comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
iorem malis nris pudorẽ prestare debeat/ tace
nõ pt silenciũ meum. Nouo quynimo fabulose¬
q secũ impacientie gen̾e dissentit querit᷑ de ppło
ꝙ lequatur de pr̃e ꝙ taceat. Nec contenta cofes¬
sione mariti se nichil dissimulare nichil stire re¬
atus auͣcte testantis maius uult de silencio
stire quid filiꝰ meꝰ dixerit que me putat habẽ
miseratione ꝯfundat sola mat̾ ne ue maxie
calanutatis id tantũ putetis resedisse sensũ.
unde uos lacͥme gemitꝰ q cõueniũt. Mei mag̃
debetis in uxoris comparatione misereti qui filiũ ⁊ per¬
didi et acidi. Ego sum infelicior ex parentib duebi qͥirius
matris que sufficit int̾rogare. Maior me upacia. n
diretur infancia durauitq domꝰ tota prosperitus
habe formosum. ut uero in eã adoleuit utatẽ i
qua corporalib bonis iuuẽtꝰ insolent᷑ exultat sis¬
perbus atq arrogans in nullum uite gemstre
in pͥuatos non in publicos actꝰ florente duxit eta¬

Expanded text:
rem praestare debebat, tacere non potest silentium meum. novo quin immo fabulosoque secum inpatientiae genere dissentit: queritur de populo, quod loquatur, de patre, quod taceat, nec contenta confessione mariti nihil se dissimulare, nihil scire reatus auctoritate testantis, mavult de silentio nimus potest scire, quid filius meus dixerit, quae me putat habere, miseratione confundat sola mater, neve maximae calamitatis ibi tantum putetis resedisse sensum, unde vos lacrimae gemitusque conveniunt. mei magis debetis in uxoris conparatione misereri, qui filium et perdidi et occidi: ego sum infelicior ex parentibus duobus, qui qmatris, quae sufficit interrogare! maior me inpatientidiretur infantia, duravitque domus tota prosperitas, habere formosum. ut vero in eam adolevit aetatem, in qua corporalibus bonis iuventus insolenter exultat, superbus atque adrogans in nullum vitae genus, non in privatos, non in publicos actus florentem duxit aeta
Abbreviated transcription (Latin):
cia ur̃a succurrerit parauit inuenit quis fius.
quis exitꝰ incredibiliũ maloꝵ de filio absoluto fe¬
cit ut mori mallet de moriente ut uiuẽt. uos
uõ scĩssinu uni quo iam ambitu quib posse cõuemi¬
re p̃cib. Ille nest̾ infelir ille ur̃ absolutꝰ flere ue¬
titus est. Non ht̃ gram suã tociens genua sua cõ¬
dus attulimꝰ. Omors semꝑ ĩparata mseris ne¬
gata cupieritib qñ succurrẽs. Me infelicẽ perdi¬
di uenenũ s quatmꝰ aliquid pr̃ expectatiomi tue
repromisi nolo desperes. fruere quinimo ante
supremo ante meuri hat uoce uicisti. Nestio quidẽ
quod rursus eligam obitus genus an placeat repara¬
re nirus infelix. S p̃dico testor quẽcũq sederit tra¬
dicio leti miserere ne ibeas. misere ue cogas. faciliꝰ
me occide̾nt gemitꝰ tui lacͥme tue. Et ne mnͥ putetis
illam secreti nr̃i excidisse uocẽ uenenũ quidẽ te iubẽ¬

Expanded text:
tia vestra succurrerit, paravit, invenit. qui finis, tia vestra succurrerit, paravit, invenit. qui finis, quis exitus incredibilium malorum? de filio absoluto fecit, ut mori mallet, de moriente, ut viveret. Vos vero, sanctissimi viri, quo iam ambitu, quibus possim convenire precibus? ille vester infelix, ille vester absolutus flere vetitus est, non habet gratiam suam totiens genua comdus attulimus. o mors semper imperata miseris, negata cupientibus, quando succurres? me infelicem, perdidi venenum! sed quatenus aliquid, pater, expectationi tuae repromisi, nolo desperes. fruere quin immo ante suprema, ante exitum meum hac voce: vicisti. nescio quidem, quod rursus eligam obitus genus, an placeat reparare virus infelix, sed praedico, testor: quaecumque sederit ratio leti, miserere, ne iubeas, miserere, ne cogas. facilius me occiderent gemitus tui, lacrimae tuae. et, ne mihi putetis illam secreti nostri excidisse vocem, venenum quidem te iuben
Abbreviated transcription (Latin):
uenenũ quod iudẽt dep̾hensum nemo ideo bibisse
crede̾tur quia sibi ꝑauerat. Dic nũc nõ fui passu¬
rus si bibe̾ uoluisses. ⁊Deinde hoc si probas ut me hodie¬
quoq coneris occide̾. Non cras passurꝰ. Quãdo ꝑ fidẽ
iicis manꝰ. Potuit eadẽ potuit ꝑsici breuitate qua
usseras. Non cras passurꝰ. Deinde nõ timuisti ne
mͥ animũ ꝑeundi uł hoc facet ꝙ putabã me iuberi
facinꝰ est si morior ut postea queratur an uoliu̾is
occide̾. Tu licet ĩiudiam notis illiꝰ alt̾ius mentis
simuilatione deffendas occisuri tñ fuit ipm exꝑi¬
mentũ. Nec int̾est rigoris quedã patiaris an tem¬
ptes. Nũꝙͣ mouebit pr̃em filius. hoc quod morit᷑
quẽ nõ nouit hoc quod ꝑatus est mori. Quid ñc
faciã iudi ꝑtinacissimo rigori in quod me ꝯponã
nolo ꝑturbat expellit. Mori conor int̾pellat exa¬
gitat. Iam fortassis aliquid si nob hodie q cleuiẽ¬

Expanded text:
venenum, quod videretur deprehensum, nemo ideo bibisse venenum, quod videretur deprehensum, nemo ideo bibisse crederetur, quia sibi paraverat. dic nunc: 'non fui passurus, si bibere voluisses.' deinde hoc sic probas, ut me hodieque coneris occidere? non eras passurus? quando, per fidem, inicis manus? potuit eadem, potuit peragi brevitate, qua iusseras. non eras passurus? deinde non timuisti, ne mihi animum pereundi vel hoc faceret, quod putabam me iuberi? facinus est, si morior, ut postea quaeratur, an volueris occidere. tu licet invidiam vocis illius alterius mentis simulatione defendas, occisuri tamen fuit ipsum experimentum, nec interest rigoris, quaedam patiaris an temptes. numquam movebit patrem filius hoc, quod moritur, quem non movit hoc, quod paratus est mori. Quid nunc faciam, iudices, pertinacissimo rigori? in quod me conponam itas. vivere volo; proturbat, expellit. mori conor; interpellat, exagitat. iam fortassis aliquid, si nobis hodieque clemen
Abbreviated transcription (Latin):
oculi tibi imputes in qd̾ me retorsisti ꝙ ablata
sunt sacramenta ꝑouridi. Innocenti faciłiꝰ ẽ mori
si rogetur ut uiuat. fidem deoꝵ in quã me contu¬
maciã pr̃ in que tunc impulisti ꝯtentionis ardorẽ
cũ diceres bibe. Nec uin̾e̾ mͥ libuit nec mori. Exept
sum miser aĩo meo ⁊ improuisa uoce ꝑeulsus ste¬
ti sine affectu sine negatiõe actouitꝰ Amens ⁊ me
pene alt᷑ occidit ⁊ichil est profecto improuiso
dolore torrẽtius ⁊ fracte maloꝵ contentione me¬
tes ad expectata caligant, Non quelas post hoc ĩ¬
uemio non uerba nõ lacͥmas. Ad nussiꝰ rei cona¬
tũ sufficit mori alt̾ius aĩo ⁊ suo ueneno. licet
illum sp̃m rigorem q peundi. Tanꝙͣ parriada
moriebar pr̃ qui queritur ꝙ nõ bibi iã nũc dicẽt dephen¬
sus erat negare nõ poterat. Essem nũc tͥ abdicatus
et me cõtendẽt ad iudices meos redire nõ ausum.
Bene ꝙ sic effudi tanquã uita rursus placuisset

Expanded text:
oculi. tibi inputes, quod me retorsisti, quod ablata oculi. tibi inputes, quod me retorsisti, quod ablata sunt sacramenta pereundi; innocenti facilius est mori, si rogetur, ut vivat. fidem deorum, in quam me contumaciam, pater, in quem tunc inpulisti contentionis ardorem, cum diceres 'bibe'! nec vivere mihi libuit nec mori, ereptus sum miser animo meo, et inprovisa voce percussus steti sine affectu, sine necogitatione attonitus, amens et me paene aliter occidi. nihil est profecto inprovisorum dolore torrentius, et fractae malorum contentione mentes ad inexpectata caligant. non querelas post hoc invenio, non verba, non lacrimas. ad nullius rei conatum sufficit mori alterius animo et suo veneno. Licet illum spiritum rigoremque pereundi; tamquam parricida moriebar. pater, qui queritur, quod non bibi, iam nunc diceret: 'deprehensus erat, negare non poterat.' essem nunc ter abdicatus, et me contenderet ad iudices meos redire non ausum. bene quod sic effudi, tamquam rursus vita placuisset;
Abbreviated transcription (Latin):
uisus es teneris here camus adinuicẽ. Bibe.
Si hoc iubes tanquã negem uenenũ. Int̾rogare
uos uelut in illa secreti nr̃i pñcia libet quẽ michi
post hanc uocẽ aniuiũ datis dicit hoc accusator. di¬
cit hoc uictꝰ. dicit secreto dixit sie ut possit nega¬
re si bibero. Bibe. Ego quidẽ uolo. Et hoc cũ maxie
paro s totũ hunc animũ senex in tua auiditate
mutasti. Bibe Quid restat aliud ꝙͣ ut recusantis
ora deducas. ut infundas ꝑ oppositas mariꝰ. Michi
uo̾ tũc excidit quid uelim quid pararẽ. uidi truces
loquentis oculos uultus parricidiali ardore suffusos
iuberi mͥ iudebar ut biberem tuũ uenenũ. Nescisti
p̃r̃ ꝑtinaciã meã. ẜuare nescisti. filiũ propt̾ te mo¬
ri uolentẽ dep̃hendisti. uis occide̾. ueta/inuade po¬
culũ ue hauriã bibam. Exclama temarie quid facis
ia desmo irasci.iam reu̾tor in gram proꝑabo ut
hoc secũ aures ferant ut in paciã tua fruantur

Expanded text:
visus es: 'teneris, haeres, eamus ad iudicem!' 'bibe.' visus es: 'teneris, haeres, eamus ad iudicem!' 'bibe.' sic hoc iubes, tamquam negem venenum. interrogare vos velut in illa secreti nostri praesentia libet: quem mihi post hanc vocem animum datis? dicit hoc accusator, dicit hoc victus, dicit secreto, dicit sic, ut possit negare, si bibero. 'bibe.' ego quidem volo, et hoc cum maxime paro, sed totum hunc animum, senex, tua aviditate mutasti, 'bibe.' quid restat, quam ut recusantis ora diducas, ut infundas per oppositas manus? mihi vero tunc excidit, quid vellem, quid pararem. vidi truces loquentis oculos, vultus parricidali ardore suffusos. iuberi mihi videbar, ut biberem tuum venenum. nescisti, pater, pertinaciam meam servare, nescisti. filium propter te mori volentem deprehendisti; vis occidere? veta; invade poculum, ne hauriam; bibam. exclama: 'temerari, quid facis? iam desino irasci, iam revertor in gratiam!' properabo, ut hoc secum aures ferant, ut inpatientia tua fruantur
Abbreviated transcription (Latin):
labitur statim ꝯtumax dolor cũ depreheusa morte
dissentiat. Nestis quantũ mͥ hesitacõnis paraui̾s
cũ int̾roges cũ responde̾ cogis s hiis quos et redde
itm̃ litigare defendi. Me uero tunc parit̾ omes
dolor. Ego propt̾ prem mori possum corã pr̃e nõ
possum Adiste nũc ꝙ ⁊ dixisti. Bibe. Si me her¬
cule sanciũ palpitatẽ iussisses adige̾ ferrũ. p̃men
nexus conarer abrupto desilire laqueo. Si nõ mit¬
teres manũ ad p̃cipicia propanti flecte̾m in plana
cursum. Merito prorsus amma secretũ sollicitudi¬
nemq captaueras. Int̾uenit pr̃ actũ est. Perit
ille suscepte mortis ardor ⁊ utroq nos resoluit
affectu. Mori nõ debeo si uetuerit nõ potero si iusse¬
rit. Bibe inquit. Noudũ quid̃ pociomi uirꝰ apta¬
tũ est s me ideo dep̃hendisti. quia adhuc t̾ebatur.
uulos. contrahe libertos. complorare. conqueri. mã¬
dare. conqueri defendi. Bibe michi nõ tuc adiecisse

Expanded text:
labitur, statim contumax dolor cum deprehensa morte labitur, statim contumax dolor cum deprehensa morte dissentiet. Nescis, quantum mihi haesitationis paraveris, cum interroges, dum respondere cogis ~setis quem et~ reddere, iterum litigare, defendi. me vero tunc pariter omnes dolor. ego propter patrem mori possum, coram patre non possum. adice nunc, quod et dixisti: 'bibe!' si mehercules saucium palpitantemque iussisses adigere ferrum, premenexus, conarer abrupto desilire laqueo; si non iniceres manum ad praecipitia properanti, flecterem in plana cursum. Merito prorsus, anime, secretum solitudinemque captaveras. intervenit pater, actum est, perit ille susceptae mortis ardor et utroque nos resolvit adfectu: mori non debeo, si vetuerit, non potero, si iusserit. 'bibe', inquit. nondum quidem potioni virus aptatum est, sed me ideo deprehendisti, quia adhuc terebatur. s convocare servulos, contrahere libertos, complorare, conqueri, mandare, defendi. 'bibe.' mihi vero tunc adiecisse
Abbreviated transcription (Latin):
ius teneã uenenũ multũ tam̃e adhuc casib
incertis que suꝑest accipe iudemꝰ ꝑfossis ple¬
rũq uisterib uitã tanien ab ip̃a desperatioẽ
redeunteni. trictos circa colla lanuees aut
uerus ipius corporis ruma decepit rotatos ꝑ abrupta
mollis iactꝰ explicuit. Tam cõsentaneũ ẽ ne moria¬
mur qui uelit ꝙͣ qui moriuuir ĩuiti. S malo sicͭ
cepi simplici tecum rõne cõsiste̾. Nichil eq̃ pater
impetu cõstat ꝙͣ mori uelle nec quicquã res hua¬
ne impacienciꝰ hent pereuntis affectu. hunc si re¬
quis alloquitur. Ambiuntur cuncta moriendi spa¬
cia pro uita. Ideo me hercule crediderĩ exitũ eiusmõĩ
elig̾e̾ secretũ. minimiũ est ꝙ confundat hoĩem in¬
firmitate morientẽ. ⁊ exigius causis opus ẽ ut
displiceat exitꝰ quẽ iuisero persuasit integritas
Quid si int̾uerat aliquis qui gaudeat qui uni¬
dicari se putet si testes adhibeat oculos quib ĩui¬
dendũ est statim me hereules arrogaus uita simu¬

Expanded text:
iam teneam venenum, multum tamen adhuc casibus incertisque superest? accepere perfossis plerumque visceribus vitam tamen ab ipsa desperatione redeuntem; strictos circa colla laqueos aut us aut ipsius corporis ruina decepit; rotatos per abrupta mollis iactus explicuit. tam consentaneum est, ne moriatur qui velit, quam quod morimur inviti. sed malo, sicut coepi, simplici tecum ratione consistere. nihil aeque, pater, impetu constat, quam mori velle, nec quicquam res humanae inpatientius habent pereuntis adfectu. hunc si requis adloquitur. ambiuntur cuncta moriendi spatia pro vita. ideo nos mehercules crediderim in eiusmodi exitum eligere secretum. minimum est, quod confundat hominem infirmitate morientem, et exiguis causis opus est, ut displiceat obitus, quem misero suasit integritas. quid, si interveniat aliquis, qui gaudeat, qui vindicari se putet, si testis adhibeat oculos, quibus invidendum sit? statim mehercules adrogans vita stimu
Abbreviated transcription (Latin):
centẽ tius morib probes filiũ. Parricidã non
facit seu̾i̾tas nr̃a nõ seuicia nõ terror. Ad tam
hrande facuiꝰ nõ ira opus ẽ s morib non dolore
h mente Om̃es ĩuirie leuiꝰ exasꝑant leuiꝰ ode¬
rnt Innocentis filii ultio est moꝵi. Quod si ma¬
infestum est nichil tunc in morib meis fuisse
ꝓ posset esse suspectũ extimeniꝰ unde postea
inciprem om̃i nũc sollicitudine om̃i labore cu¬
stodiam illam gram illum ambitũ meũ quo re¬
mueror aduocatos quo persoluo iudicib illud
propt̾ quod audeo doniũ reu̾ti propt̾ quod nõ timiee
casus non subita pro pre nõ maligna fata fidẽ
non capit ut me tres absolutiones ⁊ ĩnocentẽ
probauerint ⁊ effeceruit parricidã. Pretea p̃r̃¬

Expanded text:
centem tuis moribus probes. filium parricidam non centem tuis moribus probes. filium parricidam non facit severitas vestra, non saevitia, non terror; ad tam grande facinus non ira opus est, sed moribus, non dolore, sed mente. omnes iniuriae levius exasperant, levius offendunt; innocentis fili ultio est mori. Quod si manifestum est nihil tunc in moribus meis fuisse, quod posset esse suspectum, aestimemus, unde postea trem, omni nunc sollicitudine, omni labore custodiam illam gratiam, illum ambitum meum, quo remuneror advocatos, quo persolvo iudicibus, illud propter quod audeo domum reverti, propter quod non timeo casus, non subita pro patre, non maligna fata. fidem non capit, ut me tres absolutiones et innocentem probaverint et effecerint parricidam. Praeter
Abbreviated transcription (Latin):
diu̾sa siña. Tercia uo̾ abdiçatio dii ĩmortales quẽ
apparatum quẽ mouit ambitũ. Ego miror ꝙ mͥ
licuit audiri ꝙ me nõ statim ymus qu̾elaꝵ tu¬
multꝰ opp̃ssit. Quid post ista noui p̃r̃ obiq p̃t int̾
leges int̾ ira consenui nõ habeo in morib meis
ꝙ nõ melius uid̾. sciant. Scil capit natura rero
ut futurꝰ parricida nõ p̃miserit notas nullis
añ sit maxinu sceleris ĩmanitas tumultuata fla¬
gitiis ⁊ quãdoq culleo ẜpentib expianda feritas
sub placida mente pͥmã ꝑtulerit etatẽ. Aliud ẽ
miseroꝵ genꝰ ꝙ clemencia ꝙ succurrẽdi fauore
dittitur. Absoluerunt me qui sciebant nõ pro¬
futurũ michi ꝙ nõ abdicabar. Proclames igit᷑
l subinde detulisepe questus sum. tͥ abdicare
uolui. hec tamen res ista debet effice ut tibi nõ
oporteat cred̾e̾ quidquid aliud obieceris. Nõ enĩ
sequitur pat̾ ut me tius c̾mimb accuses ꝙ no¬

Expanded text:
diversa sententia! Tertia vero abdicatio, dii inmortales, quem diversa sententia! Tertia vero abdicatio, dii inmortales, quem adparatum, quem movit ambitum! ego miror, quod mihi licuit audiri, quod me non statim primus querelarum tumultus oppressit. quid post ista novi, pater, obici potest? inter leges, inter iura consenui, non habeo in moribus meis, quod non melius iudices sciant. scilicet capit natura rerum, ut futurus parricida non praemiserit notas, nullis ante sit maximi sceleris inmanitas tumultuata flagitiis, et quandoque culleo, serpentibus expianda feritas sub placida mente primam pertulerit aetatem? aliud est miserorum genus, quod clementia, quod succurrendi favore dimittitur: absolverunt me qui sciebant non profuturum mihi, quod non abdicarer. Proclames igitur licet: 'subinde detuli, saepe questus sum, ter abdicare volui!' hoc tamen res ista debet efficere, ut tibi non oporteat credi, quicquid aliud obieceris. Non enim sequitur, pater, ut me tuis criminibus accuses, quod no
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ ut abdicatio que nec in sui ualuit effectu fidẽ ma¬
iori crimim prestet. Non sum iexplorati pudoris
nec ante uite mee acta sub hodierna pͥmũ lite tra¬
ctantur. facilior m̃ocencia ẽ citra suspitiones certior
post reatum. Et quãtũ infanne prestant obiecta
dum mutant tandem auctoritatis absoluta resti
apud parentes auctoritate preualui. iuderint qͥ
calamitatib suis sie blandiuntur ut sibi affuisse cre
catione nõ egesseris totũ dolorẽ multa tibi de crimũ¬
b meis ue̾cundia quen̾di multa pat̾ne pietatis ab¬
stulerit infirmitas. Quid nõ implet repetita dela¬
tio. Reu̾sus es in forũ iam ad iudices iratos. Quã¬
to terrore ciuicta protulerit pudor ille iam uicti et
redeuntis in dampnatã colluctationẽ acrior semꝑ
ex uecundia dolor. S et iud̾. cura quãto malignnior
circa redditũ reum ꝙͣ multis placet illa de dissuli¬
tudine prouũciationis aũctas ⁊ senerior idetur

Expanded text:
est, ut abdicatio, quae nec in sui valuit effectum, fidem maest, ut abdicatio, quae nec in sui valuit effectum, fidem maiori crimini praestet. non sum reus inexplorati pudoris, nec ante acta vitae meae sub hodierna primum lite tractantur. felicior innocentia est citra suspiciones, certior post reatum, et quantum infamiae praestant obiecta dum nutant, tantundem auctoritatis absoluta restitapud parentes auctoritate praevalui? viderint, qui calamitatibus suis sic blandiuntur, ut sibi adfuisse credcatione non egesseris totum dolorem, multa tibi de criminibus meis verecundia querendi, multa paternae pietatis abstulerit infirmitas; quid non implet repetita delatio? reversus es in forum iam ad iudices iratos. quanto terrore cuncta perculit pudor ille iam victi et redeuntis in damnatam conluctationem! acrior semper ex verecundia dolor. sed et iudicum cura quanto malignior circa redditum reum! quam multis placet illa de dissimilitudine pronuntiationis auctoritas, et severior videtur
Abbreviated transcription (Latin):
dere uocatis plerũq grauitatẽ. Sicut abdicationis
emendationẽ sicut reliqua supplicia nr̃a rõius frou¬
te protegitis cũctos q prirgide mentis affectꝰ uoca¬
bulo lemore leuitis. Nos nec felices facraus istud
possumꝰ concipe nec misereri. Non peruenuit ad fa¬
crus istud nec neccessitates om̃is citra desꝑationẽ
dolor ira languescit. Et quãto dii deeq difficilius si
p̾staretur sine constio sine mistio totũq facius
et animũ filii postat et manus. Memento cuius
obicias ĩmanitatis horrorẽ prẽm occide̾ uelle huic
tantũ accipis uires ut mori possis dep̃hensus. Ut
sciatis in quit uerũ ẽẽ ꝙ obicio ⁊ abdicare uolui. Nõ
pt̃ p̃r effice̾ pertinatia querendi genus probatio¬
is Tu cũ dicis filiꝰ me uoluit occide̾ inderis tibi
fac̾e̾ priorib iudicib ĩuidiã exclamare nos faciles
nos msericordes. hunc mͥ redditis. Si inquissimũ

Expanded text:
dere vocatis plerumque gravitatem, sicut abdicationis dere vocatis plerumque gravitatem, sicut abdicationis emendationem, sicut reliqua supplicia nostra rationis fronte protegitis, cunctosque praerigidae mentis adfectus vocabulo molliore lenitis. nos nec felices facinus istud possumus concipere nec miseri. non perveniunt ad nefas istud nec necessitates, omnis citra desperationem dolor, ira languescit. et quanto, dii deaeque, difficilius, si paretur sine conscio, sine ministro, totumque facinus et animum filii poscat et manus! memento, cuius obicias immanitatis horrorem; patrem occidere velle hinc tantum accipit vires, ut mori possis deprehensus. 'Ut sciatis,' inquit, 'verum esse quod obicio, et abdicare volui.' non potest, pater, efficere pertinacia querendi genus probationis. tu, cum dicis 'filius me voluit occidere,' videris tibi facere prioribus iudicibus invidiam, exclamare: 'vos faciles, vos misericordes, hunc mihi redditis?' sed iniquissimum
Abbreviated transcription (Latin):
no parricidii agis. Abstuli quidẽ michi partẽ ut ex¬
clamarẽ hoc loco fieri nõ pt̃. Seio quãtũ deffensiõi
mee difficultatis adiecerit ꝙ iam pridẽ in domo no¬
stra humanoꝵ pignoꝵ ratio non constat. Sed pro¬
nũciatũ liquet utri ex nobis facilior sit impietas
les aspic̾e squalorem. Ego osculor illas expellentis
manus/ ego abicientis genua teneo ⁊ ad pr̃em qui me
tam notabilit̾ odit nõ habeo cur uelim uenire redire
si nõ amor p̃ualet nois tui fortassis auctoritas. si
contencio nr̃a cepisset a ueneno ꝯsumpsisti quidqͥd
unde parricidiũ de filio credat insi quẽ posses occidere
Me quidẽ pat̾ infelicis huiꝰ persuasionis simplicita¬
tem si quis int̾roget nec a te parricidiũ posse fieri
credo insi meo ueueno. facuiꝰ tñ in om̃ib incredibile
pignorib nullũ difficilius ꝙͣ liberis puto. uos adhuc
in supp̃ma ur̃a precipitat auctoritas. qui filiuĩ occi¬

Expanded text:
no. Parricidii agis. abstulisti quidem mihi partem, ut exno. Parricidii agis. abstulisti quidem mihi partem, ut exclamarem hoc loco: 'fieri non potest'. scio, quantum defensioni meae difficultatis adiecerit, quod iam pridem in domo nostra humanorum pignorum ratio non constat; sed pronuntiatum liquet, utri ex nobis facilior sit inpietas,les aspicere squalorem. ego osculor illas expellentis manus, ego abicientis genua teneo, et ad patrem, qui me tam notabiliter odit, non habeo, cur velim redire, si non amor. Praevaleret nominis tui fortassis auctoritas, si contentio nostra coepisset a veneno. consumpsisti quicquidunde parricidium de filio credat, nisi quem posset occidere. me quidem, pater, et infelicis huius persuasionis simplicitatem si quis interroget, nec a te parricidium fieri posse credo nisi meo veneno, facinus tamen in omnibus incredibile pignoribus nullis difficilius quam liberis puto. vos adhuc in suprema nostra praecipitat auctoritas, qui filium occi
Abbreviated transcription (Latin):
mori nolit ⁊ credit. Quis ht̃ iuid̾. dicendi fidẽ. ue¬
uenũ silii quod ĩuenerat pr̃ nõ ille pociuis effudit
stetit quinymo intrepidus arrogare iuxͣ orbita¬
tem quã iudebat. Et michi mortẽ quã promiserã
quã minabar ingessit. Bibe inquit. Quis post
hec uid̾ expectat ut cõtio pareã iubenti. Ita de¬
niũ mͥ non est aliud relictũ si patri parui. Audi¬
te nuc parit̾ dii atq hoies qui post tres abdica¬
tiones ⁊ qu̾elas iudicĩ tociens grauitate pcussas
uelut actonitꝰ amens nũciet scło pat̾. Parricida
seuus parricida crudelis. Non bibi uenenũ hoc ẽ
totũ facmꝰ meũ uiuo respondeo nõ fugio iudicẽ
no cedo cͥminib. Iam nõ miror quid sit circa ꝙ ĩ
pacia decepte crudelitatis exestuet plusquã orbi
ut occide̾ me posset meo ueneno s quatinꝰ inuenisse
putat ꝙ crederetis ⁊ contencionib subinde dampna

Expanded text:
mori nolit et credit; quis habeat, iudices, dicenti fidem? vemori nolit et credit; quis habeat, iudices, dicenti fidem? venenum filii, quod invenerat pater, non ille potius effudit; stetit quin immo intrepidus, adrogans iuxta orbitatem, quam videbat, et mihi mortem, quam promiseram, quam minabar, ingessit. 'bibe,' inquit. quis post hoc, iudices, expectat, ut continuo paream iubenti? ita demum mihi non est aliud relictum, si patri paravi. Audite nunc, dii pariter atque homines, quid post tres abdicationes et querelas totiens iudicum gravitate percussas velut attonitus, amens nuntiet saeculo pater: parricida saevus, parricida crudelis non bibi venenum! hoc est totum facinus meum: vivo, respondeo, non fugio iudicem, non cedo criminibus. iam non miror, quid sit, circa quod inpatientia deceptae crudelitatis exaestuet: plus quam orbitut occidere me posset meo veneno. sed quatenus invenisse se putat, quod crederetis, et, ut contentionibus subinde damnat
Abbreviated transcription (Latin):
surꝰ potione qua renũciare rebus humanis
totum apud se repetebat aruimꝰ ĩnocenciã suã
cũ pater secretum ꝙ per impacĩam pereũtis ĩ¬
pleuerã quantũ credo lacrinus meis gemutuq
ꝑductꝰ intrauit. Non pt̃ iuderi id̾. suspieatũ
aliquid de parricidio qui id terrerẽ ꝙ eui para¬
re nesciebat qui int̾rogauit. Nuncio uobis
sc̃issim uni nichil a morientib fingi. nichil
uita laborante simpliciꝰ. ad subitum inter¬
uentũ patris non tanquã dep̃hensus obstu¬
pui. facmnꝰ me tacente nõ pallor nõ est cõ¬
fessa trepidatio nec sicut accid̾e̾ nocentib so¬
let illa obiua semper eiranciũ patrocunoꝵ
uerba uariaui cum me repente int̾rogatio¬
ne subita auocauit abduxit que sunt qͥd tererẽ
cui ꝑarem. S ego sine cũctatione sine tarditate re¬
spondi ⁊ me uelle mori eadẽ uitate ⁊ cõfessus sum
uenenũ ẽẽ ꝙ terebatur. Date ind̾. prem qui filiũ

Expanded text:
surus potionem, qua renuntiarem rebus humanis, surus potionem, qua renuntiarem rebus humanis, totam apud se reputabat animus innocentiam suam, cum pater secretum, quod per inpatientiam pereuntis impleveram, quantum credo, lacrimis meis gemituque perductus, intravit. non potest videri, iudices, suspicatus aliquid de parricidio: quid tererem, cui pararem, nesciebat, qui interrogavit. Nuntio vobis, sanctissimi viri, nihil a morientibus fingi; nihil vita laborante simplicius. ad subitum interventum patris non tamquam deprehensus obstipui, facinus me tacente non pallor, non est confessa trepidatio, nec, sicut accidere nocentibus solet, illa obvia semper errantium patrociniorum verba variavi, cum me repente interrogatione subita avocavit, abduxit, quaesivit, quid tererem, cui pararem. sed ego sine cunctatione, sine tarditate respondi; et me mori velle eadem veritate et confessus sum venenum esse, quod terebatur. date, iudices, patrem, qui filium
Abbreviated transcription (Latin):
parc̾e̾ solet ira cedenti. Non habet aliud ꝙͣ mor¬
tis exitũ filius qui nec reconciliari p̃t nec abdi¬
curi. Erat in domo nr̃a locus in que sedebam
semꝑ reus in quẽ reu̾tebar absolut. ⁊ ramn¬
qui possit ĩueniri quo nõ captantis aliquid
deprehende̾ cura seque̾tur. S sicut solent ho¬
mines qui ĩmori uolunt pudere nõ ira ab
om̃ib que ĩuidebantur auocatura secessi. Nlã
nec placuerat exitus genus querulum tumul¬
tuosum aut ꝙ faceret inuidia. S quid nu¬
chi tactum est integritatis minia simplicitas
Non putat se deprehendi quisquis uenenũ
parrit ip̃e potaturꝰ. Totus oculis aumo q
conu̾sus herebam miser in ope moriendi nec
dissunulo cũ quadã contencione ꝯ mora sicut
bone constie lenta mors nec precipiei ꝑ supre¬
ma trepidatioẽ festinant quos hoc solum ꝙ
sui mserẽtur occidit. A biit ꝑ tacitas questi¬
ones uicus in obitꝰ ꝯtemplatione posita ⁊ hau¬

Expanded text:
parcere solet ira cedenti. non habet alium quam morparcere solet ira cedenti. non habet alium quam mortis exitum filius, qui nec reconciliari potest nec abdicari. Erat in domo nostra locus, in quem secedebam semper reus, in quem revertebar absolutus, quid posset inveniri, quo non me captantis aliquid deprehendere cura sequeretur? sed sicut solent, qui mori volunt pudore, non ira, ab omnibus, quae videbantur avocatura, secessi. nam nec placuerat exitus genus querulum, tumultuosum aut quod faceret invidiam. sed quid mihi tecum est, integritatis nimia simplicitas? non putat se posse deprehendi, quisquis venenum parat ipse poturus. totus oculis animoque conversus haerebam miser in opere moriendi, nec dissimulo, cum quadam cunctatione, cum mora, sicuti bonae conscientiae lenta mors, nec praecipiti per suprema trepidatione festinant, quos hoc solum, quod sui miserentur, occidit. abiit per tacitas conquestiones mens in obitus contemplatione posita, et hau
Abbreviated transcription (Latin):
noĩs ur̃ĩ fortiis imꝑiosis asseritis affectibus
⁊ ne pudorẽ penitençiã q fateanum contuma¬
cia mendicatis errorẽ. Calamitatib meis in
ferre nõ potuit ꝙ reddebat inuito. Et quia a
iudicib non impetrauerat ut abdicaret apͭ
se tenuit ne desmeret hoc uelle. Credidit ta¬
men hoc profuturũ quelaꝵ ercore repetito
⁊ asꝑauit iuxͣ contencionẽ suam ut lasceret
aliquando pro me iusta miseratio. Quid face¬
rem igitur quo uerterẽ iam fatigatã ĩnocen¬
ciam nec exire me decebat ex domo ne iuderer
quidquid uos credidãtis agnoste̾ nec expectare
poterã cũ nchi rursus aliã seriẽ maloꝵ mmi
uobis irascebatur odisse. Tandẽ infelix miser¬
tus mei misertꝰ pr̃is cum de pretĩtis prospi¬
cerẽ uirgia tã longua ꝙͣ uita captaui fateor
omem occursum quẽ mͥ iudebat exasꝑare yñ¬
çia exorare dũ morior ⁊ tanquã nouissum am¬
bitũ genus excogitaui ut me in honore reue¬
renciãq pereuntẽ sic odisse desiuẽt quomodo

Expanded text:
stri fortius imperiosis adseritis adfectibus, et, ne pudorem paenitentiamque fateamini, contumacia vindicatis errorem, calamitatibus meis acferre non potuit, quod reddebar invito, et, quia a iudicibus non inpetraverat, ut abdicaret, apud se tenuit, ne desineret hoc velle. credidit tamen aliquid profecturum querelarum errore repetito, et speravit, iuxta contentionem suam ut lassesceret aliquando pro me iusta miseratio. quid facerem igitur, quo verterem iam fatigatam innocentiam? nec exire me decebat ex domo, ne viderer quicquid vos non credideratis, agnoscere, nec expectare poteram, cum mihi rursus aliam seriem malorum mintione, qua vobis irascebatur, odisse. tandem infelix miseritus mei, miseritus patris, cum de praeteritis prospicerem iurgia tam longa quam vitam, captavi, fateor, hominis ~occursum~ quem mihi videbar exasperare praesentia, exorare, dum morior, et tamquam novissimi ambitus genus excogitavi, ut me in honorem sui reverentiamque pereuntem sic odisse desineret, quomodo
Abbreviated transcription (Latin):
peccantis etatis. Quid ais Rigidus ĩmitis sũ
ideo paste taritũ paste nõ ultra malo pro ie¬
uen̾cia noĩs nr̃i quiequid prestatis ĩuiti ⁊ eũ a¬
litur pr quẽ quereris indignũ accipe michi ui¬
dentur oinnes parentes. Suus affectũ deles
Smn imꝰ neccessitatẽ ẜuitutẽ paciam. Ron

Expanded text:
peccantis aetatis. quid ais? rigidus, immitis sum? peccantis aetatis. quid ais? rigidus, immitis sum? ideo pasce tantum, pasce, non ultra. malo pro reverentia nominis nostri quicquid praestatis inviti, et cum alitur pater, quem quereris indignum, accipere mihi videntur omnes parentes. si vis, affectum debes, sin minus, necessitate servitutem, pati
Abbreviated transcription (Latin):
tus ⁊ pignora pͥma ꝑierunt. Si uultis iud̾.
ut huic nõi salua sit in oñ ꝑsonaꝵ diu̾sitate
uenoratio bonũ prem filius alat. lex malũ.¬
Non facie̾m hanc roꝵ nature no faciã contu¬
meliam legi ut excusem ul pessiniũ preui ut
sacro nouũ te p̃ce gram pete de uenia. Sim
licet crudelis ac senus filus tñ ducuis ama¬
ri clauserimi pater nos penates de testamiẽto de
spe successionis expulerim ouerauerun uinclis
manꝰ fedanerim mẽbra uuluib uerberibus
ꝑsolui grã nõ potest nec malo pri Airogans ĩ¬
potens sum. Nolo m̾eri cotidie quicquio mͥ debe¬
ri cepit pͥmo die fuclis untis indulgens. uoca¬
bula sunt ista minoris affectꝰ Propt̾ hoc alere¬
tar nature auicus pasceretur extrauens unũ
quinymo crnue est ꝙ mẽdum aliud sumꝰ ⁊ un¬
de manfestũ est diuersitatẽ nr̃am uenire de
morib liberoꝵ nõ ĩuenies asperũ patrẽ infi iã

Expanded text:
tus et pignora prima perierunt? Si vultis, iudices, tus et pignora prima perierunt? Si vultis, iudices, ut huic nomini salva sit in omni personarum diversitate veneratio: bonum patrem filius alat, lex malum. faciam hanc rerum naturae, non faciam contumeliam legi, ut excusem vel pessimum patrem, ut sacro nomini temptem gratiam petere de venia. sim licet crudelis ac saevus, filium tamen diutius amavi. clauserim paternos penates, de testamento, de spe successionis expulerim, oneraverim vinculis manus, foedaverim membra verberibus; persolvi gratia non potest nec malo patri. arrogans, impotens sum? nolo cotidie mereri, quicquid mihi deberi coepit primo die. 'facilis, mitis, indulgens' vocabula sunt ista minoris affectus; propter haec aleretur amicus, pasceretur extraneus. vestrum quin immo crimen est, quod interdum aliud sumus, et, unde manifestum est diversitatem nostram venire de moribus liberorum, non invenias asperum patrem nisi iam
Abbreviated transcription (Latin):
Si me hercule hoc quoq officii genꝰ natura per¬
unntẽt bene pro deficientib aliquid ⁊ uta nr̃a
dep̃hende̾t. Iterũq ex illa quã traxistis aĩa porci
breuis in suũ rediret auctorẽ. uultis quantũ
liberi parentes alant. O crudele facũ. o nũquã
tristior fames ita pascit ille qui cogit᷑. Nõ merui¬
sti inquit acciꝑe discede pietas quieste paulisꝑ
infiruntas reum uen̾da sit. Primũ lex seueris¬
sima ẽ. Ut fortius alimenta postant᷑ perdide
ua ẽ de mutua caritate reuerencia. Collisis pro¬
spexe pignorib. ⁊ int̾ tam uen̾a̾biles affectꝰ
hoc quoq dignum prouidencia fuit ut aliquis
et odia prestarent. Querens irascis. ⁊ ideo iubis.
Expectandũ est iudices l ut liberoꝵ parentũ¬
q concordiã proserant tocius m̾ita uite et
ut pietas natura sangius accipiant cotidie
tanꝙͣ amicicie nexum ⁊ insi nos ꝑmerueri¬
mus obsequiis adulationẽ pacia natales or¬

Expanded text:
si mehercules hoc quoque officii genus natura persi mehercules hoc quoque officii genus natura permitteret, bene pro deficientibus aliquid et vita vestra dependeret, iterumque ex illa, quam traxistis, anima portio brevis in suum rediret auctorem. vultis scire, qLiberi paretristior fames! ita pascit ille, qui cogitur? 'non meruisti,' inquit, 'accipere.' discede, pietas, quiesce paulisper, infirmitas. ~remuneranda sit. primum lex severissima est, ut fortius alimenta poscantur. perdiderva est de mutua caritate reverentia; collisis prospexere pignoribus, et inter tam venerabiles affectus hoc quoque dignum providentia fuit, ut aliquid et odia praestarent. quereris, irasceris, et ideo iuberis. expectandum est videlicet, ut liberorum parentumque concordiam perferant totius merita vitae, et ut pietas, natura, sanguis accipiant cotidie tamquam amicitiae nexum, et, nisi vos promeruerimus obsequiis, adulatione, patientia, natales or
Abbreviated transcription (Latin):
rentes ta cõmune tam publicũ qũa ut alicuiꝰ
fainẽ proximi quisq depellat. uoluit uos ille mor¬
talitatis artifex deꝰ in cõmune succurre̾ ⁊ ꝑmu¬
tuas auxilioꝵ uices in altero quẽq que per se
tune̾t assere̾. Nondũ hoc caritas est ne ꝑsonis ĩ¬
pensa reue̾ncia s simliũ accidentiũ prouidi me¬
tus ⁊ cõmumũ fortuitoꝵ religiosus horror in
aliena famne sui quisq miseretur. Sic aibos ob¬
sidio ꝑtitũ sic inopiam parit̾ nauigancum
frequent̾ unius alimenta pauerũt. Huic ⁊
ille ueuit asfectꝰ ꝙ ignotis cadau̾ib humũ gerimꝰ
et sepultũ quodlibet corpus nulla festinatio tãra¬
pida trãscurrit. ut no quãtulocũq uene̾tur agge¬
stum. Parentib nõ liberi nõ prestat is alimenta
sredditis. Quanto dii deeq breuiora quanto mi¬
nora / pro tot infancie tot pu̾icie sumptib tam
uariis uel astmentissime iuuentutis impendiis.

Expanded text:
rentes tam commune, tam publicum, quam ut alicuius rentes tam commune, tam publicum, quam ut alicuius famem proximus quisque depellat? voluit nos ille mortalitatis artifex deus in commune succurrere et per mutuas auxiliorum vices in altero quemque, quod pro se timeret, asserere. nondum hoc caritas est, nec personis impensa reverentia, sed similium accidentium providi metus et communium fortuitorum religiosus horror. in aliena fame sui quisque miseretur. sic cibos obsidio partitur, sic inopiam pariter navigantium frequenter unius alimenta paverunt. hinc et ille venit affectus, quod ignotis cadaveribus humum ingerimus, et insepultum quodlibet corpus nulla festinatio tam rapida transcurrit, ut non quantulocumque veneretur aggestu. Parentibus vero liberi non praestatis alimenta, sed redditis. quanto, dii deaeque, breviora, quanto minora pro tot infantiae, tot pueritiae sumptibus, tam variis vel abstinentissimae iuventutis impendiis!
Abbreviated transcription (Latin):
liberion Tandẽ miseros fortuna respexit ⁊ pu
mͥ ꝙ iudices arrogo tẽporis illius prouidenciã i¬
chil me fateor fecisse consilio potest tñ utͥusq iu¬
uenis exitꝰ neccessitatib meis assignare ratio¬
ne. Perut que redeuii. Reu̾sus est que reliqui
inuenisse te iuuenis putas prem cibos ⁊ almie¬
ta poscentẽ qu̾e̾bam preciũ tuũ testor clemenciã
mitissume cui datis. Hee p̃ces hic rogantis ambi
tus misereimi date stipes indulgete confer¬
te. Repetendus est ille qui redimi maluit fra¬
trem. S ⁊ te ac decebat reu̾sum proclamare
uoce. Erige nultꝰ pat̾. actolle tristiciã iũdicãti
de se uissimꝰ predonib sumus duos redemsti
alimenta posto Poterã nõ adire filiũ pat̾ s mẽ¬
dicus hoiem. s uiuenẽ senex. Quis eñ maiis
ex ip̃is Reꝵ nature sacris uenandisq pͥmordiis
descendit affectꝰ. Quid eciam int̾ liberos ac pa¬

Expanded text:
liberior. tandem miseros fortuna respexit, et, putoliberior. tandem miseros fortuna respexit, et, puto. non quidem mihi, iudices, arrogo temporis illius providentiam; nihil me fateor fecisse consilio. potest tamen utriusque iuvenis exitus necessitatibus meis adsignare rationem: periit quem redemi, reversus est quem reliqui. Invenisse te putas, iuvenis, patrem cibos et alimenta poscentem? quaerebam pretium tuum. testor clementiam mitissimae civitatis: hae preces, hic rogantis ambitus fuit: 'miseremini, date stipes, indulgete, conferte! repetendus est ille, qui redimi maluit fratrem.' sed et hac te decebat reversum proclamare voce: 'erige vultus, pater, attolle tristitiam: vindicati de saevissimis praedonibus sumus; duos redemisti'. Alimenta posco -- poteram non adicere filium pater, sed mendicus hominem, sed iuvenem senex. quis enim magis ex ipsis rerum naturae sacris venerandisque primordiis descendit affectus? quid etiam non inter liberos ac pa
Abbreviated transcription (Latin):
lix. Quid in electionis huius neccessitate fuerĩ
nentro languẽte facturꝰ. Taudẽ ꝙ solum habe¬
bat ambitꝰ genus desꝑatione p̃ualuit. Acceyi fa¬
xit pris amplexus. Si eẽt in reb humanis ul¬
la clemencia meruerã eciã de piratis ut michi
duo redd̾ent᷑. utina iudices inuenis illiꝰ iuuta y¬
staret ut uide̾tur nõ ꝑiculi miseratiõe s carita¬
te prelatus. Me infelicẽ ꝙ bona habeo causã
Explicuit iusticiã comꝑationis que decessit, e¬
ciam redemptꝰ imꝑarituro filio nichil aliud
electũ est. In quo mser sui faie ꝑiculo. filius meꝰ
langore defunctꝰ est. Tamẽ pat̾ occiderat egrũ
si reliquisset. uidam continuo iudices in carce̾
illo ꝙͣ tanie ꝑmittẽt ꝯstancia hois quem non
captiuitas nõ expectacio prĩs nõ frĩs fregisset ĩfir¬
mitas/ nec ĩmerito de fortissimo cuncta Iuuene sꝑa¬
ui si fuisset ad om̃s conatꝰ explicato languente

Expanded text:
lix, quid in electionis huius necessitate fuerim lix, quid in electionis huius necessitate fuerim neutro languente facturus. tandem, quod solum habebat ambitus genus, desperatione praevaluit: accepi, faxit patris amplexus. si esset in rebus humanis ulla clementia, merueram etiam de piratis, ut mihi duo redderentur. Utinam, iudices, iuvenis illius vita praestaret, ut videretur non periculi miseratione sed caritate praelatus! me infelicem, quod bonam habeo causam! explicuit iustitiam comparationis, qui decessit etiam redemptus, et in perituro filio nihil aliud electum est. in quo fui miser famae periculo! filius meus languore defunctus est; tamen pater occiderat aegrum, si reliquisset. videram continuo, iudices, in carcere illo, quantum promitteret constantia hominis, quem non captivitas, non expectatio patris, non fratris fregisset infirmitas, nec inmerito cuncta de fortissimo iuvene speravi, si fuisset ad omnes conatus explicato languente
Abbreviated transcription (Latin):
mo mortaliũ habet preciũ plurimu liberoꝵ
an piratice feritatis ingeniũ in captiuoꝵ ta¬
xatione solos extuare redimentes. Dii ĩ¬
mortales quã arrogans me pirata ꝙͣ suꝑ¬
bus excepit. parũ inquit accalistĩ senex.
gauit a me duos posse redemi. deinde hoc tristius ut
difficilius eet redditurũ se dixit utrũ malussem.
uides iuuenis quantũ pietati mee testimonili red¬
didi̾t ip̃a crudelitas. Conditio nõ ponitur isi du¬
os redempturo. Expectatis certũ habeo iudices ut
intristissue neccessitatis positꝰ abrupto ad egrũ
cõtinuo properauerum. Quis nõ putet audĩta ꝯ¬
ditione uincula me statim detraxisse languenti.
Oderitis licet cõfessionẽ meã deliberami. Tenuit
int̾ illos in explicabiles doloris estus ꝑ ꝙͣuã lou
gum pietas misera consiliũ ⁊ ꝙ nũquã satis ma¬
nib filii nũquã satis excusabo constie mee non
orbitas. Ego mo plurimiũ morbi pliũ iudeor
adiecisse laugori. cunctatiois mora ⁊ sensit infe¬

Expanded text:
mo mortalium habet pretium plurium liberorum, an piraticae feritatis ingenium est in captivorum taxatione solos aestimare redimentes? dii immortales, quam arrogans me pirata, quam superbus excepit! 'parum,' inquit, 'attulisti, senex; gavit a me duos posse redimi, deinde, ut hoc tristius, ut difficilius esset, redditurum se dixit, utrum maluissem. vides, iuvenis, quamtum pietati meae testimonium reddiderit ipsa crudelitas: condicio non ponitur nisi duos redempturo. Expectatis, certum habeo, iudices, ut in tristissimae necessitatis positus abrupto ad aegrum continuo properaverim. quis non putet audita condicione vincula me statim detraxisse languenti? oderitis licet confessionem meam, deliberavi. tenuit inter illos inexplicabiles doloris aestus, quam longum tenuit pietas misera consilium, et, quod numquam satis manibus filii, numquam satis excusabo conscientiae meaorbitas, ego mihi plurimum morbis, plurimum videor adiecisse languori cunctationis mora, et sensit infe
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓtinẽt nisi secreta insi la tebre. Non exuo. non
depono sordes, ⁊ inͥ cotidie senex tanꝙͣ accusatu¬
rus occurrit. Actendo quid faciam quid loquar
qualis aspiciar. ⁊ ꝙ maliguissimũ est solicitu¬
diuis genus me ip̃e custodio. Saciasti me ita
saciasti. ⁊ cũ felieib quoq ueniat ex inima pro¬
spitatis ꝯtinuatione fastidiũ protediũ pacas
lassitudine miseroꝵ. Consumpta ẽ in lacͥnus
in pc̃ib etas/ exacti sordib dies auxietate nate.
Quid inͥ cõtratam indigna tã gramia ꝓuuctat
integritas. Abdicari debet que nocentẽ pat̾ odit
mori quẽ ĩnocentẽ. S ut credamꝰ inquit te uo¬
luisse mori. cur potissimũ ueneno. Possis quidẽ
pr̃ hanc de om̃i supremo gen̾e litẽ face̾ moriẽ¬
tib. Et quia reꝵ natura uarias fatoꝵ mas

Expanded text:
pertinent nisi secreta, nisi latebrae. non exuo, non pertinent nisi secreta, nisi latebrae. non exuo, non depono sordes, et mihi cotidie senex tamquam accusaturus occurrit. attendo, quid faciam, quid loquar, qualis aspiciar, et, quod malignissimum est sollicitudinis genus, me ipse custodio. satiasti me, vita, satiasti, et cum felicibus quoque veniat ex nimia prosperitatis continuatione fastidium, quod taedium paras lassitudine miserorum! consumpta est in lacrimis, in precibus aetas, exacti sordibus dies, anxietate noctes. quid mihi contra tam indigna, tam gravia promittit integritas? abdicari debet, quem nocentem pater odit, mori, quem innocentem. 'Sed, ut credamus,' inquit, 'voluisse te mori, cur potissimum veneno?' possis quidem, pater, hanc de omni supremorum genere litem facere morientibus, et, quia rerum natur
Abbreviated transcription (Latin):
nuitius de testationib ĩuisa respirant. Odium
is cantũ filius perferre poterit qui ⁊ ipe oderit
pr̃em. uos nũc iud̾. uniuersos qͥmmno mortales
infelicissimꝰ iuuenis int̾rogo quid me fac̾e nul¬
tis. Explicuit uos sine dubio de cͥminib exitus
ꝙ absolutꝰ sum. Tame nõ hoc efficit ut mori ue¬
uiatꝰ sum absolutionib meis ⁊ que certissuma
est huãne amine laborantis infiriuitas misi¬
ra felicitate defeci. Qũe mͥ multũ domu reuer¬
so quẽ suaderitis amiu no decet gaudiũ meu
Exaspero plaritate offendo tristicia. capto ẜuio¬
ne imisus sũ tanqua arrogant insultẽ doloris
ca dicor si propͥus aspiciar. si recedo iudeor con¬
tempne. Quousq uincemꝰ. Nescuit prorsus
abdicationib mederi qui nõ statim cedunt. qui
conscie sue rigore intuntur. Non iucitur pat᷑
nõ sũ absolũtꝰ cũ dom̃u uado nemo mediligit.
nenio reu̾e̾tur. Iam ad uos de penatib ilłis nõ

Expanded text:
mutuis detestationibus invisa respirent; odium mutuis detestationibus invisa respirent; odium is tantum filius perferre poterit, qui et ipse oderit patrem. Vos nunc, iudices, universos quin immo mortales infelicissimus iuvenis interrogo: quid me facere vultis? explicuit nos sine dubio de criminibus exitus, quod absolutus sum; tamen non hoc effecit, ne mori veices, absolutionibus meis, et, quae certissima est animae laborantis infirmitas, misera felicitate defeci. quem mihi vultum domum reverso, quem suadetis animum? non decet gaudium meum: exaspero hilaritate, offendo tristitia. capto sermonem; invisus sum, tamquam adroganter insultem doloris causa dicor, si propius aspiciar, videor, si recedo, contemnere. quousque vincemus? nesciunt prorsus abdicationibus mederi, qui non statim cedunt, qui conscientiae suae rigore nituntur. non vincitur pater, non sum absolutus: cum domum veni, nemo me diligit, nemo reveretur. iam ad nos de penatibus illis non
Abbreviated transcription (Latin):
nis accipit reliqua p̃cipiti furore decurrũt ⁊ redi¬
turis caritatib obstat quidquid obstiterat. Abo¬
diis semel sibi parentes libenqz mutant᷑. semel
coaluit ex uiciis liberoꝵ. Ego quid facio eui nõ lu¬
xuria / nõ est mutanda petulancia cuiꝰ abdicatio nõ
de meis sz de prĩs morib uenit. frustra iͥ exortati¬
ones. frustra blandiũtur uana solatia hois quẽ pr̃
de toto dosore nr̃o ille quo uenitur ad iudicẽ dies.
Eigo cũ dico pr me odit illud exclamo. omes sine
me sunt festidies om̃is letieia sine filio nõ adlo¬
quit᷑ mestũ. nõ absidet languenti. Gratissimꝰ quis¬
quis de nobis tristius aliquis adtulerit quisquis
maledixerit quiciatꝰ fui̾t absenti. Ego si hoc pos¬
sum ferre merui. Alia sunt aduersa q̃ de cõti¬
natiõe sui paciam parant que durant assidui¬
tate firmantq mentẽ. Quod te pr̃ oderit cotidie
nouũ ẽ. Muiꝰ fortassis ur̃as ĩuicẽ simuiltates ⁊

Expanded text:
nis accipit, reliqua praecipiti furore decurrunt, et redinis accipit, reliqua praecipiti furore decurrunt, et redituris caritatibus obstat quicquid obstiterat ab odiis. semel sibi parentes liberique mutantur, semel coaluit ex vitiis liberorum. ego quid facio, cui non luxuria, non est mutanda petulantia, cuius abdicatio non de meis, sed de patris moribus venit? frustra mihi exhortationes, frustra blandientur vana solacia. hominis, quemde toto dolore nostro ille, quo venitur ad iudicem, dies! ego, cum dico: pater me odit, illud exclamo: omnes sine me sunt festi dies, omnis laetitia sine filio; non adloquitur maestum, non adsidet ille languenti. gratissimus, quisquis de nobis tristius aliquid attulerit, quisquis maledixerit, conviciatus fuerit absenti. ego si hoc possum ferre, merui. alia sunt adversa, quae de continuatione sui patientiam parant, quae durant adsiduitate firmantque mentem; quod te pater oderit, cotidie novum est. minus fortassis urant invicem simultates et
Abbreviated transcription (Latin):
licuit sacientur aures. nolui mori. Adice si uidetur
hanc malis nr̃is cõtumeliam ut int̾roges quare me
abdicare subinde uoliuisti. Quid ais rerũ nature pie¬
dampna ꝙͣ facultatũ tristis eu̾sio. In supp̾ma p̃cipi¬
tat me pater. Ita nõ hec una uox complecitur oẽs
calamntates. Non iudemĩ nũc uobis uniu̾sos audire
miseros. Possumꝰ fortassis alioꝵ accidenciũ sperare
finẽ. Nõ habẽt proxioꝵ odia regressũ que cũ ne
uu accipe nature ⁊ que sanguie iuscerib cõstruta
sunt non laxantur deducta s pereunt, que de pͥmo
tenore nastendi iux in ꝯͣriũ uicta deflectũt diuq pͣ¬
uitatis sue rigore durata. mox ĩ pͥstinũ cursũ reissa
nõ redeunt s quo totũ pondus omnes q uires ĩclina¬
ta traxerũt ugore quo sibi permissa creuissent in
ip̃ius uicii robur adolostũt. In hoc ẽ tota dificultas
ut incipiat nõ amare filiũ pr̃. hoc cũ froutẽ cõfessio¬

Expanded text:
lere, satientur aures: volui mori. adice, si videtur, lere, satientur aures: volui mori. adice, si videtur, hanc malis nostris contumeliam, ut interroges quare; abdicare me subinde voluisti. quid ais, rerum natura, piedamna, quam facultatium tristis eversio? in suprema praecipitat me pater. ita non haec una vox complectitur omnes calamitates? non videmini nunc vobis universos audire miseros? possimus fortassis aliorum accidentium sperare finem; non habent proximorum odia regressum. quaecumque nexus accepere naturae, et quae sanguine visceribusque constricta sunt, non laxantur diducta, sed pereunt, et quae de primo tenore nascendi vix in contrarium victa deflectunt diuque pravitatis suae rigore durata, mox in pristinum cursum remissa non redeunt, sed quo totum pondus omnesque vires inclinata traxerunt, vigore, quo sibi permissa crevissent, in ipsius vitii robur adolescunt. in hoc est tota difficultas, ut incipiat non amare filium pater. hoc cum frontem confessio