comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
et planctꝰ. S cũ ab infaustis fugunꝰ cibis urit
iterũ fames et quod modo ex ore proiecuuꝰ col¬
lugendũ est. Nunc mͥ illa feda uidentur uũc
abhomunanda laceri et nudata ossa et ebrecta
acute intꝰ canũ pectꝰ. Nũt occurrũt effusa p̃¬
cordia et lide carnes et exp̾ssum dentibus
tabum et exhauste ossib medule Quãtulu
eĩ corpus fames relinquebat. Nũc illud hor¬
reo tempus si quando aut manus moidit aut
facies aut aliquid deinde quod hoiem propria
nota signat. Nunt cibi succurrunt ques impone
in meusam nõ ausus sum. Confitendũ est eñ
deuorammꝰ hoĩes et quidem auide qui dui in¬
chil ederamꝰ et tamiẽ cepisse difficilliniũ fuit.
Post quã ius factũ est postquã nemo erat ro
ciuitate quẽ confiten puderet tunc uo̾ in pro¬
sperũ prospicimꝰ et funera horreis conduuꝰ
gos pugna est heres cadauer ceruit. Llouu
ut incrẽdibile nisi nost̾emus monstrũ habiuuꝰ

Expanded text:
et planctus, sed, cum ab infaustis fugimus cibis, urit et planctus, sed, cum ab infaustis fugimus cibis, urit iterum fames, et quod modo ex ore proiecimus, colligendum est. nunc mihi illa foeda videntur, nunc abominanda, laceri artus et nudata ossa et abrepta cute intus cavum pectus, nunc occurrunt effusa praecordia et lividae carnes et expressum dentibus tabum et exhaustae ossibus medullae. quantulum enim corporis fames relinquebat! nunc illud horreo tempus, si quando aut manus incidit aut facies aut aliquid denique, quod hominem propria nota signat, nunc cibi succurrunt, quos inponere in mensam non ausus sum. confitendum est enim: devoravimus homines et quidem avide, qui diu nihil ederamus, et tamen coepisse difficillimum fuit. postquam ius factum est, postquam nemo erat in civitate, quem confiteri puderet, tum vero iam in posterum prospicimus et funera horreis condimus. gos pugna est. heres cadaver cernit. novum et incredibile, nisi nossemus, monstrum habuimus:
Abbreviated transcription (Latin):
rit impotens dña feras eciã ⁊ ingentes belu¬
as subigit Terram morientes momiorderunt
memetipm si nchil fuisset aliud comedissem
abierat frumentũ tociens sibi frustra ymissũ
anmꝰ iam nec cuꝑe quid̃ audebat. Subut fu¬
ror et alienatio mentis et tota sui arbitrii fa¬
mes scã est. Animꝰ malis diriguerat os insoli¬
tis cibis stupebat foris inuide̾ cepimꝰ. Pri¬
no tamon furtim et int̾ suas quisq latebras
admisit d hoc monstrũ et si pauło cicius
ausses . L potuisset hoc negari. Si quis
postilignus  corpoꝵ desuerat sepultũ
putabanius nec tamen nidicauit quis¬
quã nec dep̃hendit aliquis Nemo ut hec fate¬
ret exemplo impulsus est se quisquã docuit.
ouĩes stire cepuuꝰ post quã om̃es feciꝰ. Quo¬
possum. Erigo rabidi suꝑ cadauera incubiꝰ
et clausis oulis quasi uisus constiã acerbior
eẽt tota corpora morsib consump simꝰ. Subit
interim horror ex facto ac tediũ et decestatio sui

Expanded text:
rit inpotens domina, feras etiam et ingentes belurit inpotens domina, feras etiam et ingentes beluas subigit. terram morientes momorderunt. memetipsum, si nil fuisset aliud, comedissem. abierat, et frumentum totiens sibi frustra promissum animus iam ne cupere quidem audebat, subiit furor et alienatio mentis, et tota sui arbitrii fames facta est. animus malis deriguerat, os insolitis cibis stupebat, feris invidere coepimus. primo tamen furtim et intra suas quisque latebras admisit hoc monstrum, et, si paulo citius venisses, potuisset hoc negari: si quid ex strage corporum defuerat, sepultum putabamus. nec tamen indicavit quisquam, nec deprehendit aliquis. nemo, ut hoc faceret, exemplo inpulsus est; se quisque docuit, omnes scire coepimus, postquam omnes fecimus. quopossum. Ergo rabidi supra cadavera incubuimus et clausis oculis, quasi visus conscientia acerbior esset, tota corpora morsibus consumpsimus. subit interim horror ex facto et taedium ac detestatio sui
Abbreviated transcription (Latin):
bos ⁊ sicubi forte uberius paulo Is pabulã cõ¬
tigit de pascuis rixa est.  ⁊ Amaros
frcticũ cortices/ et ra moꝵ arentiũ
pallidas frondes dec̾.⁊ punꝰ morbinãq
quidquid fames coegit corpus adiuisit. Iam
passim moriũtur ⁊ pestilentiũ more pecudũ
subude aliquis ex ppło in ip̃is yastius procũbit
crebrior cotidie interitꝰ et latior est rages et
peros ne quos ꝓ tantũ nephas fugimꝰ.Ani¬
feros quos nobis permiscimꝰ ad nr̃am malã
constientiã ouna nos ante fecisse que nemo
pret̾ nos fecit. Pecora occidurꝰ campos euul¬
suuꝰ siluas destruxiuꝰ nouissime nichil relictũ¬
est pret̾ esurientes et mortuos. Si qua est fides
libent̾ hanc partem accusatioiis subuide differo
adeo ut tantũ nephas narrandũ est eciã exigua
temporũ lucra sectari libet et necc̃e est eciam
ẜ quod tam̃e fecisse miserrimũ est. Non habi¬
tant una pudor et fames et cũ semel intraue¬

Expanded text:
bis. et sicubi forte uberius paulo pabulum conbis. et sicubi forte uberius paulo pabulum contigit, de pascuis rixa est. amaros fruticum cortices et ramorum male arentium pallidas frondes decerpimus morbidi; nam quicquid fames coegit, corpus admisit. iam passim moriuntur, et pestilentium more pecudum subinde aliquis ex populo in ipsis pascuis procumbit. crebrior cotidie interitus et latior strages, etperosne, quos per tantum nefas fugavimus, an inferos, quos nobis permiscuimus, an nostram malam conscientiam omnia nos ante fecisse, quae nemo praeter nos fecit? pecora cecidimus, campos evolsimus, silvas destruximus; novissime nihil relictuest praeter esurientes et mortuos. Si qua est fides, libenter hanc partem accusationis subinde differo. adeo, ubi tantum nefas narrandum est, etiam exigua temporum lucra sectari libet. at necesse est reo o, sed tamen quod fecisse miserrimum est. non habitant una pudor et fames, et cum semel intra
Abbreviated transcription (Latin):
quicqͥd extremi spũs adhuc suꝑest sye tui t᷑¬
hitur figura tibi exosos uultus decrestentẽ
populum iam premortuas uires nec quicꝙͣ
hoꝵ potes ignorare. Si quid tibi credimꝰ fa¬
me laborantẽ ciuitatẽ iudisti. festina dũ suꝑ¬
sunt quib legationẽ renũcies festina dũ ino¬
ri ultimũ est frumẽto digni sumꝰ. Quid in nos
conu̾tis eciã aliene ciuitatis famem. Quatenꝰ
uobis computandũ est propt̾ te duplũ mali tu¬
limꝰ. Tu supͣ frumentũ publicũ stertis ⁊ oes
maris arcũuectꝰ horas litora portusq cogno¬
scis. Tu inter duas euuitates fatoꝵ arbiter
aliene conditor tue eu̾sor salutẽ nr̃ain pere¬
grinis admetiris et secunda tempestate in ya¬
triam ferente contrarios uentos exoptas. Nos
per arentes effusi campos morientiũ herbaꝵ
radices euellimꝰ eo quid̃ fortius ut si fieri pos¬
sit in uenenũ incidamꝰ subenntes in solidre ci¬

Expanded text:
quicquid extremi spiritus adhuc superest, spe tui traquicquid extremi spiritus adhuc superest, spe tui trahitur. figura tibi exesos vultus, decrescentem populum, iam praemortuas vires. nec quicquam horum potes ignorare: si quid tibi credimus, fame laborantem civitatem vidisti. festina, dum supersunt, quibus legationem renunties, festina, dum mori ultimum est, frumento digni sumus. quid in nos convertis etiam alienae civitatis famem? quatenus nobis computandum est, propter te duplum mali tulimus. Tu supra frumentum publicum stertis et omnes maris circumvectus oras litora portusque cognoscis, tu inter duas civitates fatorum arbiter alienae conditor, tuae eversor, salutem nostram peregrinis admetiris, et secunda tempestate in patriam ferente contrarios ventos exoptas. nos per arentes effusi campos morientium herbarum omnes radices vellimus, eo quidem fortius, ut, si fieri possit, in venenum incidamus subeuntes insolitis ci
Abbreviated transcription (Latin):
secuti facilem emptionẽ scdõs uentos placi᷑¬
dum mare nõ secus si ip̃i nauigaremꝰ preca¬
ti sumꝰ. Quis credat hoc de tam misoris. oĩa
cito euit cito rediit quo uoluit. Quid prodest
expectare Alia ciuitas prior est. S saue re¬
ligiosus legatuꝰ diem expectat. Nos interm
turo saltem amno prospici posset nõ relinqͥmꝰ
qui ararent boues Iam ẜuis fugas imperai
Ian procũbentes aute liuima principũ pau¬
peres in ipĩs precib expirant plorantibus
liberis legatum pronuitimꝰ. Iam cantũ quis¬
q cura est. Nichil tamen hoꝵ eciã nũc inui¬
diam legati queror. Adhuc priorcursus est.
hactenꝰ mala nra tulimꝰ in reliqua legatꝰ
nos uicarios dedit. Si quidquã tibi huiuam
sangius suꝑest uisi iima saturitate aliene
fortune cogitatio excidit respice pat̾e casũ
Respice grauissiniã fortunã mseri te iuisimꝰ
Expectant palidi exanguesqz aiues tui et

Expanded text:
secuti facilem emptionem, secundos ventos, placisecuti facilem emptionem, secundos ventos, placidum mare, non secus ac si ipsi navigaremus, precati sumus. Quis credat hoc de tam miseris? omniaito pervenit, cito emit, cito rediit, quo voluit. quid prodest? expectare alia civitas prior est, et sane religiosus legatus diem expectat. Nos interime venturo saltem anno prospici posset, non reliquimus, qui ararent, boves. iam servis fugas imperavimus, iam procumbentes ante limina principum pauperes in ipsis precibus expirant. plorantibus liberis legatum promittimus. iam tantum sibi quisque cura est. nihil tamen horum etiamnunc in invidiam legati queror; adhuc prior cursus est, hactenus nostra mala tulimus; in reliqua legatus nos vicarios dedit. si quicquam tibi humani sanguinis superest, nisi nimia saturitate alienae fortunae cogitatio excidit, respice patriae casum, respice gravissimam fortunam. miseri te misimus, expectant pallidi exsanguesque cives tui, et
Abbreviated transcription (Latin):
quodã consensu non etatib expectatis nõ ho¬
norib pat̾ retulimꝰ probauimꝰ decreuimꝰ
pedib manib Inimꝰ in sũam neccitatis. nͤ
ordo nos officioꝵ moratꝰ est. legationẽ młt¬
policebantur nec mocentie iste bñficio uł aucto¬
ritatis mitorũq respectu electꝰ est una cã nos
mouit ꝙ se ato rediturũ policebatur. Peciũ¬
am siue numio infundimꝰ frumẽtũ sine modo
mandauimꝰ quantũ potuisset afferret festina¬
ret modo una uoce supplices acclamabamus
ac ne moraremur. 2ec quidẽ diu roganimꝰ
una tm̃ uox fuit quã iste ꝑro quodã p̃uidicio ã¬
plexus est. Nichil agis afferendo frumentũ
si post illum diem ueneris nrĩs mamb lega¬
tum in nauẽ tulimꝰ ac ne quid more esset ꝓ
suaquisq portiõe cõmeatũ dedimꝰ retinacula
iciduꝰ ⁊ litꝰ iug̾ssi classem pullicis manib
impulunꝰ unde fugientia uela longo uisu ꝓ¬

Expanded text:
quodam consensu non aetatibus exspectatis, non hoquodam consensu non aetatibus exspectatis, non honoribus, pariter rettulimus, probavimus, decrevimus, pedibus manib moratus est. legationem mulpollicebantur, nec innocentiae iste beneficio vel auctoritatis meritorumque respectu electus est; una causa nos movit, quod se cito rediturum pollicebatur. pecuniam sine numero infudimus, frumentum sine modo mandavimus; quantum potuisset, adferret, festinaret modo. hoc una voce supplices acclamabamus, ac, ne moraremur, ne hoc quidem diu rogavimus; una tantum vox fuit, quam iste pro quodam praeiudicio amplexus est: 'nihil agis adferendo frumentum, si post illum diem veneris.' nostris manibus legatum in navem tulimus, ac, ne quid morae esset, pro sua quisque portione etiam commeatum dedimus, retinacula incidimus et litus ingressi classem publicis manibus inpulimus. inde fugientia vela longo visu pro
Abbreviated transcription (Latin):
tem nobis rudẽ uictũ silue ministrassent
et carꝑe arbusta. concut̾e quercũ. leg̾e̾ fia¬
ga licusset. Quecũq pͥmi mortales ante
traditos diuinitꝰ inciores abos contra fa¬
mã obiecerũt pestifer reliquisset nõ erant
debilitatꝰ. S .o. tristis recordatio funesta
neccessitas nichil habiumꝰ quõ uni̾emꝰ pret̾
famem. Nec tame in totũ de niminbus¬
queri possumꝰ maria certe secunda experti
Si uoluisset seruare legatꝰ diem quem illi
tatem percrebuit. Cũ iam urgente inopia
cotidie malũ artius p̃meret ⁊ pñte fortu¬
na peior tanĩe ẽẽt futur metꝰ Apparuit
uullũ ex propinquo ẽẽ presidiũ. Cũ fum¬
tuas quoq cmitates incendiũ nr̃m adu̾¬
tisset Erat᷑ quid̃ aliquid adhuc in uienuo fru¬
menti s iam nemõ uendebat. Ergo cũ ui¬
dimꝰ salutẽ publicã trãsmare petendã se ĩ
curiam quisꝙ cogit. ut arma bello ut aqua
incendio melantan publice solent. Ita uno

Expanded text:
tem nobis rudem victum silvae ministrassent, tem nobis rudem victum silvae ministrassent, et carpere arbusta, concutere quercum, legere fraga licuisset, et quaecumque primi mortales ante traditos divinitus mitiores cibos contra famem obiecerunt, pestifer annus reliquisset! non eram delicatus. sed o tristis recordatio, funesta necessitas: nihil habuimus, quo viveremus, praeter famem. Nec tamen in totum queri de numinibus possumus, maria certe secunda experti. si voluisset servare legatus diem, quem illi tatem percrebruit, cum iam urgente inopia cotidie malum artius premeret, et praesente fortuna peior tamen esset futuri metus, apparuit nullum ex propinquo esse praesidium, cum finitimas quoque civitates incendium nostrum adussisset. erat quidem aliquid in vicino adhuc frumenti, sed iam nemo vendebat. ergo ut vidimus salutem publicam trans mare petendam, se in curiam quisque cogunt. ut arma bello, ut aqua incendio inclamari publice solent, ita uno
Abbreviated transcription (Latin):
frumẽti fuit nec qualis aliis ab agricolis ac¬
cusari solet perfidia terraꝵ et ingrate messis
uritꝰ labor. Noua ⁊ mandita abhomimanda
lues que nichil honum reliquit pret̾ hoĩem
aut districta aircaconcitũ sata sub ip̃is ta¬
buere sulcis aut leui rore euocata radix i
puluerem incurrit. aut ꝑustis tornido sole
herbis moribunda seges paluit. Nullus
ymber sicientis sol. puluerem t̾sit nulla su¬
per arentes campos saltem umbra nubiã
pependit. Calidi spirauere uent maturita¬
tem precepit estus/ eciã sicubi forte Ieuine
herbe solum uicerant. uanis tamẽ aristis spẽ
fefellerunt. et manes culmnos tristis agrieola
iactauit uentis nichil relicturis / leuiã queror
prata exaruerũt perierũt frondes/ germina
nõ exierunt nuda terra et rudes glebe et a¬
ridi fontes erant. Nis. hec om̃ia int̾ stientes
dicerẽ potam uideri flo questus De hoc ã¬
no quo tm̃ frumẽt uendidimꝰ utinã sal¬

Expanded text:
frumenti fuit, nec qualis alias ab agricolis acfrumenti fuit, nec qualis alias ab agricolis accusari solet perfidia terrarum et ingratae messis inritus labor. nova et inaudita abominanda lues, quae nihil homini reliquit praeter hominem. aut astricta citra conatum sata sub ipsis tabuere sulcis, aut levi rore evocata radix in pulverem incurrit, aut perustis torrido sole herbis moribunda seges palluit. nullus imber sitientis soli pulverem tersit, nulla super arentes campos saltem umbra nubium pependit. calidi spiravere venti, maturitatem praecepit aestus. etiam sicubi forte ieiunae herbae solum vicerant, vanis tantum aristis spem fefellerunt, et inanis culmos tristis agricola iactavit ventis nihil relicturis. levia queror: prata exaruerunt, perierunt frondes, germina non exierunt, nuda terra et rudes glebae et aridi fontes erant. nisi haec omnia inter scientes dicerem, poteram videri falso questus de hoc anno, quo tantum frumenti vendidimus. utinam sal
Abbreviated transcription (Latin):
onña Iudicentur decet ista nr̃o ore narrari si
nommiꝰ et niuũ meminmꝰ Iudex doceri non
debet reo indicandasunt quia malis publicis¬
abfuit qui certe maximũ debet patrie sue bñ¬
ficiũ ꝙ a fame solus diriussus est. Audi itaq
audi frumẽtũ istud quod lucri fecisti quãti no¬
bis constet. Aliquis fortasse index minatur
eciã si huiꝰ feralis anii fructꝰ cessauit qd
tamen illa supior longi temporis beata fecũ¬
ditas tribuerit et secũ iste dubitat quid sit
in causa. Cum ciitas opulenta quondam
iul frumẽti inisi in spe habuit. Sic sit ubi
uicins cuntatib uendimꝰ et undecũq efful¬
sit lucrũ sine respectu salus pullica adicatur
In uacuam possessionẽ fames uerit ⁊ iam
si quid residui erat ut carius quidẽ uenden̾t
ad annone incendium supp̾ssum est Testor
caniẽ constiam nr̃am non sumꝰ questi quãdiu
du plo emebamiꝰ. Non eni uulgaris illa labes

Expanded text:
omnia indicentur; decet ista nostro ore narrari! sed omnia indicentur; decet ista nostro ore narrari! sed novimus et nimium meminimus. iudex doceri non debetafuit, qui hoc certe maximum debet patriae suae beneficium, quod a fame solus dimissus est. audi itaque, audi, frumentum istud, quod lucri fecisti, quanti nobis constet. Aliqui fortasse, iudices, miratur, etiamsi huius feralis anni fructus cessavit, quod tamen illa superior longi temporis beata fecunditas tabuerit, et secum iste dubitat, quid sit in causa, cur civitas opulenta quondam nihil frumenti, nisi in spe, habuerit. sic fit: ubi vicinis civitatibus vendimus, et, undecumque offulsit lucrum, sine respectu salus publica addicitur, in vacuam possessionem fames venit. etiam si quid residui erat, ut carius quidam venderent, ad annonae incendium suppressum est. testor tamen conscientiam vestram, non sumus questi, quamdiu duplo emebamus. non enim vulgaris illa labes
Abbreviated transcription (Latin):
dest nũquã opus est. Iam licet dum salutis tu
nuttis dum aut funera nr̃a uendis aut stelera
dum populo tuo faine moriente alienus ciuita
deles facte sunt. pacianuir te defendi si absol¬
i saltem nos possumꝰ. hec nũc uid̾. ego so¬
lus queror ad me magis ꝑtinet aliquid pro¬
iudice quisquã in hac uindicta alteri credit
nõ publica mopia non totius popłi una mẽdi¬
citas fuit inisi quia funestas epłas et nephari¬
os ĩuemimꝰ cibos. Non putabamiꝰ famen fuisse
In om̃es gentes in omñia uentura secula ꝓsepti
sumꝰ. Oumes hec prodigia narrabunt/ om̃e
execrabunt᷑ inisi qui non credent fauiã ip̃am
fuit ꝙ uidebanuir in hec ouna iustius opera
impulsit. Si hic m̃ocens est nr̃a culpa est
eciam ne publica mala narrabo ⁊ muisoriis meis¬
cõuiciũ faciam. Seribũt berba subsequẽti ẜmomi
sermo nõ alligabit᷑ lingna plane nchel possu¬
mus. Exponamꝰ ordinẽ cladis nr̃e ⁊ simplicit

Expanded text:
dest, nusquam opus est: iam licet vendas. Dum tu dest, nusquam opus est: iam licet vendas. Dum tu mittis, dum aut funera nostra vendis aut scelera, dum populo tuo fame moriente alienae civitatdeles factae sunt. patiamur te defendi, si absolvi saltem nos possumus. haec nunc, iudices, ego solus queror, ad me magis pertinent, aliquid proiudice? quisquam in hac vindicta alteri cedit? non publica inopia, non totius populi una mendicitas fuit? -- nisi, quia funestas epulas et nefarios invenimus cibos, non putamus famem fuisse. in omnes gentes, in omnia ventura saecula proscripti sumus, omnes haec prodigia narrabunt, omnes execrabuntur, nisi qui non credent. famem ipsam fuit, quod videbamur in haec omnia istius opera inpulsi. si hic innocens est, nostra culpa est. Etiamne publica mala narrabo et miseriis nosconvicium faciam? exibunt verba, subsequetur sermo? non alligabitur lingua? plane nihil non possumus: exponamus ordinem cladis nostrae, et simpliciter
Abbreviated transcription (Latin):
idem timebamꝰ. Ego quidẽ me consumptis
exeuso qui michi ip̃i irasci nõ possunt ac iste
niterum stat ut uidetis longa ua sagiatus
et satur atq habundans publico cõmeatu ad
mentionẽ ciboꝵ nroꝵ pleuũ fastidio uultũ
trahit et exngues et pallidos ad calculũ uo¬
cat quasi ego non confitear illum eciã mini¬
uiii uultũ artulisse Tam pauqi rari ꝑ uias
int̾lucent. Et quãuis odio eu̾soris nr̃i euocatꝰ e
lati̾bz suis populus subsellia nõ implet paua ste¬
lerib pasti alienis mortib saluiq uiuũt ip̃i si¬
bi rei graues egra et rapida mẽbra in publi¬
cũ protulerũt. Hee sunt ciuitatis reliquie qͣ̃s
uidetis. Sic tabiumꝰ miseri ut nec uiuos habe¬
auiꝰ nec mortuos. hic est populus. hee iuires
multoꝵ dieꝵ cõmeatũ habebamꝰ. Quo nũc tã¬
tum frumenti. Quo classẽ cõmeatu granem.
Multum hercules negotiatioẽ tua accum ẽ fru¬
mentũ habeam populũ nõ habeo nusquã pro¬

Expanded text:
idem timebamus. Et ego quidem me consumptis idem timebamus. Et ego quidem me consumptis excuso, qui mihi ipsi nisi irasci non possum. at iste interim stat, ut videtis, longa via saginatus et satur atque habundans publico commeatu; ad mentionem ciborum nostrorum plenum fastidio vultum trahit et exsangues ac pallidos ad calculum vocat, quasi ego non confitear illum etiam nimium multum attulisse tam paucis. rari per vias interlucent, et quamvis odio eversoris nostri evocatus e latebris suis populus subsellia non inplet. pauci sceleribus pasti, alienis mortibus salvi, quod vivunt, ipsi sibi rei, graves aegra et tabida membra in publicum protulerunt. hae sunt civitatis reliquiae, quas videtis, sic tabuimus, ut miseri nec vivos habeamus nec mortuos. hic est populus, hae vires, multorum dierum commeatum habebamus. quo nunc tantum frumenti, quo classem commeatu gravem? multum hercule negotiatione tua actum est: frumentum habeo, populum non habeo. nusquam pro
Abbreviated transcription (Latin):
et bona fide feraꝵ ẽe ciuitas ceperat. hic pͥmus
ex tam cardo cõmeatu nobis placuit ciub sic enĩ
istum lauiari sic confici sie cõsum oportuit ie¬
re nr̃o. Quis credat/ ego me ab hoc abstin̾e po¬
tui cũ esurirẽ ⁊ irasterer. S frumuẽto occupati
sumꝰ nec quidquã aliud iudemꝰ. O quanta es
gisset si me a nephario crassatore rei pullice
non liugna s dentib uindicassem niehil eñ
ire nchil uindicte prestitera hic ⁊ meis fe¬
ci Estuant adhuc intra pectꝰ sepulta ueneu
Iam eni uacat nõb lugere iam cibos iuos effe¬
rauꝰ. uistera cremamꝰ nãceta nobistũ fepe¬
lientur. Ofames maudita in qua leuius ẽ
ꝙ esuruuꝰ. Ignostite tame uiolati manes meop
hie uos alloquor. Id quidẽ ignostite ꝙ ora teni̾a
iumꝰ ꝙ ab hoĩe desermiꝰ.Ilam infelicem aĩam su¬
stm̾emus nõ ut inuisum sp̃m produce̾mꝰ fecunꝰ
una cã mortẽ distulimꝰ quod si expirassemus

Expanded text:
et bona fide ferarum esse civitas coeperat, hic primus nobis et bona fide ferarum esse civitas coeperat, hic primus nobis ex tam tardo commeatu placuit cibus? sic enim istum laniari, sic confici, sic consumi oportuit iure nostro. quis credat? ego me ab hoc abstinere potui, cum et esurirem et irascerer? Sed frumento occupati sumus, nec quicquam aliud videmus. o quanta es,gisset, si me a nefario grassatore rei publicae non lingua sed dentibus vindicassem, nihil tamen irae, nihil vindictae praestiteram; hoc et meis feci. aestuant adhuc intra pectus sepulta ventribus iam enim vacat nobis lugere, iam cibos nostros efferimus, residua cremamus; nam cetera nobiscum sepelientur. o fames inaudita, in qua levius est, quod esurimus! ignoscite tamen, violati manes meorum, hic vos adloquor, ignoscite, quod ora temera infelicem animam sustineremus, non ut invisum spiritum produceremus, fecimus; una causa mortem distulimus, quod, si expirassemus,
Abbreviated transcription (Latin):
comparauit. Illo cessante corporib suoꝵ pasti sũt.
Reu̾sus ad prestitutã diem rei pullice lese accusat᷑.
uanus Iudices ĩnumerabiles me indi¬
gnandi cause inicio statim accusatioĩs
sirangulent quia nec dic̾e uniu̾sas se¬
mel possum nec gregatim erumpen¬
les differrẽ gemitꝰ leuior est eñi dolor qui dispo¬
uitur. Primũ tamẽ ille asserit locũ qui ex hoc
est iudicii temporo et tam lente uindute dilatior
ortꝰ amini mei prope dixerim furor ꝙ hoĩem
tam sceleratũ ut nos quoq fecerit nocentes
legibus accersimꝰ quod defendi patimuir. Qd
ut puniatur p̃canuuir. qd dampnatꝰ quoq uł
morte defungitur quã nos in illa furestissima
fame, duin sepelirz licuit optauimꝰ ul exilio¬
quod hic accusatus tantope contendebat apparet
qui tam leute in patriam reu̾titur. Quãquã de
quo exilio loquatur quin talib ignonnia dimitte
domo noxiũ habet quo eat. Non pullicis manb
exeuntẽ discerpsimꝰ nõ quã semel consuen̾amꝰ

Expanded text:
comparavit. illo cessante corporibus suorum pasti sunt. reversus ad praestitutam diem rei publicae laesae accusatur. Quamvis, iudices, innumerabiles me indignandi causae initio statim actionis strangulent, quia nec dicere universas semel possum nec gregatim erumpentes differe gemitus levior est enim dolor, qui disponitur, primum tamen ille sibi adserit locum, qui est ex hoc iudicii tempore et tam lentae vindictae dilatione ortus animi mei prope dixerim furor, quod hominem tam sceleratum, ut nos quoque fecerit nocentes, legibus accersimus, quod defendi patimur, quod, ut puniatur, precamur, quod damnatus quoque vel morte defungetur, quam nos in illa funestissima fame, dum sepeliri licuit, optavimus, vel exilioquod hic quantopere contemnat, apparet, qui tam lente in patriam revertitur. quamquam de quo exilio loquar? quantalibet ignominia dimittite domo noxium; habet quo eat. non publicis manibus exeuntem discerpsimus, non, quoniam semel consueramus
Abbreviated transcription (Latin):
tmꝰ in ip̃a uita mortali temporalit̾ uiuat
om̃ps deꝰ cũ eum mori ꝑmisit tunc eñ presci¬
uit ẽẽ moriturũ. Qua in re questio oritur
quomĩo ei ꝑ propħam dicat᷑ dispone domiitue
quia morieris tu ⁊ nõ uiues. Sequit᷑ solucio.
S per propħam dñs dicebat quo tpre uir ille
ip̃e prestuut. Nec propha igitur sallax qͥa
tempus mortis ĩnotuit quo uirille mori me¬
batur nec diuina statuta ꝯuulsa sunt quia
ut ex largitate dei auni crescerẽt hoc quoq
aute secuła p̾̃sipũ fuit. Atq spaciũ uite qd
inopinate foris aditũ sine augmiẽto prestĩe

Expanded text:
m in hac vita mortali temporaliter vivatomnipotens Deus, cum eum mori permisit, tunc eum praescivit esse moriturum. Qua in re questio oritur, quomodo ei per prophetam dicatur: « Dispone domui tuae, quia morieris tu, et non vives, » cui cuSed per prophetam Dominus dixit quo tempore mori ipse ipse praescivit. Nec propheta igitur fallax, quia tempus mortis innotuit, quo vir ille mori merebatur: nec Dominica statuta convulsa sunt, quia, ut ex larquod ante saecula praefixum fuit, atque spatium vitae quod inopinate foris additum est sine augmento praescientiae
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ hũanoꝵ accidentiũ caus per infelices illiꝰ
manes cui nec hoc salteui contingit, ut ⁊
reu̾so te pñte moreretur. Paste nũc ꝙ te
redun̾e uolui paste ꝙ frem tuũ redemi. Nõ
eigo lassitudinẽ tuã deposto nũquã ociũ meũ
nec ut ip̃e securꝰ quietꝰ q trãsigã die tuas
oyib manus tuũ laborib adsigno sudorem
panganiꝰ mutue pietatis officia par flebile
par omib etatis nõib ꝙ reuen̾dñ est nobis
neg̃ni cũ ciuitate mitissima. Quanto libenciꝰ
dabunt cũ iuderint parit̾ unaq miseros mu¬
tuaq sustentatiõẽ comiexos. Ego quidẽ rogna¬
bo qui soleo s in tuos suiꝰ populus congerat
stipes. Quidquid preces quicquid impetra¬
uerint lacͥme mee accipe tuere dispensa
pro fama tua pro tua sum pietate solicitus
ego mendicabo tu pastes.

Expanded text:
que humanorum accidentium casus, per infelicis illius que humanorum accidentium casus, per infelicis illius manes, cui nec hoc saltem contigit, ut te reverso, te praesente moreretur, pasce nunc, quod te redimere volui, pasce, quod fratrem tuum redemi. non ego lassitudinem tuam posco, numquam otium meum, nec, ut ipse securus quietusque transigam diem, tuas operibus manus, tuum laboribus assigno sudorem. iungamus mutuae pietatis officia par flebile, par omnibus aetatibus nominibusque reverendum. est. nobis negotium cum civitate mitissima. quanto libentius dabunt, cum viderint pariter unaque miseros mutua sustentatione conexos! et ego quidem rogabo, qui soleo, sed in tuos sinus populus congerat stipes. quicquid preces, quicquid impetraverint lacrimae meae, accipe, tuere, dispensa. pro tua fama, pro tua sum pietate sollicitus. ego mendicabo, tu pasces.
Abbreviated transcription (Latin):
Consumpsi fletꝰ. Clementiã pietatis eiuita¬
tis exhausi. Non alit poplus hoĩen quẽ filiꝰ
pastere debet. Quid sibi uult aliena calanu¬
tatib ur̃is aliena uirtutib tuis o iuuenis
aspitas. Abstulisti mͥ maloꝵ quoq meoꝵ uere¬
cundiã. Quidquio faciebam mendicitas est
ex quo reu̾sus es durat in suscepto rigore
nõ pr̃ĩs cõtemplatiõe defleccit᷑. Exclamat
alius hoc loco ex tua fide dignꝰ qd̾ eras ĩpoten¬
tissime genis hurani quẽ in tormeta mea
dolorẽq redeuntẽ/ uĩcla rursus ac pena car¬
ceris excipent ⁊ insultes huic professiomi li¬
cet alligare nõ possũ. Quid michi miseras
ultiones quid michi triste monstratis auxi¬
liũ. face̾t hoc pat̾ ꝙ redini̾e uoluisset. Age
nũc uiuacissima senectꝰ. redeamꝰ ad preces
quẽ solũ ius pr̃ne pietatis agnoscit huic qͦ
rogemus. Pego te uuiems illos meos de qui¬
bus nũc quereris annos ꝑ exptos tͥ notos¬

Expanded text:
consumpsi fletus, clementiam civitaconsumpsi fletus, clementiam civitatis exhausi. non alit populus hominem, quem pascere filius debet. quid sibi vult haec aliena calamitatibus nostris, aliena virtutibus tuis, iuvenis, asperitas? abstulisti mihi malorum quoque meorum verecundiam: quicquid faciebam, mendicitas est, ex quo reversus es. Durat in suscepto rigore non patris contemplatione deflectitur. exclamaret alius hoc loco: 'lex, tuam fidem!' dignus quidem eras, impotentissime generis humani, quem in tormenta mea doloremque redeuntem vincla rursus ac poena carceris exciperet; et insultes huic confessioni licet, alligare non possum. quid mihi miseras ultiones, quid triste monstratis auxilium? faceret hoc pater, qui redimere noluisset. Age nunc, vivacissima senectus, redeamus ad preces; quod solum ius paternae pietatis agnoscit, hic quoque rogemus. per ego te, iuvenis, illos meos, de quibus nunc quereris, annos, per expertos tibi notos
Abbreviated transcription (Latin):
securosq piratas. Acceꝑant preciũ duoꝵ. In¬
tellit iud̾. et ip̃e iuiuenis uisi ẽẽ se calamitatũ
uraꝵ iusticie parẽ ⁊ sic agit tanꝙͣ alere nõ de¬
beat. Itaq transfert in hoc defensionẽ ut posse
se neget. Quid dicitis iudices. feretis hoc dicẽ¬
tem uuenẽ corpore atq etate robustũ. Non
habes opes s mẽbra s uires. Nã neq egola¬
bore neq difficiles posto conatꝰ. Contentꝰ su
iuiuenis ut uelis. Cibos me post̾e̾ putas hu¬
meros quib incũbã manꝰ quas eliso pectori ay¬
ponã sinus in quos egerã exhaustaꝵ reliquias
lacͥmaꝵ ut sepelias ut hoc ã miseri illius
ossa cõponas Non aluneta quero s filiũ. Qd
ꝙ ne graue longũ q supp̃me pietatis exigrus
Securꝰ sis breui te genritꝰ mei liberabũt assiduiᷤᷤ
planctib en̾berata uitalia. Quid me reunt¬
tis ad turbã. Quio facis rursus om̃ib grauẽ

Expanded text:
securosque piratas? acceperant pretium duorum. Insecurosque piratas? acceperant pretium duorum. Intellegit, iudices, et ipse iuvenis non esse se calamitatium nostrarum iustitiae parem, et si sic agit, tamquam alere non debeat, itaque transfert in hoc defensionem, ut posse se neget. quid dicitis, iudices? feretis hoc dicentem iuvenem corpore atque aetate robustum? non habes opes, sed membra, sed vires. nam neque ego laborem nec difficiles posco conatus: contentus sum, iuvenis, ut velis. cibos me poscere putas? humeros, quibus incumbam, manus, quas eliso pectori apponam, sinus, in quos egeram exhaustarum reliquias lacrimarum, ut sepelias, ut haec cum miseri illius membris ossa conponas. non alimenta quaero, sed filium. quid, quod nec grave longumque supremae pietatis exigimus ecurus sis: brevi te gemitus mei liberabunt, assiduis planctibus everberata vitalia. quid me remittis ad turbam? Quid facis rursus omnibus gravem?
Abbreviated transcription (Latin):
Nuncio t̾ te audiente ⁊ tota auitate teste pro¬
clamo tͥ grãs agebat ille dũ moreretur. Cre¬
do me hercules hũc iuiserũ dolore cõsumptũ
ꝙ sibi iudebatur preciũ suũ perdidisse mͥ. Rõ
alit̾ igitur ꝙͣ si te pñte deficeret ꝑ uid̾. inquit
fr̃ optie nataliũ nr̃oꝵ sacrũ uenerandũqz con¬
sortiũ ꝑ socias pegrinatiões per adu̾sa cõmunia
per hoc ꝙ et tu langu̾e potiusti site ul tua qua¬
doq uirtus ul societas secura predonũ piratico
carc̾e̾ emserit. Cõmendo tͥ senẽ quẽ facimus
utͥq medicũ. Testor ĩmortalia numina ⁊ in
Ego tñ inquit inͥ debeo ꝙ reuersus sum. Non
ratione detractũ audias tñ necte est in hac pi¬
etate uerũ. Euasisse te putas ingrate dimiss
es. Mea pietas istud mea fecit electio. unde emn
euenit quiequid ante captiuitas tua prare no
potuit. Iacta quatũ uoles effractũ carcem. Ru¬
ytas catenas uis scire quid negligentes fecit

Expanded text:
nuntio enim te audiente et tota civitate teste pronuntio enim te audiente et tota civitate teste proclamo: tibi gratias agebat ille, dum moreretur. credo mehercules hoc miserum dolore consumptum, quod sibi videbatur pretium suum mihi perdidisse. non aliter i'frater optime, natalium nostrorum sacrum venerandumque consortium, per socias peregrinationes, per adversa communia, per hoc, quod et tu languere potuisti, si te vel tua quandoque virtus vel satietas secura praedonum piratico carcere emiserit, commendo tibi senem, quem facimus uterque mendicum. testor immortalia numina et in'Ego tamen,' inquit, 'mihi debeo, quod reversus sum.' non ratione dectractum; audias tamen necesse est in hac impietate verum. evasisse te putas? ingrate, dimissus es! mea pietas istud, mea fecit electio. unde enim evenit, quicquid ante captivitas tua praestare non potuit? iacta, quantum voles, effractum carcerem, ruptas catenas; vis scire, quid neglegentes fecerit
Abbreviated transcription (Latin):
uincula cathenasq deficiens respirauit aliquid
in choro tandem liberas uinculis manꝰ ꝑtocius
lectuli spacia iactauit post impias carceris sor¬
des illum cũ ferali ueste squalorẽ exuit paulisper
eg̾ iudit propinquos adlocutꝰ est amicos manda¬
uit/ exegit. Et quãuis supma sorte collaberes
prius tnĩ luce celi libera saciatꝰ est. Contulit
mͥ uelit nolit fortuna in orbitate solaciĩ filiꝰ
qui relictꝰ mea fuit moriturꝰ mindia non
acidisset perdidi quid ais iuuenus ita si mori¬
turum redim̾e non debui. Non suffiat tibe
fortasse fas ẽẽt si uiuẽt frater. Tune aliine¬
ta petenti responde̾ potes yoste prelatũ. Quã¬
tum intelligo qui de mendicitate prĩs men¬
dicaris egri es Redempti iuuetus inimicus
Rescis quid sit nuidia fac̾e̾ pri. Melior est
tua cã si mei miseroris. At quãto dii deeq a¬
lius fuit ille infelicissimi iuuers affectus

Expanded text:
vincula catenasque deficiens respiravit aliquid vincula catenasque deficiens respiravit aliquid in toro tandemque liberas vinculis manus per totius lectuli spatia iactavit; post impias carceris sordes illum cum ferali veste squalorem exuit paulisper aeger, vidit propinquos, allocutus est amicos, mandavit, exegit, et quamvis suprema sorte conlabens prius tamen luce caeli libera satiatus est. contulit mihi grande, velit nolit, fortuna in orbitate solacium: filium, qui relictus mea fuit moriturus invidia, non occidi, sed perdidi. quid ais, iuvenis? ita, si moriturum filium redimere non debui, non sufficit haecfortasse fas esset, si viveret frater; tunc alimenta quaerenti respondere posses: 'posce praelatum.' quantum intellego, qui de mendicitate patris vindicaris, aegri es redempti, iuvenis, inimicus, nescis, quid sit invidiam facere, patri; melior erat tua causa, si mei miserereris. At quanto, dii deaeque, alius fuit ille infelicissimi iuvenis affectus!
Abbreviated transcription (Latin):
longior proꝑantib expectare ꝑeuitẽ ite suꝑss¬
tes ite felioes. has tm̃ reliquias ꝯmendate pi¬
ratis ne me m̾sus profundo proiectꝰ in fluctus
exitũ facia homins ad quẽ nõ uen̾it pat̾. uñ eñ
spare nõ possum ut reu̾taris ut facias. Tũc suꝑ
abrupta uerba tota defectiõe cõstituit strictisq
uitalib circa dolorẽ suũ mebra riguerunt. Ex¬
clamaui fateor quid agis infelix. cur desꝑatioe
collabis. Actolle paulisper oculos ꝯfirma duta
te frat elegit. Uisa est post hanc uoce meam
peracta condicio. Continuo pirata de traxit cathe¬
nas unicula laxauit. uultis elegisse me negẽ
uultis mͥ lucẽ diem q productꝰ carceri suo redda
inquit egrũ redimi nõ debuisse defunctꝰ est. Cru¬
delissine generis humami quid nos putas pre¬
cii tuũ ꝑdidisse. Audi ꝙͣ multa nobis in mori¬
turo filio pirata reddiderit frat̾ tuus ille int̾

Expanded text:
longior properantibus expectare pereuntem, ite superstilongior properantibus expectare pereuntem, ite superstites, ite felices, has tantum reliquias commendate piratis, ne mersus profundo, proiectus in fluctus exitum faciam hominis, ad quem non venerit pater. unde enim sperare possum, ut revertaris, ut facis . . .' tunc super abrupta verba tota defectione conticuit, strictisque vitalibus circa dolorem suum membra riguerunt. exclamavi, fateor: 'quid agis, infelix? cur desperatione conlaberis? attolle paulisper oculos, confirma, dura; te frater elegit.' visa est per hanc vocem meam peracta condicio: continuo pirata detraxit catenas, vincla laxavit. vultis elegisse me negem, vultis in lucem diemque productus carceri suo reddatinquit, 'aegrum redimi non debuisse, defunctus est.' crudelissime generis humani, qui nos putas pretium tuum perdidisse, audi, quam multa nobis in morituro filio pirata reddiderit: frater tuus ille inter
Abbreviated transcription (Latin):
osus ees cui tu p̃r̃ cui dolori rigore ultioĩs
froutẽ castigantis ĩiungis. Impacientissima
res ẽ perd̾e̾ filiũ cui iudearis irasti. Corrup¬
tũ me p̃cib putatis ambitu ue lacͥmaꝵ hoc
uicit eger ꝙ nõ rogabat assidebã misero di¬
muttebat oculos / int̾roganti responsũ de la¬
crnuis tm̃ genutꝰ q reddebat agebat mede¬
liba̾nte iam̃ iuctũ cum repente miser has
manꝰ uelut recidentes amplexus posuit ĩ
sinu meo. Et cũ lapsa suspiria ꝑ ardentes a¬
helitꝰ egestis spe iusc̾ib cum diu collatis u¬
t̾q sungultib miscuissemꝰ lassas sine uoce
lacrimas tandẽ iux in yaucissima uerba col
utrũq uenisti. Non adeo tm̃ sensus meos
laugor ebetauit ut exitũ huiꝰ conditionis
ignorẽ ego luxuriosus ego perditꝰ nũc uõ
suꝑ infanuã noĩs huiꝰ emetior. utiñã hec
saleun mͥ sero fata p̃starent ut residuũ labo¬
rantis aĩe in tuo ponerẽ amplexu. S si mora ẽ

Expanded text:
osus esses, cui tu tempori, cui dolori rigorem ultionis, osus esses, cui tu tempori, cui dolori rigorem ultionis, frontem castigantis iniungis! impatientissima res est perdere filium, cui videaris irasci. corruptum me precibus putatis ambituque lacrimarum? hoc vicit aeger, quod non rogabat. assidebam misero; demittebat oculos, interroganti responsum de lacrimis tantum gemituque reddebat. agebat me deliberante iam victum, cum repente miseras manus velut recidentis amplexus posuit in sinu meo, et cum lassa suspiria per ardentis anhelitus egesta saepe visceribus, cum diu collatis uterque singultibus miscuissemus lapsas sine voce lacrimas, tandem spiritu vix in paucissima verba collutrumque venisti; non adeo tamen sensus meos languor hebetavit, ut exitum condicionis huius ignorem. ego luxuriosus, ego perditus; nunc vero super infamiam nominis huius emorior. utinam hoc saltem misero fata praestarent, ut residuum laborantis animae in tuo poneremus amplexu; sed si mora est
Abbreviated transcription (Latin):
oms alius secretas dificultates Redum de¬
bebat eger ego te uolebã. Pon̾e uos iudices
uelud iñ illa neccessitatis mee pñcia nolo.
assurge illas pallentes sordib manus pau¬
lulum tanquã amplexꝰ daturꝰ erexit nec
usq in c̾uices meas spũ ĩa deficiente ꝑla¬
tas in suũ miser iterũ cubile deiecit. To¬
tus ille circa nos carcis populus obticuit¬
⁊ ne colloquiis nr̃is t̾ribilis catenaꝵ stridor
obstrepet lassatos artus in sua tenuere pa¬
ciencia. Ego ẜuis grauis huic si indetur
meipiã lũxuriose meruisti. Ignorat prose¬
cto prem doloris estus quisquis solatii putat
ut de languẽte filio queratur ut moribus
metisq maledierit. abite iurtutes. Igno
ste probitas ẽ ex liberis ille qui moritur
Michi no̾ fateor huic aliqua de languete
filio uenisse solatia ꝙ iuxit infelix ꝙadmod
uoluit ꝙ fuit ylaris ac leta breuis etas. Cre¬
de iuenis ⁊ pro te iã maluissem ut luxui¬

Expanded text:
onis illius secretas difficultates: redimi deonis illius secretas difficultates: redimi debebat aeger, ego te volebam. Ponere vos, iudices, velut in illa necessitatis meae praesentia volo. assurgere illas squalentes sordibus manus paululum tamquam amplexus daturus erexit, nec usque in cervices meas spiritu iam deficiente perlatas in suum miser iterum cubile deiecit. totus ille circa nos carceris populus obticuit, et, ne colloquiis nostris terribilis catenarum stridor obstreperet, lassatos artus in sua tenuere patientia. ego serius, gravis hinc, si videtur, incipiam: 'luxuriose, meruisti'? ignorat profecto paterni doloris aestus, quisquis solacium putat, ut de languente filio queratur, ut moribus mentique maledicat. abite, virtutes, ignosce, probitas, potior est ex liberis ille, qui moritur. mihi vero fateor hinc aliqua languente filio venisse solacia, quod vixit infelix quemadmodum voluit, quod fuit hilaris ac laeta brevis aetas. crede, iuvenis: et pro te iam maluissem, ut luxuri
Abbreviated transcription (Latin):
cepisset. Si duos pariter naufragia rapent
illi porrigem manũ quẽ iam mẽbroꝵ conten¬
cioe lassatum fluctꝰ haureret si uulmib con¬
fectos renusisset acies proꝑancuis et clau¬
dem̾ plagas ꝑ quas aiam largior sanguis e¬
equata condicio. Eixer qui tantũ est piratis
plus est prĩ. uelis tamẽ nolis infelix senectꝰ
fatendum est ꝙ m̾ito ꝙ sũma pietate factũ
est ꝙͣ dificile fecerimꝰ. Que tunc iͥ cogita¬
tiones quis temporis illius aius fuit. Cũ
int̾ duos liberos incerta miser electiõe distu¬
te̾mus. hunc duciꝰ ostulabar illũ putabã
desꝑatiõe moriturũ lacrimas alanguẽtem
gemitusq trastuleram ⁊ tu michi uidebarie
futurꝰ eger. Quociens catenas tuas solu¬
turus ĩuasi s iͥ ꝯmẽdabat relictu ꝙ te pre¬
tulissem. Quẽ frequet᷑ iam lassata iuisero
unieula rursus imposui dum michi tua sa
uitas placet Dissimulare nõ possum cõditi¬

Expanded text:
coepisset. si duos pariter naufragia raperent, coepisset. si duos pariter naufragia raperent, illi porrigerem manum, quem iam membrorum contentione lassatum fluctus hauriret. si vulneribus confectos remisisset acies, properantius ei clauderem plagas, per quas animam largior sanguis eaequata condicio. aeger, qui tantundem est piratis, plus est patri. velis tamen nolis, infelix senectus, fatendum est quod merito, quod summa pietate factum est, quam difficile fecerimus. quae tunc mihi cogitationes, quis temporis illius animus fuit, cum inter duos liberos incerta miser electione discurrerem! hunc diutius osculabar; illum putabam desperatione moriturum. lacrimas ad languentem gemitusque transtuleram: et tu mihi videbaris futurus aeger. quotiens catenas tuas soluturus invasi! sed mihi commendabat relictum quod in te praetulissem. quam frequenter iam laxata misero vincula rursus imposui, dum mihi tua potius sanitas placet! dissimulare non possum condici
Abbreviated transcription (Latin):
demencie ẽ furor cũ feceris hoc est ergo inqͥt
ꝙ de te p̃cipue queror moriturũ michi pretu¬
listi. Queso iuuenis ne nob putes tantũ in¬
esse feritatis ut illũ potiu̾mꝰ extĩare mori¬
eurũ uis nõ sperare iucturũ filiũ quẽ tunc
pͥmũ aspicio complector egrũ quẽ pirata ñ
recusat sibi Reliuqui. Si ꝑ suasionẽ prĩs in¬
t̾roges quid quidẽ ꝙ miser torquet᷑ afficitur
no langore credo s impaciam desideriũ dolore
hoĩs qui a pud piratas languet unũ reme¬
diũ putes ut redunat᷑. Si quid nã est quese
iuuenis ꝙ hoc patrocunũ de tam calauntosa
pietate concipiã ut dicam uicturũ putaniur
Exagero qͥuymo ĩiudiã crminus mei. Redenu
fateor illum qui dilationes que moras ferre
nõ poterat in quo michi pirata uendebat bre¬
uia oscula paucos dies. Si me hercules ut̾q
fuisset eg illũ redemissem qui prior languere

Expanded text:
dementiae furor est, cum feceris. 'hoc est ergo,' inquit, dementiae furor est, cum feceris. 'hoc est ergo,' inquit, 'quod de te praecipue queror: moriturum mihi praetulisti.' quaeso, iuvenis, ne nobis putes tantum inesse feritatis, ut illum potuerimus aestimare moriturum. vis non sperem victurum filium, quem tunc primum aspicio, complector aegrum, quem pirata non recusat sibi relinqui? si persuasionem patris interroges, quicquid est, quod miser torquetur, afficitur, non languorem credo, sed impatientiam, desiderium, dolorem. hominis, qui apud piratas languet, unum remedium putes, ut redimatur, sed non est, quaeso, iuvenis, quod hoc patrocinium de tam calamitosa pietate concipiam, ut dicam: victurum putavi. exaggero quin immo invidiam criminis mei: redemi, fateor, illum, qui dilationes, qui moras ferre non poterat, in quo mihi pirata vendebat brevia oscula, paucos dies. si mehercules uterque fuisset aeger, illum redemissem, qui prior languere
Abbreviated transcription (Latin):
tuis adiectꝰ cotidie nouus aliquid impaciẽs
Corpora si iidet᷑ huic egro captiuitate tã¬
tu tuaui. Tu qu̾eris ꝙ cibos pirata nõ pre¬
fcet ille Renuitit oblatos. Te nuda humꝰ
nudũ cubile frangit ille ad singloꝵ arden¬
tis corporis metꝰ in sua supra uincula u̾¬
satur. Et quaqͣ mebra lassata dolore tran¬
stulerit in suppliciũ reddit renouata pacĩa
BBreuit̾ seuissam langoris difimienda men¬
sura est uo pt̾ ex illo sanari nec que rede¬
ment pr. Iusta nuc si iudet᷑ ac subinde iu¬
nenis int̾rega cur egrũ pociꝰ elegerim Red¬
di a me posse ronem/ cut hoc fecerim putas
Sgo u̾o no possem insi te redemssem. Quid
est re respondẽ iubeas orbitatẽ cur exequias
tobra egertui census. Quio sibi uelit ii a
nebru longus ordo pompaꝵ ciui supp̃ slagrates
iacerat rogos cur ardenti nõ diuellant᷑ ample¬
xui Et ego dico proclamo fateor erroris aut

Expanded text:
itivis adiectus cotidie novus aliquis impatiens. itivis adiectus cotidie novus aliquis impatiens. compara, si videtur, huic aegro captivitatem tantum tuam: tu quereris, quod cibos pirata non praestet; ille remittit oblatos. te nuda humus, nudum cubile frangit; ille ad singulos ardentis corporis motus vi sua supra vincla versatur, et quocumque membra lassata dolore transtulerit, in supplicium redit renovata patientia. breviter saevissimi languoris definienda mensura est: non potest ex illo sanari nec quem redemerit pater. Insta nunc, si videtur, ac subinde, iuvenis, interroga, cur aegrum potius elegerim, reddi a me posse rationem, cur hoc fecerim, putas? ego vero non possem, nec si te redemissem. quid enim, si respondere iubeas orbitatem, cur in exequias totos egerat census, quid sibi velit ille funebrium longus ordo pomparum, cur super flagrantes iaceant rogos, cur ardenti non divellantur amplexu? et ego dico, proclamo, fateor: error istud,
Abbreviated transcription (Latin):
cus quẽ tota circũfusi uastitas maris sxn¬
diq nunantib scopulis illisa tempestat
terrore nuture molis exuberat. horeent
cugta trucib squalent circũuecta naufes¬
niis nullus iusi in supplicia mortes q prospe
de simili exitu dolor. Spũs solus initꝰ quẽ iũ¬
ctoꝵ trahũt reddutq geuntꝰ quẽ tos cõtule
languentes. hoc erat ubi iacebat eger illud
tot anuoꝵ ex quo cepit pirrata crassari udẽ
cubile. Corpusq grauaret ad assidentiũ cedu¬
las manus iacet int̾ uincula quib instri¬
gat adhuc recentẽ pirata captiuũ ⁊ ꝙͣuis
tenuata de nexib mebra labantur Rursus
in modũ stringenciũ tenẽtq nullo suspenso
insi uelut iũcto hoie cederunt. Qualis erat
ille sub ferro. Cuiꝰ exangues iux leuia uela¬
menta transferant. Quis int̾ cõploratioẽs
starent. Ad que colloquia tristicia respirarẽt
undiq pares sinulesq miseri ⁊ ueterib cap¬

Expanded text:
cus, quem tota circumfusi vastitas maris et uncus, quem tota circumfusi vastitas maris et undique minantibus scopulis illisa tempestas terrore ruiturae molis everberat. Horrent cuncta crucibus, squalent circumiecta naufragiis, nullus nisi in supplicia mortesque prospecde simili exitu dolor. spiritus solus intus, quem vinctorum trahunt redduntque gemitus, quem tot contulere languentes. hoc erat, ubi iacebat aeger, illud tot annorum, ex quo coepit pirata grassari, idem cubile. corpus, quod gravaretur assidentium sedulas manus, iacet inter vincula, quibus instrinxerat adhuc recentem pirata captivum, et quamvis tenuata de nexibus membra labantur, rursus in modum stringentium tenent, quae nullo suspensa nisu velut victo homine sederunt. qualis erat ille sub ferro, cuius exsangues manus vix levia velamenta transferrent? quis inter complorationes starent? ad quae colloquia tristitia respiraret? undique pares similesque miseri, et veteribus cap