comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nituntur ut tacte resouent. Non plectrum dico
quo tanguntur: sed lignir illud dixi cũ cauũ
cui suꝑ ucent. cui quodã mͦ in cũbunt: ut ex
alo cũ tanguntur treme facte et ex illa conca¬
uitate somim concipientes. magis canote rea¬
dantꝰ. hȩc ergo lignum cy tara in inferiore
prrte habet: psaltenum in superiore. her ẽ.
aistinctio. Iubemur aut̃ mͦ confiteri incythia¬
r: et ysellere in psalt̾io decem cordatum.Non
dirit in psalt̾io eythara aciem cordarum: neq
in hoc psalmo neq si ñ fallor alicubi. Legant
et confiderent melius & otiouus filũ nr̃i lecto¬
res : tm̃ quantũ mͥ uideor meminisse. multis
loces inuenimus psat̾ium aecem cordarũ: ⁊y¬
theram aetẽ cordarum nusquã mͥ lectũ occur¬
rt. Mementote cytharã ex inferiore parte
hrbete qd sonat: plalt̾ium ex suꝑiore. Ex in¬
feriore uitã ex ipsa t̾ra habemus unde dĩa

Expanded text:
nituntur, ut tactae resonent: non plectrum dico nituntur, ut tactae resonent: non plectrum dico quo tanguntur, sed lignum illud dixi concavum cui superjacent, cui quodammodo incumbunt, ut ex illo cum tanguntur tremefactae, et ex illa concavitate sonum concipientes, magis canorae reddantur: hoc ergo lignum cithara in inferiore parte habet, psalterium in superiore. Haec est distinctio. Jubemur autem modo confiteri in cithara, et psallere in psalterio decem chordarum. Non dixit in cithara decem chordarum, neque in hoc psalmo, neque, si non fallor, alicubi. Legant, et considerent melius et otiosius filii nostri Lectores: tamen quantum mihi videor meminisse, multis locis invenimus psalterium decem chordarum, citharam decem chordarum nusquam mihi lectum occurrit. Mementote citharam ex inferiore parte habere quo sonat, psalterium ex superiore. Ex inferiore vita, id est terrena, habemus prosperita
Abbreviated transcription (Latin):
ci. Hoc eũi etiã mͦ cantauim̃: hoc ore con¬
sono exprimentes corda nr̃a docebamus. Nonne
ut ex isto loco cythare pellerentur. et ecee ipsi uiben¬
tar sonare: Confiterini inquit dño ineythara:
in psalt̾io decem cordarum psallite ei. Nemo conũ¬
tat cor: ad organa theatraca. Quod ei iuibetur uise
habet: sicut alibi ar̃. In me sunt as uota tua: quę
reddani laudationes tͥ. Meminer̃ qͥ pridem affuer᷑:
qͥndo qͥd int̾ sit int̾ psalt̾ium & erharam. Dicus
potirmus sermonẽ discre iumus: et ad intelleccũ
om̃iur ꝑ ducere in terim conati sumus. Quautũ
aut̃ effecerimus uiderint qui audier̃: et nunc
ñ in portune repetunus.: ut in ista diuerlitate
auorum instrumentorum musicorum diuersita¬
tem factorum humanorum inuenianus sig¬
nificatam ꝑ hec: im plendam aut̃ ꝑititã urãm.
Ethara ligrum illua concauum tanquam tim¬
phamĩ: pendente testitudine cui ligno corde in¬

Expanded text:
ei. Hoc enim etiam modo cantabamus, hoc ore conei. Hoc enim etiam modo cantabamus, hoc ore consono exprimentes, corda vestra docebamus. 5. veut ex isto loco citharae pellerentur? Et ecce ipsae jubentur sonare: Confitemini, inquit, Domino in cithara, in psalterio decem chordarum psallite ei. Nemo convertat cor ad organa theatrica. Quod ei jubetur, in se habet, sicut alibi dicitur: In me sunt Deus vota, quae reddam laudis tibi . Meminerunt qui pridem affuerunt, quando quid intersit inter psalterium et citharam, sicut potuimus, sermone discrevimus, et ad intellectum omnium perducere interim conati sumus: quantum autem effecerimus, viderint qui audierunt. Et nunc non importune repetimus, ut in ista diversitate duorum instrumentorum musicorum, diversitatem factorum humanorum inveniamus, significatam per haec, implendam autem per vitam nostram. Cithara lignum illud concavum tanquam tympanum pendente testudine, cui ligno chordae in
Abbreviated transcription (Latin):
dicere iustus sũ: sic nemo audet dicere fidel
ñ sũ. Nundũ quero quid utuas: sed quero qͥd
credas. Responsurus es credere te in xp̃m: ñ
conaris: ꝙ conatũ tuũ nouit as̃ ⁊ uolunta¬
tem tuã inspicit: et luctã cũ carne conside¬
rat. et hortat᷑ ut pugnes. et ad uiuat ut un¬
ias: et certantẽ expectat. et aeficientẽ sub¬
leuat: ⁊ iuncentẽ coronat. Ergo erultate
iusti tu dũo. hoc dixerim. ȩrultate fideles
in dũo: qr uustꝰ ex fide uiuit. Rectos decqr
laudatio. Discite gr̃ãs agere dõ. et iuꝓperi¬
tatibꝰ. ⁊ intribulationibꝰ: dicite habere incor¬
de qd om̃is homo habꝙ inlingua qd̾ uult
aĩ. Ipsa hiugua popularis: pletũq ẽ dotri¬
na salutaris. Qs ñ cotidie dic̃. qd uult as̃ hoc
agat. Et rectus ent int̾ eos qͥ exultant in
dño: ⁊ quos decet latidatio. Quales alloquit᷑
conseqñt̃ psaltiꝰ et dicit. Confitemitu dũo
incychara: in psaltio decẽ cordaitũ psallite

Expanded text:
dicere, Justus sum; sic nemo audet dicere, Fidelis dicere, Justus sum; sic nemo audet dicere, Fidelis non sum. Nondum quaero quid vivas, sed quaero quid credas. Responsurus es credere te in Christum.conaris; et conatum tuum novit Deus, et voluntatem tuam inspicit, et luctam cum carne considerat, et hortatur ut pugnes, et adjuvat ut vincas, et certantem exspectat, et deficientem sublevat, et vincentem coronat. Ergo, Exsultate justi in Domino: hoc dixerim, Exsultate fideles in Domino, quia justus ex fide vivit. Rectos decet laudatio. Discite gratias agere Deo et in prosperitatibus, et in tribulationibus. Discite habere in corde quod habet omnis homo in lingua: Quod vult Deus. Ipsa lingua popularis, plerumque est doctrina salutaris. Quis non quotidie dicit: Quod vult Deus hoc agat? Et rectus erit inter eos qui exsultant in Domino, et quos decet laudatio: quales alloquitur consequenter Psalmus, et dicit: Confitemini Domino in cithara, in psalterio decem chordarum psallite
Abbreviated transcription (Latin):
tas costulit: sic̃ dño placuit ita factum
ẽ. sit nom̃ dĩ benedictum. Tales rectos decet lauda¬
tio: ñ pͥmo landaturos. et postea uituperaturos.
Ergo iusti recti. recti exudtate in dũo: quia uos de¬
cet laudatio. Nemodicat. quis ergo iustus ⁊ aut
quando ego iustuse Nolite uos abicere ⁊ desꝑare
deuob̾: homines estis. adimagniem aĩ facti estis
Qui uos homines fecit. ꝓ uob̃ et homo factus ẽ
ut multi filii ad hereditatem sempituam ad op¬
taremuii. Sangius unici ꝓ uob̃ effusus est. Si uob̃
t̃rena fragilitate uiliustis: exp̃tio utr̃onos appen¬
dite qd̃ manducetis. quid bibatis. quo subseri¬
batis. tam̃ digne cogitate. N unqͥd hoc uos mo¬
nemus ut suꝑbi sitis. et uob̃ aliquam ꝑfectionẽ
audeatis arrogare: sed non iterũ obom̃ iusticia
uos putare debetis exules fieri. Nolo em̃ uos
int̾rogare denisticia ur̃a ⁊ fortassis eñ nemo
ur̃m mͥ audeat respondere iustus sũ: sed int̃¬
rogo uos defide ur̃a. Sicut nemo ur̃m audet

Expanded text:
s abstulit; sicut Domino placuit, ita factum est: sit nomen Domini benedictum . Tales rectos decet laudatio, non primo laudaturos, et postea vituperaturos. 4. Ergo justi recti, exsultate in Domino: quia vos decet laudatio. Nemo dicat: Quis ego justus, aut quando ego justus? Nolite vos abjicere et desperare de vobis. Homines estis, ad imaginem Dei facti estis: qui vos homines fecit, pro vobis et homo factus est: ut multi filii ad haereditatem sempiternam adoptaremini, sanguis Unici pro vobis effusus est. Si vos vobis terrena fragilitate viluistis, ex pretio vestro vos appendite: quid manducetis, quid bibatis, quo subscribatis Amen, digne cogitate. Numquid hoc vos monemus, ut superbi sitis, et vobis aliquam perfectionem audeatis arrogare? Sed non iterum ab omni justitia vos putare debetis exules fieri. Nolo enim vos interrogare de justitia vestra; fortassis enim nemo vestrum mihi audeat respondere, Justus sum: sed interrogo vos de fide vestra. Sicut nemo vestrum audet
Abbreviated transcription (Latin):
tempꝰ ẽ em̃i ut in pendimus i eos magram
catitatem. habun datitẽ taiscdiam in dep̃¬
cando dm̃ ꝓelis: ut aliquando dei illis
sensum sobtium. respi srant se ꝙ uideant
se. quia sĩ h abẽt om̃mo quoa dicant contͣ¬
ueritatem. Non in eis remansit nͥ sola in firmitas
animositatis: que tanto ẽ. languidior quanto
se maiores uires habere existimant. Pro in firmis
ꝓ carnalit̾ sapientib ꝓ animab ⁊ carnalib ta

Expanded text:
endamus in eos magnam charitatem, abundantem misericordiam in deprecando Deum pro illis, ut aliquando det illis sensum sobrium, ut resipiscant, et videant se, quia non habent omnino quod dicant contveritatem: non eis remansit nisi sola infirmitas animositatis, quae tanto est languidior, quanto se majores vires habere existimat pro infirmis, pro carnaliter sapientibus, pro animalibus et carnalibus, ta
Abbreviated transcription (Latin):
apłs. uolo eñi uos ignorare fr̃s quia patres nr̃i õs
sub nube fuerunt. et om̃s in moyse baptirati sunt
in nube ⁊ in mari: Si nichil signficat qd̾ ꝑcus¬
sa ꝑ etra aqua ꝓfluxit. cum dicit apłs petrͣa  erat
deniq significant. auo filii abrahe nati scđm or¬
diem uascendi hominum. & tam̃ ipsos duos fi¬
lios auo testamenta apellat apłs uetus ꝙ nouũ
et dicit hec funt auo testamenta que sunt in al¬
legoria: si gͦ illa nichil significant que uide¬
tis auccoritate apłica in mysterio futurarum re¬
rum᷑ gesta: debemus arbitrari nichil significare
ꝙ iam hoc quod uob̾ ex libro regnorum de ad
paulo ante narraui. Non ergo nichil in his signa¬
ficat ꝙ quod nom̃ mutatum est. ⁊ id dictum est
coram abimelethe intendite mecum. Omĩa er̃i
que dixi mͦ quasi ad manum ꝑtinent pulsan¬
tis: nundum aꝑttim ẽ. Pulsaiumus cum ista di¬
ceremus: pulsafttis & uos cũ ista audiretis. Ad¬
docti uin. qui nob nomina ex hebreo in gre¬

Expanded text:
vos ignorare, fratres, quia patres nostri omnes sub nube fuerunt, et omnes in Moysen baptizati sunt in nube et in mari: si nihil significat quod percussa petra aqua profluxit, cum dicat Apostolus: Petra adenique significant duo filii Abrahae nati secundum ordinem nascendi hominum, et tamen ipsos duos filios duo Testamenta appellat Apostolus, Vetus et Novum, et dicit: Haec sunt duo Testamenta, quae sunt in allegoria : si ergo illa nihil significant, quae videtis auctoritate apostolica in mysterio futurarum rerum gesta esse; debemus arbitrari nihil significare etiam hoc quod vobis ex libro Regnorum de David paulo ante narravi. Non ergo nihil significat, et quod nomen mutatum est, et dictum est coram Abimelech. 4. Intendite mecum. Omnia enim quae dixi modo, quasi ad manum pertinent pulsantis, nondum apertum est. Pulsavimus, cum ista diceremus; pulsastis et vos, cum ista audiretis: addocti viri, qui nobis nomina ex hebraeo in grae
Abbreviated transcription (Latin):
sequatur. Et alat eos in fame. Tempus famis ẽ
mͦ: tempꝰ saturitatis post erit. Qui nos in fa¬
me huiꝰ corruptionis ñ desenit. ⁊ inmortales fac¬
tos quomͦ satiabit: sed quam dui tempꝰ est
famis: toleranduni ẽ. durandum est. ꝑ seueran¬
aũ ẽ. usq infinẽ. Iã currend⁊ sunt om̃ia. qͥd
et plena sunt: ⁊ cogitandum ẽ. quid portã
Ad huc qͥdem spectatores in amphiteatro fori
in saniunt: ⁊ in sole sedent. Et sistamꝰ tart
in umbraculo sumꝰ: ⁊ utiliora ⁊ pulchrioꝵ
que spetamus. Spectamꝰ pulchra: ꝙ apulecm
spectem᷑. Spectemus nos mente ea que dict̃
in sensib diuinarũ scripturarũ: & gauder
tali speccaculo. Sꝑec aitor aut̃ nr̃ quis dd¬

Expanded text:
sequitur: Et alat eos in fame. Tempus famis est sequitur: Et alat eos in fame. Tempus famis est modo, tempus saturitatis post erit. Qui nos in fame hujus corruptionis non deserit, immortales factos quomodo satiabit? Sed quamdiu tempus est famis, tolerandum est, durandum est, perseverandum est usque in finem. Jam currenda sunt omnia, quia et via est plana, et cogitandum est quid portemus. Adhuc quidem spectatores in amphitheatro forte insaniunt, et in sole sedent: et nos si stamus, tamen in umbraculo sumus, et utiliora et pulchriora sunt quae spectamus. Spectemus pulchra, et a pulchro spectemur. Spectemus nos mente ea quae dicuntur in sensibus divinarum Scripturarum, et gaudeamus tali spectaculo. Spectator autem noster quis
Abbreviated transcription (Latin):
quando ꝓmittit salutem. Nonqͥd equus ali cui
loquit᷑ ⁊ ꝓraitut salutem: sed cum tu uides e¬
quũ bene formatũ. bonis uiribus. magno cursu
p̃ditum: ista omĩa uelut ꝓmictunt ÷ͥ de isso
salutem. Sed fallunt si ds̃ non tuetur. quia
mendax equus ad salutem.  quum accipe etã
figurate quam libꝙ amplitudinem scł̃i huiꝰ.
quemlibet honoiem in quem suꝑbus incecͥis.
quo altuis in gredieris: ⁊ cͥo non tantum celba¬
rem. sed etiam tutiorem falso putas. Quo mͦ em̃
te deiciat nescis: tanto elinm grauius. quanta
sublimuis ferebaris. Mendax equus ad saluti.
in habundantia aut̃ uirtutis sue non erit sali
quo ibo: ubi inueniam unde saluus sim: Noli
duui querere. noli longe. Eece inquit occuli dhñi
suꝑ cimentes eũ. Uidetis qͥa ipsi sunt quos ꝓl¬
pexit de habitaculo suo. Ecce oculi dñi super
demeritis siis. non deuirtute. ñ de fortitudine.
ista ꝑegrinatione: nunquid deserit: ude qͥd

Expanded text:
quando promittit salutem. Numquid equus alicui quando promittit salutem. Numquid equus alicui loquitur, et promittit salutem? Sed cum tu vides equum bene formatum, bonis viribus, magno cursu praeditum, ista omnia velut promittunt tibi de illo salutem: sed fallunt, si Deus non tuetur, quia Mendax equus ad salutem. Equum accipe etiam figurate quamlibet amplitudinem saeculi hujus, quemlibet honorem in quem superbus ascendis: quo altius ingrederis, eo te non tantum celsiorem, sed etiam tutiorem falso putas. Quomodo enim te dejiciat nescis, tanto elisum gravius, quanto sublimius ferebaris. Mendax equus ad salutem: in abundantia autem virtutis suae non erit salvus. Quo ibo? Ubi inveniam unde salvus sim? Noli diu quaerere, noli longe. Ecce oculi Domini super timentes eum. Videtis quia ipsi sunt quos prospexit de habitaculo suo. Ecce oculi Domini supede meritis suis, non de virtute, non de fortitudine, ista peregrinatione? numquid deserit? Vide quid
Abbreviated transcription (Latin):
se aduersus dm̃: uelut quia ẽ. ipse aliquid in se
et ꝑse. Non fit iste saluus in multitudine iurtu
uelocem: potest si aliquid irruerit cito illũ de pe¬
riculo libare. Non fallatur: audiat quod seqͥt᷑.
Uendas equus ad salitem. An in tellȩxistis quod dictũ
ẽ mendar equus ad salutim: Non tͥ ꝓmittat equus
tuus salutem. Si ꝓmiserit: mentit᷑. Si eñi deus
uoluertt libaberis: si ds̃ noluierit cadente equo altiꝰ
caaes. Non gͦ putetis dictũ mendax equus ad salu¬
tera. quali mendax iustus ad salutem: qd̃ uelut t̾ti
ad salutem mentiant᷑. Non est eñi scriptum equus
Qd abequitate dr̃: sed equus animal quadrupes.
Hoc gretus codex indicat. Et redarguunt᷑ mala iu¬
uenta homines: qui sibi quer occaliones mendati¬
orum. cũ scriptura dicit. Os qd mentitur: occidu
animã. Et ꝑdes om̃s qui loquit᷑ mendatium. Qd
ẽ gͦ mendax equiis ad salutem: mencitur tͥ. equus

Expanded text:
se adversus Deum, velut quia est ipse aliquid in se se adversus Deum, velut quia est ipse aliquid in se et per se. Non fit iste salvus in multitudine virtutum, fortem, validum, velocem; potest si aliquid ingruerit, cito illum de periculo liberare? Non fallatur, audiat quod sequitur: Mendax equus ad salutem. Intellexistis quid dictum sit: Mendax equus ad salutem? Non tibi promittat equus tuus salutem: si tibi promiserit, mentietur. Si enim Deus voluerit, liberaberis: si Deus noluerit, cadente equo altius cades. Non ergo putetis dictum, Mendax equus ad salutem, quasi mendax justus ad salutem, quod velut justi ad salutem mentiantur. Non est enim scriptum aequus, quod ab aequitate dicitur; sed equus, animal quadrupes. Hoc graecus codex indicat. Et redarguuntur mala jumenta, homines qui sibi quaerunt occasiones mendaciorum: cum Scriptura dicat, Os quod mentitur, occidit animam ; et; Perdes omnes qui loquuntur mendacium . Quid est ergo, Mendax equus ad salutem? Mentitur tibi equus
Abbreviated transcription (Latin):
lectus uocat᷑. Ex pͣstus dix̃: quas Rarte.
uidet om̃ia oꝑa eorum. Tunc putares uideri oꝑa
ista: quando et tu uides opus hominis. Homo tac¬
tum hominis motu eiꝰ in corpore uid&: deus aut̃
in corde uid&. Quia gͦ intus uid&ꝵ: dictum est. in¬
telligit om̃ia oꝑa eorum. Dant duo pauꝑibꝰ: unꝰ
sibi mercedem querit celestem. alius humanam
laudem. Tu aut̃ in duob unam rem uides: deus¬
aut̃ auas intelligit. In tus eñi in telligit. urtus
agnoscit : fines ipsorum uidet. Ii tentiones ip¬
sas uidet: qui intelligit onña oꝑa eorũ. Non¬
s aliuis fiet rex ꝑmultitudinẽ uirtutis sue. Ad
anĩn om̃s: in aõ om̃s. Spes tua as sit. fortitudo
tua ãs sit: firmitas tua ds̃ sit. Exoratio tua ip¬
se sit: laus tua ipse sit. fi̾nis in quo requiescas
ipse sit: ad uitorium cũ laboras ipse sit. Audi
ueritatem. Non saluus fiet rex ꝑmultitudinẽ
iurtutis suę: nec gygas saluus erit in multitu¬
aine uirtutis suȩ. Bigas suꝑbus aliqͥs ẽ. extollens

Expanded text:
lectus vocatur. Expressius dixit, quam si Videt omnia opera eorum: ne tunc putares videri opera ista, quando et tu vides opus hominis. Homo factum hominis moto ejus corpore videt, Deus autem in corde videt. Quia ergo intus videt, dictum est, intelligit omnia opera eorum. Dant duo pauperibus; unus sibi mercedem quaerit coelestem, alius humanam laudem: tu in duobus unam rem vides, Deus duas intelligit; intus enim intelligit et intus agnoscit, fines ipsorum videt, intentiones ipsas videt. Qui intelligit omnia opera eorum. s fiet rex per multitudinem virtutis suae. Ad Dominum omnes, in Deo omnes. Spes tua Deus sit, fortitudo tua Deus sit, firmitas tua Deus sit, exoratio tua ipse sit, laus tua ipse sit, finis in quo requiescas ipse sit, adjutorium cum laboras ipse sit. Audi veritatem: Non salvus fiet rex per multitudinem virtutis suae: nec gigas salvus erit in multitudine fortitudinis suae. Gigas superbus aliquis est, extollens
Abbreviated transcription (Latin):
laudatio: qm̃i rectos decet laudatio. Si aut̃
quando tͥ beue ẽ: blasphenias quando ⁊ͥ
male ẽ. Quod quidem male si iustum ẽ : ñ
est male. Iustum ẽ aut̃ : qm̃ ab illo fit qui
nt iuste facere nichil. potest. Et eris insulsus
puer in donio patus : amans patrem si tͥ
blandiatur. et hodio habens quando fla¬
gellat. Quasi ñ et blandiens et flagellans:
hereditatẽ parat. Uide aut̃ quẽ admodum
deccat rectos laudatio. dudi uocem recti lau¬
dintis: ex alio psalmo. Benedicam dominũ
in om̃i tempore: semꝑ laueius in ore meo.
Quod ẽ. in om̃i tẽꝑe: hocẽ. semꝑ. Et quod
ẽ. benedicaui: hoc ẽ. laus eiꝰ more meo. O m̃i
puenit aliqua felicitas: exultant. gaudent.
untant dõ. laudant dm̃. Non funt inpro¬
tadi : inimo gaudendum ẽ illis: quia
tult ñ tune. Sed isti qui iam dm̃ lauda
⁊ r ꝓsperitatis parte ceper̃: docendi
untt ptẽm agnoscere flagellautẽ. nec nuit¬
muate aduersus corrigentis manũ. ne sẽꝑ
ptu rematientes exheredare mereantur.

Expanded text:
autem quando tibi bene est, blasphemas quando tibi male est: quod quidem male si justum est, non est male; justum est autem, quoniam ab illo fit qui injuste facere nihil potest: et eris insulsus puer in domo patris, amans patrem si tibi blandiatur, et odio habens quando te flagellat; quasi non et blandiens et flagellans haereditatem paret. Vide autem quemadmodum deceat rectos laudatio, audi vocem recti laudantis ex alio psalmo: Benedicam Dominum in omni tempore, semper laus ejus in ore meo . Quod est, in omni tempore; hoc est, semper: et quod est, benedicam; hoc est, laus ejus in ore meo. Omni provenit aliqua felicitas, exsultant, gaudent, cantant Deo, laudant Deum; non sunt improbandi, imo gaudendum est illis, quia multi nec tunc. Sed isti qui jam Deum laudare ex prosperitatis parte coeperunt, docendi sunt patrem agnoscere et flagellantem, nec murmurare adversus corrigentis manum; ne semper pravi remanentes exhaeredari mereantur,
Abbreviated transcription (Latin):
aoi unus quidam liymius in deficient̾ conemens
ab om̃ib p̃dicet am̃s multum ẽ. ad nos mue¬
nirs: satagamus tam̃ ꝑuenire. Ibi est eñi pa¬
tiia nr̃a⁊ quam longa tortasse peregrinatione
ob lta sumus. Uor eñi nr̃a est in illo psalmo. heu
me. qm̃i peregrinatio mea longin qua faeta est. Ex¬
go de ulis celis. ⁊ mͥ aifierle est aispitrare. sitaĩ
non inpossibile: et uob̾ intellgere. Certe inhis
rebus qui me intellectu p̾uent fruatur quo p̃¬
cesit: et oret ꝓme ut sequar ego. Incerim excep¬
sis ilis ceius. habeo deqͥbꝰ hic ut cũq aisseram uob
prinos celos: scõs cĩ apłos paicatores uerbi ue¬

Expanded text:
hymnus indeficiens concinens ab omnibus praedicet Deum, multum est ad nos invenire, satagimus tamen pervenire. Ibi est enim patria nostra, quam longa fortasse peregrinatione obliti sumus. Vox enim nostra est in illo psalmo: Heu me, quoniam peregrinatio mea longinqua facta est ! Ergo de illis coelis et mihi difficile est disputare, si tamen non impossibile, et vobis intelligere. Certe qui me in his rebus intellectu praevenit, fruatur quo praecessit, et oret pro me ut sequar ego. Interim exceptis illis coelis, habeo de quibus hic utcumque disseram, nobis proximos coelos sanctos Dei Apos
Abbreviated transcription (Latin):
ẽẽt. ad illũ dirigeret qͥ semꝑ est rectus: uerĩ
non qd̾ ego uolo ait. sed qd̾ tu ius pat᷑. Se
qͥd possit mali uelle xp̃ce qͥd postremo e¬
ud possce uelle quã pat᷑.⁊ Quorum ẽ. in
diuinitas: ñ potest ẽẽ. dispar uolunta
Sed expsona hominis transfigurans mse
os: quos nise tranffigurauit cũ ait. E furun
et dedistis mͥ manducare. Quos inse ttarss¬
gurauit: cũ furenti et scõs ꝑ sequenti silo
clamauit de suꝑ quẽ nemo tangebat. Seu¬
Concedit᷑ hoc humane fragilitati: cont¬
dit humane in firmitati. aliquid ꝓprium uel¬
le. Difficile ẽ. ut non tͥ contingat: sed statim
cogita quisit supra te. Illum supͣ te: te infra
ilum. Illum creatorem: te creaturam. Illun
añm: te seruum. Illum omnipotentẽ : te in¬
furmũ. Et corrigens te. subiungensq uolun¬
tati eiꝰ: ac dicens. Uerum non quod ego uolo:
sed qd̾ tuius pat. Quo mͦ disiunctus es dõ. qͥ

Expanded text:
esset, ad illum dirigeret qui semper est rectus; Verum esset, ad illum dirigeret qui semper est rectus; Verum non quod ego volo, ait, sed quod tu, Pater . Sed quid posset mali velle Christus? Quid postremo aliud posset velle, quam Pater? Quorum una est divinitas, non potest esse dispar voluntas. Sed ex persona hominis transfigurans in se suos, quos in se transfiguravit, cum ait, Esurivi, et dedistis mihi manducare ; quos in se transfiguravit, cum furenti et sanctos persequenti Saulo clamavit desuper, quem nemo tangebat, Sauconceditur hoc humanae fragilitati, conceditur humanae infirmitati; aliquid proprium velle, difficile est ut non tibi contingat: sed statim cogita qui sit supra te; illum supra te, te infra illum; illum creatorem, te creaturam; illum dominum, te servum; illum omnipotentem, te infirmum, corrigens te, subjungensque voluntati ejus, ac dicens, Verum non quod ego volo, sed quod tu vis, Pater: quomodo disjunctu
Abbreviated transcription (Latin):
mus quã deus. Proterea cũ dixisset exultate us¬
ti indũo: quia exultare in illo nisi laudando
non possumus. eũ aut̃ laudamꝰ ein tanto mui¬
gis placemꝰ qͣnto magis ipse nob̃ placuerit.
Rectos inquit decet collaudatio. Qui funt rei¬
ti qui ditigunt cor scđm uoluntatẽ dĩ: Et
si eos ꝑturbat humana fragilitas. diuina cõ¬
solat᷑ equitas. Quã uis eñi corde mortali priu¬
tim aliquid uelint. quo sue interim cause ul
negotio uł p̾senti necessitati. conueniant ubi
intellexerint ꝙ cognouerint aliud dm̃ uelle.
p̃ponunt uoluntatẽ melioris uoluntati sue.
⁊ uoluntatẽ om̃ipotentis uoluntati infirmu
⁊ uoluntatẽ dĩ. uoluntati hominis. Quantũ
nos iuuere et p̃stans nob̾ uiuere: ostendit pͥ¬
suã figurauit ⁊ nr̃am. quia caput nr̃m ẽ. et
Pat̾ inquit si fieri potest: transeat ame calix
iste. Hec humana uoluntas erat.: ꝓpͥum ali¬
uoluit hominẽ. qͥ quod in illo aliqͣntũ cutuũ

Expanded text:
mus quam Deus. 2. Propterea cum dixisset, Exsultate justi in Domino; quia exsultare in illo nisi laudando non possumus, cum autem laudamus, cui tanto magis placemus quanto magis ipse nobis placuerit; Rectos, inquit, decet laudatio. Qui sunt recti? Qui dirigunt cor secundum voluntatem Dei; et si eos perturbat humana fragilitas, divina consolatur aequitas: quamvis enim corde mortali privatim aliquid velint, quod suae interim causae vel negotio, vel praesenti necessitati conveniat; ubi intellexerint et cognoverint aliud Deum velle, praeponunt voluntatem melioris voluntati suae, et voluntatem omnipotentis voluntati infirmi, et voluntatem Dei voluntati hominis. Quantum nos vivere, et praestans nobis vivere, ostendit hosuam figuravit et nostram, quia caput nostrum est,Pater, inquit, si fieri potest, transeat a me calix iste. Haec humana voluntas erat, proprium ali hominem, ut quidquid in illo aliquantum curvum
Abbreviated transcription (Latin):
oalia gentium. Non eiꝰ regnum: sed sua
querentium regna. Rȩꝓbat aut̃ cogitationes popu¬
lorum. Beatitudinem t̾renam concupiscentiam.
Et reꝓbat consilia principum. Talib połis domi
dis eiꝰ: in scła scłorum. Cogitationes sapientie eiꝰ:
non sunt mutabiles: sed manentes in scłm seculi.
possidendo eã incultã qr miserã ẽẽ ñ sinat. Decelo

Expanded text:
consilia gentium: non ejus regnum, sed sua quaerentium regna. Reprobat autem cogitationes populorum: beatitudinem terrenam concupiscentium. Et reprobat consilia principum: talibus populis dodis ejus in saecula saeculorum: cogitationes sapientiae ejus non sunt mutabiles, sed manentes in saeculum saecpossidendo eam, incultam et miseram esse non sinat. 13.
Abbreviated transcription (Latin):
plenttuido temporis : misit deus filium sire
factum ex muliere. id ẽ. exfemina. In discrete
eñi uocabant hoc antiqui factum sub lege.
ut eos qui sublege erant redimeret. Unde re¬
dimeret: adiabolo. aꝑditione. apeccatis suis.
abeo cui se uendiderant: ut eos qui sublegi
erant redimeret. Sub lege eñi erant: quia
p̃mebat eos lex Conditio eos p̃maebat: conum¬
cendo dereatu ñ saluando. et mala ꝓhibebit.
Sed quia illi uires non habebant ꝑseipo
iustificandi se: ⁊ clamandum erat ad illuo
Quomͦ clamabat. qui captus ducebatur
lege peccati. Miser ego homo. quis me b¬
bit decorpore mortis huius: Erant om̃shs¬
mines sub lege non inlege: iam illa depn¬
ĩte. illa dereatu coniuncente. Demonstiantt
eñi peccatum lex. Illa fixit spinat ipsa fect̃
cor sonpungi. ⁊ ipsa ad monint ut reum se
quisq cognosceret: et ꝓuenia damarit ÷
dm̃. Pro hac orabit ad te om̃is sc̃s: initet¬
pore oportuno. Prgo dicebam detempore

Expanded text:
plenitudo temporis, misit Deus Filium suum, plenitudo temporis, misit Deus Filium suum, factum ex muliere, id est ex femina; indiscrete enim vocabant hoc Antiqui, factum sub Lege, ut eos qui sub Lege erant, redimeret . Unde redimeret? A diabolo, a perditione, a peccatis suis, ab eo cui se vendiderant. Ut eos qui sub Lege erant redimeret. Sub Lege enim erant, quia premebat eos Lex. Conditio eos premebat, convincendo de reatu, non salvando. Et quidem mala prohibebat: sed quia illi vires non habebant per seipsos justificandi se, clamandum erat ad illum, quomodo clamabat qui captivus ducebatur sub lege peccati: Miser ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus ? Erant omnes homines sub Lege, non in Lege: jam illa deprimente, illa de reatu convincente. Demonstravit enim peccatum Lex: illa fixit spinam, illa fecit cor compungi; ipsa admonuit ut reum se quisque cognosceret, et pro venia clamaret ad Deum. Pro hac orabit ad te omnis sanctus, in tempore opportuno. Erg
Abbreviated transcription (Latin):
doctos numeratores siderum. dicant illi sapi¬
entes eos qui quasi diger̃ indigitis facta huma¬
na : ꝙr describuit de stellis mores humanos. sũ
libero arbitrio me creauit ds̃. Si peccaui. ego
peccaui : ut ñ solum ꝓ nuntiem iniquitatem
meam dño. sed aduersum me ñ ad uersus eũ.
Pgo dixi dñe miserere mei. Clamat aeger ad
me dicũ. Ego dixi. Quare ego dixi Sufficeroe
dendi consensi. Ego dixi. dñe miserere na.
sana animam meam. qm̃ peccaui tibi Sie
et hic: stacuit ⁊ proposuit. Dixi ꝓnuntib
ad uersum me iniquitatem meã dño: ea
dimiͦsti impietatem cordis mei. Pro hac ora¬
om̃is sc̃s: intempore oportuno. Inde orabt
adte om̃is sc̃s: quia dimisisti peccata. Nam
si ñ diitteres peccata: non ẽẽt. sc̃s qui adte
oraret. Pro hac orabit adte om̃is sc̃s inte¬
pore oportuno: quando manifestabit noui
testamentum. quando manifestabit᷑ gr̃a:
quod est tempus oportunum. Cuni aut uent

Expanded text:
doctos numeratores siderum, dicant illi sapidoctos numeratores siderum, dicant illi sapientes eos qui quasi digerunt in digitis fata humana, et describunt de stellis mores humanos. Cum libero arbitrio me creavit Deus: si peccavi, ego peccavi: ut non solum pronuntiem iniquitatem meam Domino, sed adversum me, non adversus eum. Ego dixi, Domine, miserere mei: clamat aeger ad medicum, Ego dixi. Quare, Ego dixi? Sufficeretadenti consensi: Ego dixi, Domine, miserere mei, sana animam meam, quoniam peccavi tibi . Sic et hic statuit, et proposuit, Dixi: Pronuntiabo adversum me iniquitatem meam Domino, et tu remisisti impietatem cordis mei. 17. veromnis sanctus, in tempore opportuno. Inde orabit ad te omnis sanctus, quia dimisisti peccata. Nam si non dimitteres peccata, non esset sanctus qui ad te oraret, Pro hac orabit ad te omnis sanctus, int tempore opportuno: quando manifestabitur Novum Testamentum, quando manifestabitur gratia Christi, quod est tempus opportunum. Cum autem venit
Abbreviated transcription (Latin):
cuitum uolunt ꝑuenire ad dm̃ accusandum: qͥ
nolunt decompendio uenire addm̃ placandum:
ꝙ dicunt. fã tum mͥ fecit. Quid ẽ fatum e stelle
mee fecerunt. Quid sunt stelle Certe iste quas in
celo conspicimus. Et quis eas fecit: ds. Quis eas
ordinauit.: Ds̃. Ergo uides. quid uoluisti dicere:
deus fecit ut peccarem. Ita ille inuistus. tu iust
quia nisi ille fecisset tunon peccasses: Tolle istas
excusationes inpeccatis: memento illius psalmi.
ne declines cor meum inuerba maligna. ad ex¬
qui defendunt peccata sua: magni sunt et qui
numerant sidera ꝙ qui computant stellas et
temꝑa: et dicunt quis qͣndo uel peccet uel
bene uuat. ⁊ quando mars faciat homicidium.
et uenus ad ulterium: Magni doca uin et elec¬
ti : udentur inscło. Sed quid ait inplalmo:
Nedeclines cor meum in uerba mala. cum ho¬
minib oꝑantibꝰ iniquitatem: ⁊ non conmuni¬
cabo cum electis eorum Dicant illi electos et

Expanded text:
cuitum volunt pervenire ad Deum accusandum, qui cuitum volunt pervenire ad Deum accusandum, qui nolunt de compendio venire ad Deum placandum, et dicunt, Fatum mihi fecit. Quid est fatum? Stellae meae fecerunt. Quid sunt stellae? Certe istae quas in coelo conspicimus. Et quis eas fecit? Deus. Quis eas ordinavit? Deus. Ergo vides quod voluisti dicere, Deus fecit ut peccarem. Ita ille injustus, tu justus: quia nisi ille fecisset, tu non peccasses. Tolle istas excusationes in peccatis: memento illius psalmi: Ne declines cor meum in verba maligna ad exqui defenduat peccata sua; magni sunt et qui numerant sidera, et qui computant stellas et tempora, et dicunt quis quando vel peccet vel bene vivat, et quando Mars faciat homicidam, et Venus adulteram: magni, docti viri, et electi videntur in hoc saeculo. Sed quid ait in psalmo? Ne declines cor meum in verba mala, cum hominibus operantibus iniquitatem, et non communicabo cum electis corum . Dicant illi electos et
Abbreviated transcription (Latin):
mintiabo ad uersũ me: Uerũ as ante audunt
uocem cordis mei. Uormea in ore nundum erat.
sed auris dĩ iam incorde erat. Tu remisisti impie¬
tatem cordis mei. Quia dixit ꝓnuntiabo. et non
suffecerat. ⁊ non eñi dixit ꝓnunciabo iniusticiã
meã dño: non siue causa dixit. ꝓnuntiabo ad¬
uersum me. Et hoc inter est. Multi eñi ꝓ nun¬
tiant iniquitatem suã: sed ad uersus ipsum do¬
minũ dm̃. Quando inueniuntur inpeccatis¬
sius: dicunt ds̃ hoc uoluit. Si eñi homo dicat
ñ feci: aut hoc factum quod arguis ñ ẽ. pec
sum dm̃. Sidicat feci prorsus. et peccatum ẽ: sed
deus hoc uoluit. Quid ergo feci: hoc ẽ. ꝓnuntiare¬
aduersus dm̃. forte dieatis: nemo dicit. Quis est
qui dicat. ds̃ hoc uoluit: Multi ⁊ hoc dicunt.
Sed ⁊ qui hoc nondicunt: ꝙ aliud dicunt. Quid
dicunt: fa̾ tum mͥ fecit: stellȩ mee fecerunt ita
Iam ꝑcireuitum ad dm̃ uolunt ꝑuenire. Percir¬

Expanded text:
nuntiabo adversum me: verumtamen Deus audivit nuntiabo adversum me: verumtamen Deus audivit vocem cordis mei. Vox mea in ore nondum erat, sed auris Dei jam in corde erat. Tu dimisisti impietatem cordis mei; quia dixi, Pronuntiabo. 16. Sed non suffecerat: non dixit, Pronuntiabo injustitiam meam Domino: non sine causa dixit, Pronuntiabo adversum me: et hoc interest. Multi enim pronuntiant iniquitatem suam, sed adversus ipsum Dominum Deum: quando inveniuntur in peccatis dicunt, Deus hoc voluit. Si enim homo dicatn feci: aut, Hoc factum quod arguis, non est penum. Si autem dicat, Feci prorsus, peccatum est, sed Deus hoc voluit, quod eadversus Deum. Forte dicatis, Nemo hoc dicit: quis est qui dicat, Deus hoc voluit? Multi et hoc dicunt: sed et qui hoc non dicunt, quid aliud dicunt, qui dicunt, Fatum mihi fecit, stellae meae fecerunt? Ita jam per circuitum ad Deum volunt pervenire. Per cir
Abbreviated transcription (Latin):
cognoscit. Audite quid sequit᷑: udece sinon ipse
dicit. Ieccatum meum cognoui: ⁊ in iusticiam
meam non operui. Hoc iam dudum dicebam:
noli operire tu et operiet deus. Beati quorum re¬
misse sunt unquitates: ꝙ quorum tecta sunt pec¬
cata. Qui tegiuit peccata nudantur: iste aut̃ mi¬
dauit ut cooperiatur. Iniquitatem meã ñ oꝑui.
Quid ẽ non operui: Iam dudum tacueram: mͦ
quid diris. Quid ẽ. contrarium taciturnitati : Dixi.
aixistis Non iam ꝓnuntiat. Promittit se pronun
tiaturũ: ⁊ ille iam dimitat. Attendite fr̃s. Magna
res Dia ꝓnuntiabo. Non dixit ꝓnuntiaui: et tu
aimisisti. Dixi ꝓmintiabo. et tu dimisisti: quia
eo ipso qd̾ dixit ꝓnuntiabo. ostendit quia ñ dũ
ore ꝓmintiauerat. sed corde ꝓnuntiauerat. Hoc
ipsum dicere ꝓnuntiabo: ꝓnuntiare ẽ. Ideo ⁊
tudinsisti impietatẽ cordis mei. Confessio ergo
inea ad os nũdum uenerat.: dixeram eñ pro¬

Expanded text:
ignoscit. Audite quid sequitur: videte si non ipse ignoscit. Audite quid sequitur: videte si non ipse dicit, Peccatum meum cognovi, et injustitiam meam non operui. Hoc jam dudum dicebam: Noli operire tu, et operit Deus. Beati quorum remissae sunt iniquitates, et quorum tecta sunt peccata. Qui tegunt peccata, nudantur: iste autem nudavit, ut cooperiretur. Iniquitatem meam non operui. Quid est, non operui? Jam dudum tacueram: modo quid? Dixi. Quiddam contrarium illi taciturnitati. Dixi. Qdixisti? Non jam pronuntiat, prtiaturum, et illi jam dimittitur. Attende, mi frater, magna res! Dixit pronuntiabo, non dixit pronuntiavi; et tu dimisisti; dixit, Pronuntiabo et tu dimisisti: quia eo ipso quod dixit, Pronuntiabo, ostendit quia nondum ore pronuntiaverat, sed corde pronuntiaverat. Hoc ipsum dicere Pronuntiabo, pronuntiare est: ideo et tu dimisisti impietatem cordis mei. Confessio ergo mea ad os nondum venerat; dixeram enim, Pro
Abbreviated transcription (Latin):
sententiam rectam int̾ duos: phriseum et
publicanum. Quid dictum ẽ. de phariseo:
qm̃ humiliatur. Quid dictum est depubli¬
canoe qm̃ exaltatur. Quare ille humiliat᷑
qua exaltauit se. Quare iste exaltatur. qr
humiiauit se. Pigo ut eraltantẽ humiliet
ds grauat suꝑ eũ manum. Holuit humilia¬
re confessione iniquitatis sue : humiliatꝰ ẽ.
pondere manus dĩ. Quando ille ꝑferret
manum grauem humiliantis.: quã leiuis
uatone manus tue. ex ipsa humiliatione
conuersus sum merumna: factus sum miser: ⁊ con¬
fixa est michi spina conpuncta ẽ. conscientia mea.
Quid factum ẽ. cũ configeretur spinas Datus ẽ. ei
sensus doloris : inuenit infirmitatem suam. łt ille
qui tacuerat confessionem peccati fui. ut claman¬
do indefensione peccati sui inueterasceret iuitus
eius. id ẽ. ossa eius conuerterentur inuetustate.⁊
mͦ quid fecit confixa spina: peccatum meũ cog¬
noui. Ergo ille cognoscit. Si ille cognoscit: et ille

Expanded text:
sententiam rectam inter duos, Pharisaeum et sententiam rectam inter duos, Pharisaeum et Publicanum. Quid dictum est de Pharisaeo? Quoniam humiliatur. Quid dictum est de Publicano? Quoniam exaltatur. Quare ille humiliatur? Quia exaltavit se. Quare iste exaltatur? Quia humiliavit se. Ergo ut exaltantem se humiliet Deus, gravat super illum manum. Noluit humiliari confessione iniquitatis suae, humiliatus est pondere manus Dei. Quando ille perferret manum gravem humiliantis? Quam levis avatione manus tuae, ex ipsa humiliatione conversus sum in aerumna mea, factus sum miser, confixa est mihi spina, compuncta est conscientia mea. Quid factum est cum configeretur spina? Datus est ei sensus doloris, invenit infirmitatem suam. Et ille qui tacuerat confessionem peccati sui, ut clamando in defensione peccati sui inveterasceret virtus ejus, id est, ossa ejus converterentur in vetustatem, modo quid fecit confixa spina? Peccatum meum cognovi. Ergo jam cognoscit. Si ille cognoscit, ille
Abbreviated transcription (Latin):
uenretur in firunis. Modo aut̃ quia inse uo¬
uit. eẽ sirmis: factus ẽ. iusirmus: & inuete¬
uluerunt ossa eius. Remansit in uetustate:
qui noluit confitendo amare nonitatẽ. Qui
eñi funt noui. nostis fr̃s: quia beati quorũ
emisse sunt iniquitates: et quorum tecta
sint peccata. Noluit iste sibi auniti iniquita¬
es: ex aggerauit. defendit illas. ⁊ iactauit
merita sũa. Ergo qm̃ tacuit a confessione.
mueterauerunt ossa eiꝰ aclamando totadie.
Quidẽ aclamando totadie: persenerando
toradie. indefensione ꝑeccatorum suorum.
dt tam̃ uidete quał sit qui agnoscit se: erit
eñ m intelligentia. Nichil pret̾ se respiciet. et
aspicebit sibi: quia agnoscit se. Alodo audi¬
ensꝰ ut sanemini. Beatus uir cui non impu¬
tinit añs peccatum: nec ẽ. inore euis dolus.
Iñ taciu inueterauerunt ossa mea: aclaman
ao cotadie. Qm̃ die acnocte grauata ẽ. suꝑ
me manus tua. Quid ẽ. grauata ẽ. suꝑ me
mauus tua: magna res fr̃s. Respiette illam

Expanded text:
autem quia in se voluit esse firmus, factus est infirmus, et inveteraverunt ossa ejus. Remansit in vetustate, qui noluit confitendo amare novitatem. Qui enim fiunt novi, nostis, fratres: quia, Beati quorum remissae sunt iniquitates, et quorum tecta sunt peccata. Noluit iste sibi dimitti iniquitates, exaggeravit, defendit illas, jactavit merita sua. Ergo quoniam tacuit a confessione, inveteraverunt ossa ejus. A clamando me tota die. Quid est, A clamando me tota die? Perseverando in defensione peccatorum suorum. Et tamen videte qualis sit, quia agnoscit se. Erit enim modo intelligentia: nihil praeter se respiciet, et displicebit sibi, quia agnoscit se. Modo audietis, ut sanemini. 14. Beatus vir cui non imputavit Dominus peccatum, nec est in ore Quoniam tacui, inveteraverunt ossa mea, a clamando me tota die. Quoniam die ac nocte gravata est super me manus tua. Quid est, gravata est super me manus tua? Magna res, fratres. Respicite illam
Abbreviated transcription (Latin):
Mendar equus ad salutem. fallit᷑ quisqͥs putat
uł ꝑ homines int̾ homines acceptũ se salutẽ
adipisci: uł impetu anmositatis suȩ defendi
si salutẽ queris: ecce dilectio dñi suꝑ tuñtes
amorte animas eorũ: ⁊ alat eos infame. Ut¬
det eis alimentũ uerbi: et sempit̾ne ueritatis quod
amiserant. Dũ p̃sumunt inuerbis suis: ⁊ ideo nec
incorruptibilib : interim dum hic ẽ. anm a nr̃a
patiens erit año. Qm̃ adiutor et ꝓtector nr̃ ẽ.¬

Expanded text:
tat vel per homines inter homines acceptam se salutem adipisci, vel impetu animositatis suae defendi si salutem quaeris, ecce dilectio Domini super timentes a morte animas eorum, et alat eos in fame: utdet eis alimentum verbi et sempiternae veritatis, quod amiserant dum praesumunt in viribus suis, et ideo nec incorruptibilibus, interim dum hic est, anima nostra patiens erit Domino. Quoniam adjutor et protector noste
Abbreviated transcription (Latin):
pene commoti sunt pedes. Quomͦ distortum lig¬
num et siponas inpauĩto equali uͭ locatur:
ñ cõpaginat᷑. ñ aduingit᷑. semꝑ agitatur et mitat.
Non quia inequale ẽ. ubi posiusti: sed quia dist¬
tortum est quod posuisti. Ita et cortuum quã du
paruumẽ. et distortum: ñ potest conliniari rec¬
titudini dĩ. et nonpocest in illa collocari ut here¬
riant᷑: audite gloriationem ipsorum. Non solũ
aut̃ dicit apłs: sed et gloriam᷑ intribulationib
Nam non ẽ. magnum głari ingaudus. głari
mnleticũs : rectus corde etiam intribulatione gła¬
tur. Et audi quomͦ głatur intribulatione: qr
ñ frustra quisqͣ non suꝑ nacue. Uide rectum cor.
Scientes inquit. qm tribulatio patientiam oꝑat᷑:

Expanded text:
pene moti sunt pedes . Quomodo distortum ligpene moti sunt pedes . Quomodo distortum lignum, etsi ponas in pavimento aequali, non collocatur, non compaginatur, nec adjungitur, semper agitatur et nutat; non quia inaequale est ubi posuisti, sed quia distortum est quod posuisti: ita et cor tuum quamdiu pravum est et distortum, non potest colliniari rectitudini Dei, et non potest in illo collocari ut haerer? Audite gloriationem ipsorum: Non solum autem, dicit Apostolus, sed et gloriamur in tribulationibus. Nam non est magnum gloriari in gaudiis, gloriari in laetitiis: rectus corde etiam in tribulatione gloriatur. Et audi quomodo gloriatur in tribulatione; quia non frustra quisquam, non supervacue: vide rectum cor, Scientes, inquit, quia tribulatio patientiam operatur,
Abbreviated transcription (Latin):
de uob̃. Ergo praui cordes. id est distorti corde:
tres habent sententias. Aut non ẽ as. dixit
eñi stultus in corde suo non ẽ. &s: et fuit dictũ
dediluuio illo. Non defuit talis docttina philo¬
sophorum: non defuerunt qui dicerent non
ẽẽ. dm̃ qui gub̾nat om̃ia et cordidit om̃ia. sed
ẽẽ. multos deos uacantes sibi. pret̾ mundum ñ
curantes. Ista ercgo aut non ẽ. ds. hoc dixit im¬
pus cui displicet quic qͥd illi accidit᷑ cui se pͣ
t qui hec ficit: aut ũ gubrit detis res hurea¬
nas nec cata cͣ. isti de ocr̃ab In istis itib senten¬
tiis. magora ipictas. Aut negate dip̃. ut
dicere int uistii: aut aufttre isli gubnatio¬
ũe rerũ Quate hoc: quia distortus ẽ. corde.
Rictus ẽ. dĩ: et idco aisortũ illi ñ icqutiescit.
quo malio psalmo ẽ. Quim botuis deus uti¬
rectis corde: Et quia talem ipse habebat aliqͣndo¬
dese sententiam: quoinͦ scuit deus. aut si est
scientia in altissimo: ideo ibi subiecit. Mei aut̃

Expanded text:
est distorti corde, tres habent sententias. Aut, Non est Deus: dixit enim stultus in corde suo, Non est Deus . Et fuit dictum de diluvio illo: non defuit talis doctrina philosophorum, non defuerunt qui dicerent non esse Deum, qui gubernat omnia et condidit omnia; sed esse multos deos vacantes sibi praeter mundum, non curantes ista. Ergo aut, Non est Deus: hoc dicit impius, cui displicet quidquid illi accidit praeter et qui haec facit: aut, Non gubernat Deus res humanas, nec cura est illi de omnibus. In istis tribus sententiis magna impietas, aut negare Deum, aut dicere injustum, aut auferre illi gubernationem rerum. Quare hoc? Quia distortus est corde. Rectus est Deus, et ideo distortum cor illi non acquiescit. Quod in alio psalmo est, Quam bonus Deus rectis corde! Et quia talem habebat ipse aliquando sententiam, Quomodo scivit Deus, aut si est scientia Altissimo? ideo ibi subjecit: Mei autem
Abbreviated transcription (Latin):
llieite faciem ttã apeccatis meis. Peccata
sͦ. iua ñ uideat: ut te uideat. Quomͦ te ui¬
det: quo mͦ nachanaheleui. Cum esses
sub arbore fici: uidite. Umbra fici: ñ impediuit o
qui nolunt sonfiteri peccata: laborant sine causa
in defensione peccatorum suorum. Et quauto laborãt
in defensione peccatorun suorum. iactantes mertta
sua. non uidentes iniquitates suas: tanto pluslabor
eorum et fortitudo deficit. Ille eñi fortis ẽ: qui non
inse. sed in dño fortis ẽ. Propt̃ illua ter dñm rogaui.
ut auferror eum ame: ⁊ dixit michi. Sufficit tibi

Expanded text:
Averte faciem tuam a peccatis meis . Peccata Averte faciem tuam a peccatis meis . Peccata ergo tua non videat, ut te videat. Quomodo te videat? Quomodo Nathanaelem, Cum esses sub arbore fici, vidi te. Umbra fici non impedivit ocqui nolunt confiteri peccata, laborant sine causa in defensione peccatorum suorum. Et quanto laborant in defensione peccatorum suorum jactantes merita sua, non videntes iniquitates suas, tanto plus robur eorum et fortitudo deficit. Ille enim fortis est, qui non in se, sed in Deo fortis est. Propter illud, Ter Dominum rogavi ut auferret eum a me; et dixit mihi: Sufficit
Abbreviated transcription (Latin):
habebant. Ex sententia dñi. ariditatẽ meruer̃
Uidert ergo nos xp̃c subarboie fici÷ uideat
incame nr̃a etiam fructum boni operis: ne
ci maledicto arescamus. Et quia totum gr̃ȩ
eiꝰ imputat᷑ non meritis nr̃is: beati quorum
renisse sunt iniquitates. et quorum tecta
suitt peccata.: Non inquil. non sunt uiuen¬
ta peccata: sed quorum tecta sunt peccata.
Co aꝑta suut peccata: ꝙ tecta sunt obͣlita.
Sitruit peccata ds̃: noluit ad uertere. Si
noluit ad uertere: noluit animad uertere.
Nloluit antmad uertere: noluit punire. Ho
luit punire. noluit agnoscere: maluit ig¬
noscerre. Beati quorũ remisse sunt iquita¬
tes: & quorum tecta sunt peccata. Nec sic
intelligatis quod dixi peccata co oꝑta suiit:
quia ibi sunt ⁊ uiuunt. Tecta ergo peccata
quire dirit: ut nonuiderentur. Quid eñi
erat dĩ udere peccata: non pinure pecca¬
ta. Ut noueris quia hoc ẽ. dĩ iuidere pec¬
iata quod puture peccata. ⁊ quid ei dr̃.

Expanded text:
habebant: ex sententia Domini ariditatem meruerunt. habebant: ex sententia Domini ariditatem meruerunt. Videat ergo nos Christus sub arbore fici: videat in carne nostra etiam fructum boni operis, ne ejus maledictione arescamus. Et quia totum gratiae ejus imputatur, non meritis nostris, Beati quorum remissae sunt iniquitates, et quorum tecta sunt peccata: non in quibus non sunt inventa peccata, sed quorum tecta sunt peccata. Cooperta sunt peccata, tecta sunt, abolita sunt. Si texit peccata Deus, noluit advertere; si noluit advertere, noluit animadvertere; si noluit animadvertere, noluit punire; si noluit punire, noluit agnoscere, maluit ignoscere. Beati quorum remissae sunt iniquitates, et quorum tecta sunt peccata. Nec sic intelligatis quod dixit, peccata cooperta sunt, quasi ibi sint et vivant. Tecta ergo peccata quare dixit? Ut non viderentur. Quid enim erat Dei videre peccata, nisi punire peccata? Ut noveris quia hoc est Dei videre peccata, quod punire peccata, quid ei dicitur?
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpaginis tenebatur: subilla arbore ficier.
inqua gemit᷑ in alio psalmo. Pcce eñi ininiqͥ¬
tate conceptus sum. Sed uidit eum ille:
ueuit cum gr̃a. Qiud ẽ. uidit eum: miserꝰ
est enis. łrgo hominem sine dolo sic cõmendat:
ut grãm suam in illo cõmendec. Cũ esses subar¬
hore fici uidite. Uidite quid magnum ẽ. nisi
incelligas aliquo mͦ dictum: Quid magnum
ĩ iudere homiunem subarbore fici: Si nonui¬
aisset subista ficu genus humanum xp̃c: aut
aresceremus omnino. aut quomͦ pharisei in
quib dolus erat. id ẽ. iustificabant se uerbis.
factis aut̃ mali eraut.: folia sola in nob̃ inue
nireutur non fructus. Nam talem arborem
fu quando uidit xp̃c: maledixit et aruit.
Uideo inquit sola folia: id ẽ. sola uerba absq
snetu. Arescat inquit: ut nec folia habeat. Ꝙd
et uerba tollit et facta: Arida eñi: nec folia
possit habere. Sic ergo erant uidei pharisei.
lrbai illa erant: uerba habebant. facta non

Expanded text:
paginis tenebatur; sub illa arbore fici erat, in qua gemitur in alio psalmo: Ecce enim in iniquitate conceptus sum . Sed vidit eum ille qui venit cum gratia. Quid est, Vidit eum? Misertus est ejus. Ergo hominem sine dolo sic commendat, ut gratiam suam in illo commendet. Cum esses sub arbore fici, vidi te. Vidi te, quid magnum est, nisi intelligas aliquo modo dictum? Quid magnum est videre hominem sub arbore fici? Si non vidisset sub ista ficu genus humanum Christus, aut aresceremus omnino, aut, quomodo Pharisaei, in quibus dolus erat, id est, justificabant se verbis, factis autem mali erant, folia sola invenirentur in nobis, non fructus. Nam talem arborem fici quando vidit Christus, maledixit, et aruit. Video, inquit, sola folia, id est sola verba, absque fructu: Arescat , inquit, ut nec folia habeat. Utquid et verba tollit? Arbor arida enim nec folia potest habere. Sic ergo erant Judaei, Pharisaei arbor illa erant: verba habebant, facta non