comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ardere mater. Iam miser undiq flagrantib
mẽbris cũ discurrentem clausisset ignis qd
bãt oculis. Non fuit illud pͥmũ perire ignis
lumina caudencia. Non proteperũt slagran¬
tem sua mẽbra faciem ⁊ oculi quen ab ma¬
trẽ manib arserunt. Rursus infelix lotũ
tactu perlustrat incendiũ est inde maxinus
est collabentiũ culiminũ fragor illo debilitas
tanquã ĩuentura reuocatur. Solus on s
uatus est bñficio cocitatis. Protrahatur
uid̾ si uidetur in mediũ res plimũ probati¬
onib adice̾ debent truces uultꝰ t̾ubilis mi¬
nas q facies. hic est ud̾ ille qui dr̃ tõta no¬
cte discurrisse hic ille circuĩspectꝰ. hic ille fe¬
lix pariada. Recesserũt cuncta debilitatis of¬
ficia ⁊ hõis qui carcagenua ura ducendus ẽ
non est qui dirigat gressus / nõ ẜauili super¬
sunt non penãtes. Respondete ꝑ fidem re¬
spondete mortales utrũ hic patrẽ occidit

Expanded text:
ardere mater. iam miser undique flagrantibus ardere mater. iam miser undique flagrantibus membris, cum discurrentem clusisset ignis, qubat oculis. non fuit illud +primum ignium+ perire lumina candentia: non protexerunt flagrantem sua membra faciem, et oculi quaerentibus matrem manibus arserunt. rursus infelix totum tactu perlustrat incendium, et, unde maximus est conlabentium culminum fragor, illo debilitas tamquam inventura revocatur. solus omnium servatus est beneficio caecitatis. Protrahatur, iudices, si videtur, in medium reus; plurimum probationibus adicere debent truces vultus, terribilis minaxque facies. hic est, iudices, qui dicitur tota nocte discurrisse, hic ille circumspectus, hic ille felix parricida. recesserunt cuncta debilitatis officia, et hominis, qui circa genua vestra ducendus est, non est qui dirigat gressus, non servuli supersunt, non penates. respondete, per fidem, respondete, mortales: utrum hic patrem occidit
Abbreviated transcription (Latin):
dudum indignari nuserrimũ iuuenẽ ꝙ ar¬
gumẽtis ꝙ probatione defendit᷑. Reddenda
sunt mapinio uiroꝵ patrocuma tam pie ceci¬
tatis ⁊ agenda paras reliqua cause admiratio¬
tionis illius incredibiłe nouãq faciẽ uadit ra¬
pto prẽ iuuenis ꝑ ardentes crescentes q flã¬
mas dicturũ me putatis ut euadat ut fugi¬
at. Properat miser ut reu̾tatur En mẽb̾ra
contactu stringuntur igniũ. Pat̾ tamẽ toto
eo pariter amplexu. ⁊ ardentib quoq tunt¬
pene lurinbus texerũt manꝰ alt̾ius oculos.
hoc nũc me putatis stupe̾ mirari ꝙ huic iu¬
uenis oueri per medios igniũ globos ⁊ ruen¬
tia tecta suffecit. Illud est cui uix habe̾ possit
mortalitas fidem uisus est sibi fecisse reuy
facilem. Quanta dii deeq pietatis audatia
est ire rursus in flaminas. Illo ubi pene patre̾
perdideris/ iam nõ erat illud penates Iam
non erat domꝰ ubiq taniẽ iueni uidebat᷑

Expanded text:
dudum indignari miserrimum iuvenem, quod ardudum indignari miserrimum iuvenem, quod argumentis, quod probatione defenditur. reddenda sunt maximo virorum patrocinia tam piae caecitatis, et agenda reliqua pars causae admiratiotionis illius incredibilem novamque faciem: vadit rapto patre iuvenis per ardentes crescentesque flammas, dicturum me putatis, ut evadat, ut fugiat? properat miser, ut revertatur? en membra contactu stringuntur ignium, pater tamen toto cooperitur amplexu, et ardentibus tunc quoqpaene luminibus texerunt manus alterius oculos. hoc nunc me putatis stupere, mirari, quod huic iuvenis oneri per medios ignium globos et ruentia tecta sufficit? illud est, cui vix habere possit mortalitas fidem: visus est sibi fecisse rem facilem. quantae, dii deaeque, pietatis audacia est ire rursus in flammas, illo ubi patrem paene perdideris! iam non erat illud penates, iam non erat domus, ubique tamen iuveni videbatur
Abbreviated transcription (Latin):
steti donec michi nũciareris occisus ⁊ in illa
disturrentiũ trepidatione tenui miser otium
tioris. Osis. ñ aliquod paulisper acco¬
modasset oculos. Primꝰ in cubiculum intrasse
prĩs/ inuenissem fortassis aliqua uerba mori¬
eutis loqui int̾regare potuissem. Tarda ⁊
crepida sũt officia ẜuoꝵ. Ego te deyhendissem
nouerca iugulantẽ. S inquis gladius ceci
cruentatꝰ inuẽtꝰ est. Non est iudĩces cecitatis
audatia de paricidio referre gladiũ ⁊ hõ cuiꝰ
paulo arite exquisitisunt suus nõ referret in
cubiculum suum ferrũ quod nõ teg̾e posset
nõ abscondere es tiĩ cruentatũ sciat. Quis
hanc uidices impudenciã ferat. Negat ceco
surcipi potuisse gladiũ mulier que se quiete de¬
fendit. Et quanto facilius est sompnos deci¬
pere miseroꝵ grauior est quies quib ex lassi¬
tudine calautitatũ ueuit. Ceco uo̾ facile ẽ
eciã iugulanti surripe gladiũ quẽadmodum
paratur arguniẽtum. Quedam fac̾e̾ nõ pt̃ ne¬

Expanded text:
steti, donec mihi nuntiareris occisus, et in illa discurrentium trepidatione tenui miser otium timoris. o, si numen aliquod paulisper accommodasset oculos! primus in cubiculum intrassem patris, invenissem fortassis adhuc aliqua verba morientis, loqui, interrogare potuissem. tarda et trepida sunt officia servorum; ego te deprehendissem, noverca, vigilantem.' 'Sed,' inquit, 'gladius caeci cruentatus inventus est.' non est, iudices, caecitatis audacia de parricidio referre gladium, et homo, cuius paulo ante exquisiti sunt sinus, non referret in cubiculum suum ferrum, quod non tegere posset, non abscondere, et tamen cruentatum sciat. quis hanc iudices, inpudentiam ferat? negat caeco surripi potuisse gladium mulier, quae se quiete defendit; et quanto facilius est somnos decipere miserorum? gravior est quies quibus ex lassitudine calamitatium venit. caeco vero facile est etiam vigilanti subripere gladium. +quemadmodum paratur argumentum. quaedam facere non potest ne
Abbreviated transcription (Latin):
trrçimo sũme pietatis auferrur quid quid de¬
fandẽt alaẽ inocantẽ. hor primũ ittq publi¬
⁊s allegamus affegab ip pro sa raus iudigna¬
tur uti corporis prcbarione. Solus ꝯmm̃ nõ re¬
seros fecere uierutes Iocentissimꝰ paricidiũ
ueganut antequã pat᷑ acidetur. et ne quidlis¬
dieana solictuoim prestari putetis. fecit ꝗdͦ
est sũraũ ens reu himanis nephas. ne ul a
sio cixderetur. Ignostite ꝑ fidem ꝙ indignat᷑¬

Expanded text:
trocinium summae pietatis affertur quicquid detrocinium summae pietatis affertur quicquid defenderet alium innocentem. hoc primum itaque publicis allegamus affectibus, quod pro se reus indignatur uti corporis probatione: solus omnium non reos umquam miseros fecere virtutes, innocentissimus parricidium negavit ante quam pater occideretur, et, ne quid hodiernae sollicitudini praestari putetis, fecit, quod est summum in rebus humanis nefas, ne vel in alio crederetur. ignoscite per fidem, quod indignat
Abbreviated transcription (Latin):
x incendio domus
adolesteus prem extulit dumi¬
matrẽ repetiit et ipãm et oc̃u¬
los amisit. Induxit illi pater
nou̾cam que accessit quodam
tempore ad maritũ dixitq il¬
li parari uenenũ quod Iuuenis in sum haberet
marito porrerisset. Intrauit ad cecũ pater int̾¬
rogauitqz an hec uera eent. Ille negauit. Enqͦ¬
sunt et muenit in suui uenenũ. Int̾rogaut¬
q cui parasset . Ille racuit. Recessit pr̃ et muta¬
tõ testamento noucam fecit heredem. Eadem
nocte strepitꝰ in domo fuit . Intrauit familia ĩ
cubiculum domiiiii. et ĩuenit eũ occisuum et no¬
u̾tam iuxͣ cadauer dorienti srlẽ cecũ in li¬
mine eubit eli suistanten . yladiũ eius sub ꝑul¬
Luiuo cruentitũ. Accusant se ĩuicrir cecus et
nouerta
eutio Iudices pudrra Iucienis pro qͣ mun¬
miũ est ꝙ parricida nõ est. grauissinaũ
suidał ꝙ absoluendus est contra nou̾cami. et płi
mũ cec̾o de reuencia deꝑire uirtutũ. cũ in pa¬

Expanded text:
x incendio domus adulescens patrem extulit. dummatrem repetiit, et ipsam et oculos amisit. induxit illi pater novercam. quae accessit quodam tempore ad maritum, dixit parari illi venenum, quod iuvenis in sinu haberet, ud marito porrexisset. intravit ad caecum pater interrogavitque, an haec vera essent; ille negavit. exquisivit et invenit in sinu venenum, interrogavit, cui parasset; ille tacuit. recessit pater et mutato testamento novercam fecit heredem. eadem nocte strepitus in domo fuit: intravit familia in cubiculum domini, invenit ipsum occisum et novercam iuxta cadaver dormienti similem, caecum in limine cubiculi sui stantem, gladium eius sub pulvino cruentatum. accusant se invicem caecus et noverca. Sentio, iudices, pudori iuvenis, pro quo minmum est quod parricida non est, gravissimum videri, quod absolvendus est con in pa
Abbreviated transcription (Latin):
xiicendio domus
adolesteus prem extulit dum
matrẽ repetiit et ipãm et ocu¬
los amisit. Induxit illi pater
nou̾cam que accessit quodam
tempore ad maritũ dixitis il¬
li parari uenenũ quod Iuuenis in sumi haberet
marito porrerisset. Intrauit ad cecũ pater mi¬
rogauitqr an hec uera eent. Ille negauit. Enq¬

Expanded text:
incendio domus adulescens patrem extulit. dum matrem repetiit, et ipsam et oculos amisit. induxit illi pater novercam. quae accessit quodam tempore ad maritum, dixit parari illi venenum, quod iuvenis in sinu haberet, marito porrexisset. intravit ad caecum pater interrogavitque, an haec vera essent; ille negavit. exq
Abbreviated transcription (Latin):
ura. Quãdiu furor iste tius nos eli¬
det. Quẽ ad finem effrenata se se¬
iactabit audacia: Nichil ne noc¬
turmi presidiũ palacii. nichil urbis uigilie. ni¬
chil timores ppli. nichil concursus bonoꝵ omi.
niclul hic munitissimꝰ habendi senatus locꝰ. nicħ
hoꝵ ora uultusq mouerũt. Patere tua consi¬
lia non sentis. Constrictã iam hoꝵ ominũ
stiencia teneri comuracione tuã nõ uides: Qd
ꝓxima. quid superiori nocte egeris. ubi fueris.
ignorare arbitraris: O tpra omores senatꝰ hoc
intelligit. consul uidet. hic tamen uinit. uuut
Immo uero insenatũ uenit. fit publici cõsilii par¬
ticeps Notat. ⁊ designat oculis ad cedẽ unũqͤnq
nrm. Nos aute fortes uiri satis fat̾e rei publice ui¬
te catilina dua inssu consulis ia pͥdem oportebat.
In te cõferri pestem istam ꝙͣ tu ĩ nos oms iã ma¬
chinaris. An uero uir amplissimꝰ p. scipio põcifex
maximꝰ tiberimi gracchũ mediocriter labefactãte

Expanded text:
uam diu etiam furor iste tuus nos eludet? quem ad finem sese effrenata iactabit audacia? nihilne te nocturnum praesidium Palati, nihil urbis vigiliae, nihil timor populi, nihil concursus bonorum omnium, nihil hic munitissimus habendi senatus locus, nihil horum ora voltusque moverunt? patere tua consilia non sentis, constrictam iam horum omnium scientia teneri coniurationem tuam non vides? quid proxima, quid superiore nocte egeris, ubi fueris, quos convocaveris, ignorare arbitraris? O tempora, o mores! senatus haec intellegit, consul videt; hic tamen vivit. vivit? immo vero etiam in senatum venit, fit publici consili particeps, notat et designat oculis ad caedem unum quemque nostrum. nos autem fortes viri satis facere rei publicae vite, Catilina, duci iussu consulis iam pridem oportebat, in te conferri pestem quam tu in nos omnis iam diu machinaris. an vero vir amplissimus, P. Scipio, pontifex maximus, Ti. Titum Gracchum mediocriter labefactantem
Abbreviated transcription (Latin):
Laboro equidẽ regis deiotari cã quo cũ michi
amicitiã res .p. concilia nõ hospicĩ uolinitas
utrisq cõmuxit. famuliaritate consuetudo actu¬
lit. Suinã uero necessitudĩe magna officia
⁊ nime ⁊ in meũ ex̾citũ effecerunt. Sedcũ de
illo laboro tũ qui mulcis amplissums uiris
quibus semel ignotũ a te ẽẽ opportet nec tuũ
benefitili in dubiud uocari nec habere in animis
hom selliatudiem sempiternã. nec accid̾e ut
quisꝙͣ te timere inaipiat eoꝵ suit qui te semel
ateliberati timore. Non debeo. G. cesar ꝙfieri
reges ⁊ id aĩo contemplare ꝙ oculis nõ potes

Expanded text:
laboro equidem regis Deiotari causa quocum mihi laboro equidem regis Deiotari causa quocum mihi amicitiam res publica conciliavit, hospitium voluntas utriusque coniunxit, familiaritatem consuetudo attulit, summam vero necessitudinem magna eius officia in me et in exercitum meum effecerunt: sed cum de illo laboro, tum de multis amplissimis viris quibus semel ignotum a te esse oportet, nec tuum beneficium in dubium vocari, nec haerere in animis hominum sollicitudinem sempiternam, nec accidere ut quisquam te timere incipiat eorum qui sint semel a te liberati timore. non debeo, Caesar, quod fieri reges et id animo contemplare quod oculis non potes:
Abbreviated transcription (Latin):
bet inimias nec fortune quidẽ. multa se arbat᷑¬
tur ⁊ pepisse aña factis ⁊ hĩe in aĩo atq hxtu¬
te que nillo modo possit amitt̾e. Que eĩ forti¬
Ab om̃ib enĩ his ornatus ẽ. qui postea ꝙͣ ĩcasi¬
tris ẽẽ potuit per etatẽ in asia in capadocia
ponto alicia syna bella gessenĩt. Senatꝰ uo
iudicia de illo cã multa tãq honorifica que
bit obliilo. Quid de uirtute eiꝰ ditã. de magni¬
tudine aĩ grauitate constancia Que omnes docti
atq sapientes sũma quedã ⁊ sola bona ẽẽ dixer̃t.
hisq non modo ad bñ sed eciã ad be biuendũ cõ¬
senectutis refert acceptã clemencie tue Quoqͥdẽ
aĩo cũ anã fu̾i̾t non dubito quin tuis loĩs quaꝵ
exemplũ legi quas ad eũ draconem huic ble¬
senno dedisti magis eciã erexerit ab omĩq solle¬
atudine abstraxerit. Iubes enĩ eũ bene sperare
⁊ bono ẽẽ aĩo ꝙscio te nõ frustra esse iussum

Expanded text:
bet inimicis, ne fortunae quidem. multa se arbitrbet inimicis, ne fortunae quidem. multa se arbitratur et peperisse ante factis et habere in animo atque virtute, quae nullo modo possit amittere. quae enim fortuab omnibus est enim is ornatus qui, postea quam in castris esse potuit per aetatem, in Asia, Cappadocia, Ponto, Cilicia, Syria bella gesserunt: senatus vero iudicia de illo tam multa tamque honorifica, quabit oblivio? quid de virtute eius dicam, de magnitudine animi, gravitate, constantia? quae omnes docti atque sapientes summa, quidam etiam bona sola esse dixerunt, eisque non modo ad bene sed etiam ad beate vivendum contatem et quietem senectutis refert acceptam clementiae tuae. quo quidem animo cum antea fuit, tum non dubito quin tuis litteris, quarum exemplum legi, quas ad eum Tarracone huic Blesamio dedisti, se magis etiam erexerit ab omnique sollicitudine abstraxerit. iubes enim eum bene sperare et bono esse animo, quod scio te non fr
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ abest longissime mnͥ crede cesar. Qd eni ieti¬
neat per te meminit nõ ꝙ amiserit. Neq se a te
mulcandũ ẽẽ arbitratur. S cũ existimaret
multis tibi mulca ẽẽ tribuenda. quomiimꝰ asse
qui in altã parte fuisset ea sum̾e nõ recusauit
Et em̃ĩ si antiochus magnus ille rex asie qͥ post¬
ea ꝙͣ a bello scipione deuictus tauretono regie
nissus est. omuẽq hanc asiam quã nũc nr̃i pro-¬
uinciã amisisset dicere est solitus beigne sibi
a ppͦ Rͦ. ẽẽ factũ ꝙ nimis magna procuracione
liberatus modicis regni terminis uteret᷑ Potest
multo facilius se deiotarꝰ consolari. Ille enfuro¬
ris multarã subierat hic erroris Omia tu deio¬
taro cesar tribuisti. cũ ⁊ ip̃i ⁊ filio nomẽ regiũ
concessisti/ Hoc noĩe retento atq seruato millũ
bũficiũ ppͥ. R. nullũ iudiciũ de senatu ĩmuni¬
tũ putat. Magno aĩo ⁊ erecto est nec unꝙͣ succũ¬

Expanded text:
quod abest longissime, mihi crede, Caesar. quid enim retiquod abest longissime, mihi crede, Caesar. quid enim retineat per te meminit, non quid amiserit; neque se a te multatum arbitratur, sed, cum existimares multis tibi multa esse tribuenda, quo minus a se qui in altera parte fuisset ea sumeres non recusavit. etenim si Antiochus Magnus ille, rex Asiae, cum, postea quam a L. Scipione devictus Tauro tenus regnare iussus est, omnem hanc Asiam quae est nunc nostra provincia amisisset, dicere est solitus benigne sibi a populo Romano esse factum, quod nimis magna procuratione liberatus modicis regni terminis uteretur, potest multo facilius hoc se Deiotarus consolari. ille enim furoris multam sustulerat, hic erroris. omnia tu Deiotaro, Caesar, tribuisti, cum et ipsi et filio nomen regium concessisti. hoc nomine retento atque servato nullum beneficium populi Romani, nullum iudicium de se senatus imminutum putat. Magno animo et erecto est, nec umquam succum
Abbreviated transcription (Latin):
toꝵ em̃ capita ciuiũ uiderat. multos iussu ce
tis militib refertũ forũ. Que semꝑ in ciuili
matus Et quẽ nos liberi ĩ sũma pͥ .R. libertate
nati nõ modo nõ tyrãuũ sed clementissum̃ in
uictoria ducimꝰ.is. blesanno qui uiuit ĩ regno
tyranuꝰ uideri potest. Nã de statua quis qrit᷑
una p̃sertĩ cũ tam multas uideat. Nalde eĩ
imudondũ est eiꝰ status cuiꝰ tropheis nõ inui¬
demꝰ. Nã si locus affert imudĩa nuillus ẽ ad
statuã quid est rostris clarior. De plausu ãt
quid respondẽa qui nec defideratus umꝙͣ a te
est ⁊ nõ niꝙͣ obscupefactis omib ip̃a admi¬
racione cõpressus ⁊ fortasse eo pretermissꝰ qr
nchil uulgure te dignũ iuuderi pocest. Nichil
a me arbitior p̃termissum. Sed aliquid extre¬
mũ cãe partire sernatũ. Id autẽ aliquid est
Don em̃ iã metuo ne illi tu succenseas q̃llud
uereor ne illum cibi succensere aliquid suspiceris

Expanded text:
ltorum enim capita civium viderat, multos iussu Caeltorum enim capita civium viderat, multos iussu Caetis militibus refertum forum! quae semper in civili matus. et quem nos liberi in summa populi Romani libertate nati non modo non tyrannum sed etiam clementissimum in victoria ducimus, is Blesamio qui vivit in regno tyrannus videri potest? nam de statua quis queritur, una praesertim, cum tam multas videat? valde enim invidendum est eius statuis cuius tropaeis non invidemus. nam si locus adfert invidiam, nullus est ad statuam quidem rostris clarior. de plausu autem quid respondeam? qui nec desideratus umquam in te est et non numquam obstupefactis hominibus ipsa admiratione compressus est et fortasse eo praetermissus quia nihil volgare te dignum videri potest. nihil a me arbitror praeteritum, sed aliquid ad extremam partem causae reservatum. id autem aliquid quid est?n enim iam metuo ne illi tu suscenseas; illud vereor ne tibi illum suscensere aliquid suspicere:
Abbreviated transcription (Latin):
donud uenisset ⁊ cͥmiã in dñm delegatuꝵ se eẽ
dixisset apphendi hoĩem iussit. ad staurũq de¬
duci. uide quid intersit. Et si iniq castoreui cũ
domicio comparo. S tam̃ ille ĩnuico ẜuĩdremisit
tu ab auo abduxisti. Ille incorruptũ audire no¬
iste est corruptus a uobis. Nonne cũ esset ꝑduc
tus tecũ fuisset regis ad legatos. Nonne eciam
adhuc. En. douuciꝰ benit. ñne audiente hoc seruo
hoc tito torquato optimo adolescente se a te cor¬
ruptũ tuis promissis in fraudẽ ĩpulsũ se ess
confessus e. Que est ista tã potens tã trudelis¬
tã immoderata humanitas Idcuto haucͣ urbẽ ue¬
insti ut orbis ira ⁊ exempla cormũperes domesti¬
ca q tua in huanitate/ nr̃e cuitatis humanitatẽ
inquinares. At qui acute collecta cͥmia blesami
maledicebat tibi. Ad regem inquit scribere so¬
lebat te inuidia tyrãnum existimari. Statua
niter reges posita aios homni uehemẽt offẽsos

Expanded text:
domum venisset et crimina in dominum delaturum se esse domum venisset et crimina in dominum delaturum se esse dixisset, prendi hominem iussit ad Scaurumque deduci. vide quid intersit, etsi inique Castorem cum Domitio comparo: sed tamen ille inimico servum remisit, tu ab avo abduxisti; ille incorruptum audire noiste est corruptus a vobis. nonne, cum esset perductus et cum tecum fuisset, refugit ad legatos? nonne ad hunc Cn. Domitium venit? nonne audiente hoc Ser. Sm cenabat, et hoc T. Torquato, optimo adulescente, se a te corruptum, tuis promissis in fraudem impulsum esse confessus est? quae est ista tam impotens, tam crudelistam immoderata inhumanitas? idcirco in hanc urbem venisti ut huius urbis iura et exempla corrumperes domesticaque immanitate nostrae civitatis humanitatem inquinares? at quam acute conlecta crimina! Blesamius male dicebat tibi—ad regem inquit scribere solebat te in invidia esse, tyrannum existimari, statua inter reges posita animos hominum vehementer offensos,
Abbreviated transcription (Latin):
cessitudis nomẽ repudiau̾i̾tis tam inmicicias
hoim more ger̾e pot̾atis nõ ficto cͥmie ĩsectari
nõ expetere uita nõ capitis arcessere Esto con¬
cedatur ħ queq̃ arcerbitas ⁊ odii magnitudo
Adeone ut om̃ia uite salueisq coĩs atq in hũa¬
intatis iura molentur. Sernũ sollicitare u̾bis
spe ꝓmissisq corrũpere adducere domũ contra
doumũ armare. Hoc nõ est ꝓpinquo sed om̃ibus
nefariũ familiis bellũ indicere. Ia ista corrup¬
tela serui.si nõ mͦ impunita fu̾it sed eciã a tãta
auctoritate aꝓpbata mlli parietes mu salute
nille leges nulla iura custodient. Ubi enĩ id
qd̾ intꝰ est atq nr̃m impugne euolare pt̃ cõtͣq
nos pugnare. fit indñatu seruit᷑. in seruitute do¬
minatꝰ. O. tpra. O mores. Domiciꝰ ille quem nos
pueri consulẽ.censorẽ pontifice maximũ uidimꝰ
cũ tribimꝰ plebis .m. staurũ pͥncipẽ ciuitatis in
iudiciũ ppͣ uocasset seriuid stauri qui ad eiusdẽ

Expanded text:
iaretis, tamen inimicitias hominum more gerere poteratis, non ficto crimine insectari, non expetere vitam, non capitis arcessere. esto: concedatur haec quoque acerbitatis et odi magnitudo: adeone ut omnia vitae salutisque communis atque etiam humanitatis iura violentur? servum sollicitare verbis, spe promissisque corrumpere, abducere domum, contra dominum armare, hoc est non uni propinquo, sed omnibus familiis nefarium bellum indicere. nam ista corruptela servi si non modo impunita fuerit sed etiam a tanta auctoritate approbata, nulli parietes nostram salutem, nullae leges, nulla iura custodient. Vbi enim id quod intus est atque nostrum impune evolare potest contraque nos pugnare, fit in dominatu servitus, in servitute dominatus. O tempora, o mores! Cn. Domitius ille quem nos pueri consulem, censorem, pontificem maximum vidimus, cum tribunus plebis M. Scaurum principem civitatis in iudi
Abbreviated transcription (Latin):
cũ mͣte modũ neq modestiã ullã aĩauerto res¬
pondebo tibi. ut si quã maledicendo uoluptate
cepisti. eã maledicendo amictas. Nbi querar.
ombus corraptus est. ut se ip̃e ac fortumas suãs be¬
qͣi unus reliquus ex familia uiri clarissimi scipio¬
ns affoicani. ac nõ sit repertitꝰ ac ritus. ac paulo
aute insitus huic urbi cius. An nõ modo tulli fac¬
ta tua andicta sunt obscura. An nõ ita a pu̾icia
uixisti ut nichil flagiciosum corpori tuo putares
ꝙ alicui collibuisset. Aut scilicet istã ĩmodera tã
eloquẽciam ap̃.m. pisone nõ puericie iactura per¬
didicisti. Itaq minime mirandũ est ꝙ eam flagici¬
ose uendicas quam turpissime parasti. Ierũ ut
opnior splendor domesticus tͥ aiõs tollit. uxor sacͥ¬
lega ac ꝑuiriis dedita ⁊ filia matͬs pelex tibi io¬
cundior atq obsequencior ꝙͣ parenti parẽs do¬
nũ ipãm tuã ui ⁊ rapinis funestã tibi ac tuis
res sit cũ mea domo habitares hõ flagicio¬

Expanded text:
ue modum neque modestiam ullam animadverto, respondebo tibi, ut, si quam male dicendo voluptatem cepisti, eam male audiendo amittas. Ubi querar, onibus corruptus est, ut se ipse ac fortunas suas vequasi unus reliquus e familia viri clarissimi, Scipionis Africani, ac non reperticius, ac paullo ante insitus huic urbi civis? An vero, M. Tulli, facta tua ac dicta obscura sunt? An non ita a pueritia vixisti, ut nihil flagitiosum corpori tuo putares quod alicui collibuisset? At scilicet istam immoderatam eloquentiam apud M. Pisonem non pudicitiae iactura perdidicisti? Itaque minime mirandum est, quod eam flagitiose venditas, quam turpissime parasti. Verum, ut opinor, splendor domesticus tibi animos tollit, uxor sacrilega ac periuriis delibuta, filia matris paelex, tibi iucundior atque obsequentior quam parenti par est. Domum ipsam tuam vi et rapinis funestam tibi ac tuis res sit, cum in ea domo habites, homo flagitio
Abbreviated transcription (Latin):
diis ab meunte etate se imbuerat. non saltandi.
sed bene ut armis optĩe ut equus ut̾etur. Ea tri
eo senex posset amicari solebamꝰ hyic uero ado¬
lescens qui m̃s in sicilia miles/ ingrecia cõmili¬
to fuit. cũ in illo ño ex̾citu equitaret. tũ .ss. delec¬
tis equitib quos una cũ eo ad põpenũ pater mi¬
serat quos cursus fac̾e̾ solebat ꝙͣ se iactare ꝙͣ ostẽ¬
tare ꝙͣ nemi nulla cã studio ⁊ cupiditate cõcede̾
Dũ uero excitu amisso ego qui pacis semꝑ auc
auccoritatẽ nõ potui adducere ꝙ ip̃e ardebat scu¬
dio illiꝰ belli patri saciffaciendũ esse arbitiaba¬
tur felix ista domiꝰ castoris que nõ impunitatẽ
solũ adepta sit sed eciã accusandi licencia. Gala¬
quoꝵ calauntate ẽẽ contenti. Sint sane inmi¬
cicie que ẽe nõ debebat. Rex eni deiotarꝰ uram
fauuliã deiectã ⁊ obscurã e tenebris in lucem

Expanded text:
diis ab ineunte aetate se imbuerat, non saltandi, diis ab ineunte aetate se imbuerat, non saltandi, sed bene ut armis, optime ut equis uteretur, ea tamen re in eo senex posset, admirari solebamus: hic vero adulescens qui meus in Cilicia miles, in Graecia commilito fuit, cum in illo nostro exercitu equitaret cum suis delectis equitibus quos una cum eo ad Pompeium pater miserat, quos concursus facere solebat, quam se iactare, quam ostentare, quam nemini in illa causa studio et cupiditate concedere! tum vero exercitu amisso ego, qui pacis semper auauctoritatem non potui adducere, quod et ipse ardebat studio illius belli et patri satis faciendum arbitrabatur. felix ista domus quae non impunitatem solum adepta sit sed etiam accusandi licentiam: calaquorum calamitate esse contenti? sint sane inimicitiae, quae esse non debebant—rex enim Deiotarus vestram familiam abiectam et obscuram e tenebris in luc
Abbreviated transcription (Latin):
frugalitatẽ idẽ modestiã. temperãciã urtutem
maxunã iudico ħ in illo est ab meũte etate / tũ
a cuicta asia tii a magr̃atibus legatisq uris tũ
ab equitib .R. q̃ in asia negociati sunt consperta
⁊ cognita. Multis ille quidẽ gradib officiorum
erga rẽ .p. nram ad hoc regiũ nomẽ ascẽdit. S
eciã quicquid a bellis ppͥ.r. uacabat cũ om̃ib
ur̃is. consuetudines. amicicias. res nacionesq
iungebat. ut nõ solun/ retrarcha nobilis opti¬
nius agricola ⁊ pecuaris haberetur. Qui igit᷑
adolescens no tanta non tanta głia preditus
inchił umiꝙͣ insi seuerissime ⁊ grauissie fecerit
is ea existiãcione atq etate saltauit Imitare
castor pocius aui tui mores disciplinãq quam
E si saltatore auu fuisse/ neq eu uiru unde pudo¬
ris pudicicieq euempla pe t̾entur. tn ħ maledic¬
tũ ininme nullã etate conueniret. Quib ille stu¬

Expanded text:
frugalitatem, id est modestiam et temperantiam, virtutem frugalitatem, id est modestiam et temperantiam, virtutem maximam iudico. haec in illo est ab ineunte aetate cum a cuncta Asia, cum a magistratibus legatisque nostris, tum ab equitibus Romanis qui in Asia negotiati sunt perspecta et cognita. multis ille quidem gradibus officiorum erga rem publicam nostram ad hoc regium nomen ascendit; sed tamen quicquid a bellis populi Romani vacabat, cum hominibus nostris consuetudines, amicitias, res rationesque iungebat, ut non solum tetrarches nobilis us agricola et pecuarius haberetur. qui igitur adulescens nondum tanta gloria praeditus nihil umquam nisi severissime et gravissime fecerit, is ea existimatione eaque aetate saltavit? imitari, Castor, potius avi mores disciplinamque debequod si saltatorem avum habuisses neque eum virum unde pudoris pudicitiaeque exempla peterentur, tamen hoc maledictum minime in illam aetatem conveniret. quibus ille stu
Abbreviated transcription (Latin):
ũ nanfragio perisse te in castello arcũsederi
de domicio dixit uersum grecũ eadẽ sentencia
quã ⁊ nos habemꝰ latmnã. Pereant amici.
mãsuetus u̾setur iinauis. Quis at domicio
pota̾t ẽẽ amicꝰ qui esset tibi immicus. Tibi porro
mimicus cur eet a quo cũ inimici interfici bello
potuisset regem ⁊ se ⁊ filiũ suũ constitutos esse
meminisset. Quo deinde furcifer quo progredi¬
tur Ait hac leticia deiotarũ erectũ nino se ob¬
ruisse ⁊ in cõuiuio nuidũ saltauisse Que crux
huic fugitio poiest satis supplicii asserre. De¬
iotarũ saltantẽ quisꝙͣ aut ebrĩd uidit uinqͣm.
Oũs sunt in illo regeuirtutes. ꝙ te cesar ignora¬
ie nõ arbitror. S precipue singlãris ⁊ admiran¬
da frugalitas/ Et si hoc uerbo scio landari reges
nõ solere/ frui hominẽ dici. nõ multũ ht̃ in re
largũ. beneficũ liberalẽ. I ee sunt regie laudes.
Illa priuata est ut uolet quisq accipiat. Ego tñ

Expanded text:
um naufragio perisse, te in castello circumsederi, um naufragio perisse, te in castello circumsederi, de Domitio dixit versum Graecum eadem sententia qua etiam nos habemus Latinum: pereant amici, mansuetus, versus immanis. qui autem Domitio poterat esse amicus, qui tibi esset inimicus? tibi porro inimicus cur esset a quo, cum vel interfici belli lege potuisset, regem et se et filium suum constitutos esse meminisset? quid deinde? furcifer quo progreditur? ait hac laetitia Deiotarum elatum vino se obruisse in convivioque nudum saltavisse. quae crux huic fugitivo potest satis supplici adferre? Deiotarum saltantem quisquam aut ebrium vidit umquam? omnes sunt in illo rege virtutes, quod te, Caesar, ignorare non arbitror, sed praecipue singularis et admiranda frugalitas: etsi hoc verbo scio laudari reges non solere. Frugi hominem dici non multum habet laudis largum, beneficum, liberalem: hae sunt regiae laudes, illa privata est. ut volet quisque, accipiat: ego tamen
Abbreviated transcription (Latin):
uel quia nosset contempu̾et. Addidit eciã illud
Equites nõ oꝑtiõs misisse credo cesar nichil ad
tuũ equitatũ. S misit ex his quos huit elec¬
tos. Ait nescio quẽ ex nimero ẜuũ iudicatu
Non arbitror nõ audiui. sed eciã si accidisset
culpã regis nilla arbitrarer fuisse / Ilieno aute¬
aio a te fuit. Quomͦ. Sꝑauit credo difficiles a le¬
uandrie fore exitus ꝓpt̃ regionũ natura ⁊ flu¬
minis. At eo tp̃re ip̃o peccumã dedit excitũ
aluit ei quẽ asie prefeceras nulla iire defuit
Tibi uictori nõ solũ ad hospiciũ sod ad ꝑiculũ
eciã atq ad audaciã presto fuit. Secutũ est¬
bellũ afoican graues de te rumores sparsi
qui ecia furiosũ illũ celiũ exataunt. Quo
tũi rex ergate aĩo fuit qͥ auctionatꝰ sit seseq
spoliade malu̾t ꝙͣ tibi pecumã nõ submistrare
Ac inquit pre ipõ niceã ephesum ꝙ mittebat
qui rumores affricanos exꝑoꝑent ⁊ celeriter
ad se referrent. Ĩtaq cũ eet ei mĩciatũ domici¬

Expanded text:
vel si nosset, contemneret. addit etiam illud, equites non optimos misisse. credo, Caesar, nihil ad tuum equitatum, sed misit ex eis quos habuit electos. ait nescio quem ex eo numero servum iudicatum. non arbitror, non audivi: sed in eo, etiam si accidisset, culpam regis nullam fuisse arbitrarer. alieno autem a te animo quo modo? speravit, credo, difficilis tibi Alexandreae fore exitus propter regionum naturam et fluminis. at eo tempore ipso pecuniam dedit, exercitum aluit, ei quem Asiae praefeceras nulla in re defuit; tibi victori non solum ad hospitium sed ad periculum etiam atque ad aciem praesto fuit. secutum bellum est Africanum. graves de te rumores, qui etiam furiosum illum Caecilium excitaverunt. quo tum rex animo, qui auctionatus sit seseque spoliare maluerit quam tibi pecuniam non subministrare. at eo inquit tempore ipso Nicaeam Ephesumque mittebat qui rumores Africanos exciperent et celeriter ad se referrent. itaque cum esset ei nuntiatum Domiti
Abbreviated transcription (Latin):
in unicula coniecit. Nũ quero ꝙͣ uerisile nõ sit
aut nõ hũisse regem quos mitte̾t. aut cos qui
iussi eent nõ paruisse. aut qui dicta audientes in
tentare nõ fuissent eos unictes pociꝰ ꝙͣ necacos. Sed
taui cũ ad celiũ mittebat utͣ.cam̃ issã uictã eẽt¬

Expanded text:
in vincla coniecit. non quaero quam veri simile sit in vincla coniecit. non quaero quam veri simile sit aut non habuisse regem quos mitteret aut eos qui issi essent non paruisse, aut, qui dicto audientes in tanta re non fuissent, eos vinctos potius quam necatos. sed tamen cum ad Caecilium mittebat
Abbreviated transcription (Latin):
haberet a se dimictẽt. Nomã eciã mict̾et ubi mu
intissimũ senet esse nepotẽ suũ. ⁊ G. cesarem cui
fecisset insidias Preẜtĩ cũ is unus esset qͥ posset¬
se de absente uindicare. Et fres meos inquit ꝙ
erãt constiiunicula coniecit. Cum igitur eos
uiciret quos socũ ħrẽt te solum romã mittebat
qui eadẽ stires que illos scire dicis. Reliqͣ pars
accusacionis duplex fuit una regẽ semper in
speculis fuisse cum a te aiõ eẽt alieno. Altera
eũ ex̾atũ contra te magnũ comparasse. De ex¬
citu breniter dica ut cet̾a. Nũꝙͣ eas copias rex
deio tarꝰ habuit quib inferre bellũ ppͥaͥ ͦ posset
S quib fines suos ab excursionib ⁊ lac̾cimis¬
hostiũ tueretur ⁊ ĩꝑatorib nr̃is auxilia mitt̾e̾t
Atq antea quide maiores copias alere poterat.
nuĩc exignas uixtueri potest. At misit nestio¬
ad quẽ celiũ sed̾ eos quos misit ꝙ ie uoller̃t

Expanded text:
habebat ab se dimitteret, Romam etiam mitteret ubi et habebat ab se dimitteret, Romam etiam mitteret ubi et inimicissimum sciret esse nepotem suum et C. Caesarem cui fecisset insidias, praesertim cum is unus esset qui posset de absente se indicare? et fratres meos, inquit, quod erant conscii, in vincla coniecit. cum igitur eos vinciret quos secum habebat, te solutum Romam mittebat qui eadem scires quae illos scire dicis? reliqua pars accusationis duplex fuit: una regem in speculis semper fuisse, cum a te animo esset alieno, altera exercitum eum contra te magnum comparasse. de exercitu dicam breviter, ut cetera. numquam eas copias rex Deiotarus habuit quibus inferre bellum populo Romano posset, sed quibus finis suos ab excursionibus et latrociniis tueretur et imperatoribus nostris auxilia mitteret. atque antea quidem maiores copias alere poterat; nunc exiguas vix tueri potest. at misit ad nescio quem Caecilium: sed eos quos misit, quod ire noluerunt,
Abbreviated transcription (Latin):
culos illum diẽ uultus hom̃i te intuenciũ atq
adiuaciũ recordare. Nũ que trepidacio. Nũ qui
tumultꝰ Nũquid nͥ moderate usi quiete. nͥ ex
honũs grauissum ⁊ scissim discipłia. Quid igr̃
cãe excogicari potest.cur te lotũ uolu̾it cenatũ
cũ in castellũ lucenũ uentũ esser ibi cognita
perfice̾t Non uideo cam loci mutandi. Sed tñ
acta res cͥminose est. Cu inquit te mouere post
cena uelle dixisses in balneu te duc̾e ceperunt
ĩbi eni erant insidie. At te eadẽ illa tra fortima
seruauit In cubiculo male dixisti. dii te perdãt
fugitiue ita nõ modo neꝙͣ ⁊ ĩprob sed fatiuis
⁊ amẽs es. quid. Ille signa enea in iisidiis posue¬
rat. que e balneo m atbiculo transire nõ nõ pos¬
sunt. Habes cͥmina insidiaꝵ. Nachil enim dix
ãplius. lnoꝵ inquit era consciꝰ. Quid tam ita
demeus ille erat. ut eũ quẽ consciũ tantisceleris

Expanded text:
culos illum diem, voltus hominum te intuentium atque culos illum diem, voltus hominum te intuentium atque admirantium recordare. num quae trepidatio, num qui tumultus, num quid nisi modeste, nisi quiete, nisi ex hominis gravissimi et sanctissimi disciplina? quid igitur causae excogitari potest cur te lautum voluerit, cenatum cum in castellum ventum esset, ibi cogitata perficeret. non video causam loci mutandi, sed tamen acta res criminose est. cum inquit vomere post cenam te velle dixisses, in balneum te ducere coeperunt: ibi enim erant insidiae. at te eadem tua fortuna servavit: in cubiculo malle dixisti. di te perduint, fugitive! ita non modo nihili et improbus, sed fatuus et amens es. quid? ille signa aenea in balneo posuerat, quae e balneo in cubiculum transire non possent? habes crimina insidiarum: nihil enim dixit amplius. horum inquit eram conscius. quid tum? ita ille demens erat ut eum quem conscium tanti sceleris
Abbreviated transcription (Latin):
lis nũꝙͣ celari pocuisset. homĩes forte celasset qd̾
igitur ⁊ conari oculciꝰ ⁊ effici canciꝰ potuisset id cibi
⁊ medico callido ⁊ seruo ut putabat fideli ñ credidit
de ariuis de ferro de insidiis celare te noluit. Ałt
qmͣ festine cͥmẽ contex̾it. Tua te inquit eadem
que sepe fortuna seruauit. Negausti tamente
inspicẽ uelle. Quid postea an deiotarꝰ rex illo
tempore nõ perfecta re concimo dimisit ex̾citũ.
Rullus erat alius insidiandi loc. At eodem te
cũ cenauisses rediturũ dixeras. Itaq fecisti unã
horã aut duas. Eode loco armatos ut collocati fu¬
erat retiuu̾e magnũ fuit. Cũ in conuiuio cõmuni¬
ter ⁊ iocunde fuisses. Tunc illuc ninisti ut dix̾s
quo in loco deiotarũ talẽ erga te cognouisti qͣlis
rex accalus in publiũ affricanũ fuit. Cui mag¬
inficentissuma dona ut scriptũ legimiꝰ usq ad
numiãcia iisimꝰ ex asia que africanus inspec

Expanded text:
lis numen numquam celare potuisset, homines fortasse celasset. quod lis numen numquam celare potuisset, homines fortasse celasset. quod igitur et conari occultius et efficere cautius potuit, id tibi et medico callido et servo, ut putabat, fideli non credidit: de armis, de ferro, de insidiis celare te noluit? at quam festive crimen contexitur! tua te inquit eadem quae saepe fortuna servavit: negavisti tum te inspicere velle. quid postea? an Deiotarus, re illo tempore non perfecta, continuo dimisit exercitum? nullus erat alius insidiandi locus? at eodem te, cum cenavisses, rediturum dixeras, itaque fecisti. Horam unam aut duas eodem loco armatos, ut conlocati fuerant, retineri magnum fuit? cum in convivio comiter et iucunde fuisses, tum illuc isti, ut dixeras: quo in loco Deiotarum talem erga te cognovisti qualis rex Attalus in P. Africanum fuit, cui magnificentissima dona, ut scriptum legimus, usque ad Numantiam misit ex Asia, quae Africanus inspect
Abbreviated transcription (Latin):
nisses ⁊ domũ regis hospitis tui du̾tisses. Locus
erat quid̃ in quo erant composita quibus te rex
interim̾e constituerat. Luc te e balneo pͥusꝙͣ
accũberes ducere uolebat. Erant ei armati ut te
interficerent in eo ip̃o loco collocati. En crimen.
en causa cur regem fugitiuus dim̃ seruꝰ accuset
Ego me herculecesar micio cũ est ad me cã ista
delata philippũ medicũ seruũ regnũ qui cũ lega¬
tis missus eẽt ab isto adolescentie existimaui ẽẽ
corruptũ. Bt ac suspicione perculsus medicum
subornauit fingit bidelt aliquod crimen uenem.
Et si a ueritate longe tñ a confuetudie cͥminandi
nõ multũ res abhorrebat. Quid autẽ medicꝰ nichl
De ueneno. At id fieri potuit. Primũ oculciꝰ
in pociõe. uel i cibo deinde etĩa impunus fit
ꝙ ⁊ faccum uegari potest. Si palam te int̾emisset
omi in se genciũ non solũ odia sed eciã arma con¬
uertisset. Si ueneno ioius num quide illiꝰ hospita¬

Expanded text:
nisses et domum regis hospitis tui devertisses, locus nisses et domum regis hospitis tui devertisses, locus erat quidam in quo erant ea composita quibus te rex munerari constituerat. huc te e balneo, prius quam accumberes, ducere volebat. erant enim armati ut te interficerent in eo ipso loco conlocati. en crimen, en causa, cur regem fugitivus, dominum servus accuset. ego mehercules, Caesar, initio, cum est ad me ita causa delata, Phidippum medicum, servum regium, qui cum legatis missus esset, ab isto adulescente esse corruptum, hac sum suspicione percussus: medicum indicem subornavit; finget videlicet aliquod crimen veneni. etsi a veritate longe, tamen a consuetudine criminandi non multum res abhorrebat. quid ait medicus? nihil de veneno. at id fieri potuit primum occultius in potione, in cibo; deinde etiam impunius fit cum est factum, negari potest. si palam te interemisset, omnium in se gentium non solum odia sed etiam arma convertisset: si veneno, Iovis illius hospita
Abbreviated transcription (Latin):
care hospitẽ cuiꝰ tanto importuntatis õii gẽciũ
atq omis memorie clarissimũ lumẽ extingu̾e
cuiꝰ ferocitatis bictorem orbis t̾raꝵ nõ extimest̾e
cuiꝰ tami inhumani ⁊ iugrati auimii a quo rex
appellatus esset in eũ tyrannus inueniri. Dt
ħ onuitã cuiꝰ tanti fuioeis fuit omnes reges qͦr
mlt̃i erant finitimi. om̃s socios om̃s libo̾s ppłos
cũ clarissimo filio distractꝰ ẽẽt tanto scelere / nõ m ͦ
perfecto sed ecia cogituto. At credo ħ hõ inconful¬
tus ⁊ temerariꝰ non iudebat. Quis consideracior
illo quis reccior. Quis prudencior quãꝙͣ hoc loco
deiocarũ nõ tã igenio ⁊ prudencia ꝙͣ fide ⁊ religi¬
one uice defendeidum pucem. Nota tibi est hoĩs
probitas G. cesar noti mores/ nota constãtia Eui
porro qui modo ppͥ R̾. nomẽ audiuit deiotari ĩtegͥ¬
tas grauitas uirtꝰ fides non audita e. Quid igr
facinus nec hoiem imprudente caderet ppt̾ mecũ
confingicis Atq nõ modo nõ credibilit̾ sed suspi¬

Expanded text:
 tantae importunitatis omnium gentium atque omnis memoriae clarissimum lumen exstinguere, cuius ferocitatis victorem orbis terrae non extimescere, cuius tam inhumani et ingrati animi, a quo rex appellatus esset, in eo tyrannum inveniri—ut haec omittam, cuius tanti furoris fuit omnis reges, quorum multi erant finitimi, omnis liberos populos, cum carissimo filio distractus esset, tanto scelere non modo perfecto sed etiam cogitato? at, credo, haec homo inconsultus et temerarius non videbat. quis consideratior illo, quis tectior, quis prudentior? quamquam hoc loco Deiotarum non tam ingenio et prudentia quam fide et religione vitae defendendum puto. nota tibi est hominis probitas, C. Caesar, noti mores, nota constantia. cui porro qui modo populi Romani nomen audivit, Deiotari integritas, gravitas, virtus, fides non audita est? quod igitur facinus nec in hominem imprudentem caderet propter metum  non modo non credibiliter, sed ne suspi
Abbreviated transcription (Latin):
rabamꝰ tuos enumerare nõ possumꝰ. Ad eũ igit᷑
rex deiotarꝰ uenit ħ misero fataliq bello qͣ amntea
iustis hostilibusq bellis adiuuerat. Quo cũ erat
non hospicio solum uelũ eciã fammiliacitate ꝯuũtꝰ.¬
Et uenit ues rogatus ut amicus. uel accersitus ut
socius. uel euocatus ut is qui senatui parere didi¬
cisset. postremo uenit ut ad fugiente non ut ad ĩse¬
quente idest ad periculum non ad uictorie societate.
Itaq pharsalico p̃lio facto a põpeio discessit. Sp̃e
infinitã per sequi noluit idest uel officio si quid de¬
buerat uel errori si quid nescierat sacis factũ esse
duxit. Donu se contulit teq alexandriñ bellũ
gerente utilitatib tuis parint Ille ex̾citũ . Sii. do¬
micii aplissimi uiri .ss. tectis ⁊ copiis sustentauit
auctionib factis pecumam misit ⁊ dedit qua ad
bellũ ut̾emini. Ille corpus suũ periculo obiecit. te¬

Expanded text:
rabamus: tuos enumerare non possumus. ad eum igitur rabamus: tuos enumerare non possumus. ad eum igitur rex Deiotarus venit hoc misero fatalique bello quem antea iustis hostilibusque bellis adiuverat, quocum erat non hospitio solum verum etiam familiaritate coniuet venit vel rogatus ut amicus, vel arcessitus ut socius, vel evocatus ut is qui senatui parere didicisset: postremo venit ut ad fugientem, non ut ad insequentem, id est ad periculi, non ad victoriae societatem. itaque Pharsalico proelio facto a Pompeio discessit; spem infinitam persequi noluit; vel officio si quid debuerat, vel errori si quid nescierat, satis factum esse duxit; domum se contulit, teque Alexandrinum bellum gerente utilitatibus tuis paruit. ille exercitum Cn. Domiti, amplissimi viri, suis tectis et copiis sustentavit;auctionibus factis pecuniam dedit qua ad bellum uterere; ille corpus suum periculo obiecit, te
Abbreviated transcription (Latin):
suã esse inclusam uidebat. In sumo tñ timore qͥescẽdũ
sͥ arbitrabatur. marĩe uero perturbatus est ut audi¬
uit consules ex italia ꝓfugisse ⁊ om̃s consulares¬
Sic ein ei mĩciabatur cunctu senatũ totã ytaliã
effusam. Talib eni miciis ⁊ rumorib patebat ad o¬
rientẽ uia milli ueri mĩci subsequebancur. Nichil
ille de condicionibus tuis. nichil de studio concordie
⁊ pacis. nichil de conspiracione audiebat ceterorũ
hominud ccͣ dignitatem tua. Quecũ ita eent tam
lr̃ẽqz uenerunt. Ignosce ignoste cesar si eius uiri
auctoritati rex deiotarꝰ cessit quem nos oẽs secuti
sumꝰ. in quemi cũ dii atq homines om̃ĩa ornamiẽ¬
ta congessissent, tñ tu ip̃e plurima ⁊ maxĩa. Nec
enĩ si tue res geste ceteroꝵ laudib obscuritatem
actulert idcirco. Sn pomemoria amisimꝰ. Qͣntũ
tui. quis ignoret. Tanto ille superiores uicat gła
quato tu om̃ib presticisti. Itaq Gn põpen bella
uitorias trmphos consulatus admirãtes nuime¬

Expanded text:
suam esse inclusam videbat. in summo tamen timore quiescendum esse arbitrabatur. maxime vero perturbatus est, ut audivit consules ex Italia profugisse, omnis consularis—sic enim ei nuntiabatur—cunctum senatum, totam Italiam effusam. talibus enim nuntiis et rumoribus patebat ad orientem via nec ulli veri subsequebantur. nihil ille de condicionibus tuis, nihil de studio concordiae et pacis, nihil de conspiratione audiebat certorum hominum contra dignitatem tuam. quae cum ita essent, tamen itteraeque venerunt. ignosce, ignosce, Caesar, si eius viri auctoritati rex Deiotarus cessit quem nos omnes secuti sumus; ad quem cum di atque homines omnia ornamenta congessissent, tum tu ipse plurima et maxima. nec enim, si tuae res gestae ceterorum laudibus obscuritatem attulerunt, idctui, quis ignorat? tanto ille superiores vicerat gloria quanto tu omnibus praestitisti. itaque Cn. Pompei bella, victorias, triumphos, consulatus admirantes nume
Abbreviated transcription (Latin):
serit Quãꝙͣ tui sunt mandite cũ deiotars q̃rele
tue. Nũꝙͣ̃ tu illũ accusauisti ut hostem sed ut
amicũ offo parũ functũ qr propensior in põpeii
amiciciã fuisset ꝙͣ in tua. Suui tamen ip̃i regi
uemiã tedaturũ fuisse dicebas si cũ auxilia pom¬
peio. uel si eciã siliũ misisset. ipe etatis excusaci¬
one usus eẽt Ita cũ maximis eũ rebus liberares
per paruã inimiciciã relinquebas Itaq nõ solum
meũ nõ aĩauertisti sed ouini metu liberausti.
Mospitem agnonisti regem relmquisti. Neq
ille edio tui progressus est sed errore coi lapsus
ẽ. Is rex quem senatus hoc noĩe sepe honorisi¬
centissums decretis appellauisset quiq illum
ordinem ab adolescencia grauissimũ stissimũ¬
qz duxisset. Hisdem rebus est perturbatus
homo longinquus ⁊ alieigeua quibue nos
in media rep. nati semperq u̾sati. Cum audisset se¬
natus consencientis auctoritate arma sumpta esse

Expanded text:
serit. quamquam cui sunt inauditae cum Deiotaro querelae serit. quamquam cui sunt inauditae cum Deiotaro querelae tuae? numquam tu illum accusavisti ut hostem, sed ut amicum officio parum functum, quod propensior in Cn. Pompei amicitiam fuisset quam in tuam: cui tamen ipsi rei veniam te daturum fuisse dicebas, si tum auxilia Pompeio vel si etiam filium misisset, ipse aetatis excusatione usus esset. ita cum maximis eum rebus liberares, perparvam culpam relinquebas. itaque non solum in eum non animadvertisti sed omni metu liberavisti, hospitem agnovisti, regem reliquisti. neque enim ille odio tui progressus, sed errore communi lapsus est. is rex quem senatus hoc nomine saepe honorificentissimis decretis appellavisset, quique illum ordinem ab adulescentia gravissimum sanctissimumque duxisset, isdem rebus est perturbatus homo longinquus et alienigena quibus nos in media re publica nati semperque versati. cum audiret senatus consentientis auctoritate arma sumpta,
Abbreviated transcription (Latin):
Iratũ te regi deiotaro fuisse non erant noscii
Affectũ illũ quibusdã incõmodis ⁊ detͥmen¬
tis propt offensione aĩ tui meuimuerãt te q
tu buic iratũ. tũ sibi amicũ esse cognon̾ant. Qxq apd̾
te ip̃m̃ de tuo periculo dicent. fore putabant ut in
exulcerato aio facile fictũ crimen inside̾t. Ꝙobrẽ
hoc nos pͥmũ metu cesar perfidẽ ⁊ constanciam
⁊ clemẽcia tuã libera ne residere in te ullã partẽ
iracundie suspicemur per dexterã illam te oro quã
regi deiocaro hospes hospiti porrexisti. Istã inꝙ̃
dexterã non tã i bellis neq in preliis ꝙͣ ĩ pro¬
missis ⁊ fide firmiorem. Tu illuis donnoꝰ iire
tu uetus officiũ reuocare uoluisti Te eiꝰ pennates
acceperũt. te amicũ ⁊ placatum regis deiotari a¬
ie fociq uiderunt. Tu facile orari cesar cũ semel
exorarisoles Nemo unꝙͣ te placauit inimicus
qui ullas resedisse in tesimultatis reliquias sen¬

Expanded text:
iratum te regi Deiotaro fuisse non erant nescii; iratum te regi Deiotaro fuisse non erant nescii; adfectum illum quibusdam incommodis et detrimentis propter offensionem animi tui meminerant, teque cum huic iratum, tum sibi amicum esse cognoverant, quodque apud ipsum te de tuo periculo dicerent, fore putabant ut in exulcerato animo facile fictum crimen insideret. quam ob rem hoc nos primum metu, Caesar, per fidem et constantiam et clementiam tuam libera, ne residere in te ullam partem iracundiae suspicemur. per dexteram istam te oro quam regi Deiotaro hospes hospiti porrexisti, istam, inquam, dexteram non tam in bellis neque in proeliis quam in promissis et fide firmiorem. tu illius domum inire, tu vetus hospitium renovare voluisti; te eius di penates acceperunt, te amicum et placatum Deiotari regis arae focique viderunt. cum facile orari, Caesar, tum semel exorari soles. nemo umquam te placavit inimicus qui ullas resedisse in te simultatis reliquias sen