmͣ tu fe¬
cisti me. Pensauit enim conditionis sue
ordinem. et iusticiam ꝑcussionis inue¬
nit : quia qui benigne eum qui non e¬
rat condidit : eum ꝓfecto qui erat. non
nisi iuste ꝑ cussit. Sequitui. Uilsus eũ ꝯtendis.

Expanded text:
ponit. Bene ergo dicitur: Respondebo tibi quod ponit. Bene ergo dicitur: Respondebo tibi quod major sit Deus homine, ut considerata potentia creatoris, deferveat tumor mentis per memoriam conditionis. Unde David propheta, cum percussionis pondere in excessum vocis erumpere cogeretur, ad considerationem conditionis suae se recolligens, ait: Obmutui, et non aperui os meum, quoniam tu fecisti me . Pensavit enim conditionis suae ordinem, et justitiam percussionis invenit, quia qui benigne eum qui non erat condidit, eum profecto qui erat non nisi juste percussit. Sequitur: CAPUT XIX Rec.
Abbreviated transcription (Latin):
elationis uerba. tandem scientiam suam
ostendere inchoans ait Refpondebo tͥ qd̾¬
maior sit d̾s homine. Uicatur fortasse ab
aliquo. Quis ita uel cũ non audit ignorat.s̃
S nimirum hȩc sententia uilis creditur: si
non ex ipsa intentionis suȩ radice pensetur.
Fagellato uidelicet loquebatur: & ꝑcussi¬
onis uerb̾a acceꝑał. & causas uerberum nes¬
ciebat: iccirco ei intulit. respondebo tibi.
quod maior sit ds homine: ut flagellatus
homo considerans. quia illo maior ẽ deus:
ne inom̃ẽ quod patitur. eius iuditiũ post¬
ponat. cui se minorem esse non dubitat:
& qd ameliore patitur. iustũ credat: etiam
si eiusdem iusticie causas ignorat. Quis quis
enim etiam ꝓ peccato ꝑcutitur. nisi murmu¬
rando renitatur. eo ipso iam iustus esse incho¬
at: quo ferientis iusticiam non accusat: ho¬
monaniq sub dõ ÷ conditus. & ad cognitio¬
nis ordinem redit quando sibi equitatem
iudicis sui etiã quando non intelligit ante¬

Expanded text:
elationis verba, tandem scientiam suam elationis verba, tandem scientiam suam ostendere inchoans, ait: CAPUT major sit Deus homine. - Dicatur fortasse ab aliquo, quis ita vel cum non audit ignorat? Sed nimirum haec scientia vilis creditur, si non ex ipsa intentionis suae radice pensetur. Flagellato videlicet loquebatur, qui et percussionis verbera acceperat, et causas verberum nesciebat. Idcirco ergo intulit: Respondebo tibi quod major sit Deus homine; ut flaghomo considerans quia illo major est Deus in omne quod patitur, ejus judicio se postponat cui se minorem esse non dubitat. Et quod a meliore patitur justum credat, etiam si ejusdem justitiae causas ignorat. Quisquis enim pro peccato percutitur, nisi murmurando renitatur, eo ipso jam justus esse inchoat, quo ferientis justitiam non accusat. Homo namque sub Deo est conditus, et ad conditionis ordinem redit, quando sibi aequitatem judicis sui, etiam quam non intelligit, ante
Abbreviated transcription (Latin):
dum. hoc modo quo ei obicitur. absq pec¬
cato & inmaculatum. & sine miquitate.
fuisse memorauit. S helui dũ cũ austeri¬
tate studuit increpare que dicta sunt : m̃¬
tiens ad didit quȩ dicta non sunt. Qui
enim semꝑ increpare appetunt & nũqͣ.
fouere: multa plerumq increpando men¬
tiuntur. Nam ut arguere docte uideantur.
fingunt nonnũquam quȩ redarguant. S cũ
ipsi equino more incursum sue ostentationis
ferueant: insubiectorum in uectionibus
exfictis sibi iniquitatibus campum parant.
Sciendum preterea ẽ. sicut & suꝑuis dixi.
qđ arrogantes uiri inflatis sius sermonib
sepe fortia dicta ꝑ miscent: nec considerat̃
aliquando quid uiuant. sed pensant stu¬
diose quid doceant. Quoꝵ nunc heliu spe¬
ciem tenet: qui non recte uiuere appetit
sed docere. Quia gͦ sciens sed arrogans loqui¬
tur: taceamus iam quod tumidũ uiuit:
& audiamus qđ solidum dicit. P ost tot itaq

Expanded text:
dum se hoc modo, quo ei objicitur, absque pecdum se hoc modo, quo ei objicitur, absque peccato, vel immaculatum, et sine iniquitate fuisse memoravit. Sed Eliu, dum cum austeritate studuit increpare quae dicta sunt, mentiens addidit quae dicta non sunt. Qui enim semper increpare appetunt, et nunquam fovere, multa plerumque increpando mentiuntur. Nam ut arguere docte videantur, fingunt nonnunquam quae redarguant; et cum ipsi equino more in cursum suae ostentationis inferveant, in subjectorum invectionibus ex fictis sibi iniquitatibus campum parant. Sciendum praeterea est, sicut et superius dixi , quod arrogantes viri inflatis suis sermonibus saepe fortia dicta permiscent, nec considerant aliquando quid vivant, sed pensant studiose quid doceant. Quorum nunc Eliu speciem tenet, qui non recte vivere appetit, sed docere. Quia ergo sciens sed arrogans loquitur, taceamus jam quid tumidum vivit, et audiamus quid solidum dicit. Post tot itaque
Abbreviated transcription (Latin):
tantum mͦ sciendo dicere. sed sentiendo de¬
siderat exꝑiri qđ dicit. S mens arrogan¬
tium. dictoꝵ suorum sensum non penetiat.¬
quia ab interno gustu recto iuditio in eos
fauores eliditur. quos foris amat. Uera
aut̃ scientia afficit non ertollit: nec suꝑ¬
bientes quos impleuerit. sed lam̾tantes
facit. Qua quisq cum repletus fuerit.
primo loco se scire appecit: &. iam sui cõ¬
scius. tanto ꝑ illam robustius sapit quan¬
to se infirmũ milla uerius recognoscit.
atq ampliorem uiam huius scientiȩ
ipsa ei humilitas aꝑit. Dumq imbecil¬
litatem suam conspicit. ipsa ei cognitio.
secretoꝵ sublimiũ absconditos sinus pau¬
dit : quia cognitione pressus. subtilior
redditur. qui ad occulta rapiatur. heli
u gͦ inflagellis beati iob iccirco uerã rati¬
onem non inuenit. quia eam querere
humit̾ nescit: & increpare potius quã
consolari paratior fuit. Hoc ẽ gͦ inquo
positum dixit: s nequaquam se mun¬

Expanded text:
tantummodo sciendo dicere, sed sentiendo detantummodo sciendo dicere, sed sentiendo desiderat experiri quod dicit. Sed mens arrogantium dictorum suorum sensum non penetquia ab interno gustu, recto judicio in eos favores reliditur, quos foris amat. Vera autem scientia afficit, non extollit; nec superbientes quos repleverit, sed lamentantes facit. Qua quisque cum repletus fuerit, primo loco se scire appetit; et jam sui conscius, tanto per illam robustius sapit quanto se infirmum in illa verius recognoscit; atque ampliorem viam hujus scientiae ipsa ei humilitas aperit; dumque imbecillitatem suam conspicit, ipsa ei cognitio secretorum sublimium absconditos sinus pandit, qua cognitione pressus, subtilior redditur, quo ad occulta rapiatur. Eliu ergo in flagellis beati Job idcirco veracem rationem non invenit, quia eam quaerere humiliter nescit; et increpare potius quam consolari paratior, dicit: Hoc est ergo, in quo positum dixit, sed nequaquam mun
Abbreviated transcription (Latin):
id quod non intelligunt humilit᷑ ꝑ scru¬
tari: quia eos sepe asecretis inuestigati¬
onibus iudicioꝵ dei. ipsa scientiȩ elãtio
eicit dũ extollit. Obstaculũ namq ueritatis.
Qui &. siquando scientiam uidentur adipisci:
quasi dequadam rerũ cortice. & non desecre¬
te. dulcedinis medulla pascuntur. Micanti¬
busq ingeniis sepe extͣiora tantũmͦ atting¬
unt: sed interni gustũ saporis ignorant. Yi¬
delicet foris acutĩ: sed intus cęcisunt. Neq
id de dõ sentiunt. quod dulce interius sapi¬
at: sed qđ excussum exteruis. Qui & si se¬
creta quedam intelligenda ꝑcipiunt:
eorum dulcedinem experiri non possunt.
E si nouerunt quom sunt: ignorant ut¬
dixi quomodo sapiunt. Et fit plerumq
ut fortit᷑ dicant: sed tam̃ iuxta ea que di¬
cunt. iuuere nesciunt. Wñ bene quidam
sapiens dicit. Michi aut̃ det d̾s hec dicere
ex sententia. Sententia quippe: a sensu
uocata ẽ. Et recta quȩ intelligit non ex so

Expanded text:
id quod non intelligunt humiliter perscruid quod non intelligunt humiliter perscrutari, quia eos saepe a secretis investigationibus judiciorum Dei ipsa scientiae suae elatio dejicit, dum extollit. 31. Obstaculum est veritatis Qui et si quando scientiam videntur adipisci, quasi de quadam rerum cortice, et non de secretae dulcedinis medulla pascuntur; micantibusque ingeniis saepe exteriora tantummodo attingunt, sed interni gustum saporis ignorant, videlicet foris acuti, sed intus caeci sunt. Neque id de Deo sentiunt, quod dulce interius sapiat, sed quod excussum exterius sonet. Qui etsi secreta quaedam intelligendo percipiunt, eorum dulet si noverint quomodo sunt, ignorant quomodo sapiunt. Et fit plerumque ut fortiter dicant, sed tamen juxta ea quae dicunt vivere nesciant. Unde bene quidam Sapiens dicit: Mihi autem det Deus haec dicere ex sententia . Sententia quippe a sensu vocata est, et recta quae intelligit, non ex sol
Abbreviated transcription (Latin):
uerboꝵ audiui. Atq eandẽ uocẽ sub iun¬
gens: ait. Mundus ego sũ & absq delicto
immacłatꝰ. & ñ est iniqͥtas in me. Quia qͣre¬
las in me repperit: ido arbitratus est me
Iiumicũ sibi. ꝑ osuit in neruo pedes meoᷤ.
Icustodiuit omnes semitas mãsM oxq con¬
tra hec uerba quȩ beatum iob dixisse nar
ueraciter dixerat: quod absq culpa fue¬
rat flagellatus. hoc enim ipse de se: quod
de illo addiabolum dñs dĩx̃ Cõmouisti me
adu̾suᷤ eũ: ut affligere eũ frustͣ S helu ñ
credidit cessante culpa potuisse eũ etiã
pro grã flagellari. Nesciebat enm: flagel¬
lis eius nondeleri uicium. sed augeri me
ritum. Et ꝓeo quod se sine delicto dixe.¬
rat flagellatum: hac eum sententia incre¬
hoc arrogantes ꝓpriũ. ut plus arguere
appetant quã consolari: & queq homini¬
bus euenire cognoscunt. euenisse ex solis
iniquitatibus arbitrentur. Nescuint qͥp
pe occulta uiditia subtilit̾ querere. atq

Expanded text:
uorum audivi. - Atque eamdem vocem subjungens ait: Mundus sum ego, et absque delicto immaculatus, et non est iniquitas in me. Quia querelas in me reperit, ideo arbitratus est me inimicum sibi. Posuit in nervo pedes meos, custodivit omnes semitas meas. - Moxque contra haec, quae beatum Job dixisse narrveraciter dixerat, quod absque culpa fuerat flagellatus. Hoc enim ipse de se, quod de illo ad diabolum Dominus dixit: Commovisti me adversus eum, ut affligerem eum frustra . Sed Eliu non credidit cessante culpa potuisse eum etiam pro gratia flagellari. Nesciebat enim flagellis ejus non dolere vitium, sed meritum augere, et pro eo quod sine delicto se dixerat flagellatum, hac eum sententia increhoc arrogantes proprium, ut plus arguere appetant quam consolari, et quaeque hominibus evenire cognoscunt, evenisse ex solis iniquipe occulta judicia subtiliter quaerere, atque
Abbreviated transcription (Latin):
hil uiderunt.: Nec tam̃ ꝑ fectum aliquid
fuit: quod uidere clausi poterant. Nã
siꝑfecte totũ uidissent: cur aꝑte̾ quere¬
rent qđ uiderent. Sic itaq sic sumus:
cũ de incomp̃hensibili natuutate intue¬
ri aliquid conamur. Eo ipso enim quo
& quasi tudet quod uidere non ual&e:
uelut intenebris positus. ium lucis ocu¬
uis clausis uidet. Quia uͦ hec diuinȩ na¬
ture secreta admiratio non facile occupa¬
tis per terrena desideria mentibus in no¬
tescit: aptedĩ locutio qualiter ad nos fi¬

Expanded text:
hil clausi viderunt, nec tamen perfectum aliquid hil clausi viderunt, nec tamen perfectum aliquid fuit quod videre clausi potuerunt? Nam si perfecte totum vidissent, cur aperti quaererent quod viderent? Sic itaque, sic sumus, cum de incomprehensibili nativitate intueri aliquid conamur. Eo ipso enim quodet quasi videt quod videri non valet, velut in tenebris positus, vim lucis oculis clausis videt. Quia vero 749 haec divinae naturae secreta admiratio non facile occupatis per terrena desideria mentibus innotescit, apte Dei locutio qualiter ad nos fi
Abbreviated transcription (Latin):
ritum congruit. nec futurum. Tanto gͦ
ineo qđ lib& tempus ponitur libere: qͣn¬
to nullum uere. Neq enim qđ libee libere
dici pocerat : sisaltim unum ꝓprie dicere¬
tur. Inde itaq dicimn do tempus audaci¬
ter quodlib& licet: unde in eo dici ꝓprie¬
nullum licss. Uerbũ namq pat̾ sine tẽpe
genuit. Et quis digne fari queat illam
meffabilem natiuitatem. quod de et̾no
natus ẽ coȩcernus: quod existens ante se¬
cula genuit equalẽ: qud gignente natꝰ
posterior non est: Quod iuudelic& nos mi¬
rari possumus: sed intueri minime uale¬
mus. Illius aut̃ natiuitatis ium iam mira¬
ri posse. aliquatenus uidere est: s quoif
uidemus. nequaquã cõp̃hendimus. Est
autem quod de usu carnis. atrahere ad
sensum sp̃s debemus. Nam si quis intene¬
bris clausis oculis iaceat. atq ante eum
subito lucerne lum̃ erumpat: clauisieiꝰ
oculi ipso aduentu luminis feriuntur.
ut patescant. Cur gͦ turbati sunt. si nic¬

Expanded text:
tempus congruit, nec futurum. Tanto ergo tempus congruit, nec futurum. Tanto ergo in eo quodlibet tempus ponitur libere, quanto nullum vere. Neque enim quodlibet libere dici poterat, si saltem unum proprie diceretur. Inde itaque dici in Deo tempus audacter quoslibet licet, unde in eo dici nullum licet. Verbum namque Pater sine tempore genuit. Et quis digne fari queat illam ineffabilem nativitatem, quod de aeterno natus est coaeternus, quod existens ante saecula genuit aequalem, quod gignente natus posterior non est? Quae videlicet nos mirari possumus, sed intueri minime valemus; illius vero nativitatis vim jam mirari posse aliquatenus videre est, sed quomodo videmus quod nequaquam comprehendimus? Est autem quod de carnis usu trahere ad sensum spiritus debemus. Nam si quis in tenebris clausis oculis jaceat, et ante eum subitum lucernae lumen erumpat, clausi ejus oculi ipso adventu luminis feriuntur ut patescant. Cur ergo turbati sunt si ni
Abbreviated transcription (Latin):
dam pusillanimitate conspiciunt. quia
d̃s nobis ad uerba omĩa non respondit:
non repetit: id est cogitationibus uł tẽp¬
tacionibus singulorum. non iam passio
nibus ꝑ ꝓpħarum uoces. non ꝑ angelica of¬
ficia satisfacit: quia in scriptuia quicqͥd
potest singulis euenire cõp̃ hendit: atq
in illa ꝑ exempla p̾cedentium. etiam se
quentium uitam informare eurauit.
Quãuis quod ait. semel loquitur deus.
& scdo id ipsum non repetit hoc intelligi
subtilius pͥotest: quod pat̃ unigenitum
consubstantialem sibi filium genuit. Lo¬
qui enim dĩ est: uerbum genuisse. Semel
aut᷑ loqui est:uerbum aliud pret̾ unige¬
nitum non habere. Uñ & appte subditur.
Et scđ̾o id ipsum non repetit: quia uide¬
licet hoc ipsum uerbum id ẽ filium. non¬
nisi unicum genuit. Quod autem non ait
locutus est sed loquitur. non udelicet
tempus p̃teritum nec futurum ponens:
liquet omnibus. quia d̃o tempus nec p̾te

Expanded text:
dam pusillanimos conspiciunt, quia dam pusillanimos conspiciunt, quia Deus nobis ad omnia verba non respondet, non repetet; id est, cogitationibus vel tentationibus singulorum non jam passim per prophetarum voces, non per angelica officia satisfacit, quia in Scriptura sacra quidquid potest singulis evenire comprehendit, atque in illa per exempla praecedentium etiam vitam sequentium informare Quamvis quod ait: Semel loquetur Deus, et secundo idipsum non repetet, hoc intelligi subtilius potest, quod Pater unigenitum consubstantialem sibi Filium genuit. Loqui enim Dei est Verbum genuisse. Semel autem loqui Dei est Verbum aliud praeter unigenitum non habere. Unde et apte subditur: Et secundo idipsum non repetet, quia videlicet hoc ipsum Verbum, id est Filium, nonnisi unicum genuit. Quod autem non ait, Locutus est, sed loquetur, non videlicet tempus praeteritum, sed futurum ponens, liquet omnibus quia Deo nec praeteritum
Abbreviated transcription (Latin):
passione aliqua uł molestia carnis afficim᷑.
scire fortasse causas passionis eiusdem uł mo¬
lestiȩ optamus: quatinus in eo qđ patimur.
exipsa rerum scientia consolemur. S qͥa
despecialibus tẽp̾tacionibus nr̃is nequaꝙͣ
nobis singulis specialiter respondetur:
ad scripturam sacram recurrimus. Ibi ui¬
delicet inuenimus: quod paulus carnis
in firmitate temptatus audiuit. Sufficit
tibi grã mea: nam urtus minfirmitate ꝑfi¬
tum est: ne singillatim nobis omnibus di¬
ceretur. In scriptura gͥ sacra. uocẽ di afflic¬
to paulo audiuimus: ne cum fortasse affligi¬
mur. singuli audire eam priuatam conso¬
lationem quereremus. Non gͦ dñs ad omĩa
nobis uerba respondit. quia semel loqui¬
tur. & scdo idipsum non repetit: id est. in
his quȩ ꝑscripturam sacram ad patres
nostros ꝓtulit. nos erudire curauit. Ui¬
cant itaq scĩ doctores eccłẽ dicant etiam
arrogantes. cum intra eam laborare qͦs¬

Expanded text:
passione aliqua vel molestia carnis afficimur, passione aliqua vel molestia carnis afficimur, scire fortasse occultas causas passionis ejusdem vel molestiae optamus, quatenus in eo quod patimur ex ipsa rerum scientia consolemur. Sed quia de specialibus tentationibus nostris nequaquam nobis singulis specialiter respondetur, ad Scripturam sacram recurrimus. Ibi videlicet invenimus quod Paulus carnis infirmitate tentatus audivit: Sufficit tibi gratia mea, nam virtus in infirmitate perfitum est, ne singulatim nobis omnibus diceretur. In Scriptura igitur sacra vocem Dei afflicto Paulo audivimus, ne cum fortasse affligimur singuli, audire eum privata consolatione quaereremus. Non ergo Dominus ad omnia verba nobis respondet, quia semel loquitur, et secundo idipsum non repetit, id est, in his quae per Scripturam sacram ad patres nostros scant itaque sancti doctores ecclesie, dicant etiam arrogantes, cum in terra ecclesiam laborare quos
Abbreviated transcription (Latin):
proprrum. ut in omne quod appetit & ñ
rerum ordinem contrarium sentit. si pos¬
sit fieri cur ita uel non ita sit. diuinis sibi
responderi uocibus uelit: ut dm̃ de cunc̾¬
ta rerum controuersia consulat: & respõ¬
sionis eus cognita ratione. conquiescat᷑.
helui aut̃ p̃uidens quod scripturã sacrã
dñs conderet. ut in ea uel publicis uł oc¬
cultis cunctorum questionibus responde¬
t̃ Semel loquitur deus: & scđo id ipsum nͦ
repecit. Acsi diceret. Us̃ in singulorum cor¬
dibus priuatis uocibus non respondet: sed
tale eloquium construit. ꝑ quod cunctoꝵ
questionibus satisfacit. In scriptura quip¬
pe eius eloquii.causas nrãs singuli si re¬
quirimus inuenimus: nec opus est ut in
eo quod specialiter quisq tolerat. respon¬
deri sibi diuina uoce specialiter querat.
Ibi enim nobis omnibus in eo qđ specialit᷑
patimur. cõmuniter respondetur: ubi ui¬
ta p̾cedentium fit forma sequentium. Ut
enim unum epluribus ꝓferamus: ecce dũ¬

Expanded text:
proprium ut in omne quod appetit, et tamen rerum ordinem contrarium sentit, si possit fieri, cur ita, vel non ita sit, divinis sibi responderi vocibus velit, ut Deum de cuncta rerum controversia consulat, et responsionis ejus cognita ratione conquiescat. Eliu autem praevidens quod scripturam sacram Dominus conderet, ut in ea vel publicis vel occultis cunctorum quaestionibus respondetibi? Semel loquitur Deus, et secundo id ipsum non repetit: ac si diceret: Deus singulorum cordibus privatis vocibus non respondet, sed tale eloquium construit, per quod cunctorum questionibus satisfaciat. In Scripturae quippe eius eloquio causas nostras singuli, si requirimus, invenimus: nec opus est, ut in eo quod specialiter quisque tolerat, responderi sibi divina voce specialiter quaerat. Ibi enim non bis omnibus in eo quod specialiter patimur, communiter respondetur. Ibi vita praecedentium sit forma sequentium. Ut enim unum e pluribus
Abbreviated transcription (Latin):
ait. post modicũ tollat me factor meus: qͥa
quamlibet longũ fuerit tempus uite p̃sen¬
tis. eo ipso breue est. quo ꝑmanens non est. Ne¬
que enim dignũ est ut duitinum iudicetur:
qcquid fne circũ scribit᷑. S int̾ has sententias
quas exueritate solidas ꝓfert. ad uerbarur¬
sum elationis erumpit dicens. Audigͥ iob¬

Expanded text:
ait: 742 Post modicum tollat me factor meus, quia ait: 742 Post modicum tollat me factor meus, quia quamlibet longum fuerit tempus vitae praesentis, eo ipso breve est, quo permanens non est. Neque enim dignum est ut diutinum judicetur, quidquid fine circumscribitur. Sed inter has sententias quas ex veritate solidas profert, ad verba rursum elationis erumpit, dicens: CAPUT
Abbreviated transcription (Latin):
sum uͦ intẽptatione bella subegeri nt: qͦ apud se
iam de intima tranquillitate securisunt. ani¬
marum custodiam sortiantur .S. quis hec tẽp̃¬
tationũ prelia sibi ꝑ fecte subigat. cũ paulus
dicat: uideo aliã legẽ in membris meis repug¬
nantem legi mentis meȩ. & captiuũ me dueen¬
tem inlegẽ peccati᷑ S aluid est bella fortiter
ꝑpeti: aliud bellis eneruit᷑ expugnari. In is¬
tis exercetur intus ne extolli debeat: in illis
om̃imodo extinguitur ne subsistat. Qui gͥ
scit fortit᷑ tẽptationem ferre certaminis: &
cũ temptatione concutitur. multa arce prȩ¬
sidet quietis: hic etiã apud sem&. ipsum
sub se ipso esse contentiones uiciorũ conspicit.:
quib nulla fractus delectatione consentit. Se¬
homim non equabo. Nescio enĩ qmͣdiu subsis¬
tam. & si pꝰ modicum tollat me factor meus.
equat: quia quam di hic subsistat. uł quan¬
do ad di uidicium tollatur. igngrat. Et bene¬

Expanded text:
cum vero tentationum bella subegerint, quo apud se cum vero tentationum bella subegerint, quo apud se jam de intima tranquillitate securi sunt, animarum custodiam sortiantur. Sed quis haec tentationum praelia sibi perfecte subigat, cum Paulus dicat: Video aliam legem in membris meis repugnantem legi mentis meae, et captivum me ducentem in lege peccati ? Sed aliud est bella fortiter perpeti, aliud bellis enerviter expugnari. In istis exercetur virtus, ne extolli debeat; in illis omnimodo exstinguitur, ne subsistat. Qui igitur scit fortiter tentationem ferre certaminis, et cum tentatione concutitur in alta arce praesidet quietis, quia etiam apud semetipsum sub seipso esse contentiones vitiorum conspicit, quibus nulla fractus delectatione consentit. Sehomini non aequabo, nescio quandiu subsistam, et post modicum tollat me Factor meus. o non aequat, quia quandiu hic subsistat, vel quando a Deo in judicio tollatur, ign
Abbreviated transcription (Latin):
est uidere praua nec corrigere: ita grauis
ẽ. labor arrogantiũ. si qd sapiunt. nõ osten¬
dunt. Uim quippe intrinsecus estuantẽ ferre
uix possunt: si om̃e quod sentiunt. paulo
tardius innotescunt. Uñ necesse ẽ. ut cũ res
bona agitur. prius eiꝰ elatio in corde uincat᷑.
ne si aradice misere intentionis prodeat. a¬
adhuc uicioꝵ bello subiacent: nequaquã
p̃dicationis usu. p̃esse magisterio cȩteroꝵ
tũ & uicesimũ in quo fios iuuentutis ado¬
letur: nisi ipsa contra unũ quodq utiũ
bella signantur: Et quid ꝑ quinqͥ genari¬
um inquo iubelei requies continetur: nsi
int̾na quies edomito bello mentis expͥmit᷑:
Quid uͦ ꝑuasa tab̾ naculi: nisi fidelium a¬
nimȩ figurantur: Leuite gͦ ab anno uice.¬
simo quinto. tab̾ naculo seruunt. & a qͥn¬
quagenario custodes uasoꝵ fiunt: ut ui¬
delicet qui ad huc impugnantiũ uiciorũ
aliorum curã susciꝑe non presumant.

Expanded text:
est videre prava, nec corrigere; ita gravis est videre prava, nec corrigere; ita gravis est labor arrogantium, si quod sapiunt non ostendunt. Vim quippe intrinsecus aestuantem ferre vix possunt, si omne quod sentiunt paulo tardius innotescunt. Unde necesse est ut cum res bona agitur prius ejus elatio in corde vincatur, ne si a radice miserae intentionis prodeat, aadhuc vitiorum bello subjacent, nequaquam per praedicationis usum praeesse magisterio ceterorum tum ac vicesimum, in quo flos juventutis oboritur, nisi ipsa contra unumquodque vitium bella signantur? Et quid per quinquagenarium, in quo jubilaei requies continetur, nisi interna quies e domito bello mentis exprimitur? Quid vero per vasa tabernaculi, nisi fidelium animae figurantur? Levitae ergo ab anno vicesimo quinto tabernaculo deserviant, et a quinquagenario custodes vasorum fiant, ut videlicet qui adhuc impugnantium vitiorum aliorum curam suscipere non praesumant;