comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
cedat: S ut eoꝵ suꝑbiam cor¬
rigat: esse se infi̾orem negat.
Et ne sue hũilitatis luuitẽ tͣuse¬
at: esse se suꝑiorem tacet. Nec
p̃ferendo se. s confe̾ndo ĩdicat:
qd̾ de se hii qui sibi longe sũt
impares discant. Ut dũ spõ¬
te ĩflectit᷑ sapĩa que emiuet:
neqͣqm se contͣ uires erigat sci¬
entia q̃ Iacet. Quos benemox
ad eqͣlitatis sensũ reuocat: qr¬
qͦs tumere ualde qͣsi de singu¬
laritate maguitud̾is pensat.
Cum subseq̃nt̾adiũgit. Quis¬
si aꝑte dicat. Cum cunctis st
nota q̃ dicitis. De dictoꝵ scĩa
singularit᷑ cur tͥimetis. Qͥa
igit᷑ ẽlatõem arrogantium
ad eqͣlitatis cõmunionẽ reuosãs
ꝑfecta correctõne redarguit:
ad doctͥue nũc sñas erũpit.
ut amicieiꝰ hĩil itate pꝰ disc̾ent
u̾itatis pond̾a qͣm reu̾ent̾ audirẽt.

Expanded text:
cedat? Sed ut eorum superbiam corrigat, esse se inferiorem negat; et ne suae humilitatis limitem transeat, esse se superiorem tacet: nec preferendo se, sed conferendo, indicat quod de se hi qui sibi longe sunt impares discant, ut dum sponte inflectitur sapientia quae eminet, nequaquam se contra vires erigat scientia quae jacet. Quos bene mox ad aequalitatis sensum revocat, quia tumere valde quasi de singularitate magnitudinis pensat, cum subsequenter adjungit: si aperte dicat: Cum cunctis sint nota quae dicitis, de dictorum scientia singulariter cur tumetis? Quia igitur elationem arrogantium ad aequalitatis communionem revocans, perfecta correptione redarguit, ad doctrinae nunc sententias erumpit, ut amici ejus humiliati, prius discerent veritatis pondera, quam reverenter audirent.
Abbreviated transcription (Latin):
parturiens loquit᷑: qr uenturus
uidex qui sine ultione dui facta
hõim ꝑtulit: qũq̃ cũ feruore exa¬
minis: qͣsi cũ dolore mentis qͣnte
aĩadu̾sionis sententiar intus ser¬
uau̾it ostendit. Nemo ig᷑ hanc
lampadẽ cum latet despiciat: ne ꝯ¬
tẽptores suos cũ de celo fulserit:
exurat. Cui enĩ nũc nõ ardet ad
ueniam: tsic ꝓculdubio ardebit
ad penã. Quia gͦ ꝑ suꝑnã gr̃am
uacatõnis tempꝰ accepimꝰ: dũ ad ħ
licentia suꝑest: eiꝰ iram qͥ ubiq
est mores in meliꝰ cõmutando fugi¬
amꝰ. Solũ qͥppe aĩadu̾sio illa nõ
ĩuenit: q̃m correctõ abscondit.
Hec nos largiente dño: ĩ duob
iam corꝑib tͣnscurrise sufficiat.
Quia et enĩ sacri libri seq̃n

Expanded text:
parturiens loquitur, quia venturus parturiens loquitur, quia venturus judex, qui sine ultione diu facta hominum pertulit, quandoque cum fervore examinis, quasi cum dolore mentis, quantae animadversionis sententiam intus servaverit ostendit. Nemo igitur hanc lampadem, cum latet, despiciat, ne contemptores, suos, cum de coelo fulserit, 365 exurat. Cui enim nunc non ardet ad veniam, tunc procul dubio ardebit ad poenam. Quia ergo per supernam gratiam vocationis tempus accipimus, dum adhuc licentia superest, ejus iram, qui ubique est, mores in melius commutando, fugiamus. Solum quippe animadversio illa non invenit quem correctio abscondit. 55. Haec nos, largiente Domino, in duobus jam corporibus 366 transcurrisse sufficiat. Quia enim sacri libri seq
Abbreviated transcription (Latin):
lusit indiciũ ueste alba. S cou
tẽpta lampas que ĩt̾ra irrisio¬
nes tolerat: de celo iudiciũ co¬
ruscat. Unde hic apte subiuĩgit᷑.
Parata ad tempꝰ statutũ. De qͦ
iudelicet temꝑe: ꝑ psalmistam
dicit. Cũ acceꝑo tempꝰ: Ego iusti¬
ait. Queni oportet celũ susciꝑe:
usq ad tempus restitutõis. Lani¬
pas gͣ que ns̃ic s̃repuit᷑: ad starutũ
temapꝰ uentura p̾perrat᷑: qr ip̃e pec¬
cata in die ultimo iudicat: qͥ nũc
peccantiũ derisiones portat. Et tan¬
to tunc duriꝰ districtõnẽ exerit.
qnͣto nũc uocandis pecsatoribus
suam leuiꝰ pacĩam st̾nit. Qui
eiũ diu cõuertendos expectat: nõ
cõu̾sos sine retͣctatõne crutiat. qd̾
ꝑ ꝓph̃ara scilicet breuit̾ ĩ simat
dicens. Tacui semꝑ silui: paciẽs
fui: sic̃ parturieus loquar. Ut enĩ
iam p̾diximꝰ: parturiens cũ dolore
eicit. hoc qd̃ in intimus temꝑꝑe lõgo
gestauit. Qui gͦ semꝑ siluit: sic̃

Expanded text:
lusit indutulusit indututempta lampas, quae in terra irrisiones tolerat, de coelo judicium coruscat. Unde hic apte subjungitur: Parata ad tempus statutum. De quo videlicet tempore per Psalmistam dicit: Cum accepero tempus, ego justiait: Quem oportet coelum suscipere, usque ad tempora restitutionis . Lampas ergo quae nunc contemnitur ad statutum tempus ventura praeparatur, quia ipse peccata in die ultimo judicat, qui nunc peccantium derisiones portat. Et tanto tunc durius districtionem exerit, quanto nunc vocandis peccatoribus suam lenius patientiam sternit. Qui enim diu convertendos exspectat, non conversos sine retractatione cruciat. Quod per prophetam scilicet breviter insinuat, dicens: Tacui, semper silui, patiens fui, sicut parturiens loquar . Ut enim jam praediximus, parturiens cum dolore ejicit hoc quod in intimis tempore longo gestavit. Qui ergo semper siluit sicut
Abbreviated transcription (Latin):
que illium̃at omnẽ hõĩem
uenientẽ in hũc mũdũ. Qm
tam̃ apud cogitatõnes diuitũ
cõtemptã uidit: Cũ paulo post
subdidit. In ꝓpͥa uenit: et sui
es̃ nõ recẽꝑunt. Huiꝰ lãpadis
flãmias: herodes explorare uo¬
luit: cũ et miracła uid̾e cõcu¬
puut. Sic̃ scͥptũ ẽ: Erat eĩ ex
multo tp̃re cupiens iud̾e eũ: eo¬
qd̃ audisset multa de illo. Et
sperabat signũ aliqd̃ uid̾e ab
illo fieri. S laupas hec aute
eiꝰ oculos nullo tadio lucis enu¬
cuit: qr ei qui se nõ pie se curi¬
ose q̃sierat: nich̾ de se mirabłe
ostendit. In quisitꝰ qͥppe redẽp¬
tor tatuit: expectatꝰ miracula ex¬
hib̾e cõtẽpsit. Se seq apud se ĩ
occultis rerinens. eos qͦs extiora
q̃rere comꝑit: ingratos foris re¬
li quit. magis eligens aꝑte a
suꝑbientib despici: qmͣ ꝓ creden¬
tib uacua uoce laudari. Unde
et ꝓtinꝰ lampas ista contẽpta est:
sic̃ illic subdit᷑. Spreuit autem
illum ħ̾rodes cũ exc̃titu suo: ⁊ il¬

Expanded text:
hominem venientem in hunc mundum . Quam tamen apud cogitationes divitum contemptam vidit, cum paulo post subdidit: In propria venit et sui eum non receperunt . Hujus lampadis flammas Herodes explorare voluit, cum ejus miracula videre concupivit, sicut scriptum est: Erat enim ex multo tempore cupiens vidquod audisset multa de illo; et sperabat signum aliquod videre ab eo fieri . Sed lampas haec ante ejus oculos nullo radio lucis emicuit, quia ei qui se non pie, sed curiose quaesierat, nil de se mirabile ostendit. Inquisitus quippe Redemptor tacuit, exspectatus miracula exhibere contempsit, seseque apud se in occultis retinens, eos quos exteriora quaerere comperit, ingratos foras reliquit; magis eligens aperte a superbientibus despici, quam a non credentibus vacua voce laudari. Unde et protinus lampas ista contempta est, sicut illic subditur: Sprevit autem illum Herodes cum exercitu suo et il
Abbreviated transcription (Latin):
uirtuti et enĩ mortis dilectõ cõꝑa¬
t᷑. Quia nimirũ mentẽ qui se¬
mel ceꝑit. a dilectõne mũdi fun¬
ditꝰ occidit. Et tanto hauc ualen¬
ti ĩ auctoritate erigit: qnͣto ⁊ ĩ¬
sensibilem ꝯtͣ t̾rores reddit. Sed
ut ad hoc qd̾ taciti ambiũt. nõ
erũpant. Unde et sofar ꝓtuiꝰ
tuam plurimi. Neq enĩ iusti
uiri id cͥco ꝑ ĩnocentie itũa ar¬
ta custodunt: ut ab aliis ex¬
orent᷑. S suie hrtici siue ꝑu̾si
quilib ꝑ hoc qd̾ int̾ hoĩes qͣsi iñ¬
cessores uolunt. Et cum sc̃a lo¬
qutes insinuant: qd ipĩ appe¬
tunt. hoc aliis ꝓ magno possi¬
cent᷑. Dũq celestia p̾dicaut.
ĩ suis repente sponsib osteudũt
qd amant. S ne diu t̾reua pol¬
licendo patescans qd̾ sunt: ad u̾¬
ba rectitud̾is ciciꝰ recurtũt. Uñ

Expanded text:
tenim mortis dilectio comparatur, quia nimirum mentem, quam semel ceperit, a delectatione mundi funditus occidit; et tanto hanc valentius in auctoritatem erigit, quanto et insensibilem contra terrores reddit.  Veut ad hoc quod taciti ambiunt non erumpant. Unde et Sophar protinus tuam plurimi. - Neque enim justi viri idcirco per innocentiam itinera arcta custodiunt, ut ab aliis exorentur. Sed sive haeretici seu perversi quilibet per hoc quod inter homines quasi ins volunt; et cum sancta loquentes insinuant, quod ipsi appetunt, hoc aliis pro magno pollicentur; dumque coelestia praedicant, in suis repente sponsionibus ostendunt quod amant. Sed ne diu terrena pollicendo patescant quod sunt, ad verba rectitudinis citius recurrunt. Unde
Abbreviated transcription (Latin):
deficit. hauc et cũ ꝑdid̾it sẽꝑ
te p̃sentis tanto durius aĩmꝰ seu¬
tit: qͣnto pensare bonũ qd̾ seqͥt᷑
negligit. Quoq nõ uult pͥmi¬
a considare que restant: grauia
estunat eẽ que tolerat. Unde et
coutͣ flagelli ictum cogitatõ ce¬
ca coniiuirit᷑ͦ et qͣsi infiuita
calamitas credit᷑. Que dieb
cursu labentib cotidie fruit᷑.
elt si semel quisq ad et̾na se
crigat. atq in hiis q̃ ĩ cõmuta¬
bilit̾ ꝑmanent. oculum cordis
figat: ꝓpe nil ẽẽ hic cõspicit:
quicqͥd ad finem cͤrit. Pre¬
sentis uite adu̾sa tołat: s qͣsi
nicħ eẽ omẽ qd̾ labit᷑ pensat.
Quo enĩ se nit̾uis gaudiis
robustius inserit : eo minus
ex t̾is dolores sentit. Uude so¬
far neqͥqͣm u̾itus ausu teme¬
rario docͥe meliorem exhor¬
tat᷑ ad iusticiam: Et demõstͣt
qͣm nulla iusti oculis uideat᷑. pe¬
na. Ac si aꝑte dicat. Si degus¬
tas gaudium qd̾ int̾ ꝑmans.

Expanded text:
deficit, hanc et cum perdiderit semper deficit, hanc et cum perdiderit semper tae praesentis tanto durius animus sentit, quanto pensare bonum quod sequitur, negligit; et quo non vult praemia considerare quae restant, gravia aestimat esse quae tolerat. Unde et contra flagelli ictum cogitatio caeca conqueritur, et quasi infinita calamitas creditur, quae diebus cursu labentibus quotidie finitur. At si semel quisque ad aeterna se erigat, atque in his quae incommutabiliter permanent oculum cordis figat, prope nihil esse hic conspicit quidquid ad finem currit. Praesentis vitae adversa tolerat, sed quasi nihil esse omne quod labitur pensat. Quo enim se internis gaudiis robustius inserit, eo minus exterius dolores sentit. Unde Sophar nequaquam veritus ausu temerario docere meliorem, exhortatur ad justitiam, et demonstrat quam nulla justi oculis videatur poena. Ac si aperte dicat: Si degustas gaudium quod intus permanet,
Abbreviated transcription (Latin):
lo post subicit adiungeus. Et
aĩalia ibant: et reu̾tebant᷑. Scã
qͥppe aĩalia aliqnͣdo uad unt.
et mĩme redeunt: aliqͣndo ua¬
dunt et ꝓtinꝰ reu̾tunt᷑. Que
lectoꝵ muentes cũꝑ collatam
sibi actine uite gr̃am erroris
uias deserũt. rediread mala
nũdi nesciũt q̃ reliq̃runt. Cũ
u̾o ꝑ cõtemplatõnis aciem.¬
Et ab hac se eadem actiua uita
su spendunt. eunt et redeunt.
Quia ꝑ hoc qd̾ diu ꝑsist̾e̾ inmi¬
me in contemplõne sufficiunt.
se se it̾um ad oꝑatõnẽ fundunt.
ut in hiis que uixta sibi sunt se
exccendo refoueant. Et suꝑ se
rursum surg̾e contemplando cõ¬
ualescant. S dum hec eadẽ con¬
tempło more debito ꝑ temꝑum
int̾ualla repetit᷑. Indeficienter
ꝓculdubio et in eius soliditate
ꝑsistit᷑. Quia et si infirmitatis
sue pond̾e suꝑata mens deficit:
hanc tamẽ it̾um cõtimus cona¬
tib reparata comp̾hendit. Nec
stabilitatẽ suam in ea ꝑdidis¬
se dicenda est: a qua et si sẽꝑ

Expanded text:
post subjicit, adjungens: Et animalia ibant, et revertebantur . Sancta quippe animalia aliquando vadunt, et minime redeunt; aliquando vadunt, et protinus revertuntur, quia electorum mentes cum per collatam sibi activae vitae gratiam erroris vias deserunt, redire ad mala mundi nesciunt quae reliquerunt; cum vero per contemplationis aciem ab hac se eadem activa vita suspendunt, eunt et redeunt, quia per hoc quod diu persistere minime in contemplatione sufficiunt, sese iterum ad operationem fundunt; ut in his quae sibi juxta sunt se exercendo refoveant, et super se rursum surgere contemplando convalescant. Sed dum haec eadem contemplatio more debito per temporum intervalla repetitur, indeficienter procul dubio et in ejus soliditate persistitur, quia etsi infirmitatis suae pondere superata mens deficit, hanc tamen iterum continuis conatibus reparata comprehendit. Nec stabilitatem suam in ea perdidisse dicenda est, a qua etsi semper
Abbreviated transcription (Latin):
ta tixnuerãt: ꝑ p̾sentie u̾ba
despic̾ent. Quid igit᷑ paulꝰ
nisi cõtẽpta lampas apd̾ cogi¬
tatões diu̾itũ fuit: Qui uu¬
de magist̾iũ humilitatis exhi¬
buit: Inde arudib disciplis
suꝑbie ꝯtiuuelias recepit. Hor¬
rendo et enĩ modo langor su¬
ꝑbientiũ: uude detumesc̾e de¬
buit: excreuit. Dũ mens ela¬
ta carualiũ hoc qͣsi dedignabi¬
le repulit: qd magr̃ muta¬
bile ostendit. ⁊n cõtẽpta lã¬
pas nõ erat: qui tot uirtuti¬
b emicaus: tanta a ꝑ secuto¬
rib adu̾sa tolłabat. Legatõe¬

Expanded text:
ta timuerant per praesentiae verba ta timuerant per praesentiae verba despicerent. Quid igitur Paulus, nisi contempta lampas apud cogitationes divitum fuit, qui unde magisterium humilitatis exhibuit, inde a rudibus discipulis superbiae contumelias recepit? Horrendo etenim modo languor superbientium unde detumescere debuit excrevit, dum mens elata carnalium hoc quasi dedignabile repulit, quod magister imitabile ostendit. An contempta lampas non erat, qui, tot virtutibus emicans, tanta a persecutoribus adversa tol
Abbreviated transcription (Latin):
emi.d̃s autẽ scritat᷑ cor. Lãpas
gͦ dauid ꝑ ĩnocẽtiã fuerat: s taũi
ualde concẽpta: qr ext̾iora c̾uẽ¬
tib ũ lucebat. Sciend̾ u̾o est:
qd̾ iustus qͥsq aut temporalem
gliam nõ habet: aut hanc sub se¬
met ip̃o frangit si ht̃. Ut houori
suo liberemineat: ne ei iuctus
delectatõe subcũbat. Hunc ẽ enuĩ
qd ille p̾dicator egregiꝰ: Ante hu¬
manos oculos apostolatꝰ sui
glłiam humniliauerat: qͥ dicebat.
Nõ usi sumꝰ hac potestate: cũ
possimꝰ oueri ẽẽ ut xp̃i apłi: s
facti sumꝰ paruuli ĩ medio ur̃ui.
Eius u̾o auditorib nimirũ tu¬
mor diuitũ adhuc ĩ corde remã¬
serat: cũ dicebant. Epistole gͣ¬
ues sunt et fortes: p̾sentia aũt
corꝑis ĩfirma: et sermo con¬
tẽptibilis. Quẽ enr̃ talia dic̾e
posse coguou̾ant: secũ coĩter
uiu̾e nõ posse uidicabũt. Cũq
eũ ⁊ hũilem uiuendo c̾uerẽt:
⁊ altũ sermonẽ pensarent: sua
eos elatõ cõpulit. Ut quẽ ꝑ scͥp¬

Expanded text:
tatur cor . Lampas ergo David per innocentiam fuerat; sed tamen valde contempta, quia exteriora cernentibus non lucebat. Sciendum vero est quod justus quisque aut temporalem gloriam non habet, aut hanc sub semetipso frangit, si habet, ut honori suo liber emineat, ne ei victus delectatione succumbat. Hinc enim est quod ille praedicator egregius ante humanos oculos apostolatus sui gloriam humiliaverat, qui dicebat: Non usi sumus hac potestate, cum possimus oneri esse ut Chriparvuli in medio vestrum . Ejus vero auditoribus nimirum tumor divitum adhuc in corde remanserat, cum dicebant: Epistolae graves sunt et fortes, 363 praesentia autem corporis infirma, et sermo contemptibilis . Quem enim talia dicere posse cognoverant, secum communiter vivere non posse judicabant. Cumque eum et humilem vivendo cernerent, et altum sermone pensarent, sua eos elatio compulit ut quem per scrip
Abbreviated transcription (Latin):
mat᷑. S usq qͦ lampas ista
cõtẽp uit . usq qͦ despicabłis
habet᷑. Nũqͥd nom fulgorẽ
suũ uullat enꝰ exerit: et nũꝙͣ
qͣnta claritate caudeat ostẽ¬
dit. Ostendit plane. NIã cũ
lampas cõtẽpta apd̾ cogita¬
statutum. Statutũ qͥppe
cõtẽpte lampadis tempus
est extremi iudicii p̾ distͥct᷑
dies. Quo iustus quisq qͥ
nũc despicit᷑. qnͣta potestate
fulgeat demo ustrat᷑. Tũc enĩ
cũ d̾o iudices ueniũt: qui nc̃
ꝓ d̾o ĩiuste iudicaut᷑. Tunc¬
duriꝰ angustat. Tuuo repro¬
boꝵ oculis patescit: qd̾ ce¬
lesti potestate sub iuxi sũt:
qui t̾rena o m̃ia sponte re¬

Expanded text:
 usquequo lampas ista contemnitur? Usquequo despicabilis habetur? Nunquidnam fulgorem suum nullatenus exerit, et nunquam quanta claritate candeat ostendit? Ostendit plane. Nam cum lampas contempta apud cogitastatutum. - Statutum quippe contemptae lampadis tempus est extremi judicii praedestinatus dies, quo justus quisque qui nunc despicitur, quanta potestate fulgeat, demonstratur. Tunc enim cum Deo judices venient, qui nunc pro Deo injuste judicantur. Unddurius angustat. Tunc reproborum oculis patescit, quod coelesti potestate subnixi sunt, qui terrena omnia sponte re
Abbreviated transcription (Latin):
ẽẽ dr ⁊ contẽpta. Lampas qr in¬
t̾ius lucet. Contẽpta: qr extͣius
nõ lucet. Intꝰ ardet flãma ca¬
ritatis: foris nilla głia resplẽ¬
det decoris. Lucet gͦ ⁊ despicitur.
qui flagrans uirtutib abiectus
estimat᷑. mentes qͥ ppe carualũ
penpare bona nõ ualent: nisi
que carualr uident. Hinc est qd̾
dauid sc̃m pr ip̃e despex̾at: q̃ui
ꝓph̾e samuelis oculis p̃sentare
recusabał. Qui ad unctõis grãui
dum septẽ filios deduxisset. a ꝓ¬
pheta requitus: an numeruiu
sobolis explesset: cũ magna des¬
ꝑatõne respõdit. Est puer par¬
uulꝰ qui pascit oues. qͦ deducto

Expanded text:
esse dicitur, et contempta. Lampas, quia inesse dicitur, et contempta. Lampas, quia interius lucet; contempta, quia exterius non lucet. Intus ardet flamma charitatis, foris nulla gloria resplendet decoris. Lucet ergo et despicitur qui flagrans virtutibus abjectus aestimatur. Mentes quippe carnalium pensare bona non valent, nisi quae carnaliter vident. Hinc est quod David sanctum pater ipse despexerat, quem prophetae Samuelis oculis praesentare recusabat. Qui ad unctionis gratiam dum septem filios deduxisset, a propheta requisitus an numerum sobolis explesset, cum magna desperatione respondit: Est puer parvulus qui pascit oves . Quo deducto
Abbreviated transcription (Latin):
iꝰ: pene uil estimant: q̃mi nõ
uident hr̃e qd̾ auiant. Sepe
nauiq contingit ut electꝰ qͥsq
qr ad et̾uam felicitatẽ ducit᷑. cõ¬
tinua hic adu̾sitate depͥmatur
Non hunc reꝵ habundantia ful¬
ciat: nõ dignitatũ głia houo¬
rabilem ostendat. Nulla eiob¬
seq̃ntiũ freq̃ntia suppetat. Illa
hunc humanis oouł uestiũ põ¬
pa cõponat. Acunctis u̾o despi¬
ĩ dignꝰ estimat᷑. S tam̃ aute oc¬
culti iudicis oculos uirtutibus
emicat: uite m̾itis coruscat. ho¬
norari metuit: despici nõ refu¬
git. Corpꝰ cortineu tra assicit: so¬
Ia ĩ aĩo dilectõne pĩguescit. Mẽ¬
tẽ semꝑ ad pacientiam p̃parat
⁊ erectiũ ꝓ iusticia de ꝑceptis ꝯ¬
tiuueliis exultar. A fflictis ex
corde compatit᷑. de bonor ꝓsꝑi¬
tatib qͣsi de ꝓpriis lerat᷑. Sacri
u̾bi pabula in mente sollicit᷑
ruminat. Et in quisit᷑ qd̾libet
eloqui duplicit̾ iguorat. Bene
itaq iusti simplicitas: ⁊ lãpas

Expanded text:
 pene nihil aestimant, quem non vident habere quod amant. Saepe namque contingit ut electus quisque, qui ad aeternam felicitatem ducitur, continua hic adversitate deprimatur, non hunc rerum abundantia fulciat, non dignitatum gloria honorabilem ostendat, nulla ei obsequentum frequentia suppetat, nulla hunc humanis oculis vestium pompa componat; a cunctis vero despiindignus aestimatur. Sed tamen ante occulti judicis oculos virtutibus emicat, vitae meritis coruscat, honorari metuit, despici non refugit; corpus continentia afficit, sola in animo dilectione pinguescit, mentem semper ad patientiam praeparat, et erectus pro justitia, de perceptis contumeliis exsultat, afflictis ex corde compatitur, de bonorum prosperitatibus quasi de propriis laetatur, sacri verbi pabula in mente sollicitus ruminat, et inquisitus quodlibet eloqui dupliciter ignorat. Bene itaque justi simplicitas et lampas
Abbreviated transcription (Latin):
potestate lib̾at᷑. Quia quis quis
iam t̾rena desid̾ia subigit: intã
ĩ se carnalis cõuersatõis exfĩguit.
Et nũdo mortuus apparet. quia
possore peano qui ꝑ ĩmũda desi¬
d̾ia se agnabat: caret. Quem
uiulti mortuũ dicunt. qr qui
spĩtalit̾ uiuere nesciũt: eũ qui
carnalia bona nõ sequit᷑: extĩc¬
tũ funditus arbitͣit s qr ip̃i¬
qͦq derisores simpliciũ xp̃iani¬
ratis nõie censet᷑: reu̾entia reli¬
gionis p̾ssi exhib̾e malũ publi¬
ce irrisionis erubescunt. Uñ fit¬
⁊ apud se tumidi tacentis que
derideãt: quos abiectos ualde
atq infimos ꝑ simplicitaten
putant. Gene gͦ d̾. lampas ꝯ¬

Expanded text:
 quia quisquis jam terrena desideria subjicit, vitam in se carnalis conversationis extinguit; et mundo mortuus apparet, quia possessore pravo, qui per immunda desideria se agitabat, caret: quem multi mortui dicunt, quia qui spiritaliter vivere nesciunt, eum qui carnalia bona non sequitur exstinctum funditus arbitrantur. CAPquoque derisores simplicium Christianitatis nomine censentur, reverentia religionis pressi, exhibere malum publicae irrisionis erubescunt. Unde fit ut apud se tumidi tacentesque derideant, quos abjectos valde atque infimos per simplicitatem putant. Bene ergo dicitur: Lampas
Abbreviated transcription (Latin):
uat᷑ noĩe diuitũ nisi elatõ suꝑboꝵ.
Qui uent᷑i iudicis respectũ ñ hñt
dũ suꝑbis ap̃ se cogitatõib timẽt.
Nam sunt nõ nulli qͦs seusus ꝑ tu¬
morẽ nõ eleuat.s ꝑ miscd̾ie oꝑ a

Expanded text:
natur nomine divitum, nisi elatio superborum, qui venturi judicis respectum non habent, dum superbis apud se cogitationibus tument? Nam sunt nonnulli quos census per tumorem non ele
Abbreviated transcription (Latin):
cũ de bõis actib aura hũani
fauoris excipit᷑ ad gaudia ex¬
t̾iora deriuat᷑. ut postponat
qd̃ initꝰ appetit: et ĩ hoc libent̃
resoluta iaceat: qđ foris audit.
Ita ut beatami nõ tana fieri. qnͣ
dici se gaudeat. Cũq laudis
sue uocib in hiat qd̵ ẽẽ ceꝑat:
relinquat Inde gͦ ad̾o disiũgi¬
t᷑: unde ĩ dc̃o laudanda uideba¬
t᷑. Non nũꝙͣ uero recto oꝑl a
nimus cõstant̾ ĩnitit᷑ et tarũ
hũanis irrisionib urguet᷑.
Mitanda agitet obꝓ bria reci¬
pit: et qui ex ire foris ꝑ laudes
potuit: repulsis cõtumeliis ad
semet ip̃m redit. Et eo se intꝰ
robustiꝰ in d̾o solidat: qui foris
nõ ĩuẽit. quo reqͥescat. Tota ⁊¬
eiũ spes ĩ auctorẽ figit᷑: ⁊ inter
risionũ conuicia solus intior tes¬
tis implorat᷑. Atq afflicti aĩmius

Expanded text:
cum de bonis actibus aura humani favoris excipitur, ad gaudia exteriora derivatur, ut postponat quod intus appetit, et in hoc libenter resoluta jaceat, quod foris audit; ita ut beatam non tam fieri quam dici se gaudeat. Cumque laudis suae vocibus inhiat, quod esse coeperat relinquit. Inde ergo a Deo disjungitur, unde in Deo laudanda videbatur. Nonnunquam vero recto operi animus constanter innititur, et tamen humanis irrisionibus urgetur: miranda agit, et opprobria recipit; et qui exire foras per laudes potuit, repulsus contumeliis, ad semetipsum redit; et eo se intus robustius in Deo solidat, quo foris non invenit quo requiescat. Tota etenim spes in auctore figitur, et inter irrisionum convicia solus interior testis imploratur; atque afflicti animus
Abbreviated transcription (Latin):
Quia ĩidicii quiq ultõne non
discrepant: utrũ reb anͣ bonis
morib ĩtumescant. Qui cũ uitã
simpliciũ ĩ hoc mũdo humile m
abietam ꝙ cõspiciũt: elatis ꝓtiaꝰ
despectib irrident. Neq̃qͣm qͥppe
cis hoc ext̾is adesse consid̾at: ad
qd̾ ip̃i totis conatib anhelat. Qͣsi
stultos gͦ despicuĩt: qͥ scilicet ea
nõ hñt: que ip̃i utiq uł habẽdo
nel solũm᷑ amando moruĩt᷑ et qͣsi
mortuos deputant: quos neqͥqͣm
secũ uiuere carnalit̾ pensãt. Q̾
enĩ ab huiꝰ mũdi appetitu morit᷑
a t̾renis ꝓfecto mentib õim᷑ ex¬
tinctus estimat᷑. Qd̾ bene nr̃i
miraculã redẽptoris signat. Cũ
ab ĩmũdo spũ hoĩem lib̾at. De qͦ
ninurũ scriptũ est: Clamans et
multũ disc̾pens eũ exiit ab eo.
Et fastus est sic̃ mortuus: ita
ut multi dic̾ent qr mortuus est.

Expanded text:
quia in judicii quoque ultione non quia in judicii quoque ultione non discrepant utrum rebus an solis moribus intumescant. Qui cum vitam simplicium in hoc mundo humilem abjectamque conspiciunt; elatis protinus despectibus irrident. Nequaquam quippe eis hoc exterius adesse considerant, ad quod ipsi totis conatibus anhelant. Quasi stultos ergo despiciunt qui scilicet ea non habent quae ipsi utique vel habendo, vel solummodo amando, moriuntur; et quasi mortuos deputant, quos nequaquam secum vivere carnaliter pensant. Qui enim ab hujus mundi appetitu moritur, a terrenis tincti aestimantur. Quod bene nostri miraculum Redemptoris signat, cum ab immundo spiritu hominem liberat. De quo nimirum scriptum est: Clamans et multum discerpens eum, exiit ab eo; et factus est sicut mortuus, ita ut multi dicerent, quia mortuus e
Abbreviated transcription (Latin):
ciũt: ueras d̾i diuicias nõ reqͥrũt.
atq et̾ram patͥam nõ amant: qr
hoc sibi susfic̾e qd̃ reb tẽꝑalibus
fulciũt᷑ putant. Non est gͦ sensꝰ
ĩ cͥnũe: S affectus. Cuncta enĩ
que d̃s condidit: bona st̃. S qͥ
bonis male utit᷑: ꝓfecto agit. ut
qͣsi ꝑ edacitatis ingliuuẽ: eo per
q̃m uiuere potuit de pane mori¬
at᷑. Pauꝑ ad requiem lazarus
uenerat: Suꝑbũ u̾o diuitẽ tor¬
menta cͣciabant. S tam̃ diues
abraham fuerat: qui ĩ sinu laza¬
rrm tenebat. Qui tam̃ auctori
suo cosloq̃us dic̃. Loquar ad dũm
meũ cũ sim puluis ⁊ cinis. Quid
itaq iste diuitias suas nou̾at esti¬
mare: qui semet ip̃m pulu̾ern
ciu̾eniq pensabat. Aut qͣnͣdo hc̃
res possessa extolleret: qui de se
qͦq eaꝵ iuudelicet possore tã ab¬
ñ nlli quib ⁊ res t̾rene nõ sup¬
petunt: et tam̃ apud se ꝑ fastũ
tumoris erigunt᷑:. Hos et census
tis uite amor nõ hũiliat: hoc ĩ
loco sacer sermo diuites appellat.

Expanded text:
t, veras Dei divitias non requirunt, atque aeternam patriam non amant, quia hoc sibi sufficere, quod rebus temporalibus fulciuntur, putant. Non est ergo census in crimine, sed affectus. Cuncta enim quae deus condidit, bona sunt, et qui bonis male utitur, profecto agit, ut quasi per edacitatis ingluviem eo, per quem vivere potuit, de pane moriatur. Pauper ad requiem Lazarus venerat, superbum vero divitem tormenta cruciabant. Sed tamen dives Abraham fuerat, qui in sinu Lazarum tenebat, qui tamen auctori suo conloquens dicit: Loquar ad dominum meum, cum sim pulvis et cinis. Quid itaque iste divitias suas noverat aestimare, qui semetipsum pulverem cineremque pensabat? Aut quando hunc res possessa extolleret, qui de se quoque, earum videlicet possessore, tam abnonnulli quibus et res terrenae non suppetunt, et tamen apud se per fastum tumoris eriguntur. Hos et census tis vitae amor non humiliat, hoc in loco sacer sermo divites appellat,
Abbreviated transcription (Latin):
pittare. S hec iustoꝵ simplici¬
tas deridet᷑. qr ab huiꝰ mũdi sa¬
pientib pitatis uirtus fatui¬
tas c̾dit᷑. Om̃c enuĩ qd̾ m̃ocẽter
agit᷑: ab eis ꝓculdubio stultũ pu¬
tat᷑. Et qͥcquid ĩoꝑe u̾itas aꝓpbat:
carnali sapĩe fatuũ sonat᷑. Qͥs
nãq stultͥus uideat᷑ mũdo qm
mentẽ u̾bis ostende. ilcalida
machinatõe simłare: Nullas ĩiu¬
riis cõtumelias redd̾e. ꝓmaledi¬
centib: orare. pauꝑtatem q̃rere
possessa relinq̃re. Rapienti: nõ
resiste̾. Percutienti: maxillã.
alt̾am p̾bere: Uñ bene huius
mũdi dilectorib: Ille egregiꝰ d̾i
abhoĩant᷑ egyptii hoc isrłite d̾o
offerunt. Quia simplicitatem
cõscĩe qmͣ ĩiusti quiq uelut ĩfimã
abiectamq despiciũt. hanc iusti ĩ
uirtutis sacͥficiũ utunt: et exco¬
lentes recti puritatẽ ac mansue¬
tud̾iem d̾o ĩmolant: qmͣ ab homi¬
nantes reꝓbi fatuitatẽ putant.

Expanded text:
putare. Sed haec justorum simpliciputare. Sed haec justorum simplicitas deridetur, quia ab hujus mundi sapientibus puritatis virtus, fatuitas creditur. Omne enim quod innocenter agitur, ab eis procul dubio stultum putatur; et quidquid in opere veritas approbat, carnali sapientiae fatuum sonat. Quid namque stultius videtur mundo quam mentem verbis ostendere, nil callida machinatione simulare, nullas injuriis contumelias reddere, pro maledicentibus orare, paupertatem quaerere, possessa relinquere, rapienti non resistere, percutienti alteram maxillam praebere? Unde bene hujus mundi dilectoribus ille egregius Dei abominantur Aegyptii, hoc Israelitae Deo offerunt: quia simplicitatem continentiae, quam injusti quique velut infima abjectaque despiciunt, hanc justi in virtutis sacrificium vertunt: et excolentes recti puritatem ac mansuetudinem, Deo immolant, quam abominantes reprobi fatuitatem putant.
Abbreviated transcription (Latin):
Huni mũdi sapĩa est cor machina¬
tõnib teg̾e: sensum u̾bis uelare.
Que falsa sũt uera ostend̾e. Que
uera sunt fallacia deuiõstrare. Hec
iinirũ prudentia usi auiuẽib
scit᷑. hec a pueris p̾cio discit᷑. hãc
ciendo suꝑbuĩt. hanc qui nesci¬
unt. subiecti et turudi ĩ aliis mirã¬
t᷑. Quia ab eis hec ead̾ dupli¬
citatis iniquitas nõie palliatadi¬
ligit᷑. dũ mentis ꝑu̾sitas urbaui¬
tas uocat᷑. Hec sibi obseq̃ntibus
p̾cipit honoꝵ culmĩa q̃rere ad¬
epta temꝑalis gl̾ie uanitate
gaud̾e. Irrogata ab aliis ma¬
la: multipliciꝰ redd̾e. Cũ iuires
suppetũt: nullis resistentibus
cede. Cum uirtutis possibilitas
deest: quicqͥd expłre ꝑ maliciã
nõ ualet hoc ĩpacifica bõitate
ẽ : rich ꝑ ostensiõem fing̃e. Sen¬
sum ũbis aꝑire uera ut sunt di¬
lig̾e. falsa deuitare. bona gͣtis
exhib̾e. Mala libentiꝰ tołare. ꝙͣ
fac̾e. Nullam ĩiurie ultõemi q̃¬
rere. ꝓ u̾itate: ꝯtumeliã lucrũ

Expanded text:
us mundi sapientia est, cor machinationibus tegere, sensum verbis velare, quae falsa sunt vera ostendere, quae vera sunt fallacia demonstrare. Haec nimirum prudentia usu a juvenibus scitur, haec a pueris pretio discitur, hanc ciendo superbiunt; hanc qui nesciunt, subjecti et timidi in aliis mirantur, quia ab eis haec eadem duplicitas iniquitatis, nomine palliata, diligitur, dum mentis perversitas urbanitas vocatur. Haec sibi obsequentibus praecipit honorum culmina quaerere, adepta temporalis gloriae vanitate gaudere, irrogata ab aliis mala multiplicius reddere, cum vires suppetunt nullis resistentibus cedere, cum virtutis possibilitas deest, quidquid explere per malitiam non valet, hoc in pacifica bonitate l per ostensionem fingere, sensum verbis aperire, vera ut sunt diligere, falsa devitare, bona gratis exhibere, mala libentius tolerare quam facere; nullam injuriae ultionem quaerere, pro veritate contumeliam lucrum
Abbreviated transcription (Latin):
ratõne subleuet᷑. In cogitatõe
et eiũ ꝓprii fauores oriũt᷑. sibi¬
q de singlaritate sapĩe blandi¬
tur. Ip̃a fatuitas peu sat ea q̃
audierit: ac u̾ba qͥppe ꝓfert.
⁊ nirat᷑ sua: ridet alieua. M
gͦ solũ se saꝑe estimat: qͥd ali¬
ud qͣm eandẽ hauc secũ mori
sapĩam putat: nõ qͣm ad eẽ a¬
liis abnuit: solis ibi hanc tͥbu¬
ens. ꝓ fecto intͣ temꝑa sue breui¬
tatis claudit. Pensand̾ u̾o est
uir sc̃s qnͣta discretõne utit᷑:
ut amicoꝵ suꝑbientiũ arrogan¬

Expanded text:
rationem sublevetur. In cogitatione etenim proprii favores oriuntur, sibique de singularitate sapientiae blanditur ipsa fatuitas. Pensat ea quae audierit, ac verba quae profert; et miratur sua, ridet aliena. Qui ergo solum se sapere aestimat, quid aliud quam hanc eamdem secum mori sapientiam putat? Nam quam adesse aliis abnuit, soli sibi hanc tribuens, profecto intra tempora suae brevitatis claudit. Pensandum vero est vir sanctus quanta discretione utitur, ut amicorum superbientium arrogan
Abbreviated transcription (Latin):
dñs ĩ illa die uistus nidex. Quisi
euĩ coutͣ mala tͣnseuutia sine defec¬
tu c̾tauerat: Mansuris nimirum
Sepe namq reb tͣnsitoriis occu¬
pati: pensare negligimꝰ ꝑ qͣnta pͤ¬
camꝰ. S si red ucto consid̾atõis ocło.
a sui cordis t̾rene cogitatois a¬
ger excutit᷑: quicquid ĩ mente la¬
tebat ĩuenit᷑. Unde scĩ uiri amm¬
coꝵ latebras p̾scrutari ñ desinunt.
sese subtilit̾ indagautes t̾renaꝵ
reꝵ curas abiciũt: et effossis ple¬
ne cogitatõib cum nullo se reatu
cͥmĩs mord̾i depͥhendũt: uelut in
strato cordis apud se securi reqͥes¬
cunt. Latͥe quoq ab huĩ uite acti¬
b appetunt: semꝑ sua consid̾ãt:
et cum loco regiminis nũme cõ¬
stringunt᷑. Iudicare q̃ aliena st̃
recusant. Effossi gͦ securidormi¬
ũt: qui dũ sua ĩtima uigilant̾
penetͣnt: el laboriosis se huĩ mũ¬
di on̾ib sub quietis ocio occultãt
unde et ad huc subdit᷑. Neqͥescis¬

Expanded text:
die illa justus judex . Quia enim contra mala transeuntia sine defectu certaverat, de mansuris nimirum Saepe namque, rebus transitoriis occupati, pensare negligimus per quanta peccamus; sed si, reducto considerationis oculo, a sinu cordis terrenae cogitationis agger excutitur, quidquid in mente latebat invenitur. Unde sancti viri animorum latebras perscrutari non desinunt, sese subtiliter indagantes, terrenarum rerum curas abjiciunt, et, effossis plene cogitationibus, cum nullo se reatu criminis morderi deprehendunt, velut in strato cordis apud se securi requiescunt. Latere quoque ab hujus mundi actibus appetunt, semper sua considerant, et cum loro regiminis minime constringuntur, judicare quae aliena sunt recusant. Effossi ergo securi dormiunt, quia dum sua intima vigilanter penetrant, a laboriosis se hujus mundi oneribus sub quietis otio occultant. Unde et adhuc subditur: C
Abbreviated transcription (Latin):
tũ metuit. Qui semꝑ ad lucra ĩ¬
hiat: seraꝑ udelicet dãpna for¬
midat. Cuiꝰ enĩ ꝑceptõne reficit᷑.
eiꝰ rei ꝓculdubio et amissione sauci¬
at᷑. Et quo obligatꝰ mutabilib ac
ꝑ itͣis inheret: eo longe inĩfuuis
ab arce securitatis iacet. At cont᷑.
qͥsq ĩ solo et̾nitatis desidio fieit᷑
nec ꝓspitate attollit᷑: nec adu̾sita¬
te quassat᷑. Dũ nił ht ĩ mũdo qd̾
appetat: nicħ est qd̾ de mũdo ꝑti¬
mescat. Hinc et enĩ salon ait.
Non contͥstabit iustũ quicqͥd ei
accid̾it:. Huic it̾um dic̃. Iustus
qͣsi leo confidens absq t̾rore reqͥ¬

Expanded text:
Qui semper ad lucra inhiat, semper videlicet damna formidat. Cujus enim perceptione reficitur, ejus rei procul dubio et amissione sauciatur; et quo obligatus mutabilibus ac perituris inhaeret, eo longe in infimis ab arce securitatis jacet. At contra quisquis in solo aeternitatis desiderio figitur, nec prosperitate attollitur, nec adversitate quassatur; dum nil habet in mundo quod appetat, nihil est quod de mundo pertimescat. Hinc etenim Salomon ait: Non contristabit justum quidquid ei acciderit . Hinc iterum dicit: Justus quasi leo confidens absque terrore e
Abbreviated transcription (Latin):
dr᷑. Euntes ibant ⁊ flebant m̃tẽtes
sem̃ia sua. ueni eutes aut̃ nement
ĩexultatõne portantes mampłos
suos. Hinc paulꝰ ait. Si cõmori¬
mͣ᷑: et cõuinemꝰ. Si sustinemꝰ: et
cõregnabimꝰ. Hinc discipłos ad¬
monet dicens. Per multas tͥbu

Expanded text:
dicitur: Euntes, ibant et flebant, mittentes semina sua; venientes autem venient in exsultatione, portantes manipulos suos . Hinc Paulus ait: Si commorimur, et convivemus; si sustinemus, et conregnabimus . Hinc discipulos admonet, dice
Abbreviated transcription (Latin):
dũ qd ueqͣqͣm cũ cõsũptus fu̾is:
s cũ te cõsũptũ putau̾is dicit.
Quia et qd̃ uidemꝰ in dubieta¬
te est: Et qd̾ sꝑauiꝰ in c̾citud iue.
Uñ ⁊ isdem paulus nõ se cõsup¬
tũ nou̾at: s putabat. Qui et ĩ
adu̾sa tͥbułouũ corrueus: ut lu¬
cifer resplendebat diceus. Qsi
morientes et ecce uinimꝰ: qͣsi tͥstes
semꝑ aut̃ gandentes: Sic̃ egẽtes.
uiultos aut̃ locupletautes. Scĩẽd̃

Expanded text:
dum quod nequaquam cum consumptus fueris, sed cum te consumptum putaveris dicit, quia et quod videmus in dubietate est, et quod speramus in certitudine. Unde et isdem Paulus non se consumptum noverat, sed putabat, qui et in adversa tribulationum corruens ut lucifer resplendebat, dicens: Quasi morientes, et ecce vivimus; quasi tristes, semper autem gaudentes; sicut egentes, multos autem loc
Abbreviated transcription (Latin):
Nimis ꝯfortat᷑ ẽ pͥucipatꝰ eoꝵ
Ac ne pancos eẽ credemiꝰ. qͦs ꝑ¬
fic̾e usq ad sũmã tante ꝑfcõis
agnoscimꝰ. Inco adiũxit. Dinu¬
merabo eos et suꝑ harenã mł¬
tiplicabunt᷑. Quot itaq nc̃
ꝓ amore u̾itatis sese libent̾ hũi¬
uant: tot tuno ĩ iuditõ lau¬
pades coruscant. Dicit᷑ igit᷑ recte
lampas cõtẽpta apud cogitatõ¬
nes diuitũ: Parata ad tempꝰ
statutũ. Quia nuꝰcuĩq iusti
aĩa uelut abiecta cõtẽpnit᷑ : cũ

Expanded text:
Nimis confortatus est principatus eorum. Nimis confortatus est principatus eorum. Ac ne paucos esse crederemus, quos proficere usque ad summam tantae perfectionis agnoscimus, illico adjunxit: 364 Dinumerabo eos, et super arenam multiplicabuntur. Quot itaque nunc pro amore veritatis sese libenter humiliant, tot tunc in judicio lampades coruscant. Dicatur igitur recte: Lampas contempta apud cogitationes divitum, parata ad tempus statutum, quia uniuscujusque justi anima velut abje
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ sede maiestatis sue: Sedebitis
et uos suꝑ duodecim sedes iu¬
dicantes duodecĩ tͥ bus ispł.
Neq enĩplus qͣui duodecim
iudices illa intͥui cõsessus cu¬
ria nõ h̾ebit. S nimirium
duodenario unm̾o: qͣntitas u¬
niu̾sitatis expͥmit᷑. Quia qͥsqͥs
stimulo diuuni amoris excitat᷑
hic possessa reliq̃rit: illic ꝓ¬
culdubio culaẽ iudiciarie
potestatis obtiuebit. Ut sinił
tũouidex cũ uidice ueniat:
qui nũc ꝯsid̾atõe iudicii sese
spontanea uolũtate castigat.
so ꝑ salomonẽ d̾r. Nobilis ĩ
portis uir eiꝰ: qͣndo sed̾ it cum
senatorib t̾re. Huic ysaias
ait. Dũs adiudiciũ ueniet:
cũ seniorib ppłi sui. Huc eos¬
dem senatores : u̾itas nõ ian
famulos. s amicos denũtiat
dicens. Nõ iam dico uos seruoᷤ.
s ainicos meos. Quos uimi¬
rsi psalmista ĩtuens ait. Mich̾
autẽ houorificati sut̃t aurici tui
ds. Quoꝵ dũ celsitudĩem cor¬
dis aspic̾et: mũdi głiau quã
calce calcarent ꝓtinꝰ addidit.

Expanded text:
sedebitis et vos super duodecim sedes, judicantes duodecim tribus Israel . Neque enim plus quam duodecim judices illa interni consessus curia non habebit; sed nimirum duodenario numero quantitas universitatis exprimitur, quia quisquis, stimulo divini amoris excitatus, hic possessa reliquerit, illic procul dubio culmen judiciariae potestatis obtinebit, ut simul tunc judex cum judice veniat, qui nunc consideratione judicii sese spontanea paupertate castigat. so per Salomonem dicitur: Nobilis in portis vir ejus, quando sederit cum senatoribus terrae . Hinc Isaias ait: Dominus ad judicium veniet cum senioribus populi sui . Hinc eosdem seniores Veritas non jam famulos, sed amicos denuntiat, dicens: Non jam dicam vos servos, sed amicos meos . Quos nimirum Psalmista intuens, ait: Mihi autem nimis honorificati sunt amici tui, Deus . Quorum dum celsitudinem cordis aspiceret, mundi gloriam qua calce calcarent protinus addidit:
Abbreviated transcription (Latin):
ĩdicans ait. Sii sunt qui uen̾ũt
de tͥbulone magna: et lau̾ũt sto¬
las suas et candidas eas fec̾unt ĩ
sangͥne agni. Quia igit᷑ nũc ꝑ
tͥbułonem serit᷑ ut pꝰt gaudii fruc¬
tus metat᷑. Tauto maior fiducia
mentem roborat. qͣnto hano for¬
tior ꝓ u̾itate afflictõ angustat.

Expanded text:
it: Hi sunt qui venerunt de tribulatione magna, et laverunt stolas suas, et candidas eas fecerunt in sanguine Agni . Quia igitur nunc per tribulationem seritur, ut post gaudii fructus metatur, tanto major fiducia mentem roborat, quanto hanc fortior pro veritate afflictio angustat.
Abbreviated transcription (Latin):
si ꝑfecte duo hec tergiuiꝰ: ad
dr̃a statim sine macula facien
leuamꝰ. Int̾na qͥppe facies hõis
mens est: in qua niuirũ recog¬
noscim᷑: ut ab auctore nr̃o dili¬
gam᷑. Em scilicet faciẽ leua¬
re est ind̾m: aĩm pꝰt studia or̃o¬
nis aitolle. S eleuatam faciẽ
macula inqͥnat: Si intendentẽ
mentẽ reatus sui conscĩa acusat.
Hiua ab spei fiducia ꝓtiuus
frangit᷑. Si intenta p̾cib nec¬
dum deiuicte culpe memoria

Expanded text:
si perfecte duo haec tergimus, ad Deum statim sine macula faciem levamus. Interna quippe facies hominis mens est, in qua nimirum recognoscimur, ut ab auctore nostro dirigamur. Quam scilicet faciem levare est in Deo animum pnis attollere. Sed elevatam faciem macula inquinat, si intendentem mentem reatus sui conscientia accusat. Quae ab spei fiducia protinus frangitur, si intenta precibus necdum devictae culpae memoria
Abbreviated transcription (Latin):
remitcet uobis pecc̃a ur̃a. Hic
admonet dicens. Cum stabitis ad
orand̾: dimittite si quid habetis
adusus alt̾um. Hinc rursus ait
Date ⁊ dabit᷑ uobis. Dimittite et
dimittet᷑ uobis. Hinc constitutõi
postolatõis conditõem posuit pi¬
etatis dicens. Ditutte nobis de¬
bita nr̃a. sic̃ et uos dimittimꝰ de¬
bitorib nr̃is. Ut ꝓfecto bonũ
mũ cũ ꝓxĩo conu̾si faciamꝰ. Tũc
timꝰ: nec ea quera nobis cõmissa
expropͥo zelo sunt retiuemꝰ. Gra
ui namq meus nr̃a oronis suc
tempore cõfusioue depͥmit᷑ Si
hauc aut sua ad huc oꝑatio ĩ¬
quiuat: aut alieue nequicie ser¬
uat᷑ dolor accͤat. Que quisq¬
duo dũ t̾i terserit ad ea q̃ sub¬
nixa sunt ꝓtinꝰ liber ex sursꝰ. Et
eris stabił et nõ timebis. Ea
nimerũ tante mimꝰ ad iudicẽ tre¬
pidat: qnͣto ĩ bõis actib solidius
stat. Tnuorem qͥppe suꝑat. qui
stabilitatẽ seruat. Qui dũ selli¬
cit᷑ studet ꝑ ag̾e. qd̵ mausuete

Expanded text:
remittet vobis peccata vestra . Hinc admonet dicens: Cum stabitis ad orandum, dimittite si quid habetis adversus alterum. Hinc rursus ait: Date, et dabitur vobis; dimittite, et dimittetur vobis . Hinc constitutioni postulationis conditionem posuit pietatis, dicens: Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris ; ut profecto bonum imum cum proximo conversi faciamus. Tunc ttimus, nec ea quae in nos commissa ex proprio zelo sunt retinemus. Gravi namque mens nostra orationis suae tempore confusione deprimitur, si hanc aut sua adhuc operatio inquinat, aut alienae malitiae servatus dolor accusat. Quae duo quque dum terserit, ad ea quae subnexa sunt protinus liber exsurgit. Et eris stabilis, et non timebis; quia nimirum tanto minus judicem trepidat, quanto in bonis actibus solidius stat. Timorem quippe superat, qui stabilitatem servat, quia dum sollicitus studet peragere quod mansuete
Abbreviated transcription (Latin):
ũ inqͥnat s uecat. Uitam qͥppe a¬
uat᷑ uero contͣ ꝓx̃im dolor occidit.
Menti namq ut gladiꝰ figitur
⁊ mucrone illiꝰ ip̃a uicͥum ocul¬
ta ꝑforant᷑. Qui scilicet a tͣus¬
fixo corde si prius non educitur
nicħ inp̾cib diuinc opis obtiue¬
t᷑. Quia et uuln̾atis membris
ĩ pomi salutis medicam̃ta neq̃¬
unt: uisi ferrũ ualn̾e añ sub¬

Expanded text:
non inquinat, sed necat? Vitam quippe anon inquinat, sed necat? Vitam quippe avatus vero contra proximum dolor occidit. Menti namque ut gladius figitur, et mucrone illius ipsa viscerum occulta perforantur. Qui scilicet a transfixo corde si prius non educitur, nihil in precibus divinae opis obtinetur, quia et vulneratis membris imponi salutis medicamina nequeunt
Abbreviated transcription (Latin):
libent prius ociosa p̾mebat᷑. Et
qͣst iam faciẽ a ĩa ad dm̃ leuare ñ
sufficit: qr in se uimirũ inqͥna
mente in maculas pollute cogita¬
tõnis erubescit. Sepe curis muĩ¬
di libent᷑ occupam: Cumq p̾t
hec studio or̃ois nitendim᷑: ne¬
qͣ qͣui se mens ad celestia erig̃.:
qr pondꝰ hanc t̾rene sollicitudis
ĩꝓ fundis mersit. Et in p̾ce facies
mũda nõ ostendit᷑. Que cogita¬
tõis infime luto maculat᷑. Non
et illicitis motib etiam cũ a p̾ce
uacat obiiamꝰ. S tam̃ qr noscł¬
pas rariꝰ ꝯnuttimꝰ: aliena pigͥus
delicta relaxamꝰ. Et quo peccare
nr̃ aĩuiꝰ solliciꝰ metuit: eo distͥcti᷑
hoc qd̵ in se abalio delinquit᷑ ab¬
horrescit. Uude fit. ut ĩueniat᷑
quisq tardꝰ ad ueniam: quo ꝓ¬
ficiendo factus est cautꝰ ad culpã.
Et quo ip̃e exced̾e in alt̾um me¬
tuit. hoc qd̾ in se excedit᷑ pũiri
duriꝰ exquirit. S quid hac do¬
loris macula reꝑiri det̾ius põt:
q̃ in conspectu indicis caritatẽ

Expanded text:
iosa premebatur; et quasi jam faciem anima ad Deum levare non sufficit, quia in se nimirum inquinata mente maculas pollutae cogitationis erubescit. Saepe curis mundi libenter occupamur. Cumque post haec studio orationis intendimus, nequaquam se mens ad coelestia erigit, quia pondus hanc terrenae sollicitudinis in profundum mersit; et in prece facies munda non ostenditur, quia cogitationis infimae luto maculatur.  Vet illicitis motibus, etiam cum a prece vacat, obviamus; sed tamen quia nos culpas rarius committimus, aliena pigrius delicta relaxamus; et quo peccare noster animus sollicitius metuit, eo districtius hoc quod in se ab alio delinquitur abhorrescit. Unde fit ut eo inveniatur quisque tardus ad veniam, quo proficiendo factus est cautus ad culpam; et quo ipse excedere in alterum metuit, hoc quod in se exceditur punire durius exquirit. Sed quid hac doloris macula reperiri deterius potest, quae in conspectu judicis charitatem
Abbreviated transcription (Latin):
s̃ olium flagella atterunt. S
ĩ uni cuiꝰq iusti aĩo malig¬
noꝵ. quoq sp̃uum tẽptam̃ta
crassant᷑. Ut ext̾iis ex ꝑcussi¬
one doleat: et intus aliquateuꝰ
ex tẽptatõne frigescat. S ue¬
qͣqͣmi gr̃a deserit: que quo nos
duriꝰ ex dispensatõne ꝑcutit. eo
ampliꝰ et expietate eustodit. Nã

Expanded text:
terunt, sed in uniuscujusque justi animo malignorum quoque spirituum tentamenta grassantur, ut exterius ex percussione doleat, et intus aliquatenus ex tentatione frigescat. Sed nequaquam gratia deserit, quae quo nos durius ex dispensatione percutit, eo amplius ex pietate cus
Abbreviated transcription (Latin):
nĩ uita sine defectu mens fieit᷑.
A cõtemplatina autẽ infir mi¬
tatis sue pond̾e uicta lassatur.
Illa quippe tanto firmius durat.
qnto ad iuciua se erga utilita¬
tem ꝓximi dilatat. Hec tãto
celerius labit᷑. qnͣto et carnis
claustra tͣnsgrediens suꝑ se niz¬
ip̃au ire conat᷑. Illa ꝑ plaua
se dirigit: et id circo pedemo¬
ꝑis robustius figit. Hec aut̃
qd̾ suꝑ se alta appetit: ad se ci¬
tius fessu descendit. Qd̃ beue
ac breuit̾ ezechiel ĩ siuuat.
Cum eoꝵ que uid̾at motꝰ a ĩali¬
um uarrat dicens. Non reu̾

Expanded text:
nim vita sine defectu mens figitur, a contemplativa autem infirmitatis suae pondere victa lassatur. Illa quippe tanto firmius durat, quanto ad vicina se erga utilitatem proximi dilatat; haec tanto celerius labitur, quanto et carnis claustra transgrediens, super semetipsam ire conatur. Illa per plana se dirigit, et idcirco pedem operis robustius figit; haec autem quo super se alta appetit, ad se citius fessa descendit. Quod bene ac breviter Ezechiel insinuat, cum eorum quae viderat motus animalium narrat, d
Abbreviated transcription (Latin):
catũ aut sola cogitatõne cõ¬
mittit᷑. aut cogitatõne simul
et oꝑe ꝑpetrat᷑. Iniquitas gͦ ĩ
manu est: culpa ĩ oꝑe ĩiusticia
u̾o ĩ tab̾nacło uuqͥtas ĩmente.
Mens quippe nr̃a tab̾na cłm
ñ incõgͦe uocat᷑ in qua apud
nosmet ip̃os abscondimꝰ: cũ
foris in oꝑe nõ uidem᷑. No far
itaq qr iusti iuri amicus ẽ:
nouit qd̾ dicat: S qr iustum
ĩ crepat h̾rticoꝵ teneus spẽui:
ꝓfr̃e recte etiam que nouit igͦ¬
rat. S nos calcantes hoc qd̃
ab eo tiuuide dr᷑: pensemꝰ eiꝰ
u̾ba qͣm u̾a suit: si recte dicͥ¬
ent᷑. Prius enĩ a mauu ñqͥ¬
tatem subtͣhi: et post atab̾¬
nacło ad monet ĩiusticiã ab¬
scidi. Quia quisquis iã pra¬
ua a se oꝑa ext̾ius resecat: ne¬
resse ꝓfecto est: ut ad sem ip¬
sũ redieus solert̾ sese ĩmẽtis¬

Expanded text:
catum aut sola cogitatione committitur, aut cogitatione simul et opere perpetratur. Iniquitas ergo in manu est culpa in opere, injustitia vero in tabernaculo iniquitas in mente. Mens quippe nostra tabernaculum non incongrue vocatur, in qua apud nosmetipsos abscondimur, cum foris in opere non videmur. Sophar itaque, quia justi viri amicus est, novit quod dicat; sed quia justum increpat, haereticorum tenens speciem, proferre recte etiam quae novit ignorat. Sed nos calcantes hoc, quod ab eo tumide dicitur, pensemus ejus verba quam vera sint, si recte dicerentur. Prius enim a manu iniquitatem subtrahi, et post a tabernaculo admonet injustitiam abscidi, quia quisquis jam prava a se opera exterius resecat, necesse profecto est ut, ad semetipsum rediens, solert
Abbreviated transcription (Latin):
ridiamis in uesꝑe est: uirtu¬
tis renouatõ intemptatõne:
Ut repentiuo caritatis fu̾ore
mensuigeat: que iam iãq
lumem sibi gr̃e occubuisse for¬
midabat. Qd̾ ad huc sofar
orieris ut lucifer. Sepe uãq¬
tot temptam̃ta nos obsident:
ut ip̃a uos eoꝵ nuu̾ositas pe¬
ne ad lapsum desꝑatõnis ĩ cliu.
unde plerũq mens int̾dui
uertit᷑ uix ip̃a uirtutis sue
dampna consid̾at: et tota
dolens s qͣsi iam et a sensu
i turam se ꝑ moñita cõspicit:
eiq ne arma repugnatõis
arripiat. grauis meror ip̃e
cont᷑dicit. Cir cũductos qͦli¬
bet oculos obscuritas obsidet:
et eũ uisum tenebre semꝑ ĩpedi¬
ant. mens tamẽ nil aliud qͣ
teuebras uidet. S apd̾ uuse¬
ricordem udicem: sepe hec ip̃a
b̾at pro nobis subtilius tͥsticia
lumĩis radios refundit. Ita ut
erecta ꝓtinꝰ ꝑ dona meus uige¬
at: qmͣ paulo aute de cͥtantia
ut a suꝑbie calce de pͥmebant.
Mox torporis pondꝰ decutit:
atq ad cõtepłois lumẽ pꝰt ꝑ¬

Expanded text:
ridianus in vespere est virtutis renovatio in tentatione, ut repentino charitatis fervore mens vigeat, quae jamjamque lumen sibi gratiae occubuisse formidabat. Quod adhuc Sophar orieris ut lucifer. 34. tot tentamenta nos obsident, ut ipsa nos eorum numerositas pene ad lapsum desperationis inclinet. Unde plerumque cum mens in taedium vertitur, vix ipsa virtutis suae damna considerat; et tota dolens, sed quasi jam et a sensu ituram se per momenta conspicit, eique ne arma repugnationis arripiat gravius moeror ipse contradicit. Circumductos quolibet oculos obscuritas obsidet, et cum visum tenebrae semper impediant, moesta mens nihil aliud quam tenebras videt. Sed apuricordem judicem saepe haec ipsa, avat, pro nobis subtilius tristitialuminis radios refundit, ita ut erecta protinus per dona mens vigeat, quam paulo ante decertantia vitia superbiae calce deprimebant. Mox torporis pondus discutit, atque ad contemplationis lumen post t