comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
dic cum accepissemꝰ a pr̃ib maxĩe memora¬
bileni.c. lelii ⁊. p. scipionis familiaritatẽ
fuisse ydonea nuchi lelii ꝑsona iuisa ẽ q̃ de a¬
miacia ea ipa dissereret que disputata ab
eo meminisset stẽnola magr̃ meͦ. Seuꝰ aut
hoc sermonũ positũ in hominũ ueterũ au¬
ccoritate et eoꝵ illustriũ plus nestio quo pa¬
cto idetur habe̾ grauitatis. Itaq ip̃e mea le¬
gens sic afficior incdũ ut catonem nõ me
loqui existime. Sed cũ ut ad cena senex de
senectute sic in hoc libro ad amicũ amicissi
cato quo erat nemo ferr semor illis tempo¬
rib nemo prudentior. Nunc lelius est sapi¬
ens sic eni est habitus ⁊ amicicie głia ex¬
cellons de amiaicia loquitur. Tu uł in
animũ a me parũꝑ auertas leliũ loqui
muitius ad socerũ ueniũt post mortẽ afri¬
cam. Ab his sermo oritur. Lespondit leliꝰ
cnꝰ tota disputatio ẽ de amicicia quã le¬
h. Sunt ista o leli. Nec en melior uir fu¬

Expanded text:
sic, cum accepissemus a patribus maxime memorasic, cum accepissemus a patribus maxime memorabilem C. Laeli et P. Scipionis familiaritatem fuisse, idonea mihi Laeli persona visa est quae de amicitia ea ipsa dissereret, quae disputata ab eo meminisset Scaevola. genus autem hoc sermonum positum in hominum veterum auctoritate et eorum illustrium plus nescio quo pacto videtur habere gravitatis: itaque ipse mea legens sic afficior interdum, ut Catonem, non me, loqui existimem. sed ut tum ad senem senex de senectute, sic hoc libro ad amicum amicissimutus, quo erat nemo fere senior temporibus illis, nemo prudentior; nunc Laelius et sapiens, sic enim est habitus, et amicitiae gloria excellens de amicitia loquetur. tu velim a me animum parumper avertas, Laelium loqui Mucius ad socerum veniunt post mortem Africani; ab his sermo oritur, respondet Laelius, cuius tota disputatio est de amicitia, quam lesta, Laeli; nec enim melior vir fu
Abbreviated transcription (Latin):
Itaq tũ scenola cũ in eam ip̃am mencionẽ¬
meidisset exposuit nobis ẜmõne lelii de a¬
micicia habito ab illo secum ⁊ cũ altero ge¬
nero .c. fannio mara filio paucs diebus
post morte africaui. Cuis disputacõnis smn¬
as memorie mãdaui quas hoc libro exposu
arbitratu meo. Quasi eñi ip̃os induxi loꝙͣ¬
tes ne unquã ⁊ inquit sepus int̾poneretur
atq ideo feci ut tanquã a pñtib corã habe¬
ri sermo idetur. Cum em sepe mecũ age̾s
ut de amicicia scriberẽ aliquid digna michi
res tũ oim cognitioe cũ nrã familiaritate
uisa est. Itaq feci nõ ĩuitus ut prodessem
multis tuo Rogatu. Sed ut in catone maio¬
re feci qui ẽ sumptꝰ ad te de senectute cato¬
ne induxi senẽ disputantẽ quia nulla uide¬
batur aꝑtior ꝑsona que de illa etate loquere¬
tur. quã euis qui ⁊ diutissime senex fuisset
⁊ in ip̃ã seneccute pre ceteris floruisset.

Expanded text:
itaqitaqincidisset, exposuit nobis sermonem Laeli de amicitia habitum ab illo secum et cum altero genero C. Fannio, Marci filio, paucis diebus post mortem Africani. eius disputationis sententias memoriae mandavi, quas hoc libro exposui arbitratu meo; quasi enim ipsos induxi loquentis, ne inquam et inquit saepius interponeretur atque ut tamquam a praesentibus coram haberi sermo videretur. cum enim saepe mecum ageres, ut de amicitia scriberem aliquid, digna mihi res cum omnium cognitione tum nostra familiaritate visa est; itaque feci non invitus ut prodessem multis rogatu tuo. sed ut in Catone maiore, qui est scriptus ad te de senectute, Catonem induxi senem disputantem, quia nulla videbatur aptior persona quae de illa aetate loqueretur, quam eius, qui et diutissime senex fuisset et in ipsa senectute praeter ceteros floruisset;
Abbreviated transcription (Latin):
tare illum in om̃i sermone appel¬
lare sapientem. Egd aũt a pre ita eram
deductus ad studiũ sumpta uirili toga ut
quo adpossem et michi liceret et a seins lat̾e
nũquã discedere. Ita ꝙ multa ab eo prudẽ¬
ter disputata multa eciã breuit̾ ⁊ cõmode
deã memorie mandaba fieri studebã eius
prudentia doctior. Quo mortuo me ad po¬
cificem scenolani contuli que unũ nr̃e au
taris et ingenio et iusticia prantissimũ au¬
deo dicere. Sed de hoc alias dicam/ nũc re¬
deo ad augurẽ. Cum sepe multa tũ memi¬
an domũ emciclo sedentem ut solebat cum
eio essom una et panci ad modũ familiares
meũ sermonẽ illum incdere qui tũ fere mul¬
tis erat in ore. Memusti enĩ profecto ut opi¬
nor o attice et eo magis ꝙ. p. sulpicio uteba¬
re multũ. cũ is tribunꝰ plebis capitali odio
a quito pompeio qui tũ erat consul dissidẽt
qui cũ ͤ conuictissime ⁊ am̃atissime uixerat
Quata ẽẽt hominũ uł admiratio uł quela

Expanded text:
tare illum in omni sermone appellare sapientem. ego autem a patre ita eram deductus ad Scaevolam sumpta virili toga, ut, quoad possem et liceret, a senis latere numquam discederem. itaque multa ab eo prudenter disputata, multa etiam breviter et commode dicta memoriae mandabam, fierique studebam eius prudentia doctior. quo mortuo me ad pontificem Scaevolam contuli, quem unum nostrae civitatis et ingenio et iustitia praestantissimum audeo dicere. sed de hoc alias, nunc redeo ad augurem. cum saepe multa, tum memini domi in hemicyclio sedentem, ut solebat, cum et ego essem una et pauci admodum familiares, eum sermonem illum incidere, qui tum fere multis erat in ore. meministi enim profecto, Attice, et eo magis, quod P. Sulpicio utebare multum, cum is tribunus plebis capitali odio a Q. Pompeio, qui tum erat consul, dissideret, quocum coniunctissime et amantissime vixerat, quanta esset hominum vel admiratio vel querella.
Abbreviated transcription (Latin):
aliqua beniuola memoriã usurpet / qͣs nũquã
biderit. Quis aut est qui tarquimũ su¬
ꝓbum qui. p. cassu spurium meniũ
altero ꝓpter probitatẽ eius nõis nõ alienos
aios habens alterũ ꝓpt̾ crudelitate semꝑ¬

Expanded text:
aliqua benevola memoriam usurpet, quos numquam aliqua benevola memoriam usurpet, quos numquam viderit? quis autem est qui Tarquinium Superbum, qui Sp. Cassium, Sp. Maelium altero propter probitatem eius non nimis alienos animos habemus; alterum propter crudelitatem sem
Abbreviated transcription (Latin):
Nam utilitates quidẽ eciam ab his ꝑcipiun¬
tur sepe qui simulatione amicicie coluntur
et obẜuantur cã temporis. In amicitia aut
nichil fictũ est nichil simulatio ⁊ quidquid
est idem uerũ et uoluntanũ est. Quaꝓpt̾
a natura michi uidetur pociꝰ qui ab indigẽ¬
cia orta amicicia/ et applicatione magis am¬
mi cũ quodã sensu amandi ꝙͣ cogitatiõe. quã¬
cum illa res uailitatis eẽt habitura quo qͥ¬
ti p̃t̃ q̃ ex se natos ita amant ad quoddã tẽ¬
pus ⁊ ab eis ita amantur ut facile eorũ
sensus appareat. Quod in hoĩe młto est e¬
iuidentius. Primũ ex ea caritate que est int̾
natos ⁊ parentes que dirimi nisi decestabili
scele̾ non p̃t. ddeinde cũ simlis sensus exci¬
quod magis alliciat ad diligendũ quippe cũ
ꝓpt̾ uirtutem et probitatẽ eciam eos quos
mĩquã uidimꝰ quodã modo diligamus. Quis
est qui .c. fabricii. ⁊ .m. curii nõ cũ caritate

Expanded text:
nam utilitates quidem etiam ab eis percipiunnam utilitates quidem etiam ab eis percipiuntur saepe, qui simulatione amicitiae coluntur et observantur temporis causa; in amicitia autem nihil fictum, nihil simulatum est et, quidquid est, id est verum et voluntarium. quapropter a natura mihi videtur potius quam indigentia orta amicitia, applicatione magis animi cum quodam sensu amandi, quam cogitatione quantum illa res utilitatis esset habitura. quod quidverti potest, quae ex se natos ita amant ad quoddam tempus et ab eis ita amantur, ut facile earum sensus appareat. quod in homine multo est evidentius, primum ex ea caritate quae est inter natos et parentis, quae dirimi nisi detestabili scelere non potest, deinde cum similis sensus exstiquod magis alliciat ad diligendum, quippe cum propter virtutem et probitatem etiam eos, quos numquam vidimus, quodam modo diligamus. quis est qui C. Fabrici, M’. Curi non cum caritate
Abbreviated transcription (Latin):
Cuiu magis diceres id famu si nup in or¬
tis saipionis cũ est de re .p. disputatũ affu-¬
isses. Qualis aut prõnus iusticie fuit con¬
tra accuratã rõnem philippi. ¶ T. faimius
facile ei qui ob eam sũma fide constantia/
iusticiaq seruata maxima gloriam copit¬
¶ C.l. uiur hoc quidẽ est afferre. Quid
elũ refert qua me rõne cogatis cogitis cer¬
te. Studiis aũt gñẽoꝵ presertuu in rebo¬
na tã difficile ẽ tũ nec equũ quidẽ obsist̾e.
depissume egr̃ michi de amiatia cogitanti
maxime illud considerandũ uideri solet
utrũ ꝓpt̾ imbecillitatẽ atq inopiã desidera¬
ta sit amicitia ut dandis recipiendisq int̾¬
tis quo quisꝙ minus per se ip̃e posset/ id¬
de
acciperet ab alio bicissim q redderet. An eẽt
hoc quid̃ propͥum amicicie s antiquior ⁊ pł¬
chrior et magis a natura ipã profecta alia
cĩo. Amor eni ex quo amicicia nõĩata est
pͥnceps ẽ ad beniuolenciã coniungendam.

Expanded text:
um magis id diceres, Fanni, si nuper in hortis Scipionis, cum est de re publica disputatum, affuisses. qualis tum patronus iustitiae fuit contra accuratam orationem Phili! Facile facile ei, qui ob eam summa fide, constantia iustitiaque servatam maximam gloriam ceperit? Vim hoc quidem est afferre; quid enim refert qua me ratione cogatis? cogitis certe. studiis enim generorum, praesertim in re bona, cum difficile est tum ne aequum quidem obsistere. saepissime igitur mihi de amicitia cogitanti maxime illud considerandum videri solet, utrum propter imbecillitatem atque inopiam desiderata sit amicitia, ut dandis recipiendisque meritis, quod quisque minus per se ipse posset, id acciperet ab alio vicissimque redderet, an esset hoc quidem proprium amicitiae, sed antiquior et pulchrior et magis a natura ipsa profecta alia causa. amor enim, ex quo amicitia nominata est, princeps est ad benevolentiam coniungendam.
Abbreviated transcription (Latin):
cie sauitiatur. ut ab amnas honesta petamꝰ
amicoꝵ cã honesta faciamꝰ. Il ec expectemꝰ
quide duni rogemur s studiũ semp adsit.
cunctatio absit. cõciliũ uerum dare gaudea¬
mus liberr płimũ in amicicia amicorũ
bene suac̾entiuni ualeat auctoritas/ eaq
adibeatur ad monendũ no modo aꝑte. sed
eciam acriter si res postulabit ⁊ adhibite
pareatur. Nami quibusdã quos audio sa¬
pientes fuisse habitos in grecia/ placusse
opinor mirabilia quedã S nichil est ꝙ

Expanded text:
itiae sanciatur, ut ab amicis honesta petamus, itiae sanciatur, ut ab amicis honesta petamus, amicorum causa honesta faciamus, ne exspectemus quidem dum rogemur, studium semper adsit, cunctatio absit, consilium verum dare audeamus libere, plurimum in amicitia amicorum bene suadentium valeat auctoritas, eaque et adhibeatur ad monendum non modo aperte, sed etiam acriter, si res postulabit, et adhibitae pareatur. nam quibusdam, quos audio sapientes habitos in Graecia, placuisse opinor mirabilia quaedam—sed nihil est,
Abbreviated transcription (Latin):
cantib nõ discedant. Improbis aũt petia
statuenda est. nec bero minor his qui sequer
erunt alterum. ꝙͣ hiis qui ip̃i fuerint im¬
pietatis duces. Quis clarior in gr̃a teini
stocle quis potencior. qui cũ imꝑator bello
persico seruitute greciaui deliberasset prop¬
ter quã inuidiam in exiliũ expulsus ẽẽt/ in¬
grate sibi patrie ĩuiram non tulit/ quã fer¬
re debuit frcit idem ꝙ uigniti annis añ ap̾
nos fecerat corilianus his aduitor contra
patriã inuentꝰ est nemo itaq mortẽ sibi¬
ut̾q consciuit quare talis improboꝵ cõsen¬
sio nõ modo excusatione amicicie cegenda
nõ est s pocius supplicio om̃i uiudicanda ẽ
ut ne quis comes suũ putet amicũ bellũ
patrie inferente sequi. Quod quid̾ ut res
ire cepit. haud scio an aliquando futurũ
sit michi aũt nõ minori cure est qualis
res .p. post mortem meã futura sit quã
qualis hodie sit. Hec ig̃r prima lex amia¬

Expanded text:
cantibus non discedant; improbis autem poena cantibus non discedant; improbis autem poena statuenda est, nec vero minor eis qui secuti erunt alterum, quam eis qui ipsi fuerint impietstocle, quis potentior? qui, cum imperator bello Persico servitute Graeciam liberasset, propterque invidiam in exilium pulsus esset, ingratae patriae iniuriam non tulit, quam ferre debuit. Fecit idem, quod viginti annis ante apud nos fecerat Coriolanus. His adiutor contra patriam inventuterque conscivit. qua re talis improborum consensio non modo excusatione amicitiae tegenda non est, sed potius supplicio omni vindicanda est, ut ne quis concessum putet amicum vel bellum patriae inferentem sequi. quod quidem, ut res ire coepit, haud scio an aliquando futurum sit; mihi autem non minori curae est, qualis res publica post mortem meam futura sit, quam qualis hodie sit. haec igitur prima lex amic
Abbreviated transcription (Latin):
suetudo maior. Tiberius grachus regnũ
occupare conatꝰ est. uł regnauit is quidẽ pau¬
uiderat. hunc eaam post mortẽ secuti ami¬
ci ⁊ propiqui quid in .p. scipione effeceruit
Sine lacrimis non queo dicere. Nam carbo¬
nem quoq que modo posiumꝰ ꝓpter recentẽ
penã tiberii grachi sustimumꝰ. De .g. gra¬
chi aut tribunatu quid expet̾e non libet
augurari. Serpit deinde res que procluuis
ad ꝑuiciem cũ cepit semel labitur. uidetis
ut tabella iam ante quata st̃a sit labes.
primo gabima lege. bienmno / aut post cassia
uide̾ iam uideor populũ a senatu disurictũ
multicuduus q arbitrio res maximas agi
plures enĩ discent ꝙͣadmedũ hec fiunt
quã ꝙͣadmodum his resistatur. Quorsim
hec. Quia sine sociis nemo quisquã tale
conatur. Precipiendũ est igitur bonis ut
si m eiusmodi anuacias ignari casu aliquo
inciderint ne existuent ita se alligatos
ut ab amicis in magnã aliquã remi . p. pec¬

Expanded text:
suetudo maiorum. Tib. Gracchus regnum suetudo maiorum. Tib. Gracchus regnum occupare conatus est, vel regnavit is quidem pauviderat? hunc etiam post mortem secuti amici et propinqui quid in P. Scipione effecerint, sine lacrimis non queo dicere. nam Carbonem, quocumque modo potuimus, propter recentem poenam Tib. Gracchi sustinuimus. De C. Gracchi autem tribunatu quid exspectem non libet augurari; serpit deinde res, quae proclivis ad perniciem, cum semel coepit, labitur. videtis in tabella iam ante quanta sit facta labes, primo Gabinia lege, biennio autem post Cassia. videre iam videor populum a senatu disiunctum, multitudinis arbitrio res maximas agi. plures enim discent quem ad modum haec fiant, quam quem ad modum his resistatur. quorsum haec? quia sine sociis nemo quicquam tale conatur. praecipiendum est igitur bonis, ut; si in eius modi amicitias ignari casu aliquo inciderint, ne existiment ita se alligatos, ut ab amicis in magna aliqua re publica pec
Abbreviated transcription (Latin):
riam accepiimꝰ quo nouit uita cõmunis
Ex hoc numero nobis exempla sumenda sũt
⁊ eoro quidẽ maxĩe qui ad sapĩa proxime
una consules et collegas in censura. Cũ
et cũ his ⁊ int̾ se cõiunctissimos fuisse mar¬
cũ curium titum corruncanũ memorie tra¬
ditum ẽ. Igitur ne suspicari quidẽ possumꝰ
quẽꝙͣ eoꝵ ab amico quippiã contendisse iy ꝯ
actinet dicere si contendisset stio int̾pretatu¬
rum nõ fuisse cũ illi scĩssin uin fuerint.
eque aũs nefas si tale aliquid et fac̾e̾ roga¬
tu ⁊ rogare. Nt uero tyberiũ gratũ seque¬
ban̾tur .c. carbo .c. cato ⁊ mimie tunc qͥ¬
dem un. linus frat̾ nunc idem acorrimus
hec ñr lex in anucicia sauciatur ut neq
rogemus res turpes nec faciamꝰ rogati. Tur¬
pis em excusatio est et minime accipienda
faniui ⁊ scenola locati sumꝰ ut nos longe
prospicere oporteat futuros casus rei. p. De¬
flex iam aliquãtũ de spatio curriculoq con¬

Expanded text:
riam accepimus, quos novit vita communis. riam accepimus, quos novit vita communis. ex hoc numero nobis exempla sumenda sunt, et eorum quidem maxime, qui ad sapientiam proxime una consules, collegas in censura; tum et cum eis et inter se coniunctissimos fuisse M’. Curium, Tib. Coruncanium memoriae proditum est. igitur ne suspicari quidem possumus quemquam horum ab amico quidpiam contendisse, quod  quid attinet dicere, si contendisset impetraturum non fuisse, cum illi sanctissimi viri fuerint, aeque autem nefas sit tale aliquid et facere rogatum et rogare? At vero Tib. Gracchum sequebantur C. Carbo, C. Cato, et minime tum quidem Gaius frater, nunc idem acerrimus. haec igitur lex in amicitia sanciatur, ut neque rogemus res turpis nec faciamus rogati. turpis enim excusatio est et minime accipienda Fanni et Scaevola, locati sumus, ut nos longe prospicere oporteat futuros casus rei publicae. deflexit iam aliquantulum de spatio curriculoque con
Abbreviated transcription (Latin):
stenola cũ ad me meo loco quo aderã leua¬
to et rupilio consulib in concilio deprecatũ
uenisset. hanc ut sibi ignosterent causã
afferebat quod tanti sibi gratũ fecisset ut
quicquid ille uellet sibi faciendum putaret
tũ ego inquã Eciã ne si te in capitolium
faces ferre uellet nũquã inquit uoluisset
Sed si uoluisset paruissem. uidetis ꝙͣ nefa¬
na uox ⁊ horcule ita fecit uł plus eciã quã
dixit. Non eni paruit ille ti. graci temeri¬
tatis s prefuit nec se comitẽ illuis furoris
s ducem prebuit. Itaq hac amẽcia questiõe
noua perterritꝰ in asiam perfugit ad hostes
se contulit penas rei .p. graues iustas q
persaluit. Nulla est igitur excusatio põci si
amici cã peccaueris. Nam cũ conciliatrix
amcicie uirtutis opinio fui̾t diffiale est a¬
nueiciã man̾e si a uirtute defeceris. Quod
si rectũ statuerimꝰ uł concodere amicis qͥcqͥd
oeulos sunt quos uidemꝰ. aut de quib memo¬

Expanded text:
Scaevola, cum ad me, quod aderam LaenaScaevola, cum ad me, quod aderam Laenati et Rupilio consulibus in consilio, deprecatum venisset, hanc ut sibi ignoscerem causam afferebat, quod tanti Tib. Gracchum fecisset, ut quidquid ille vellet sibi faciendum putaret. tum ego, etiamne, inquam, si te in Capitolium faces ferre vellet? numquam voluisset id quidem, sed, si voluisset, paruissem. videtis, quam nefaria vox. et hercule ita fecit, vel plus etiam quam dixit; non enim paruit ille Tib. Gracchi temeritati, sed praefuit, nec se comitem illius furoris, sed ducem praebuit. itaque hac amentia, quaestione nova perterritus, in Asiam profugit, ad hostis se contulit, poenas rei publicae gravis iustasque persolvit. nulla est igitur excusatio peccati, si amici causa peccaveris; nam, cum conciliatrix amicitiae virtutis opinio fuerit, difficile est amicitiam manere, si a virtute defeceris. quod si rectum statuerimus vel concedere amicis quidquimicis qui ante oculos sunt, quos videmus aut de quibus memo
Abbreviated transcription (Latin):
libiduns mistri aut aduitores eeñt ad in¬
iuriam. Q qui recusarent ꝙͣuis honeste
id facent inde tũ amuicicie deserte arguent᷑
ab̾ his quib obsequi nollent. Illos aut qui ꝙͣ¬
ius ab amieo aũderent postulare postulatiõe
ipã profiteri omiã se amici cãd ẽẽ facturos.
eoꝵ querola mu̾entura nõ modo familiari¬
tates extingui solere. Sed eciã odia gigni
sempiterna. hec ita młta quasi fata impẽ¬
dece amiciciis ut om̃ia subterfuge̾ nõ mo¬
do sapie s eciã felicitatis diceret sibi uide¬
ri. Quãobrem id pͥmũ uideamꝰ si placet
quats amor .in. amicicia progredi debeat
Nũ si corilianus habuit amicos ferre circa
patriami arma illi cũ coriliano debuerunt
Nũ imbecillimũ amici regnũ apetentem
un amelium debuerunt iuuare. Liberiu
quidẽ gracũ rem . p. uexantẽ a qͥnto tubo¬
ne equalib q amicis derelictũ uidebamus
At .c. bissuis cumanus hospes familie nre

Expanded text:
libidinis ministri aut adiutores essent ad inlibidinis ministri aut adiutores essent ad iniuriam, quod qui recusarent, quamvis honeste id facerent, ius tamen amicitiae deserere arguerentur ab eis, quibus obsequi nollent; illos autem, qui quidvis ab amico auderent postulare, postulatione ipsa profiteri omnia se amici causa esse facturos. eorum querella inveterata non modo familiaritates exstingui solere, sed odia etiam gigni sempiterna. haec ita multa quasi fata impendere amicitiis, ut omnia subterfugere non modo sapientiae, sed etiam felicitatis diceret sibi videri. quam ob rem id primum videamus, si placet, quatenus amor in amicitia progredi debeat. numne, si Coriolanus habuit amicos, ferre contra patriam arma illi cum Coriolano debuerunt? num Vecellinum amici regnum appetentem, num Maelium debuerunt iuvare? tiberium quidem Gracchum rem publicam vexantem a Q. Tuberone aequalibusque amicis derelictum videbamus. At C. Blossius Cumanus, hospes familiae vestrae,
Abbreviated transcription (Latin):
Quaqua ille quide nichil difficilius eẽ di¬
cebat ꝙͣ amiciciã usq ad extremi diem ui
te ꝑman̾e. Nam uelut non idem expediret
in eodez sepe incide̾ uł de re .p. non idem sen¬
tiretur mutari eciam mores hominũ sepe di¬
cebat alias adu̾sis reb/ alias etate ingraue¬
stente atq eaꝵ rerũ exempłu ex similitudiẽ
capiebat meurtis etatis ꝙ sũmi puoꝵ amo¬
res se pene cũ pretexta et toga ponerentur.
Siuaut ad adolescenciã ꝑduxissent dirimi ta¬
men int̾dum contenciõe uł luxurie condiciõe
uł cõmodi alicuiꝰ ꝙ idem adipisci ut̾q nõ pos¬
set. Q si qui longuis in amicicia prouecti
essent tame sepe labefactari si in honoris cõ¬
tencionẽ incidissent. Pestem em nullã ma¬
iorẽ ẽẽ amiciciis ꝙͣ in plerisq pecume cupi¬
ris ⁊ głie ex quo inimicicias maxias sepe mn¬
ter amicissimos extitisse magna eciã dissidia
⁊ plerũq iusta nasci cum aliquid ab amicis
quod rectũ non esset postularetur ut aut

Expanded text:
uam ille quidem nihil difficilius esse dicebat quam amicitiam usque ad extremum vitae diem permanere: nam vel ut non idem expediret incidere saepe, vel ut de re publica non idem sentiretur; mutari etiam mores hominum saepe dicebat, alias adversis rebus, alias aetate ingravescente. atque earum rerum exemplum ex similitudine capiebat ineuntis aetatis, quod summi puerorum amores saepe una cum praetexta toga deponerentur; sin autem ad adulescentiam perduxissent, dirimi tamen interdum contentione vel uxoriae condicionis vel commodi alicuius, quod idem adipisci uterque non posset. quod si qui longius in amicitia provecti essent, tamen saepe labefactari, si in honoris contentionem incidissent; pestem enim nullam maiorem esse amicitiis quam in plerisque pecuniae cupitamen et gloriae, ex quo inimicitias maximas saepe inter amicissimos exstitisse. magna etiam discidia et plerumque iusta nasci, cum aliquid ab amicis quod rectum non esset postularetur, ut aut
Abbreviated transcription (Latin):
admouent ⁊ usu eius quẽ diligere coperũt
fruantur ⁊ morib sincq pares in amore
et equales propensiores q ad bñ promen¬
tura mutari no p̃t idcirto ue̾ amnicicie sempi¬
t̾ne sunt. Ortũ quidem amiciae uideritis
nisi quid ad hoc forte uultis. T. fammus¬
Tu uero perge leli pro hoc eni qui minor ẽ
natu in eo iure respondeo. I. stenola.
Recte quidem tu quã ob rem audiamus.⁊.¬
lelius. Audite uers optimi uni ea q̃ sepissie¬

Expanded text:
admovent, ut et usu eius, quem diligere coeperunt, admovent, ut et usu eius, quem diligere coeperunt, fruantur et moribus, sintque pares in amore et aequales propensioresque ad bene merentura mutari non potest, idcirco verae amicitiae sempiternae sunt. ortum quidem amicitiae videtis, nisi quid ad haec forte vultis. Tu vero perge, Laeli! pro hoc enim, qui minor est natu, meo iure respondeo. Recte tu quidem: quam ob rem audiamus. Audite vero, optimi viri, ea quae
Abbreviated transcription (Latin):
nõuulla quã de meis morib habebat me
dilexit.Auxit beniuolenciã consuetudo
S quãqua utilitates multe ⁊ magne ꝯ¬
secute sunt nõ sunt tam̃ẽ ab eaꝵ specie
cause diligendi profecte ut em̃ bñfiq libe¬
rales q sumꝰ non ut exigamꝰ graciã neq
enĩ bñficiũ feneramur s natura propensi
ad liberalitatẽ sumꝰ. sic amciciã nõ spe mer¬
crdis adducti s quod om̃is eius fructus in
ip̃o amore ins expetendã putamꝰ. At ab
his qui pecudum ritu ad uoluptatẽ omiã
referunt longe dissentimꝰ. Nec mirũ. in¬
chil eni altũ nichil magnificũ ac diuinũ
suspic̾e̾ possunt qui suas om̃es cogitaciões
abiecerunt in rem tam humilẽ tamqz con¬
temptam. Quã ob reni hos quidẽ adhuc
sermone remoneamꝰ ip̃i aũt intelligamꝰ
natura gigni sensum diligendi et beniuole¬
cie caritate fc̃a significatiõe probitatis
quã qui appetiuerunt aplicant se ⁊ prouis

Expanded text:
non nulla quam de meis moribus habebat, me non nulla quam de meis moribus habebat, me dilexit; auxit benevolentiam consuetudo. sed quamquam utilitates multae et magnae consecutae sunt, non sunt tamen ab earum spe causae diligendi profectae. ut enim benefici liberalesque sumus, non ut exigamus gratiam—neque enim beneficium faeneramur, sed natura propensi ad liberalitatem sumus—sic amicitiam non spe mercedis adducti, sed quod omnis eius fructus in ipso amore inest, expetendam putamus. ab his, qui pecudum ritu ad voluptatem omnia referunt, longe dissentiunt; nec mirum; nihil enim altum, nihil magnificum ac divinum suspicere possunt, qui suas omnis cogitationes abiecerunt in rem tam humilem tamque contemptam. quam ob rem hos quidem ab hoc sermone removeamus, ipsi autem intellegamus natura gigni sensum diligendi et benevolentiae caritatem facta significatione probitatis, quam qui appetiverunt, applicant sese et propius
Abbreviated transcription (Latin):
moueantur. Quãquã confirmatur amor
ex bñficio accepto et studio ꝑfecto ⁊ con¬
suetudine adiuncta. Quib reb ad illu
primũ motiõ animi ⁊ amoris adhibitis
admirabilis quedam ẽxardescit beniuołe¬
cie magnitudo. Quã si qui putant ab im¬
becillitate profiasti ut sit cã ꝑ quã asse¬
quatur ꝙ quisq desideret humile sane
mlinqũt et minime gen̾osum ut ita di¬
cam ortum amicicie quã ex mopia atq
indigencia natiui uolunt. Quod siita
ẽet ut quisq ualitudinis minimũ esse
in se arbitraretur ita ad amiciciã esset
aptissimꝰ. Quod longe secus est. ut enĩ
quisq sibi plurunũ confidit ⁊ ut quisq
maxime a uirtute ⁊ sapĩã sic inuuitꝰ est
ut nullo egeat suaq om̃ia in seĩpo posita
iudicet ita in amiciciis expetendis colen¬
disq maxime excellit. Quid en africa¬
nus indigens mei minime hercule.Ac
ne quidẽ illius. Sed ego admiratiõe quadã
uirtutis eiꝰ ille uicissim opiniõe fortasse

Expanded text:
eantur? quamquam confirmatur amor et beneficio accepto et studio perspecto et consuetudine adiuncta, quibus rebus ad illum primum motum animi et amoris adhibitis admirabilis quaedam exardescit benevolentiae magnitudo. quam si qui putant ab imbecillitate proficisci, ut sit per quem adsequatur quod quisque desideret, humilem sane relinquunt et minime generosum, ut ita dicam, ortum amicitiae, quam ex inopia atque indigentia natam volunt. quod si ita esset, ut quisque minimum esse in se arbitraretur, ita ad amicitiam esset aptissimus; quod longe secus est. ut enim quisque sibi plurimum confidit et ut quisque maxime virtute et sapientia sic munitus est, ut nullo egeat suaque omnia in se ipso posita iudicet, ita in amicitiis expetendis colendisque maxime excellit. quid enim? Africanus indigens mei? minime hercule! ac ne ego quidem illius, sed ego admiratione quadam virtutis eius, ille vicissim opinione fortasse
Abbreviated transcription (Latin):
ulta michi Necessario. Iudices pre¬
termictenda sut. ut possi aliquo modo
aliquando de his reb que fidel comisse
sũt dicere. Recepi emi cam ficilie. ea mead
hoc negociũ prouĩcia attraxit. Ego tnĩ
hoc onere suscepto. I recepta cã siriliensi
amplexus aĩo sũ aliquanto amplius
adduceretur. sed. ecia diligens ⁊ firimuis accusator ad in¬
diciũ ueniret. Quo mͥ maturiꝰ ad ficilie cam uemiendũ
est. relictis ceteris eius furtis ⁊ flagiciis. ut et uribus
ꝙͣ integerrimis agere. et ad dicendũ satis tpr̃is habere.
possũ. Atq adeo anteꝙͣ de incõmodis ficilie dico. pau¬
ca mͥ uidentur ẽẽ de prom̃cie dignitate. uetustate. uti¬
litate dicenda. Nã tũ om̃ socioꝵ prouĩciap q racioe
diligent̾ habere debetis. tum ꝓunicie sicilie qud̃. plu¬
rimis iustissimisq de caĩs ꝓdrimũ qd̾ om̃i iicionũ
exteraꝵ princeps sicilia se ad amiciciã fidemq p .a. ap

Expanded text:
ulta mihi necessario, iudices, praetermittenda sunt, ut possim aliquo modo aliquando de his rebus quae meae fidei commissae sunt dicere. recepi enim causam Siciliae: ea me ad hoc negotium provincia attraxit. ego tamen hoc onere suscepto et recepta causa Siciliensi amplexus animo sum aliquanto amplius. adduceretur, sed etiam diligens ac firmus accusator ad iudicium veniret. quo mihi maturius ad Siciliae causam veniendum est relictis ceteris eius furtis atque flagitiis, ut et viribus quam integerrimis agere et ad dicendum temporis satis habere possim. atque antequam de incommodis Siciliae dico, pauca mihi videntur esse de provinciae dignitate, vetustate, utilitate dicenda. nam cum omnium sociorum provinciarumque rationem diligenter habere debetis, tum praecipue Siciliae, iudices, plurimis iustissimisque de causis, primum quod omnium nationum exterarum princeps Sicilia se ad amicitiam fidemque p
Abbreviated transcription (Latin):
accõmodem. ut nichil inter illã usitatã accusationẽ. atq hanc
nouã intersit. nisi quod in illa tunc cũ omĩa dicta sũt. testes dã¬
tur. hic nisingulas res dabunt᷑. ut illis quoq eadẽ interrogã¬
di facultas argumẽtandiq ac dicendi sit. Si quis erit qui per
inteleigant. lec prime accionis erit accusacio. Dicimꝰ .c. uerre
cũ multa libidinose multa crudeliter in cuuies .r. atq socios.
sicilia contra leges abstulisse hoc testib. hoc tabulis pͥuatis.
publicisq auct̃oritatib ita nobis plamĩ faciemus. ut hoc
scatuatis. eciã si spaciũ ad dicendũ nostio cõmodo uacuosq
dies habuissemus. tñ dr̃one longa nichil opus fuisse.

Expanded text:
adcommodem, ut nihil inter illam usitatam accusationem atque hanc adcommodem, ut nihil inter illam usitatam accusationem atque hanc novam intersit, nisi quod in illa tum cum omnia dicta sunt testes dantur, hic in singulas res dabuntur, ut illis quoque eadem interrogandi facultas argumentandi dicendique sit. si quis erit qui perpintellegat. haec primae actionis erit accusatio. dicimus C. Verrem, cum multa libidinose, multa crudeliter in civis Romanos atque socios, Sicilia contra leges abstulisse. hoc testibus, hoc tabulis privatis publicisque auctoritatibus ita vobis planum faciemus ut hoc statuatis, etiamsi spatium ad dicendum nostro commodo vacuosque dies habuissemus, tamen oratione longa nihil opus fuisse. dixi.
Abbreviated transcription (Latin):
quos adhuc serui desiguatoꝵ cons. nõ mouerũt.cũ eos nouo ex
emplo arcesserũt. eos cũ lictores consulũ uocãt. ut hoĩes mi¬
randi niris sui potestatẽ nõ habeãt. Non sinam ꝑfecto cã a me
tã. ut cũ res iudicetur. cũ hec frequencia tocius ytaliẽ roma dis¬
cesserit. que conuenit uno tempore undiq cõmicioꝵ iudiciorũ.
censendiq cã. l ꝯmius iudicii et laudis ferictu. ⁊ offerisioĩs ꝑi¬
culũ. uestrũ laborẽ. sollicitudiẽq nr̃am. sciam. quid agatur
memoriãq. quid a quoq dictu sit oĩm puto ee oportere. Faciã
hoc. nõ nouũ. sed ab his qui nũc principes nr̃e ciitatis sut
antefactũ. ut testib utar stati. Illud a me nouũ iud. cogno¬
scetis quod ita testes constitua ut crime totũ explicem. Qsbi id inter¬
rogando argumentis atq orone fumauero tũ testes ad crimen

Expanded text:
quos adhuc sequos adhuc seersos arcesserent, eos tum lictores consulum vocent; ut homines mirandi iuris sui potestatem non habeant. non sinam profecto causa a me tam ut tum haec res iudicetur, cum haec frequentia totius Italiae Roma discesserit, quae convenit uno tempore undique comitiorum ludorum censendique causa. huius iudici et laudis fructum et offensionis periculum vestrum, laborem sollicitudinemque nostram, scientiam quid agatur, memoriamque quid a quoque dictum sit, omnium puto esse oportere. faciam hoc non novum, sed ab iis qui nunc principes nostrae civitatis sunt ante factum, ut testibus utar statim: illud a me novum, iudices, cognoscetis, quod ita testis constituam ut crimen totum explicem, ubi id interrogando argumentis atque oratione firmavero, tum testis ad crimen
Abbreviated transcription (Latin):
m Glabrio potes prouideie. Suscipe cam iudicioꝵ. suscipe cam̃
seueritatis. integritatis. fidei religionis. suscipe cam senatus
Circũ stãt te sũme auctoritates que te obliuisci laudis domestice
no sinant. que te dies noctesq comorieãt. fortissimũ tibi patre.
sapientissimũ auũ. grauissimũ socerũ fuisse. Quare si glabrio¬
is pr̃is uimi et acrimoniã ceperis. ad resistendũ hõib audacis¬
simis. si aui scenole prudenciã ad inspiciendas insidias. que
tue atq hoꝵ faie cõparãt᷑. si soceri scauri constanciã. ut ne qͥs
rimo. atq honestissĩo pr. delectoq consilio nocenti reo. magui¬
tudinẽ pec̃ plus hũisse momenti ad suspicioe crumius ꝙͣ ad ra¬
cionẽ salutis. Michi certũ est nõ cõmictere. ut in hac cã. pr̃. no¬
bis consiliũ q mutetur. nõ paciar rẽ in id tpũs adduci. ut siculi¬

Expanded text:
M'. Glabrio, potes providere. suscipe causam iudiciorum; suscipe causam M'. Glabrio, potes providere. suscipe causam iudiciorum; suscipe causam severitatis, integritatis, fidei, religionis; suscipe causam senatus, circumstant te summae auctoritates, quae te oblivisci laudis domesticae non sinant, quae te noctes diesque commoneant fortissimum tibi patrem, sapientissimum avum, gravissimum socerum fuisse. quare si Glabrionis patris vim et acrimoniam ceperis ad resistendum hominibus audacissimis, si avi Scaevolae prudentiam ad prospiciendas insidias quae tuae atque horum famae comparantur, si soceri Scauri constantiam, ut ne quis rimo atque honestissimo praetore delectoque consilio nocenti reo magnitudinem pecuniae plus habuisse momenti ad suspicionem criminis quam ad rationem salutis. mihi certum est non committere ut in hac causa praetor nobis consiliumque mutetur. non patiar rem in id tempus adduci ut
Abbreviated transcription (Latin):
uobis ut istũ absoluatis per gram conetar contendere. Habeo at
certã uiã atq racionẽ qua om̃es illoꝵ conatus inuestigare ⁊ cõse¬
qui possim. Ita res a me agetur. ut in eoꝵ consiliis omib nõ modo¬
aures hõmi. scd ecia. oculi pͥ.r. interesse uideant᷑. Nos aliquot iã per
hoiẽs nõ iã ex eodẽ ordine alios magis ydoneos quod fieri nõ potest
sed aliũ om̃ino ordinẽ ad res iudicandas querendũ arbitrabiutur
Quaꝓpter pͥmũ ab diis ĩmortalib. quod sperare mͥ uideor. hoc idẽ
iud̾. peto. ut in hoc iudicio nemo ĩprob p̾ter eũ qui iã pridẽ inuẽtꝰ
est ieperiat᷑. Demde si plures improbi fueruit. hoc nobis. hoc p .r.¬
Iud. confirmo uitã. me hercłe. mͥ priusqͣ uim perseuerãciãq ad
ilłoꝵ ĩprobitatẽ persequendã. defutura. Uerũ quod ego laborib
periculis. inimiciciisq meis. tũ cũ amissũ erit dedecus. sene me

Expanded text:
vobis ut istum absolvatis per gratiam conetur contendere. habeo autem vobis ut istum absolvatis per gratiam conetur contendere. habeo autem certam viam atque rationem qua omnis illorum conatus investigare et consequi possim; ita res a me agetur ut in eorum consiliis omnibus non modaures omnium, sed etiam oculi populi Romani interesse videantur. vos aliquot iam per homines non iam ex eodem ordine alios magis idoneos, quod fieri non potest, sed alium omnino ordinem ad res iudicandas quaerendum arbitrabuntur. quapropter primum ab dis immortalibus, quod sperare mihi videor, hoc idem, iudices, opto, ut in hoc iudicio nemo improbus praeter eum qui iam pridem inventus est reperiatur; deinde, si plures improbi fuerint, hoc vobis, hoc pam mehercule mihi prius quam vim perseverantiamque ad illorum improbitatem persequendam defuturam. verum quod ego laboribus periculis inimicitiisque meis tum cum admissum erit dedecus severe me
Abbreviated transcription (Latin):
proide ac confulere uelle. tũ uero nõ strepitu. sed maxĩo clamore su
que admodũ se unusquisq nr̃m gerat in retinenda religioe. corserua¬
disq legib. Nident adbuc post lege tribuniciã unũ senatorẽ uel
tenussimũ ee dapnatũ. Quod tam ⁊ si nõ reprehendũt. tam mag¬
nopere quod laudẽt no hũt. Nulla est enĩ laus ibi esse incegrũ ubi
natorib indicantib homo nocentissimꝰ pecumosissunꝰq dampnari.
Demnde est huisinodi reus in quo honne nichil sit. p̾ter suma pccã.
maxĩaq pec. ut si liberatus sit nulla alia suspicio. insi ea que turpis¬
sima est refidere possit. Non gracia no cognacioe. non aliis recte fitĩs
nõ demq aliquo mediocri uicio. tot tantaq eus uicia subleuata ẽẽ.¬
existimabunt᷑. Postremo ego cam sic aga. Iud. eiusmodi res ita no¬
tas. ita testatas. ita magnas. ita manifestas proferã. ut nemo a

Expanded text:
providere ac consulere velle; tum vero non strepitu, sed maximo clamore suaprovidere ac consulere velle; tum vero non strepitu, sed maximo clamore suaquem ad modum sese unus quisque nostrum gerat in retinenda religione conservandisque legibus. vident adhuc post legem tribuniciam unum senatorem vel tenuissimum esse damnatum; quod tametsi non reprehendunt, tamen magno opere quod laudent non habent; nulla est enim laus ibi esse integrum ubi natoribus iudicantibus homo nocentissimus pecuniosissimusque damnari. deinde est eius modi reus in quo homine nihil sit praeter summa peccata maximamque pecuniam, ut, si liberatus sit, nulla alia suspicio nisi ea quae turpissima est residere possit; non gratia, non cognatione, non aliis recte factis, non denique aliquo mediocri vitio tot tantaque eius vitia sublevata esse videbuntur. postremo ego causam sic agam, iudices, eius modi res, ita notas, ita testatas, ita magnas, ita manifestas proferam, ut nemo a
Abbreviated transcription (Latin):
iudicia.Ĩtaq a ppło .r. contepnm᷑ despicim̃. graui duturnaq iã
uidebat᷑. re uera iudicia poscebat. Neq hoc Q catulũ hoĩe sapiẽ¬
tissimũ atq amplissimũ fugit qui. Gn. pompeio uuo fortissimo.
et clarissimo de trbuncia ꝑtate referenti. cũ esset sencencia rogatꝰ.
hoc micio est sũma cũ auccoritate usus. p.c. iudicia male et flagi¬
ciose tueri. Qd̾ si in reb iudicandis pͥ.r. existimacõi satisfacerẽ
uoluisset.nõ tancopere honnes fuisse tribunciã ptãteni desidera¬
turos. Ĩpe demq Gn pẽpeiꝰ. cũ primũ concionẽ ad urbẽ cons. desig¬
natus huĩt ubi quod marime expectare uidebat᷑ ostendit. se tribu
nicia ptãtem restiturũ. factas est in eo screpitus ⁊ grata concionis
admmurmmuiracio. Idem in eadẽ concione cũ dixisset. populatas ue¬
patas q ẽẽ prouĩcias. iudicia aute turpia ⁊ flagiciosa fieri. ei reise

Expanded text:
iudicia. itaque a populo Romano contemnimur, despicimur; gravi diuturnaque iam iudicia. itaque a populo Romano contemnimur, despicimur; gravi diuturnaque iam videbatur, re vera iudicia poscebat. neque hoc Q. Catulum, hominem sapientissimum atque amplissimum, fugit, qui Cn. Pompeio, viro fortissimo et clarissimo, de tribunicia potestate referente cum esset sententiam rogatus, hoc initio est summa cum auctoritate usus, patres conscriptos iudicia male et flagitiose tueri; quodsi in rebus iudicandis populi Romani existimationi satis facere voluissent, non tanto opere homines fuisse tribuniciam potestatem desideraturos. ipse denique Cn. Pompeius cum 4s primum contionem ad urbem consul designatus habuit, ubi, id quod maxime exspectniciam potestatem restituturum, factus est in eo strepitus et grata contionis admurmuratio. idem in eadem contione cum dixisset populatas vexatasque esse provincias, iudicia autem turpia ac flagitiosa fieri; ei rei se
Abbreviated transcription (Latin):
quemq ablaturũ putat. quatu sibi ac liberis sus satis
ee arbitrent᷑. uic qd̾ eiismodi iudicia sint. tãtũ unũquẽ¬
ꝙ aufferre. quatũ sibi patronis. aduocatis pr̃. iudicib
satis futurũ sit. Hoc profecto infinitũ eẽ. se auarissimi hom̃is
ciepiditati satiffacere posse nocentissime uictorie nõ posse/ O com-¬
socii pr. iudicia de pẽc repetundis fieri nolũt. que a maioribus
nr̃is socioꝵ cã comparata sunt. An iste unꝙͣ de se bonã spẽ huis¬
set. insi de uobis malam oppimonẽ aĩo ibibisset. Quo maio
auaricia scelere. periurio uos sui similes arbitraret᷑. Cui loco
per deos ĩmortales. Iud̾. consulite. ac prouidete. moneo. p̾dicoq
id. quod intelligo tempus oportunssimũ uobis hoc duinitꝰ datũ
eẽ. ut odio. Iniudia. infamnia. turpitudine. totũ ordinẽ liberetis. Nu¬
la in iudiciis seueritas. nulla religio. nulla demq existimantur

Expanded text:
quemque ablaturum putant quantum sibi ac liberis suis satis quemque ablaturum putant quantum sibi ac liberis suis satis esse arbitretur; nunc, quod eius modi iudicia sint tantum unum quemque auferre quantum sibi, patronis, advocatis, praetori, iudicibus satis futurum sit; hoc profecto infinitum esse; se avarissimi hominis cupiditati satis facere posse, nocentissimi victoriae non posse. O com socii populi Romani iudicia de pecuniis repetundis fieri nolunt, quae a maioribus nostris sociorum causa comparata sunt! an iste umquam de se bonam spem habuisset, nisi de vobis malam opinionem animo imbibisset? quo maiorm Romanum, cum in avaritia, scelere, periurio vos sui similis esse arbitretur. cui loco, per deos immortalis, iudices, consulite ac providete! moneo praedicoque id quod intellego, tempus hoc vobis divinitus datum esse ut odio, invidia, infamia, turpitudine totum ordinem liberetis. nulla in iudiciis severitas, nulla religio, nulla denique iam existimantur esse
Abbreviated transcription (Latin):
sigius iuratoꝵ hoĩm sentencie notarent᷑. Hec oĩa me dili¬
genter seuereq acturũ ẽẽ polliceor. quo me tande aĩo fo¬
re pucetis. si quid in hoc ip̃o iudicio intellerero simili aliqͣ
raciõe ẽẽ uiolatũ atq comissũ. cũ presertĩ planũ facere
multis testib possim .c. uerre in ficilia młtis audientib
sepe dixisse se habere hoĩe potente cuiꝰ fiducia ꝓiũciam
spoliaret. neq sibi soli pẽc querere sed ita triemnũ illud
preture siciliensis distributũ hr̃e ut fecũ preclare agidice¬
ret. si unius anni questu in re sua conuerteret. alterũ pa¬
troius ⁊ defensorib suis traderet terciũ illu uberrimũ
questuosissimũq annũ totũ iudicib reseruaret. Ex quo
iͥ uenrt ĩ mentem illud dicere. quod apud.m. glabrione
nuper cũ in renciundis iudicib cõmemorassem. ĩtellexi
iudiciũq tolleret᷑. Si eiũ iudicia nulla sint. tantũ unũ

Expanded text:
signis iuratorum hominum sententiae notarentur? haec omnia me dilisignis iuratorum hominum sententiae notarentur? haec omnia me diligenter severeque acturum esse polliceor. quo me tandem animo fore putatis, si quid in hoc ipso iudicio intellexero simili aliqua ratione esse violatum atque commissum? cum praesertim planum facere multis testibus possim C. Verrem in Sicilia multis audientibus saepe dixisse se habere hominem potentem cuius fiducia provinciam spoliaret; neque sibi soli pecuniam quaerere, sed ita triennium illud praeturae Siciliensis distributum habere ut secum praeclare agi diceret si unius anni quaestum in rem suam converteret, alterum patronis et defensoribus traderet, tertium illum uberrimum quaestuosissimumque annum totum iudicibus reservaret. ex quo mihi venit in mentem illud dicere, quod apud M'. Glabrionem nuper cum in reiciundis iudicibus commemorassem intellexi viudiciumque tolleretur; si enim iudicia nulla sint,, tantum unum
Abbreviated transcription (Latin):
quadraginta contimuos. nullo iudice equite .r. iudicaate. ne
tenussima quidẽ suspicio accepte pecume ob rẽ iudicandã
cõstituta sit. quid sit quod iudiciis ad senatoriũ ordinẽ trans¬
dapnatus dixerit. minoris N.s.xxx. pretoriũ hoĩez hone¬
ste nõ posse dãpnari. Quid sit. qd̾. p. septumo senatore dã¬
noĩe quod ille. ob rẽ iudicandã pẽt. accepisset. qd̾. in .c. herẽ¬
mo. qd̾ iii .c popilio seuatorib. qui ambo peculatus dap¬
nati sũt. quod in .m. actilio. qui de marestate dapnatꝰ est
Hoc planũ factũ est. eas pẽt. ob rẽ iudicandã accepisse.
Quod inuenti sũt senatores. qui .c. uerre pietore urbano
sorciente epirent in eũ reũ que incognita ca codẽpuarent.
ut reũ dãpnaret.Ĩ ã uero quã ego illã labẽ. ignominiã.
calaunitatẽq tocras ordinis conquerar: Hoc factũ ẽe ĩ
hac ciuitate cũ senatorius ordo indicaret. ut discoloribus

Expanded text:
quinquaginta continuos in nullo, iudices, equite Romano iudicante ne quinquaginta continuos in nullo, iudices, equite Romano iudicante ne tenuissima quidem suspicio acceptae pecuniae ob rem iudicandam constituta sit; quid sit quod, iudiciis ad senatorium ordinem transdamnatus dixerit minoris HS triciens praetorium hominem honeste non posse damnari; quid sit quod, P. Septimio senatore damnomine, quod ille ob rem iudicandam pecuniam accepisset. quod in C. Herennio, quod in C. Popilio, senatoribus, qui ambo peculatus damnati sunt, quod in M. Atilio, qui de maiestate damnatus est, hoc planum factum est, eos pecuniam ob rem iudicandam accepisse, quod inventi sunt senatores qui C. Verre praetore urbano sortiente exirent in eum reum quem incognita causa condemnarent, ut reum condemnaret. iam vero quo modo ego illam 4o labem ignominiam calamitatemque totius ordinis conquerar, hoc factum esse in hac civitate, cum senatorius ordo iudicaret, ut discoloribus
Abbreviated transcription (Latin):
sũ assidĩ acerbũ. aduersariũ hoc mͥ sumo. hoc mͥ depo¬
sto. quod agã ĩ magistratu. quod agã ex eo loco ex quo
aut deponere. aut recipere. aut polliceri. aut sequestres
aut ĩterpretes corrũpendi iidicii solent ẽẽ. quiq ad hac
rẽ. aut potenciã. aut ĩpudenciã suã confessi sũt. absci¬
neãt in hoc indicio manus. ammosq ab hoc scelere ne¬
pharis. Erit tũ cors. hortensius cũ sũmo ĩꝑio ⁊ ptãte
ego aute edisis. hoc est paulo amplius ꝙ prinatus¬
Tame hec cuiusmodi res est. qua me acturu ẽẽ polliceor. ita
ecĩa si fieri possit qm priuatus. ẽẽ uideat᷑. Oiĩa no modo cõ¬
memorabuntur. sed eciã expositis certis reb agent᷑. que inter
dece annos postea ꝙͣ indicia ad senatũ translata sũt. ĩ reb
iudicandis nepharie flagicioseq facta sũt. Cognoscet ex me
pͦ.r. quid sit ꝙͣ obrẽ cũ equester ordo iudicaret. anuos prope

Expanded text:
sum, adsiduum, acerbum adversarium. hoc mihi sumo, hoc mihi deposum, adsiduum, acerbum adversarium. hoc mihi sumo, hoc mihi deposco, quoaut deponere aut accipere aut recipere aut polliceri aut sequestres aut interpretes corrumpendi iudici solent esse, quique ad hanc rem aut potentiam aut impudentiam suam professi sunt, abstineant in hoc iudicio manus animosque ab hoc scelere nefario. erit tum consul Hortensius cum summo imperio et potestate, ego autem aedilis, hoc est paulo amplius quam privatustamen haec huius modi res est quam me acturum esse polliceor, ita etiam, si fieri possit, quam privatus esse videatur. omnia non modo commemorabuntur, sed etiam expositis certis rebus agentur, quae inter decem annos, posteaquam iudicia ad senatum translata sunt, in rebus iudicandis nefarie flagitioseque facta sunt. cognoscet ex meudicaret, annos prope
Abbreviated transcription (Latin):
ampũ et preclaru existimassem. eos uelle mee fidei dili¬
gencie q periculũ fa̾cere. qui innocencie abstinencieq fecis¬
sent. tu suscepto negocio maius mͥ quiddã ꝓposui. in quo
ame in mdiciũ iã oĩm iudicio cõdẽpnatũ uocari. insi ista
tua intolerabisis potencia. ⁊ ea cupiditas qua per hosce
annos in quibrsdã iudiciis usus es. eciã in istuis homus
desperati tã interponeret᷑. Nũc uero qui hec te oĩs duãcio
regnũq indicioꝵ tatopere delectat. ⁊ sunt hoies quos li¬
bidinis infaimieq sue neq pudeat neq tedeat. qui qua¬
tur hõc me profiteor suscepisse magnũ fortasse omus. et
iͣ penculosił uerũ tame dignũ in quo oes neruos etatis
industrieq mee contenderẽ. qm̃ totus ordo paucoꝵ ĩpro¬
bitate ⁊ audacia premit᷑. et urgetur infamia indiciorũ
Profiteor huic generi homn me mimicũ. accusatorẽ. odio¬

Expanded text:
amplum et praeclarum existimassem, eos velle meae fidei diliamplum et praeclarum existimassem, eos velle meae fidei diligentiaeque periculum facere qui innocentiae abstinentiaeque fecissent, tum suscepto negotio maius quiddam mihi proposui, in quo a me in iudicium iam omnium iudicio condemnatum vocari, nisi ista tua intolerabilis potentia, et ea cupiditas qua per hosce annos in quibusdam iudiciis usus es, etiam in istius hominis desperati causa interponeretur. nunc vero, quoniam haec te omnis dominatio regnumque iudiciorum tanto opere delectat, et sunt homines quos libidinis infamiaeque suae neque pudeat neque taedeat, qui qua videantur, hoc me profiteor suscepisse magnum fortasse onus et mihi periculosum, verum tamen dignum in quo omnis nervos aetatis industriaeque meae contenderem. quoniam totus ordo paucorum improbitate et audacia premitur et urgetur infamia iudiciorum, profiteor huic generi hominum me inimicum accusatorem, odio