comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
crimen ꝙ formose tyrannoq placite dominus
rei esset insertum est Ille autem cui ponticus
saltem fiber exemplo esset ut perniciose iacturã
sarciuncule libertatem redimeret ac salute illã
ipãm sibi ut auguror presenti discrimine cariorẽ
sic amplexus au fugit ut ea salua nulla sibi pel
patrimonii uel patrie cura esset cũ illa paratus
exulare et mendicare et ad extremum mori Quis
non magni alias magis extimet ad quam uir se-¬
natorius sic affectus sit Et profecto fatendum
alterum aut magni precii rem fuisse aut parui
animi possessorem Sed quid horum uerius ut dif¬
finiam non expectes Et si aut huius aut reliqͦs
simile iudicium seu contagium animorum late
serpens uulgi mores infecerit magna tamen in¬
genia et mĩmis delectari nec oninino alia ꝙͣ
uirtutis pulchritudinẽ tangi decet nisi ut per
hec breuia que delectant oculos experrecta mens
in amorem ac desiderium eterne pulcritudinis

Expanded text:
crimen, quod formose tyrannoque placite dominus crimen, quod formose tyrannoque placite dominus rei esset, insertum est. Ille autem, cui Ponticus saltem fiber exemplo esset ut perniciose iactura sarcinule libertatem redimeret ac salutem, illam ipsam, sibi, ut auguror, presenti discrimine cariorem, sic amplexus aufugit, ut ea salva nulla sibi vel patrimonii vel patrie cura esset, cum illa paratus exulare et mendicare et ad extremum mori. Quis non magni extimet, ad quam vir senatorius sic affectus sit? Et profecto fatendum alterum: aut magni pretii eam fuisse aut parvi animi possessorem. Sed quid horum verius ut diffiniam non expectas, etsi autem huius ac reliquorum simile iudicium seu contagium animorum late serpens vulgi mores infecerit. Magna tamen ingenia nec nummis delectari nec omnino alia quam virtutis pulchritudine tangi decet, nisi ut per hec brevia que delectant oculos experrecta mens in amorem ac desiderium eterne pulchritudinis
Abbreviated transcription (Latin):
Nil michi gemnnis est carius Ratio. Credo
hercle non uirtus non fama non patria nõ uita
ip̃a utq illa duo sileam quibus uobis nichil est
uilius duo hec ultima Cũq his diuicias ingẽtes
et quidquid preciosissimum iudicatis uniꝰ gẽme
precio atq amori succubuisse monstrabo alias mon¬
strato et exilio illam et inopia et si ita res tuliss
morte seruatam Cui eciam queso non est notum
Noun consilum Romanus hic senator fuit uir lo-¬
cupletissimus geminam quoq habuit uiginti mni-¬
libus extimatam gemime nomen opialꝯ mittit
hunc india colorum pene omnium uarietate pre-¬
fulgidum huius fama excercitus alias excitatus
accensusq cupidine anthonius trium uir homo
omnium superbissimus atq auarissimus Et cui
quid quid natura libitum fortuna licitũ fecisset
cum iniusto geninie desiderio ut sic et credule pos-¬
sessionis odium concepit hinc in illo publico pro-¬
scriptionis incendio quo tot patrie limina periere
Nouii nomen arsurum cum Reliquis obhoc unũ

Expanded text:
il michi gemmis est carius. Credo hercle: non virtus, non fama, non patria, non vita ipsa utque illa duo sileam, quibus vobis nichil est vilius, duo hec ultima cunque his divitias ingentes et quicquid pretiosissimum iudicatis unius gemme pretio atque amori succubuisse monstrabo et exilio illam et inopia et, si ita res tulisset, morte servatam. Cui enim queso non est notum Nonii consilium? Romanus hic senator fuit vir locupletissimus gemmamque habuit viginti millibus extimatam — gemme nomen opalus; mittit hunc India, colorum pene omnium varietate prefulgidum —. Huius fama excitatus accensusque cupidine Antonius triumvir, homo omnium superbissimus atque avarissimus et cui quicquid natura libitum fortuna licitum fecisset, cum iniusto gemme desiderio, ut fit, crudele possessoris odium concepit. Hinc in illo publico proscriptionis incendio, quo tot patrie lumina periere, Nonii nomen arsurum cum reliquis ob hoc unum
Abbreviated transcription (Latin):
Otencia magna sum Latio. Ergo et in-¬
Gaudiũ. Potencia multa sum
Potentia sum ingenti Ratio. Et laboribus infi-¬
nitis et inexcusabilibus curis Gaudiũ. Multa
possum Ratio.

Expanded text:
otentia magna sum. Ergo et ina. Potentia multa sum. Potentia sum ingenti. Et laboribus infinet inextricabilibus curis. Multa possum
Abbreviated transcription (Latin):
uix ullum uite tedium expectatione molestius¬
Gaudium. Expecto senis hereditatem kati
Nescis quid ille forsan expectet Est ea quidem
inter homines uulgaris insania ut fere oumes
non coeuis tantum sed iumoribus quoq diucius
se uicturos sperent Inuiti sua de morte cogitant
mortales de alieua autem libenter cum tamen¬
alias aut contrarium agere esset utiliꝯ¬

Expanded text:
vix ullum vite tedium expectatione molestiusvix ullum vite tedium expectatione molestius. Expecto senis hereditatem. Nescis quid ille forsan expectet. Est ea quidem inter homines vulgaris insania, ut fere omnes non coevis tantum, sed iunioribus quoque diutius se victuros sperent. Inviti sua de morte cogitant mortales, de aliena autem libenter, cum tamen contrarium agere esset utili
Abbreviated transcription (Latin):
Lete ego spei anchoram nec mouebo Ratio. Atqu
solent naute tempestate orta nauis auchoram precide̾
si diuelli nequeant nequit Relictaq illa fugã capere
Non enim quod tranquillo mari apud poetam dente
tenaci anchora fuudabat nauis in magnis quoq pe-¬
lagi motibus accidit ubi uero naues fundat illa
sed alligat et naufragio uinctas tradit Nec hercle
aliter inter procellas humanarum rerum spes
affixa et tenax multos in exicium traxit que ab/¬
scisa utiq et abiecta spe incolumes euasissent
Sepe ergo subtrahenda spei anchora uel si hereat
euellenda si nec id quidem liceat abstindenda Re¬
rumq sub fluctibus relinquenda est ut liberam
uite proram guberuaculo prouidentie dixigas ad
salutis portum Gaudium. Bene spero Ratio.
Bene sperando et male habendo transit uita mor¬
talium.
Ereditatem orbi senis expecto Ratio.
predicabas Ip̃e tibi ne contrarius sis
actende Nũꝙͣ expectatio tranquillitasq cohabitãt

Expanded text:
eci ego spei bone anchoram nec movebo. Atqui eci ego spei bone anchoram nec movebo. Atqui solent naute tempestate orta navis anchoram precidere si divelli nequit relictaque illa fugam capere; non enim quod tranquillo mari apud poetam: Dente tenaci ancora fundabat naves in magnis quoque pelagi motibus accidit, ubi non naves fundat illa sed alligat et naufragio vinctas tradit. Nec hercle aliter inter procellas humanarum rerum spes affixa et tenax multos in exitium traxit, qui abssa utique et abiecta spe incolumes evasissent. Sepe igitur subtrahenda spei ancora vel, si hereat, evellenda; si ne id quidem liceat, abscindenda rerumque sub fluctibus relinquenda est, ut liberam vite proram gubernaculo providentie dirigas ad salutis portum. Bene spero. Bene sperando et male habendo transit vita mortalium. ereditatem orbi senis expecto. predicabas; ipse tibi ne contrarius sis attende: nunquam expectatio tranquillitasque cohabitant,
Abbreviated transcription (Latin):
fallit nec confindit sed ad optatum prouehit
Animumq ĩterim sperati bomi anticipatione leti-¬
ficat At uos seu uerum bonum male meriti spe¬
ratis seu malis ueri falsum boni nomen imponi-¬
tis Iure ergo uestra expectatio anteꝙͣ ueniãt mesta
est mestiorqz cum uenerit Gaudium. Humanuz
sapio et de his loquor que honimes uocant bona¬
atio. Nuius nominis doctos olim inter hoĩes
longa lis fuit que adhuc pendet pendebitq euum
in omne hiis unum in rebus contra autem illis
bona multa ponentibus. Gaudiũ. Linquanius
ista philozophis ego que uulgus bona dicit spero
Ratio. Malum igitur tuũ speras quod uel dila¬
tione te cruciet uel fasce opprimet optato fac suc¬
cedat enim quod ad corpus attinet hosti arma pa-¬
raueris quod ad fortunam uarie et immitis subieris
iugum quod ad animum uero ip̃m magna eciam
pars in cladem ac perniciem uerti queat quomã
que delettant annumi sepe et ledunt/. Gaudium.¬

Expanded text:
fallit nec confundit, sed ad optimum provehit fallit nec confundit, sed ad optimum provehit animumque interim sperati boni anticipatione letificat. At vos seu verum bonum male meriti speratis, seu malis veris falsum boni nomen imponitis, iure igitur vestra expectatio, antequam veniat, mesta est mestiorque cum venerit. Humanum sapio et de his loquor que homines vocant bona. Huius nominis doctos olim inter homines longa lis fuit, que adhuc pendet pendebitque evum in omne, his unum in rebus, contra autem illis bona multa ponentibus. Linquamus ista philosophis; ego que vulgus dicit bona spero. Malum igitur tuum speras, quod vel dilatione te cruciet, vel fasce opprimat exoptato. Fac succedat enim: quod ad corpus attinet, hosti arma paraveris; quod ad fortunam, varie et immitis domine iugum subieris; quod ad animum vero ipsum, magna etiam pars in cladem ac perniciem verti queat, quoniam que delectant animum sepe et ledunt. I
Abbreviated transcription (Latin):
hic est enim mos Inuiti spem deponitis nũꝙͣ illam
relicturi nisi uos illa relinqueret Que cum uos
sepe reliquerit mirum dictu iterum atq iterum
redeuntem cupide semper excipitis progressiq ob
uiam obliti ueterum nouis armatam dolis ĩclusi
totiens cordis arce alias archa reponitis O
Opem bonam usq ad ultimum non deseram Ratio.
Quid si diu ante illa te deserit An ne illã retrahes
au sequeris an expectabis ut redeat Auge autẽ spem
quoniam nichil est dulcius ꝙ̃ falli Non ego tibispe
quam mordaciter tenes eripiam. Tantum illud
admoneo non esse spem bonam quam reris Non
est spes bona que bonuii sibi proposuit sed q̃ bene
ymmo et solent Uere itaqz bona spes est que de ue-¬
ro bono rite concepta est Hanc qui habet stringat
teneat neq abire eam uel in ultimis suat soro¬
resq illi suas iungat caritatem et fidem hec spes
leta dulcis perax felix est queqz nec sperantem

Expanded text:
Hic est enim mos: inviti spem deponitis, nunquam illam Hic est enim mos: inviti spem deponitis, nunquam illam relicturi nisi vos illa relinqueret; quin cum vos sepe reliquerit, mirum dictu!, iterum atque iterum redeuntem cupide semper excipitis progressique obviam quasi obliti veterum novis armatam dolis in clusi totiens cordis arce reponitis. Spem bonam usque ad ultimum non deseram. Quid si diu ante illa te deseruit? Anne illam retrahes, an sequeris, an expectabis ut redeat? Age autem, spera, quando nichil est dulcius quam falli. Non ego tibi spem quam mordicus tenes eripiam; tantum illud admoneo, non esse spem bonam quam tu reris: non est spes bona que bonum sibi proposuit, sed que bene. immo et solent; vere itaque bona spes est, que de vero bono rite concepta est. Hanc qui habet stringat, teneat neque abire eam vel in ultimis sinat sororesque illi suas iungat, caritatem, fidem. Hec spes leta, dulcis, verax, felix est queque nec sperantem
Abbreviated transcription (Latin):
as et optasse et sperasse et sperata consuetũ alias¬
consequutum esse peniteat Multos quos susperisa
diu torserat ad exitum spes ducta pessundedit Mul¬
ti uotiuis et ualde licet non satis seris longe spei
periere successibus Gaudium. Nemo michi tol¬
lat spem Ratio. Nemo igitur tollat tedium ac
laborem animi Audisti ueteri dici solitũ prou̾bio
bone expectatio blanda est Ratio. Sed et fallax
et anceps et anxia. Si hoc negas nũq̃s aliquid ex¬
pectasti sed et se fallentium inestimabilis turba est
Quibus ad id quod agunt nichil prorsus ineffi-¬
cax sese offert inichil respuit Negat nulli se flecti
facilis et falli prona credulitas Agumentũ uero
leuitatis ingens atq amencie dixerim passim ob-¬
uias spes amplecti Et hiis ilico certis ut bonis
pasci ad quas docti ommnes et experti rerũ tardi
sunt Gaudium. Bonam interim spem habeo.¬
Ratio. Interim dicis credo dum te illa fefellerit

Expanded text:
as et optasse et sperasse et sperata conseas et optasse et sperasse et sperata consecutum esse peniteat: multos quos suspensa diu torserat, ad exitum spes ducta pessumdedit, multi votivis et valde, licet non sat, seris longe spei periere successibus. Nemo michi tollat spem. Nemo tibi tollat tedium ac laborem animi: audisti vetere dici solitum proverbio: bone expectatio blanda est. Sed fallax et anceps et anxia; si hoc negas, nunquam aliquid expectasti. Sed se fallentium inextimabilis turba est, quibus ad id quod agunt nichil prorsus inefficax sese offert, nichil respuit, nulli se negat, flecti facilis et falli prona credulitas. Argumentum vero levitatis ingens atque amentie dixerim passim obvias spes amplecti et his illico certis ut bonis pasci, ad quas docti omnes et experti rerum tardi sunt. Bonam interim spem habeo. Interim dicis: credo dum te illa fefellerit.
Abbreviated transcription (Latin):
futura cogitantibus presentia dilabuntur alias Et
qui longinqua prospicuint que sub oculis sunt nõ
uident Et qui cras uiuere destinant hodie non ui-¬
uunt Nondun est cuius inicium speratur Ita
cum spes omnis Boni absentis expectatio sit con-¬
sequens est sperantem pro ea saltem parte qua spe¬
rat mali aliquid pati Gaudium Dulce est sperare¬
Ratio. Audio quidem multos hoc dicere sed hans
ego dulcedinem non agnosto Nam si sperare et op-¬
tato carere eciam dulce est quod qui dixerit haud
dubie gustu coret Saudium. Sperare delectabi¬
le est Ratio. Ergo et pendere et affici et torq̃ri
spes alias species est longi supplicii Longa spes nil
sepe uir sapiens spem perditam lucrum uocat Sed qui¬
alias seq in futura cupidine liberatum ab expectatio¬
nibus uanis ad gaudendum bonis suis cogi gaudet¬
Gaudium. De euentu sors uiderit ego in spe gau-¬
deo Ratio. Uide autem nequando forsan in re dole-¬

Expanded text:
futura cogitantibus presentia dilabuntur et futura cogitantibus presentia dilabuntur et qui longinqua prospiciunt, que sub oculis sunt non vident, et qui cras vivere destinant hodie non vivunt. Nondum est cuius initium speratur; ita, cum spes omnis boni absentis expectatio sit, consequens est sperantem pro ea saltem parte qua sperat mali aliquid pati. Dulce est sperare. Audio quidem multos hoc dicere; sed hanc ego dulcedinem non agnosco. Nam si sperare, et optato carere etiam dulce est; quod qui dixerit haud dubie gustu caret. Sperare delectabile est. Ergo et pendere et affici et torqueri spes est et longi supplicii longa spes est: nil sepe vir sapiens spem perditam lucrum vocat seque infinita cupidine liberatum ab expectationibus vanis ad gaudendum bonis suis cogi gaudet. De eventu sors viderit; ego in spe gaudeo. Vide autem ne quando forsan in re dole
Abbreviated transcription (Latin):
licitate quid senciant tacebunt ip̃i sed loquetur ue¬
nus testabiturqr habitos felices fuisse muiserri-¬
in resit spem michi nullus eripiet Ratio.
Hanc auferre potest nemo ip̃a sese sensim
eripit et inopinis euentibus sepe lusa consumitur¬
Gaudiũ. Spero multa Ratio. Et multa metuas
oportet Sine metu enim spes non habitat Gaud.
Spero bona Ratio. Mala ergo times Utenin op¬
posita spes timori est sic aduerso de fonte orit᷑. Et
necessarium est quod sperare ceperis Eius ꝯtrariũ
ut formides Gaudiũ. Opero leta Ratio Sed in-¬
certa quorum studio certa negligere dementia certa
est Qui equidem quod non habet sperat quod habet
obliuiscitur Gaudiũ. Operare meliora non pro¬
hibeor Ratio. Quid si difficilia quid si impossibilia
uenturaq nũꝙͣ quid si peiora si pessima sunt que
speras et meliora tibi fingis Gaudium. Inuat ĩ
spe uiuere Ratio. Dic uerius inspe mori Nam et

Expanded text:
licitate quid sentiant: tacebunt ipsi, sed loquetur velicitate quid sentiant: tacebunt ipsi, sed loquetur veritas testabiturque habitos felices, fuisse miserriin re sit, spem michi nullus eripiat. Hanc auferre potest nemo, ipsa sese sensim eripit et inopinis eventibus sepe lusa consumitur. Spero multa. Et multa metuas oportet; sine metu enim spes non habitat. Spero bona. Mala igitur times; ut enim opposita spes timori est, sic adverso de fonte oritur et necesse est, quod sperare ceperis, eius contrarium ut formides. Spero leta. Sed incerta, quorum studio certa negligere dementia certa est; qui equidem quod non habet sperat, quod habet obliviscitur. Sperare meliora non prohibeor. Quid si difficilia, quid si impossibilia venturaque nunquam? Quid si peiora, si pessima sunt que speras et meliora tibi fingis? Iuvat in spe vivere. Dic verius: in spe mori; nam et
Abbreviated transcription (Latin):
preliis paciuntur infestam periculis semper multis
et graiibus expositi Nec unꝙͣ ante exitum securi
Quod siue nescuit siue sciint eque miseri sunt
habendi Nulla enim cum errore nulla sine securi-¬
tate felicitas Gaudium. Felix ip̃e michi uideor.
Felix ip̃e michi uideor.¬
Ratio. Iam responsum habes Si felicem error fa-¬
ceret paucissimi non felices essent falsa ergo felici-¬
tas tua est et eaip̃a perbreuis Nulli errore diu con¬
tigit gaudere Sola quidem ueritas sollida est Error
tenue quoddam et inane quod inter amplectentiuz
manus quasi fumus ac umbra dissiliat uehemen-¬
terq umibras ambigat falsaq gaudia in apertum
protrahat que felicitati humane uerum precium¬
sompniis finem pouat Quere interim ab hiisipĩs
quorum proxime mentio est habita quere ab õĩbus
qui felices uel sibi uel aliis pisi sunt ubi nam gen/¬
tium quoue nuc in statusint De sua illi breui fe-¬

Expanded text:
preliis patiuntur infestam, periculis semper multis preliis patiuntur infestam, periculis semper multis et gravibus expositi nec unquam ante exitum securi; quod sive nesciunt sive sciunt, eque miseri sunt habendi: nulla enim cum errore, nulla sine securitate felicitas. Felix michi ipse videor.Felix michi ipse videor. Iam responsum habes: si felicem error faceret, paucissimi non felices essent; falsa ergo felicitas tua est et ea ipsa perbrevis: nulli errore diu contigit gaudere, sola quidem veritas solida est, error tenue quiddam et inane, quod inter amplectentium manus quasi fumus aut umbra dissiliat. Veniet que umbras abigat falsaque gaudia in apertum protrahat, que felicitati humane verum pretium, finem somniis ponat. Quere interim ab iis ipsis quorum proxime mentio est habita, quere ab omnibus qui felices vel sibi vel aliis visi sunt, ubinam gentium quove nunc in statu sint, de sua illa brevi fe
Abbreviated transcription (Latin):
sine consorte felix esto Uel iam tandem ueriori
sententie aurem prebe scdm̃ quam dico iteꝵ Ante
mortem nemo hominum felix Gaudium. Ego
anino felix sum¬
dicis aut felix ergo errore tuo es ut ille ait Que
felicitas ut dixi miseria est Aut felix uirtute aĩ
que nec ip̃a felicitas plena est ꝙͣuis sit ad felici-¬
tatem uia Ad postremum cuncta distutiens me
mirari non dissinulo quam alias quoniam michi
felicitatem quidam sompniauit promittuitq aliis
acutissimi homines in multis hac in parte certissimi¬
ad felicitatem Isq indeficiens ac stabilis requirit᷑.
Et qͣmulta desint homini uite stadium hoc agenti
pro se quisq sentit Et hecipã que assunt ꝙ incerta
ꝙͣq labilia sint agnoscit siue quod aliis uidetur sola
untus hoc prestat Certe ip̃i qui scdm̃ uirtutẽ uitã
aguut quos diffimunt felices quosq felicitati proxi-¬
mos non nego uitam ipãm perpetius temptationũ

Expanded text:
sine consorte felix esto vel iam tandem veriori sine consorte felix esto vel iam tandem veriori sententie aurem prebe, secundum quam dico iterum ante mortem nemo hominum felix. Ego animo felix sudicis: aut felix igitur errore tuo es, ut ait ille, que felicitas, ut dixi, miseria est; aut virtute animi felix, que nec ipsa felicitas plena est, quamvis sit ad felicitatem via. Ad postremum cuncta discutiens, me mirari non dissimulo, quam michi felicitatem quidam somniant promittuntque aliis, acutissimi homines in multis hac in parte cecissimad felicitatem isque indeficiens ac stabilis requiritur — et quam multa desint homini vite studium hoc agenti pro se quisque sentit et hec ipsa que adsunt quam incerta quanque labilia sint agnoscit — sive, quod aliis videtur, sola virtus hoc prestat, certe ipsi, qui secundum virtutem vitam agunt, quos diffiniunt felices quosque felicitati proximos non nego, vitam ipsam perpetuis tentationum
Abbreviated transcription (Latin):
et multa mors minuit Longui est enoluere singu¬
lorum fortumas Ad supremum uenio unus oñ̃
fere omnibus felix uisus est Augustus cesar mo¬
narchia enim alias omnium altissima diuturna pa¬
ce uite spatio ac fine suanissimo quodq omnia sui¬
perat morum atq anmi tranquillitate perpetua
Quis hunc felicissimum negauerit Sed felicem
negant quibus hoc. scrutandi studium fuit Obstat
enim extrinsecis fulgoribus interioris ac domestice
uite status et fortuna longe alia naturalis ac ui¬
rilis sobolis defectus adoptiuorum ac nepotum
imumature mortes et quoruidam morte peior cõ¬
tumatia Ad hoc et uilissimorum quoq hominum
insidie et suorum in se crebre conspirationes et di-¬
lectissime ac unice filie ac neptis adulteria crebrio¬
ra Deniq non suus heres successorq nõ placitus
et necessitate magis ꝙͣ iudicio electus nec õmo
se dignus nec imperio Si horum ergo nemo felix
uel felicem alium da michi cum quo felix sis uel

Expanded text:
et inulta mors minuit. Longum est evolvere singuet inulta mors minuit. Longum est evolvere singulorum fortunas; ad supremum venio: unus omnium fere omnibus felix visus est Augustus Cesar, monarchia omnium altissima, diuturna pace, vite spatio ac fine suavissimo quodque omnia superat, morum atque animi tranquillitate perpetua. Quis hunc felicissimum negaverit? Sed felicem negant, quibus hec scrutandi studium fuit. Obstat enim extrinsecis fulgoribus interioris ac domestice vite status et fortuna longe alia, naturalis ac virilis sobolis defectus, adoptivorum ac nepotum immature mortes et quorundam morte peior contumacia; ad hec et vilissimorum quoque hominum insidie et suorum in se crebre conspirationes et dilectissime atque unice filie ac neptis adulteria crebriora, denique non suus heres successorque non placitus et necessitate magis quam iudicio electus, nec omnino se dignus nec imperio. Si horum ergo nemo felix, vel felicem alium da michi cum quo felix sis vel
Abbreviated transcription (Latin):
hic es felix es quod nemo unꝙͣ fuit nemo erit ut
auguror Nam quis queso hominum felix in mise¬
riis Menio igitur felix prius ꝙͣ ex hac miseriaru
ualle migrauerit Duos quidem e cunctis morta-¬
libus colligunt felices in quibus opmnatissimꝰ est
quintus metellus Et apud scriptores rerum alias¬
iterum et uulgo eciam felix Sed huic tamẽ ꝙ̃uis
late iactatum felicitatis nomen in quibusdam ex-¬
actoribus scriptis ereptum scio imuriis aliquando
susceptum Iam reliquorum falsa felicitas ĩ aperto
est Sylla felix tantum dictus est Infelicẽ tamẽ
uite illum ac mortis atrocitas probat Alexandri
macedonis ac iulii cesaris et si fortuna prosperrima
uita tamen inquieta semper ac turbida Atq ideo
nũꝙͣ̃ felix utriusq mors rabida alias rapida Ille in
medio bellorum cursu hic post uictoriam repente Iue
ueneno periit hic ferro Scipionũ bellicã felicitatẽ
Alterius indignum exilium indigna quoq alterius

Expanded text:
hic es felix, quod nemo unquam fuit, nemo erit, ut hic es felix, quod nemo unquam fuit, nemo erit, ut auguror. Nam quis, queso, hominum felix in miseriis? Nemo igitur felix, priusquam ex hac miseriarum valle migraverit. Duos quidem e cunctis mortalibus colligunt felices, in quibus opinatissimus est Quintus Metellus et apud scriptores rerum et vulgo etiam felix; sed huic tamen quamvis late iactatum felicitatis nomen in quibusdam exactioribus scriptis ereptum scio, iniuriis aliquando susceptis. Iam reliquorum falsa felicitas in aperto est: Silla felix tantum dictus est, infelicem tamen vite illum ac mortis atrocitas probat; Alexandri Macedonis ac Iulii Cesaris, etsi fortuna prosperrima, vita tamen inquieta semper ac turbida atque ideo nunquam felix, utriusque mors rapida, ille in medio bellorum cursu, hic post victoriam; repente ille veneno periit, hic ferro. Scipionum bellicam felicitatem alterius indignum exilium, indigna quoque alterius
Abbreviated transcription (Latin):
Umn felix Ratio. Pontificatu forsitan
aut imperio aut omnino potencia atq
opibus felicem fieri creditis falleris
Non felicem faciunt ista uel miserũ sed detegrint
atq ostendunt Et siquidem alias quid facerent mi¬
serum pocius ꝙͣ felicem facerent Sunt enim plena
periculis quibus humanarum est affixa miseriaꝵ¬
radix Gaudiũ. Felixsum Ratio. Omiser qui ĩ tot
malis te felicem speres Gaudium. Sum felix:¬
Ratio. Opinione fortassis tua que quoniam falsa
est felicitati nichil addiderit sed miserie multum:
Siquidem propriam non nosse miseriam miseria sũ¬
ma est Gaudñ. Felix sum Ratio. Hoc inter car/¬
inficum gladios magnus ille pompeyus de se predicat
quod tamen si profundius uerum fodis nuĩꝙͣ fuerat
Ne tamen quidam dum florẽ. tissimo in statu feli/¬
cissimus uideretur Gaudium. Sum felix Ratio.
felix es et uiuis uiator insolitus mirus cursor qui
in hoc stupido ac difficili calle sis felix Inter mille
pericula raptatus iugiter et ignorans Quo siquidẽ

Expanded text:
um felix. Pontificatu forsan aut imperio aut omnino potentia atque opibus felicem fieri credis. Falleris: non felicem faciunt ista vel miserum, sed detegunt atque ostendunt; et, si quid facerent, miserum potius quam felicem facerent: sunt enim plena periculis, quibus humanarum est affixa miseriarum radix. Felix sum. O miser, qui in tot malis te felicem speres! Sum felix. Opinione fortassis tua que, quoniam falsa est, felicitati nichil addiderit, sed miserie multum, si quidem propriam non nosse miseriam miseria summa est. Felix sum. Hoc inter carnificum gladios magnus ille Pompeius de se predicat; quod tamen, si profundius verum fodis, nunquam fuerat, ne tum quidem, dum florentissimo in statu felicissimus videretur. Sum felix. Felix es et vivis? viator insolitus, mirus cursor, qui in hoc scrupeo et difficili calle sis felix, inter mille pericula raptatus iugiter et ignorans quo, si quidem
Abbreviated transcription (Latin):
mancipium facias fateare Et neue hunc articu¬
lum longius traham inhonestis odoribus et rebus
omnibus uirilem effeminantibus animum ueti¬
tis ac seclusis ut in reliquis augustim sentencian
amplector de illecebra odoꝵ inquit non satago in¬
mis cum absunt non requiro cum assunt non
respuo Paratus eis eciam semper carere Idem
fac ne quando bonis odoribus male oleas aut odi¬
osis mundiciis odiosus sis.

Expanded text:
mancipium fateare neve hunc articumancipium fateare neve hunc articulum longius traham — inhonestis odoribus, ut rebus omnibus virilem effeminantibus animum, vetitis ac seclusis; in reliquis Augustini sententiam amplector: “De illecebra odorum” inquit “non satago nimis: cum absunt non requiro, cum adsunt non respuo, paratus eis semper carere”. Idem fac ne quando bonis odoribus male oleas aut odiosis munditiis odiosus sis.
Abbreviated transcription (Latin):
licteris scripta sunt Et quid pluribus morer usq
unguentum ueuit Quod ip̃e qui omnẽ molliciem
ammorum atq omnes illecebras uoluptatũ ex¬
tincturus aduenerat passus est non unguento
quidem sed pietate delectatus a lacrumis offeren-¬
tis Iam uero pedetentim usus hic abiit Et cum
in multis etas uestra maioris glorie impar sit ĩ
hoc excellere uideatur ꝙ unguentaria non est
Et qui hiis capitur non cõi tempoꝵ sed proprio
quodam animi uicio laborat Gaudiũ. Bonis
odoribus illiceor ac delector Ratio. Fieri non
potest quin que delectabilia sunt uera et illi orãt
et dum presencia sunt delectent Sapientis
hebrey dictum est Unguentis et uariis odoribus de¬
lectatur cor ꝙͣuis unguento quidem non tã michi
odoribus in eo certe consilia alias consulo absentib
resistendum contemptu et obliuione presentibus
utendum modice neq ullum hiis studium impẽ¬
dendum Ne te uel tacitus ultimarum uiliũ reꝵ

Expanded text:
literis scripta sunt. Et quid pluribus morer? Usque literis scripta sunt. Et quid pluribus morer? Usque unguentum venit, quod ipse, qui omnem mollitiem animorum atque omnes illecebras voluptatum extincturus advenerat, passus est, non unguento quidem sed pietate delectatus ac lacrimis offerentis. Iam vero pedetentim usus hic abiit, ut cum in multis etas vestra maiorum glorie impar sit, in hoc excellere videatur, quod unguentaria non est et qui his capitur non communi temporum sed proprio quodam animi vitio laborat. Bonis odoribus illicior et delector. Fieri non potest quin que delectabilia sunt natura et illiciant et, dum presentia sunt, delectent. Sapientis Hebrei dictum est: “Unguento et variis odoribus delectatur cor”, quamvis unguento quidem non tam michi odoribus meo certe consilio absentibus resistendum contemptu et oblivione, presentibus utendum modice neque ullum his studium impendendum, — ne te vel tacitus ultimarum viliumque rerum
Abbreviated transcription (Latin):
tioni prope dixerim lacedemon huic pesti ex asya
penienti quasi armate hostium legioni ferreis
moribus atq edictis obstiterit ad extremũ tanẽ
mollis unguentorum simulq uiciorum acies fe-¬
fellit excubias In Europami transiit et fortissimas
gentes uicit Et quoniam singula prosequi longũ
est Ex unius asperrimi et laboriosissimi uiri mol¬
lita duricie de Reliquis coniecturam facito Si-
quidem in medio bellorum estu ille inuictus ac
barbarus cruento cum excercitu unctus est hany¬
bal penetrabilia unguenta sed penetrabiliora
sunt uicia Itaq eneruati alias cruenti ducis
atq nulitum quorum tam stupenda premordia
fuerant qualem decuit exitus fuit Quo effectũ
est ut cum multum semper affricany uirtutibus
hanybalis tamen unguentis aliquid deberetis
expediat illis ut sicci essent ut ungerent᷑. ex illo
Sane multis seculis sic iste mos inualuit ut la¬
bor stuporq sit legere Et que de hac re in utrisq

Expanded text:
Romam prope dixerim, Lacedemon, huic pesti ex Asia Romam prope dixerim, Lacedemon, huic pesti ex Asia venienti quasi armate hostium legioni ferreis moribus atque edictis obstiterint, ad extremum tamen mollis unguentorum simulque vitiorum acies fefellit, excubias in Europam transiit et fortissimas gentes vicit. Et quoniam singula prosequi longum est, ex unius asperrimi atque laboriosissimi viri mollita duritie de reliquis coniecturam facito, si quidem in medio bellorum estu ille invictus ac barbarus cruento cum exercitu unctus est Hannibal; penetrabilia unguenta, sed penetrabiliora sunt vitia. Itaque enervati ducis ac militum, quorum tam stupenda primordia fuerant, qualem decuit exitus fuit. Quo effectum est, ut cum multum Africani semper virtutibus, Hannibalis tamen unguentis aliquid deberetis: expediebat illis ut sicci essent, vobis ut ungerentur. Ex illo sane multis seculis sic iste mos invaluit, ut labor stuporque sit legere que de hac re in utrisque
Abbreviated transcription (Latin):
sine honore inhibitis seu rescissis iam concesse grẽ
litteris bene olidum dimisit Ita cum semper de¬
decori sint odores huiustemodi interdum eciam
dampno sunt maxime ubi morum grauis ac t¬
masculus censor sit Quid ꝙ quibusdam fuere pe-¬
riculo Nam et illud nosti quod plaucius senato¬
rn uir ordinis triumuirali prostriptione metu
mortis saleruitanis latebris unguenti proditus
odore sibi quidem perniciem proscriptoribꝰ autẽ
suis excusationem seuicie quesuunit Nain quis
non iure cesum dicet eum qui tempore Rei pub ͭ ͤ
tantoq priuato discrimine unguenta eciam nunc
oleret. Gaud̃. Artificiosis odoribus assueui¬
Ratio. Dissuesse si consilium meum uis Tur-¬
pius est enim artificiosis ꝙ simplicibus assueuisse
Oume quod turpe est quo artificiosius eo fit tur¬
pius honestatis ornamentum ars inhonestatis
est cumulus adde ꝙ et fedius hodie ꝙ olim
Quamuis enim Roma ut dixi et ꝙ̃ grecorum ba-¬

Expanded text:
sine honore inhibitis seu rescissis iam concesse gratie sine honore inhibitis seu rescissis iam concesse gratie literis, bene olidum dimisit. Ita cum semper dedecori sint odores huiusmodi, interdum etiam damno sunt, maxime ubi morum gravis ac masculus censor sit; quid, quod quibusdam fuere periculo? Nam et illud nosti, ut Plautius, senatorii vir ordinis, triumvirali proscriptione metu mortis Salernitanis latebris abditus, unguenti proditus odore sibi quidem perniciem, proscriptoribus autem suis excusationem sevitie quesivit. Nam quis non iure cesum diceret eum, qui eo tempore rei publice tantoque in suo privato discrimine unguenta etiam nunc oleret? Artificiosis odoribus assuevi. Desuesce, si consilium meum vis; turpius est enim artificiosis quam simplicibus assuevisse. Omne quod turpe est, quo artificiosius, eo fit turpius: honestatis ornamentum ars, inhonestatis est cumulus. Adde quod et fedius hodie quam olim; quamvis enim Roma, ut dixi, et quam Grecorum
Abbreviated transcription (Latin):
inuasit Assyrii arabes et sabey uestris armis
edomiti suis uos odoribus dormire alias douuiere
quibus aliꝙͣdiu Rigida patrum et inuicta sobrie-¬
gesimo quinto anno urbis condite graui edicto
a ceusoribus caueretur ne quis in urbem ipsam
unguenta externa conueheret Non multo autẽ
post modernorum uiciis ut assolet ueterũ scita
rumpentibus in senatum ip̃m edicti talis auc¬
torem uicteix lascinia penetrauit Gaudium
Labenter bene oleo Ratio. Peregiimi odores
atq omne artificium bene olendi proprii naturalis
non boni odoris argumenta et latencium sunt
signa defectuum Obhocipm̃ atq ob illam nedũ
uiro sed ne honesta quidem femina dignã curam
solita sensum piri fortis offendere Meminis ti
adolestentis illius qui dum ut erat unguento il¬
litus pro collata prefectura uespasiano principi
gracias acturus ante eum staret Ille hausto mox
odore substomachans acri supercilio uoce aspera
Mallem inquit alium adoleuisse Si increpatũ

Expanded text:
invasit. Assyrii, Arabes et Sabei, vestris armis invasit. Assyrii, Arabes et Sabei, vestris armis edomiti, suis vos odoribus domuere, quibus aliquamdiu rigida patrum et invicta sobrieV anno urbis condite gravi edicto a censoribus caveretur nequis in urbem ipsam unguenta externa conveheret. Non multo autem post, modernorum vitiis ut assolet veterum scita rumpentibus, in senatum ipsum edicti talis auctorem victrix lascivia penetravit. Libenter bene oleo. Peregrini odores atque omne artificium bene olendi proprii naturalis non boni odoris argumenta et latentium sunt signa defectuum: ob hoc ipsum atque ob illam nedum viro sed ne honesta quidem femina dignam curam, solita sensum viri fortis offendere. Meministi adolescentis illius, qui dum, ut erat unguento illitus, pro collata prefectura Vespasiano principi gratias acturus ante eum staret, ille hausto mox odore substomachans acri supercilio, voce aspera “mallem” inquit “alium obolevisses”. Sic increpitum,
Abbreviated transcription (Latin):
Si sensui pares et uoluptati inhias ut dictum est
aut obsceuum aut mane Si ualitudinis curam
geras excusabile modo condimentum rerũ omniũ
modus assit Confortat enim alias omnem ta/¬
bestentem spiritum odor lenis sed ad omĩa ualet
illud condimentum Nequid nimis Est autem ut
in multis in hoc quoq naturarum infinita ueritas
non solum inter hominem atq hominem sed iuter
gentem eciam ac gentem Siquidem uera fama
est quam magni non respiint auctores gens que
gangis fontem acttulit omnis cibi expers solo ma-¬
li siluestris odore alitur peregre profecturi Nil
nisi bonum illud malum ac uitale circunferunt
tam fetoris impacientes ut sicut eos purq nutrit
sic infectus odor interimat Delicata cõplexio
que sic uiuat ut pereat hinc gens omnis ad ortũ
solis obuersum celiq mollicie deliuita ut ciboꝵ
negligencior sic egencior atq appetencior est odoꝵ
Et idem nuurum hec primum curiositas uos

Expanded text:
Si sensui pares et voluptati, inhias, ut dictum est, Si sensui pares et voluptati, inhias, ut dictum est, aut obscenum aut inane; si valitudinis curam geris, excusabile, modo condimentum rerum omnium, modus, adsit. Confortat enim tabescentem spiritum odor levis, sed ad omnia valet illud comicum: “ne quid nimis”. Est autem, ut in multis, in hoc quoque naturarum varietas infinita, non solum inter hominem atque hominem, sed inter gentem etiam ac gentem: si quidem vera fama est, quam magni non respuunt auctores, gens que Gangis fontem accolit, omnis cibi expers, solo mali silvestris odore alitur; peregre profecturi nil nisi bonum illud malum ac vitale circumferunt, tam fetoris impatientes ut, sicut eos purus nutrit, sic infectus odor interimat: delicata complexio, que sic vivat et pereat! Hinc gens omnis ad ortum solis obversa celique mollitie delinita, ut ciborum negligentior, sic egentior atque appetentior est odorum; et inde nimirum hec primum curiositas vos
Abbreviated transcription (Latin):
uauibus delector odoribus Ratio. Hii
uel uestitui uel uictui subseruiunt de
quibus quid senciam audiuisti. Gaud̃.¬
Odoribus studeo Ratio. Odoꝵ alini gulam alii
libidinem irritant horum appetitus incontinencie
notam subit Et presertim uehenens Aln propter
seip̃os expetuntur al experiuntur horũ studiũ
non turpitudinis nempe sed uanitatis arguitur
Unde est ut muliebrium unguentorum odor aut
dapum ꝙͣ florum turpior aut pomorum Sic eadẽ
racio est earum delectationum que auribz oculisq
percipiuntiuꝰ Si unꝙͣ ethicis applicuisti aniuiu
nosti hec neq te nunt doceo sed note ueritatis ad
menoriam retraho Et huius generis oblectamenta
uideas uel feda esse uel leuia Gaud̾. Odoribus
operam do Ratio. Bone utinam fame cuiꝯ odor
bonus quoq dicitum malusq maior multo laciusq
sensibilis ꝙͣ aromatum si terantur aut sulphuris
si crementur De hiis odoribus non nares sed mens
iudicat Gaud̃. Bonis odoribus delector Ratio.

Expanded text:
uavibus delector odoribus. Hi vel victui vel vestitui subserviunt, de quibus quid sentiam audivisti. Odoribus studeo. Odorum alii gulam, alii libidinem irritant; horum appetitus incontinentie notam subit, et presertim vehemens. Alii propter seipsos expetuntur; horum studium non turpitudinis nempe sed vanitatis arguitur, unde est ut muliebrium unguentorum odor aut dapium quam florum turpior aut pomorum sit. Eadem ratio est earum delectationum que auribus oculisque percipiuntur. Si unquam ethicis applicuisti animum, nosti hec neque te nunc doceo, sed note veritatis ad memoriam retraho, ut huius generis oblectamenta videas vel feda esse vel levia. Odoribus operam do. Bone utinam fame, cuius odor bonus quoque dicitur malusque maior multo latiusque sensibilis quam aromatum si terantur aut sulphurum si crementur! De his odoribus non nares sed mens iudicat. Bonis odoribus delector.
Abbreviated transcription (Latin):
Ratio. Perge alacer et securus nescis ꝙͣ longa sint
brachia tui regis Nichil ibi longe est ubiq te proteget
qui protexit in patria.
bsessa est patria Ratio. Obsessa fuit troya
obsessa tyrus obsessa carthago obsessa ieroso/¬
lyma obsessa numancya et chorynthus
euerseqz omnes quem alias que iam pudeat obsideri
Ip̃a urbium caput Roma obsidione temptata alias cap/¬
tata est/ Sed cum iam Roma esse desiisset quid capua
quid tharentum quid syracusas quid athenas quid
ueyos quot minores ne alias loquar Sunt et sua ur-¬
bibus fata et pauce fatuni obsidionis euasere Sed
longitudo temporum noticie rerum obstat ut ip̃is eciã
ciuibus suarum fata uibium sint ignota Tu presentẽ
sentis obsidionem nec futuras preuides nec preteritas
meniuusti Sic est usus quod te premit defles Ualde¬
de sensibus dediti estis beluarum more Do¬

Expanded text:
o. Perge alacer, i securus: nescis quam longa sint o. Perge alacer, i securus: nescis quam longa sint brachia tui regis. Nil illi longe est, ubique te proteget qui protexit in patria. 68 bsessa est patria. Obsessa fuit Troia, obsessa Tyrus, obsessa Carthago, obsessa Hierosolyma, obsessa Numantia et Corynthus, everseque omnes: quem iam pudeat obsideri? Ipsa urbium caput Roma obsidione tentata est, sed cum iam Roma esse desiisset; quid Capuam, quid Tarentum, quid Syracusas, quid Athenas, quid Veios minoresve alias loquar? Sunt et sua urbibus fata, et pauce fatum obsidionis evasere; sed longitudo temporum notitie rerum obstat, ut ipsis etiam civibus suarum fata urbium sint ignota. Tu presentem sentis obsidionem, nec futuras prevides, nec preteritas meministi; sic est usus: quod te premit defles. Valde sensibus dediti estis, beluarum more
Abbreviated transcription (Latin):
exempli duces deerant clarissimi Namn in primis tres
magnos scipiades id fecisse noueras Taiqz perseue/¬
ranter pt patriam sua presentia qua nil clarius ha¬
bebat spoliatam indignamq ciueribus defunctorum
quidem insuper famoso dignam epigniamyte iudica/¬
rent Nomina sunt immortali memoria que tibi per
famam perq omnis historie fidem iginota esse non
poterant Affricanus Nasica Lentulus Dolor.
Mittor in exilium Ratio. ymmo in experimentũ tiui
uideris qualem te in exilio prebeas si succumbis exul
uerus si consistis exilio clarus ut multi oliui qui
Inuicti et fulgidi per asperitates incesserunt ut se-¬
quentibus rectum iter ostenderent Sine tyrannos
senire sine populum furere sine hostes ac fortunam
fremere/ Pelli potes capi cedi perimi uinci autem
nisi manum extuleris non potes neq ornamentis tuis
spoliari cum quibus quocũq ieris et ciuis et patrie
principum unus eris Dolor. Exulatum pergo¬

Expanded text:
exempli duces deerant clarissimi: nam in primis tres exempli duces deerant clarissimi: nam in primis tres magnos Scipiadas id fecisse noveras, tamque perseveranter, ut patriam sua presentia, qua nil clarius habebat, spoliatam indignam quoque cineribus defunctorum, quidam insuper, famoso dignam epigrammate iudicarent. Nomina sunt immortali memoria, que tibi per famam perque omnis historie fidem ignota esse non poterant: Africanus, Nasica, Lentulus. Mittor in exilium. Immo in experimentum tui: videris quem tu in exilio prebeas; si succumbis exul verus, si consistis exilio clarus, ut multi olim qui invicti et fulgidi per asperitates incesserunt, ut sequentibus rectum iter ostenderent. Sine tyrannos sevire, sine populum furere, sine hostes ac fortunam fremere: pelli potes, capi, cedi, perimi, vinci autem, nisi manum extuleris, non potes, neque ornamentis tuis spoliari, cum quibus, quocunque ieris, et civis et patrie principum unus eris. Exulatum perg
Abbreviated transcription (Latin):
forsan ni requiem sub obtentu false miserie uera feli¬
citas iam saltem ab inuidia tutus eris propera mix¬
tamq cum gloria securitatem arcipe alias accipe Tu¬
tis et honestis latebris nichil est dulcius nille hiys
conferri possunt urbium platee Dolor. Pellor e prĩa¬
Ratio. Pulsum te pessimis optimis insere Nleq
te patria sed patriam te indignam rebus proba Sen¬
tiat illa quod perdidit Tu michil perdidisse te sencias
mali ciues tiui tedio simulq presentis odio ac suspitio-¬
ne careant Soni autem amore absentis ac desiderio
teneantur sequanturq oculis atq animis abeuntem
Illi se solos linqui doleant tu te comitatum gaudeas
proficisti Neq in tergum respitias neq reditũ cogites
neq cum illis esse cupias qui te cupiunt abesse Neq
demum quod a te fieri debuit ab illo factum egre feras
Debuisti credere ciuium inuidie utq illam fugeres
ultro in exilium ire Huius ergo consilii dux erã nec

Expanded text:
forsan in requiem: sub obtentu false miserie vera feliforsan in requiem: sub obtentu false miserie vera felicitas. Iam saltem ab invidia tutus eris: propera, mixtamque cum gloria securitatem arripe. Tutis et honestis latebris nil est dulcius: nulle his conferri possunt urbium platee. Pellor e patria. Pulsum te pessimis, optimis insere, neque te patria, sed patriam te indignam rebus proba. Sentiat illa quid perdidit, tu nil perdidisse te sentias. Mali cives tui tedio simulque presentis odio ac suspitione careant, boni autem amore absentis ac desiderio teneantur, sequanturque oculis atque animis abeuntem. Illi se solos linqui doleant, tu te comitatum gaudeas proficisci, neque te in tergum respicias, neque reditum cogites, neque cum illis esse cupias, qui te cupiunt abesse: neque demum quod a te fieri debuit, ab alio factum egre feras. Debuisti cedere civium invidie, utque illam fugeres, ultro in exilium ire. Huius ero consilii dux eram. Nec
Abbreviated transcription (Latin):
inter quam qui se exulem facit non tam rei ꝙͣ aĩ
uicio laborat Non habenius hic manentem ciuita/¬
cuis hiis te uocibus armatum uelim quibus ubiq¬
uiuis alias ciuis et uel nũꝙͣ uel sempes in patria
tua sis Dolor. Ire in exilium iubeor Ratio. Id est¬
sponte peregrinatio erit non exilium Et memento
quibusdam exitum quibusdam uero reditum pro ex-¬
ilio fore Sunt quidam qui usꝙͣ peius ꝙͣ in patria
sua sunt Dolor. In exilium cogor Ratio. Cupien¬
doq quod cogeris efficies ne cogaris Omne uiolen-¬
tum pacientia uincitur Et desinit esse uiolentui
quod polenti fit Dolor. Ire in exilium est necesse¬
Ratio. Tu fac uolens quod nolens faceres fac letꝯ
omnia ne quid mestus paciaris Ita ommem uim ne-¬
cessitatis omnes clauos quos adamantynos illi tri-¬
buunt cathenas omne tedium molestiamq discusse-¬
ris Sed uos impossibilia cupitis necessaria fugitis
Utrumq nequaꝙͣ Dolor. In exilium eo Ratio ymo

Expanded text:
intra quam, qui se exulem facit, non tam rei, quam animi intra quam, qui se exulem facit, non tam rei, quam animi vitio laborat. “Non habemus hic manentem civita. His te vocibus armatum velim, quibus ubique unus, et vel numquam vel semper in patria tua sis. Ire in exilium iubeor. I sponte: peregrinatio erit non exilium. Et memento quibusdam exitum, quibusdam vero reditum pro exilio fore. Sunt quibus nusquam peius quam in patria sua sit. In exilium cogor. Cupiendo quod cogeris, efficies ne cogaris. Omne violentum patientia vincitur, et desinet esse violentum quod volenti fit. Ire in exilium est necesse. Tu fac volens, quod vel nolens faceres; fac letus omnia, ne quid mestus patiaris: ita omnem vim necessitatis, omnes clavos quos adamantinos illi tribuunt, catenasque, omne tedium molestiamque discusseris. Sed vos impossibilia cupitis, necessaria fugitis, utrunque nequicquam. In exilium eo. Immo
Abbreviated transcription (Latin):
Ualde enim angustus est anmus qui sic ad unũ terre
augulum se applicat ut quidquid extra sit exilium
putet Dolor. Multum abest exilii deplorator Ratio.¬
ab illa animi magnitudine cui totus orbis carter exi-¬
guus uidetur interrogatus Socrates cuyas esset Nlun¬
damis inquit sum Uere socraticum responsum Athe-¬
nyensem se alius respondisset Socrati autem patria
hominum nundus erat Non hic solum quẽ uulgo
mundum dicitis cum pars ultima mundi sit Sed
celum ip̃m quod hac rectius appellatione ꝯprehendit᷑.
Illi patrie destinati estis ad quam si suspirat animius
qualibet in parte terrarum peregrinum atq exulem
se nouerit Nam quis patriam uocet ubi non habitet
nisi ad breue tempus Illa uero cuiusq patria dicẽda
est ubi quisq perpetuo securus ac tranquillus deget
Quere hanc in terris puto irrita erit inquisitio ut
nature autem lex est data mortalibus ac prescripti
fines dumn hic uiuitur terra omnis patria nr̃a est

Expanded text:
valde enim angustus est animus, qui sic ad unum terre valde enim angustus est animus, qui sic ad unum terre angulum se applicat, ut, quicquid extra sit, exilium putet. Multum abest exilii deplorator ab illa animi magnitudine, cui totus orbis carcer exiguus videtur. Interrogatus Socrates cuias esset, “Mundanus, inquit, sum”. Vere Socraticum responsum; Atheniensem se alius respondisset: Socrati autem patria omnium mundus erat, non hic solum, quem vulgo mundum dicitis, cum pars ultima mundi sit, sed celum ipsum, quod hac rectius appellatione comprehenditur. Illi patrie destinati estis, ad quam sin suspirat animus, qualibet in parte terrarum peregrinum atque exulem se noverit. Nam quis patriam vocet, ubi non habitet nisi ad breve tempus? Illa vere cuiusque patria dicenda est, ubi quisque perpetuo securus ac tranquillus deget. Quere hanc? in terris, puto, irrita erit inquisitio. Ut nature autem lex est data mortalibus ac prescripti fines, dum hic vivitur, terra omnis patria vestra est;