comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ hoc aduertite. quid simile filu
huiꝰ seculierperiant᷑ decarnis
illecebris. et de mundi spectacłis
⁊ depompis sathane: cum tũ
hoc totum sit unde uita presens
eliidit miseros amatores suos.
discente ioħ̃e. Quicquid in hoc¬
mundo est: ꝯcupiscentia carnis
est. & concupiscentia occuloꝵ.
⁊ Ambitio seculi. hec dere demp¬
tõnis fructu. In modo quoꝙ quẽ
sire colitis dei esse ex mnanitõnẽ
diffiniuiuiꝰ: tͥa item precipue
nobis intuenda commendo. Nõ
ex in anitõ fuit: s semet ipsum
exinanuut. usq ad carnem. ad
mortẽ. ad crucem. Quis digne
penset quante fuĩt humilitatiᷤ
mansuetudinis. dignationis.
dnñi maiestatis carne indui.⁊
multari morte: et tur pari cru¬
ce : S dicit aliquis. Non ualu¬
it opus suum reparare creator:
absq ista difficultate : baluit:
s maluit cum inuiria sui: ne
pessimũ atq odiosissimum uiti¬
um ingratitudinis occasionẽ
ultra reperiret in hominez da¬

Expanded text:
et hoc advertite, quid simile filii et hoc advertite, quid simile filii hujus saeculi experiantur de carnis illecebris, de mundi spectaculis, et de pompis Satanae: cum tamen hoc totum sit, unde vita praesens eludit miseros amatores suos, dicente Joanne: Quidquid in mundo est, concupiscentia carnis est, et concupiscientia oculorum, et ambitio saeculi . Haec de redemptionis fructu. 7. In modo quoque, quem, si recolitis, Dei esse exinanitionem definivimus, tria item praecipue vobis intuenda commendo  aliexinanitio fuit; sed semetipsum exinanivit usque ad carnem, ad mortem, ad crucem . Quis digne penset, quantae fuerit humilitatis, mansuetudinis, dignationis, Dominum majestatis carne indui, multari morte, turpari cruce? Sed dicit aliquis: Non valuit opus suum reparare Creator absque ista difficultate? 1297 Valuit, sed maluit cum injuria sui, ne pessimum atque odiosissimum vitium ingratitudinis occasionem ultra reperiret in homine. Sa
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗͣ dissimilem tͥnitatem: o aĩe
mee trinitas: ex ulans offendis¬
ti. ueruntamen quare tristis es
anima mea: et quare conturb¬
asme: Spera in deo qm̃ ad huc
confitebor illr et cum error inde¬
licet aratione. auoluntate dolor.
atq amemoria timor omnis rece¬
ssit: ⁊ successĩt illa quam speramiꝰ
mira serenitas: plena suauitas.
eterna securitas. Primum illd̾
faciet ueritas deus:⁊ secundum
caritas deus. ⁊ tercium sumina
potestas deus. ut sit deus omniam
omnib. ratione precipiente lu¬
cem extingubilem. ⁊ uoluntate
pacem in pertur babilem conseqi¬
uente.⁊ memoria fonti in deficien¬
ti et̾naliter in herente. Uideritiᷤ
nos recte ne pͥmum illud filio. spi¬
ritui sancto sequens. patͥ ultimũ
assignetis. sic tamien ut nichil ho¬
rum uel patri. uel filio. uel spi¬
ritui sancto subtrahatis: ne cu
forte personarun: aut plenitu¬
dinem minuat distinctio: aut ꝓͥ¬
etatem tollat perfectio. Sinił

Expanded text:
quam dissimilem trinitatem, o animae quam dissimilem trinitatem, o animae meae trinitas, exsulans ostendisti. 6. Verumtamen quare tristis es, anima mea, et quare conturbas me? Spera in Deo quoniam adhuc confitebor illi ; cum error videlicet a ratione, a voluntate dolor, atque a memoria timor omnis recesserit, et successerit illa quam speramus mira serenitas, plena suavitas, aeterna securitas. Primum illud faciet veritas Deus; secundum, charitas Deus; tertium, summa potestas Deus, ut sit Deus omnia in omnibus, ratione recipiente lucem inexstinguibilem, voluntate pacem imperturbabilem consequente, memoria fonti indeficienti aeternaliter inhaerente. Videritis vos, rectene primum illud Filio, Spiritui sancto sequens, Patri ultimum assignetis, sic tamen ut nihil horum vel Patri, vel Filio, vel Spiritui sancto subtrahatis; ne cui forte personarum aut plenitudinem minuat distinctio, aut proprietatem tollat perfectio. Simul
Abbreviated transcription (Latin):
presenti seculo desit deintegri
nis qui ambulat in spũ. Qua¬
re hoc. nisi quia deus nondũ
est omnia momnibz: Hinc est
quod etratio sepissime in iudici¬
is fallitur: et uoluntas quadrii¬
plici pertur batione iactatur: et
memoria multiplici obliuione
confunditur. Triplici huic ua¬
nitati. nobilis creatura subiecta
est: non uolens. In spe tamen.
Nam qui replet in bonis desi¬
derium anime ipẽ rationi fu¬
turus est plenitudo lucis: et¬
ip̃e uoluntatimultitudo paciᷤ
ipẽ memorie ꝯtinuatio et̾nita¬
tis. Oueritas: caritas. et̾nitas.
o beata et beatificans trinitas:
ad te mea misera tͥnitas. misera¬
biliter suspirat: qm̃ ate infeli¬
citer exulat. Discedens ate:
quantis se intricauit errorib.
doloribus. timorib. Heume:
qualem prote cominu taiummus
trinitatem. Cor meum conturba¬
tum est: et in de dolor. ⁊ dereli¬
quit me uirtus mea. ⁊ in de pa¬
uor: et lumen occuloꝵ meorum
non est mecum: et inde error. En

Expanded text:
praesenti saeculo desit de integripraesenti saeculo desit de integrinis qui ambulat in spiritu. Quare hoc, nisi quia Deus nondum est omnia in omnibus? Hinc est quod et ratio saepissime in judiciis fallitur, et voluntas quadruplici perturbatione jactatur, et memoria multiplici oblivione confunditur. Triplici huic vanitati nobilis creatura subjecta est non volens, in spe tamen. Nam qui repelet in bonis desiderium animae, ipse rationi futurus est plenitudo lucis, ipse voluntati multitudo pacis, ipse memoriae continuatio aeternitatis. O veritas, charitas, aeternitas! O beata et beatificans Trinitas! ad te mea misera trinitas miseserabiliter suspirat, quoniam a te infeliciter exsulat. Discedens a te quantis se intricavit erroribus, doloribus, timoribus! qualem pro te commutavimus trinitatem! Cor meum conturbatum est, et inde dolor; dereliquit me virtus mea, et inde pavor, et lumen oculorum meorum non est mecum , et inde error. En
Abbreviated transcription (Latin):
sit illa m̃sura. ł potiꝰ illa mm̃sitaᷤᷤ :¬
que reꝓmittit᷑. Occls ñ uidit ds̃
absq te: que p̃parasti diligẽtib
te. Dic nobis tu qͥ p̃paras. quid p̃¬
paras. Credimꝰ c̃fidimꝰ. reuera sic̃
ꝓmittis: replebun̾ ĩ bonis domꝰ
tue. S⁊ quib que sobonis. uelqua¬
libus: Forte frum̃to. uino. ⁊ oleo.
auro atq argentõ. lapidib ue p̃¬
uidemꝰ: tfastidimꝰ. Id querimꝰ qd̾
occłs ñuidit nec auris audiuit:
nec ĩ cor hominis ascendit. Hoc
placet. hoc sapit. hoc delectat.
inquirere: quodcũq ẽ illd̾. Er̃t
inquit om̃s docibiles dei:. ⁊ ipse
erit oĩa iomnib. Ut audio ple¬
nitudo quã expectamꝰ a deo: nõ
erit nisi dedeo. Quis uͦ c̃prehen¬
dat quã magna multitudo dul¬
cedinis. inbreiisto sermone sit
com prehensa. ⁊ erit deus omn¬
ia in omnib :. Ut de corpore ta¬
ceamananima tria intueor. ra¬
tionem. uoluntatem. memori¬
am. ⁊ hec triaipsam animam
esse. Quantum cuiꝙ horlim in

Expanded text:
ra, vel potius illa immensitas quae repromittitur. Oculus non vidit, Deus, absque te, quae praeparasti diligentibus te . Dic nobis tu qui praeparas, quid praeparas? Credimus, confidimus, revera sicut promittis: Replebimur in bonis domus tuae . Sed quibus, quaeso, bonis, vel qualibus? Forte frumento, vino et oleo, auro atque argento, lapidibusve prvidemus, et fastidimus. Id quaerimus, quod oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit. Hoc placet, hoc sapit, hoc delectat inquirere, quodcunque est illud. Erunt, inquit, omnes docibiles Dei , et ipse erit omnia in omnibus . Ut audio, plenitudo quam exspectamus a Deo, non erit nisi de Deo. 5. Quis vero comprehendat, quam magna multitudo dulcedinis in brevi isto sermone sit comprehensa: Erit Deus omnia in omnibus? Ut de corpore taceam, in anima tria intueor: rationem, voluntatem, memoriam; et haec tria ipsam animam esse. Quantum cuique horum in
Abbreviated transcription (Latin):
placuit. ꝑse nob̾ aꝑire digne¬
tur. S hoc quoq alias. Nani
⁊ siin ꝓmptu nũc e̾e̾nt om̾ia
⁊ neq uosonerati.nec ego fati¬
gatus essem Hora t̾nfinẽ in¬
dicit. Tenete in qͦ attentoᷤ uos
reddidi: ut ñ sit necesse cras
repetere hoc incumbit. hoc
inmanib est: docere silicet
indicta or̾o ẽ: ut nob̾sponsus

Expanded text:
placuit, per se nobis aperire dignetur. Sed hoc quoque alias. Nam etsi in promptu nunc essent omnia, et neque vos onerati, nec ego fatigatus essem, hora tamen finem indicit. Tenete in quo attentos vos reddidi, ut non sit cras necesse repetere. Hoc incumbit, hoc in manibus est, docere scilicet,indicta oratio est, ut nobis sponsus
Abbreviated transcription (Latin):
nec tecum nec ꝑte: quorum
utiq t̾minos non intraui nec
approplaui eis. Ip̃i sunt qui di¬
cunt ecce hic est xp̃c. ecce illic
pascua uberiora.⁊ ⁊ creditur
eis. ⁊ confluunt ad eos multi.
⁊ faciunt eos filios gebenne:
duplo quani se. Cur hoc nisi
quia non estibi meridies. et
ꝑspicua lux. ut liquido iñtaᷤᷤ
cognoscatur. facileq pro ea re-¬
cipitur falsitas. ꝑꝑ uerisimili¬
tudinem que ñ facile inobscu¬
ro auero discernitur.p̃sertim
quia aque furtine dulciores
sũt. ⁊ panis ab sconditus suaui¬
or: Et ꝓpt̾ea queso ut indiceᷤ
mͥ ubi pascas. ubi cubesmmne¬
ridie. idest inmanifesto: ne
seducta incipiam uagari post
greges sod alium morum quẽ¬
admodum ⁊ ip̃i nagi sunt nul¬
la stabiles certitudine uĩta¬
tis: semper discentes: ⁊ num¬
quam ad scienciam iũtatis
ꝑuementes. Hec sponsa: ꝓpt̾¬

Expanded text:
nec tecum, nec per te, quorum nec tecum, nec per te, quorum utique terminos non intravi, nec appropiavi eis. Ipsi sunt qui dicunt: Ecce hic est Christus, ecce illic pascua uberiora, et creditur eis, et confluunt ad eos multi, et faciunt eos filios gehennae duplo quam se. Cur hoc, nisi quia non est ibi meridies et perspicua lux, ut liquido veritas cognoscatur; facileque pro ea recipitur falsitas propter verisimilitudinem, quae non facile in obscuro a vero discernitur, praesertim quia aquae furtivae dulciores sunt, et panis absconditus suavior? Et propterea quaeso, ut indices mihi ubi pascas, ubi cubes in meridie, id est in manifesto, ne seducta incipiam vagari post greges sodalium tuorum, quemadmodum et ipsi vagi sunt, nulla stabiles certitudine veritatis, semper discentes, et nunquam ad scientiam veritatis venientes . Haec sponsa p
Abbreviated transcription (Latin):
custodia pasci: ⁊ pascere in le
nec non inenugłicis pascuis
⁊ apud apłos similiter requi¬
eui: frequent̃ etiam de gestis
scor̃um. ⁊ u̾bis.⁊ scͥptis eorum
uictum mͥ atq attinentibus
michi mendicaui ut potui.⁊
frequentiꝰ autem qm̃ is ma¬
gis ad manũ fuit. manduca¬
ui panem doloris: ⁊ uinum
compunccionis bibi: ⁊ facte
sunt michi lacͥme mee paneᷤᷤ
die ac nocte. dum dicitur mͥ
cotidie nb̃i est deus tuus. Nisi
quod de mensa tua siquidẽ
parasti in conspectu meo mẽ¬
sam: adu̾sus eos qui tͥbulant
me. De ipã inquam tue qui¬
dem bñficio miseracionis acci¬
pio̾inquo ut cumq respiro
quociens tristis est anima mea.
⁊ quociens conturbat me. ħ
pascua noui.⁊ frequentaui.
te secuta pastorem:is indica
queso:etiam que non noui.
Sunt quidein ⁊ alii pastores
qui dicunt se esse sodales tuos
⁊ non sunt: habenteᷤ greges
suos. ⁊ fines suos pabulo mor¬
tis referto sͥin quibus pascũt

Expanded text:
custodia pasci, et pascere in legcustodia pasci, et pascere in legnec non in evangelicis pascuis, et apud apostolos similiter requievi; frequenter etiam de gestis sanctorum, et verbis, et scriptis eorum, victum mihi atque attinentibus mihi mendicavi ut potui; frequentius autem quoniam is magis ad manum fuit manducavi panem doloris, et vinum compunctionis bibi; et factae sunt mihi lacrymae meae panes die ac nocte, dum dicitur mihi quotidie: Ubi est Deus tuus? Nisi quod de mensa tua; siquidem parasti in conspectu meo mensam adversus eos qui tribulant me : de ipsa, inquam, tuae quidem beneficio miserationis, accipio, in quo utcunque respiro, quoties tristis est anima mea, et quoties conturbat me. Haec pascua novi et frequentavi te secuta pastorem; sed indica, quaeso, etiam quae non novi. 8. Sunt quidem et alii pastores, qui dicunt se esse sodales tuos, et non sunt, habentes greges suos, et fines suos pabulo mortis refertos, in quibus pascunt
Abbreviated transcription (Latin):
clara lux. nec plena refectio.
nec mansio tuta: ⁊ roeo in dica
michi ubi pascas. ubi cubes
in meridie. Beatam me diciͦ.
cum esurio. ⁊ ficio iusticiam.:
Quid hoc ad illorum felicita¬
tem: qui repleti sunt in boniᷤ
domus tue. qui epulantur
⁊ exultant inconspectu dei. ⁊
delectentur in leticia: S ⁊ si
certe pasci uͥ timeas pati iocũ¬
ditatem habet: s ñ securitatem.
Porro aũt pasci.⁊ pati simubnͣ̃¬
ne molesta iocunditas est:om¬
nia michi hic cedunt citra ꝑ¬
fectum: plura pret̾ fornum: ⁊
tutum nicħ. Qñ ad impleb̾
me leticia cũ uultu tuo: Uuil¬
tum tuum dũe requiram. unl¬
tus tuus meridies est. Indica
michi ubi pascas. uͥ cubas ĩ
meridie. Scio satis ubi pascas:
non cubans. Inlica michi
ubi pascas. ubi cubes. Non ig¬
noro ubi aliis temporibus paᷤᷤ¬
cere soleas : s scire uelum ubi
in meridie pascas. Nam in
tempore quidem mortalita¬
tis mee. ⁊ in loco ꝑ egͥnacioniᷤᷤ
mee consueui sane sub tua

Expanded text:
clara lux, nec plena refectio, clara lux, nec plena refectio, nec mansio tuta: et ideo indica mihi ubi pascas, ubi cubes in meridie. Beatam me dicis cum esurio et sitio justitiam . Quid hoc ad illorum felicitatem, qui repleti sunt in bonis domus tuae , qui epulantur et exsultant in conspectu Dei, et delectantur in laetitia? Sed et si certe pasci ubi timeas pati, jucunditatem habet, sed non securitatem. Porro autem pasci et pati simul, nonne molesta jucunditas est? Omnia mihi hic cedunt citra perfectum, plura praeter votum, et tutum nihil. Quando adimplebis me laetitia cum vultu tuo? Vultum tuum, Domine, requiram . Vultus tuus meridies est. Indica mihi ubi pascas, ubi cubes in meridie. Scio satis ubi pascas non cubans; indica mihi ubi pascas et cubes. Non ignoro ubi aliis temporibus pascere soleas; sed scire velim ubi in meridie pascas. Nam in tempore quidem mortalitatis meae, et in loco peregrinationis meae consuevi sane sub tua
Abbreviated transcription (Latin):
õ lumen meridianũ. õ uer¬
nalis temꝑies. õ estiua uenꝰ¬
tas: õ autuminał ubertas.
⁊ nequid uidear preterisse.
õ quies.: ⁊ feriacio hiemalis.
aut certe si hoc magis ꝓbas:
sola tunc hiemps abiit: ⁊ re¬
cessit: Hunc locũ in quit tã¬
te claritatis. ⁊ pacis.⁊ pleni¬
tudinis. indica m: ut qͣmad¬
modum iacob ad huc incorpo¬
re manens uidit dum̃ facie
ad faciem ⁊ salua fcã est aĩã
eiꝰ. uel certe si cut moyses i¬
dit eum ñ ꝑfiguras ⁊ enig¬
mata seu ꝑ soninia uti ꝓpħe
alii. s mͦ plane p̃cellenti atq
in exꝑto cet̾is. sibi noto.⁊ deo:
uł sieut isayas reuelatis oc¬
culis cordis uidit eñ super
solium excelsum. ⁊ eleuatũ:
quoꝙ te nlumine tuo. ⁊ in
decore tuo permentis excessũ
merear contemplari: pascen¬
tem ub̾ius. quiescentem secu¬
rius. Nam ⁊ hic pascis: s ñ in
saturitate. Nec cubare licet:
s stare ⁊ uigilare oportet. ꝑꝑti
mores nocturnos. Heu nec

Expanded text:
o lumen meridianum, o vero lumen meridianum, o vernalis temperies, o aestiva venustas, o autumnalis ubertas; et, ne quid videar praeteriise, o quies et feriatio hiemalis! Aut certe, si hoc magis probas, sola tunc hiems abiit et recessit. Hunc locum, inquit, tantae claritatis et pacis et plenitudinis indica mihi, ut quemadmodum Jacob adhuc in corpore manens vidit Dominum facie ad faciem, et salva facta est anima ejus ; vel certe sicut Moyses vidit eum, non per figuras et aenigmata, seu per somnia, uti prophetae alii, sed modo plane praecellenti atque inexperto caeteris, sibi noto et Deo ; vel sicut Isaias revelatis oculis cordis vidit eum super solium excelsum et elevatum quoque te in lumine tuo et in decore tuo per mentis excessum merear contemplari pascentem uberius, quiescentem securius. 7. Nam et hic pascis, sed non in saturitate; nec cubare licet, sed stare et vigilare oportet propter timores nocturnos. Heu! nec
Abbreviated transcription (Latin):
rem ⁊ sereniorem solito lucẽ.:⁊
carnem: s nũc iam ñ nouimꝰ
Est scͥptũ. in ꝓpħa. decorem ĩ¬
duit. induit fortitudinẽ ⁊ pre¬
cunxit se. qd̃ carnis infirma tã¬
quã nubila quedã excusserit:
stolam głie induens. Sane ex¬
tunc eleuatꝰ est sol: ⁊ sensum de¬
mum diffundens suos radios
suꝑ t̾ram. cepit paulatumn uͥq
clarior apparere. feruidiorq
sentiri. uerũ qnͣtũlibet inca¬
lescat. ⁊ inualescat. multipli¬
cet.⁊ dilatet radios suos ꝑ om̃e
huiꝰ nr̃e mortalitatis curricłm:
erit enĩ nobiscũ usq inconsu¬
macionem seculi: non tñ ad
meridianum ꝑueniet lum̃:
nec ĩ illa sui plenitudine uide.¬
bitur modo. in qua uidendꝰ
est postea abhis dum taxat :
quoᷤ hac uisione ip̃e dignabit᷑.
Suere meridies. plenitudo
feruoris. et lucis: solis stacio.
umbrarum ext̾minacio. de¬
siccacio paludum. fetorum
depulsio. Oꝑhenne solsticiũ:
qñ iam nõ inclinabitur dies.

Expanded text:
rem, et sereniorem solito lucem, rem, et sereniorem solito lucem, carnem, sed nunc jam non novimus . Est scriptum in Propheta: Decorem induit, induit fortitudinem, et praecinxit se ; quod carnis infirma, tanquam nubila quaedam excusserit, stolam gloriae induens. Sane extunc elevatus est Sol, et sensim demum diffundens suos radios super terram, coepit paulatim ubique clarior apparere, fervidiorque sentiri. Verum quantumlibet incalescat et invalescat, multiplicet et dilatet radios suos per omnes hujus nostrae mortalitatis curriculum erit enim nobiscum usque ad consummationem saeculi ; non tamen ad meridianum perveniet lumen, nec in illa sui plenitudine videbitur modo, in qua videndus est postea, ab his duntaxat, quos hac visione ipse dignabitur. O vero meridies, plenitudo fervoris et lucis, solis statio, umbrarum exterminatio, desiccatio paludum, fetorum depulsio! O perenne solstitium, quando jam non inclinabitur dies!
Abbreviated transcription (Latin):
pinquauit: signisicãs esse tũc
ad huc a deo modicũ lumen:
ut ꝓpuiquasse quam uenisse
diem dicere maluerit. Qñ
aut hoc dicebat: Profecto
qñ sol reuersus abinferis:
iam se ad alta celi sustulerat
Quanto magis eũ ad huc simi¬
litudo carnis peccati instar
dense nubis oꝑiret auroram
iuxta om̃s in mirũ nr̃i corpo¬
ris passiones: ita ut neꝙ ama¬
ra mors. nec erux probrosa
defuĩt: iqnͣtomagis inquam
tũc exigna tenuisq ad modũ
lux fuit. ⁊ que de aurore ma¬
gis quan de solis prodire p̃¬
sencia uideretur: Qrat ergo
aurora ⁊ ip̃a subobscura satiͤ
tota illa cristi udelicet con¬
uersacio suꝑ t̾ram̾usq dum
occumbens ⁊ rursũ exoriens
solaris sue presencie lumine
clariori fu gauit auroranr et
mane fcõ absorta est nox in uie¬
toria. Deniq habes.⁊ ualde
mane una sabathorum ueni¬
unt ad monumẽtũ: orto iam
sole. An non mane fuit. qñ
ortus est sol: Attulit autem
nouũ de resurreccione deco¬

Expanded text:
pinquavit , significans esse tunc pinquavit , significans esse tunc adhuc adeo modicum lumen, ut propinquasse, quam venisse diem dicere maluerit. Quando autem hoc dicebat? Profecto quando Sol reversus ab inferis, jam se ad alta coeli sustulerat. Quanto magis cum adhuc similitudo carnis peccati instar densae nubis operiret auroram, juxta omnes nimirum nostri corporis passiones, ita ut neque amara mors, nec crux probrosa defuerit? quanto magis, inquam, tunc exigua tenuisque admodum lux fuit, et quae de aurorae magis, quam de Solis prodire praesentia videretur? 6. Erat ergo aurora, et ipsa subobscura satis, tota illa Christi videlicet conversatio super terram, usque dum occumbens et rursum exoriens, solaris suae praesentiae lumine clariori fugavit auroram, et mane facto absorpta est nox in victoria. Denique habes: Et valde mane una sabbatorum veniunt ad monumentum, orto jam sole . Annon mane fuit, quando ortus est Sol? Attulit autem novum de resurrectione deco
Abbreviated transcription (Latin):
mecho templi tui. Icũ in me¬
dio umbre mortis ͥ exortus
matutim lux orta est nobi:
⁊ mane in debimus głam do¬
mini. Quanti reges. ⁊ ꝓpħe
detis.⁊ nõ uroerunt. Quare.
nisi quia nox erat. ⁊ nec dum
uenerat illud ex spectatum
mane. eui fuerat reꝓmissa
cens. Auditam fac mͥ mane
ra diei. ex quo sol iusticie ꝑ
archangłm gabrielem nun¬
ciatꝰ est terris: ⁊ uirgo deum
ceps quo ad in terris insus
est ⁊ cum hominib conu̾satꝰ
est. Nam usq adeo ꝑ totum
ro temporis lux pusilla ⁊ tã¬
quam lux reuera aurore ap¬
paruit. iut diem esse int̾im¬
apud homines: pene uniu̾si¬
taᷤ ignoraret: Deniq si cogno¬
ussent: nuniquã dominũ
głe crucifixisent. Et utiq
ip̃is paucis di cebatur discip¬
ulis. ad huc modicum lum̃
in uob̾ est: eo quod aurora eẽt
⁊ inicium. ł potius indicium
diei: dum solad huc abscon¬
deret radios suos̾. ⁊ minime
eos spargeret suꝑ terram:
Paulus quoq dicebat quoniã
nox precessit: dies aũt appro¬

Expanded text:
medio templi tui , cum in medio umbrae mortis exortus matutini lux orta est nobis, et mane vidimus gloriam Domini. Quanti reges et prophetae et non viderunt? Quare? nisi quia nox erat, et necdum venerat illud exspectatum mane, cui fuerat repromisscens: Auditam fac mihi manra diei, ex quo sol justitiae per archangelum Gabrielem nuntiatus est terris, et Virgo Deum ceps, quoad in terris visus est, et cum hominibus conversatus est. Nam usque adeo per totum id temporis lux pusilla, et tanquam lux revera aurorae apparuit, ut diem esse intapud homines pene universitas ignoraret. Denique si cognovissent, nunquam Dominum gloriae crucifixissent . Et utique ipsis paucis discipulis dicebatur: Adhuc modicum lumen in vobis est ; eo quod aurora esset et initium, vel potius indicium diei, dum Sol adhuc absconderet radios suos, et minime eos spargeret super terram. Paulus quoque dicebat, quoniam nox praecessit, dies autem appro
Abbreviated transcription (Latin):
accepta fore ieninia superboꝵ:
uł inmundorũ. S sane uere¬
or ne damnantes suꝑsticiosoᷤᷤ
indeamur frena laxare gulo¬
sis: zaudiant illi ad ꝑiculum
sur quod ad remedium hisdi¬
citur. Quam obrem audite
cionum gnã: ⁊ ip̃a nobisita
ꝓpħico sermone describi. Scu¬
to inquid circumdabit te .u.
eus: non timebis atimore
nocturno. Asaguta uolante
in die: ã negocio ꝑambulan¬
te intenebris. ab incursu. ⁊ de¬
monio mĩdiano. Attendite
nncħominus ⁊ uos alii quod
omĩb spero profuturum: il¬
lud om̃s ĩn obis sentimus ⁊ sen¬
simus. qui cõuersi sumus ad
dominũ. quod scã scͥptura dicit.
fĩli accedens adseruitutem dĩ.

Expanded text:
accepta fore jejunia superborum accepta fore jejunia superborum vel immundorum. 11. Sed sane vereor, ne damnantes superstitiosos, videamur frena laxare gulosis; et audiant illi ad periculum sui, quod ad remedium his dicitur. Quamobrem audite, tionum genera, et ipsa nobis ita prophetico sermone describi. Scuto, inquit, circumdabit te veritas ejus; non timebis a timore nocturno, a sagitta volante in die, a negotio perambulante in tenebris, ab incursu et daemonio meridiano . Attendite nihilominus et vos alii, quod omnibus spero profuturum. Illud omnes in nobis sentimus et sensimus qui conversi sumus ad Dominum, quod sancta Scriptura dicit: Fili, accedens ad servitutem D
Abbreviated transcription (Latin):
Quam turpe in iere fedꝰ
cum scĩs corporbus: quib cru¬
dele ante indixerant bellũ.
uidebas proh pudor inpor¬
tune suꝑflua queritare: qui
pͥus necessaria obstinatissime
recusabant. Quam ꝗͣ siqui ĩ
sua forte inuicti obstinatiõe
perdurant indiscretiꝰ abstinẽ¬
tes ⁊ singularitate notabili ꝯ¬
turbantes eos cũ quibus ha¬
bitare debent uniꝰ moris in
domo:handscio sane an se
existiment pietatẽ retinere:
cum huiꝰmodi: Michi udẽ¬
tur:⁊ longius abiecisse. Nam
qui sapientes mocculis sius
decreuerunt apud se. nec cõ¬
silio acquiescere. nec precep¬
to: uideant quid respondeant
non micln s dicenti. qm̃ quasi
peccatum ariolandi est repug¬
nare: ⁊ qiͣ scelus idolatrie. nolle
acquiesc̃ẽ. Premiserat aũt qr
melior est obediencia quam
uictuna. ⁊ ascultare magis quã
offerre ad ip̃e arietum: id est
abstinenciam contumacium.
manducabo ait carnes tauro¬
rum. aut sanguinem ychorũ
potabo: significans minime sͥ

Expanded text:
quam turpe iniere foedus quam turpe iniere foedus cum suis corporibus, quibus crudele ante indixerant bellum. Videas, proh pudor! importune superflua quaeritare, qui prius necessaria obstinatissime recusabant. Quanquam si qui in sua forte invicti obstinatione perdurant, indiscretius abstinentes, et singularitate notabili conturbantes eos, cum quibus habitare debent unius moris in domo; haud scio sane an se existiment pietatem retinere, cum hujusmodi mihi videantur et longius abjecisse. Nam qui sapientes in oculis suis decreverunt apud se nec consilio acquiescere, nec praecepto, videant quid respondeant, non mihi, sed dicenti: Quoniam quasi peccatum ariolandi est repugnare, et quasi scelus idololatriae nolle acquiescere. Praemiserat autem quia melior est obedientia quam victima et auscultare magis quam offerre adipem arietum , id est abstinentiam contumacium. : Nunquid manducabo, ait, carnes taurorum, aut sanguinem hircorum potabo ? significans minime sibi
Abbreviated transcription (Latin):
tabit sine dubio sub specie bo¬
ni.probono silicet malum in¬
cauto⁊ in ꝓuido persuadẽs
At cunc meridies. idest ma¬
suggessit anticipare uigilias:
quo ad solempnia fr̃m illude¬
ret dormitanti. Quociens
ꝓduci ieiunia.: ut diuinis
obsequiĩs eo in utilem redd̾et
quo in becillem. Quociens
bñ proficientib in cenobus
inuidens. obtentu qĩ maioriᷤᷤ
puritatis heremũ petere per¬
suasit. ⁊ cognouerunt miseri
tandẽ quam uerus sit sermo
quẽ frustra legerant. uesoli:
qm̃ si ceciderit ñ habet suble¬
uantem. Quociens ad opuꝰ
manuũ plusquam opꝰ fuerat
meitauit. ⁊ fractum nirib
ceteris regnlarib exercicñs:
inualidum reddidit: Quam
multis excẽcitacionem corpo¬
ris que uixta apłm admodi¬
cum ualetꝰ. ñ modicam ꝑsua¬
sit.⁊ pietate fraudauit: De¬
niq ip̃i exꝑtiestis. quomodo
diam illorũ dicõ qui ante in¬
hiberi non pot̾ant. ita in spũ
uehementi ad omĩa ferebã¬
tur: post ad tantam ignaui

Expanded text:
tabit sine dubio sub specie botabit sine dubio sub specie boni, pro bono scilicet malum incauto et improvido persuadens. Et tunc meridies, id est mas, verbi causa, suggessit anticipare vigilias, quo ad solemnia fratrum illuderet dormitanti? Quoties, produci jejunia, ut divinis obsequiis eo inutilem redderet, quo imbecillem? Quoties bene proficientibus in coenobiis invidens, obtentu quasi majoris puritatis eremum petere persuasit, et cognoverunt miseri tandem, quam verus sit sermo quem frustra legerant: Vae soli, quoniam si ceciderit, non habet sublevantem? Quoties ad opus manuum plus, quam opus fuerat, incitavit; et fractum viribus, caeteris regularibus exercitiis invalidum reddidit? Quam multis exercitationem corporis, quae juxta Apostolum ad modicum valet , non modicam persuasit, et pietate fraudavit? Denique ipsi experti estis, quomodo diam illorum dico, qui ante inhiberi non poterant ita in spiritu vehementi ad omnia ferebantur, post ad tantam ignavia
Abbreviated transcription (Latin):
sunt se ductorii spc̃ sedentes
in insidiis ⁊ parantessagntaᷤᷤ
suas inpharetra: ut sagit¬
tent mnobscuro rectos corde.
ꝓpter hos in quam maxime
uidetur michi illa mĩdies op¬
tanda etiam nobis: ut clara
luce dep̃hendamus astuciaᷤᷤ
diaboli. atq angłm sachane
illum qui se transfigurat in
facillime discernamuᷤ. Non
enim alit̾ noscustodire suffi¬
demonium id circo mĩdianũ
dictum ex istimõ quia sunt
aliqui de numero maligno¬
rum qui cũ m̃ĩto tenebrose
obstinateq uoluntatis sue.
nox.⁊ nox ꝑꝑetua sint diem
tñ se ad fallendum simulare
nouerunt. nec mͦ diem. s et
meridiem: sicut eorum pͥn¬
ceps non contentꝰ ẽẽ equalis
dea̾ etiam ad u̾satur ⁊ extolli¬
tur supra quod dicitur aut
quod colitur deus. Itaq insi
cordi illius quem forte aliqs̃
istiusmodi demoniũ meridi¬
anum temptandũ acceperit
oriens ex asto illuxerit uelut
meridies. qui falsum conuin¬
cat ⁊ ꝓdat. non poti̾t omnino
caueri: s temptabit.⁊ supplã¬

Expanded text:
 sedentes in insidiis, et parantes sagittas suas in pharetra, ut sagittent in obscuro rectos corde: propter hos, inquam, et maxime, videtur mihi illa meridies optanda etiam nobis, ut clara luce deprehendamus astutias diaboli, atque angelum Satanae illum, qui se transfigurat in facillime discernamus. Non enim aliter nos custodire suffidaemonium idcirco meridianum dictum existimo, quia sunt aliqui de numero malignorum, qui cum merito tenebrosae obstinataeque voluntatis suae nox et nox perpetua sint, diem tamen se ad fallendum simulare noverunt, nec modo diem, sed et meridiem, sicut eorum princeps non contentus esse aequalis Deo, etiam adversatur, et extollitur supra id quod dicitur, aut quod colitur Deus . Itaque nisi cordi illius, quem forte aliquod istiusmodi daemonium meridianum tentandum acceperit, oriens ex alto illuxerit verus meridies, qui falsum convincat et prodat, non poterit omnino caveri, sed tentabit et supplan
Abbreviated transcription (Latin):
omĩa: etiam cum securitate
eq omiã ibi pascis : idem ipẽ
⁊ dñs ex̃cituum ⁊ pastor ouiũ.
Ergo ⁊ pascis. ⁊ cubas pariter:
s non hic. deniq stabas: cum
e celo prospiceres unam ex
tins ouiculis. stephanũ loqͦr:
alupis circuidari super ter¬
ram. Et ꝓpt̾ea queso indica
mͥ ubi pascas. ubi cubes in
meridie: hoc est tota clie. Et¬
em̃ ille mĩdies tota est dies: ⁊
ipã nesciens uesꝑam. Et ideo
melior ẽ diesima in atriis tius
suꝑmilia: quia neseit occasũ.
At matutinum forsitan ha¬
buit᷑. cum pͥmũ uidelicet di¬
es sanctificacionis illuxit no¬
bis. ꝑ uiscera unq mĩe dei

Expanded text:
omnia, etiam cum securitate omnia, etiam cum securitate aeque omnia ibi pascis. Idem ipse et Dominus exercituum, et pastor ovium. Ergo et pascis, et cubas pariter, sed non hic. Denique stabas cum e coelo prospiceres unam ex tuis oviculis Stephanum loquor a lupis circumdari super terram . Et propterea, quaeso, indica mihi ubi pascas, ubi cubes in meridie; hoc est tota die: etenim illa meridies tota est dies, et ipsa nesciens vesperam. Et ideo melior dies illa in atriis tuis super millia , quia nescit occasum. At matutinum forsitan habuit, cum primum videlicet dies sanctificatus illuxit nobis, per viscera utique miseri
Abbreviated transcription (Latin):
accipiant cõdimentũ. Prorsꝰ
mors michi inolla: nisi ex ꝓ¬
ph̾e farinula dulcoretur. De¬
niq absꝙ spũ:⁊ sacramentũ
ad iudicium sũmitur. ⁊ caro
non prodest quicquam: lit¬
tera occidit. ⁊ fides mortua ẽ.
S spc est quiuiuificat: ut ui¬
uam mneis. atquantalibet
sanehabundancia spc ping¬
uescant ista :inon pari omĩo
iocunditate sumitur. cortex
presencia. et̾nitas.⁊ tempuͤ.
nultus. ⁊ speculũ.: imago dĩ.¬
⁊ forma serui. Nempe m his
omnib fides locuples michi:
in tellectus pauꝑ. Numquid
uero par sapor incellectui fi¬
deiqr cum sit inmeritum ista.
ille inpremium: Uides ergo
distare inter pabula. qͣntũ
⁊terloca: ⁊ sicut exaltantur
celi aterra: ita habitantes in
eis bonis potioribus abunda¬
mus ad pastum suauiorem:
aduberiorem. ⁊ fertiliorem
agrum. festinemus ut habite¬
mus sine metu. habundemꝰ
sine defectu: epulemur si ne
fastidio. Tu enĩ deus saboth
qui cũ tranquillitate iudicaᷤ

Expanded text:
accipiant condimentum. Prorsus accipiant condimentum. Prorsus mors mihi in olla, nisi ex prophetae farina dulcoretur . Denique absque spiritu et sacramentum ad judicium sumitur, et caro non prodest quidquam, et littera occidit, et fides mortua est. Sed spiritus est qui vivificat, ut vivam in eis. At quantalibet sane abundantia spiritus pinguescant ista, non pari omnino jucunditate sumitur cortex praesentia, aeternitas et tempus, vultus et speculum, imago Dei et forma servi. Nempe in us his fides locuples mihi, intellectus pauper. Nunquid vero par sapor intellectui fideique, cum sit in meritum ista, ille in praemium? Vides ergo tantum distare inter pabula, quantum et inter loca; et sicut exaltantur coeli a terra, ita habitantes in eis, bonis potioribus abundam, ad pastum suaviorem, ad uberiorem et fertiliorem agrum. Festinemus ut habitemus sine metu, abundemus sine defectu, epulemur sine fastidio. Tu enim, Domine sabaoth, qui cum tranquillitate judicas
Abbreviated transcription (Latin):
ge salutantem. en ip̃a eius
recordacio ad lacͥmas ꝓuocat.
plane iuxta affeccionem.⁊
uocem dicencium: Suꝑ flu¬
mina babilonis illic seomiꝰ.
⁊ fleuimus: dum recordare¬
mur tui syon: Libet exclama¬
re ⁊ me: cum sponsa pariter.⁊
cum ꝓpħa. Lauda deum tu¬
um sẏon: qm̃ confortauit seraᷤ
portarum tuarum. bñdix¬
it filus tuis inte. qui posuit
fines tuos pacem:⁊ adipe fru¬
menti saciat te. Quis ñ illie
uehement̾ cupiat pasci.et
sacietatem: Ilich̾ ibi formi¬
datur. nichil fastiditur. nich̾
deficit. Tuta habitacio para¬
disus: dulce pabulum u̾bũ:
opu lencia multanimis. eter¬
nitas. habeo etego u̾bum s
incarne:⁊ michi apponitur
m̃tas : s insacramento. An¬
głs exadipe frumenti sagina¬
tur: & nudo saturatur grano:
me oportet interim quodam
sacramenti cortice esse cõten¬
tum. carnis furfure. lutere
palea: uelamine fidei. Et
hec talia sunt. que gustata
afferunt mortem. si ñ depͥ¬
mitiis spẽ quantulum cumq

Expanded text:
ge salutantem, en ipsa ejus ge salutantem, en ipsa ejus recordatio ad lacrymas provocat, plane juxta affectionem et vocem dicentium: Super flumina Babylonis illic sedimus et flevimus, dum recordaremur tui, Sion . Libet exclamare et me cum sponsa pariter et cum Propheta: Lauda Deum tuum, Sion; quoniam confortavit seras portarum tuarum, benedixit filiis tuis in te. Qui posuit fines tuos pacem, et adipe frumenti satiat te . Quis non illic vehementer cupiat pasci et satietatem? Nihil ibi formidatur, nihil fastiditur, nihil deficit. Tuta habitatio paradisus, dulce pabulum Verbum, opulentia multa nimis aeternitas. 3. Habeo et ego Verbum, sed in carne; et mihi apponitur veritas, sed in sacramento. Angelus ex adipe frumenti saginatur, et nudo saturatur grano; me oportet interim quodam sacramenti cortice esse contentum, carnis furfure, litterae palea, velamine fidei. Et haec talia sunt quae gustata afferunt mortem, si non de primitiis spiritus quantulumcunque
Abbreviated transcription (Latin):
pretereat : ce de hora meridia¬
na ⁊ qd̃ is potissimum explo¬
ratur locꝰ. in quo qui pascit
cubat simul: quod est mag¬
ne securitatis indiciũ. Arꝰ¬
bitror enĩ obhoc additum
cubat: qd̾ eo loci minime ne¬
cesse sit stare. ⁊ ugilare suꝑ
custodiam gregis: qñ grex
eciam cubante pastore. ⁊ pau¬
sante sub umbrisͥ libere in¬
ch̾ominꝰ. discurrat in pascnis.
felix regiõ. in qua prolibitu
oues ingrediunt᷑. ⁊ egredu¬
tur: ⁊ non est qui exterreat
Quis mͥ tͥbuat uidere uos¬
meꝙ pariter inmontib pas¬
ci. una cum illis non aginta
nouem que illie reliete leg¬
untur: cum pastor earum
dignant̾ adunam descen¬
dit que errauerat: Secu¬
re ꝓcul dubio cubat ꝓpe.
qui ⁊ longe recedere minime
dubitauit: sciens quia in tuto
eas relinqueret. Merito spon¬
sa illo suspirat. m̃ĩto inhiat
locopascue simul ⁊ pacis: set
quietis. s securitatis. s exul¬
tacionis. s amiracionis: set
stuporis. Nam ⁊ me miserum
heulonge agentem. ⁊ delon¬

Expanded text:
praetereat te de hora meridiana, et quod is potissimum exploratur locus, in quo qui pascit, cubat simul: quod est magnae securitatis indicium. Arbitror enim ob hoc additum, Cubat, quod eo loci minime necesse sit stare, et vigilare super custodiam gregis, 1388 quando grex, etiam cubante pastore et pausante sub umbris, libere nihilominus discurrat in pascuis. Felix regio, in qua pro libitu oves ingrediuntur et egrediuntur, et non est qui exterreat. Quis mihi tribuat videre vosue pariter in montibus pasci una cum illis nonaginta novem quae illic relictae leguntur, cum pastor earum dignanter ad unam descendit quae erraverat? Secure procul dubio cubat prope, qui et longe recedere minime dubitavit, sciens quia in tuto eas relinqueret. Merito sponsa illo suspirat, merito inhiat loco pascuae simul et pacis, sed quietis, sed securitatis, sed exsultationis, sed admirationis, sed stuporis. Nam et me miserum, heu! longe agentem et de lon
Abbreviated transcription (Latin):
re:. ñ modo officio uiurficandi
ac sensificandi. s ⁊ fouendi nu¬
t̾endiq desiderio. hocinquã
sensuale atq carnale appella¬
cione sui homo spũał indig¬
num rudicans int̾ sua magis cen¬
suit deputandumr: quam se ꝑ¬
soualit̾ expͥmendum ꝑ illud.
cũ me dico inquit excellenciꝰ
qd̃ inme est. in quo sto. ꝑ grãm
dĩ : idest mentẽ. racionemq
nitellige. Cum loquor. anĩam
meam. hoc inferiꝰ accipe qd̾
carni ammande uides. accomo¬
datum: etiam et uietũ in cõ

Expanded text:
re; non modo officio vivificandi re; non modo officio vivificandi ac sensificandi, sed et fovendi nutriendique desiderio: hoc, inquam, sensuale atque carnale appellatione sui homo spiritualis indignum judicans, inter sua magis censuit deputandum, quam se personaliter exprimendum per illud. Cum me dico, inquit, excellentius quod in me est, in quo et sto per gratiam Dei, id est mentem rationemque, intellige. Cum loquor animam meam, hoc inferius accipe, quod carni animandae vides accommodatum, etiam et junctum in co
Abbreviated transcription (Latin):
gentes tam ingens silua cre¬
dita est uinearum. qd̃ ⁊ ip̃e¬
in sue custodia minime curiosꝰ
inuentꝰ sit: itaut ñ solum alli¬
gariͥs ⁊ mori in ierłm paratus
nec facio aiãm meam p̃tiosio¬
rem quam me. Optimus esti¬
mator rerũ: qui nil suorum
sibi preferendum ex istimet.
Quam multi saluti ꝓpͥe᷑. modi¬
cam. uilissimamq peccuniã.
p̃culerunt. Paulubnec aiam.
Non inquit. facio eã preciosiore:
quam me. Ergo diffrãm faci
quidẽ tumtchi ⁊tͥ pluris es. quã
quid uis cuũ: s quomͦ ñ tua aia
tii : Arbitror quod quia paulꝰ
iam tũc inspũ ambularet ⁊
mente cõsentiret legi dei qm̃
bona est: id cͥco hanc ipãm mẽ¬
tem suam tamꝗͣ pͥncipale ac
supp̃mum quoddã sui. dignũ
duxĩt sin met potiꝰ. quã sue cꝰ¬
piam rei noĩe designare. Reli¬
quũ uͦ qd̃ cõstat nat̾e esse in¬
ferioris: ⁊ inferiori ꝑiñ uilio¬
riq essencie qd est corpꝰ in here¬

Expanded text:
gentes tam ingens 1378 silva cregentes tam ingens 1378 silva credita est vinearum, quod ein suae custodia vineae minime curiosus inventus sit; ita ut non solum alligari, sed et mori in Jerusalem paratus nec facio animam meam pretiosiorem quam me . Optimus aestimator rerum, qui nihil suorum sibi praeferendum existimet. 9. Quam multi saluti propriae modicam vilissimamque pecuniam praetulerunt! Paulus nec animam. Non, inquit, facio eam pretiosiorem quam me. Ergo differentiam facis quidem tu tibi pluris es, quam quidvis tuum. Sed quomodo non tua anima tu? Arbitror quod quia Paulus jam tunc in spiritu ambularet, et mente consentiret legi Dei quoniam bona est ; idcirco hanc ipsam mentem suam, tanquam principale ac supremum quiddam sui, dignum duxerit suimet potius, quam suae cujuspiam rei nomine designare; reliquum vero, quod constat naturae esso inferioris, et inferiori proinde viliorique essentiae, quod est corpus, inhaere
Abbreviated transcription (Latin):
eis in tuo cotidie sacrificio ustio
contriti cordis mei te teste absu¬
mit :. Sit obsecro sacrificium tͥ
sp̃c̃ contͣbulatus: cor contͥtum
⁊ humiliatum deus ñ despiciaᷤ.
At ego quidem sic ꝓmꝑfecto meo:
traho adme capitulum presens
ꝑfectus aũt om̃is erit. qui alias
dicere potĩt uineam meã non
custodiui: illo iudelicet sensu
quo saluator loquitur. in euugło
Qui ꝑdidĩt animã suã ꝓpt̾ me:
inueniet eam. Idoneus plane
⁊ dignus qui ponatur custos in
uineis: quem ꝓpͥe cura uinee
ã cõmissarũ diligentia ⁊ sollici¬
tudine ñ impedit. aut retardat.
dum nõ querit que sua sunt:
neꝙ quod sibi utile ests quod
multis. ꝓpterea sane petro:
cura ista credita est. ĩtam mł¬
tis uineis. que erant de circum¬
scisiõe: quia homo paratꝰ erat
incarcerẽ. ⁊ in mortem ire. usq
adeo sue uinee. id est sue aĩe
non detinebatur amore: quo¬
minus cure intenderet cre¬
ditarum. Merito ⁊ paulo int̾

Expanded text:
eis in tuo quotidie sacrificio ustio eis in tuo quotidie sacrificio ustio contriti cordis mei te teste absumit? Sit, obsecro, sacrificium tibi spiritus contribulatus; cor contritum et humiliatum, Deus, ne despicias . 8. Et ego quidem sic pro imperfecto meo traho ad me capitulum praesens. Perfectus autem omnis erit qui alias dicere poterit: Vineam meam non custodivi; illo videlicet sensu, quo Salvator loquitur in Evangelio, Qui perdiderit animam suam propter me, inveniet eam . Idoneus plane et dignus qui ponatur custos in vineis, quem propriae cura vineae a commissarum diligentia et sollicitudine non impedit aut retardat; dum non quaerit quae sua sunt, neque quod sibi utile est, sed quod multis. Propterea sane Petro cura ista credita est in tam multis vineis, quae erant de circumcisione, quia homo paratus erat, et in carcerem, et in mortem ire , usque adeo suae vineae, id est suae animae, non detinebatur amore, quominus curae intenderet creditarum. Merito et Paulo inter
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ uindemiant eam om̃s qui p̾t̾¬
grediunt᷑ mnurũ. ł uiã. Patet
exposita tristicie: iracũdie ati
inpaciencie ꝑ̾uia. Demoliũt᷑
eã sedule quedam uulpecłe in¬
stanciũ necessitatũ. Irrũpũt
undiq anxietates: suspiciões.
sollicitudines. Turbe discor¬
danciũ causarũ molestie: rara
ora desunt. Nõ estphibendi fa¬
cultas. ñ copia declinandi :  sec
nec orandi spacium: Quo imbre
lacͥmarum ꝑfundere sufficiã
sterilitatem anime meẽ. Uinee
meȩ uolui cdr̃e: s depsalmo
sic incidit. ꝓpt̾ usum: ⁊ sensus
idem est. Nec piget erroris qui
admon similitudinis. qr nõ
deuinea sermo est: s de anĩa.
Ergo aniã cogitetur: cũ uinea
legitur. siquidẽ sub huiꝰ specie
⁊ noĩe: illiꝰ sterilitas deplorat᷑.
Quib ergo lacͥmis rigabo ste¬
rilitatem uinee mex̧: Omnes
palmites euiꝰ arruert̃: pre in¬
opia. Iacent sine fructu: eo quod
non hñt humorem. Ihu bone:
quos faciculos sarmentorũ ex

Expanded text:
et vindemiant eam omnes qui praeteet vindemiant eam omnes qui praetergrediuntur viam! Patet exposita tristitiae, iracundiae atque impatientiae pervia. Demoliuntur eam sedulae quaedam vulpeculae instantium necessitatum; irrumpunt undique anxietates, suspiciones, sollicitudines; turbae discordantium, causarum molestiae rara hora desunt. Non est prohibendi facultas, non copia declinandi, sed nec orandi spatium. Quo imbre lacrymarum perfundere sufficiam sterilitatem animae meae? Vineae meae volui dicere, sed de psalmo sic incidit propter usum, et sensus idem est; nec piget erroris qui admonet similitudinis, quia non de vinea sermo est, sed de anima. Ergo anima cogitetur, cum vinea legitur; siquidem sub hujus specie et nomine illius sterilitas deploratur. Quibus ergo lacrymis rigabo sterilitatem vineae meae? Omnes palmites ejus aruerunt prae inopia; jacent sine fructu, eo quod non habeant humorem, Jesu bone! quos fasciculos sarmentorum ex
Abbreviated transcription (Latin):
die nr̃e: Quot ⁊ quales piorũ
botros oꝑum aut p̃focauit ira.
ant tulit iactancia. aut fedaũ
manis gła: Quanta abillece¬
brigule. quanta ab accidie spũ:
quãta apusillanimitate spẽ et
tempestate sustrauimꝰ : Sic
erã.⁊⁊ nchiłominꝰ tñ posuerũt
me custodem ĩuineis: nõ consi¬
derantes quid demea ego face¬
rem. uł fecissem: nec audientes
arguentem magistrum.⁊ dicen¬
tem. Siquis domu sue preesse
ne scit: quonͦ eccl̾ie dei diligen¬
ciam habebit: Miror audaciã
plurimor e ÷ quos uidemꝰ de suiᷤ
uineis ñ colligere nͥ spinaᷤ et
tribulos: uineis tñ dñicis etiã
se ingenere non uereri: Fures
sunt ⁊ latrones: ñ custodeᷤ neq¬
cnltores. hoc illis. ueautem
michi eciam nũc aꝑicło uinee
meȩ: immo magis nũc qñ plu¬
ribus intentꝰ: minus circa
unã diligens. minꝰq sollicitus
fieri cogor. Nec sepẽ circũdare :
nec tortular fodere mnea licet.
heu destructa est maceria euiꝰ:

Expanded text:
diae nostri? Quot et quales piorum diae nostri? Quot et quales piorum botros operum aut praefocavit ira, aut tulit jactantia, aut foedavit inanis gloria? Quanta ab illecebra gulae, quanta ab acediae spiritu, quanta a pusillanimitate spiritus et tempestate sustinuimus? Sic eram: et nihilominus tamen posuerunt me custodem in vineis, non considerantes quid de mea ego facerem vel fecissem, nec audientes arguentem magistrum ac dicentem: Si quis domui suae praesse nescit, quomodo Ecclesiae Dei diligentiam habebit? 7. Miror audaciam plurimorum, quos videmus de suis vineis non colligere nisi spinas et tribulos, vineis tamen Dominicis etiam se ingerere non vereri. Fures sunt et latrones, non custodes, nequcultores. Hoc illis. Vae autem mihi etiam nunc a periculo vineae meae! imo magis nunc, quando pluribus intentus, minus circa unam diligens, minusque sollicitus fieri cogor. Nec spem circumdare, nec torcular fodere in ea licet. Heu! destructa est maceria ejus,
Abbreviated transcription (Latin):
nitere uirtuteᷤᷤ. palmites. bo
quidem nec palmes absq uite:
nec uͥtus sine fide aliquid est.
Sine fide enim inpossibile est
placere deo. fortasse ⁊ displicere
necesse erit. deniq omẽ qd̃ nõ
est ex fide: peccatum est. hoc er¬
go considerare o portuit illos
qui me posuerunt custodem ĩ
⁊ deserta: redacta insolitudinẽ.⁊
Prorsus defec̃at uinũ ex ea: are¬
factis presterilitate fidei nirtu¬
tum palmitib Srat fides: sec
mortua. Quomͦ enĩ ñ mortua.
sine oꝑib : et id quidem ĩ secu¬
lari uita: Cet̾m cõuersus ad
dñm. meliuscule cepi fateor cuᷤ¬
todire: nõ tamen ꝓut oportuit
At quis nẽpe ad hoc idoneus :
Nec sc̃s ꝓpha quiait. Nisi domi¬
nus custodierit ciuitatẽ: frustͣ
ingilat. qui custodit eam. Qnͣ¬
tis etiam tunc memini me pate¬
re insidiis. illius̃.qui sagittat
moccultis ĩmaculatum: Qnͣtũ
nob̾ õ mea uinea furtunꝰ subre¬
ptum est machinamentis: eo
ip̃õ tempore. quo uigilan cuis
intendere cepimus cure ⁊ custo¬

Expanded text:
item; virtutes, palmites; 1377 quidem nec palmes absque vite, nec virtus sine fide aliquid est. Sine fide enim impossibile est placere Deo ; fortasse et displicere necesse erit. Denique omne quod non est ex fide, peccatum est . Hoc ergo considerare oportuit illos qui me posuerunt custodem in a jacuit et deserta, redacta in solitudinem! Prorsus defecerat vinum ex ea, arefactis, prae sterilitate fidei, virtutum palmitibus. Erat fides, sed mortua. Quomodo enim non mortua sine operibus? Et id quidem in saeculari vita. Caeterum conversus ad Dominum, meliuscule coepi, fateor, custodire; non tamen prout oportuit. Et quis nempe ad hoc idoneus? Nec sanctus Propheta, qui ait: Nisi Dominus custodierit civitatem, frusta vigilat qui custodit eam . Quantis etiam tunc memini me patere insidiis illius, qui sagittat in occultis immaculatum? Quantum nobis, o vinea mea, furtivis subreptum est machinamentis eo ipso tempore, quo vigilantius intendere coepimus curae et custo
Abbreviated transcription (Latin):
salutari: sicut scͥptum est. Lecet᷑
cor meuãit timeat nom̃ tuum.
Item Seruite dnõ intunore.
⁊ exultate ei cũ tremore. Trahi¬
mur: cũ temptacõnib ⁊ tͣbula¬
cionib exercemur. Curriniuᷤ:
cũ int̾nis consolacionib. ⁊ inspi¬
racionib uisitati. tãꝗͣ in suaue¬
olentib nnguẽtis: respiramuᷤ.
Ergo qd̃ austerum. ⁊ durum
singularit̾ traheme. Quodsua¬
ne. ⁊ dulce. tͥ tanꝗͣ infirmo cõ¬
munico: ⁊ dico curremꝰ: Nloui
ego ad oloscentulas delicatas
⁊ teneras ẽẽ.⁊ minꝰ xdoneas
sufferre temptaciones: ⁊ ꝓpt̾ea
mecum uolo ut currant: s ñ
ut mecũ trahant᷑. uolo habere
socias consolacionis: nõ aut et
laboris. Quare: Qm̃ infirme
sunt: ⁊ uereor ne deficiant ne
sub cumbant. Me inquid õspõ¬
sã cõnpe. me exerce. me tempra:
me trahe postte. qm̃ ego inflagella
parataꝰ sum. ⁊ potens ad sustinẽ¬
dum: cet̾um simul curremus.¬

Expanded text:
salutari, sicut scriptum est: Laetetur salutari, sicut scriptum est: Laetetur cor meum ut timeat nomen tuum ; item: Servite Domino in timore, et exsultate ei cum tremore . 11. Trahimur, cum tentationibus et tribulationibus exercemur; currimus, cum, internis consolationibus et inspirationibus visitati, tanquam in suaveolentibus unguentis respiramus. Ergo quod austerum et durum singulariter, Trahe me. Quod suave et dulce, tibi tanquam infirmo communico, et dico, Curremus. Novi ego adolescentulas delicatas et teneras esse, et minus idoneas sufferre tentationes: et propterea mecum volo ut currant, sed non ut mecum trahantur; volo habere socias consolationis, non autem et laboris. Quare? Quoniam infirmae sunt, et vereor ne deficiant, ne succumbant. Me, inquit, o sponse, corripe, me exerce, me tenta, me trahe post te; quoniam ego in flagella parata sum, et potens ad sustinendum. Caeterum simul curremus