comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
mope .ẽ. ne hȩc eadẽ quȩ instrum̃to uir¬
tutis assumit᷑. m̃ti ira dominet᷑. Ne qua¬
si dña p̾eat. s uelut ancilla. ad obsequnꝰ
parata. arationis t̾go nunꝗ recedat. Lunc
enĩ robustius contra uitia erigit᷑: cũ sub¬
dita rationi famulat᷑. Nã quantũ libet
ira ex delo rectitudinis surgat si ĩ modata
mte̾ uicerit. ratiom ꝓtinus seruire contẽp.
nitItanto se impudentiꝰ dilatas. quanto
impatientie uitiũ. uircutẽ piitat. Unde
necesse. ẽ. ut hoc ante omĩa qui zelo recti
tudinis mouet᷑ aitendat. ne ira extra intĩ
dñiũ transeat. S inultione peccati. tempꝰ
medũq considans. surgentẽ animi ꝑtur¬
bationẽ subtilius ꝑtractando restringat᷑
animositatẽ reprimat. ⁊ motus feruides
sub equitate dispõnat. At eo fiat iustior
ultor alienus. quo prius extitit uictor suus:
Quatinus sic culpas delinquentiũ corrigat
ut aute ipse qui corrigit ꝑpatientiã cres¬

Expanded text:
mopere est, ne haec eadem, qumopere est, ne haec eadem, qututis assumitur, menti ira dominetur: nec quasi domina praeeat, sed velut ancilla ad obsequium parata, a rationis tergo nunquam recedat. Tunc enim robustius contra vitia erigitur, cum subdita rationi famulatur. Nam quantumlibet ira ex zelo rectitudinis surgat, si immoderata mentem vicerit, rationi protinus servire contemnit. Et tanto se impudentius dilatat, quanto impatientiae vitium virtutem putat. Unde necesse est ut hoc ante omtudinis movetur, attendat, ne ira extra mentis dominium transeat, sed in ultione peccati tempus modumque considerans, surgentem animi perturbationem subtilius retractando restringat, animositatem reprimat, et motus fervidos sub aequitate disponat; ut eo fiat justior ultor alienus, quo prius exstitit victor suus, quatenus sic culpas delinquentium corrigat, ut ante ipse qui corrigit, per patientiam cres
Abbreviated transcription (Latin):
ra in comocionẽ ñ uideat. quȩ bene prius
tranquilla criiebat. S. inde subtilius ad
alta ieducitur. i ude ad tempꝰ ne uid̾eat re¬
uerłntur. himipsa rati emulatio. ec̃na
pꝰparlulũ intranquillitatt largiꝰ ꝓpit.
que hoc interim ꝑ cõmotionẽ cdaudit. ⁊
lunde mens turbatur neuideat. inde pfi¬
Cit. ut aduidendũ uerius clarescat: Sicut
infirmanti oculo eũ colliriũ mittit᷑. lur
penitus negat᷑. S inde eã pꝰ paululũ ue¬
racit̾ recipit: unde ad tempꝰ hanc salubrit᷑
amatit. Nunquã uͦ cõmotioni contẽplatio
ungit᷑ nec preualet mens ꝑturbata con¬
spicere. ad qđ uir tranquilla ualet in¬
hare. Quia nec solis radius ceruit᷑. cũ cõ¬
mote nubes cęli faciẽ obducunt᷑ Hec tur¬
batꝰ fons. respicientis imaginẽ redit. qͣm
tranqͥls ꝓprie ostendit. Quia qͦ eiꝰ unda pal¬
pitat. inse spẽm similitudinis obseurat.
S euĩ ꝑrelũ animus mouetur: eurandu sũ¬

Expanded text:
ra in commotione non videat, quae pene prius ra in commotione non videat, quae pene prius tranquilla cernebat. Sed inde subtilius ad alta reducitur, unde ad tempus, ne videat, reverberatur. Nam ipsa recti aemulatio aeterna post paululum in tranqquae hic interim per commotionem claudit, et unde mens turbatur ne videat, inde proficit ut ad videndum verius clarescat, sicut infirmanti oculo cum collyrium immittitur, lux penitus necatur, sed inde eam post paululum veraciter recipit, unde hanc ad tempus salubriter amittit. Numquam vero commotioni contemplatio iungitur, nec praevalet mens perturbata conspicere, ad quod vis tranquilla valet inhiare, quia nec solis radius cernitur, cum commotę nubes caeli faciem obducunt. Nec turbatus fons respicientis imaginem reddit, quam tranquillus proprie ostendit, quia quo eius unda palpitat, in se speciem similitudinis obscurat. Sed cum per zelum animus movetur, curandum sum
Abbreviated transcription (Latin):
uinȩ aiadũsionis impetũ finees ꝑ glacdiũ
ñ placasser. Hanc irã qr heli ñ habuit.
motũ conta se implacabilit suꝑnȩ ultio¬
nis erciduit. Nam ꝙ cont̾ subdicoꝵ uitia
tepuit. &o contia illũ dictrictio et̃in rectori
mini: ⁊ noltte ueccãre. Quoͤ nimirũ non
recte incelligt: q irasci nos nob tantũm̃.
enĩ sic ꝓrimos ut nos amare p̃cipimur.
testat. ut sic eor erratib sicut nr̃is uitiis
irascamur. De hac ꝑ salomonẽ dr̃ melior
eia risu quia ꝑtristiciã uultꝰ corrigetur
animꝰ delinquentis. De hac iterũ psalmi.¬
sta ait. Turbat᷑ ẽ p̃ira oculus m̃s sra q̃rpe
puitiũ. ꝯculũ m̃tis excecat: ira aut̃ ꝑ delum
turbat: quia quo saltẽ rect emulatione
coneititur: ea quę nisi tranquillo corde
ꝑcipi spot᷑. contẽplatio dissipatur. Ipse
nanq relus rectitudinis qr inquietudine
m̃tẽ agitat eiꝰ mox aciẽ obscurat: ut altio¬

Expanded text:
vinae animadversionis impetum Phinees per gladium vinae animadversionis impetum Phinees per gladium non placasset . Hanc iram quia Heli non habuit, motum contra se implacabiliter supernae ultionis excitavit. Nam quo contra subditorum vitia tepuit, eo contra illum ira districte aeterni rectoris mini, et nolite peccare . Quod nimirum non recte intelligunt, qui irasci nos nobis tantummoenim sic proximos ut nos amare praecipimur, restat ut sic eorum erratibus sicut nostris vitiis irascamur. De hac per Salomonem dicitur: Melior est ira risu, quia per tristitiam vultus corrigitur animus delinquentis . De hac iterum Psalmista ait: Turbatus est prae ira oculus meus . Ira quippe per vitium oculum mentis excaecat, ira autem per zelum turbat; quia quo saltem recti aemulatione concutitur, ea quae nisi tranquillo corde percipi non potest, contemplatio dissipatur. Ipse namque zelus rectitudinis, quia inquietudine mentem agitat, ejus mox aciem obscurat, 178 ut altio
Abbreviated transcription (Latin):
ad uictoriã ualent᷑ accingit᷑. unde nesci¬
ens dep̃hendi putabãt᷑. Sollert̃ gͦ animꝰ
ante actionis suę primordia cuncta de¬
bet adũsa medicari. U̾t semꝑ hec cogitats.
semꝑ contra hec torace patientiȩ munitꝰ
uande mansuetudinis modus. ẽ. ut cuiis
alienos excessus aspicimus. nr̃a quib in
alus erressimius delicta cogimꝰ. Consi¬
data quippe infirmitas ꝓpria. mala
nob̾ ercusat aliena. ł atient nanq illatã
iniuriã tolerat: qui pie meminit. qđ for¬
tasse ad buc habeat in quo debeat ipse
roleriri:Iquasi ⁊qua ignis ertinguitur.
cũ surgente furore animi. sua cuiq aq
intẽ culpa reuocat᷑: Quia erubescit pecca¬
ta ũ parcete. qui uł do uł primo sepe se
recolit parcenda peccasse .S. inter hȩc
solleer sciendũ ẽ. qđ alia. e ua quam
impatientaa eccitat: alia quã telus iusti¬
tie format. Illa ex uitio. hec etuiitute ge¬
nerat᷑. Si enĩ ntilla ira eriuitũte hrg̾etdi¬

Expanded text:
ad victoriam valenter accingitur, unde nesciad victoriam valenter accingitur, unde nesciens deprehendi putabatur. Solerter ergo animus ante actionis suae primordia cuncta debet adversa meditari, ut semper haec cogitans, semper contra haec thorace patientiae munitusvandae mansuetudinis modus est, ut cum alienos excessus aspicimus, nostra quibus in aliis excessimus delicta cogitemus. Considerata quippe infirmitas propria mala nobis excusat aliena. Patienter namque illatam injuriam tolerat, qui meminit quod fortasse adhuc habeat in quo debeat ipse tolerari. Et quasi aqua ignis exstinguitur, cum surgente furore animi sua cuique ad mentem culpa revocatur, quia erubescit peccato non parcere, qui vel Deo vel proximo saepe recolit parcenda peccasse. Sed inter haec solerter sciendum est, quod alia est ira quam impatientia excitat, alia quam zelus format. Illa ex vitio, haec ex virtute generatur. Si enim n
Abbreviated transcription (Latin):
deponunt. Nonnulli uͦ has ⁊ tarde suscipi¬
unt: ⁊ citiꝰ amittunt. In quib nimirũ iiͦi.
modis. liquido lector agnoscit. quia ⁊ ad
tranquillitatis bonũ. ultimꝰ plusquã primꝰ
apppinquat: ⁊ inmalo sođ̾m tereiꝰ suꝑat.
S. quid ꝓdest qđ iracundia qͦmͦ m̃tẽ teneat¬
dicimꝰ: si ñ nã qualit̾ cõpesci debeat expri
animũ ira desuescit. Primꝰ quippe.ẽ. ut
mens sollicita anteꝗ agere qđ libet incipi¬
at. om̃s sibi quas pati pot̾ contumelias pro¬
ponat: quatinꝰ redẽptoris sui ꝓbra cogitans.
ad adũsa se preparet. Que nimirũ uenientia
tanto fortior excipit: quanto se cautiꝰ expre¬
scientia arinauit. Qui enĩ imꝓuidus ab ad¬
u̾sitate dep̾hendit᷑. quasi ab hoste dormieis
inuenit᷑. łũq citiꝰ inimicꝰ necat. qr ñ re¬
pugnantẽ ꝑforat. Nã qͥ mala ĩminentia
ꝑ sollicitudinẽ p̃nocat. hostiles ineursus
qͣsi minsidis uigilans expectat: Et inde

Expanded text:
deponunt. Nonnulli vero has et tarde suscipideponunt. Nonnulli vero has et tarde suscipiunt et citius amittunt. In quibus nimirum quattuor modis liquido lector agnoscit, quia et ad tranquillitatis bonum ultimus plus quam primus appropinquat et in malo secundum tertius superat. Sed quid prodest, quod iracundia, qdicimus, si non etiam qualiter compesci debeat exprimanimum ira desuescit. Primus quippe est, ut mens sollicita antequam agere quodlibet incipiat, omnes sibi, quas pati potest, contumelias proponat, quatenus Redemptoris sui probra cogitans, ad adversa se praeparet. Quae nimirum venientia tanto fortior excipit, quanto se cautius ex praescientia armavit. Qui enim improvidus ab adversitate deprehenditur, quasi ab hoste dormiens invenitur; eumque citius inimicus necat, quia non repugnantem perforat. Nam qui mala imminentia per solliciquasi in insidiis vigilans exspectat, et inde
Abbreviated transcription (Latin):
sica. durius erasꝑata respondet. Qđ salomon
breuit̾. insinuat dic̃s. Prestolatio impiorũ
furor. Sicq fit ut ꝑturbatꝰ animꝰ maiorẽ
strepitũ sui silentii sentiat: eũq grauius
clause ire flãma consumat. Unde bene
ante nos quidã sapiens dixit. Cogitatio¬
nes iracundiuipereȩ st̃ generationes. m̃tẽ
nullos ira citiꝰ accendit. faciliꝰ deserit. Hon¬
nullos uͦ carde quidẽ conmouet: s durius
tenet. Alii nanq accensis calamis similes.
dĩ uocib ꝑstrept᷑: quasi qͦsdã accensionis
suȩ somitꝰ reddunt. Citiꝰ quidẽ flãmã faci¬
unt: s ꝓtinꝰ infauilla frigeset̃. Alii autẽ
lignis grauiorib duriorib q ñ dispares.
accensionẽ tarde suscipiunt: s tam̃ accen¬
si semel. difficiliꝰ extingunt᷑. & qr tardius¬
se in asꝑitatẽ concitant: furoris sui durius
ignẽ seruant. Alii aut̃. qđ . ẽ. nequius. ⁊ ci¬
tuis iracundiȩ fiãmas accipiunt: ⁊ tardius

Expanded text:
sita, durius exasperata respondet. Quod Salomon sita, durius exasperata respondet. Quod Salomon breviter insinuat, dicens: prętolatio impiorum furor. Sicque fit, ut perturbatus animus maiorem strepitum clausae irae flamma consumat. Unde bene ante nos quidam sapiens dixit: Cogitationes iracundi vipereae sunt generationes, mentem nullos ira citius accendit, facilius deserit. Nonnullos vero tarde quidem commovet, sed diutius tenet. Alii namque accensis calamis similes, dum vocibus perstrepunt, quasi quosdam accensionis suae sonitus reddunt; citius quidem flammam faciunt, sed protinus in favillam frigescunt. Alii autem, lignis gravioribus durioribusque non dispares, accensionem tarde suscipiunt, sed tamen accensi semel difficilius extinguntur, et quia se tardius in asperitate concitant, furoris sui durius ignem servant. Alii autem – quod est nequius – et citius iracundiae flammas accipiunt et tardius
Abbreviated transcription (Latin):
se ꝑũsus homo facere uł metuit uł erubescit.
fi̾tq ut ⁊ uoto ⁊ uoce homicidiũ ꝑagat:
uã cũ alesione ꝓximi manib cessat. Ali¬
quando ira ꝑturbato animo quasi exiu¬
dicio silentiũ indicit: ⁊ qͦ se foris ꝑlinguã
ñ erprimit. intus det̾ius ignescit: ut iratꝰ
quisq collocutionẽ suã ꝓrimo subtrabat:
⁊ nil dicendo quã sit auersus. dicat. A non¬
nunꝗ hȩc silenti seueritas ꝑ discipline
dispensacionẽ geritur. si tam sollicite in
intunis. discretionis forma teneatur. Hon¬
nunꝗ ũ dũ accensus animꝰ a consueta lo¬
cutione restringit᷑. ꝑ accessũ tẽporis penitꝰ
aprimi dilectione separatur. Et acriores
festuca intrabẽ conu̾citur. dũ ira in odiuͦ
ꝑmutat᷑. Perunq ira ꝑsilentiũ clausa
intra m̃tẽ uehem̾tiꝰ ex estuat: ⁊ clamosas
tacita uoces format. Uerba sibi quib eras¬
ꝑetur obicit: i quasi incause examine po¬

Expanded text:
perversus homo facere vel metuit vel erubescit. perversus homo facere vel metuit vel erubescit. Fitque, ut voto et voce homicidium peragat, etiam cum a lęsione proximi manibus cessat. Aliquando ira perturbato animo quasi ex iudicio silentium indicit, et quo se foras per linguam non exprimit, intus deterior ignescit, ut iratus quisque conlocutionem suam proximo subtrahat et nihil dicendo, quam sit aversus, dicat. Et nonnumquam silentii sęveritas per disciplinae dispensationem geritur, si tamen sollicite in intimis discretionis forma teneatur. Nonnumquam vero, dum accensus animus a consueta locutione restringitur, per accessum temporis penitus a proximi dilectione separatur, et acriores festuca in trabem vertitur, dum ira in odium permutatur. Plerumque ira per silentium clausa intra mentem vehementius aestuat et clamosas tacita voces format. Verba sibi, quibus exasperatur, obicit, et quasi in causae examine po
Abbreviated transcription (Latin):
hit: suã scõ spui habitationẽ claudit. Cuiis
recessione animꝰ uacuus ad aꝑtã mor insa¬
nã ducitur: iusq ad suꝑficiẽ ab intimo co¬
gitationũ fundam̃to dissipatur. Nam ire
suȩ stimulis accensũ cor palpitat: corpꝰ tre¬
mit lingua se p̃pedit: facies ignescit: exas¬
ꝑant᷑ oculi: ⁊ nequaꝗ recognoscuntur noti.
Ore quidẽ clamorẽ format: s sensus quid
loquat᷑ ignorat. In quo itaq iste ab arrep¬
ticus longe. ẽ. qui actionis suȩ consciꝰ ñ est:
Unde fic plerunq ut usq ad manus ira ꝓsi¬
liat. ⁊ qͦ ratio longiꝰ recedit. audatior exur¬
gat. Seq ipsũ retinere animꝰ ñualet. quia
fac̾tus. ẽ. potestatis aliene. Et eo furor m̃bra
foris ictib exercet: qͦ intꝰ ipsam m̃broꝵ do¬
minã. m̃tẽ captiuã tenet. Aliquando aut̃
manꝰ ñ ererit: s in maledictionis iaculũ
linguã uertit. fr̾is nanq interitũ p̾cib
exposcit: ⁊ hoc dm̃ ꝑpetrare expecit. qđ ip

Expanded text:
itationem claudit: cujus recessione animus vacuus ad apertam mox insaniam ducitur, et usque ad superficiem ab intimo cogitationum fundamento dissipatur. Nam irae suae stimulis accensum cor palpitat, corpus tremit, lingua se praepedit, facies ignescit, exasperantur oculi, et nequaquam recognoscuntur noti. Ore quidem clamorem format, sed sensus quid loquitur ignorat. In quo itaque iste ab arreptitiis longe est, qui actionis suae conscius non est? Unde fit plerumque, ut usque ad manus ira prosiliat, et quo ratio longius recedit, audacior exsurgat: seque ipsum retinere animus non valet, quia factus est potestatis alienae, et eo furor membra foras in ictibus exerit, quo intus ipsam membrorum dominam mentem captivam tenet. Aliquando autem malinguam vertit. Fratris namque interitum precibus exposcit et hoc deum perpetrare expetit, quod ipse
Abbreviated transcription (Latin):
destruit᷑: quod in aliis actib ꝑfecto opere
surrȩxisse putabat᷑. Nam inuiclia cũ men¬
te̾ tabe fecerit: cuncꝰta que inuencrit bere
gesta consumit. Unde bene ꝑ salomonem
dicit᷑. Uita carniũ sanitas cordis: putredo
ossiũ inuidia. Quid enĩ ꝑ carnes nisi infir
ma ac tenera: quid ꝑ ossa. nisi forcia actasig¬
nant᷑  Et plerũq contingit. ut quidã cũ
uera coidis uinocentia in noniullis suis ac̾¬
tib infirmi uideant᷑: quidã uͦ iã quedã an¬
te humanos ocłos robusta excerceant: seã
tam̃ erga alioꝵ bona. intꝰ inuidiȩ pestilen.¬
tia tabescant. Bene gͦ dicit᷑ uita carmũ sa¬
nitas cordis: quia si mentis innocentia custo¬
dit̾ ᷑ eciã si qua foris infirma sunt. qñq robo¬
rant᷑. Et recte subdit᷑ putiedo ossiĩ utcaciu

Expanded text:
destruitur, quod in aliis actibus / perfecto opere destruitur, quod in aliis actibus / perfecto opere surrexisse putabatur. Nam invidia, cum mentem tabefecerit, cuncta, quae invenerit bene gesta, consumit. Unde bene per Salomonem dicitur: vita carnium sanitas cordis, putredo ossuum invidia. Quid enim per carnem nisi infirma quędam ac tenera et quid per ossa nisi fortia acta signantur? Et plerumque contingit, ut quidam cum vera cordis innocentia in nonnullis suis actibus infirmi videantur, quidam vero iam quidam ante humanos oculos robusta exerceant, sed tamen erga aliorum bona intus invidiae pestilentia tabescant. Bene ergo dicitur: vita carnium sanitas cordis, quia si mentis innocentia custoditur, etiamsi qua foris infirma sunt, quandoque roborantur. Et recte subditur: putre
Abbreviated transcription (Latin):
quãuis ꝑ om̃e uitiũ qd ꝑpectat᷑. humano cor¬
di antiqui hostis uirus infundit᷑ in hac tam̃
nequia dota sua uiscera serpens concutit. &
in primiendę malitis̨ petẽ uomit. De quo
nimirũ scriptũ est. Inuidia diaboli mors
intrauit morbẽ terrarũ. Nã cũ deuictũ
cor liuoris putredo cotrupent: ipsa qͦq ex¬
itriora inc̾ cant. quã grauit̾ aninui uesam¬
a infrigat. Color quipp pallore afficitur.⁊
iculi deprimenitar. meas accerdit᷑. am̃
lira s igescunt. tit in cogitatione tabies. in
enib. stridor Cumq uilatinis cordis. i¬
suiis abscondit᷑ odim: de iore cecote bra
xrĩcrentiã iulnus ncłusũ. ĩ lil lecũ de
⁊pͥis liuir: quia tabescentĩ mentẽ sua pen
iutiat. quã fi icitas tor quet al er a. Quan¬
ti i orcianei oꝑis in altũ fabrica ducitur.
tanto fundamtũintis iuude ꝓfundius suf¬
fodit᷑. ut qͦ alii ad meliora ꝓpant. eo ipsa de¬
terius ruat. Iua ruma uidelicet enã illud

Expanded text:
quamvis per omne vitium quod perpetratur, humano cordi antiqui hostis virus infunditur, in hac tamen nequitia, tota sua viscera serpens concutit, et imprimendae malitiae pestem vomit. De quo nimirum scriptum est: Invidia diaboli mors intravit in orbem terrarum . Nam cum devictum cor livoris putredo corruperit, ipsa quoque exteriora indicant, quam graviter animum vesania instigat. Color quippe pallore afficitur, oculi deprimuntur, mens accenditur, et membra frigescunt, fit in cogitatione rabies, in dentibus stridor; cumque in latebris cordis crscens absconditur odium, dolore cęco terebrat conscientiam vulnus inclusum. Nil lętum de propriis libet, quia tabescentem mentem sua poena sauciat, quam felicitas torquet aliena. Quantoque extranei operis in altum fabrica ducitur, tanto fundamentum mentis lividę profundius suffoditur, ut, quo alii ad meliora properant, eo ipsa deterius ruat. Qua ruina videlicet etiam illud
Abbreviated transcription (Latin):
explet: uã si quid intelligere prudenter
ualet. ꝑirã iusticia relinꝗuit᷑: sicut scͥptũ ẽ
Ira uiri. iusticiã dĩ ñ oꝑatur. Quia dũ ꝑtur¬
bata mens iudiciũ sue rationis craspat:
omẽ qđ furor suggerit rectũ pistat. ꝑ irã
gra uite socialis amittit᷑: sic̾ scriptũ. ẽ Nali
eẽ. assidius cũ homine iracunddo. nẽ diseas
semitas eiꝰ: ⁊ sumas scandalũ animȩ tũe.
Quia qui se ex humana ratione ñ temꝑat:.
necee.ẽ. ut bestialit᷑ solus uiuat. P iram
concordia rũpit᷑ sicut seriptũ.ẽ. Uir ani¬
mosus parit rixas. ⁊ uir iracundus effundit
peccata. Iracundis quippe peccata effundit:
quia etiã malos qͦs incaute ad discordiam
ꝓuocat. peiores facit. ꝑ irã lux ueritatis amit¬
titur. sic̃ scriptũ ẽ. Sol ñ occidat suꝑ iracun¬
diã urãm. Quia cũ menti iracundia confu¬
sionis tenebras incutit: huic ds̃ radiũ suę
cognitionis abscondit. ꝑ irã scĩ sp̃s splendor

Expanded text:
r valet. Per iram iustitia relinquitur, sicut scriptum est: Ira viri iustitiam dei non operatur, quia dum perturbata / mens iudicium suę rationis exasperat, omne, quod furor suggerit, rectum putat. Per iram gratia vitae socialis amittitur, sicut scriptum est: Noli esse assiduus cum homine iracundo, ne discas semitas eius et sumas scandalum animae tuae, quia qui se ex humana ratione non temperat, necesse est, ut bestialiter solus vivat. Per iram concordia rumpitur, sicut scriptum est: Vir animosus parit rixas, et vir iracundus effundit peccata. Iracundus quippe peccata effundit, quia etiam malos, quos incaute ad discordiam provocat, peiores facit. Per iram lux veritatis amittitur, sicut scriptum est: Sol non occidat super iracundiam vestram. Qui cum menti iracundae confusionis tenebras incutit, huic deus radium suae cognitionis abscondit. Per iram sancti spiritus splendor
Abbreviated transcription (Latin):
tute relidat᷑: ut ostendamꝰ quã rec̾tũ. est
qđ ꝓmitur. si ñ in beatũ iob iniuste ꝓme¬
retur. Cũ scriptũ sit. tu aut̃ dne̾ eũ tranqͥl¬
litate iudicas: sciendũ nob̾ magnope. ẽ. ꝙr
quociens turbulentos animi motꝰ sub man¬
suetudinis uirtute restringimꝰ. redire ad
similitudinẽ cõnamͣ conditoris. bͣ cum¬
qͦdã mͦ scissãq ꝑturbat: ut sibi met ipsi non
congruat: ac uĩ intimȩ similitudinis arit¬
tat. Quanta gͦ sit iracundiȩ culpa pensemꝰ.
ꝑ quã dũ mansuetudo amittit᷑ suꝑnę ima¬
ginis similitudo uitiat᷑. ł irã sapientia ꝑ¬
ditur. ut qͥd. qͦue ordine agendũ sit. orm̃¬
no nesciatur: sicut scriptũ. ẽ. Ira insimi stul¬
ti requiescit. Quia nimirũ intelligentiȩ
lucẽ subtrahit: cũ m̃tẽ ꝑmouendo confin

Expanded text:
tute relidatur, ut ostendamus quam rectum est quod promitur, si non in beatum Job injuste promeretur, cum scriptum sit, Tu autem, Domine, cum tranquillitate judicas ; sciendum nobis magnopere est quia quotiens turbulentos motsuetudinis virtute restringimus, redire ad similitudinem Conditoris cquodammodo scissamque perturbat, ut sibimetipsi non congruat, ac vim intimae similitudinis amittat . Quanta sit iracundiae culpa pensemus, per quam dum mansuetudo amittitur, supernae imaginis similitudo vitiatur. Per iram sapientia perditur, ut quid, quove ordine agendum sit, omnino nesciatur, sicut scriptum est: Ira in sinu stulti requiescit , quia nimirum intelligentiae lucem subtrahit, cum m
Abbreviated transcription (Latin):
ciabilis. Uocare autẽ nr̃m. ẽ. humili dm̃
Ac si aꝑte dicat. Quantũlibet afflict clames.
dm̃ respondentẽ ñ habes: q uor intribula¬
tione ñ inuenit. quẽ mens intranquillita
nire adiutores ñ uales: qͣs habere socios in
hilaritate noluisti. Qui pꝰ irrisionẽ. ꝓtinus¬

Expanded text:
contemnit. Vocare autem nostrum est, humili Deum Ac si aperte dicat: Quantumlibet afflictus clames, Deum respondentem non habes; quia vox in tribulatione non inveione adjutores non vales, quos habere socios in hilaritate noluisti. Sequitur: VERS. 2. Viru
Abbreviated transcription (Latin):
quia redẽptor nr̃ ueracit̾ manufortis. ñ¬
nunꝗ qͦs despectos amundi gła reppit. in
suũ amorẽ conuertit. Cibo pascit: quiꝰ ũbi sci¬
entia reficit. Ducẽ itineris eligit: quia suũ
etiã p̃dicatorẽ facit. &̃ qui amalechitã seqͥ
ñ ualuit. dux dauid efficit᷑: qr is quẽ indig¬
nũ mundus deseruit. ñ solũ conũsus in sua
mente dñm recipit: s p̃dicando huno uã
usq ad aliena corda ꝑducit. Quo uidelicet
duce. dauid amalechitã conuiuantẽ inue¬
nit.⁊⁊ extinguit: quia ipsis xp̃c p̃dicantib
mundi leticiã destruit. qͦs mundus comi¬
tes hab̾e desper̃. Quia gͥ plerunq qͦs mun¬
dus relinquit dñs eligit: recte nc̃ dr̃ Qui re¬
liqui fuerint auferentur ex eis. Sequit̃.¬

Expanded text:
quia Redemptor noster veraciter manu fortis nonnunquam quos despectos a mundi gloria reperit, in suum amorem convertit. Cibo pascit, quia verbi scientia reficit. Ducem itineris eligit, quia suum etiam praedicatorem facit. Et qui Amalecitam sequi non valuit, dux David efficitur, quia is, quem indignum mundus deseruit, non solum conversus in suas mentes Dominum recipit, sed praedicando hunc etiam usque ad aliena corda perducit. Quo videlicet duce David Amalecitam convivantem invenit et exstinguit, quia ipsis Christus praedicantibus mundi laetitiam destruit, quos mundus comites habere despexit. Quia igitur plerumque quos mundus relinquit, Dominus eligit, recte nunc dicitur: Qui reliqui fuerint, auferentur ex eis. Sequit
Abbreviated transcription (Latin):
aquã ꝓhibuit. hoc qđ de pecratis absconditis
quoꝵdã hominũ manifestisq subiuntit. i
qdđ int̾posita de eius infirmitate sententia
ad hoc inextremo rediit qđ suꝑiꝰ dirit. ma¬
nus cito nemini imposueris. neq cõmunca¬
ueris peccatis alienis: Ut enĩ hec eãdẽ pec
cata quanta sollicitudine ꝑquirenda eent
ostendet: interposita contra infirmitatis
molestiã diseretionis admonitione. ꝓtinꝰ
intulit. qđ in aliis patescerent. inaliis iat̾eÑ
sunt p̾cedentia adiudiciũ. qͣsciã aut et sub¬
sequunt᷑. Sicut gͦ ꝑ hanc sententiã paulus
ñ eisde uerbis congruit. quib eã loquens de
timochei infirmitate subiungit .s. ad aliud¬
rediit. qđ suꝑiꝰ int̾mitaendo narrauit. ita
hoc loco elipbar cũ de electis diceret. qui re¬
liqͥ fuerint auferent᷑ ex eis ilico adiungers.
morient᷑ iñ insapientia: ad illud ꝓtinus
recurrit. qdđ suꝑuis de reꝓbis ꝓtulit dicens
lquia nullus intelligit. in ęt̾nũ ꝑibunt. Io¬

Expanded text:
aquam prohibuit, hoc quod de peccatis absconditis quorumdam hominum manifestisque subjunxit, nisi quod interposita de ejus infirmitate sententia, ad hoc in extremo rediit, quod superius dixit: Manus cito nemini imposueris, neque communicaveris peccatis alienis? Ut enim haec eadem peccata quanta sollicitudine refellenda essent ostenderet, interposita contra infirmitatis molestiam discretionis admonitione, protinus intulit quod in aliis patescerent, et in aliis laterent sunt praecedentia ad judicium, quorumdam autem et subsequuntur. In hac ergo sententia Paulus non eisdem verbis congruit, quibus eam, loquens de Timorediit, quod superius intermittendo narravit; ita hoc loco Eliphaz cum de electis diceret: Qui reliqui fuerint, auferentur ex eis, illico adjungens: Morientur, et non in sapientia, ad illud protinus recurrit, quod superius de reprobis protulit, dicens: Et quia nullus intelligit, in aeternum peribunt.
Abbreviated transcription (Latin):
dilectũ discipłm de instituendis eccłȩ offi¬
cus admoneret ne qͦs forte ad sacros ordines
mordierate ꝓueheia: dirit. Alanꝰ cito ne¬
mini ĩposueris: neq cõmunicaueris pec¬
atis aliẽnis. Te ipsũ castũ custodi. Qui ad in

Expanded text:
dilectum discipulum de instituendis Ecclesiae offidilectum discipulum de instituendis Ecclesiae officiis admoneret, ne quos forte ad sacros ordines inordinate proveheret, dixit: Manus cito nemini imposueris, neque communicaveris peccatis a
Abbreviated transcription (Latin):
ligit inet̾nũ ꝑibunt:⁊ de electis dĩ ilico ad̃¬
iunrit. qui reliqui fuerint auferentur ex
eis. ⁊ hoc ꝓtinus qđ eisdẽ electis ñ conueni¬
at subdit. dic̃s. morient᷑ iñ insapientia . Si
enĩ areꝓbis diuinitꝰ auferunt᷑: qͦ pacto mori
ñ insapientia dicunt᷑. S nimirũ sacre
script̾e consuetudo. ẽ: ut cũ aliquid narrat.
int̾posita alt̾ius cause sententia: ad supiora
ꝓtinꝰ redeat. Nã pꝰquã dixit. ⁊ qr nullus. est.
qui intelligat. inȩt̃nũ ꝑibunt. electoꝵ mox
sortẽ subintulit dic̃s. Qui reliqui fuerint au¬
ferent᷑ exeis. Et rursũ sententie suȩ oculũ.
in eũ quẽ p̃dixerat interitũ reꝓboꝵ mirtens.
de si diceret. Ii qͦs dixi. qr ñ intelligentes in
et̃nũ ꝑeunt. ꝓculdubio ñ insapientia mo¬
rient᷑. D hc̃. eẽ. ñnunq morẽ sacri eloquii.
melius ostendimꝰ: si exeo aliquã huiꝰ rei si¬
militudinẽ ꝓferamꝰ. Paulus nanq apłs cũ

Expanded text:
Dei illico adjunxit: Qui reliqui fuerint, auferentur ex eis; et hoc protinus, quod eisdem electis non conveniat, subdit dicens: Morientur, et non in sapientia? Si enim a reprobis divinitus auferuntur, quo pacto mori non in sapientia dicuntur? Sed nimirum sacrae Scripturae consuetudo est, ut cum aliquid narrat, interposita alterius causae sententia, ad superiora protinus redeat. Nam postquam dixit: Et quia nullus est qui intelligat, in aeternum peribunt, electorum mox sortem subintulit, dicens: Qui autem reliqui fuerint, auferentur ex eis. Et rursum sententiae suae oculum in eum, quem praedixerat, interitum reproborum mittens, intelligentes in aeternum peribunt, procul dubio non in sapientia morientur. Sed hunc esse nonnunquam morem sacri eloquii melius ostendemus, si ex eo aliquam hujus rei similitudinem proferamus. Paulus namque apostolus cum
Abbreviated transcription (Latin):
quandoq morituri uiuere moriendo pote¬
rant. dũ mortẽ quȩ ꝓculdubio uentura. ẽ.
metuunt: ⁊ uitã simul ⁊ sapientiã pdunt.
At contra. iusti insapientia moriuntũ. ꝙr
mortẽ quã deuitare funditꝰ nequeunt. cũ
ꝓueritate imminet. differre contẽpnt᷑. tãq
dũ equanimit̾ fert̃. penã ꝓpaginis. uer¬
tunt in instrum̃tũ uututis. Nt inde debe¬
ar uita recipi unde ꝑprimȩ culpę meritũ
cogit᷑ finiri. S quia hȩc eliphat contra
iniqͦs ueracit᷑ ꝓtulit: beatũ iob rep̃hensibi¬
lẽ estimans. de fastu se sapientię infłauit.
Unde ⁊ pꝰ p̃dicam̃ta tantę rectitudinis ir¬
risionis u̾ba subiung̃. dic̃s. Uocag̃ si ẽ qͥt̾¬

Expanded text:
ere moriendo potuerant, dum mortem quae procul dubio ventura est metuunt, et vitam simul et sapientiam perdunt. At contra justi in sapientia moriuntur, quia mortem quam devitare funditus nequeunt, cum pro veritate imminet, differre contemnunt; eamque dum aequanimiter ferunt, poenam propaginis vertunt in instrumentum virtutis, ut inde debeat vita recipi, unde per primae culpae meritum cogitur finiri. Sed quia haec Eliphaz contra iniquos veraciter protulit, beatum Job reprehensibilem aestimans, de fastu se sapientiae inflavit. Unde et post praedicamenta tantae rectitudinis, irrisionis verba subjungit, dicens: CA
Abbreviated transcription (Latin):
et̾na desident. quanto se stultiꝰ laborasse
ꝓ tẽporalib dolent Unde bene descriptiᷤᷤ
mundi despectos accipimꝰ. qs dũ p̾sens se¬
culũ adnulliꝰ głe usũ eligit. quasi minimoᷤ
indignosq derelinquit: S. mundi reliqͦs
dignat᷑: paulo attestante qͥ ait. Nonmul¬
ti sapientes scd̾m carne̾. ñ multi potentes.
ñ multi nobiles. s. quȩ stulta mundi eͤ leg̃
ds.ut confundat sapientes: atq infirma
mundi elegit ds. ut confundat fortia. Qđ̾
bene inlibro regũ. egiptio puero inuia
lasescente signatur: quẽ amalechica in¬
cybo rtficit: ducẽ sui itineris facit: amale

Expanded text:
aeterna desiderent, quanto se stultius laborasse aeterna desiderent, quanto se stultius laborasse pro temporalibus dolent. Unde bene descriptis mundi despectos accipimus? Quos dum praesens saeculum ad nullius gloriae usum eligit, quasi minimos indignosque derelinquit. Sed mundi reliquosdignatur, Paulo attestante qui ait: Non multi sapientes secundum carnem, non multi potenteles; sed quae stulta sunt mundi elegit Deus, ut confundat sapientes; et infirma mundi elegit Deus, ut confundat fortia . Quod bene in libris Regum Aegyptio puero in via lassescente signatur, quem Amalecita aecibo refici
Abbreviated transcription (Latin):
Transitoria eẽ consid̾ant: atq hec ex amore
et̾nitatis calcant. Cũq in hoc primo g̃du
iudicii gressũ pont̃. uegetatiores ad altio¬
ra pueniunt᷑. Ut cuncta temporalia non
solu quia citiꝰ sunt amittenda despician.
s. his inherere ñ appetant. ⁊ã si et̾na ẽẽ
potuissent. Et apulchre conditis amorẽ sub¬
traht̃: quia in ipsũ auctorẽ pulchritudi¬
nis. cordis passib tendunt. Et sunt ñnulli
qui bona uitȩ presentis diligt̃: s. tam̾ hȩc
nullatenꝰ assequunt᷑. Qui reb tẽporalib
totis desidiis inhiant: mundi głam q̃runt:
s adipisci nequaꝗ possunt. hos ut ita dire¬
rim. cor ad mundũ ꝑtrahit: mundꝰ ad cor
repellit. Nã sepe contingit ut ipsis suis ad¬
u̾sitatib fracti ad m̃tẽ redeant: ⁊ in semet¬
ipsis reusi consident. quã sint inania quȩ
quȩrebant: sese q ꝓtam stulto desidio ꝓ¬
tinus ad lam̃tũ u̾tant᷑ ⁊ tanto ualentius

Expanded text:
transitoria esse considerant, atque haec ex amore transitoria esse considerant, atque haec ex amore aeternitatis calcant. Cumque in hoc primo gradu judicii gressum ponunt, vegetiores ad altiora perveniunt, ut cuncta temporalia non solum quia citius sunt amittenda, despiciant, sed his inhaerere non appetant, etiam si aeterna esse potuissent; et a pulchre conditis amorem subtrahunt, quia in ipsum auctorem pulchritudinis cordis passibus tendunt. Et sunt nonnulli qui bona vitae praesentis diligunt, sed tamen haec nullatenus assequuntur: qui rebus temporalibus totis desideriis inhiant, mundi gloriam quaerunt, sed adipisci nequaquam possunt. Hos, ut ita dixerim, cor ad mundum 173 pertrahit, mundus ad cor repellit. Nam saepe contingit ut ipsis suis adversitatibus fracti ad mentem redeant, et in semetipsis reversi considerent, quam sint inania quae quaerebant, seseque pro tam stulto desiderio protinus ad lamentum vertant; et tanto valentius
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑit.⁊ nemo.ẽ. qui recogitet incorde suo: et
uiri miscd̾iȩ colliguntur. q ñ. ẽ. qͥ incelligat.
Iniqui gͣ dũ sola temporalia appetunt. ec
quȩ bona electis inetnũ maneant. scire con¬
tẽpnunt: dũ iustoꝵ afflic̾tionẽ conspici¬
unt. s quȩ sit afflictionis retributio non
agnoscunt. actionis suę pedẽ inꝑfundo
porrigunt: qr aluce intelligentie sponte
sua oculos claudunt. Stultis enĩ uolupta¬
tib decepti.dũ quȩ uident tẽporalit di¬
ligunt: a semetipsis alienati ñ uident.
ubi inȩt̾nũ ruunt. Potest eciã mane ꝓspi¬
tas. uesꝑa huiꝰ mundi adũsitas designa¬
ri. De mane gͦ usq aduesꝑam reꝓbi succi
Quos de mane usq aduesꝑam nequaꝗ cul¬
pa succidet. si uel ꝓsꝑa fom̃tũ cred̾ent. ł
adusa. sectionẽ sui uulneris estimarent.
S qr nequaꝗ sic humani generis mul¬
titudo deseritur. ut cuncta ad interitũ
cendere ꝑmitat᷑. sunt ñnusli qͥ p̾sentis
uite oblectamta despiciunt.⁊iã cũ assunt.

Expanded text:
et nemo est qui recogitet in corde suo, et viri misericordiae colliguntur, quia non est qui intelligat . Iniqui ergo dum sola temporalia appetunt, et quae bona electis in aeternum maneant scire contemnunt; dum justorum afflictionem conspiciunt, sed quae sit afflictionis retributio non agnoscunt actionis suae pedem in profundum porrigunt, quia a luce intelligentiae sponte sua oculos claudunt. Stultis enim voluptatibus decepti, dum quae vident, temporaliter diligunt, a semetipsis alienati non vident ubi in aeternum ruunt. Potest etiam mane prosperitas, vespere hujus mundi adversitas designari. De mane ergo usque ad vesperum reprobi succidQuos de mane usque ad vesperam nequaquam culpa succideret, si vel prospera fomentum crederent, vel adversa sectionem sui vulneris aestimarent.quaquam sic humani generis multitudo deseritur, ut cuncta ad interitum tendere permittatur, sunt nonnulli qui praesentis vitae oblectamentum despiciunt, etiam cum adsunt,
Abbreviated transcription (Latin):
trantur. qͦs ante eiꝰ iacula ipsa infirmita¬
tis suȩ delectatio sternit: Qui bene uelut
tinea consumi describunt᷑. ĩ inea quippe
dãpnũ facit: ⁊ sonitũ ñ facit. Ita inquoꝵ
mentes qui dãpna sua consid̾arẽ negligt̃s
integritatẽ quasi nescientes ꝑdunt. di¬
tunt nanq a corde innocentiã .aboreue¬
ritatẽ.: acarne continentiã: ⁊ ꝑãccessi ꝑn
tẽporis ab etate uitã. S hec se indesinent᷑
amittere nequaꝗ conspiciunt: dũ toto de¬
siderio curis tẽporalib oceo pant᷑. Quasigͦ
tinea consumunt᷑: ꝙr sinȩ sonitu aulpe
morsũ colerant dũ qusnta qͥetrimta ui¬
te iinnocentiȩ patiantur ignorant. Unde

Expanded text:
trantur, quos ante ejus jacula, ipsa infirmitatrantur, quos ante ejus jacula, ipsa infirmitatis suae delectatio sternit? Qui bene velut tinea consumi describuntur. Tinea quippe damnum facit, et sonitum non facit; ita iniquorum mentes, quia damna sua considerare negligunt, integritatem quasi nescientes perdunt. Amittunt namque a corde innocentiam, ab ore veritatem, a carne continentiam, et per accessum temporis ab aetate 172 vitam. Sed haec se indesinenter amittere nequaquam conspiciunt, dum toto desiderio curis temporalibus occupantur. Quasi ergo a tinea consumuntur, quia sine sonitu, culpae morsum tolerant, quanta detrimenta vitae et innocentiae patiantur, dum ignoran
Abbreviated transcription (Latin):
repꝑit prauitatẽ. Quantomagis ii. qͥ habi¬
tant domos luteas. qui t̾renũ habent fun¬
dam̃tũ. consument᷑ uelut atinea : desi aꝑ¬
te dicat. Si p̾sentis uitȩ uiã illi sine conta¬
gio transire nequęunt. qͥ et̾na nuntiantẽ
sese contra tẽporalia accing̃t: quȩ detrim¬
ta illi sustinent. qui eẽ seͥ carnalis habita¬
tionis uoluptatib gaudent. Qui enĩ serui¬
unt ei ñ sunt stabiles: quia cũ mens ad al¬
ta nititur. carnis sue cogitatione dissipat᷑.⁊
ita ut sepe animꝰ dũ intimis inhiat. dum
sola cęlestia aspectat. subita carnali delec¬
tatione ꝑcussus. a semetipso scissus iaceat:
Et qui se infirmitatis suȩ molestias suꝑasse
gaudebat. repentino uulnere ꝓstrat᷑ ge¬
mat. Prauitas gͣ et in angłis re ꝑit᷑: dũ ip¬
sos quoq qui ueritatẽ nuntiant. nonnun¬
quã subreptio uitȩ fallacis grauat. Si gͣ
hi eciã mundi huiꝰ iniꝗđatate feriuntur.
qͦscont᷑ eũ sca intentio erigit qͣb ic̾tib illipene¬

Expanded text:
is hi qui habitant domos luteas qui terrenum habent fundamentum, consumentur velut tinea? Ac si aperte dicat: Si praesentis vitae viam illi sine contagio transire nequeunt, qui aeterna nuntiantes, sese contra temporalia accingunt, quae detrimenta illi sustinent qui esse se in carnalis habitationis voluptatibus gaudent? Qui enim serviunt ei, non sunt stabiles, quia cum mens ad alta nititur, carnis suae cogitatione dissipatur; ita ut saepe animus dum intimis inhiat, dum sola coelestia aspectat, subita carnali delectatione perculsus, a semetipso scissus jaceat, et qui se infirmitatis suae molestias superasse gaudebat, repentino vulnere prostratus gemat. Pravitas ergo et in angelis reperitur, dum ipsos quoque qui veritatem nuntiant, nonnunquam subreptio vitae fallacis gravat. Si ergo hi etiam mundi hujus iniquitate feriuntur, quos contra eum sancta intentio erigit quibus ictibus illi pene
Abbreviated transcription (Latin):
tor succidit᷑. dũ auitȩ suȩ erordio usq ad
t̃minũ. iniqͥtatis ꝑpecratione uulnerat᷑.
Omĩ nanq tp̃r repbi ꝑ augm̃tũ malitiȩ
contra se ictus ingeminant: quib suocisi
inpfundũ ruant. De quil bene ꝑ psalmistã
dicitur. Uiri sanguinũ ⁊ dolosi ñ dum¬
diabunt dies suos. Dies quippe dimidiare
.ẽ. tempꝰ uitȩ male in uoluptatib ductũ.
ad pęnitentię lam̃ta diuidere: acq hoc
ad bonũ usũ partiendo raparare. S iniqͥ¬
dies suos nequaꝗ dimidiant: qr ꝑũsã m̃tẽ
nec inextremo tẽpore ĩmutant. Qđ contra
bene paulus ad monet dicens. Redim̃tes
tempꝰ. qm̃ dies mali sunt. tempꝰ qͦ redi¬
mimꝰ: quando ante actã uitã quã lasciui¬
endo ꝑdidimꝰ.flendo reparamꝰ equit᷑¬

Expanded text:
ordio usque ad terminum, iniquitatis perpetratione vulneratur. Omni namque tempore reprobi per augmentum malitiae contra se ictus ingeminant, quibus succisi in profundum ruant. De quibus bene per Psalmistam dicitur: Viri sanguinum et dolosi non dimidiabunt dies suos . Dies quippe dimidiare, est tempus vitae male in voluptatibus ductum ad poenitentiae lamenta dividere, atque hoc ad bonum usudies suos nequaquam dimidiant, quia perversam mentem nec in extremo tempore immutant. Quo contra bene Paulus admonet, dicens: Redimentes tempus, quoniam dies mali sunt. Tempus quippe redimimus, quando anteactam vitam, quam lasciviendo perdidimus, flendo reparamu
Abbreviated transcription (Latin):
Tinea aut̃ de ueste nascitur: ⁊ eandẽ uestẽ
de qua oritur. oriendo corrũpit. Quasi q̃dã
ũ uestis animȩ̃.caro. ẽ. S hec nimirũ uestiᷤᷤ
ht̃ tineã suã: quia ab ipsa carnalis cẽptatio
sua tinea uestis nr̃a consumitur: cũ caro
corruptibilis tẽptationẽ gignit ⁊ ꝑ hanc
adinteritũ ꝑuenit. Uelut tinea homo cõ¬
sumit᷑. cũ de se oritur. unde conterat᷑. Aesi
aꝑte dicat. Si illi spͣs eẽ. ex se in cõmutabi¬
les nequȩunt. qui nulla carnis infirmita¬
te deprimunt᷑. qua temeritate se homines
in bono ꝑmanere constant᷑ cristimant. qͦs
in eo qd̾ intellec̾tꝰ ad fũma euehit. carnalis
infirmitas aggrauans p̾pedit᷑ ut ꝑ corrup¬
tionis uicũ in semetipsis habeant. unde
ab intima nouitate ueterascant: Possuil¬

Expanded text:
Tinea autem de veste nascitur, et eamdem vestem de qua oritur, oriendo corrumpit. Quasi vero quaedam vestis animae caro est. Sed haec nimirum vestis habet tineam suam, quia ab ipsa carnalis tentatio sua tinea vestis nostra consumitur, cum caro corruptibilis tentationem gignit, et per hanc ad interitum pervenit. Velut tinea homo consumitur, cum de se oritur unde conteratur. Ac si aperte dicat: Si illi spiritus esse ex se incommutabiles nequeunt, qui nulla carnis infirmitate deprimuntur; qua temeritate se homines in bono permanere constanter existimant, quos in eo quod intellectus ad summa evehit, carnalis infirmitas aggravans praepedit, ut per corruptionis vitium in semetipsis habeant unde ab intima novitate veterascant?
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpłam dr̃. labia sacerdotis custodiunt sci¬
entiã: ⁊ legẽ requirent ex ore esꝰ. quia ange¬
lus dñi exercituũ. ẽ. Qui quantalibet uir¬
tute fulgeant. eẽ om̃ino sine culpa neque¬
unt. cũ iter p̾sentis uicȩ gradiunt᷑. Quia
nimirũ eoꝵ gressus cangit᷑ aut luto illierti
oꝑis. aut puluere cogitationis. Domos aut̃
luteas habitant. qui de illecebrosa hac
uita carnis exultant: banc domũ luteam
paulus habitare contẽpserat: cũ dicebat.¬

Expanded text:
sacerdotis custodiunt scientiam, et legem requirunt ex ore ejus, quia angelus Domini exercituum est . Qui quantalibet virtute fulgeant, esse omnino sine culpa nequeunt, cum iter praesentis vitae gradiuntur, quia eorum nimirum gressus tangitur aut luto illiciti operis, aut pulvere cogitationis. Domos autem luteas habitant, qui de illecebrosa hac vita carnis exsultant. Hanc domum luteam Paulus habitare contempserat, cum dicebat
Abbreviated transcription (Latin):
nat᷑am sũmoꝵ spuũ bonã s mutabilẽ con¬
didit. ut & qui ꝑmanere nollent ruerent.¬
⁊ qui inconditione ꝑsisterent. tanto in ea
ia digniꝰ. quanto ex arbitrio starent: ⁊ eo
maioris apud dm̃ meriti fierent. qͦ mu¬
tabilitatis suę motũ. uoluntatis statione
firissent. Quia gͦ ipsa quoq natura an¬
głica.ẽ. in se ipsã mutabilis. quã uidelicet
mutabilitatẽ uicit ꝑ hoc q ei sẽmꝑ qui idẽ
.ẽ. uinculis amoris illigat᷑. recte nc̃ dr̃. Ecce
qͥ seruiunt ei non s̃ stabiles. atq eiꝰdẽ ꝓtinꝰ
docum̃tũ mutabilitatis adiungit᷑. cũ de
apostatis sp̃ib subinfert᷑. Et in angłis suis
repꝑit prauitatẽ. Ex quoꝵ casu bñ infirmi¬
tatis humanę consid̾ationẽ colligit: cũ ili¬
co subnectit. Quanto mag̾ i qͥ habirant
domos luteas. qui t̾renu᷑ habent fundamꝰ¬
tũ. consument᷑ uelut atinea: luteas qͥppe
habitamꝰ domos: quia incorꝑib terrenis
subsistimus. Quȩ bene paulus consid̾ans

Expanded text:
naturam summorum spirituum bonam, sed mutabilem condidit, ut, si qui permanere nollent, ruerent, et qui in conditione persisterent, tanto in ea jam dignius, quanto ex arbitrio starent, et eo majoris apud Deum meriti fierent, quo mutabilitatis suae motum voluntatis statione fixissent. Quia ergo ipsa quoque natura angelica est in semetipsa mutabilis, quam videlicet mutabilitatem vicit per hoc, quod ei qui semper idem est vinculis amoris illigatur, recte nunc dicitur: Ecce qui serviunt ei, non sunt stabiles. Atque ejusdem protinus documentum mutabiliangelis suis reperit pravitatem. Ex quorum casu bene infirmitatis humanae considerationem colligit, cum illico subnectit: Quanto magis hi, qui habitant domos luteas, qui terrenum habent fundamentum, consumentur velut tinea? Luteas quippe domos habitamus, quia in corporibus terrenis subsistimus. Quae bene Paulus considerans 171
Abbreviated transcription (Latin):
plationi auc̾toris inherendo instatu suo
ĩmutabilit᷑ ꝑmanet: eo ipso tam̃ qđ crea¬
tura. ẽ. insemetipsa uicissitu dinẽ muta¬
bilitatis habet. Mutari aut̃. ex alio ad ali¬
ud ire. ẽ: ⁊ in seniecipsa stabilẽ ñ.eẽ. Una¬
queq enĩ res quasi tot passib ad aliud
la aut̃ ratura in cõp̾hensibilis astatu suo
nescit moueri: quȩ abeo qđ semꝑ idẽ ẽ.
nescit ĩmutari. Naͣ si angłoꝵ suba amu¬

Expanded text:
plationi auctoris inhaerendo, in statu suo immutabiliter permanet; eo ipso tamen quo creatura est, in semetipsa vicissitudinem mutabilitatis habet. Mutari autem, ex alio ad aliud ire est, et in semetipso stabilem non esse. Unaquaeque enim res quasi tot passibus ad aliud la autem natura incomprehensibilis a statu suo nescit moveri, quae ab eo quod semper idem est, nescit immutari. Nam si angelorum su
Abbreviated transcription (Latin):
Qd̃ tc̃ eliphat didicit: cũ uocẽ quasi aurę leniᷤ
audiuit. In confidãtione nanq diuinę mag¬
nitudinis discitur. quã humilit̾ in sua ani¬
madũsione timeatur. a qui suꝑna degus¬
tͥat. inferiora equanimiter tolerat: qr
plene intꝰ conspicit. quanti estimet qđ
foris agit. Male enĩ se rectũ putat: qui
regulaᷤ sũmȩ rectitudinis ignorat. L sepe
lignũ rectũ creditur: si ad regulã ñ du¬
catur. S cũ regulȩ iingitur. ꝑ quantã
torritudinẽ tumescit inuenitur. Quia
nimirũ rectitudo abscidens increpat. qđ
ocłs deceptꝰ apꝓbabat. Fliphar itaq. quia
suꝑna consperit: districtũ iudiciũ de
inferiorib ererit. Et quanuis beatũ iob
ñ recte redarguit: in cõparatione tam̃
creatoris om̃iũ. creature modũ recte des¬

Expanded text:
Quod tunc Eliphaz didicit, cum vocem quasi aurae lenis Quod tunc Eliphaz didicit, cum vocem quasi aurae lenis audivit. In consideratione namque divinae magnitudinis discitur quam humiliter in sua animadversione timeatur. Et qui superna degustat, inferiora aequanimiter tolerat, quia plene intus conspicit, quanti aestimet quod foris agit. Male enim se rectum putat, qui regulam summae rectitudinis ignorat; et saepe lignum rectum creditur, si ad regulam non ducatur; sed cum regulae jungitur, per quantam tortitudinem tumescit invenitur, quia nim quia superna conspexit, districtum judicium de inferioribus exerit; et quamvis beatum Job non recte redarguit, in comparatione tamen creatoris omnium, creaturae modum recte des
Abbreviated transcription (Latin):
iusticie cõparata: inustiͤa. ẽ. Quia et
lucei na intenebris fulgere cernit᷑. .s. in
solis : dio posita te meat᷑. Qͥa gͦ cliphar
inptꝰ nconcẽplatione cognouit: nisi qđ
iustificari homo dĩ cõparatione ñ possit.
mus. ista n utcunq iudicamꝰ: quia tanto
quisq sub tilius de tenebris iudicadn nto
ei uerius se claritas lucis ostentat. Qui enĩ
luoẽ uidet: scit quid de cenebris estimet. Hã
qui candorẽ lucis ignorat: & obscura ꝓ luci¬
dis applat. Bene autẽ subditur. dut factore
suo purior erit uir: Quisqͥs de ꝑcussione m¬
murat. quid aliud quã iusticiã ferientis ac¬
cusat : Puriorẽ se gͦ uir factore suo estimat:
si contra flagellĩ querelã parat fumq sibi
ꝓculdubio post ponit: cũ eius iudiciũ de
sua afflictione redarguit. Ut gͦ homo repͣ¬
hendẽ ñ audeat iudicẽ culpe. hc̃ humiliter
cogitet auctorẽ nature. Quia quimirȩ homi
nẽ ex nichilo fecit factũ impie ñ affligit.

Expanded text:
justitiae comparata, injustitia est: quia et lucerna in tenebris fulgere cernitur, sed in solis radio posita tenebratur. Quid ergo Eliphaz raptus in contemplatione cognovit, nisi quod justificari homo Dei comparatione non possit? mus, ista non utcunque judicamus, quia tanto quisque subtilius de tenebris judicat, quanto ei verius claritas lucis constat. Qui enim lucem videt, scit quid de tenebris aestimet. Nam qui candorem lucis ignorat, et obscura pro lucidis approbat. Bene autem subditur: 170 Aut factore suo purior erit vir? Quisquis de percussione murmurat, quid aliud quam justitiam ferientis accusat? Puriorem se ergo vir factore suo existimat, si contra flagellum querelam parat; eumque sibi procul dubio postponit, cujus judicium de sua afflictione redarguit. Ut ergo homo reprehendere non audeat judicem culpae, hunc humiliter cogitet auctorem naturae, quia qui mire ex nihilo hominem fecit, factum impie non affligit.
Abbreviated transcription (Latin):
bitur. Quid nanq spelunca nr̃a. ẽ. nͥ hȩc cor¬
ruptionis habitatio: inqua adhuc exue¬
tustate retimem᷑ : S. cũ aliquid ꝑciꝑe de cog̃¬
nitione diuinitatis incipimꝰ: quasi iã in spe¬
luncę nr̃ȩ ostio stamus. Quia enĩ ꝓgredi
ꝑfecte ñ possumꝰ: ad cognitionẽ tam̃ ueri¬
tatis in hiantes. iã aliquid delibertatis au¬
ra captamꝰ. Iningressu gͦ speluncȩ stare. ẽ.
rep̾sso nr̃ȩ corruptionis obstacielo ad cog¬
nitionẽ ueritatis incipere exie Unde
inubẽ intab̾naculũ descendentẽ israhe¬
litȩ elonginquo cernentes inpapilionũ
suoꝵ ostuis stetisse memorant᷑: quia ii qui
quasi iam ex habitaculo carts ꝓcedum.
Quia gͥ humana mens quant aliber se uir¬
tute cetendit.uix de intimis extrrina cogno¬
scit: recte nc̃ dr. Et uocẽ quasi aure lenis
audiui. S qm cũ de se saltẽ parũ nob̾ diui¬
na cognitio exhibet infirmitatis nr̃ȩ igno¬

Expanded text:
bitur, quid namque spelunca nostra est, nisi haec corbitur, quid namque spelunca nostra est, nisi haec corruptionis habitatio, in qua adhuc ex vetustate retinemur? Sed cum aliquid percipere de cognitione divinitatis incipimus, quasi jam in speluncae nostrae ostio stamus: Quia enim progredi perfecte non possumus, ad cognitionem tamen veritatis inhiantes, jam aliquid de libertatis aura captamus. In ingressu ergo speluncae stare, est represso nostrae corruptionis obstaculo, ad cognitionem veritatis incipere exire. Unde et nube in tabernaculum descendente Israelitae e longinquo cernentes, in papilionum suorum ostiis stetisse memorantur quia ii, qui quasi jam ex habitaculo carnis procedunt. Quia igitur humana mens quantalibet se virtute tetenderit, vix de intimis extrema cognoscit, recte nunc dicitur: Et vocem quasi aurae lenis audivi. Sed quoniam cum de se saltem parum nobis divina cognitio exbibet, infirmitatis nostrae igno