comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tes confundunt᷑ ad p̾sentiã ceteroꝵ ĩta
nos erubescemꝰ ad litteras. si ħ agamꝰ.
bus subiugantei. ꝑnitiosas diabo q
conteramꝰ insidias. Talibꝰ sermoñ hor¬
tam̃tis. & uenientes ad se monachos
incitabat ad studiũ: & patientibꝰ con¬
tate curatoꝵ ẽ inflatꝰ ad głam: aut
contͥstatꝰ de obsessis adhuc corꝑibus
suadẽs occupatis. ut correptionẽ qua
uerabant᷑ patientiꝰ ferrent. Nõ enĩ
antonii aut cuniꝰquã homiñ ommino
hanc esse medicinã. s di soluis: qͥ
quibꝰ uellet. ⁊ qͦ uellet tp̃r daret sa¬
nitatẽ. Ita consolatioe sua. ⁊ ueratos
equanimit̃ ferre tẽpt Ioñ: & iã
libe atos. ñ sͥ s d̾o gr̃as referre doceba.
bat᷑. nã ⁊ linguã eiꝰ laniabat dentibꝰ.
ad montẽ: rogabat q beatũ senẽ. ut
ꝓse dñm rogaret. Orauit antonius:
dixitq ad eũ. Uade & curaberis. Illo
incredulo sͥ ⁊ uiolent̃ ibidẽ contra

Expanded text:
tes, confunduntur ad praesentiam caeterorum, ita tes, confunduntur ad praesentiam caeterorum, ita et nos erubescemus ad litteras, si haec agamus. bus subjugantes, perniciosas diaboli conteramus insidias. Talibus sermonibus hortamentisque et venientes ad se monachos incitabat ad studium, et patientibus contate curatorum est inflatus ad gloriam, aut contristatus de obsessis adhuc corporibusuadens occupatis ut correptionem qua vexabantur, patientius ferrent. Non enim Antonii aut cujusquam hominum omnino hanc esse medicinam, sed Dei solius, qui et quibus vellet, et quo vellet tempore daret sanitatem. Ita consolatione sua et vexatos aequanimiter ferre tentationem, et jam liberatos, non sibi, sed Deo gratias referre docebat.batur nam et linguam ejus laniabat dentibus, ad montem, rogabatque beatum senem ut pro se Dominum rogaret. Oravit Antonius, dixitque ad eum: Vade, et curaberis. Illi incredulo sibi, et violenter ibidem contra
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑficie corpoꝵ. s ex m̃tiũ iudicat
archanis. Equum aũ esse nos nob̾ cõ¬
pati. ⁊ inuicẽ onera nr̃a portare: ut
concesso examine saluatori. ꝓpͥas con¬
scientias nosmetipsos iudicantes in¬
ruerem. Nec ñ p̃cipiebat magnã esse
uirtutis uiã. si singħ uel obseruarẽt
Iͥd gererẽt: uel uniu̾sas m̃tiũ cogita¬
tiones fribꝰ referrẽt. Nõ posse enĩ ali¬
uẽ peccare. cũ relaturꝰ ess ad ahũ
quec̃q peccasset: & subire pudorem
in publicũ turpia ꝓferendi. Deniq
nullũ peccantẽ corã aliqͦ peccare au¬
dere: etiã sipecoet. posse tam̃ testem
uitare pecc̃i. mentiri mag̃ ei ⁊ negare
⁊ uetꝰ delictũ nouo inficiendi aug̾e
delicto. Igit᷑ qͣsi sub ocłis aiebat nr̃is.
⁊ cogitatu confuncam᷑ & actu. si oĩa
referenda faciamꝰ. Multo aũ maxis.
si pecc̃a nr̃a fideht̃ describentes .d.¬
geramꝰ in ordinẽ. Tc̃ uͦ annotatio
ceteras conscientias. ipsi nos arguent
apices. Ei quomͦ meretͥbꝰ m̃bra miscen¬

Expanded text:
superficie corporum, sed ex mentium judicat arcanis. Aequum autem esse nos nobis compati, et invicem onera nostra portare , ut concesso examine Salvatori, proprias conscientias nosmetipsos judicantes intueremur. Necnon dicebat magnam esse ad virtutem viam, si singuli vel observarenttationes fratribus referrent. Non enim posse aliquem peccare, cum relaturus esset ad alium quaecunque peccasset, et subire pudorem in publicum turpia proferendi. Denique nullum peccantem coram alio audere peccare; etiamsi peccet, tamen testem vitare peccati, mentiri magis et negare, et vetus delictum novo inficiandi augere delicto. Igitur quasi sub oculis, aiebat, nostris, et cogitatu confundimur et actu, si omnia referenda faciamus, multo autem magis, si peccata nostra fideliter describentes digeramus in ordinem. Tunc vero annotatio mebimus peccati ceras conscias, ipsi nos arguent apices. Et quomodo meretricibus membra miscen
Abbreviated transcription (Latin):
martẽ eꝰ retuht. Monachigͦ qͥbꝰ dire¬
rat antoniꝰ de morte ammonis. nota¬
uert̃ diem: ⁊ uenientibꝰ de nitͥa frĩbꝰ
pꝰ dies tͥguita. sciscitantes repꝑer̃t illo
die. illaq hora dormisse amionẽ:
qͣ animã eiꝰ ferri senex uiderat. Utͥq
gͥ puritatẽ m̃tis in antonio mirat st̃.
qͦm rei tã longe geste. stat̃ ad eñ fuiss
ꝑlata cognitio.
ret ꝓ policrana q̃ in laoditia erat. ad¬
mirabili ⁊ xp̃o dedita uͥgine. Patiebat᷑
enĩ pessimos stomachi dolores ⁊ lare¬
ris. quos ieniniis iimiis uigiliisq con¬
traxerat: ⁊ erat penitꝰ toto debił corꝑe
Drauit q antoniꝰ &. diem qͦ oratio fu¬
erat facta annotauit archelaus: r̃ediit¬
in laoditiã.⁊ inuenit uͥginẽ incolum̃.
Percunctatꝰ diemi sanitatis: repperit tẽpꝰ
mecielȩ cũ annotatiõe congruere. Et
om̃s aimurati ft̃: agnoscentes eo tẽꝑe
illã a dño fuisse a doloribꝰ hberatã. qͦ
oraus antonius ꝓ ipsa bonitatẽ saluatoriᷤ¬

Expanded text:
mortem retulit. Monachi vero, quibus dixerat Antonius de morte Ammonis, notaverunt diem: et venientibus de Nitria fratribus post dies triginta, sciscitantes repererunt illo die illaque hora dormisse Ammonem, qua animam ejus ferri senex viderat; utrique igitur puritatem mentis in Antonio mirati sunt, quomodo rei tam longe gestae statim ad eum fuisset perlata cognitio. ret pro Polycratia, quae in Laodicea erat, admirabili et Christo dedita virgine. Patiebatur enim pessimos stomachi et lateris dolores, quos jejuniis nimiis vigiliisque contraxerat, et erat penitus toto debilis corpore. Oravitque Antonius, et diem quo oratio fuerat facta annotavit Archelaus. Redit Laodiceam, et invenit virginem incolumem. Percontatus diem sanitatis, reperit tempus medelae cum annotatione congruere 52. Et omnes admirati sunt, agnoscentes eo tempore illam a Domino fuisse a doloribus liberatam, quo orans Antonius pro ipsa bonitatem Salvatori
Abbreviated transcription (Latin):
tẽptam̃ta ꝑtulerit. licet uariis sit in
ditur: nullo gentiliũ barbaꝵ sine cõn¬
eludit᷑. Quando enĩ diuine sciem
tantꝰ splendor illuxit. Qñ tot simul
in se conuenere uͥtutes: Continentia
in matͥmonio uͥginitas in eccła: flo¬
iuter̃ uos int̾ rantos uirtutũ choros.
sillogismoꝵ retia tenditisꝰ & uerã
rerũ lucẽ tenebrosis conanuni ar¬
gum̃tarionibꝰ obuolue: Eccera ut
dix̃ dector nr̃ ñ in gentili ꝑsi ias̃iõe.
s in fide aꝑtissime suademꝰ: q̃ u̾t oꝵ
affirmatione p̃uenire consuc uiit.
Adsunt qͥppe a denionibꝰ uera .i. Aͦs
cũ inmediũ ꝓdurisset. uerba epeqũ
dicens. Nunc uos colligationisꝰ ur̃is.
⁊ qͦ uultis malefico carmine dõs ur̃os
qͦs putatis expellite. Sin aũ ñ potes¬
tͦphea confugite: & stat̃ crucifio.
credulitatẽ maieiis potentia ꝑse

Expanded text:
tentamenta pertulerit, licet variis sit inctentamenta pertulerit, licet variis sit incditur, nullo gentium barbararum fine prohibetur. Quando enim divinae scientiae tantus splendor illuxit? quando tot simul in se convenere virtutes? Continentia in matrimonio, virginitas in Ecclesia. Flointerim vos inter tantos virtutum choros syllogismorum retia tenditis, et veram rerum lucem tenebrosis conamini argumentationibus obvolvere, ecce nos, ut dixit Doctor noster, non in gentili persuasione , sed in fide apertissima suademus, quae verborum affirmationem praevenire consuevit. Adsunt cum in medium produxisset, verba repetivit, dicens: Nunc vos collectionibus vestris, et quo vultis malefico carmine deos vestros, quos putatis, expellite; sin autem non potestrophaea confugite, et statim Crucifixi credulitate
Abbreviated transcription (Latin):
xp̃i fidem docentes. idolatͥiã debellã¬
uimꝰ & ꝑ p̃dicatione ignominiose
crucis. aurata rẽpla cecider̃t̃: uos si
riti. ꝑ om̃s iã t̾ras uerus cħ̾ filius
xp̃c ẽ agnitꝰ. Nichil eloquentia sophis¬
matũ. nichil disputatio philosophiȩ.
multitudini potest obesse credentiũ.
Crucificũ nominamꝰ. & uniu̾si de¬
mones qͦs uos ut dõs colitis riigiunt:
atq ex obsessis corꝑibꝰ. M pͥmũ dñice
crucis sigñ fugant᷑. Ubist illa fabu
Certe tc̃ uastata st̃ oĩa. cũ de sua
cruce mundo xp̃e intonuit. Nichilo¬
minꝰ uos p̃termissis debilitatoꝵ cat̃¬
uis : głosã iħu mortẽ irridere coua¬
mini. Illud aũ quale ẽ. qͦd ñꝗͣ infesta¬
tioẽ regali concussa gentilitas. in¬
uio scło cara. ⁊ honũ p̃sidiis fulta
simulacra ornatis quondã septa pa-¬
rietibꝰ. uetustate collapsa st̃. Xp̃i uͦ doc̃¬
trina que uobis stulticia uidet᷑ & lud̃.
licet tirannica ꝑsequentiũ pͥncipũ

Expanded text:
Christi fidem docentes, idololatriam debellavimus, et per praedicationem ignominiosae crucis aurata templa ceciderunt. Vos, si ritis. Per omnes jam terras verus Dei Filius Christus est agnitus. Nihil eloquentia sophismatum, nihil disputatio philosophiae multitudini 56 potest obesse credentium. Crucifixum nominamus, et universi daemones, quos vos ut deos colitis, rugiunt, atque ex obsessis corporibus ad primum dominicae crucis signum fugantur. Ubi sunt illa fabulCerte tunc vastata sunt omnia, cum de sua Cruce mundo Christus intonuit. Nihilominus vos, praetermissis debilitatorum catervis, gloriosam Jesu mortem irridere conamini. Illud autem quale est, quod numquam infestatione regali concussa gentilitas, imo saeculo chara et hominum praesidiis fulta,simulacra ornatis quondam septa parietibus, jam vetustate collapsa sunt. Christi vero doctrina, quae vobis stultitia videtur et ludus, licet tyrannica persequentium principum
Abbreviated transcription (Latin):
uolentẽ frẽm: exegit uicissum.  eo. ut
null hoc ante suã mortẽ indicaret.
Atq confessus ẽ se subito in alterã ripã
fuisse transpositũ. neq omnino un¬
dis impressisse uestigia. dñici corꝑis¬
exẽplo hoc tantũmͦ pͥuilegiũ asserens.
& eoꝵ qͥbꝰ ipse ut apło pet᷑ donauerit:¬

Expanded text:
volentem fratrem, exegit vicissim ab eo ut volentem fratrem, exegit vicissim ab eo ut nulli hoc ante suam mortem indicaret; atque ita confessus est se subito in alteram ripam fuisse transpositum, neque omnino undis impressisse vestigia; Dominici corporis hoc tantummodo privilegium asserens, et eorum quibus ipse, ut apost
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ eiꝰ ad antoniũ cõmeatũ. ⁊ propt̃
celeritatẽ indultoꝵ ei a dño signoꝵ.
optime nouerãt. De qͥbꝰ etiã hoc unũ
dicendũ ẽ. Necesse ei fuit ahqñ flum̃
nomine licũ subitis aqͥs mundatũ
transuadare: rogauitq theodoꝵ. qͥ
cũ ipso erat. ut paululũ a suo seꝑa¬
ret᷑ aspectu: ne nuditatẽ corꝑis inui¬
cẽ ut̃q ashiceret. Recessit theodorus.
Nichilominꝰ ille seipsũ cũ nudare uel¬
let erubuit. Cogitantẽ eũ: in alterã
ripã uͥtꝰ diuina transposuit. Rursusq
theodorꝰ uira. ip̃e dõ deuotꝰ transiens
ad senẽ: mirari cepit. qͦd tã ueloqit̃
flnuiiũ transuadass. Cũq nichil hu¬
moris in pedibꝰ. nulla inuestibꝰ eiꝰ aquȩ
signa conspice̾t: rogaũ eũ ut tã incre¬
aibilem translatonẽ. quasi filio pat̾
exponẽt. Nolente illo dicẽ q̃ acciderãt.
amplexiis ẽ pedes eiꝰ iurauitq ñ se
dimissurũ. pͥusꝙͥ sͥ id qͦd celabat refer¬
ret. Uidens gͦ senex contentiose uini:

Expanded text:
propter celebritatem indultorum ei a Domino signorum optime noverant. De quibus etiam hoc unum dicendum est: Necesse ei fuit aliquando flumen nomine Lycum subitis aquis inundatum transvadare ; rogavitque Theodorum, qui cum ipso erat, ut paululum a suo separaretur aspectu, ne nuditatem corporis invicem uterque conspicerent. Recessit Theodorus, nihilominus ille seipsum cum nudare vellet, erubuit. Cogitantem autem eum in alteram ripam virtus divina transposuit. Rursusque Theodorus, vir et ipse Deo devotus, transiens ad senem mirari coepit, quod tam velociter fluvium transvadasset. Cumque nihil humoris in pedibus, nulla in vestibus ejus aquae signa conspiceret, rogavit eum ut tam incredibilem translationem quasi filio pater exponeret. Nolente illo dicere quae acciderant, amplexus est pedes ejus, juravitque non se dimissurum, priusquam sibi id quod celabat referret. Videns ergo senex contentiose vincere
Abbreviated transcription (Latin):
latio refouereur. Hoc fr̃m fuit
refrigeriũ: s paruulã messem.
bestie q̃ ꝓpt̾ aquã illuc aduenie¬
dir̃ om̃ibꝰ. Cur me leditis: Nichil
a me lese abite: & in nomine dñs
ne huc appropietis ulteriꝰ. Quis ñ cre¬
dat pꝰ hanc deñtiationẽ. quasi timen¬
tes ñꝙͣ illuc bestias ꝓpinquasse: Sic
antoniũ innec̾bilia montiũ ⁊ deser¬
ti intestina captantẽ. orõnibꝰ etiã de¬
ditũ. intͦeuntes fr̃s magnis uix p̃cibꝰ
extorser̃t. ut ohuas ⁊ legum̃ ⁊ oleũ.
qͦd pꝰ menses aliqͦt muustrabant dig¬
naret᷑ acciꝑe: & senili modicũ le xa¬
ret ȩtati ꝓrothnefas. Quantas ibi
conu̾sans exꝑtꝰ ẽ luctas: Uere sccłm
qͦo scͥptũ ẽ. ñ illi adu̾s carnẽ ⁊ sangui¬
nẽ fuisse colluctationẽ. s adu̾sꝰ pͥn

Expanded text:
latio refoverentur. Hoc fratrum latio refoverentur. Hoc fratrum refrigerium et parvulam messem bestiae, propter aquas illuc conveniedixit omnibus: Cur me laeditis, nihil a me laesae? abite, et in nomine Domini ne huc appropietis ulterius. Quis non credat, post hanc denuntiationem, quasi timentes, nunquam illuc bestias appropinquasse? Sic Antonio impenetrabilia montium et deserti interiora captanti, orationibus etiam dedito, introeuntes fratres magnis vix precibus extorserunt, ut olivas et legumen et oleum, quod post menses aliquot ministrabant, dignaretur accipere, et senili modicum laxaret aetati Proh nefas! quantas ibi conversans expertus est luctas. Vere, secundum quod scriptum est, non illi adversus carnem et sanguinem fuis
Abbreviated transcription (Latin):
Quasi enĩ ꝓpͥã domũ agnoscens. ha¬
bebat locũ illũ. Sarracen qͦq uiden¬
tes eiꝰ fidutiã. optato ꝑ eũ transitu.
panes eid̃e cũ lecicia deferebãt: necñ
agnito loco. tanꝙͣ ad patiẽ filii sol¬
licite alim̃ta tͣnsmitterẽt: uidens
antoniꝰ qͦd ob suũ refrigeriũ multis
onerosus labor indicet᷑. & parcens
etiã in hoc monachis. rogaũ unũ de
aduenientibꝰ. ut sarcłm sͥ cũ bis acu¬
to ferram̃to ⁊ frum̃to de ferret. Qbꝰ
allatis. circiuens mantẽ. haut gran¬
dem culture aptũ repperit locum:
ad quẽ diriuata aꝗͣ desuꝑ poterat
influere. Ibiq seminauit. atq ex¬
inde annuũ sͥ panẽ laborans. gau¬
debat qͦd sine cuiꝰquã molesti ⁊ ex
ꝓpriis manibꝰ uiueret in deserto.
S cũ rursꝰ etiã illuc qͥdã uenire
cepissent. misertꝰ ẽ lassitudin eoꝵ:
⁊ holus in paruo t̾rȩ cẽspite coluit:
ut post asꝑm it̃ uiqͦ uenientes so¬

Expanded text:
Quasi propriam enim domum agnoscens, haQuasi propriam enim domum agnoscens, habebat locum illum. Saraceni quoque videntes ejus fiduciam, optato per eum transitu, panes eidem cum laetitia deferebant; necnon agnito loco, tanquam ad patrem filii, sollicite alimenta transmitterent, videns Antonius quod ob suum refrigerium multis onerosus labor indiceretur, et parcens etiam in hoc monachis, rogavit unum de advenientibus, ut sarculum sibi, bis acutum cum frumento deferret. Quibus allatis circumiens montem, haud grandem culturae aptum reperit locum, ad quem derivata aqua desuper poterat influere; ibique seminavit; atque exinde annuum sibi panem laborans, gaudebat, quod sine cujusquam molestia ex propriis manibus viveret in deserto. Sed cum rursus etiam illuc quidam venire coepissent, misertus est lassitudini eorum, et olus in parvo terrae cespite coluit, ut post asperum iter aliquo venientes so
Abbreviated transcription (Latin):
Si aũ uere qͥe sc̾e̾ cupis. uade ñc̃ ad
iteriꝰ desertũ. Cũq antomiꝰ dice̾t.¬
⁊ qͥs mͥ locũ : iũ poterit ostendere.
ignaris enĩ sũ locoꝵ confestĩ ei qͥ
lo quebat᷑ sarracenos indicaũ. qͥ mer¬
candi gr̃a ad ȩgyptũ uenire consue¬
uerant. His appropinquãs antonius:
rogauit ut se parit̾ abducerent in
desertũ. Iluliꝰ obnisus ẽ: s tanquã
a do missũ cõmitẽ suscipientes. ãplera
tist̃ eiꝰ sotietatẽ. Trsbꝰ aũ diebꝰ ac nocꝰ¬
tibꝰ itinere confecto. iuẽnit montẽ
ualde excelsũ ad cuiꝰ radices fons aquȩ
dulcis labebat᷑ & cãpus haut magniꝰ
totũ ãbiens montẽ: qͥ palmis ꝑpau¬
cis.⁊ his neglectis. consitꝰ erat. Hunc
antonꝰ locũ. quasi a do sibi offer¬
ret᷑ amplexus ẽ. Is erat eñi que sͥ¬
ad fluminis ripã sedenti. qͥ loquebat᷑
ostenderat. Et pͥmo quidẽ accipiens
a comitibꝰ panes. solus remansit in
monte: nullo alio cũ eodẽ conu̾sante.

Expanded text:
autem vere quiescere cupis, vade nunc ad interius desertum. Cumque Antonius diceret: Quis mihi locum avium poterit ostendere, ignarus enim sum locorum? confestim ei qui loquebatur Saracenos indicavit, qui mercandi gratia ad Aegyptum venire consueverant. His appropinquans Antonius, rogavit ut se pariter abducerent in desertum. Nullus obnisus est, sed tanquam a Deo missum comitem suscipientes, amplexi sunt ejus societatem. Tribus autem diebus et noctibus itinere confecto, invenit montem valde excelsum, ad cujus radices fons aquae dulcis labebatur, et campus haud magnus totum ambiens montem, qui palmis perpaucis, et his neglectis, consitus erat. Hunc Antonius locum, quasi a Deo sibi offerretur, amplexus est. Is enim erat quem siad fluminis ripam sedenti qui loquebatur ostenderat. Et primo quidem accipiens a comitibus panes, solus remansit in monte, nullo alio cum eodem conversante.
Abbreviated transcription (Latin):
auferens. tedio fuit. o.¬
etuens itaq ne signoꝵ copiosa
concesio. aut suos animos extõl¬
leret. aut alios plusde se quã uide¬
bat in ipso cõgeret estimare: ad suꝑi¬
orẽ thebiaidã ꝑgere cogitauit: ubi nulłꝰ
eũnosceret. & a frĩbꝰ acceptis pa¬
nibꝰ sedebat suꝑ fluminis ripã: tran¬
sitũ nauis obseruãs. Illo talia cogitan¬
te: uar ad eũ desuꝑ facta ẽ dicens.
Antoni qͦ ꝑgis ⁊ quare : Atille intre¬
pide quasi consuetã uocẽ loquentis
dã ire optimũ duxi: p̃cipue qi ea
exigor. q̃ uͥtutẽ inee pusillitatis exce¬
dunt. E uax ad eũ ait. Si thebaidã
uadis. ⁊ ad pastoraha ut cogitas ꝑgis.

Expanded text:
auferens, taedio fuit. Metuens itaque ne signorum copiosa concessio aut suos animos extolleret, aut alios plus de se quam videbant in ipso cogeret aestimare, ad superiorem Thebaidem pergere cogitavit, ubi nullus eum agnosceret. Et a fratribus acceptis panibus, sedebat super fluminis ripam, transitum navis observans. Illo talia cogitante, vox ad eum desuper facta est, dicens: Antoni, quo pergis, et quare? At ille intrepide, quasi consuetam vocem loquentis idem ire optimum duxi; praecipue, quia ea exigor quae virtutem meae pusillanimitatis excedunt. Et vox ad illum ait: Si ad Thebaidem vadas, et ad pastoralia, ut cog
Abbreviated transcription (Latin):
Iui enĩ tumultꝰ ⁊ uoces ppħ armoꝵq
sonitꝰ. prorsꝰ plenũ montẽ demonũ
aultitudine se uidisse referebant:
ipsũ etiã quasi contͣ inimicos cesisten¬
tem palã. & fortit̾ collu. Iantẽ. Q
tam̃ ⁊ aduenientes suo refouebat
Admiratiõe plane digñ ẽ. intã in¬
mani solitudine unũ hominẽ. nec
demoñ cotidianas expauisse con¬
gressiones: nec tantar̃ bestiar̃ qͣ dru¬
pedũ. siue reptiliũ diu̾se cessisse fe¬
ritati. Iuste dauid cecinit. Qͥ confi¬
dunt in dño sic̃ mons syon: ñ cõmo¬
uebit᷑ in ȩt̃nũ. Immobilẽ ac tran¬
qͥllã retinẽs anim firmitatẽ. &
dictꝰ ꝓpħa ait. obseruans eũ frendebat
dentibꝰ suis: ⁊ ille saluatoris auxiho
ab imiu̾sis tutꝰ ꝑseuerabat insidiis.
secraret dñm. tantos in monast̾iũ
ei  estiar̃ greges coaceruauit: ut om̃s
heremi beluas cutũ se aspiceret. Qui
cũ rictu oris morsũ corꝑi minitarẽt᷑:
intellex hostis insidias. Dir̃q Si a dño¬

Expanded text:
i enim tumultus et voces populi, armorumque sonitus, prorsus plenum montem daemonum multitudine sevidisse referebant: ipsum etiam quasi contra inimicos palam resistentem et fortiter colluctantem. Qui tamen et advenientes suo refovebat Admiratione plane dignum est, in tam immani solitudine, unum hominem nec daemonum quotidianas expavisse congressiones, nec tantarum bestiarum, quadrupedum sive reptilium, diversae cessisse feritati. Juste David cecinit: Qui confidunt in Domino, sicut mons Sion non commovebitur in aeternum . Immobilem et tranquillam retinens animi firmitatem, et dictus propheta ait , observans eum, frendebat dentibus suis; et ille Salvatoris auxilio, ab universis tutus perseverabat insidiis. secraret Dominum, tantos in monasterium ejus bestiarum greges coacervavit, ut omnes eremi belluas circum se aspiceret. Quae cum rictu oris morsum corpori minitarentur, intellexit hostis astutias, dixitque: Si a Do
Abbreviated transcription (Latin):
delictũ dep̃hendissẽt. peccare desiste¬
rent. Sin aũ nullꝰ error decepisset: ꝑse¬
uerantes instarẽt potiꝰ incepto. ꝗͣ ar¬
rogantia tumidi. aut alos contẽpne
re eos xͥ cui soli occulta patent reser¬
uari uiditio: multas esse ut scͥptũ ẽ

Expanded text:
delictum deprehendissent, peccare desistedelictum deprehendissent, peccare desisterent; sin autem nullus error decepisset, perseverantes instarent potius incepto, quam arrogantia tumidi aut alios contemnerere eos Christi, cui soli occulta patent, reservare judicio . Multas esse ut scriptum est
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ. Plurimis iã ad eũ uenientibꝰ cũ
etiã uexati a demonibꝰ malo necessi¬
tatis coact auderent deserta pene¬
trare: qͦs ille consolans. ⁊ monachis
in cõmune p̃cipiẽs aiebat. Credite
in iħm fideht̃: mentẽ amał cogita¬
tionibꝰ. carnẽ ab inmunditiis serua¬
te purã: ⁊ iuxcta eloqͥa diuina. ne se¬
ducamini in saturitate uentͥs. Odite
uanã głam. orate sepissime: psalli¬
te uesꝑe. ⁊ mane & meridie:⁊ man¬
data scripturar̃ reuoluite. Recorda
pli memoria animã incitet ad uir¬
tutẽ: refrenet a uitiis. Suadebat
etiã meditatioe uigi retinendũ apħ
sermonẽ qͦ ait. Sol ñ occidat suꝑ ira¬
cundiã ur̃am. Non tantũ aũ suꝑ
iracundiã solei. occidere ñ debere
int̃pretabat᷑ : s suꝑ omĩa delicta
in nocte luna. aut in die sol destis
ab scederet. Iuiꝰ qͦq admonebat pre¬
cepti memores eẽ. qͦd dicit de his. Iu¬
dicate uosmetipsos: & ꝓbate ut rati¬
onẽ diei noclisq facientes. si in se

Expanded text:
Plurimis jam ad illum venientibus, cum etiam vexati a daemonibus, malo necessitatis coacti, auderent deserta penetrare; quos ille consolans, et monachis in commune praecipiens, aiebat: Credite in Jesum fideliter: 50 mentem a malis cogitationibus, carnem ab immunditiis servate puram, et juxta eloquia divina, ne seducamini in saturitate ventris , odite vanam gloriam, orate saepissime, psallite vespere, et mane, et meridie, et mandata Scripturarum revolvite. Recordam, ut exempli memoria animam incitet ad virtutem, refrenet a vitiis. Suadebat etiam jugi meditatione retinendum Apostoli sermonem, quo ait: Sol non occidat super iracundiam vestram . Non tantum autem super iracundiam solem occidere non debere interpretabatur, sed et super omnia delicta in nocte luna, aut in die sol, testes abscederent. Illius quoque admonebat praecepti memores esse, quod dicit de his: Dijudicate vosmetipsos, et probate ; ut rationem diei noctisque facientes, si in se
Abbreviated transcription (Latin):
ne post confessonẽ ueritatis men¬
datiũ de ore meo ꝓcederet: neq
post amorẽ cȩlestiũ. t̾renũ aliqͥd
amarẽ. Sed nec grã dñi in his de¬
t̃reno : omnẽ quẽ desiderau cibũ
igͥoꝵ mͥ deferens ministerio. Il¬
l a me occultauit dñs eoꝵ q̃ gere¬
rent᷑ in terris. Nunꝙͣ defuit cordi
meo lux eiꝰ: ꝑ ꝙͣ suscitatꝰ sõmnũ cor¬
poris ñ requirebã: desideriũ sẽꝑ h̃s
uidendi eũ. S ⁊ angłm suũ adsiste̾

Expanded text:
s mendacium de ore meo procederet, neque post amorem caelestium terrenum aliquid amarem, sed nec gratia Domini in his deterreno, omnem quem desideravi cibum, Angelorum mihi deferens ministerio. Nihil a me occultavit Dominus eorum quae geruntur in terris: numquam defuit cordi meo lux ejus, per quam suscitatus somnum corporis non requirebam, desiderium habens semper videndi eum. Sed et Angelum s
Abbreviated transcription (Latin):
petisser a dõ. sine uotr consequebat.
s & reuelationes plurime: ostende¬
bant᷑. Deniq seniorẽ frẽm suĩ qͥ n
ipse i heremo defunctꝰ ẽ. cũ qͦ pluri¬
mo tẽꝑ e ẽgerat uitã ꝑfectã. uidit in
sominis in sede apłica residentẽ atq
unũ ex̃ ipłis effectũ. hereditatẽ sibi
ututũ ⁊ gr̃ę reliqͥsse. Cũq etiã pro

Expanded text:
ora consequebatur: sed et revelationes ei plurimae ostendebantur. Denique seniorem fratrem suum, qui et ipse in eremo defunctus est, cum quo plurimo tempore egerat vitam perfectam, vidit in somnis in sede Apostolica residentem, atque unum ex ipsis effectum, haereditatem sibi virtutum et gratiae reliquisse. Cumque et
Abbreviated transcription (Latin):
dolos mimici ait. Nõ manducabo neq
contiugã: ne frẽm meũ hoc ẽ animã
meã scandalyẽ. Scriptũ ẽ enĩ qua
tans uescere. Fcrurgẽs aũ uidit aquȩ
fontẽ lenibꝰ repletũ fluentis: eiꝰq ri¬
pas in cutuitu herbis qͥbꝰdam teneris.
odoratisq ꝑtertas. W accedens decer¬
pere cepit ⁊ edere: simiht̃ & ex fonte
poculũ sumere. Confirmabat aĩi se
nimꝙͣ in om̃i uita sua tantȩ dulce¬
dinis aliqͥd .&. tante suauitatis hau
refigendi corpuscħ tẽpus ⁊ necessitas
adfuisset: ꝑ d̾i nichilominꝰ grãm ni¬
chil dec rat eoꝵ q̃ poscebat a dño.¬
sitandos fr̃s in cõmodos.
quibꝰ ctã q̃ necessaria e¬
rant. ad refechonẽ corꝑis deferebat.
Et cũ in itinere eoꝵ que portabat
onere grauaret᷑. uidit eminꝰ ona¬
niat huc unus ex uobis : ⁊ suscipiat
sarcinã meã. Et ecce unus ex oĩ grege
tota cũ mansuecudine ꝑgit ad eum.
Tẽ ille p̃benti se sponte. & cnus impo¬
nit. & ipse insedit: & cũ om̃i ueloci

Expanded text:
t: Non manducabo, neque contingam, ne fratrem meum, hoc est animam meam scandalizem. Scriptum est enim, Quia tans vescere. Surgens autem, vidit aquae fontem lenibus repletum fluentis, ejusque ripas in circuitu herbis quibusdam teneris odoratisque praetextas. Et accedens decerpere coepit et edere, similiter et ex fonte poculum sumere. Confirmabat autem, se numquam in omni vita sua tantae dulcedinis aliquid et tantae suavitatis hausreficiendi corpusculi tempus et necessitas adfuisset, per Dei nihilominus gratiam, nihil deerat eorum quae poscebat a Dositandos fratres incommodos, quibus etiam quae necessaria erant ad refectionem corporis deferebat. Et cum in itinere eorum quae portabat onere gravaretur, vidit eminus onaniat huc unus ex vobis, et suscipiat sarcinam meam. Et ecce unus ex omni grege, tota cum mansuetudine pergit ad eum. Tunc ille praebenti se sponte, et onus imponit, et ipsi insedit, et cum omni
Abbreviated transcription (Latin):
qͥd̃ẽ ipsa uel leuit̃ calefieri potuis¬
ser. in semetipsũ regressus ille qͥ
furatꝰ ẽ. erepta rursus de foco olera
reportat ad nos: & ꝓsternens se an
pedes nr̃os rogare cȩpit ut peccati
die hospites uenire ad nos plurmos
fr̃m: quibꝰ oportune holera ipsa
parata st̃. Grãs gͦ referentes dño
ꝓ mirabilibꝰ suis. dupiiẽ leticiã gessi¬

Expanded text:
quidem ipsa vel leviter calefieri potuisquidem ipsa vel leviter calefieri potuisset, in semetipsum regressus ille qui furatus est, erepta rursus de foco olera reportabat ad nos, et prosternens se ante pedes nostros rogare coepit, ut peccatidie hospites venire ad nos plurimos fratrum, quibus opportune olera ipsa parata sunt: gratias ergo referentes Domino pro mirabilibus suis, dup
Abbreviated transcription (Latin):
mentes secũ. & benedicentes dñm:
ad ȩcciam ꝑducunt. a.¬
lio qͦq tp̃r dũ transeo uixta
tẽplũ qͦddã. uidi ib sacͥficare
gentiles: & aio ad eos. Cur uos cũ si¬
tis homines rationabiles. inmola¬
tis mutis ⁊ insensibihiꝰ simulacris:
Nonne etiã uos multom g̃ sine sensu
estis: quã illa qͥbꝰ immolatis: Ad hũc
sermonẽ dñs apperuit eis intellectũ:
⁊ relinquentes errorẽ suũ. quẽ age¬
bant secuti st̃ me: & credioert̃ dño
saĩuatori nostio.
uit mͥ aliqñ hortulus monas¬
sterio uicinꝰ: inqͦ ꝓpt̾ aduen¬
tantes fr̃s holera coli uidebantur.
Quidã aũ gentilis ingressus ẽ noc̃¬
te: & furatꝰ ẽ holera Q uecũ ꝑtulis¬
set ad domũ suã. igni apposuit ut
coqueret. Cũq tͥhꝰ horis continuis
ingenti igne suggesto. neq feruere
neq emolliri. aut calefieri alqua¬
tenꝰ potuissẽt. s ꝑmansissẽt in ead̾e
uiriditate qua missa st̃. & neq aqͣ

Expanded text:
mentes secum, et benedicentes Dominum, mentes secum, et benedicentes Dominum, ad ecclesiam perducunt. Alio quoque tempore dum transirem juxta templum quoddam, vidi ibi sacrificare Gentiles, et aio ad eos: Cur vos cum sitis homines rationabiles, immolatis mutis et insensibilibus simulacris? Nonne enim vos multo magis sine sensu estis, quam illi quibus immolatis? Ad hunc sermonem Dominus aperuit eis intellectum, et relinquentes errorem suum quem agebant, secuti sunt me, et crediderunt Salvatori nostro Deo. Fuit mihi aliquando hortulus monasterio vicinus, in quo propter adventantes fratres olera colere videbamur. Quidam autem Gentilis ingressus est nocte, et furatus est olera. Quae cum pertulisset ad domum suam, igni apposuit ut coqueret. Cumque tribus horis continuis ingenti igne suggesto, neque fervere, neque molliri, aut calefieri aliquatenus potuissent, sed permansissent eadem viriditate qua missa sunt, et neque aqua
Abbreviated transcription (Latin):
xissem. ualde placuit pͦpło: & conti¬
nuo ignis accendit᷑ plurimꝰ. Tunc
ego apprehendens eũ. ꝯpi mecũ
ꝑtrahere ad ignẽ. Et ile. Non in¬
quit ita: s unusqͥsq nr̃m singłarit̃
ingredi. tꝰ. Primꝰ tam̃ tudebes in¬
troire. qͥ hõc ipsũ ꝓposiusti. Et ego
in nomine xp̃i consignans memet¬
ipsũ: medias flamas ingressus sũ
ti in medo igniss dimidia fere hora:
⁊ in nomine dñi in nullo penitꝰ le¬
sus sũ. Uidentes aũ pͦpħ. cũ ingenti
admiranõe acclamauert: & bene¬
dixert̃ lm̃ dicentes mirabilis d̃s in
scĩs suis. Cepert̃ etiã ꝑurgere ma¬
nicheũ. ut int̾iret in ignẽ. At ille
reluctari cepit: & subtrahere se.
Tc̃ cõp̃hendentes eũ tͦbe miecerunt
in mecho ignis ã stat̃ circ̃dans eum
flãna atq adurens semiustũ red¬
didit. W illũ qͥdẽ cũ dedecore ex ur¬
be pͦpłs eiecit: clamans ⁊ dicens. ui¬
uus ardeat seductor. Me aũ assu¬

Expanded text:
xissem, valde placuit populo, et contixissem, valde placuit populo, et continuo ignis accenditur plurimus. Tunc ego apprehendens eum, coepi mecum pertrahere ad ignem. Et ille non, inquit, ita; sed unusquisque nostrum singulariter ingrediatur: primus tamen tu debes intrare, qui hoc proposuisti. Et ego in nomine Christi consignans memetipsum, medias flammas ingressus sum; ti 166 in medio ignis dimidia fere hora, et in nomine Domini in nullo penitus laesus sum. Videntes autem populi cum ingenti admiratione acclamaverunt, et benedixerunt Deum, dicentes: Mirabilis Deus in sanctis suis . Coeperunt etiam perurgere Manichaeum, ut introiret in ignem: at ille reluctari coepit, et subtrahere se. Tunc comprehendentes eum turbae injecerunt in medium ignis, et statim circumdans eum flamma, atque adurens semiustum reddidit. Et illum quidem cum dedecore ex urbe populus ejecit, clamans et dicens: Vivus ardeat seductor. Me vero assu
Abbreviated transcription (Latin):
xp̃iani ia facti uenert̃ ad nos rogan¬
s fidem ipsoꝵ reqͥri ap̃ dm̃ q̃ hoc ꝑ¬
ciꝑe mereret᷑: ilii er harena hac q̃
calcat᷑ a nob̾ sinꝰ suos replentes obtu¬
lerunt nobis: rogantes ut in nomi¬
ne dñi benediceremꝰ. Et ego aio ad
runt seminibꝰ q̃ seminaturi erãt.
⁊ sparsert̃ ꝑ agros suos: & tantum
fructũ colleger̃t. quantũ nulla usꝗͣ
potuit egypti t̾ra colligẽ. Ex eo gͦ con¬
suetudo ẽ eis. bis ꝑ annos singłos ue
nire adncs.  ead̃e expetere a nobis.
ed ⁊ illud ñ cȩlabo nob̾: quod
mͥ dñs ad głam nominis
sui p̃stitit. Descenderã ali¬
quando ad ciuitatẽ: ⁊ iueni ibi ui¬
rũ quendã. doctorẽ manicheoꝵ se¬
ducentẽ płos. Cũ hoc habui conflic¬
tum sermonis: s quia erat sisutus
nimis. o concludere eũ uerb̾ ñ pote¬
ram. ueritꝰ ne auditoꝵ turbe lede¬
rentur. si ille in uerb̾ quas suꝑior
Accendite ignẽ plurimũ in medio
uera fides esse credat᷑. Quod cũ di¬

Expanded text:
iani jam facti veniunt ad nos, rogansed fidem ipsorum requiri apud Deum, quae hoc percipere mereatur; illi ex arena hac quae calcatur a nobis, sinus suos replentes obtulerunt nobis rogantes, ut in nomine Domini benediceremus. Et ego aio ad  miscuerunt seminibus quae seminaturi erant, et sparserunt per agros suos, et tantum fructum collegerunt, quantum nulla usquam potuit Aegypti terra colligere. Ex eo ergo consuetudo est eis, bis nire ad nos, et eadem exspectare a nobis. Sed et illud non celabo a vobis, quod mihi Dominus ad gloriam nominis sui praestitit. Descenderam aliquando ad civitatem, et inveni ibi virum quemdam doctorem Manichaeorum seducentem populos: cum hoc habui conflictum sermonis. Sed quia erat versutus nimis, et concludere eum verbis non poteram, veritus ne auditorum turbae laederentur, si ille quasi superior urbis, dixi: Accendite ignem plurimum in medio dustus, hujus vera fides esse credatur. Quod cum di
Abbreviated transcription (Latin):
eis toioit sp̃m Et continuo uidẽt
ipsi ab angłis suscipi eiꝰ animã. atq
ad cȩlos ferri: ita ut uocẽ ymnoꝵ
audirent etã ipsi. qͥtꝰ una cũ angłis
Hic apueritia in seruitio dñi
cũ om̃i continentia deseruiuit: &¬
castissimis institutionibꝰ enutritꝰ.
ad sunma merita ꝑuenerat. De¬
niq cũ adhuc puer ess in monast̾̃o
si nece iłarĩ fuiss ignis ut e uicino
peteret᷑: ardentes prunas uestim̃to
deferebat iueso. Q uod ammirantes
om̃s qͥ aderant fr̃es: studiũ anini
uite q eiꝰ ac merit imitari cupiebãt.
Huic qͥdã tp̃r cũ solus ess in heremo:
desidenũ uescendi mellis exortũ ẽ.
Et conu̾sus uidit in saxo fauu mel¬
lis in herentẽ: s intelligens inmi¬
e hanc esse fallaciã. untinuo semet¬
ipsũ increpans ait. Discede a me de¬
ceptrix. ⁊ illecebrosa concupiscentia.

Expanded text:
eis, tradidit spiritum. Et continuo vident ipsi ab Angelis suscipi ejus animam, atque ad caelos ferri, ita ut vocem hymnorum audirent etiam ipsi, quibus una cum Angelis hic a pueritia in servitio Domini, cum omni continentia et castissimis institutionibus enutritus, ad summa merita pervenerat. Denique cum adhuc puer esset in monasterio, si necessarius fuisset ignis, ut e vicino peteretur, ardentes prunas vestimento ferebat illaeso. Quod admirantes omnes qui aderant fratres, studium animi vitaeque ejus ac meriti imitari cupiebant. Huic quodam tempore cum solus esset in eremo, desiderium vescendi mellis exortum est: et conversus vidit in saxo favum mellis inhaerentem, et intelligens inimici hanc esse fallaciam, continuo semetipsum increpans, ait: Discede a me, deceptrix et illecebrosa concupiscentia.
Abbreviated transcription (Latin):
uelle ꝓficisc: datis nob̾ bñdictonibꝰ.
ꝑ̃gite inqͥt in pace õ fihol. Noc tam̃¬
uos scire uoio. quod hocherna die
uictoriȩ religiosi pͥncipis theodosii
alexandrie nuntiate st̃. de eugenio
tiranno. Necesse ẽ aũ. ⁊ ipsũ theodo¬
siũ. ñ multo post ꝓpͥã uitã morte fi
nire. Cũq ꝓfecti fuissemꝰ ab eo. ħ

Expanded text:
proficisci, datis nobis benedictionibus, Pergite, inquit, in pace, o filioli: hoc tamen scire vos volo, quod hodierna die victoriae religiosi Principis Theodosii Alexandriae nuntiatae sunt de Eugenio Tyranno. Necesse est ergo, et ipsum Theodosium non multo post propria morte vitam finire. Cumque profecti ab eo
Abbreviated transcription (Latin):
nuilla sit cõmunio luci ad tenebras.
nec sit aliqua portio ideh cũ ins̃¬
dele tam̃ donat᷑ tibi salus istꝰ ꝓ qͦ
suppiicasti appolloni. Hec ⁊ alia mul¬
ta cũ audissent in celest uisione po¬
sit. que neq sermo narrare suffic̃.
neq auris audire. surrexert̃ e som.¬
uo: & que uiderant fr̃ibꝰ indicauert̃.
Admiratio aũ ingens esse cepit.
cũ unũ atq idẽ soniniũ ut̃q nar¬
r ret. ꝑmansit aũ cũ frĩbꝰ latro¬

Expanded text:
nulla sit communio luci et tenebris, nec sit aliqua portio fideli cum infideli ; tamen donatur tibi salus istius, pro quo supplicasti, Apolloni. Sed et alia multa cum audissent in caelesti visione positi, quae neque sermo enarrare sufficit, neque auris audire, surrexerunt a somno, et quae viderant fratribus indicarunt. Admiratio autem ingens esse coepit, cum unum atque idem somnium uterque narraret. Permansit autem cum fratribus latro
Abbreviated transcription (Latin):
qͦ possim em̃ꝯar: uitã meã. At ille
dixit ad eũ. Nc̃ spatiũ peniteniȩ
reqͥris: ubi uite tẽpꝰ implesti: Qͥd
faciebas ii oĩ hoc uitȩ tuȩ tẽpore
Num potiusti uulnera tua cura¬
re: Quin immo ⁊ recentiora seꝑ
addebas. At ille cũ ꝑmanẽt exorãs.
ait ad eũ senet. Si ultra ñ addas ma¬
lis tuis mala. orabimꝰ ꝓ te dm̃. Bonꝰ
ẽ enĩ n paciens. ut indulgeat tibi
par aliqͥd tẽꝑis uitȩ: ut omĩa debi¬
ta tua ꝑsoluas. Et cũ post ħ oral ec
dm̃: surgens de oragone ait ad eũ.
F cce tres annos tͥ dñs concessit in
nac uita: tantũ ut ex animo ad pẽ¬
nitentiã conu̾taris. Et app̃hensa
manu eiꝰ: eleuauit eũ de lectulo.
At ule surgens: sine aliq̃ dilagone
secutꝰ ẽ eũ in desertũ. Et ubi cõpleti
st̃ tres anni. reuocauit eũ ad locũ
unde eũ assũpserat: iã ñ qͣsi hominẽ.

Expanded text:
are vitam meam. At ille dixit ad eum: Nunc spatium poenitentiae requiris, ubi vitae tempus implesti? Quid faciebas in omni hoc vitae tuae tempore? Non potuisti vulnera tua curare? Quinimo et recentiora semper addebas. At ille cum permaneret exorans, ait ad eum senex: Si ultra non addas malis tuis mala, orabimus pro te Deum. Bonus est enim et patiens, et indulget tibi parum aliquid temporis vitae, ut omnia debita tua persolvas. Et cum post haec orasset Deum, surgens de oratione, ait ad eum: Ecce tres annos Dominus tibi concessit in hac vita; tantum, ut ex animo ad poenitentiam convertaris. Et apprehensa manu ejus, elevavit eum de lecto. At ille surgens, sine aliqua dilatione secutus est eum in desertum. Et ubi completi sunt tres anni, postea revocabat eum ad locum und
Abbreviated transcription (Latin):
uellet rusticanꝰ ille stans. & harenã
tenens inuase. Et respondens ad nos
senor dixc̃. Nou qͥd̾e oportebat me
o filioli uobis hoc ꝓdere. ne uideam᷑
in dĩ oe głari. & merces laboris nr̃i
pereat. Tam̃ ꝓ edisicatiõe ur̃a ⁊ uti¬
hitate. qͥtã longo itinere uenistis
ad nos. ñ patiar etiã hoc abscondi a
uobis. s enarrabo op̃a dñi. que dig¬
natꝰ ẽ implere ꝑ nos. Terra regionis
huiꝰ q̃ in uicino nob̾ posita coht᷑. ste¬
rilis ualde ⁊ infructuosa fuit: ita
sitare suscepit. duplicata uix red¬
deret. Uermes enĩ qͥdã nascebant᷑
in ipsis gerniñ culmis: & ascenden¬
tẽ seetẽ succidebãt. Frant aũ agͥcole
loq iiliꝰ gentsles. Hos nos qũ docuis

Expanded text:
vellet rusticanus ille stans, et arenam vellet rusticanus ille stans, et arenam tenens in vase. Respondit ad nos senior, dicens: Non quidem oportebat me, o filioli, hoc vobis prodere, ne videamur in Dei opere gloriari, et merces laboris nostri pereat; tamen pro aedificatione vestra et utilitate, qui tam longo itinere venistis ad nos, non patiar etiam hoc abscondi a vobis, sed enarrabo opera Domini, quae dignatus est implere per nos. Terra regionis hujus, quae in vicino 165 nobis posita colitur, sterilis valde et infructuosa fuit ita, sitate suscepit, duplicata vix redderet. Vermes enim quidam nascebantur in ipsis germinum culmis, et ascendentem segetem succidebant. Erant enim agricolae loci ipsius Gentiles. Hos cum
Abbreviated transcription (Latin):
nass. aiunt ꝯccurrisse ei hominẽ
in deserco habentẽ panes ⁊ aꝗͣ q̃ ⁊
hortatꝰ ẽ eũ ut ꝑciꝑet cibũ qui de
celo ᷤ fuerat destinatus. In alio qͦq
purimos. qͦs pharaonis fuisse ꝑhibe¬
bat. ostendit e sub terra dim̃sos.
Cui respondisse fert. pat̃ mutꝰ. Pe¬
cunia tua tec̃ sit in interitũ. Hec gͦ
ante nos multi patres. qͥb us
ua faciamꝰ. cecos ⁊ claudos curantes:
qͦd ⁊ medici ex arte fac̾e possunt :
Et cũ hec nob̾ senex copres enarra¬
isset oppressus. uidt ꝑ uisũ ubrũ
aureis littĩs scͥptũ in manibꝰ senis
copretis. ex qͦ narratio eꝰ deduq ui¬
debat᷑: & ad sistentẽ quendã claris¬
simi aspectꝰ uirũ. canitie ueneran¬
centẽ. Cur ñ audis intente q̃ recitant᷑.
s iniredulus dormitas: At ille con
accessisse ad ostiũ senis. habentẽ in¬
manu uas harẽna plenũ: & expec̾¬
tantẽ donec senex sermonẽ sue nar¬
rationis expleret. Nos gͦ uidentes
eũ. int̾rogauimꝰ presbiterũ qͥd sibi

Expanded text:
hominem in deserto, habentem panes et aquam, qui exhortatus est eum accipere cibum, qui de coelo ei fuerat destinatus. In alio quoque plurimos, quos Pharaonis fuisse perhibebat, ostendit ei sub terram demersos. Cui respondisse fertur Patermutius: Pecunia tua tecum sit in interitum et perdiante nos multi patres, quorum va faciamus, claudos et caecos curantes, quod et medici ex arte facere possunt? Et cum haec nobis senex Copres enarraisset oppressus, vidit per visum librum aureis litteris scriptum in manibus senis Copretis, ex quo narratio ejus deduci videbatur, et assistentem quemdam clarissimi aspectus virum, canitie venerancentem: Cur non audis intente quae recitantur, sed incredulus dormitas? At ille conticanum quemdam accessisse ad ostium senis, habentem vas arena plenum, et exspectantem donec senex sermonem suae narrationis expleret. Nos ergo videntes eum, interrogavimus Presbyterum, quid sibi
Abbreviated transcription (Latin):
ut ⁊ me mortuũ ita in¬
dueres. ac sepelres magister. At ille
ait. Ita faciã fili: & tã copiose te induã.
donec dicas sufficit. Post ñ multũ uero
Tc̃ de functꝰ uocẽ cunctis audientibus
emisit. obuelata iã face uultuq
constricto: & dicx̃. Sufficit pãt: imples¬
t quod ꝓmiseras. Obstupuer̃t om̃s
qͥ p̃sentes aderant: & ammirati sũt
ualde suꝑ tam mirabili facto eius.
Atille sepulco adolescente continuo
ad heremũ rediit: sũmo stucho iac̾¬
tantiã dechnans. mm.¬
uodã ui tp̃r iter̃ de heremo
uenit ad uisitandos fr̃es: qͦs

Expanded text:
ut et me mortuum ita inut et me mortuum ita indueres ac sepelires, magister. At ille ait: Ita faciam, fili mi, et tam copiose te induam, donec dicas, Sufficit. Post non multum veroTunc defunctus vocem cunctis audientibus emisit, obvelata jam facie, vultuque constricto, et dixit: 162 Sufficit, pater, implesti quod promiseras. Obstupuerunt autem, qui praesentes aderant, et admirati sunt valde super tam mirabili facto ejus. At ille, sepulto adolescente, continuo ad eremum rediit, summo studio jactantiam declinans. Quodam autem tempore iterum de eremo venit
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑgit: atq ibi ꝑ septẽ contruios annos
in omi abstinentia degens. plenitudi¬
nẽ grẽ consequit᷑ a dño. ita ut om̃s pe¬
ne scripturas memorit retineret.
Panẽ uero dñica tantũ die sumebat:
⁊ hc̃ diuuinitꝰ delatũ. Hã cũ oraret. sur¬
gens ab oratioe inueniebat panẽ po¬
sitũ quẽ nemo homiñ detulerat: hc̃
ub cũ gr̃arũ achõe sũpsisset. suffic¬
ebat ei usq ad alterã dñicã diem. Post
multũ aũ tẽꝑis. iter̃ regressus a deser¬
to.: exẽplo abstinentȩ suȩ ꝙͣ plurimos
s imitationẽ sui itauit. Int̃ quos
accessit ad cũ adolesceiis qͥdã. cupiens
esꝰ esse discipłs. Ciii ille cũ habitũ mo¬
nachoꝵ. hoc ẽ leuitenã & cucullã ac
mellotẽ que ẽ capͥna pellis imposuis.
doccre eũ de ceteris monachoꝵ insti¬
tutionibꝰ cȩpit. Multa sane sollictu¬
discipłs suus. sũma
cũ diligentia mor¬
tus indum̃ta aptan¬
tẽ. dicit ad eũ. Uellẽ

Expanded text:
m, atque ibi per septem continuos annos m, atque ibi per septem continuos annos in omni abstinentia degens, plenitudinem gratiae consequitur a Domino, ita ut poene omnes Scripturas memoriter teneret. Panem vero Dominica tantum die sumebat: et hunc divinitus delatum. Nam cum oraret, surgens ab oratione inveniebat panem positum, quem nemo hominum detulerat. Hunc ubi cum gratiarum actione sumsisset, sufficiebat usque ad alteram Dominicam diem. Post multum vero temporis iterum regressus a deserto, exemplo abstinentiae suae quamplurimos ad imitationem sui invitavit: inter quos accessit ad eum adolescens quidam, cupiens ejus esse discipulus. Cui ille cum habitum monachorum, hoc est lebetam, et cucullam, ac melotem, quae est caprina pellis, imposuisset, docere eum de caeteris monachorum institutionibus coepit. Multa tamen cum sollicitudiscipulus suus summa cum diligentia mortuis indumenta aptantem, dicit ad eum: Vellem,
Abbreviated transcription (Latin):
ac prb̾ris offert. Ad quoꝵ ille uesti¬
sui fidem rei fecisset: monent eñ
ut si hec uellet. illa penitꝰ omiteret.
De hinc cũ religionis initia suscepiss.
deberet inceder. At uli tres ei pͥmi
psalini u̾sicłos tradunt. Q uibꝰ ille di¬
ligent̃ consideratis: sufficere ait sͥ
eos ad uiã salutis ⁊ scientiã pieta
Tribꝰq diebꝰ ꝑmanens apud eos: ad
heremũ ꝓficiscit᷑. Ubi plurimo tp̃r
demoratꝰ. ⁊ die ac nocte in oratione
cũ lacri.nis ꝑdurans: cibũ ex radicibꝰ
capiebat herbar̃. Regressus aũ ad
ȩccłam. tres u̾sicłos psalmi. qͦs a prbrs
ꝑceperat. ñ solũ uerbis. s & rebus
atq oꝑibꝰ reddidit. Prbr uͭ mira¬
bant᷑ quod subito conuersus accerrimã
Rat̃ iniecerit sib abstinentiã: & instru¬
entes eũ plenꝰ ex diuinis scͥpturis hor¬
tabant᷑ sec̃ demorari. At lle ne uide¬
ret᷑ esse inobechens. unã. pud eos exi¬
gens ebdomadã. rursus ad heremũ¬

Expanded text:
ac Presbyteris offert. Ad quorum ille vestiac Presbyteris offert. Ad quorum ille vestierantia  sic  sui fidem rei fecisset, monent eum, ut si haec vellet, illa penitus omitteret. Dehinc cum religionis initia suscepisset,deberet incedere. At illi tres ei primi Psalmi versiculos tradunt. Quibus ille diligenter consideratis, sufficere sibi ait eos ad viam salutis, et scientiam pietatis. Tribusque diebus permanens apud eos, ad eremum proficiscitur, 161 ubi plurimo tempore demoratus, et die ac nocte in oratione cum lacrymis perdurans, cibum ex radicibus accipiebat herbarum. Regressus autem ad Ecclesiam, tres versiculos Psalmi, quos a Presbyteris perceperat, non solum verbis, sed et rebus atque operibus reddidit. Presbyteri vero mirabantur, quod subito conversus, acerrimam statim ingerit sibi abstinentiam: et instruentes eum plenius divinis Scripturis, hortabantur secum demorari. At ille ne videretur esse inobediens, unam apud eos exigens hebdomadam, rursus pergit ad eremu
Abbreviated transcription (Latin):
quali arte ł qͦ aditu. impenetrabilia
eiꝰ irrũꝑet: difficultate ꝑpetrandi
oꝑis innerus. plurimũ nocts tẽpꝰ
in tectis positꝰ. sine ullo transegit
effectu. Post multos uͦ animi conatꝰ
frustra adhibitos. ueluri fessus sõmp¬
uidit quendã rehgioso habitu dicen¬
te. Desine iã ab his flagitiis. & ab
effusiõe humani sai gumis cessa.
atq ab execrabilbꝰ furtis ad laborẽ
religiosũ conuerte uigihas. n susci¬
pe gȩlestẽ anglicãq mihciã: atq¬
E
ex hoc iã animi uͥtutibꝰ uiue: & ego
te huꝰ militiȩ. ducẽ ac pͥncipẽ faciam.
At ille congratant̃ q̃ sibi offerebant᷑
audisset. ostenhit᷑ ei exercitꝰ monachoꝵ
⁊ pͥncipatũ suꝑ eos iubet᷑ tenere. In his
requirentẽ. qͥs. aut irade. aut cur il¬
lic aduenisset. At ille quas amens
effectꝰ nichil ei respondit: s taritũ
ut ȩccłam sibi ostenderet rogat. Iula
nͦ cũ intellexisset in se esse. aliqͥd oꝑis
diuini. hominẽ ꝑducit ad ȩccłiam:

Expanded text:
quo aditu ad penetralia ejus irreperet, difficultate perpetrandi operis innexus, plurimum noctis tempus in tectis positus, sine ullo transegit effectu. Post multos vero animi conatus frustra adhibitos, veluti fessus, somsibi videt quemdam regio habitu, dicentem: Desine jam ab his flagitiis, et ab effusione humani sanguinis cessa, atque ab exsecrabilibus furtis ad laborem religiosum converte vigilias, et suscipe coelestem angelicamque militiam, atque ex hoc jam animte hujus militiae ducem atque principem faciam. At ille cum gratulanter, quae sibi offerebantur, audisset, ostenditur ei exercitus monachorum, et principatum super eos jubetur tenere. In his requirentem, quis, aut unde, vel cur illuc advenisset. At ille quasi amens effectus, nihil ei respondit, sed tantum ut Ecclesiam sibi ostenderet rogat. Illa vero cum intellexisset, esse in se aliquid operis divini hominem perducit ad Ecclesiam,
Abbreviated transcription (Latin):
gͦ. ut eũ uidere posset. Uicus aũ
ubi decubebat eger. longe adhuc ab¬
erat spato. Et nolens noctu intro¬
ire uicũ. simul ⁊ saluatoris sem o¬
nẽ int᷑ semctipsũ meditans. qͦ dicit.
ãbulate dũ adhuc lu¬
cet. ne uos tenebre
cõprehendant: &
qͥ ambulat in lu-
xp̃i sta paulisꝑ in itinere tuo: & ex¬
pectame donec ad uicũ ꝑueniam.
At ille cũ aliqͣ iã m̃gi cȩpiss. ex par¬
te restitit: nec priꝰ occubuit. quam
hõ cħ ꝑueniret ad uicũ. Hoc aũ ma¬
nifestũ factũ ẽ omibꝰ illis. qͥ ibidem
consistebãt. Stantes enĩ &. intuen¬
tes moras solis in occasũ: mirabant᷑
om̃s qͥd sibi uellet hoc. qͦd ꝑ tot ho¬
ras in occasũ suũ ñ descenderet sol.
Uidentes aũ patrẽ munũ de he-

Expanded text:
ergo, ut eum videre posset. Vicus autem ubi decumbebat aeger, longo adhuc aberat spatio, et nolens noctu introire vicum, simul et Salvatoris sermonem intra semetipsum meditans, quo dixit: Ambulate, dum adhuc lucet, ne vos tenebrae comprehendant , et, Qui ambulat in lucesu Christi sta paulisper in itinere tuo, et exspecta me donec ad vicum perveniam. At ille cum aliqua jam mergi coepisset ex parte, restitit, nec prius occubuit, quam homo Dei perveniret ad vicum. Hoc autem manifestum factum est omnibus illis qui ibidem consistebant. Stantes enim et intuentes moras solis in occasum, mirabantur omnes quid sibi vellet hoc, quod tot horis in occasum suum non descenderet sol. Viden