comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
lina pa istrs : aco ipsi. sensib p̃sto sunt
quȩ cũ pagani tanqm̃ deos colunt: uel
tanqm partes uniꝰ magni dĩ. nam uni-¬
u̾sum mundũ quidã eoꝵ putant maxi¬
mũ dm: ea colunt quȩ sunt. Cum quib
qndo agimꝰ ut ea ñ colant. ñ eis dicimus
qd̃ nulla sint : s qd̾ colenda ñ sint. Eisq
colendũ hoꝵ om̃ium conditorẽ dm̃ inui¬
sibilem suademꝰ: cuiꝰ soliꝰ participatio¬
ne heatus homo ficri potest : qd̾ om̃s uel¬
le nemo ambigit. S quia ñ nulli eoꝵ in-¬
uisibilem & incorpoream creaturam co¬
lunt. qd̃ est & anima mensq humana.
tam̃ quia nec huiꝰ modi creaturȩ partici¬
patione. fit homo beatus: ille ñ solũ inui¬
sibilis uerũ etiã incõmutabilis ds. id est
uerus ds̃ colendꝰ est. quia solus ille. colen¬
dus est. quo solo fruens beatus fit cultor
cuis. & quo solo ñ fruens omĩs mens mise¬
ra est. qualibet re alia ꝑfruatur. Uos au¬
tẽ cum ea colatis quȩ om̃ino ñ sunt. sed

Expanded text:
lis adparent atque ipsis sensibus praesto sunt. quae cum pagani tamquam deos colunt uel tamquam partes unius magni dei — nam uniuersum mundum quidam eorum putant maximum deum — ea colunt, quae sunt. cum quibus quando agimus, ut ea non colant, non eis dicimus, quod nulla sint, sed quod colenda non sint, eisque colendum horum omnium conditorem deum inuisibilem suademus, cuius solius participatione beatus homo fieri potest: quod omnes uelle nemo ambigit. sed quia nonnulli eorum inuisibilem et incorpoream creaturam colunt — quod est et anima mensque humana — tamen, quia nec eiusmodi creaturae participatione fit homo beatus, ille non solum inuisibilis uerum etiam incommutabilis deus, id est deus uerus colendus est, quia solus ille colendus est, quo solo fruens beatus fit cultor eius, et quo solo non fruens omnis mens misera est, qualibet re alia perfruatur. uos autem cum ea colatis, quae omnino non sunt, sed
Abbreviated transcription (Latin):
eq enĩ uos paganos dicimꝰ faustũ.
aut scisma paganoꝵ. s habere cũ
cis qndam similitudinẽ eo qd̃ multos
colitis deos. uerũ uos ẽe eis longe dete¬
riores. qd̃ illi ea colunt quȩ sunt . s. ꝑ
diis colenda ñ sunt. St̾ eñ & ydola. S
ad salutẽ nichil sunt. Et qui colit ar¬
borẽ ñ quidẽ orando s adorando. ñ io
colit qd̾ nusqm est. s qd̾ ita colendamꝰ
ñ est Ipsa enĩ demonia unde dicit apło
que immolant᷑ gentes demoniis umino¬
lant c ñ do utiqͦ sunt quib illos imins¬
lare dicti &e quoꝵ nos socios ẽt ñ uolt¬

Expanded text:
e enim vos Paganos dicimus, aut schisma Paganorum; sed habere cum eis quamdam similitudinem, eo quod multos colatis deos. Verum vos eis esse longe deteriores. quod illi ea colunt quae sunt, sed pro diis colenda non sunt: sunt enim et idola, sed ad salutem nihil sunt. Et qui colit arborem, non quidem arando, sed adorando, non id colit quod nusquam est, sed quod ita colendum non est. Ipsa etiam daemonia, unde dicit Apostolus, Quae immolant Gentes, daemoniis immolant, et non Deo ; utique sunt quibus illos immolare dici
Abbreviated transcription (Latin):
diligit anima mea. Id quoq fere uͦ¬
qͣm: nͥ cum absentẽ querit. uel abẽẽ
queritur. solent hiis quidem nomi¬
nib gradꝰ quidam distingui anime
amantẽ et estuantem feruentẽ et
querentẽ: nunqmͣ non sp̃ualẽ dixe¬
rim: que quippe licet ñdum plena
bat: quem diligebat. Possumus ã
uem et tenerũ affectum intelligere.
bo uobis corcarneum.Si gͦ carnis no¬
men in bono alicubi accipit᷑⁊ cur ñ
mag̃ anime: Ego beatam hanc ani¬
mã ut licenter loquar ñ lapideam.s
carneam mag̃ uidicau̾im. et nichil
hẽntem in se rigoris uel duricie: sed
mollem tenerai. tractabilem ⁊ sen¬
sibilẽ ad singłos diuini uerbi acule¬
os. Deniq que dicat neq caro mea e¬
nea est. s qm sp̃ualis ꝑtranseat gla¬
di᷑: et caritate uulneratã se gaudeat
Iure gͦ aĩam suam diligere dicit: expͥ¬
m̾e uolẽs intimã qͣnͣdam et uiuidã
et animatã affectionem erga dilectũ

Expanded text:
diligit anima mea. Id quoque fere nusdiligit anima mea. Id quoque fere nusquam, nisi cum absentem quaerit, vel abesse queritur. Solent his nominibus gradus quidam distingui animae amantem et aestuantem, ferventem et quaerentem, nunquam non spiritualem dixerim: quippe quae licet nondum plena nter diligebat. Possumus autin anima suavem et tenerum affectum accipere. Dabo vobis cor carneum . Si ergo carnis nomen in bono alicubi accipitur, cur non magis animae? Ego beatam hanc animam ut licenter loquar, non lapideam sed carneam magis judicaverim et nihil habentem in se rigoris vel duritiae; sed mollem, teneram, tractabilem, et sensibilem ad singulos divini verbi 5 aculeos. Denique quae dicat: Neque caro mea aenea est: sed quam spiritualis pertranseat gladius, et charitate se vulneratam gaudeat. Jure ergo animam suam diligere dicit, exprimere volens intimam quamdam et vividam et animatam affectionem erga dilectum
Abbreviated transcription (Latin):
formidat: et ista inflaminat. Iua ꝓ
dilecto non confundit᷑: ista ꝯfidit su¬
ꝑ dilecto. Magna uis amoris. alieno
non nitit᷑ suffragio: ꝓpriis contenta
meritis Semꝑ amari se p̃sumit: que
amare se sentit. Deniq ñ respectis aliĩ
maiestans nominib. solũ sponsa di¬
lectum memorat: que singlarit intꝰ
tolat estum amoris. Hoc autẽ atten¬
dendum qͣm frequenter recenset dile¬
cti uocabłm: quocumq ex mysterio. Di¬
lectus meus candidꝰ et rubicund̃. et ta¬
lis ẽ dilectꝰ meus: et in p̃senti quemdi¬
ligit aĩa mea. Magna certe sermonis
huiꝰ gr̃a. Nec mirũ si frequentat᷑ in o¬
re: qd̃ in corde feruet. Ideo et animã ꝯ¬
memorat. Non enim u̾bo tantũ dilig̃
s uoto: nec solo astu s mag̃ affcu. Qd
te quia dilesto quem adhuc q̃rebat:
nondũ adherebat. Qui enim adhet
in toto hoc cantico: sp̃m nominat d
aĩa mea liq̃fcã ẽ. et anima mea ꝯtͣba¬
uit me: et hoc ip̃m frequent quem

Expanded text:
formidat; ista inflammat: illa pro formidat; ista inflammat: illa pro dilecto non confunditur; ista confidit super dilecto. Magna vis amoris. Alieno non nititur suffragio, propriis contenta meritis. Semper amari se praesumit, quae amare se sentit. Denique non respectis aliis majestatis nominibus, solum sponsa dilectum memorat, quae singulariter intus tolerat aestum amoris. 8. Hoc autem attendendum quam frequenter dilecti recenset vocabulum quocunque ex mysterio. Dilectus meus candidus et rubicundus; et, Talis est dilectus meus : et in praesenti, Quem diligit anima mea. Magna certe sermonis hujus gratia Nec mirum si frequentatur in ore, quod in corde fervet. Ideo et animam commemorat. Non enim verbo tantum diligit, sed voto: nec solo actu, sed magis affectu. Quid te quia dilecto quem adhuc quaerebat, nondum adhaerebat: qui enim adhaeret in toto hoc cantico spiritum nominat: sed, Anima mea liquefacta est , et Anima mea conturbavit me ; et hoc ipsum frequenter, Quem
Abbreviated transcription (Latin):
s tam̃ in hac nocte non extinguetur
lucerna tua ut duectum queras. Uti¬
nam ego mͥ tales possim noctes nu¬
merare:tam latebrosas et tam lumi¬
nosas. Et quis nr̃m głabitur omneᷤ
se noctes tales habere: Quis quis est.
felix est: cui om̃s noctes in usum ta¬
lem decurrunt. Qui in occulto suo
nichil agit: occultatione dignum.
unus quisq suam conueniat con¬
scientian. Quid enim mͥ alioꝵ ꝑcu¬
tere conscientiã infirmã: Non ꝑcuti¬
o nec discutio quidem. Et si infir¬
ma est: feda saltem non sit. Non
agat in occulto non cogitet quidẽ:
que t᷑pe ẽ ⁊ dicere. Ad taiẽ stratum
ih̾c declinare non nouit. Offendit
illũ et fugat: ꝯfusa conscientia. Cõ¬
fusio conscientie non inuitat illum:
s mag̃ euitat. Caritas autẽ de corde
puro ⁊ conscĩa bona: ip̃a ẽ que q̃rit.
Sic enu habes. Quesun quẽ diligit
aĩa mea. Nil bona tutius ꝯscientia. Bo¬
na ꝯscĩa audet et caritas ardet Iua ñ

Expanded text:
sed tamen in hac nocte non exstinguetur sed tamen in hac nocte non exstinguetur lucerna tua, ut dilectum quaeras. 7. Utinam ego tales mihi possim noctes numerare, tam latebrosas, et tam luminosas! Et quis nostrum gloriabitur omnes se tales noctes habere? Quisquis est, felix est, cui omnes noctes in usum talem decurrunt, qui in occulto suo nihil agit occultatione dignum. Unusquisque suam conveniat conscientiam. Quid enim mihi aliorum percutere conscientiam infirmam? Non percutio nec discutio quidem: etsi infirma est, foeda saltem non sit. Non agat in occulto, nec cogitet quidem quae turpe est et dicere. Ad talem stratum Jesus declinare non novit. Offendit illum, et fugat confusa conscientia. Confusio conscientiae non invitat illum, sed magis evitat. Charitas autem de corde puro et conscientia bona , ipsa est quae quaerit. Sic enim habes: Quaesivi quem diligit anima mea. Nihil bona tutius conscientia. Bona conscientia audet, et charitas ardet. Illa non
Abbreviated transcription (Latin):
de cor tuũ ut liquefiat et currat ⁊¬
decurrat usq in conspectũ dĩ tui.
Iui liba pͥncipium uigiliarũ tuaꝵͤ
nichil in te ꝑegrine cure decerpant.
Quere ꝑ singulas noctes dilectũ tu¬
ũ. Quid dico ꝑ singulas: Totas no¬
ctes tuas: in hoc opus continua. Ne
cesses et ne quiescas. donec egredia¬
t᷑ ut splendor dilectus tuus: et ut
lampas accendat᷑ tͥ. Tune poteris
illud pauli dicere. Nox p̃cessit. dies
autem aꝓpinquauit. Nam quod
sequitur abiciamus oꝑa tenebrar̃:
huic non potest nocti coaptari. Nes¬
cit enum hec nox oꝑa tenebrarũ: sed
mag̃ lucem ministrat hiis qui ꝑ¬
manent in agone quodam queren¬
di dilectum. Bona quidem nox quã¬
do absconderis a conturbatione et
ab incursione imaginationũ. Et ꝙͣ¬
us nundũ absconderis in absꝯdito
faciei dilecti tui: bonum tam̃ est. ut
abscondat᷑ facies et pompa in aniũ
et carnalium cogitationum. Nox ẽ
ut illam non attendas. non uideas:

Expanded text:
de cor tuum , ut liquefiat et currat, et de cor tuum , ut liquefiat et currat, et decurrat usque in conspectum Dei tui. Illi liba principia vigiliarum tuarum: nihil in te peregrinae curae decerpant. Quaere per singulas noctes dilectum tuum. Quid dico, per singulas? Totas noctes tuas in hoc opus continua. Ne cesses et ne quiescas, donec egrediatur ut splendor dilectus tuus, et ut lampas accendatur tibi. Tunc poteris illud Pauli dicere: Nox praecessit, dies autem appropinquavit. Nam quod sequitur, Abjiciamus opera tenebrarum , huic non potest nocti adaptari. Nescit enim haec nox opera tenebrarum, sed magis lucem ministrat iis qui permanent in agone quodam quaerendi dilectum. Bona quidem nox, quando absconderis a conturbatione et ab incursione imaginationum. Et quamvis nondum absconderis in abscondito faciei dilecti tui, bonum tamen est ut abscondatur tibi facies et pompa inanium et carnalium cogitationum. Nox est ut illam non attendas, non videas;
Abbreviated transcription (Latin):
cabulo. In umbra rerum uisibiliũ o¬
bliuionẽ aliqͣntam accipe: in nocte
om̃imodã. Quis mͥ dabit s̃ aduespe¬
rascere: Quis inqͣm dabit mͥ ut rer̃
temꝑalium memoria obluuionis
huius uergat in uesꝑam: Bona qui¬
dem nox qnͣdo ymaginationes ua¬
rie amimũ non uexant. nec uersan¬
t᷑ in eo: quando abscondite sunt ab
ocłis querentis dilectum. Dilectio
ip̃a hanc noctem inducit que reliqͣ
omĩa nec respicit nec nata reputat.
dum illum quem diligit intenta
suspirat. ꝑ noctes inquit. Multe ft̃
noctes eius: nec est una nox illi uigi
et continua. Noctes eius frequenter
int̾polantur presentia sponsi. Cũ
a dest lux est. cum abest nox est. I¬
deo multe sunt noctes sponse quia
multi elapsus sponsi: multe late¬
bre. Beata plane que dilecto adhe¬
ret tota die: et querit illum nocti
b totis. ꝓuocent studium nuũ qui
audis ista: et in fructus exemplo
sponse ꝯsurge et tuin nocte in prin¬
cipio ugiliarum tuarũ. et effim¬

Expanded text:
cabulo. In umbra, rerum visibilium ocabulo. In umbra, rerum visibilium oblivionem aliquantam accipe: in nocte, omnimodam. Quis mihi dabit sic advesperascere? quis, inquam, dabit mihi ut rerum temporalium memoria oblivionis hujus vergat in vesperam? Bona quidem nox, quando imaginationes vanae animum non vexant, nec versantur in eo; quando absconditae sunt ab oculis quaerentis dilectum. Dilectio ipsa hanc noctem inducit, quae reliqua omnia nec respicit, nec nota reputat, dum ad illum quem diligit intenta suspirat. 4 6. Per noctes, inquit. Multae sunt noctes ejus, nec est una nox illi jugis et continua. Noctes ejus frequenter interpolantur praesentia sponsi. Cum addest, lux est: cum abest, nox est. Ideo multae sunt noctes sponsae; quia multi sunt elapsus sponsi, multae latebrae. Beata plane, quae dilecto adhaeret tota die, et quaerit illum totis noctibus. Provocent studium tuum qui audis ista, et instructus exemplo sponsae, Consurge et tu in nocte, in principio vigiliarum tuarum, et effun
Abbreviated transcription (Latin):
uel mundo abscondi Si etiamabs¬
condi poter imꝰ in abscondito faci¬
ei tue dñe: non dico plena notione
s tamen tota deuotione⁊ et libera
inuestigatione: et aliqͣnta inuenti¬
one. Hanc absconsionem. hoc setre¬
tum. has latebras quib mundani
diei declinamꝰ uel amorẽ uel ymagi¬
nationẽ⁊ quib humanũ diem aut
ablatum non repetimus aut obla¬
tum respuimus: noctis nomine ap¬
pellari nunc a sponsa crediderim.
Deniq in suꝑiorib dicit. Sub umbͣ
eiꝰ quem desiderabam sedi: et fructꝰ
eiꝰ dulcis gutt meo. fructus iste sua¬
uit̾ pascit: si tamen umbra prius ꝓ¬
texerit.Bonaumbra que carns pry¬
dentiam obscurat: concupĩam re¬
frigerat. Intelligis que sit umbra:
inde tͥ refulget occasio quomͦ et hic
noctem intelligas: nisi quod q̃dam
occultiores latebre et magis abdite.
et accõmodate magis ad inuestiga¬
tionis et contemplatoĩs usum. sb̃
noctis expͥmunt᷑. qmͣ sub umbre uo¬

Expanded text:
vel mundo abscondi. Sic etiam absvel mundo abscondi. Sic etiam abscondi poterimus in abscondito faciei tuae, Domine: non dico plena notione, sed tamen tota devotione, et libera investigatione, et aliquanta inventione. Hanc absconsionem, hoc secretum, has latebras, quibus mundani diei declinamus vel amorem vel imaginationem, quibus humanum diem aut ablatum non repetimus aut oblatum respuimus, noctis nomine appellari nunc a sponsa crediderim. Denique in superioribus dicit: Sub umbra ejus quem desideraveram sedi, et fructus ejus dulcis gutturi meo . Fructus iste suaviter pascit, si tamen prius umbra protexerit. Bona umbra, quae carnis prudentiam obscurat, concupiscentiam refrigerat. Intelligis quae sit umbra? Inde tibi refulget occasio, quomodo et hic noctem intelligas; nisi quod quaedam occultiores latebrae et magis abditae, et accommodatae magis ad investigationis et contemplationis usum sub noctis exprimuntur, quam sub umbrae vo
Abbreviated transcription (Latin):
siue diligenter attrectata. siue suauit̾
tacta. Licet enim animus castigatio¬
re repellat illa ꝓposito: solo tñ irruẽ¬
tium cogitationũ sordidat᷑ attactu.
Qui tetigerit picem inquinabit᷑ ab
ea. Deniq scd̃m legis scita. quarũdã
rerum tenuis etiam inquinat atta¬
ctus. Non imputant᷑ cum iuolenter
important᷑. culpam non inferunt
tales cogitatus: aliqm tñ iniuriam
irrogant affectate mundicie. Quid
cum se contemplanti animo corpo¬
ree effundunt inagines: forte car¬
nalem appetitum non ꝓuocant: s
tamen spũalem tardant intuitũ.
Alia turbant alia det᷑pant: alia
tarclant. Hoc est lacerant allicĩt:
illudunt. Nonne melius hui̾modi
serr Bona gͦ nox que prudenti obliui¬
one dissimulat cuncta temporalia:
ad illum qui eternus est querend̾
tempꝰ expediens. et explicans occa¬
siones ⁊ que mundi concupiscenti¬
am abscondit. curam. cogitatũ. hoc
est enim mundũ hr̃e absconditũ:

Expanded text:
sive diligenter attrectata, sive tacta sive diligenter attrectata, sive tacta leviter. Licet enim animus castigatiore repellat illa proposito, solo tamen irruentium cogitationum sordidatur attactu. Qui tetigerit picem, inquinabitur ab illa . Denique secundum legis scita quarumdam rerum tenuis etiam inquinat attactus . Non imputantur cum violenter importantur, culpam non inferunt tales cogitatus; aliquam tamen injuriam irrogant affectatae munditiae. Quid, cum se contemplanti animo corporeae offundunt imagines? Forte carnalem appetitum non provocant, sed tamen spiritualem tardant intuitum. Alia turbant, alia deturpant, alia tardant; hoc est, lacerant, alliciunt, illudunt. Nonne melius  supple seri? 5. Bona ergo nox, quae prudenti oblivione dissimulat omnia temporalia, ad illum qui aeternus est quaerendum tempus expediens, et explicans occasiones: quae mundi concupiscentiam abscondit, curam, cogitatum. Hoc est enim mundum habere absconditum,
Abbreviated transcription (Latin):
spectabilis uideri. Reste hanc diem pro¬
pheta abiurat: que ꝑturbationis mi¬
iustrat materiam. Melior gͦ hec nox
die: si quidẽ nox a ꝑturbatione abscõ¬
dit dies exponit. Seniq primi ꝑentes
nr̃i statu ut eoꝵ oculi in hanc aperti
sunt lucem: erubescentes ꝯfundeban¬
t᷑. Quanto felitiꝰ elausa tenuere lumi¬
na. et meliori cooꝑta nocte: pcc̃i pruri¬
ginem nescientes. Abinde sumpsit hic
malus dies originem: qui uiciorũ de¬
nudauit senntas illicientes demon¬
strauit species: oculo concupiscentie solli¬
citãtem ingessit mateniam. Heu me qͦ
mͦ circumfulget dies ista: quomͦ affe¬
ctum ad se meum abripuit. qmͣ cla¬
ro uersantur in lumine ante mentis
ocłos. et quidẽ sans importune impa¬
cata simul ⁊ impudica Nusqmͣ fere de¬
cliuandi nusqm delitescendi copia.
nulle satis tute sunt latebre: ita ubiq
erumpunt et em̾gunt in cogitatũ cun-¬
cta que sp̃m uel turbent uel det᷑pent.

Expanded text:
spectabilis videri. Recte hanc diem prospectabilis videri. Recte hanc diem propheta abjurat, quae perturbationis ministrat materiam. Melior ergo haec nox die: siquidem nox a perturbatione abscondit, dies exponit. Denique primi parentes nostri statim ut eorum oculi in hanc aperti sunt lucem, erubescentes confundebantur . Quanto felicius clausa prius tenuere lumina, et meliori cooperta nocte, peccati pruriginem nescientes! Abinde sumpsit hic malus dies originem, qui vitiorum denudavit semitas, illicientes species demonstravit, oculo concupiscentiae sollicitantem ingessit materiam. Heu me! quomodo me circumfulget dies ista, quomodo affectum meum ad se abripuit! quam claro versantur in lumine ante mentis oculos, et quidem satis importune impacata simul et impudica! Nusquam fere declinandi, nusquam delitescendi copia; nullae satis tutae sunt latebrae. Ita ubique erumpunt et emergunt in cogitatum cuncta quae spiritum vel turbent vel deturpent,
Abbreviated transcription (Latin):
dam affectu suauiter sentiri: qͣm
sciri ad purũ. Ideo et si ñdũ ad con¬
tuitum admittit᷑: contactum tam̃
sectatur. dilectum in lectulo et ꝑ no¬
c̃tem querens. Quid si adĩuentionẽ
dilecti et nox oꝑat᷑ Cooꝑat᷑ plane:
et accõmodate satis. Sicut in lectulo
sc̃e quieris accipis ocium: sic obliui¬
onem quandã intellige in nocte. u¬
trumq sapientie et contemplationiꝰ
negocio: oꝑtunitatẽ ministrat. Nec sa¬
lomon uult te scribere sapĩam nisi in
temꝑe ocii: nec paulus in anteriora ex¬
tenditur. nisi eorum prius que retro
sunt oblitus. Miraris quod bona nox:
Et dies malus. est. Diem hominis in¬
quit ꝓph̾a: non concupuui Nescio quo
pacto sibi adu̾sant᷑ et alterutro se ob¬
scurant dies dñi: et dies hominis Si¬
quidẽ dum alter exortur: alter recon¬
dit᷑. Diem inquit hominis ñ concupi¬
ui: hoc humanũ est fauorem hominũ
glam⁊ et inter reliquos inmo p̃ reliqͥs

Expanded text:
odam affectu suaviter sentiri, quam odam affectu suaviter sentiri, quam sciri ad 3 purum. Ideo etsi nondum ad contuitum admittitur, contactum tamen sectatur, dilectum in lectulo et per noctes quaerens. 4. Quid, si ad inventionem dilecti et nox operatur? Cooperatur plane, et accommodate satis. Sicut in lectulo sanctae quietis accipis otium, sic oblivionem quamdam intellige in nocte. Utrumque sapientiae et contemplationis negotio opportunitatem ministrat. Nec Salomon vult te scribere sapientiam, nisi in tempore otii : nec Paulus in anteriora extenditur, nisi prius eorum quae retro sunt oblitus . Miraris quod bona nox, et dies malus est? Diem hominis, inquit propheta, non concupivi . Nescio quo pacto sibi adversantur, et alterutro se obscurant dies Domini, et dies hominis. Siquidem dum alter exoritur, alter reconditur. Diem, inquit, hominis non concupivi, hoc est, humanum favorem, hominum gloriam; et inter reliquos, imo prae reliquis
Abbreviated transcription (Latin):
uͥ poterat uberius frui. In lectulo ĩ¬
quit meo et ꝑ noctes. Que ꝑ noctes
querit: non udetur mͥ tam aspectũ
qmͣ amplexꝰ sectari. Tenere mag̃ op¬
tat: qͣm intueri. Bona quidẽ usio ẽ
s adhesio artior. Nam qui adheret
nam coniuncte uicissim increnien¬
tis se cumulant gr̃arũ. Utramq si
te app̃hensurum non arbitraris: se¬
ctare tu quod sponsa sectat᷑. Amplexꝰ
quere dilecti. Ignorantie tue nox ĩ¬
mo noctes ignorantiaꝵ tuarũ. sere¬
nam tͥ uisionem adim̃t secretoꝵ ce¬
lestiũ: tu sequere suauia. Quere ut
ꝑsentias illa: si scire non potes. Nox
non p̃scribit deliciis: nam et ip̃is a¬
liquociens illustrat᷑. Nox inquit illu¬
minatio mea in deliciis. In deliciis
ait: non in duiscrentiis. Ita et tu
noctem si ñ potes scientiis: ꝑtẽpta
illuminare deliciis. Quicquid hic
uidemus ꝑ speculum et in enigia¬
te: tonun in nocte est Et in hac no¬
cte potest ih̾c meus magis dulci qͦ¬

Expanded text:
ubi poterat uberius frui. In lectulo, inubi poterat uberius frui. In lectulo, inquit, meo, et per noctes. Quae per noctes quaerit, non videtur mihi tam aspectus quam amplexus sectari. Tenere magis optat quam intueri. Bona quidem visio est, sed adhaesio arctior. Nam qui adhaeret Nam conjunctae vicissim incrementis se cumulant gratiarum. Utramque si te apprehensurum non arbitraris, sectare tu quod sponsa sectatur. Amplexus quaere dilecti. Ignorantiae tuae nox, imo noctes ignorantiarum tuarum, serenam tibi visionem adimit secretorum coelestium. Tu suavia sequere. Quaere ut persentias illa, si scire non potes. Nox non praescribit deliciis, nam et ipsis aliquoties illustratur. Nox, inquit, illuminatio mea in deliciis meis . In deliciis, ait; non, In scientiis. Ita et tu noctem, si non potes scientiis, pertenta illuminare deliciis. Quidquid hic videmus per speculum et in aenigmate, totum in nocte est. Et in hac nocte potest Jesus meus magis dulci qu
Abbreviated transcription (Latin):
entes insectans delicias. dilectum rͣsꝰ
anxia querit hoc in lectulo. Bene co¬
llocaris in lectulo: si ocio quodam
tur. Libertate et ocio: quid accõmo¬
dauꝰ ad usum amoris: Et libertas
illecebram parit. In ocio et expedit᷑
affectꝰ: et non parũ impedit᷑ illi. Sic
est. Quanto fu̾it expeditior animꝰ:
tanto quidẽ impensior erit in id qd̃
amat. Usu euenit ut cum fuerimus
ocio dediti: tunc sentiamꝰ a cͥorẽ mor¬
sum amoris diuini. Econtra insensi¬
bilem pene reddit affectum frequens¬
occupatõ ⁊ cura mundi: ⁊ qͣi callum
quendã menti obducit. Animũ cu¬
ra implicat: quies explicat. Explici¬
ta desideria in que putas increm̃ta
se dilatant: uides qnta bona con¬
tineant᷑ in lectulo: Quies libertas ille¬
cebra. In lectulo enu quietis et uacu¬
itatis: uota magis mardescunt. Locꝰ
accommodat᷑ oblectamento carita¬
tis: sponsam ad querendũ urget ar¬
dentius. Illic enim egriꝰ caret dilesto:

Expanded text:
entes insectans delicias, dilectum rursus entes insectans delicias, dilectum rursus anxius quaerit, et hoc in lectulo. Bene collocaris in lectulo, si otio quodam tur. Libertate et otio quid accommodatius ad usum amoris? Et libertas illecebram parit. In otio et expeditur affectus, et non parum impenditur illi. Sic est. Quanto fuerit expeditior animus, tanto quidem impensior erit in illud quod amat. Usu evenit ut cum fuerimus otio redditi, tunc sentiamus acriorem morsum amoris divini. E contra insensibilem pene reddit affectum frequens cura mundi, et quasi callum quemdam menti obducit. Animum cura implicat, quies explicat. Explicita desideria in quae putas incrementa se dilatant? 3. Vides quanta bona contineantur in lectulo? Quies, libertas, illecebra. In lectulo enim quietis et vacuitatis vota magis inardescunt. Locus accommodatus oblectamento charitatis sponsam ad quaerendum urget ardentius. Illic enim aegrius caret dilecto,
Abbreviated transcription (Latin):
pace enim locus eiꝰ et hĩtatio eius in
syon: hoc est in speculatione. Pax p̃po¬
nit᷑: qͣi p̃paratio quedam speculatio¬
nis. Oculus turbatus uel ira uel cu¬
ra qͦmͦ lucem istam in accessam in¬
tuebitur ⁊ que nisi serens non artĩ¬
gnur mentib nec illis tñ semꝑ ad
libitum: Quid inqͥes paci ad lectulĩr
Multum plane scd̃m hunc modũ:
qd̃ sicut in lectulo sit in pace doriit᷑
et quiescit᷑. In pace inquit. in id ip̃m:
dormiam et requiescam. Quid ni li¬
benter qͥescat anima sc̃a ⁊ ubi locus
ẽ dilecti: In pace enim locus eiꝰ. Ideo
hunc tͥ locum acqͥre: ut in eo quẽ di¬
ligit anima tua uel allapsum te¬
neas. uel elapsum requiras. In le¬
ctulo enim et secreto quodam men¬
tis quiete potest inuestigari liberius:
inueniri citius et tutius teneri forte
test in deliciis illis: que fere solent ĩ
ip̃is intercidi pͥncipus. Nam et hec ue¬
lut int̾ ip̃os elapsas amplex et fugi¬

Expanded text:
pace enim locus ejus, et habitatio ejus in pace enim locus ejus, et habitatio ejus in Sion , hoc est, in speculatione. Pax praeponitur quasi praeparatio quaedam speculationis. Oculus turbatus vel ira, vel cura, quomodo lucem illam inaccessibilem intuebitur, quae nisi serenis non attingitur mentibus, nec illis tamen semper ad libitum? Quid, inquies, paci ad lectulum? Multum plane secundum hunc modum, quod sicut in lectulo, sic in pace dormitur et quiescitur, In pace, inquit, in idipsum dormiam et requiescam . Quidni libenter requiescat anima sancta, ubi locus est dilecti? In pace enim locus ejus. Ideo hunc tibi locum primo acquire, ut in eo, quem diligit anima tua, vel allapsum teneas, vel elapsum requiras. In lectulo enim et secreta quadam mentis quiete potest investigari liberius, inveniri citius, et tutius teneri; fortemorari in deliciis illis quae fere solent in ipsis intercidi principiis. Nam et haec velut inter ipsos elapsa amplexus, et fugi
Abbreviated transcription (Latin):
et cure⁊ et restricta sunt et desicca¬
ta funt que prius in illa fluida e¬
rant: et totum hoc contigit ex conta¬
ctu fimbrie. Quid si caput ip̃m ãple¬
xari contigisset: Non modo staret ⁊¬
exsiccaretur sanguinis fluxus: sede¬
manaret impetus fluminis illiꝰ qd̃ le¬
tificat uuitatem dĩ. Bonus gͦ tactũ:
s attrectatio melior. In turba in pu¬
blico uix tangitur ihc: ideo sponsa
trectari uerbum uite desiderat. de¬
uitans publicum. secretũ elegit: se¬
cretum. ⁊ lectuli et noctis. Bonũ opꝰ
nel querere ih̾m uel tenere: s oꝑtumi¬
tas loci et tempons huic adhibenda
est oꝑi. Et que maior et accommo¬
datior ad usum amoris qmͣ lectuli
et noctis oꝑtunitas: Nisi qͥeta men¬
te queri ñ potest delectatio sapĩe: nͨ
intranquillus in illam aspectus diri¬
gitur. Nichil inquinatũ incurrit in
illam nec impacatum quidem. Illa
uͦ in animũ quietum et purũ ultro
incurrere solet: et grans influere. In

Expanded text:
et curae; et restricta et desiccaet curae; et restricta et desiccata sunt quae prius in illa fluida erant: et totum hoc contigit ex contactu fimbriae. Quid, si caput ipsum amplexari contigisset? Non modo staret et exsiccaretur sanguinis fluxus, sed emanaret impetus fluminis illius, quod laetificat civitatem Dei . Bonus ergo tactus, sed attrectatio melior. In turba, in publico vix tangitur Jesus. Ideo sponsa trectare Verbum vitae desiderat, devitans publicum, secretum elegit, secretum et lectuli et noctis. Bonum opus vel quaerere Jesum, vel tenere: sed opportunitas et loci et temporis huic adhibenda est operi. Et quae major et accommodatior ad usum amoris, quam lectuli et noctis opportunitas? Nisi quieta mente quaeri non potest delectatio sapientiae, nec intranquillus in illam aspectus dirigitur. Nihil inquinatum incurrit in illam, nec impacatum quidem. Illa vero in animum quietum et purum ultro incurrere solet, et gratis influere. In
Abbreviated transcription (Latin):
are potes. De montib se raptim cõtu¬
lerat ad lectulum sponse: ubi illa ex̃¬
citata et deficiens ubertate delectatio¬
nis obdormunt ex hausta inter am¬
plex᷑ dilecti. Oblectata obdormunt sõp¬
nũ dulce: s exꝑgefc̃a non inuenit il¬
lum hec mulier deliciarum in mani¬
b suis. Gaudia itaq illa gaudia in¬
effabilia silentio transiens: in hanc
tamen uocem erupit. In lectulo mõ
ꝑ noctes quesiui quem diligit aĩa
mea. ꝓ ꝯtinuatione nunc ista suffi¬
ciant. Iam uerba singula ꝯsiderem᷑.
In lectulo meo ꝑ noctes: quesiui quẽ
diligit aĩa mea. Dulce sanis est te
bone ih̃y querere: dulcius tenere. In
uno pius labor in altero ꝑfc̃a leticia.
Dulcis itaq est attrectano tui: nam
et ip̃e tactus fructu non caret. Mu¬
lier illa euugłica felici furto atti¬
git fimbriam ih̾u et statim sterit in
illa fluxus sanguinis. fluxus car¬
nalis illecebre. carnalis delectationiꝰ

Expanded text:
are potes. De montibus se raptim contuare potes. De montibus se raptim contulerat ad lectulum sponsae, ubi illa exercitata, et deficiens ubertate delectationis obdormivit, exhausta inter amplexus dilecti. Oblectata obdormivit somnum dulcem, sed expergefacta non invenit illum haec mulier deliciarum in manibus suis. Gaudia itaque illa, gaudia ineffabilia silentio transiens, in hanc tandem vocem erupit: In lectulo meo per noctes quaesivi quem diligit anima mea. Pro continuatione nunc ista sufficiant. 2. Jam verba singula consideremus. In lectulo meo per noctes quaesivi quem diligit anima mea. Dulce satis est te, bone Jesu, quaerere, dulcius tenere. In uno pius labor, in altero perfecta laetitia. Dulcis utique est attrectatio tui: nam et ipse tactus fructu non caret. Mulier illa evangelica felici furto attigit fimbriam Jesu, et statim stetit in illa fluxus sanguinis , fluxus carnalis illecebrae, carnalis delectationis
Abbreviated transcription (Latin):
ta uisione dilecti: de montib inquã
illis ad conuallem lacrimarũ ad
lectum doloꝵ. relapsa ad lectum et
ad noctem de montib luminosis.
Quid ni sic recidat ip̃a nͥ sic receqdit
dilectus suus: Ille enim sponse sue
salus ⁊ illuminatõ: i deo recedente ip̃o
illa recidit ad lectulum infirmitati.
et ignorantie sue noctem. Iam uersa¬
tur suꝑ stratum infumitatis sue su¬
ꝑ hunc tamen stratũ memorat᷑ di¬
ledi: et non iam in manitinis s in
nocte meditat᷑. in ip̃o querens quẽ
diligit aĩa sua. Non pigre agit in
hoc lecto ad quem relapsa est: non
lascuut. nec delectat᷑ in lecto concu¬
piscentie: s magis reluctat᷑ memo¬
rata dilecti solius non obnoxia ĩfir¬
mitati. s caritan. Sic int̾pietet᷑ cuis
uidet᷑ ⁊ ego tamen non hicaccipio le¬
ctum doloris: nisi forte doloris illiꝰ
quem amor ꝑturit de absente spon¬
sanari. et amicum quesisse ñ medi¬
cum. Iuxtã hunc sen sum sic continu¬

Expanded text:
ata visione dilecti; de montibus, inquam, ata visione dilecti; de montibus, inquam, illis ad convallem lacrymarum, ad lectum doloris relapsa, ad lectum et ad noctem de montibus luminosis. Quidni sic recidat ipsa, ubi sic recedit dilectus suus? ipse enim sponsae suae salus et illuminatio. Ideo recedente ipso, illa recidit ad lectulum infirmitatis, et ignorantiae noctem. Jam versatur super stratum infirmitatis suae. Super hunc tamen stratum memoratur dilecti; et jam non in matutinis, sed in nocte meditatur in ipso, quaerens quem diligit anima sua. Non pigre agit in hoc lecto ad quem relapsa est. Non lascivit, non delectatur in lecto concupiscentiae: sed magis reluctatur memorata dilecti solius; non obnoxia infirmitati, sed charitati. Sic interpretetur cui sic videtur. Ego tamen non hic accipio lectum doloris, nisi forte doloris illius, quem amor parturit de absente sponsanari, et amicum quaesisse, non medicum. Juxta hunc sensum sic continu
Abbreviated transcription (Latin):
arii sunt affectus
casus uarii: ⁊ spõ¬
se uerba aliquoci¬
ens interrupta ui¬
dent᷑ siuit ip̃a dilecto suo uel ex uo¬
to fruitur: uel p̃ter uotum fraucla¬
tur. Nunc ut suꝑ montes reuertat᷑:
uitat: nunc in lectulo querit elap¬
sum. Quam hic assignabis conseqỹ¬
tic seriem: que docebit᷑ ordinis ra¬
to: Non uidet᷑ ratio sed int̾ruptio.
uota amoris uniformia in sunt:
ideo sermo serie nontenetꝰ ffectus:
m amore loquitur ⁊ uerba terrũ¬
pit. quia nec ip̃e sibi semꝑ il no sta¬
tu coheret. Iure et ip̃e sponsus huu¬
lo comꝑatur: sic fallens et sic fies
dilectam uarietas hec: nec conseiẽ¬
tia nec ratione caret. Uerba tani sui¬
to cominutata: continuationem sei¬
uant dum affectuum ordiniseriu¬
unt. uidete iam que sit in hac uan¬
etate series continuationis. Elaps
erat dilecte sue suꝑ montes qͣi hui¬
nulus uagus et uolitans: et ip̃a ad
se relapsa. De montib illis in quib
mirabilit̾ illuminata erat et illust᷑¬

Expanded text:
arii sunt amantium casus varii. Ideo sponsae verba aliquoties interrupta videntur, sicut ipsa dilecto suo vel ex voto fruitur, vel praeter votum fraudatur. Nunc ut super montes revertatur invitat: nunc in lectulo quaerit elapsum. Quam hic assignabis consequentiae seriem? quae docebitur ordinis ratio? Non videtur ratio, sed interruptio. Vota amoris uniformia non sunt. Ideo sermo serie non tenetur. Affectus in amore loquitur, et verba interrumpit: quia nec ipse sibi semper in uno statu cohaeret. Jure et ipse sponsus hinnulo comparatur, sic fallens, et sic fugiens dilectam. Varietas haec nec consequentia, nec ratione caret. Verba tam subito commutata continuationem servant, dum affectuum ordini serviunt. Videte jam quae sit in hac varietate series continuationis. Elapsus erat dilectae suae super montes, quasi hinnulus vagus et volitans: et ipsa ad se relapsa de montibus illis in quibus mirabiliter illuminata erat, et illustr
Abbreviated transcription (Latin):
ih̃m rubicundum facit. In eo mͥ et i̾¬
tas candet: et rubet caritas. Dilettꝰ
inquit meus candidus et rubitund̾.
Quid ni candidus: Deus enim lux
est: et tenebre meo non sunt ulle aid¬
n rubitundus: Deus enimignis ẽ:
et ip̃e ignem uenit mittere in t̾ram.
Si tibi ministrat intelligentie lucẽ
candidus est tibi. Sz si non accendit
animum ad amorem: non eum sen¬
tis rubicundum. In se ip̃o utrumq
est. s tibi non est: nisi cum eorũ sen
tis in te effectum. Si sponsa es emu¬
lare mixturain gemni coloris huiꝰ
a sponso tuo. ut similiter candida
et ribicunda sis: id est sĩcera et succẽ¬
sa. Nam ip̃e sicur serenandi: ita et suc¬
cendendi uim habet. Qui approxi¬
mat illi: approximat igni. Explici¬
unt sermones gilleberti abbatis

Expanded text:
Jesum rubicundum facit. In eo mihi et veriJesum rubicundum facit. In eo mihi et veritas candet et rubet charitas. Dilectus, inquit, meus candidus et rubicundus. Quidni candidus? Deus enim lux est, et in eo tenebrae non sunt ullae. Quidni rubicundus? Deus enim ignis est, et ipse ignem venit mittere in terram. Si tibi ministrat intelligentiae lucem, candidus est tibi: sed si non animum accendit ad amorem, non eum sentis rubicundum. In se ipso utrumque est; sed tibi non est, nisi eum eorum in te sentis effectum. Si sponsa es, aemulare misturam gemini coloris hujus a sponse tuo, ut similiter candida et rubicunda eis, id est sincera et succensa. Nam ipse sicut serenandi, ita et succendendi vim habet. Qui approximat illi, approximat igni. s sermonum Gilleberti abbatis
Abbreviated transcription (Latin):
do et rubor uermiculi. Auus est qui¬
cdam rubor: qui inuenitur simul cũ
candore in uestimentis ih̃u. Quare
inquit ysaias rubrum est indumẽ¬
tum tuum: uestuentum dñi ih̃u
natiua uirginee gñationis candenˢ
mundicia et innocentia sanctitatᷤͤ.:
decentius colore passioins uoluntari
e rubet affectib O qualis rubor qui
dealbandi non caret effestu: lauerũt
inquit stolas suas et candidas feter̃t
in sanguine agni. Rubor hic in ih̃u
meo candorem inuenit non fecit: in
nobis fatit non inuenit. Qubor hic
cruente natiuitatis et ꝓprie uncͥta¬
tis suꝑinductus colori. ruborem eiꝰ
in candorem conuertit: fide coeda m̃¬
dans. Iustificati enim sumus ꝑ fidẽ
in sangu̾ine ih̃u. Bene tͥ rubet ꝓ
te cruor effusus: si in animo tuo ui¬
cissitudinis accendit affectum. Se¬
ne tibi rubet si tibi rutilat in effuso
Sic enum dilexit sponsam suam ih̃e.
ut lauaret eamin sanguine suo flã¬
mea est caritas: hec michi dominum

Expanded text:
do, et rubor vermiculi. Alius est quido, et rubor vermiculi. Alius est quidam rubor, qui invenitur simul cum candore in vestimento Jesu. Quare, inquit, Isaias, rubrum est vestimentum tuum? Vestimentum Domini Jesu natura virgineae generationis, candens munditia et innocentia sanctitatis, multo decentius colore passionis voluntariae in credentium rubet affectibus. Qualis rubor, qui dealbandi non caret affectu? Laverunt, inquit, stolas suas, et candidas fecerunt in sanguine Agni . 3. Rubor hic in Jesu meo candorem invenit, non fecit: in nobis facit, non invenit. Rubor hic cruentae nativitatis et propriae iniquitatis superinductus colore, ruborem ejus in candorem convertit, fide corda mundans. Justificati enim sumus per fidem in sanguine Jesu. Bene tibi rubet pro te cruor effusus, si in animo tuo vicissitudinis accendit affectum. Bene tibi rubet, si tibi rutilat in effuso Sic enim dilexit sponsam 165 suam Jesus, ut lavaret eam in sanguine suo. Flammea est charitas, haec mihi Dominum
Abbreviated transcription (Latin):
nib doctriuam sponse. uidete deuoti¬
onem. uidete diligentiam. uel queren¬
do clilectum uel instruendo filias: uel
recolendo laudes ip̃ius. Obnixe adiu¬
rat. parate respondet. ornate figurat.
distincte partitur. succincte ꝑtransit.
summatim stringit et nescio an su¬
fficienter exprimit: scio quidem qd
affectuose concludit. balis est dilectꝰ
meus: et ip̃e est amicus. meus. Lau¬
dum istarum magnus ambitus: et
magnus plane amor laudantis. Iãt
Iam. singulos laudis huiꝰ reuolua
rum qui in sola persona domini ih̃u
operatione diuina conuenerunt in
unum. Nec sic ut suit unus: s sint ĩ
uno. O gratiosus sponsus et amabi¬
lis ualde: in quo generatio diuina
candet et rubet humana. Ip̃e ẽ enĩ
candor lucis eterne: ip̃e et si non ex sã¬
guinib neq et ex uoluntate carnis
et uoluntate uiri: de sanguine tam̃
matris natus est. Nichil in eo rubo¬
ris illiuis: de quo ysaias. Si fuerint
uelut lana ablba erunt. Lane albe

Expanded text:
nibus doctrinam sponsae, videte devotinibus doctrinam sponsae, videte devotionem, videte diligentiam, vel quaerendo dilectum, vel instruendo filias, vel recolendo laudes ipsius. Obnixe adjurat, parate respondet, figurat ornate, distincte partitur, succincte pertransit, summatim stringit, et nescio an sufficienter exprimit. Scio quidem quod affectuose concludit: Talis est dilectus meus, et ipse est amicus meus. Laudum istarum magnus ambitus, et magnus plane amorlaudantis. 2. Jam singulos laudis hujus articulrum, qui in sola persona Domini Jesu operatione divina convenerunt in unum, nec sic ut sint unus, sed ut sint in uno. O gratiosus sponsus et amabilis valde in quo generatio divina candet, et rubet humana! Ipse est enim candor lucis aeternae : ipse, etsi non ex sanguinibus, neque ex voluntate carnis, neque ex voluntate viri, de sanguine tamen Matris natus est, et nihil in eo ruboris ilius de quo sit Isaias: Si fuerint velut lana alba erunt . N
Abbreviated transcription (Latin):
ilectus meus candions
et rubicundus: elestus
ex milib. Studium q̃¬
rendi dilectum int̾mittit ad tempꝰ.
sed tempus modicum ut filias in¬
struat. Delectabilia necessariis in¬
t̾rumpit. Nec tñ sine dilestione
est: quod sponsi memorit̾ recensz
preconia. Dulces enim faucibus
sponse. laudes sunt sponsi. ꝑia ma¬
ter et sponsa prudens. filias in for¬
mat: commendat dilectum. Iure pꝰ¬
dens: tam ꝑata et tam ꝓfusa hñs q̃
loquatur de sponso. Diligenter illi si¬
gula ip̃ius et notata sunt et recogita¬
ta sunt: que tam in promptu sunt.
Brahunt singula effectum eius: que
memorie tam tenanter herent. Color.
caput. come. otuli. gene. labia. manꝰ.
uenter. crura. sp̃es. guttur. omnia hec
figate descͥbuntur in laudes sponsi. Et qͣi
in clausula breuiq capititulo totum
concludens: totus inquit desiderabi¬
lis. utq in hiis amoris sui alimentũ¬
pati se doceat. talis est ait dilectus m̃s:
et ip̃e amcus meus. uidete in hiis om¬

Expanded text:
ilectus meus candidus et rubicundus, electus ex millibus. Studium quaerendi dilectum intermittit ad tempus, sed ad tempus modicum, ut filias instruat. Delectabilia necessariis interrumpit; nec tamen sine dilectione est quod sponsi memoriter recenset praeconia. Dulces enim faucibus sponsae laudes sunt sponsi. Pia mater et sponsa prudens filias informat, commendat dilectum. Jure prudens, tam parata et tam profusa habens quae eloquatur de sponso. Diligenter illi singula ipsius et notata sunt, et recogitata sunt, quae tam in promptu sunt. Trabunt singula affectum ejus, quae memoriae tam tenaciter haerent. Color, caput, comae, oculi, genae, labia, manus, venter, crura, pes, guttur, omnia haec figurate describuntur in laude sponsi. Et quasi in clausula et brevi capitulo totum concludens, Totus, inquit, desiderabilis: utque in his amoris sui parata alimenta edoceat, Talis est, ait, dilectus meus, et ipse est amicus meus. Vid te in his om
Abbreviated transcription (Latin):
ra probatissima. Discretionis signi¬
ficatur subtilitas: et unctionis ub̾¬
tas. Et digitos enun dixit. et plenos.
Distillant et pleni sunt. Uicissitudi¬
nen hñt: non euatuationem. Int̾¬
requie: uigilie sompno. Uicissitudo
refectionẽ affert: non defectum. Digi¬
tunquit mei pleni sunt myrra pro¬
batissima. Contemplanonis optas
blandicias sponsi amplexib ex otio.
ꝑfrui. illum solum ꝑfrra cordis turꝰ
tinere secreto: noli ad aperiendum
uacuis noli aridis oceurr̃e mani-¬
b. Actio contemplationẽ p̃currit.
Qnͣtomagis myrra continentie ⁊
afflictionis mortificau̾is affectũ
ammales: tanto uberiorem aditũ
dilecto parabis Demq sequitur.
Dessulum ostii mei aperui dilecto.
Non possumus in angustia termi¬
nandi sermonis: huius ostium a¬
ꝑire capituli. In alium differamuᷤᷤ
tractatum grãm ab eo uobiscum¬
expetentes et expestantes quidht
clauem dauid sine qua nemo aꝑit¬

Expanded text:
rha probatissima. Discretionis signirha probatissima. Discretionis significatur subtilitas, et unctionis ubertas: et digitos enim dicit, et plenos. Distillant, et pleni sunt: vicissitudinem habent, non evacuationem. Interequie, vigiliae somno. Vicissitudo refectionem affert, non defectum. Digiti, inquit, mei pleni sunt myrrha probatissima. Contemplationis optas delicias, sponsi amplexibus ex otio perfrui, illum solum cordis tui continere secreto? noli ad aperiendum vacuis, noli aridis occurrere manibus. Actio contemplationem praecurrit. Quanto magis myrrha continentiae et afflictionis mortificaveris affectus animales, tanto uberiorem aditum dilecto paraveris. Denique sequitur: Pessulum ostii mei aperui dilecto. Non possumus in angustia terminandi sermonis hujus ostium aperire capituli. In alium differamus tractatum, gratiam ab eo expetentes et exspectantes, qui habet clavem David, sine qua nemo a
Abbreviated transcription (Latin):
reꝑta laudabilis. Et regularis ex¬
citatio et hostilis uexatio utraq ꝓ¬
babilis ẽ: cũ patĩe iuitꝰ seruata in¬
tegͥtate sua amaritudine ñ coriũ
pitur nimia. aut degenerat. Reco¬
le temꝑa quib uiuencłã adhuc ecde¬
sia ad aures pulsauit gentiliũ. ut di¬
lecto suo xp̃o ad corda eorum ostium
aꝑiretur. pateret aditus. qͣmͣ innu¬
meros desudauit agones qͣnta cõ¬
fecit martyria: qͣm continuis est
uexata suppliciis. Uere digiti eiꝰ ple¬
in myrra probanssima eo quod oĩ¬
modarum passionum argumentĩ
honestata est uirtus eius in labori¬
b sius. Cum huiꝰmodi manib sa¬
tagite fr̃es aꝑire uerbo: spetulatiõs
dulcedimi aditum p̃parare. Bonoꝵ
actuum meritis. mentis nr̃e recestꝰ
xp̃o uberius reserabitis. Uidete si la¬
boris et fatigationis ur̃e myrra mul¬
tis ẽ exꝑimentis reꝑta ladudabilis
si. cut aurum quod ꝑ ignem ꝓba¬
tur. Digiti inquit mei pleni myr¬

Expanded text:
reperta laudabilis. Et regularis exerreperta laudabilis. Et regularis exercitatio et hostilis vexatio, utraque probabilis est, cum patientiae virtus, servata integritate sua, amaritudine nimia non pitur ac degenerat. Recole tempora quibus juvencula adhuc Ecclesia ad aures pulsavit Gentilium, ut dilecto suo Christo ad corda ipsorum ostium aperiretur, pateret aditus: quam innumeros desudavit agones, 150 quanta confecit martyria, quam continuis est vexata suppliciis! Vere digiti ejus pleni myrrha probatissima, eo quod omnimodarum passionum argumentis honestata est virtus ejus in laboribus suis. 9. Cum hujusmodi manibus satagite, fratres, aperire Verbo, speculationis dulcedini aditum praeparare. Bonorum actuum meritis, mentis vestrae recessus Christo uberius reserabitis. Videte si laboris et fatigationis vestrae myrrha multis est experimentis reperta laudabilis, sicut aurum quod per ignem probatur. Digiti mei, inquit, pleni myr
Abbreviated transcription (Latin):
tanto uehementior qͣnto corꝑał¬
sp̃c minus est continens: quid nͥ
distillant nobis dum uicissim
succedunt sibi: Iure conferuntur
tionis uelut unguento mitigãt
auimum. Et ut discretionem ad¬
ẽe intelligas. et obsequium rati¬
onabile: digiti inquit mei ple¬
nn myrra ꝓbatissima. Manus o¬
ꝑa sunt. discretio digiti: myrra
tam digiti actio carnis qm unguẽ¬
taria exhilaratio cordis. Hec myr¬
ra ꝓbata est: nam est quedam q̃
dam puerilium hominum di¬
gitos prohibita passim signa dis¬
tillare: agilem manum undiq
petulantis uel ꝑuersi affc̃s indici¬
a spargere. ut arbitror indiscipli¬
nate conu̾sationis amaritudinẽ
quasi impbabilem myrram istũ
fiuidere non negabis. An non qͣi
myrra lascuua talis que et fr̃m
discipliuatos mores contristat᷑. et
sibi in posterum confusionis et pe¬
nitentie est paritura molestiam:
ꝓbatissuma uͦ myrra est que ĩ mul¬
tis argumentis ex̾citii regularis ẽ

Expanded text:
tanto vehementior, quanto cortanto vehementior, quanto cors minus est continens; quidni distillant nobis, dum vicissim succedunt sibi? Jure conferuntur votionis velut unguento mitigant animum. Et ut discretionem adesse intelligas, et obsequium rationale: Digiti, inquit, mei pleni myrrha probatissima. Manus opera sunt; discretio, digiti. Myrrha tam actio carnis, quam unguentaria exhilaratio cordis. Haec myrrha probata est: nam est quaedam mydam puerilium hominum digitos prohibita passim signa distillare, agileae manum undique petulantis vel perversi affectus indicia spargere; ut arbitror, indisciplinatae conversationis amaritudinem, quasi reprobam myrrham, istos fundere non negabis. An non quasi myrrha lascivia talis, quae et fratrum disciplinatos mores contristat, et sibi in posterum confusionis et poenitentiae est paritura moestitiam? Probatissima vero myrrha est, quae in multis argumentis exercitii regularis est
Abbreviated transcription (Latin):
absorbere et deglutire conaris:
tanto uelocius declinat labilis
p̃sentia dilecti nu. S iam rede¬
amus ad seriem littere. Surrexi
ut aperirem dilecto. Manus mee
distillauerunt myrram. Digiti
mei pleni myrra ꝓbatissima. Qͥd
ẽ quod de aꝑtione locutura⁊ pre¬
mitnit de manibz: An forte sug¬
gerere uoluit quib te oporte
at manib aperire dilecto tuo: qͥ¬
b oꝑum merits contemplan-¬
de ueritati aditum p̃parare: Bo¬
ne quidem myrrate manus. que
carns mortificatõnem oꝑantur.
que fluxum eius compestunt
stringunt lascuuam: ut latius
influat oblectatio uerbi. An non
uelut quazdam myrre stillas
censes opera hec regularis conu̾¬
sationis: que uicissim sibi succe¬
dentia mentem ungunt et car¬
nem stringunt: Uigilie ieiima¬
labor castigatꝰ et partus uictus aᷤ¬
per pannus. et panis ater. pla¬
ge uirgarum uoluntarie suscep¬
te in matutuus psalmodie uo¬
ciferatio. et silens oratio. utraq
in spũ cordis uehementi s hoc

Expanded text:
absorbere et deglutire conaris, absorbere et deglutire conaris, tanto velocius declinat labilis praesentia dilecti tui. 8. Sed jam redeamus ad seriem litterae. Surrexi ut aperirem dilecto. Manus meae distillaverunt myrrham: digiti mei pleni myrrha probatissima. Quid est quod de apertione locutura praemittit de manibus? An forte suggerere voluit, quibus te manibus oporteat aperire dilecto tuo, quibus operum meritis contemplandae veritati aditum praeparare? Bonae quidem myrrhatae manus, quae carnis mortificationem operantur, quae fluxum ejus compescunt, stringunt lasciviam, ut latius influat oblectatio verbi. An non velut quasdam myrrhae stillas censes opera haec regularis conversationis, quae vicissim sibi succedentia mentem ungunt, et carnem stringunt? Vigiliae, jejunia, castigatus et parcus victus asper pannus et panis ater, plagae virgarum voluntarie susceptae, in matutinis psalmodiae vociferatio, et silens oratio, utraque in spiritu cordis vehementi, sed haec