comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
diffic ilꝰ extor q̃t : ꝙͣ ut iñ om̃i affectõe sua modũ seruet. Sepe remim frẽs i.¬
seꝑpb magnũ aliquid molientes. dũ ess nundiq acclamat᷑. euge euote : solent
nõ sobũ ad ĩutilia. uer̃eciam ad ĩpossibiliã. conat sui manꝰ extẽd̾e qreq̃nter
eqͥdẽ animi affectꝰ. ex ħmi adulantiũ acclamatõe. ad ĩmod̾a̾tã p̃sumptonũ
apot̾sis cͥmen deducit᷑ acq deicit᷑. hoc est illud cͥmnẽ pessimũ. ⁊ ꝙ̃ cet̾is ab hõmadũ
qadeo p̃ oĩb odiosum : de qͥ iosseph frẽs suos ap d̾ ꝓrẽ m accisat : sic̃ sc̃pt a inã manĩ¬
feste declarat cũ dic̃. qlcusauit goseph frẽs suos apud prẽm cͥmine pesimo

Expanded text:
ifficilius extorquet, quam ut in omni affectione sua modum servet. Saepe etenim fratres Joseph magnum aliquid molientes dum eis undique acclamatur: Euge, euge, solent non solum ad inutilia, verum etiam ad impossibilia conatus sui manus extendere. Frequenter siquidem animi affectus ex hujusmodi adulantium acclamatione, ad immoderatam praesumptionum hypocrisis crimen deducitur atque dejicitur. Hoc est illud crimen pessimum et prae caeteris abominandum quia Deo prae omnibus odiosum, de quo Joseph fratres suos apud patrem suum accusat, sicut Scriptura ipsa manifeste declarat, cum dicit: Ac
Abbreviated transcription (Latin):
fit: gͥei tam ardẽti amore inhesit: ut malłet om̃s mares suosi abse
fat̾e noluerunt. sepe pro amore dine effic̾e̾ nõ differt̃. ⁊ pudendoꝵ
suꝑflua q̃ pro dio ãput are debuerant. orta cõfusionis occasidne.
pr̃o euntardo ũe edie dec̃mento ãputare nõ cardant : ⁊ malunt ĩ ãpudã¬
molestiam subire : qͣm ĩpudentes iuderi ⁊ sine necũdia eẽ sr go ẽ si chẽ
uelguis pat᷑ eiꝰ uel qd sibi uolunt lrm nõia: sychem qͥ m̃t̃ pͥtat᷑ humerꝰ¬
efe. amor uõne głie. Attende nc̃ gͦ hunc emor. quã sit st ultꝰ. ⁊ inemẽs
gͣ reste nũcupet᷑ asinꝰ. Wideamꝰ gͦ uñ excollit᷑ aoñ głiet᷑: si de eo qd no
ħt i sed hr̃o se credit̃. hac q̃so stulticia qͥd st ultiꝰ exceeat arĩ potĩt  i ant̃
ht̃ ÷ iadiat qͥd ei apłs dicat. Quid habes qd̾ nõ acrepisti s̃ i art̃ acrepisti
gd gsaris qͣi nõ acteꝑis : Et qdẽ accepisse : nõ accapientis s uacitꝰ ẽ gra¬

Expanded text:
sit, qui ei tam ardenti amore inhaesit, ut mallet omnes mares suos absque facere voluerunt, saepe pro amore Dinae efficere non differunt, et pudendorum superflua, quae pro Deo amputare debuerant, orta confusionis occasione, pro evitando verecundiae detrimento amputare non tardant, et malunt in amputamolestiam subire, quam impudentes videri, et sine verecundia esse! Sed quis est Sichem, vel quis pater ejus? Vel quid sibi volunt tiae amor vanae gloriae. Attende nunc ergo hunc Emor, quam sit st recte nuncupetur asinus. Videamus ergo unde extollitur, unde glorietur. Si de eo quod non habet, sed habere se credit, hac, quaeso, stultitia quid stultius excogitari potest? Si autem habet, audiat quid ei Apostolus dicat: Quid habes quod non accepisti? Si autem accepisti, quid gloriaris quasi non acceperis? Et quidem accepisse non acc
Abbreviated transcription (Latin):
qͦmͦ se ip̃m arguere. qͣm adͥt̾ increꝑare : cum se agnoscat cõscĩom suam
mani glatione fedasse. Debet ꝙͦ qͥcũq est. ad sanãdũ mẽtis tumorem.
ĩfͥmitates suas añ ocłos pone̾. ⁊ culꝑas suas sine qͥb nemohant uitã
tͣnsigit. ad memoriã reuocare : qͣm inhonesa se in oꝑe qͣm indigu
m̃ ore. qͣm ĩmũdat u̾sec m̃ cogitone. difigent̾ accẽde̾ ⁊ut iñ manisest

Expanded text:
 seipsum arguere, quam acriter increpare, cum se agnoscit conscientiam suam inani gloriatione foedasse. Debet ergo, quicunque est, ad sanandum mentis tumorem infirmitates suas ante oculos ponere, et culpas suas, sine quibus nemo hanc vitam transigit, ad memoriam revocare, quam inhonesta saepe in opere, quam indigna in ore, quam immunda versetur in cogitatione diligent
Abbreviated transcription (Latin):
icrenitr qͥ fr̃is audatiã blande mitigaret. ⁊ furẽcis animos. blãdicuu
delmirat. habet emĩ ut ex p̃dõis appar ⁊ aboulo n ĩperꝰ mastos: ⁊ipetes
gerit amios. Sed sciunt ut om̃s norumꝰ femine Eeliraeuneteo
cas tẽꝑetur. Multũ enim ꝑ om̃em madum relantis animi apecallu
cur post ⁊ abulon dma nascit᷑. ut eiꝰ modestia. er̃is siñ ĩꝑet᷑ medẽ tur

Expanded text:
decrevit, quae fratris audaciam blande mitigaret, et furentis animos blanditiis decrevit, quae fratris audaciam blande mitigaret, et furentis animos blanditiis deliniret. Habet enim, ut ex praedictis apparet, Zabulon impetus vastos, et ingentes gerit animos. Sed sciunt, ut omnes novimus, feminae quam viri tumentes tas temperetur. Multum enim per omnem modum zelantis animi impetum cur post Zabulon Dina nascitur, ut ejus modestia fratris sui impetus moderetur.
Abbreviated transcription (Latin):
n̾e. diꝙ neq ꝓnũciandir cum de monstratõe: in qͣ qͥdẽ iudicio iqͣnto
qͥsq se ip̃m ardentius diligit: tanco in seip̃m adͥus seuit. ⁊ qͦ sibi
ꝑci nehemẽtiꝰ cupit : tanto minꝰ ip̃e sibi ꝑcit: qͥa quo ãplius suam
cõfusionẽ formidat : eo ae̾bius sua quẽq cõpnfio nexat. Sedhoc
fortassis cͥꝙͣ mirandũ uidetͤ.si hec int̾ alias uirtutes. digne ãnu¬
merat᷑ . cur ꝑ femineũ. ⁊ nõ potiꝰ ꝑ iurilem sexũ expͥmit᷑ Sedscimꝰ
omnes qͥa in feminis qͣm in uiris. qͣmis sic forma pulcͥtudinis
maior est tñ ad oꝑa uirtutũ cõstãtia fortitudinis minor. qui
nesciat̃. uerecũdia qͣmlibet henesta. cordis robur ꝙͣtũ emol¬
liat: ⁊ qͣm sepe fortia oꝑa p̃pediat. dũ aĩmꝰ hoĩs nlt᷑ modũ
cõfundi denitat: Est i qi dma nõ uir sed femina: nõ falius ⁊ sed fibai ⁊¬
costonõ sine t̃a fuit. qd pꝰ nacũ ⁊ abulon deus bie nõ filiũ sedipilĩa dae

Expanded text:
dicio quanto quisque seipsum ardentius diligit, tanto in seipsum acrius saevit; et quo parci sibi vehementius cupit, tanto minus ipse sibi parcit; quia quo amplius suam confusionem formidat, eo acerbius sua quemque confusio vexat. Sed hoc fortassis cuiquam mirandum videtur si haec inter alias virtutes digne annumeratur, cur per femineum, et non potius per virilem sexum exprimitur? Sed scimus omnes quia in feminis quam in viris, quamvis sit forma pulchritudinis major, est tamen ad opera virtutum constantia fortitudinis minor. Quis nesciat verecundia quantumlibet honesta cordis robur quantum emolliat, et quam saepe fortia opera praepediat, dum animus hominis ultra modum confundi devitat? Est itaque Dina non vir sed femina, non filius sed filiorte non sine causa fuit quod, post natum Zabulon, Deus Liae non filium, sed filiam donare
Abbreviated transcription (Latin):
descendit uecũdia talis tam de ip̃o pecc̃o. gͣm de fame detͥmẽto. Nson ẽ gͦ
pecc̃m renim si ꝑfc̃e erubesc̾e̾nt : nõ tam facile cũmict̾ent . squal ꝓu
dor ẽ er ubesc̾e panꝑtatẽ.erubesc̾e humilitatẽ: sllud nõ ꝓudeti eõs eru¬
besc̾e: ad go̾ docẽdum nõ puduit celestẽ magastrũ de celo de soedere. Dis¬
cite ame inqͥt: qr mitiĩ sum ⁊ hũilis corde. Ac isti eꝯͣ magis abhominãtes
gͣn sectantes humilicatẽ : multo amplus erubescunt qr̃e sordidã uestẽ
qͣm ssordidam mentẽ
uam młti hodie st̾. qͦs mag̃ pudet in orõne fetisse babarismũ
cocrã regłam pͥscian. qͣm ꝓculisse mdatium in suo s̾monẽ tõt᷑ reglam

Expanded text:
 descendit tam ab ipso peccato quam de famae detrimento. Non est ergo Peccatum etenim si perfecte erubescerent, non tam facile committerent. Qualis putas pudor est erubescere paupertatebescere ad quod docendum non puduit coelestem magistrum de coelo descendere: Discite a me, inquit, quia mitis sum, et humilis corde . At isti econtra magis abominantes quam sectantes humilitatem, multo amplius erubescunt habere sordidam vestem quam sordidam mentem. Quam multi hodie sunt, quos magis puderet in oratione fecisse barbarismum contra regulam Prisciani, quam protulis
Abbreviated transcription (Latin):
accipit. ĩnt̃m mox ad õĩum nic̃ioꝵ odĩ cõ ualescit: ut par̃ iam ei sit
millũ in seip̃o ꝑ cõfensum recipẽ : nisi studeat ea ⁊ in alns̃ iurilit̾ ꝑseꝗͥ: ⁊ forti
nicioꝵ omnium¬
inc est hd post ysacar ⁊abulon nascit᷑. q habita culum forticudis
ebat : cum dixit̃. Prascimini ⁊ nosite peccare. Quid ẽ enĩ irascõdo non
p̾care. nõ pͣcando masci: nisi hõines utilit᷑. nõ ad ocłm amãdo. eoꝵ uicũo
indignari: Hunc hr̃e se filiũ idẽ ꝓpła sigc̃abat: cum alias dixit. ꝑ sc̃o
odio oderã illos. Et alibi. Omnẽ uiam migͣm. odio habui. hic est egregi
ille dei miles. qͥ bella dñi p̾siare nõ cessat. ⁊ guem nsitato nocalinlo se¬
tura sacͣ. zesum dñi uel zelum recticudinis appellat. Relus domꝰ tue¬

Expanded text:
accipit, in tantum mox ad omnium vitiorum odium convalescit, ut parum jam ei sit accipit, in tantum mox ad omnium vitiorum odium convalescit, ut parum jam ei sit nullum in seipso per consensum recipere, nisi studeat ea et in aliis viriliter persequi, et forti mniumHinc est quod post Issachar, Zabulon nascitur, qui habitaculum fortitudinis ebat cum dixit: Irascimini, et nolite peccare . Quid est enim irascendo non peccare, et non peccando irasci, nisi homines utiliter non ad oculum amando, eorum vitiis indignari? Hunc habere se filium idem Propheta significabat, cum alias dixit: Perfecto odio oderam illos . Et alibi: Omnem viam iniquam odio habui . Hic est egregius ille miles Dei, qui bella Domini praeliari non cessat, et quem usitato vocabulo Scriptura sacra zelum D
Abbreviated transcription (Latin):
m t̾rã rectam: ⁊ qͣlem deniq psacar uidit ⁊ cõcupiuit : eo qͣd esset ibi re¬
quies bona. ⁊ ip̃a t̾ra optima. O ffelicẽ gui potuit uel ad horam. malor um
oiuim obtiusci: ⁊ illa int̾na pace uel recͥre. ssaltẽ ad modicũ potiri. Felicẽ
nitħo minꝰ ẽ datũ ẽ disꝑsiones cordis in unũ collige̾ ⁊ in illo uere felicica¬
ris fconta desider iũ fige Pllud utiq bonũ. uerũtñ hoc oꝑtimũ : ixta q̾d
ysacar idit retrẽ qd esset bona. ⁊ t̾ram g̃d esset optima. Diua boñ qͥdẽ
est loge esse ab oĩ malo: multo tñ melius. nimo optimũ. inhe sisse sũ tuo
bono. Nouit soc ysacar : ⁊ idcͥto a tali t̾ra. longius discedere noluit:s
hñtans int̃ d̾minos. in eiꝰ uicinia manebat : oupiẽs ⁊ ãbiens eã raptĩ qdẽ
⁊ furtim ꝑraros saltẽ excͣsus cãg̾e̾: sed de ilsius t̾re fructib fre g̃ncius
comedere. Est enim ut nosae potestis fructꝰ t̾re illiꝰ sublimis. Eructꝰ mira

Expanded text:
in terram rectam . Et qualem denique Issachar vidit, et concupivit, eo quod esset ibi requies bona, et ipsa terra optima. O felicem, qui potuit, vel ad horam, malorum omnium oblivisci, et illa interna pace vel requie saltem ad modicum potiri! Felicem nihilominus, cui datum est dispersiones cordis in unum colligere, et in illo verae felicitatis fonte desiderium figere. Illud utique bonum, verumtamen hoc optIssachar vidit requiem quod esset bona, et terram quod esset optima. Quia bonum quidem est longe esse ab omni malo, multo tamen melius, imo optimum inhaesisse summo bono. Novit hoc Issachar, et idcirco a tali terra longius discedere nolebat, sed habitans inter terminos in ejus vicinia manebat, cupiens et ambiens eam raptim quidem et furtim per raros saltem excessus tangere, sed et de illius terrae fructibus frequentius comedere. Est enim, ut nosse potestis, fructus terrae illius sublimis, fructus mirab
Abbreviated transcription (Latin):
potest. Caratas enĩ doc gͦmodo tͣat ari oꝑteatrqͦs zabulon aastrgat.
Sp̃italium nacicia docet. q̃ sit̃ illa suauitas ad qͣm inuntant᷑ uel eciam
cõpellunt᷑. qͥbr exterior ioeñdĩtas car̾nalis udeł sralũptas int̾dicit᷑.
ꝓ gͣsepe ⁊ abulon urgẽte duriꝰ arguũtr fudas ᷝitatpdaẽẽ debat modũ.
ysacat autẽ cãm correctonis: ut moderãteauda. fiat in frñ lenicatis¬

Expanded text:
potest. Charitas enim docet quomodo tractare oporteat quos Zabulon castigat. Spiritualium notitia docet quae sit illa suavitas ad quam invitantur, vel etiam compelluntur, quibus exterius jucunditas carnalis videlicet voluptas interdicitur, pro qua saepe Zabulon urgente, durius arguuntur. Judas itaque docere debet modum, Issachar autem causam correptionis, ut, moderante Juda
Abbreviated transcription (Latin):
tam nrõnabłi eͥsticia absorberi: ut milliꝰ passegit aliqͣtonꝰ cõsolene releuat
ellos cognouimꝰ ꝑ ĩmoderatã abstinẽtiam tã guit̾ corruisse : ut nulla p¬
modũ deliciar̃ copia. nlła cocoꝵ diligẽtia passit eis sac̃fac̾e Ecte bellato¬
res isti. ẜomeonẽ logͣr ⁊ leui: quomͦ pugnãt. gͣłie se uindicant. Quid est
em̃ aliud̃ eos arreppis gladũs dine amatores int̾ficẽ qͣm exprobatõe
ineuitabiliũ. uel exactõe in possibilium. eoꝵq nõ solũ iuires corꝑis uer̾ eciã
uigorẽ mentis ac̾tenuare: ut ꝓ humana salzẽ ne̾ꝯdia nõ possit sse mens
a suis excessib tẽꝑare.Unde eis recte ꝑ iacob drͣ. Symeon ⁊ lem frẽs uasa
iniqͥtatis bellantia. in cõsilm̃ eoꝵ nõ uemiat aĩa mea: ⁊ in cetu eoꝵ nõ sit
gła mea. O qͣles bellatores: qͥdum fortit̾ egisse uid̾i uolunt. pacis sue
socios tam crudelit̾ qͣm molent̃ occidunt. Uasa ũqͥtatis bellantia: sed

Expanded text:
t nullius possent aliquatenus consolatione relevari. Alios cognovimus per immoderatam abstinentiam tam graviter corruisse, ut nulla postmodum deliciarum copia, nulla coquorum diligentia posset eis satisfacere. Ecce bellatores isti Simeon loquor et Levi quomodo pugnant, qualiter se vindicant. Quid est enim aliud eos, arreptis gladiis, Dinae amatores interficere, quam exprobratione inevitabilium vel exactione impossibilium eo usque non solum vires corporis, verum etiam vigorem mentis attenuare, ut pro humana saltem verecundia non pvasa iniquitatis bellantia, in consilium eorum non veniat anima mea, et in coetu eorum non sit gloria mea . O quales bellatores, qui dum fortiter egisse videri volunt, pacis suae socios tam crudeliter quam violenter occidunt! Vasa iniquitatis bellantia, sed
Abbreviated transcription (Latin):
cõtͣ seuiendiũ tempestat̃ ꝓ cellas se sponte oppõit᷑. Aliqqͥn frust᷑ in licto¬
re maris ħĩcat. frustra in statõneinauium. habitatõnẽ parat .
si cõcͣ marina mũdane p̃ssure discͥ mina tre̾ ꝓidat᷑. nisi tẽpestatibus
diũ fatigatos ⁊ tandẽ sict oribus eiectos: błande excipiat. ⁊ benigne

Expanded text:
contra saevientium tempestatum procellas se sponte opponit. Alioquin, frustra in littocontra saevientium tempestatum procellas se sponte opponit. Alioquin, frustra in littore maris habitat, frustra in statione navium habitationem parat, si contra marina mundanae pressurae discrimina trepidat, nisi tempestatibus diu fatigatos, et tandem littoribus ejectos blande excipiat, et benigne
Abbreviated transcription (Latin):
gendũ. Non enim frustͣ᷑ iste sextꝰ idemq nouissimꝰ filioꝵ liẽ. h abit̾a.¬
suꝑues p̃rotegit: ⁊ ab om̃i ꝑte eingit᷑. Et tñ nisi fortis ⁊ fͥmnt᷑ mu¬
ñca.sit ⁊ habitacłm forticudinis nõ erit. Sic nimir̃ sic ꝑft̾s relus¬
aecͣ Ribulon nure possit dici mimo ueracit᷑ ẽẽ : debet inf̾miorẽs cõ¬
ueũ m̃te. ⁊ nrũ tͦq nõ solũ infratig abilis. s eciã in suꝑabilis ꝑseuerare.
ũigelet᷑ gͦ cpeetes lnc qͣ insidias dyaboli: ilłinc ꝯ̃ pressur as mũdi
ꝓnõculdulrio gͥsquisesm̃ utͦq fortis. ħitacłm es fortitudinis ⁊
ure ⁊ abuilon dicimi̾errs ¶Dabet esse rabulon ꝓuitĩor inmo semꝑ ꝑatie
ad mala ferẽda s qͣnitad mala inf̾enda. Et qr ht̃ necc̃e ꝑ clpa q̃nq sub¬
ĩ ectͥas masa : amplius utiq dolet cũ eogit᷑ eos pro clpa ꝑcutẽ. qͣm cũ
cogat᷑ pro eoꝵ defensione ꝓuniri. Ribenẽ gͦ se octͣendib ꝑiclis obi¬

Expanded text:
dum. Non enim frustra iste sextus idemque novissimus filiorum Liae habitasuperius protegit, et ab omni parte cingit, et tamen nisi fortis et firmiter munita sit, habitaculum fortitudinis non erit. Sic nimirum sic perfectus zelus, ut Zabulon jure possit dici, imo veraciter esse, debet infirmiores coigabilis, sed etiam insuperabilis perseverare. Vigilare ergo oportet hinc contra insidias diaboli, illinc contra pressuras mundi. Procul dubio quisquis es in utroque fortis, habitaculum es fortitudinis, et digne Zabulon dici mereris. Debet esse Zabulon promptior, imo semper paratior ad mala ferenda quam ad mala inferenda. Et quia habet necesse pro culpa quandoque subjectis irasci, amplius utique dolet, cum cogitur eos pro culpa percutere, quam cum cogitur pro eorum defensione punire. Libenter ergo se oc
Abbreviated transcription (Latin):
tu deicit᷑ sẽd glib modo deĩta. sine illa nũqͣm reꝑat᷑. Quis enĩ de quii pͣcato
gͣmsib ꝑuo sine timore siberat᷑ Sie timore mala nr̃a nũꝙͣ deferimus.
tndo mea. pͥncipiũ doloras mei. pͥmꝰ in donis maior imꝑio: Ubi ⁊ illud seqͥt᷑
de qͥ aliqͣ iam diximꝰ. Eftusus es fic̃ aqͣ: non crescas. Quomͦ aut̃ iste ruben sit̃
pͥgenitꝰ uel qͦmo sit pͥncipiũ doloris. ex suꝑiꝰ iam dictis sac̃ ut arbituor
manifestũ est: qͣmͦ aut̃ sis eiꝰ fortitudo. ⁊ cet̾a q̃ de eo dicunt᷑ facile ostẽdi

Expanded text:
 modo dejecta sine illo nunquam reparatur. Quis enim de quovis peccato quamlibet parvo sine timore liberatur? Sine timore mala nostra nunquam deserimus; tudo mea, principium doloris mei, primus in donis, major imperio . Ubi et illud sequitur, de quo aliqua jam diximus: Effusus es sicut aqua, non crescas. Quomodo autem iste Ruben sit primogenitus, vel quomodo sit principium doloris ex superius jam dictis satis, ut arbitror, manifestum est; quomodo autem sit ejus fortitudo, et caetera quae de eo dicuntur, facile ostend
Abbreviated transcription (Latin):
regem. qd̵ iẽt bona. Reg̾es gͦ ibi est: ⁊ reqes bona. Si enĩ ibi ñ esset: ibi eam
minune uidiset. Et si bona non esset: ꝓpt̃ eam humer̃ suũ ad portãdñ
mirime supposuiset. Mansueci aut̃ ait ꝓpha h̾edit abũt t̾rã: ⁊ deledtabũ
in multitudine pacis. Ecte qͣlis t̾ra. Pͥaꝵ ibi est . reges ibi est : paꝵ plen
rehes bona: pox qͥeta. qͥes pacifica. Widie req̾em qd̵ esset bona ⁊ t̾rã qoͥ
esset loptima sn illa labor nõ est: s ad illam sine laboꝵ ꝑueniri nõ ꝙot est.
ꝓropt᷑ illam laborat᷑: sed̾in ip̃a ñ saboratur. Extͣ hanc t̾rã nõ inuenit᷑ regͥes
suex a: nullus penitꝰ labor inuenit᷑ in hac terea.
uo st t̾ra ⁊reqͥes. Duo cõtͣ duo. Duo bona cõt᷑ duo mala. Duo ẜ mag¬
a nastabisit᷑as. Cont᷑ mniferiã ñicis tͥnqͥllitas : cõt᷑ cõcupistẽtiã. cordis ci¬

Expanded text:
em quod esset bona. Requies ergo ibi est, et requies bona. Si enim ibi non esset, ibi eam minime vidisset. Et si bona non esset, propter eam humerum suum ad portandum minime supposuisset: Mansueti autem, ait Propheta, haereditabunt terram, et delectabuntur in multitudine pacis . Ecce qualis terra. Pax ibi est, requies ibi est. Pax plena, requies bona; pax quieta, quies pacifica. Vidit requiem quod esset bona, et terram quod esset optima. In illa labor non est, sed ad illam sine labore perveniri non potest. Propter ipsam laboratur, sed in ipsa non laboratur. Extra hanc terram non invenitur requies vera; nullus penitus labor invenitur in hac terra. Duo sunt, terra et requies. Duo contra duo. Duo bona contra duo mala. Duo sunt magtas et stabilitas. Contra miseriam mentis tranquillitas, concupiscentiam cordis
Abbreviated transcription (Latin):
Et helyas. Telo incͥy zelatꝰ sum ꝓpt̃ dominũ. Es ẜmees zelauit zelum
dñi. ⁊ accaep̃ sac̾dacium eonũ Sed̾ cuñ istis putas fortitudo tanta. tan
ꝓhinees solus castͣ madianitarũ irrũpens : adult̾antes gladio tͣnau̾¬
beranit. Ecce qͣnt̃ roboris accipiunt : ecce qͣm fortes fiunt : qͥde illius
p̾dc̃e t̾re fructibus comedunt: qͥ se int̾na suauitate reficiunt. ꝑectes
qr pꝰ degustatam et̾ne retͥbutõis dulcedinẽ. ãimꝰ ꝯͣ tẽptatõnũ argu¬
mẽta mir abilr roborat᷑. sua subito ꝑicła ꝑpendens. dñi ĩiurias fortit̾
ca. intantũ subito ⁊elum qͣ fabricatores uel cultores xdoli exarsit: ut
stac̃ĩ ad iunctis sibi q̃ dñi erant ꝑmediũ castroꝵ de porca ad portã ꝑcu¬
tiendo tͥnsiret : ⁊ hominũ p̃uaricatoꝵ .xx. tͥamilia in mortẽ ꝓse̾ nẽt.

Expanded text:
lo, inquit, zelatus sum propter Dominum . Et Phinees bellavit zelum Domini, et accepit sacerdotium aeternum . Sed unde istis putas fortitudo tanta, tam Phinees solus contra castra Madianitarum irrumpens, adulterantes gladio transverberavit. Ecce quantum roboris accipiunt, ecce quam fortes fiunt, qui de illius praedictae terrae fructibus comedunt, qui se interna suavitate reficiunt. Recte equia post degustatam aeternae retributionis dulcedinem, animus contra tentationum argumenta mirabiliter roboratur, sua subito pericula parvipendens, Domini injurias fortiter ca, in tantum subito zelum contra fabricatores vel cultores idoli exarsit, ut statim adjunctis sibi qui Domini erant, per medium castrorum, de porta ad portam percutiendo transiret, et hominum praevaricatorum t
Abbreviated transcription (Latin):
intebat᷑. cocidie ad istam relabebat᷑: ⁊ in hunc modũ int̾ t̾ minos mora¬
bat᷑. ysacar asimis fortis ħĩtans int̃ t̃minos : indit reqͥem qd̾ eẽt bona. ⁊
ẽram qd esset optina. Quid gͦ mirũ gd̾ eã indit : qͥm eiꝰ cõẜĩno hritauit:

Expanded text:
nitebatur, quotidie ad istam relabebatur, et in hunc modum inter terminos moranitebatur, quotidie ad istam relabebatur, et in hunc modum inter terminos morabatur. Issachar asinus fortis, habitans inter terminos, vidit requiem quod esset bona, et terram quod esset optima
Abbreviated transcription (Latin):
uilis ut inm̃t̃: fortis ad semortificandũ. Ysacar asinus fortis ħitans
ut̃ t̾minos. uidit reqͥem ꝙ esset bona ⁊ t̾ram ꝙ effet optima. Penegͦ ñ pb
qui int̾ t̾minos hitabat. Quia ilissimis. qͥa paucissimis. hͦ inte bonis. c̃õe¬
tus erat : hꝰ t̾re misere extrema tenebat. Quia ꝑ freq̃nt es mentis exco
phennis uite bona p̃gustabat : illius be̾te t̾re mĩcia tangebat. ꝓsacar
asius fordis hĩtans int̃ t̾minos: qͥa hꝰ inte bõa. ad nectͣitẽ nõ respuebat:
hanc t̾rã penitꝰ nõ deserebat. Quia fut̾e uite nõ iisi noissima q̃dam caꝑe
pot̾at. ilłam õĩno nõ app̾hẽdebat: ⁊ id̾eo snt̃ t̾iinos hĩtabat N tam tosera¬
bat ad nectͣitẽ. illã cõcupierat ad iocũsicatem: ⁊ idcirco int̾ tͥminos ha¬
bitabat. ꝙat agebat ista penitꝰ desereᷤ nac pot̾at: ambiebat in illĩ totꝰ int᷑¬
ne nec ualebat. Fecit gͦ qd pocuit e int̾ t̾minos ħ̾icanit. Cotidie ad ilłla

Expanded text:
ad se mortificandum. Issachar asinus fortis habitans inter terminos, vidit requiem quod esset bona, et terram quod esset optima. Pene ergo, no terminos habitabat. Quia vilissimis, quia paucissimis hujus vitae bonis contentus erat, hujus terrae miserae extrema tenebat. Quia per frequentes mentis excessus perennis vitae bona praegustabat, illius beatae terrae initia tangebat. Issachar asinus fortis, habitans inter terminos, quia hujus vitae ad bona necessitatem non respuebat, hanc terram penitus non deserebat, quia futurae vitae nonnisi novissima quaedam capere poterat. Illam omnino non apprehendebat, et ideo inter terminos habitabat. Istam tolerabat ad necessitatem, illam concupierat ad jucunditatem, et idcirco inter terminos habitabat. Satagebat penitus istam deserere, nec poterat, ambiebat in illam totus intrare, nec valebat. Fecit ergo quod potuit, inter terminos habitavit. Quotidie ad illam
Abbreviated transcription (Latin):
humerũ suũ ad portandũ. ⁊ sactus tͥbucis sernens. eultũ sibi subito
uisuerat. qͥ se afinũ. animal iudel. pene iudpre cet̾is inłius sereputabat
Multũ cõ cupunt t̾ram qͣm iudit᷑: ꝓro qͣ ad omnẽ laborẽ fortis ꝑdurauit.
uiderat sane⁊ qd ad pulc̾ tudinẽ t̾re illiꝰ. omnes iusticie nr̃e erãt ũ p̃anꝰ
musieris mentrieate.Uiderat ichominꝰ. qͦd nõ st̾ cõdigne passiones ħ tẽꝑas

Expanded text:
utis serviens. Multum sibi subito viluerat, qui se asinum, animal videlicet pene prae caeteris vilius reputabat. Multum concupivit terram quam vidit, pro qua ad omnem laborem fortis perduravit. Viderat sane quod ad pulchritudinem terrae illius omnes justitiae nostrae erant ut pannus mulieris menstruatae . Viderat nih
Abbreviated transcription (Latin):
qr mare fluctuat: t̾ra aut̃ in et̾nũ stat. Sic et cet̾a elem̃ta semꝑ in motu
st: ⁊ sola t̾ra stante.cet̾a stare nesciunt. Quid̃ gͦ ꝓ t̾ram: nisi fixam cordis
stabilitatẽ debemꝰ acciꝑe: Debet gͦ fluctuatõnẽ cordis restrĩg̾e̾. ⁊ ad unius
neri gandũ dessideriũ : cogaitatõnũ. affectõnũ q motus collige̾. qͥse cupͣ nel
credit. ilo uero sobrietatis pacło mebriandum fore.hec est illa uere bata
t̾ra. m̾itis uideb. st abilitas tͣnglla: q̃n mens in se ip̃a tota colligit ᷑. ⁊ in ino
et̾mtatis desideris ĩmobila figit᷑. hec est illat̾ra qͣm ui̾tas ꝓmittebat¬

Expanded text:
 stat. Sic et caetera elementa semper in motu sunt, et sola terra stante, stare caetera nesciunt. Quid igitur per terram, nisi fixam cordis stabilitatem debemus accipere? debet igitur fluctuationem cordis restringere, et ad unius veri gaudii desiderium cogitationum affectionumque motus colligere, qui se cupit, vel credit illo verae sobrietatis poculo inebriandum fore. Haec est illa vere beata terra, mentis videlicet stabilitas tranquilla, quando mens in seipsa tota colligitur, et in uno aeternitatis desiderio immobiliter figitur. Haec est illa terra quam Veritas
Abbreviated transcription (Latin):
scĩe nr̃c cunitas muire custodit᷑: mltũq protegit᷑. ꝓrimogenitꝰ nãq bale
eam cõponit intͥnsecꝰ. pͥmogenitꝰ uͦ zesphe munit eam extͥnsẽcus ꝓer
modo de ext̾iorib ꝓer sensus irrũꝑe parat. Solet nimir ũ inimicꝰ ⁊unc
ab intꝰ ministͣre cõsilia erroris. nc̃ aforis admou̾e̾ intitamenta uolupta¬
tis. ẜed qͥa ad dan ꝑtinet discipłia cogitatõnũ. ad gad aut̃ spectat . dis¬
cipłina sensuũ : debet utiq dan iugilare. ad discrectoĩs iudicium. gad
dimicare fortit̾. per abstinẽcie exerticiũ. Unius est cedare ciuile̾ dis¬
cordiam: alt̾ius repellere hostilem pugnã. hic ingilat cõtͣ ciuium ꝓditõ¬
negligẽtie. mens facile decipit᷑. gad segniꝰ agẽte.subito ad tͦp̃e delectationẽ
rapit᷑. Sed hd int̾ est. utrũ cuuitas cordis nr̃i ꝑuim an ꝑ frandem ꝑeat
utrũ discordia ciuilis an manus hostilis eam subuertat iͣ hac aut̃ nosse

Expanded text:
ire custoditur, multumque progreditur. Primogenitus namque Balae eam componit intrinsecus; primogenitus vero Zelphae munit eam extrinsecus. Per modo de exterioribus per sensus irrumpere parat. Solet nimirum inimicus nunc ab intus ministrare consilia erroris, nunc a foris admovere incitamenta voluptatis. Sed, quia ad Dan pertinet disciplina cogitationum, ad Gad autem spectat disciplina sensuum, debet utique Dan evigilare ad discretionis judicium, Gad dimicare fortiter per abstinentiae exercitium. Unius est sedare civilem discordiam; alterius est repellere hostilem pugnam. Hic vigilat contra civium proditionegligente, mens facile decipitur; Gad segnius agente, subito ad turpem delectationem rapitur. Sed quid interest utrum civitas cordis nostri per vim an per fraudem pereat, utru
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ abistis octidendos. opp̾ serat ac̾bitas doloris. Adhoc electꝰ est cͥcũtisionia diea ile
ẽtius: in guo teste sqͥt᷑a dolor solet ẽẽ gͣ iuissimꝰ. Sẽd ꝗͥ st isti dico : uelt an dicr

Expanded text:
et ab ipsis occidendos oppresserat acerbitas doloris. Ad hoc electus est circumcisionis dies ille et ab ipsis occidendos oppresserat acerbitas doloris. Ad hoc electus est circumcisionis dies ille tertius, in quo teste Scriptura, dolor solet esse gravissimus. Sed
Abbreviated transcription (Latin):
eoꝵ audatiam redarguit: seueritatẽq tã indiscretã iꝰte rephendit
Ogͣnto sãctiꝰ erat uiros ꝗͣmuis nãtam ꝑro d̾o qͣm ꝓ dma c̾tũcisos. ad uerũ
dei cultum paulatĩ ꝑducẽ: qͣm mopinata ⁊ repẽtina morte ꝑtutere.
binc iͨq colligant. hinc diligẽt actendant. qͦmͦ qͥssq debeat cͥtũ cisis
suis ꝑcere : qͣs tñ sse meminit nõ ꝓpt̾ deum cͥꝯcidisse. Qui st̃ istimͦ cͥcũ¬
cisi: nsi mores non bona intẽtõe correpti ; Nec tñ in talib debemus
mor honesta destruere : s intẽtõnem mutare. Errant gͦr utiq
errant. qͥ abicunt oꝑa bona : qͣmuis forte inchoata sint ĩtẽtione
mala. Errantiũ gͦ suoꝵ ultores hmodi qͥd aliud faciũs. qͣm suꝑcͥcũ¬
cisos cũ simeon ⁊ leui irruences uiolẽtꝰ occidunt: dꝑe p̃ciũ est illud
⁊̃ diligẽt᷑ actẽde̾: qͦnã medo tã pauci tantã potuerunt stragẽ effi¬
cere. Sed nimir̃ adiuuit eos esc̃a oportunit as tẽꝑis. qñ ip̃os cͥꝯcisos

Expanded text:
etam juste reprehendit. O quanto satius erat viros quamvis non tam pro Deo, quam pro Dina circumcisos ad verum Dei cultum paulatim perducere, quam inopinata et repentina morte percutere! Hinc itaque colligat, hinc diligenter attendat quomodo quisque debeat circumcisis suis parcere, quos tamen se meminit non propter Deum circumcidisse. Qui sunt istiusmodi circumcisi, nisi mores non bona intentione correcti? Nec tamen in talibus debemus morum honesta destruere, sed intentionem mutare. Errant ergo, utique errant qui abjiciunt opera bona, quamvis forte inchoata sint intentione mala. Erratuum ergo suorum ultores hujusmodi quid aliud faciunt, quam super circumcisos cum etiam diligenter attendere quonam modo tam pauci tantam potuerunt stragem efficere. Sed nimirum adjuvit eos electa opportunitas temporis, quando ipsos circumcisos,
Abbreviated transcription (Latin):
fua satẽnis loco. hostes sues ta manit qͣm ab imo reluctanten deredet. ae
dspit unde fit ut erm hostes sui sira inpnegnatõne nõ tem uexent. qͣm
disnohanda assifue uim mimistrent. hunc est gͥd spuetis suis impudtnatore¬
buis mãctanis udeł adu̾gatatib. in fr̃as sui ꝑsecutores. coarnales scilit
psictutõnes. totꝰ effert᷑: ⁊ eos magna aĩadũsione ꝓseꝯt᷑. Tantꝰ aut̃ t̾ror
impugnatores gad subito muadĩt. cum ei se aser.in plu sui ẽtamilee
adiuanit: no omes absq mora ad fugam se cõu̾tant . cũ nec ad horẽ
qdem uicissim sibi frĩb auxiliũ ferentib resistẽ audiand uera cot q
mime hostes. car nales st delect acõnes. Sed qͥs q̃so lotꝰ ꝓme deledt acd̃i it

Expanded text:
tuto stationis loco hostes suos tam inaniter quam ab imo reluctantes deridet ac tuto stationis loco hostes suos tam inaniter quam ab imo reluctantes deridet ac despicit. Unde fit ut eum hostes sui sua impugnatione non tam vexent quam ei triumphandi assidue materiam ministrent. Hinc est quod, spretis suis impugnatoribus mundanis videlicet adversitatibus, in fratris sui persecutores carnales scilicet delectationes totus effertur, et eos magna animadversione persequitur. Tantus autem terror impugnatores Gad subito invadit, cum ei se Aser in praelii sui certamine adjungit, ut omnes absque mora ad fugam se convertant, cum nec ad horam quidem, vicissim sibi fratribus auxilium ferentibus, resistere audeant. Veri utique animae hostes carnales sunt delectationes. Sed quis, quaeso, locus pravae delect
Abbreviated transcription (Latin):
hostĩ expugnanda. Gad itaq ⁊ aser gis iugilant ꝙ hostes : ton ⁊
reptalum solliciti st̃ cͥta cines. hinc gͦ dan minat᷑. illinc neptasim blãdt᷑.
Ban t̾ret minis: neptasim sonet promissis plle ꝓuiit malos : iste remu¬
uerat bonos. Unus t̾rore gehẽne corda ꝑt̾ret: alt̃ spe felicitatis et̾ ne toda
demulcet. Quantũ pus gͦ putas neptalim iste dans eloqͥa ꝙule tudinis. ꝑrẽm
suũ intali negotio adiuuat. qͥ animas auditoꝵ duloedine elogͥi su pene
absis mora qͦ uult inclinat: Adiuuat ⁊ aser ext̾ius nichominꝰ frẽm suum
muniunt q ambo ciuitatẽ. ꝙͣ hostiũ incͥ sum. hic latꝰ unũ ꝓtegit⁊ ille alt̾a
dufendit. Sad certat̃ in dextro : aser dumicat in sinistro. Gat insidiatur
mundi huiꝰ ꝓgieritas e aser uero ꝑsesit᷑ nũdana adu̾sitas. Sed aser hosti
suo facde illudit dũ ꝑtem qͣm cuet᷑ alta pacĩẽ rupe nupitã cõsois̃ deri cͥco ac

Expanded text:
ostes; Dan et Nephtalim solliciti sunt circa cives. Hinc ergo Dan minatur; illinc Nephtalim blanditur. Dan terret minis, Nephtalim fovet promissis. Ille punit malos, iste remunerat bonos. Unus gehennae terrore corda perterret, alter spe felicitatis aeternae animos demulcet. Quantum ergo putas Nephtalim iste, dans eloquia pulchritudinis, fratrem suum in tali negotio adjuvat, qui animos auditorum dulcedine eloquii sui, pene absque mora, quo vult inclinat? Adjuvat et Aser exterius nihilominus fratrem suum, muniuntque ambo civitatem contra hostium incursum. Hic latus unum protegit, ille alterum defendit. Gad certat in dextro, Aser dimicat in sinistro. Gad insidiatur, mundi hujus prosperitas; Aser vero persequitur, mundana adversitas. Sed Aser hosti suo facile illudit, dum partem tuetur, alta patientiae rupe munitam conspicit, et idcirco de
Abbreviated transcription (Latin):
paciunt᷑ ꝓpt̃ ip̃am. sic nichominꝰ bi mites .bi inifericordes . Et hic aser¬
nir ut sit ueracit᷑ młt iplicit᷑q beatꝰ: iusticiam ardent̾ siciens qꝑ ⁊̃ ipom
libent ꝓatit᷑ nesciens irasa. facile nnseret᷑. Qũauis enim multũ efuri¬
at panem iusticio: dedignat᷑ dñ eum comede . nͥ sit cõspersus oles int̃e ⁊
dus. misi sit oleo cõsꝑsus: intm̃ ut de eo scͥpt᷑a manifeste denũtiet dicẽs.
qr aser ꝓuigaus panis eius. Siuis putas sic delicius affluit ut ip̃e: ũ u̾atit᷑

Expanded text:
 Aser, ut sit veraciter multipliciterque beatus, justitiam ardenter sitiens, propter ipsam libenter patitur, nesciens irasci, facile miseretur. Quamvis enim multum esuriat panem justitiae, dedignatur tamen eum comedere, nisi sit conspersus oleo misericoidus, nisi sit oleo conspersus, in tantum ut de eo Scriptura manifeste denuntiet, dicens quia Aser, pinguis panis ejus . Quis puta
Abbreviated transcription (Latin):
timidum. sed tinnidum redde s nõ tam hũisem qͣm efficacẽ effice. Quid̃
gͥ amplus mirãdũ. qd mag̃ oĩum laude p̃dicandum gͣmi cũ m̃ alñs sepe ex¬
tiguit᷑ diuini timoris reu̾e̾ntia nõ minuit᷑ s anget᷑: Quia gͦ solemꝰ
ꝑua offensa nõ par̃ crepidare : recte ruben mandragolas pꝰ natos g ad
⁊ aser iuenisse dicit᷑: qͥa quẽsib ex aꝑibꝰ p̾claris ad cĩmorẽ nõ ad rumo¬

Expanded text:
e. Quid igitur amplius mirandum? quid magis omnium laude praedicandum, quam cum unde in aliis saepe exstinguitur, divini timoris reverentia non minuitur, sed augetur? Quia ergo solemus parva offensa non parum trepidare, recte Ruben mandragoras post natos Gad et Aser invenisse dicitur; quia quemlibet ex operibus praeclaris ad tumore
Abbreviated transcription (Latin):
itaq possessio sub rachel patestate redait᷑: qn landis appetutꝰ aũb rõnia
dĩio mederatur. Notandum sane qͣm cõꝑate rachel. nõ mandragor as sed mã
anuiꝰ qͣnuis renitens. ex oblata laude nõ hilarescat. Bebet amor huan
qd rachel ꝑtẽ mandragorar̃ petisse lagit᷑: lia uero pͥmod̾ ad iacob soquens
nõ du sess ꝑte glatur. Ad me in qͥt intͥbio. in̾cede enim cõduxi te: ꝓ mãs¬
ald atensa nchil sibi ult̾uis exhus reseruari uoluit Tic miir ñ mens

Expanded text:
itaque possessio sub Rachel potestate redigitur, quando laudis appetitus sub rationis itaque possessio sub Rachel potestate redigitur, quando laudis appetitus sub rationis dominio moderatur. Notandum sanc quam temperate Rachel non mandragoras, sed mandle ut animus quamvis renitens ex oblata laude non hilareseat. Debet itaque amod Rachel partem mandragorarum petiisse legitur; Lia vero postmodum ad Jacob loquens, non de sola parte gloriatur. Ad me, inquit, intrabis: mercede enim conduxi te pro mandrius accensa, nihil sibi ex eis ulterius reservari voluit. Sic nimirum mens
Abbreviated transcription (Latin):
solent late sꝑge: nisi bone apiõnis famam debemꝰ acciꝑe: Quas qͥdẽ tunt
sia accipit : qñ obsata saus affc̾m tangit: qñ iñ laudis sue p̃comis aĩmu
afficit᷑. ⁊ in aura ꝓpłaris ẜauoris peruer se delectat᷑. harũ ꝑtem rachel
petit. sia cõcedit ut uirũ accipiat. que ꝑlis desiderio flagrat. Mentẽ
tenim q̃ suadente rõne appetitũ uane land̃is nõ tẽperat: ꝓfecto sp̃s
sc̃s. ad uirtutis ꝓlem minime fecũdat. unꝰ itaq sp̾s est. qͥuer̃ãq sororẽ
prolis fecũditate ditat : qͥa idẽ sp̃o. ⁊ rõnẽ ad ueritatis cognitõnem
illumumnat: ⁊ affechõnẽ ad uͥtutis amorẽ infsamimat᷑. guadat gͥ affectõi¬
rõ. humani fauoris appetitũ sub suo moderomine tẽꝑare: si ad młt pli¬
candam u̾tutis plem. tupit de dinim sp̃c copła gandẽ Mandr agor arũ

Expanded text:
solent late spargere, nisi bonae opinionis famam debemus accipere? Quas quidem tunc solent late spargere, nisi bonae opinionis famam debemus accipere? Quas quidem tunc Lia accipit, quando oblata laus affectum tangit, quando in laudis suae praeconiis animus afficitur, et in aura popularis favoris perversae delectatur. Harum partem Rachel petit, Lia concedit, ut virum accipiat, quae prolis desideria flagrat. Mentem etenim quae, suadente ratione, appetitum vanae laudis non temperat, profecto Spiritus sanctus ad virtutis prolem minime fecundat. Unus itaque Spiritus est qui utramque sororem prolis fecunditate ditat, quia idem Spiritus et rationem ad veritatis cognitionem illuminat, et affectionem ad virtutis amorem inferare, si ad multiplicandam virtutum prolem cupit de divini Spiritus copula gaudere. Mandragorarum
Abbreviated transcription (Latin):
uel amata desere̾. uel asꝑa tolerare. Sed si semel animꝰ amore abstinẽtie
uel pacĩẽ per fc̃e incaluerit: protinꝰ ruben ad om̃em obedĩam. aboqr ulla
cõtͣdc̃oe se subdit. Qui enim tam adu̾sa ꝑpeti. qͣm in ꝓsperis nõ delecta¬
ri apd̾ semet ip̃m statuit.q̃ difficultas eius obedi̾am ult̾ius mimuere
pot̾it᷑. ẜi enim dura ⁊ asꝑa queq. ꝓro dei amore. ⁊̃ ꝑ memet ip̃m appẽto
eur nõ mag̾ hec.ey ad uincta obedia ad maioris meriti głam tolero a¬
ecte gͦ post natũ gad ⁊ aser ruben exire dicit᷑. qr timor dñi ex
nt̾aria abstinẽtia ⁊ ec pacĩa. ad om̃em obedĩam roborat᷑. Sed qͣntus¬
qͣlisq bone opinionis edor. de ip̃o cͥcũqͣ spargit᷑ ꝯͥ nulla molestia. nulla
mopia. a studio obedĩe p̃pedit᷑. hee st̾ mandragore qͣs ruben inuenit.
qͣs ab ip̃o mat̃ eius lia accepit. Quid enim ꝓ mandragoras q̃ odorẽ suũ

Expanded text:
amur vel amata deserere, vel aspera tolerare. Sed, si semel animus amore abstinentiae amur vel amata deserere, vel aspera tolerare. Sed, si semel animus amore abstinentiae vel patientiae perfecte incaluerit, protinus Ruben ad omnem obedientiam absque ulla contradictione se subdit. Qui enim tam adversa perpeti quam in prosperis non delectari apud semetipsum statuit, quae difficultas ejus obedientiam ulterius minuere poterit? Si enim dura et aspera quaeque pro Dei amore etiam per memetipsum appeto, cur non magis haec ex adjuncta obedientia ad majoris meriti gloriam tolero? Recte ergo post natum Gad et Aser Ruben exire dicitur, quia timor Domini ex voluntaria abstinentia et patientia ad omnem obedientiam roboratur. CAPUqualisque bonae opinionis odor de seipso circumquaque spargitur, qui nulla modestia, nulla inopia a studio obedientiae praepeditur? Hae sunt mandragorae quas Ruben invenit, quas ab ipso mater ejus Lia accepit. Quid enim per mandragoras quae odorem suum
Abbreviated transcription (Latin):
mesad pruiden mandr agoras mueniat: si tñ enm foras exire ñ pigeat
Ded cͤ eum uelle exire dubitemꝰ. q̃m iam ad exemiũ uol int̾eundũ ⁊done¬
uin esse egnoseimus Credendum est enim eũ pꝰ tot natos mat̾s sue pot
tot lib̾os bale uel zelphe. iam adultũ: ⁊ posse ⁊ uelle ad patͥs sui inꝑiũ exire
⁊ intͣre. Med si ꝑ ruben ut suꝑiꝰ dictũ est timorem dei accipimꝰ : qͥd per eĩus
int̾itum uel exicum acciꝑe debemuꝰ. Quid esst eum ueluntꝰ esse uel fo¬¬
ras exire : Ruben intꝰ est. gñ in secreto cordis in cõspectu dei de nostͥ ͣ
deum: est ruben nunc intꝰ morari. nc̃ foras inueniri. Exit gͦ ruben
tẽꝑe messis cͥticee : qñ ex inꝑio obedĩe.exertet se in oꝑib iusticie. Sed gñ
ruben ad ꝑfc̃am obedĩam cõualesc̾et. nisi eum gad ⁊ aser .i. amor abstmnẽtie
⁊ pacĩe ad cõ tẽptum uoluptatis. ues ad colurantiam tͥbulõnis animasset ⁊

Expanded text:
quo Ruben mandragoras inveniat, si tamen eum foras exire non pigeat. Sed cur eum velle exire dubitemus, quem jam ad exeundum, vel introeundum idoneum esse cognoscimus? Credendum est enim eum post tot natos matris suae, post tot liberos Balae vel Zelphae, jam adultum, et posse et velle ad patris sui imperium exire et intrare. Sed, si per Ruben, ut superius dictum est, timorem Dei accipimus, quid per ejus introitum vel exitum accipere debemus? Quid est eum vel intus esse, vel foras exire? Ruben intus est, quando in secreto cordis in conspectu Dei de nostra Deum est Ruben nunc intus morari, nunc foris inveniri. Exit ergo Ruben tempore messis triticeae, quando ex imperio obedientiae exercet seisi eum Gad et Aser id est amor abstinentiae et patientiae ad contemptum voluptatis, vel ad tolerantiam tribulationis animasset? D
Abbreviated transcription (Latin):
amorẽ inhe̾mus fumo uo cuno ille nas sibi cõnectit g̃n nos qͥbus dan
int̾nis cõmertus ad suũ amorẽ accẽdic̃ ⁊ ardiuis ast̾ngit. Sd̾ est enim̃
cor tam dur̃. cã ferreum. qd diuina pietas sua pͥsentia nõ emoliat: ⁊¬
sua dulcediẽ nõ alliciat: Unde fit̃ ut q̃m pͥus cõsueuat mltũ foradare
incapiat pꝰmodũ ardent̃ amare . Uides iam uͭ arbit̾r: qd q̃madmodun

Expanded text:
 connectit, quando nos quibusdam interius commerciis ad suum amorem accendit, et arctius astringit. Quod est enim cor tam durum et tam ferreum, quod divina pietas sua praesentia non emolliat, et sua dulcedine non alliciat? Unde fit ut quem prius consueverat multum formidare, incipiat postmodum ardenter amare
Abbreviated transcription (Latin):
suam uiro suo edẽtnes tales filios adoptaret : nisi sororis sue exeplo
ꝓuocata fuisset Prius enĩm semꝑ est :ut anoilla raches redigat sub aut
potetate qͥm ancilla sie Di enim ymagmatõis enagatõ q̃ fit ꝑ uities¬
pgitatõnes pͥus nõ repͥmit᷑: absq dubio sensualitatis appecit i modãtu
uisnime tepat᷑. Qui gͦ iuilt tẽꝑaliũ noluptatũ desideri cepar : prũs
rari egitauis: tanto rariꝰ canto tepidius nimir ua desider abis. hec

Expanded text:
suam viro suo traderet, vel tales filios adoptaret, nisi sororis suae exemplo provocata fuisset? Prius enim semper est ut ancilla Rachel redigatur sub viri potestate quam ancilla Liae. Si enim imaginationis evagatio qalitatis appetitus immoderatus minime temperatur. Qui igitur vult corporalium voluptatum desideria temperare, prius to talia rarius cogitaveris, tanto rarius, tanto tepidius nimirum ea desiderabis. Haec
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ eiẽs morduat alipd agimus: statĩ nos rep̃hen sibiles ẽẽ minime ⁊dle
ues mordinat̃ cogitant
ustor est se ĩp̃os rephẽde de ꝑu̾so oꝑe uel pͥna uosũtade. ꝓant st

Expanded text:
quoties inordinatum aliquid agimus, statim nos reprehensibiles esse minime ignorquoties inordinatum aliquid agimus, statim nos reprehensibiles esse minime ignorvel inordinatum cogitant? Multorum est se ipsos reprehendere de
Abbreviated transcription (Latin):
cogitatis inutile. ⁊ illud op̃s sc̃s discipline effugiet pictum. ⁊ aufero
se a cogitatõib q̃ st̾ sine intellcũ: Quid gͦ q̃so fiet de hus qͣs sencim¬
sine intellectu: Sope fit ut in orõe cõsticuti: qͣsdã cogit atõnum
Fantasias cũ inpotunitate magna.se ingerẽces cordi. toleremꝰ.
Sed nõꝙ eas sine nr̃a rep̃hẽtõne neglige̾ debemꝰ: ⁊ sonne mag̾ eas
oportet᷑ actͥ arguere: ⁊ ut dc̃m est. ꝓ rep̃sentatõnẽ ꝓene. repͥme̾
irritatõnẽ culpe: ⁊ cogitatões cogitatõĩb castigare: ⁊Uñ scͥpt̃ esti
Dan iudicabit ꝓpłm suũ: sic̃ alia t̾b in israel Ad filios qͥppe ⁊ ełphe
ꝑtinet discipłina oꝑum : ad filios liẽ. dispõ noluntat᷑. Ad filios ra¬
thel snĩa assertioñ: ad filios u̾o bale mod̾atõ cogitatõnũ. Quelib
ẜ cognatõ qͣi in sua t̾bu iudicat᷑. q̃n om̃e errat ũ ꝑ suũ simłe sorriget᷑.¬
coualtrnt⁊ Quoctrẽs gͦ falsum aligͥd sentrmꝰ qͣciens initũ abiqd uolum

Expanded text:
uferet se a cogitationibus quae sunt sine intellectu . Quid ergo, quaeso, fiet de his quae sentimsine intellectu? Saepe fit ut in oratione constituti, quasdam cogitationum phantasias cum importunitate se magna ingerentes corde toleremus. Sed nunquid eas sine nostra reprehensione negligere deet, ut dictum est, per repraesentationem poenae reprimere irritationem culpae et cogitationibus castigare? Unde scriptum est: Dan judicabit populum suum sicut alia tribus in Israel . Ad filios quippe Zelphae pertinet disciplina operum, ad filios Liae dispositio voluntatum: ad filios Rachel sententia assertionum, ad filios vero Balae moderatio cogitationum. Quaelibet ergo cogitatio quasi in sua tur. Quoties ergo falsum aliquid sentimus, quoties injustum aliquid volumus,
Abbreviated transcription (Latin):
me inq̾d eccło oris sui. fulcite me fflorib. Scipateme malis.gͥa amo¬
re langue. Fauꝰ distillans labia tua: mel ⁊ lac sub lingͣ tua: ⁊ ador uesti

Expanded text:
me, inquit, osculo oris sui . Fulcite me floribus, stipate me malis, quia amome, inquit, osculo oris sui . Fulcite me floribus, stipate me malis, quia amore langueo . Favus distillans labia tua, mel et lac sub lingua tua
Abbreviated transcription (Latin):
dulcedinẽ. multũ ei cͣrẽ plat. su tanta enim uebbocitate ne ꝓcalmi iste
cõtẽ ꝓsantis animũ in hmõi tñ negotõ aliqͣnt̃ exercitatũ. nc̃ ad sum¬
ma erigit. nc̃ ad ima deponit. nc̃ ꝑ iiimera rapit. ut ip̃e animꝰ qͥħ
patit᷑. semet ip̃m sepe miret᷑. felici magist̾io edoctus: qͣm cõuenientor
nept alim dcͣ nr̃ ceruꝰ emissus dicat᷑. Notand̃ sane gͣm recte nõ aui uolãti
q c̾no cͣrenti cõꝑet᷑ : nã ania qͥdẽ uolando longe a t̾ra suspẽdit᷑. c̾mis au̾
ad dandos saltꝰ t̾re inuitit᷑ o nec in ip̃ĩs sius saltib longiꝰ a t̾ra seꝑat᷑.
Sic nimi̾. sic neptali dũ ꝓ rer̾ uisibiliũ formam. rerũ ĩnisibiliũ nat᷑am
grit: qͦsdam saltꝰ dare. nõ aut̃ ad plenũ nolat̃ cõualesce̾ cõsueuit᷑. iͥa in
eo qd̾ se ad sumina erigit. rer̾ corꝑear̃ secũ u̾mbrã tͥheno ima õmo non
qͣlia nept alim formare cõsucuit. nol qͣlia eũ formare cõueit. Osculet᷑

Expanded text:
tanta enim velocitate Nephtalim iste contemplantis animum in hujusmodi tamen negotio aliquantulum exercitatum nunc ad summa erigit, nunc ad ima deponit, nunc per innumera rapit, ut ipse animus, qui haec patitur, semetipsum saepe miretur felici magisterio edoctus quam convenienter Nephtalim noster cervus emissus dicatur. Notandum sane quam recte, non avi volanti, sed cervo currenti comparatur: nam avis quidem volando longe a terra suspenditur, cervus autem ad dandos saltus, terrae innititur, sed nec in ipsis suis saltibus, longius a terra separatur. Sic nimirum, sic Nephtalim, dum perit, quosdam saltus dare, non autem ad plenum volatum convalescere consuevit, quia in eo quod se ad summa erigit, rerum corporearum secum umbram trahens ima omnino non qualia Nephtalim formare consuevit, vel qualia eum formare convenit: Osculetur
Abbreviated transcription (Latin):
it  utilior Qcĩ etenim uiri. qciẽs se sentũt tͣpib cogitatoĩbus
⁊ uisari. ⁊ ad illicicã delectatõnẽ incitari: tociens solent in ip̃o ⁊̃
tẽptatõis aditu. fut᷑a cormẽta añ m̃tis ocłos poñe: ⁊ extali ꝯside¬
ratõe. qͥtt mens illicit̃ suggerit. añ tͣpẽ delectõnẽ oxãguere
hac gͥ modo in se statĩ ꝑ cõsidatõnẽ pene : ulciscunt᷑ ⁊ iãpnant
blandimica culpe. Quia ergo ꝑ offc̃m dan illicitas cagitatõnes
dep̃hẽi̾imꝰ argumꝰ. dãpnamus. castigamꝰ reste eudan i iudici¬

Expanded text:
ior: sancti etenim viri quoties se sentiunt turpibus cogitationibus pulsari, et ad illicitam delectationem incitari, toties solent in ipso etiam tentationis aditu futura tormenta ante mentis oculos ponere, et ex tali consideratione, quidquid mens illicitum suggerit, ante turpem delectationem exstinguere. Hoc igitur modo in se statim, per considerationem poenae ulciscuntur, et damnant blandimenta culpae. Quia ergo per officium Dan illecebrosae cogitationes deprehendimus, arguimus, damnamus, castigamus, recte eum Dan, id
Abbreviated transcription (Latin):
earũ filii facilius intelligamus. Rachel doctna uericatis: lya disciplina
irtutis. Rachel studiũ sapie. Ioa desiderm̃ iusticie. Ded scimus iacob sep¬
tem annis ꝓ itachel seruisse: et cam̃ uidebant᷑ ei dies panti p̾ amoris mas¬
intudine. Quid miraris: Scd̾m magndudinẽ pulc̾tudi̾sꝰ erat magnitu¬
o dilcõnis. Certe si in laudẽ sapĩe aliqͥd tẽpita uoluero: minꝰ erit ꝑͣt ñ q
dixero. Quid enim sapĩa ardentius diligit᷑. dulois possidet᷑. Fiuis decor
omnẽ suꝑat pulc̾tudinem : eius dulcor om̃ẽm excedit suauitatẽ. Est eñ
ut ait q̃rdam speciosior sole ⁊ suꝑ omnẽ stellar̃ dispõnẽ. luci cõꝑac a. inue¬

Expanded text:
earum filii facilius intelligamus. Rachel, doctrina veritatis, Lia disciplina earum filii facilius intelligamus. Rachel, doctrina veritatis, Lia disciplina virtutis. Rachel, studium sapientiae, Lia desiderium justitiae. Sed scimus Jacob septem annis pro Rachel servisse, et tamen videbantur ei dies pauci, prae amoris magnitudine. Quid miraris? Secundum magnitudinem pulchritudinis erat magnitudo dilectionis. Certe si in laudem sapientiae aliquid tentare voluero, minus erit quantumcunque dixero. Quid enim sapientia ardentius diligitur, dulcius possidetur? Ejus decor omnem superat pulchritudinem, ejus dulcor omnem excedit suavitatem. Est enim, ut ait quidam, speciosior sole, et super omnem stellarum dispositionem: Luci comparata, in