comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
contumeliam. lucrũ putate. S hec iustori
simplicitas deridetur: qi ab huius mundi
sapientib puritatis uirtꝰ fatuitas credit᷑.
Om̃e enĩ qđ innocent̾ agit᷑. ab eis ꝓculdubio
stultum putat᷑. Et quicquid in oꝑe ueritas
apꝓbat. carnalis sapientia fatuu sonat.
Quid nãq stultius uidecur mundo. quã nĩ¬
tẽ i̾t b ostende̾: nilcallida machinatione
simulare : nullas iniurus contumelias red¬
dere: ꝓ maledicentib orare : pauꝑtatẽ que¬
rere: possessa telinquere: rapienti ñ resiste¬
re: ꝑcutienti alterã maxillam p̾bere: Unde
bene huiꝰ mundi dilectorib ille egregius
egyptii edere dedignant᷑. S qđ ab hominan¬
tur egyptii hoc istłitȩ dõ offer̃: quia simpli¬
citatem conscientiȩ quã iniusti quiq uelus
infirmã ab iec̾tãq despitiunt. hanc iusti
in uirtutis sacrifitium uercunt: & excolen¬
tes recti puritatẽ ac mansuetudinẽ deo

Expanded text:
contumeliam lucrum putare. Sed haec justorum contumeliam lucrum putare. Sed haec justorum simplicitas deridetur, quia ab hujus mundi sapientibus puritatis virtus, fatuitas creditur. Omne enim quod innocenter agitur, ab eis procul dubio stultum putatur; et quidquid in opere veritas approbat, carnali sapientiae fatuum sonat. Quid namque stultius videtur mundo quam mentem verbis ostendere, nil callida machinatione simulare, nullas injuriis contumelias reddere, pro maledicentibus orare, paupertatem quaerere, possessa relinquere, rapienti non resistere, percutienti alteram maxillam praebere? Unde bene hujus mundi dilectoribus ille egregius es quippe Aegyptii edere dedignantur; sed quod abominantur Aegyptii, hoc Israelitae Deo offerunt, quia simplicitatem continentiae, quam injusti quique velut infima abjectaque despiciunt, hanc justi in virtutis sacrificium vertunt: et excolentes recti puritatem ac mansuetudinem, Deo
Abbreviated transcription (Latin):
iusti simplicitas. Huiꝰ mundi sapientia est.
cormachinationib tegere: sensũ uerbis ue¬
lare: que falsa sunt uera ostendere: que
uera sunt. fallatia demonstrare. Hec iumi¬
rũ prudentia usu ãiuiuenib scitur: hec
a pueris p̃tio discitur. Hanc qͥ sciunt cete
ti & timidi inaliis mirant᷑. qr ab eis hec ead
duplicitaus iniquitas nomine palliata
diligitur. dũ mentis ꝑuersitas urbanitas uo¬
catur. Hec sibi obsequentib p̾ciꝑit honoꝵ
culmina querere adepta temporalis głȩ ua-
nitate gaucłe̾: irrogata ab aliis mala mul¬
tiplitius redde: cum uires suppetunt nultꝰ
resistentib cedere: cũ uircutis possibilitas
deest. quicquid explere ꝑ malitiã ñ ualet.
hoc in pacifica bonitate simulare. At con-
fingere: sensũ uerb aperire: uera ut suis
diligere: falsa deuitare: bonagratis exhi¬
bereᷤ: inala libentius tolerare quã facere:
nullã iniuriȩ ultronẽ querere: ꝓuertate¬

Expanded text:
undo rideatur. --Hujus mundi sapientia est, undo rideatur. --Hujus mundi sapientia est, cor machinationibus tegere, sensum verbis velare, quae falsa sunt vera ostendere, quae vera sunt fallacia demonstrare. Haec nimirum prudentia usu a juvenibus scitur, haec a pueris pretio discitur, hanc qui sciunt caetti et timidi in aliis mirantur, quia ab eis haec eadem duplicitas iniquitatis, nomine palliata, diligitur, dum mentis perversitas urbanitas vocatur. Haec sibi obsequentibus praecipit honorum culmina quaerere, adepta temporalis gloriae vanitate gaudere, irrogata ab aliis mala multiplicius reddere, cum vires suppetunt nullis resistentibus cedere, cum virtutis possibilitas deest, quidquid explere per malitiam non valet, hoc in pacifica bonitate simulare. At contr fingere, sensum verbis aperire, vera ut sunt diligere, falsa devitare, bona gratis exhibere, mala libentius tolerare quam facere; nullam injuriae ultionem quaerere, pro ve
Abbreviated transcription (Latin):
& exaudiet eum: qi bonoꝵ menti dũ pͣui
exprobrant: ostendunt quẽ suoꝵ aactuum
testẽ querant. Que dum conpuncta sese in
precib accingit: inde intra se suꝑnȩ exau¬
ditioni iungitur: unde extrase ab huma¬
nonnulli quos & humanȩ irrisiones depͥ¬
munt: ⁊ tam̃ diuinis aurib exaudibiles ñ
sunt. Namcum derisio contra culpã nasci¬
tur: profecto nullũ uirtutis meritũ inde¬
risione generat᷑. Baal ⁊ enĩ sacerdotes cla¬
mosis hunc uocib implorantes: derisi ab he¬
lia fuerant cum dicebat. Clamate uoce ma¬
iore. Ds̃ enĩ ut̃. forsitan loquit᷑ aut indi¬
uersorio ẽ. S: Hec eis irrisio ad uirtutis usũ
ñ fuit qi ꝑ culpȩ meritũ uenit. Proinde gͦ nuo
nc̃ dr̃. qui deridet᷑ ab amico suo sicut ego in¬
uocabit dm̃ ⁊ exaudiet eum: quia illum
facit humana derisio dõ prorimũ: quẽ ab
humanis prauitatib uite innocentia ser-¬
uat alienũ. Sequitur Heridetur enim¬

Expanded text:
et exaudiet eum, quia bonorum menti dum pravi et exaudiet eum, quia bonorum menti dum pravi exprobrant, ostendunt quem suorum actuum testem quaerant. Quae dum compuncta sese in precibus accingit, inde intra se supernae exauditioni jungitur, unde extra se ab humanonnulli quos et humanae irrisiones deprimunt, et tamen divinis auribus exaudibiles non sunt. Nam cum derisio contra culpam nascitur, profecto nullum virtutis meritum in derisione generatur. Baal etenim sacerdotes clamosis hunc vocibus implorantes, derisi ab Elia fuerant, cum dicebat: Clamate voce majori, Deus enim est, et forsitan loquitur, aut in diversorio est . Sed haec eis irrisio ad virtutis usum non fuit, quia per culpae meritum venit. Provide ergo nunc dicitur: Qui deridetur ab amico suo, sicut ego, invocabit Deum, et exaudiet eum, quia illum facit humana derisio Deo proximum, quem ab humanis pravitatibus vitae innocentia servat alienum. Sequitur: CAPUT XXI
Abbreviated transcription (Latin):
cipitur. ad gaudia exteriora diriuat᷑.: ut pꝰpo¬
nat quod intus appetit & in hoc libent̃ resolu¬
ta iaceat qđ fors audit. ita ut beatã ñtã fien
quã dici se gaudeat: cumq laudis suȩ uocib
inhiat. qđ esse ceperat relinquat. Inde ergo
ãdõ disiungitur: unde indõ laudanda inde¬
batur Nonnũꝗ̃ uero recto oꝑi animus cõ¬
stant̾ innitit᷑: i tam̃ humanis irrisionibus
urgetur. Oiranda agit: & ob ꝓbria recipit
Et quierite foras ꝑ laudes potuit. repulsus
contumeliis ad sem& ipsũ redit: E eo se int̾ꝰ
robustiꝰ indõ solidat. quo foris ñ inuenit quo
requiescat. Tota ⁊ienĩ spes in auctore figitur
& int̾ irrisionum conuitia solus innttrior tes¬
tis implorat᷑: atq afflicti anmus fit deo tnͣ
nus. In precẽ protinus funditur. ⁊ p̃ssus exte¬
rius ad penetranda que intꝰ sunt. mundius
liquatur. Bene itaq nẽ dr̃ qui deridetur
ab amico suo sicut ego. inuocabit dm̃

Expanded text:
cipitur, ad gaudia exteriora derivatur, ut postpocipitur, ad gaudia exteriora derivatur, ut postponat quod intus appetit, et in hoc libenter resoluta jaceat, quod foris audit; ita ut beatam non tam fieri quam dici se gaudeat. Cumque laudis suae vocibus inhiat, quod esse coeperat relinquit. Inde ergo a Deo disjungitur, unde in Deo laudanda videbatur. Nonnunquam vero recto operi animus constanter innititur, et tamen humanis irrisionibus urgetur: miranda agit, et opprobria recipit; et qui exire foras per laudes potuit, repulsus contumeliis, ad semetipsum redit; et eo se intus robustius in Deo solidat, quo foris non invenit quo requiescat. Tota etenim spes in auctore figitur, et inter irrisionum convicia solus interior testis imploratur; atque afflicti animus fit Deo tantnus: in precem protinus funditur, et pressus exterius, ad penetranda quae intus sunt mundius liquatur. Bene itaque nunc dicitur: Qui deridetur ab amico suo sicut ego, invocabit Deum,
Abbreviated transcription (Latin):
Quiss̾enĩ nesciat qntũ beati iob uita atq sqi¬
entia anucoꝵ cius scientiam excedat᷑: de
ut eoꝵ suꝑbiam coirigat. esse se inferioiem
negat: i ne suę humilitatis lunitẽ transeat.
esse se suꝑiorem tacet. Nec pͣferendo se sed
conferendo. indicat qđ de se hi qui sibi lon.¬
ge sunt impares discant: ut dum inflectã¬
sponte. sapientia que eminet: nequaꝗͣ se contͣ
iuires erigat scientia que iacet. Quos bene
mox ad equalitatis sensũ reuocat. quia tume¬
re ualde quasi de singularitate magnitudi¬
nis pensat: cum subseqñt̾ ad iungit. Qys¬
Cum cunc̾tis sint nota que dicitis: de dictoꝵ sa¬
entia sigularit᷑ cur timetis: Quia gͥ elationẽ
artogantium ad equalitatis cõmunionẽ re¬
uocans ꝑfecta correptione redarguit: addol¬
trine nc̃ sententias erumpit: ut amici cius
humilitate pͥus discerent. ueritatis pondera
quam reuerent᷑ audirent. De Qi tya¬
dm̃. ⁊ exaudiet eum. Depe infirma mers
cumde bonis actib aura humani fauoris ex¬

Expanded text:
Quis etenim nesciat quantum beati Job vita atque scientia amicorum ejus scientiam excedat? Sed ut eorum superbiam corrigat, esse se inferiorem negat; et ne suae humilitatis limitem transeat, esse se superiorem tacet: nec preferendo se, sed conferendo, indicat quod de se hi qui sibi longe sunt impares discant, ut dum sponte inflectitur sapientia quae eminet, nequaquam se contra vires erigat scientia quae jacet. Quos bene mox ad aequalitatis sensum revocat, quia tumere valde quasi de singularitate magnitudinis pensat, cum subsequenter adjungit: Cum cunctis sint nota quae dicitis, de dictorum scientia singulariter cur tumetis? Quia igitur elationem arrogantium ad aequalitatis communionem revocans, perfecta correptione redarguit, ad doctrinae nunc sententias erumpit, ut amici ejus humiliati, prius discerent veritatis pondera, quam reverenter audirent. Sequitmeritum. --Saepe infirma mens, cum de bonis actibus aura humani favoris ex
Abbreviated transcription (Latin):
entia. Quisquis p̃ire se ratione cunctos esti.¬
mat : quid est aliutꝰ quami solum se esse ho-¬
minẽ exultat  c sepe contingit. ut cum
ꝑ tumorem mens maltũ ducitur: in despoctu
om̃iũ isui admiatione subleuetur: Incogi¬
tatione ienĩ propͥi fauores oruintur: sibiq
de singularitate sapientię blanduuit᷑. Ipsa
fatuitas pensat ea que audierit: ac uerba q̃
piofert. ⁊ mirat᷑ sua. ⁊ deridet aliena. Qui
quã adesse aliis abnuit: solisibi hanc tribu¬
ens. profecto intra tempora suę breuitatis
claudit. Pensandũ uͦ est uir sc̃s qnͣta discit¬
tione utitur. ut amicoꝵ suꝑbientiũ artogan¬
tia cõprimat᷑. cũ protinus adiungit Et nͥ¬

Expanded text:
tas. --Quisquis se praeire omnes ratione existimat, quid iste aliud quam solum se esse hominem exsultat? Et saepe contingit ut cum per tumorem mens in altum ducitur, in despectum omnium et sui admirationem sublevetur. In cogitatione etenim proprii favores oriuntur, sibique de singularitate sapientiae blanditur ipsa fatuitas. Pensat ea quae audierit, ac verba quae profert; et miratur sua, ridet aliena. Qui quam adesse aliis abnuit, soli sibi hanc tribuens, profecto intra tempora suae brevitatis claudit. Pensandum vero est vir sanctus quanta discretione utitur, ut amicorum superbientium arrogantia comprimatur, cum protinus adjungit:
Abbreviated transcription (Latin):
ris ligatũ se nouerat: qui dicebat Ut ium̃tũ
factus sũ apudte: & ego semꝑ tec̃. Unde & se¬
uus ille ꝑsecutor ab agro ꝑfidę uoluptatis ad
domũ fidei deductꝰ rec̾toris sui calcarib pun¬
ctus audiebat. Durũ ẽ tͥ contͣ stuulũ cala¬
trare Restat gͦ ut si eẽ. ia̾similes pullo onagͥ
nolumꝰ. incunctis que appetimꝰ nutũ pͥus i¬
timȩ dispensationis exquiramꝰ ut mens ña
inom̃e qđ nitit᷑. suꝑni regiminis loro teneat᷑.
& unde magis uota sua ad uitã impleas. unde
intȩ suȩ studia & cont᷑ ꝓpͥam uoluntatẽ calcat.
Multa sophar fortia ꝓtulit: si qđ meliori se he
loquatur nescit. Unde ad hũc increpando sul¬
tutẽ dr̃: si ꝑ insensibilitatẽ. Om̃is nãq animꝰ
qui districtionis intimȩ considationise subici.
ex eius ꝓtinus timore mollescit: eũq sagitta
diuinę formidinis penetrat qi infirma ui¬
scera ꝑ humilitatẽ gestat. Quisquis aut̃ ꝑtina¬
tia insensibilitatis obdurescit. quasi corfirmas

Expanded text:
ligatum se noverat, qui dicebat: Ut jumentum factus sum apud te, et ego semper tecum . Unde et saevus ille persecutor ab agro perfidae voluptatis ad domum fidei deductus, rectoris sui calcaribus punctus, audiebat: Durum est tibi contra stimulum calcitrare . Restat ergo ut si esse jam similes pullo onagri nolumus, in cunctis quae appetimus nutum prius intimae dispensationis exquiramus, ut mens nostra in omne quod nititur, superni regiminis loro teneatur; et inde magis vota sua ad vitam impleat, unde vitae suae studia et contra propriam voluntatem calcat. Multa Sophar fortia protulit, sed quod meliori se haec loquitur nescit. Unde adhuc increpando sub insensibilitatem. Omnis namque a intus qui districtionis intimae considerationi se subjicit, ex ejus protinus timore mollescit; eumque sagitta divinae formidinis penetrat, quia infirma viscera per humilitatem gestat. Quisquis autem pertinacia insensibilitatis obdurescit, quasi cor firmat,
Abbreviated transcription (Latin):
uit̾ hec adredẽptous uias mentis oculos tol¬
lere: sensi q amenbris ad caput uenire. Ipse
enĩ nob̾ lampas ueracit̾ ertitit qui ꝓredẽp¬
tione nr̃a incruce moriens tenebrosis nñs
m̃tib lucẽ ꝑlignũ fudit. Hac nos lãpade
ioħs illuminari conspererat: cũ dicebat
Erat lux uera: que illuminat om̃em homi¬
nẽ uenientẽ in mundũ. Quã tam̃ apud

Expanded text:
nter haec ad Redemptoris vias mentis oculos attollere, sensimque a membris ad caput venire. Ipse enim nobis lampas veraciter exstitit, qui, pro redemptione nostra in cruce moriens, tenebrosis nostris mentibus lucem per lignum fudit. Hac nos lampade Joannes illuminari conspexerat, cum dicebat: Erat lux vera quae illuminat omnem hominem venientem in hunc mundum . Quam tamen apud
Abbreviated transcription (Latin):
p̃sentare recus abat: qui ad unctionis grãm
dũ septẽ filios deduxisset a ꝓpħa requisitꝰ
annumerũ sobolis explesset cum magna
desꝑatione respondit. Est puer paruulus
qui pascit oues. Quo deducto protinus au¬
diuit. Homo uidet infacie: ds̃ aut̃ ꝑscruta.¬
tur cor . Lampas gͦ dauid ꝑinnocentiam
fuerat: s tam̃ ualde contẽpta. qi exterioracer¬
nentib ñ lucebat. Sciendũ uͦ est qđ iustus
quisq aut tẽporalẽ głam ñ haba. aut hãc
sub semet ipso frangit᷑. si babet: ut honori
suo lib̾ emineat. ne ei uictꝰ delectatione suc¬
cũbat. Hinc est enĩ quod ille p̃dicator
egregius ante humanos oculos apostola¬
tus sui głam humiliauerat: qui dicebat
Non enĩ usi sumus hac potestate. cũ posse¬

Expanded text:
praesentare recusabat. Qui ad unctionis gratiam praesentare recusabat. Qui ad unctionis gratiam dum septem filios deduxisset, a propheta requisitus an numerum sobolis explesset, cum magna desperatione respondit: Est puer parvulus qui pascit oves . Quo deducto et electo, protinus audivit: Homo videt in facie, Deus autem perscrutatur cor . Lampas ergo David per innocentiam fuerat; sed tamen valde contempta, quia exteriora cernentibus non lucebat. Sciendum vero est quod justus quisque aut temporalem gloriam non habet, aut hanc sub semetipso frangit, si habet, ut honori suo liber emineat, ne ei victus delectatione succumbat. Hinc enim est quod ille praedicator egregius ante humanos oculos apostolatus sui gloriam humiliaverat, qui dicebat: Non usi sumus hac potestate, cum poss
Abbreviated transcription (Latin):
honorabilem estendat᷑ nulla ciobseqñuum
freq̃ntia suppetat: nulla hunc humanis
oculis uestiũ pompa cõponat. Acunctis uͦ
despicabilis cernitur: ⁊̃ huiꝰ mundi gła in.
dignus estimatur. s tam̃ ante occulti uidi¬
cis oculos uirtutib emicat: uitȩ meritis
choruscat: honorari metuit: despici ñ refu.¬
git. Corpus continentia afficit sola in am¬
mo dilectione pinguescit. Mentẽ semꝑ add
patientiam p̃parat᷑. & erectus ꝓ iustitia de
ꝑceptis contumeliis exultat. Afflictis qͦq ex
corde cõpatitur: de bonoꝵ prosꝑitatib qua.¬
si de ꝓpriis letatur. Sacri uerbi pabula sol
plicitas. ⁊ lampas esse dr̃. ⁊ cõtẽpta. Lampas
qr interius lucet contẽpta. quia erteriꝰ ñ luca
Intꝰ ardet flãma caritatis: forisnulla gła res¬
plendet decoris. Iucet gͦ ⁊ despict᷑. qi fl agns
uirtutib ab iectus estimatur. Mentes cama
ipse despererat. quẽ ꝓpħȩ samuhelis ocłis

Expanded text:
honorabilem ostendat, nulla ei obsequentum honorabilem ostendat, nulla ei obsequentum frequentia suppetat, nulla hunc humanis oculis vestium pompa componat; a cunctis vero despicabilis cernitur, et hujus mundi gratia indignus aestimatur. Sed tamen ante occulti judicis oculos virtutibus emicat, vitae meritis coruscat, honorari metuit, despici non refugit; corpus continentia afficit, sola in animo dilectione pinguescit, mentem semper ad patientiam praeparat, et erectus pro justitia, de perceptis contumeliis exsultat, afflictis ex corde compatitur, de bonorum prosperitatibus quasi de propriis laetatur, sacri verbi pabula in mplicitas et lampas esse dicitur, et contempta. Lampas, quia interius lucet; contempta, quia exterius non lucet. Intus ardet flamma charitatis, foris nulla gloria resplendet decoris. Lucet ergo et despicitur qui flagrans virtutibus abjectus aestimatur. Mentes quippipse despexerat, quem prophetae Samuelis oculis
Abbreviated transcription (Latin):
ut multi dicerent qr mortuus est. Iħ s aut̃
tenens manũ eius. eleuauit eũ ⁊ surrerit:
Uelut moituus quippe mortuus ostenditur
qui ã malignisp̃s potestate lib̾at᷑: qi qͥsquis
iam terrena desideria subegit. uitã inse car¬
nalis conuersationis extinguit: ⁊ mundo
mortuus appara&: qr possessore prauo qͥ per
inmunda desideria se agitabat caret. Quẽ
multi mortuum dicunt: quia qui sp̃aliter
uiuere nesciunt eũ qui carnalia bona ñ seqͥt᷑.
risores sũpplitiũ xp̃ianitatis nomine censen¬
tur. reuerentia religionis pressi exhibere ma¬
lũ publicȩ itrisionis erubescunt. Unde fit
ut apud se tumidi tacentesq derideant qͦs
ab iectos ualde atq infimos ꝑ simplicitatẽ
putant. Bene gͦ dr̃. lampas contẽpta apud
cogitationes diuitũ: qr suꝑbi quiq dum
electus quisq qui ad et̾nã felicitatẽ ducitur
continua hic aduersitate depͥmat᷑. Nonhẽ
rerũ habundatia fulciat ñ dignitatũ gła

Expanded text:
us est. Jesus autem us est. Jesus autem tenens manum ejus, elevavit eum, et surrexit. Velut mortuus quippe ostenditur qui a maligni spiritus potestate liberatur, quia quisquis jam terrena desideria subegit, vitam in se carnalis conversationis exstinguit, et mundo mortuus apparet, quia possessore pravo qui per immunda desideria se agitabat caret. Quem multi mortuum dicunt, quia qui spiritualiter vivere nesciunt, eum qui carnalia bona non sequitur risores simplicium Christianitatis nomine censentur, reverentia religionis pressi, exhibere malum publicae irrisionis erubescunt. Unde fit ut apud se tumidi tacentesque derideant, quos abjectos valde atque infimos per simplicitatem putant. Bene ergo dicitur: Lampas contempta apud cogitationes divitum, quia superbi quique, dum electus quisque, qui ad aeternam felicitatem ducitur, continua hic adversitate deprimatur, non hunc rerum abundantia fulciat, non dignitatum gloria
Abbreviated transcription (Latin):
diuites addicit Quoscũq ergo seq̃ntis uite
amor ñ humiliat hoc in loco sacer sermodi¬
uites appellat qr inuditii qͥq ultione non
discrepant utrũ reb ansolis morib intume¬
scant: Qui cũ uitã simplitiũ in hoc mundo
humilem abiectãq despitiunt: elatis ꝓtinꝰ
despectib urident. Nequaꝗͣ qͥppe his hoc
erterius adesse considãnt ad qđ ipsi totis co-¬
natib anhelant. Quasi stultos gͦ despitiuns:
qͥ scilicet ea ñ habent. que ipsi utiq uł
habendo uł solũmꝰ amando moriuntur:
Et quasi mortuos eos deputant quos neqͥ¬
quã secũ uiuere carnalit̾ pensant. Quienĩ
ab huiꝰ modi appetitu moutur at̾renis pro¬
fecto mentib om̃imꝰ extinctꝰ estimat᷑. Qđ
bene nr̃i miraculũ tedẽptoris signat. cũ ab
inmundo sp̃u hominẽ liberat: de qͦ numi¬
rũ scriptũ ẽ. clamans ⁊ multũ discerpens
eũ exut ab eo. & factꝰ est sicut mortuus ita

Expanded text:
reprobos divites addicit. Quoscunque ergo sequentis vitae reprobos divites addicit. Quoscunque ergo sequentis vitae amor non humiliat, hoc in loco sacer sermo divites appellat, quia in judicii quoque ultione non discrepant utrum rebus an solis moribus intumescant. Qui cum vitam simplicium in hoc mundo humilem abjectamque conspiciunt; elatis protinus despectibus irrident. Nequaquam quippe eis hoc exterius adesse considerant, ad quod ipsi totis conatibus anhelant. Quasi stultos ergo despiciunt qui scilicet ea non habent quae ipsi utique vel habendo, vel solummodo amando, moriuntur; et quasi mortuos deputant, quos nequaquam secum vivere carnaliter pensant. Qui enim ab hujus mundi appetitu moritur, afecto mentibus omnimodo extincti aestimantur. Quod bene nostri miraculum Redemptoris signat, cum ab immundo spiritu hominem liberat. De quo nimirum scriptum est: Clamans et multum discerpens eum, exiit ab eo; et factus est sicut mortuus, ita
Abbreviated transcription (Latin):
se t̾renis opib abundare conspitiunt ue¬
ras dĩ diuitias ñ requir̃ atq g̃nã patͥam
ñ amant. qr hoc sibi sufficere qđ reb tẽpo¬
ralib fulciunt᷑ putant. Nonẽ gͦ census in
crimine: s affec̾tꝰ. Cuncta enĩ que dĩ con-¬
didit bona st̃. s qͥbonis male uttur:
ꝓfecto agit. ut quasi ꝑ edacitatis ingliuuẽ
eo ꝑ que uiuere potuit pane moriatur
Pauꝑ ad requiẽ lazarꝰ uenerat: suꝑbũ uͦ
.diuitẽ torm̃ta crutiabant. s tam̃ diues
abrahã fuerat. qͥ insinu lazarũ tenebat.
Quitam̃ auctori suo colloquens dicit .L.oqͣr
ad dñm meũ. cũ pͥuluis ⁊ cinis. Quid itaq
iste diuitias suas nouerat estimare: qui
semet ipsũ pulueit̃ cincrẽq pensabat: Aut
qndo hunc res possessa extoller&: qui de se qͦq
carum uidelicas possessore tam abiecta sentira¬
Atq iterũ sunt ñnulli quib & rest̾rene ñ suppe¬
tunt: et tam̃ apud se ꝑ fastũ tumoris erigun¬
tur. Hos ⁊census ad ostensionẽ potentiȩ mini

Expanded text:
se terrenis opibus abundare conspiciunt, veras Dei divitias non requirunt, atque aeternam patriam non amant, quia hoc sibi sufficere, quod rebus temporalibus fulciuntur, putant. Non est ergo census in crimine, sed affectus. Cuncta enim quae Deus condidit bona sunt; sed qui bonis male utitur profecto agit ut, quasi per edacitatis ingluviem, eo per quem vivere debuit pane moriatur. Pauper ad requiem Lazarus venerat, superbum vero divitem tormenta cruciabant. Sed tamen dives Abraham fuerat, qui in sinu Lazarum tenebat, qui tamen auctori suo conloquens dicit: Loquar ad dominum meum, cum sim pulvis et cinis. Quid itaque iste divitias suas noverat aestimare, qui semetipsum pulverem cineremque pensabat? Aut quando hunc res possessa extolleret, qui de se quoque, earum videlicet possessore, tam abiecta sentirAtque iterum sunt nonnulli quibus et res terrenae non suppetunt, et tamen apud se per fastum tumoris eriguntur. Hos et census ad ostensionem potentiae minim
Abbreviated transcription (Latin):
corib terrȩ. Hinc ysaias ait. Dñs ad iudi¬
ciũ ueniet cumseniorib popłi sur hinc
eosdẽ senatores ueritas non iã famulos sed
amicos deñtiat diceus. lamñ dicã uosseruos.
s amicos meos. Iuos nimirũ psalmista ui¬
tuens ait. Michi aut̃ honorificati st̃ amici
tui ds̃. Quoꝵ dum celsitudinẽ cordis aspi¬
cer& mundi głam qua calce calcarent pro¬
tinus addidit. Nimis confortatꝰ est princi¬
patis eoꝵ. Ac ne paucos esse crederemꝰ quõ
ꝓficere usq adsumũ tante ꝑfectionis agno¬
scimus: ilico adiunxit. Dinumerabo eos ⁊
suꝑ harenã multiplicabunt᷑. Quot itaq
nẽ pro amore ueritatis sese libent᷑ humili¬
ant. tot tr̃ inuiditio lampades cheruscañ.
Dicatur gͥ recte. lampas contẽpta apud co¬
gitationes diuitũ. parata ad tẽpꝰ statutũ:
qr unuiꝰcuiꝰq iustianima tielut ab iecta con¬

Expanded text:
c Isaias ait: Dominus ad judicium veniet cum senioribus populi sui . Hinc eosdem seniores Veritas non jam famulos, sed amicos denuntiat, dicens: Non jam dicam vos servos, sed amicos meos . Quos nimirum Psalmista intuens, ait: Mihi autem nimis honorificati sunt amici tui, Deus . Quorum dum celsitudinem cordis aspiceret, mundi gloriam qua calce calcarent protinus addidit: Nimis confortatus est principatus eorum. Ac ne paucos esse crederemus, quos proficere usque ad summam tantae perfectionis agnoscimus, illico adjunxit: 364 Dinumerabo eos, et super arenam multiplicabuntur. Quot itaque nunc pro amore veritatis sese libenter humiliant, tot tunc in judicio lampades coruscant. Dicatur igitur recte: Lampas contempta apud cogitationes divitum, parata ad tempus statutum, quia uniuscujusque justi anima velut ab
Abbreviated transcription (Latin):
posita om̃e quod loquit᷑ destruit: qr liquore
scientiȩ pleno uasculo suꝑfundit. Sic nãq
ab indiscretis opes scientie sicut ab stultis
sepe opes corporalis substantie possidentur
Nonnulliem̃ qui t̾renarũ rerum multiplicita¬
te subnixi sunt. aliqndo multa ⁊ habentib
tribuunt᷑: ut ipsi hec cunctis latgius hab̾e
uideantur. Ita ꝑuersicum uera sapiunt:
recta quedã etiam rectiorib loquunt᷑. ñ ut
alios audientes doceant. s ut ipsi qnͣta do¬
ctrina polleant innotescant Preire se qͥp¬
pe sapientia cunctos existiman: uccirtonicħ se cui¬
lib& dicere ultra mensuras suȩ magnitudi¬
nis putant. Sic praui quiliba sic om̃s here¬
tici suꝑba uoce meliores sȩ docere ñ metuuñ:
elatos quosq ab estimationis sue culmine
reuocat: & discretionis manu ad equalita¬
tis cõpagẽ reformat. Unde beatꝰ iob qui
eiusdẽ scȩ̃ eccłẽ menbrumẽ uidens quod
amicoꝵ mens ꝑ uerba prolatȩ eruditionis

Expanded text:
posita, omne quod loquitur destruit, quia liquorem posita, omne quod loquitur destruit, quia liquorem scientiae pleno vasculo superfundit. Sic namque ab indiscretis opes scientiae, sicut a stultis saepe opes corporalis substantiae possidentur. Nonnulli enim, qui rerum terrenarum multiplicitate subnixi sunt, aliquando multa et habentibus tribuunt, ut ipsi haec cunctis largius habere videantur. Ita perversi, cum vera sapiunt, recta quaedam etiam rectioribus loquuntur; non ut alios audientes doceant, sed ut ipsi quanta doctrina polleant, innotescant. Praeire se quippe sapientia cunctos existimant, et idcirco nihil se cuilibet dicere ultra mensuras suae magnitudinis putant. Sic pravi quilibet, sic omnes haeretici superba voce meliores docere non metuunt, elatos quosque ab aestimationis suae culmine revocat, et discretionis manu ad aequalitatis compagem reformat. Unde beatus Job, qui ejusdem sanctae Ecclesiae membrum est, videns quod amicorum mens per verba prolatae eruditionis
Abbreviated transcription (Latin):
corporalit̾ uiuunt: querere nocitura non
illoꝵ ab hominatio animę̃. Quio hic pecrator¬
totis cogitationib sperat. nisi ut potestate
ceteros transeat: cunctos rerũ multiplici¬
tate transcendat᷑: aduersantes dñando su¬
bitiat: obsequentib mirandus in notescat:
irȩ ad uotum satisfaciatꝰ benignũ se cũ lau¬
datur ostendat: quicquid gula appetit of¬
ferat᷑ ad hoc qđ uoluntas imꝑat. oꝑis exple¬
biunt. spales quiq iuditio rectitudinis ad¬
uersantur. Nam quod peccatores uolup¬
tatẽ estimant: hoc iusti proculdubio penã
Iuã blanda refouent: hanc asꝑa ęxercent.
laboriosa int̾imunt: ita hunc delectabilia
extingunt. Spes itaq carnalium ab homina
sophar recte dicera: nisi beatꝰ iob cuncta lar-¬
gius eciam uiuendo p̃dicasset. At postquam
sanctiorẽ monere de uita nititur: doctiorẽq
se crudire sapientię magisterio conatur. ĩpse
dictoꝵ suoꝵ pondꝰ leuigat qͥ indiscretione inter¬

Expanded text:
corporaliter vivunt quaerere nocitura non corporaliter vivunt quaerere nocitura non illorum abominatio animae. 42. Quod totis cogitationibus sperat, nisi ut potestate caeteros transeat, cunctos rerum multiplicitate transcendat, adversantes dominando subjiciat, obsequentibus mirandus innotescat, irae ad votum satisfaciat, benignum se, cum laudatur, ostendat; quidquid gula appetit, offerat; ad hoc quod voluptas imperat, operis explebiunt spiritales quique judicio rectitudinis aversantur. Nam quod peccatores voluptatem aestimant, hoc justi procul dubio poenaillam blanda refovent, hanc aspera exercent; laboriosa interimunt, ita hunc delectabilia exstinguunt. Spes itaque carnalium, abominatiSophar recte diceret, nisi beatus Job cuncta largius etiam vivendo praedicasset. At postquam sanctiorem monere de vita nititur, doctioremque se erudire sapientiae magisterio conatur, ipse dictorum suorum pondus levigat, qui, indiscretione inter
Abbreviated transcription (Latin):
oculos a iocũditate pristina claudi psalmi
poralia que diu tractata tenuerunt. Aquib
&. om̃e effugium perit: qi eoꝵ malitia ab anĩ¬
aduersione districti udicis quo se ualeat oc¬
cultare ñ inuenit Nam nunc iniqui cum
tristia aliqua uł aduersa patiunt᷑ effugii la¬
tebras inuemiunt qi ad uoluptatẽ protinus
desiderioꝵ carnalium recurrunt. Ne enĩ ꝑau¬
ꝑtas cruciet: diuitus animũ demulcent. Ne
despectꝰ prorimoꝵ deprimat: sese dignitatib
exaltant. Si fastidio coipus atteritur ante po¬
sitis epularũ diuersitatib nutritur Si quo
animus mestitiȩ impulsu deicitur: mox ꝑ in¬
terposita iocoꝵ blandim̃ta releuat᷑. Tot gͥ hic
habent effugia: quot sibi p̾parant delecta¬
menta. S qͣndoq eis effugiũ perit: qi eoꝵ
mens amissis om̃ib se solũmͦ ⁊ iudicẽ conspi¬
cit. Tunc uoluptas subtrabit᷑.& uoluptatis
culpa seruat᷑ & repente miseri ꝑeundo di¬

Expanded text:
oculos a jucunditate pristina claudi Psalmisoculos a jucunditate pristina claudi Psalmisporalia quae diu tractata tenuerunt. A quibus et omne effugium perit, quia eorum malitia ab animadversione districti judicis quo se valeat occultare non invenit. Nam nunc iniqui tristia aliqua vel adversa patiuntur, effugii latebras inveniunt, quia ad voluptatem protinus desideriorum carnalium recurrunt. Ne enim paupertas cruciet, divitiis animum demulcent; ne dispectus proximorum / deprimat, sese dignitatibus exaltant. Si fastidio corpus atteritur, antepositis aepularum diversitatibus nutritur. Si quo animus mestitiae inpulsu deicitur, mox per interposita iocorum blandimenta relevatur. Tot ergo hic habent effugia, quot sibi praeparant delectamenta. Sed quandoque eis effugium perit, quia eorum mens, amissis omnibus, se solummodo et iudicem conspicit, tunc voluptas subtrahitur et voluptatis culpa servatur, et repente miseri periendo di
Abbreviated transcription (Latin):
ritas attestatur dicens. si oculus tuus simplex
fuerit. totum corpus tuũ lucidũ erit: qi uide¬
lic& si oꝑationẽ nrãm intentio munda p̃ue¬
nerit. quãliba. alit̾ hominib uideatur: int̾¬
ni tam̃ iudicis oculis mundũ subsequentis acͤ¬
cionis corpus ostñdit᷑. Oculig̾ impioꝵ sus
intentiones in eis carnalium desidioꝵ: qui
id cuto defituunt. qr ęt̃na negligunt. ⁊ sola
sẽꝑ cransitoria prestolanturꝰ Adipisciqͥp¬
pe terrenã głam ogitant: multiplicari reb
tẽporalib exoptant: ad mone̾ cotidie cur¬
surerum labentiũ tendunt. s cogitare mor¬
talia mortalit̾ nesciunt. Carnis uita ꝑ mo¬
menta deficit: & tamen carnale desidium
crescit. Res habita iustante fine corriꝑit᷑
s habendi anrietas ñfinitur. S cum mors
impios subtrahit᷑ ẽoꝵ profecto desidia cum
uita t̃nmantur: quoꝵ scilic& oculi tt̃ suꝑna ul¬
tione deficiunt᷑ qi suo hic iuditio a t̾rena defi¬
cere deficere delectatione noluer. Hos illoꝵ

Expanded text:
ritas attestatur, dicens: Si oculus tuus simplex fuerit, totum corpus tuum lucidum erit ; quia videlicet si operationem nostram intentio munda praevenerit, quamlibet aliter hominibus videatur, interni tamen judicis oculis mundum subsequentis actionis corpus ostenditur. Oculi ergo impiorum sunt intentiones in eis carnalium desideriorum. Qui idcirco deficiunt, quia aeterna negligunt, et sola semper transitoria praestolantur. Adipisci quippe terrenam gloriam cogitant, multiplicari rebus temporalibus exoptant, ad mortem quotidie cursu rerum labentium tendunt; sed cogitare mortalia mortaliter nesciunt. Carnis vita per momenta deficit, et tamen carnale desiderium crescit. Res habita instanti fine corripitur, et habendi anxietas non finitur. Sed cum mors impios subtrahit, eorum profecto desideria cum vita terminantur. Quorum scilicet oculi tunc superna ultione deficiunt, quia suo hic judicio a terrena deficere delectatione noluerunt. Hos illorum
Abbreviated transcription (Latin):
cogitationes diuitũ. Quid hoc loco signat᷑
nomine diuitũ. nͥ elatio suꝑboꝵ: qui uen¬
turi uidicis respectũ non habent dũ suꝑ¬
b apud se cogitationib tument: Nam ft̃
ñ nulli quos census ꝑ tumorẽ ñ eleuat s¬

Expanded text:
cupiditatem. --Quid hoc loco signatur nomine divitum, nisi elatio superborum, qui venturi judicis respectum non habent, dum superbis apud se cogitationibus tument? Nam sunt nonnulli quos census per tumorem non elevat, s
Abbreviated transcription (Latin):
tu meroris infundit. Nã madet q qͥdẽ
ꝑcruorem uulneris. ⁊siãsuę certitudine ñ
frangat᷑ salutis. Sepe aut̃ ñ solũ flagella at¬
ex ꝑcussione doleat ⁊ intꝰ aliquatenꝰ ex tẽptati¬
one ftigescat. Sed nequaꝗͣ gr̃a deserit: que

Expanded text:
tu moeroris infundit. Nam madet quidem tu moeroris infundit. Nam madet quidem per cruorem vulneris, etsi a suae certitudine non frangitur salutis.  Vet. ex percussione doleat, et intus aliquatenus ex tentatione frigescat. Sed nequaquam gratia de
Abbreviated transcription (Latin):
p̃sentis tanto durius animus sentit. qnͣto
esse que tolerat. Unde ⁊ contra flagelluctũ
cogitatio ceca cõquerit᷑. & quasiifinita ca¬
lamitas credit᷑ que dieb cursulabentibus
cotidie finitur: At si semel quisq ad et̾na se eri¬
gat᷑ atq in his que incõmutabilit̾ ꝑmanen
oculũ cordis figat: ꝓpe nil esse hic conspicis.
quicqͥd ad finẽ currit. Presentis uitȩ aduer¬
sa tolerat: s quasi nicħ esse om̃e qđ labit᷑ pen¬
sat. Quo enĩ se int̾nis gaudiis robustius inse¬
rt: eo minus exterius dolores sentit. Unde
sophar nequaꝗͣ uerit̾ꝰ ausu temerario doce¬
re meliorẽ. ex hortat᷑ ad iustitiã: & demon¬
strat quã nulla iustioculis uideat᷑ pena.
Acsi aꝑte dicat. Si degustas gaudiũ qđ intus
ꝑmanet: leue fit ꝓtinus om̃e qđ foris dol&.
Bene aut̃ p̾sentis uitȩ miserias aquis p̾tereũ¬
tib cõparat: qr calamitas trausiens. electi m̃¬
tt̃ nequaꝗͣ. ui cõcussionis subruit s tam̃ tac¬

Expanded text:
praesentis tanto durius animus sentit, quanto esse quae tolerat. Unde et contra flagelli ictum cogitatio caeca conqueritur, et quasi infinita calamitas creditur, quae diebus cursu labentibus quotidie finitur. At si semel quisque ad aeterna se erigat, atque in his quae incommutabiliter permanent oculum cordis figat, prope nihil esse hic conspicit quidquid ad finem currit. Praesentis vitae adversa tolerat, sed quasi nihil esse omne quod labitur pensat. Quo enim se internis gaudiis robustius inserit, eo minus exterius dolores sentit. Unde Sophar nequaquam veritus ausu temerario docere meliorem, exhortatur ad justitiam, et demonstrat quam nulla justi oculis videatur poena. Ac si aperte dicat: Si degustas gaudium quod intus permanet, leve fit protinus omne quod foris dolet. Bene autem praesentis vitae miserias aquis praetereuntibus comparat, quia calamitas transiens, electi mentem nequaquam vi concussionis obruit, sed tamen tac
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ ꝑceptione reficit᷑. enus rei ꝓculdubio ⁊ a¬
missione sautiatur. Equo obligatꝰ mutabili¬
b ac ꝑituris in her&: eo longe minfimis ab ar¬
x securitatis iacet. At contra quisqͥs in solo
et̾nitatis desidio figitur: nec ꝓsꝑitate attolli¬
tur: nec aduersitate quassatur:. Uũ nicħ halis
in mundo qđ appecat. nicħ est de mundo qđ¬
ꝑtimescat. Hinic ⁊ ciũ salomon ait. Noncon¬
cristabit iustũ. quicqͥd ei accidit. Hinc iterũ
dicit. Iustꝰ quasi loo confidens: absq t̾rore re
quiescet. Bene itaq nc̃ dr̃. requiesces ⁊ñ erit
iuite ext̾reat: qi tanto quisq ase pleniꝰ pauo¬
rem qui ex mundo est abicteꝰ. qnͣto usema ipso
uerius mundi concupiscentiã uincit. Anñ
absq t̾rore paulus incorde reqtueuetat quidi¬
cebat: Certus sumemĩ qr neq inors. neq uita.
neq angłi. neq pͥncipatꝰ neq instantia. noq
futura. neq fortitudo. neq altitudo. neq ꝓ

Expanded text:
ejus rei procul dubio et amissione sauciatur; et quo obligatus mutabilibus ac perituris inhaeret, eo longe in infimis ab arce securitatis jacet. At contra quisquis in solo aeternitatis desiderio figitur, nec prosperitate attollitur, nec adversitate quassatur; dum nil habet in mundo quod appetat, nihil est quod de mundo pertimescat. Hinc etenim Salomon ait: Non contristabit justum quidquid ei acciderit . Hinc iterum dicit: Justus quasi leo confidens absque terrore erit . Bene itaque nunc dicitur: Requiesces, et non erit qui te exterreat , quia tanto quisque a se plenius pavorem qui ex mundo est abjicit, quanto in semetipso verius mundi concupiscentiam vincit. An non 357 absque terrore Paulus in corde requieverat, qui dicebat: Certus sum enim quia neque mors, neque vita, neque angeli, neque principatus, neque instantia, neque futura, neque fort
Abbreviated transcription (Latin):
sideratione sua ołis m̃is uimi ueritatis obicit.
clarꝰ ad nos lucifer aute solẽ uenit. Sciendã
uͦ est qđ hec que ex temptationũ sp̃ualiũ ad¬
uersitate discussimus: iuxta exteriora qͦq ma¬
la mlobstat intelligi. Sc̃ĩ ienĩ uiri qr sũma
medullitꝰ diligunt. in infimis dura patiuii:
s infine gaudis lum̃ inueniunt. qđ hab̾e in
lum̃ indie. est obscuritas in uesꝑe: qr in pre¬
senti uita. felicitate attollitur: s aduersita¬
tis tenebris infine deuoratur. Iusto autẽ
meridianus fulgor ad uesꝑum surgit. quia
qͣnta sibi claritas maneat. cum iã occũbere
ceꝑit agnoscit. Hinc nãq scriptũ ẽ. Tñti
dm̃: bene erit mextremis. Hinc ꝑ psalmi¬
stã dr̃. Cũ dederit dilec̾tis suis somnũ. hoc
est hereditas dñi. Qui inhuius qͦq uitȩ ad¬
huc certamine positꝰ. cũ se consumptum
putauerit ut lucifer oritur: qi fous cadens in¬
tus innouat᷑ & quo magis extenus aduersa to¬

Expanded text:
sideratione sua oculis nostris vim veritatis objicit, sideratione sua oculis nostris vim veritatis objicit, clarus ad nos lucifer ante sol est quod haec quae ex tentationum spiritalium adversitate discussimus, juxta exteriora quoque mala nil obstat intelligi. Sancti etenim viri quia summa medullitus diligunt, in infimis dura patiuntur; sed in fine gaudii lumen inveniunt, quod habere in lumen in die est obscuritas in vespere, quia in praesenti vita felicitate attollitur, sed adversitatis tenebris in fine devoratur. Justo autem meridianus fulgor ad vesperum surgit, quia quanta sibi claritas maneat cum jam occumbere coeperit agnoscit. Hinc namque scriptum est: Timenti Deum bene erit in extremis . Hinc per Psalmistam dicitur: Cum dederit dilectis suis somnum, haec est haereditas Domini . Qui in hujus quhuc certamine positus, cum se consumptum putaverit, ut Lucifer oritur, qui foris cadens, intus innovatur, et quo magis exterius adversa to
Abbreviated transcription (Latin):
geat quã paulo ante decertantia uitia suꝑbię
calce depͥmebant Mor corꝑoris pondus decutis:
atq ad cõtẽplationis lum̃ pꝰ ꝑturbationis suȩ
lit᷑. que int̾ tẽptam̃ta peuis cadere ex desꝑatio¬
ne cogebatur. Sine cogitationis certamine p̃¬
sentia despicit: sine dubitationis obstaculo de
uentura retributione cõfidit. Iustus gͦ cũ se
consuptũ putauerit. ut lucifer oritur: qͥi mox
ut tenebrescere tẽptationũ caligine ceperit ad
lucẽ gr̃ȩ reformatur: ⁊ inscipso monstrat diẽ
iustitie. qui casurꝰ paulo aute timuit noctẽ
culpę. Rec̾te aut̃ lucifero iusti uita cõpatat᷑
nobis scoꝵ innocentia: nisi seq̃ntis iudicis cla¬
ritatẽ clamat: Incoꝵ nãq admiratione con¬
sꝑicimus: quid de maiestate ueri luminis esti¬
memus. Necdũ redemptoris potentiã niri ui¬
demus: s tam̃ uirtutẽ illius melectoꝵ suoꝵ
morib admiramur Quia gͥ bonoꝵ uita in õ¬

Expanded text:
geat, quam paulo ante decertantia vitia superbiae geat, quam paulo ante decertantia vitia superbiae calce deprimebant. Mox torporis pondus discutit, atque ad contemplationis lumen postlitur, quae inter tentamenta pejus cadere ex desperatione cogebatur. Sine cogitationis certamine praesentia despicit, sine dubitationis obstaculo de ventura retributione confidit. Justus ergo cum se consumptum putaverit, ut lucifer oritur, quia mox ut tenebrescere tentationum caligine coeperit, ad lucem gratiae reformatur, et in se ipso monstrat diem justitiae, qui casurus paulo ante timuit noctem culpae. Recte autem lucifero justi vita comparaturnobis sanctorum innocentia nisi sequentis judicis claritatem clamat? In eorum namque admiratione conspicimus quid de majestate veri luminis aestimemus. Necdum Redemptoris nostri potentiam videmus, sed tamen virtutem illius in electorum suorum moribus admiramur. Quia igitur bonorum vita in con
Abbreviated transcription (Latin):
pe meridianus inuesꝑe ẽ. uirtutis renoua¬
cio intẽptatione: ut repentino caritatis fer
cubuisse formidabat. Qđ ad huc sophar sub.¬
tot tẽꝑtam̃ta nos obsident: ut ipsa nos eorũ
numerositas pene ad lapsũ desꝑationis indi¬
net Unde ꝑler̾q dũ mens in tediũ uertit᷑.
uix ipsa uirtutis suȩ dãpna considãt. & to¬
ta dolens. s quasi iã & asensu doloris aliena
frangit᷑: ⁊ enumerare ñ ualet qͣnͣto cogita¬
tionũ tumultu uastat᷑. Ruiturã se ꝑ mom̃¬
ta conspicit eiq ne arma repugnationis ar¬
riꝑiat. grauiꝰ meror ipse contradicit. Circũ¬
ductos quolib& oculos obscuritas obsidet
& cũ uisum tenebiȩ semꝑ impediant me¬
sta mens nil aliut quam tenebras iudet
Sed aptid misericordẽ iudicẽ sepe hec ipsa que
annisũ qͦq orationis aggrauat. pro nob̃ subti¬
lius tristia exorat. Nam̾ meroris nr̃i caliginẽ
conditor conspiẽ: isubtracti luminis radios
refundit ita ut erecta ꝓtinus ꝑdona mens ui¬

Expanded text:
pe meridianus in vespere est virtutis renovatio in tentatione, ut repentino charitatis fercubuisse formidabat. Quod adhuc Sophar subtot tentamenta nos obsident, ut ipsa nos eorum numerositas pene ad lapsum desperationis inclinet. Unde plerumque cum mens in taedium vertitur, vix ipsa virtutis suae damna considerat; et tota dolens, sed quasi jam et a sensu doloris aliena, frangitur, et enumerare non valet quanto cogitationum tumultu vastatur. Ruituram se per momenta conspicit, eique ne arma repugnationis arripiat gravius moeror ipse contradicit. Circumductos quolibet oculos obscuritas obsidet, et cum visum tenebrae semper impediant, moesta mens nihil aliud quam tenebras videt. Sed apud misericordem judicem saepe haec ipsa, quae adnisum quoque orationis aggravat, pro nobis subtilius tristitia exorat. Nam tunc moeroris nostri caliginem conditor conspicit, et subtracti luminis radios refundit, ita ut erecta protinus per dona mens vi
Abbreviated transcription (Latin):
cans ait. Ni sunt qui uenerunt de tribula¬
tione magna: i lauer̾ stolas suas & candidas
lationẽ seritur. ut post gaudii fructꝰ meta¬
tur: tanto maior fidutia mentẽ toborat: qnͣ¬
to hanc fortior ꝓueritate afflic̾tio angustat.
securꝰ dorinies. Sicut enĩ malis p̃sens securi¬
tas laborem: ita bonis p̃sens labor ꝑpetuam
securitatẽ parit. Unde ⁊ defossũ se securum
dormire posse iam nouerat: quidicebat: Ego
enĩ iam delibor: ⁊ tẽpus meȩ tesolutionis in¬
stat. Bonũ certam̃ certaui᷑ cursũ c̃sũma

Expanded text:
ait: Hi sunt qui venerunt de tribulatione magna, et laverunt stolas suas, et candidas er tribulationem seritur, ut post gaudii fructus metatur, tanto major fiducia mentem roborat, quanto hanc fortior pro veritate afsecurus dormies. - Sicut enim malis praesens securitas laborem, ita bonis praesens labor perpetuam securitatem parit. Unde et defossum se securum dormire jam noverat, qui dicebat: Ego enim jam delibor, et tempus meae resolutionis instat; bonum ce
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ quod uidemus indubietate est : ⁊ quod sꝑamꝰ
incertitudine. Unde ⁊ idẽ paulus ñ se consũp¬
tũ nouerat. s putabat: qui ⁊ in aduersa tribu¬
lationũ corruens. ut lucifer resplendebat:
dicens. Quasi morientes: ⁊ ecce iuimꝰ. Qua¬
si tristes. semꝑ aut̃ gaudentes. Sicut egentes:
multos aut̃ locupletantes. Sciendũ qͦq est.
qđ bonoꝵ mens quo duriora pro ueritate co¬
lerat: eo ȩtͣnitatis p̃mia catuis sꝑat. Ulnde

Expanded text:
 quod speramus in certitudine. Unde et idem Paulus non se consumptum noverat, sed putabat; quia et in adversa tribulationum corruens, ut Lucifer splendebat, dicens: Quasi morientes, et ecce vivimus, quasi tristes, semper autem gaudentes; sicut egentes, multos autem locupletantes . Sciendum vero est quod bonorum mens, quae duriora pro veritate tolerat, aeternitatis praemia certius sperat.
Abbreviated transcription (Latin):
pas rarius cõmittimus. aliena pigrius delicta
relaramia U quo peccare nrͣ animꝰ sollicitiꝰ
metuit : eo districtius hoc quod inse ab alio
delinquit᷑ ab horrescit. Unde fit ut inueni¬
atur quisq tardus adueniã. quo ꝓficiendo
factus cautꝰ ad culꝑam: Et qͦ iꝑse excedere in
alterum metuit. hoc qđ inse excedit᷑ pum¬
re duruis exquirit. Sed quid hac doloris
macula repperiti deterius potest que in
conspectu uidicis caritatẽ ñ inquinat. s ne¬
cat. Uitã quippe ammȩ quelib& culpa
polluit: seruatꝰ uͦ contra ꝓximũ dolor occi¬
dit. Menti nãq ut gladiꝰ figitur.& mucro¬
ne illius ipsa uiscerũ occulta ꝑforantur.
Qui scilicet a transfixo corde si prius ñ educit᷑.
neratis menbris imponi salutis medicamina
nequeunt nisiferrũ ãuulnere ante subtͣ¬
hatur. Hinc est enĩ qđ ꝑsema ipsã ueritas
dicit. Nisi remiseritis hominib peccata eoꝵ:

Expanded text:
pas rarius committimus, aliena pigrius delicta pas rarius committimus, aliena pigrius delicta relaxamus; et quo peccare noster animus sollicitius metuit, eo districtius hoc quod in se ab alio delinquitur abhorrescit. Unde fit ut eo inveniatur quisque tardus ad veniam, quo proficiendo factus est cautus ad culpam; et quo ipse excedere in alterum metuit, hoc quod in se exceditur punire durius exquirit. Sed quid macula reperiri deterius potest, quae in conspectu judicis charitatem non inquinat, sed necat? Vitam quippe animae quaelibet culpa polluit, servatus vero contra proximum dolor occidit. Menti namque ut gladius figitur, et mucrone illius ipsa viscerum occulta perforantur. Qui scilicet a transfixo corde si prius non educiturneratis membris imponi salutis medicamina nequeunt, nisi ferrum a vulnere ante subtrahatur. Hinc est enim quod per semetipsam Veritas dicit: Nisi remiseritis hominibus peccata eorum,
Abbreviated transcription (Latin):
quicquid potest in oiatione reꝓbari. Talẽq se
mens & cũ ab oratione cessat ex hib̾e festinet:
qualis apparere iudici in ipso orationis tempo¬
te exoꝑtat. Sepe nãq ininunda quedã ud
illicita in animo uertimus quotiens ap̃cib
uacamus: s cum se mens ad studia orationis.
erexerit. earũ rerũ imagines reuerb̾ata pa¬
titur. quib libent̾ prius otiosa pͣmebatur.
Et quasi iam faciem anima addm̃ leuare non
sufficit: qr inse nimirũ inquinata mente
maculas pollutȩ cogitationis erubescit. Sepe
curis mundi libent᷑ occupam᷑: cũq post hec
studio orationis intendimus. nequaꝗͣ se meis
ad celestia erigit: quia pondus hanc terrenȩ
sollicitudins in profundũ mersit. W in p̃ae
facies munda ñ ostenditur. qi cogitationis
infimę luto maculat᷑. Nonnũquã u̾ cor ã¬
cunctis curis excutimur & illicitis motib etiã
cum ap̃ce uacat obuiamus. S tam̃ qi noscul¬

Expanded text:
quidquid potest in oratione reprobari; talemque se quidquid potest in oratione reprobari; talemque se mens et cum ab oratione cessat exhibere festinet, qualis apparere judici in ipso orationis tempore exoptat. Saepe namque immunda quaedam vel illicita in animo versamus, quoties a precibus vacamus. Sed cum se mens ad studia orationis erexerit, earum rerum imagines reverberata patitur, quibus libenter prius otiosa premebatur; et quasi jam faciem anima ad Deum levare non sufficit, quia in se nimirum inquinata mente maculas pollutae cogitationis erubescit. Saepe curis mundi libenter occupamur. Cumque post haec studio orationis intendimus, nequaquam se mens ad coelestia erigit, quia pondus hanc terrenae sollicitudinis in profundum mersit; et in prece facies munda non ostenditur, quia cogitationis infimis excutimus, et illicitis motibus, etiam cum a prece vacat, obviamus; sed tamen quia nos cul