comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
aliqũ tamqͣ sanus szoĩa ista facile proferemꝰ Sorbitioe
aquã calidã. & quicꝗd aliud ĩ tolerabile uidet᷑ delicatis &
luxu fluentib magisq aiõ q corpore morbidis.¶Tantũ
mortẽ desinamꝰ orere desinamꝰ aut si fines bouoꝵ ac ma¬
loꝵ cognou̾imꝰ. Ita demũ & nec uita tedio erit nec mors
timori. Uitam cĩ occupare satietas sui non põt tot ⁊es
uarias maguas diuinas ꝑcescente. ĩ odiu illã sui abdu
u̾itas ueĩet falsa satiabunt᷑. Rursꝰ si mors accedit & uo¬
cat l ĩ matura sit l media p̃cidat etate p̃ceptꝰ lon¬
gissime fuctꝰ ẽ. Coguita ẽ illi ex magna ꝑte naͣ. Scit tpr̃e
honesta nõ crescere hiis necẽ ẽ uideri om̃e uitã breue
qui illã noluptatib uonis & ideo ĩfinitis metiũt᷑ ¶his te
cogitatioĩb ⁊ecrea & ĩterim epłis nrĩs uacando ueniet ali-¬

Expanded text:
aliquando tamquam sanus. Sed omnia ista facile perferemus, sorbitionem, aliquando tamquam sanus. Sed omnia ista facile perferemus, sorbitionem, aquam calidam et quicquid aliud intolerabile videtur debeatis et luxu fluentibus magisque animo quam corpore morbidis; tantum mortem desinamus horrere. Desinemus autem, si fines bonorum ac malorum cognoverimus; ita demum nec vita taedio erit nec mors timori. Vitam enim occupare satietas sui non potest tot res varias, magnas, divinas percensentem; in odium illam sui adducdium veritas veniet; falsa satiabunt. Rursus si mors accedit et vocat, licet inmatura sit, licet mediam praecidat aetatem, perceptus longissimae fructus est. Cognita est illi ex magna parte natura. Scit tempore honesta non crescere; iis necesse est videri omnem vitam brevem, qui illam voluptatibus vanis et ideo infinitis metiuntur. His te cogitationibus recrea et interim epistulis nostris vaca. Veniet ali
Abbreviated transcription (Latin):
tia ꝯtĩgit auidiꝰ extipit. Illlas uͥo ãi uoluptates q̃ maio ⁊ ꝑ¬
res c̾tiores q st̃. Nemo medicꝰ egro negat. has quisꝗs se¬
quit᷑ & bni incelligit oĩa sensuũ blaudimẽta ꝯtempnit. O fe¬
lice egru. Qre qr non uino niuẽ diluit. qr non rigorem
potiois sue quã capaci scipho miscuit. renouat fracta ĩ suꝑ
glatie. O uia nõ ostrea illi luc̾na ĩ ip̃a m̃ssa apuit̾ quia
nõ circa cenationez eius tumłtus coquoꝵ ẽ ip̃os cũ obsoniis fo¬
cos trausferentiũ. hec ci iam luxuria comẽta ẽ ue qs iam
ĩ tepescat cib ne quid plato caloso paꝵ ferueat cenã culina
prosequitur. O infelice egrum. Edet quãtu coquat non iace¬
bit in ꝯspectu aper ut uillis caro a mĩssa relegatus nec ĩ repo¬
sitorio eius pectora aniuin. Totas ciꝰ iidẽ fastidiũ ẽ ꝯgesta
ponẽt. Quid tibi mali fañ ẽ. ¶Cenabis tanꝙͣ eger imo

Expanded text:
tia contigit, avidius exciditur. Illas vero animi voluptates, quae maiotia contigit, avidius exciditur. Illas vero animi voluptates, quae maiores certioresque sunt, nemo medicus aegro negat. Has quisquis sequitur et bene intellegit, omnia sensuum blandimenta contemnit. " O infelicem aegrum!" Quare? Quia non vino nivem diluit ? Quia non rigorem potionis suae, quam capaci scypho miscuit, renovat fracta insuper glacie? Quia non ostrea illi Lucrina in ipsa mensa aperiuntur ? Quia non circa cenationem eius tumultus cocorum est ipsos cum opsoniis focos transferentium ? Hoc enim iam luxuria commenta est: ne quis intepescat cibus, ne quid palato iam calloso parum ferveat, cenam culina prosequitur. " O infelicem aegrum ! " edet, quantum concoquat. Non iacebit in conspectu aper ut vilis caro a mensa relegatus, nec in repositorio eius pectora avium, totas enim videre fastidium est, congesta ponentur. Quid tibi mali factum est ? Cenabis tamquam aeger, immo
Abbreviated transcription (Latin):
Risit & quide ex aĩo. Yis tu post hec dolorez deridẽ. S ꝯ
nichil inquit agẽ sunt morb ꝗ me oib abduxit offitiis
Sutoris aut fabri manꝰ impediet. Si auis cibi eeͣ in ususo¬
let. Suadebis docebis audies dices q̃res recordaberis.
Quid porro nichil agẽ te qͥris. Si temꝑans eger sis ho¬
stendes morbu posse suꝑari uł c̾te sb̾stieri. Est mͥ crede iur¬
tuti & ĩ lectulo locꝰ. non tiñ arma & atres dat argu  a latͥs
aĩ ĩ domitiq t̾rorib. Et ĩ uestimẽtis uit fortis appet. Habes
quod agas bnĩ luctare cum morbo. Si uichil te coegerit
si nichil exorau̾it insigne ꝓdis exemplũ.O q magna
erat glie mat̾ia si spectarem̃ egri ip̃e te specta ip̃e te lauda.
¶Pͥcerea duo gũa st̾ uoluptatu alteꝵ corporales morbos ĩ qͣ¬
hyb non tñ extolit. ymo si ueꝵ existimes ĩcitat magis. lu¬
uat bibere scitiente. gratior ẽ exuriẽti cib. ꝯcꝗd ex abstinẽ¬

Expanded text:
risit et quidem ex animo. Vis tu post hoc dolorem deridere ? "Sed nihil," inquit, "agere sinit morbus, qui me omnibus abduxit officiis.sutoris aut fabri manus inpediet; si animus tibi esse in usu solet, suadebis docebis, audies disces, quaeres recordaberis. Quid porro ? Nihil agere te credis, si temperans aeger sis ? Ostendes morbum posse superari vel certe sustineri. Est, mihi crede, virtuti etiam in lectulo locus. Non tantum arma et acies dant argumenta alacris animi indomitique terroribus; et in vestimentis vir fortis apparet. Habes, quod agas: bene luctare cum morbo. Si nihil te coegerit, si nihil exoraverit, insigne prodis exemplum. O quam magna erat gloriae materia, si spectaremur aegri! Ipse te specta, ipse te lauda. Praeterea duo genera sunt voluptatum. Corporales morbus inhibet, non tamen tollit. Immo, si verum aestimes, incitat; magis iuvat bibere sitientem; gratior est esurienti cibus. Quicquid ex abstinen
Abbreviated transcription (Latin):
na ille de quo loq̃bar mõ stultꝰ &̃ si bone uolũtatis ẽ aut min
ĩ est. ã ꝯsuetudo ẜmoĩs antiqui. Quedã efficacissis & offitia
docentib notis sigͥficat. Sic c̾te solemꝰ loqui ille illi gr̃am
retulit. Refferre ẽ ultro quod debeas afferre non dicinius

Expanded text:
Nam ille, de quo loquebar modo, stultus etiam si bonae voluntatis est, aut minus Nam ille, de quo loquebar modo, stultus etiam si bonae voluntatis est, aut minus st et consuetudo sermonis antiqui quaedam efficacissimis et officia docentibus notis signat. Sic certe solemus loqui: "ille illi gratiam rettulit." Referre est ultro, quod debeas, adferre. Non dicimus "
Abbreviated transcription (Latin):
I nuc̃ ꝯiectura tollat & illud bñficiũ fuit & hoc quod ĩ odiu q̃¬
bñfitii pͥoris extessit ĩuiria ẽ Uir bonꝰ htrosq calculos sic poi̾t
ut se ip̃e crrꝯscribat bifitio adicit iniurie demit. ¶ Alt̾ ille q ꝑͥ¬
remissior uidex que cẽ me malo ĩ iuirie debebit obliuisci offitii¬
meĩsse. I Hoc c̾te inqͣ iustitie cõueit suã qͦ auq reddere
bũficio gr̃a ĩ uirie talione aut c̾te mala gra̾.Uerũ erit istud
cũ aliꝰ ĩ iuria fec̾it alius bũficiũ dederit nam si ide ẽ bñfitio
uis ĩ uirie extuguitꝰ. Nam cui & si m̾ita uon ancessissẽt opor¬
tebat iguosci post biifitia ledendi. płꝰq ueĩa debet᷑. nõ pono
utuq par p̾tiũ pluris extimo bñfitiũ qͣ ĩ iuria. ¶ Nõ om̃s  ꝑs¬
gͣti scuit debẽ bñfitiũ pot aẽ ĩprudens & rudis & unꝰ et̾ba.Utiq¬
qͣrtu hec debeat. Uni sapienti notu ẽ qͣnti ⁊es q̃q taxanda sit.

Expanded text:
illud beneficium fuit et hoc, quod modum beneficii prioris excessit, iniuria est. Vir bonus utrosque calculos sic ponit, ut se ipse circumscribat; beneficio adicit, iniuriae demit. Alter ille remissior iudex, quem esse me malo, iniuriae oblivisci i iustitiae convenit, suum cuique reddere, beneficio gratiam, iniuriae talionem aut certe malam gratiam." Verum erit istud, cum alius iniuriam fecerit, alius beneficium dederit; nam si idem est, beneficio vis iniuriae extinguitur. Nam cui, etiam si merita non antecessissent, oportebat ignosci, post beneficia laedenti plus quam venia debetur. Non pono utrique par pretium. Pluris aestimo beneficiue beneficium; potest etiam inprudens et rudis et unus e turba, utiqquantum pro eo debeat. Uni sapienti notum est, quanti res quaeque taxanda sit.
Abbreviated transcription (Latin):
arurãt Ille qui du uarices ex secadas p̃het̾ legẽ libtu
ꝑseu̾ auit & ille qui non desiit ride᷑ cum ip̃m irati tortores
oĩã inst̾ra audelitatis suc expirent᷑ non uincet᷑ dolor ⁊õe
qui uictꝰ ẽ risu quicꝗd uis mĩc l dicas distilatices & hiz
ꝯtinue cuscis Egerente uisceꝵ ꝑtes a febrẽ p̃cordia ip̃a
torente & sitim & artꝰ ĩdiu̾su articulis exeũtib tortos.
plus ẽ fama a ecculeꝰ ae lancea & uuln̾ib ip̃is ĩtumescẽtib
qd̾ illa renouaret & altiꝰ urget imp̾ssu. Int̾ hec tũ aliqs non¬

Expanded text:
occurrat: ille, qui cum varices exsecandas praeberet, legere librum occurrat: ille, qui cum varices exsecandas praeberet, legere librum perseveravit; ille, qui non desiit ridere, cum hoc ipsum irati tortores omnia instrumenta crudelitatis suae experirentur. Non vincetur dolor ratione, qui victus est risu ? Quicquid vis nunc licet dicas, destillationes et vim continuae tussis egerentem viscerum partes et febrem praecordia ipsa torrentem et sitim et artus in diversum articulis exeuntibus tortos; plus est flamma et eculeus et lammina et vulneribus ipsis intumescentibus quod illa renovaret et altius urgeret inp
Abbreviated transcription (Latin):
scilentiũ facies. s uirtꝰ & firmmitas aĩ & pax ĩ ceteꝵ ꝑta
si semel in aliquo c̾tamiẽ debelata fortuna ẽ .I dolorẽ gra¬
uem sentio. Quid gͦ non seutis si illũ muliebritꝰ tuleis.
quẽ admõ ꝑuitiosior c̃ hostis fugientib. Sic om̃e fortu¬
itu in comodum magis istat cedenti ᷑ adu̾so. S gͣue est
Quid nos ad hoc fortes sumꝰ ut leuia pertemꝰ: Utrũ bis lõ¬
gum cc̃ morbum an ꝯcitatũ & breue. Si longꝰ ẽ ht̃ int̾¬
capedinem dat refectioi locu multũ temporis donat / ne¬
cesse ut exurgat & desinat. Breuis morb ac p̃ceps alte¬
tutrũ faciet aut extinguet̾ aut extinguet. Quid ant
interest an sit an uon sit ĩ utroq finis dolendi ẽ ỹ Il¬
lud quoq proderit ad alias cogitatiõs adu̾tẽ auĩ &̃ a
dolore discedẽ. Cogita quid houeste ꝗd fortit̾ feceris.
bonas ꝑtes tecu ipe tracta. Memoriã ĩ ea q̃ maxie iira¬
tuses sparge. tuẽ tibi fortissizꝰ quisq & nicter doloris

Expanded text:
silentium faciens, sed virtus et firmitas animi et pax in ceterum parta, si semel in aliquo certamine debellata fortuna est. " Dolorem gravem sentio." Quid ergo ? Non sentis, si illum muliebriter tuleris? Quemadmodum perniciosior est hostis fugientibus, sic omne fortuitum incommodum magis instat cedenti et averso. " Sed grave est." Quid ? Nos ad hoc fortes sumus, ut levia portemus ? Utrum vis longum esse morbum an concitatum et brevem ? Si longus est, habet intercapedinem, dat refectioni locum, multum temporis donat, necesse est, ut exurgit, et desinat. Brevis morbus ac praeceps alterutrum faciet: aut extinguetur aut extinguet. Quid autem interest, non sit an non sim ? In utroque finis dolendi est. Illud quoque proderit, ad alias cogitationes avertere animum et a dolore discedere. Cogita quid honeste, quid fortiter feceris; bonas partes tecum ipse tracta. Memoriam in ea, quae maxime miratus es, sparge. Tunc tibi fortissimus quisque et victor doloris
Abbreviated transcription (Latin):
niõ ĩ celũ alenatꝰ m̾o defert ad t̾ra ĩꝑditis ac rudib nullꝰ
p̃cipitatioi̾s finisẽ in epicureu illud cahos decidũt. Iu aue
sine t̾mio ẽ. I adhuc. Genꝰ t̾tiu coꝵ qui sapiẽ aludũt
qͣm nõ quide ꝯtigerũt ĩ ꝯspectu. tñ & ut ita dicã sub ictu

Expanded text:
ac modo in caelum adlevatur, modo defertur ad terram. Imperitis ac rudibus nullus ac modo in caelum adlevatur, modo defertur ad terram. Imperitis ac rudibus nullus praecipitationis finis est; in Epicureum illud chaos decidunt, inane, sine termino. Est adhuc genus tertium eorum, qui sapientiae adludunt, quam non q
Abbreviated transcription (Latin):
sanat. Picã quõ ĩ teligas sanu̾.Si se ip̃o ꝯtentꝰ ẽ si ꝯ fidit
sibi si scit oĩa uota mortaliũ oiã br̃fitia q̃ dãt᷑ petũtq̃ i lul¬
lu in btã uita hrẽ monientu. nã cui aliꝗd acade̾ põt id
ĩꝑfcm ẽ. cuiꝰ ppetua futã letitia ẽ. is suo gaudeat. ¶ Diã
aut quib uulgus ĩhyat ultro citroq fliuit. uichil dat for¬
tuna macipio. S hec fortuita q tũc delectat cu illa ratio
aliqn̾ cane missa adnõ frustra panis aut canis apto ore
captante Quic quid excepit ꝓtinꝰ integrũ deuorat & semꝑ
ad spe uenturi hyat.Idem cuenit nobis quicqd expectan¬
tib fortuna ꝓiecit idsĩe ulla uoluptate demittimꝰ statim
maxĩa ꝯtinua sua.Iht̃ aliꝗs bonã uoluntate ht̃ ꝓfec¬
tu. S cui multu desit asumo hic depͥmit alt̾iꝰ et extolit᷑

Expanded text:
sanatur. Dicam, quomodo intellegam sanum: si se ipso contentus est, si confidit sanatur. Dicam, quomodo intellegam sanum: si se ipso contentus est, si confidit sibi, si scit omnia vota mortalium, omnia beneficia quae dantur petunturque, nullum in beata vita habere momentum. Nam cum est; cuius perpetua futura laetitia est, is suo gaudeat. Omnia autem, quibus vulgus inhiat, ultro citroque fluunt. Nihil dat fortuna mancipio. Sed haec quoque fortuita tunc delectant, cum illa ratio aliquando canem missa a domino frusta panis aut carnis aperto ore captantem ? Quicquid excepit, protinus integrum devorat et semper ad spem venturi hiat. Idem evenit nobis: quicquid expectantibus fortuna proiecit, id sine ulla voluptate demittimus statim,maxima, continua, sua. Habet aliquis bonam voluntatem, habet profectum, sed cui multum desit a summo; hic deprimitur alternis et extollitur
Abbreviated transcription (Latin):
ca rumpit̾ nulla fortuna semp & ubiq tranquilũ ẽ nõ eĩ
ex alieno pendet nec fauorez fortune aut hoĩs expectat. Do¬
mestica illa felicitas ẽ. Exiret ex aĩo si intraret. Ibi nascitur.
aliqñ extrinsecꝰ quo ad moneatꝰ mortalitatis int̾ueĩt. s id
leue & qd̾ sumã cutẽ stringat aliquo ĩqͣ ĩ comodo afflatur.
Maxius is id bonui c̃ fixu. I ł ta dico extrinsecꝰ aliqua sũt ⁊¬
ĩ comoda uelut in corpore uit̾du ⁊obusto solidoq. Ex ũptio nes
queda pustulaꝵ & ulcuscula. nullũ ĩ alto malũ ẽ. ¶ Hoc ĩꝙͣ
ẽ leuior accessio hic nisi attendit sb̾inde grauatꝰ & ĩ eade
renoluitꝰ Sapiens recidẽ nõ põt ne incidere quide ampliꝰ
Corpori ei ad tp̃s bona ualitudo ẽ qͣm medicꝰ &̃ si redidit nõ
p̃stat. Sepe ad eũde q̃m aduocau̾at excitat᷑ senel ĩ totum

Expanded text:
causa rumpitur, nulla fortuna, semper et ubique tranquillus est. Non enim causa rumpitur, nulla fortuna, semper et ubique tranquillus est. Non enim ex alieno pendet nec favorem fortunae aut hominis expectat. Domestica illi felicitas est; exiret ex animo, si intraret; ibi nascitur. Aliquando extrinsecus, quo admoneatur mortalitatis, intervenit, sed id leve et quod summam cutem stringat. Aliquo, inquam, incommodo addatur; maximum autem illud bonum est fixum. Ita dico: extrinsecus aliqua sunt incommoda, velut in corpore interdum robusto solidoque eruptiones quaedam pusularum et ulcuscula, nullum in alto malum est. Hoc, inquaest levior accessio: hic nisi adtendit, subinde gravatur et in eadem revolvitur, sapiens recidere non potest, ne incidere quidem amplius. Corpori enim ad tempus bona valetudo est, quam medicus, etiam si reddidit, non praestat, saepe ad
Abbreviated transcription (Latin):
omiriꝰ his occupatis qͦ dieb agat᷑ꝰ aliꝗd & ꝗde totis. Nũq ei
nõ suscedẽt occupatioẽs noue. Serimꝰ illas itaq ex una exe¬
urit plures. Demde ip̃i nobis dilatioe damꝰ. Cum hoc ꝑe¬
gero toto aĩo ĩcũbama & si hac zez molestam ꝯposuero studio
me dabo. Y Hlon cum uocau̾is phylosophandu ẽ oĩa alia ne ꝑ ꝑͥ¬
gligenda ut huic assideamꝰ. Cui nullũ tp̃s satis magnũ est
& si a pueritia usq ad longissimos humaĩ gen̾is t̾minos uita
ꝑducit. N lon mltum refert util omittas phyam an int̾mitas.
nõ ci uͥ ĩt̾rupta ẽ manet. S eoꝵ more que intẽta dissili¬
unt usq ad initia sua recurrit qđd a ꝯtinuatioe sua discesit.
illa non studẽt ꝑp que studendũ ẽ. ¶ Intide aliꝗd qđ ĩpedi ⁊ ꝑ¬
at. nõ ꝗde eu cuꝰ aiꝰ in oĩ necotio letꝰ atq alacer ẽ ĩꝑfectis¬
adhuc int̾scinditꝰ letitia. Sapientis u̾o ꝯtexitꝰ gaudiũ. nulla

Expanded text:
tis. Numquam enim non succedent occupationes novae; serimus illas, itaque ex una exeunt plures. Deinde ipsi nobis dilationem damus: "cum hoc peregero, toto animo incumbam " et "si hanc rem molestam composuero, studio me dabo." Non cum vacaveris, philosophandum est; omnia alia neglegenda, ut huic adsideamus, cui nullum tempus satis magnum est. etiam si a pueritia usque ad longissimos humani aevi terminos vita producitur. Non multum refert, utrum omittas philosophiam an intermittas; non enim ubi interrupta est, manet, sed eorum more, quae intenta dissiliunt, usque ad initia sua recurrit, quod a continuatione discessit. illa non student, propter quae studendum est. " Incidet aliquid, quod inpediat." Non quidem eum, cusapientis vero contexitur gaudium, nulla
Abbreviated transcription (Latin):
L laturale ẽ mali sui fine gaudere/ aricidenda ergo duo st̾¬
& futĩ timor & uet̾is ĩ comodi memoria hoc ad me iã non
ꝑtinet illud nondũ ĩ ipis poitus difficultatib dicat focsan
ae hoc olim meminisse uiuabit. toto ꝯtea illũ pugues aio
uincet᷑ si cesẜit. Rincet si se ꝯͣ dolorez suũ ĩtendorit. Nuc̃
hec pleriq facuit. ad traluit ĩ se ruina. Tui obstandũ est
illud quod p̃mit quod impendet quod urget si sb̾ducere
noluius repeletꝰ.I athlete ꝙͣtum plagaꝵ ore ꝙtum cor¬

Expanded text:
; naturale est enim mali sui fine gaudere. ; naturale est enim mali sui fine gaudere. et futuri timor et veteris incommodi memoria; hoc ad me iam non pertinet, illud nondum. In ipsis positus difficultatibus dicat: Forsan et haec olim meminisse iuvabit. Toto contra ille pugnet animo; vincetur, si cesserit, vincet, si se contra dolorem suum intenderit. Nunc hoc plerique faciunt, ad trahunt in se ruinam, cui obstandum est. Istud quod premit, quod inpendet, quod urget, si subducere volueris, repelletur. Athletae
Abbreviated transcription (Latin):
uere uenturii & obsiste̾ ĩminenti remediis. Nuillus ci nõ
siqia ꝑmittit.Utiq qui ex solito reu̾tit᷑ tolerabilis ẽ pa
tientia morb si ꝯtempx̾is id quod extremũ minat᷑. nolima¬
la nia face̾ tibi grauiora ip̃i & te querelis onerare. leuis
ẽ dolor si nichil illi opinio adieccrit. Contra s exortari
te corpis ae diceͣ nichil ẽ aut c̾te exigui ẽ duremꝰ. iã desiet
leuẽ illũ deũ putas facies. oĩa ex opinioe suspersa st̃. nõ am¬
bitio tiñ ad illã respicit & luxuria & auaritia et ad opinio
quos cruciatꝰ: quanta mala ꝑtuli: nemo me sub tepturum
putauit quoties deploratꝰ sum ameis quoties amedicis
relictꝰ i eculeu ĩpoĩti nõ sic distrahu̾t᷑.Etia si st̃ uera ista qͣs
transierũt. Q uid iuuat p̃teritos dolores retractare a miseꝵ
e sibi mentitꝰ. deinde ꝙ accibu fuit retulisse iocũdũ est.¬

Expanded text:
vere venturum et obsistere inminenti remediis. Nullus enim non vere venturum et obsistere inminenti remediis. Nullus enim non signa praemittit, utique qui ex solito revertitur. Tolerabilis est morbi patientia, si contempseris id quod extremum minatur. Noli mala tua facere tibi ipse graviora et te querellis onerare. Levis est dolor, si nihil illi opinio adiecerit; contra, si exhortari te coeperis ac dicere: " Nihil est aut certe exiguum est. Duremus; iam desinet"; levem illum, dum putas, facies. Omnia ex opinione suspensa sunt; non ambitio tantum ad illam respicit et luxuria et avaritia. Ad opinionQuos cruciatus, quanta mala pertuli! Nemo me surrecturum putavit. Quotiens deploratus sum a meis, quotiens a medicis relictus ! In eculeum inpositi non sic distrahuntur. " Etiam si sunt vera ista, transierunt. Quid iuvat praeteritos dolores retractare et miserum edidit. Quod acerbum fuit retulisse iucundum est
Abbreviated transcription (Latin):
accutissumi ẽ ꝙ int̾ angusta cotpoi̾s nascit. nõ muiꝰ me¬
hercule q capitis ip̃i. s si incitatior ẽ ĩ alienatiet soporẽq cõ¬
utit hoc ita solatiũ uasti doloris ẽ ꝙ nece̾̃ ẽ desinas illũ sen¬
ris male ht̃ non assueu̾unt aĩo eẽ ꝯtenti multũ illis cũ
corpore fuit. ldeo uir magnꝰ ac prudẽs aiũ deducit acorpõ
& multu cum meliore ac diuina ꝑte u̾sat̾. cum hac q̃rula
ac fagili quãtum nece̾ ẽ. ¶ S molestu ẽ iꝗt carere 3y¬
assuetis uoluptatib abstinẽ cibo. Sitire exurire hec pͥma ab¬
stinentia grauia st. Demide cupiditas relanguescit ipĩs ⁊ se
Que cupimi fatigatis ac deficientib uide morosus e stoma¬
cus inde quib fuit auiditas abi odiũ ẽ desideria ip̃a mori¬
unt non ẽ aut acerbũ care̾ eo quod cupe desieris. Iadice ꝙ r
muillus non int̾mittit᷑ aut certe remittit᷑. adice ꝙ l de ca¬

Expanded text:
acutissimus est, quod inter angusta corporis nascitur, non minus, meacutissimus est, quod inter angusta corporis nascitur, non minus, mehercule, quam capitis ipsius; sed si incitatior est, in alienationem soporemque convertitur. Hoc itaque solacium vasti doloris est, quod necesse est desinas illum senris male habet: non adsueverunt animo esse contenti. Multum illis cum corpore fuit. Ideo vir magnus ac prudens animum diducit a corpore et multum cum meliore ac divina parte versatur, cum hac querula et fragili quantum necesse est. "Sed molestum est," inquit, "carere adsuetis voluptatibus, abstinere cibo, sitire, esurire." Haec prima abstinentia gravia sunt. Deinde cupiditas relanguescit ipsis per quae cupimus fatigatis ac deficientibus; inde morosus est stomachus, inde cuius fuit aviditas cibi, odium est. Desideria ipsa moriuntur. Non est autem acerbum carere eo, quod cupere desieris. Adice, quod nullus non intermittitur dolor aut certe remittitur. Adice, quod licet ca
Abbreviated transcription (Latin):
proprium in comodum reu̾tam᷑. Alagnos rutiatꝰ ht̃ mor¬
bus. s hos tolexabiles ĩt̾uala fatĩt. Nam sumi doloris in¬
tensio ĩuenit finez. nemo põt ualde dolere. & diu. Sic nos
amãtissĩa nr̃i nã disposuit ut dolore aut tolerabile. aut
breue̾ facẽt. I M aximi dolores ꝯsistũt ĩ maceris corporis par¬
tib. Herni articuliq & ꝗcꝗd aliud exile ẽ acerime seuit
cum in atro uitia ꝯcepit. S cito hec ꝑtes obstupescunt
& ip̃o dolore sensum doloris amittit. Siue quia sp̃us
naͣli ꝓhibitꝰ ciresu. & mutatus ĩ pei ui suã qua uiget
amouet q nos ꝑdit. siue qr corruptꝰ humor cu desit
hr̃c. quo effluat ip̃e se elidit. & his q̃ nimis impleuit ex c¬
tit sensum. Sic podagra & ciragra ae oĩs ꝟtebraꝵ dolor
neruoruq ĩ t̾quiescit cum illa q̃ torq̃bat ebetat. Oũi istoꝵ
pͥma germinatio uerat. Impetꝰ mora extinquit & fims
dolendi ẽ obtorpusse. Dentiñ dolor occuloꝵ auriũ ob hoc ip̃z

Expanded text:
 morbus. Sed hos tolerabiles intervalla faciunt. Nam summi doloris intentio invenit finem. Nemo potest valde dolere et diu; sic nos amantissima nostri natura disposuit, ut dolorem aut tolerabilem aut brevem faceret. Maximi dolores consistunt in macerrimis corporis partibus; nervi articulique et quicquid aliud exile est, acerrime saevit, eum in arto vitia concepit. Sed cito hae partes obstupescunt et ipso dolore sensum doloris amittunt, sive quia spiritus naturali prohibitus cursu et mutatus in peius vim suam, qua viget admonetque nos, perdit, sive quia corruptus umor, cum desiit habere, quo confluat, ipse se elidit et iis, quae nimis implevit, excutit sensum. Sic podagra et cheragra et omnis vertebrarum dolor nervorumque interquiescit, cum illa, quae torquebat, hebetavit ; omnium istorum prima verminatio vexat, impetus mora extinguitur et finis dolendi est opt
Abbreviated transcription (Latin):
euisdem mensure ac p̃tii st̾. I ln occulos nũe nͥ manꝰ in¬
tentat ille. qui aĩi oui crtimat ex suo. Quod dicã pa¬
uehit᷑ ĩ uict̾ aĩo non putãt. ei ficri quic quid facẽ non possũt
Ex ĩ firmitate sua de uirtute fcrũt suĩam. Quid miraris
si uri uuln̾ari occidi aligari u̾iuat aliqn̾ &̃ libet. luxu¬
rioso frugalitas pena ẽ. pigro suplitii loco labor ẽ delicatis
misia ꝯtinẽtia ẽ ĩ dustrii desidioso stude᷑ torq̾ri ẽ. Fodẽ mo
hec ad q̃ omes ĩbeciles sumꝰ dura atq ĩ toleranda. Ciedimꝰ
obliti q̃ multis tormentũ sit uino carẽ. Aut pͥma luce
excitari. nõ ista dificilia st̃ nã. s nos fluidi & enerues.
Nagno aio de reb magnis iudicandũ ẽ. alioqn uidebitꝰ illaꝵ¬

Expanded text:
eiusdem mensurae ac pretii sunt. In oculos nunc mihi manus ineiusdem mensurae ac pretii sunt. In oculos nunc mihi manus intentat ille, qui omnium animum aestimat ex suo, quod dicam pavehitur invictus animo. Non putant enim fieri, quicquid facere non possunt; ex infirmitate sua de virtute ferunt sententiam. Quid miraris, si uri, vulnerari, occidi, alligari iuvat, aliquando etiam libet? Luxurioso frugalitas poena est, pigro supplicii loco labor est, delicatus miseretur industrii, desidioso studere torqueri est. Eodem modo haec, ad quae omnes inbecilli sumus, dura atque intoleranda credimus, obliti, quam multis tormentum sit vino carere aut prima luce excitari. Non ista difficilia sunt natura, sed nos fluvidi et enerves. Magno, animo de rebus magnis iudicandum est; alioqui videbitur illa
Abbreviated transcription (Latin):
i festat. Nut̾ aiu quẽ sepe induũt geu̾ose indolis iuuenes
quos alicuiꝰ honeste ⁊ei pulcatudo ꝓcussit ut oĩa fortuita con¬
temnat. ꝓfecto sapĩa ĩ fundet & tradet psuadebit unũ bonũ
eẽ quod honestum ẽ. Hoc nec remitti nee intendi possẽ nõ
magis qͣ regulã quã iectũ ꝓbari solet. Slectes quicꝗd ex
illa mutau̾is ĩuiria ẽ recti. Idem gͦ de uirtute dicemꝰ & hec
recta ẽ. flex̾a nõ recipit.⁊igidari quide ampliꝰ pot ĩtendi
põt. Hec de oĩb reb uidicat de hoc nuilla. Si rectior illa nõ
potest ficri nec q̃ ab illa quider fuit. alia aliis rectiora.¬
racẽ ĩ ꝯuiuis & torq̃ai patia st̾: hoc miꝵ uidet᷑ tibi⁊ llud lices¬
magis admireris. iacẽ in ꝯuiuio inalii ẽ iace̾ in ectuleo bo¬
nũ ẽ si illud turpit̾ hoc honeste fit. Bona ista aut mala
non efficit mat̾ia s uirtus. hec ubiꝯq aparuit oña

Expanded text:
infestat. Hunc animum, quem saepe induunt generosae indolis iuvenes, infestat. Hunc animum, quem saepe induunt generosae indolis iuvenes, quos alicuius honestae rei pulchritudo percussit, ut omnia fortuita contemnant, profecto sapientia nobis infundet et tradet. Persuadebit unum bonum esse, quod honestum; hoc nec remitti nec intendi posse, non magis quam regulam, qua rectum probari solet, flectes. Quicquid ex illa mutaveris, iniuria est recti. Idem ergo de virtute dicemus: et haec recta est, flexuram non recipit. Rigida re quid amplius intendi potest ? Haec de omnibus rebus iudicat, de hac nulla. Si rectior ipsa non potest fieri, ne quae ab illa fiunt quidem alia aliis rectioraconvivio et torqueri paria sunt?" Hoc mirum videtur tibi? Illud licemagis admireris; iacere in convivio malum, in eculeo bonum est, si illud turpiter, hoc honeste fit. Bona ista aut mala non efficit materia, sed virtus. Haec ubicumque apparuit, omnia
Abbreviated transcription (Latin):
ila non crescit sie nec uirtꝰ quidez ht nuõs suos plenac̾. non
ẽ itaq ꝙ miteris paria eẽ bona & qͥ ex ꝓpoito sumenda sũt
a qͥ si ita res tulit patienda. INa si hãc ĩ eq̃litate ⁊cceperis
cem socrates dices in carcẽ infelice catone. uuln̾a sua aĩo siꝰ
q fecetat retractante. Ealamitosissin ouĩs ⁊egulũ fidei penas
& hostib ẜuate pendento. At qui nemo hoc dice̾ ne ex molis¬
simis quide ausꝰ ẽ. Elegant ci illũ ẽẽ btm s tñ negat iniseꝵ.
achademia uet̾os Etin cc̃ aẽ quide int̾ hos cruciatꝰ fatentur¬
S non ad ꝑfectum nec ad plem. I Qd̾ nullo mo pot recipi
nisi btus est in sumo bono bono nonẽ. Qd sumue̾ supͣse¬
gradu nõ ht̃. Si mo illi uirtꝰ ĩ est. Si iliã adu̾sa nõ minu¬
unt s manet &̃ ꝯminuto corpore in columis manet au̾t
uirtuto ei inteligo aĩosam & excelsam quã incitat ꝯcꝗd

Expanded text:
illa non crescit, sic ne virtus quidem; habet numeros suos, plena est. Non illa non crescit, sic ne virtus quidem; habet numeros suos, plena est. Non est itaque quod mireris paria esse bona, et quae ex proposito sumenda sunt et quae si ita res tulit. Nam si hanc inaequalitatem recepcem Socraten dices in carcere, infelicem Catonem vulnera sua animosius quam fecerat retractantem, calamitosissimum omnium Regulum fidei poenas etiam hostibus servatae pendentem. Atqui nemo hoc dicere, ne ex mollissimis quidem, ausus est. Negant enim illum esse beatum, sed tamen negant miserum. Academici vetsed non ad perfectum nec ad plenum. Quod nullo modo potest recipi; nisi beatus est, in summo bono non est. Quod sugradum non habet, si modo illi virtus inest, si illam adversa non minuunt, si manet etiam comminuto corpore incolumis; manet autem. Virtutem enim intellego animosam et excelsam, quam incitat quicquid
Abbreviated transcription (Latin):
tam mortẽq ꝑ uices ire & compoita disolui disoluta ꝯpoĩ. in
hoc oꝑe et̾nã arte cuncta tẽpantis dinerti. Itaq ut. n
ẽ qd̾q erit morte dampnatũ ẽ omes q̃ usq quaq potiũt᷑.
Yebes quoq alienoꝵ ĩpioꝵ magua st̃ ae decora ubi fuerit
aliqñ querẽt & uario exilii gen̾e tollet. Alias destruẽt
bella alias descidia. parq ad ĩhertia u̾sa ꝯsumet. & ma¬
guis opib cxitiosares luxus. oẽs hos fertiles campos re¬
pentina maris iundatio abscondet. aut in subita cau̾na
considentis soli lapsꝰ abducet NQuid gͦ ẽ quare ĩdiguer
aut doleam srexiguo momẽto publica fc̃a p̃cedo: Ma¬
giis aus deo pareat & quic quid lex uniu̾sis iubet
sine cũctatioẽ patiat᷑ aut ĩ meliorẽ emittit᷑ uitã lucidi¬
ti anꝗliꝰq int̾ diuina ma̾su aut c̾te sine ullo futurus ĩ comodo¬
tonis mai bonu honesta uita q̃t mors honesta qm̃ non uitendit
uirtꝰ. łtem ec̃ dicebat Socrates u̾itate &̧ uictutes. Quom̃o

Expanded text:
 dissoluta componi, in hoc opere aeternam artem cuncta temperantis dei verti. Itaque ut M. est quodque erit, morte damnatum est. Omnes, quae usquam rerum potiuntur urbes quaeque alienorum imperiorum magna sunt decora, ubi fuerint, aliquando quaeretur et vario exitii genere tollentur; alias destruent bella, alias desidia paxque ad inertiam versa consumet et magnis opibus exitiosa res, luxus. Omnes hos fertiles campos repentina maris inundatio abscondet aut in subitam cavernam considentis soli lapsus abducet. Quid est ergo quare indigner aut doleam, exiguo momento publica fata praecedo ? " Magnus animus deo pareat et quicquid lex universi iubet, sine cunctatione patiatur; aut in meliorem emittitur vitam luciditranquilliusque inter divina mansurus aut ctonis maius bonum honesta vita quam mors honesta, quoniam non intenditur virtus. Idem esse dicebat Socrates veritatem et virtutem. Quomodo
Abbreviated transcription (Latin):
te non curie non fori non ip̃iꝰ reꝵ natẽ desiderio tardiore
ad moriendu fieri. lnuitus zelinquis macelũ in quo nichil¬
scunte ꝑ latina uia unꝰ ex custodiaꝵ agine̾ demissa usq ĩpetꝰ
uet̾i barba Edgaret morte. nũe ei inquit uiuis. Hoc istis
nescis unũ eẽ ex uite offitiis & mori nullũ offitiũ relinquis.
¶Non eĩ c̾tus nuͣs que debeas exple̾ finitꝰ. Nulla ẽ uita non
q̃ scribi monumẽto suo iuxit annis senonagnita nouẽ iuxisse.
Uides aliquẽ gloriari senectute longa. Quis illã fere potuisset
si ꝯtigiss ceutesimũ implẽ. Quõ fabula ꝯferti sic uita nõ q
diu s q bñ acta sit refrit. uichil ad re ꝑtinet quo loco¬

Expanded text:
re non curiae te, non fori, non ipsius rerum naturae desiderio tardiorem re non curiae te, non fori, non ipsius rerum naturae desiderio tardiorem ad moriendum fieri; invitus relinquis macellum, in quo nihiseuntem per Latinam viam unus ex custodiarum agmine demissa usque in pectus vetere barba rogaret mortem: " nunc enim," inquit, " vivis ? " Hoc istis nescis unum esse ex vitae officiis et mori ? Nullum officium relinquis. Non enim certus numerus, quem debeas explere, finitur. Nulla vita est non e brevis est, quae inscribi monumento suo iussit annis se nonaginta novem vixisse. Vides aliquem gloriari senectute longa. Quis illam ferre potuisset, si contigisset centesimum implere ? Quomodo fabula, sic vita non quam diu, sed q
Abbreviated transcription (Latin):
me tibi uidicas ⁊clatuꝵ pueroꝵ ⁊ efferã lacon. Ille memoie
tradit᷑ ĩpubes ad huc. Qui captꝰ clamabat nõ ẜuia illa ĩ¬
bebat᷑ illisu paricti caput ⁊ iupit tã prope libertas ẽ & ser¬
uit aliꝗs . Nłta nõ sic pire filiũ tuũ males qͣ ꝑ ĩhertiam
senẽ fieri ¶Quid ergo ẽ cur pturbaris. si mori fortit̾ ẽ pue¬
rile ẽ puta nolle te seꝗ. ducei̾s fac tui uiris qd̾ alieni ẽ.
nõ sumes pueri spm ut dicas non ẜuia ĩ felix ẜuis hõĩb
te morãt᷑ ac retinẽt ꝯsũpsisti nulla tibi noua ẽ. nilla non
iam odiosa ip̃a sacretate. Qͥs sit uini quis mulsi sapor sit.
nichil ĩt̾est. Centũ ꝑuesica tuã an mille ãphore tn̾seant.
Sactus ẽ. quid sapiat ostreũ quid miluus optime nosti. Nichil
tibi luxuria tua ĩ futuros annos ĩ tactu reẜuauit atqui hec st̾
aquib ĩ uitus diueleris. Quid ẽ aliud quod tibi cripi doleas
si posses extingueͬs. Quid eiz fecisti ũqͣ luce dignũ. Confitẽ¬

Expanded text:
me tibi iudicas relaturum ? Puerorum referam. Lacon ille memoriae traditur inpubis adhuc, qui captus clamabat " non serviam" sua ilbebatur, inlisum parieti caput rupit. Tam prope libertas est; et servit aliquis ? Ita non sic perire filium tuum malles quam per inertiam senem fieri ? Quid ergo est, cur perturberis, si mori fortiter etiam puerile est ? Puta nolle te sequi; duceris. Fac tui iuris, quod alieni est. Non sumes pueri spiritum, ut dicas " non servio" ? Infelix, te morantur ac retinent, consumpsisti. Nulla tibi nova est, nulla non iam odiosa ipsa satietate. Quis sit vini, quis mulsi sapor, scis. Nihil interest, centum per vesicam tuam an mille amphorae transeant; saccus es. Quid sapiat ostreum, quid mullus, optime nosti; nihil tibi luxuria tua in futuros annos intactum reservavit; atqui haec sunt, a quibus invitus divelleris. Quid est aliud, quod tibi eripi doleas?si posses, extingueres. Quid enim umquam fecisti luce dignum ? Confite
Abbreviated transcription (Latin):
dice̾. honesta colimꝰ quantũ uacat.I Atq̃ grande p̃miũ expee ⁊ ꝓͥ¬
tamꝰ si occupationes utas & niala tenacissima ab rumpimus.
Non cupiditas nos nõ timor ĩpellet. In agitati tͥrorib ĩcorr¬
upti uoluptatib nec morte hetebimꝰ nec deos sciemus

Expanded text:
dicere: honesta colimus, quantum vacat. At quam grande praemium expecdicere: honesta colimus, quantum vacat. At quam grande praemium expectat, si occupationes nostras et mala tenacissima abrumpimus. Non cupiditas nos, non timor pellet, Inagitati terroribus, incorrupti voluptatibus nec mortem horrebimus nec deos; sciemus
Abbreviated transcription (Latin):
deposuerut. s ita ut non sit illis securitatis sue c̾ta possessio.
possũt .n. ĩ cade relabi. ¶ Tertiũ illud genꝰ exͣ multa et
magna uitia ẽ. S nõ ex̃ oĩa. Effugit auaritia s ira adhuc
sentit. tam non solicitat᷑ libidie & cẽ nũc ambitioe sentit
lam non ꝯcupiscit. s adhuc timet. & in ip̃o metu ad q̃dam
satis firmus ẽ quibzda cedit mortẽ ꝯtempuit. dolorem
reformidat. ¶ De hoc loco aliquid cogitemꝰ. Bene no yp¬
biscum agetur si in huc admittimꝰ nuͣ. magua felicitate nẽ
maguaq & assidua ĩtentioe studii scdus occupat᷑ gradus.
S ne hic quide ꝯtempnendus Color t̾tius. Cogita qͣntũ
creca te uideas maloꝵ. Aspice q nullũ sit nephax siẽ exẽ¬
plo. quantũ cottidie nequitia profitiat.quãtũ publice pͥua¬
tim q peccatur. In teliges satis nos ꝯscqui sunt̾ pessimos
non sumꝰ EEgo u̾o inquis spero me posse & amplioris e¬

Expanded text:
deposuerunt, sed ita, ut non sit illis securitatis suae certa possessio. deposuerunt, sed ita, ut non sit illis securitatis suae certa possessio. Possunt enim in eadem relabi. Tertium illud genus extra multa et magna vitia est, sed non extra omnia. Effugit avaritiam, sed iram adhuc sentitam non concupiscit, sed adhuc timet. Et in ipso metu ad quaedam satis firmus est, quibusdam cedit. Mortem contemnit, dolorem reformidat. De hoc loco aliquid cogitemus. Bene nobiscum agetur, si in hunc admittimur numerum. Magna felicitate naturae magnaque et adsidua intentione studii secundus occupatur gradus; sed ne hic quidem contemnendus est color tertius. Cogita, quantum circa te videas malorum, aspice, quam nullum sit nefas sine exemplo, quantum cotidie nequitia proficiat, quantum publice privatimque peccetur; intelleges satis nos consequi, si inter pessimos non sumus. " Ego vero," inquis, "spero me posse et amplioris
Abbreviated transcription (Latin):
frui nõdu ꝯfidẽ.¶ Quidã hoc ꝓfitientiu genus de quo loqutus
sum ita ꝯplectũt᷑ ut illos dicat iã effugisse morbos ai affect᷑ nõ¬
dum & aduc ilubrico stare. quia neno sit ex̃ ꝑiculũ malitie nͥ
ꝗ tota ca excusit. Nemo aut illã excusit nͥ ꝗpro illa sapiẽtiã
rũt & ꝓpetua ciꝰ mala eẽ ceꝑũt. Ut bieuit̃ finiã morb ẽ iudi¬
tiũ ĩ prauo ꝑtinar taq ualde expetenda sint que leuit̾ expetẽda
st̾. Uel si mauis ita finiamꝰ. Nimis ĩminẽ leuit̾ petendis uł ꝙx
toto non petendis aut ĩ magno p̃tio here ĩ aliquo hũda uel
ĩ nullo. Affectꝰ sut motus aĩ ĩprobabiles subiti &ꝰcitati qui
frequetes neglectiq fece morbu. sicut distilatio una nec adhuc
ĩ more adlucta tuscir faci assidua &e uet̾ tusim. Itaq qui
plur imiu profecere exͣ morbos st̃ affectꝰ adhue sentuit ꝑstõ
ꝓximi. I Sed̾m genꝰ ẽ eoꝵ qui & maxĩa aĩ malarẽ affectꝰ

Expanded text:
frui, nondum confidere. Quidam hoc proficientium genus, de quo locutus sum, ita complectuntur, ut illos dicant iam effugisse morbos animi, adfectus nondum, et adhuc in lubrico stare, quia nemo sit extra periculum malitiae, nisi qui totam eam excussit. Nemo autem illam excussit, nisi qui pro illa sapientiam runt et perpetua eius mala esse coeperunt. Ut breviter finiam, morbus est iudicium in pravo pertinax, tamquam valde expetenda sint, quae leviter expetenda sunt. Vel si mavis, ita finiamus: nimis inminere leviter petendis vel ex toto non petendis, aut in magno pretio habere in aliquo habenda vel in nullo. Adfectus sunt motus animi inprobabiles, subiti et concitati, qui frequentes neglectique fecere morbum, sicut destillatio una nec adhuc in morem adducta tussim facit, adsidua et vetus phthisin. Itaque qui plurimum profecere, extra morbos sunt, adfectus adhuc sentiunt perfecto proximi. Secundum genus est eorum, qui et maxima animi mala et adfectus
Abbreviated transcription (Latin):
nulli potro int̾ diuina discrimen ẽ. ergo nec int̾ bona. paria
itaq sunt & gandiũ & forus atq obstiuata tormentoꝵ ppes¬
sio. In utroq ei est eadem aĩ magnitudo ĩ alt̾o remissa e
lenta in alt̾o pugnax & intenta.  Quid tu nõ putas pa¬
rem eẽ uirtutẽ cius qui fortit̾ hostui mema expugnat &¬
eius qui obsidione patientissime substiuet: Ut magnus sa¬
pio qui initinanda cludit & ꝯpͥmit cogitq ĩ uictas mamis
pirat.I Eque reliqua q int̾ se paria st̃ trãqlitas simplici¬
tas liberalitas ꝯstantia e quaminitas tollerãtia. oĩb .i istis
uua u̾tus subest q̃ aii rectũ & in declinabilẽ p̃stat .ꝓ Quid
gͦ nichil ĩt̾est. int̾ gaudiũ & dolore & ĩ flexibile patiẽtiã

Expanded text:
Nullum porro inter divina discrimen est; ergo neenec inter bona. Paria Nullum porro inter divina discrimen est; ergo neenec inter bona. Paria itaque sunt et gaudium et fortis atque obstinata tormentorum perpessio; in utroque enim eadem est animi magnitudo, in altero remissa et laeta, in altera pugnax et intenta. Quid? Tu non putas parem esse virtutem eius, qui fortiter hostium moenia expugnat, et eius, qui obsidionem patientissime sustinet ? Magnus Scipio, qui Numantiam cludit et conprimit cogitque invictas manus pirat. Aeque reliqua quoque inter se paria sunt, tranquillitas, simplicitas, liberalitas, constantia, aequanimitas, tolerantia. Omnibus enim istis una virtus subest, quae animum rectum et indeclinabilem praestat. "Quid ergo? Nihil interest inter gaudium et dolorum inflex
Abbreviated transcription (Latin):
bonũ oẽ ĩ easdem cadit leges uĩcta ẽ pͥnata & publica utilitas.
tam me hercule ꝙ in seꝑabile ẽ laudandu petendũq ergo
u̾tutes int̾ se pares st̃ et oꝑa uirtutũ & omẽs homĩes quib
ille ꝯtingere. Satoꝵ u̾o aialui q uirtutes cum mortales
sint fragiles quoq caduceq st̾. cum certe exiluĩt. resident q
de ideo non codem p̃tio extimant᷑. u̾um una inducit huñiais u̾tu¬
tib regula. una eĩ ẽ ratio recta simplexq. nichil ẽ diuino diui¬
nius celesti celestius mortaliaq miniũt cadiit det̾untꝰ Cres¬
cunt exhauruit implentꝰ. ltaq illis in tam cͥta socte ĩ equalitas
ẽ. Diuinoꝵ una natura ẽ. ratio aut̃ nichil aliud ẽ ꝙͣ ĩ
corpis humanũ ꝑs diuini sp̃s mersa. ¶ Si ratio diuiã s ꝑs
ẽ nullii aut bonũ sine tatioe ẽ. bonũ onĩe diuinu est.

Expanded text:
Bonum omne in easdem cadit leges; iuncta est privata et publica utilitas, Bonum omne in easdem cadit leges; iuncta est privata et publica utilitas, tam mehercules quam inseparabile est laudandum petendumque. Ergtutes inter se pares sunt et opera virtutis et omnes homines, quibus illae configere. Satorum vero animaliumque virtutes cum mortales sint, fragiles quoque caducaeque sunt et incertae. Exibunt residuntque et ideo non eodem pretio aestimantur; una inducitur humanis virtutibus regula. Una enim est ratio recta simplexque. Nihil est divino divinius, caelesti caelestius. Mortalia minuuntur, cadunt, deteruntur, crescunt, exhauriuntur, inplentur. Itaque illis in tam incerta sorte inaequalitas est; divinorum una natura est. Ratio autem nihil aliud est quam in corpus humanunum sine ratione est, bonum omne divinum est.
Abbreviated transcription (Latin):
alias atq alias qualitates ꝯu̾tit̾ ad reꝵ quas actura ẽ hĩtu
figurata. Quicquid attingit ĩ similitudine̾ sin adducit &t adr¬
uingit. Actiones aĩcitias int̾dum domos totas quas ĩtuit
disposuitq adecorat. Quicquid tractauit id amabile ꝯpicuiꝰ
mrabile facit. Altaq uis eius &e maguitudo ultra non potest q p¬
surge̾. qñ ĩ crementum maxio̾ non ẽ. nichil ĩuenies rectus ⁊ec¬
to. non magis ꝙ uerius u̾o. ꝙͣ temꝑato temꝑatius. Ois ĩ mõ
ẽ uirtus modꝰ certa mensura ẽ ꝯstantia non ht̃ quo ꝓcedat
non magis ꝙ fiducia aut u̾itas aut fides quid accedẽ ꝑfec̃o
pot: nichil. aut ꝑfectu non erat cui accessit ergo nec u̾tuti
quidez cui si quid adici põt defuit. houestum quoq nullam
to decoꝵ & iustum & legiptimii non eiusdem ec forme putas
certis t̾mĩs ꝯp̃hensum. Cresere posse ĩꝑfecte tei signũ est

Expanded text:
alias atque alias qualitates convertitur ad rerum, quas actura est, habitum alias atque alias qualitates convertitur ad rerum, quas actura est, habitum figurata. Quidquid attigit, in similitudinem sui adducit et tinguit; actiones, amicitias, interdum domos totas, quas intravit disposuitque, condecorat. Quidquid tractavit, id amabile, conspicuum, mirabile facit. Itaque vis eius et magnitudo ultra non potest surgere, quando incrementum maximo non est. Nihil invenies rectius recto, non magis quam verius vero, quam temperato temperatius. Omnis sine modo est virtus; modo certa mensura est. Constantia non habet, quo procedat, non magis quam fiducia aut veritas aut fides. Quid accedere perfecto potest ? Nihil, aut perfectum non erat, cui accessit. Ergo ne virtuti quidem, cui si quid adici potest, defuit. Honestum quoque nullam ro ? Decorum et iustum et legitimum non eiusdem esse formae putas, certis terminis conprensum ? Crescere posse inperfectae rei signum est.
Abbreviated transcription (Latin):
optauimꝰ nobis: hec si neceͣ erit. Sũt adhuc t̾tia tamꝙ
modestꝰ ĩ cessus & ꝯpositꝰ ac prob uultus & ꝯueniẽs prudẽti
uiro gestus.¶ Quõ ista int̾ se tria eẽ possit: cũ alia op¬
tanda sint alia adu̾sanda. Si uolumꝰ ista distinquẽ ad pͥ¬
mu bonu reu̾tam & ꝯsideremꝰ id quale sit. Auis ĩ tuens
u̾a peritus fugiendoꝵ ac petendoꝵ non ex opinone s ex nã
p̾cia reb imponẽs toti se aufferens mondo & in omnes
q ĩ tuens ex quo maguꝰ ac ueheniẽs asꝑis blandisq paritꝰ
ĩ uictꝰ/ uenta se fortune submittẽs supͣ oĩa que ꝯtingũt
ac sicus ĩ ꝑturbatus intrepidꝰ quẽ nulla uis fraugat quẽ
nec attollant fortuita nec depͥmãt. talis auĩs uirtus
ẽ. Hec cius ẽ facies si sub unũ ueniat aspectũ & semel
& pro actionib explicant᷑. nec minor fit aut maior ip̃a. Decre.¬
sere eis sumũ bonũ non põt nec uirtuti ire retro licet. S in

Expanded text:
necesse erit. Sunt adhuc tertia, tamquam modestus incessus et conpositus ac probus voltus et conveniens prudenti viro gestus. Quomodo ista inter se paria esse possunt, cum alia optanda sint, alia aversanda ? Si volumus ista distinguere, ad primum bonum revertamur et consideremus id quale sit: animus intuens vera, peritus fugiendorum ac petendorum, non ex opinione, sed ex natura pretia rebus inponens, toti se inserens mundo et in omnes SQUE INTENDENS EX QUO MAGNUS AC VEHEMENS ASPERIS BLANDISQUE INVICTUS PARITER NEUTRI FORTUNE SE SUBMITTENS SUPRA OMNIA QUE CONTINGUNT ac siccus, inperturbatus, intrepidus, quem nulla vis frangat, quem nec adtollant fortuita nec deprimant; talis animus virtus est. Haec eius est facies, si sub unum veniat aspectum et semel ate et pro actionibus explicantur; nec minor fit aut maior ipsa. Decrescere enim summum bonum non potest nec virtuti ire retro licet; sed in
Abbreviated transcription (Latin):
S ista oratorib reliquisse ꝯtentꝰ seusꝰ ieos ad te ꝑtulisse qͦs¬
nec exornassez nec abiecissez. Hoc unũ plane tibi ꝓbare uel¬
loz. oĩa me illa sentire que dice̾. nec tin sentire s amare.
Ait hoies aĩcam. alit̾ liberos osculantꝰ tamẽ ĩ hoc qͦ amplexu

Expanded text:
sed ista oratoribus reliquissent!, contentus sensus meos ad te pertulisse, qused ista oratoribus reliquissent!, contentus sensus meos ad te pertulisse, qunec exornassem nec abiecissem. Hoc unum plane tibi adprobare vellem: omnia me illa sentire, quae dicerem, nec tantum sentire, sed amare. Aliter homines amicam, aliter liberos osculantur; tamen in hoc q
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯtẽpta ẽ & ne illa quide quib gloriet᷑ libent̾ facit. Si uero
aliꝗd timet̾ malũ co ꝓinde du expectat. qi uei̾sset urgetꝰ. Et
quicꝗd ne patiat᷑ timet lam metu patit᷑. quẽ admõ in cotpo¬
rib ĩ firmis langore signa p̾curiũt. Quedã eĩ segnitia ner¬
p̃curres Sic ĩ firmꝰ aĩs multo anteq̾ opͥmatꝰ malis qua¬
tit᷑ p̾sumit illa & ante tp̃s cadit. ¶ Qͥd aut dementiꝰ qrͣ
Nis scire futõ uemie debe̾ torqͥri: quiꝯq audierit post qu¬
quagesimĩ ani sibi paticuda supplicia non ꝑturbat᷑ nisi
mediũ spatiũ transicrit & sein illo seculo post futurã solici¬
tudinẽ ĩmiẜit. Eode mõ fit ut aĩos libent̾ egros & cap
lis meus ẜmo cet̾ si una sederemꝰ aut ambularemꝰ illaborat᷑¬
Si fier posset. quid sentia ondere q loqui malez. & si disputare.
nec supplodere pedem nec manũ iactarẽ uec attolere uocem.

Expanded text:
ne illa quidem, quibus gloriatur, libenter facit. Si vero aliquod timetur malum, eo proinde, dum expectat, quasi venisset, urgetur et quicquid ne patiatur timet, iam metu patitur. Quemadmodum in corporibus insidentis languoris signa praecurrunt, quaedam enim segnitia enerpercurrens; sic infirmus animus multo ante quam opprimatur malis quatitur. Praesumit illa et ante tempus cadit. Quid autem dementius quam Vis scire futuro neminem debere torqueri ? Quicumque audierit post quinquagesimum annum sibi patienda supplicia, non perturbatum nisi si medium spatium transiluerit et se in illam saeculo post futuram sollicitudinem inmiserit; eodem modo fit, ut animos libenter aegros et captlis sermo meus esset, si una sederemus aut ambularemus, inlaboratus etSi fieri posset, quid sentiam, ostendere quam loqui mallem. Etiam si disputarem, nec supploderem pedem nec manum iactarem nec attollerem vocem,
Abbreviated transcription (Latin):
pisti cu scil qui ueĩe falit auiz recti ac boui amatorẽ.
ĩ tuto ꝑs tui melior ẽ pot̾ tibi fortũa ĩiuriã facẽ quod ad re
magis ꝑtinet nõ timeo ne tu facias tibi. ħ qua ire cepisti et
asꝑe laboriose Audire solemꝰ sic quoꝵdam uitã laudari quib
ĩuidet᷑ molit̾ uiuit hoc dicũt molis ẽ. Paulatim .n. efeĩat᷑
aĩus atq ĩ similitudĩe ocii sui &e pigtie ĩ qua iacet soluitin.
Qui gͦ uir non ult obrigesce̾ satius ẽ. Deinde iide delicati timẽt¬
morte cui uitã facẽ similer. IMultu ĩt̾est int̾ ociũ & cõ¬
ditiui.I Quid gͦ inquis non satiꝰ ẽ uele iacẽ ꝙ istis offi

Expanded text:
ui neminem fallit, animum recti ac boni amatorem. In tuto pars tui melior est. Potest fortuna tibi iniuriam facere; quod ad rem magis pertinet, non timeo, ne tu facias tibi. I, qua ire coepisti et in aspere, laboriose. Audire solemus sic quorundam vitam laudari, quibus invidetur: "molliter vivit"; hoc dicunt: " mollis est." Paulatim enim effeminatur animus atque in similitudinem otii sui et pigritiae, in qua iacet, solvitur. Quid ergo? Viro non vel obrigescere satius est? Deinde idem delicati timent, cui vitam suam fecere similem. Multum interest inter otium et conditivum. " Quid ergo?" inquis, " non satius est vel sic i