comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
dierũ conuiuii. mitt̾e ad filios. eosq scificare
ẽ. pꝰuirtutũ sensũ. intentionẽ cordis dirigere :
⁊omẽ qđ agitur distric̾ta recractationis dis¬
cussione mundarehe bona eftim̃t᷑. que mala
sunt. ne saltẽ ueracit̾ bona putent᷑ sufficien¬
tia. cũ ꝑfecta ñ sunt. Sic enĩ mens plerũq
decipitur ut aut qualitate mali. aut boni qͣn¬
quã discussiones inueniunt. Nã ea que ꝑscry¬
tari innob̾metipsis plemus nitimur: sepe ue¬
rius orando quã inuestigando penetramꝰ. Cũ
enĩmens ꝑ quandã cõpunctionis machinã ad
alta sustollit᷑: oẽ qd̾ ei de se ipsa occurrerit subseipsa.
diiudicando certiꝰ contẽplat᷑. Uñ recte subiungi
ꝑsingłos. Diluculo nãq consurgimꝰ. cũ cõpuncti¬
onis luce ꝑfusi. humanitatis nr̃e noctẽ deserimꝰ.
⁊ adueri luminis radios. oculos m̃tis aꝑimꝰ. atq
holocaustũ ꝑsingłos filios offerimꝰ. cũ ꝓunaq̃q
uirtute dño hostiã nr̃ȩ p̃cis ĩmolamꝰ: ne sapientia

Expanded text:
dierum convivii, mittere ad filios, eosque sanctificare, est post virtutum sensum, intentionem cordis dirigere, et omne quod agitur, districta retractationis discussione mundare; ne bona aestimentur quae mala sunt; ne saltem veraciter bona putentur sufficientia, cum perfecta non sunt. Sic enim mens plerumque decipitur, ut aut qualitate mali, aut boni quanquam discussiones inveniunt; nam ea quae perscrutari in nobismetipsis plenius nitimur, saepe verius orando quam investigando penetramus. Cum enim mens per quamdam compunctionis machinam ad alta sustollitur, omne, quod ei de se ipsa occurrerit, sub se ipsa dijudicando certius contemplatur. Unde et recte subjungi--Diluculo namque consurgimus, cum compunctionis luce perfusi humanitatis nostrae noctem deserimus, et ad veri luminis radios, oculos mentis aperimus. Atque holocaustum per singulos filios offerimus, cum pro unaquaque virtute Domino hostiam nostrae precis immolamus: ne sapientia
Abbreviated transcription (Latin):
amouemꝰ. Cuiꝰ artꝰ in frusta concidimꝰ. Tũ
distinguentes subtilit̾ eius intima at̾ibi.¬
timq cogitamꝰ. Curandũ gͦ ẽ. necũ mala
uncimꝰ. bonis lasciuientib supplantemu
ne fortasse flura ꝓdeant. ne incirẽspec̾ta
capiant᷑. ne ꝑ errorẽ uiã deserant. ne ꝑ lassi¬
tudinẽ fracta. ante ac̾ti oꝑis meritũ ꝑ¬
dant. Incunc̾tis enĩ uigilant᷑ debet se mei
circunspicere: atq in ipsa circunspec̾tions
sue ꝓuidentia ꝑseuerare. Uñ ⁊ rec̾te sub¬

Expanded text:
amovemus. Cujus artus in frusta concidimus, cum amovemus. Cujus artus in frusta concidimus, cum distinguentes subtiliter ejus intima membratimque cogitamus. Curandum ergo est, ne cum mala vincimus, bonis lascivientibus supplantemur, ne fortasse fluxa prodeant, ne incircumspecta capiantur, ne per errorum viam deserant, ne per lassitudinem fracta, anteacti laboris meritum perdant. In cunctis enim vigilanter debet se mens circumspicere, atque in ipsa circumspectionis suae providentia perseverare
Abbreviated transcription (Latin):
tabnacło: qr tc̃ nimirũ bona nr̃a ueraciter
in conspectu iudicis placent. cũ hȩc mens
subtiliꝰ nrogicando cont̾it ⁊ quasi de aroma¬
tib puluerẽ redditꝰ ne grossũ durũq sit oy¬
bonũ qđ agit᷑. ne si hoc arta recrac̾tationis
manꝰ ñ cõminuat. odorẽ de se subtili ñ asꝑ¬
sic̃ uirgula fumi ex aromatib myrre ⁊ thu¬
ris. ⁊ uniu̾si pulueris pigm̃tarii: Scã qͥpe
eccła sic̃ fumi uirgula exaromatib ascend̾
qr ex uite sue uircutib in int̾ni cotidie inoen¬
si rectitudinẽ ꝓficit. Nec sparsa ꝑ cogita¬
tiones defluit .s. sese intra archana cordis
inrigoris uirga constring̃ q̃ ea quȩ ag̃. dũ
recogitare sẽꝑ. ac retractare ñ desinit: myr¬
rã qͥdẽ ⁊thus ht̃ in oꝑe̾ s. puluerẽ in cogitaa¬
one. Hinc ẽ qđ de oblatorib hostiȩ ad mo¬
ysen it̾um dt̃. Sub tracta pelle hostie art̾
himꝰ: cũ am̃tis nr̃e oculis suꝑficiẽ uirtutᷤ

Expanded text:
tabernaculo; quia tunc nimirum bona nostra veraciter tabernaculo; quia tunc nimirum bona nostra veraciter in conspectsubtilius recogitando conterit et quasi de aromatibus pulverem reddit, ne grossum durumque sit bonum quod agitur, ne si hoc arta retractationis manus non comminuat, odorem de se subtilius non aspirgula fumi ex aromatibus myrrhae et thuris, et universi pulveris pigmentarii ? Sancta quippe Ecclesia sicut fumi virgula ex aromatibus ascendit; quia ex vitae suae virtutibus in interni quotidie incensi rectitudinem proficit, nec sparsa per cogitationes defluit, sed sese intra arcana cordis in rigoris virga constringit. Quae ea quae agit, dum recogitare semper ac retractare non desinit, myrrham quidem et thus habet in opere, sed pulverem in cogitatione. Hinc est, quod de oblatoribus hostiae ad Moysen iterum dicitur: Detracta pelle hostiae, artus himus, cum a mentis nostrae oculis superficiem virtutis
Abbreviated transcription (Latin):
steriles: aut indiscussa relinqnͣtes. uecordes.
Neq enĩ unaq̃ uere uirtꝰ ẽ.:si mirta aliis uir¬
tutib ñ ẽ. Uñ recte ad moysen dr̃. Sume tͥ
aromata. styacten. ⁊ onica. galbanẽ bomi odo¬
ris: ⁊ thus lucidissimũ: faciesq thnmiama cõ¬
positũ opere unguentarii. mixtũ diligent᷑
ipurũ. Thimiama quippe exaromatib cõ¬
positũ facimꝰ. cũ in altare boni oꝑis. uirtutũ
multiplicitate redolemꝰ. Qđ mirtũ ⁊ purũ fit:
ꝙ quanto uirtꝰ uirtuti iungit᷑ tanto incensũ
boni opis sinceriꝰ exhibet᷑ Ubi ⁊ bñ subiungit᷑.
Cũ q indenuissimũ puluerẽ umũsa contuelis.
pones ereo corã testimonii tabnacło. Intenur¬
simsi puluerẽ a romata uniusa cont̾imꝰ cũ bon
nrã quasi inpila cordis. occulta discussione
tes recogitando terere: i usq ad subtilitatẽ oc¬
culti eraminis reuocare. Inotandũ qd de
eodẽ puluere dr̃ pones exeo corã teͥstimonii

Expanded text:
steriles; aut indiscussa relinquentes, vecordes. steriles; aut indiscussa relinquentes, vecordes. Neque enim unaquaeque vere virtus est, si mista aliis virtutibus non est. Unde recte ad Moysen dicitur: Sume tibi aromata, stacten et onycha, galbanum boni odoris, et thus lucidissimum; aeqpositum opere unguentarii, mistum diligenter et purum . Thymiama quippe ex aromatibus compositum facimus, cum in altari boni operis, virtutum multiplicitate redolemus. Quod mistum et purum fit; quia quanto virtus virtuti jungitur, tanto incensum boni operis sincerius exhibetur. Unde et bene subjungitur: Cumque in tenuissimum pulverem universa contuderis, pones ex eo coram testimonii tabernaculo . In tenuissimum pulverem aromata universa conterimus, cum bona nostra quasi in pilo cordis, occulta discussione tes recogitando terere, et usque ad subtilitatem occulti examinis revocare. Et notandum, quod de eodem pulvere dicitur: Pones ex eo coram testimonii
Abbreviated transcription (Latin):
ditur. ꝑcutere calcaneũ molit᷑: qr isi suggestio
ne pͥma intentionẽ ñ ꝑcutitꝰ decipere infine
tendit. Si aut̃ semel cormintentione corrũpit᷑.
sequentis actionis medietas ⁊ t̾munꝰ ab hoste
callido secure possidet᷑: qr totã sibi arborẽ fruc¬
ł ferre conspic̃: quã ueneni dente inradice ui¬
tiauit. Quia gͦ ciira sũma uigilandũ ẽ. ne uel
bonis oꝑib setuiens mens reꝓba inintentione
polluat᷑. Rec̾te dr̃. Ne forte peccauerint fi¬
li mei ⁊ benedixerint dõ incordib suis. Ac si
aꝑte diceret᷑. Nullũ ẽ bonũ qđ for is agit᷑: si ñ
ꝓeo inc̾ante dĩ ocłos innocentię uictima in
cogitationis. Om̃i cura seruandus ẽ amali¬
tiȩ puluere. ocłs cordis. he hoc qd inac̾tione
rectũ hominib ostñtat: aput semetipsũ ꝑ
itaqͤ ne bona nr̃ã pauca sint. curandũ ne in¬
discussa: ne aut pauca agentes. inueniamur

Expanded text:
ditur, percutere calcaneo molitur, quia quem ditur, percutere calcaneo molitur, quia quem prima tentatione non percutit, decipere in fine tendit. Si autem cor in tentatione corrumpitur, sequentis actionis medietas et callido secure possidetur; quoniam totam sibi arborum fructus ferre conspicit, quam veneni dente in radice vitiavit. Quia ergo summa cura vigilandum est, ne vel bonis operibus serviens mens, reproba intentione polluatur, recte dicitur: Ne forte peccaverint filii mei, et benedixerint Deo in cordibus suis. Ac si aperte diceretur: Nullum est bonum, quod foris agitur, si non pro eo intus ante Dei oculos innocentiae victima in cogitationis. Omni cura servandus est a malitiae pulvere oculus cordis; ne hoc, quod in actione rectum hominiitaque est ne bona nostra pauca sint; curandum ne indiscussa; ne aut pauca agentes, inveniamur
Abbreviated transcription (Latin):
int̾ eos qͥ dixerunt ad hismahel. Exi occide¬
re nos: qi habemꝰ chesauros in agro. tum̃t ⁊ hordei
iolei ⁊ mellis. & ñ occidit eos: Thesaurus qͥp¬
pe magro e spes inpenicentia. Quȩ q ñ cernitur.
quasi int̾ra cordis suffosa continet᷑. Qui gͦ diesau¬
ros inagro frum̃i hãbuere seruati sunt: q qui
pꝰ incautele suȩ uitiũ ad lam̃ta redeunt. nec cap¬
ti moriuntur. Cũ uͦ antiquus hostis neq ineror¬
dio intentiois ferit. neq in itinere ac̾tionis int̾¬
cipit. duriores infine laquęos tendit. Quẽ tanco
naquius obsidet: quanto solũ sibi remansisse ad
decipiendũ uidet: hos nãq fini suo oppositos la¬
quȩos ꝓpħa conspererat: cũ dicebat. Ipsi calcane¬
ũ meũ obseruabunt. Quia enĩ incaleaneo finis
biȩ sequaces. calcancũ obseruant: cũ actionis
bone fine uitiare desid̾ant. Nñ. ⁊ eide serpenti
dr̃. Ipsatuũ obseruabit caput:⁊ tu ełꝰ calcaneũ.
Caput qͥppe serpentis obseruare ẽ. ⁊nitia sugge

Expanded text:
erunt ad Ismael: Noli occidere nos, quia habemus thesauros in agro frumenti et hordei et olei et mellis, et non occidit eos. » Thesaurus quippe in agro, spes in poenitentia, quae quia non cernitur, quasi in terra cordis suffossa continetur. Qui ergo thesauros in agro habuere servati sunt, quia post incautelae suae vitium ad lamentum redeunt, nec capti moriuntur. Cum vero antiquus hostis neque in exordio intentionis ferit, neque in itinere actionis intercipit, duriores in fine laqueos ostendit. Quem tanto nequius obsidet, quanto solum sibi redecipiendum videt. Hos namque fini suo appositos laqueos Propheta conspexerat, cum dicebat: Ipsi calcaneum meum observabunt . Quia enim in calcaneo finis erbiae sequaces, calcaneum observant, cum actionis bonae finem vitiare desiderant. Unde et eidem serpenti dicitur: Ipsa tuum observabit caput, et tu calcaneum ejus . Caput quippe serpenti
Abbreviated transcription (Latin):
nis deẽ:qr qđ tractando inuenio carens uirib
usq ad ꝑfectionẽ oꝑis ñꝑducit. Iualde forti¬
tudo destruitur. nͥ ꝑ consiliũ fulciat᷑: qr qͦ plus
se posse conspicit: eo uirtꝰ sine rationis modera¬
mine. det̾ius in p̾ceps ruit. Nulla ẽ scientia. si
utilitatẽ pietatis ñ ht̃: q dũ bona cognita exeqͥ
negligit: sese adiudiciũ artiꝰ stringit: Iualde
inutilis ẽ pietas. si scientię discretione caret.
qr dũ nulla hãc scientia illuminat. qͦn mise¬
erit. ad nullũ opꝰ ꝓculdubio bonȩ actionis
surgit: q dũ ad cuncta trepidat. ipsa fõrmidi¬
ne sua abonis om̃ib dorpens uacat. Quia gͦ
alt̾ͣnato minist̾io uirt̾ꝰ auircute reficit᷑. rec̾te
dr̃. qđ ap̃ se uicissĩ filii conuiuant᷑. Cũq una
aliã subleuando subleuat: quasi ꝑ dies suos mui

Expanded text:
nis deest, quia quod tractando invenit, carens viribus nis deest, quia quod tractando invenit, carens viribus usque ad perfectionem operis non perducit; et valde fortitudo destruitur, nisi per consilium fulciatur: quia quo plus se posse conspicit, eo virtus sine rationis moderamine deterius in praeceps ruit. Nulla est scientia, si utilitatem pietatis non habet: quia dum bona cognita exsequi negligit, sese ad judicium arctius stringit; et valde inutilis est pietas, si scientiae discretione caret: quia dum nulla hanc scientia illuminat, quomodo miseerit, ad nullum opus procul dubio bonae actionis surgit: quia dum ad cuncta trepidat, ipsa sua fortitudine a bonis omnibus torpens vacat. Quia ergo alternato ministerio virtus a virtute reficitur, recte dicitur, quod apud se vicissim filii convivantur. Cumque unam alia subl
Abbreviated transcription (Latin):
indie suo conuuiũ fac̃: qr m̃tẽ de et̾norũ
spe icertitudine refic̃. Intellecł indie suo
coniurmũ parat: qr meo qd̾ audita penetrat
reficiendo:or tenebras et illustrat Consiliũ
in die suo coniuiuiũ erhibet: q dũ eẽ p̃cipitẽ ꝓ¬
hibet ratione animũ replet. fortitudo indie suo
conuiuiũ fac̾ q dũ adũsa ñ metuitꝰ. crepidanti
m̃ticibos confidentie apponit. Scientia in die
suo conuuiũ parat: quia in
uentre. m̃tis. ignorantiȩ ieiuniũ suꝑat. Pietas
uiũ fac̃: qr dũ p̃mit m̃tẽ. ne de p̃sentib suꝑbiat:
filioꝵ conuiuio ꝑserutandũ uideo: qđ semet¬
ipsos inuicẽ pasct̾. Ualde enĩ quȩlibet singła¬
destituit᷑: sin una alie uirtꝰ uirtuti suffrage¬
tur. Minor quippe ÷ sapientia: si intellectu
careat: Iualde inutił intellectꝰ ẽ. si ex sapien¬
tia ñ subsistat: qr cũ altiora sine sapientiȩ pon¬
dere penetrat᷑: sua illũ leuitas grauiꝰ ruitu¬
rũ leuat. Uile ẽ consiliũ. cui robur fortitudi¬

Expanded text:
um facit, quia mentem de aeternorum spe et certitudine reficit. Intellectus in die suo convivium parat; quia in eo quod audita penetrat, reficiendo cor, tenebras ejus illustrat. Consilium in die suo convivium exhibet; quia dum esse praecipitem prohibet, ratione animum replet. Fortitudo in die suo convivium facit; quia dum adversa non metuit, trepidanti menti cibos confidentiae apponit. Scientia in die suo convivium parat, quia in ventre mentis ignorantiae jejunium superat. Pietas vium facit; quia dum premit mentem, ne de praesentibus superbiat, filiorum convivio perscrutandum video, quod semetipsos invicem pascunt. Valde enim singdestituitur, si non una alii virtus virtuti suffragetur. Minor quippe est sapientia, si intellectu careat: et valde inutilis est, intellectus si ex sapientia non subsistat. Quia cum altiora sine sapientiae pondere penetrat, sua illum levitas gravius ruiturum levat. Vile est consilium, cui robur fortitudi
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ asine quingente ꝑhibñt᷑: qr uocate plebeᷤ
gentiliũ dũ ad reqͥẽ ꝑuenire desid̾ant. cunc̾¬
ta mandatoꝵ onera libent̃ portant. Unde
bene qd̃ hanc requiẽ ppłs gentił appeteret.
ia cob filios alloquens ꝓpħica hoc studuit uo¬
ce signaro clicens. Isachar asinus fortis. accu¬
bans int̾minos. uidit reqͥẽ qđeet̃ bona. ⁊
trã qđ optimar᷑ supposuit humerũ ad por
candũ. Int̾minos nãq accubare ẽ. p̃stolatomũ¬
di fine reqͥescere: nicħq dehis quȩ nc̃ in me¬
dio u̾sant querere .s. ultima desidare. Ec for¬
tis asinus requiẽ ac t̾ra optimã uidet: eũ siple̾r
gentilitas ideirco se adrobur boni oꝑis erigit.
q ad et̾nȩ uitȩ patria tendit. Quȩ i ad portan¬
dũ humerũ opponie. q supna conspecta re
quie p̃ceptis ⁊ iã grauib in opatione se subic:
⁊ qcqͥd intolerabile̾ puisiuanimicas asserit᷑. hoc
ei leue ac facile spes remunerationis ostñclit.

Expanded text:
 asinae quingentae perhibentur; quia vocatae plebes gentilium, dum ad requiem pervenire desiderant, cuncta mandatorum onera libenter portant. Unde bene, quod hanc requiem populus gentilis appeteret, Jacob filios alloquens, prophetica hoc studuit voce signare, dicens: Isachar asinus fortis, accubans inter terminos, vidit requiem quod esset bona, et terram quod optima, et supposuit humerum  accubare, est praestolato mundi fine requiescere, nihilque de his quae nunc in medio versantur quaerere, sed ultima desiderare. Et fortis asinus requiem bonam et terram optimam videt, cum simplex gentilitas idcirco se ad robur boni operis erigit, quia ad aeternae vitae patriam tendit. Qui et ad portandum humerum supponit, quia conspecta superna requie praeceptis etiam gravibus in operatione se subjicit, et quidquid intolerabile pusillanimitas asserit, hoc ei leve ac facile spes remunerationis ostendit.
Abbreviated transcription (Latin):
regt̃. Qđ ꝑdam helẽ. cuius mira abstinentia
scribit᷑. nͥ continentiũ uita figutt᷑: Qui dum
cuncta quȩ mundi st̃ desert᷑. despecte babilo¬
distinctiones iste secute st̃: recte pꝰ filios tres fi¬
lie nate mẽmorant᷑. Sequitur.t fuit pos¬

Expanded text:
r Danielem cujus mira abstinentia scribitur, nisi continentium vita figuratur, qui dum cuncta quae mundi sunt deserunt, despectae Babylodistinctiones istae secutae sunt, recte post filios tres filiae natae monstrantur. Sequitur: « Et
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ sibi de ꝓpriis uirib ficlutiã subtraht̃. Nesteᷤ
ratione ñ. parcunt. Oblat̾i indomo dñi thus⁊
mun̾a ueniunt: qͥ echibere se ĩdĩ sacrificio oratio¬
nẽ cũ oꝑib pollicent᷑. s. tñsi se inipsa sc̃e deuo¬
tionis uia. caude circunspicere nesciunt̾. hisma¬
mirũ qͥlibet malignꝰ sp̃c prioris sui sathane
uideł exẽplo insuꝑbie errore generatꝰ. se ad
laq̃um deceptionis opponit. De qͦ ⁊ bñdicitur.
Incedens ⁊ plorans ibat: qr ut deuotas m̃tes in¬
terimere feriendo p̾ualeat. semetipsũ q̃si
sub uelamine uirtutis occultat᷑ Et dũ concor¬
dare se uere lugentib simulat: ad cordis inti¬
ma securiꝰ admissus. hoc qđ int̾ deuirtute¬
latet. occidat. Qui plerũq se spondet ad al¬
tiora ꝓuehere: umñ ⁊ dixisse ꝑ hibentur.
Uenite ad godaliã filiũ aichã. atq dũ maio¬
ra ꝓmittit᷑ uã minora subtrahit. Uñ recte

Expanded text:
qui sibi de propriis viribus fiduciam subtrahunt; vestes decoris non parcunt, oblaturi in domo Domini thus et munera veniunt. Qui exhibere se in Dei sacrificio orationem cum operibus pollicentur, sed tamen si se in ipsa sanctae devotionis via caute circumspicere nesciunt, Ismat; quia quilibet malignus spiritus prioris sui Satanae videlicet exemplo in superbiae errore generatus, se ad laqueum deceptionis opponit. De quo et bene dicitur: Incedens et plorans ibat, quia ut devotas mentes interimere feriendo praevaleat, semetipsum quasi sub velamine virtutis occultat: et dum concordare se vere lugentibus simulat, ad cordis intima securilatet, occidit. Qui plerumque se spondet ad altiora provehere. Unde et dixisse perhibetur, Venite ad Godoliam filium Aicham; atque dum majora promittit
Abbreviated transcription (Latin):
picimꝰ. ⁊ nunꝗ erit qđ corda laudantiũ de
transactis iniquitatib polluat: ⁊ semper
erit qđ hec ad laudẽ cͥreatoris accendat.
Quia gͥ int̾nę lucis requies sic inse magnos
subleuat. ut tam̃ nec paruulos derelinquat:
dicat᷑ recte. Paruus ⁊ magisꝰ ibi sunt. Quia aũ
sic ibi co nũsi peccatoris animus culpe sue
memoria tangitur. ut tam̃ nulla eiusdem
memoriȩ confusione de pͥmat᷑: congrue

Expanded text:
picimus, et nunquam erit quod corda laudantium de picimus, et nunquam erit quod corda laudantium de transactis iniquitatibus polluat, et semper erit quod haec ad laudem liberatoris accendat. Quia ergo internae lucis requies sic in se magnos sublevat, ut tamen nec parvulos derelinquat, dicatur recte: Parvus et magnus ibi sunt. Quia autem sic ibi conversi peccatoris animus culpae suae memoria tangitur, ut tamen nulla ejusdem memoriae confusione deprimatur, congrue
Abbreviated transcription (Latin):
dinis recordamur. Plerunq enĩ incolum¬
tatis tẽpore ad memoriã dolores p̃t̾itos sine
dolore reducimꝰ: ⁊ quo egros recolimꝰ. eo nos
in columes ꝑlus amamꝰ. Frit g̃ et in illa be¬
atitudine. culpȩ memoria. non quȩ inte
polluat. sed quȩ nos iȩtitię altiꝰ astringat:
Ut dũ doloris sui animus sine dolore remi¬
nnscitur: ⁊ debitorẽ se medico ueriꝰ intelligat
⁊ eo magis acceptã salutẽ dilgat. qͦ de mo¬
lestia meminit. quid euasit. In illa itaq lȩti¬
tia. sic tunc sine tedio mala nr̃a conspicimꝰ.
sicut nc̃ in luce positi. sine ulla cordis ea¬
ligine. animo tenebras uidemꝰ: Quia et¬
si obscurũ.ẽ. qđ ñte cernimꝰ. de iudicio. ẽ.
hoc luminis. ñ de passione cecitatis. Et in et̃¬
nũ gͦ laudẽ miscdię lirgitori nr̃o referimꝰ:
⁊ nequaquã miseriȩ conscientia grauam᷑
Qui dũ mala nr̃a sine aliq̃ mentis malo res¬

Expanded text:
dinis recordamur. Plerumque enim incolumdinis recordamur. Plerumque enim incolumitatis tempore ad memoriam dolores praeteritos sine dolore reducimus; et quo aegros recolimus, eo nos incolumes plus amamus. Erit ergo et in illa beatitudine culpae memoria, non quae mentem polluat, sed quae nos arctius laetitiae astringat; ut dum doloris sui animus sine dolore reminiscitur, et debitorem se medico verius intelligat, et eo magis acceptam salutem diligat, quo de molestia meminit, quid evasit. In illa itaque laetitia sic tunc sine taedio mala nostra conspicimus, sicut nunc in luce positi, sine ulla cordis caligine animo tenebras videmus; quia etsi obscurum est quod mente cernimus, de judicio est hoc luminis, non de passione caecitatis. Et in aeternum ergo lauet nequaquam miseriae conscientia gravamur; quia dum mala nostra sine aliquo mentis malo res
Abbreviated transcription (Latin):
moria ñ addicit: ubi ñ sub reatu animꝰ tre
pidat: s de eius indulgentia libere exultat.
S si nulla ibi homo peccati sui memoria tangi¬
tur: ereptũ se unde gratulat᷑: Aut qͦmͦ largi¬
tori grãs refert de uenia quã accepit̾ si inter¬
uemiente obliuione transac̾te nequiciȩ. ẽẽ
se pene debitorẽ nescit Neq enĩneglec̾te pre¬
t̾eundũ. ẽ: qđ psalmista ait. Miscdias tuas
met̾nũ cantat᷑. si se fuisse miserũ ignorat: &
si miserie transac̾te ñ meminit: unde lar¬
gitati miscđię. laudes reddit: Sed rursũ
quęrendũ. ẽ. quomꝰ electoꝵ mens ꝑfecta
eẽ in beatitudine poterit. si hanc int̾ gau¬
dia. memoria sui reatus tangit: Aut qͣmͦ ꝑ
fec̾tȩ lucis clareseit gła. quã reducta ad ani¬
mũ obumbrat culpa. S sciendũ. ẽ. qr sicut
sepe nunc tristiũ lȩti reminiscim᷑. ita tc̃
transacte nequitiȩ. sine lesione nr̃ȩ beatitu¬

Expanded text:
moria non addicit, ubi moria non addicit, ubi pidat, sed de ejus indulgentia libere exsultat. Sed si nulla ibi homo peccati sui memoria tangitur, ereptum se unde gratulatur? Aut quomodo largitori gratias refert de venia quam accepit, si interveniente ose poenae debitorem nescit? Neque enim neglecte praetereundum est quod Psalmista ait: Misericordias tuas, cordias in aeternum cantat, si se fuisse miserum ignorat? Et si miseriae transactae non meminit, unde largitati misericordiae laudes reddit? Sed rursum quaerendum est, quomodo electorum mens perfecta esse in beatitudine poterit, si hanc inter gaudia memoria sui reatus tangit? Aut quomodo perfectae lucis clarescit gloria, quam reducta ad animum obumbrat culpa? Sed sciendum est quia sicut saepe nunc tristium laeti reminiscimur, ita tunc transactae nequitiae sine laesione nostrae beatitu
Abbreviated transcription (Latin):
camꝰ. Cũ culpã pęnitendo ꝑcucimꝰ.⁊ maculas
prauc acta ñ solũ deserit. s amarissimis etiã la¬
in nas punit. S tam̃ dũ eoꝵ quȩ egit reminis¬
citur. ꝗraui de iudicio timore terretur. ĩ amse
ñ erigit. Quia dũ quanta sit districtio exami¬
nis pensat:. int̾ spe ⁊ formidinẽ sollicita trepi¬
dat: quia iustꝰ uideruenens qͥd de ꝑpetratis
fleuerit nescit: ac ne culpȩ ĩmanitas. modũ pe
nitentiȩ transeat. metuit. A plerunq cul¬
pã iam ueritas relarat. s. mens afflicta adhuc
de uenia dũ ualde sibi.ẽ. sollicita trepidat.
Seruus gͦ hic iã fugit dñm. s liber ñ.ẽ: quia
peccatũ suũ homo iam p̾enitendo ⁊ corrigen¬
do deserit: s tam̃ adhuc districtũ iudicẽ de
eiꝰ retributione ꝑtimescit. Ibi gͦ seruus liber¬
a dño erit. ubi iam de peccati uenia dubie¬
tas ñ erit. ubi iã securã m̃tẽ culpȩ suȩ me¬

Expanded text:
camus; cum culpam poenitendo percutimus, et maculas camus; cum culpam poenitendo percutimus, et maculas prave acta non solum deserit, sed amarissimis etiam lamentis punit: sed tamen dum eorum quae egit reminiscitur, gravi de judicio pavore terretur . Electusnon erigit, quia dum quanta sit districtio extremi examinis pensat, inter spem ac formidinem sollicitus trepidat, quia, justus Judex veniens quid de perpetratis fleverit nescit, ac ne culpae imnitentiae transeat, metuit. Et plerumque culpam jam veritas relaxat, sed mens afflicta adhuc de venia, dum valde sibi est sollicita, trepidat. Servus ergo hic jam fugit dominum, sed liber non est, quia peccatum suum homo jam corrigendo et poenitendo deserit, sed tamen adhuc districtum judicem de ejus retributione pertimescit. Ibi ergo servus a domino liber erit, ubi jam de peccati venia dubietas non erit, ubi jam securam mentem culpae suae me
Abbreviated transcription (Latin):
tib inuinea: eque cuncti denariũ sortiunt᷑.
A quidẽ apud patrẽ mansiones multȩ sunt.
⁊ tam̃ eundẽ denariũ dispares laboratores
accipiunt: quia una cunc̾tis erit beatitudo
leticie. quãuis ñ una sit om̃ib sublimitas
uite. Paruũ ⁊ magnũ in hac luce conspererat:
qui ex uoce capitis dicebat. Imꝑfectũ meu̾ui¬
aunt oculi tui:  in libro tuo om̃s scribentur
Paruũ & magnũ conspererat. cũ dicebat. Bene¬
dixit om̃s tim̃tes se dñs. pusillos cũ maiorib¬
Bene autẽ subdit᷑. Et seruus liber a dño suo. Scͥp¬
tũ quippe.ẽ. Om̃is qui peccat: seruus. ẽ. pec¬
cati. Quia nimirũ quisqͥs se prauo desidio
subicitiniquitatis dñio. dudũ libera m̃tis
colla supponit. S huic dnño contradicimꝰ. cũ
inquitati quę nos cępat. reluctam̃. Cũ consu¬
etudini molent᷑ resistimꝰ. ⁊ ꝑũsa desid̾ia calcan¬
des. contra hȩc ius nob̾ lib̾tatis ingemitȩ uendi¬

Expanded text:
tes in vinea , aeque 137 cuncti denarium sortiuntur. tes in vinea , aeque 137 cuncti denarium sortiuntur. Et quidem apud Patrem mansiones multae sunt, et tamen eumdem denarium dispares laboratores accipiunt; quia una cunctis erit beatitudo laetitiae, quamvis non una sit omnibus sublimitas vitae. Parvum et magnum in hac luce conspexerat, qui ex voce capitis dicebat: Imperfectum meum viderunt oculi tui, et in libro tuo omnes scribentur . Parvum et magnum conspexerat, cum dicebat: Benedixit omnes timentes se Dominus, pusillos cum majoribne autem subditur: Et servus liber a domino suo. Scriptum quippe est, Omnis qui peccat, servus est peccati ; quia nimirum quisquis se pravo desiderio subjicit, iniquitatis dominio dudum libera mentis colla supponit. Sed huic domino contradicimus, cum iniquitati quae nos ceperat, reluctamur; cum consuetudini violenter resistimus, et desideria tes contra hanc jus nobis libertatis ingenitae vindi
Abbreviated transcription (Latin):
uox. ẽ tẽptatio misere suggestionis. audimꝰ
aut̃ uocẽ exactoris cũ eius tẽptatione pul¬
samur. S: si exaudimꝰ: sipulsati resistimꝰ. Au¬
dit enĩ qui tẽptationẽ sentit: ȩxaudit uero
qui cẽptationi consentit. Dicat᷑ gͦ de iustis.
Noneraudiert᷑ uocẽ ȩxactoris. Qm̃ suggestio¬
nẽ eiꝰ & si audiunt. quia tẽp̾tant᷑: ñ exaudi
ualde mens amat etiã insermone sepiꝰ repli¬
cat. beatꝰ iob quia int̾nȩ̨ pacis frequentiã di¬
ligens conspicit. descriptioni eiꝰ iterũ seruit
dignitatũ Ut qͦ alius hic aliũ merito suꝑat.
illic alius aliũ retributione transcendat. Un
de ineuangłio u̾eritas dic̃. In domo patris mei
mansiones multȩ sunt. Sed ineisdẽ multis
mansionib erit aliqͦmͦ ipsa retributionũ di¬
uersitas concors: qr tanta uis in illa pace nos
sotiat: ut qdđ insc quisq ñ accepit. hoc se acce¬
pisse inalio exultet. Unde ⁊ñ ęque laboran¬

Expanded text:
vox est tentatio miserae suggestionis. Audimus vox est tentatio miserae suggestionis. Audimus autem vocem exactoris, cum ejus tentatione pulsamur; sed non exaudimus, si pulsanti resistimus. Audit enim, qui tentationem sentit; exaudit vero qui tentationi consentit. Dicatur itaque de justis: Non exaudierent vocem exactoris, quoniam suggestionem ejus etsi audiunt, quia tentantur; non exaudiu Sed quia quod valde mens amat, etiam in sermone saepius replicat, beatus Job, quia internae pacis frequentiam diligens conspicit, descriptioni ejus iterum servit, dignitatum: ut quo hic alius alium merito superat, illic alius alium retributione trade in Evangelio Veritas dicit: In domo Patris mei mansiones multae sunt . Sed in eisdem multis mansionibus erit aliquo modo ipsa retributionum diversitas concors; quia tanta vis in illa pace nos sociat, ut quod in se quisque non acceperit, hoc se accepisse in alio exsultet. Unde et non aeque laboran
Abbreviated transcription (Latin):
sinu requiescant: ⁊ dicat. Et ibi requieueruit
fessi robore. Contẽpletur qd cuncti simul
corruptionis suȩ uinculis absoluti. ad illa li¬
bertatis gaudia incorrupta ꝑueniant: et dicat.
Et quondã uinc̾ti parit̃ sine molestia. Bene au¬
tẽ dicitur. quondã uincti: quia dũ illa semꝑ
presens leticia cernitur. om̃e qd̃ erit & deflu&.
quasi p̃t̾itũ iam uidet᷑. Dũ enĩ rerũ finis atten¬
ditur: omẽ qd̃ p̃terit. quasi iã fuisse pensatur.
S õs hi qͦs illuc reqͥes int̾na suscipi&e: hic int̾im qͥd
Qͥ saliꝰ deb& exactoris nõe intelligi. nisi importu¬
nus ille ꝑsuasor. qui humano generi semel
nũmũ deceptionis contulit. & ab hoc cotidie
expetere mortis debitũ ñ desistit: qͥ inpara diso
homini. peocati pecuniã cõmodauit. s iniqui¬
tate crescente hanc cotidie cũ usuris exigit:
De hoc exauctore in euuangłio ueritas dicit.
Et iudex tradet te exactori. Huiꝰ igitur eractors

Expanded text:
sinu requiescant, et dicat: Et ibi requieverunt sinu requiescant, et dicat: Et ibi requieverunt fessi robore. Contempletur, quod cunctis simul corruptionis suae vinculis absoluti, ad illa libertatis gaudia incorrupta perveniant, et dicat: Et quondam vincti pariter sine molestia. Bene autem dicitur, Quondam vincti; quia dum illa semper praesens laetitia cernitur, omne quod erit et defluit, quasi praeteritum jam videtur. Dum enim rerum finis attenditur, omne quod praeterit, quasi jam fuisse pensatur. Sed omnes hi quos illuc quies interna suscipiet, hic interim quid  nomine exactoris intelligi, nisi importunus ille persuasor, qui humano generi semel nummum deceptionis contulit, et ab hoc quotidie expetere mortis debitum non desistit? Qui in paradiso homini peccati pecuniam commodavit; sed iniquitate crescente, hanc quotidie cum usuris exigit. De hoc exactore in Evangelio Veritas dicit, Et judex tradet te exactori . Hujus igitur exactoris
Abbreviated transcription (Latin):
ad filioꝵ dĩ głam incorrupta resurgendo subleua¬
tur. Hic itaq electi molestia uineti sunt: qr
adhuc corruptionis suȩ pena deprimuntur.
S cũ corruptibili carne exuimͣ: quasi ab his
quib nc̃ astringim᷑ molestię uinculis relata¬
mur. Presentariꝰ nanq iã dõ cupimꝰ. s. ad huc
mortalis corporis obligatione p̃pedimur. Iure
gͦ uincti dicim᷑: qr adhuc incessũ nr̃i desidi
ad dm̃ lib̾um ñ habemꝰ. Nñ bene paulus ętͣna
desiderans. s. tam̃ adhuc corruptionis suȩ sar¬
cinã portans. uinc̾tꝰ clamat. Cupio dissolui et
eẽ cũ xp̃o. Dissolui enĩ ñ quȩreret: nisi se ꝓcul
dubio uinctũ uideret. hec aũ uincła quia cer¬
tissime rũpenda in resurrectione conspere¬
rat: ĩa quasi rupta gaudebat ꝓpħa cũ dicer&.
Dirupisti uincula mea. tͥ sacrificabo hostiam
peccatores lux int̾na recipiat: ĩdicat. Ibi impis
cessauerunt atumultu. Contẽplet᷑ qd̾ scĩ de

Expanded text:
ad filiorum Dei gloriam incorrupta resurgendo sublevaad filiorum Dei gloriam incorrupta resurgendo sublevatur. Hic itaque electi molestia vincti sunt, quia adhuc corruptioni suae poena deprimuntur. Sed cum corruptibili carne exuimur, quasi ab his, quibus nunc astringimur, molestiae vinculis relaxamur. Praesentari namque jam Deo cupimus, sed adhuc mortalis corporis obligatione praepedimur. Jure ergo vincti dicimur, quia adhuc incessum 136 nostribemus. Unde bene Paulus aeterna desiderans, sed tamen adhuc corruptionis suae sarcinam portans, vinctus clamat: Cupio dissolvi et esse cum Christo . Dissolvi enim non quaereret, nisi se procul dubio vinctum videret. Haec autem vincula, quia certissime rumpenda in resurrectione conspexerat, jam quasi rupta gaudebat Propheta, cum diceret: Dirupisti vincula mea, tibi sacrificabo hostiam peccatores lux interna recipiat, et dicat: Ibi impii cessaverunt a tumultu. Contempletur, quod sanct
Abbreviated transcription (Latin):
Uegetamus hoc motib ne fitu imutabilitatis
intereat: s citius hoc collocando sistimus. ne
ipsa sua uegetatione succumbat. Adum̃to
hoc uestiũ tegimus. ne frigꝰ interimat: ⁊ quę¬
sita indum̾ta ꝓicinꝰ. ne calor ęxurat. Tot gͣ
diu̾sitatib succurrentes. quid aliud agimus
nisi corruptibilitati seruim᷑. ut saltẽ multipli¬
citas imponsi obsequii corpus sustineat. qd̾ an¬
xieras infirmȩ mutabilitatis grauat: Unde
bene ꝑ paulũ dr̃. Uanitati enĩ creatura sub
iecta . ẽ. ñ uolens: s ꝓpt᷑ eũ qui subiecit inspe:
Quia & ipsa creatura lib̾abitur a seruitute cor¬
ruptionis inlib̾tatẽ głe filioꝵ dĩ. Uanitati
quippe creatura ñ uolens subditur: quia hõ
qui ingenitę constantiȩ statũ uolens deseru¬
it pressus iufte mortalitatis pondere. nolens
mutabilitati suȩ corruptionis seruit.
Sedcreatura hȩc tunc aseruitute corruptiõiseripit ̃

Expanded text:
vegetamus hoc motibus, ne situ immobilitatis vegetamus hoc motibus, ne situ immobilitatis intereat: sed citius hoc collocando sistimus, ne ipsa sua vegetatione succumbat; adjumentis hoc vestium tegimus, ne frigus interimat, et quaesita adjumenta projicimus, ne calor exurat. Tot igitur diversitatibus occurrentes, quid agimus nisi corruptibilitati servimus, ut saltem multiplicitas impensi obsequii corpus sustineat quod anxietas infirmae mutabilitatis gravat? Unde bene per Paulum dicitur: Vanitati enim creatuecit in spe: quia et ipsa creatura liberabitur a servitute corruptionis, in libertatem gloriae filiorum Dei . Vanitati quippe creatura non volens subditur, quia homo, qui ingenitae constantiae statum volens deseruit, pressus justae mortalitatis pondere, nolens mutabilitatis suae corruptioni servit. Sed creatura haec tunc a servitute corruptionis eripitur, cum
Abbreviated transcription (Latin):
Anñ duro molestię uinculo ligantur: quoscũ
accensus sp̃s ad sinũ pacis intimȩ pleno desi¬
dio ꝑtrahat. feruenti certamine caro per¬
turbat᷑. Quȩ ⁊ si iam ante faciẽ uelut exad¬
u̾so acie erecta ñ obuiat: adhuc tam̃ am̃tis
dorso quasi captiua sũmurmurat. Et quãuiᷤᷤ
timendo. s tñ turpi strepitu incorde spẽm pul¬
chrȩ quietis fȩdat. Flecti gͥ ⁊ si ualent̾ omĩa
suꝑant: cũ securitatẽ pacis int̾nę desid̾ant.
grauis eis ẽ molestia. adhuc babere qđ
uincant. Quib exceptis. ea nã uincula susti¬
nent. q̃ grauiᷤᷤ ext̾iꝰ necessitaᷤ astringit. Fsurire qͥp¬
pe sitire. lassescere: uincula corruptionis st̃.
Quȩ scł solui nequęunt: insi cũ in illa ĩmortali¬
tatis gła. nr̃a mortalitas ꝑmutat᷑. Replemꝰ
⁊enĩ refectionib corpꝰ. ne extenuatũ deficiat. ex¬
tenuamꝰ abstinentia. nenos repletũ premat.

Expanded text:
An non duro molestiae vinculo ligantur, quos cum An non duro molestiae vinculo ligantur, quos cum accensus spiritus ad sinum pacis intimae pleno desiderio pertrahat, fervente certamine caro perturbat? Quae etsi jam ante faciem velut ex adverso acie erecta non obviat, adhuc tamen a mentis dorso quasi captiva submurmurat: et quamvis timendo, sed tamen turpi strepitu in corde speciem pulchrae quietis foedat. Electi igitur etsi valenter omnia superant, cum securitatem pacis internae desiderant, gravis eis est molestia, adhuc habere quod vincant. Qui his exceptis, ea etiam vincula sustinent, quae gravis exterius necessitas astringit. Esurire quippe, sitire, lassescere, vincula corruptionis sunt: quae scilicet solvi nequeunt, nisi cum in illam immortalitatis gloriam nostra mortalitas permutatenim refectionibus corpus, ne extenuatum deficiat; extenuamus abstinentia, ne nos repletum premat;
Abbreviated transcription (Latin):
sine molestia. Iustos enĩ quãuis nullus desi¬
derioꝵ carnaliũ tumultꝰ possideat: duris tñ
uinculis eos in hac uita positos suȩ molestia
corruptionis ligat. Scriptũ quippe. ẽ. Corpꝰ
qđ corrũpitur aggrauat animã: ⁊ depͥmit
terrena in habitatio sensũ multa cogitantẽ.
fo itaq ipso quo adhuc mortales sunt. corruptio¬
nis suę ponde grauantur᷑. Et astricti molestia
uincti sunt: quia milla adhuc libertate uitȩ
in corruptibilis nͣ surgunt. Aliud nanq de
mente. aliud de corpore dolerant: ⁊ contra se¬
mecipsos cotidie in int̾no uertamine exu¬
dant. An non duro molestiȩ uinculo ligant᷑.
quoꝵ nimirũ mens sine labore inignoran¬
tia soluitur. ⁊ ñ nisi cũ studio laboris erudit᷑:
Coacta erigitur. libens iacet. Ab infimis uix
leuatur. ⁊ tam̃ eleuata ꝓtimis labitur: Sem&¬
ipsã laboriose uincendo suꝑna conspicit. sed
reuerb̾ata. lum̃ qđ se irradiauerat refugit:

Expanded text:
ione replesti me . Justos viros quamvis nullus desiione replesti me . Justos viros quamvis nullus desideriorum carnalium tumultus possideat, duris tamen vinculis eos in hac vita positos suae molestia corruptionis ligat. Scriptum quippe est: Corpus  corrumpitur, aggravat animam, et deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitantem . Eo itaque ipso quo adhuc mortales sunt, corruptionis suae pondere gravantur, et astricti molestia vincti sunt, quia in illa adhuc libertate vitae incorruptibilis non exsurgunt. Aliud namque de mente, aliud de corpore tolerant, et contra semetipsos quotidie in interno certamine desudant. An non duro molestiae vinculo ligantur, quorum nimirum mens sine labore in ignorantia solvitur, et non nisi cum studio laboris eruditur? Coacta erigitur, libens jacet, ab infimis vix levatur, et tamen elevata protinus labitur. Semetipsam laboriose vincendo, superna conspicit; sed reverberata, lumen, quod se irradiaverat, refugit.
Abbreviated transcription (Latin):
oportet ꝓculdubio. ut carnis fortitudo torpescat.
Beatꝰ gͥ iob alta fideliũ corda respiciat. atq per
& dicat. Ibi requieuerunt fessi robore. Ac si
aꝑte insinuet. dicens. Illic requies lucis re¬
munerat: qͦs hic interius recreans ꝓuectus
fatigat. Nec mouere debet qd lucẽ nominans
nequaꝗ subdidit in hac: s ibi. Quã enĩ con¬
tinere electos conspicit: quasi locũ nr̃m hanc
eẽ dep̃hendit. Unde psalmista cũ incõmuta¬
bilitatẽ ȩtͣnitatis conspic̾et dicens. tu autͣe
idẽ ipse es. ⁊ anni tui ñ deficient. hanc elec̾toꝵ
locũ ẽẽ denuntiat dicens. filii seruoꝵ tuoꝵ in¬
continet. nob̃ ad se uenientib locꝰ ñ localis
manet. Quẽ locũ dũ ꝑtingimꝰ. ⁊iã ipsa in
hac uita mentis nr̃ȩ tranquillitas. quanta
fuerit ꝑturbatio uidemꝰ: Quia si iam iusti
inprauoꝵ cõparatione quieti st̃. in estimatio¬
ne tam̃ quietis intime. om̃imꝰ quieti ñ sunt.

Expanded text:
oportet procul dubio ut carnis fortitudo torpescat. oportet procul dubio ut carnis fortitudo torpescat. Beatus igitur Job alta fidelium corda respiciat, atque perpet dicat: Ibi requieverunt fessi robore. Ac si aperte insinuet, dicens: Illic requies lucis remunerat, quos hic interius recreans provectus fatigat. Nec movere debet quod lucem nominans, nequaquam subdidit: In hac, sed Ibi. Quam enim continere electos conspicit, quasi locum nostrum hanc esse deprehendit. Unde Psalmista cum incommutabilitatem aeternitatis aspiceret, dicens: Tu autem idem ipse es, et anni tui nlocum esse denuntiat, dicens: Filii servorum tuorum incontinet, nobis ad se venientibus locus non localis manet. Quem locum dum pertingimus, etiam ipsa in hac vita mentis nostrae tranquillitas, quanta fuerit perturbatio videmus. Quia etsi jam justi in pravorum comparatione quieti sunt, in aestimatione tamen q
Abbreviated transcription (Latin):
plene derelinquit. Et eo funditꝰ temporalib
moritur. quo ad suꝑnã uitã altiꝰ afflatu et̾nita¬
tis anmatur. Anñ robore suo fessã se inuene¬
rat quȩ dicebat: anima mea liquefacta. ẽ.
ut locutꝰ. ẽ : Quia nimirũ mens dũ occulte
locutionis aspiratione tangitur. astatu suȩ
fortitudinis infirmata. ipso qͦ absorbetur desi¬
derio liquatur: Linde se apud semet ipsam
fessã inuenit: unde ultra se. eẽ. conspicit forti¬
tudinẽ quã conscendit. hinc ꝓpħa cũ uisionẽ
dĩ conspęrisse se diceret. adumnxit. Flangui. et
egrotaui ꝑ dies plurimos: Quia cũ ad uirtutẽ
mens stringitur. a fortitudine ꝓpria caro las
pede claudicauit: Quia qͥ uero amore subli¬
mia respicit. iã in hoc mundo duplicib ince¬
dere desideriis nescit. Uno enĩ pede innitit᷑.
qui solo dĩ amore roboratur. l necesse. ẽ. ut
alius inarceat: quia mentis uirtute crescente.

Expanded text:
plene derelinquit, et eo funditus temporalibus plene derelinquit, et eo funditus temporalibus moritur, quo ad supernam vitam altius afflatu aeternitatis animatur. Annon robore suo fessa se invenerat, quae dicebat: Anima mea liquefacta est, ut locutus est ? Quia nimirum mens dum occultae locutionis aspiratione tangitur, a statu suae fortitudinis infirmata, ipso quo absorbetur desiderio liquatur; et inde se apud semetipsam fessam invenit, unde ultra se esse conspicit fortitudinem, quam conscendit. Hinc propheta, cum visionem Dei se conspexisse diceret, adjungit, Elangui et aegrotavi per dies plurimos , quia cum ad virtutem Dei mens stringitur, a fortitudine propria caro lasspede claudicavit , quia qui vero amore sublimia respicit, jam in hunc mundum duplicibus incedere desideriis nescit. Uno enim pede innititur, qui solo Dei amore roboratur; et necesse est ut alius marceat, quia, mentis virtute crescente,
Abbreviated transcription (Latin):
Os enĩqͥ ĩ hoc mũdo fortes s. robore qͣsi forteᷤᷤ s: ñ robore
dctessi. Qui uͦ in auctoris sui amore roborant᷑.
quo magis inconcupita dĩ fortitudine conua¬
lescunt. eo apropria uirtute deficiunt. Et qͦ
robustius ęt̾na appetunt. eo atp̃ralib salubri
defcctione lassantur. hinc psalmista amoris
sui robore fessus dicebat. Defecit insalutare
tuũ anima mea. In salutare enĩ dĩ ꝓficiendo
defecerat. qui ȩt̾nitatis lucẽ desiderans. a carniᷤᷤ
iã fidutia fractꝰ anhelabat. hinc rursus dic̃
Concupiuit ⁊ defecit anima mea in atria dnĩ
Qui nimirũ cũ dicer& concupiuit. recte subdi¬
dit. ⁊defecit: qr ualde minor.ẽ. diuinitatis con¬
cupiscentia. quã ñ mox uã propriꝰ sequitur
defet̾tꝰ. Qui enĩ ad appetenda et̾nitacis atria
accenditur: dignũ ꝓfecto. ẽ. ut ab hoc tempo¬
ralitatis amore lassetur. Ut tanto frigescat
astudio scłi. quanto surgit ardentior inamo¬
rẽ dĩ. Quẽ scł si ꝑfecte arripit. mundũ etiã

Expanded text:
s enim qui in hoc mundo fortes sunt, robore quasi fortes sunt, non robore defessi. Qui vero in auctoris sui amore roborantur, quo magis in concupita Dei fortitudine convalescunt, eo a propria virtute deficiunt; et quo robustius aeterna appetunt, eo a temporalibus salubri defectione lassantur. Hinc Psalmista amoris sui robore fessus dicebat: Defecit in salutari tuo anima mea . In salutare enim Dei proficiendo defecerat, quia aeternitatis lucem desiderans, a carnis jam fiducia fractus anhelabat. Hinc rursum dicit: Concupivit, et defecit anima mea in atria Domini . Qui nimirum cum diceret, Concupivit, recte subdidit, Et defecit: quia valde minor est divinitatis concupiscentdefectus. Qui enim ad apprehendenda aeternitatis atria accenditur, dignum profecto est ut a temporalitatis amore lassetur, ut tanto frigescat a studio saeculi, quanto surgit ardentius in amore Dei. Quem scilicet, si perfecte arripit, mundum etiam
Abbreviated transcription (Latin):
qualẽ te intrinsecus dõ debeas exhibere. ꝓpende
Quid eciã ꝑ argentũ. nͥ eloqͥa diuina figurantur:
de quib ꝑ p̾salmistã dr̃. eloqͥa dñi. eloquia ca¬
sta argentũ igne examinatũ Eloqͥũ dñi
argentũ igne examinatũ dr̃ qr sermo dĩ si in
spũ et̾nitatis plenꝰ queq futura sunt colligat.
⁊ qͦs longe pꝰ uentura scła gignerent. laxato
mͣtis simi cõphendat: ⁊ magna ad miratione
considet. cũ quib electis sine labore inet̾nita¬
te quiesceret. si ꝑ appetitũ suꝑbiȩ ñ peccaret.

Expanded text:
qualem te intrinsecus Deo debeas exhibere, perpende. qualem te intrinsecus Deo debeas exhibere, perpende. Quid etiam per argentum, nisi eloquia divina figurantur? de quibus per Psalmistam dicitur: Eloquia Domini, eloquia casta, argentum igne examinatum . Eloquium Domini argentuaeternitatis plenus, quaeque futura sunt colligat; et quos longe post ventura saecula gignerent, laxato mentis sinu comprehendat; et magna admiratione consideret cum quibus electis sine labore in aeternitate quiesceret, si per appetitum supe
Abbreviated transcription (Latin):
De quib eidẽ eccłȩ psalmista ait. P patrib tuisnati
sunt tͥ filii. constitue̾s eos principes suꝑ omnẽ
trã. Qͥd uͦ aurũ nͥsapientiã appellat᷑. de qua ꝑsa
lomonẽ dr̃ Thesaurus desid̾abilis requiescit in
ore sapientis aurũ nẽpe sapientiã uidit. quã
thesaurũ uocauit. Quȩ ⁊ rec̾te auri appellatione.
signatur: q sic̃ auro tp̾ralia. ita sapientia. bona
et̾na mercantur. Si aurũ sapientia ñ eẽt: neqͣ¬
quã laoditiȩ eccłȩ ab angło diceret᷑. Suadeo tͥ¬
ame emere aurũ ignitũ. Aurũ quippe emins.
cũ accepturi sapientiã. prius obedientiã p̃bemꝰ.
dd quẽ uidelic& nos contractũ. bñ quidã sa¬
piens excitat dicens. Concupisti sapientiã. ser¬
ua mandata: ⁊ dñs prebebit illã tͥ. Quid aut̃¬
ꝑ domos. nͥ conscientiȩ designantur : Nñ sanato
cuidã dr̃. Uade indomũ tuã. Ac si aꝑte audiat.
Post exteriꝰ miracłm ad conscientiã reũtere: et

Expanded text:
ribus tuis nati sunt tibi filii: constitues eos principes super omnem terram . Quid vero aurum, nisi sapientiam appellat? de qua per Salomonem dicitur: Thesaurus desiderabilis requiescit in ore sapientis . Aurum nempe sapientiam vidit, quam thesaurum vocavit. Quae et recte auri appellatione signatur; quia sicut auro temporalia, ita sapientia bona aeterna mercantur. Si aurum sapientia non esset, nequaquam Laodiceae Ecclesiae ab angelo diceretur: Suadeo ta me emere aurum ignitum . Aurum quippe emimus, cum accepturi sapientiam prius obedientiam praebemus, ad quem videlicet nos contractum bene quidam sapiens excitat, dicens: Concupiscens sapientiam serva mandata: et Dominus praebebit illam tibi per domos, nisi conscientiae designantur? Unde sanato cuidam dicitur: Vade in domum tuam . Ac si aperte audiat: Post exterius miraculum ad conscientiam revertere, et
Abbreviated transcription (Latin):
gͣ uir sc̃s inquanta pace cordis quiesceret. si
serpentis u̾ba susciꝑe homo noluisset: ⁊dicat.
Dunc enĩdormiens silerẽ: ⁊ sõno meo reqͥescerẽ.
.d.ẽ. intra secretũ m̃tis ad conditoris contẽplati¬
onẽ secedẽm: nͥ me extra me tẽptationũ tumul¬
tib consensus primi culpa ꝓdidisset. Huiꝰ aut̃
quietis gaudiis cũ quib nã socus ꝑfrueretur.
Exreb insensibilib discimꝰ: qd de sensibilib atq
intelligibilib sentiamꝰ. Terra nanq fecundat᷑¬
aere: aer aut̃ exceli qualitate disponit᷑. Sic iu

Expanded text:
ergo vir sanctus in quanta cordis pace requiesceret, si ergo vir sanctus in quanta cordis pace requiesceret, si serpentis verba suscipere homo noluisset, et dicat: Nunc enim dormiens silerem, et somno meo requiescerem, id est, intra secretum mentis ad conditoris contemplationem secederem, nisi me extra me tentationum tumultibus consensus primi culpa prodidisset. Hujus autem quietis gaudiis cum quibus etiam sociis perfrueretur, Ex rebus insensibilibus discimus quid de sensibilibus atque intelligibilibus sentiamus. Terra namque aere fecundatur, aer autem ex coeli qualitate disponitur. Jumentis
Abbreviated transcription (Latin):
indomo. iuuenẽ extͣ portã. in sepulchro aucem
latarũ suscitat. Ad huc quippe in domo mortuꝰ
iacet: qͥ latet inpeccato. Iam quasi extra portan
educit᷑: cuiꝰ iniquitas usq ad inuerecundiã pu¬
blic̾e ꝑpetrationis aꝑitur. Sepult̾e uͦ aggere
p̃mitur. qui in ꝑpetratione nequitiȩ. ⁊iã usu

Expanded text:
in domo, iuvenem extra portam, in sepulchro autem Lazarum suscitat. Adhuc quippe in domo / mortuus iacet, qui latet in peccato. Iam quasi extra portam educitur, cuius iniquitas usque ad inverecundiam publice perpetrationis aperitur. Sepulturę vero aggere premitur, qui in perpetratione ne
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑbientẽ hominẽ aparadyso reppulit: ⁊ in
hanc cecitatẽ p̾sentis exilii exclusit. Cõminatio¬
uͦ eiꝰ. ẽ: derror adhuc supplicii sequentis. Post fa¬
ciẽ gͥ manus. adhuc nos minȩ t̾rificant: qr ꝑ¬
exꝑiñtũ iudicii. iã nos ⁊ pena presentis exilii ꝑ¬
culit: is peccare ñ desistimꝰ. et̃nis adhuc suppli
homo cecidit. atq hunc pꝰ ista peccantẽ. qͦ adhuc
iusticia iudicantis rapit: ⁊ cunctas ase t̾renoꝵ de¬
sidioꝵ tp̾raliũ turbas eiciat. seq in magna m̃tiᷤᷤ
solitudine abscondat. dicens. Afacie manꝰ tuę so-¬
lus sedebã: qm̃ cõminatione replesti me. Ac si
secessũ peto: q ⁊ adhuc acrius illa quȩ minaris
riint̾im. illi intimȩ quicti ñ possunt. hanc ap̃
semet ipsos ꝑstudiũ tranqͥllȩ m̃tis imitantirr.

Expanded text:
superbientem hominem a paradiso repulit, et in superbientem hominem a paradiso repulit, et in havero ejus est terror adhuc supplicii sequentis. Post faciem igitur manus adhuc nos minae terrificant, qentum judicii jam nos et poena praesentis exsilii perculit, et si peccare non desistimus, aeternis adhuc supplichomo ceciderit, atque hunc post ista peccantem, quo adhuc justitia judicantis rapit; et cunctas a se desideriorum temporalium turbas ejiciat, seque in magna mentis 131 solitudine abscondat, dicens: A facie manus tuae solus sedebam, quoniam comminatione replesti me. Ac si secessum peto, quia et adhuc acrius illa quae minaris, ri interim illi intimae quieti non possunt, hanc apud semetipsos per studium tranquillae mentis imitantur