comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
exerere ligue sarculũ. ⁊ gladio
sp̾c pytare uites. purgare pal¬
mites: ut fructum plus afferẽt.
Deniq ip̃e dñs tacebatinpassio¬
ne et in multisĩterrogatꝰ non
respondebat: faccuᷤ iurta ꝓpħã
sicut homo ñ audiens. ⁊ ñ habẽs
inore suo redargutiones: Dice¬
bat au̾t: siuobis dixero ñ cre¬
ditis michi. si aut ⁊ interrogau̾o
nõ respondebitis mͥ: sciens tem¬
pus putacionis nõdumadue¬
nisse. nec responsuram ꝓrsus
uineam suam inpensiᷤ laborib
.i. nec fidĩ. nec boni oꝑis fructũ
aliquẽ relaturã. Quare: Quia

Expanded text:
exerere linguae sarculum, et gladio exerere linguae sarculum, et gladio Spiritus putare vites, purgare palmites, ut fructum plus afferrent. Denique ipse Dominus tacebat in passione, et in multis interogatus non respondebat , factus, juxta Prophetam, sicut homo non audiens, et non habens in ore suo redargutiones . Dicebat autem: Si vobis dixero, non credetis mihi; si autem et interrogavero, non respondebitis mihi : sciens tempus putationis nondum advenisse, nec responsuram prorsus vineam suam impensis laboribus, id est nec fidei, nec boni operis fructum aliquem relaturam. Quare?
Abbreviated transcription (Latin):
cum ignis abeo ablatus eẽt. Nam
paulo ante non paruo feruebat
teso: quippe ad hucigni ꝓrimꝰ.
qui euaginato gladio ne ignẽ
perderet: serui auricłam am-¬
putauit: S non erat tempus
putacionis: ⁊ ideo audit: Conuer¬
te gladium tuũ inlocum sum
Srat enĩ hora ⁊ potestas tenebra¬
rum: ⁊ quisquis tũc discipuloꝵ
leuaret gladium.ł ferri. łuer¬
bi. aut ferro truncandus erat
⁊ neminẽ lucͣretur: nͨ quippiã
fructus afferet: aut certe timoriᷤᷤ
gladio ad negandum cogendꝰ
⁊ sic magis ip̃e ꝑiretiurta u̾bũ
dm̃ quod subiunxit moxita di¬
cens omnis qui acceꝑit gladiũ
gladio peribrt: Quis nempe
cet̾orum ante pauendam mor¬
tis imaginẽ inpauidꝰ staret.
trepidante ⁊ cedende pͥncipeisto
⁊ qui uoce confortatoria sui in¬
peratoris fuerat p̾munitꝰ.⁊ pre¬
monitꝰ alios cõfortare: Tẽt̾m
nec is nec illi sibi adhuc indue¬
rant untutem exalto. ⁊ ob hoc
tutum ñ erat eis exire ĩuineas.

Expanded text:
cum ignis ab eo ablatus esset. Nam cum ignis ab eo ablatus esset. Nam paulo ante non parvo ferebat zelo, quippe adhuc igni proximus, qui evaginato gladio, ne ignem perderet, servi auriculam amputavit. Sed non erat tempus putationis: et ideo audit: Converte gladium tuum in locum suum. Erat enim hora et potestas tenebrarum: et quisque tunc discipulorum levaret gladium vel ferri, vel verbi, aut ferro truncandus erat, et neminem lucraretur, nec quidpiam fructus afferret; aut certe timoris gladio ad negandum cogendus; et sic magis ipse periret, juxta verbum Domini quod subjunxit mox, ita dicens: Omnis qui acceperit gladium, gladio peribit . Quis nempe caeterorum ante pavendam mortis imaginem impavidus staret, trepidante et cedente principe ipso, et qui voce confortatoria sui imperatoris fuerat praemunitus, et praemonitus alios confortare? 6. Caeterum nec is, nec illi sibi adhuc induerant virtutem ex alto; et ob hoc tutum non erat eis exire in vineas,
Abbreviated transcription (Latin):
mittat oꝑarios in messem suã
Sicut igitur ibi metendi aiãrũ
segetes tempus ad eẽ monstrabat.
ita et hic uineas eque intelligi¬
biles .i. animas. ł eccłias tempꝰ
putandi aduenisse denunciat:
id forsitan int̾utrasꝙ res nolens
uocabulorũ diuersitate diftin¬
gui. ut messes. plebes. uineaᷤ cõ¬
gregationes scõrum cohabitanci¬
un intelligamus: Porro hẏema¬
le tempus quod pret̾isse signifi¬
cat. illud mͥ designare uidetur
laret apud iudeos. eo qd cõspi-¬
rassent aduersus en in uolentes
eum int̾ficere. Uñ ⁊ dicebat ad
nos ad diem festum hunc: ego ũ
ascendam Ascendit tñ postea et
ip̃e: non palam s quasi moccul¬
to Extunc ergo ⁊ deinceps usꝙ
adaduentum spc̃ sancti quo re¬
caluer̃ torpentia fidelium corda
cum petrus sederet ad pruas
non minꝰ gelido corde quã corpo¬
re: deniq erat frigus inquit:
Maguum reuera frigus corneg¬
antis ꝯstrinxerat: llec mirũ tñ

Expanded text:
mittat operarios in messem suam . mittat operarios in messem suam . Sicut igitur ibi metendi animarum segetes tempus adesse monstrabat, ita et hic vineas aeque intelligibiles, id est animas vel Ecclesias, tempus putandi advenisse denuntiat; id forsitan inter utrasque res volens vocabulorum diversitate distingui, ut messes plebes, vineas congregationes sanctorum cohabitantium intelligamus. 5. Porro hiemale tempus, quod praeteriisse significat, illud mihi designare videtur, laret apud Judaeos, eo quod conspirassent adversus eum, volentes eum interficere. Unde et dicebat ad vos ad diem festum hunc, ego non ascendam . Ascendit tamen postea et ipse, non palam, sed quasi in occulto. Extunc ergo et deinceps usque ad adventum Spiritus sancti, quo recaluerunt torpentia fidelium corda,cum Petrus sederet ad prunas, non minus gelido corde, quam corpore? Denique: Erat frigus, inquit . Magnum revera frigus cor negantis constrinxerat. Nec mirum tamen,
Abbreviated transcription (Latin):
rat qui clamabat: Acce nune
tempꝰ acceptabile. ecce nũc dieᷤᷤ
salutis: nemini dantes ullam
offensionem. ut ñ uituꝑetur
minift̾ium nr̃m. uiciosa sine
dubio atq suꝑflua ⁊ omne de¬
niꝙ quod offendiculum dare
⁊ impedire fructũ salutis possit
putare iam ⁊ resecare monebat
sciens quia tempus putacioĩs
aduenit. Ideo et aiebat: fideli
cuidam cultori uinearũ: arg¬
ne. increpa. obsecra. In pͥmo
⁊ secundo horum: putacionem
ł extirpationem. inultimo plã¬
tacionem indicẽs: Etħ quidem
sponsus per hos pauli de tem¬
pore oꝑandi: s audi quid ꝑ ꝓpͥũ
os de temporũ ꝯsidatione sub
alio quidem rerũ scemate. ⁊ noĩe
cũ noua sponsa locutꝰ sit: Nõne
nos dicitis inquit quia quatuor
menses sunt. ⁊ messis uenit:¬
Scce dico uobis: leuate occuloᷤ
nr̃os. ⁊ iudete regiones quia al¬
be sunt iain at messem: Itemz
Messis quidẽ multa: operarũ aut¬
pauci Rogate dñm messis ut

Expanded text:
rat qui dicebat: Ecce nunc rat qui dicebat: Ecce nunc tempus acsalutis; nemini dantes ullam offensionem, ut non vituperetur ministerium nostrum . Vitiosa sine dubio atque superflua, et omne denique quod offendiculum dare, et impedire fructum salutis possit, putare jam et resecare monebat, sciens quia tempus putationis advenerit. Ideo et aiebat fideli cuidam cultori vinearum: Argue, increpa, obsecra ; in primo et secundo horum putationem vel exstirpationem, in ultimo plantationem indicens. Et haec quidem 1465 sponsus per os Pauli de tempore operandi. Sed audi quid per proprium os de temporum consideratione, sub alio quidem rerum schemate et nomine, cum nova sponsa sit locutus. Nonne vos dicitis, inquit, quia quatuor menses suntEcce dico vobis: Levate oculos vestros et videte regiones, quia albae sunt jam ad messem ; item: Messis quidem multa, operarii pauci: rogate Dominum messis, ut
Abbreviated transcription (Latin):
dum Et uineas quidem aĩas eẽ
nã sit. dixi uobis iam⁊ audistis:
nec opus habetifit̾ato audire:
ad hasitaq reuĩ sendaᷤ. corrigen¬
das. instruendas. saluandas. aiã
ꝑfectior inuitatur. quȩ tm̃ id mi-¬
nisterii sortitasit: non sua ambi-¬
tione s uocata ad eo tanquam
aaron. Porroinuitatio iꝑãqui
dem nͥ intima quedã stimulatio
caritatis. pie nos sollicitantis em-¬
ulari fr̃nam salutem. emulari
decorẽ domuᷤᷤ dñi. incrementa
lucrorum eiꝰ. incrementa fru¬
gum iusticie eiꝰ. laudem et glo¬
riam noĩs eius. Istiusmͦi itaq
circa dm̃i religiosis affectibus
quotiensis qui aĩas regere aut
studio predicationis exoffitio
intendẽ ħt. hominẽ suũ int̾io¬
rem senserit ꝑmou̾i: tociens
procerto sponsum adẽẽ intel¬
ligat. tociens se abillo aduine-¬
⁊ omĩ rei sub celo. non omne
tempꝰ suppent ⁊ aptum est. ad¬
ditis qui inuitat tempꝰ putacõ¬
nis aduenisse: Ad çẽ hoc none¬

Expanded text:
dum. Et vineas quidem animas esse dum. Et vineas quidem animas esse aenam sit, dixi vobis jam, et audistis, nec opus habetis iterato audire. Ad has itaque revisendas, corrigendas, intruendas, salvandas, anima perfectior invitatur, quae tamen id ministerii sortita sit, non sua ambitione, sed vocata a Deo tanquam Aaron. Porro invitatio ipsa quid est, nisi intima quaedam stimulatio charitatis pie nos sollicitantis aemulari fraternam salutem, aemulari decorem domus Domini, incrementa lucrorum ejus, incrementa frugum justitiae ejus, laudem et gloriam nominis ejus? Istiusmodi itaque circa Deum religiosis affectibus quoties is qui animas regere, aut studio praedicationis ex officio intendere habet, hominem suum interiorem senserit permoveri; toties pro certo sponsum adesse intelligat, toties se ab illo ad vineaet omni rei sub coelo, non omne tempus suppetit et aptum est, addit is qui invitat, tempus putationis advenisse. Adesse hoc nove
Abbreviated transcription (Latin):
pͥus ut uelit: quod ñ ÷ aliud nͥ
sancti questus in missa auiditaᷤ.
Animatur etiam ad opusĩ iunc¬
tum: ⁊ de temporis oportunitate
reoditur alacor: Tempꝰ faciendi
inquit. õ sponsa quia hẏemps
transiit: qñ oꝑarinemo poterat.
Imber quoꝙ qui inundatione
scã oꝑiebat tͥ̾ram. culturas im¬
pediebat. ⁊ uł sata necabat. ł seri
uetabat. is inquam imber excurrit.
abiit. ⁊ recessit. Fores apparue¬
runt in terra nr̃a: uernalem ꝓ¬
fecto temꝑiem adgẽ siguantes
oꝑandi cõmoditatem. frugum
uicinitatẽ. ac fructuũ. De inde
subdit. uͥ et quid pͥmũ operari
oporteat: tempꝰ inquiens putacio¬
nis aduenit. Stouineas ergo exco¬
lendaᷤ ducitur: Que ut possunt
uberiorib fructib respondere
colonis: añ omĩa necesse estsar¬
menta sterilia proici. succidi nox¬
ia. putari suꝑflua ħiurta liite¬
ram: Nunciã uideamiꝰ: quid isti¬
usmodi quasi historico schemate
sp̃aliter nobis in nuat᷑ intelligen¬

Expanded text:
prius ut velit: quod non est aliud, nisi prius ut velit: quod non est aliud, nisi sancti quaestus immissa aviditas. Animatur etiam ad opus injunctum, et de temporis opportunitate redditur alacrior. Tempus faciendi, inquit, o sponsa, quia hiems transiit, quando operari nemo poterat. Imber quoque, qui inundatione facta operiebat terram, culturas impediebat, et vel sata necabat, vel seri vetabat; is, inquam, imber excurrit, abiit et recessit; flores apparuerunt in terra nostra vernalem profecto temperiem adesse signantes, operandi commoditatem, frugum vicinitatem ac fructuum. Deinde subdit, ubi et quid primum operari oporteat: Tempus, inquiens, putationis advenit . Ad vineas ergo excolendas ducitur: quae ut possint uberioribus fructibus respondere colonis, ante omnia necesse est sarmenta sterilia projici, succidi noxia, putari superflua. Haec juxta litteram. 3. Nunc jam videamus, quid istiusmodi quasi historico schemate spiritualiter nobis innuatur intelligen
Abbreviated transcription (Latin):
litas: More igitur suo sponsus
ubi dilectam paululum sinu ꝓpͥo
quieuisse ꝑsentit: ad ea denuoq̃
utiliora uisa sũt: trahere ñ cunc¬
tatur: Non tũ qĩ inuitã: nec enĩ
qd̃ fieri uetuit: fac̾e̾t ullatenis
ip̃e : S trahi sane ãsponso spon¬
se est: ab ip̃o accipere desidium
quo trahatur. desid̾ium bonori
oꝑum. desidium fructificandi
sponso: quippe cuni inuere sponsus
est.⁊ mori lucrũ. Et est desidium
nehemens: qd̃ eam non tm̃ surgͥe.
s et surgere festinant̾ sollicitat:
Sicquippe habes: surge ꝓpera.⁊
uenĩ. Nec parum cõfortat quod
auoitueni. ⁊ nõuade: ꝑ hoc se in¬
telligens ñtam mitti quã duci.
⁊ secũ parit̾ sponsũ ẽȩ uenturũ.
Quid enĩ difficile sibi illo comite
reputet: Pone me inquid iuxta
te: ⁊ cuiꝰ uis manus pugnet cõt᷑
me Item Si ambulau̾o ĩme-¬
dio umbre mortiᷤ: nõ timebo
mala qũ tumecum es. Nõitaꝙ
suscitatur pͥt quam uelit. qñfit

Expanded text:
litas. More igitur suo sponsus, litas. More igitur suo sponsus, ubi dilectam paululum in sinu proprio quievisse persentit, ad ea denuo quae utiliora visa sunt, trahere non cunctatur. Non tamen quasi invitam: nec enim quod fieri vetuit, faceret ullatenus ipse; sed trahi sane a sponso sponsae, est ab ipso accipere desiderium quo trahatur, desiderium bonorum operum, desiderium fructificandi sponso; quippe cui vivere sponsus est, et mori lucrum. 2. Et est desiderium vehemens, quod eam non tantum surgere, sed et surgere festinanter sollicitat: sic quippe habes: Surge, propera, et veni. Nec parum confortat quod audit, veni, et non: Vade: per hoc se intelligens non tam mitti quam duci, et secum pariter sponsum esse venturum. Quid enim difficile sibi illo comite reputet? Pone me, inquit, juxta te, et cujusvis manus pugnet contra me ; item: Si ambulavero in medio umbrae mortis, non timebo mala, quoniam tu mecum es . Non itaque suscitatur praeterquam velit, quando fit
Abbreviated transcription (Latin):
urge ꝓpera amica ¶LUiꝰ.¬
mea: columba mea. formo¬
sa mea: ⁊ ueni. Quis hoc
dicit: Absꝙ dubio sponsus.
Et non ne ip̃e ÷ qui paulo ante su¬
scitari dilectam tant oꝑe ꝓhibe¬
bat: Quo pacto ergo mĩc nõ solũ
ut surgat s etiam ut acceleret iu¬
bet: Nenitinmentem fimile qͥd
ex enugłio. Eanempe nocte qua
dñs cradebatur cum fatigatoᷤ pro¬
ductiorib ingilũs: discipuloᷤᷤ qui
secum erant. dormire demum
ac requiesc̾e precepiss: in ip̃a ho¬
ra surgite eamꝰ inquit. ecce apro¬
pinquauit qui me cradet: Nunc
quoꝙ similit̾ uno pene momen¬
to ⁊ prohibet suscitari sponsam ⁊
suscitat: surge inquiens et ueni
Quid sibi itaꝙ uult tam subita ħ
mutatio noluntatis ꝯsiliĩ ue: Puta¬
mus ne leuitate usum sponsum
⁊ aliquit uoluisse pͥus quod mox
nolũit: Minime. S agnoscite
sarie actionis: et quia nõ sit ĩ hac
uita copia contemplandi. nͨ diu¬
turnitas ocĩ. ubi offitii etoperis
cogencior urget instantiorq uti¬

Expanded text:
urge, propera, amica mea, columba mea, formosa mea, et veni . Quis hoc dicit? Absque dubio sponsus. Et nonne ipse est, qui paulo ante suscitari dilectam tantopere prohibebat? Quo pacto ergo nunc non solum ut surgat, sed ut et acceleret jubet? Venit in mentem simile quid ex Evangelio. Ea quippe nocte qua Dominus tradebatur, cum fatigatos productioribus vigiliis discipulos qui secum erant, dormire demum ac requiescere praecepisset, in ipsa hora: Surgite, eamus, inquit, ecce appropinquavit qui me tradet . Nunc quoque similiter uno pene momento et prohibet suscitari sponsam, et suscitat: Surge, inquiens, et veni. Quid sibi itaque vult tam subita haec mutatio voluntatis sive consilii? Putamusne levitate usum sponsum, et aliquid voluisse prius, 1464 quod mox noluerit? Minime. Sed agnoscite sariae actionis; et quia non sit in hac vita copia contemplandi, nec diuturnitas otii, ubi officii et operis cogentior urget instantiorque uti
Abbreviated transcription (Latin):
sic se reputari ñ putant: donec
ad xp̃i iussionem sublato ponde
timoris tamꝗͣ p̾mentis lapidiᷤᷤ mo-¬
le. respirare in spẽ uenie possint:
habemꝰ ꝙͦ mariam ꝯtẽ plantem
in ilł. qui ꝓcessu longioris temporiᷤ
cooꝑante grã dĩ in aliquid meliuᷤ
⁊ letius ꝓficere potuerũt. qñ iam
de indulgentia p̾sumenteᷤᷤ. ñ tã
uersare intra se solliciti sunt tͥstẽ
imaginem peccͥorũ: qmͣcerte in
lege dei dieac nocte insaturabili¬
ter deleccantur. interdum etiam
reuelata fatie glãm sponsicũ in¬
effabili gaudio speculantes. in ean¬
dem imaginẽ transformantur
de claritate. ĩ claritatem tãquam
ã dñi spũ. Iam ad quid sponsam
surgere ⁊ ꝓperarehortetur. hiᷤ qͥ
paulo ante defensare uisus est
eã ne dormiens suscitaretur. alio
sermone uidebimus. ad sit ip̃e
ut et huiꝰ nobis sacͣmenti rõnem
aꝑire dignetur sponsus ecclĩe iħ̃e

Expanded text:
sic se non putant reputari, donec sic se non putant reputari, donec ad Christi jussionem sublato pondere timoris, tanquam prementis lapidis mole, respirare in spem veniae possint. Habemus quoque Mariam contemplantem in illis, qui processu longioris temporis, cooperante gratia Dei, in aliquid melius et laetius proficere potuerunt; quando jam de indulgentia praesumentes, non tam versare intra se solliciti sunt tristem imaginem peccatorum, quam certe in lege Dei meditari die ac nocte insatiabiliter delectantur; interdum etiam revelata facie gloriam sponsi cum ineffabili gaudio speculantes, in eamdem imaginem transformantur de claritate in claritatem, tanquam a Domini Spiritu . Jam ad quid sponsam surgere et properare hortetur is, qui paulo ante defensare visus est eam, ne dormiens suscitaretur, alio sermone videbimus. Adsit ipse, ut et hujus nobis sacramenti rationem aperire dignetur, sponsus Ecclesiae
Abbreviated transcription (Latin):
quod que iis etiam de nobis aĩa.
si similit̾ uigilet similit̾ ⁊ saluta¬
bitur ut amica. consolabiturut
columba. amplexabiturut for¬
mosa Pfectus omnis reputabi¬
tur ĩ cuꝰ aĩa tria ħ congruenter
atꝙ oportune cõcurr̾e iidebunt᷑.
ut et gem̾e prose.⁊ exultare in dõ
nou̾it. si mul et ꝓximorũ utilita¬
tibrs potens sit subuenire. pla¬
cens deo. cautussibi. utilis suis.
S ad hec quis xdoneus: utinam
ip̃a mnuniu̾sis nobis. et si nõ tota
insingulis. saltem singula ĩdiũ¬
sis: sicut hodie haberi uidentur.
longis reseruentur temporib. ha¬
bemus siquidem martham tam¬
quã saluatoris amicam in his qui
ext̾iora fideliter aministrant. ha¬
bemus ⁊ latarum tamquã colũ¬
bam gementem: nouitios utiq
qui nuꝑ peccati mortui. ꝓ recen¬
tibus adhuc plagis laborant ĩge¬
mitu suo sub timore iudicii. ⁊ sic̃
uuln̾ati dormiente ᷤᷤ insepulchriᷤ
quorũ nemo estinemor ampliꝰ

Expanded text:
quod quaevis etiam de nobis anima, quod quaevis etiam de nobis anima, si similiter vigilet, simliter et salutabitur ut amica, consolabitur ut columba, amplexabitur ut formosa. Perfectus omnis reputabitur, in cujus anima tria haec congruenter atque opportune concurrere videbuntur, ut et gemere pro se, et exsultare in Deo noverit, simul et proximorum utilitatibus potens sit subvenire; placens Deo, cautus sibi, utilis suis. Sed ad haec quis idoneus? Utinam ipsa in universis nobis, etsi non tota in singulis, saltem singula in diversis, sicut hodie haberi videntur, longis reserventur temporibus! Habemus siquidem Martham, tanquam Salvatoris amicam, in his qui exteriora fideliter administrant. Habemus et Lazarum, tanquam columbam gementem, novitios utique, qui nuper peccatis mortui, pro recentibus adhuc plagis laborant in gemitu suo sub timore judicii; et sicut vulnerati dormientes in sepulchris, quorum nemo est memor amplius,
Abbreviated transcription (Latin):
sa que celesti desiderio fulgens
suꝑne contemplationis decorem
se inouit oris dũtaxat quib ꝯmo¬
de ⁊ oportune id potest: d et illud
uide si ualeat coaptari huic tͥplici
uniꝰ aĩe bono: de trib uidelicet
ꝑsonis ilt: in domo una ꝯmanen¬
tibus. amicis utiq saluatoris. et
ad modum familiarib ei. marcbã
loquor ministrantẽ. ⁊ mariam
uacãtem.⁊ lazarũ qͣi gementẽ
sublapide.⁊ resurrectionis grãm
flagitantem h dicta sunt ꝓeo
qd̃ sponsa describitur adeo sollers
⁊ ꝑuigil in obseruando semitas
sponsi. ut minime eam latere
possit quando ⁊ in qͣnta festinacio¬
ne ad seueniat. s et quando lon¬
ge.⁊ quando ꝓpe. ⁊ quando presẽs
sit. nulla subitatione preoccupa¬
ri ualeat ut ignoret: ⁊ quia ꝑind̾
meruerit non solum respici mi-¬
sericorditer. s et dignant̾ setifica¬
ri amoris uocib. et gaudere gau¬
dio ꝑꝑ uocem sponsi. Nos quoq
adhec qmͣuis audacter adiecimꝰ:

Expanded text:
sa, quae coelesti desiderio fulgens, sa, quae coelesti desiderio fulgens, supernae contemplationis decorem se induit, horis duntaxat, quibus commode et opportune id potest. 10. Sed et illud vide, si valeat coaptari huic triplici 1463 unius animae bono; de tribus videlicet personis illis in domo una commanentibus, amicis utique Salvatoris, et admodum familiaribus ei. Martham loquor ministrantem, et Mariam vacantem, et Lazarum quasi gementem sub lapide, et resurrectionis gratiam flagitantem . Haec dicta sunt pro eo quod sponsa describitur adeo solers et pervigil in observando semitas sponsi, ut minime eam latere possit, quando, et in quanta festinatione ad se veniat sed et quando longe, et quando prope, et quando praesens sit, nulla subitatione praeoccupari valeat ut ignoret: et quia proinde meruerit, non solum respici misericorditer, sed et dignanter laetificari amoris vocibus, et gaudere gaudio propter vocem sponsi. 11, Nos quoque ad haec, quamvis audacter, adjecimus,
Abbreviated transcription (Latin):
dicum adiuina deuiet uolunta¬
te Et fortasse tale aliquid sc̃s iob:
patiebatur cũ dic̾et Si dormie¬
ro. dico quando cõsurgam: et
rursum exspectabo uesꝑam. hoc
est: At quietus neglecti operis: et
occupatus percurbate nicħomi¬
mis quietis me arguo uideᷤ uir̃
sanctũ int̾ fructum oꝑis. ⁊ som nũ
ꝯtemplacioniᷤᷤ. gͣuiter estuare. et
in bonis licet semꝑ uersantem. sẽꝑ
tũ qiͣ de malis penitentiam ag̾e.
⁊ dĩcum gemitu moientis singłiᷤ
inquirere uoluntatẽ. Unicũ qͥppe
inhuiꝰmͦ remediũ. seu resugĩum
orõ est. ⁊ frequens gemitꝰ ad deum:¬
ut quid. qñ. et quatfnꝰ nos facere
uelit. assidue nobis demonstrare
dignetur: habes ut ego opinor tͥa
hec .i. predicationẽ. orõnem. con¬
templationem. intrib ꝯmẽdata
⁊ designata uocabulis. Stenim
m̃ito auiica dicitur que sponsi
lucra studiose. ac fideliter p̃dican¬
do. ꝯsulendo. ministrando ꝯ qui¬
rit: Merito columba: que nicħo¬

Expanded text:
dicum a divina deviet voluntadicum a divina deviet voluntate. Et fortasse tale aliquid sanctus Job patiebatur, cum diceret: Si dormiero, dico, quando consurgam? et rursum exspectabo vesperam : hoc est: Et quietus, neglecti operis; et occupatus, perturbatae nihilominus quietis me arguo. Vides virum sanctum inter fructum operis, et somnum contemplationis graviter aestuare: et in bonis licet semper versantem, semper tamen quasi de malis poenitentiam agere, et Dei cum gemitu momentis singulis inquirere volin hujusmodi remedium seu refugium, oratio est, et frequens gemitut quid, quando, et quatenus nos facere velit, assidue nobis demonstrare dignetur. Habes, ut ego opinor, tria haec, id est praedicationem, orationem, contemplationem, in tribus commendata et designata vocabulis. Etenim merito amica dicitur, quae sponsi lucra studiose ac fideliter praedicando, consulendo, ministrando conquirit. Merito columba, quae nihilo
Abbreviated transcription (Latin):
sequitur uox blande ⁊ lenit̾ ouii¬
uam insinuãs uoluntatem: quĩ a¬
non ÷ aliut quam ip̃e amor qui
ociosus gẽ non potest. de hisque oĩ
sunt sollicitans. ⁊ snadens Deniꝙ
au dit sponsa ut surgat et ꝓperet.
hand dubium quin ad aĩarum
lucra hoc siquidem uera⁊ casta
cõtemplatio ħt. ut mentẽ quam
diuino igne uehement̾ succend̾it
tanto int̾dum repleat zelo et desi¬
dĩo acquirendi deo qui eũ similit̾
diligant ut ocium conemplacio¬
nis ꝓ studio predicationis liben¬
tissime intermitat:⁊ rursum po¬
tita uotis aliqͣtenus in hac parce
tanto ardentiꝰ redeatin id ip̃m qͣnͥ¬
to se fruccuosius int̾misisse memi¬
nerit. ⁊ item sumpto cõtemplacio¬
nis gustu. ualentius ad conqͥrenda
lucra solita a lacritate recurrat:
Cet̾in inter has uicissitudines ple¬
rumꝙ mens fluccuat. metuens
⁊ uehement̾ exestuans. ne forteal¬
teri horum dumsuis affeccionib
hinc iñ distrahitur plus iusto in¬
hereat. et sic inutrolibet ładmo¬

Expanded text:
blande et leniter divinam insinuans voluntatem, quae non est aliud quam ipse amor, qui otiosus esse non potest, de his quae Dei sunt sollicitans et suadens. Denique audit sponsa, ut surgat et properet, haud dubium quin ad animarum lucra. Hoc siquidem vera et casta contemplatio habet, ut mentem quam divino igne vehementer succenderit, tanto interdum repleat zelo et desiderio acquirendi Deo qui eum similiter diligant, ut otium contemplationis pro studio praedicationis libentissime intermittat: et rursum potita votis, aliquatenus in hac parte tanto ardentius redeat in idipsum, quanto se fructuosius intermisisse meminerit; et item sumpto contemplationis gustu, valentius ad conquirenda lucra solita alacritate recurrat. Caeterum inter has vicissitudines plerumque mens fluctuat, metuens, et vehementer exaestuans, ne forte alteri horum, dum suis affectionibus hinc inde distrahitur, plus justo inhaereat; et sic in utrolibet vel ad mo
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑsequaris insontem: bñ abillo
gesta calumpniando. depͥmen¬
do. ꝑuertendo. atq impedien¬
do gerenda. Alioquin ñ nocet
ambulanti. ⁊ extendenti se ad
meliora. quodiam ñ ip̃e operat᷑
s quod habitat meo peccatum
Non est ergo dampnatio illi qui
nõ quicquam reliqui corporis
ad ledendum. nocenduinue ali¬
quo mͦ: magis aũt confunditur
sic se eẽ male affectum ⁊ molitũ
exlongouitium cõfitendo. flen¬
do. orando. conat᷑ explere: etcũ

Expanded text:
persequaris insontem, bene ab illo persequaris insontem, bene ab illo gesta calumniando, deprimendo, pervertendo, atque impediendo, gerenda. Alioquin non nocet ambulanti et extendenti se ad meliora, quod jam non ipse operatur, sed quod habitat in eo peccatum Non est ergo damnatio illi, qui non quidquam reliqui corporis ad laedendum nocendumve aliquo modo; magis autem confunditur sic se esse male affectum: et inolitum ex longo vitium confitendo, flendo, orando conatur expellere; et cu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑfectum ab uuens ꝓfectum facet᷑.
Ergo ñ ambulancem s se dencem
amortis tenebris cõprehendi: ꝑi¬
culum est. Et quis sedens nisi qͥñ
curat proficere: Id caueto ⁊ si mor¬
te p̃occupatus fuĩs. in refrigerio
eris. Diceꝰ deo Inꝑfectum meũ
uiderunt occulitui: ⁊ in librotuo
nichominꝰ inquit om̃s scribent᷑.
Qui om̃s: ꝓfecto qui in desidi̾o ꝓ¬
ficiendi inueniunt᷑. Sequit᷑ enĩ.
Dies formabunt᷑ ⁊ nemo ineis.
Sub audiꝰ ꝑibit. Diesproficienteᷤ
intellige: qui si morte preoccupa¬
tifu̾i̾nt: in eo qd̃ eis deest perficien¬
disunt: formabunt᷑: ⁊ nemonieiᷤ
informis relinquit᷑. Et que qͦmͦ
agis ego ꝓficere possum. qͥfrĩ proͤ¬
fitienti inuideo: Si doles quod in¬
uides: sentis. s non consentis: Pas¬
sio est queq sananda: ñ actio con¬
dempnanda. Tantum ñ illic re¬
sideas: iniquitatem meditans in
cubi tuo: qualiter ui delicet fo¬
ueas morbum satiffacias pesti.

Expanded text:
perfectum abnuens, profectum fatetur. perfectum abnuens, profectum fatetur. Ego non ambulantem, sed sedentem a mortis tenebris comprehendi periculum est. Et quis sedens, nisi qui non curat proficere? Id caveto: et si morte praeoccupatus fueris, in refrigerio eris. Dices Deo: Imperfectum meum viderunt oculi tui, et in libro tuo nihilominus, inquit, omnes scribentur. Qui omnes? Profecto qui in desiderio proficiendi inveniuntur. Sequitur enim: Dies formabuntur, et nemo in eis ; subaudis: Peribit, Dies proficientes intellige, qui si morte praeoccupati fuerint, in eo quod eis deest perficiendi sunt. Formabuntur, et nemo in eis informis relinquetur. 8. Et quomodo, ais, ego proficere possum, qui fratri proficienti invideo? Si doles quod invides, sentis, sed non consentis. Passio est, quandoque sananda, non actio condemnanda. Tantum non illic resideas, iniquitatem meditans in cubili tuo, qualiter videlicet foveas morbum, satisfacias pesti,
Abbreviated transcription (Latin):
ordinauit in me caritatẽ. Qua¬
re facies decidetur quorundam
ur̃m mͦ ad hunc sermonẽ: Nam
alta suspiria testantur tristiciã
animorũ: cam scientiarũq de¬
iectionem. Nimirũ mẽtientes
quam rara uirtus sit aliene ñ in¬
uiidere uirtuti. ne dum gaudẽ
ad illam: ne dum etiam tanto plꝰ
quam ad ꝓpͥam quemq gratula¬
ri. quanto se perpenderit ĩ uirtu¬
te suꝑatum. Ad huc modicum
lumen in nob̾ est fr̃s: quot quot
de nobis itasentimus. Ambulemꝰ
dum lucem habemus: ne tenebre
nos comp̃hendant. Ambulare.
proficere est : Ambulabat apłs:
qui dicebat: Non arbitror me
comprehendisse. Staddit. Uniĩ
aũt: q̃ retro sunt obliuiscens:
ad ea que añ sunt me extendo
Quid est unũ au̾t : Unũ autem
inquit qĩ remansit mͥ adreme¬
dium ad spẽ. ad consolationem.
Quid illud: que retro sunt uide¬
licet obliuiscens: ad ea que añ
sunt me extendo: Magna fidu¬
tia: quod magnum electionis uas.

Expanded text:
ordinavit in me charitatem. Quaordinavit in me charitatem. Quare facies deciderunt quorumdam vestrum modo ad hunc sermonem? Nam alta suspiria testantur tristitiam animorum, conscientiarumque dejectionem. Nimirum metientes nquam rara virtus sit alienae non invidere virtuti, nedum gaudere ad illam, nedum etiam tanto plus quam ad propriam quemque gratulari, quanto se perpenderit in virtute superatum. Adhuc modicum lumen in nobis est, fratres, quotquot de nobis ita sentimus. Ambulemus dum lucem habemus, ne tenebrae non comprehendant . Ambulare, proficere est. Ambulabat Apostolus, qui dicebat: Non arbitror me comprehendisse; et addit: Unum autem, quae retro sunt obliviscens, ad ea quae ante sunt, me extendo . Quid est, unum autem? Unum autem, inquit, quasi remansit mihi ad remedium, ad spem, ad consolationem. Quid illud? Quae retro sunt videlicet obliviscens, ad ea quae ante sunt me extendo. Magna fiduia! quod magnum electionis Vas
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ qd̃ ueritas iudicat p̃ponendum:
id caruiꝰ amplectendum ordo pos¬
tulat caritatis. Nonne uerbi
grã ex iniuncto incumbit mͥ cu¬
ra om̃ium ur̃m. Iam quicquid
huic forte p̃tulero oꝑi. quo minꝰ
ip̃i inuigilẽ digne ⁊ utiliter ꝓui-
rib exequendo: ⁊ si excaritate for¬
tassis rofacere uidear ordinis tñ
ratio nõ consentit. Q uodsi ante
omĩa quidẽ ut debeo. huic iu¬
tendo cure. non aũt magis ad
maiora gaudeo dei lucra que ꝑ
alt̾m fieri forte comꝑero. patet
me ordinem caritatis ex parte
tenere. exparte nequaꝗ̃. Si uero
me ⁊ adid amplius quod spetialiꝰ
incumbit sollicitum ⁊ nichomi¬
nus ad illud quod maiꝰ est magis
affectum exhibeam. utrobiq ꝓ¬
fecto in uemor caritatis ordinẽ
assecutus. ⁊ ñ est cur dicere non
possum etiam ip̃e. quia oroina¬
uit in me caritatẽt Si aũt dicas
difficile queinꝗͣ plus alieno gau¬
dere magno bono quan ꝓ par¬
uo: aduerteᷤ certe uł ex hoc excel

Expanded text:
et quod veritas judicat praeponendum, et quod veritas judicat praeponendum, id charius amplectendum ordo postulat charitatis. Nonne, verbi gratia, ex injuncto incumbit mihi cura omnium vestrum? Jam quidquid huic forte praetulero operi, quo minus ipsi invigilem digne et utiliter pro viribus exsequendo; etsi ex charitate fortassis id facere videar, ordinis tamon ratio non consentit. Quod si ante omnia quidem, ut debeo, huic intendo curae, non autem magis ad majora gaudeo Dei lucra, quae per alterum fieri forte comperero, patet me ordinem charitatis ex parte tenere, ex parte nequaquam. Si vero me et ad id amplius, quod specialius incumbit, sollicitum, et nihilominus ad illud, quod majus est, magis affectum exhibeam; utrobique profecto invenior charitatis ordinem assecutus, et non est cur dicere non possim etiam ipse, quia ordinavit in me charitatem. 7. Si autem dicas difficile quemquam plus alieno gaudere magno bono, quam proprio parvo, advertes certe vel ex hoc excell
Abbreviated transcription (Latin):
una om̃s caritas liget. ⁊ cõtemꝑet
inumitatem corporis xp̃i: qd̃ mi¬
nime omĩo facere pot̾it si psañ
fuĩt ordinata. Nam si suo quisq
feratur impetu scdm spm̃ quẽ
accepit ⁊ adqueq uolet indifferent̾
rit: dum sibi asignato officio ne¬
mo cõtentus erit. s õsomnia indis¬
creta aministracione pariter attẽp¬
tobunt: nõ plane unitaserit set
magis cõfusio: oroinauit in me
caritatem. Utiuam⁊ in me dñs
iħc tantillum ordinet caritatis
quod dedit. ut sic michi cure sint.
umu̾sa que sunt ip̃ius. ut tñ qd̃
mei potissimũ ꝓpositi. seu offitũ
ẽẽ constit̾it. añ omnia curẽ. set
sane ita id prius. ut tñ ad multa
que michi sp̃aliter non adrinent.
affitiar amplius. Non enĩ semꝑ
quod prius curandum. idetiam
diligendum ampluserit: cum
sepe quod prius est ad sollicitiroinẽ
minus sit adutilitatem. ac per
hoc minus eẽ oporteat.⁊ in affec¬
tu. frequent̾ ꝓinde quod ꝓiniũc-¬
to pp̃onitur. de iudicio pꝰ. habetur.

Expanded text:
aritas liget, et contemperet in unitatem corporis Christi: quod minime omnino facere poterit, si ipsa non fuerit ordinata. Nam si suo quisque feratur impetu secundum spiritum quem accepit, et ad quaeque volet indifferenter, rit; dum sibi assignato officio nemo contentus erit, sed omnes omnia indiscreta administratione pariter attentabunt, non plane unitas erit, sed magis confusio. 6. Ordinavit in me charitatem. Utinam et in me Dominus Jesus tantillum ordinet charitatis quod dedit; ut sic mihi curae sint universa quae sunt ipsius, ut tamen quod mei potissimum propositi seu officii esse constiterit, ante omnia curem: sed sane ita id prius, ut tamen ad multa, quae mihi specialiter non attinent, afficiar amplius. Non enim semper quod prius curandum, id etiam diligendum amplius erit: cum saepe quod prius 1437 est ad sollicitudinem, minus sit ad utilitatem, ac per hoc minus esse oporteat et in affectu. Frequenter proinde quod pro injuncto praeponitur, de judicio posthabetur:
Abbreviated transcription (Latin):
tem. Deniq ait: ordinatione
tua ꝑseuerat dies: diem uirtu¬
tem appellans. Est ergo discre¬
tio non tam uirtꝰ quam quedam
moderatͥx. ⁊ auriga uirtutum:
ordinatrixq affectuum ⁊ mori
doctrix. Tolle hanc: ⁊ uirtus ui¬
cium erit ip̃a que affectio nat᷑ał
inꝑturbationem magis cõuerte
dedit apłos. quosdam aũt ꝓpħas
alias uero euuangłistas: alios pas¬
tores. ⁊ doctores. ad consumatio

Expanded text:
tem. Denique ait: Ordinatione tem. Denique ait: Ordinatione tua perseverat dies ; diem virtutem appellans. Est ergo discretio non tam virtus, quam quaedam moderatrix et auriga virtutum, ordinatrixque affectuum, et morum doctrix. Tolle hanc, et virtus vitium erit, ipsaque affectio naturalis in perturbationem magis convertetdedit apostolos, quosdam autem prophetas, alios vero evangelistas, alios pastores et doctores ad con
Abbreviated transcription (Latin):
horum copia surg̾ẽ ab oratione
cdonatur: potest inu̾itate loqui
quia introduxit me rex incellã
uinariam: Sequitur: Ordina¬
uit in me caritatem. omnino ne¬
cessarie. In portabił siquidem
absꝙ scientia est zelus. ubi ergo
uehe mens emulatio: ibi maxĩe
discretio necessaria que est ordi¬
natio caritatis Semꝑ quidẽ zelꝰ
minus absq scia efficax. minusq
utilis inuenitur: plerumq aũt
⁊ ꝑuitiosus ualde sentitur. Quo
igitur zelus feruidior ac uehemẽ¬
tior sp̃c. ꝓfusiorq caritas. eo uigi¬
lantiori opus scĩa est. q̃ zelum
subpͥmat. spm̃ temꝑet. ordinet
caritatem. Ninde sane. ne tamꝗͣ
nimia ⁊ importabilis ꝓimpetu
sp̃c quem ȩ cella uidet᷑ uinaria
reportasse presertim ab adoloscen¬
tulis sponsa timeat᷑: iungit qd̾
discre cionis est. et iamse parit̾
accepisse: idest ordinem carita¬
tis. Discretio quippe omĩ uirtu¬
ti ordinem ponit. ordo modum
tͣbuit. ⁊ decorem etiã ⁊ ꝑpetuita¬

Expanded text:
horum copia surgere ab oratione horum copia surgere ab oratione donatur, potest in veritate loqui, quia introduxit me rex in cellam vinariam. 5. Sequitur: Ordinavit in me charitatem. Omnino necessarie. Importabilis siquidem absque scientia est zelus. Ubi ergo vehemens discretio necessaria, quae est ordinatio charitatis. Semper quidem zelus minus absque scientia efficax, minusque utilis invenitur, plerumque autem et perniciosius valde sentitur. Quo igitur ferventior ac vehementior spiritus, profusiorque charitas, eo vigilantiori opus scientia est, quae zelum supprimat, spiritum temperet, ordinet charitatem. Proinde sane, ne tanquam nimia et importabilis pro impetu spiritus, quem e cella videtur vinaria reportasse, praesertim ab adolescentulis sponsa timeatur; jungit quod discretionis est etiam se pariter accepisse, id est ordinem charitatis. Discretio quippe omni virtuti ordinem ponit; ordo modum tribuit et decorem, etiam et perpetuita
Abbreviated transcription (Latin):
dicere pot̾it quod fuĩt introductꝰ
incellam uinariam. Ehx alus qͥppe
cellis siue thesauris ista sumunt᷑.
S si quis orando optineat mente
excedere in id diuiarcham unde
mox redeat diuino amore uehe¬
mentissiie flagrans. ⁊ estuans
insticie zelo. nec nõ ⁊ incinctis sp̃a¬
lib studiĩs atq offituĩs ꝑnimium
feruens. itant possit dicere. con ca¬
luit cor meũ iñtra me. ⁊ in medi¬
tacionib meis exardescet ignis.
Is plane cum excaritatis abundã¬
cia bonam ⁊ salutarẽ uini leticie
ructare crapulam ceꝑit. ĩ cellam
ñ in mito prohibebit᷑ uinariam
introisse: Cũ enĩ duosint beate
contemplationis excessus. im̃tel¬
lectunnus. ⁊ alt̾in affectii. unus
inlumine. alt̾ inferuorẽ. unus
inagnitione. alt̾ in deuotione.
pius sane affectus.⁊ pectus amore
calens. ⁊ sc̃ẽ deuotionis infusiaẽ
⁊ uehemens sp̃c repletus zelo non
plane aliunde quam ẽ cella uina¬
ria reportantur: ⁊ cuicumq cũ

Expanded text:
dicere poterit, quod introductus dicere poterit, quod introductus fuerit in cellam vinariam. Ex aliis quippe cellis sive thesauris ista sumuntur. 4. Sed si quis orando obtineat mente excedere in id divini arcani, unde mox redeat divino amore vehementissime flagrans, et aestuans justitiae zelo, nec non et in cunctis spiritualibus studiis atque officiis pernimium fervens, ita ut possit dicere: Concaluit cor meum intra me, et in meditationibus meis exardescit ignis : is plane, cum ex charitatis abundantia bonam et salutarem vini laetitiae ructare crapulam coeperit, in cellam non immerito perhibebitur vinariam introisse. Cum enim duo sint beatae contemplationis excessus, in intellectu unus, et alter in affectu; unus in lumine, alter in fervore; unus in agnitione, alter in devotione: pius sane affectus, et pectus amore calens, et sanctae devotionis infusio, etiam et vehemens spiritus repletus zelo, non plane aliunde, quam e cella vinaria reportantur: et cuicunque cum
Abbreviated transcription (Latin):
lare munꝰ acceptũ qd̾ sine inuidia
cõmunicab̾. erisq om̃ib ingra
que data est tibi. nõ modo gratꝰ
s fortassis etiam ãmirandꝰ. pot̾is
⁊ ip̃e ueraciter procestari. quia
introduxit me rex: in cellam in¬
nariam. tm̃ cairtus esto ñ intẽ
qͣmuis sp̃ale prodire dixerim de
cella uinaria: cumsint⁊ alie.
penes sponsum celle. uł apothe¬
ce. diuersa inse recondita habẽ¬
tes dona atq carismata. scdm di¬
uitias głe eius. de quib cellis
meniini me alibi latius dispu¬
tasse. Nonne hec cõdita sunt in¬
quit apud me. ⁊ signata inthe ᷤ¬
auris meis: Ergo prodiuersita¬
te cellarum diuisiones gr̃arum
sunt:⁊ unicuiq manifestatur
sp̃c adutilitatem: Et quam qͣm
alũ quidein detur sermo sapĩe.
aluĩ aũt sermo scientie. aliĩ uero
ꝓph̃ia. aliĩ gr̃a curationũ. aliĩ ge¬
nera linguarum. aliĩ int̾pretacio
sermonum. aliaq aliis his similia
nõ cũ quis horum prohuiꝰ modi

Expanded text:
lare munus acceptum, quod sine invidia lare munus acceptum, quod sine invidia communicabis; erisque omnibus in gratia, quae data est tibi, non modo gratus, sed fortassis etiam admirandus; poteris et ipse veraciter protestari, quia introduxit me rex in cellam vinariam; tantum cautus esto, non in te, quamvis spirituale, prodire 1436 dixerim de cella vinaria, cum sint et aliae penes sponsum cellae vel apothecae, diversa in se recondita habentes dona atque charismata, secundum divitias gloriae ejus: de quibus cellis memini me alibi latius disputasse . Nonne haec condita sunt, inquit, apud me, et signata in thesauris meis? Ergo pro diversitate cellarum, divisiones gratiarum sunt, et unicuique manifestatur Spiritus ad utilitatem. Et quanquam alii quidem detur sermo sapientiae, alii autem sermo scientiae, alii vero prophetia, alii gratia curationum, alii genera linguarum, alii interpretatio sermonum, aliaque aliis his similia , non tamen quis horum pro hujusmodi
Abbreviated transcription (Latin):
sonus tamꝗͣ aduenientis sp̃cue
hementis ⁊ repleuit totam domũ
ubi erant sedentes. ad impleuitq
ꝓph̃iam ioel: Et non ne unus¬
quisq illorum exiens mnebriatꝰ
abubertate domuꝰ illius. ⁊ torrẽte
uoluptatis tantȩ potatus dicere
merito quibat. qm̃ introduxit
m̾e rex incellam uinariam: S
⁊tu quoq si collecto trospũ mente
sobria ⁊ uacua curis. orationis
domum solus introeas.⁊ stans
coram dño adunum aliquid de
altarib celi ianuam tangas sanc¬
ti desiderũ manu ⁊ p̾sentatꝰ choriᷤᷤ
scorum tua penetrante deuotiõe
siquidẽ orõ iusti celos penetrat.
inip̃orum presentia miserandꝰ
deplores miserias ⁊ calamitates
quas pateris. crebris suspirũs̃⁊
gemitib inenarrabilib ꝓdas ne¬
cessitatem. flagites pietatem: si
inquam hoc egeris: confido ĩ eo
quidixit petite ⁊ accipietis. qr si
ꝑ seueraueris pulsans. nõ exibis
uacuus. Uerum cunte nobis
reddideris plenum grẽ : caritate
nec poteri spũ feruens disimu¬

Expanded text:
am advenientis spiritus vehementis, et replevit totam domum, ubi erant sedentes , adimplevitque prophetiam Joel! Et nonne unusquisque illorum exiens inebriatus ab ubertate domus illius, et torrente voluptatis tantae potatus, dicere merito quibat: Quoniam introduxit me rex in cellam vinariam? 3. Sed et tu quoque, si collecto tuo spiritu, mente sobria et vacua curis, orationis domum solus introeas, et stans coram Deo ad unum aliquod de altaribus, coeli januam tangas sancti desiderii manu, et praesentatus choris sanctorum, tua penetrante devotione siquidem oratio justi penetrat coelos in ipsorum praesentia miserandus deplores miserias et calamitates quas pateris; crebris suspiriis et gemitibus inenarrabilibus prodas necessitatem, flagites pietatem; si, inquam, hoc egeris, confido in eo qui dixit; Petite, et accipietis , quia, si perseveraveris pulsans, non exibis vacuus. Verum cum te nobis reddideris plenum gratia et charitate, nec poteris spiritu fervens dissimu
Abbreviated transcription (Latin):
meo: gustum cõtemplationis
significans quem optinuerat ꝑ
amorem suauiter subleuata.
At istud inumbra: qui a perspe¬
culum⁊ ineinginate. Erit cũ de¬
clinau̾int umbre. crescente lumi¬
ne ĩmo penitꝰ disparĩnt.⁊ sub¬
turi: s sacietas uentri sine fasti¬
dio tñ. Sub umbra eius quem de¬
fidaneram sedi: ⁊ fructus eiꝰ dulciᷤͤ.
guituri meo. Nos quoq ubi spon¬
sa pausat pause mus pariter de
sumpto gustu. page̾m familias
głificantes qui nos ad tales epulas
inuitauit. sponsum eccłie iħ̃m¬

Expanded text:
meo; gustum contemplationis meo; gustum contemplationis significans, quem obtinuerat per amorem suaviter sublevata. At istud in umbra, quia per speculum et in aenigmate. Erit cum declinaverint umbrae crescente lumine, imo penitus disparuerint, et subturi, sed et satietas ventri; sine fastidio tamen. Sub umbra ejus quem desideraveram sedi, et fructus ejus dulcis gutturi meo. Nos quoque ubi sponsa pausat, pausemus pariter, de sumpto gustu patremfamilias glorificantes, qui nos ad tales epulas invitavit, sponsum Ecclesi
Abbreviated transcription (Latin):
qt si cognouimus xp̃m scdm̃ car¬
nem: s nũc iam nõ nouimus.
Adhocille Nos uero qui nõdum
in paradisum. ñdum ad t̾eium ce¬
lum rapi meruimꝰ. xp̃i int̾ris
carne pascaniur. misteria uene¬
rem᷑. exempla sectemur. fidem
Inumbra eiꝰ quam desiderauerã
sedi fõrtassis felicius aliquid ista
exꝑtam se glietur: in eo quod se
Plus :÷ aũt quisce inumbra quam
niuere: sieut uiu̾e plus est quam
tm̃ modo ẽẽ in ea. Igitur quod est
cõmune młtorũ ꝓpħa assumens
sibi. inumbra eiꝰ uiuimꝰ inquit.
sponsa uero habens prerogatiuã
etiam quod sub ea singłarit̾ sede¬
rit głatur. Nonenĩ. ut ille plura¬
liter uiuimꝰ: ita ⁊ hec sedimus di¬
xit. s singular it̾ sedi. ut agnos¬
cas prerogatiuam. Ubi itaq noᷤ
cum labore uiuimꝰ. qui conseñ
peccõrum sub timore seruimuᷤ.
ibi hec deuota ⁊ amans fuauiter
requiescit. Deniq timor penam
habet: amor suauitatem. Inde
ait. et fructus eiꝰ dulcis gutturi

Expanded text:
Et si cognovimus Christum secundum carEt si cognovimus Christum secundum carnem, sed nunc jam non novimus . At hoc ille: nos vero qui nondum in paradisum, nondum ad tertium coelum rapui meruimus, Christi interim carne pascamur, mysteria veneremur, exempla sectemur, fidem In umbra ejus quem desideraveram sedi. Fortassis felicius aliquid ista expertam se gloriatur in eo, quod se Plus est autem quiescere in umbra quam vivere, sicut vivere plus est quam tantummodo esse in ea. Igitur quod est commune multorum propheta assumens sibi: In umbra ejus vivimus, inquit; sponsa vero habens praerogativam, etiam quod sub ea singulariter sederit, gloriatur. Non enim ut ille pluraliter: Vivimus; ita et haec: Sedimus dixit; sed singulariter, sedi, ut agnoscas praerogativam. Ubi itaque nos cum labore vivimus, qui conscii peccatorum sub timore servimus, ibi haec devota et amans suaviter requiescit. Denique timor poenam habet, amor suavitatem. Unde ait: Et fructus ejus dulcis gutturi
Abbreviated transcription (Latin):
habitass ininferno anima meaS.
Nũc aũt de umbra mortis aduite E
transsiuimꝰ umbram: magisau̾t
ut quis mumbͣ eius fuĩt quod ui¬
uat in ea: quia non plane omnis de¬
qui fidem ħt exfide uiuit: Nlam
fides sine oꝑib mortua est: nec
potest dare uitam quã minime
ipã habu̾i̾t. Iõ ꝓpħa cũ dixisset
nõ contentꝰ fuit sequi. ⁊ dicere. in
umbra eius sumus: s in umbra
inquit eiꝰ uiuimꝰ int̾ gentes. Et
tu ergo uide ut uiuas exemplo
ꝓphe mumbra eius: ut quandoqi
⁊ regnes in lumine eiusz Nec enĩ
tantum umbram habet: habet
⁊ lucem. Ip̃e per caruem umbra
est fidei: ip̃e intelligentie lumen
ꝑ sp̃m. Et caro est enin. ⁊ spiritu ᷤ
Caro incarne manentib. sp̃c
añ faciem nrãm .i. infuturo⁊ si
tñ que retro sunt obliuiscentes
ad eaque añ sunt nosmet ip̃os ex¬
tendimus quo ꝑuenientes exꝑia¬
mur deuerbo quod dixit. Caro
nõ prodest quiequã: spc̃ est qui
niuificat: Nec ignoro: quod in
carne ad huc manens quis dix̃it:

Expanded text:
habitasset in inferno anima mea . Nunc autem de umbra mortis ad vitae transivimus umbram; magis auteut quis in umbra ejus fuerit, quod vivat in ea, quia non plane omnis qui fidem habet ex fide vivit. Nam fides sine operibus mortua est; nec potest dare vitam, quam minime ipsa habuerit. Ideo propheta cum dixisset: non contentus fuit sequi et dicere: In umbra ejus sumus; sed; in umbra, inquit, ejus vivimus inter gentes. Et tu ergo vide ut vivas exemplo ae in umbra ejus, ut quandoque et regnes in lumine ejus. Nec enim tantum umbram habet, habet et lucem. Ipse per carnem umbra est fidei, ipse intelligentiae lumen per Spiritum. Et caro est enim, et spiritus. Caro, in carne manentibus; spiritus, ante faciem nostram, id est in futuro; si tamen quae retro sunt obliviscentes, ad ea quae ante sunt nosmetipsos extendimus, quo pervenientes experiamur de verbo quod dixit: Caro non prodest quidquam, spiritus est qui vivificat . Nec ignoro quod in carne adhuc manens quis dixerit:
Abbreviated transcription (Latin):
uinaria. pret̾eo dicere: quia dix¬
isse me recolo. Tamen si ad eccłia
referatur sermo: cũ repleti spũ scõ
discipuli musto ebriĩ appło puta¬
rentur. tunc tanquam amicꝰ spõ¬
si prosponsa stans petrus in me¬
dio eorum. ñ inquit sicut uosesti¬
matis hi ebriisunt. Accendein¬
t̾im quod ñ omĩmꝰ ebrios: set
eb̾os sicut abillis estimati sunt
denegauit. grant enim ebriĩ.
s spũ scõ non musto: et quasi
testificarent᷑ ad plebem reuera
se incellam fuisse uinariã intͦ¬
ductos: rursum petrus ꝓ oĩb.
S hoc est ait quod dictum est
ꝑ ꝓphãm iohel gterit in nouis¬
simis dieb dicit dñs. effundã
de spũ meo suꝑ omnẽ carnem

Expanded text:
vinaria, praetereo dicere, quia dixvinaria, praetereo dicere, quia dixisse me recolo. Tamen si ad Ecclesiam referatur sermo, cum repleti Spiritu sancto discipuli musto ebrii a populo putarentur; tunc tanquam amicus sponsi pro sponsa stans Petrus in medio eorum: Non, inquit, sicut vos aestimatis, hi ebrii sunt. Attende interim, quod non omnino ebrios, sed ebrios sicut ab illis aestimati sunt, denegavit. Erant enim ebrii, sed Spiritu sancto, non musto. Et quasi testificarentur ad plebem, revera se in cellam fuisse vinariam introductos, rursum Petrus pro omnibus: Sed hoc est, ait, quod dictum est per prophetam Joel: Et erit in novissimis diebus, dicit Dominus; effundam de Spiritu meo super omnem car
Abbreviated transcription (Latin):
introduxit me rex in cellã IL¬
uinariam: ordinauit in me ca¬
ritatem. Ut quidem ꝓpositi capi¬
tuli uidetur sonare litt̾a. habito
ꝓuotis dulci admodum famili¬
ariq colloquio cũ dilecto: illo abe¬
unte sponsa regraditur ad olos¬
centulaᷤ aspectuita ip̃ius affatuq
refecta atq accensa. quatinus
ebrie simił appareret: et qͣuillis
stupentib nouitatem ⁊ querenti¬
bus causam: respondit. mirum
minime esse si uino estuaret. q̃
incellam uinariam introisset.
Et scdm lit̾am ita. Scd̃m spm̃
quoq non negat ebriam s amore.
nõ uino: nisi quod amor uinũ
est. Introduxit merex. in cellam
uinariam. Qñ presens estsponsꝰ
⁊ sponsa adipm̃ sermonem dirig̃.
tune sponsus dr̃ aut dilectus aut
qͣm diligit anima mea inquit.
Loquens uero de ip̃o adoloscentu¬
lis regem noĩat: ut quidhec : ꝓꝑ¬
terea credo quia ⁊ sponse amanti
atq dilecte cd̃ueniatuti familia¬
riꝰ: quod ad se est amoris nõĩb ⁊ ad¬
oloscentuliᷤ tamquam disciplina

Expanded text:
Introduxit me rex in cellam vinariam, ordinavit in me charitatem . Ut quidem propositi capituli videtur sonare littera, habito pro votis dulci admodum familiarique colloquio cum dilecto, illo abeunte sponsa regreditur ad adolescentulas, aspectu ita ipsius affatuque refecta atque accensa, quatenus ebriae similis appareret. Et quasi illis stupentibus novitatem, et quaerentibus causam, respondit mirum minime esse, si vino aestuaret, quae in cellam vinariam introisset. Et secundum litteram ita. Secundum spiritum quoque non negat ebriam, sed amore, non vino, nisi quod amor vinum est. Introduxit me rex in cellam vinariam. Quando praesens est sponsus, et sponsa ad ipsum sermonem dirigit; tunc sponsus dicitur aut dilectus, aut, quem diligit anima mea, inquit; loquens vero de ipso adolescentulis, regem nominat. Utquid hoc? Propterea credo, quia et sponsae amanti atque dilectae conveniat uti familiarius, quod ad se est, amoris nominibus, et adolescentulis tanquam disciplina