comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
sibi: s inuidet mͥ. Ergo tu do¬
mine iudica idiciũ meũ. et
nomen magnũ magnificet᷑
ad huc: ⁊ oleum qd̃ multum
ẽ multiplicet᷑ magiᷤᷤ. Crescat.
ebulliat. effundat᷑. deriuet᷑
⁊ ingentes: et senciat oĩs caro
salutare dei. Quo pacto ut
uult iudeꝰ ingratꝰ. tota in bar¬
ba aaron remaneat unctio
salutariᷤ : Nonbarbe: set ca¬
pitis ẽ. Caput aũt. ñ barbe
soliꝰ: set ⁊ tociꝰ est corpons. Capi¬
at sane pͥma: ñ sola. Refun¬
dat ⁊ inferiorib mẽbͥs: qd ac¬
cepit ip̃a desuꝑ. Descendat
descendat. et in ub̾a eccłie. su¬
pernꝰ liquor. Auidaqͥppem
mis. hunc sibi expͥmere de
barba non despicit. Per fusaq
rore grẽ. ut se ñ ingͣtam pro¬
bet: dicat. Oleum effusum:
nomen tuũ. S exub̾et que¬
so adhuc: et perueniat usq
in oram uestimenti.in me
utiq oiũm nouissimo atq
indignissimo: deuestuẽto
tñ. Nam⁊ ego illud mͥ dema¬
t̃nis ub̾ib tamqͣm paruulꝰ

Expanded text:
sibi, sed invidet mihi. 3. Ergo tu, Dosibi, sed invidet mihi. 3. Ergo tu, Domine, judica judicium meum, et nomen tuum magnum magnificetur adhuc, et oleum quod multum est, multiplicetur magis. Crescat, ebulliat, effundatur, derivetur et in gentes, et sentiat omnis caro salutare Dei. Quo pacto ut vult Judaeus ingratus, tota in barba Aaron remaneat unctio salutaris? Non barbae, sed capitis est. Caput autem non barbae solius, sed et totius est corporis. Capiat sane prima, non sola. Refundat et inferioribus membris quod accepit ipsa desuper. Descendat, descendat et in ubera Ecclesiae supernus liquor avida quippe nimis hunc sibi exprimere de barba non despicit; perfusaque rore gratiae, ut se non ingratam probet, dicat: Oleum effusum nomen tuum . Sed exuberet, quaeso, adhuc et perveniat usque in oram vestimenti, in me utique omnium novissimo atque indignissimo, de vestimento tamen. Nam et ego illud mihi de maternis uberibus, tanquam parvulus
Abbreviated transcription (Latin):
flagitas. Errori tuo ceca.⁊ con¬
tenciosa desereriᷤ. donec pleni¬
tudo gentiũ quas suꝑba sꝑnis:
⁊ inuida repellis. intͦeat᷑. et ag¬
noscat etiã ip̃a ipsũ qui notus
magnũ nomen eiꝰ. Hoc quippe
ĩ iudiciũ uenit ĩ hunc mũdũ.
ut qͥ ñ uident uideãt: et qui
iudẽt ceci fiant. Exparte tñ
qr ñ repellet dñs ꝑlebẽ suani
extoto: seruãs sibi ad semen
appłos.⁊ multitudinẽ creden¬
ciũ: quoꝵ erat corunũ. ⁊ a ĩa
una. S nec repellet infinẽ:
reliquias saluaturꝰ. Iterum.
enĩ suscipet isrbꝰ puerũ suum.
ibi quidem iudiciũ deserat co
locum. Alioquin si promeritiᷤᷤ
recepiss udiciũ ꝓfecto sine mi¬
sericordia: ei qͥ non facit mĩã.¬
habet quippe iudea oleũ mł¬
tum diuine noticie: idq in se
tãquã in uase clausũ auarare¬
tinet. Peto.⁊ non miseret᷑. nec
cõmodat. Sola dei cultũ. sola
noticiã: sola uult possidere.
magnũ nomen eiꝰ. Nec zelat

Expanded text:
flagitas errori tuo. Caeca et conflagitas errori tuo. Caeca et contentiosa desereris, donec plenitudo gentium quas superba spernis, et invida repellis introeat, et agnoscat etiam ipsa ipsum qui notus magnum nomen ejus. Hoc quippe in judicium venit Jesus in hunc mundum; ut qui non vident, videant; et qui vident, caeci fiant . Ex parte tamen; quia non repellet Dominus plebem suam , ex toto servans sibi ad semen apostolos et multitudinem credentium, quorum erat cor unum et anima una. Sed nec repellet in finem, reliquias salvaturus. Iterum enim suscipiet Israel puerum suum; ibi quidem judicium deserat comlocum. Alioquin si pro meritis recepisset; judicium profecto sine misericordia ei qui non facit miHabet quippe Judaea oleum multum divinae notitiae, idque in se tanquam in vase clausum avara retinet. Peto, et non miseretur, nec commodat. Sola Dei cultum, sola notitiam, sola vult possidere magnum nomen ejus; nec zelat
Abbreviated transcription (Latin):
inquam faciet uidex. ⁊ ille iu-¬
dex cui. ⁊ iudicare. ⁊ misereri.
sic utrũq familiare ẽ. ut neu¬
trũ alt̾o familiariꝰ: Quid sane
possit conuenientiꝰ. quã ut ꝓ
suo queq accipiat uoto. iudiciũ
cium: ut qͥ ꝯtempnũt dei mise¬
ricordem iusticiam. ⁊ suã uolũt
constituere. que ꝓfecto ñ iusti¬
ficat s accusat: eidem sue iusti¬
cie relinquant᷑ oppͥmendi mag¬
is quam iustificandi. Est quip¬
pe ex lege: qͤneminẽ unquam
duxit adꝑfectũ. est iugum:
qd̃ neq ip̃i. neq patres ipsorp.
unꝗͣ portare potuerũt. S si¬
nagoga fortis est. non curat
onus leue: nec iugũ suaue. Sa¬
na ẽ: non ẽ ei opꝰmedicꝰ. nec
unctio spẽ. Confidit in lege:
lib̾et eã si potest. Non aũt da¬
ta ẽ lex que possit uiuificare:
insuꝑ ⁊ occidit. Lutera enĩ occi¬
dit. ꝓpt̾ea inquit dico uobis:
moriemini ĩpeccatiᷤᷤ ur̃is. hoc
ergo iudiciũ õ synagoga qd̾

Expanded text:
inquam, faciet judex, et ille juinquam, faciet judex, et ille judex, cui et judicare, et misereri sic utrumque familiare est, ut neutrum altero familiarius? Quid sane possit convenientius, quam ut pro suo quaeque accipiat voto, judicium cium, ut qui contemnunt Dei misericordem justitiam, et suam volunt constituere quae profecto non justificat, sed accusat, eidem suae justitiae relinquantur, opprimendi magis quam justificandi. 2. Est quippe ex lege, quae neminem unquam duxit ad perfectum; est jugum, quod neque ipsi, neque patres eorum unquam portare potuerunt. Sed Synagoga fortis est, non curat onus leve nec jugum suave. Sana est, non est ei opus medicus, nec unctio Spiritus. Confidit in lege, liberet eam si potest. Non autem data est lex quae possit vivificare, iusuper et occidit: Littera enim occidit . Propterea, inquit, dico vobis: Moriemini in peccatis vestris . Hoc ergo judicium, o Synagoga, quod
Abbreviated transcription (Latin):
bulabat intenebris. iudit
lucẽ magnamtq̃erat in uidea ⁊
nari: ut qͥ aliqnͣdo ñ populus. nc̃
populus eẽt. lapisq unꝰ angula¬
ris. ambo ᷤᷤ inse parietes uenien¬
tes e diuersoreciꝑet: ⁊ ẽẽt decetõ
in pace locus eius. Porro fiduciã
dabat inuitantisuox. queiam
sonuera t᷑. letamini gente señ ple¬
be eius. Ergo accedere uoluit: s
uetuit sinagoga: inmundanz
asserenseccłiam de gentib ⁊ in¬
dignam᷑. idolatrie fecẽte ⁊ ignorã¬
tie cecitatẽ imꝓꝑans: ⁊ dicebat.
Tuenĩ quom̃ito : Nolime tange¬
re. Curinquid: Aniudeorum d̃s
tm̃: Nonne ⁊ gentium: Et si
mͥ certe m̃itum de est: s nõ illi
miseratio. Humquid solummͦ
iustꝰ est: Est ⁊ misericors. Dũe
ueniant in miserationeᷤ tue: et
uiuam. Et rursum. Misericor¬
die tue multe dñe. sccłm iudi¬
cĩ tuum uinifica me: qd ni
indiget. alt̾a exegione ꝓpͥa cog¬
noscente delicta. confitente
in dignitatem. renuente iudi¬
cium. flagitante miãm: quid

Expanded text:
t in tenebris vidit lucem magnam , quae erat in Judaea, nari, ut qui aliquando non populus, nunc populus esset ; lapisque unus angularis ambos in se parietes venientes e diverso reciperet, et esset de caetero in pace locus ejus. Porro fiduciam dabat invitantis vox quae jam sonuerat: Laetamini, gentes, cum plebe ejus . Ergo accedere voluit; sed vetuit Synagoga, immundam asserens Ecclesiam de gentibus et indignam, idololatriae faecem et ignorantiae caecitatem improperans, et dicebat: Tu enim quo merito? Noli me tangere. Cur inquit? An Judaeorum Deus tantum? nonne et gentium? Et si mihi certe meritum deest, sed non illi miseratio. Nunquid solummodo justus est? Est et misericors. Domine, veniant mihi miserationes tuae et vivam; et rursum: Misericordiae tuae multae, Domine; secundum judicium tuum vivifica me ; quod nimindiget; altera e regione propria cognoscente delicta, confidente indignitatem, renuente judicium, flagitante misericordiam? quid,
Abbreviated transcription (Latin):
mir̃ qui dicit. Salus populi:
ego sum. Iam uox. iã sensus est:
⁊ patet eũ ñ mane portare no¬
meninstar bonorũ pͥoꝵ. Sen¬
titur infusa salus.⁊ bñficium
ñ tacet᷑. Intus sensus: foriᷤᷤ uox.
conpungor ⁊ confiteor: ⁊ confeᷤ¬
sio uitã indicat. A moituo enĩ
tanqm qui ñ est: ꝑit confessio.
Ecce uita: ecce sensus. Suscitatꝰ
perfecte sum: in tegra ẽ resur¬
rectio. An aluid mors corꝑis est.
nͥ cum sensu pͥuat᷑. ⁊ uita: Pecca¬
tum qd mors aĩe ẽ: nec conpũc¬
tioniᷤᷤ mͥ sensum. nec confessioĩs
reliquerat uocẽ: ⁊ eram mortu¬
us. Uenit is qui pecc̾a dumttit.
⁊ utrumq restituit: ⁊ dicit aĩe¬
anime mee salus tua ego sum.
Quro mir̃ sicedit mors. ubi uita
descendit: Iam cor de creditur
adiusticiã.⁊ ore confessio fit ad
salutem. Iam oscitat puer. et
oscitat septieᷤᷤ: ⁊ dicit. Septies
in dielaudẽ dixi tͥ dñe. bidete
hũc septenariũ. Sacer num̾uᷤᷤ

Expanded text:
mirum qui dicit: Salus populi mirum qui dicit: Salus populi ego sum . Jam vox, jam sensus est; et patet eum non inane portare nomen instar priorum. Sentitur infusa salus, et beneficium non tacetur. Intus sensus, foris vox. Compungor, et confiteor, et confessio vitam indicat: A mortuo enim tanquam qui non est, perit confessio . Ecce vita, ecce sensus. Suscitatus perfecte sum, integra est resurrectio. An aliud mors corporis est, nisi cum sensu privatur et vita? Peccatum, quod mors animae est, nec compunctionis mihi sensum, nec confessionis reliquerat vocem, et eram mortuus. Venit is qui peccata dimittit, t utrumque restituit, et dicit animae meae: Salus tua ego sum. Quid mirum si cedit mors, ubi vita descendit? Jam corde creditur ad justitiam, et ore confessio fit ad salutem . Jam oscitat puer, et oscitat septies , et dicit: Septies in die laudem dixi tibi , Domine. Videte hunc septenarium. Sacer numerus
Abbreviated transcription (Latin):
bes in quam in noĩe iħu unde
actus tuos. uł prauoᷤ corrigaᷤ.
uł minꝰ ꝑfectoᷤᷤ adimpleas:
itemq uñ tuoᷤᷤ senfus aut ser¬
ues ne corumpant̃: aut si cor¬
rumpant᷑ sanes. huĩt ⁊ iudea
quosdam iħs: quox uacuis
głatur uocabuliᷤ. Illa enĩnec
lucent. nec pascunt. nͨ medẽt᷑.
Idcirco sinagoga in tenebris
ẽ usq ad huc: fame. ⁊ infirmi¬
tate laborans. Et non sanabi¬
tur. nͨ saciabitur. quousq sei¬
at incum iħm. dominariia¬
cob. ⁊ finiũ terre ⁊ conũtaturad
uesꝑam. ⁊ famem paciat᷑ ut
canes. ⁊ circũeat ciuitatem.
Et illi quidem p̾missi sunt tam¬
quã baculus admortuum
tari nõia neqͥuerũt. uacua qͥp¬
pe erãt. Super posituᷤ mortuo
baculꝰ est:. ⁊ non erat uox neq
sensus qũ haculus erat. Des¬
cendit qͥ baculum misit̾.⁊ mox
saluum fecit popłm suum. ã
peccatis eorũ: probans se eẽ
quod dicebatur. Quis ẽ hicqͥ
etiam peccata dimittit: Hi¬

Expanded text:
bes, inquam, in nomine Jesu, unde bes, inquam, in nomine Jesu, unde actus tuos vel pravos corrigas, vel minus perfectos adimpleas; itemque unde tuos sensus aut serves, ne corrumpantur; aut, si corrumpantur, sanes. 8. Habuit et Judaea quosdam Jesus, quorum vacuis gloriatur vocabulis. Illa enim nec lucent, nec pascunt, nec medentur. Idcirco Synagoga in tenebris est usque adhuc, fame et infirmitate laborans; et non sanabitur nec satiabitur, quousque sciat meum Jesum dominari Jacob et finium terrae, et convertatur ad vesperam, et famen patiatur ut canes, et circumeat civitatem . Et illi quidem praemissi sunt, tanquam baculus ad mortuum tari nomina nequiverunt; vacua quippe erant. Superpositus mortuo baculus est, et non erat vox neque sensus, quoniam baculus erat. Descendit qui baculum misit : et mox salvum fecit populum suum a peccatis eorum, probans se esse quod dicebatur: Quis est hic, qui etiam peccata dimittit . Ni
Abbreviated transcription (Latin):
auaritie: ac totiu indecoriᷤ fu¬
gat pruriginẽ. Siquidem cũ
mitẽ. ⁊ humilem corde. beni¬
gnum. sobͥun. castum. mise¬
ricordem.⁊ om̃i deniq honeᷤ¬
tate. ac sci̾tate conspicuum:⁊
eundemq ipm̃ deum oĩpo¬
tentem. qui suome. ⁊ exem¬
plo sanet. ⁊ roboret adiutorio.
ħ omĩa simł mͥ sonant: cum
insonuerit iħus. Sumoitaq
mͥ exempla de homine. ⁊ aux¬
ilium ã potente. illa tamquã
pingmentarias spẽs. hoc tan¬
qͣm uñ acuam eas: ⁊ facio
confectionem cui similem
medicorum nemo fac̾e possit.
hoc tͥ electuariũ habes õ aĩa
mea. reconditum inuasculo
lutiferum certe. qd̾q nulli
unqͣm pesti tue inueniatur
inefficax. Semꝑ tͥ in sinu sit
semꝑinmanu: quo tui om̃sin
iħm. ⁊ sensus dirigant᷑. ⁊ actuᷤ.
Deniq ⁊ inuitariᷤᷤ. Pone me in¬
quit singnacłmin corde tuo:
signacłm in brachio tuo. Set
hoc alias. Nunc uͦ habeᷤᷤ. uñ
⁊ brachio medeariᷤᷤ. ⁊ cordi. ha¬

Expanded text:
avaritiae, ac totius indecoris fuavaritiae, ac totius indecoris fugat pruriginem. Siquidem cum mitem et humilem corde, benignum, sobrium, castum, misericordem et omni denique honestate ac sanctitate conspicuum, eumdemque ipsum Deum omnipotentem, qui suo me et exemplo sanet, et roboret adjutorio. Haec omnia simul mihi sonant, cum insonuerit Jesus. Sumo itaque mihi exempla de homine, et auxilium a potente; illa tanquam pigmentarias species, hoc tanquam unde acuam eas: et facio confectionem, cui similem medicorum nemo facere possit. 7. Hoc tibi electuarium habes, o anima mea, reconditum in vasculo lutiferum certe, quodque nulli unquam pesti tuae inveniatur inefficax. Semper tibi in sinu sit, semper in manu, quo tui omnes in Jesum et sensus dirigantur et actus. Denique et invitaris: Pone me, inquit, signaculum in corde tuo, signaculum in brachio tuo . Sed hoc 1312 alias. Nunc vero habes unde et brachio medearis, et cordi. Ha
Abbreviated transcription (Latin):
ñne simuocet nomen uite. ꝯ¬
festim respirabit aduitam:
Cui aliqnͣdostetit ante faciẽ
falutaris noĩs. duritia ut as¬
solet cordis. ignaiie torpor.
rancor auini. Languor acci¬
die: Cuifons forte siccatus
lacͥmaꝵ inuocato iħu. ñ con¬
tinuo erupit uberior. fluxitsua¬
uior: Cuimpericulis palpitã¬
ti. et trepitanti. inuocatum
uirtutis nomen. ñ statim fidu¬
ciam p̃stitit. depulit metũ:
Cui quesoindubuis estuanti.
⁊ fluctuanti. nõ subito adĩ¬
uocatõnem clarinoĩs enucu¬
it certitudo: Cumadueris
diffidenti. iamiamq defici¬
enti. si nom̃ adiutorũ sonuit:
defuit fortitudo: Nimirũ
morbi. ⁊ languores aninie
isti sunt: illud medicina. De¬
niq ⁊ probare licet. Inuoca
nie inquid in die tͥbulationiᷤ.
eruam te.⁊ honorificabis me.
Nich̾ itaire impetum coibet
suꝑbie tumorẽ sedat. sanat
liuoris ulnꝰ. restͥngit luxu¬
rie fluxum. restringit libidi¬
nis fla̾mam. sitim temperat

Expanded text:
Nonne si invocet nomen vitae, conNonne si invocet nomen vitae, confestim respirabit ad vitam? Cui aliquando stetit ante faciem salutaris nominis duritia, ut assolet, cordis, ignaviae torpor, rancor animi, languor acediae? cui fons forte siccatus lacrymarum, invocato Jesu, non continuo erupit uberior, fluxit suavior? Cui, in periculis palpitanti et trepidanti, invocatum virtutis nomen non statim fiduciam praestitit, depulit metum? Cui, quaeso, in dubiis aestuanti et fluctuanti, non subito ad invocationem clari nominis emicuit certitudo? Cui in adversis diffidenti, jamjamque deficienti, si nomen adjutorii sonuit, defuit fortitudo? Nimirum morbi et languores animae isti sunt, illud medicina. Denique et probare licet: Invoca me, inquit, in die tribulationis; eruam te, et honorificabis me . Nihil ita irae impetum cohibet, superbiae tumorem sedat, sanat livoris vulnus, restringit luxuriae fluxum, exstinguit libidinis flammam, sitim temperat
Abbreviated transcription (Latin):
plantas solidauit. ⁊ bases:
młtosq sp̃aliter cecos illumi¬
nauit. Numquid nõ ignem
sparsit. cum ait. in noĩe iħu
cristi nataren surge. ⁊ am¬
bula: Nec tantum bus ẽ no¬
men iħu: s ⁊ cibus est. An nõ
tociens confortaris. quotiens
recordaris: Quid eque men¬
tem cogitantis inpinguat:
Quidita ex̾citatos reparat sẽ¬
sum uirtutes roborat. uege¬
tat mores bonos. atq hone¬
stos: castas fouet affectioneᷤ:
Aridus ẽ omĩs animecibus:
siñ oleo isto infunditur. Insipi¬
dus est: sinon hoc sale condi¬
tur. Si scribas: non sapit nͥ
nͥ legeroibi iħm. Si disputeᷤᷤ
aut conferas: non sapit mͥ.
nisi sonuerit ibi iħc. Iħus.
mel more. inaure melos:i
corde iubilus. S ẽ. ⁊medici¬
na. Tristatur aliquis nr̃m:
ueniat in coriħ̾s.⁊ inde saliat
inos: ⁊ ecce ad exortum nõis
lumen. nubilũ om̃e diffugit.
reddit serenum. Labitur quiᷤ
incͥmen. currit insuꝑ ad la¬
queuui mortis desperando:

Expanded text:
plantas solidavit et bases, plantas solidavit et bases, multosque spiritualiter caecos illuminavit? Nunquid non ignem sparsit, cum ait: In nomine Jesu Christi Nazareni surge et ambula? Nec tantum lux est nomen Jesu, sed est et cibus. An non toties confortaris, quoties recordaris? Quid aeque mentem cogitantis impinguat? quid ita exercitatos reparat sensus, virtutes roborat, vegetat mores bonos atque honestos, castas fovet affectiones? Aridus est omnis animae cibus, si non oleo isto infunditur; insipidus est, si non hoc sale conditur. Si scribas, non sapit mihi nisi legero ibi Jesum. Si disputes aut conferas, non sapit mihi, nisi sonuerit ibi Jesus. Jesus mel in ore, in aure melos, in corde jubilus. Sed est et medicina. Tristatur aliquis vestrum? Veniat in cor Jesus, et inde saliat in os; et ecce ad exortum nominis lumen, nubilum omne diffugit, redit serenum. Labitur quis in crimen, currit insuper ad laqueum mortis desperando?
Abbreviated transcription (Latin):
tatum. in uocatum lenit. ⁊ un¬
git. et percuramꝰ singła. unde
putaᷤ in toto orbe tanta. et tã
subita fidei lux. nͥ dep̃dicato
iħu: Nonne nnhuiꝰ nõis luce
deus nos uocauit madmira¬
bile lum̃ suũ. quib illumi¬
natis ⁊ in lumine isto uidẽti¬
bus lum̃: dicat mito paulꝰ
suistiᷤᷤ aliqͣndo tenebre nc̃ aũt
lux in dño : hoc deniq nom̃
coram regib ⁊ gentib. ⁊ filii
isrł. p ortare uissus ẽ ĩdẽ apoᷤ¬
tolus: ⁊ portabat nom̃ tãqͣm
lumen ⁊ illuminabat patͥã.
⁊ clamabat ubiq nox p̃cessit
dies aũt aꝓpinquauit. abicia¬
mus ergo opera tenebrarũ
⁊ induam᷑ armalueis: sicut
in die honeste ambulemꝰ. Et
monstrabat oĩb lucernam
suꝑ candelabrũ. ad nunciãs
in oĩ locoiħm: ⁊ hunc cruei-¬
fixũ. Quomodo lux ista in sp¬
lenduit. ac ꝑstrinxit cunto¬
rum intuẽciũ occłos: qnͣdo
de ore petͥ tanqͣ fulgur egre¬
diens. claudi uniꝰ corꝑales

Expanded text:
tatum, invocatum lenit et untatum, invocatum lenit et ungit. Et percurramus singula. 6. Unde putas in toto orbe tanta, et tam subita fidei lux, nisi de praedicato Jesu? Nonne in hujus nominis luce Deus nos vocavit in admirabile lumen suum, quibus illuminatis, et in lumine isto videntibus lumen, dicat merito Paulus: Fuistis aliquando tenebrae, nunc autem lux in Domino? Hoc denique nomen coram regibus, et gentibus, et filiis Israel portare jussus est idem apostolus ; et portabat nomen tanquam lumen, et illuminabat patriam, et clamabat ubique: Nox praecessit, dies autem appropinquavit. Abjiciamus ergo opera tenebrarum, et induamur arma lucis: sicut imonstrabat omnibus lucernam super candelabrum, annuntians in omni loco Jesum, et hunc crucifixum. Quomodo lux ista insplenduit ac perstrinxit cunctorum intuentium oculos, quando de ore Petri, tanquam fulgur, egrediens, claudi unius corporales
Abbreviated transcription (Latin):
tatis. Habitans super ter¬
ram corporaliter. ut de illa
plenitudine om̃s qui corpꝰ
mortis gestamꝰ caperemꝰ. ac
uitali odore repleti discẽmꝰ.
oleum effusum nom̃ tuum
Enꝙͥ nomen effusum:. ⁊ qͣlit̾.
⁊ quatinꝰ. Curuͦ oleum: Nã
hoc non dũ dixi. Insermone
superiore dicẽ ceperam. set
int̾uenit subito aliud quod
p̃dicendum uidebatur: qui¬
quã int̾miserim ultra quam
credidi. Quod ñ aliud ẽẽ reor.
nͥ qđ fortis mulier sapiencia.
misit manũ ad colum: ⁊ digi¬
ti eiꝰ app̃henderũt fusum. No¬
uit enĩ modicã lanam. uł li¬
nũ inlongũ producẽ filum:
atq in tele extende latitudinẽ:
⁊ sic omis domesti coᷤᷤ suos uesti¬
re duplicib Est ꝓcul dubio
int̾ oleum ⁊ nom̃ sponsi simi¬
qd̃ lucet. pascit. zungit: si
uos meliuꝰ non habetiᷤ. Fouet
ignem. nutͥt carnẽ. leint do¬
lorem. Lux. cibus. medicina.
uide idẽ nũc ⁊ desponsi noĩe.
Lucet p̃dicatũ. pascit recogi¬

Expanded text:
tatis, habitans super tertatis, habitans super terram corporaliter, ut de illa plenitudine omnes, qui corpus mortis gestamus, caperemus, ac vitali odore repleti diceremus: Oleum effusum nomen tuum. En quod nomen effusum, et qualiter, et quatenus. Cur vero oleum? Nam hoc nondum dixi. In sermone superiore dicere coeperam; sed intervenit subito aliud quod praedicandum videbatur. Quanquam intermiserim ultra quam credidi: quod non aliud esse reor, nisi quod fortis mulier Sapientia misit manum ad collum, et digiti ejus apprehenderunt fusum. Novit enim modicam lanam vel linum in longum producere filum, atque in telae extendere latitudinem, et sic omnes domesticos suos vestire duplicibus . Est procul dubio inter oleum et nomen sponsi simiquod lucet, pascit et ungit, si vos melius non habetis. Fovet ignem, nutrit carnem, lenit dolorem; lux, cibus, 1311 medicina. Vide idem nunc et de sponsi nomine. Lucet praedicatum, pascit recogi
Abbreviated transcription (Latin):
noĩe eiꝰ penitenciã. ⁊ remissibẽ
peccatorũ. ñ solum in udeã.
s etiam in om̃s gentes: quati¬
sum nom̾ tuũ. Agnosco enim
nourꝙ inysaia legi. Seruuoᷤᷤ
suos inquit uocauit noĩe alio:
in quo qui benedicendꝰ ẽ suꝑ
t̾ram: benedicetur in dnõ am̃.
o nomen bñdictum: õ oleum
usquequaq effufum. Quousq :
Decelo. inudeã.⁊ inde inom¬
nem t̾ram excurrit᷑. et de to¬
to orbe clamat eccłia. oleũ
effusum nomen tuũ. Effusũ
plane: quod ñ solum celos
t̾rasq perfiidit. s aspersit ⁊¬
sum in homineᷤ.⁊ illos homi¬
nes qui conputruerant tãꝗͣ
ium̃ta instercore suo. homi
Si salubre non ess: non me
lucraretur. Particeps noĩs
sum: ⁊ hereditatis. Cristia¬
nus sum: fr̾ cristi sum. Si fũ
quod dicor: Hereᷤᷤ sum dei.
si sponsi effusum ẽ nomen.
cum ipẽ qͦ effusus sit: Nam
semet ipm̃ exmaniuit formã
serui accipiens. Deniq ait.
Sicut aqua effusus sum..
Effusa estplenitudo diuini¬

Expanded text:
nomine ejus poenitentiam et remissionem peccatorum, non solum in Judaeam, sed etiam in omnes gentes; quatesum nomen tuum. 4. Agnosco enim nomen, quod in Isaia legi: Servos suos, inquit, vocabit nomine alio, in quo qui benedictus est super terram, benedicetur in Domino, amen . O nomen benedictum! O oleum usquequaque effusum! Quousque? De coelo in Judaeam, et inde in omnem terram excurrit; et de toto orbe clamat Ecclesia: Oleum effusum nomen tuum. Effusum plane, quod non solum coelos terrasque perfudit, sed aspersit et sum in homines, et illos homines qui computruerant tanquam jumenta in stercore suo, hominsi salubre non esset, non me lucraretur. Particeps nominis sum, sum et haereditatis, Christianus sum; frater Christi sum. Si sum quod dicor, haeres sum Dei, quid mirum, si sponsi effusum est nomen, cum ipse quoque effusus sit? Nam semetipsum exinanivit, formam servi accipiens . Denique ait: Sicut aqua effusus sum . Effusa est plenitudo Divini
Abbreviated transcription (Latin):
ñ obseruat erit ingrata uisi¬
tacioni. Peciit quondam ali¬
quid heliseus: ã magistro cũ
discessum eiꝰ imin̾e ꝑsensit:⁊
nec obtinuit sicut scitis. nisi
ea quid condicionẽ.siuideret
qnͣdo tolleret᷑ ase. Infiguracõ¬
tigit hoc ilł: scͥꝑtum est aũt
ꝓpt̾ nos. Uigiles eẽ.⁊ solliciti
circa opꝰ nr̃e salutis. qd̾ mira
subtilitate ac suauitate diui¬
ne sue artis incessant̾ accitat

Expanded text:
non observat, erit ingrata visinon observat, erit ingrata visitationi. 2. Petiit quondam aliquid Elisaeus a magistro, cum discessum ejus imminere persensit; nec obtinuit, sicut scitis, nisi ea quidem conditione, si videret quando tolleretur a se . In figura contigit hoc illis, scriptum est autem propter nos. Vigiles esse et solliciti circa opus nostrae salutis quod mira subtilitate ac suavitate divinae suae artis incessanter actitat
Abbreviated transcription (Latin):
utamꝰ ne satis proces¬
sum est in scũario dei.
dum scrutam᷑ mirabi¬
le sacͣmentũ. anad ꝑ-¬
scrutandũ ad huc siquid tes¬
tat audemus spm̃ ad int̾iora
sequi: Sp̃c nempe iste scruta¬
tur nõ solum hominũ corda.
⁊ r̾enes. s etiã ꝓfunda dei : et
siue ad nra siue ad alta securꝰ
sequor eũ. quocumq ierit. Tã¬
tum ut custodiat cordanr̃a.
⁊ intelligentias nrãs: ne foite
uñ uematił quo uadat. At
istud: sinedͣampno foitasse
salutis nescire licet. Cet̾m quã¬
doueniat. ł qnͣdo uadat: io
plane ꝑiculosissime ignorat᷑.
pensatorie quidẽ incissitudi¬
nes uigilantissime ñ obseruã¬
tur: fit ut nec absentẽ deside¬
res: nec presentem gloufices.
Nempe qui icirco recedit ut
aindiꝰ requirat᷑: quonã modo
si ab eẽ nescitur requirit᷑: Et
rursũ. qui dignant̾ ad hoc re¬
dit ut cõsoletur: qualit̾ digne
ꝓ sua maiestate suscipitur si
nec ad ẽẽ sentitur: Menser¬
go que ignorat accessum pa-¬
tet seduccioni: ⁊ que reditũ

Expanded text:
utamusne, satis processum est in sanctuario Dei, dum scrutamur mirabile sacramentum; an ad perscrutandum adhuc, si quid restat, audemus spiritum ad interiora sequi? Spiritus nempe iste scrutatur non solum hominum corda et renes, sed etiam profunda Dei: et sive ad nostra, sive ad alta, securus sequor eum quocunque ierit. Tantum ut custodiat corda nostra et intelligentias nostras, ne forte unde veniat, aut quo vadat . At istud sine damno fortasse salutis nescire licet: caeterum quando veniat, vel quando vadat, id plane periculosissime ignoratur.pensatoriae quidem vicissitudines vigilantissime non observantur, fit ut nec absentem desideres, nec praesentem glorifices. Nempe qui idcirco recedit ut avidius requiratur; quonam modo, si abesse nescitur, requiritur? Et rursum qui dignanter ad hoc redit ut consoletur; qualiter digne pro sua majestate suscipitur, si nec adesse sentitur? Mens ergo quae ignorat abscessum, patet seductioni; et quae reditum
Abbreviated transcription (Latin):
infialis. Ex his ꝓfecto infudit
oleũmeis uulm̃b In firoit et
uinũ: s minꝰ qm olei. Sie nẽ¬
pe congruebat infirmitatib
um suꝑfertur infusum. At¬
tulit ꝓiide quinq cadoᷤ olei :
uini ñ nͥ duoᷤ. uinum siquid̾
timor tantum ⁊ fortitudo fu
feros: cont̾uit portas ereaᷤᷤ. ⁊ uec¬
tes. ferreoᷤ confregit: alli gauit for¬
tem ⁊ uasa captiuitatis eripint.
Descendit nicħominꝰ in spũti
moris: s timendus ñ tumidus
õsapiencia quanta arte medẽ¬
diinuino. ⁊ oleo aiẽ mee sanita¬
tem restaurasͥ fortit̾ suauis: et
suauit̾ fortis fortis ꝓmẽ. suauiᷤ
mͥ. Deniq attingis ãfine. usq
Ad finẽ fortiter.⁊ disponẽs omĩa
suauit̾: propellens inimicum:
⁊ infirmũ fouẽs. Sana me dñe
⁊ sanaborͬͥ psallam ⁊ confitebor
noĩtuo: ⁊ dicam. Oleum effu¬
sum nonĩ tuũ: Nonuinũ effu¬
sum: nolo enĩ ut intre ᷤ in iudici¬
um ꝙ̃seruotuo: s oleũ: quia co¬

Expanded text:
in phialis. Ex his profecto infudit in phialis. Ex his profecto infudit oleum meis vulneribus; infudit et vinum, sed minus quam olei. Sic nempe congruebat infirmitatibusum superfertur infusum. Attulit proinde quinque cados olei, vini nonnisi duos. Vinum siquidem timor tantum et fortitudo fueferos, contrivit portas aereas, et vectes ferreos confregit; alligavit fortem, et vasa captivitatis eripuit. Descendit nihilominus in spiritu timoris, sed timendus, non timidus. 15. O Sapientia! quanta arte medendi in vino et oleo animae meae sanitatem restauras, fortiter suavis, et suaviter fortis! fortis pro me, et suavis mihi. Denique attingis a fine usque ad finem fortiter, et disponis omnia suaviter, propellens inimicum, et infirmum fovens. Sana me, Domine, et sanabor; psallam et confitebor nomini tuo, et dicam: Oleum effusum nomen tuum . Non vinum effusum nolo enim ut intres in judicium cum servo tuo, sed oleum, quia co
Abbreviated transcription (Latin):
uacuus an quo habitauit ple¬
nitudo: Neq enim ei datus est
ad mensuram sp̃s: Deniq et
uenit inplenitudine temꝑis:
plenũ ꝑinde uenre se indicanᷤ.
Bene plenum: qͦmunxit pat̾
oleo leticie p̃consortib suis. Un¬
Unxit.ut ungeret. Om̃s ab eo
uncti sunt: qui deplenitudine
eiꝰ meruerũt acciꝑe. Ideo ait.
Spc̃ domini super me. eo quod
unxĩt me. ad annunciandum
mãsuetis misit me: ut mede¬
rer contͥcqs corde. ut p̃dicarẽ¬
captiuis in dulgentiam.⁊ clau¬
sis aꝑcionem : ut p̃dicarem
annũ placabilem dnõ. Neni¬
ebat ut audiᷤ ungẽ cõt̾ciones
nr̃as. ac lenire dolores: idoq¬
uenit unctus: uenit mansuetꝰ
firmoᷤᷤ descende̾ : exhibuitq
qualem oportuit. Et qm̃ młte
erant infirmitateᷤᷤ: młta qͦ
ꝓuidus medicꝰ medicamina
curauit afferre. Attulit sꝑm̃
nanda uulña illiꝰ miseri qui
incidit in latronesᷤ Septem
sunt num̃o: septem fortasse
accõmodate. Spc̃ .N. uite: erat

Expanded text:
vacuus, in quo habitavit plevacuus, in quo habitavit plenitudo? Neque enim ei datus est ad mensuram spiritus. Denique et venit in plenitudine temporis , plenum proinde venire se indicans. Bene plenum, quem unxit Pater oleo laetitiae prae consortibus suis ; unUnxit ut ungeret. Omnes ab eo uncti sunt, qui de plenitudine ejus meruerunt accipere. Ideo ait: Spiritus Domini super me, eo quod unxerit me, ad annuntiandum mansuetis misit me; ut mederer contcaptivis indulgentiam, et clausis apertionem, ut praedicarem annum placabilem Domino . Veniebat, ut audis, ungere contritiones nostras, ac lenire dolores; ideoqvenit unctus, venit mansuetusfirmos descendere, exhibuitque qualem oportuit. Et quoniam multae erant infirmitates, multa quoque providus medicus medicamina curavit afferre. Attulit spirinanda vulnera illius miseri, qui incidit in latrones? Septem sunt numero, septem 1317 fortasse accommodatae. Spiritus enim vitae erat
Abbreviated transcription (Latin):
ior malitia. ꝗͣ ꝓpͥam arma¬
ri insalutem⁊⁊ lingue tue te¬
met ipm̃ mucrone confode:
Demq qui sibi neqͣm. cui est
bonus: Sit aũt ⁊ fidelis con¬
fessio ut confitearis inspe. de
indulgentia penitꝰ ñ diffidẽs :
ne tuo te ore nõ tam iustifices
quam ꝯdempnes. Iudas certe
ꝓditor dni.⁊ cham fratricida
confessi sunt. ⁊ diffisi sunt.
Alt̾. peccaui in quid tradens
sangumẽ iustũ. alt̾. maior ẽ
miquitas mea ꝗͣ ut ueniam
merear: ⁊ uerax licet nil eis
ꝓfuit infidelis confessio. H eitaq
tres confessionis obseruantie:
iuncte qͣtuor suꝑiorib ꝯpunctio¬
nis: septenariũ implent. Iam
uͦ sic conpunctꝰ. ⁊ sic confessus
ac ꝓpͥa. ꝑ inde certꝰ deuita. c̃tus
quoq inch̾ommꝰ es ut arbitror
uacuo nequaꝗͣ. noĩe appellari
iħm eum qui inte talra ualuit
⁊ uoluit oꝑari: nec uacue subse¬
cutum fuisse baculum quẽ pre¬
miserat. Nonuenit uacue: qr ñ
uenit uacuus. Nam qͦmodo

Expanded text:
jor malitia, quam propriam armajor malitia, quam propriam armari in salutem, et linguae tuae temetipsum mucrone confodere? Denique qui sibi nequam, cui est bonus? 12. Sit autem et fidelis confessio, ut confitearis in spe, de indulgentia penitus non diflidens, ne tuo te ore non tam justifices, quam condemnes. Judas certe proditor Domini, et Cain fratricida confessi sunt, et diffisi sunt: alter: Peccavi, inquit, tradens sanguinem justum ; alter: Major est iniquitas mea, quam ut veniam merear ; efuit infidelis confessio. Hae itaque tres confessionis observantiae, junctae quatuor superioribus compunctionis, septenarium implent. 13. Jam vero sic compunctus, et sic confessus, ac propria proinde certus de vita, certus quoque nihilominus es, ut arbitror, vacuo nequaquam nomine appellari Jesum, eum, qui in te talia valuit et voluit operari, nec vacue subsecutum fuisse baculum quem praemiserat. Non venit vacue, quia non venit vacuus. Nam quomodo
Abbreviated transcription (Latin):
fensio: nec placat. s ꝓnocat.
Sequens monstrat ingratitu¬
dinem᷑. ⁊ quominor reputatur
culpa: eo minuit᷑ ⁊ gła indulto¬
ris. S eñĩ minꝰ libent̾ bñficium
datur: qd̃ minꝰ grate minꝰue ne¬
cessarie ꝓuenire sen titur. ue¬
mian ꝓinde sibi abiudicat qͥ
munꝰ largitoriᷤᷤ atcenuat: qd̾
quidẽ om̃ĩs qui reatũ suũ uer¬
bis alleuiare conatur facere.
Iam apostremo pͥmi hominiᷤ
dehortetur exemplũ: nec cul¬
pam siquidem diffitentiᷤᷤ. nec
ramen cõseqñtis ueniã. ñ du¬
biũ quin obreatꝰ mulieris
admꝑecionẽ. Genus excusan¬
onis est: cũ argueristu. aliũ
incusare. Porro excusare te
osum: scm̃ dauid int̾roga.
Uerban empe malitie excusa¬
tiͦ mͦpeccatis appellat: ne in
ea declinet corsuũ. rogans.
⁊ supplicans. Merito quidẽ.
In aĩãm ⁊ enĩ peccat suam qͥ¬
se excusat. repellens ꝑinde
a se indulgentie medicinã:
cludens. Et que nã maior ma¬

Expanded text:
fensio; nec placat, sed provocat. fensio; nec placat, sed provocat. Sequens monstrat ingratitudinem; et quo minor reputatur culpa, eo minuitur et gloria indultoris. Sed enim minus libenter beneficium datur, quod minus grate minusve necessarie provenire sentitur. Veniam proinde sibi abjudicat, qui munus largitoris attenuat: quod quidem omnis qui reatum suum verbis alleviare conatur, facit. Jam a postremo primi hominis dehortetur exemplum, nec culpam siquidem diffitentis, nec tamen consequentis veniam non dubium quin ob reatus mulieris admistionem . Genus excusationis est, cum argueris tu, alium incusare. Porro excusare te osum, sanctum David interroga. Verba nempe malitiae, excusationes in peccatis appellat, ne in ea declinet cor suum rogans et supplicans . Merito quidem. In animam etenim suam peccat qui se excusat, repellens proinde a se indulgentiae medicinam, cludens. Et quaenam ma
Abbreviated transcription (Latin):
quidue indigmꝰ. ut humilitati:
custos cõfessio. suꝑbie militet
⁊ in de uelis iudi melior. uñ ui¬
deriꝰ deterior: Mirabile iac¬
tancie genꝰ: ut ñ possis putari
sc̃s. sinõ appareaᷤ sceleratꝰ. At
talis confessio spẽm habens hu¬
militatis. non uirtutẽ non solũue¬
quid ꝓfuit saul qd̃ se ad increpatio¬
nem samuhelis peocasse cõfessꝰ
est: Culpabilis ꝓcul dubio fuit
illa cõfessio: q̃ culpam ñ diluit:
Quando enĩ humilem ꝯtep̃neret
cõfessionẽ humilitatiᷤᷤ magist᷑.: cui
humilib dare grãm. certe inge¬
nitũ est. Omio ñ pot̾at ñ placa¬
re: si que ioͣ resonuit: incorde ra¬
diasset humilitas. Ecce cur hu¬
milẽ esse debere. confessionem
dixi. Oportet añt esse: ⁊ simpli¬
cem. Nintencion ẽ forte quia la¬
tet homineᷤ. excusare delectet
si sit rea. nec leingare culpã que
grauis est: nec alieno ad ũbrare
suasu. c̃ inuitũ nemo coegĩt. pͥ¬
mũ illud nõ confessio est. set de¬

Expanded text:
e indignius, ut humilitatis custos confessio, superbiae militet, et inde velis videri melior, unde videris deterior? Mirabile jactantiae genus, ut non possis putari sanctus, si non appareas sceleratus. At talis confessio speciem habens humilitatis, non virtutem; non solum vequid profuit Saul, quod se ad increpationem Samuelis peccasse confessus est? Culpabilis procul dubio fuit illa confessio, quae culpam non diluit. Quando enim humilem contemneret confessionem humilitatis magister, et cui humilibus dare gratiam certe ingenitum est? Omnino non poterat non placari, si quae in ore sonuit, in corde radiasset humilitas. Ecce cur humilem esse debere confessionem dixi. 11. Oportet autem esse et simplicem. Non intentionem forte quia latet homines excusare delectet, si sit rea; nec levigare culpam, quae gravis est; nec alieno adumbrare suasu, cum invitum nemo coegerit. Primum illud non confessio est, sed de
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥ laborat ĩgemitu suo̾. potĩtne si¬
mul ⁊ ĩ dĩ laudib exultare: Quonã
mͦĩ ore gem̃tis ⁊ plangentis. sona¬
bit parit illd̾. ysaie grãꝵ scilicet
actio et uox laudis: Nã sic̃ asapien¬
te accepimꝰ. musica ĩ luctu ĩportu¬
na narratio ẽ. Deniq gr̃aꝵ actiobe¬
neficiũ seqͥt᷑: ñ p̃cedit. Queaũt ad¬
huc ĩ tͥsticia ẽ aĩa. beneficio ñgau¬
det: s indiget. Habet gͦ ũn p̃ces of¬
ferat: ñ aũt un referat gͣtes. mͦ
enĩ recolet beneficiũ qd ñ accepit:
Merito ꝓinde dixi ñ eẽ aĩe pauꝑis ẽ¬
Nẽpe ĩ amaritudine ẽ. occupatq
memoriã tristis recordatio pecca¬
toꝵ. nec libet letũ quippiã simul
admitere. Iccirco talib denunciat
tuenda beneficia q̃ delectãt. nͥ priꝰ
receptolumine c̃solatioĩs. de rea¬
tib. qͥ conturbãt. Nõ ẽ gͦ pauꝑũ hoc
unguentũ. S⁊ uidete qͥnã de eiꝰ copia

Expanded text:
qui laborat in gemitu suo, poteritne simul et in Dei laudibus exsultare? Quonam modo in ore gementis et plangentis sonabit pariter illud Isaiae, gratiarum scilicet actio, et vox laudis ? Nam sicut a Sapiente accipimus: Musica in luctu, importuna narratio est . Denique gratiarum actio beneficium sequitur, non praecedit. Quae autem adhuc in tristitia est anima, beneficio non gaudet, sed indiget. Habet ergo unde preces offerat, non autem unde referat grates. Quomodo enim recolet beneficium, quod non accepit? Merito proinde dixi, non esse animae pauperis conNempe in amaritudine est, occupatque memoriam tristis recordatio peccatorum, nec libet laetum quidpiam simul admittere. Idcirco talibus denuntiattuenda beneficia quae delectant, nisi prius recepto lumine consolationis de reatibus qui conturbant. Non est ergo pauperum hoc unguentum. 10. Sed videte quinam de ejus copia
Abbreviated transcription (Latin):
fprum. p̃electum. ⁊ p̃excellum:
⁊ fũꝑ ẽxaltatũ insecula. hoc ue¬
reoleum quod exhilarat faci¬
em hominis. qd̾ caput ieuinã¬
tis inpinguat: ut oleũ peccato¬
ris ñ senciat. hoc nomen no¬
num qd̃ os dnĩ noiauit. qd et
uocatũ est ab angło pͥusquam
mut̃o conciꝑetur hoc ñ solum
indeus. s quicumq inuoca¬
uĩt saluus erit: intantum
usq quaq effusum est. Hoc
pat̾ donauit filio. sponso ec¬

Expanded text:
rum, praeelectum et praeexcelsum, et superexaltatum in saecula! Hoc vere oleum quod exhilarat faciem hominis, quod caput jejunantis impinguat, ut oleum peccatoris non sentiat. Hoc nomen novum, quod os Domini nominavit . Quod et vocatum est ab angelo priusquam in utero conciperetur . Hoc non solum Judaeus, sed quicunque invocaverit salvus erit ; in tantum usquequaque effusum est. Hoc Pater donavit Filio, sponso Ec
Abbreviated transcription (Latin):
quorũdam tãtã ꝓteruã ut ñ
pudeat eoᷤ cũ exultacione lugẽ¬
daiactitare : qd̃ ⁊ post susceptũ
scm̃ habitum callide qͦmpiam
subplantaũint. ⁊ cͥcumueñint
in negotio frẽm: aut qd̾ talionẽ
ꝓsonicio ł maletucto id est ma¬
lum ꝓ malo. aut maledictum
ꝓ maledicto : auoact̾ reddid̾int
S ẽ confessio eoꝑiculosiꝰ noxia
qͦ subtiliꝰ uana. cũ ip̃a.⁊̃ in ho

Expanded text:
uorumdam tantam proterviam, ut non pudeat eos cum exsultatione lugenda jactitare, quod et post susceptum sanctum habitum callide quempiam supplantaverint, et circumvenerint in negotio fratrem; aut quod talionem pro convicio vel maledicto, id est malum pro malo; aut maledictum pro maledicto audacter reddiderint. 10. Sed est confessio eo periculosius noxia, quo subtilius vana, cum ip
Abbreviated transcription (Latin):
tacione.tanꝗͣ secłareᷤ amoueo.
grã aliqnͣdo. uł fortit̃ gladiato¬
rio. ł argute li t̾atorio gessere
conflictu. seu aliud quid scd̾m
mundi qͥd ẽ uanitatẽ fauorabi¬
le. scd̃m aĩe uͦ salutẽ nocunum:
ꝑniciosũ. dampnosũ. Secłari
ad huc aĩ indiciũ esthoe: ⁊ hu¬
milis habitus qui gestatur ata¬
lib non scẽ nouitatis ẽ meritum:
s pͥsce uetustatis oꝑculum. Nõ¬
nulli talia quasi dolendo ⁊ pe¬
intendorememorant. s głã
intencione captanteᷤ ꝯmissa
sua ñ diluũt: s se ip̃oꝰ illudũt.
Nam deus ñirridet᷑. Ueterẽ¬

Expanded text:
tatione, tanquam saeculares amoveo: tatione, tanquam saeculares amoveo: gratia, aliquando vel fortiter gladiatorio, vel argute litteratorio gessere conflictu, seu aliud quid secundum mundi quidem vanitatem favorabile, secundum animae vero salutem nocivum. perniciosum, damnosum. Saecularis adhuc animi indicium est hoc; et humilis habitus qui gestatur a talibus, non sanctae novitatis est meritum, sed priscae vetustatis operculum. Nonnulli talia, quasi dolendo et poenitendo rememorant; sed gloriam intentione captantes, commissa sua non diluunt, sed seipsos illudunt: nam Deus non irridetur
Abbreviated transcription (Latin):
doren dentiũ.⁊ manuũ. pe¬
dumq dura uincłã.⁊ pondꝰ
cathenar̃ p̃mentiũ. stringen¬
cuun. urentiũ. nec consumen¬
tium: heume mat̾ mea ut qͥd
me genusti filium doloriᷤᷤ. fi¬
liũ amaritudiniᷤᷤ. ⁊ indigna¬
tiouiᷤᷤ. ⁊ plorationis eterne:
Cur exceptus ingenib. cur lac¬
tatus ub̾ib: natꝰ in conbustio¬
nẽ ⁊ cib ignis: Quisic afficit᷑
sensum ꝓcul dubio recuꝑauit:
⁊ induplici metu isto itẽq pu¬
dore illo eque duplicrhabet
oscitaciones qͣtuor. Tres que
restant exuoce confessioms
adiciet:⁊ nequaꝗͣ dicet᷑ iam
de eo quod non sit uox. neq sen¬
sus:si tamen de corde humili.
simplici. fideliq. processerit
illa confessio. Omne ergo qd̃
remordet cõscienciã. cõfitẽ hu¬
milit̾. pure. fidelit: ⁊ haꝰ uiceᷤ
implesti. Sunt qͥ głant᷑ q̃ma¬
lefec̃int. ⁊ exultant ĩ reb pessi¬
miᷤ: quos notans ꝓpħa. peccata
inquid sua p̃dicauerũt sicut
sodoma. Uerũ hoᷤ abhac dispu¬

Expanded text:
dentium, et manuum pedumque dura vincula, et pondus catenarum prementium, stringentium, urentium, nec consumentium? Heu me, mater mea! utquid me genuisti filium doloris, filium amaritudinis, indignationis et plorationis aeternae? Cur exceptus genibus, cur lactarus uberibus, natus in combustionem, et cibus ignis? 8. Qui sic afficitur, sensum procul dubio recuperavit, et in duplici metu isto, itemque pudore illo aeque duplici habet oscitationes quatuor. Tres quae restant ex voce confessionis adjiciet, et nequaquam dicetur jam de eo, quod non sit vox neque sensus, si tamen de corde humili, simplici, fidelique processerit illa confessio. Omne ergo quod remordet conscientiam, confitere humiliter, pure, fideliter; et has vices implesti. Sunt qui gloriantur cum male fecerint, et exsultant in rebus pessimis ; quos notans propheta: Peccata sua, inquit, praedicaverunt sicut Sodoma . Verum hos ab hac dispu
Abbreviated transcription (Latin):
sius temporibus. fraglant ⁊ hod¬
ie unguentiᷤ optimis. Ti quoꝙ
si donum quod desuꝑ accepisti.
nob̾ ꝯtͥub̾nialib tuis libenter
imꝑtiaris: si te exhibeas ubiꝙ
in t̾ nos offitiosum. si affectuosũ.
.sigratum. si tractabilem. si hu¬
milẽ: testimoniũ habebĩ ab oĩb
qđ fragles. ⁊ ip̃e unguentis opti¬
mis. Om̃is in uob̾ qui fr̃nas infi¬
rmitates tam corꝑni quam ani¬
moꝵ non solũ patient̾ supportat:
s in suꝑ silicet ⁊ siualet uuat ob¬
sequiis. confortat alloquiis. con¬
st ꝓpt̾ disciplinan. sollicitiᷤ sal¬
tim orationib solaciari non ces¬
sat infirmo. oĩsinquam qui ta¬
lia oꝑatur in uob̾. bonũ omĩo
spargit odorẽ int̾ fr̾s: ⁊ odorem
de unguentiᷤ optimᷤ. Balsamũ
more huiꝰ cemodi fr̃an cong̾gati¬
onẽ. Monstratur digito: ⁊ dieũt
de eo om̃s. hie ÷ frĩ amator ⁊ po¬

Expanded text:
suis temporibus, fragrant et hodsuis temporibus, fragrant et hodie unguentis optimis. Tu quoque si donum quod desuper accepisti, nobis contubernalibus tuis libenter impertiaris; si te exhibeas ubique inter nos officiosum, si affectuosum, si gratum, si tractabilem, si humilem, testimonium habebis ab omnibus, quod fragres et ipse unguentis optimis. Omnis in vobis, qui fraternas infirmitates, tam corporum quam animorum, non solum patienter supportat, sed insuper, si licet, et si valet, juvat obsequiis, confortat alloquiis, const propter disciplinam, sollicitis saltem orationibus solatiari non cessat infirmo: omnis, inquam, qui talia operatur in vobis, bonum omnino spargit odorem inter fratres, et odorem de unguentis optimis. Balsamum in ore, hujuscemodi frater in congregatione; monstratur digito, et dicunt de eo om
Abbreviated transcription (Latin):
suam semꝑ sitierat: Quid be¬
ingiꝰ ut eius moleste ferret
decessum: cui succedebat inre¬
gnum: S & de morte parici¬
de filii qͥuam difficile ꝯsolation¬
em adimisit: Magnan profec¬
to optime unctiõis copiam: p̃¬
ferebat talis affectio. Ideo se¬
curꝰ orabat dicens Memento
dñe dauid: & omnis mansuetud¬
inis eiꝰ. Ergo hi omnes habuerũt
unguenta optima: quib hodieq
ꝑuniũsas eccłias fuauissime red¬
olent. Nlec solum ip̃i: s quicũq
se in hac ita ita beniuolos. ⁊ bñ¬
ificos p̃buerunt: ita int̾ homine̾
humane uiu̾e studuerunt. qͣtiꝰ
omnem qmͣuisi sunt habuisse
grãm. non sibi tenerent. s in cõ¬
mune deduc̃ent estimanteᷤᷤ seam¬
icis parit̾. ⁊ ininucis. sapientib
⁊ insipientib debitores: cumq
fuissent utileᷤ om̃ib humiles in
ti deo ⁊ hominib quoꝵ fraglant¬
ia in benedictione est: quot quot
inꝗͣ tales p̾cesserunt fraglarunt

Expanded text:
suam semper sitierat? Quid besuam semper sitierat? Quid benignius, ut ejus moleste ferret decessum, cui succedebat in regnum? Sed et de morte parricidae filii, quam difficile consolationem admisit? Magnam profecto optimae unctionis copiam praeferebat talis affectio: ideo et securus orabat, dicens: Memento, Domine, David, et omnis mansuetudinis ejus . Ergo hi omnes habuerunt unguenta optima, quibus hodieque per universas ecclesias suavissime redolent. Nec solum ipsi, sed et quicunque se in hac vita ita benevolos et beneficos praebuerunt, ita inter homines humane vivere studuerunt, quatenus omnem, quam visi sunt habuisse gratiam, non sibi tenerent, sed in commune deducerent, aestimantes se amicis pariter et inimicis, sapientibus et insipientibus debitores. Cumque fuissent utiles omnibus, humiles in ti Deo et hominibus; quorum fragrantia in benedictione est. Quotquot, inquam, tales praecesserunt, fragrarunt
Abbreviated transcription (Latin):
Dixit ut oisꝑderet eos: si non mo¬
yses electus eiꝰ. stetiss in confrac¬
tione inconspectu eiꝰ. ut auer¬
teret iram eiusme disꝑd̾et eos.
deniq si dimittis. ait dimitte:
sin autem dele me de libro tuo.
quem scͥpsisti. Quere hominen
plane parentis affectu. quã nlła
possit delectare felicitas: exsor¬
tibus quos parturiuit. Uerbi
grã: Si diues quispiam mulie¬
ri pauꝑcule dicat. ingredẽ tu
ad prandiũ meum. s quem geᷤ¬
tas infantulũ relinq foris qm̃
plorat ⁊ molestꝰ est nobis. num¬
quid faciet : Hon ne magis eli¬
get ieuinare i quam exposito pi¬
guere caro sola prand̾e cũ diui¬
te : Ita nec moysi sedet solum se
ĩ troduci ingaudiũ dñi sui. foriͤ
scilicet remanente populo: cui
licet inquieto. ⁊ ingͣto: uice pa¬
rit̾ ⁊ affectõne matͥs inheret.
dolet iuscera: s tolerabiliorem
sibi iuudicat tortionem: quam
euulsionẽ. Quid dauid mansu¬
etius qͥ illiꝰ mortem lugebat. qui

Expanded text:
Dixit ut disperderet eos, si non MoDixit ut disperderet eos, si non Moyses electus ejus stetisset in confractione in conspectu ejus, ut averteret iram ejus ne disperderet eos . Denique: Si dimittas, ait, dimitte; sin autem, dele me de libro tuo quem scripsisti . O vere hominem ! Loquitur plane parentis affectu, quam nulla possit delectare felicitas, 1299 ex sortibus quos parturivit. Verbi gratia, si dives quispiam mulieri pauperculae dicat: Ingredere tu ad prandium meum, sed quem gestas infantulum relinque foris, quoniam plorat, et molestus est nobis: nunquid faciet? Nonne magis eliget jejunare, quam exposito pignore charo, sola prandere cum divite? Ita nec Moysi sedet solum se introduci in gaudium Domini sui, foris scilicet remanente populo; cui, licet inquieto et ingrato, vice pariter et affectione matris inhaeret. Dolent viscera, sed tolerabiliorem sibi judicat tortionem quam evulsionem. 5. Quid David mansuetius, qui illius mortem lugebat, qui
Abbreviated transcription (Latin):
pebant lacͥme de pinguedine
cordis: nonire indices: s gratie
ꝓditͥces. Samuel lugebat saul.
caritatis incalescente pectore. liq̃¬
factꝰ intꝰpietatis adeps: foraꝰ ema¬
nabat ꝑ occulos. Ob bonum den¬
iq quẽ circum qͣq diffuderat. sue
opinionis odorem refert deeo scͥp¬
tura. quia ꝯgnonerunt omnes
adam usq bersabee: quod fideł
samuel ꝓpheta eẽt dnĩ Quid de
Nec domꝰ illa exasꝑans in qua pro
temporeuer sabat᷑. potuit unqͣm
moĩ murmure. ⁊ furore suounc¬
tionẽ sp̃s qͣsemel imbutꝰ fuãt ex¬
t̾minare: quomi nꝰ int̾ assiduas
lites ⁊ cotidiana uirgia.ipẽ in sua
mansuetudine ꝑ duraret. Meri¬
totestatꝰ ÷ sp̃ssanctꝰ de eo. quod
eẽt mitissimꝰ omĩum hominum.
qui morabant̃ suꝑ t̃ram. Siqui¬
dem cũ his qui oderunt pacem
erat pacificꝰ: intãtum ut popło
mgͣto ⁊ rebelli ñ modononirra¬
sc̃etur: s ⁊ irrascentẽ dnm̃ suo
in t̾uentu leniret sicut scͥptũ ẽ.

Expanded text:
pebant lacrymae de pinguedine pebant lacrymae de pinguedine cordis , non irae indices, sed gratiae proditrices. Samuel lugebat Saul charitatis incalescente pectore liquefactus intus, pietatis adeps foras emanabat per oculos. Ob bonum denique quem circumquaque diffuderat suae opinionis odorem, refert de eo Scriptura, quia cognoverunt omnes a Dan usque Bersabee, quod fidelis Samuel propheta esset Domini . Quid de Nec domus illa exasperans, in qua pro tempore versabatur, potuit unquam in omni murmure et furore suo unctionem spiritus, qua semel imbutus fuerat, exterminare, quominus inter assiduas lites et quotidiana jurgia ipse in sua mansuetudine perduraret. Merito testatus est Spiritus sanctus de eo, quod esset mitissimus omnium hominum, qui morabantur super terram . Siquidem cum his qui oderant pacem, erat pacificus , in tantum ut populo ingrato et rebelli non modo non irasceretur, sed et irascentem Deum suo interventu leniret, sicut scriptum est: