comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
meditare queso dies et noctes. lacius enĩ manabit hec rõ et aliquãdo ma¬
iorẽ locũ quã de uno dolore occupabit. Nam si omĩa fugiende turpitud¬
nis adipiscẽde q honestatis cã faciemꝰ nõ modo stimulos doloris s et iã
fulmina fortune cõtempnemꝰ licebit presertĩ cũ paratũ sit illud ex ext̾¬
na disputacioẽ profugium ut enĩ si cui uaganti predones insequãtur.
deus q qui dixerit eice ceruã presto est qui accipiat. uł delphinis ut ariou
metymieũ uł equipelopis ille neuptũm qui per undas currus suspẽsos rapu¬
isse dicũtur extipient te et quo uelis perferrẽt omne omittas timorem.
ꝑmanes. D Mimme u̾o meq biduo duarũ rerũ quas maxĩe tunebã
spero libertatũ metu. Cras ero ad clepsidiam sic eiũ duximꝰ. s tibi hoc u¬
deo nõ posse deberi. m. Ita prorsus et illud quidẽ añ meridiem hoc eodem t¬

Expanded text:
meditare quaeso dies et noctes. latius enim manabit haec ratio et aliquanto mameditare quaeso dies et noctes. latius enim manabit haec ratio et aliquanto maiorem locum quam de uno dolore occupabit. nam si omnia fugiendae turpitudinis adipiscendaeque honestatis causa faciemus, non modo stimulos doloris, sed etiam fulmina fortunae contemnamus licebit, praesertim cum paratum sit illud ex hesterna disputatione perfugium. ut enim si cui naviganti, praedones si insequantur, deus qui dixerit: eice te navi; praesto est qui excipiat: vel delphinus, ut Arionem Methymnaeum, vel equi Pelopis illi Neptunii, qui per undas currus suspensos rapuisse dicuntur, excipient te et quo velis perferent, omnem omittat timorem, permanes. Minime vero, meque biduo duarum rerum, quas maxime timebam, spero liberatum metu. Cras ergo ad clepsydram; sic enim diximus, et tibi hoc video non posse deberi. Ita prorsus; et illud quidem ante meridiem, hoc eodem t
Abbreviated transcription (Latin):
aut ⁊̃ ut ius suũ ⁊ libertatẽ tenerẽt uuluera exceperut fotit
et tulerunt. Idem honus omissa cõtensione dolorẽ morbi ferre nõ possũt
Neq eñ illum q̃ facile tulerant rõne aut sapĩa tulerant. s studio pociͣ
et gloria itaq barbari quidã et ĩmanes ferõ decertari acerrime egrota
re uirilit̾ non queunt. Greci aũt hoĩes nõ satis aĩosi prudens ut est captꝰ
hoĩm satis hostem aspic̾e nõ possunt. Idem morbes tolleranter atq huma¬
ne ferunt. At cymbu et celtiberi in preliis exultant lamentãtur ĩ mor¬
bo. Nichil enĩ potest ẽẽ equabile ꝙ nõ a certa rõne proficiscatur. Sed cũ
uideas eos qui aut studio aut opinione ducãtur in eo persequẽdo ati a¬
piscẽdo dolore nõ frangi debeas extimare. ut nõ ẽẽ malũ dolorẽ. aut e¬
ciam si quidquid asperũ alienũq nã sit aliquid appellare placeat ma¬
lũ. Tantalum tñ eeñt a uirtute ita obũbratur ut nusquã appareat. Q ͤ

Expanded text:
etiam ut jus suum et libertatem tenerent, vulnera exceperunt fortiter, et tulerunt; iidem omissa contentione, dolorem morbi ferre non possunt. Neque enim illum quem facile tulerant, ratione aut sapet gloria. itaque barbari quidam et inmanes ferro decertare acerrume possunt, aegrotare viriliter non queunt. Graeci autem homines, non satis animosi, prudentes, ut est captus hominum, satis, hostem aspicere non possunt: eidem morbos toleranter atque humane ferunt. at Cimbri et Celtiberi in proeliis exultant, lamentantur in morbo. nihil enim potest esse aequabile, quod non a certa ratione proficiscatur. sed cum videas eos, qui aut studio aut opinione ducantur, in eo persequendo atque adipiscendo dolore non frangi, debes existimare aut non esse malum dolorem aut, etiamsi, quicquid asperum alienumque natura sit, id appellari placeat malum, tantulum tamen esse, ut a virtute ita obruatur, ut nusquam appareat. quae
Abbreviated transcription (Latin):
non sentimꝰ. Ita fit ut añus de se ipẽ tamẽ iudicet cũ id ipm̃ ĩ quo
iudicatur egrotet. Qd̃ si tales uos natura geuuiss ut eã ipãm
intueri ⁊ peispicere eadem optima duce cursũ uite ꝯficere
paruilos nobis dedit igniculos quos celeriter malis morib
Sut̃ eĩ in gemis nrĩs semĩa ĩncita u̾tutũ. Que si adolesc̾elicet
ipã nos ad beatã utã nͨa ꝓducẽt. Nũc cĩ sił atq editi ĩ luceu
et suscepti lumꝰ ĩ oĩ ꝯtinua prauitate ⁊ ĩ lũma opĩoe. Nã¬

Expanded text:
non sentimus? ita fit ut animus de se ipse tum iudicet, cum id ipsum, quo iudicatur, aegrotet. Quodsi talis nos natura genuisset, ut eam ipsam intueri et perspicere eademque optima duce cursum vitae conficerequireret. nunc parvulos nobis dedit igniculos, quos celeriter malis moribussunt enim ingeniis nostris semina innata virtutum, quae si adolescere liceret, ipsa nos ad beatam vitam natura perduceret. nunc autem, simul atque editi in lucem et suscepti sumus, in omni continuo pravitate et i
Abbreviated transcription (Latin):
fama ppłus. Mi mulacõe holiestãtis formã eiꝰ pulcritu di¬
nem q corrupit. Qua tecitate hoĩes cũ quedã ⁊ iã p̾clara
optima petentes nõ tñ uoluptate ꝙͣ cursus errore fallunt
Quid qui petine cupiditate qui uoluptatũ libidine ferum¬
tur. Quoꝵ ita perturbantur aĩ ut nõ młtũ absint ab insa¬
ma. qd̃ ĩ sipientib ꝯtingit/ omĩb hus ulła nõ est adhibenda

Expanded text:
fama popularis, simulatione honestatis formam eiufama popularis, simulatione honestatis formam eiunemque corrumpit. qua caecitate homines, cum quaedam etiam praeclara optuma petentes non tam voluntate quam cursus errore falluntur. quid? qui pecuniae cupiditate, qui voluptatum libidine feruntur, quorumque ita perturbantur animi, ut non multum absint ab insania, quod insipientibus contingit omnibus, is nullane est adhibenda
Abbreviated transcription (Latin):
ami᷑ Cũ n ͦ pa rentib redditi idẽ magñs traditi sumꝰ. Tum
ita ua riis Inbuimn᷑ errorib ut uanita ti ueritas opĩoni con¬
et ĩherescũt penitꝰ ĩmentib. Cũ u ͦ eodem ꝙͣ maximꝰ quidẽ
ne inficimꝰ op̃ĩonũ prauitate ⁊ isa q discessimꝰ. ut nobis
optume natam ĩmdisse udeantur qui nichil meliꝰ hoĩ. ii
chil magis expetendũ nichil p̾stantiꝰ honorib imperiis popi¬
iari głia iudicauerũt ad quã fertur optimꝰ quisq uerã q
illam honestatẽ expetens quã una natura maxĩe inqͣrit ĩ
sũ ma ĩanitate uersatur ꝯsectatur q ulłam emuinẽtẽ effigi¬
ẽ uirtutis s adumnbratã ymaginẽ głie. Est eĩ gła solida
qͥudã ⁊ expressa nõ ad umbrata ea est ꝯsenciẽs laus bonoꝵ ĩ
corrupta uox bene iuditantũ de excellente uirtute ex u̾tute
bois uiris repudianda. Illa aut̾ q̃ eiꝰ ĩmi tatͥcem ẽẽ uult
temeraria atq ꝯsiderata ⁊ plerũq pcc̃oꝵ uicioꝵ q laudat᷑

Expanded text:
rentibus redditi, dein magistris traditi sumus, tum ita variis imbuimur erroribus, ut vanitati veritas et opinioni conet inhaerescunt penitus in mentibus. cum vero eodem quasi maxumus quidam ne inficimur opinionum pravitate a naturaque desciscimus, ut nobis optime naturae vim vidisse videantur, qui nihil melius homini, nihil magis expetendum, nihil praestantius honoribus, imperiis, populari gloria iudicaverunt. ad quam fertur optumus quisque veramque illam honestatem expetens, quam unam natura maxime anquirit, in summa inanitate versatur consectaturque nullam eminentem effigiem virtutis, sed adumbratam imaginem gloriae. est enim gloria solida quaedam res et expressa, non adumbrata; ea est consentiens laus bonorum, incorrupta vox bene iudicantium de excellenti virtute, ea virtuti bonis viris repudianda. Illa autem que se imitatricem eius esse vult, temeraria atque inconsiderata et plerumque vitiorum laudatrix
Abbreviated transcription (Latin):
ntolorem nescio quo pacto mitiorem facit. ut eĩ fit ĩ plio u
iugna nus iiles ac timidꝰ sił. ac indent hostẽ obiecto scuto
fugiat ĩ qnͣtũ possit ob eam q cãm pareat nõ mũꝙͣ ⁊iã ĩteg
corpore cũ ei qui steterit nchil tale euenerit. S qͥ doloris spem
ferre nõ pũt abiciut se atq ita afflicti ⁊ exanñati iacent qu

Expanded text:
dolorem nescio quo pacto mitiorem facit. ut enim fit in proelio, ut dolorem nescio quo pacto mitiorem facit. ut enim fit in proelio, ut ignavus miles ac timidus, simul ac viderit hostem, abiecto scuto fugiat quantum possit, ob eamque causam pereat non numquam etiam integro corpore, cum ei qui steterit nihil tale evenerit, sic qui doloris speciem ferre non possunt, abiciunt se atque ita adflicti et exanimati iac
Abbreviated transcription (Latin):
ceucasinatꝰ uolũt a te uiuꝰ ꝯbustꝰ ẽ. Nos si pes ꝯdoluit s deus
q fac tait totũ colere corpus feure nõ postum Iopĩo ẽ eĩ quedã
estenmuata ac leius nec dolore magis quã ead̾ in uoluptate qui
cũ liq̃scinꝰ fluimꝰ q mollicia apisaculeũ sine clamore ferre
nõ possumꝰ. at uͦ .u. mariꝰ iusticanꝰ uir s plane uir cũ sequa¬
retur ut supra dixi principio uetuit se alligari. Nec quisꝙͣ añ
mariũ solutus dr̃ eẽ sectus. Cũ gͦ postea alii ualuit anͣctas¬
uides gͥ opoĩoĩs eẽ nõ nature malũ ⁊ tñ fuisse ticrem morsuu
toloris idem mariꝰ oñdit. Crus eĩ alteꝵ nõ p̾buit. Ita ⁊ tulit
dolorem iit uir⁊ ut homo maiorem fc̾re sine cã neccessaria no¬
luit. Totũ g̾ ni eo est ut tibi imperes. Oñdi aut̾ qd̾ eẽt i¬
perandi genꝰ at hec cogitatio qd̾ patĩam qd̾ fortitudĩe qd̾ ma¬
guitudĩe aĩ dignissimũ sit. Nõ solũ aĩm ꝯpͥmit s ip̃m niã

Expanded text:
Caucasi natus, sua voluntate vivus combustus est; nos, si pes condoluit, si dens sed fac totum dolere corpus , ferre non possumus. opinio est enim quaedam effeminata ac levis—nec in dolore magis quam eadem in voluptate—, qua cum liquescimus fluimusque mollitia, apis aculeum sine clamore ferre non possumus. at vero C. Marius, rusticanus vir, sed plane vir, cum secaretur, ut supra dixi, principio vetuit se alligari, nec quisquam ante Marium solutus dicitur esse sectus. cur ergo postea alii? valuit auctur opinionis esse, non naturae malum? et tamen fuisse acrem morsum doloris idem Marius ostendit; crus enim alterum non praebuit. ita et tulit dolorem ut vir et ut homo maiorem ferre sine causa necessaria noluit. Totum igitur in eo est, ut tibi imperes. ostendi autem, quod esset imperandi genus; atque haec cogitatio, quid patientia, quid fortitudine, quid magnitudine animi dignissimum sit, non solum animum comprimit, sed ipsum etiam
Abbreviated transcription (Latin):
n2. uotant quã soleo equidem tũ temꝑanciam tñ moder¬
coem appellare. nõ nũꝙͣ eam modestiam. S hand scio an
recte ea uirtus figalitas appellari possit. qd̾ angustius as
innocentia affectio talis aĩ que noceat uenũ. reliqs eĩ n
tutes fiugalitas ꝯtinet que nͥ tanta eẽt ⁊ si hiis angustii
quib pleuq putant teneretur nũꝙͣ ẽẽt .l. pisoĩs cognom̃

Expanded text:
 vocant, quam soleo equidem tum temperantiam, tum moderationem appellare, non numquam etiam modestiam; sed haud scio an recte ea virtus frugalitas appellari possit, quod angustius apuinnocentia adfectio talis animi quae noceat nemini—reliquas etiam virtutes frugalitas continet. quae nisi tanta esset, et si is angustiis, qui
Abbreviated transcription (Latin):
uimis pene tuo es molli q ꝯsuetus ĩ arimis eũ sigere.: Lutellegi
poeta prutens ferendi doloris ꝯsuetudiẽm eẽ. Nẽ ꝯteirp uen¬
dam magrtm atq ilłe ĩmoderate magͦ dolore. Retinete tene¬
te op̾uute nultu. nudate heu inisum me excrucior incipit labi
de inde illico desinit. Operite abscondite iã mittite. Nã actrat
tei ⁊ cassis ad eum amplificatis dolorem. uides ne ut obuiutu¬
ert nõ sedatus corporis s castigatꝰ cũ dolore Itaq ĩ ex̾iuis nup¬
tus. allios quoq oburgat id q moriens. Cõqueri fortuuã ĩ ad¬
additus huiꝰ cũ parasilla mollior rõni fic paririt ut seriero mi¬
petratorpnilens prudens aliguo uiro erit perfecta sapĩa quẽ ao¬
soluta sit iłłi ꝑti impetrabit ĩferiori ut iustꝰ payens ꝓbis filii
nutu qd uolet ꝯfici ⁊ nłid labore ulła modestia fuget ipẽ se susci¬
tabr̃ ĩctruet armabit ut tãꝙͣ hosti sic obsistant dolori .d. Que sc̃

Expanded text:
nimis pae/ne animo es Molli/, qui consuetu/s in armis Aevom a/gere intellegit poëta prudens ferendi doloris consuetudinem esse non contemnendam magistram. atque ille non inmoderate magno in dolore: Retine/te, tenete! oppri/mit ulcus; Nuda/te! heu miserum me: e/xcrucior. incipit labi, deinde ilico desinit: Operi/te, abscedite ia/m iam! Mitti/te! nam attrectatu e/t quassu Saevum a/mplificatis dolo/rem. videsne, ut obmutuerit non sedatus corporis, sed castigatus animi dolor? itaque in extremis Niptris alios quoque obiurgat, idque moriens: Co/nqueri fortu/nam ada/dditus. Huius animi pars illa mollior rationi sic paruit ut severo imperatori miles pudens. in quo vero erit perfecta sapientia—quem adsoluta, sic illi parti imperabit inferiori ut iustus parens probis filiis; nutu, quod volet, conficiet, nullo labore, nulla molestia; eriget ipse se, suscitabit, instruet, armabit, ut tamquam hosti sic obsistat dolori. quae sunt
Abbreviated transcription (Latin):
illa putet itẽ putare pulcheriimũ. Tuo tͥ iudicio ẽ acten¬
dam exagregacõem quã altissimã aĩ q̃ max ͦ enuet ꝯtẽpnẽ¬
dis ⁊tespitiendis dolorrib unã oĩi eẽ rẽ pulcherinã. Eoq

Expanded text:
illa putet, idem putare pulcherrimum. tuo tibi iudicio est utenilla putet, idem putare pulcherrimum. tuo tibi iudicio est utenndam exaggerationem quam altissimam animi, quae maxime eminet contemnendis et despiciendis
Abbreviated transcription (Latin):
ques eoꝵ lutoꝵ qui gymuite noĩatur magnꝰ honos sit nullũ
au hus qͥ ĩ id certamẽ est descendant deuitari dolorem. apud
quos autem uenandi ⁊ equitandi laus iuget quĩ hauc petes
nullũ effugnit̃ dolorem. Quid de mĩs ambicionib qiio
de cupiditate honoꝵ loquar q̃ flama ẽ ꝑ quã nõ currerũt¬
hii q̃ hec olim pũctis singulis colligebat᷑. ⁊ taq seuper ecute¬
nus socrriticũ pcenofonte̾ ĩ maĩb hẽbat. ¶ uiꝰ ĩ pͥmis lauda¬
bait illud qd̾ dic̾et/ eosdẽ labores nõ eẽ eque graues imparator
et militi. Quod ipe honos laborem lemorẽ fac̾e̾t ĩꝑatoriũ. s
tũ hoc euenit ut ĩ iuilgus ĩsipienciũ opĩo ualeat honestatis
cũ upãm udere nõ possut᷑. I taq fama ⁊ multitudĩs iudicio
mouentur cũ id honestũ putent qd̾ aplerisq l̃audetur. Te ã¬
et si ĩ oculis si silitudĩs cñ eiꝰ iudicio stare nolini. Nec quid

Expanded text:
quos eorum ludorum, qui gymnici nominantur, magnus honos sit, nullum quos eorum ludorum, qui gymnici nominantur, magnus honos sit, nullum ab is, qui in id certamen descendant, devitari dolorem? apud quos autem venandi et equitandi laus viget, qui hanc petessunt, nullum fugiunt dolorem. quid de nostris ambitionibus, quid de cupiditate honosingulis colligebant? itaque semper Africanus Socraticum Xenophontem in manibus habebat, cuius in primis laudabat illud, quod diceret eosdem labores non esse aeque gravis imperatori et militi, quod ipse honos laborem leviorem faceret imperatorium. sed tamen hoc evenit, ut in vulgus insipientium opinio valeat honestatis, cum ipsam videre non possint. itaque fama et multitudinis iudicio moventur, cum id honestum putent, quod a plerisque laudetur. te autem, si in oculis sis multitudinis, tamen eius iudicio stare nolim nec, quod
Abbreviated transcription (Latin):
ficabat a quo illũ degenerare dolebat. at nõ nost̃ possi doniꝰ quẽ
et ip̃ẽ sepe in dic id dicã qd̃ solebat narrare põpenus se cũ thodũ
uenisset decedeus esiria audire uoluisse possidoniũ. S cũ au¬
diss eũ grauiter ẽẽ egiũ qd̃ uehementer eiꝰ aitus laborarẽt
uoluusse tñ nobilissimũ pħm uisere quẽ ut indiss ⁊ salutam¬
set honorificis q u̾bis ꝑsecutus eẽt moleste q se dixiss ferre ꝙ
eum nõ poss audire. at ille tu u ͦ inquit potes nec omictam
ut dolor corporis efficrat ut fiustra tantus iirad me uene¬
rit uttiq uarrabat tam̃ grauiter ⁊ copiose de hoc ipõ nichil ẽ
doloris ad mouerentur sepe dississe. nchil agis dolor ꝙͣius sit
mol estꝰ nũꝙͣ te eẽ ꝯfitebor malum. Dĩoq oĩs clauet nobilita¬
ti labores ꝯtempuendo fuit ⁊ iã tollerabiles /uidemꝰ ne ut apud

Expanded text:
ficabat, a quo illum degenerare dolebat. at non noster Posidonius; quem ficabat, a quo illum degenerare dolebat. at non noster Posidonius; quem et ipse saepe vidi et id dicam, quod solebat narrare Pompeius, se, cum Rhodum venisset decedens ex Syria, audire voluisse Posidonium; sed cum audisset eum graviter esse aegrum, quod vehementer eius artus laborarent, voluisse tamen nobilissimum philosophum visere: quem ut vidisset et salutavisset honorificisque verbis prosecutus esset molesteque se dixisset ferre, quod eum non posset audire, at ille: tu vero inquit potes, nec committam, ut dolor corporis efficiat, ut frustra tantus vir ad me venerit. itaque narrabat eum graviter et copiose de hoc ipso, nihil essdoloris admoverentur, saepe dixisse: 'nihil agis, dolor! quamvis sis molestus, numquam te esse confitebor malum.' Omninoque omnes clari et nobilitati labores continuo fiunt etiam tolerabiles. videmusne ut , apud
Abbreviated transcription (Latin):
de dignitatis gradu dimoneri fulgentes gladios hostiũ inde¬
bant decii cũ ĩticiẽ eoꝵ ĩmebant hiis leuabat oẽm inulrũ metũ
nobilitas mortis ⁊ głia. ⁊ iõ tũ ĩgemuisse se epaminũ dã pu¬
tas cũ una cũ sanginẽ iutã effluere sentiret. Imperante̾ enĩ
patriã lacedemoniis relinquebat quã acceperat suientẽ. lx
sut̃ solacia hec fomenta sũõꝵ doloꝵ. Dices quid ĩpace quid do¬
iii. quid ĩ lectulo / ad pħos me reuocas qͣ ĩ atiẽ nõ sepe ꝓdeut̃
E quib hõ sane leuis heradeotes dionisius cũ aze none fortis
eẽ diciss a dolore deductus est. Nã cũ erenb laboraret ip̃o ĩ
euilatu clamitabat falsa ẽẽ illa q̃ ante de dolore ipẽ sensiss
re nõ possem. Satis eẽt argumenti malũ ẽẽ dolorẽ pluios
gͥ dolor tũ de antheni cũ pede teriã ꝑcussiss u̾sum ex epigoner¬
ferunt dixisse. Audis ne he amphicie sub terrã tibdite zenonẽ sigͥ¬

Expanded text:
de dignitatis gradu dimoueri. Fulgentes gladios hostium uidebant Decii cum in aciem eorum irruebant. His leuabat omnem uulnerum metum nobilitas mortis et gloria. num tum ingemuisse Epaminondam putas, cum una cum sanguine vitam effluere sentiret? imperantem enim patriam Lacedaemoniis relinquebat, quam acceperat servientem. haec sunt solacia, haec fomenta summorum dolorum. Dices: quid in pace, quid domi, quid in lectulo? ad philosophos me revocas, qui in aciem non saepe prodeunt. e quibus homo sane levis, Heracleotes Dionysius, cum a Zenone fortis esse didicisset, a dolore dedoctus est. nam cum ex renibus laboraret, ipso in eiulatu clamitabat falsa esse illa, quae antea de dolore ipse sensisset. re non possem, satis esset argumenti malum esse dolorem. plurimur dolor. tum Cleanthem, cum pede terram percussisset, versum ex Epigonferunt dixisse: audi/sne haec, Amphiara/e sub terram a/bdite? Zenonem signi
Abbreviated transcription (Latin):
fuo uelut imparator in łti uesut parens filio. Si turpissime
se illa ꝑs aĩ geret quã dicisse mollẽ si se lamentis muliebr iter
E rgo hos quitẽ ut famulos uictos ꝓpe ad custodiͣ Qui fuit e¬
rũt firimores n ͨ tñ robustissum hos ad moĩtu cłi oꝑtebit ut bo¬
uos milites reuocatos dignitatem te tueri. ⁊iõ iinꝰ ĩ npori
ille sapientissimꝰ grecie santiꝰ lamentatur uł modite potrꝰ¬

Expanded text:
servo vel ut imperator militi vel ut parens filio. si turpissime se illa pars animi geret, quam dixi esse mollem, si se lamentis muliebriter ergo hos quidem ut famulos vinclis prope ac custodia, qui autem erunt firmiores nec tamen robustissimi, hos admonitu oportebit ut bonos milites revocatos dignitatem tueri. non nimis in Niptris ille sapientissimus Graeciae saucius lamentatur vel modice pot
Abbreviated transcription (Latin):
b ꝙ honestũ sit sũmũ bonũ qd̃ tipe sumũ indet᷑ malũ. hiis
tu pͥsentib gen̾ie ⁊ iactare te nõ audebis. profecto loq̃tur eĩ eor
uoce uͥtus ip̃a tecum. Tu ne cũ pueros lacedemone adoloscẽtis
olimpie barbaros ĩarena ideris excipientes grauissimas pla¬
gtis ⁊ ferentes silenciesi forte dolor aliqͣs ꝑculent. forte excla¬
mabis ut mulier nõ ꝯstanter ⁊ sedate feres fieri nõ pt̃ nͨa nõ pe¬
cititur. Audio puer dicut głia dicti ferut̃ pudore. Alii mł̾ti m¬

Expanded text:
quod honestum sit, summum bonum, quod turpe, summum videtur malum. his quod honestum sit, summum bonum, quod turpe, summum videtur malum. his tu praesentibus gemere et iactare te non audebis profecto; loquetur enim eorum voce Virtus ipsa tecum: tune, cum pueros Lacedaemone, adulescentis Olympiae, barbaros in harena videris excipientis gravissimas plagas et ferentis silentio, si te forte dolor aliquis pervellerit, exclamabis ut mulier, non constanter et sedate feres? fieri non potest; natura non patitur. audio. pueri ferunt gloria ducti, ferunt pudore alii, multi m
Abbreviated transcription (Latin):
s nõ sũmꝰ. Nichil eĩ dolet ñ pes /pñt oculi pt̃ caput latera pul¬
mones pñt oĩaslonge gͥ abest asũmo dolore. Ergo inqͣt dolor
diut᷑nꝰ ht̃ leticie plusꝙͣ molestie. ⁊ Iñc gͦ nõ possũ tantũ hoĩ
nchil sapere dicere. s nos fib eo derideri puto. Ego sũmũ to¬
lorem sũmũ ã dico ⁊ iã si decem athonus ẽ maior alius nõ ꝯtumo
ẽẽ dico breuẽ. Multos q possũ bonos iuros noĩare q cũ płres ã¬
nos tolorib podagre cruucientur maxmis S hõ tantus nũꝙͣ tͥme¬
n ͨ magͥtudĩs n ͨ diuturintatis modũ ut sciã quid sũmũ ĩ dolore
quid breue in tp̃e. Omictamꝰ hũc gͥ nichil prorsꝰ dicentẽ coga¬
mꝰq confiteri nõ eẽab eo doloris remedia q̃renda medicina qui
dolorẽ oĩm maloꝵ maximũ dixerit. ꝙͣuis idẽ forticulũ se int̾¬
mĩb ⁊ ĩ stranguria sua prebeat. aliũde gͥ ẽ querenda medici
na ⁊ maxĩe quidẽ si qd max ͤ ꝯsentaneũ sit q̃rimꝰ ab hiis qui

Expanded text:
 non summus; nihil enim dolet nisi pes: possunt oculi, potest caput latera pulmones, possunt omnia; longe igitur abest a summo dolore. ergo inquit dolor diuturnus habet laetitiae plus quam molestiae. nunc ego non possum tantum hominem nihil sapere dicere, sed nos ab eo derideri puto. ego summum dolorem—summum autem dico, etiamsi decem atomis est maior alius—non continuo esse dico brevem multosque possum bonos viros nominare, qui complures annos doloribus podagrnec magnitudinis nec diuturnitatis modum, ut sciam, quid summum dicat in dolore, quid breve in tempore. omittamus hunc igitur nihil prorsus dicentem cogamusque confiteri non esse ab eo doloris remedia quaerenda, qui dolorem malorum omnium maxumum dixerit, quamvis idem forticulum se in torminibus et in stranguria sua praebeat. Aliab is quibus,
Abbreviated transcription (Latin):
fortem g n ͨ egritudo quidẽ. At nemo sapieus nͥ fortis nõ cadat
g  in scipientẽ egnitudo preterea nect̃e est qui fortis sit eundẽ¬
M
atq infra se poĩtas arbitrari. tespic̾e ã nemo pt̃ eas res pp̃ qͣs
egritudint effici põt. Ex quo efficitur fortẽ inꝵ eg̾tudĩe nũ¬
ꝙͣ affici. Oũs ã sapientes fortes nõ cadit gͥ ĩsapientẽ egni¬
tudo. Et ꝙͣ ad mod̾ oculus ꝯtuibatꝰ nõ est prebeat effectꝰ ad
suũ inunꝰ fugiendũ ⁊ relique ꝑtes totũ ne corpꝰ statutũ
est motũ de est officio suo ⁊ imuneri. Sic ꝯturbatus aĩe
bene uti. Et sapientis aĩꝰ ita semꝑ affectus ẽ ut rõne optẽ

Expanded text:
fortem: igitur ne aegritudo quidem. at nemo sapiens nisi fortis: non cadet ergo in sapientem aegritudo. Praeterea necesse est, qui fortis sit, eundem  infra se positas arbitrari. despicere autem nemo potest eas res, propter quas aegritudine adfici potest; ex quo efficitur fortem virum aegritudine numquam adfici. omnes autem sapientes fortes: non cadit igitur in sapientem aegritudo. Et quem ad modum oculus conturbatus non est probe adfectus ad suum munus fungendum, et reliquae partes totumve corpus statu cum est motum, deest officio suo et muneri, sic conturbatus animus bene uti; et sapientis animus ita semper adfectus est, ut ratione optime
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ decus hns te ego płib uoĩb unã rem declarari uolo s utor u
timũ eẽ qd̾ ip̃m sit optandũ ꝑse a u̾tute ꝑfectũ uł ĩ ip̃a ũ tute
si tum sua sponte laudabile. Ed̾ quid̃ cicĩꝰ dixerim solũ ꝙͣ sũ
nũ bonũ. atq ut hec de honesto sic de tupi ꝯtraria. ⁊ sichil tan
tetrũ nichul tc̃ sisperuandũ nichil hoĩe indigniꝰ. Qd̾ si t̾ ꝑsu¬
cissũ ẽ principio eĩ dixisti plus in dedetore mali tibi iuden q̃

Expanded text:
 decus. his ergo pluribus nominibus unam rem declarari uolo, sed utar, ut tumum esse, quod ipsum sit optandum per se, a virtute profectum vel in ipsa virtute situm, sua sponte laudabile, quod idem citius dixerim solum quam non summum bonum. atque ut haec de honesto, sic de turpi contraria: nihil tam taetrum, nihil tam aspernandum, nihil homine indignius. Quod si tibi persuasum est—principio enim dixisti plus in dedecore mali tibi videri quam
Abbreviated transcription (Latin):
quis mediocuis gladiator ĩgenuit quisnul cũ mutanit unq̃
qͥuis. nõ m ͦ stetit uerũ ⁊ decubint tupiter. Q̾s cũ decubins
feriũ recipere iusus collũ ꝯtraxit. Tantũ ex̾citacio medita¬
cio ꝯsuetudo ualet. gͦ hoc poterit samius spũs hõ uita ilła digi
laco quir natus ad głiam. ullã partẽ aĩ tam mollẽ hẽbit
quti no medita coẽ ⁊rd̃e conobo et. C ridele gladiatorẽ pet¬
taculum et hũanũ nõ ulłis uideri sol. Et adhuc scio anita sit
ut nũc fit. Cũ eĩ strutes ferro depugnabant aurib fortasse
multe quidẽ oculis milla q̃dẽ poterat eẽ forcior ꝯͣ dolorẽ ⁊ mor¬
ne hoc q̃dẽ uellẽ ita me ad credendũ tua ducit orõ eSit ne ma¬
lum dolore nec ne stoici uderunt qui ꝯtumuculis quibusd̃ et
minitis concluũ culis nec ad sensus ꝑmanentib effici uolũt
nõ eẽ malũ dolorem. Ego illd̃ quicꝙͣ sit tantũ ẽẽ qnͣtũ uide¬
atur nõ puto. Falsa q eius uisione ⁊ specie mouen hoĩes di¬

Expanded text:
 quis vultum mutavit umquam? quis non modo stetit, verum etiam decubuit turpiter? quis, cum decubuisset, ferrum recipere iussus collum contraxit? tantum exercitatio meditatio consuetudo valet. ergo hoc poterit Samnis, spurcus homo, vita illa dignus locoque ; vir natus ad gloriam ullam partem animi tam mollem habebit, quam non meditatione et ratione conroboret? crudele gladiatorum spectaculum et inhumanum non nullis videri solet, et haud scio an ita sit, ut nunc fit; cum vero sontes ferro depugnabant, auribus fortasse multae, oculis quidem nulla poterat esse fortior contra dolorem et morne hoc quidem vellem: ita me ad credendum tua ducit oratio. Sitne lum dolor, encne, Stoicividerint, quicontortulis quibusdam ac minutis conclusiunculis, nec ad sensus permanantibus effici volunt, non esse malum dolorem. ego illud, quicquid sic, tantum esse, quantum videatur, non puto: falsaque eius visione et specie moveri homines di
Abbreviated transcription (Latin):
de nomen hẽbant uidemꝰ. De inde qͥlabor ꝙͣtus agimnꝰ fere plꝰ
dimidiati mensis cibaria ferre sicut ad usũ uelint feͬre malũ.
stutũ gladiũ galeã in honore nuĩ milites nõ plus nuuant ꝙͣ
hũeros lacertos manꝰ arma eĩ membra militis ẽẽ dicũtur. Q
quidẽ ita geruut᷑ apte ut si usus foret abicctis honerib expe¬
ditis arus ut iuenibris pugnare possit. Quid exertitacio l¬
gionũ quid ille cursus ꝯcursus clamor ꝙͣti laboris est. Ex hoc
ille aĩus ĩ preliis paratus ad uluera adhuc pari aĩo ĩ exercita

Expanded text:
de nomen habeant, vides; deinde qui labor, quantus agminis, ferre plus de nomen habeant, vides; deinde qui labor, quantus agminis, ferre plus dimidiati mensis cibaria! ferresiquid ad usum velint: ferre vallum. nam scutum, gladium, galeam, inonerenostrimilites non plus numerant, quam humeros, lacertos, manus. armaenim membramilitis esse dicunt: quae quidemita geruntur apte, ut siususforet, abiectis oneribus expeditis armis, ut membris pugnare possint. quid exercitatio legionum? quidille cursus, clamor, quantilaboris est? Ex hoc ille animus in proeliis paratus ad vulnera. Adduc parianimo inexercita
Abbreviated transcription (Latin):
peris ⁊ miuneris. Dolor aut̾ motꝰ asper in corpore alieuꝰ a sensi
osos uł potiꝰ amantis doloris appellant. ⁊ꝯos cõmodiꝰ laborio¬
sos. aluid est eĩ laborare ⁊ aliud dolere. Ou̾boꝵ ĩops int̾dũ qui¬
b habũda re te semper putas grecia. aliud inꝙͣ ẽ dolere. aliud
laborare cũ uarices sequabantur e mario dolebat cũ estu ma¬
gno ducebat agumẽ laborabat. Est int̾ hec quedã tñ sumilitudo
Consuetudo eĩ laboꝵ ꝓpessionẽ doloꝵ efficiat faciliorẽ. Itaq
illi qui grecie formã reꝵ publicaꝵ dederut̃ corpora iuuenũ for¬
mari labore uoluerũt. Quod sparcite ⁊ ia ĩfemĩas tnͣstulerũt
que ceteris murbib mollissimo cultu ꝑietũ unibris octulũtu
Illi aut̾ uoluerunt nichil hoꝵ siłe est apud lacenas u̾gines
quib magis palestra eurotas sol pulius labor milicia ĩstu
dio est ꝙͣ fertilitas barbara. Ergo huis laboriosis exercitacioĩ
dico nõ sparcitaꝵ quoꝵ procedit ad modũ ad tibiã. Nec adhi be¬

Expanded text:
sensibosos vel potius amantis doloris appellant, nos commodius laboriosos: aliud est enim laborare, aliud dolere. o verborum inops interdum, quibus abundare te semper putas, Graecia! aliud, inquam, est dolere, aliud laborare. cum varices secabantur C. Mario, dolebat; cum aestu magno ducebat agmen, laborabat. est inter haec quaedam tamen similitudo: consuetudo enim laborum perpessionem dolorum efficit faciliorem. itaque illi, qui Graeciae formam rerum publicarum dederunt, corpora iuvenum firmari labore voluerunt; quod Spartiatae etiam in feminas transtulerunt, quae ceteris in urbibus mollissimo cultu parietum umbris occuluntur. illi autem voluerunt nihil horum simile esse a/pud Lacaenas vi/rgines, Quibus ma/gidio est, quam fertilitas barbara. Ergo his laboriosis exercitationibdico, non Spartiararum quorum procedit ad modum, et tibiam, necadhibe
Abbreviated transcription (Latin):
explicat ĩ tolore. Sic ẽ eĩ intemperans nulitaris in forti uiro
glia. Eigo hec ueteranꝰ miles fac̾e̾ poterit. doctus uir sapiens¬
q nõ poterit Ille uͦ meliꝰ at nõ paulo quidẽ s adhuc de ꝯsuetu¬
dĩe ex̾citatoĩs loqͦ nõ dũ de rõne ⁊ spĩa. rimiicule medĩt sepe bi¬
duũ ã triduũ ferut. subduc cibum unum diẽ athelete/ iouẽ olit̃
Nonsuetudĩs magnas uis est ꝑnoctant uenatores in uiue ni

Expanded text:
explicat in dolore; sic est enim intemperans militaris in forti viro explicat in dolore; sic est enim intemperans militaris in forti viro gloria. ergo haec veteranus miles facere poterit, doctus vir sapiensque non poterit? ille vero melius, ac non paulo quidem. Sed adhuc de consuetudine exercitatiduum aut triduum ferunt; subduc cibum unum diem athletae: Iovem, Iovemconsuetudinis magna vis est: pernoctant venatores in nive in
Abbreviated transcription (Latin):
acie afferri sepe saucios ⁊ quidem rudem illum aut ĩ exercitatũ ꝙ̃¬
us lem ittu ploratus tupissimos edere. at u ͦ exercitatus ⁊ ue
ob ea i que rem fortior medicũ mõ reqͥrens obligetur. O patrico¬
lo pot̾it ẽẽ pacto ꝓfluens ꝯsistere si quo minꝰ qͥ sapĩa magis ne¬
ttra mors deutari põt. 2 Ic̃qͣ sculapii liberũ saucii opplent po¬
ticus nõ pt̃ actidi certe. Euripilꝰ hic quidem ẽ hõ ex̾citatus u¬
bi tantũ luctꝰ ꝯtinuatus. uide ꝙͣ nõ flebiliter respondeat rõnẽ
et iã afferat. tur ⁊ quo aĩo sͥ ferendũ sit qui alten exitiũ parat
eũ scire oꝑtet s̾ paratã pestem ut ꝑticipet pa rem abducet pa¬
tricoles credo ut collocet in cubili ut uulnꝰ obliget si quidẽ hõ
lio ut se sustinet nõ pot̃ hec fari tm̃ dictis qnͣtũ factis suppetit
laboris quies corrigitur ⁊ uuluꝰ alligã. Et iã si eiripilus nõ¬
poss nõ. ut fortima hectoris urã acrem aciẽ inclinatã ⁊ cet̾a

Expanded text:
acie efferri saepe saucios, et quidem rudem illum et inexercitatum quamvis levi ictu ploratus turpissimos edere: at vero ille exercitatus et vetus ob eamque rem fortior medicum modo requirens, a quo obligetur: O Pa/tricollo po/tis est pacto pro/fluens consi/stere, Si qui/ sapientia/ magis vestra mo/rs devitari/ potest. Namque Ae/sculapi li/berorum sau/cii opplent po/rticus; Non po/test accedi.— Ce/rte Eurypylus hi/c quidem est. hominem ubi tantum luctus continuatur, vide quam non flebiliter respondeat, rationem etiam adferat cur aequo animo sibi ferendum sit: Qui a/lteri exitiu/m parat, Eum sci/re oportet si/bi paratum, pe/stem ut participe/t parem. abducet Patricoles, credo, ut conlocet in cubili, ut volnus obliget. siquidem homo e/s Argivum proe/lio ut se su/stinet.— Non po/test ecfari ta/ntum dictis, qua/ntum factis su/ppetit Labo/ris. quiesce igitur et volnus alliga. etiamsi Eurypylus po fortuna Hecto/ris nostram acrem a/ciem inclinata/m . . et cetera
Abbreviated transcription (Latin):
contempuendꝰ oĩs dolor prudentiam ne is eẽ sine qua ne
teloris enũciante ꝯmissa prudente ꝯs cios młta officia relĩquẽ¬
tenii Quid fortitudĩ eo nutiꝰq eiꝰ magnnitudĩ aĩ grauitate
pritienti ⁊ rerũ hũcinaꝵ despicientie quõ respondebis afflictꝯn¬
et uatens ⁊ lamentabili uoce deplorans audiens. Ouirũ for¬
teto ite tero ⁊tti aiffectũ ne uirũ qͣdem qͥsꝙͣ dixerit. Amictenda
gitortituto ẽ. cunit sepelliendꝰ dolor. Et quid scis gͥ ci quid deco¬
murtiꝰ tuus s miseris posse hẽre te reliquã suppellectilem calu

Expanded text:
contemnendus omnis dolor. prudentiamne vis esse, sine qua ne contemnendus omnis dolor. prudentiamne vis esse, sine qua ne doloris enuntiante commissa, prodente conscios, multa officia relinquente? quid? fortitudini comitibusque eius, magnitudini animi, gravitati, patientiae, rerum humanaet iacens et lamentabili uoce deplorans audieris 'O uirum fortem'; te uero ita affectum ne uirum quidem quisquam dixerit. Amittenda igitur fortitudo est aut sepeliendus dolor. Et quid scis igitur, si quid de Corinthiis tuis amiseris, posse te habere reliquam supellectilem salu
Abbreviated transcription (Latin):
q portit n ͨ mentiris. S resu cõbere nõ oportebat uerbio &ept¬
tem dũ nchũ bonũ ñ qd̾ honestũ nichil malũ ñ qd̾timpe opta¬
re hoc quidem est nõ docere. Illud et meliꝰ ⁊ uerꝰois que nãt
contertacoẽii eblata tñi tũ excellet illud quod recte amplexant᷑ isti
qd honestũ qd̾ rectũ qd̾ decoꝵ appellamꝰ. Qe uod idẽ mtdũ u̾tutis
noĩe amplectim ᷑ ut oĩo pretenea que bona corporis ⁊ fortune
putantur per exigna ⁊ imunita uideãtur. n ͨ malũ quidẽ mil¬
lum nec si ĩ unũ locũ collata oĩa st̃ cũ tupitudĩs malo ꝯꝑan¬
est. Nelcue si ut iitio ꝯcessisti turpitudo perꝰ est ꝙͣ tolor nichu
est pladolor. uã dũ tͥ tuipe nec dignũ uiro uidebr̃ gem̾e eilare
lamentari frangi debilitan dolore. Tum honestas tũ dignita ᷤ
tũ decus tiderit tuq ĩ ea ĩtueberis te ꝯtinebis cedet ꝓfecto uir¬
ton tolor ⁊ aũ inductione languescet aut eĩ milla uͥtus ẽ. an

Expanded text:
 re succumbere non oportebat verbis gloriantem. dum nihil bonum nisi quod honestum, nihil malum nisi quod turpe— optare hoc quidem est, non docere; illud et melius et verius, omnia qconcertatione sublata tantum tamen excellet illud quod recte amplexantur isti, quod honestum, quod rectum, quod decorum appellamus, quod idem interdum virtutis nomine amplectimur, ut omnia praeterea, quae bona corporis et fortunae putantur, perexigua et minuta videantur, igitur ne malum quidem ullum, nec si in unum locum conlata omnia sint, cum turpitudinis malo comparanda. quare si, ut initio concessisti, turpitudo peius est quam dolor, nihil est plane dolor. nam dum tibi turpe nec dignum viro videbitur gemere, eiulare, lamentari, frangi, debilitari dolore, dum honestas, dum dignitas, dum decus aderit, tuque in ea intuens te continebis, cedet profecto virtuti dolor et animi inductione languescet. Aut enim nulla virtus est aut
Abbreviated transcription (Latin):
latina or̃o. S uides ne poete quid mali afferant lamentatis
niducũt fortissiõs uiros mollũit aiõs mt̃s Ita st̃ deinde du¬
ces ut nõ legantur mõ. s iã ediscant᷑. S ad malũ dome¬
cticã disciplinã uitã q umbrabilem ⁊ delictatã cũ ticcesse

Expanded text:
Latina oratio. Sed videsne, poëtae quid mali adferant? lamentantis Latina oratio. Sed videsne, poëtae quid mali adferant? lamentantis inducunt fortissimos viros, molliunt animos nostros, ita sunt deinde dulces, ut non legantur modo, sed etiam ediscantur. sic ad malam domesticam disciplinam vitamque umbratilem et delicatam cum acce
Abbreviated transcription (Latin):
ta clades nr̃o ĩfica est corpori. E quo liquate solis ardore ex¬
cidunt. Gucte q saxa fssidue istilłant caucasi. uix gͥ posse
idem ᷑ ita affectũ nõ miserũ dicere.d Et si hunc miserũ cei¬
te dolorem malũ. en Tu quidẽ adhuc meam cam̃ agis s hoc
mox uidero.D Iuterea unde isti uersus nõ eĩ agnosco. en dicã
herde ⁊ eĩ recte requiris uides ne me abũdare ocio.d Quid tñ¬
ter quidẽ. en Aĩa uertebas g̾ ⁊ si tñ nemo erat ad modũ copios
uerũ tñ uersus ab hiis aduusceri orõm. ac mrtos quidẽ a
dionisio stoico probe dicis. S hiis qrͣ dicta ulło delectu nul¬
la elegancia. philo ⁊ ꝓpriũ nr̃ ⁊ electa pormata celo adiũge¬
bat. Itaq posꝙ aid auiam hanc qiͣ seilẽ declamacoem̃ stu¬
diose equidem utor nrĩs poctis. Ded sic ubi defecerũt. ueiti eĩ inla
te grecis ne quo ornamento in hoc genere disputatoĩs tareret

Expanded text:
ca clades no/stro infixa est co/rpori; E quo/ liquatae so/lis ardore e/xca clades no/stro infixa est co/rpori; E quo/ liquatae so/lis ardore e/xcidunt Guttae/, quae saxa adsi/due instillant Cau/casi.” vix igitur posse videmur ita adfectum non miserum dicere et, si nunc miserum, certe dolorem malum. Tu quidem adhuc meam causam agis, sed hoc mox videro; interea, unde isti versus? non enim adgnosco. Dicam hercle; etenim recte requiris. videsne abundare me otio? Quid tter quidem. Animadvertebas igitur, etsi tum nemo erat admodum copiosus, verum tamen versus ab is admisceri orationi. Ac multos quidem a Dionysio Stoico. Probe dicis. sed is quasi dictata, nullo dilectu, nulla elegantia: Philo et †proprium nrt et lecta poëmata et loco adiungebat. itaque postquam adamavi hanc quasi senilem declamationem, studiose equidem utor nostris poëtis; sed sicubi illi defecerunt—verti enim multa de Graecis, ne quo ornamento in hoc genere disputationis careret
Abbreviated transcription (Latin):
uite. Saturnꝰ me sic ĩfixt iupiter ioiusq nuumeu mulce¬
bri adscut᷑ manꝰ. hos ille cuneos fabrica crudeli ĩ ferens ꝓru¬
pit artus qua miser soleitia. Tñsuerberatus castrũ. Loc fu¬
riaꝵ ĩ colo iã tertio me ne quidꝙͣ fimesco die tristi aduola¬
tu a dũtis lacerans un guib. Iois scitelles pastu dilamat
fero. Tum iecore opimo farta ⁊ faciata affatim. Cleĩgorẽ
fundit uastũ ⁊ sublime aduolans. Pũgatur. cauda nrm
adulait sanguntẽ cũ uero adesũ ĩflatu renouatũ ẽ iecur
Tum rursum tetros auida se ad pastus reffert. Sic ĩ me cu¬
Uamq ut uidetis iũctis ꝯstrictus ionis art̾e neq odirã uolu¬
ciem aipectore sit me ip̃e uidius pestes excipio auxias amor
mortis teriinũ aid prẽs mali. S longe aletonumine aspel¬
lor. ioius atq hec uetusta sedis glomerata horudis luctiti¬

Expanded text:
/vitae. Satu/rnius me si/c infixit Iu/ppiter, Iovi/sque numen Mu/lci/vitae. Satu/rnius me si/c infixit Iu/ppiter, Iovi/sque numen Mu/lciberi adscivi/t manus. Hos i/lle cuneos fa/brica crudeli i/nserens Perru/pit artus; qua/ miser solle/rtia Transve/rberatus ca/strum hoc Furiarum i/ncolo. Iam te/rtio me quo/que funesto/ die Tristi a/dvolatu adu/ncis lacerans u/nguibus Iovi/s satelles pa/stu dilania/t fero. Tum ie/core opimo fa/rta et satiata a/dfatim Clango/rem fundit va/stum et sublime a/volans Pinna/ta cauda no/strum adulat sa/nguinem. Cum ve/ro adesum infla/tu renovatu/mst iecur, Tum ru/rsum taetros a/vida se ad pastu/s refert. Sic ha/nc cuNamque, u/t videtis, vi/nclis constrictu/s Iovis Arce/re nequeo di/ram volucrem a pe/ctore. Sic me i/pse viduus pe/stes excipio a/nxias Amo/re mortis te/rminum anquire/ns mali; Sed lo/nge a leto nu/mine aspello/r Iovis, Atque hae/c vetusta, sae/clis glomerata ho/rridis, Lucti/fi
Abbreviated transcription (Latin):
ces. ⁊ut̃ serpit ardor o nate metrtes manꝰ. O pectora o terga o
lacertoꝵ thori uestro ne pressu quodã ue maeꝰ leo. Erendens eflu¬
flauit grauiter extreinũ alitũ hec dextra leruã taetram macta¬
tam excetur placuit hec bicorporẽ adflixit manũ. Crimãthiam
haet uastificã obiecti belluam. haec taitarea tenebrica astractũ
plaga tricipidem eduxit ĩ tra generatũ canẽ. hciec int̾eunt tortu
multiplicabili trachonẽ auriferã obtutu obseruantẽ arborẽ.
ut laudib. possumꝰ ne nos ꝯtempnere dolorẽ cũ ipm̃ ħculẽ tã
intolleranter dolere indeamꝰ. uenat eschilus nõ poeta solum
dolorẽ quẽ excepit obsũ cũ leminũ. uñ ignis uret mortalibus
dens affius ad cãs sũ dic̃ hec. Tytam̃ soboles socia mĩ san¬
guĩs. Generata celo aspicite religatũ a speris untũ q saxis
nauẽ ut orus a nofreto noctẽ ꝑauentes timidi ad nectũt na¬

Expanded text:
ces, Nunc se/rpit ardor. o a/nte victrice/s manus, O pe/ctora, o terga, o/ ces, Nunc se/rpit ardor. o a/nte victrice/s manus, O pe/ctora, o terga, o/ lacertoru/m tori, Vestro/ne pressu quo/ndam Nemeaeu/s leo Frende/ns efflavit gra/viter extremum ha/litum? Haec de/xtra Lernam tae/tra mactata e/xcetra Paca/vit? haec bico/rporem adflixi/t manum? Eryma/nthiam haec vasti/ficam abiecit be/luam? Haec e/ Tartarea te/nebrica abstractu/m plaga Trici/pitem eduxit Hy/dra generatu/m canem? Haec i/nteremit to/rtu multiplica/bili Draco/nem auriferam pit lau/dibus.” Possumusne nos contemnere dolorem, cum ipsum Herculem tam intoleranter dolere videamus? Veniat Aeschylus, non poëta solum,dolorem, quem excipit ob furtum Lemnium, Unde i/gnis cluet morta/libus dens adfixus ad Caucasum dicit haec: “Tita/num suboles, so/cia nostri sa/nguinis, Genera/ta Caelo, aspi/cite religatum a/speris Vinctu/mque saxis, na/vem ut horrisono/ freto Nocte/m paventes ti/midi adnectunt na
Abbreviated transcription (Latin):
cade horribili absũptũ extabunit. Ipẽ inligatus peste ĩteri¬
mior extili. ⁊os nõ hostilis dexterti. nõ terra edita moles. M¬
gantũ nõ biformato impetu. centaurꝰ ictus corpori infixit
mes. nõ grara uis. nõ barbara ulla ĩmãĩtas. Nõ sena terrest
gens legerta ultĩs quas ꝑ grãs undiq dẽm hic feritatẽ expuli
tri ue me octidentẽ mr̃is suꝑ caritas. huc arripe ad me manib
abstractam piis. I ã cernam me ne illã pociorẽ eputes. ꝑge au¬
de nate hec lacrima prĩs pestib. Miserere gentes nrãs flebũt m¬
seras. heu nirgnialem more ploratũ edere. Quẽ iudit nemo ulli
ĩgemnscentem malo. Sic fenmata iuitus afflicta occidit. Acce¬
tonate cisiste miserã dũ aspice eiusceratũ corpus laceratum
p r̃s uidete cimicti tu q celestiũ tu q sator. Iace obsecro ĩ me uim
corruscam fulmĩs. hũc mĩc doloꝵ auxi feri cortorqueunt uerti¬

Expanded text:
clade horri/bili absumptum e/xtabuit, Ipse i/nligatus pe/ste intericlade horri/bili absumptum e/xtabuit, Ipse i/nligatus pe/ste interimor te/xtili. Hos no/n hostilis de/xtra, non Terra e/dita Mole/s Gigantum, no/n biformato i/mpetu Centau/rus ictus co/rpori inflixi/t meo, Non Gra/ia vis, non ba/rbara ulla inma/nitas, Non sae/va terris ge/ns relegata u/ltimis, Quas pe/ragrans undique o/mnem ecferitatem e/xpuli, tri, Ne me o/ccidentem ma/tris superet ca/ritas. Huc a/rripe ad me ma/nibus abstracta/m piis; Iam ce/rnam, mene an i/llam potiore/m putes. Perge, au/de, nate! inla/crima patris pe/stibus, Misere/re: gentes no/stras flebunt mi/serias. Heu, vi/rginalem me o/re ploratum e/dere, Quem vi/dit nemo ulli i/ngemescente/m malo! Ecfe/minata vi/rtus adflicta o/ccidit. Acce/de, nate, adsi/ste, miserandum a/spice Evi/sceratum co/rpus lacerati/ patris! Vide/te, cuncti, tu/que, caelestu/m sator, Iace, o/bsecro, in me vi/m coruscam fu/lminis! Nunc, nu/nc dolorum anxi/feri torquent ve/rti
Abbreviated transcription (Latin):
q hũc irũ scgitte quas ab hercule cuteperat tũ ꝯsolebant᷑ cũ ei¬
perio morsu uene iusceꝵ ueneuo ĩbutetretos crucisitus scient.
Ittiq exclamat auxilrũ expectans mori cupiens.L. ieii quis fal¬
malo ẽẽ et magno quidẽ qͥ ita declanare cogatur. ꝙ iudeamꝰ
herculẽ ipũi qͥ tñ tolore frangebatur cũ ĩmortalitatẽ ipãm
morte que rebat. Quas uoces aput sophodẽ intrachus edu
crũ cũ dei nura scingĩe centauri tinctã tuncã induss inle¬
il q ea iuscerib ait ille. O multa dictu grama ꝑpessu aspec¬
ra q̃ corpore exanelata atq aĩd ꝑtuli. Nec m ĩuonis terror ĩplica¬
bilis. ⁊Iec tm̃ ĩuexit tristis heuristeꝰ iuali qͥ tm̃i una uecors
pene ĩ ꝑtui edita. Nec me ĩrec̾unt ueste furiali ĩcisũ q̃ lateri ĩhe¬
rens morsu lacerati uiscera ut gens q̃ graiter pulinonẽ ha¬
runt spus. I ã decolo rẽ sanguniẽm oẽui exorbuit. Sic corpus

Expanded text:
eperat, tum consolabantur, cum E vi/perino mo/rsu venae vi/scerum Vene/no inbutae tae/tros cruciatu/s cient. itaque exclamat auxilium expetens, mori cupiens; Heu, qui/ salmalo esse, et magno quidem, qui ita clamare cogatur. Sed videamus Herculem ipsum, qui tum dolore frangebatur, cum inmortalitatem ipsa morte quaerebat: quas hic voces apud Sophoclem in Trachiniis edit! cui cum Deianira sanguine Centauri tinctam tunicam induisset inhaesissetque ea visceribus, ait ille: “O mu/lta dictu gra/via, perpessu a/spera, Quae co/rpore exancla/ta atque animo pe/rtuli! Nec mi/hi Iunonis te/rror inplaca/bilis Nec ta/ntum invexit tri/stis Eurystheu/s mali, Quantum u/na vaecors Oe/nei partu e/dita. Haec me i/nretivit ve/ste furiali i/nscium, Quae la/tere inhaerens mo/rsu lacerat vi/scera Urge/nsque graviter pu/lmonum haurit spi/ritus: Iam de/colorem sa/nguinem omnem exo/rbuit. Sic co/rpus
Abbreviated transcription (Latin):
boretur. Quid me decipis zeno. ⁊ã cũ id qd̾ mn horribile endi
tu᷑ dĩo malũ negas ẽẽ. Capior ⁊ scre cupio quõ id qd ego mi¬
cerrimiũ existimẽ ne malũ quidẽ sit. Nichil est inq̃t malũ

Expanded text:
boretur. quid me decipis, Zeno? nam cum id, quod mihi horribile videtur, boretur. quid me decipis, Zeno? nam cum id, quod mihi horribile videtur, tu omnino malum negas esse, capior et scire cupio, quo modo id, quod ego miserrimum existimem, ne malum quidem sit. nihil est inquit malum
Abbreviated transcription (Latin):
legimꝰ ⁊ discimꝰ. hanc crudictõem liberalẽ ⁊ doctrinã putan
Sed quid poetis nascim᷑ intitis magrĩ philosophi ĩuenti sł
qui sũmũ malũ dolorẽ dicerent. at tu adolescens cũ id tibi
pcrulo añ dixisses inderi rogatus a me ⁊ iã ne marꝰ ꝙͣ dedetus
uerbo decencia distitisti. rogo hoc idẽ epitinũ maiꝰ decet eẽ ma¬
lũ mediociẽ tolorem ꝙͣ macimũ dedecus. In ip̃o eĩ dedecore ma¬
li nichil ẽẽ nͥ seꝙͣtur dolores. Quis gͥ epiturũ sequitere dolo
eũ hoc ip̃m dicit sũmũ malũ ẽẽ tolorem ꝙͣ maimũ dedecus
maiꝰ a pho uullum expecto scire indri satis dedisti cũ respondist.
maiꝯ tibi malũ uderi dedetus ꝙͣ tolorem. hoc ipm̃ enĩ si teneb̾
intelligis ꝙͣ sit osistendũ dolori nec tã querendũ ẽ dolor ma¬
lum ne sit ꝙͣ firmandus ciĩus ad dolorẽ ferendũ. Concla¬
Dunt ratiũculas stoiti cui nõ sit malũ qiͣde u̾bo nõ de re la¬

Expanded text:
trinam putamus. Sed quid poëtis irascimur? virtutis magistri, philosophi, inventi sunt, qui summum malum dolorem dicerent. at tu, adulescens, cum id tibi paulo ante dixisses videri, rogatus a me, etiamne maius quam dedecus, verbo de sententia destitisti. roga hoc idem Epicurum: maius dicet esse malum mediocrem dolorem quam maxumum dedecus; in ipso enim dedecore mali nihil esse, nisi sequantur dolores. quis igitur Epicurum sequitur dolor, cum hoc ipsum dicit, summum malum esse dolorem? quo dedecus maius a philosopho nullum expecto. quare satis mihi dedisti, cum respondisti maius tibi videri malum dedecus quam dolorem. hoc ipsum enim si tenebis, intelleges quam sit obsistendum dolori; nec tam quaerendum est, dolor malumne sit, quam firmandus animus ad dolorem ferendum. Concludunt ratiunculas Stoici, cur non sit malum; quasi de verbo, non de re la
Abbreviated transcription (Latin):
rũ asticile odiosũ ꝯͣ naturã dicut nec tñ malu. hic quie
lecu s aualum. Dicit ⁊ maloꝵ oñu extremũ sapientẽ cen¬
set id suture duturũ. Ego a te nõ postulo ut doloremeistem
rius. Nie dixerit sane idem ĩ phallatidis tauio qd̾ si eet᷑ ĩ lec¬
traler ego ttitã uĩ nõ tubuo scipieutie ꝯ dolorẽ si forte t pes

Expanded text:
ontra naturam dicunt, nec tamen malum. hic, qui solum hoc malum dicit et malorum omnium extremum, sapientem censet id suave dicturum. ego a te non postulo, ut dolorem eisdemoluptarius. ille dixerit sane idem in Phalaridis tauro, quod, si esset in lectulo; ego tantam vim non tribuo sapientiae contra dolorem. si fo