comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
mͦ dr pulchra s int̾im ad huc
int̾ mulieres: ⁊ ñ inter celesteᷤ
beatitudines. Desinat proiũ
quam diuint̾ris est que ince¬
lis sunt curiosins uestigare:
ue forte scrutatrix maiestatis
oppͥmatur agła. desinat in ꝗͣ
donec int̾ mulieres uersatur.
inqͥre que apud sublimesillas
sunt potestates: solis ip̃is per¬
spicua. soli licita̾ tamꝗͣ celesti¬
bus celestia adurdendũ. Mira¬
bilis frã est in quit uisio ista ex
te õsponsa quamtͥ postulas de¬
mõstrari: Inec mͦ preuales intu¬
eri meridianam ⁊ mirã quãĩ¬
habito claritatem. dixistieñ.
Indica michi. ubi pascis. ribi
cubas in meridie. S enĩ indu¬
ci innubes. penetrare inple¬
ni tudinẽ luminis. irrumꝑe¬
claritatis abxssos. ⁊ lucemhabitare
maccessibilem: nec temporis ẽ
hurus. ñec corporis. Iõ tibi inno

Expanded text:
modo dicitur pulchra, sed interim adhuc modo dicitur pulchra, sed interim adhuc inter mulieres, et non inter coelestes beatitudines. 5. Desinat proinde, quandiu in terris est, quae in coelis sunt curiosius investigare, ne forte scrutatrix majestatis opprimatur a gloria. Desinat, inquam, donec inter mulieres versatur, inquirere quae apud sublimes illas sunt potestates, solis ipsis perspicua, solis licita, tanquam coelestibus coelestia ad videndum. Mirabilis facta est, inquit, visio ista ex te, o sponsa, quam tibi postulas demonstrari: nec modo praevales intueri meridianam et miram quam inhabito claritatem. Dixisti enim: Indica mihi ubi pascas, ubi cubes in meridie. Sed enim induci in nubes, penetrare in plenitudinem luminis, irrumpeclaritatis abyssos, et lucem habitare inaccessibilem, nec temporis est hujus, nec corpo
Abbreviated transcription (Latin):
tum remissũ. totũ femineũ
⁊ molle quod uiuũt ⁊ qd̾ agñt.
Spũalis aũt anima ⁊ si iñ iã
pulchra qd̃ ñ scd̾m carnẽ am
ad huc in corpore uiuit. citra
ꝑfectum ad huc pulcͥtudinis
ꝓficit. ac per iñ non pulchra oĩd
s pulchra int̾ inulieres. id est
int̾ ammas t̾renas. ⁊ q̃ ñ sunt
sicut ip̃a spũales: ñ aũt inter
angłicas beatitudmes. ñ inter
uirtutes. potestates: domina¬
ciones. Sient patrum aliquis
olim inuentꝰ ⁊ dictus estinstꝰ.
ingñacione sua. id est p̃ om̃ib
sui temporis. sueq gn̾acionis:
⁊ thamar iustificata ꝑhibetur
exuida. hoc est ꝓre iuda. ⁊ ineu¬
uangłis publicamis dec̾endis¬
serefertur de templo iustifica-¬
tus. s pstificatus ã phariseo.
qͦmͦ magnus ille iołis magnisi¬
ce qͦndam cõmẽdatus est. quod
uidelicet suꝑiorem non haber
s hoc inter natos mulierum:
ñ aũt int̾ choros beatorum ce¬
lestiumq spũum. ita ⁊ sponsa

Expanded text:
tum remissum, totum femineum tum remissum, totum femineum et molle quod vivunt, et quod agunt. Spiritualis autem anima, etsi inde jam pulchra quod adhuc in corpore vivit, citra perfectum adhuc pulchritudinis proficit, ac proinde non pulchra omni modo, sed pulchra inter mulieres, id est inter animas terrenas, et quae non sunt, sicut ipsa, spirituales, non autem inter angelicas beatitudines, non inter virtutes, potestates, dominationes. Sicut patrum aliquis olim inventus et dictus est justus in generatione sua , id est prae omnibus sui temporis suaeque generationis; et Thamar justificata perhibetur ex Juda , hoc est, prae Juda; et in Evangelio publicanus descendisse refertur de templo justificatus, sed justificatus a Pharisaeo ; et quomodo magnus ille Joannes magnifice quondam commendatus est, quod videlicet superiorem non haberet, sed hoc inter natos mulierum , non autem inter choros beatorum coelestiumque spirituum; ita et sponsa
Abbreviated transcription (Latin):
aliquatenꝰ caligare. q̃ tante
se estima̾rit ydonea uisioni.
siue minꝰ attẽdens p̃ ecͤcessu
suo qd̃ ess incorpore. sine fru¬
stra sperans ⁊ manẽtẽ incorpo¬
re ad illam se posse inaccessibi¬
lem accedere claritatem. Or¬
go ad seipãm ꝓtinus reuocat᷑
⁊ ignorancia cõuincitur. ⁊ in¬
solencia castigatur. Si ignoraᷤ
teinquit: egredere. Terribi¬
liter sponsus intonat in delec¬
tam. non taiquam sponsus
s tam quam magister: ⁊ non
qrͣiratus s ut t̾rita purgaret᷑.
pur gata ydonea redderetur :¬
huic ip̃i ciui iniat uisioni. Mũ¬
di cordib nempe illa uisio seq̃s¬
tratur. Pulchre aũt pulchram
nõ omnimꝰ quidem s pulchrã
int̾mulieres eam dicit. iudeli¬
cet cum distinccione᷑. quatinꝰ
⁊ ex hoc amplius repͥmaturet
sciat quid desitsibi. Ego enim
puto imuilierũ noĩe hoc locoap¬
pellatas animas carnales ac se¬
culares. nicħ in se uirile haben¬
tes nicħ forte aut cõstans in suᷤ
actibus demonstrantes. s to¬

Expanded text:
 tantae se aestimarit idoneam visioni, sive minus attendens prae excessu suo, quod esset in corpore, sive frustra sperans, etiam manentem in corpore ad illam se posse inaccessibilem accedere claritatem. Ergo ad se ipsam protinus revocatur, et ignorantia convincitur, et insolentia castigatur. Si ignoras te, inquit, egredere . Terribiliter sponsus intonat in dilectam, non tanquam sponsus, sed tanquam magister; et non quasi iratus, sed ut territa purgaretur, purgata idonea redderetur huic ipsi, cui inhiat, visioni. Mundicordibus nempe illa visio sequestratur. 4. Pulchre autem pulchram, non omnimode quidem, sed pulchram inter mulieres eam dicit, videlicet cum distinctione; quatenus et ex hoc amplius reprimatur, et sciat quid desit sibi. Ego enim puto mulierum nomine hoc loco appellatas animas carnales ac saeculares, nihil in se virile habentes, nihil forte aut constans in suis actibus demonstrantes, sed to
Abbreviated transcription (Latin):
dño. Cȩcunt etiã debora: cęcinit ⁊
legitur appellasse canticũ suũ canti¬
ca canticorũ. Sanȩ om̃es ni fallor.
cȩcinisse reꝑies: ꝓ quocũq suo. suorũ¬
ue ꝑcepto cõmodo. Uerbi gr̃a. pro
bñfitio. Ita gͦ pleriq cęciner̃ singłi.
ꝓ singłis curis ne ingrati diuinis
bñficiis inuenirentur: iuxta illud.
Confitebitur tͥ cũ bñfeceris ei. At
uͦ rex iste salomon sapientia singła¬
ris: sublimis gła. reb affluens. pace
secur᷑: nulli talium eguisse cognoscit᷑.
ꝓ quo accepto ista decantare libuerit.
S nec scͥptura ip̃a: sui uspiam tale ali
sacri amoris grãm. ⁊ et̾ni conubii
cecunt sacram̃ta: simulq ex pressit
sc̃e desid̃ium animȩ. ⁊ hepithalami¬
i carm̃ exultans in sp̃u. iocundo cõ¬
posuit eulogio: figurato tam̃. Ni¬
mirũ uelabat ⁊ ip̃e instar moysi fa¬
ciem suã. non minus forsitan in hac
parte fulgentẽ: eo quod illo adhuc

Expanded text:
Domino . Cecinit etiam Debbora , cecinit etDomino . Cecinit etiam Debbora , cecinit etlegitur appellasse canticum suum Cantica canticorum. Sane omnes, ni fallor, cecinisse reperies pro quocunque suo, suorumve percepto commodo: verbi gratia, pro beneficio. Ita ergo plerique cecinerunt, singuli pro singulis causis, ne ingrati divinis beneficiis invenirentur, juxta illud: Confitebitur tibi, cum benefeceris ei . At vero rex iste Salomon, sapientia singularis, sublimis gloria, rebus affluens, pace securus, nullius talium eguisse cognoscitur, pro quo accepto ista decantare libuerit. Sed nec Scriptura ipsa sui uspiam tale aliqsacri amoris gratiam, et aeterni connubii cecinit sacramenta; simulque expressit sanctae desiderium animae, et epithalamii carmen, exsultans in spiritu, jucundo composuit eulogio, figurato tamen. Nimirum velabat et ipse instar Moysi faciem suam , non minus forsitan in hac parte fulgentem, eo quod illo adhuc
Abbreviated transcription (Latin):
ne unum quidem iota: qñ ⁊ mi¬
nutias iubemur collig̾e fragm̃¬
torũ: ne ꝑeant. Titulꝰ talis est.
Incipiunt cantica canticorũ sa¬
lomonis. Obserua in primis pa¬
eifici nomen qd̃ ẽ salomoir conue¬
nire pͥncipio libri. qri ineipit a
signo pacis. id. ẽ. ab oscło: simul¬
q aduerte huiuscemodi pͥncipiis.
solas ad hane intelligendã scripturã.
mentes inuitari pacificas. quȩ se se
iam a uitiorũ uendicare ꝑturbatio¬
nib. ⁊ curarũ tumultib preualent.
De hinc ne hoc quoq ociosum putes:
quod non simplicit cantiea: s canti¬
ca canticorũ ht̃ inscriptio. Multa
quippe legi cantica in seripturis:
i nullum illorum memini taliter
appellari. Cecinit isrł carmem dño.
quod gladiũ parit̾ ⁊ iugũ euaserit
pharaonis: gemino maris mirabilit̃
lib̾atus simul ⁊ uindicatus obseqͥo.
Non tamen qu̾od cȩcinit dictum ẽ
canticum canticoꝵ: s si bene recolo.
ceciit ait scͥptura isrł carm̃ hoc

Expanded text:
ne unum quidem iota , quando et mine unum quidem iota , quando et minutias jubemur colligere fragmentorum, ne pereant . Titulus talis est: Incipiunt Cantica canticorum Salomonis. Observa in primis Pacifici nomen, quod est Salomon, convenire principio libri, qui incipit a signo pacis, id est ab osculo; simulque adverte hujuscemodi principiis solas ad hanc intelligendam scripturam mentes invitari pacificas, quae sese jam a vitiorum vindicare perturbationibus et curarum tumultibus praevalent. 7. Dehinc ne hoc quoque otiosum putes, quod non simpliciter Cantica, sed Cantica canticorum habet inscriptio. Multa quippe legi cantica in Scripturis, et nullum illorum memini taliter appellari. Cecinit Israel carmen Domino, quod gladium pariter et jugum 1269 evaserit Pharaonis, gemino maris mirabiliter liberatus simul et vindicatus obsequio. Non tamen quod cecinit, dictum est Canticum canticorum; sed, si bene recolo: Cecinit, ait Scriptura, Israel carmen hoc
Abbreviated transcription (Latin):
consequent̃ respondentẽ.⁊ hanc
quȩ oculũ flagitar. Deinde si se
oscłari a nescio quo ułpetit. uł p̾ci:¬
pitꝰ. cur signant᷑ ⁊ nominatĩ ore.
⁊ ore suo illi quasi aliud qu̾a os.
aut alienum. ⁊ non potiꝰ suum exh¬
hib̾e sͥ soleant osculantes. Qũaꝗͣ
ne hoc quidẽ diẽ osculetur meore
suo: s aliquid ꝓfecto inusitatrꝰ oscu.¬
lo inquit oiis sui. Et quidẽ iocũ¬
dum eloquiũ. quod ab oscło pͥnei¬
pium sumit. ⁊blanda ip̃a q̃dam
scripture facies. facile afficit.⁊ al¬
lic̃ adlegendum: ita ut quod in ea
latet. delectet. etiam cum labore inue¬
stigare.: nec fatiget inquirendi forte
difficultas. uͥ eloquii suauitas mul¬
cet. Uerum quem non ualde attẽ¬
tum faciat istiusmodi pͥncipium.
libro locutionis: Unde constat
hoc opꝰ ñ humano ingenio. s sp̃c
arte ita compositum: ut qu̾auis¬
sit difficile intellectu: sit tamen
inquisitu delectabile. S quid: ᷤᷤ¬
Titulum p̾terimus: Non oporti

Expanded text:
consequenter respondentem et hanc consequenter respondentem et hanc quae osculum flagitat. Deinde si se osculari a nescio quo vel petit, vel praecipit; cur signanter et nominatim ore, et ore suo; quasi aliud quam os, aut alienum, et non potius suum, exhibere sibi soleant osculantes? Quanquam ne hoc quidem dicit: Osculetur me ore suo: sed aliud profecto inusitatius: Osculo, inquit, oris sui. Et quidem jucundum eloquium, quod ab osculo principium sumit, et blanda ipsa quaedam Scripturae facies facile afficit et allicit ad legendum, ita ut quod in ea latet, delectet etiam cum labore investigare, nec fatiget inquirendi forte difficultas, ubi eloquii suavitas mulcet. Verum quem non valde attentum faciat istiusmodi principium libro? Unde constat hoc opus non humano ingenio, sed Spiritus arte ita compositum, ut quamvis difficile intellectu, sit tamen inquisitu delectabile. 6. Sed quid? titulum praeterimus? Non oportet
Abbreviated transcription (Latin):
uenit amicus: cum ⁊ t̾eium istum
insũpserit pane. Sed quis franget:¬
Adẽ pat familias: cognoscite diñn
in fractione panis. Quis enun al¬
t̃ idoneus: Non. quidẽ ego michi
istud. temere arrogau̾im. Sic spec¬
tetis ad me: ut ex me ñ expectetis.
Nam ego unus sum de exspectan¬
tib. ⁊ ip̃e mendicans uobis cũ cibũ
anue meę: alimoniã spirit᷑alis.
Reuera pauꝑ ⁊ inops. pulso ad eũ
qui aꝑit ⁊ nemo claudit: suꝑ ser¬
monis huius profundissimo sacͣ¬
mento. Oeculi omniũ inte sperãt
dñe. Paruuli petierunt panem:
non ẽ qui frangat eis. Sꝑatur id
a benignitate tua. Opiissime fran¬
ge esurientib panẽ tuu̾: meis qͥdẽ
si dignaris manib s tuis uirib
Dic queso nobis. Aquo. de quo.
ad quemue dĩ. sosculetur me osdo
oris sui. Aut quale ẽ istud ita
subitaneũ. ⁊ factum repente de
medio sermonis exordũ. Sic
quippe in uerba prumpit quasi
quepiam loquentẽ p̾miserit. cui

Expanded text:
venit amicus, cum et tertium istum venit amicus, cum et tertium istum insumpserit panem. 4. Sed quis frangetAdest paterfamilias; cognoscite Dominum in fractione panis. Quis enim alter idoneus? Non equidem ego mihi istud temere arrogaverim. Sic spectetis ad me, ut ex me non exspectetis. Nam et ego unus sum de exspectantibus, mendicans et ipse vobiscum cibum animae meae, alimoniam spiritus. Revera pauper et inops pulso ad eum, qui aperit et nemo claudit, super sermonis hujus profundissimo sacramento. Oculi omnium in te sperant, Domine. Parvuli petierunt panem; non est qui frangat eis; speratur id a benignitate tua. O piissime, frange esurientibus panem tuum, meis quidem, si dignaris, manibus, sed tuis viribus. 5. Dic, quaeso, nobis, a quo, de quo, ad quemve dicitur: Osculetur me osculo oris sui? aut quale est istud ita subitaneum, et factum repente de medio sermonis exordium? Sic quippe in verba prorumpit, quasi quempiam loquentem praemiserit, cui
Abbreviated transcription (Latin):
non aliud. ueram.⁊ consumatã eẽ
sap̃nm quam declinare a malo.
⁊ face̾ uonum: itemq recedere ama.
nec bonum opꝰ omnino ẽẽ pret̾
obseruantiã mandatoꝵ. Depul¬
sis gͦ ouob malis duorũ lectio e
librorum: competent̃ iam aggre¬
ditur ad hunc sacrũ theoricũq
sermonẽ: qui cum sit ãborũ fruc¬
t᷑. ñ nisi sobriis mentib ⁊ auribus.
om̃ino credentꝰ ẽ. Alioquin ante
carnẽ disciplinȩ studiis edomitã.
⁊ mancipatam sp̃ui: ante spretã
tabiectã scłi pompã ⁊ sarcinam: indigne
ab impuris. lectio sc̃a p̾sumitur.
Quomͦ nempe lux incassum cͥcum¬
fundit occłoᷤ cȩcos uł clausos: ita a
tinens. Sed nec erit ei umquam
pars cum mundi uanitate: cum
u̾itatis sit sp̃e. Quȩ enim societas
ei que de sursum ẽ sapientie. ⁊ sapi¬
entiȩ mundi quȩ stulticia ẽ apud
dĩn: aut sapientiẽ carnis. quȩ ⁊ ip̃a
inimica ẽ dõ: ͤ Puto autẽ quodĩã
iam non habebit unde aduersũ.
nos murmuret is qui nobis de uia

Expanded text:
non aliud veram et consummatam esse sapientiam, quam declinare a malo, et facere bonum; itemque recedere a malonec bonum opus omnino esse praeter observantiam mandatorum. 3. Depulsis ergo duobus malis duorum lectione librorum, competenter jam acceditur ad hunc sacrum theoricumque sermonem: qui cum sit amborum fructus, nonnisi sobriis mentibus et auribus omnino credendus est. Alioquin ante carnem disciplinae studiis edomitam et mancipatam spiritui, ante spretam et abjectam saeculi pompam et sarcinam, indigne ab impuris lectio sancta praesumitur. Quomodo nempe lux incassum circumfundit oculos caecos vel clausos, ita antinens; sed nec erit ei unquam pars cum mundi vanitate, cum veritatis sit Spiritus . Quae enim societas ei quae desursum est sapientiae, et sapientiae mundi, quae 1268 stultitia est apud Deum ; aut sapientiae carnis, quae et ipsa inimica est Deo? Puto autem quod jam non habebit unde adversum nos murmuret is, qui nobis de via
Abbreviated transcription (Latin):
structi estis. Quid ⁊ parabolaᷤ:
Annon uita ⁊ mores ur̃i uixta
eã quȩ in ip̃is inuenitur doctri¬
nam. sufficient᷑ emendati sunt
⁊ informati:. Proinde illis am¬
bob p̃libatis. quos nichillominꝰ
de amici arca p̾stitos accepistis:
accedite ad t̾cum hunc panẽ:
ut ꝓbetis forsitan potiora. Cũ
enim duo sint mala. quȩ uel
sola uł maxime militant adu̾¬
s̾ animam. uanus scilicet amor
mundi. ⁊ suꝑfluus sit: pesti utͥ¬
q: duo illi libri obuiare noscun¬
tunr. Alt̃ sarculo discipline
praua queq in morib. ⁊ carnis
suꝑflua resecans: alt̃ luce ratio¬
nis. in om̃ni gła mundi. sucum
uanitatis sagacit dep̃hendens:
ueracit̾q distinguens a solido ue¬
ritatis. Deniq uniuersis huma¬
nis studiis. ac mundanis desidi¬
is. p̃tulit dm̃ tmere: eiusq ob¬
seruare mandãta. Merito qͥdẽ.
Uere: enim sapientiȩ primum
illud inicium: scd̾m consũma

Expanded text:
tatem. Quid et Parabolas? An non vita et mores vestri juxta eam quae in ipsis invenitur doctrinam sufficienter emendati sunt et informati? Proinde illis ambobus praelibatis, quos nihilominus de amici arca praestitos accepistis, accedite et ad tertium hunc panem, ut probetis forsitan potiora. Cum enim duo sint mala, quae vel sola, vel maxime militant adversus animam, vanus scilicet amor mundi et superfluus sui, pesti utrique duo illi libri obviare noscuntur; alter sarculo disciplinae prava quaeque in moribus, et carnis superflua resecans; alter luce rationis in omni gloria mundi fucum vanitatis sagaciter deprehendens, veraciterque distinguens a solido veritatis. Denique universis humanis studiis, ac mundanis desideriis praetulit Deum timere, ejusque observare mandata. Merito quidem. Verae etenim sapientiae primum ill
Abbreviated transcription (Latin):
dite m̃tis: quȩ suis nimirũ ꝓfec¬
tib dõ ꝓmouente in tantũ iam
creui̾t. quatinus ad ꝑfectam eratẽ
⁊ ad nubiles quodamm ꝑuenerit
annos. annos dico m̾itoꝵ ñ tp̃rm:
facta nuptiis celestis sponsi idone¬
a: quał deniq suo loco: pleniꝰ de¬
scͥbetur. S p̃t̾it hora q̃l nos
exire urget ad oꝑa manuũ: ⁊ pau¬
ꝑ̾tas. ⁊ institutio regłaris. Eras

Expanded text:
ditae mentis; quae suis nimirum profecditae mentis; quae suis nimirum profectibus. Deo promovente, in tantum jam creverit, quatenus ad perfectam aetatem, et ad nubiles quodam modo pervenerit annos, annos dico meritorum, non temporum; facta nuptiis coelestis sponsi idonea, qualis denique suo loco plenius describetur. Sed praeterit hora, qua nos exire urget ad opera manuum et paupertas et institutio regularis. Cras
Abbreviated transcription (Latin):
tab̾nacłis iustorũ: aut certe a¬
płi illa pulcherima saluberri¬
maq exortatio: in psalmis hy
sui singłari dignitate.⁊ suaui¬
tate. cunctis m̾itoq̃ memoraui¬
mͦ. ⁊ si qua sunt alia antecellit:
⁊ uere hoc appellauim canticũ
canticorũi: quia cẽtorum om̃ium
ip̃m ẽ fruet. Istius modi canticum.
sola unctio docet: sola addiscit ex¬
ꝑientia. Exꝑti recognoseant. in ex¬
ꝑti inardescant desidio. non cog¬
noscendi. quam exꝑiendi. Non ẽ
enim strepitꝰ oris. s iubilꝰ eordis:
non son labiorũ. s matꝰ gaudioꝵ:
uoluntatũ. non uocũ consonantia.
Non auditur foris. nec enĩ in pu¬
blico ꝑsonat: sola quȩ cantat au.
dit. ⁊ cui cantatur. idẽ. sponsa.⁊
spons. Est quippe nuptiale car¬
m̃. expͥmens castos. iocundosq
complexꝰ animorũ moꝵ concordi¬
am: affectuũq consentaneã. ad
altutrum caritatem. Cẽt̃um ñ ẽ
illud cantare. seu audire. puerił
auime ⁊ nehophite adhuc recens

Expanded text:
tabernaculis justorum ; aut certe Atabernaculis justorum ; aut certe Apostoli iila pulcherrima saluberrimaque exhortatio: In psalmis, hysui singulari dignitate et suavitate cunctis merito quae memoravimus, et si qua sunt alia, antecellit: et jure hoc appellaverim Canticum canticorum, quia caeterorum omnium ipsum est fructus. Istiusmodi canticum sola unctio docet, sola addiscit experientia. Experti recognoscant, inexperti inardescant desiderio, non tam cognoscendi, quam experiendi. Non est enim strepitus oris, sed jubilus cordis; non sonus labiorum, sed motus gaudiorum; voluntatum, non vocum consonantia. Non auditur foris, nec enim in publico personat: sola quae cantat audit, et cui cantatur, id est sponsa et sponsus. Est quippe nuptiale carmen, exprimens castos jucundosque complexus animorum, morum concordiam, affectuumque consentaneam ad alterutrum charitatem. 12. Caeterum non est illud cantare seu audire animae puerilis et neophytae adhuc, et recens
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓ assecutis uictoriis innouari.
Quotiens teptatio suꝑatur. aut
uicium subiugatur: aut inmi¬
nens ꝑicłm deuit atur: aut la¬
queus insidiantis dep̾hendit᷑:
aut annosa ⁊ inuent᷑ata quecũq
anime passio. semel ꝑfecteq sana¬
tur: aut multũ duiq cupita. ⁊
sepiꝰ petita uirtꝰ. tandẽ aliqũado
dĩ munere obtinetur: quid nnsi
tociens iuxta ꝓpħam ꝑsonat gr̃aꝵ¬
actio. ⁊ uox laudis. ⁊ ad singula
queq beneficia bndicitur deus
in doms suis: Alioquin ingͣtꝰ
reputabitur cum disscusso ue¬
nit: qui non pot̾̃it dicere deo.
Cantabiles mͥ erant iustificati¬
ones tuȩ: in loco ꝑegrinanioĩs
meȩ. Arbitror uos in uob̃̾ ip̃is
illam iam recognosc̾e quȩ in psal¬
tio non cantica canticorũ. sed
cantica graduũ appellantur:
ta ascensiones quas quisq in
corde suo disposuit. singła sũt
cantica deꝓmenda. ad laudẽ.
pleatur alit̃ ille u̾sicułꝰ ñ uideo:
uox exultationis ⁊ salutis in

Expanded text:
pro assecutis victoriis innovari. pro assecutis victoriis innovari. Quoties tentatio superatur, aut vitium subjugatur, aut imminens periculum declinatur, aut laqueus insidiantis deprehenditur, aut annosa et inveterata quaecunque animae passio semel perfecteque sanatur, aut multum diuque cupita et saepius petita virtus tandem aliquando Dei munere obtinetur, quid nisi toties, juxta prophetam, personat graactio et vox laudis , et ad singula quaeque beneficia benedicitur Deus in donis suis? Alioquin ingratus reputabitur, cum discussio venerit, qui non poterit dicere Deo: Cantabiles mihi erant justificationes tuae in loco peregrinationis meae . 10. Arbitror vos in vobis ipsis illa jam recognoscere, quae in psalterio, non Cantica canticorum, sed Cantica Graduum appellantur, ta ascensiones quas quisque in corde suo disposuit, singula sint cantica depromenda ad laudem pleatur aliter ille versiculus non video: Vox exsultationis et salutis in
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ oñs dñantum. Cẽtum uos. si
ur̃am exꝑientiã adu̾tatis: nõire
in uictoria qua u̾ineit mundũ
fides ur̃a. ⁊ in exitu ur̃o de lacumi¬
serie ⁊ deluto fecis. cantastis ⁊ ip̃i
dño canticũ nouĩi quia mirabi¬
ge gresẜ ur̃os: puto quod ⁊ tunc nichi¬
lominus. ꝓindulta nouitate uite.
nouum: carm̃ dõ nr̃o. Quio cum
penitentib uob̾ non solũ peccata
dimisit. s: insuꝑ ꝓmisit ⁊ premia:
non multo magis spe gaudentes
futurorũ bonoꝵ cantastis inuiis
i forte ur̃in dasum uł obscurum
aliquid de scͥpturis int̃dum eluxe¬
rit: tunc ꝓrsꝰ necesse ẽ ꝓ ꝑcepta ce-¬
lestis panis alimonia dium i ͣmł¬
ceat aures in uoce exultationis ⁊
confessionis: sonus epulantis. S ⁊
in cotidianis exerciciis. ⁊ bellis. q̃
nulla hora pie inxp̃o uiuentib
desunt. a carne amundo. a diabo¬
lo. sic̃ miliciã ẽẽ uitam hoĩs suꝑ
t̃ram. incessant exꝑimini. in uob¬
⁊ ip̃is. cotidiana necesse ẽ cantica

Expanded text:
m vos, si vestram experientiam advertatis, nonne in victoria, qua vicit mundum fides vestra, et in exitu vestro de lacu miseriae et de luto faecis, cantastis et ipsi Domino canticum novum, quia mirabire gressus vestros; puto quod et tunc nihilominus pro indulta novitate vitae novum, carmen Deo nostro. Quid cum poenitentibus vobis non solum peccata dimisit, sed insuper promisit et praemia; non multo magis spe gaudentes futurorum bonorum, cantastis in viisi forte vestrum clausum vel obscurum aliquid de Scripturis interdum eluxerit, tunc prorsus necesse est pro percepta coelestis panis alimonia divinas mulceat aures in voce exsultationis et confessionis sonus epulantis. Sed et in quotidianis exercitiis et bellis, quae nulla hora pie in Christo viventibus desunt a carne, a mundo, a diabolo, sicut militiam esse vitam hominis super terram incessanter experimini in vobismetipsis, quotidiana necesse est cantica
Abbreviated transcription (Latin):
alia qũa aliis
de scło: aut cer¬
te aliter dicen¬
da sunt. Illis
siquidem lac potum dat᷑. &¬
non escam: qui apłi formam
tenet in docendo. Nam sp̃ua¬
lib solidiora apponenda ẽẽ. i¬
dem ip̃e suo docet exemplo.
Loquimur inquien ñ indoctis
humane sapientiȩ uerbis.s
in doctrina sp̃c. spiritalib
sp̃ualia comparantes. Item. Sa¬
pientiam loquimur. int ꝑfectoᷤᷤ.
Quales uos nimirum ẽẽ confi¬
do: nisi frustra forte ex longo.
studiis estis celestib occupati:
exercitati sensib: & in lege dĩ
meditati die. ac nocte. Itaq
parate fauces: ñ lacti. sed pani.
Est panis apud salomonem:
isq ad modum splendidus sa¬
pidꝰq. librum dico qui canti¬
ca canticorum inscribitur. Pro¬
feratur si placet: ĩ frangatur.

Expanded text:
alia quam aliis de saeculo, aut certe aliter dicenda sunt. Illis siquidem lac potum dat, et non escam , qui Apostoli formam tenet in docendo. Nam spiritualibus solidiora apponenda esse, itidem ipse suo docet exemplo, Loquimur, inquiens, non in doctis humanae sapientiae verbis, sed in doctrina spiritus, spiritualibus spiritualia comparantes; item, Sapientiam loquimur inter perfectos , quales vos nimirum esse confido; nisi frustra forte jam ex longo studiis estis coelestibus occupati, exercitati sensibus, et in lege Dei meditati die ac nocte. Itaque parate fauces, non lacti, sed pani. Est panis apud Salomonem, isque admodum splendidus sapidusque; librum dico, qui Cantica canticorum inscribitur: proferatur, si placet, et frangatur.
Abbreviated transcription (Latin):
dileccio corũ: contͣ salutẽ eorũ
lnde ⁊ aiebat. expedit uob̾ ut
ego nadã: cul ñ du pans cõsili¬
um: ñ affectũ t ͦ. Loqñtutẽ
de morte sua futura. obinare
sibi conantẽ petrũ qͥ eũ tene¬
re diligebat. cũ ita ut memi¬
nistis increpando rep̃ssit. quid
ineo aliud ꝗͣ in prudenciam
rephenditur: Postremo quidẽ
non sapis que deisunt. nͥ ñ sapi¬
enter diligis. humanũsequens
affectũ cõtra diuinũ ꝯsilium:
Et uocauit sathanan eoquod
saluti. ⁊ si nesciens aduersaret᷑:
qui saluatorẽ moriphiberet:
Inde.⁊ correctꝰ repetẽtem post¬
modũ tͥste u̾bum minime iã¬

Expanded text:
Dilectio eorum contra salutem eorum; Dilectio eorum contra salutem eorum; unde et aiebat: Expedit vobis ut ego vadam , culpans consilium, non affectum. Loquenti item de morte sua futura, obviare sibi conantem Petrum, qui eum tenere diligebat, cum ita, ut meministis, increpando repressit, quid in eo aliud quam imprudentiam reprehendit? Postremo quid est: Non sapis quae Dei sunt , nisi: Non sapienter diligis, humanum sequens affectum, contra divinum consilium? Et vocavit Satanam, eo quod saluti, etsi nesciens, adversaretur, qui Salvatorem mori prohiberet. Unde et correctus, repetentem postmodum t
Abbreviated transcription (Latin):
rõni: ñ solũ ob cauendas here¬
tice fraudis decipulas.⁊ fidei pu¬
ritatem ab eorũ uersucũs cus¬
todiendam⁊uerũ ut cautus
⁊ cõstans amor tuus: nec cedẽs
t̾rorib. nec succũbens labonb
Ergo aniemꝰ affectuose. circũs¬
pecte. ⁊ ualide: scientes amorẽ
cordis quẽ ⁊ affectuosum dicimꝰ
absq eo qui dicit᷑ aĩe. dulcẽ qui¬
dem. s se ducibilẽ: illũ uero absq
illo qui uirtutis est. racionabilẽ
eẽ. s fragilem. Et uide m mani¬
festis exemplis. hoc ita eẽ ut
dicimꝰ Cũ egre ferrent discipłi
quod deascensuri magistridis¬
cessu ab eodem ip̃o audierant:
audierũt: Si diligereus megau¬
deretis utiq qͥa uado ad patrẽ.
Quid ergo: Non diligebant de
cuiꝰ disscessione dolebant: Si
diligebãt. quodã mͦ:⁊ ñ diligebãt.
Diligebant dulcit̾: s minꝰ prudẽ¬
ter Diligebant carnalit̾: s nõ
rõnabiliter. Demq diligebãt
toto corde: ñ aũt tota anima.

Expanded text:
rationi, non solum ob cavendas haererationi, non solum ob cavendas haereticae fraudis decipulas, et fidei puritatem ab eorum versutiis custodiendam, verum et cautus et constans amor tuus, nec cedens terroribus, nec succumbens laboribus. Ergo amemus affectuose, circumspecte et valide, scientes amorem cordis, quem affectuosum dicimus, absque eo qui dicitur animae, dulcem quidem, sed seducibilem; istum vero absque illo qui virtutis est, rationabilem esse, sed fragilem. 5. Et vide in manifestis exemplis hoc ita esse ut dicimus. Cum aegre ferrent discipuli quod de ascensuri Magistri discessu ab eodem ipso audierant, audierunt: Si diligeritis me, gauderetis utique quia vado ad Patrem . Quid ergo? non diligebant de cujus discessione dolebant? Sed diligebant quodam modo, et non diligebant. Diligebant dulciter, sed minus prudenter; diligebant carnaliter, sed non rationabiliter; denique diligebant toto corde, non autem 1328 tota anima.
Abbreviated transcription (Latin):
dicente deo. Diliges dnm̃ deũ
tuũ ex toto corde tuo̾ ⁊ extota
aĩa tua. ⁊ ex tota uirtute tua.
Michi uidetur si aliꝰ cõpetentior
sensus in hac tͥna distinccione
ñ occurriͣt. amor qͥ dẽ cordis ad
telum quendã ꝑtinere affec¬
cionis. aĩe uͦ amor ad industͥã seu
seidiciũ racionis: uirtutiᷤ aũt
dilectio ad aĩ posse referri cõstã¬
ciam ł iungorẽ. dilige ergo dnĩn
dm̃tuũ toto.⁊ pleno cordiᷤᷤ affe¬
ctu. ⁊ dilige tota racionis ingilã¬
cia.⁊ circũspeccione ĩ dilige et to¬
tauirtute. ut nec mori ꝓ eius
amore ꝑtimescas: sic̃ sc̃ptum est
ĩ cõseqñtibͥ qnĩ fortis est ut morᷤᷤ
dileccio. dura sic̃ infernꝰ emula¬
cio Sit sianis. ⁊ dulcis affectui
tuo dñsiħc. cõtramale utiq
dulces uite carnalis illecebras:
⁊ uincat dulcedo dulcedinem:
qm̃admodũ clauũ clauiis ex¬
pellit. S ardo sit nicħominꝰ
intellectui ar p̃inalux. ⁊ dux

Expanded text:
dicente Deo: Diliges Dominum Deum dicente Deo: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota virtute tua . Mihi videtur si alius competentior sensus in hac trina distinctione non occurrit amor quidem cordis ad zelum quemdam pertinere affectionis; animae vero amor ad industriam seu judicium rationis; virtutis autem dilectio ad animi posse referri constantiam vel vigorem. Dilige ergo Dominum Deum tuum toto et pleno cordis affectu; dilige tota rationis vigilantia et circumspectione; dilige et tota virtute, ut nec mori pro ejus amore pertimescas, sicut scriptum est in consequentibus: Quoniam fortis est ut mors dilectio, dura sicut infernus aemulatio . Sit suavis et dulcis affectui tuo Dominus Jesus, contra male utique dulces vitae carnalis illecebras; et vincat dulcedo dulcedinem, quemadmodum clavum clavus expellit. Sed sit nihilominus intellectui praevia lux et dux
Abbreviated transcription (Latin):
me incarcere requisisset illa
maiestas: S iunxit affeccio¬
ni sapienciã quatirannũ deci¬
ꝑet : iunxit ⁊ pacienciã qͣ placa¬
ret offensum dñ patrẽ: hi sũt
modi quos uob̾ ꝓmiserã. s p̃im-¬
si eos in xp̃o: ut cõmendabilioreᷤᷤ
hab̃etis. Disce xpãne axp̃o qͣm
ad modũ diligas xp̃m . disce am¬
are dulcit̾. amare prudenter.
amare fortit̾. Dulcit̾. ne illecti:
prudent̾ ne decepti: fortit̾ ne
oppressi: ab amore dñi ã ũtam᷑.
Ne mũdi gła seu carnis uolupta¬
tibus abducaris: dulcescat tibi
p̃his sapiencia. xͥ Ne seducaris
spũ mendacii. ⁊ erroris. lucescat
tͥ ueritas xp̃s Ne adũsitatibus
fatigeris: cõfortet te uirtus dĩ
xꝰ. Telũ tuũ inflãmet caritas.
inforinet sciencia: firmet cõ¬
stancia. Sit feruidꝰ. sit circũ spe¬
ctus: sit inuictꝰ Nec teporem
habeat. nec careat discrecione:
nec timidus sit. ⁊ uidene forre
tria ista tͥ. ⁊ in lege tradita fuiñt:

Expanded text:
me in carcere requisisset illa me in carcere requisisset illa majestas; sed junxit affectioni sapientiam, qua tyrannum deciperet; junxit et patientiam, qua placaret offensum Deum Patrem. Hi sunt modi, quos vobis promiseram; sed praemisi eos in Christo, ut commendabiliores habadmodum diligas Christum. Disce amare dulciter, amare prudenter, amare fortiter. Dulciter, ne illecti; prudenter, ne decepti; fortiter, ne oppressi ab amore Domini avertamur. Ne mundi gloria seu carnis voluptatibus abducaris, dulcescat tibi prae his sapientia Christus; ne seducaris spiritu mendacii et erroris, lucescat tibi veritas Christus; ne adversitatibus fatigeris, confortet te virtus Dei Christus. Zelum tuum inflammet charitas, informet scientia, firmet constantia. Sit fervidus, sit circumspectus, sit invictus. Nec teporem habeat, nec careat discretione, nec timidus sit. Et vide ne forte tria ista tibi et in lege tradita fuerint,
Abbreviated transcription (Latin):
a natura: In carnis assumpcio¬
ne cõdescendit mͥ: in culpȩ ui¬
tacione cõsuluit sibi: in mortiᷤᷤ
suscepcione satiffecit patri:
amicꝰ dulcis. cõsiliariꝰ prudẽs.
adiuto fortis huic securꝰ me
credo. qui saluare me uelit.
noũit. possit. Qnẽ que siuit
hũc ⁊ uocauit ꝑ grãm suam:
nũquid uenientẽ eiciet foras:
S neciũ. nec fraudẽ metuo
ꝓ fecto ullam : quod me uidelieꝰ
de manu eiꝰ possit eruere. qͥ ⁊
uincentẽ omĩa inc̃ mortem:
⁊ seductorẽ unuisitatiᷤ serpen¬
tem qtͣe utiq. sanctiore delu¬
sit. isto prudencior. illa potẽ¬
cior. Carnis quidem assumit uĩ¬
tatem. s peccati similitudinem:
dulcenz ꝓrsusin illa exͥibens cõ¬
solationẽ infirmo. ⁊ mhac pru¬
Denter abscondẽs laqueti decep¬
cionis diabolo. Porro ut patri
nos recõciliet. mortẽ fortit̾ su¬
bit. ⁊ subigit: fundẽs p̃cium
nr̃e redempcionis sanguinem
suũ Gͣ nisi amass dulcit̾: non

Expanded text:
a natura. In carnis assumptioa natura. In carnis assumptione condescendit mihi, in culpae vitatione consuluit sibi, in mortis susceptione satisfecit patri; amicus dulcis, consiliarius prudens, adjutor fortis. Huic securus me credo, qui salvare me velit, noverit, possit. Quem quaesivit, hunc et vocavit per gratiam suam; nunquid venientem ejiciet foras? Sed nec vim, nec fraudem metuo profecto ullam, quod me videlicet de manu ejus possit eruere; qui et vincentem omnia vicit mortem, et seductorem universitatis serpentem, arte utique sanctiore delusit; isto prudentior, illa potentior. Carnis quidem assumit veritatem, sed peccati similitudinem; dulcem prorsus in illa exhibens consolationem infirmo, et in hac prudenter abscondens laqueum deceptionis diabolo. Porro ut Patri nos reconciliet, mortem fortiter subit et subigit, fundens pretium nostrae redemptionis sanguinem suum. Ergo nisi amasset dulciter, non
Abbreviated transcription (Latin):
dilexerimꝰ eum: s qͥa ip̃e pͥor
dilexit nos. Deniq dilexit: ⁊ ñ
existentes. S adiecit. ⁊ resisteu¬
tes diligẽ. iuxta pauli testimo¬
mũ dicentiᷤᷤ. qnĩ cũ ad huc inimi¬
ciessemus. recõciliati sumꝰ deo:¬
dilexiss ñmicoᷤ. ñ dum possedis¬
set amicos: sicut nͨ dum quos
sic dilig̾et essent᷑. srnõ dilexissẽt
qui ñ dum essent. dilexit aũt
dulciter: sapient̾. fortiterz
Dulce nempe dixĩm quod car¬
nem induit: cautũ. qd̾ culpã¬
cauit: fortiter. quod mortem
sustinuit. Nam quos sane in
carne uisitauit: carnalit̾ tñ
nequaquam amauit. s in pr.
ns nos dei enuilacigne ñ homi¬
nis: ⁊ certe sanior quã pͥmus
adam euam suam: Itaq quoᷤᷤ
incarne que sunt dilexit in
spũ: redemit inuirtute: Ple¬
num prorsus omĩ suauitatis
dulcedine: uidere hominem.
hominis cõditorẽ. At dũnatu¬
ramꝰ prudent̾ se legit a culpa:
etiam potent̾. mortem ꝓpulit

Expanded text:
dilexerimus Deum, sed quia ipse prior dilexerimus Deum, sed quia ipse prior dilexit nos . Denique dilexit etiam non existentes; sed adjicit et resistentes diligere, juxta Pauli testimonium dicentis: Quoniam cum adhuc inimici essemus, reconciliati sumus Deodilexisset inimicos, nondum possedisset amicos, sicut necdum quos sic diligeret essent, si non dilexisset qui nondum essent. 3. Dilexit autem dulciter, sapienter, fortiter. Dulce nempe dixerim, quod carnem induit; cautum, quod culpacavit; forte, quod mortem sustinuit. Nam quos sane in carne visitavit, carnaliter tamen nequaquam amavit, sed in pruns nos Dei aemulatione, non hominis, et certe saniori, quam primus Adam Evam suam. Itaque quos in carne quaesivit, dilexit in spiritu, redemit in 1327 virtute. Plenum prorsus omni suavitatis dulcedine, videre hominem hominis Conditorem. At dum naturam prudenter selegit a culpa, etiam potenter mortem propulit
Abbreviated transcription (Latin):
ego anguosco eam: ⁊ quid ẽ ex
munẽ tuo Auge illuromͥ. mi¬
mine quidẽ ingͣto ꝓ munuscło:
s sollicito ꝓ eo qd deest: ꝓhiser¬
go ita sum: amanste qnͣtũ pos¬
sum. S ẽ quod me plus mouet.
plusurget: plus accendit: Suꝑ
omĩa in quam reddit amabilẽ
te mͥ ih̾u bone calix que bibi¬
sti: opus nr̃e redempcionis. hoc
omño: amorẽ nrm facile uen¬
dicat totum sibi. Hoc inquam
est qd̃ nram̃ deuocionẽ ⁊ blan¬
dius allicit. ⁊ iustius exigit: et
arciꝰ stringit: ⁊ afficit uehemẽ¬
tius. Multum quippe labora¬
uit ineo saluator: nec in omi
mundi fabrica tm̃ fatigacio¬
nis actor assumpsit. Illa den¬
iq dixit et fcãsunt: manda¬
uit. ⁊ creata sunt. At uero hic.
⁊ indictis suis sustinuit cõtra¬
dictores: ⁊ infactis obseruato¬
res. ⁊ intormentis illusores⁊
inmorte exꝓ bratores. Ecce
quomodo dilexit. Adde quod
hanc ipãm dileccionem non
reddidit: s addidit Nam quis

Expanded text:
ego agnosco eam, et quidem ex ego agnosco eam, et quidem ex munere tuo. Auge illud mihi, minime quidem ingrato pro munusculo; sed sollicito pro eo quod deest. Pro his ergo ita sum amans te, quantum possum. 2. Sed est quod me plus movet, plus urget, plus accendit. Super omnia, inquam, reddit amabilem te mihi, Jesu bone, calix quem bibisti, opus nostrae redemptionis. Hoc omnino amorem nostrum facile vindicat totum sibi. Hoc, inquam, est quod nostram devotionem et blandius allicit, et justius exigit, et arctius stringit, et afficit vehementius. Multum quippe laboravit in eo Salvator, nec in omni mundi fabrica tantum fatigationis auctor assumpsit. Illa denique dixit, et facta sunt; mandavit, et creata sunt . At vero hic et in dictis suis sustinuit contradictores, et in factis observatores, et in tormentis illusores, et in morte exprobratores. Ecce quomodo dilexit. Adde quod hanc ipsam dilectionem non reddidit, sed addidit. Nam quis
Abbreviated transcription (Latin):
amaudus est. ꝑ quẽ sum: uiuo.
saꝑio. Si ngͣtus simr et inclignꝰ
Diguꝰ plane est morte qͥ tͥ dñe
quia tu innotiustiei: ꝓpter
temet ipm ds̃ fecisti oĩa. et qͥ¬
esse uult sibi. ⁊ nou tͥ: inchesseĩ¬
cipit int̾ omĩa. Deũ nine. ⁊ mã¬
data eiꝰ obserua: hoc est inquit
oĩs homo. Ergo si hoc est omis
homo:absq hoc nicħ homo In¬
clina tͥ deus. modicũ id quod
me dignatꝰ es eẽ. At ꝗid de mã
miserauita . suscipe obsecro re¬
siduũ annoꝵ meoꝵe ⁊ pro his
uero quo ᷤᷤ uiuẽdoꝑdidi. quia ꝑ¬
dite iuxi: coi cõt̾tũ ⁊ huiilia¬
tunrd̾s nõ despicias Dies mei
sic̃ umbra declinauerũt ⁊ pre¬
terierunt sine fructu: inpossi¬
bile est ut reuoeẽ. placeat ut
recogitem tͥ eoẜin amaritudi¬
ne aĩe mee Iam de sapiencia.
añte est om̃e desidium meũ ⁊
ꝓpositũ cordis mei Siqua esset
In me: seruarẽ ad te. S cdeustu
scis insipienciã meã: nͥ qd hoc
ipm fortasse saꝑe est. quod et

Expanded text:
amandus est, per quem sum, vivo et sapio. Si ingratus sum; et indignus. Dignus plane est morte, qui tibi, quia tu innotuisti ei? Propter temetipsum, Deus, fecisti omnia; et qesse vult sibi et non tibi, nihil esse incipit inter omnia: Deum time, et mandata ejus observa; hoc est, inquit, omnis homo . Ergo si hoc est omnis homo, absque hoc nihil omnis homo. Inclina tibi, Deus, modicum id quod me dignatus est esse; atque de mea misera vita suscipe, obsecro, residuum annorum meorum; pro his vero, quos vivendo perdidi, quia perdite vixi, cor contritum et humiliatum, Deus, non despicias. Dies mei sicut umbra declinaverunt, et praeterierunt sine fructu. Impossibile est ut revocem; placeat ut recogitem tibi eos in amaritudine animae meae. Jam de sapientia, ante te est omne desiderium meum, et propositum cordis mei; si qua esset in me, servarem ad te. Sed, Deus, tu scis insipientiam meam; nisi quod hoc ipsum fortasse sapere est, quod et
Abbreviated transcription (Latin):
morientis. aut resurgentiᷤ. aut
ascendentis. ⁊ quicquid tale oc¬
currerit. ł stringat necesse est
animũ ĩ amore uirtutũ ł car¬
nis exturbet uicia. fuget illece¬
bras: desidĩa sedet algo hanc
arbitror p̃cipuam ĩuisibili d̾o
fuisse cam̃. qd̃ uoluit in carne
ut carnaliũ uidelicet qͥ nͥ car¬
naliter amare ñ pot̾ant. cũtas
pͥmo ad sue carnis salutarem
amorẽ. affecciones retraheret:
atq ita gradatim ad amorem
ꝑ ducet sp̃alẽ Nonne demq in
hoc gradu ad huc stabant qͥaie¬
bant: ecce nosreliquimꝰ omĩa.
⁊ secuti sumuste: Solo ꝓfecto.
corꝑaliᷤ presentie amore reliq̃¬
rant oĩa : ad eout salutaris futu¬
re passionis ⁊ mortis ne audire
quid ñbum eqͣmmit̾ sustinerẽt ͥ
s nec głam ascendentis postino

Expanded text:
morientis, aut resurgentis, aut morientis, aut resurgentis, aut ascendentis; et quidquid tale occurrerit, vel stringat necesse est animum in amorem virtutum vel carnis exturbet vitia, fuget illecebras, desideria sedet. Ego hanc arbitror praecipuam invisibili Deo fuisse causam, quod voluit in carne ut carnalium videlicet, qui nisi carnaliter amari non poterant, cunctas primo ad suae carnis salutarem amorem affectiones retraheret, atque ita gradatim ad amorem perduceret spiritualem. Nonne denique in hoc gradu adhuc stabant qui aiebant: Ecce nos reliquimus omnia, et secuti sumus te? Solo profecto corporalis praesentiae amore reliquerant omnia, adeo ut salutaris futurae passionis et mortis ne audire quidem verbum aequanimiter sustinerent, sed nec gloriam ascendentis postmo
Abbreviated transcription (Latin):
tandẽ cepit uirtute diligẽ ⁊ ut
incõcilio ꝓhibitꝰ p̃dicare nom̃
scm̃. cõstant̾ ꝓhibentib respõ¬
deret. Obedire oportet magis
deo: ꝗ̃ hominib Tunc denum
tota uircute dilexit: c̃ nec uite
sue peꝑcit pro dileocione: Ma¬
iorem siquidẽ caritatẽ nemo
ht: quã si aiãm suam ponat
quis: ꝓ amicis suis. Qnã⁊ si mi¬
nime tũc posuit: iã tñ exposu¬
it. Ergo ñ ab duei blandiciis
nec seduci fallaciis. nec in uiruĩs
frangi: toto corde. tota anima.
tota uirtute diligẽ est. Et nota
amorẽ corois quodãmͦ eẽ carna¬
lem. qd̃ magis erga carnem xp̃i.
cor humanũ afficiat. hoc reple¬
tus amore: facile ad omnẽ de
huiꝰmͦi sermonẽ cõpũgit᷑. Nich̾
audit libentiꝰ. nicħ legit studio¬
suis: ncħ freq̃nciꝰ recolit: nil
suauiꝰ meditat᷑. Iñ holo causta
oracionũ: tãꝗͣ exadipe utuli
sagͥnati inpinguãt. Astat orãti
hõis dei sacra imago. aut nascẽ¬
tis. aut laetentiᷤ. aut docẽtis. ant

Expanded text:
em coepit virtute diligere, ut in concilio prohibitus praedicare nomen sanctum, constanter prohibentibus responderet: Obedire oportet Deo magis quam hominibus . Tunc demum tota virtute dilexit, cum nec vitae suae pepercit pro dilectione. Majorem siquidem charitatem nemo habet, quam si animam suam ponat quis pro amicis suis : quam etsi minime tunc posuit, jam tamen exposuit. Ergo non abduci blanditiis, nec seduci fallaciis, nec injuriis frangi, toto corde, tota anima, tota virtute diligere est. 6. Et nota amorem cordis quodam modo esse carnalem, quod magis erga carnem Christcor humanum afficiat. Hoc repletus amore, facile ad omnem de hujusmodi sermonem compungitur. Nihil audit libentius, nihil legit studiosius, nihil frequentius recolit, nihil suavius meditatur. Inde holocausta orationum, tanquam ex adipe vituli saginati impinguat. Astat oranti Hominis Dei sacra imago, aut nascentis, aut lactentis, aut docentis, aut
Abbreviated transcription (Latin):
ngnanciũ ꝓpulsare.⁊ arcere
crudelitatem uerñ ãpͥncipa¬
tibus. obet̾nam. ⁊ originalẽ¬
illam uirtutẽ. qua dat esse. et
essendi pͥncipiũ oĩ creature:
suꝑiori. ⁊ inferiori. sp̃ali ⁊ cor¬
porali: attingẽs ãfine usq ad
finem fortit. Adominatõnib
quoq. ob placidissimã uolũ¬
tatem. qua licet ubiq dñet᷑
infortitudine brachii sui. niix¬
tute tñ potẽtõri. ꝓ sua ingeni¬
ta lenitate.⁊ ĩꝑturbabili trã¬
quilitate: disponit oĩa suaui¬
ter. Diligitur ⁊ athronis. ob
benuolẽciam magistre sapi¬
encie sue muidia se se ꝯmuni¬
cantis. ⁊ unctionẽ que gratis
docet de omĩb setm̃. acheru¬
bin ꝓpt̾a diligitur. quia ds̃ sci¬
enciarũ dñs est: ⁊ sciens quid uni¬
cuiq opꝰ fit ad salutẽ. discrete
ꝓuideq donasua digne pos¬
centib ꝓut nouit expedire.
distribuit: Aseraphin qͦ quia
caritas est: ⁊ nncħ odit eouim

Expanded text:
gnantium propulsare et arcere gnantium propulsare et arcere crudelitatem; verum a principatibus, ob aeternam et originaleillam virtutem, qua dat esse et essendi principium omni creaturae superiori et inferiori, spirituali et corporali, attingens a fine usque ad finem fortiter; a dominationibus quoque, ob placidissimam voluntatem, qua licet ubique dominetur in fortitudine brachii sui, virtute tamen potentiori pro sua ingenita lenitate et imperturbabili tranquillitate disponit omnia suaviter. Diligitur et a thronis ob benevolentiam magistrae sapientiae sine invidia sese communicantis, et unctionem, quae gratis docet de omnibus. Caeterum a cherubin propterea diligitur, quia Deus scientiarum dominus est; et sciens quid cuique opus sit ad salutem, discrete provideque dona sua digne poscentibus, prout novit expedire, distribuit; a seraphin quoque, quia charitas est, et nihil odit eorum
Abbreviated transcription (Latin):
cio. arbitror nil habere qd̃ ab
liceat . ipõ ea ꝑse dnõ iħu dig¬
nant̃ introducente ĩ omnẽ
nes absconditi sunt. largissi¬
me reue lautez S nec ea que
appellata sunt seraphini: qͥppe
que ip̃a caritas deusise a do
traxit ⁊ absorbuit atq meun
quẽ inflaminat dñ suũ ei to¬
tum calorẽ inpͥmit induitq
colorẽ: ñ igniturs ignem fe¬
cisse cernit᷑. Amãt itaq pre¬
cipue ꝯtẽplari in deo illiqui¬
dem sp̃c scienciã cuiꝰ ñ est nume¬
rus: hiuero caritatẽ.q̃ nũqͣm
excidit: Unde ⁊ nosa ista sorti¬
tisunt: exeo quiqin qͦ p̃mi¬
nere idẽtur Nam cherubin
quidem plenitudo sciencie:
ab angłis deus: obiudiciorũ
suorum sũmam eꝗtatem
Ab archangłis: ob consilioꝵ
sũmam mod̾acionẽ. Porro
a uirtutib. ob benignisfimã
exibicionẽ miraculoꝵ: ꝑ que
incredulos dingnantissime
trahit ad fidẽ. Apotestatib
si. ob illam iustissime potẽ¬
cie ueri. quasolet apiis mali¬

Expanded text:
tio, arbitror nihil habere quod ab tio, arbitror nihil habere quod ab liceat, ipso ea per se Domino Jesu dignanter introducente in omnem nes absconditi sunt, largissime revelante. Sed nec ea quae appellata sunt seraphin, quippe quae ipsa charitas Deus in se adeo traxit et absorbuit, atque in quem inflammat, dum suum ei totum calorem imprimit, induitque colorem, non ignitum, sed ignem fecisse cernitur. Amant itaque praecipue contemplari in Deo illi quidem spiritus scientiam cujus non est numerus; hi vero charitatem, quae nequaquam excidit. Unde et nomina ista sortiti sunt ex eo quique, in quo praeeminere videntur: nam cherubin quidem plenitudo scientiae;ab angelis Deus ob judiciorum suorum summam aequitatem; ab archangelis, ob consiliorum summam moderationem; porro a virtutibus, ob benignissimam exhibitionem miraculorum, per quae incredulos dignantissime trahit ad fidem; a potestatibus vero, ob illam justissimae potentiae vim, qua solet a piis mali
Abbreviated transcription (Latin):
spũb istos intellige. inquib
speciali quodam stupende di¬
gnationiᷤᷤ mune: diuina elegit
residere maiestas. Quod si
sessio siguificat magisteruim:
puto illum qui unꝰ est nob̾ ma¬
gister incelo ⁊ int̾ra cłi sapien¬
ciam xpm. c̃ alias quidẽ ubiq
attingat ꝓpt̾ mundiciã suam:
specialius tñ istos atq pͥncipa¬
lius tamꝗͣ ꝓpͥam sedem sua il¬
lustrare presencia.⁊ indetan¬
quã desollempni auditorio
docere angłm. docerehomi¬
nem scienciã. In de angłis di¬
uinoꝵ noticia iudicõrum: iñ
consiliorũ archangłis. Ibi uir¬
tutes audiũt: qnͣdo.⁊ ubi. et
qualia ꝓferant signa. Ibi de¬
niq unuĩsi. siue sint potesta¬
tes. suie pͥncipat᷑ꝰ. siue dnãcio¬
ues. discunt ꝓfecto quid exo¬
ficio debeant: quid ꝓdignita¬
om̃ib est. accepta potestate
ad ꝓp̾am uolũtatem seu głam
nõ abuti. Illa tũ celi agmina
q̃ cherubin nũccupant᷑: si eis
sui uocabuli seruetur int̾p̃ta¬

Expanded text:
spiritibus istos intellige, in quibus spiritibus istos intellige, in quibus speciali quodam stupendae dignationis munere divina elegit residere majestas. Quod si sessio significat magisterium; puto illam, qui unus est nobis magister in coelo et in terra, Dei Sapientiam Christum, cum alias quidem ubique attingat propter munditiam suam, specialius tamen istos, atque principalius tanquam propriam sedem suam illustrare praesentia, et inde tanquam de solemni auditorio docere angelum, docere hominem scientiam. Inde angelis divinorum notitia judiciorum, inde consiliorum archangelis; ibi virtutes audiunt, quando, et ubi, et qualia proferant signa. Ibi denique universi, sive sint potestates, sive principatus, sive dominationes, discunt profecto quid ex officio debeant, quid pro dignitaomnibus, accepta potestate ad propriam voluntatem seu gloriam non abuti. 5. Illa tamen coeli agmina, quae cherubin nuncupantur, si eis sui vocabuli servetur interpreta