comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
quadrile t̾aꝵ alia est quãdratũ equilaterũ atq rectan¬
gulũ alia est tetgonꝰ lõgus q̃ figura rectãgula sed eqͥ¬
lat̾a nõ est alia est helynuham. est q equilat᷑a sed re
ctangła nõ est. alia est simile helmachym que opposi¬
ta lat̾a h̃t equalia atq oppositos anglos equales idem
tamen nec rectis angłis nec rectis lat̾ib continẽtur.
suꝑficie collocate atq ĩ alt̾utram partem ꝓtracte nõ
conuenient eciam si in infinitũ ꝓtrahant᷑¬

Expanded text:
quadrilaterarum alia est quadratum equilaterum atque rectangulum. Alia est tetragonus longus, estque figura rectangula, sed equilatera non est. Alia est elmuahym, que est equilatera, sed rectangula non est. Alia est similis elmuahym, quod opposita latera habet equalia atque oppositos angulos equales, idem tamen nec rectis angulis nec equis lateribus continetur. Psuperficie collocate atque in alterutram partem protracte, non convenient etiam si in infinitum protrahant
Abbreviated transcription (Latin):
niat an ad illa nos. illud impitissimi cuiꝰq u̾bu falsũ ec̾ tibi
tes. H lemo nisi suo die moritꝰ. nichil ꝑdis ex tuo tprẽ. uã qd̾
mec reductus su. quicꝗd illic uiueis fecerã uidebat̾ mͥ facẽ

Expanded text:
niat an ad illam nos. Illud imperitissimi cuiusque verbum falsum esse tibi niat an ad illam nos. Illud imperitissimi cuiusque verbum falsum esse tibi tes: nemo nisi suo die moritur. Nihil perdis ex tuo tempore; nam quod meae reductus sum. Quicquid illic iuvenis feceram, videbar mihi facere
Abbreviated transcription (Latin):
ci facili q amor retrudescit. Ita qui depone̾ uult desideria
reꝵ oĩu quoꝵ cupiditate flagrauit & occulos & aures ab his
que reliquit au̾tat. Cito rebelat affectus. quoꝯq se uerteit¬
p̃tiu aliquod pñs occupationis sue aspiciet. Nullũ siẽ auto¬
ramento malii ẽ. auaritia peccuia ꝓmittit luxuria młtas
ac uarias uoluptates. Ambitio purpurã & plausu & ex hoc
potentia & quicꝗd potentia pot. Hlercede te uitia soli¬
citant. hic tibi gratis uiuendu est. ¶ Uix effici toto
sccło põt ut uitia ta longa licentia timida subiugantꝰ & iugi¬
accipiat ne du si tã breue tpũs ex ĩt̾ualo dissidimꝰ. Una ꝙͣlibet
rem uix ad ꝑfectum ꝑducit assidua uigilia & intentio.  Si
me quidem uelis audire. Hoe meditare exce te ut mortẽ ex
cipias. & si ita ⁊es suadebit acersias. Int̾est nichil illa ad nos ue¬

Expanded text:
cit aliis reardescit. Itaque qui deponere vult desideria cit aliis reardescit. Itaque qui deponere vult desideria rerum omnium quarum cupiditate flagravit et oculos et aures ab his que reliquit, apretium aliquod praesens occupationis suae aspiciet. Nullum sine auctoramento malum est. Avaritia pecuniam promittit, luxuria multas ac varias voluptates, ambitio purpuram et plausum et ex hoc potentiam et quicquid potest potentia. Mercede te vitia sollicitant; hic tibi gratis vivendum est. Vix effici toto eculo potest, ut vitia tam longa licentia tumida subigantsi tam breve tempus intervallis caedimus. Unam quamlibet rem vix ad perfectum perducit adsidua vigilia et intentio. Si me quidem velis audire, hoc meditare et exerce, ut mortem et excipias et, si ita res suadebit, accersas. Interest nihil, illa ad nos ve
Abbreviated transcription (Latin):
lã uitia pͥmo feruore adolescentie indomita lassauit. nõ
mltu suꝑest ut extinguat. I Et qñ ĩ quis tibi proderit istd
quod ĩ exitu discis aut ĩquã re: in hanc ut exca melior.
Nlon c̃ tñ quod existimes ullã etate aptiore cẽ bonã mente
ꝙͣ q̃ se młtis cepimẽtis longa ac frcq̾nti zoꝵ paciẽtia domuit
q̃ ad salutaria mitigatis affectib ueĩt. hoc ẽ brcue huius
ta frcq̃ns migratio instabilis aĩ est. Cõualescere
ocio non pot uisi desit. Cirospicẽ & errare ut aiui possis
ꝯtine̾. Primũ corporis tui fugã siste. deinde plurimu
remedia ꝯtinuata proficiũt. Int̾rumpenda non c̃ quies & uite
pͥoris oblinio. Sine dedisce̾ occulos tuos sine aures assuescere
samorib u̾bis. quoties ꝓcesẜis in ip̃o transitu aliqua qͥ renouet̾
cupiditates cuas tibi occurret. Quẽadmõ ei qui amorẽ exuẽ
conatur. Euitanda ẽ oĩs admonitio dillecti corporis. nichil

Expanded text:
Iam vitia primo fervore adulescentiae indomita lassavit, non multum superest ut extinguat. "Et quando," inquis, "tibi proderit istud, quod in exitu discis, aut in quam rem ? " In hanc, ut exeam melior. Non est tamen quod existimes ullam aetatem aptiorem esse ad bonam mentem quam quae se multis experimentis, longa ac frequenti rerum paenitentia edomuit, quae ad salutaria mitigatis adfectibus venit. Hoc est huius tam frequens migratio instabilis animi est. Coalescere otio non potest, nisi desit circumspicere et errare. Ut animum possis continere, primum corporis tui fugam siste. Deinde plurimum remedia continuata proficiunt. Interrumpenda non est quies et vitae prioris oblivio. Sine dediscere oculos tuos, sine aures adsuescere sanioribus verbis. Quotiens processeris, in ipso transitu aliqua, quae renovent cupiditates tuas, tibi occurrent. Quemadmodum ei, qui amorem exuere conatur, evitanda est omnis admonitio dilecti corporis, nihil
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑfrctũ ẽ. malo iguoscas ocio meo ꝙ ĩuidcas. ¶ Ociu ĩqs sene 3¬
ca comẽdas michi ad epicurcas uoces dilaberis ociuĩ tibi comẽ¬
do ĩ quo maiora agas & pulcriora ꝙͣ q̃ reliquisti pulsare suꝑ¬
bas potẽtiũ fores dirrigẽ ĩ litt̾a senes orbos plurimil ĩforo
posse. In uidiosa potentia ac breius ẽ & si ueꝵ existimes sordi¬
da. Ille me grã forensi longe añcedit. Elle stipendiis milita
ame fortuna uĩcatur ꝑ hoc digͥtate. Quiꝰ turbe par ceͬ nõ
possu plus hc̃o grẽ EUt̾mã quide hoc propoitu scqui oli ⁊ pͥ¬

Expanded text:
profectum est. Malo ignoscas otio meo quam invideas. "Otium," inquis, "Seneprofectum est. Malo ignoscas otio meo quam invideas. "Otium," inquis, "Seneca, commendas mihi? Ad Epicureas voces delaberis." Otium tibi commendo, in quo maiora agas et pulchriora quam quae reliquisti; pulsare superbas potentiorum fores, digerere in litteram senes orbos, plurimum in foro posse invidiosa potentia ac brevis est et, si verum aestimes, sordida. Ille me gratia forensi longe antecedet, ille stipendiis militara me fortuna vincatur, cui in turba par esse non possum; plus habet gratiae. Utinam quidem hoc propositu
Abbreviated transcription (Latin):
quod inte cẽ infirmissimii senties. ¶ Nota ht̃ quisq sui cot⁊ꝑ¬
poris uicia. ltaq aliꝰ uomitu leuat stomacũ. aliꝰ freqͥnti cibo
fulcit. aliꝰ ĩt̾poito icuinio corpus exhaurit & purgat. Quoꝵ
pedes dolor repetit aut umo aut baluco abstinẽt. ĩceta ne¬
iacẽ & fouc̃ morbu meu. maius malũ est hoc qd̾ non possũ
tibi oñdẽ. In pectore tuo colectio & uomita ẽ. Uale.¬
Ollo laudes nollo dicas o magnũ uirũ ꝯtempsit oĩã
& dampnatis humanc uite furorib fugit. nichil dam¬
pnaui nisi me. Non ẽ qd̾ ꝓfitiendi cã uenire ad me uelis. E¬
ras qui hic auxilii aliꝗd speras non medicꝰ s eger hic hitat. Malo¬
illa cũ disscesẜis dicas. ego istu btin hemie putaba a cruditũ
erex̾am aures destitutꝰ su nichil uidi nichil audiui qd̾ ꝯcupi¬
scerez ad quod reu̾terer. Si hoc sentis si hoc loq̾ris aliquid

Expanded text:
quod in te esse infirmissimum senties. Nota habet sui quisque corquod in te esse infirmissimum senties. Nota habet sui quisque corporis vitia. Itaque alius vomitu levat stomachum, alius frequenti cibo fulcit, alius interposito ieiunio corpus exhaurit et purgat. Ii, quorum pedes dolor repetit, aut vino aut balineo abstinent. In cetera neiacere et fovere morbum meum. Maius malum est hoc, quod non possum tibi ostendere; in pectore ipso collectio et vomicaolo laudes, nolo dicas: " o magnum virum ! contempsit omnia et damnatis humanae vitae furoribus fugit." Nihil damnavi nisi me. Non est quod proficiendi causa venire ad me velis. Erras, qui hinc aliquid auxilii speras; non medicus, sed aeger hic habitat. Malo, cum discesseris, dicas: " ego istum beatum hominem putabam et eruditum. Erexeram aures; destitutum sum. Nihil vidi, nihil audii, quod concupiscerem, ad quod reverterer." Si hoc sentis, si hoc loqueris, aliquid
Abbreviated transcription (Latin):
gloriari in ocio Inhers ambitio ẽ. Aialia q̃ͥda ne ĩueĩri
possint uestigia sua creca ip̃m cubile ꝯfandũt ldem tibi
faciendũ ẽ. alioqn non deherũt qui ꝓsequãt᷑. multi aꝑta tra¬
seunt ꝯdita & obtrusa rimant furẽ siguata solicitat᷑. Uille
Uidetur quicquid patet aꝑta effracturus p̃t̾iit. hos mores ht̃
ppłs hos imꝑitissimꝰ quisq ĩ secreta ĩrũpe cupit. Optimii itaq
ẽ nõ iactare ociũ suu lactandi aut̃ genꝰ ẽ uimis latere & aꝯ
spectu houi secede̾. Ille tatenti se abdidit. Ille neapoli ĩclus: est
ille multis ãnis non transit domꝰ sue limen. ꝯuocat turbã ꝗsꝗs
ocio suo aliquã fabula ĩposuit. ¶Cũ secesẜis non ẽ agendu
hoc ut de te hoĩes loquat᷑ s ip̃e tecu loquaris. Quid autem
loq̃ris ꝙ hoiẽs de aliis libentissime facuit. de te apud te male
existima. Asuesce & dice̾ ueꝵ & audire. Id aut maxie tracta

Expanded text:
Gloriari otio iners ambitio est. Animalia quaedam ne inveniri Gloriari otio iners ambitio est. Animalia quaedam ne inveniri possint, vestigia sua circa ipsum cubile confundunt; idem tibi faciendum est. Alioqui non deerunt, qui semper sequantur. Multi aperta transeunt, condita et abstrusa rimantur; furem signata sollicitant. Vile videtur, quicquid patet, aperta effractarius praeterit. Hos mores habet populus, hos imperitissimus quisque: in secreta inrumpere cupit. Optimum itaque est non iactare otium suum. Iactandi autem genus est nimis latere et a conspectu hominum secedere. Ille Tarentum se abdidit, ille Neapoli inclusus est, ille multis annis non transit domus suae limen. Convocat turbam, quisquis ocio suo aliquam fabulam imposuit. Non est autem agendum hoc, ut de te homines loquantur, sed ut ipse tecum loquaris. Quid autem loqueris? quod homines de aliis libentissime faciexistima; adsuesces et dicere verum et audire. Id autem maxime tracta,
Abbreviated transcription (Latin):
Uior s ĩuictꝰ. Quidni hoc optabile ẽ. non ꝙ urit me igͥs s ꝙ
nõ uincit. Nichil ẽ u̾tute p̾stantĩ nichil pulcrius. & bonĩ ẽ &e
sconde. hoc te facturũ storcoꝵ & sine p̃cepto at exem¬
plo lidet scias. S ex p̃cepto qͦ facias & tibi & cũ uoles ad pro¬
babis. I Nec ad omẽ rem publicam mittimꝰ nec semꝑ nec
sine ullo fine. Preterca cu sapienti ⁊ẽ publicã ip̃o digna
dedimꝰ id est mũdu non ẽ ex̃ rẽ publitã & si recesẜ it ymo
fortasse telicto uno augulo ad maiora atq ampliora trãsit.
& celo impoĩtꝰ ĩtelligit cum sellã aut tribunal ascenderet
qr hũ̾ili loco sederit. Depono hoc apud te nũqͣ pł agẽ sapiẽ¬
te q cu in ꝯspectu eiꝰ diuina atq humaria uenerut. Nlũe
ad illud ren̾tor quod suade̾ tibi cepa ut ociũ tuũ ignotũ sit.

Expanded text:
Uror, sed invictus. Quidni hoc optabile putem — non quod urit me ignis, sed quod Uror, sed invictus. Quidni hoc optabile putem — non quod urit me ignis, sed quod non vincit ? Nihil est virtute praestantius, nihil pulchrius. Et bonum est et sconde. Hoc te facturum Stoicorum etiam si non praecepto, at exemplo licet scias. Sed ex praecepto quoque facies ; et tibi et cui voles adprobabis. Nec ad omnem rem publicam mittimus nec semper nec sine ullo fine. Praeterea, cum sapienti rem publicam ipso dignam dedimus, id est mundum, non est extra rem publicam, etiam si recesserit, immo fortasse relicto uno angulo in maiora atque ampliora transit et caelo inpositus intellegit, cum sellam aut tribunal ascenderet, quam humili loco sederit. Depone hoc apud te, numquam plus agere sapientem, quam quom in conspectum eius divina atque humana venerunt. Nunc ad illud revertor, quod suadere tibi coeperam, ut otium tuum ignotum sit.
Abbreviated transcription (Latin):
i ta tu nõ putas regulũ optasse ut ad penas ꝓueniret lndue
magni uiri auĩz & ab opinioib uulgi secede paulisꝑ. E ape ꝙͣ
Sacro illi pectori purissimas manꝰ ad mouente & uln̾a paru
demissa laxantẽ. utrũ tñ illi dicturus es. Uellez q̃ uelles & mole¬
ste fero ĩfelicit̾ quod agis.Y Hoc loco mͥ demetrius nr̃ occurrit
qui uita securã & sine ullis fortune octursioib mare mortuuĩ
uocat. Nichil heeͣ ad quod exciteris ad quod te ꝯcites cuiꝰ de¬
nũtiatioe & in cursu firmitate aĩ temptes. S in ocio ĩ cõcusso
iace̾ non ẽ tranquilitas malicia ẽ.Attalus stoycus dicẽ sole pͥ¬
bat malo me fortua ĩ castris suis ꝙ in deliciis heãt. Torque¬
or si fortit̾ bñ c̃. Occidor si fortit̾ bñ ẽ. Audi epicurũ dicet &
dulccẽ. Ego tam honeste ⁊ei ac sccueͬ nullũ molle nomẽ ĩponã

Expanded text:
Ita tu non putas Regulum optasse, ut ad Poenos perveniret ? Indue Ita tu non putas Regulum optasse, ut ad Poenos perveniret ? Indue magni viri animum et ab opinionibus volgi secede paulisper. Cape, qu. Adspice M. Catonem sacro illi pectori purissimas manus admoventem et vulnera parum alte demissa laxantem. Utrum tandem illi dicturus es " vellem quae velles " et "moleste fero" an "feliciter quod agis" ? Hoc loco mihi Demetrius noster occurrit, qui vitam securam et sine ullis fortunae incursionibus mare mortuum vocat. Nihil habere, ad quod exciteris, ad quod te concites, cuius denuntiatione et incursu firmitatem animi tui temptes, sed in otio inconcusso iacere non est tranquillitas; malacia est. Attalus Stoicus dicere solebat: " malo me fortuna in castris suis quam in deliciis habeat. Torqueor, sed fortiter; bene est. Occidor, sed fortiter; bene est." Audi Epicurum, dicet et " dulce est." Ego tam honestae rei ac severae numquam molle nomen inponam.
Abbreviated transcription (Latin):
u̾tutis Eiulus ꝯceptis solempnib ac iã familiarib u̾bis in
aciem ꝯstactissima ĩ currit de hoc solicitꝰ tm̃ ut litaret I optabi q
lem ⁊ez putas bona morte. Dubitas gͦ an sit optimii memorabi¬
lem mori & in aliquo ope uirtꝰ. ¶Cu aliquis tormenta fortit᷑ qͣ pͥ¬
patit̾ oĩb uirtutib utit. foctasse una in ptomptu sit & maxiẽ ap¬
q̃ deici loco non pot & ꝓpoitu nulla Ri extorquẽte dimittit. Illic
e indiuidiuis ille comitatus uirtutũ. quicquid honeste fit una uir¬
tus facit. S ex ꝯsilii sũtia quod aut ab oĩb u̾tutib ꝯprobatur.
& si ab una fieri uidet᷑ optabile ẽ. ¶ Quid tu existias ca tin qͣ ps¬
optabilia cẽ que ꝑ uoluptate & ociu ueniuit que excipunitur
forib ornatis: Sũt queda tristes uoluptates. Bona st̃ queda¬
uota q̃ nõ gratulãtiũ cetu s adorantiũ uenerantiũq celebrãt.

Expanded text:
VIRTUTIS EMULUS, CONCEPTIS SOLEMNIBUS AC IAM FAMILIARIBUS VERBIS IN VIRTUTIS EMULUS, CONCEPTIS SOLEMNIBUS AC IAM FAMILIARIBUS VERBIS IN ACIEM CONFERTISSIMAM lem rem putans bonam mortem. Dubitas ergo, an optimum sit memorabilem mori et in aliquo opere virtutis? Cum aliquis tormenta fortiter patitur, omnibus virtutibus utitur. Fortasse una in promptu sit et maxime apquae deici loco non potest et propositum nulla vi extorquente dimittit. Illic est individuus ille comitatus virtutum: quicquid honeste fit, una virtus facit, sed ex consilii sententia. Quod autem ab omnibus virtutibus conprobatur, etiam si ab una fieri videtur, optabile est. Quid? Tu existimas ea tantum optabilia esse, quae per voluptatem et otium veniunt, quae excipiuntur foribus ornatis ? Suvota, quae non gratulantium coetu, sed adorantium venerantiumque celebrantur.
Abbreviated transcription (Latin):
ire uulnib. Iat̾du tella nec uitare ꝗde. S pectore excipe. Si
fortitudo optabilis ẽ & tormenta patient̾ fere optabile ẽ. Hoc
eiz fortitudis ꝑs ẽ. S seꝑa illa ut dixi nichil erit qd̾ tibi faciat
errore. Non eĩ pati tormẽta optabile ẽ. S pati fortit̾ Illd̾
uota apta & ꝓfessa st̾ cu pticulati fuĩt. Queda latẽt cum
uno uoto młta ꝯp̃hensa st̾ tãq opto mͥ uitã honesta. uita
aũt honesta accionib uatiis ꝯstat. In hac ẽ reguli archa
catois scissu manu sua uulnꝰ Rutuli exiliũ. Ealix uene¬
natus qui socrate transtulit e tarce̾ ĩcelu. Ita cũ optaui mͥ
uitã honesta & hec optaiti sine quib int̾du honesta non potest
eẽ.C. ter quat̾q bt̃i quis ante hora patrũ troye sub menib
altis Contigit appetẽ. Quid inc̾est optes ha alicui an optabile
fuisse fatearis. Decius se pro re publica deuouit in medios
hostes ꝯcitato equo mortẽ petens irruit. Alt̾ post hũc pat̾ne

Expanded text:
 interdum tela ne vitare quidem, sed pectore excipere. Si fortitudo optabilis est, et tormenta patienter ferre optabile est; hoc enim fortitudinis pars est. Sed separa ista, ut dixi; nihil erit quod tibi faciat errorem. Non enim pati tormenta optabile est, sed pati fortiter. Illud  cum uno voto multa conprensa sunt. Tamquam opto mihi vitam honestam. Vita autem honesta actionibus variis constat; in hac est Reguli arca, Catonis scissum manu sua vulnus, Rutili exilium, calix venenatus, qui Socraten transtulit e carcere in caelum. Ita cum optavi mihi vitam honestam, et haec optavi, sine quibus interdum honesta non potest esse. O terque quaterque beati. Quis ante ora patrum Troiae sub moenibus altis Contigit oppetere ! Quid interest, optes hoc alicui an optabile fuisse fatearis HOSTES CONCITATO EQUO MORTEM PETENS INRUIT.ALTER POST HUNC, PATERNE
Abbreviated transcription (Latin):
ut unũ quidda fiat ex multis sicut unus uus sit ex singulis
cũ minores sũmas e disidentes ꝯputatio una ꝯp̃hendit. Hac fa
effecit. &̃ si cuiꝰ inte ꝯparebit similitudo quã admiratio tibi altiꝰ
fir̾it similez cẽte uolo. quo mõ filiũ nõ quo mo̾ ymaginẽ. yma¬
go res mortua ẽ. ¶ Quid gͦ nõ inteliget᷑ cuiꝰ imittris or̃one
xit formã suã ĩp̾ssit & ĩ u̾itate illa petat. non uides qrͣ multoꝵ
uocib chorus ꝯstet Unꝰ tũ ex oĩb sonꝰ reddit᷑. Aliqua illie acuta
ẽ aliqua grauis aliqua media. accediit riris feiẽ. int̾pomĩtur
tibie. sugłor illic latet. uoces ouiz appẽt. de choro dico quẽ ue
ꝯsonuit. fit ꝯcentꝰ ex dissonis. Tallez auĩ ur̃m cẽ uolo. młte ĩ illo
artes. multa p̃cepta sint multaꝵ etatu exempla s in unũ ꝯspi¬
rata. ¶Quomõ ĩꝗs hoc effici poterit. assidua ĩ tentione. Si ni¬

Expanded text:
ut unum quiddam fiat ex multis, sicut unus numerus fit ex singulis, ut unum quiddam fiat ex multis, sicut unus numerus fit ex singulis, cum minores summas et dissidentes conputatio una comprendit. Hoc faeffecit. Etiam si cuius in te comparebit similitudo, quem admiratio tibi altius fixerit, similem esse te volo quomodo filium, non quomodo imaginem; imago res mortua est. "Quid ergo? Non intellegetur, cuius imiteris orationem, xit, formam suam inpressit, ut in unitatem illa conpetant. Non vides, quam multorum vocibus chorus constet ? Unus tamen ex omnibus redditur; aliqua illic acuta est, aliqua gravis, aliqua media. Accedunt viris feminae, interponuntur tibiae. Singulorum illic latent voces, omnium apparent. De choro dico, quem veconsonuit, fit concentus ex dissonis. Talem animum nostrum esse volo; multae in illo artes, multa praecepta sint, multarum aetatum exempla, sed in unum conspirata. " Quomodo," inquis, "hoc effici poterit?" Adsidua intentione; si ni
Abbreviated transcription (Latin):
non siue quodã ut ita dica fermento quo ĩ unũ diu̾sa coales¬
cũt. ¶S ne ad aliud qrͣ de quo agit̾ abducat nos quoq has
apes debeniꝰ unitari queꝯq ex diu̾sa lectione ꝯgessimiꝰ seꝑare me¬
liꝰ eĩ disticta ẜuant. Deinde adhibita ingenii nr̃i aura et facul¬
tate ĩ unũ sapore uaria illa libamenta confondere ut &̃ si appa-¬
⁊ uerit unde sumptu sit aliud tñ cẽ q unde sumptu sit apꝑa¬
naͣ. Alimenta q̃ accipimꝰ qͣ diu ĩ sua qualitate ꝑdurat et so¬
lida ĩ natat stomaco on̾a st̾ at cu ex eo quod erãt mutata st̾.
tue demũ in uires & in sanguine trauseunt. Ildem in illis
quib aluntꝰ ingenia p̾stemꝰ ut q̃ ꝯq auximꝰ non paciam᷑ ĩ te
gra eẽ ne aliena sint. Conquoquamꝰ illa. alioqn ĩ memio¬
⁊iam ibũt nõ ĩ ingeniũ asscutiam̃ illis fidelit̾ & nostra faciamus

Expanded text:
non sine quodam, ut ita dicam, fermento, quo in unum diversa coalesnon sine quodam, ut ita dicam, fermento, quo in unum diversa coalescunt. Sed ne ad aliud quam de quo agitur abducar, nos quoque has apes debemus imitari et quaecumque ex diversa lectione congessimus, separare, melius enim distincta servantTATE IN UNUM <SAPOREM> VARIA ILLA LIBAMENTA CONFUNDERE, UT SI contra APPARUERIT UNDE SUMPTUM ERIT, ALIUD TAMEN ESSE QUAM UNDE SUMPTUM EST APPAuram: alimenta, quae accepimus, quamdiu in sua qualitate perdurant et solida innatant stomacho, onera sunt; at cum ex eo, quod erant, mutata sunt, tum demum in vires et in sanguinem transeunt. Idem in his, quibus aluntur ingenia, pgra esse, ne aliena sint. Concoquamus illa; alioqui in memoriam ibunt, non in ingenium. Adsentiamur illis fideliter et nostra faciamus,
Abbreviated transcription (Latin):
tempandu ut quieꝗd lectioe colectu ẽ stillꝰ redigat ĩ corpꝰ. Papes qͣpͥ
Ut uiuũt debemꝰ imitari. q̃ uagaut & flores ad mel faciendũ ydo-¬
neos carpũt. deinde quicquid adtulẽ disponĩt ac ꝑ fauos digerũt
& ut uirgiliꝰ nr̃ ait. liquentia mela stipãt & dulci distendunt
nectare celas De illis nõ satis ꝯstat utrũ suceu de florib du¬
cant qui protinꝰ mel sit an q̃ colegeriit ĩ hũc saporẽ mistrua qua
& proprietate spũs sui muttẽt. Quibda ei placet nõ fatiẽdi
melis scĩa illis eẽ s coligendi. aut ĩueniti apud indos meli
arundinũ foliis. quod aut ros illiꝰ celi aut ip̃iꝰ arundinis humor
dulcis & pinguior giguat ĩ uris qͦ he̾bis ui eande. s minus
manifesta & notabilez poni qua ꝑsequat᷑ & ꝯͣhat aĩal huic
rei genitu quida exxistimãt ꝯditã & dispoĩtione ĩ hac̃ qualita¬
tem uti que quide exten̾imis uirẽtiu florentiũq decerpẜint

Expanded text:
uicquid lectione collectum est, stilus redigat in corpus. Apes, ut aiunt, debemus imitari, quae vagantur et flores ad mel faciendum idoneos carpunt, deinde quicquid attulere, disponunt ac per favos digerunt et, ut Vergilius noster ait, liquentia mella Stipant et dulci distendunt nectare cellas. De illis non satis constat, utrum sucum ex floribus ducant, qui protinus mel sit, an quae collegerunt, in hunc saporem mixtura quadam et proprietate spiritus sui mutent. Quibusdam esse illis, sed colligendi. Aiunt inveniri apud Indos mel in arundinum foliis, quod aut ros illius caeli aut ipsius arundinis umor dulcis et pinguior gignat. In nostris quoque herbis vim eandem, sed minus manifestam et notabilem poni, quam persequatur et contrahat litatem verti, quae ex tenerrimis virentium florentiumque decerpserint,
Abbreviated transcription (Latin):
ymaginiẽ excutere si tepido illi pł fagidi igesso fiet frigidu. Si plꝰ
calidi affudero fiet nouissime calidu. at huic nec miẜo nec bt̃o quã¬
tũcũq admiẜias adiecero miẜ non erit Quẽadmõ dicitis ergo ymo¬
go ista dissimilis ẽ. Deinde trado tibi hoie nec miẜu nec btm̃ huic
t̾usferũt nec ex btã ꝗde educũt. si nõ põt ut dicitis sapiẽs ex beato
ĩ mibu decide̾. non pot̃ in nõ btm. Quare ei qui illa cepit alicubi
subsistat. que res non patit᷑ illũ ad ĩmu deuolui retiẽt ĩ simio. Qtd¬
in nõ possit btã uita ⁊ escindi uec ⁊cinitti quide põt. et ideo iurtus
ad illa ꝑ se ip̃a satis ẽ. ¶ Qͥd ergo inquit sapiens non ẽ beatior ꝙ

Expanded text:
imaginem excutere. Si tepido illi plus frigidi ingessero, fiet frigidum. Si plus imaginem excutere. Si tepido illi plus frigidi ingessero, fiet frigidum. Si plus calidi adfudero, fiet novissime calidum. At huic nec misero nec beato quantumcumque ad miserias adiecero, miser non erit, quemadmodum dicitis; ergo imago ista dissimilis est. Dtransferunt, ne ex beata quidem educunt. Si non potest, ut dicitis, sapiens ex beato in miserum decidere, non potest in non beatum. Quare enim qui labi coepit, alicubi subsistat ? Quae res illum non patitur ad imum devolvi, retinet in summo. Quidni non possit beata vita rescindi ? Ne remitti quidem potest, et ideo virtus ad illam per se ipsa satis est. " Quid ergo ? " inquit, " sapiens non est beatior, qui
Abbreviated transcription (Latin):
solis obscuri & ĩ oculto inz sua ex̾cet. Hoc itaq adu̾sꝰ uirtutẽ possĩt
calamitates a danina ⁊ ĩuiriẽ qd adu̾̃sur sole pot nebula. ¶ lnueĩt q
quidicat sapientẽ corpore paꝵ prospero usu iuec misu cẽ uec bt̃m.
hic qͦ falit̾. Exequat eĩ fornuta uirtutib & tuñde tubuit honestis ꝙͣtũ
enda. Quid aũt tam absurdu qr sapientis uita appetẽda non eẽ aut
quid tam exͣ fide q cẽ aliquã uitã nec appetenda nec fugienda. Ideĩde
si damna corporis miẜu non faciũt btm̃ ee̾ patuit. Na ꝗb potentia
non ẽ ĩ peiore tñseundi statu nec ĩt̾pellandi quide optimũ. I Srigi¬
du ĩ quit aliꝗd & calidu nouimꝰ ĩt̾ utrũq tipidu ẽ. Sic aliquis
btĩis ẽ aliquis mis. aliꝗs nec bt̾us nec mis. Uolo hac̃ q̃ nos positam

Expanded text:
solis obscuri in occulto vim suam exercet. Hoc itaque adversus virtutem possunt solis obscuri in occulto vim suam exercet. Hoc itaque adversus virtutem possunt calamitates et damna et iniuriae, quod adversus solem potest nebula. Invenit prospero usum nec miserum esse nec beatum. Hic quoque fallitur, exaequat enim fortuita virtutibus et tantundem tribuit honestis quantum enda. Quid autem tam absurdum quam sapientis vitam adpetendam non esse ? Aut quid tam extra fidem quam esse aliquam vitam nec adpetendam nec fugiendam ? Deinde si damna corporis miserum non faciunt, beatum esse patiuntur. Nam quibus potentia non est in peiorem transferendi statum, ne interpellandi quidem optimum. " Frigidum," inquit, " aliquid et calidum novimus, inter utrumque tepidum est; sic aliquis beatus est, aliquis miser, aliquis nec beatus nec miser." Volo hanc contra nos positam
Abbreviated transcription (Latin):
bonꝰ qͣ ius oĩb p̾matꝰ ĩcõmodis. quõ nõ ẽ btissim si aliꝗb comodis defi¬
citur. Nã quẽ aduio ĩ comodoꝵ ou̾e usq ad miẜu non depͥmitꝰ sic co¬
modoꝵ inopia non deducit᷑ abt̾issimo. s tam sine comodis bt̾issimꝰ est
ꝙ nõ ẽ sb̾ incomodis miser. aut põt illi exipi bonũ suu si põt miniu.
Naulo ante diceba igniculũ nichil ꝯfe̾re lumim solis. Claritate ei
ĩtegia ẽ &̃ int̾ oppoĩta. Et quauis aliꝗd ĩt̾iacet qd̾ nos ꝓhibeat eiꝰ aspectu
ĩ oꝑe ẽ. Cursu suo fert᷑ quoties int̾ nubila luxit non ẽ seuo minor ac
tardior quide. Quonia multu int̾est utru aliꝗd obstet tm̃ aut ini¬
pediat. Eode mõ uirtuti oppoita nił detrahũt. non ẽ miuor. s ininꝰ
fulget. Nobis forsitan non eq̃ appet ac nitet. Sibieade ẽ et more

Expanded text:
bonus, quamvis omnibus prematur incommodis, quomodo non est beatissimus, si aliquibus commodis defibonus, quamvis omnibus prematur incommodis, quomodo non est beatissimus, si aliquibus commodis deficitur ? Nam quemadmodum incommodorum onere usque ad miserum non deprimitur, sic commodorum inopia non deducitur a beatissimo, sed tam sine commodis beatissimus est, quam non est sub incommodis miser; aut potest illi eripi bonum suum, si potest minui. Paulo ante dicebam igniculum nihil conferre lumini solis. Cletiam inter opposita, et quamvis aliquid interiacet, quod nos prohibeat eius aspectu, in opere est, cursu suo fertur. Quotiens inter nubila eluxit, non est sereno minor, ne tardior quidem, quoniam multum interest, utrum aliquid obstet tantum, an inpediat. Eodem modo virtuti opposita nihil detrahunt; non est minor, sed minus fulget. Nobis forsitan non aeque apparet ac nitet, sibi eadem est et more
Abbreviated transcription (Latin):
la nec bonii nec malũ uagina facit gladiũ. Ergo de corpore quoq idẽ tibi
rñdeo sumptuꝵ quide si det̾ ellectio & sauitate & uires. Bonũ autem
futuꝵ iuditiu de illis meũ nõ ip̃a. IEst quide inquit sapiens btus R
sumũ tũ illud bonũ non sequit᷑ iisi illi & naturalia inst̾ra rñdeãt. Ita
mis quide cẽ ꝗ uirtute ht̃ non põt. Beatissimꝰ aut̃ non ẽ qui natalib¬
boĩs destituit᷑ ut ualitudĩe & menibroꝵ ĩ tegritate. Quid ĩ credibiliꝰ uidet
id ocedit alique in maxis ⁊ ꝯtinuis dolorib non cẽ miseꝵ ce̾ etiam
mis sit faciliꝰ efficiet .i. ⁊ bt̾issimꝰ sit nuiꝰ ei int̾uali abtõ ad btissimu
restat q a miẜo ad btm̃ an q̃ res tĩ ualet ut ereptu calamitatib int̾
btos locet non põt adicẽ quod suꝑest ut btissimũ faciat: in suo deficit
cliuo. Comoda st uĩcta & in comoda utiaq eẽ nos. Si nõ ẽ inis uir

Expanded text:
? Nec bonum nec malum vagina gladium facit. Ergo de corpore quoque idem tibi respondeo: sumpturum quidem me, si detur electio, et sanitatem et vires, bonum autem futurum iudicium de illis meum, non ipsa. "Est quidem," inquit, "sapiens beatus; summum tamen illud bonum non consequitur, nisi illi et naturalia instrumenta respondeant. Ita miser quidem esse, qui virtutem habet, non potest, beatissimus autem non est, qui naturalibtuitur ut valitudine, ut membrorum integritate." Quod incredibilius videtur, id concedis, aliquem in maximis et continuis doloribus non esse miserum, esse etiam iser aliquis sit, facilius efficiet, ut beatissimus sit. Minus enim intervalli a beato ad beatissimum restat quam a misero ad beatum. An quae res tantum valet, ut ereptum calamitatibus inter beatos locet, non potest adicere quod superest, ut beatissimum faciat ? In summo deficit clivo? Commoda sunt in vita et incommoda, utraq
Abbreviated transcription (Latin):
honesta res s & tristis atq asꝑa. quẽ uir bonꝰ pauꝑ aut
cxul ac palidꝰ. Agedu pone ex alia ꝑte uiꝵ bonũ diuitiis
habudante ex alt̾a ꝑte nichil hũte. S in se oiã ut̾q eq̃
uir bonꝰ crit &̃ si fortuna disꝑi utetꝰ. Idez ut dixi ĩ reb

Expanded text:
ud illum honesta res, sed tristis atque aspera, quem vir bonus pauper aut ud illum honesta res, sed tristis atque aspera, quem vir bonus pauper aut exul ac pallidus. Agedum pone ex alia parte virum bonum divitiis abundantem, ex altera nihil habentem, sed in se omnia; uterque aeque vir bonus er
Abbreviated transcription (Latin):
fortissime stantis cum qd̾ ĩ credibile ẽ dicat eꝑicurꝰ dul¬
ces cẽ tortores.⁊ Et hoc ⁊ ndeo plurimũ int̾esse int̾ gau e¬
diu & dolore si querat᷑ ellectio alteꝵ peta alteꝵ u
ẽ & q̃ ꝑlata procedit & q̃ ꝑstacta. nullũ ht̃ momentum
rexatio &e dolor & ꝗcꝗd aliud ĩ comodi ẽ. uietute ci obruit.
¶Qucad mo mimita lumina claritas soł obscurat. sic dolo xͥ¬
res molestias in iurias uirtꝰ magnitudiẽ sua ellidit atq
opͥmit. & qd̾ ꝯq afulsit ibi ꝗtꝗd sine illa aꝑpet extĩguit.
nec magis ullã portioe hũt ĩ cõda cu ĩ uirtutẽ ĩcidet᷑
ꝙ in mari nĩbus. ¶ Hoe ut scias ita ce̾ ad om̃e pulcrũ sys¬
uir bonꝰ sine ulla ca̾tatior ꝓcutret. Stet illic licet carinfex
stit tortor atq iguis ꝑscu̾abit. uec quid passurꝰ. s ꝗd factur
sit aspiciet. Et se houeste ⁊ ei tanq bono uiro credet. utile

Expanded text:
tormenta fortissime stantis, cum quod incredibilius est dicat Epicurus, dultormenta fortissime stantis, cum quod incredibilius est dicat Epicurus, dulce esse torreri? Sed hoc respondeo, plurimum interesse inter gaudium et dolorem; si quaeratur electio, alterum petam, alterum Nullum habet momentum vexatio et dolor et quicquid aliud incommodi est; virtute enim obruitur. Quemadmodum minuta lumina claritas solis obscurat, sic dolores, molestias, iniurias virtus magnitudine sua elidit atque opprimit et quocumque adfulsit, ibi quicquid sine illa apparet, extinguitur; nec magis ullam portionem habent incommoda, cum in virtutem inciderunt, quam in mari nimbus. Hoc ut scias ita esse, ad omne pulchrum vir bonus sine ulla cunctatione procurret; stet illic licet carnifex, stet tortor atque ignis, perseverabit nec quid passurus, sed quid facturus sit, aspiciet, et se honestae rei tamquam bono viro credet; utilem
Abbreviated transcription (Latin):
admiscr illi pigatiã t̾ giu̾satioe metũ qd̾ ht̃ ĩ se optimũ por¬
didit .s. illi placẽ̾. non pot̾ honestũ eẽ quod non c̃ liberu.
nam quod timet ẜuit. honestu om̃e secuꝵ ẽ tranquilu.
Si tecusat aliquid si ꝯplorat si malũ iuditat ꝑturbatione
recipit ĩ magna discordia uolutat᷑. hic̃ oi spes recti uocat
Iline suspicio mali ⁊etiahit ⁊ ltaq qui honeste aliꝗd facturus ẽ ꝓͥ¬
ẽ quicquid opponit̾ id &̾ si incomiodũ putut. malũ nõ putat
uelut libens faciat. Om̃e honestũ ĩ ussu ĩ coactũq ẽ since¬
rum & mulli malo mixtu. ¶ Scio quid inͥ respondeiͣ hoc ꝑs¬
loco possit hoc nobis ꝑsuadẽ cenaris. nichil int̾esse uttũ aliꝗs
in gaudio sit an in eculeo iaceat ac tortorẽ suũ lasset. pot̾a
tndẽ. Epicurus ꝙ ait sapiẽte si ĩ falaridis tauro purat᷑
exclantuꝵ dulce ẽ x ad me nichil ꝑtinet. Qͥd mitaris si ego

Expanded text:
metum; quod habet in se optimum, perdidit, sibi placere. Non potest honestum esse, quod non est liberum; nam quod timet, servit. Honestum omne securum est, tranquillum est; si recusat aliquid, si conplorat, si malum iudicat, perturbationem recepit et in magna discordia volutatur. Hinc enim species recti vocat, illinc suspicio mali retrahit. Itaque qui honeste aliquid facturus est, quicquid opponitur, id etiam si incommodum putat, malum non putet, velit, libens faciat. Omne honestum iniussum incoactumque est, sincerum et nulli malo mixtum. Scio, quid mihi responderi hoc loco possit: "hoc nobis persuadere conaris, nihil interesse, utrum aliquis in gaudio sit an in eculeo iaceat ac tortorem suum lasset?" Poteram respondere: Epicurus quoque ait sapientem, si in Phalaridis tauro peruratur, exclamaturum: "dulce est et ad me nihil pertinet." Quid miraris, si ego
Abbreviated transcription (Latin):
reris ne eueniat uentuꝵ utiq propono & qd̾cũq illud est¬
malu tetu ip̃e metire actimore cuũ tara. Inteliges ꝓfre¬
to aut nõ magnũ aut nõ longu eẽ quod metuis Ilec diu
exempla quib ꝯfirmeris coligenda st̾. oĩs illa etas tullit
octurrẽt tibi ingeia aut ꝓfect̾ aut impetus magni ¶Nunꝗd
ut ducaris ĩ carcẽ nũꝗd ultra quicqͣ corͥ timẽdu ẽ q̃ ut
uratꝰ qͣ ut pereat. singula ista ꝯstitue & ꝯtemptores coꝵ cita
qui non querendi s elligendi st̃ Pampnatioe sua rutiliꝰ
sic tulit taq̃ mͥ illi molestur aliud eẽt ꝙ ꝙ iniuste iudicaret¬
uł male. Exiliu metelus fortit̾ tullit. Rutilius ã libent̾

Expanded text:
reris ne eveniat, eventurum utique proponreris ne eveniat, eventurum utique proponmalum, tecum ipse metire ac timorem tuum taxa; intelleges profecto aut non magnum aut non longum esse, quod metuis. Nec diu exempla, quibus confirmeris, colligenda sunt; omnis illa aetas tulitoccurrent tibi ingenia aut profectus aut inpetus magni. Numquiut ducaris in carcerem ? Numquid ultra quicquam ulli timendum est quam ut uratur, quam ut pereat ? Singula ista constitue et contemptores eorum cita, qui non quaerendi, sed eligendi sunt. Damnationem suam Rutilius sic tulit, tamquam nihil illi molestum aliud esset quam quod male iudicaretur. Exilium Metellus fortiter tulit, Ru
Abbreviated transcription (Latin):
le uiuũt qui semꝑ uiue̾ incipuit. Quare inquis dexiderat eĩz
explauatioẽ ista uox qr semꝑ ẽ illis imꝑfecta uita. non põt
aut̃ stare paratꝰ ad morte qui mõ incipit uiue̾ id agendũ
est ut satis iuix̾imꝰ. nemo hoc putat qui orditꝰ tu maxime
uita. non ẽ ꝙ existimes paucos eẽ hos quippe ꝓpe mõr oẽs st̃
ꝗdam u̾e st̾ tuc incipuit cu desmendu ẽ. Si hoc iudicas
iinꝵ adicia qd̾ mag̃ admireris. quidã ante descierut uiue̾
qͣ inciperẽt. uale.
Olicitu te cẽ scubis de iuditii euentu qd̾ furor tibi
immici deuũtiat & existimas me suasurũ ut meliora
tibi proponas & acquiescas spei blande. Quid cĩ netesse
ẽ mala arcerssere. Et satis cito pacienda cu uenerĩt pto¬
sumẽ ac pus tp̃us futuri metu ꝑare. Est sine dubio
securitate uia dica ¶Si uis oẽ solicitudinẽ exue̾. quicꝗd ue¬

Expanded text:
le vivunt, qui semper vivere incipiunt." " Quare?" inquis, desiderat enim le vivunt, qui semper vivere incipiunt." " Quare?" inquis, desiderat enim explanationem ista vox. Quia semper illis inperfecta vita est. Non potest autem stare paratus ad mortem, qui modo incipit vivere. Id agendum est, ut satis vixerimus. Nemo hoc putat, qui orditur cum maxime vitam. Non est quod existimes paucos esse hos; propemodum omnes sunt. Quidam vero tunc incipiunt, cum desinendum est. Si hoc iudicas mirum, adiciam quod magis admireris: quidam ante vivere desierunt quam inciperent. VALE.licitum esse te scribis de iudicii eventu, quod tibi inimici denuntiat, existimas me suasurum, ut meliora tibi ipse proponas et adquiescas spei blandae. Quid enim necesse est mala accersere, satis cito patienda cum venerint, praesumere ac praesens tempus futuri metu perdere ? Est sine dubio securitatem via ducam: si vis omnem sollicitudinem exuere, quicquid ve
Abbreviated transcription (Latin):
teneat. mõ aũt tenere in co difficile ẽ qd̾ bonũ esse credideris.
uiri boni auiditas est tuta .I Quid sit istud int̾ogas aut unde s̃ꝓ¬
subrat dicam. Ex bona ꝯscia. ex honestis ꝯsciliis. et rectis actioib
ex ꝯ temptu fortuitoꝵ ex placido uite & ꝯgruo tenore unã p̃mitis
miaz¶Nam illi qui ex aliis propoitis in alia trãsiluit aut nõ trã ⁊ pͥ¬
suꝵ ue possut suspensi & nagi. pauci st̾ qui ꝯscilio se suaq dis¬
ponat. Ceteri coꝵ more qui fliũb ĩ natat non eũt s ferunt
ex quib alias leuior uirda detinuit aut moliꝰ uexit alios uehemẽ¬
tior rapuit alios proxie cursu ripe languescente deposuit. alios to¬
rens impetꝰ in mare peoiecit .¶Ldeo ꝯstituendu ẽ quid uelimus s̃ ꝑͥ¬
& in co ꝑsenandu ¶Hic c̃ locus soluendi eris alieni. possu eĩ ÷ ꝑs
uoce epicuri tui tibi reddere & hãc epła libetare. molestũ est
semꝑ uita ĩ cohare. aut si hoc mo mag̾ sensus põt expͥmi. Ma

Expanded text:
t. Modum autem tenere in eo difficile est, quod bonum esse credideris. Veri boni aviditas tuta est. Quid sit istud, interrogas, aut unde subeat? Dicam: ex bona conscientia, ex honestis consiliis, ex rectis actionibus, ex contemptu fortuitorum, ex placido vitae et continuo tenore unam prementis viam. Nam illi, qui ex aliis propositis in alia transibunt aut ne trane suaque disponant, ceteri eorum more, quae fluminibus innatant, non eunt, sed feruntur. Ex quibus alia lenior unda detinuit ac mollius vexit, alia vehementior rapuit, alia proxima ripae cursu languescente deposuit, alia torrens impetus in mare eiecit. Ideo constituendum est, quid velimus, et in eo perseverandum. Hic est locus solvendi aeris alieni. Possum enim tibi vocem Epicuri tui reddere et hanc epistulam liberare: " Molestum est semper vitam incohare." Aut si hoc modo magis sensus potest exprimi: "
Abbreviated transcription (Latin):
existimat ad qͦ ex ꝓpoito ueĩt tãꝙͣ uictoriã bonos liberos sa¬
lutez prĩe. Quedã scd̾a que non appent uisim ⁊eb adu̾sis
tanq̃ equo aĩo pati morbũ magnũ exiliũ. Quedã media

Expanded text:
existimat, ad quae ex proposito venit, tamquam victoriam, bonos liberos, saexistimat, ad quae ex proposito venit, tamquam victoriam, bonos liberos, salutem patriae. Quaedam secunda, quae non apparent nisi in rebus adversis, tamquam aequo animo pati morbum magnum, exiliu
Abbreviated transcription (Latin):
& int̾ se st̃. pares au̾t rationes ĩt̾ se cẽ dico qr honeste ⁊ecteq
sũt. ICeteꝵ magͣ hebũt discrimĩa uariante mat̾i̾a que
mõ latiorẽ miõ angustior. mõ illustris mõ ignobilis. ino
ad mitos ꝑtines mo̾ ad paucos. in oĩb aũt istis id qd̾ optimũ
ẽ par ẽ honeste st̾. tanꝙͣ uiri boni omẽs pares st̃ qr boĩ sut.
S hinit differentia etatis aliꝰ semor ẽ aliꝰ uinior hñt corpois
aliꝰ formos aliꝰ deformis ẽ. Hñt foctune ille diues hic paup
ẽ. ille gratiosus potens nobilib notus & ppłis hic ignotꝰ
populis & obscurus. S ꝓ illud quod boni st̾ pares sut .I De
bois ac de malis sensus nõ iudicat. quid utile sit quid ĩ utile
neq bona st̃ neq mala accessiones minimas ac leuissias iu¬
dicat. Om̃e eĩ bonũ in aĩo ẽ illi. FCeteꝵ bona q̃dã pͥma

Expanded text:
e sunt. Pares autem actiones inter se esse dico, qua honestae rectaeque e sunt. Pares autem actiones inter se esse dico, qua honestae rectaeque sunt. Ceterum magna habebunt discrimina variante materia, quae modo latior est, modo angustior, modo inlustris, modo ignobilis, modo ad multos pertinens, modo ad paucos. In omnibus tamen istis id, quod optimum est, par est; honestae sunt. Tamquam viri boni omnes pares sunt, qua boni suetatis: alius senior est, alius iuvenior; habent corporis: alius formosus, alius deformis est; habent fortunae: ille dives, hic pauper est, ille gratiosus, potens, urbibus notus et populis, hic ignotus plerisque et obscurus. Sed per illud, quo boni sunt, pares sunt. De bonis ac malis sensus non iudicat; quid utile sit, quid inutile, neque bona sunt neque mala, accessiones minimas ac levissimas iudicat. Omne enim illi bonum in animo est. Ceterum bona quaedam prima
Abbreviated transcription (Latin):
uelamento maioris boni tegit᷑.¶ Quis ꝗs hec ĩparia iudi¬
cat ab ip̃is u̾tutib au̾tit occulos & ext̾iora c̾cũspicit bona
u̾a idem pendut idem patent illa falsa multũ hũt uani.
itaq speciosa & magꝰ ꝯͣ uiscentib. Cũ ad pondꝰ reuocata st̃
falut. ltaq mi lucilli quic quid u̾azatio cõmendat solidũ so pͥ¬
& eternũ ẽ. firmat auĩ attolitq semꝑ futuꝵ ĩ excelso. Illa
q̃ temẽ laudantꝰ & uulgi suĩa bona st̾ ĩflant ĩ anib letos.
rursꝰ ea q̃ timent᷑ tamꝙ mala inituĩt formidinẽ men¬
tib & illas non alit̾ qͣ aĩalia spes ꝑiculi agitant. Utraq gͦ
res sine cã aui &e diffundit & mordet Nec illa gaudio nͨ
hec metu digua ẽ sola rõ ĩmutabilis & iuditii tenax est.
nõ .ni. ẜuit s ĩꝑat sensib¶ Ratio rationi par ẽ. Sicut rec pͥ¬

Expanded text:
vi tanto maioris boni tegitur. Quisquis haec inparia iudivi tanto maioris boni tegitur. Quisquis haec inparia iudicat, ab ipsis virtutibus avertit oculos et exteriore circumspicit; bona vera idem pendent, idem patent. Illa falsa multum habent vani. Itaque speciosa et magna contra visentibus, cum ad pondus revocata sunt, fallunt. Ita est, mi Lucili; quicquid vera ratio commendat, solidum et aeternum est, firmat animum attollitque semper futurum in excelso; illa quae temere laudantur et vulgi sententia bona sunt, inflant inanibus laetos. Rursus ea, quae Minentur tamquam mala. iniciunt formidinem mentibus et illas non aliter quam animalia species periculi agitant. Utraque ergo res sine causa animum et diffundit et mordet; nec illa gaudio nec haec metu digna est. Sola ratio inmutabilis et iudicii tenax est. Non enim servit, sed imperat sensibus. Ratio rationi par est, sicut rec
Abbreviated transcription (Latin):
nobiles muros. Nemo eĩ patriã qr magua ẽ amat s quia
sua. Quorsu hec ꝑtinẽt ut scias u̾tutẽ oĩa oꝑa uelut fetꝰ
suos hysdem occulis ĩ tueri. Eque ĩdulge̾ omib. & quidẽ im¬
ca quoꝵ mi fetur inlrnatue. uirtui quoq oꝑa sua que
uidet affici & pͥmi non magis amat s parentũ bonoꝵ more
magis ꝯplectit᷑ ac fouet. Quare nõ ẽ ullũ bonũ alt̾o maiꝰ
quia non ẽ quicqͣ apto aptiꝰ. quia plano nichil ẽ planiꝰ. nõ
potes dice̾ hoc mactis par eẽ alicui qͣ illud illi. ego nec hone¬
sto honestiꝰ quicq ẽ. Q si par oiũ uirtutũ nã ẽ. tria
gen̾a bonoꝵ ĩequo st̃. ita dico in equo ẽ moderate gaude᷑
& moderate dolero. letitia illa nõ uincit hac aĩ firmitate
sub tortore gemitꝰ deuorantez. Illa bona optabilia hec mi¬
rabilia st̾. utraq inchilominꝰ paria qr quicꝗd ĩ comodi est

Expanded text:
nobiles muros. Nemo enim patriam quia magna est amat, sed quia nobiles muros. Nemo enim patriam quia magna est amat, sed quia sua. Quorsus haec pertinent ? Ut scias virtutem omnia opera velut fetus suos isdem oculis intueri, aeque indulgere omnibus et quidem inea, quorum miseretur, inclinat. Virtus quoque opera sua, quae videt adfici et premi, non magis amat, sed parentium bonorum more magis conplectitur ac fovet. Quare non est ullum bonum altero maius? Quia non est quicquam apto aptius, quia plano nihil est planius. Non potes dicere hoc magis par esse alicui quam illud; ergo nec honesto honestius quicquam est. Quod si par omnium virtutum natura est, tria genera bonorum in aequo sunt. Ita dico: in aequo est moderate gaudere et moderate dolere. Laetitia illa non vincit hanc animi firmitatem sub tortore gemitus devorantem; illa bona optabilia, haec mirabilia sunt, utraque nihilominus paria, quia quidquid incommodi est,
Abbreviated transcription (Latin):
ẜuilia pectuĩa & corpꝰ & honores ĩ becillia fluida. possessicẽs
icte. Illa ꝓrsus libera & ĩuieta oꝑa u̾tutis q̃ non ideo maq̃
appetenda siit . Si benigniꝰ a fortuna tractentꝰ nec minus
lete ꝙ pauperẽ: nec ⁊ obustũ & lac̾tosu ꝙͣ gracilẽ langui¬
di corporis. Eego ne tem quidez magis appetes aut amabis
hi lare ac pacata qͣ distractã & oposam. Et si hoec ẽ magis
diliges ex duob eque bonis uiris nitidu & ũctu ꝙr pulue¬
rulentez & horentẽ. Deinde huc usq ꝑucies ut mag̃ diligas
ĩ tegiũ oĩb membris & illessu qͣ debile aut luscu. Paula¬
tim fastidiũ tuũ illo usq ꝓcedet: ut cx duob eque uistis
ac prudentib comatũ & crspũ malis qͣ recaluast.b ẽ par in
aut modicu fetus suos non distĩgũt fere & se in alimcutum
parit̾ oiũ sterm̃t aues ex equo partiũtꝰ cibos. Ulixes ad yta¬
ce sue sara sic ꝓperat q̃madmodu agamenon ad micenaru

Expanded text:
alia, possessionis incertae. Illa rursus libera et invicta opera virtutis, quae non ideo magis adpetenda sunt, si benignius a fortuna tractantur, nec minus,letem quam pauperem, nec robustum et lacertosum quam gracilem et languidi corporis; ergo ne rem quidem magis adpetes aut amabis hilarem ac pacatam quam distractam et operosam. Aut si hoc est, magis diliges ex duobus aeque bonis viris nitidum et unctum quam pulverulentum et horrentem. Deinde hoc usque pervenies, ut magis diligas integrum omnibus membris et inlaesum quam debilem aut luscum. Paulatim fastidium tuum illo usque procedet, ut ex duobus aeque iustis ac prudentibus comatum et crispulum malis. Ubi par in m aut modicum ? Fetus suos non distinguunt ferae et se in alimentum pariter omnium sternunt; aves ex aequo partiuntur cibos. Vlixes ad Ithacae suae saxa sic properat, quemadmodum Agamemnon ad Mycenarum
Abbreviated transcription (Latin):
postꝙ respexit utq ex̃ piculu eẽ patuia piculo suo sensit Ueniat
si quis uult inquit sic cunte seꝗ. deditq se ĩ ỹceps a non minus
solicitus in illo rapido alueo flurmis ut armatꝰ q ut saluus cciret
retẽto armoꝵ uictucũ decore tam tutꝰ rediit ꝙͣ si sponte uenisset. hec

Expanded text:
Postquam respexit et extra periculum esse patriam periculo suo sensit, " veniat, Postquam respexit et extra periculum esse patriam periculo suo sensit, " veniat, si quis vult," inquit, " sic euntem sequi," iecitque se in praeceps et non minus sollicitus in illo rapido alveo fluminis ut armatus quam ut salvus exiret, retento armorum victricium decore tam tutus rediit, quam si ponte venisset. Haec
Abbreviated transcription (Latin):
spẽs ĩgentis boni trarimꝰ .IFabricius pyri regis auru repulit. maiꝰ¬
q regno regias iudicauit opes posse ꝯtẽpnẽ.Ide medico Pr̃ri pro¬
mittẽte uenenũ se regi datuꝵ monuit pyrrũ caue̾ isidias. Eide am¬
mi fuit auro nõ uici auro nõ uincẽ. admirati suꝰ ĩgẽte iuꝵ quẽ
nõ regis nõ ꝯͣ reger ꝓmissa flexisset. Bomi exempli tenace quod
difficilimũ ẽ ĩ bello in notente qui aliqd̾ ce̾ credet᷑ &̃ ĩ hostes nephas
ꝗ ĩ sũma panptate quã sibi decus fecat non alit̾ refugit diuitias qrͣ
uenenũ. Uiue inquit bĩficio nr̃o Pyrre e gaude qd̾ ad ħ dolebas
fabriciũ nõ posse corrumpi. Pratius cocles solꝰ ĩpleuit pontis angu¬
stias. adimi gͦ sibi reditu dii mo̾ int̾ hosti auffereret᷑ uissit. & diu
pͥmentib resistit donei ⁊ euulsa ingenti ruina tigna sonuerunt.

Expanded text:
speciem ingentis boni traximus. Fabricius Pyrrhi regis aurum reppulit maiuspeciem ingentis boni traximus. Fabricius Pyrrhi regis aurum reppulit maiusque regno iudicavit regias opes posse contemnere. Idem medico Pyrrhi promittente venenum se regi daturum monuit Pyrrhum, caveret insidias. Eiusdem animi fuit auro non vinci, veneno non vincere. Admirati sumus ingentem virum, quem non regis, non contra regem promissa flexissent, boni exempli tenacem, quod difficillimum est, in bello innocentem, qui aliquod esse crederet etiam in hostes nefas, qui in summa pvenenum. " Vive," inquit, " beneficio meo, Pyrrhe, et gaude quod adhuc dolebas, Fabricium non posse corrumpi." Horatius Cocles solus implevit pontis angustias adimique a tergo sibi reditum, dummodo iter hosti auferretur, iussit et tam diu prementibus restitit, donec revulsa ingenti ruina tigna sonuerunt.