comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
prauitate conu̾sus ẽ: totãq uinsigothoꝵ gentẽ ita aduerã ꝑdurit
fidẽ: ut nullũ in suo regno militare ꝑmitteret. qͥ regno di hostis exist̾e
ꝑ hereticã ꝑfidiã ñ timeret. Nec mirũ qd̾ uerȩ fidei p̾dicator factꝰ ẽ.
qͥ fr̃ ẽ martyris cuiꝰ hunc qͦq merita adiuuant. ut ad om̃ipotentis dĩ
gremiũ tã multos reducat. Qua in re considerandũ nob̾ ẽ. quia totũ
hoc agi nequaquã posset. si herminigildus rex ꝓ ueritate mortuus
erit: ipsũ solũ manꝙ. Si aũt mortuũ fuerit: multũ fructũ affert. Hoc
fieri uidemꝰ in m̃bris: qd̾ factũ scimꝰ incapite. In uinsigothoꝵ & enĩ gen¬
te. unus mortiuis ẽ: ut multi iuuerent. Et dũ unũ granũ fidelit̾ ceqi¬
dit : ad optinendã fidẽ animarũ. seges multa surrexrit.

Expanded text:
pravitate conversus est, totamque Wisigotharum gentem ita ad veram perduxit pravitate conversus est, totamque Wisigotharum gentem ita ad veram perduxit fidem, ut nullum suo regno militare permitteret, qui regno Dei hostis existere per hereticam perfidiam non timeret. Nec mirum, quod verae fidei praedicator factus est qui frater est martyris, cuius hunc quoque merita adiuvant, ut ad omnipotentis Dei gremium tam multos reducat. Qua in re considerandum nobis est, quia totum hoc agi nequaquam possit, si Hermenigeldus rex pro veritate mor. tuus erit, ipsum solum manet; si autem mortuum fuerit, multum fructum affert . Hoc fieri videmus in membris, quod factum scimus in capite. In Visigothorum etenim gente unus mortuus est, ut multi viverent; et dum unum granum fideliter cecidit ad obtinendam vitam animarum, seges multa surrexit.
Abbreviated transcription (Latin):
die cantꝰ ad corpꝰ eiꝰdẽ regis & martyris audiri. Atq ideo ueracit̾ regis.
qͥa martyris. Qdã õ fert̾: qd̾ illic nocturno tẽꝑe accense lãpades ap¬
parebant. Unde factũ ẽ: quatinꝰ corpꝰ illiꝰ ut uidelicet martyris. iure
acunctis fidelib uenerari debuisset. Pat̾ uero ꝑfidus & parricida.
cõmotꝰ penitentia hoc fecisse se doluit: nec tam̃ usq ad optinendã
salutẽ Nã qͥa uera esset catholica fides agnouit : sed gentis suȩ ti¬
more pert̾ritꝰ. adhanc ꝑuenire ñ meruit. Qoborta egritudine.
ad extrema ꝑductus. leandro ep̃o quẽ pͥꝰ uehem̃t̃ afflirerat rechare¬
dũ regẽ filiũ suũ quẽ in sua heresi relinquebat. cõm̃dare curauit.
ut in ipso quoq talia facer&. qualia infr̃e illiꝰ. suis exhortatiõib fecisset.
Qua uidelico. cõm̃datiõe expleta : defunctus ẽ. P ost cuiꝰ mortẽ rechare¬
dus rer. ñ patrẽ ꝑfidũ. sed martyrẽ fr̃em sequens. ab arriane hereseo

Expanded text:
udiri; atque ideo veraciter regis, quia et martyris. Quidam etiam ferunt quod illic nocturno tempore accensae lampades apparebant; unde et factum est quatenus corpus illius, ut videlicet martyris, jure a cunctis fidelibus venerari debuisset. Pater vero perfidus et parricida commotus 348 poenitentia, hoc fecisse se doluit, nec tamen usque ad obtinendam salutem. Nam quia vera esset catholica fides agnovit, sed gentis suae timore perterritus, ad hanc pervenire non meruit. Qui oborta aegritudine ad extrema perductus, Leandro episcopo, quem prius vehementer afflixerat, Recharedum regem filium, quem in sua haeresi relinquebat, commendare curavit, ut in ipso quoque talia faceret, qualia et in fratre illius suis cohortationibus fecisset. Qua commendatione expleta defunctus est. Post cujus mortem Recharedus rex non patrem perfidum, sed fratrem martyrem sequens, ab Arianae haereseos
Abbreviated transcription (Latin):
nouit: spreuit. & abiecit. dicens. Ite & dicite ei. Oblationẽ suã om̃ipo¬
tenti dño tulisti. q. mͥ tuas oblationes transinittis : Ego tuã oblationẽ
ñ accipio qͥa suã abstulisti do̾. Qua erre actũ ẽ. ut p̃sentes quoq magiꝰ
timor inuaderet: cũ uir dñi tã scient̾ de absentib iudicara. Perrus
oitio s iui ssuspieor martyriũ subire potuisse. si eos eo tẽꝑe persecu¬
tionis tempestas inuenisset.
bregoriꝰ
uo st̃ petre martyrii genera. Unũ in occulto alterũ quoꝙ inpu¬
blico. Nã & si ꝑsecutio desit ext̾iꝰ. martyrii meritũ in occulto ẽ
cũ uirtus ad passionẽ prũpta. flagrat in amino. Qa em̃ ẽẽ possit.
u sine aꝑta passiõe martrriũ: testat᷑ in euangłio dñs. ꝗͥrebedei filiss ad

Expanded text:
novit, sprevit et abiecit dicens: 'Ite et dicite ei: Oblationem suam omniponovit, sprevit et abiecit dicens: 'Ite et dicite ei: Oblationem suam omnipotenti Domino tulisti, et michi oblationes tuas transmittis? Ego tuam oblationem non accipio, quia suam abstulisti Deo'. Qua ex re actum est ut presentes quoque magnus timor invaderet, cum vir Domini tam scienter de absentibus judicaret. PETR. Multos horum suspicor martyrium subire potuisse, si eos tempus persecutionis invenisset. GREGOR. Duo sunt, Petre, martyrii genera, unum in occulto, alterum in publico. Nam etsi persecutio desit exterius, martyrii meritum in occulto est, cum virtus ad passionem prompta flagrat in animo. Quia enim esse possit t sine aperta passione martyrium, testatur in
Abbreviated transcription (Latin):
longe positi eiꝰ dẽ loci accole fecerant: ut diel singłis ꝑ ebdoniacan
riniis qłea ei oblationes suas transinitteret: ut esset qd ipse aienros¬
tibi offerre potuisset. Quodã uͦ tẽꝑe possessor qͥdã carteriꝰ nomne¬
licito matrimomo conuu̾nt. Qd mor ut uir chñi cognouit. ei pou
ꝑytiut aue fuerat dignꝰ qudie mandauit. Cũq ille sceleris suł con¬
seiis tiẽret. atq ad uirũ dĩ accedere nequaquã p̃sumeret. he forte
bunc asꝑe ut delmquentes solebat increparet: fecit oblationes fuis
easq int̾ alioꝵ oblationes misit: ut eiꝰ munera saltĩ nesciendo suscipos
Sed cũ corã eo fuissent oblatioes om̃iũ deportate: ir di̾ tacitus ẜ¬
dit: singillatĩ om̃s considerare studuit. Et om̃s alias eligens atq seo¬
sũ ponens: oblatio̾es quas isdẽ carteriꝰ transmuserat. ꝑ sp̃m sc̃m cis¬

Expanded text:
longe positi ejusdem loci accolae fecerant ut diebus singulis per hebdomadam longe positi ejusdem loci accolae fecerant ut diebus singulis per hebdomadam unusquisque ei oblationes suas transmitteret, ut esset quod ipse ad se venientibus offerre potuisset. Quodam vero tempore possessor quidam, Carterius nomineillicito matrimonio coniunxit. Quod mox ut vir Domini cognovit, per quos potuit que fuerat dignus audire mandavit. Cumque ille sceleris sui conscius timeret atque ad virum Domini accedere nequaquam presumeret, ne forte hunc aspere, ut delinquentes solebat, increparet, fecit oblationes suas easque inter aliorum oblationes misit, ut eius munera saltem nesciendo susciperet. Sed cum coram eo fuissent oblationes omnium deportate, vir Dei tacitus sedit, singilatim considerare studuit, et omnes alias eligens atque seorsum ponens, oblationes quas isdem Carterius transmiserat per Spiritum cog
Abbreviated transcription (Latin):
to uerbo correptꝰ ẽ .ꝯ. mox ꝑmalignũ sp̃m ante eiꝰ uestigia uerat᷑.
Qua ex re factũ ẽ: ut sicut apud om̃s incolas ita etiã apud eand̾e
barbarã gentẽ. eĩ celebre nom̃ haberet᷑: nullusq ultra p̃sunme¬
ret eiꝰ celłulã. nͥ humilis intrare. Sȩpe uͦ ex uicina silua uenientes
ursi apes eius comedere conabant᷑. Quos ille depͣnͣsos. ferula quã por
manii eonsueuerat. &e debat. Ante ciũ uerbera ĩ manissimȩ bestiȩ rro¬
bant te fugiebant. Et q̃ gladios formidare uir poterant. ex est m
ictus ferule ꝑtimescebant. Huiꝰ studiũ fint. nichil in hoc munoo
habere. inehil querere. om̃s qͥ ad se caritatis causa ueniebant. da¬
ne uite desideria accendere. Si guando aut̃ quoxliba. culpas aixi¬
ceret. nu̾ quã ab increpatiõe parcer&: sed amoris igne succenu
studebat in eis uehem̃t̃ ꝑ linguã seiũre. Consuctudinẽ nͦ uicimus

Expanded text:
ro verbo correptus est, et mox per maliro verbo correptus est, et mox per malipud eamdem barbaram gentem ejus celebre nomen haberetur, nullusque ultra praesumeret ejus cellulam nisi humilis intrare. Saepe vero ex vicina silva venientes ursi, apes ejus comedere conabantur: quos ille deprehensos, ferula, quam portare manu consueverat, caedebat. Ante cujus verbera immanissimae bestiae rugiebant, et fugiebant; et quae gladios formidare vix poterant, ex ejus manu ictus ferulae pertimescebant. Hujus studium fuit nihil in hoc mundo habere, nihil quaerere; omnes qui ad se charitatis causa veniebant, ad aeternae vitae desideria accendere. Si quando autem quorumlibet culpas agnosceret, nunquam ab increpatione parcere, sed, amoris igne succensus, studebat in eis vehementer per linguam saevire. Consuetudinem vero vicini vel
Abbreviated transcription (Latin):
&. eã iistatu suo ꝑtinꝰ erexit. Sicq ex illa hora om̃s ineiꝰ corpore
uerui ac m̃bra solidata st̃: ut solutiõis illiꝰ signa ulteriꝰ nulla re¬
manerent. Sed si cuncta quȩ in eiꝰ eccłia gesta cognouimꝰ euolu¬
re conam: ab om̃iũ iã proculdubio narratiõe conticescimꝰ. Unde
necesse ẽ. utad modestos patres quoꝵ uita ꝑ italie ꝓuintias claruit.
narratio se nr̃a retorqueat.
Iuꝑ in samnii ꝓuintia qͥdã uenerandus uir men̾as nomine: solita¬
riã uitã ducebat. Q ñoꝵ multis cognit̾: ante hoc fere ẽ decennũ
defunct᷑. De cuiꝰ oꝑis narratiõe. unũ auctorẽ ñ infero. qͥa pene tot¬
m in eiꝰ uita testes st̃: qt sãni ꝓuintiã nouert̾. Hic itaq nichil ad
usũ suũ aliud. nͥ pauca apũ uascula possidebat. Huic cũ longobar¬
dus quidã in eiꝰdẽ apib rapinã uoluisset ingerere: pͥus ab eodẽ ui¬

Expanded text:
et eam in statum suum protinus erexit. Sicque ex illa hora omnes in ejus corpore et eam in statum suum protinus erexit. Sicque ex illa hora omnes in ejus corpore nervi ac membra solidata sunt, ut solutionis illius signa ulterius nulla remanerent. Sed si cuncta quae in ejus ecclesia gesta cognovimus, evolvere conamur, ab omnium jam proculdubio narratione conticescimus. Unde necesse est ut ad modernos Patres, quorum vita per Italiae provincias claruit, narratio se nostra retorqueat. in Samniae provinciae quidam venerandus vir Menas nomine solitariam vitam ducebat, qui nostrorum multis cognitus ante hoc fere est decennium defunctus. De cuius operis narratione unum auctorem non infero, qmihi in ejus vita testes sunt, quot Samnii provinciam noverunt. Hic itaque nihil ad usum suum aliud, nisi pauca apum vascula possidebat. Huic cum Langobardus quidam in eisdem apibus rapinam voluisset ingerere, prius ab eodem vi
Abbreviated transcription (Latin):
ao fidelit̾ seriens: ut isde beatꝰ petrus apłs signis ostenderet. quã de
iis haberet ȩstimationẽ. Nã cũ quędã puella paralitica in eiꝰ ȩccłia
rmanens mamib reꝑet.& dissolutis renib corpꝰ ꝑ t̾rã traheret. diiq
ab escaẽ beato petro apło peteret. ut sanari mereret᷑: nocte quadã eid
ꝓuisonẽ astitit ꝙ. dirit. Uade adacontiũ mansionariũ. & roga illũ:
at: ipse te saluiti restituet. Cũq illa de tanta insiõe certa esset. s qͥs
eẽt acontiꝰ ignoraro: oxpit huc illucq ꝑȩccliẽ loca se trahere: ut qͥs
eet acontiꝰ inuestigaret. Cui repente ipse factꝰ ẽ obuiã. quẽ quere¬
bat: eiq dixit. Rogo te pat̾. indica mͥ quis ẽ acontiꝰ custos. Cui ille
respondit. Ego sũ. At illa inqͥt. Pastor & nutͥtor nr̃ beatꝰ petrus
apsꝰ adte me misit: ut ab infirmitate ista liberare me debeas.
Cm ille respondit. Si ab ipso missa es: surge. Eiusq manũ tenuit.

Expanded text:
ns, ut idem beatus Petrus apostolus signis ostenderet quam de illo haberet aestimationem. Nam cum quaedam puella paralytica, in ejus ecclesia permanens, manibus reperet, et dissolutis renibus corpus per terram traheret, diuque ab eodem beato Petro apostolo peteret ut sanari mereretur, nocte quadam ei per visionem astitit, et dixit: Vade ad Acontium mansionarium, et roga illum, et ipse te saluti restituet. Cumque illa de tanta visione certa esset, sed quis esset Acontius 336 ignoraret, coepit huc illucque per ecclesiae loca se trahere, ut quis esset Acontius investigaret. Cui repente ipse factus est obvius, quem quaerebat, eique dixit: Rogo te, Pater, indica mihi quis est Acontius custos? Cui ille respondit: Ego sum: At illa inquit: Pastor et nutritor noster beatus Petrus apostolus ad te me misit, ut ab infirmitate ista liberare me debeas. Cui ille respondit: Si ab ipso missa es, surge. Manumque ejus tenuit,
Abbreviated transcription (Latin):
odẽ quoq tẽꝑe dũ fere quadraginta captiuos alios longobardi
tenuissent: more suo ĩmolauert̾ caput caprȩ diabolo: hoc ei
currentes ꝑ circintũ. & carmine nefando dedicantes. Cũq illud
ipsi pͥus submissis ceruicib adorarent: eos quoq qͦs ceꝑant hoc
adorare parit᷑ cõpellebant. Sed ereisdẽ captiuis marima muilti¬
tudo magis eligens moriendo adduitã in mortalẽ tendere. quã adore

Expanded text:
odem quoque tempore, dum fere quadringentos captivos alios Langobardi tenuissent, more suo immolaverunt caput caprae diabolo, hoc ei per circuitum currentes et carmine nefando dedicantes. Cumque illud ipsi prius submissis cervicibus adorarent, eos quoque quos ceperant hoc adorare pariter compellebant. Sed ex eisdem captivis maxima multitudo magis eligens moriendo ad vitam immortale
Abbreviated transcription (Latin):
brauit ut debuit. eiꝰq a se ꝑfidiã dignis increpatiõib reppulit: qͥa &
si exteriꝰ iacẽbat ligatus: apud se tam̃ in magno m̃tis culmine stabat
securus. Adse itaq reuerso ep̃o. arrianꝰ pat̾ infremuit: statĩq suos
apparitores misit : qͥ constantissimũ confessorẽ dĩ illic ubi iacebat oc¬
ciderent. Qd̾ factũ ẽ. Nã mor ut ingressi st̃. securĩ in cerebrũ illius
infigentes. uitã corporis abstulert̾: hocq in eo ualuert̾ ꝑimere: qd̾ ipse qͦ

Expanded text:
 dignis increpationibus reppulit, quia, etsi exterius iacebat ligatus, apud se tamen in magno mentis culmine stabat securus. Ad se itaque reverso episcopo, Arrianus pater infremuit statimque suos apparitores misit, qui constantissimum confessoreni Dei illic ubi iacebat occiderent. Quod factum est. Nam mox ut ingressi sunt, securem cerebro illius infigentes, vitam corpo
Abbreviated transcription (Latin):
luis maracibis lainare cepit dicens. Recẽde mniser recede ñ emt
colligi potest. autiquus hostis qui tã p̃sto ẽ factis corporalib : quã nimiis
insidiis. nr̃is cogitatiõib insistat
Petrus
aboriosũ ualde ẽ atq t̾ribile. contra inmici insidias sẽꝑ intendere:
& continue quasi in atie stare.
bregoriꝰ
aboriosũ ñ erit si custodiã nr̃am. ñ nobis sed gr̾̃ȩ suꝑue tribuamꝰ:
ia tam̃. ut & ipsi quantũ põssumꝰ. sub ꝓtectiõe dĩ uigilemꝰ. Si aut̃ an¬
nquis hostis am̃te ceꝑerit expelli: ex diuina largitate plerũq agit᷑.
ut ñ solũ iã timeri ñ debeat: sed ipse etiã bene uiuentiũ uirtute t̾reat᷑.¬

Expanded text:
gnisque vocibus clamare coepit, dicens: Recede, miser, recede; non enim tibi, colligi potest, antiquus hostis, qui jam praesto est factis 328 corporalibus, quam nimiis insidiis nostris cogitationibus insistat. PETR. Laboriosum est valde atque terribile contra inimici insidias semper intendere, et continue quasi in acie stare. GREGOR. Laboriosum non erit, si custodiam nostram non nobis, sed gratiae supernae tribuimus; ita tamen, ut et ipsi, quantum possumus, sub ejus protectione vigitemus. Si autem antiquus hostis a mente coeperit expelli, ex divina largitate plerumque agitur, ut non solum jam timeri non debeat, sed ipse etiam bene viventium virtute terreat
Abbreviated transcription (Latin):
se siti ae faine deficere forimdarent: ad ȩccħȩ ianuã uentebas
irace ut aaua pot̾at. sed defluere ut aqua ñ por̾at. Stans auti
aide uanuiã. ad ostendendũ cunctis meritũ martiris gaqua en

Expanded text:
se siti ac fame deficere formidarent, ad ecclesiae januam veniebant, se siti ac fame deficere formidarent, ad ecclesiae januam veniebant, itaque ut aqua poterat, sed defluere ut aqua non poterat. Stans autem ante januam ad ostendendum cunctis meritum martyris, et aqua erat
Abbreviated transcription (Latin):
uic tã autiꝰquo miracło. dieb nr̃is ressimilis. e contrario euenit
elem̃to. Nã nuꝑ ioh̾s t̾binus relatiõe sua me docuit. quod
ronulfus comes cũ illic adee̾t. secũ rege atthalarico eodẽ tẽꝑ
in loco eodẽ ubi mira res contigit ad fuisse: eãq se cognouisse
testatꝰ ẽ. Predictꝰ o enĩ tͥbimꝰ narrauit dicens. qͥa ante lioc fere
quinquenniũ. quando apud hanc romanã urbẽ alueũ suũ
ueronensẽ u̾rbẽ fluuiꝰ atesis excrescens. adbeati renonis in¬
tiris atq pontificis ȩccłiã uenit. Cuiꝰ eccłiȩ dũ essent iante
aꝑtȩ aqua in ea minime intrauit. Quȩ paulisꝑ crescens: usq
ad fenestras eccłie q̃ erant tectis ꝓximȩ ꝑuenit. Sicq stans. aqua
eccłiȩ ianuã clausit: ac si illud elem̃tũ łiqͥdũ in soliditatẽ parietis
fiuusset imutatũ. Cũ ꝙ essent multi int̾ius inuenti: sed aquarũ must¬
tudine ecelia om̃i circundata. quapossent egredi ñ haberent .s

Expanded text:
uic tam antiquo miraculo, diebus nostris res similis e contrario evenit elemento. Nam nuper Joannes tribunus relatione sua me docuit, quod Pronulphus comes, cum illic adesset, se cum rege Autharico eo tempore in loco eodem ubi mira res contigit adfuisse, eamque se cognovisse testatus est. Praedictus etenim tribunus narravit, dicens: quia ante hoc fere quinquennium, quando apud hanc Romanam urbem alveum suum Veronensem 325 urbem fluvius Athesis excrescens, ad beati Zenonis martyris atque pontificis ecclesiam venit. Cujus ecclesiae dum essent januae apertae, aqua in eam minime intravit. Quae paulisper crescens, usque ad fenestras ecclesiae, quae erant tectis proximae, pervenit; sicque stans aqua ecclesiae januam clausit, ac si illud elementum liquidum in soliditatem parietis fuisset mutatum. Cumque essent multi inventi interius, sed et aquarum multitudine omni ecclesia circumdata, qua possent egredi non haberent, ibique
Abbreviated transcription (Latin):
dissimilit̃ gestũ ẽ. Tunc qͥppe tres pueri ligatis pedib ac manibus
inignẽ ꝓiecti st̃: quoᷤᷤ die alt̾o rex reqͥrens. in camino illesis uesti¬
bus deãbulantes repperit. Ex qua re colligit᷑. quia ignis in quo
iactati fuerant. qͥ eoꝵ uestim̃ta ñ contigit. eoꝵ iuncula consũpsit.
ut imo eodẽq tẽꝑe in obseqͥo iustoꝵ. & haberet flãma uirtutẽ
suã ad solatiũ: &. ñ haberos ad torm̃tũ.

Expanded text:
dissimiliter gestum est. Tunc quippe tres pueri ligatis pedibus ac manibus dissimiliter gestum est. Tunc quippe tres pueri ligatis pedibus ac manibus in ignem projecti sunt, quos die altera rex requirens, in camino illaesis vestibus deambulantes reperit. Ex qua re colligitur quia ignis in quo jactati fuerant, qui eorum vestimenta non contigit, eorum vincula consumpsit, ut uno eodemque tempore in obsequio justorum et haberet flamma virtutem suam ad solatium, et non haberet ad tormentum.
Abbreviated transcription (Latin):
suru. qͥme etate p̃ibat : ex multis ꝗ̃ ego nesciebã. ie edifica¬
re consueuerat. Huiꝰ itaq narratione didici. qd fuit quidã in
cãpanie partib intra quadiagesinũ romanȩ urbis imliariũ.
nomine benedict᷑. Et quidẽ ȩtate unuenis. sed niorib. grande¬
iiis .ꝙͦ. in sc̃e conu̾satiõis regula se fortit̾ stringens. Quẽ tõtilȩ regis
tẽꝑe. cũ gothi repperissent: hunc incendere cũ sua cella moliti st̃.
lguẽ nãq posuert᷑.&. incircuiti arsert̾ om̃ia. cella uͦ illiꝰ igni cõburi
ñ potuit. Quod uidentes gotla. magisq seuientes. atq hunc ex suo
aabitaculo trahentes: non longe asperert̾ succensũ clibanũ: qui
coquendis panib parabat᷑: eũ q: in illo ꝓiecert̃. clibanũ q clausert̃.
Sed die alt̾o ita illesus iuuentꝰ ẽ: ut ñ solũ eiꝰ caro ab ignib. sed neq
extrema ullo mͦ uestim̃ta cremarentur.
Petrus
ilud ut opinor miracłm: ex parte aliqua

Expanded text:
ui ine aetate praeibat, ex multis quae nesciebam me aedificare consueverat. Huius itaque? narratione dedici, quod fuit quidam in Campaniae partibus intra quadragisimum Romanae urbis miliarium nomine Benedictus, et quidem aetate iuvenis, sed moribus grandaevus et in sanctae conversationis regula se fortiter stringens. Quem Totilae regis tempore cum Gothi repperissent, hunc incendere cum sua cella moliti sunt. Ignem namque posuerunt; sed in circuitu arserunt omnia, cella vero illius igne comburi non potuit. Quod habitaculo trahentes, non longe aspexerunt succensum clibanum, qui coquendis panibus parabatur, eumque in illo projecerunt, clibanumque clauserunt. Sed die altero ita illaesus inventus est, ut non solum ejus caro ab ignibus, sed neque extrema ullo modo vestimenta cremarentur. PETR. unt . GREGOR. Illud, ut opinor, miraculum ex parte aliqua
Abbreviated transcription (Latin):
fr̃s qͥ p̃sbit̾i corpꝰ detulerant. factã sibi sepeliendi difficultatẽ uidẽ¬
rent: umis eoꝵ exclamauit dicens. E pat᷑. ubi ẽ qd̾ diristi. quia sepul¬
chrũ istud ãbos uos caꝑet : Ad cuiꝰ nocẽ subito cunctis indentib ab̾
corpꝰ qd̾ illic ante fuerat humatũ. & supĩnũ iacebat. sese conu̾tit in latuꝰ
ille locus caꝑet. sic̃ uiuus ꝓmiserat: mortuus implerat. Sed qͥa hoc&
p̃diri. apud p̃nestinã urbẽ in beati petri apłi monasterio gestũ et
uis ne etiã aliqͥd in hac urbe de eius ȩccłiȩ custodib. ubi sacratisu
corpꝰ illius est positũ audire :
olo atq id ut fiat magnopere dep̃cor.. xxiiii.¬

Expanded text:
fratres qui presbyteri corpus detulerant, factam sibi sepeliendi difficultatem videfratres qui presbyteri corpus detulerant, factam sibi sepeliendi difficultatem viderent, unus eorum exclamavit, dicens: O Pater, ubi est quod dixisti, quia sepulcrum istud ambos nos caperet? Ad cujus vocem subito, cunctis videntibus abbatis corpus, quod illic antille locus caperet, sicut vivus promiserat, mortuus implevit. Sed quia hoc quod praedixi apud Praenestinam urbem in beati Petri apostoli monasterio gestum est, visne aliquid etiam in hac urbe de ejus ecclesiae custodibus, ubi sacratissimum corpus illius est positum, audire? PETR. Volo, atque id ut fiat magnopore deprecor.
Abbreviated transcription (Latin):
& sicut uis para sepulchrũ tuũ. Recessit gͥ & p̃parauit: cũ ñ post
multos dies senex pat̾ febre p̾uentꝰ adextrema ꝑuenit: atꝙ adsis¬
tenti p̃sbit̾o iussit diceis. In tuo sepulchro pone me. Cũq ille dice¬
ret. scis qͥa ego secuturus sũ mͦ. utrosq cape ñ potest abbas ꝓtinꝰ respon¬
dit dicens. Ita fac ut dixi: quia sepulchrũ tuũ ãbos nos capit. Iefun¬
tus itaq ẽ: atq in sepulchro eodẽ qd̾ sibi p̾sbit̾ parauerat positus.
Alor quoq &. p̃sbiterũ. corporis langor secutꝰ ẽ. Quo langore crescen¬
te: citiꝰ p̃sbit̾ uitã fimuit. Cũq ad sepulchrũ qd̾ sibi ipse parauerat
corpꝰ illius fuisset afr̃ib deportatũ: aꝑto eodẽ sepulchro. uidert̾
om̃s qͥ aderant. locũ ñ eẽ ubi poni potuisset. qͥa corpꝰ patͥs monaste¬
rii qd̾ illic ante positũ fuerat. om̃e illud sepulchrũ tenebat. Cũq

Expanded text:
et, sicut vis, praepara sepulcrum tuum. Recessit igitur, et praeparavit. Cum non post et, sicut vis, praepara sepulcrum tuum. Recessit igitur, et praeparavit. Cum non post multos dies senex pater febre praeventus ad extrema pervenit, atque assistenti presbytero jussit, dicens: In tuo sepulcro pone me. Cumque ille diceret: Scis quia ego modo te secuturus sum, utrosque capere non potest, abbas protinus respondit, dicens: Ita fac ut dixi, quia sepulcrum tuum ambos nos capit. Defunctus itaque est, atque in sepulcro eodem quod sibi presbyter paraverat positus. Mox quoque et presbyterum corporis languor secutus est, quo languore crescente citius presbyter vitam finivit. Cumque ad sepulcrum quod sibi ipsi paraverat corpus illius fuisset a fratribus deportatum, aperto eodem sepulcro viderunt omnes qui aderant locum non esse ubi poni potuisset, quia corpus patris monasterii, quod illic ante positum fuerat, omne illud sepulcrum tenebat. Cumque
Abbreviated transcription (Latin):
cĩ uacinis exire mereretur. Itaq fur. qͥ diu steterat cũ p̃da captuius :
quandoq exut uacinis & liber. Petrys Appata quante sint suꝑ no̾
dulcedmes oim̃potentis dĩ cuiꝰ erga noᷤᷤfiunt tã iocunda miracła:
uenestĩne urbi mons p̃minet: in quo beati petͥ apłi Gregoriꝰ: a¬
monasteriũ sitũ ẽ uiroꝵ dĩ. Quoꝵ relatiõe adhuc monasterio
positꝰ audisse me contigit. magnũ hoc qd̾ narro miracłm: qd̾ eiusdẽ
monasterii monachi se nosse testabant᷑. In eo nãq monasterio pat̾¬
puerit annos. Cũq eũ intimore dm̃ uider& excreuisse. in eodẽ sibi
monosterio tunc p̃sbit᷑um fecit orlinari. Cui post ordinationẽ suã
qͥa nlonge abee̾t eiꝰ erit̾. reuelatiõe indicatũ ẽ. Ap̃dicto aut̃ patre
monasterii petiit: qͥuatinꝰ ei concederet. ut sibi sepuchrũ pararet.
ui ille respondit. Aute te quidẽ ego morit᷑us sũ: sed tam̃ uade.

Expanded text:
tem vacuus exire mereretur. Itaque fur, qui diu steterat cum praeda captivus, tem vacuus exire mereretur. Itaque fur, qui diu steterat cum praeda captivus, quandoque exiit vacuus et liber. PETR. Apparet quantae sit super nos dulcedinis omnipoenestinae urbi mons praeeminet, in quo beati Petri Apostoli monasterium situm est virorum Dei: quorum relatione adhuc in monasterio positus audisse me contigit magnum hoc quod narro miraculum, quod ejusdem monasterii monachi nosse se testabantur. In eo namque monasterio provexit mores. Cumque eum in timore Domini videret excrevisse, in eodem sibi monasterio tunc presbyterum fecit ordinari. Cui post ordinationem suam, quia non longe abesset ejus exitus, revelatione indicatum est. A praedicto autem Patre monasteriCui ille respondit: Ante te quidem ego moriturus sum, sed tamen vade,
Abbreviated transcription (Latin):
tendentib ꝑuius erat. Quadã aut̃ nocte cũ clericis intra eocħã
psallentib fur uenisset. ut ingressus caulas furtũ faceret: uer¬
uecẽ tulit. &. concitꝰ eriit. Cũ uͦ ꝑuenisset ad locũ ubiuir dĩ se¬
pultꝰ erat: repente hesit. & gressũ mouere ñ potuit. Ueruecẽ
quidẽ de collo deposuit : eãq dimnitere uoliit. sed manũ larar
ñ potuit. Cepit gͥ stare miser cũ p̾da sua reus & ligatꝰ. Uolebat
ueruecẽ dimittere nec ualebat. Uolebat egredi cũ ueruece:
nec poterat. Miro itaq mͦ. fur qͥ auinus inderi timueratꝰ. hunc
mortis tenebat. Cũq ita gressus manꝰq illius fuisset obstricta
ĩmobit stetit. Facto aut̃ mane. expletisq laudib dĩ. ab eccłia
egressi st̃ clerici & inuenert̾ ignõtũ hominẽ. ueruecẽ tenentẽ
manu. Besuenit indubiũ: utrũ ueruecẽ tollera. an offerret.
Sed culpȩ reuscitius indicaiit penas. Alirati om̃s. quia ingressus fur.

Expanded text:
tendentibus pervius erat. Quadam autem nocte cum, clericis intra ecclesiam psallentibus, fur venisset, ut ingressus caulas furtum fac ret, vervecem tulit, et concitus exiit. Cum vero pervenisset ad locum ubi vir Domini sepultus erat, repente haesit, et gressum movere non potuit. Vervecem quidem de collo deposuit, eumque dimittere voluit, sed manum laxare non valuit. Coepit igitur stare miser cum praeda sua reus et ligatus. Volebat vervecem dimittere, nec valebat; volebat egredi cum vervece, nec poterat. Miro itaque modo fur, qui a vivis videri timuerat, hunc mortuus tenebat. Cumque ita gressus manusque illius fuissent obstricta, immobilis perstitit. Facto autem mane expletisque laudibus Dei, ab Ecclesia egressi sunt clerici, et invenerunt ignotum hominem vervecem tenentem manu. Res venit in dubium, utrum vervecem tolleret, an offerret, sed culpae reus citius indicavit poenam. Mirati omnes quia ingressus fur
Abbreviated transcription (Latin):
ab eo miser. Ad cuiꝰ uocẽ : mox ꝑ os uerati diaboliis respondit di¬
cens. Et si de isto e̾reo. in quẽ intrabo: Casu aut̃ uirta porcus
paruulus pascebat᷑. Tunc sc̃imoniał femina. p̾cepit dicens. Exi
ab ẽo es. in hunc porcũ ingredere. Qstatĩ de homine eriit: por¬
cũ quẽ iussus fuerat inuasit: occidit. & recessit:
Petrus
Uellẽ nosse. si saltĩ porcũ concedere sp̃ui inmundo debint. Gregor
roposite regulȩ nr̃e actioni. st̃ facta ueritatis Ipsi etenĩ redẽptori
nr̃o a legioe̾ q̃ hominẽ tenebat. dictũ ẽ. Si eicis nos: mitte nos ing¬
gẽ porcoꝵ. Q hanc &. ab homine expulit: & in porcos ire. eosq in abys¬
sũ mittere concessit. Ex qua re etiã hoc colligit᷑. qd̾ absq concessiõe
om̃ipotentis dĩ. nullã malignꝰ sp̃c contra hominẽ potestatẽ habelia

Expanded text:
ab eo, miser. Ad cujus vocem mox per os vexati diabolus respondit, diab eo, miser. Ad cujus vocem mox per os vexati diabolus respondit, dicens: Et si de isto exeo, in quem intrabo? Casu autem juxta porcus parvulus pascebatur. Tunc sanctimonialis femina praecepit, dicens: Exi ab eo, et in hunc porcum ingredere. Qui statim de homine exivit, porcum quem jussus fuerat invasit, occidit, et recessit. PETR. Velim nosse si saltem porcum concedere spiritui immundo debuit. GREGOR. Propositae regulae nostrae actioni sunt facta Veritatis. Ipsi etenim Redemptori nostro a legione, quae hominem tenebat, dictum est: Si ejicis nos, mitte nos in gregem porcorum . Qui hanc et ab homine expulit, et in porcos 329 ire, eosque in abyssum mittere concessit. Ex qua re etiam hoc colligitur, quod absque concessione omnipotentis Dei nullam malignus spiritus contra hominem potes
Abbreviated transcription (Latin):
cuiꝰ siꝑiꝰ memoriã feci testis extitit. Michi ꝙ. hoc intimãre cu¬
rauit.: qd̾ in politana urbe puella quȩdã iã nubił. ciꝰdã pͥmarii filia.
tũ ẽ: ut eã pat̾ sue substantiȩ exe̾redẽ faceret: nichilq illi aliud. nisi sex
untias unius possiunculȩ largiret᷑. Eius uero exẽplo ꝓuocate. cȩpert̾
apud eã multe nobilioris generis puellȩ conu̾ti: atq om̃ipotenti
dño dedicata uirginitate seruire. Quadã uͦ die. isdẽ eleutheris abbas.
uirtute uenerabił. ad eã gr̃a exhortatiõis. atq edificatiõis accesserat
& cũ ea de u̾bo dĩ colloquens sedebat: cũ repente exeodẽ fundo
quẽ inser untias a patre ꝑceꝑat. cũ exẽnio rusticꝰ uenit. Q dũ an¬
te eos adsisteros. maligno spu correptꝰ cecidit fatigariq nimiis stri¬
dorib. atq balatib cepit. Tunc sc̃imoniał femina surrexit: atq
irato uultu magnis clamorib ĩꝑauit dicens. Exi ab eo miser. eri

Expanded text:
 superius feci , testis exstitit, mihique hoc intimare curavit: quod in Spoletana urbe puella quaedam jam nubilis cujusdam primarii filia, tum est ut eam Pater suae substantiae exhaeredem faceret, nihilque ei aliud nisi sex uncias unius possessiunculae largiretur. Ejus vero exemplo provocatae coeperunt apud eam multae nobilioris generis puellae converti, atque omnipotenti Domino dedicata virginitate servire. Quadam vero die idem Eleutvitae venerabilis, ad eam gratia exhortationis atque aedificationis accesserat, et cum ea de verbo Dei colloquens sedebat; cum repente ex eodem fundo, quem in sex unciis a patre perceperat cum xenio rusticus venit. Qui dum ante eos assisteret, maligno spiritu correptus cecidit, fatigatique nimiis stridoribus atque balatibus coepit. Tunc sanctimonialis femina surrexit, atque irato vultu magnis clamoribus imperavit, dicens: Exi ab eo, miser, exi
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpħa magnã illã ac t̾ribilẽ uisionẽ uidit. ex qua eciã usiõe con¬
tremuit. ꝓtinꝰ adiunrit. Et ego elangui. & egrotaui ꝑ dies plum¬
mens humana ultra se ad uidendũ ducit᷑: necesse ẽ ut hoc cãr¬
neũ uasculũ. qd̾ ferre talenti pondus ñ ualet. infirmet᷑. Secrus
Serupulũ cogitatiõis meȩ aꝑta narratio dissoluit.mGregoris¬

Expanded text:
heta magnam illam ac terribilem visionem vidit, ex qua etiam visione conheta magnam illam ac terribilem visionem vidit, ex qua etiam visione contremuit, protinus adjunxit: Et ego elangui, et aegrotavi per dies plurinnunquam cum mens humana ultra se ad videndum ducitur, necesse est ut hoc carneum vasculum, quod ferre talenti pondus non valet, infirmetur. PETR. Scrupulum cogitationis meae aperta ratio dissolvit.
Abbreviated transcription (Latin):
dhuc suꝑst̃ alidͥ. qui theodoꝵ eiꝰ eccłȩ custode nouerant. Quius naor¬
Iratiõe innotuit resꝗ̃ ei contigit ualde nurabił: qd quadã noeti
Aũ citius ad ielioranda iurta ianuam lumina surrexisset: ex more
ligueis gradib sub lãpade positis stabat. & lãpadis refouẽbat liner
eũ repente beatus petrus apłs in stola candida deorsũ inpauimtao
sticit. eiq dicit. Colib̾te quare tã aitius surrersti. Quo dictoas
oculis aspicientis euanuit Sed tantꝰ in eũ pauor nrint: ut tota
illo corporis uirtꝰ deficers. & ꝑ dies multos de stratu suo surgeren
ualeret. Qua inre. qͥd isdẽ beatꝰ apł serunentib sibi uoluit ñ p̃sci¬
tiã sui respect ostendere: qͥa qͥcqͥd ꝓ eiꝰ ueneratiõe agerent. ipse bo¬
ꝓ mercede retͥbutiõis. sine int̾missiõe sẽꝑ uiderꝙ. iere e. ꝓpseh¬
Petrus
chi hoc ñtã apparet mirũ qͥa iusus ẽ. sed qͥa isqͥ eũ uidit cum sa

Expanded text:
dhuc supersunt aliqui qui Theodorum ejus ecclesiae custodem noverunt, cujus naratione innotuit res quae ei contigit, valde memorabilis: quod quadam nocte dum citius ad melioranda juxta januam luminaria surrexisset, ex more in ligneis gradibus sub lampade positis stabat, et lampadis refovebat lumen. Tunc repente beatus Petrus apostolus in stola candida deorsum in pavimento constitit, eique dixit: Conliberte, quare tam citius surrexisti? Quo dicto, ab oculis aspicientis evanuit. Sed tantus in eum pavor irruit, ut tota in illo corporis virtus deficeret, et per dies multos de stratu suo surgere non valeret. Qua in re quid idem beatus apostolus servientibus sibi voluit, nisi praesentiam sui respectus ostendere, quia quidpro mercede retributionis sine intermissione semper videret? PETR. Mihi hoc non tam apparet mirum quia visus est; sed quia is qui eum vidit, cum san
Abbreviated transcription (Latin):
ue hemt stupenea: Del da tantas nuꝑ in italia finisse aucio. acsmura¬
et uiseitis erios. dosse uellẽ nuillas cos contigit antiqͥ hostis insiau
ꝑtulisse: an ex insidiis profecisse
me labore certaminis ñ ẽ palmna uictorie. Unde gͦ uictores sus
nisi contra antiq̃ hostis nisidias decertauerint : IAlaligte sspe
spiet cogidea tioi. loeutioi. atq oꝑi nr̃o sẽꝑ iusistit: si fortasse qͥd utie¬
mat unide apuel eorem̃ et̃n iudicis accusator existat. Uiscrem̃ nost
quomodo ad decipiendũ sẽꝑ adsistat.
ridẽ grine uobiscũ st̃. tẽ quã narro testant᷑. Us̾ iuir inite uene¬
rabił steplianꝰ nomine. ualerie ꝓiuntiȩ p̃sbit fuit. huiꝰ nr̃ bone¬
fae i ellacien ato dispensatoris eccłiȩ cognatiõe ꝓirimꝰ. El qua du
edie ple itinere domũ regressus nancipio fuo negligent᷑ loquess
pcepit dicens. Uem diabole: discalcia me. adcoꝰ uoce more

Expanded text:
a. Sed quia tantos nuper in Italia fuisse audio admirandae virtutis viros, nosse velim si nullas eos contigit antiqui hostis insidias pertulisse, an ex insidiis profecisselabore certaminis, non est palma victoriae. Unde ergo victores, quia contra antiqui hostis insidias decertaverunt? Malignus quippe spiritus cogitationi, locutioni, atque operi nostro semper assistit: si fortasse quid inveniat, unde apud examen aeterni judicis accusator existat. Vis etenim nosse quomodo ad decipiendum semper assistat? Quidam qui nunc nobiscum sunt, rem quam narro testantur. Quod vir vitae venerabilis Stephanus nomine, Valeriae provinciae presbyter fuit, hujus nostri Bonifacii diaconi, atque dispensatoris ecclesiae, cognatione proximus. Qui quadam die de itinere domum regressus, mancipio suo negligenter loquens praecepit dicens: Veni, diabole, discalcia me. Ad cujus voce
Abbreviated transcription (Latin):
uedio popłi polluta labia habentis. se habitare phibuit. Ualde en
deficile ẽ ut lingua secłariũ m̃tẽ ñ inquinet quã tangit. quiadũ
pleru̾q eis ad quedã loquenda condescendimꝰ: paulisꝑ adsuetidau
ipsã locutionẽ. quȩ nobis indigna ẽ. etiã delectabilit tenemꝰ ut erei
iã redire ñ libeat: ad quã uelut ex condescensione ducti tiemiare
uiuiti. Sicq fit ut abotiosis ad noria a leuib ad grauiora uera
bemanius & os nr̃m ab om̃ipotente dño tanto iã minus eiaudu

Expanded text:
medio populi polluta labia habentis se habitare perhibuit. Valde enim medio populi polluta labia habentis se habitare perhibuit. Valde enim difficile est ut lingua saecularium mentem non inquinet quam tangit, quia dum plerumque eis ad quaedam loquenda condescendimus, paulisper assueti, hanc ipsam locutionem quae nobis indigna est etiam delectabiliter tenemus, ut ex ea jam redire non libeat, ad quam velut ex condescensione ducti venimus inviti. Sicque fit ut ab otiosis ad noxia, a levibus ad graviora verba veniamus; et os nostrum ab omnipotenti Domino tanto jam minus exau
Abbreviated transcription (Latin):
est proximus ommpotens deu:us. quoa ei Gregortui fae¬
pud onĩipotentis di fingularẽ mundiciã. atq eiuis simplicẽ natur
multũ petre humani cordis mundicia atq sĩplicitas ualet. Hoc
ipsũ nãꝙ qd̾ eius famuli a t̾renis actib segregati. otiosa loqui nes¬
unt. & mñtẽ ꝑ uerba spargere. at& inquinare deuitant. auictoeo
sui p̾cetis exauditionẽ inpetrant. Cui in quantũ ẽ possibile ipsar
ritate atq simplicitate cogitationis: quasi ex quadã iã sumlituau
concordant. Nos aut turbis popularib admati. dũ frequenten
otiosa. nonnũ quã uero etiã graint᷑ noccia loquimur: os nr̃m om̃m¬
tenti do tanto longniquũ fit: quanto hiuc mundo proiium
Multũ quippe deorsũ ducim̃: dũ locutione contimia seclaribus
polutus labiis ego sũ. Ucur polluta labia haberet. subumnait
labioꝵ habere se doluit: sed unde hanc contrarerit indicauit xxiui

Expanded text:
t proximus omnipotens Deus? GREGOR. At proximus omnipotens Deus? GREGOR. Apud omnipotentis Dei singularem munditiam, atque ejus simplicem naturam multum, Petre, humani cordis munditia atque simplicitas valet. Hoc ipsum namque quod ejus famuli a terrenis actionibus segregati, otiosa loqui nesciunt, et mentem per verba spargere atque inquinare devitant, auctoris sui prae caeteris exauditionem impetrant. Cui in quantum est possibile, ipsa puritate ac simplicitate cogitationis, quasi ex quadam jam similitudine concordant. Nos autem turbis popularibus admisti, dum frequenter otiosa, nonnunquam vero etiam graviter noxia loquimur, os nostrum omnipotenti Deo tanto longinquum fit, quanto huic mundo proximum. Multum quippe deorsum ducimur, dum locutione continua saecularibus pollutus labiis ego sum . Qui cur polluta labia haberet, aperuit, clabiorum habere se doluit; sed unde hanc contraxerit, indicavit, 313 cum in
Abbreviated transcription (Latin):
Petrus Assentio.¬
sdẽ uirdĩ egit aliud. qd̾ sileri ñ debeat. Cũ enĩ magna eiꝰ opimo lon¬
ge lateq crebresceret: qͥdã diaconꝰ longe positus ad eũ ꝑgere stu¬
duit. ut eius orationib se cõmendaret. Q ad eius celła ueniens om̃en
locũ ꝑ cireuitũ inuenit uinumeris serpentib plenũ. Cũq ueliem̃t̾
erpauisset: clamauit dicens. Serue dñi ora. Erat aũt tunc nura sere¬
intas. E gressus uͦ florentiꝰ. ad celũ oculos &. palmas tetendit: ut illã
pestẽ sicut sciret dñs auferret. Ad cuiꝰ uocẽ subito celũ intonuit.
atq isdẽ tonitruus om̃s illos qui eunde̾ locũ occupauerant serpen¬
tes interemit. Quos dũ ur di florentiꝰ int̾emptos aspiceret: dñ
tante aues uenert̾. quanti serpentes occisi fuerant. Quȩ eos por¬
tantes singulus & longius ꝓicientes: locũ habitationis illius a muu
rid uirtutis. quid fuisse meriti dicimus: quod eius ori tantũ fact¬

Expanded text:
PETR. AssentioPETR. AssentioIdem vir Dei egit aliud, quod sileri non debeat. Cum enim magna ejus opinio longe lateque crebresceret, quidam diaconus longe positus ad eum pergere studuit, ut ejus se orationibus commendaret. Qui ad ejus cellulam veniens, omnem locum per circuitum invenit innumeris serpentibus plenum. Cumque vehementer expavisset, clamavit, dicens: Serve Dei, ora. Erat autem tunc mira serenitas. Egressus vero Florentius, ad coelum oculos et palmas tetendit, ut illam pestem, sicut sciret Dominus, auferret. Ad cujus vocem subito coelum intonuit, atque idem tonitrus omnes illos, qui eumdem locum occupaverant, serpentes interemit. Quos cum vir Dei Florentius interemptos aspiceret, dixitantae aves venerunt, quanti serpentes occisi fuerant: quae asportantes singulos, et longius projicientes, locum habitationis illius mundumid virtutis, quid fuisse meriti dicimus, quod ejus ori tantum fac
Abbreviated transcription (Latin):
uir dei florentiꝰ uehem̃t̾ expauit : seq ita fr̃ib maledixisse ꝑtimuit.
Dm̃i eiũ uitȩ suȩ tẽpore flebat. quia exauditꝰ fuerat: se crudelem
sem eoꝵ morte clamabat homicidã. Qd̾ ideirco om̃ipotentẽ dm̃
fecisse credimꝰ: ne uirmire simplicitatis quantolibq dolore cõmotꝰ.
ntorquere ultra p̾sumero iaculũ maledictiõis. Petrus
ũquid nã ualde graue esse crehimus: si fortasse cuilibet eragi¬
tati iracundia maledicamus :
Gregoriꝰ
De hoc peccato curme ꝑcunctaris an graue sit: cũ paulus dicat
neq maledici regnũ dĩ possidebunt: Pensa itaq quã grauis¬
est culpa. q̃ separat a regno uitȩ.
Petrus
Iuid si homo ñ fortasse ex malitia sed ex linguę incuria maledied
tomagis nornus: Pensa ergo. quantũ sit dãnabił. qui a malitia
ñ uacat᷑. si & ille sermo pęnał ẽ. qͥ abonitate utilitatis uacat.
Petrus Assentio.Tnantem. Gregoriu.

Expanded text:
vir Dei Florentius vehementer expavit, seque ita fratribus maledixisse pertimuit. vir Dei Florentius vehementer expavit, seque ita fratribus maledixisse pertimuit. Omni enim vitae suae tempore flebat quia exauditus fuerat, se crudelem, se in eorum morte clamabat homicidam. Quod idcirco omnipotentem Dominum fecisse credimus, ne vir mirae simplicitatis, quantolibet dolore commotus, intorquere ultra praesumeret jaculum maledictionis. 312 PETR. Nunquidnam valde grave esse credimus, si fortasse cuilibet exagitanti iracundia maledicamus? GREGOR. De hoc peccato cur me percunctaris an grave sit, cum Paulus dicat: Neque maledici regnum Dei possidebunt ? Pensa itaque quam gravis culpa est, quae separat a regno vitae. PETR. Quid si homo non fortasse ex malitia, sed ex linguae incuria, maledictto magis et noxius? Pensa ergo quantum sit damnabilis, qui a malitia non vacat, si et ille sermo poenalis est, qui a bonitate utilitatis vacat. PETR. Assentio. GREGOR.
Abbreviated transcription (Latin):
fuspectus ẽ redditus. quẽ usq ad horã uesꝑi expectans. affligio¬
pit. qd̾ is quẽ ex simplicitate multa fr̃em uocare consueterat.
ursus mimie reuerteretur. Die uͦ alt̾a ꝑrerit ad agrũ: ursum
parit᷑ ouesq quesiturus. Quẽ occisũ repperit. sed sollicite requi¬
rens. citiꝰ a quib fuerat occisus inuenit. Tunc sese in lamentis
dedit. frum magis malitiã quã ursi mortẽ deplorans. Q uem
uenerandus uir eutycnis ad se deductũ consolar studint. Sed
isdẽ uir dñi corã eo doloris magni stimulis accensus imp̃cat᷑ ẽ
dicens. Spero ab om̃ipotente dño quia in hac uita ante oculo
om̃iũ. ex malitia sua undictã recipient: qui nichil seledentem
ursũ meũ occidert̃. Cuius uocẽ: ꝓtmꝰ ultio diuna secuta est.
Nã quatuor mnonachi qͥ eumndẽ ursũ occidert᷑: statĩ elefantino

Expanded text:
suspectus est redditus, quem usque ad horam vesperi exspectans, affligi coesuspectus est redditus, quem usque ad horam vesperi exspectans, affligi coepit, quod is quem ex simplicitate multa fratrem vocare consueverat ursus minime reverteretur. Die vero altera perrexit ad agrum, ursum pariter ovesque quaesiturus; quem occisum reperit. Sed sollicite inquirens, citius a quibus fuerat occisus invenit. Tunc sese in lamentis dedit, Fratrum malitiam magis quam ursi mortem deplorans. Quem venerandus vir Eutychius ad se deductum consolari studuit; sed idem vir Domini, coram eo doloris magni stimulis accensus, imprecatus est, dicens: Spero in omnipotenti Deo, quia in hac vita ante oculos omnium ex sua malitia vindictam recipiant qui nihil se laedentem ursum meum occiderunt. Cujus vocem protinus ultio divina secuta est. Nam quatuor monachi qui eumdem ursum oc
Abbreviated transcription (Latin):
Uade. atq has oues ad pastũ eice adsertã uero horã reuertere.
Cepit hoc itaq indesinent᷑ agi. Iniungebatur urso cura pasto¬
rilis .& quas manducare consueuerat. pascebat oues bestia ieiu¬
na. Cũ ir dñi ieiumnare uoluisset: ad nonã p̾cipiebat urso ci
ouib reuerti. Cũ uͦ noluisset. ad sextã. Atq ita inom̃ib man¬
dato uiri dĩ obtẽꝑabat ursus: ut neq ad sextã iussus. rediret
ad nonã neq ad nonã iussus. rediret ad sertã. Cũq dni hoc as¬
retur: cȩpit in loco eodẽ tantȩ uirtutis longe lateq fama cro¬
brescere. Sed quia antignus hostis. unde bonos cerint enitesa¬
re ad głam. inde peruersos ꝑ imindiã rapit ad penã. Quatio
uiri ex discipulis uenerabił etiticii. uehem̃t᷑ inuidentes quod
eoꝵ inagister signa ñ faceret. ꝙ is qui solus ab eo relictus fuera
tanto hoc miraculo clarus appareret: eimdẽ ur sũ uisidiantes oca¬
derunt. Cũq hora qua iussus fuerat ñ rediret: uirdĩ florentꝰ

Expanded text:
e, atque oves has ad pastum ejice, ad horam vero sextam revertere. Coepit itaque hoc indesinenter agere. Injungebatur urso cura pastoralis, et quas manducare consueverat, pascebat oves bestia jejuna. Cum vir Domini jejunare voluisset, ad nonam horam praecipiebat urso cum ovibus reverti; cum vero noluisset, ad sextam. Atque ita in omnibus mandato viri Dei obtemperabat ursus, ut neque ad sextam jussus, rediret ad nonam, neque ad nonam jussus, rediret ad sextam. Cumque diu hoc ageretur, coepit in loco eodem tantae virtutis fama longe lateque crebrescere. Sed quia antiquus hostis unde bonos cernit enitescere ad gloriam, inde perversos per invidiam rapit ad poenam, quatuor viri ex discipulis venerabilis Eutychii vehementer invidentes quod eorum magister signa non faceret, et is qui solus ab eo relictus fuerat, tanto hoc miraculo clarus appareret, eumdem ursum insidiantes occiderunt. Cumque hora qua jussus fuerat non rediret, vir Dei Florentius
Abbreviated transcription (Latin):
&i malignus sp̃e qui eũ inuaserat abscessit. In tota urbe tunc stati
qiiid in eccłĩa factũ fuisset nmotuit. Currere uiri & femine no¬
biles atq ignobiles parit̾ cepert̾: certatĩq eũ rapere in sins qͥo¬
mibus conabantur. Alii ad construendũ monasteriũ pͥctia.: ai
pecumas: alti subsidia quȩq poterant offerri uiro dĩ supplidi
uelebant. Sed seruus om̃ipotentis dm̃ hor nichil accipiens. egressi
urbe. ũ longe desertũ locũ repperit. ibiq sibi huinle habitacłu
contrarit. Ad quẽ dũ multi ꝑgt̾. exẽplo illius ȩt̾ne uitȩ accen

Expanded text:
et malignus spiritus qui eum invaserat abscessit. In tota urbe tunc statim et malignus spiritus qui eum invaserat abscessit. In tota urbe tunc statim quid in ecclesia factum fuisset innotuit. Currere viri et feminae nobiles atque ignobiles pariter coeperunt, certatimque eum in suis rapere domibus conabantur. Alii ad construendum monasterium praedia, alii pecunias, alii subsidia quaeque poterant, offerre viro Dei suppliciter volebant. Sed servus omnipotentis Domini horum nihil accipiens, egressus urbem non longe desertum locum reperit, ibique sibi humile habitaculum construxit. Ad quem dum multi pergunt, exemplo illius aet
Abbreviated transcription (Latin):
urbẽ uenisset: ingressus eccłiã acustodib petiuit. ut sibi quantũ
uellet licentia conce deretur orandi: eũq horis secretioribus ẽgre¬
di ñ urgẽrent. Qmox adorandũ stetit: diẽq totũ peregit mora¬
tione. Cui sequentẽ continuauit & noctẽ. Scdo etiã die cũ nocte
subsequenti indefessus in p̃cib ꝑstitit. Diẽ quoq tertiũ: in orati¬
one comunait. Cũꝙ hoc unus ex custodib suꝑbie spti inflatus
cerneret: unde ꝓficere debuit. inde ad defectus dãna puenit.
Nã hunc simulatorẽ dicere. & u̾bo rustico cepit impostorem
hẽ repente ultor sp̃c inuasit. acq ad uiri dĩ uestigia stiauit: ac ꝑ osi¬
leue elamare cepit. Laas iue eicret. Uir quipe peregrinꝰ quo ce¬
seretur nomine nesciebat᷑ sed eius nom̃ ille sp̃c. ꝓdidit. quise ab¬
isade meeieit illo posse eici clamauit. Mox aut suꝑ uerati corpꝰ uir dĩ icubat

Expanded text:
m urbem venisset, ingressus ecclesiam a custodibus petiit ut sibi quantum m urbem venisset, ingressus ecclesiam a custodibus petiit ut sibi quantum vellet 304 licentia concederetur orandi, eumque horis secretioribus egredi non urgerent. Qui mox ad orandum stetit, diemque totum peregit in oratione, cui sequentem continuavit et noctem. Secundo etiam die, cum nocte subsequenti indefessus in precibus perstitit, diem quoque tertium in oratione conjunxit. Cumque hoc unus ex custodibus superbiae spiritu inflatus cerneret, unde proficere debuit, inde ad defectus damna pervenit. Nam hunc simulatorem dicere, et verbo rustico coepit impostorem hunc repente ultor spiritus invasit, et ad viri Dei vestigia stravit, ac per os illius clamare coepit: Isaac me ejicit. Vir quippe peregrinus quo censeretur nomine nesciebatur, sed ejus nomen ille spiritus prodidit, qui se ab illo posse ejici clamavit. Mox autem super vexati corpus vir Dei incubuit,