comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ad spem ꝓselitos colligens: ꝑ corda quȩ ualuit
uomerẽ legis traxit. Sed beati iob uita attestan¬
te cognoscinus. ut expectasse redẽptoris aduen¬
tũ multos etiã ex gentilib credamus. qͥa ⁊ nascen¬
te dũo. sẏmeone in spũ in tẽplũ ueniente didi-¬
cimꝰ. quanto desiderio ex plebe ifrahelitica scĩ
uiri in carnationis eius mẏsteriũ uidere cupiert̃.
Unde & ꝑ eundẽ redemptorẽ discipłis dicitur.
gri. & fenũ bouis ẽ. hȩc ipsa mediatoris incar-
conditor ex nr̃ã substantia carnẽ sumens fęnum
fieri uoluit: ne nr̃a in ꝑpetuũ fȩnũ caro remane-
r&. Tunc gͦ herbam onager inuenit: cũ gentilis
popłs gram̃ diuinȩ incarnationis accepit. Tunc
bos uacuũ p̃sepe non habuit. cũ plebi uidaicę
euis carnẽ lex exhibuit: quẽ diu ex pectanti ꝓpħa¬
uit. Unde & natus dñs in p̃sepe ponit᷑: ut ui-¬
delic& signaret᷑. quia scã animalia quȩ ieiuiua
du apud legem inuenta st̃: incaruationis eiꝰ fęno

Expanded text:
ad spem proselytos colligens, per corda quae valuit vomerem legis traxit. Sed beati Job vita attestante cognoscimus, ut exspectasse Redemptoris adventum multos etiam ex gentibus credamus. Et nascente Domino, Simeone in spiritu in tecimus quanto desiderio ex plebe Israelitica sancti viri incarnationis ejus mysterium videre cupierunt. Unde et per eumdem Redemptorem discipulis dicitur: gri est haec ipsa mediatoris incarnaconditor ex nostra substantia carnem sumens fenum fieri voluit, ne nostra in perpetuum fenum caro remaneret . Tunc ergo herbam onager invenit, cum gentilis populus gratiam divinae incarnationis accepit. Tunc bos vacuum praesepe non habuit, cum plebi Judaicae ejus carnem exspectanti lex exhibuit, quem diu exspectanti prophetavit. Unde et natus Dominus in praesepe ponitur, ut videlicet signaretur quia sancta animalia, quae jejuna diu apud legem inventa sunt, incarnationis ejus feno
Abbreviated transcription (Latin):
insulsum: qđ non est sale condĩtũ: In lege sal
littẽ. est uirtus intelligentiȩ occulte. Quisqͥs gͦ
obsequiis carnalib intentus. hanc intelligere spũ¬
aliter noluit: quid aliud ꝗͣ iusulsũ eybũ comedit:
Sed hoc in cẏbo sal cognita ueritas misit: cum
latere in lege saporẽ occulte intelligentiȩ docuit.
dicens. Si crederetis moysi. crederetis forsitan &
mͥ: de me enim ille scripsit. & rursũ. Habete

Expanded text:
insulsa, a Christo sale condita. --In lege sal litterae est virtus intelligentiae occultae. Quisquis ergo, obsequiis carnalibus intentus, hanc intelligere spiritaliter noluit, quid aliud quam insulsum cibum comedit? Sed hoc in 216 cibo sal cognita Veritas misit, cum latere in lege saporem occultae intelligentiae docuit dicens: Si crederetis Moysi, crederetis forsitan et mihi, de me enim
Abbreviated transcription (Latin):
quia uindictȩ tempore raptus ad suppli¬
cia. ab eterni iudicis uultu separat᷑. Seqͥt᷑.¬
ditas uerboꝵ eius a dño. Si enĩ bene age¬
re in hac positus uita uoluiss&: partem
apud dnm̃ cęlestis regni consortiũ habe¬
r&. Sed quia prauis subdi desideriis
elegit: partẽ suã a dño in tormentis in¬
uenit: quia eiusdẽ dñi participari grã¬
malis in suppliciũ mergit᷑: fortasse crede¬
bat᷑. qđ ꝓ uerbis quȩ male dixerat mini¬
me iudicaret᷑. Sed cũ districta om̃ipoten¬
tis di iusticia suppliciũ ã reꝓbis ꝓ ꝑuersis
actib exigit: eis mala usq ad uerboꝵ
retributionẽ reddit: ut qui de maguis
malis debuores sunt. suppliciis traditi
etiã nouissimũ quadrantẽ soluant. Iuis
enim minima parcunt᷑: qui maiora in se
districte mala defleuerunt. Nã quos
magna premunt: etiã mala minima in
gehenna pariter affligunt. Sc̃i aũ uiri ñ
partem a dño accipere: s partẽ suã ipsũ

Expanded text:
quia, vindictae tempore raptus ad suppliquia, vindictae tempore raptus ad supplicia, ab aeterni judicis vultu separatur. Sequiturditas verborum ejus a Domino. - Si enim bene agere in hac vita positus voluisset, partem apud Dominum coelestis regni consortium haberet, sed quia pravis subdi desideriis elegit, partem suam a Domino in tormentis invenit, quia ejusdem Domini participari gramalis in supplicium mergitur, fortasse credebatur quod per id verbis quae male dixerat minime judicaretur. Sed cum districta omnipotentis justitia Dei supplicium a reprobis pro perversis actibus exigit, eis mala usque ad verborum retributionem reddit, ut qui de magnis malis debitores sunt, suppliciis traditi, etiam novissimum quadrantem solvant. Illis enim minima parcuntur qui majora in se districte male defleverunt. Nam quos magna premunt, etiam mala minima in gehenna pariter affligunt. 485 Sancti autem viri non partem a Domino accipere, sed partem suam ipsum
Abbreviated transcription (Latin):
cũ om̃e malũ qđ in conscientia illius nias¬
cebat᷑ ostendit᷑. Modo quippe germ̃ domͦ
hypocritȩ man& occultũ: quia & si in
bona imagine appar& euis oꝑatio. s lat&e
intentio Aliud ẽ nãq qd agit: aliud
qđ intendit. Seo cũ adueniente iudice
uniuscuiꝰq conscientia ad testimonium
tationib accusantib aut etiã defenden¬
tib. In hoc hypocrite germen domus
aꝑit᷑: qr in eius mente cogitatio ꝑuersa
detegit᷑. Et in die furoris dĩ detrahit᷑
quia ostensa ira iudicis. flãmis ultricib
traditus. ab eius conspectu separat᷑. Qui
enim sũma cogitare dũ uiuer& noluit:
peccatoꝵ suoꝵ pondere depressus. a faciȩ
uidicis in ino supplicioꝵ cad&. Nunc
aũ & peccantẽ considerat uidex & tole¬
rat: expectat q ad conuersionẽ singulos.
roris. Sed in hoc diȩ pacientiȩ quasi im¬
mobilis man& hỹpocrita: dũ & multa
mala ꝑpetrat: & hunc flagella nulla
castigant. Sed in furoris die detrahitur:

Expanded text:
cum omne malum quod in conscientia illius nascebatur ostenditur. Modo quippe germen domus hypocritae manet occultum, quia etsi bona in imagine apparet ejus operatio, sed latet intentio. Aliud est namque quod agit, aliud quod intendit. Sed cum, adveniente judice, uniuscujusque conscientia ad testimonium tationibus accusantibus, aut etiam defendentibus , in hoc hypocritae germen domus aperitur, quia in ejus mente cogitatio perversa detegitur. Et in die furoris Dei detrahitur, quia, ostensa ira judicis, flammis ultricibus traditus, ab ejus conspectu separatur. Qui enim summa cogitare dum viveret noluit, peccatorum suorum pondere depressus, a facie judicis in ima suppliciorum cadet. Nunc autem et peccantem considerat judex et tolerat, atque ad conversionem singulos, roris, exspectat. Sed in hoc die patientiae quasi immobilis manet hypocrita, dum et multa mala perpetrat, et hunc flagella nulla castigant. Sed in furoris die detrahetur,
Abbreviated transcription (Latin):
rit. Ne uͦ quisꝗͣ. ultra quã deb& occul¬
ta di iuditia discutere presumat: recte
subiungit᷑. Numqͥd dm̃ quispiã docebit
scientiaᷤ : qui excelsos iudicat uᷤ Cũ in his
quȩ de nobis agunt᷑ ambigius. debemꝰ
alia quȩ nobis sunt certa conspicere: &
eam quȩ de ur̃a nobis incertitudine sur-¬
rexerat cogitationis querelã placare.
Ecce enĩ qd electos ad uitã flagella reuo¬
cant. & a malis actib reꝑbos nec flagel¬
la cõpescunt: om̃ipotentis dĩ iuditia suꝑ¬

Expanded text:
rit? Ne vero quisquam ultra quam debet, occulrit? Ne vero quisquam ultra quam debet, occulta Dei judicia discutere praesumat, recte subjungitur: Nunquid Deum quisquam docebit scientiam, qui excelsos judicat? Cum in his quae de nobis aguntur, ambigimus, debemus alia quae nobis sunt certa conspicere, et eam quae de nostra nobis incertitudine surrexerat, cogitationis querelam placare. Ecce enim quod electos ad vitam flagella revocant; et a malis actibus reprobos nec flagella compescunt: omnipotentis Dei judicia su
Abbreviated transcription (Latin):
quãlib& in domo. quãlib& in uita ꝑcus¬
sionẽ sentiat: nequaꝗͣ curat. dũ mͦ que
cogitauerit expleat: & quousq uiuit
uoluptates suas ꝑficere non desistit. Ecce
enun domus eius ꝓ culpa ꝑcutit᷑. s quid
ad eũ ꝑtin& de domo sua post se . Ecce
ꝓ ultione praui operis ea quȩ ẽẽ potuit
uitȩ longitudo breuiat᷑: s qͥd ad eũ ꝑti-¬
n&. si numerus dierũ eius dimidiet᷑.s Et
in hoc gͦ se peccator contra dm̃ erigit:
ubi ds omp̃s eius erectionẽ frangit. Et
nec illata ꝑcussioẽ m̃tem humiliat: quã
in deliberatione contra dnm obstinatio
obdurat. & notandũ quã grauis culpȩ
reatus sit. & pęnã ꝓ culpa menti ꝓpone¬
re: & tam̃ nec torm̃ti metu. sub iugo con¬
ditoris ceruicẽ cordis inclinare. Seo ecce
cũ hȩc audimus. cordi nr̃o questio orit᷑:
cur om̃ps & misericors ds in tantã cecita¬
tẽ cadere rationẽ mentis humanȩ ꝑmise¬

Expanded text:
quamlibet in domo, quamlibet in vita percusquamlibet in domo, quamlibet in vita percussionem sentiat, nequaquam curat, dummodo quae cogitaverit expleat; et quousque vivit, voluptates suas perficere non desistit. Ecce enim domus ejus pro culpa percutitur; sed quid ad eum pertinet de domo sua post se? Ecce pro ultione pravi operis ea quae esse potuit vitae longitudo breviatur; sed quid ad eum pertinet, Si numerus dierum ejus dimidietur? Et in hoc ergo se peccator contra Deum erigit, ubi Deus omnipotens ejus erectionem frangit; et nec illata percussio mentem humiliat, quam in deliberatione contra Dominum obstinatio obdurat. Et notandum quam gravis culpae reatus sit, et poenam pro culpa menti proponere, et tamen nec tormenti metu sub jugo conditoris cervicem cordis inclinare.  Veus al., audimus, cordi nostro quaestio oritur, cur omnipotens et misericors Deus in tantam caecitatem cadere rationem humanae mentis permise
Abbreviated transcription (Latin):
no se pultus fuerat. de quinq fr̃ib
quos reliquerat etiã in supplicio positꝰ
curam gerebat. Omĩs namq
peccator prudens erit in pena. qͥ
stultus fui̾t in culpa: quia ibi iã dolo¬
re constrictus. ad rationẽ oculos aperit:
quos hic uoluptati deditus clausit. Et
pena torquente exigit᷑ ut sapiat: qui
hic excecante se suꝑbia desipiebat. Cui
tam̃ sua sapientia iam tunc minime ꝓde-¬
rit: quia hoc ubi operari iuxta sapientiã
debuit. tempus amisit. Pro sũmo nãq¬
hic bono concupiscit germ̃ generis ha¬
bere: domo. familia. & opib repleri: &
diu in hac carnis corruptione uiuere.
Sed si fortasse aliquid ad eius desiderium
ueniat qđ tam̃ obtinere ñ possit. nͥ cũ
offensione conditoris: eiꝰ animus ad paulu¬
lũ ꝑturbat᷑. Cogitat quia si hoc egerit
unde offensã sui conditoris incurrat: in
domo. in filiis. in uita ꝑcutit᷑: s suꝑbia
sua ꝓtinus instigatus obdurescit. Et

Expanded text:
no sepultus fuerat, de quinque fratribus no sepultus fuerat, de quinque fratribus quos reliquerat etiam in supplicio positus curam gerebat . Omnis namque peccator prudens erit in poena qui, stultus fuit in culpa , quia ibi jam dolore constrictus ad rationem oculos aperit, quos hic voluptati deditus clausit; et poena torquente exigitur ut sapiat, qui hic excaecante se superbia desipiebat. Cui tamen sua sapientia jam tunc minime proderit, quia hic ubi operari juxta sapientiam debuit, tempus amisit. Pro summo hic namque bono concupiscit germen generis habere, domum familia et opibus replere, et diu in hac carnis corruptione vivere. Sed si fortasse aliquid ad ejus desiderium veniat, quod tamen obtinere non possit nisi cum offensione conditoris ejus animus ad paululum perturbatus cogitat, quia si hoc egerit hic, unde offensam sui conditoris incurrat, in domo, in filiis, in vita percutitur. Sed superbia sua protinus instigatus obdurescit; et
Abbreviated transcription (Latin):
it uitare qđ fecit. Ne cuius inutili iã tẽ
scientia subinfert᷑. Uidebunt oculi eius¬
tis bib&. Qui si in hac uita positus culpã
suã uidere uoluiss&: de om̃ipotentis dĩ ptꝰ¬
modũ furore non biber&. Sed qui hic ñ¬
auertit oculos a respectu criminis: illic
ñ ual& declinare sententiã dampnationis.
epe uͦ hii qui supplicia ȩterna ñ metuunt:
praua agere ꝓ temporali saltẽ ꝑcussione
ꝑtimescunt. Seo st̃ nonnulli qͥ ita in ini¬
qͥtate duruerunt. ut nec in ipsis ietuant
feriri quȩ amant: dũ mͦ quȩ ꝑu̾se cogita¬
uerint expleant. Unde hoc in loco de
iniqui huius obduratione subiungit᷑.¬
se. et si numerus mensiũ eiꝰ dimidietur.
N eq enĩ sic debemꝰ accipere. ut iniquus
iste postea quã dãpnatꝰ ęternis supplicuiꝰ
fuerit. de domo sua id ÷ cognatis quos
reliquerit minime cogitabit: cũ ꝑ semae
ipsã ueritas dicat. quia diues qͥ in infer¬

Expanded text:
it vitare, quod fecit. De cujus inutili jam tunc it vitare, quod fecit. De cujus inutili jam tunc scientia subinfertur: CAPUT li. --Qui si in hac vita positus, culpam suam videre voluisset, de Omnipotentis postmodum furore non biberet. Sed qui hic avertit oculos a respectu criminis, illic declinare non valet sententiam damnationis. Saepe vero hi qui supplicia aeterna non metuunt, prava agere pro temporali saltem 493 percussione pertimescunt. Sed sunt nonnulli qui ita in iniquitate duruerunt, ut nec in ipsis metuant feriri quae amant, dummodo quae perverse cogitaverint expleant. Unde hoc in loco de iniqui obduratione subjungiturse? Et si numerus mensium ejus dimidietur? - Neque enim sic debemus accipere, ut iniquus iste postea quam damnatus aeternis suppliciis fuerit, de domo sua, id est cognatis, quos reipsam Veritas dicat quia dives qui in infer
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥa enĩ usq ad t̾ciã & qͣrtã ꝓginiẽ. eã ꝗͣ imitent᷑ filii
parentũ uitã possunt uidere: usq ad eos ultio
extendit᷑. qͥ uidert̃ qd̃ male sequerentur.
ad extremũ pęna aꝑit recte subiuugit᷑.
Et cũ reddiderit: tunc sciet. Nescit enĩ
impius mala quę fecit: nisi cũ ꝓ eisdẽ
qđ audiuit : cũ se iam ꝓ contẽptu uexari
doluerit. hinc per balaam de semet¬
‸ ipso dicitirr. Dix̃ homo cuiꝰ ob-¬
turatꝰ est oculus: dix̃ auditor sermonũ
dĩ. qui uisionẽ om̃ipotentis intuitus est:
qͥ cadit & sic aperiunt᷑ oculi eius. Consiliũ
quippe contra israhelitas prebuit: s post
in pęna uidit. qͥd prius in culpa cõmise¬
rit. E lecti aũ qui ne peccare debeant
ꝓuident: eis uidelic& oculi ante casum
patent . Iniquus uero anuuuur¬
post casum oculos aꝑit: qm post culpã
iã in pęna sua conspicit. quia malũ debu¬

Expanded text:
Quia enim usque ad tertiam et quartam progeniem, eam quam imitantur filii Quia enim usque ad tertiam et quartam progeniem, eam quam imitantur filii parentum vitam possunt videre, usque ad eos ultio extenditur, qui viderunt quod male sequerentur. in extremum poena aperit, recte subjungitur: Et cum reddiderit, tunc sciet. Nescit enim impius mala quae fecit, nisi cum pro eisdem quod audivit, cum se jam pro contemptu vexari doluerit. Hinc per Balaam de semetipso dicitur: Dixit homo, cujus obturatus esDei, qui visionem Omnipotentis intuitus est, qui cadit, et sic aperiuntur oculi ejus . » De quippe contra Israelitas praebuit, sed post in poena vidit quid prius ex culpa commiserit. Electi autem quia ne peccare debeant praevident: eorum videlicet oculi ante casum patent. Iniquus vero post casum oculos aperit: quoniam post culpam jam in poena sua conspicit, quia malum debu
Abbreviated transcription (Latin):
uias parentis iniqui non tun& umitari:
cogat᷑ in uita presenti etiã culpas paren¬
tis iniqui ꝑsoluere. Unde & illic dictũ
est. anima patris mea est: et aĩa filii
mea est. Anima quȩ peccauerit ipsa
moriet᷑. Quia in carne nonnũquã filii
etiã ex peccato patris perimunt᷑: deleto
aũ originali pecato. ex parentũ nequitia
in anima non tenentur. Quid enĩ ẽ qđ
paruuli filii plerũq ademonib arripiunt᷑:
nͥ qđ caro filii ex patris pęna multatur .s
In sem& ipso eium ꝑcutit᷑ pater iniquus:
& ꝑcussionis uim sentire contẽpnit. P le¬
rũq ꝑcutit᷑ in filiis. ut acrius urat᷑: &¬
dolor patris carni filioꝵ reddit᷑: quati¬
nꝰ ꝑ filioꝵ pęnas mens patris iniqua pu-¬
niat᷑. Cum uͦ non paruuli sed iã ꝓuectio¬
res filii ex parentũ culpa feriunt᷑: quid
pęnas luunt. quoꝵ facta secuti suut᷑. Unoe
& recte dr: usq ad terciã & quartã ꝓgeniẽ.

Expanded text:
ias parentis iniqui non timet imitari, cogatur in vita praesenti etiam culpas parentis iniqui persolvere. Unde et illic dictum est: Anima patris mea est, et anima filii mea est. Anima quae peccaverit, ipsa morietur: quia in carne nonnunquam filii etiam ex patris peccato perimuntur. Deleto autem originali peccato, ex parentum nequitia in anima non tenentur. Quid enim est quod parvuli filii plerumque a daemonibus arripiuntur, nisi quod caro filii ex patris poena multatur? In semetipso enim percutitur pater iniquus, et percussionis vim sentire contemnit. Plerumque percutitur in filiis, ut acrius uratur; et dolor patris carni filiorum redditur, quatenus per filiorum poenas mens patris iniqua puniatur. Cum vero non parvuli, sed jam provectiores filii ex parentum culpa feriuntur, quidorum etiam poenas luunt, quorum facta secuti sunt? Unde et recte dicitur: Usque ad tertiam et quartam progeniem.
Abbreviated transcription (Latin):
cognoscit᷑. cũ fine terminat᷑ us Cũ enim¬
nil iam ten&e: quia tempora cuncta de¬
lapsa sunt. In futuro nil hab&e: quia
unius horȩ mom̃ta non restant. Uita
gͦ quȩ sic angustari potuit: punctus fuit.
Ut enim prediximus: in puncto stilum
ponimus & leuamus. Quasi gͦ in puncto
uitã terigit: qui hanc accepit & ainisit.
P otest in puncto hoc quoq intelligi. qd̾
sepe hii qui diu in iniquitate tolerati st̃.
subita morte rapiunt᷑: ut nec flere ante
inortẽ liceat. quȩ peccauerunt. Sed qr
nonnũꝗͣ. etiã uita ustoꝵ subito fine ter¬
minat᷑: melius illuo accipimus. si hoc
de eoꝵ temporali uita sentiamus: quia
quicqͥd transire potuit subito fuit. Ami¬
cis aũ beati iob. qui idcirco hunc iniustũ
eẽ crediderunt. qr flagellatũ uiderunt:
recte eiusdẽ sc̃i uiri uoce de iniquoꝵ flore
& ꝑditione ostensũ est : quia p̾sentis uitȩ
ꝓsperitas umocentiȩ testis non e̾. Quia

Expanded text:
cognoscitur, cum fine terminatur? Incognoscitur, cum fine terminatur? Injam nil tenet, quia tempora cuncta delapsa sunt; in futuro nil habet, quia unius horae momenta non restant. Vita ergo quae sic angustari potuit punctus fuit. Ut enim praediximus, in puncto stylum ponimus, et levamus. Quasi ergo in puncto vitam tetigit, qui hanc accepit et amisit. Potest in puncto hoc quoque intelligi, quod saepe hi qui diu in iniquitasubita morte rapiuntur; ut nec flere ante mortem liceat quae peccaverunt. Sed quia nonnunquam etiam vita justorum subito fine terminatur, melius illud accipimus, si hoc de eorum temporali vita sentiamus; quia quidquid transire potuit, subitum fuit. Amicis autem beati Job, qui idcirco hunc injustum esse crediderunt, quia flagellatum viderunt, recte ejusdem sancti viri voce, de iniquorum flore et perditione ostensum est, quia praesentis vitae prosperitas, innocentiae testis non est: quia
Abbreviated transcription (Latin):
est felicitas: si cũ greges crescunt. custo¬
des quoq gregum ñ ꝓficiunt. Unde ad
fecunditatẽ gregũ: mox fecunditas fami¬
liȩ subrogatur. Nam dr. E grediunt᷑¬
quasi greges paruuli eoꝵ: & infantes
eoꝵ exultant lusib. Ut sicut maiora
ad habendũ concessa sunt: ita multi
germinent ad custodiendũ. Sed quia
dixit exultant in lusib: ipsũ quoq in¬
fantiũ lusum in domo iniquoꝵ ne uilẽ
ualde ẽẽ crederemus. subiungens ait.
C ũ domini honorib & reb tument: sub¬
iecti ĩ ludicriꝰ actib gaudent. Sed o be¬
ate uir. qui tã multa nobis de iniquoꝵ
uoluptatib narras ÷ iam dui ẽ qđ in
eoꝵ descriptione loqueris: post multa
breiuter distingue ea que sentis:m
suos: & in puncto ad inferna descendt̾.
Ecce beate uir eoꝵ gaudia diu narraue-¬
ras: quomͦ nunc asseris qđ in puncto ad
inferna descendant: nisi qđ om̃is longi¬
tudo temporis uite presentis punctus e̾ẽ

Expanded text:
est felicitas, si cum greges crescunt, custoest felicitas, si cum greges crescunt, custodes quoque gregum non proficiunt. Unde et ad fecunditatem gregum mox fecunditas familiae subrogatur. Nam dquasi greges parvuli eorum, et infantes eorum exsultant lusibus. 48. Ut sicut majora ad habendum concessa sunt, ita multi germinent ad custodiendum. Sed quia dixit Exsultant lusibus, ipsum quoque infantium lusum in domo iniquorum ne vilem valde esse crederemus, subjungens, ait:Cum domini honoribus et rebus tument, subjecti in ludicris actibus gaudent. Sed, o beate vir, quid tam multa nobis de iniquorum voluptatibus narras? Jam diu est quod in eorum descriptione loqueris, post multa breviter distingue quae sentis. suos, et in puncto ad inferna descendunt. - Ecce, beate vir, eorum gaudia diu narraveras, quomodo nunc asseris quod in puncto ad inferna descendant, nisi quod omnis longitudo temporis vitae praesentis punctus esse
Abbreviated transcription (Latin):
si quam̃tẽ intestina cogitatio exurat. &
securitatis gaudia domestica tristicia tͣns¬
uerbera÷ quȩ est huius mundi felicitas
si leta non est. Sequit᷑. Domus eoꝵ se
cure sunt & pacate: & non est urga ci
suꝑ illos. s ecurȩ & pacate sunt. qr pec¬
cantes inuunt: iugenda agunt. & gau¬
dia non relingunt. Uirga eos suꝑnȩ dis¬
cipline non ꝑcutit: & tanto amplius in
culꝑa ꝑficiunt: quanto niiꝰ ex culpa
feriunt᷑ Sed quia intus quȩ ꝓsperant᷑
locutio bouẽ cõmunis generis appellat.
Unde nunc đr. Bos eoꝵ concepit. & ñ
fetu suo. Onĩs gregũ prima fe licita
est. si grex sterilitatẽ
non habens concipit: sccła si conceptus
ad partum uenit: tercia aũ si hoc quod
partũ est. ꝑ nutrimenta ad ꝓuectũ du¬
cat᷑. Ut gͦ tota simul adesse impus de¬
monstrar&⁊ eoꝵ greges beatus iob asserit
concepisse & non abhortisse: peperisse¬
& fetu ꝓprio non eẽ priuatos. Minor aũ

Expanded text:
si qua mentem intestina cogitatio exurat, et si qua mentem intestina cogitatio exurat, et securitatis gaudia domestica rixa transverberet? Quae est mundi hujus felicitas, si laeta non est? Sequitur: curae sunt et pacatae, et non est virga Dei super illos. 47. Securae et pacatae sunt, quia peccantes vivunt, lugenda agunt, et gaudia non relinquunt. Virga eos supernae disciplinae non percutit, et tanto amplius in culpa proficiunt, quanto minus ex culpa feriuntur. Sed quia intus quae prosperantur locutio bovem communis generis appUnde nunc dicitur. Bos eorum concepit, et non . Dominus gregum prima felicitas est, si grex sterilitatem non habens, concipit; secunda si conceptus ad partum venit; tertia vero si hoc, quod parturitum est, per nutrimenta ad profectum ducatur. Ut ergo tota simul adesse impiis demonstret eorum greges beatus Job asserit concepisse, et non obet fetu proprio non esse privatos. Minor autem
Abbreviated transcription (Latin):
confortat. Uel certe subleuati & confor¬
tati referunt᷑: quia subleuant᷑ honorib
confortant᷑ reb. Seo sunt pleriq. qui
& honorib subleuati. & diuitiis confor¬
tati. ea que in hac concupiscunt uita ac¬
cipiunt: successione autẽ sobolis priuaut᷑.
stis nimirũ ipsa sua potentia pęna est
cũ & magna se habere hereditatẽ consi¬
derant: & heredes non habent quib re¬
linquant. Quid itaq ꝓdest si assint onĩa.
& desint filii qui successores fiant s Seqͥt᷑.¬
Semen eoꝵ ꝑmance corã eis. In augm̃tũ
magne felicitatis: cũ magno patrimonio
dant᷑ & heredes. Ac ne qua necessitas
tẽporis. saltem ab oculis subtrahat eos
in quib animus exultat: de hoc eoꝵ se¬
mine dr. ꝑmanae corã eis. Q uid aũ si
filu ciati sunt: seo ipsi sterilitate feriuut᷑:
si in eis genus extinguitur. sic̃ parentũ
sterilitate extingui timebatur: Sequit᷑.
dutiȩ: adsunt filii. adst̃ nepotes. Quid

Expanded text:
confortat. Vel certe sublevati et conforconfortat. Vel certe sublevati et confortati referuntur, quia sublevantur honoribus, confortantur rebus. Sed sunt plerique qui et honoribus sublevati, et divitiis confortati, ea quae in hac concupiscunt vita accipiunt, successione autem sobolis privantur. Istis nimirum ipsa sua potentia poena est, cum et magnam se habere haereditatem considerant, et haeredes non habent quibus relinquant. Quid itaque prodest 487 si adsint omnia, et desint filii qui successores fiant? SeqSemen eorum permanet coram eis. 46. In augmentum magnae felicitatis, cum magno patrimonio dantur et haeredes; ac ne qua necessitas saltem temporalis ab oculis subtrahat eos in quibus animus exsultat, de hoc eorum semine dicitur: Permanet coram eis. Quid autem si filii dati sunt, sed ipsi sterilitate feriuntur? Sic in eis genus exstinguitur, sicut parentum sterilitate exstingui timebatur. Sequitur:divitiae, adsunt filii, adsunt nepotes. Quid
Abbreviated transcription (Latin):
S equit᷑. Et ego quando recordatꝰ fuero
ꝑtimnesco: & coneutit carnẽ meã tremor.
Quia gͥ beatus iob actiũ suoꝵ oblitus ñ fue¬
rit extreina eius locutio ostendit.nm
& concutit carnẽ meã tremor: constat
nimirũ q̃ ꝑ irrisionẽ dicat᷑. Acsi aꝑte
diceret᷑. Si me aliqͥo ur pocritȩ habuisse
meminero: in penirentiã mox fletu con¬
tremisco. Carne uero suã si recordatus
fuerit. tremore ꝑhib& concuti: id est
infirmitatẽ oꝑis ultionis pauore fatiga.¬
ri. Sed quia multa sophar de subita dãp¬
natione impii. in quib beati iob poten¬
tiã momordit asseruit: sc̃s uir contra
enis dicta subiungit dicens. Quare gͦ
tatiq duntiis .s Nisi enĩ eos pacientia
diuina tolerar&: nequaꝗͣ diu uitã in
peccatis ducerent. Subleuant᷑ nãq
diuituis: cũ ẽẽ potentes incipiunt. Con¬
fortant᷑ uͦ: cũ du in hac uita subsistere
ꝑmittunt᷑. Quos enĩ substantia eleuat:
in fastu suȩ potentię dierũ longitudo

Expanded text:
 6. Et ego quando recordatus fuero, pertimesco, et concutit carnem meam tremor. - Quia beatus Job actuum suorum oblitus non fuerit, extrema ejus locutio ostendit. meam tremor, constat nimirum quod per irrisionem dicatur. Ac si aperte diceretur: Si me aliquid hypocritae habuisse meminero, in poenitentiae mox fletu contremisco. Carmen vero suam, si recordatus fuerit, tremore perhibet concuti, id est infirmitatem operis ultionis pavore fatigari. Sed quia multa Sophar de subita damnatione impii, in quibus beati Job potentiam momordit, asseruit, sanctus vir contra ejus dicta subjungit, dicens: CAPUT tatique divitiis? - Nisi eos enim patientia divina toleraret, nequaquam diu vitam in peccatis ducerent. Sublevantur namque divitiis cum esse potentes incipiunt. Confortantur vero, cum in hac vita diu subsistere permittuntur. Quos enim substantia sublevat, in fastu suae potentiae dierum longitudo
Abbreviated transcription (Latin):
rite pͥmũ rrgnũ dĩ: ⁊ ħ oĩa adicientur uobis.
Qui enim ñ ait dabunt᷑ s aclicient᷑ :̃ ꝓfecto
indicat aliuo eẽ qđ principalit̃ datur:
aliud qđ suꝑaddit᷑. Quia enim nobis in
uitentione eternitas. in usu uͦ temporalita
ẽẽ deb&e: & illuo datur. & hoc nimirum
ex habundanti suꝑaddit᷑. Et tam̃ sepe
homines dũ boua temporalia postulant
ȩterna uͦ p̃mia ñ requirunt: petunt qđ
adicitur: & illud ũ desiderant ubi adiciat᷑.
N ec lucrĩi suȩ cẽ peticionis deputant. si
hic sint temporaliter pauperes: et illic
beatitudiue diuites si in eternum uiuant.
Sed solis ut dictũ ẽ uisibilib intenti: iabo.¬
re postulationi⁊ renuunt inusibilia mer¬
cari. Qui si suꝑna quererent. iã cũ fruetu
laborẽ exhiberent: quia cũ mens in p̾cib
ad auctoris sui speciem anhelat: diuis¬
uis desiderus inflãmata. suꝑnis conui¬
gitur: ab inferiorib separat᷑. Amore

Expanded text:
rite regnum dei, et haec omnia adicientur vobis! rite regnum dei, et haec omnia adicientur vobis! Qui enim non ait 'dabuntur', sed ' adicientur', profecto indicat aliud esse, quod principaliter datur, aliud, quod superadditur. Qintentione aeternitas, in usu vero temporalitas esse debet, et illud datur, et hoc nimirum ex abundanti superadditur. Et tamen saepe homines, cum bona temporalia postulant, aeterna vero praemia non requirunt, petunt quod adjicitur, et illud non desiderant ubi adjiciatur. Nec lucrum suae esse petitionis deputant, si hic sint temporaliter pauperes, et illic beatitudine divites in aeternum vivant; sed solis, ut dictum est, visibilibus intenti, labore postulationis renuunt invisibilia mercari. 490 Qui si superna quaererent, jam cum fructu laborem exhiberent: quia cum mens in precibus ad auctoris sui speciem anhelat, divinis desideriis inflammata, supernis conjungitur, ab inferioribus separatur, amore
Abbreviated transcription (Latin):
sit. Et domus caruis reman&e uacua: qr
abscessit ille inuisibilis sp̃s. qui ꝑ eius res¬
picere fenestras solebat. Quia gͦ reb uisi¬
bilib inuisibilia prestantiora sunt. car¬
nales quiq ex sem& ipsis pensare debuer:
atq ꝑ hanc ut ita dixerim scalam consi¬
derationis tendere ui dm̃: quia eo ẽ quo
inuisibilis ꝑman&e: & eo sũmuᷤ ꝑmanoe.
quo cõprehendi nequaꝗͣ. potest. Sunt uͦ
nonnulli qui diñ & eẽ. & incõprehensi¬
bilẽ ẽẽ non ambigunt: qui tam̃ ab eo ñ
ipsũ. s dona exteriora querunt. Quȩ cũ
ei seruientib deesse conspiciunt: ipsi ser¬
uire contẽpnunt. Quorũ adhuc uerbis
citius animus in oratione lassat᷑. Quia
cũ illa quisq postulat. quȩ fortasse iuxta
occultũ udiciũ ds tribuere recusat: ipse
quoq uenit in fastidio: qͥ ñ uult dare
qd amat᷑. Seo se magis dñs quã ea que
condidit uult amari: ȩterna potius ꝙͣ
terrena postulari: sicut scriptũ ẽ. Que¬

Expanded text:
sit; et domus carnis remanet vacua, quia sit; et domus carnis remanet vacua, quia abscessit ille invisibilis spiritus, qui per ejus respicere fenestras solebat. Quia ergo rebus visibilibus invisibilia praestantiora sunt, carnales quique ex semetipsis pensare debuerunt, atque per hanc, ut ita dixerim, scalam considerationis tendere in Deum: quia eo est, quo invisibilis permanet, et eo summus permanet quo comprehendi nequaquam potest. Sunt vero nonnulli qui Deum et esse et incomprehensibilem esse non ambigunt; qui tamen ab eo non ipsum, sed dona exteriora quaerunt. Quae cum ei servientibus deesse conspiciunt, ipsi servire contemnunt. De quorum adhuc verbis citius / animus in oratione lassatur; quia cum illa quisque postulat, quę fortasse iuxta occultum iudicium deus tribuere recusat, ipsi quoque venit in fastidio, qui non vult dare, quod amatur. Sed se magis dominus quam ea, quae condidit, vult amari, aeterna potius quam terrena postulari, sicut scriptum est: Quae
Abbreviated transcription (Latin):
doq ad hoc ꝑueniunt. ut etiã ñ eẽ sus¬
picent᷑. Unde scriptũ est. Dix̃ insipieus
in corde suo: ũ ẽ ds. Undẽ nunc quoq
qr enim plus appetunt homines seruire
hominib quos corporalit uident: qu̾a
seruire do quẽ non uident. ꝑ om̃e enĩ
qđ faciunt: ad fuiẽ oculoꝵ tendunt.
Et qr in do oculos corporis tendere non
possunt: ei obsequia uel prebere despi¬
ciunt. uel si ceꝑint fatigant᷑. Esse enĩ
sicut dictũ est ñ credunt: quẽ corpora¬
liter non intuent᷑. Qui si auctorẽ om̃iũ
diñ humiliter quererent: id qđ non
uidet᷑. ea re quȩ uidet᷑ ẽẽ melius. in se¬
in&e ipsis inuenirent. Ipsi quippe ex aui¬
ma inuisibili: & corpore uisibili subsis¬
tunt. Sea si hoc ab eis qđ non uidetur
abstrabit᷑: ilico corruit qđ uidet᷑. Et
patent quidẽ carnis oculi: s uidere
quicꝗͣ uel sentire non possunt. Sensus
enin uisionis perut: quia habitator reces¬

Expanded text:
doque ad hoc perveniunt, ut etiam non esse susdoque ad hoc perveniunt, ut etiam non esse suspicentur. Unde scriptum est: Dixit insipiens in corde suo: Non est Deus . Unde nunc quoque ei? Plerumque enim plus appetunt homines servire hominibus, quos corporaliter vident, quam servire Deo, quem non vident. Per omne enim quod faciunt, ad finem oculorum tendunt; et quia in Deum oculos corporis tendere non possunt, ei obsequia praebere vel despiciunt, vel si coeperint, fatigantur. Esse enim, sicut dictum est, non credunt, quem corporaliter non intuentur. Qui si auctorem omnium Deum humiliter quaererent, id quod non videtur, ei rei quae videtur, esse melius, in semetipsis invenirent. Ipsi quippe ex anima invisibili et corpore visibili subsistunt; sed si hoc ab eis quod non videtur, abstrahitur, illico corruit quod videtur. Et patent quidem carnis oculi; sed videre quidquam vel sentire non possunt. Sensus enim visionis periit, quia habitator reces
Abbreviated transcription (Latin):
S cientiã uarũ tuaꝵ nolumus. Dũ eni in
presenti uita suꝑbiunt : dũ honorib in¬
flant᷑: dũ etian si non habent appetiuit:
uias cdĩ in sua cogitatione contẽpnunt.
Quia enĩ uia cũ in hac uita humilitas fuit:
ipse hic ds dñs redemptor nr̃ad obpbria.
Ad contumelias. ad passionẽ uenit: &
aduersa hiuus mundi equanimit᷑ ꝑtulit:
ꝓspera fortiter uitauit ͥ ꝙ ut ꝓspera do¬
cera ȩternȩ uitȩ. appetiit adu̾sa p̾sen¬
tis uitȩ non formidare. Sed quia iuiqui
głam uitȩ presentis appetunt. ignominiã
fugiunt: dicere memorant᷑. Recede a¬
nobis: & scientiã uiarũ tuarũ noluinus.
S cire quippe nolunt: qđ facere contemp¬
nunt. Quoꝵ adhuc uerba subdunt᷑: dũ¬
enĩ hominis male exterius fusa. sic in
reb corporeis sparsa est: ut ueq ad
semi&e ipsam uitus redeat: neq eũ qui ẽ
inusibilis cogitare sufficiat. Unde car¬
nales uiri iussa spũalia contẽpnentes:
dm̃ quia corporaliter non uident. quail¬

Expanded text:
tiam viarum tuarum nolumus. Dum enim in praesenti vita superbiunt, dum honoribus inflantur, dum etiam si non habent appetunt, vias Dei in sua cogitatione contemnunt. Quia enim via Dei in hac vita humilitas fuit, ipse hic Deus et Dominus redemptor noster ad probra, ad contumelias, ad passionem venit, et adversa hujus mundi aequanimiter pertulit, prospera fortiter vitavit, ut et prospera doceret aeternae vitae appeti, et adversa praesentis vitae non formidari. Sed quia iniqui gloriam vitae praesentis appetunt, ignominiam fugiunt, dicere memorantur: Scientiam viarum tuarum nolumus. Scire quippe nolunt quod facere contemnunt. 489 Quorum adhuc verba subduntuens hominis male exterius fusa sic in rebus corporeis sparsa est, ut neque ad semetipsam intus redeat, neque eum, qui est invisibilis, cogitare sufficiat. Unde carnales viri jussa spiritualia contemnentes, Deum quia corporaliter non vident, quan
Abbreviated transcription (Latin):
recede a nobis. Hȩc uerbis dicere uel
stulti minime presumunt: s tam̃ ꝑu̾si
om̃s dõ recede ñ uerbis. s morib dicuił.
Q ui enim illa agunt quȩ ds omp̃s ꝓhib&:¬
quid aliud faciunt ꝗͣ. suũ animũ contia
om̃ipotentẽ claudunt as Sicut enĩ eius
precepta cogitare. eũ ad se introdurere
est: ita manclatis eius obsistere. eũ a
cordis inhabitatione repellere est. Di¬
cunt gͦ recede a nobis: quia ei ad se p̾¬
bere aditum recusant. Eumq prauis
actib impugnant: etiã si uerbis lau
dare uideant᷑. Dicunt etiam scientiam
uiaꝵ tuarũ nolumus: eo ipso quo eius
scientiã apprehendere contempnunt.
Sunt nãq non nulli. qui ex eo qđ ueri¬
tas dicit. seruus qui non cognouit uo¬
luntatẽ dñi sui & ñ facit digna. plagis ua¬
pulabit paucis: & seruus sciens uo¬
luntatẽ dni sui & non faciens iuxta
eam. uapulabit multis: nolunt scire
qđ faciant: & quasi minus se uapu¬
laturos existimaut: si nesciant qđ ope¬

Expanded text:
e abigunt. --Haec verbis dicere vel stulti minime praesumunt; sed tamen perversi omnes Deo Recede, non verbis, sed moribus dicunt. Qui enim illa agunt quae Deus omniquid aliud faciunt quam suum animum contra Omnipotentem claudunt? Sicut enim ejus praecepta cogitare eum ad se introducere est, ita ejus mandatis obsistere eum a cordis inhabitatione repellere est. Dicunt ergo: Recede a nobis, qui ei ad se aditum praebere recusant, eumque pravis actibus impdare videantur. Dicunt etiam: Scientiam viarum tuarum nolumus, - eo ipso quo ejus scientiam apprehendere contemnunt. Sunt namque nonnulli qui ex eo quod Veritas dicit: Servus qui non cognovit voluntatem domini sui, et facit digna plagis, vapulabit paucis; et servus sciens voluntatem domini sui, et non faciens juxta eam, vapulabit multis ; nolunt scire quod faciant, et quasi minus se vapulaturos existimant, si nesciant quod ope
Abbreviated transcription (Latin):
mus: & nͥ ꝑ grãm baptisiatis soluatur.
etiã parentũ peccatũ portamꝰ: qr unũ
adhuc uidelic& cũ illis sumus. Reddit
gͦ peccata patrũ in filiis: dũ ꝓ culpa
parentis. ex originali peccato anima pol-¬
luit᷑ ꝓlis. Et rursũ non reddit paren¬
tũ peccata in filiis: quia cũ ab originali
culpa ꝑ baptismũ liberam᷑: ñ iam pa-¬
rentũ culpas seo quas ipsi cõmittimus
habemus. Qđ tam̃ intelligi etiã aliter
potest. Quia quisquis parentis praui
iniquitatẽ imitat᷑: etiã ex eius delicto
etiam patris peccata ꝑsoluat: cũ uiis
patris quib iratũ dnm̃ non ignorat. etiã

Expanded text:
si per gratiam baptismatis solvatur, etiam parentum peccata portamus, qui unum adhuc videlicet cum illis sumus. Redditur ergo iniquitas patrum in filiis, dum pro culpa parentis ex originali peccato anima polluitur prolis. Et rursum, Non redditur parentum iniquitas in filiis, quia cum ab originali culpa per baptismum liberamur, non jam parentum culpas, sed quas ipsi committimus, habemus. Quod tunc intelligi etiam aliter potest: quia quisquis pravi parentis iniquitatem imitatur, etiam ex ejus delicto etiam patris peccata persolvat; cum vitiis patris, quibus iratum Dominum non ignorat, etiam
Abbreviated transcription (Latin):
huc recte subinfert dicens. Et suꝑpo
nite digitũ ori ur̃o. Ac si aꝑte ddicat.
Scientes bona quȩ egi. & considerantes
mala quȩ patior: uosinoe ipsos etiã a
uerboꝵ culpa cõpescite: atq in meis ꝑ¬
cussionib ur̃a dampna formidate. Uel
cette qr digitis queq discernimꝰ: ñ incon¬
grue ꝑ digitũ discretio designat᷑. nde

Expanded text:
te subinfert, dicens: IBID.-- itum ori vestro. Ac si aperte dicat: Scientes bona quae egi, et considerantes mala quae patior, vosmetipsos etiam a verborum culpa compescite, atque in meis percussionibus vestra damna formidate. Vel certe quia digitis quaeque discernimus, non incongrue
Abbreviated transcription (Latin):
pondus graue est oueris: doctrina humi
litatis. Sequit᷑. Nũqͥd contra hominem
disputatio mea est. ut merito ñ debeam
contristari as Omĩs qui dõ placeat si homi¬
nib displic&: causas tristiciȩ nullas ha¬
b&. Qui aũ aut hominib placens ło dis¬
plic&. aut simul dõ & hominib displi¬
cere se credit: si hunc tristicia ñ afficit.
a uirtute sapientiȩ alienus existit. Seatꝰ
aũ iob displicuisse do inter flagella se
credidit: & io circo animũ ad tristiciã
uocauit: quia despiciendus non erat.
cui se displicuisse formidabat. Si autẽ
de uitȩ sue meritis contra hominẽ dis¬
putar&: nequaꝗͣ. contristari debuiss&.
Seo quia ꝑ flagella presentia anceps factꝰ
de aute acta uita fuerat: in flagello tri¬
sticiã iure requirebat. Unde & etiam

Expanded text:
pondus grave est oneris doctrina humpondus grave est oneris doctrina humitur: VERS. 4. Nunquid contra hominem disputatio mea est, ut merito non debeam contristari? - Omnis qui Deo placet et hominibus displicet causas tristitiae nullas habet. Qui autem hominibus placens, Deo displicet, aut simul Deo et hominibus displicere se credit. Si hunc tristitia non afficit, a virtute sapientiae alienus existit. Beatus autem Job displicuisse Deo inter flagella se credidit, et idcirco animum ad tristitiam vocavit, quia descui se displicuisse formidabat. Si autem de vitae suae meritis contra hominem disputaret, nequaquam contristari debuisset; sed quia per flagella praesentia anceps factus de anteacta vita fuerat, in flagello tristitiam jure requirebat. Unde etiam
Abbreviated transcription (Latin):
aa num dũ locunt᷑. due sunt
quȩ in suis locutionib attendunt᷑: ut
uidelic& aut sibi & auditorib suis.
aut sibinoe solis ꝓsint: si auditorib ꝓ¬
desse ñ possunt. Cũ enĩ bene audiunt᷑.
bona quȩ dicunt. sibi simul & audito¬
rib ꝓsunt. Cũ uͦ ab auditorib deriden¬
t᷑: sibi ꝓculdubio prestiterunt. quos a
culpa silentii liberos fecerunt. Beatus
itaq iob ut sibi & auditorib suis ꝓsit:
dicat. Audite queso sermones meos: &
agetis penitentiã. Ut aũ ipse qđ deb&
exsoluat. etiam si auditorib ꝓdesse non
ualeat: adiungit. Sustinete me. ut ego
loquar: & post mea si uidebit᷑ uerba ri¬
dete. Et notandũ quia dũ subiunger&
agetis penitentiã : premisit audite. Cũ
uͦ subder&. post mea si uidebit᷑ uerba
ridete : premisit. sustinete me. Audire
quippe uolentis est: sustinere nolentis.
Amici gͦ eius si doceri appetunt audiant.
si autẽ irridere parati sunt. sustineant
quȩ dicunt᷑. Quia uidelic& suꝑbis m̃tib

Expanded text:
m, cum loquuntur, duo sunt quae in suis locutionibus attendunt, ut videlicet aut sibi et auditoribus suis, aut sibimet solis prosint, si auditoribus prodesse non possunt. Cum enim bene audiuntur bona quae dicunt, sibi simul et auditoribus prosunt. Cum vero ab auditoribus deridentur, sibi procul dubio profuerunt, quos a culpa silentii liberos fecerunt. Beatus itaque Job ut sibi et suis auditoribus prosit, dicat: Audite quaeso sermones meos, et agite poenitentiam. Ut autem ipse quod debet exsolvat, etiam si auditoribus prodesse non valeat, adjungit: Sustinete me, ut et ego loquar, et post, mea, si videbitur, verba ridete. Et notandum quia dum subjungeret Agite poenitentiam, praemisit Audite; cum vero subderet: Post mea, si videbitur, verba ridete, praemisit Sustinete me. Audire quippe volentis est, sustinere nolentis. Amici ergo ejus si doceri appetunt, audiant; si autem irridere parati sunt, sustineant quae dicuntur, quia videlicet superbis mentibus
Abbreviated transcription (Latin):
Et uerbis blandientib subreptionis aditũ ꝓtinꝰ
inter dolores querunt: atq alioꝵ uitã exꝓbra¬
tis alioꝵ mortib ferunt: ac si illi iã iuste defun¬
cti suit. qui de do credere digna uoluerunt.
Un de baldach suites postꝗͣ diuinã iusticiam
ꝓtulit: ilico adiungit. Etiã si filii tui peccaue

Expanded text:
et verbis blandientibus subreptionis aditum protinus et verbis blandientibus subreptionis aditum protinus inter dolores quaerunt, atque aliorum vitam, exprobratis aliorum mortibus, feriunt, ac si illi jam juste defuncti sint qui de Deo credere digna noluerunt. Unde Baldad Suhites, postquam divinam justitiam protulit, i
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓsiliunt: & correpti quia deliquerint. grauius
delunqunt. Unde bene etiã ꝑ psalmistã contra
peccatoris confessionẽ dr̃. Confitebit᷑ tͥ cũ bene
feceris ei. Despecta quippe uox confessionis ẽ
ꝗͣ format iocunditas ꝓsperitatis. Sola aũ confes¬
sio hab& magni meritũ ponderis. ꝗͣ ã ueritate
rectitudinis nequaꝗͣ separat uis doloris: quã
usq ad iudicium uocis exacuit aduersitas testis
cordis. Non gͦ mirũ qđ baldach diuiuã iusti¬
ciam laudat: qui nil aduersi ab eadem iusticia
nere speciem diximus: lib& ut paucis quomͦ
baldach uerba. hereticoꝵ subreptionib congruats
demonstremus. Hi quippe dũ scam̃ ȩccłiam tẽ¬
porali corripi animaduersione conspiciunt: se¬
mae ipsis audatius in iactantiã ꝑuersȩ p̃dicatio¬
nis intumescunt. & suꝑni examinis rectitudiuẽ
prȩtendentes. ꝓsperari se ex meritis asserunt:
illã uͦ affligi dignis retributionib ad testantur.

Expanded text:
prosiliunt, et correpti quia deliquerint, gravius prosiliunt, et correpti quia deliquerint, gravius delinquunt. Unde bene etiam per Psalmistam contra peccatoris confessionem dicitur: Confitebitur tibi, cum bene feceris ei . Despecta quippe vox confessionis est, quam format jucunditas prosperitatis. Sola autem confessio habet magni meritum ponderis, quam a veritate rectitudinis nequaquam separat vis doloris, quam usque ad judicium vocis exacuit adversitas testis cordis. Non ergo mirum quod Baldad divinam justitiam laudat, qui nihil adversi ab eadem justitia nere speciem diximus, libet ut paucis quomodo Baldad verba haereticorum subreptionibus congruant demonstremus. Hi quippe dum sanctam Ecclesiam temporali corripi animadversione conspiciunt in semetipsis, audacius in jactantiam perversae praedicationis intumescunt; et superni examinis rectitudinem praetendentes, prosperari se ex meritis asserunt, illam vero affligi dignis retributionibus attestantur,
Abbreviated transcription (Latin):
beatus iob nec loquens negauerat: nec reticens
ignorabat. S ꝓcaces quiq ut diximꝰ etiã nota iac¬
tanter ꝓferunt: ut loquendo docti uideantur.
Contẽpuunt moderate conticescere: ne credant᷑
ex imperitia tacuisse. Sciendũ uͦ est. quia tc̃
diuinȩ iusticiȩ rectitudinẽ laudant. cũ se ad
gaudiũ incolumitas subleuat. et alios flagel¬
la castigant: cũ se conspiciunt rerũ ꝓsperitate
ꝑfrui: & alios aduersitate fatigari. Nam dũ ꝑ¬
uerse agunt. s tam̃ se rectos arbitrant᷑: hoc
qđ sibi ꝓspera suppetunt. deberi suis meritis
credunt: eoq colligunt qđ ds̃ in iuste ñ iudi¬
cat: quo quasi iustos se aduersitas nulla contris¬
tat. Seo si eoꝵ uitã quãlib& breuit᷑ uis suꝑnę
correptionis adtingerit: pulsati ꝓtinus consiliũ
diuini examinis increpant: qđ paulo ante uico¬
lumes admirando p̃ferebant. Iustũq ẽẽ iudi¬
cium qđ suis morib aduersat᷑. negant: de diui¬
na ęquitate disputant. ad resultationis uerba

Expanded text:
beatus Job nec loquens negaverat, nec reticens ignorabat. Sed procaces quique, ut diximus, etiam nota jactanter proferunt, ut loquendo docti videantur: contemnunt moderate conticescere, ne credantur ex imperitia tacuisse. Sciendum vero est quia tunc divinae justitiae rectitudinem laudant, cum se ad gaudium incolumitas sublevat, et alios flagella castigant; cum se conspiciunt rerum prosperitate perfrui, alios adversitate fatigari. Nam dum perverse agunt, sed tamen se rectos arbitrantur, hoc quod sibi prospera suppetunt, deberi suis meritis credunt; eoque colligunt quod Deus injuste non judicat, quo quasi justos se adversitas nulla contristat. Sed si eorum vitam quamlibet breviter vis supernae correptionis attigerit, pulsati protinus consilium divini examinis increpant, quod paulo ante incolumes admirando praeferebant, justumque esse judicium, quod suis moribus adversatur, negant, de divina aequitate disputant, ad resultationis verba
Abbreviated transcription (Latin):
cũ laudib tẽpora festinant. Et quia nequaꝗͣ. ani
mus in ęternitatis amore radicat᷑: cũ ipsis ꝓfecto
rebuᷤ quȩ diligit labit᷑. Nemo nãq ualet mobilia
diligere: ut ip̃e ĩ mobłisstare po̾sit Qui enĩ transeuntia
amplectit᷑. eo ipso ad cursũ ducit᷑: quo de currenti-¬
b implicat᷑. Dicat gͦ: & spes hẏpocrite peribit.
Quia humana laus quã magnis laborib appetit:
impulsa tẽpor̃ momentis decurrit. Bene autẽ

Expanded text:
cum laudibus tempora festinant. Nequaquam quicum laudibus tempora festinant. Nequaquam quimus in aeternitatis amore radicatur, cum ipsis profecto rebus quas diligit labitur. Nemo namque valet mobilia diligere et ipse immobilis stare. Qui enim transeuntia amplectitur, eo ipso ad cursum ducitur, quo decurrentibus implicatur. Dicat ergo: Et spes hypocritae peribit, quia humana laus quam magnis laboribus appetit impulsa temporum momentis decurrit. Bene autem
Abbreviated transcription (Latin):
speciem amittit. Quia enĩ sine intentione recte co-¬
gitationis bona studuit agere: hec amittens indi-
cat se sine radice floruisse. Sedbaldach sicut p̃-
ruit cũ subiungit. Sic uiȩ om̃iũ qui obliuiscunt᷑
dum̃: & spes hypocrite peribit. Ed enĩ in cuncꝰtis
suis oꝑib hypocrita sperat. nisi honoris reueren¬
tiã. głam laudis᷑. a meliorib metui: sc̃s ab om̃ib
uocari : Sed ꝑmanere spes hỹpocrite ñ ual&: qr
ȩternitatẽ non quęrens. fugit qđ tenet. Nequaꝗͣ
quippe mentis eius intentio in illa gła figit᷑. quȩ
sine fine possidet᷑: s cũ transitoriies fauorib inhi¬
at᷑. ꝑdit ꝑcipiendo qđ laborat: ueritate adtestan
te quȩ ait. A men dico uobis: receperunt mercedẽ
suã. Sed hȩc spes recipiende mercedis teneri diu
ñ potest: quia ꝓ ostensis oꝑib honor tribuit᷑: s uita
ad terminũ urget᷑. Laudes resonant. s ad finẽ

Expanded text:
speciem amittit. Quia enim sine intentione rectae cospeciem amittit. Quia enim sine intentione rectae cogitationis bona studuit agere, hcat se sine radice floruisse. 69. Hypocrita spe suarit, cum subjungit: Sic viae omnium qui obliviscuntur Deum, et spes hypocritae peribit. Quid enim cunctis suis operibus hypocrita sperat, nisi honoris reverentiam, gloriam laudis, a melioribus metui, sanctus ab omnibus vocari? Sed permanere spes hypocritae non valet, quia, aeternitatem non quaerens, fugit quod tenet. Nequaquam quippe mentis ejus intentio in illa gloria figitur quae sine fine possidetur, sed cum transitoriis favoribus inhiat, perdit percipiendo quod late, quae ait: Amen dico vobis, quia receperunt mercedem suam. Sed haec merces teneri diu non potest, quia pro ostensis operibus honor tribuitur, sed vita ad terminum urgetur; laudes resonant, sed ad finem