comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
pomorũ suorũ. Hide qmͣ morose ⁊
modeste et post multa preconia:
fc̃a sit hec inuitatio. Non enim p̃¬
sumit dilectum inuitare ñ sicut¬
ad delicias: donec delicate sans se
nouit ẽẽ descriptam. Quid enie
putas ne ih̃m delectabilem illum
aduentum presentie sue illis in¬
dulgere: qui preclcis non sunt p̃¬
diti dotib: laudib cligni: beme¬
rarie p̃sumptionis puta: si priu̾
qͣm aptus sis ad contemplanõs
usum ih̾m inuitas. bu illum ad
deliciandum tecum sollicitas: qͥ
forte sordes ad huc in delictis: Ortꝰ
tuus sentib horret et sterilescit:
et illuc ih̾m inuitas: In iita illũ
non ut iam delectetur: s ut dele¬
at quod plantauit dextera tua. In¬
uita illum ut purget primo: post¬
ea plantet. In utroq labor est: sed
cum delectatione decerꝑe ueniet
frustus maturos. uemiat inquit di¬
lectus meus. Non tm̃ blandit᷑ s ap¬
sentem uota ip̃ius. falsus amor et
simulacorius absentem obluis¬

Expanded text:
pomorum suorum. Vide quam morose et pomorum suorum. Vide quam morose et modeste, et post multa praeconia facta sit haec invitatio. Non enim praesumit haec dilectum invitare: non sitit delicias, donec delicate satis se novit descriptam. Quid enim? putatisne Jesum delectabilem illum adventum praesentiae suae illis indulgere, qui praedictis non sunt praediti dotibus, nec laudibus digni? Temerariae praesumptionis puta, si, prius quam aptus sis ad contemplationis usum, Jesum invitas. Tu illum ad deliciandum tecum sollicitas, qui forte sordes adhuc delictis? Hortus tuus sentibus horret et sterilescit, et illuc Jesum invitas? Invita illum, non ut jam delectetur, sed ut deleat quod plantavit dextera tua. Invita illum ut purget primo, postea plantet. In utroque labor est, sed cum delectatione decerpere veniet fructus maturos 2. Veniat, inquit, dilectus meus. Non tantum blanditur et apdescunt vota ipsius. Falsus amor et simulatorius absentem oblivis
Abbreviated transcription (Latin):
qualem supra xp̃e depinxit. Non
sunt ponia quib auide uescitur: ñ
fructus aromatici. non fons irri¬
gans: non altus puteus aquaꝵ
uiuentium. Magis autem in or¬
tum meum: ascendit horror spina¬
rum et ueprium. Non audeo te ie¬
su bone in talem ortum uocare: nͥ
forte ut euellas et disperclas ⁊ dis¬
sipes primo et plantes postea ⁊ sic
tempore congruo de plantatione
comedas dextere tue. felix anima q̃
te iuitare ligna est ad fructus iã
maturos ad fructus paratos et ac̾¬
bitatis nichil habentes. Atq uti¬
nam acerbitas sola: nr̃is accuset᷑
in fructib. Utinam immaturi sĩt:
dum modo mali non sint. frequen¬
ter poma que gn̾e bona sunt. tẽꝑo¬
ñdum grata sunt: s in manuri¬
tate sola displicent. Felix ortus cu¬
ius omnes fructus et natura bo¬
ni sunt: et temꝑe congrui. Neurtũ
deẽe nouit ponus sius sponsa: ad
quorum comestionem sponsum
ꝓuocat. ueniat dilectus meus in
ortum suum: ut comedat fructũ

Expanded text:
qualem supra Christus depinxit: non qualem supra Christus depinxit: non sunt poma, quibus avide vescitur; non fructus aromatici; non fons irrigans; non altus puteus aquarum viventium: magis autem in hortum meum ascendit horror spinarum et veprium. Non audeo te, bone Jesu, in talem hortum vocare, nisi forte ut evellas, et disperdas, et dissipes primo, et plantes postea; et sic tempore congruo de plantatione comedes dexterae tuae. Felix anima quae te invitare digna est ad fructus jam maturos, ad fructos paratos, et acerbitatis nihil habentes. Atque utinam acerbitas sola nostris accusetur in fructibus; utinam immaturi sint, dummodo mali non sint. Frequenter poma quae genere bona sunt, tempore nondum grata sunt, sed immaturitate sola displicent. Felix hortus cujus omnes fructus et natura boni sunt, et tempore congrui. Neutrum deesse novit pomis suis sponsa, ad quorum comestionem dilectum provocat. Veniat dilectus meus in hortum suum, ut comedat fructum
Abbreviated transcription (Latin):
na sunt. Piena sunt: que de cari¬
tatis plenirudine ꝓdeunt. plena
sunt et expressa non sunt: nec tor¬
cularis iuolentiam patiuntur eiꝰ
aromata. boreular in hoc orto ñ le¬
gis extructum: nam uicem torcu¬
laris optinet auster. Afflata qͣm cal¬
cata meliꝰ fluunt. Gratuita enĩ ut
diximus sunt: non extorta meru s
spu fusa. Sunt qui aquilonem :
austrum: ad huius scli aduersa ⁊
prospera trahunt. Et quidem ge¬
mina hac temptatione uexata ec¬
clesia dei: bone semꝑ affectionis ⁊
opinionis habundat aromatib.
dimittit: eo quod hũndare nouit
et mopiam pati. Locus iste latiorẽ
exetutionem exoptat: s in calce ħ
tantum qͣi leniter tetigisse sufsici¬
at. Sequens sermo ad mutuas in¬
uitationes sponsi et sponse transi¬
bit. si gr̃am nobis pr̃are dignetur¬
uam longe fres¬
a conu̾satione mea sũte
uerba uotorum istorum.
Ainditatem dñs nouit: s au su de¬
stituor. Quid mͤ Non est ortus mͥ:

Expanded text:
tia sunt. Plena sunt quae de charitia sunt. Plena sunt quae de charitatis plenitudine procedunt. Plena sunt, et expressa non sunt, nec torcularis violentiam patiuntur ejus aromata. Torcular in hoc horto non legis exstructum: nam vicem torcularis obtinet auster. Afflata quam calcata melius fluunt. Gratuita enim, ut diximus, sunt, non extorta metu, sed spiritu fusa. 134 Sunt qui aquilonem et austrum ad hujus saeculi adversa et prospera trahunt. Et quidem gemina hac tentatione vexata Ecclesia Dei, bonae semper affectionis et opinionis abundat aromatibus. dimittit, eo quod abundare novit, et inopiam pati. Locus iste latiorem exsecutionem exoptat: sed in calce haec tantum quasi leviter tetigisse sufficiat. Sequens sermo ad mutuas invitationes sponsi et sponsae transibit, si gratiam nobis praestare digneturuam longe, fratresa conversatione mea sunt verba votorum istorum. Aviditatem Dominus novit, sed ausu destituor. Quidni? non est hortus mihi,
Abbreviated transcription (Latin):
sum inquit sicut uter in pruia:
iustificationes tuas non sum o¬
blitus. Sonus uter si congelatuᷤ
et infusus. foris continentie prui¬
na: intꝰ repletio iusticie. Bene uter¬
q flat quando exteriora gelido qͦ¬
dam continentie sp̃u rigent: et
interiora rigantur. proflius gau¬
diis. Et ut austri flatum ad int̾i¬
ora deflectas: ꝑfla inquit. Qui ꝑ¬
flat in intumis flat et impenera¬
bile nichil est illi. Sp̃c iste subtilis ẽ
acutus est. mobilis. perflans. non
inflans. Sicientia inflat. caritas
perflat. Caritas interior est qmͣ
scientia: ad ad secretiora ꝑtingit.
Omnia interiora ꝑ flat sp̃e: qui
scrutatur etiam profunda dĩ. Uͥ
ꝑflauerit et quasi p̃flau̾it ista: ibi
ditat᷑ones. orationes. suspiria. sin¬
gult᷑. lacrime. ip̃a colloquia omĩa
uelut aromata fluunt. que de cari¬
dtate ducunt originem. Ommaq̃
procedunt de ea quasi aromatica
sunt plena gr̃a. Cara sunt et copi¬
osa sunt: aromatica sunt s ⁊ fluen¬

Expanded text:
sum, inquit, sicut uter in pruina, et sum, inquit, sicut uter in pruina, et justificationes tuas non sum oblitus . Bonus uter sic congelatus et infusus. Foris continentiae pruina, intus repletio justitiae. Bene uterque flat, quando exteriora gelido quodam continentiae spiritu rigent, et interiora rigantur profluis gaudiis. 6. Et ut austri flatum ad interiora deflectas Perfla, inquit. Qui perflat, in intimis flat, et impenetrabile nihil est illi: spiritus iste subtilis est, acutus, et mobilis, perflans non inflans. Scientia inflat : charitas perflat. Charitas interior est quam scientia, et ad secretiora pertingit. Omnia interiora perflat Spiritus, qui scrutatur etiam profunda Dei. Ubi perflaverit, et quasi perflaverit ista; ibi ditationes, orationes, suspiria, singultus, lacrymae, ipsa colloquia. Omnia velut aromata fluunt, quae de charitate ducunt originem. Omnia quae procedunt de ea, quasi aromatica sunt, gratia plena. Chara sunt, et copiosa sunt; aromatica sunt et fluen
Abbreviated transcription (Latin):
de eius lib̾tate non fluunt. Fluũt
autem cum aster ꝑflau̾it. Odulcis
auster et uere optabilis cuius sp̃u
hyemalis rigoris horrida soluitur
facies: et iocunde nouitatis uerna
temꝑies arridet in ortis. Et uerna
temperies: et au tumpnalis ub̾tas
Namin fluxu aromatum ftuctu¬
um signatur maturitas. Ecce ꝙͣ
bonum et quam iocundum: ĩ cu¬
bilib et in ortis aromatum au¬
ram hanc expectare tam dulcẽ
renouantem et retentantem fru¬
tus sp̃c et ꝓfundentem aroma¬
ta: spargentem odores. Mitte do¬
mine hunc sp̃m nobis: qui post
aquilonis horrorem ortulum no¬
strum noua facie uestiat: luctum
nr̃m u̾tat in gaudium: aut si
quid boni significat aquilo: il¬
lum simul cum austro inuita.
iungant officia: et partes suas ex¬
equatur uterq. Aquilo stringat
auster resoluat. Stringat ille las¬
ciuiam: hic amimum in gaudia
proflua laxet.Ille ꝯtinentiam p̃¬
stet: conscientiam exhylaret iste.
Iue contineat et iste repleat. Ftũs

Expanded text:
ex ejus libertate non fluunt. Fluunt ex ejus libertate non fluunt. Fluunt autem cum auster perflaverit. O dulcis auster et vere optabilis, cujus spiritu hiemalis rigoris horrida solvitur facies, et jucundae novitatis verna temperies arridet in hortis, et nova temperies, et autumnalis ubertas! Nam in fluxu aromatum, fructuum signatur maturitas. Ecce quam bonum, et quam jucundum in cubilibus et in hortis aromatum auram hanc exspectare tam dulcem, renovantem et recreantem fructus Spiritus, profundentem aromata, spargentem odores! Mitte, Domine, hunc Spiritum nobis, qui post aquilonis horrorem hortulum nostrum nova facie vestiat, luctum nostrum vertat in gaudium. Aut si quid boni significat aquilo, illum cum austro simul invita. Jungant officia, et partes suas assequatur uterque. Aquilo stringat, auster resolvat. Stringat ille lasciviam, hic animum in gaudia proflua laxet. Ille continentiam praestet, iste conscientiam exhilaret. Ille contineat, et iste repleat. Factus
Abbreviated transcription (Latin):
Affc̃s ad lib̾tatem non spectant ar¬
bitrii. Nec plane libera est boneuo¬
luntatis libertas: si affiñosa ñ fue¬
rit. s cum aust̾ afflauerit: statĩ af¬
fectiones aromatice fluent. Nonp̃¬
muntur ut exprimantur: libere
fluunt. uoluntatem sc̃ãm frequẽ¬
ter tedium quoddam ⁊ tristiciaco¬
mitatur: s affectiones dulces iũ
illis iter non hñt. Aromatice sũt:
odoratu et tactu pariter grate. Oł¬
citer sentiunt᷑ et dulcit recolunt᷑.
dulcit̾ fluunt: et dulcit̾ ꝓfluũt.
Sibi fluunt ⁊ aliis ꝓfluunt. Aro¬
matici utiq sunt: initus affc̃s et
foris affatus. ad ista potest aspira¬
re libertas arbitrii: s de arbitriili¬
bertate non pendent. Sicut affecti¬
ones praue contra bonam uolun¬
tatẽ sepe sunt: sic bone cum asst̃
et si cum ip̃a sint: ex ea tamenũ
sunt. Libera est sine istis: s quasi
liberalis redditur ex istis. Uolunta¬
tem ip̃am liberiorem efficiunt: sed

Expanded text:
Affectus ad libertatem non-spectant arAffectus ad libertatem non-spectant arbitrii. Nec tamen plane libera est bonae voluntatis libertas, si affectuosa non fuerit; sed cum auster afflaverit, statim affectiones aromaticae fluent. Non premuntur ut exprimantur; libere fluunt. Voluntatem sanctam frequenter taedium quoddam et tristitia comitatur; sed affectiones dulces cum illis iter non habent. Aromaticae sunt odoratu, et tactu pariter gratae: dulciter sentiuntur, et dulciter recoluntur, dulciter fluunt, et dulciter profluunt. Sibi fluunt, et aliis profluunt. Aromatici utrique sunt intus affectus; et foris affatus. Ad ista potest aspirare libertas arbitrii, sed de arbitrii libertate non pendent. Sicut affectiones malae contra bonam voluntatem saepe sunt, sic bonae, cum adsunt, etsi cum ipsa sunt, ex ea tamen non sunt: libera est sine istis, et quasi liberalis redditur ex istis. Voluntatem ipsam liberiorem efficiunt, sed
Abbreviated transcription (Latin):
tas aut infirmitate p̃peditur aut
arte usuq destituitur. frequenter
ad horam oculus uidere non pote¬
st: cum tamen natural non desti¬
tuitur potentia iusꝰ. Abest habituͤ
et abest usus. Naturaliter potens
ẽ ind̾e: s actuauter non potest. Sic
et natura¬
lis libertas arbitͥi
manet
qͥdem s impecli¬
ta pecca¬
to: idõq non ua¬
lens hr̃e terciain illam lib̾¬
tatem que ẽ in bono: nec scd̃amq̃ ẽ
ad bonum. Prima manet quidem
mutata. ñ ĩminuta: relique nͦ
man̾e nec dicende sunt. Non enime
pecẽm liberum nobis relinquit᷑ bo¬
num uelle. idõ nec residua libertas
est. que consistit: in bona uolunta¬
te. S ꝑ grãm hec ultima inspirat᷑
et scd̾a reparatur: et prima natura¬
uter creatur. Dicta sunt hec de lib̾¬
nus ꝑ gr̃am qua non modo bene
uolumus. s bonum ip̃m affectuo¬
se. Iua libertas semꝑ in uoluntate
est: ista non sic. Semper enim lib̾e
uolumus: affectuose non semper.

Expanded text:
tas aut infirmitate praepeditur, aut tas aut infirmitate praepeditur, aut arte usuque destituitur. Frequenter ad horam oculus videre non potest, cum tamen naturali non deficitur potentia visus: adest habitus, et abest usus. Naturaliter potens est videre, sed actualitor non potest. Sic et naturalis libertas arbitrari manet quidem, sed impedita peccato: ideoque non valet habere tertiam illam libuae est in bono, nec secundam quae est ad bonum. Prima manet mutata quidem, non imminuta: reliquae nec manere dicendae sunt. Non enim post peccatum, liberum nobis relinquitur bonum velle; ideo nec residua libertas est, quae consistit in bona voluntate: sed per gratiam haec ultima inspiratur, et secunda reparatur, et prima naturaliter creatur. 5. Dicta haec sint de libernus per gratiam, qua non modo bene volumus, sed bonum ipsum affectuose. Illa libertas semper in voluntate est, ista non sic. Semper enim libere volumus, affectuose non semper.
Abbreviated transcription (Latin):
libertas affectionis. Prima nature est.
et ideo semꝑ bona ẽ: s nisi sanata fu̾it.
nec scd̾a erit ad bonum: nec t̾cia in bo¬
no. Prima in naturali aptitudine ꝯ¬
sistit: scd̃a in hĩtu
bene uł ma¬
le constituce mẽ¬
tis: tercia
m usu. Ideo nͥ fu̾it
a ptinu¬
do naturał: adui ta ꝑgr¬
am: nec habitus nec actus uolunta¬
tis ad uirtutem spectabit. Inualida
est arbitrii libertas: propterea uͥ ar¬
bitrium succumbit afflet auster: et
statim aromata fluent. Non h̃t̃ ge
sp̃m tuum ut conferat ⁊ posse ⁊ uel¬
le ꝑ grãm: qui pͥmo possibilitatẽ con
muus ꝯdidit. bres supra enum̾aui¬
mus libertates. In tertia uelle qui¬
dẽ ẽ: adẽ: in scd̾a subest: in pͥma con¬
sid̾atur ad duas reliquas potentia
naturalis. Ergo prima uocatur po¬
tentia. scd̃a potestas tertia uolun¬
tas. Non uidetur idem potentiam
posse. Multa siquidem ad que na¬
turaliter potentes sumus. ñ statĩ
illa possumus ut cum nata facul¬

Expanded text:
libertas affectionis. Prima naturae est, libertas affectionis. Prima naturae est, et ideo semper bona est; sed nisi sanata fuerit, nec secunda erit ad bonum, nec tertia in bono. Prima in naturali aptitudine consistit; secunda, in habitu bene vel male constitutae mentis; tertia, in usu. Ideo nisi fuerit aptitudo naturalis adjuta peram, nec habitus, nec actus voluntatis ad virtutem spectabit. Invalida est arbitrii libertas: propterea ubi arbitrium succumbit, afflet auster, et statim aromata fluent. Non habet geSpiritum tuum, ut conferat et posse et velle per gratiam, qui primo possibilitatem ad minis condidit. Tres supra enumeravimus, libertates. In tertia velle quidem adest, in secunda subest, in prima consideratur ad duas reliquas potentia naturalis. Ergo prima vocetur potentia; secunda, potestas; tertia, voluntas. Non videtur idem, naturalem posse. Multa siquidem ad quae naturaliter potentes sumus, non statim illa possumus, ubi connata facul
Abbreviated transcription (Latin):
illa quidem eo ip̃o serua. quo infir¬
ma tam ad bonum qmͣ contͣ ma¬
lum. Libera est uoluntas mala eo
ip̃o quod uoluntas: s seruit eo ip̃o
quod mala. Omnis enim qui facit
peccatũ: seruus est peccan. P eccatũ
enim quem occupat stringit et li¬
gat: captiuat dum cogit. S tu do¬
mine conuerte captutatem no¬
stram sicut torrens in austro. Emit¬
te sp̃m tuum et renouabitur an¬
tiqua libertas. Renouabit᷑ inqmͣ
non recreabitur. Nam et si oblitera¬
ta est: ablata tñ non ẽ. Manet que
creata est: s mouere se nequit ad
freuentis ñ ĩminuit᷑ innata ratio¬
nalitas: s in affcĩs nullus eius mo¬
tus: existere ualet. Cum fu̾it curata
grauis passio: non redditur: s resus¬
titatur consopita ratio. Sic et concre¬
ata homini libertas arbitrii non est
penit᷑ uel ex parte ablata. s peccato
ligata. Eadem ẽ que fcã est: s est a¬
liter affecta. Et ut si dicam: est lib̾¬
tas conditionis. libertas dispositioĩs.

Expanded text:
Illa quidem eo ipso serva, quo infirIlla quidem eo ipso serva, quo infirma, tam ad bonum quam contra malum. Libera est voluntas mala eo ipso quod voluntas: sed servilis eo ipso quod mala. Omnis enim qui facit peccatum, servus est peccati Peccatum enim quem occupat, stringit et ligat: captivat dum cogit. 4. Sed tu, Domine, converte captivitatem nostram sicut torrens in austro . Emitte spiritum tuum, et renovabitur antiqua libertas: renovabitur, inquam, non recreabitur. Nam etsi oblitterata est, ablata tamen non est. Manet quae creata est, sed movere se nequit ad phreneticis non minuitur innata rationalitas, sed in sic affectis nullus ejus motus existere valet. Cum fuerit urata gravis passio, non redditur, sed resuscitatur consopita ratio. Sic et concreata homini libertas arbitrii, non est penitus vel ex parte ablata, sed peccato ligata: eadem est quae facta est, sed est aliter affecta. Et, ut sic dicam, est libertas conditionis, est libertas dispositionis, est
Abbreviated transcription (Latin):
nec eligere ꝑ se potest. Omnis uo
bera est cum a dest. s non est animͦ
ad omnem quam oꝑtet adẽe uolũ¬
tatem liber cum abest. Nec magl
sui uiris est: quam intensam ha¬
beat uoluntatem. qmͣ ht̃. Nec qmͣ
habeat uoluntatem bonam nec ꝙͣ¬
tam post lapsum in libertate con¬
bertas que sine uoluntate non ẽ
et sine qua non est uoluntas: et
est libertas quedam quam non
semꝑ comitatur uoluntas. Illa ĩ
uoluntate: hec est in quadam uo¬
iendi facultate. Illa est in ip̃a: hec
quasi ad ip̃am. Ista possumus et il¬
la cogimus. Et uisus quedam est
uirtus uinendi in oculo: et uisus
nichilominus quedam passio in
inuendo. Sic et in animo clicitur
intellectus et potentia naniralis
ad intelligendum: et usus poten¬
tie. In arbitrio similiter hec occur¬
rit distinctio: et uno sub nomine
et aptitudo intelligitur et actus.
iitrobiq arbitrii libertas est:⁊ ad
arbitrandum et in arbitrando. Hec
cum iu malo est. semꝑ serna est.

Expanded text:
non eligere per se potest. Sui non eligere per se potest. Sui bera est cum adest: sed non est animus ad omnem quam oportet adesse voluntatem liber, cum abest. Nec magis sui juris est, quod intensam habeat voluntatem quam habet, nec quod habeat voluntatem bonam. Sed quantum post lapsum in libertate conbertas, quae sine voluntate non est, et sine qua non est voluntas: et est libertas quaedam, quam non semper comitatur voluntas. Illa est in voluntate; haec est in quadam volendi facultate. Illa est in ipsa; haec quasi ad ipsam. Istam possumus, et illam cogimus. Et visus quaedam est videndi virtus in oculo, et visus nihilominus quaedam passio in videndo. Sic et in animo dicitur intellectus et potentia naturalis ad intelligendum, et usus potentiae. In arbitrio similiter haec occurrit distinctio, ut uno sub nomine et aptitudo intelligatur et actus. Utrobique arbitrii libertas est, et ad arbitrandum, et in arbitrando: et cum in malo est, semper serva est.
Abbreviated transcription (Latin):
poterunt resistere adu̾sarii uestri.
Quando hec tam subita et tam se¬
rena ꝓfluerent: nisi hoc austro a¬
fflante: Audistis iam unde uene¬
rint aromata ueritatis tam ꝓflu¬
a: et parata tempore suo. Caritas
nonne et ip̃a diffusa est in cordi
bis: Multa sunt aromata que flu¬
dium. pax. patientia. longanimi¬
tas. bonitas. benignitas. fides. m̾a¬
suetudo. modestia. continentia ca¬
stitas. Hec non modo prouenerũt:
s etiam proflux̾unt. Quod ꝓflu¬
unt copia designatur. Quod ad
flatum austri: coactio tollitur. Ca¬
ritas cogi non potest: gratis fluit.
Non necessitate s arbitrio fertur:
austro tamen flante. Arbitrii enĩ
quid conferret libertas: si non as¬
piraret grẽ auster. Nam et si arbi¬
trium ubi est semꝑ liberum ẽ: ñ
mus. Nec electionem nec executio¬
nem om̃ium: liberam ht̃. In eligẽ¬
do semꝑ est libertas: s non est sẽ¬
per ad eligendum. Eligere namꝙ¬
ñ nisi libere potest: s est aliquod ꝙ

Expanded text:
poterunt resistere adversarii vestri . poterunt resistere adversarii vestri . Quomodo haec tam subita et tam serena profluerent, nisi hoc austro afflante? Audivistis jam unde venerunt aromata veritatis tam proflua et parata tempore suo. 3. Charitas nonne et ipsa diffusa est in cordibtus est nobis? Multa sunt aromata quae profludium, pax, patientia, longanimitas, bonitas, benignitas, fides, mansuetudo, modestia, continentia, castitas . Haec non modo provenerunt, sed etiam profluxerunt. Quod profluunt, copia designatur: quod ad flatum austri, coactio tollitur. Charitas non potest cogi, gratis fluit; non necessitate, sed arbitrio fertur, austro tamen flante. Arbitrii enim quid conferret libertas, si non aspiraret auster gratiae? Nam etsi arbitrium ubi est, semper liberum est, non mus: nec electionem, nec exsecutionem omnium liberam habet. In eligendo semper est libertas, sed non est semper ad eligendum. Eligere namque nisi libere non potest: sed est aliquid, quod
Abbreviated transcription (Latin):
surge. hic tanqmͣ letus gratus q
inuitatur ut uemat et perflet or¬
tulum sponsi. Ille penam h̃t: hie
proflua gaudia. Ille minax ẽ: hie¬
blandimentis deliciisq: manans.
Rogabo inquit patrem meum et a¬
lum ꝑaclytum dabit uobis: hoc est
austrum inuitare et dicere ut ueni¬
at et ꝑflet ortum suum. ꝑfla ortũ
meum: et fluent aromata eius. Qͥ¬
dam fructus nisi pressi coactiq liqͦ¬
rem non fundunt. fructus autem
qui sunt in orto tam delicate depi¬
cto pressionem non expectant cogi
nesciunt: s austro ꝑflati fluunt
ultro. Intuemun mundi sapĩam
nonne molenter expressa uidetur ⁊
longe elaborata: tam exertitio qm
studio: At in nr̃e auctorib phylo¬
sophye: et uelox et uehemens sapi¬
enne prorumpit abyssus. uultis
uelocitatem audire: Cum steterrrs¬
inquit ante reges et presides nolite
p̃meditari. dabitur enim uobis in
illa hora quid loquamini. uultis
uehementiam: Ego inquit dabo
uobis cos et sapientiam: tui non

Expanded text:
Surge; hic tanquam laetus gratusque Surge; hic tanquam laetus gratusque invitatur, ut veniat et perflet hortulum sponsi. Ille poenam habet, hic proflua gaudia. Ille minax est, hiblandimentis deliciisque manans. Rogabo, inquit, Patrem meum, et alium Paracletum dabit vobis : hoc est austrum invitare, et dicere ut veniat, et perflet hortum suum. Perfla hortum meum, et fluent aromata ejus. Quidam fructus, nisi pressi coactique, liquorem non fundunt. Fructus autem qui sunt in horto tam delicate depicto, pressionem non exspectant: cogi nesciunt, sed austro perflante fluunt ultro. Intuemini mundi sapientiam. Nonne violenter expressa videtur, et longo elaborata tam exercitio quam studio? At in nostrae auctoribus philosophiae, et velox et vehemens sapientiae prorupit abyssus. Vultis velocitatem audire? Cum steteritis ante reges et praesides, nolite praemeditari; 132 dabitur enim vobis in illa hora quid loquamini. Vultis vehementiam? Ego, inquit, dabo vobis os et sapientiam, cui non
Abbreviated transcription (Latin):
prompte profudit aromata: sed
abrenuntiationis preciosissimus
ille aromaticusq liquor post mul¬
tos conatus iux tandem ab anĩo eiꝰ
tenuiter exprimi potuit. Plane si¬
milis erat enuanglico uiuem qui
apud dominum de legis obserua
abcessit. Nisi quod ille tristis abces¬
sit: hic quamuis tristis accessit ta¬
men uidete tunoris aquilonem.
flantem sub lege: ideo de precipuis
electisq aromatib rara fluxerunt
in ea. Ip̃o cdie penthecostes quan¬
do sp̃c uehenens flauit ab austro
tot hominum milia ueritate. uer¬
bo. uita. spiritualiter ꝓfluxerunt.
Non eos familiaris rei cura contrin¬
xit de reliquo: libera quidem ab ħ
aquilone satis duro corda largius
ꝓfluunt: in contemplatione ⁊ amo¬
re cli. Non accepistis inquit sp̃m ser¬
uitutis it̾m in timore. s accepistis
sp̃m adoptionis filiorum: in quo¬
lonis sp̃e erat. hic austri. Iue graur̾:
hic gratus. Ideo illi tanquam gra¬
ui et ponderoso prementiq dicitur

Expanded text:
prompte profudit aromata. Sed prompte profudit aromata. Sed abrenuntiationis pretiosissimus ille aromaticusque liquor post multos conatus vix tandem ab ejus animo teuniter exprimi potuit. Plane similis erat evangelico juveni, qui apud Dominum de legis observats abscessit ; nisi quod ille tristis abscessit, hic, quamvis tristis, accessit tamen. Videte timoris aquilonem flantem sub lege: ideo de praecipuis electisque aromatibus rara fluxerunt in ea. Ideo die Pentecostes, quando Spiritus vehemens flavit ab austro, tot hominum millia veritate, verbo, vita spiritualiter profluxerunt . Non eos rei familiaris cura constrinxerat de reliquo. 2. Libera quidem ab hoc aquilone satis duro, corda largius profluunt in contemplatione et charitate Dei. Non accepistis, inquit, spiritum servitutis iterum in timore, sed accepistis splonis spiritus erat, hic austri: ille gravis, hic gratus. Ideo illi, tanquam gravi et ponderoso prementique dicitur,
Abbreviated transcription (Latin):
quod ibes. bransfer
austrum de celoet in
duc in ortum tuum. in animam
sponse tue. Hoc flatu lem solue te¬
dium solue tristiciam ab eius af¬
fectir: nam utrumq in uicio est:⁊
p̃fert speciem aquilonis. Utrumq
mentem ligat et prepedit: a pu¬
re ꝓfluuio quodam letitie. Quid ri¬
mor nonne et ip̃e rigore gelido con¬
stringit affectus: Ab alienis domi
ne ꝑce sponse tue. Quid magis a¬
lienum alienũ ab ea quam timor
qui non est in caritate: cum ip̃a
tota sit in caritate. Ille seruilis est
illa in libertatem uocatur. uidistiᷤ
fr̃es hesterno uirum meticulose in¬
cedere: ut institutionis prima sub¬
iret elementa. Quam morante et
nutante ꝓposito: discipline rudim̃¬
tis se passus insigniri. Et bñ nostis
dum adhuc secularis erat quam
largos elemosinarum riuulos ma¬
nus eius fundebant. Quid erat cau¬
se. nisi quod mentem eius in hac
parte timoris perstrinxerat aquilo:
Auster illam ex parte afflauit: s
non ꝑflauit. Ideo elemosinarum¬

Expanded text:
quod jubes, transfer austrum de coelo, et induc illum in hortum tuum, in animam sponsae tuae. Hoc flatu leni solve taedium, solve tristitiam ab ejus affectu. Nam utrumque in vitio est, et praefert speciem aquilonis: utrumque mentem ligat, et praepedit a purae profluvio quodam laetitiae. Quid timor? nonne et ipse rigore gelido constringit affectus? Ab alienis parce, Domine, sponsae tuae. Quid magis alienum ab ea, quam timor qui non est in charitate, cum ipsa tota sit in charitate? Ille servilis est, illa in libertatem vocata. Vidistis, fratres, hesterno sermone virum meticulose incedere, ut institutionis prima subiret elementa; quam morante, et quam nutante proposito disciplinae rudimentis se passus est insigniri! Et bene nostis, dum adhuc saecularis erat, quam largos eleemosynarum rivulos manus ejus fundebant. Quid erat causae, nisi quod mentem ejus in hac parte timoris perstrinxerat aquilo? Auster scilicet illam ex parte afflavit, sed non perflavit; ideo eleemosynarum
Abbreviated transcription (Latin):
ignat nisi inquieta. et quantum
dicit. Ego dormio: et cor meũ iugi¬
lat. Et in iob legitur. quod in uisio¬
ne nocturna cum sopor irruit suꝑ
homines et dormiunt in lecto: tũc
aꝑit deus aures. Bunc loquitur tc̃
pulsat: ideo hic sequit᷑. uox dilesti
puisantis. aꝑi mͥ. Iure uigilat: nes

Expanded text:
viget, nisi inquieta, et quantum viget, nisi inquieta, et quantum dicit: Ego dormio, et cor meum vigilat. Et in Job legitur, quod in visione nocturna, cum sopor irruit super homines, et dormiunt in lecto, tunc aperit Deus aures , tunc loquitur, tunc pulsat. Ideo hic sequitur: 4. Vox dilecti pulsantis: Aperi mihi. Jure vigilat, nesc
Abbreviated transcription (Latin):
terpolantur uigilie. Nullus in ess a¬
nimalis affcs sentitur quem dece¬
at consopiri: ut expeclitiores sint cor¬
dis iugilieSunt quedam uigilie
sollicitudinũ replete molestia: de
quib petrus. Sobrii estote et iugi-¬
iate. quia adu̾sarius ur̃ diabolus
tanqm leo rugiens circuit q̃rens
quem deuoret. Et uigilate state in¬
dine non carent quibz eccl̾ie uexã¬
tur doctores: sicut enuͣngliu illi
pastores. uigilantes et custodien¬
tes noctis iugilias supra gregem
suum. Uigilie iste quadam torquẽ¬
tur molestia: ob immnmnentis ma¬
li cautelam. Uigilie sponse dormi¬
entis non continent mali cautio¬
nem: s copiam boni. Ex occupate
enun mentis uehemens amor: a¬
uiditatis in explete iugilias incli¬
cit. uigilie quedam sunt. uel deside¬
rium optate p̃sentie: uel delectatõ
indepte. Uigilie bone ugens et nõ
sompnolenta deuotio suie in con¬
cup̃ia dilecti presentis: sue in cõ¬
cupĩa absentis.Hec nec iuget nec

Expanded text:
terpolantur vigiliae. Nullus in eis aterpolantur vigiliae. Nullus in eis animalis affectus sentitur quem deceat consopiri, ut expeditiores sint cordis vigiliae. Sunt quaedam vigiliae sollicitudinum repletae molestia, de quibus Petrus, Sobrii estote et vigilate, quia adversarius vester diabolus tanquam leo rugiens circuit quaerens quem devoret dine non carent, quibus Ecclesiae vexantur doctores, sicut evangelici illi pastores vigilantes et custodientes vigilias noctis super gregem suum . Vigiliae istae quadam torquentur molestia ob imminentis mali cautelam. Vigiliae sponsae dormientis non continent mali cautionem, sed copiam boni. Exoccupatae enim menti vehemens amor aviditatis inexpletae vigilias indicit. Vigiliae quaedam sunt vel desiderium optatae praesentiae, vel delectatio indeptae. Vigiliae bonae, vigens et non somnolenta devotio, sive in copia dilecti praesentis, sive in concupiscentia absentis. Haec nec vigilat, nec
Abbreviated transcription (Latin):
et umbram et enignia. Bona crapłã
copia uacationis: et usionis istius.
le. eo qd̃ non humano arbitrio et in¬
dustria fiat: non ex inuestiganõe
nr̃a: s ex uisitatione orientis ab al¬
to. Paulus quasi dormit. cum indo
moritur: quasi ugilat cum uiuit
xp̃o. Dormiat utinam fres anima
mea dormitione ista: et fiant iugi¬
lie mee talium similes. Utinam ui¬
ges sint: non int̾polentur. Nunc au
ugilat. Indulcetur animo requies:
nondum tam̃ ab illa gloriosa ebri-¬
etate absorbetur et rapitur. Dormit
temptamentis:nondum tamen ex¬
citatur illis inebriantib blandim̃¬
tis. Et qmͣius frequenter gustent᷑
rediuiua tamen nouitate animã
quã inebriant extitant. Iure uigilẽ
dc̃i sunt: qui nunqm unum illud
mebrians digerunt. qui semꝑ ma¬
dent eterne delectationis ub̾tate. ba¬
les in damelis libro: iugiles legis.
Bene uigiles in quib nchilẽ quod
soporatione indigeat: s totum inui¬
gilat deo. Sene uigiles: quoꝵ non ĩ¬

Expanded text:
et umbram et aenigma. Bona crapula, et umbram et aenigma. Bona crapula, copia vacationis et visionis istius. le, eo quod non humano arbitrio et industria fiat, non ex investigatione nostra, sed ex visitatione orientis ex alto. Paulus quasi dormit, cum mundo moritur: quasi vigilat, cum vivit Christo. Dormiat utinam, fratres, anima mea dormitatione ista, et fiant vigiliae meae talium similes. Utinam juges sint, non interpolentur. Nunc auttus vigilat. Indulgetur animo requies, nondum tamen ab illa gloriosa ebrietate sorbetur et rapitur. Dormit tentamentis, nondum tamen excitatur illis inebriantibus blandimentis: et quamvis frequenter gustentur, rediviva tamen novitate animam, quam inebriant, excitant. 3. Jure vigiles dicti sunt qui nunquam vinum illud inebrians digerunt, qui semper madent aeternae delectationis ubertate. Tales in Danielis libro vigiles legis . Bene vigiles, in quibus nihil est quod soporatione indigeat, sed totum invigilat Deo. Bene vigiles, quorum non in
Abbreviated transcription (Latin):
sompnolente securitati se tradens:
dissimulantis pariam non atten¬
dit ꝑturire impenitentis repulsã.
Patientis longanunitas. et int̾un
ñ ꝑcutientis in uerecundis menti
citas: duras ip̃a reddit securas. Ego
inquit dormio: et cor meum uigilat.
Dormio non increpata s incrapu
me tollit ⁊ tibi reddit: soporat et ex¬
citat. sclarium obliuisci me facit. et
tui non sinit. Ego dormio dormi
metũ: iuxta quod ip̃e in salomone
diffinis. Si dormierint duo simul:
fouebuntur mutuo. Sit fiet uͭ ex di.¬
lecti p̃sentia ob uehementiã amo¬
ris: cor meum mingilet amplius.
Cor meum uigilat: cum tuus amor
in eo amplius iuget. Ego dormio et
cor meum iugilat. Dormio ꝓptera¬
nimi requiem: et ꝓpter raptum in¬
ugilo. In sompno dulci quietis me¬
e: sollicitudo amoris te iugilantuꝰ
sompniat. Dultis sompnus ⁊ dul¬
ce sompniũ. nescire alia. solum te
scire. et uatare tibi. teq uidere sic̃
hic datur ꝑ sompniũ: ut sic dicã

Expanded text:
somnolentae securitati se tradens, somnolentae securitati se tradens, dissimulantis patientiam non attendit parturire impoenitentis repulsam. Patientis longanimitas, et interim non percutientis, in verecundis mentibcitas, duras ipsa reddit securas. 2. Ego, inquit, dormio, et cor meum vigilat. Dormio non increpata, sed incrapulme tollit, et tibi tradit: soporat, et excitat: saecularium oblivisci me facit, et tui non sinit. Ego dormio: dormi mecum, juxta illud quod ipse in Salomone definis, Si dormierint duo simul, fovebuntur mutuo . Sic fiet ut ex dilecti praesentia ob vehementiam amoris cor meum vigilet amplius. Cor meum vigilat, cum tuus amor in eo amplius viget. Ego dormio, et cor meum vigilat. Dormio propter amici requiem, propter raptum invigilo. In somno dulci quietis meae, sollicitudo vigilantis te vigilantius somniat. Dulcis somnus, et dulce somnium, nescire alia, solum te scire: vacare tibi, et te videre, sicut hic datur per somnium, ut sic dicam,
Abbreviated transcription (Latin):
potandum. Ordo mirabilis. De e¬
brietate dormitio: et de dormitione
igilie. Ille dicit inebriamun: et il¬
la clicit ego dormio: Sonus sopor
mentis excessus. et alienatio ab a-¬
ffcĩb carns: et si id etiam detur a
sensib corporis. bunc magis uget
et inuigilat amorsp̃ualis cum cõ¬
sopitur penitus omnis passio et
affc̃s animalis. Et dormitano et
inebriatio: utraq alienationis i
cem p̃fert. Et quiddam in hoc ip̃o
tenent commune inuicem: quod
m̃tem tam hec qmͣ illa sibi abri¬
pit: penes se manere non sint. u¬
traq statum pͥstinum ip̃i aĩe ut
sic dicam furatur: et nouos infor¬
mat affĩs. Ego dormio et cormeũ
uigilat. Dormiunt sompnũ suũ¬
alii: et delectatio eorum in ꝓpria uo¬
luntate et uoluptate quiescit: a ta
ego ab incrapulatione. Dura hec
increpatio satis qñ dissimulando
est. Magna increpatio defectionis
signum. Ab hac increpatione dor¬
mit: qui ex dissimulatione diuina

Expanded text:
potandum. Ordo mirabilis. De epotandum. Ordo mirabilis. De ebrietate dormitio, et de dormitione vigiliae. Ille dicit, Inebriamini; et illa dicit, Ego dormio. Bonus sopor mentis excessus, et alienatio ab affectibus carnis, et si id etiam dicitur a sensibus corporis. Tunc magis viget et invigilat amor spiritualis, cum consopitur penitus omnis passio et affectus animalis. Et dormitio et inebriatio, utraque alienationis 143 vicem praefert. Et quiddam in hoc ipso ad invicem tenent commune, quod mentem tam haec quam illa sibi abripit, et penes se manere non sinit. Utraque statum pristinum ipsi animae, ut sic dicam, furatur, et novos informat affectus. Ego dormio, et cor meum vigilat. Dormiunt alii somnum suum, et delectatio eorum in propria voluntate et voluptate quiescit. A tal dormiunt alii , ego ab incrapulatione. Dura haec increpatio satis, quando dissimulando est magna increpatio desertionis signum. Ab hac increpatione dormit, qui ex dissimulatione divina
Abbreviated transcription (Latin):
go dormio: et.x
cor meum uigilat. ptꝰ
hesternum capitłm
qua rauonis consequentia: talis
sermo responsioms infertur. bunc
erat generalis inuitatio: hec est
responsio singularis. Ibi plures ĩ¬
uitant᷑ hic unus respondet. Ibi di¬
citur mebriamini km̃i: hic que ca¬
rissima est: quia sponsa ẽ: dormi¬
re se refert. Ego dormio. Quid mi¬
rum si ad ꝯmunem inuitationẽ:
responsum redditur singulare: Mul¬
ti bañi: s omnium ẽ cor unum et
anima una. Una est inquit colũ¬
ba mea. Amor unit: et amor inebri¬
at. uides qmͣ iuste sit omniũ uni
responsio: quos in commune cari¬
tatis uehemens liquor infundit:
here uehemens uirtꝰ amoris: me¬
brians et abalienans. Uultis audi¬
re quomͦ caritas abalienat aninũ
quenu inebratꝰ Ego inquit dor¬
mio. Ac si dicat dicat dilecto. Tu
me ad ebrietatem uocas: et ego to¬
ta huic muneri uaco. Ego dormio
et cor meum uigilat. Ab aliis dor¬
mio et ouiesco negociis: ideo cor
dam hanc ebrietatem et uinum

Expanded text:
go dormio, et cor meum vigilat. Post hesternum capitulum, qua rationis consequentia talis responsionis sermo infertur? Tunc erat generalis invitatio, haec est responsio quasi singularis. Ibi plures invitantur, hic unus respondet. Ibi dicitur, Inebriamini, charissimi: hic quae charissima est, quia sponsa est, dormire se refert. Ego dormio. Quid mirum si ad communem vitationem responsum redditur singulare? Multi charissimi, sed omnium est cor unum, et anima una. Una est, inquit, columba mea . Amor unit, et amor inebriat. Vides quam juste fit omnium unica responsio, quos in commune charitatis vehemens liquor infundit? Vere vehemens virtus amoris, inebrians et abalienans. Vultis audire quomodo charitas abalienet animum quem inebriat? Ego, inquit, dormio: ac si dicat dilecto: Tu me ad ebrietatem vocas, et ego tota huic muneri vaco. Ego dormio, et cor meum vigilat. Ab aliis dormio et quiesco negotiis: ideo cor dam hanc ebrietatem, et vinum
Abbreviated transcription (Latin):
siue qualẽ supra meminituꝰ siue
inferioris ꝑfectionis et gre ĩ ꝑadẏli
amenitatem transfert᷑: in ortes sẽ¬
ꝑ uirentes: in locum tab̾naculi
ammirabilis usq in domum dei.
hec recolite fr̃es et recordamini: ⁊
effundite in uobis animas ur̃as.
Ignita est recordatio et liquescere
fauet animam tuam: et in delec¬
tationes effundi et desideria: q̃in
transibis in locum tabernaculi ã¬
mirabilis: in uoce et enim exulta-¬
tionis et confessionis sonus epu¬
lantis. Dulcis uterq ibi sonus. a¬
mici epulautis et dñi inuitantis.
Inuitantis ẽ enim uox: comedite
amici inquit et kim̃. Biandiciarũ
hec sunt nomina: s hee blanclicie
adulationem non sapunt: officii
et dilectionis sunt plene. Et hec ip
a domino blandimenta prolata. ĩ¬
ebriandi non carent affcũ: effica¬
cia sunt ad demulcendos eorũ qͥb
fiunt affrus. hñt tamen uiter se
distinctionem: et aliquid ampluiꝰ¬

Expanded text:
sive qualem supra meminimus, sive sive qualem supra meminimus, sive inferioris perfectionis et gratiae in paradisi amoenitatem transfertur, in hortos semper virentes, in locum tabernaculi admirabilis usque ad domum Dei. 8. Haec recolite, fratres, haec recordamini, et effundite in vobis animas vestras. Ignita est haec recordatio: liquescere faciet animam tuam, et in dilectationes et desideria effundi, cum transibis in locum tabernaculi admirabilis. In voce enim exsultationis et confessionis sonus epulantis . Dulcis ibi uterque sonus, et amici epulantis, et Domini invitantis. Invitantis est enim vox: Comedite,Amici, inquit, et charissimi. Blanditiarum haec sunt nomina: sed hae blanditiae adulationem non sapiunt; officii et dilectionis sunt plenae. Et haec ipsa a Domino blandimenta prolata, inebriandi non carent effectu: efficacia sunt ad emulcendos eorum quibus fiunt affectus. Habent tamen inter se distinctionem, et aliquid ampli
Abbreviated transcription (Latin):
fectio uehemens. Dolendum qui¬
dem qd̃ tanti uiri subtrasta nobis¬
ẽ copia: s nich̾ominus głandum
qd̃ talem de ortulis nrĩs fasciculũ
myrre ad celestem illum ortum p̃¬
misimꝰ. Illic ornam̃tũ est. qui nob̾
hic fuerat adiumentũ. et si uacu¬
ata indentur aluearia nr̃a. et ortꝰ
midatus: multos tamen reliquit
mampules de quibz potens ẽ deuͤ
ꝑ uitutum incrementa creare fas¬
citulos. Quod et in tota operatur
eccłia. donec ꝑ successiones continu¬
as omium graduũ dispensatõne
cõpleta sponse sue iam ꝑfc̃e et cõsũ¬
mate dicat. Ueni in ortum meũ so
ror mea sponsa inessiu myrrã meã
cũ aromatib meis domedi fauũ
cum melle meo: bibi uinũ in eu̾
cum lacte meo. Comedite amici et
si in generali illa eccł̾ie introdue¬
tione in dñi gaudium que post re¬
surrectionem fiet ꝑfectissime sperat᷑.
cotidie tamen angelicos cuies ad cõ¬
gratulationis conuiniũ inuitari
credimus cum sc̃a quelibet anima

Expanded text:
fectio vehemens. 7. Dolendum quifectio vehemens. 7. Dolendum quidem quod tanti viri subtracta est nobis copia, sed nihilominus gloriandum quod talem de hortulis nostris fasciculum myrrhae ad coelestem illum hortum praemisimus. Illic ornamentum est, qui nobis hic fuerat adjumentum. Et si vacuata videntur alvearia nostra, et hortus nudatus; multos tamen reliquit manipulos, de quibus potens est Deus per virtutum incrementa creare fasciculos. Quod et in tota operatur Ecclesia, donec per successiones continuas, omnium graduum dispensatione completa, sponsae suae jam perfectae et consummatae dicat: Veni in hortum meum, sr mea sponsa. Messui myrrham meam cum aromatibus meis, comedi favum cum melle meo, bibi vinum meum cum lacte meo. Comedite, amici, esi in generali illa Ecclesiae introductione in Domini gaudium, quae post resurrectionem fiet, perfectissime speratur; quotidie tamen angelicos cives ad congratulationis convivium invitari credimus, cum sancta quaelibet anima
Abbreviated transcription (Latin):
b adhuc unitegris: multoꝵ. coticdie
indulcantus fauces. Molestam ñ
sectabat᷑ subuilitatem que plus cõ¬
tentionis qmͣ instructionis minis¬
trat mat̾iam: circa moralem oꝑosꝰ
sũam: cultissims illam u̾borum
cellis committebat. Prudens erat
eloquii mysticr: quod inter ꝑfcõs
dispensabat. Lastea in salutem et
consolanionem ꝑuulorum exube¬
rabat doctrina: cui tamen letifican¬
tis et mnebriantis sermonis uinum
sepe latenter inmiscuit. Ita ẽ. lac
ip̃ius ium obtinebat uirtutẽ. Sim¬
plex institutio et sermo lacteus eui.¬
ammũ aulitoris in quendam ine¬
briantem alienate mentis excessũ
furtim arripere ꝯsueuit. Uñ qui po¬
tabatur uere dicere poterat: quia bi¬
bi uinũ cum iacte inmo in lacte. No¬
uerat ista tempare miscere: et ĩ alt̃o
utrumꝙ largiri. facili ad eclificã¬
dum utebatur materia: s uehem̃¬
nam mebriantis gr̃e sentires in u̾¬
bis. fãcilis merat intellectus: s af¬

Expanded text:
bus adhuc integris multorum quotidie bus adhuc integris multorum quotidie indulcantur fauces. Molestam non sectabatur subtilitatem, quae plus contentionis, quam instructionis ministrat materiam. Circa moralem operosus scientiam, cultissimis illam verborum cellis committebat. Prudeus erat eloquii mystici, quod inter perfectos dispensabat. Lactea in salutem et consolationem parvulorum exuberabat doctrina, cui tamen laetificantis et inebriantis sermonis vinum saepe latenter immiscuit. Ita est. Lac ipsius vini obtinebat virtutem. Simplex ejus institutio, et sermo lacteus animum auditoris in quemdam inebriantem alienatae mentis excessum furtim arripere consuevit. Unde qui potabatur, jure dicere poterat; Quia bibi vinum cum lacte. Imo in lacte noverat ista temperate miscere, et in altero utrumque largiri. Facili ad aedificandum utebatur materia, sed vehementiam inebriantis gratiae sentires in verbis. Facilis inerat ei intellectus, sed af
Abbreviated transcription (Latin):
qui suꝑ mel dulcis est. quid hunenͥ
fauum credideris in cunctis melle
cellulis redundantem: Quid cum
hominem cernis capacẽ sensu. cõ¬
u̾satione cõpositum. actuũ et uite
equabli comm̃suratione coh̾entẽ sͥ
talib undiq uasculis consertum
uacus tamen et spei que reposita¬
est in cellis melleo exhaustis liqͦrei
nunquid aliud tibi qm ariditatẽ
desiccati faui depingit: Duplicatũ
quidem incõmodum. si simul fu̾it
et dissipatus dissolutione et inde¬
uotione quadam desiccat᷑. Aliud
tamen est si seruat spẽm ut menti¬
atur uirtutem: aliud suntegͥtatiᷤ
formam ad infundende fauorem
spe bona gr̃e p̃fert ut dono spũal
dulcedinis receptacula apta non de¬
sunt: et idonee cellule melli super¬
no. Noster autem hic fauus de quo
loquimur integer erat: et interno
liquore exuberans. plenus cellarũ
hac illacq distillabat dulcedinẽ.
Sermoinis diini assiduus oꝑator.
faues componebat. Bom faui qui¬

Expanded text:
qui super mel dulcis est; quid hunc nisi qui super mel dulcis est; quid hunc nisi favum credideris in cunctis cellulis melle redundantem? Quid? cum hominem cernis capacem sensu, conversatione compositum, actuum et vitae aequabili commensuratione cohaerentem sibi, talibus undique vasculis consertum, vacuis tamen, et spei quae est reposita in coelis, melleo exhaustis liquore; numquid aliud tibi quam favi arentis siccitatem depingit? Duplicatum 141 quidem incommodum, si simul fuerit et dissipatus dissolutione, et indevotione quadam desiccatus. Aliud tamen est si servat speciem, ut mentiatur virtutem: aliud si integritatis formam, et infundendae favorem spe bona gratiae refert, ut dono spiritualis dulcedinis receptacula apta non desint, et idoneae cellulae melli superno. 6. Noster autem hic favus, de quo loquimur, integer erat, et interno liquore exuberans. Plenus erat cellularum, hac illacque distillabat dulcedinem, sermonis divini assiduus operator favos componebat. Boni favi, qui
Abbreviated transcription (Latin):
effudisset sp̃m suum. Et eũ impor¬
tuni sermonis impetuosus deflu¬
xisset gurges eadem qua sustinu¬
erat transquillitate suspensum u̾¬
bum resumpsit: oꝑtune loquens
et oꝑtune silens. Uelox ad audien¬
dum. ad loquendum tardus: s ñ
dus est tardus: ad quam magis
compositus et consitus cellis uni om¬
ni actu. sermone et gestu. interne
putabatur duicedinis mella suda¬
re. felix in quo ih̾c integrũ fauum
quem comedat inuenit: crassum ñ
exsiccatum. Uide nat᷑am fam. Qua¬
si galrato capite est: ꝓpter formã
uasculi cui innascitur. Demq de
superiorib pendet: et de suꝑioribus
prodit. Sona scd̃m paulum galea
spes saluns eterne. A spe siquidem
suꝑnorum omnium actuum caput
et totius intentio uite inchoare de¬
bet et illi coherere. ad hanc tendere.
et hac se coutra omnia temptam̃¬
ta tueri. Si uideris hominẽ ꝓpter
spem suꝑnoꝵ in omni actu etiam¬
et aduerso casu. repleri gaudio sp̃u

Expanded text:
effudisset spiritum suum: et cum imporeffudisset spiritum suum: et cum importuni sermonis impetuosus defluxisset gurges, eadem qua sustinuerat tranquillitate, suspensum verbum resumpsit, opportuno loquens, et opportune silens. Velox ad audiendum, ad loquendum tardus, sed non tdus est tardus, ad quam magis compositus et consitus cellis, in omni actu, sermone et gesta internae putabatur dulcedinis mella sudare. Felix in quo Jesus integrum favum, quem comedat, invenit, crassum, non exsiccatum. Vide naturam favi: quasi galeato capite est, propter formam vasculi cui innascitur. Deinde de superioribus pendet, et de superioribus prodit. Bona, secundum Paulum, galea spes salutis aeternae . A spe siquidem supernorum, omnium actuum caput et totius intentio vitae inchoare debet, et illi cohaerere, ad hanc tendere, et hac se contra omnia tentamenta tueri. Si videris hominem, propter spem supernorum, in omni actu, etiam adverso casu, repleri gaudio spiritus,
Abbreviated transcription (Latin):
aromatib bonis. Quĩd illo uł ui¬
ta puriorz uel doctrina prudenti¬
or: Quis magis illo uel egrotus in
carne: uel alacer spũ: Sermo eus
quasi cereus melleã effundebat
scĩam. Carne languidus: mag̃
tamen intus in sp̃u celestiũ amo¬
re ianguebat. Myrrata carne m̃¬
tem aromaticam crematione con¬
tinua: indefessi amoris odori ferũ¬
in incensum laxabat. Corpore de¬
siccato et arido anima eius sicut
adipe et pinguedine repleatur: iõ
labiis exultationis laudauit do¬
minũ semꝑ os eius. fauus distil¬
lans labia ip̃ius non totus con¬
uersus in labia modesto uultu⁊
totius corporis hĩtu tranquillo.
serenos animi prodebat affectus.
Sensu ꝑspicuus erat: sermone ñ
p̃ceps. Modeste rogabat reddebat
modestius. Molestos sustinens mo¬
iestus nulli. Auite intelligens mo¬
rose referens: equanimiter feren.
Memun frequenter illum concep¬
tum de assidentib aliquis inter¬
ba suspendisse. donec totum alter

Expanded text:
aromatibus bonis. Quis illo vel viaromatibus bonis. Quis illo vel vita purior, vel doctrina prudentior? Quis magis illo vel aegrotus in carne, vel alacer in spiritu? Sermo ejus, quasi cereus, melleam effundebat scientiam. Carne languidus, magis tamen intus in spiritu coelestium amore languebat. Myrrhata carne, mente aromatica, crematione continua, indefessi amoris odoriferum incensum offerebat. Corpore desiccato et arido, anima ejus sicut adipe et pinguedine replebatur: ideo labiis exsultationis laudabit Dominum semper os ejus, favus distillans labia ipsius. Nam totus conversus in labia, modesto vultu, et totius corporis habitu tranquillo, serenos animi prodebat affectus. Sensu perspicuus erat, sermone non praeceps. Modeste rogabat, reddebat modestius, molestos sustinens, molestus nulli; acute intelligens, morose referens, aequanimiter ferens. Memini frequenter illum, cum coeptum de assidentibus aliquis interba suspendisse, donec alter totum