comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Nã si iniuste torq̃ris gaudend̾ est fulgor tue uirtutis adcrescerit
ut bene oleãt terunt᷑. aromata ⁊ pulchrma rerũ ne lateant
actollunt᷑. R Sin id iuste pateris acqͥesce remedio contrete
sordes flãmis aut asꝑitatib eluuuntur/ ⁊ magmi mali medi¬
cina t̾stior sit oporti quẽ morborũ tedet amara nõ respuat
quẽ scelerũ penitet supplitia nõ recuset. Re Si ĩmeritꝰ ex alto
clariꝰ aspicias c̾men qd cõmissũ doles nõ doleas plecti Raut
⁊ ad morteni. de Imusto Iudicio. C.. Ghͫͫ.¬
Ruisto Iudicio dãpuatꝰ sum d Iudicio aut uoce testiũ dãpna¬

Expanded text:
 et fulgor quidam tue virtutis accesserit Ut bene oleant, teruntur aromata; et pulcherrima rerum, ne lateant, attolluntur. Sin id iuste peteris, acquiesce remedio: et concrete sordes flammis aut asperitatibus eluuntur, et magni mali medicina tristior sit oportet. Quem morborum tedet, amara non respuat. Quem scelerum penitet, supplicia non recuset. In equuleum toclarius aspicias crimen, quodque commissum doles, non doleas plecti. Torqet ad mortem. 66 DE INIUSTO IUDICIO Iniusto iudicio damnatus sum. Unius iudicis aut
Abbreviated transcription (Latin):
forsan ini requiẽ sub obtentu false miẜie uera felicitas Iam ab ĩui
bris nͨ. est dulcius, nulle liis ꝯferri possũt urbiũ platee Re Pellor
ex prĩa. Re Pulsũ te pessimis optĩs insere neq te prĩa s prĩam
te indignã reb ꝓba. Senciat Illa qͥd ꝑdidit tu nͨ. ꝑdidisse te sẽcias
Mali cuies tui odio silq pñtis odio ac suspitõne careãt boni aut̾
solos linqui doleãt, tu te comitatũ gaudeas ꝓficisci neq in tergũ
respicias neq reditũ cogites neq cũ illis ẽẽ cupias qui te cupiũt abẽ
neq demũ qd̵ a te fieri debuit / ab illo factũ egre feras debusti cedere
cuuũ iuudie / aut ꝙ illã fuges ultro in exiliũ ire neq huiꝰ ex̾ duces¬

Expanded text:
forsan in requiem: sub obtentu false miserie vera felicitas. Iam saltem bris nil est dulcius: nulle his conferri possunt urbium platee. Pellor e patria. Pulsum te pessimis, optimis insere, neque te patria, sed patriam te indignam rebus proba. Sentiat illa quid perdidit, tu nil perdidisse te sentias. Mali cives tui tedio simulque presentis odio ac suspitione careant, boni autesolos linqui doleant, tu te comitatum gaudeas proficisci, neque te in tergum respicias, neque reditum cogites, neque cum illis esse cupias, qui te cupiunt abesse: neque demum quod a te fieri debuit, ab alio factum egre feras. Debuisti cedere civium invidie, utque illam fugeres, ultro in exilium ire. Huius ero c
Abbreviated transcription (Latin):
is adumbrata reperis ueris at plena tormẽtis qbus si ac̾ter exti¬
mes nuillã uite partẽ tormẽto uacare fateberis quibusdã nõ ĩm̾ito
ingemii scitis aĩ iuge mortiferũq suppliciũ nõ sentitis illit̃ impa¬
cientes hic hebetes. D. In eculeũ tollor Re Qͥs refert in eculeũ

Expanded text:
is adumbrata reperies, veris autem plena tormentis; quibus, si acriter extiis adumbrata reperies, veris autem plena tormentis; quibus, si acriter extimes, nullam vite partem vacare fateberis. Unde non inmeritoingemiscitis, animi iuge mortiferumque supplicium non sentitis, illic impatientes, hinc hebetes. In equuleum levor. Quid refert in
Abbreviated transcription (Latin):
carceris pro clipeo fuit ⁊ qd̾ intrasse ꝓfua̾t exisse nocuit. R Qs¬
tos hostilis nuicro sie hoste semor pauꝑtas mansit qͦciens euasisse
penituit ⁊ carce̾m duturnũ queri ceꝑant nõ fuisse ꝑpetuũ q̃sti
sũt uidimꝰ ini carce̾̃ qͦsdam laute ħitos mox inde digressos diffĩcilẽ
carcem spõtaneũ dei amore uel mũdi odio uulgiq fastid̾io eligẽtes
cl̃anẽ carceris alt̾am habet unꝰ quid̃ introitꝰ s exitꝰ młti sunt
Reddiderit. s ẽe Tormentis. Oͫ sen
Orqueor Inmiste. Re Quid dices si iuste nllũ nẽpe tormẽ¬
tũ consciã maius est illa incolum. ẽ ext̾na despicito. Intra
te est consolator tuus Tortoris miserẽ tui Ille te grauiꝰ torq̃tur
ꝙͣiis enĩ mũdꝰ obstrepat miuꝰ malũ est pati iniuriam ꝙͣ inferre.
mutãt᷑ tormẽtorũ spẽs tormẽta nõ desinũt / excute totũ tempꝰ
etatis / quẽ sine tormẽtis diem recordare aliqͣ falsis forsan gandi¬

Expanded text:
carceris pro clipeo fuit, et quod intrasse profuerat, exisse nocuit, tos hostilis mucro, sive hoste sevior paupertas, invasit? Quotiens evasisse penituit? Et carcerem que diuturnum queri ceperant, non fuisse perpetuum questi sunt? Vidimus in carcere quosdam laute viventes, mox, inde digressos, tenuem ac dcarcerem spontaneum, vel Dei amore vel mundi odio vulgique fastidio, eligentes.clavem carceris alteram habet; unus quidem introitus, exitus multi sunt.redderet. 65 DE TORMENTIS Iniuste torqueor. Quid nunc diceres si iuste? Nullum nempe tormentum conscientia maius est; illa incolumi, hec externa despicito: intra te est consolator tuus. Torqueor prorsus indigne. Tortoris miserere tui: ille te gravius torquetur. Quamvis enim mundus obstrepat, minus mali est pati iniuriam quam inferreMutantur tormentorum species, tormenta non desinunt. Excute totum tempus etatis, quem sine tormentis diem egeris recordare: aliqua falsis forsan gaudi
Abbreviated transcription (Latin):
notos reddidit ⁊ illustres quid te uetat illis inseri qui quasi ignẽ
doloris ĩminuat sz obłionem afferat/ nõ mr̃or in exilio camullꝰ iste
pro accepta imuria ingrate salutẽ prĩe repẽdit nõ facile aliud
longã uero prĩam aliã tibi dabit uñ exulent qui te exulem
se applicet ut ꝙqͥd extra sit exiliũ putet. D Multũ abest exilii
de plorator. N Ab illa cũ mag̾tudine cui totus orbis carter exiguꝰ
uidet᷑ Int̾rogatꝰ socrates cuias ess mundanꝰ inqt sum uere socͣ¬
ticũ responsũ Athemen se alius respondisset socratis g patria
hoĩm nuidus erit nõ hic solũ quẽ uulgo nũdum dicit q̃ mĩma ꝑs¬

Expanded text:
notos reddidit et illustres. Quid te vetat illis inseri, qui, quasi ignem doloris imminuat, sed oblivionem afferat. Non minor in exilio Campro accepta iniuria, ingrate salutem patrie rependit. Non facile aliud longum vero aliam tibi patriam dabit, unde exulent qui te exulem se applicat, ut, quicquid extra sit, exilium putet. Multum abest exilii deplorator ab illa animi magnitudine, cui totus orbis carcer exiguus videtur. Interrogatus Socrates cuias esset, “Mundanus, inquit, sum”. Vere Socraticum responsum; Atheniensem se alius respondisset: Socrati autem patria omnium mundus erat, non hic solum, quem vulgo mundum dicitis, cum
Abbreviated transcription (Latin):
ceꝑit sĩc cũctis in reb sit in amiciciis copia ngr̃s guscũ hebetat
cõsolida amari scl̃a hec quã defles abseñ forte in tp̃e cariorẽ t̾ aĩcũ
⁊ amici pñtiam effec̾it dulciorem. De Naufragio Cͫ h. ͫ¬
Aufragio Iactatꝰ sum. Re Maris tu iĩ memoras naufragiũ
stas illã cupidinũ ⁊ affectuũ ⁊ uentorũ repuguãtia sĩborũ qui nos
tensis ꝯcupiscentie ⁊ spei uelis gubnaculo mẽtis excusso cõftãciẽq
anchoris iͥn alto ꝑditis per omes lictorũ flexꝰ c̾tĩmoliuit. RTelle¬

Expanded text:
ceperit, sicut cunctis in rebus, sic in amicitiis, copia ingens gustum hebetat, consolida; amariuscula enim hec quam defles absentia, forsan in tempore cariorem tibi amicum, et amici presentiam effecerit dulciorem. 54 DE NAUFRAGIO Gravi aufragio iactatus sum. Maris tu michi memoras naufragium,: ibi est tempestas illa cupidinum et affectuum, seu ventorum repugnantia, que vos tensis concupiscentie speique velis, gubernaculo mentis excusso, constantieque ancoris in alto perditis, per omnes litorum fluxus per
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ illa rerũ multiforimũ uigis atq iniucta nccͣitas cui prosperitas
sollicite more ꝙͣ duri digressus ꝙ reditus seri qui obites que nam
Impediͭᵃ qui laq̃i hiis e ac silibus uite difficultatib amici. q cõpe¬
dibus ad memoriã reuoces incelliges ꝙͣtulũ est qd̾ t̾ mors abstulit.
in memoͣ eius nec extiniti amici fama nec uirtꝰ extinguit᷑. R almi

Expanded text:
iformium iugis atque invicta necessitas, cui nulla prosperitas solliciteque more, quam duri digressus, quam reditus feri, qui obices, quenam impedimenta, qui laquei. His ac similibus vite difficultatibus amicitieque compedibus ad memoriam reducti, intelliges quantulumque est quod tibi mors abstulerit. in memoria eius, nec extincti amici fama, nec virtus extinguitur. Qui
Abbreviated transcription (Latin):
Infanne pleua est nõ format domꝰ aĩm s ab illo formã accipit.
ut leta g ⁊ honesta pauperũ tuguria ẽẽ poñt sic infames mesteq
regũ arces diuitũq palacia nulla tã ꝑua domus quã nõ ampli¬
edib futurꝰ nũidi dñs natꝰ est cesar pastorali casa Ronulus et
Remus tã magne urbis auctores nõ amplis atriis educati. Rha¬
bitauit cato uolubili dolio dyogenes angꝰto tugurio hylarion ynus
terre specub sc̃i uiri in exigis ortulis magni pħi sub diuo mo¬
dicis ue sub tentoriis sũmi duces in scupẽdis palaciis gayus ⁊ nero.
¶Tu cũ quib hĩtare mallis eluge. RDomus ampla superbie¬

Expanded text:
infamie plena esset. Non format domus animum, sed ab illo formam accipit: ut leta igitur atque honesta pauperum tuguria esse possunt, sic infames mesteque regum arces divitumque palatia. Nulla tam parva domus est quam non ampliedibus futurus mundi dominus natus est Cesar; pastorali casa Romulus ac Remus, tam magne urbis auctores, educati. Non amplis atriis habitavit Cato, volubili dolio Diogenes, angusto tugurio Ilarion, imis terre specubus sancti viri, in exiguis hortulis magni Philosophi, sub divo modicisve sub tentoriis summi duces, in stupendis palatiis Gaius et Nero, tu cum quibus habitare malles elige.
Abbreviated transcription (Latin):
or uines. ¶Incipe Iam de aliis curare qui de te curet ampliͦ nõ
erit pretatẽ ab alt̾o tͥ exhibitã repende alt̾i raro illi repẽdit᷑.
illũ effiͣ cõgessisti. ¶ Si pr̃ obiit pietas uiuit / p̃or ex iit qui¬
ex illa ueniens in hãc ꝑgis Illa t̾ paucoꝵ mensiũ domũ
dedit hec mltorũ dabit ãnorũ Illa tibi de dit corpꝰ hec anferet

Expanded text:
i. Incipias de aliis curare: qui de te curet amplius non erit. Pietatem ab altero tibi exhibitam repende alteri; raro illi rependitur,illum officia congessisti, pater obiit, pietas vivit, ex illa veniens, in hanc pergis, illa tibi paucorum mensium domum dedit, hec multorum dabit annorum, illa dedi
Abbreviated transcription (Latin):
optimũ diuina smña absoluendus siqͥdem ad t̾bimal eternũ
Iusti iudicis ꝓuocatio salua est selet is ꝓperã indicata rescindere
Ibi iustꝰ est reus Nemo autẽ tam demẽs insi insamat ut hec ꝑuerti
seq inuisto iudicio p̃mi uelit/ nemo tam pauidus nͥ sit pessimꝰ
ut nõ potius dãpuari eligat inuisto Indicio ꝙͣ absolui inuiste tãto
id satius ꝙͣto est melior opp̃ssa iustĩa ꝙͣ imꝑiosa neqͥcia ꝙͣtoq est
optabilior mens bona ꝙͣ ꝓpicia fortuã ꝙͣnis illa laborib hec deliciis
curnabr ⁊ uirib suis ⁊ młto max᷑ᵉ. celesti ope cõsistet clarissimm enĩ¬

Expanded text:
ina sententia absolvendus, si quidem ad tribunal eternum iudicis iusti provocatio salva est. Solet is perperam iudicata rescindere.ibi iustus est reus. Nemo autem tam demens, nisi insaniat, ut hec perverti seque iniusto iudicio premi velit; nemo tam pavidus, nisi sit pessimus, ut non potius damnari eligat iniusto iudicio, quam absolvi. Tanto enim id satius, quanto est melior oppressa iustitia, quam imperiosa nequitia, quantoque est optabilior mens bona, quam propria fortuna, quamvis illa laboribus, hec delitiis curvabitur, et viribus suis et multo maxime celesti ope consistet. Erun
Abbreviated transcription (Latin):
scere nõ tergũ unge᷑ aut arentẽ pedib unglam digitis actractare
ac ancipites clauos aut noct̾nos sudib arceͣ cõcursus ⁊ sõp̾no exi¬
etiã noctu laborant. Re Sancti pres nudis pedib deserta lustra
ꝙͣ semel Idq pro exigno uite spacio dum Recuꝑandã adolestẽtis ꝑditi¬
aiam pia illũ festinaᵈ ꝑurgeret quomͦ autẽ equitarẽt qrũ dñs
pedes ibat uix aselba semel quid̃ ille mox in crcẽ ascẽsurꝰ astẽdit
R Ꝙ̾ si sc̃tate maccessibili hec ex ͣ tẽ p̾grauãt᷑ ad rõne urbis¬
legiones reuertẽ q̃ orbe terrarũ subegere magna ex ꝑte pedestres

Expanded text:
scere, non aut tergum ungere, aut arentem pedis ungulam et tractare digitis ancipites clavos, aut nocturnos sudibus arcere concursus, et somno exciancti autem patres nudis pedibus deserta lustrabquam semel, idque perexiguo vie spatio, dum, quam, pia illum festinatio perurgeret. Quomodo autem equitarent, quorum dominus pedes ibat? Vix asellum semel quidem, ille mox in crucem ascensurus ascendit. Quod si sanctitate inaccessibili hec exempla te pregravant, at Romane legiones, que orbem terrarum subegere, magna ex parte pedestres
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ sune p̃cipita ⁿ . cupiditas ꝙqd enĩ uult cõfestim uult moras om̃s
⁊ illarũ comites sũptus odit ea breuis in exiciũ uia ⁊ crebri p̾ͥma nau¬
R De naufragio nõ q̃ritur nͥ qui euasit/ gande g. saluꝰ ⁊ doctior
tͣnsacti ꝑiculi grata solet ẽẽ memo sicut ex duerso funte ꝓsꝑitatis
ac assurgẽtes fluctus in nubila/ ⁊ pelagi mõstra natãcia habes unde
brumali nocte añ focũ fabellas horrificas narres attonitis tͤpidulãq
familiã ãnuratõnre suspendas. Re Iani qͥd sit poetica tẽpestas intel¬
ligis ⁊ cui mali credulus scupor fuit notitia certa est quã bñ metit

Expanded text:
em sine precipitatione cupiditas. Quicquid enim vult, confestim vult, morasque omnes et illarum comites, sumptus, odit; ea brevis in exitium via, et crebri prima nau De naufragio non queritur, nisi qui evasit: gaude igitur salvus et doctior. Transacti periculi grata solet esse memoria, sicut ex diverso finite prosperitatis atque assurgentes fluctus in nubila, et pelagi monstra natantia? Habes unde brumali nocte ante focum fabellas horrificas narres attonitis, trepidulamque familiam admiratione suspendas; iam quid sit Poetica tempestas intelligis, et qui male credulus stupor fuit, iam notitia certa est, quam bene vel
Abbreviated transcription (Latin):
pro oruãda scudiosus intͦ libros excubat leno infanuis intͤ suas acies
Inq suis tentoris ꝯgͥescit quib uero sit meliꝰ diffiiure nemo cui
uẽl moditũ ingeniũ pudoris hic hesitat D. Labore urgeor ac̾rimo.
ntũt᷑ͤ laborib ⁊ ardiustrames agit ãd ignauiã deuexa ⁊ facilis
est uia. ¶ Demq qͥsquis nasir ad laborẽ nascit᷑ nec regũ filios
excipio labor ⁊ unrtꝰ nr̃e artes sũt / nõ ociũ ⁊ uoluptas quib qui se

Expanded text:
pro ornanda studiosus inter libros excubat, leno infamis inter suas acies, pro ornanda studiosus inter libros excubat, leno infamis inter suas acies, inque suis tentoriis inquiescit? Quibus vero sit melius diffinire nemo, cui vel modicum ingenui sit pudoris, hesitet. Labore urgeor acerrimo. nituntur, laboriosus atque arduus trames agit. Ad ignaviam devexa et facilis via est. Denique quisquis nascitur, ad laborem nascitur, nec regum filios excipio. Labor et virtus vestre artes sunt, non otium et voluptas quibus qui se
Abbreviated transcription (Latin):
qͣri solitum demostenẽ accepimꝰ qͥ profecto nõ ꝑius stimłs ẽẽ pt̃.
untutũ amatorib amãdus est labor sine quo ad eã quã cupiĩt
nisi sit iugis nã ⁊ ipa que labore q̃ritur gloria nͥ sit ꝑpetua
nec magna uidebit᷑. D Amus crebris exagitor laboribus.
Aknmum ⁊ parũ pro uarietate scientiũ accipr ignauo labor
omĩs est nimis / nullꝰ industri nec te crutiãt labores si unes sed
acuũt ⁊ exercẽt A Multis pro Remedio labor fuit ⁊ qͦs quies
Infec̾at defecauit labor ⁊ detersit Ram curare illũ c̃os constat¬
uirtutis ac scli exͣris cãs hinic labor ã sc̃ptorib pouit᷑. huic ꝑau¬
Inter adu̾sa diuortiũ est / honoratũ te ingrate accipis uescis ut nocte
media dum dicate deo uirgmes stratis singũt uigilãt algent et
diuinis obseq̃is ex̃cent ͤ a̾dulteͤ suis int̾m sẽꝑ fuũt᷑ Iclecebris
dũ pro desfendẽda prĩa miles in caste/ pro augeda dux ni tabuacło

Expanded text:
queri solitum Demosthenem accepimus; qui profecto non parvus stimulus esse potest virtutum amatoribus amandus est labor, sine quo ad eam quam amant etnisi sit iugis. Nam et ipsa que labore queritur gloria, nisi sit perpetua nec magna videbitur. Nimis crebris exagitor laboribus. Nimium et parum pro varietate patientium accipitur; ignavo labor omnis est nimius, nullus industrio. ugis extenuat. Multis pro remedio labor fuit, et quos quies infecerat, defecavit, detersitque. Nam curare illum animos constatvirtutis ac seculi exemplaris causas, hinc labor a scriptoribus ponitur, hinc pauinter diversa divortium est. Nimium media dum dicate Deo virgines stratris surgunt, algent, vigilant, divinis obsequiis exercentur, adultere suis interim perfruuntur illecebris? Dum pro defendenda patria miles in castris, pro augenda dux in tabernaculo,
Abbreviated transcription (Latin):
amicos qui nõ sunt amiciciã rem mextimabilẽ facili ꝓbatis ex ꝑimẽ¬
to usq adeo rerũ uiliũ curiosi leur ꝯmessatõne aut ureu ꝯfablãtõne
queritis auncũ nec citius q̃ritis ꝙͣͣ perditis si tñ qd̵ non habet̃
perdi potest Postea ab amicis uos deceptos dicitis et hãc infaĩã
amicicie imponitis innocẽti. R Multis profuit falli nũc eris gau¬
cior in reliquis quidã parue rei dãpno maxĩarũ rerũ ꝑiclã declina¬
nõ decipr̃ ꝙquid mali mortalib accidit nmꝰ est ꝙͣ qd̵ homo patit᷑.
ad sũmos houores ac opes ascenderat semꝑ publice predicare
solitus se illũ unũ heredẽ hĩturũ eiq sua omĩa relicturũ a qͦ oĩa
ꝑcepisset Id ip̃m ꝯ p̾die ꝙͣ obiret eidem affinasset Augusto fraudu¬
lentũ sp̃m emuisit tand̃ nulla cesarei noĩs uel tenui mencõe in
testo hĩta delusus est dignꝰ uere cuiꝰ cadauer unco in tyberĩ trahe̾t᷑.

Expanded text:
s experimento, usque adeo rerum utilium curiosi, levi comessatione, aut brevi confabulatione queritis amicum. Nec citius queritis quam perditis, si tamen quod non habetur perdi potest. Postea ab amicis vos deceptos dicitis, et hanc infamiam amicitie inuritis innocenti. tior in reliquis. Quidam parve rei damno, maximarum rerum pericula declinanon decipitur? Quicquid mali mortalibus accidit, minus est quam quod homo patitur ad summos honores atque opes ascenderat, semper publice predicare solitus se illum unum heredem habiturum, eique bona sua omnia relicturum, a quo omnia percepisset; id ipsum cum pridie quam obiret eidem affirmasset Augusto, fraudulentum spiritum emisit, tandem nulla Cesarei nominis, vel tenui, mentione in testamento habita. Dignus vere cuius cadaver unco in Tiberim traheretur,
Abbreviated transcription (Latin):
R nil liorũ imp̾meditat᷑ũ tibi ẽẽ debuerat mox ut terrã hũisti
labores uarios p̃sagne stilitatẽ ⁊ uillici fastidia debiusti dixi dũ
rure glareris exculto tusticos ultĩos hoñ terris abeuntẽ iuscĩam
quitiã tolerare ꝯdisce aut famẽ ꝑpeti mutare enĩ eũ nõ ꝑderit
om̃ib est cõmune. R Profecto autẽ ⁊ si poeta rusticos ult̾ĩos a iustĩa
derelictos faciat ut dixi apud nos tñ hoĩem p̾mũ huãno semine
genitũ agcolam fuisse cõitat ⁊ frĩcidam ut fuisse semꝑ pessimi uide¬
ant᷑ dñq recolis nõ mireris fures. De furibus. E ha ͫ¬

Expanded text:
. Nil horum impremeditatum tibi esse debuerat: mox, ut terram habuisti, labores varios presagire, sterilitatem et villici fastidia debuisti. Dixi, dum rure gloriareris, excultos rusticos, ultimos hominum, terris abeuntem iustitiam quitiam tolerare condisce, aut famem perpeti; mutare enim villicum non proderit:omnibus est commune. Profecto autem etsi Poeta rusticos ultimos a iustitia derelictos faciat, ut bis dixi, apud vos tamen hominem primum humano semine genitum, et agricolam fuisse constat et parricidam, ut fuisse semper pessimi videantur, dumque id recolis non mireris fures. Villici culpa
Abbreviated transcription (Latin):
prauio stmiłis impulsi falsos rũores cõfingũt Alii lingue flaxtu
ꝙ uxori credis / qͥua hoc unũ nemo cercius nouit Illa t̾ filium
fuit cui forma ⁊ gne̾ par uxor obuenat s fama pudici ambigua
tene̾t mr̃ ⁊ suspirantẽ urrũ aĩaduertisset quesut que tãti cã
da ii centrũ prati ingera ubi greges pascã et de lioc ip̃o certum te
⁊ accipe ait douo eum tobi Iam haud dubie tuus est Risu astantu

Expanded text:
malis stimulis impulsi, falsos rumores studio confingunt, alii lingue fluxu qquam uxori credis, qua hoc unum saltem nemo certius novit? Illa tibi certe filium a, vir illustris fuit, cui forma et genere par uxor obvenerat, sed fama pudicitie ambigua. et suspirantem virum animadvertisset, quesivit que tanti causa Da michi centum prati iugera ubi greges meos pascat, de hoc ipso certum ego te et “Accipe, ait, dono eum tibi, iam haud dubie tuus est”. Risu astantium
Abbreviated transcription (Latin):
rerũ semꝑ ꝯsuetudo p̃idicat qui nirũ si temꝑata fastidĩt qui
suꝑuacuis assuene̾ qua nilla maior ꝓcella modestie ests. R Et
mͦ. s facit neq alibi natos durat aut mollit sit molliit gallos
pͫ post romanos asta aley babilon hambalẽ capua contra bero
Romana Indolem durauit ⁊ cotis in mor̃e acuit illa arens et
scopulosa pars ligurũ. ¶ Te quẽ copia molliebat duret mopia
sobrietatẽ te doceat ageruime ⁊ qd̾ libri ube̾s nequiue̾ glebe faciãt

Expanded text:
e vim habet: nunc quid mirum si temperata fastidiunt, qui supervacuis assuevere? Qua nulla maior procella modestie est. Sterilmodo, sed facit atque alibi natos durat aut mollit; sic mollivit Gallos primum, post Romanos, Asia, Alexandrum Babylon, Hannibalem Capua; contra vero Romanam indolem duravit et cotis in morem acuit illa arens et scopulosa pars Ligurum. Te quem copia molliebat, duret inopia. Sobrietatem te doceat ager tuus, et quod libri uberes nequivere, glebe faciant
Abbreviated transcription (Latin):
debiueras dũ uemebat s id silentius egisti nõ mortꝭ miuria s segni¬
cres tua est Illa ius suũ exercuit tuũ tu neglexisti D Mors me
tissimꝰ amor indulget iulq sibi nõ spondet amaros nõ cogitans co
gitatꝰ ⁊ ꝙͥqͥd est qustui aduersũ uitat ⁊ refugit unnde et qͥ amãt
pene sibi et̾nias delicias fungũt. Tu si frem natũ noueras et

Expanded text:
debueras: id si lentius egisti, non mortis iniuria, sed segnities tua est. Illa ius suum exercuit, tuum tu neglexisti. Mors me tissimus amor indulget, nichilque sibi non spondet, amarosque cogitatus et quicquid est gustui adversum vitat ac refugit. Unde et qui amant pene sibi eternas delitias suas fingunt; tu si fratrem natum noveras, et
Abbreviated transcription (Latin):
añ tempus ymo om̃i hora hoc fieri p̃t̃ in oẽm etatẽ młti sunt
cõsideret heditatẽ estimet sũptus arguat morã mortis incuset
En nõ anaxagorã audieras/ an ellitus eras te genuisse
mortalẽ an id potius forsan luies ꝙ qui sequi debuãt añcessit
Equidẽ cũ in multis mordinata uita sit/ millũ penitꝰ ordinẽ¬
mors ħt ⁊ senes decoepiti cũctant᷑ ⁊ festmãt iuuenes p̃cipitat̾
pu̾i et infantes p. de uite lũe retrahunt᷑. hic tardius Ille ocius
D Extiuctũ acerba morte fleo. X ui fleturꝰ eras morientẽ
R M agnũ tñ fateor ac dulce solaciũ pat̾ filius bonꝰ s graue¬
⁊ sollicitũ. ¶ Et sepe dulcissima offendũt ⁊ carissĩa impediũt
⁊ p̾ciosissima rerũ preniũt et forte filius obstabat tͥ alt̾iora uo¬

Expanded text:
e tempus, quod in omni tempore fieri potest. In omnem etatem multi sunt consideret, ereditatem extimet, sumptus arguat, moram mortis incuset. n non Anaxagoram audieras? An oblitus eras, te genuisse mortalem? An id potius forsan luges, quod qui sequi debuerat antecessit? Equidem cum in multis inordinata vita hominum sit, nenes decrepiti cunctantur, et festinant iuvenes, et precipitant pueri, et infantes primo vite de limine retrahuntur. Hic tardius licet, ille ocius;  Extinctum fleo filium. Si fleturus eras morientem  Magnum fateor ac dulce solatium patri filius bonus, sed sollicitum ac grave, et sepe dulcissima offendunt, et carissima impediunt, et pretiosissima rerum premunt. Et fortassis hic filius obstabat altiora
Abbreviated transcription (Latin):
rem adeo ancipitẽ sic amare neq tã inseꝑabilẽ sic horxe̾ neq tam
amabilẽ sic odisse decuerat ꝯrecturisq fallacib sc̃issima diuine al¬
nec fletũ nec suspiriũ aut q̃relam legimꝰ. De Nũe fabellã accipẽ
ridiclam s matĩe nõ meptã Cet̾a litus occram qd britamã ab aduͦ¬
so conspicit añ nõmultos ãnos fama est fuisse nuilierclam mopem
si forma appetibili ⁊ insigni lascuua hec .xii. ꝑuos filios totidem
ex uiris genitos hẽb̾at ãnis etatũ int̾stios inter se distãtes instãte
autẽ mortis hora uocari ꝓpe uirũ iubet. ¶ Non est inq̃t ampliꝰ ludi

Expanded text:
rem adeo ancipitem sic amare, neque tam inseparabilem sic horrere, neque tam amabilem sic odisse decuerat, coniecturisque fallacibus apud hominenon fletum, nec suspirium, nec querelam legimus. Nunc fabellam accipe ridiculam, sed materie non ineptam. Circa litus Occeani, quod Britanniam ab adverso conspicit, ante non multos annos, fama est fuisse mulierculam inopem, sed forma appetibili, et insigni lascivia, hec duodecim parvos filios, totidem ex viris genitos habebat, annuis etatum interstitiis inter se distantes. Instante ante mortis hora, vocari prope virum iubet et “non est, inquit, amplius ludi
Abbreviated transcription (Latin):
quo pax domus ⁊ caritas fr̃na redumit᷑. uetꝰ ualde nec uerũ
nuꝰ est uerbũ magnã discordiarũ bellorũq mat̾iam duo hec¬
bie trãquilliꝰ uiue̾tur. Te Amisso patre. Cͫ 4uͫ¬
Atrem Amnsi. Ne Iustũ est ut quẽ pñtem q̃rebaris absentẽ
q̃ras ⁊ nõ inuẽias nil equius ꝙͣ fastidita impre frustra

Expanded text:
quo pax domus et caritas fraterna redimitur. Vetus valde, nec verum quo pax domus et caritas fraterna redimitur. Vetus valde, nec verum minus est verbum, magnam discordiarum bellorumque matbie tranquillius viveretur. 46 DE AMISSO PATRE Patrem amisi. Iustum est ut quem presentem querebaris, absentem queras nec invenias; nichil equius quam fastidita impie frustra
Abbreviated transcription (Latin):
nõ q̃uinꝰ nec mxamĩ. Et̾ ut ferme nullus amor equior fiat̾uo¬
sic nuillũ ubi ceperit mniquius odm̃. nuilla accior Inidia sic
paritas nicitat aĩos ⁊ incendit cũ cedendi pudor ⁊ amor excel¬
leii. eo ardentior quo in cunablorũ recordatõ ⁊ q̃ꝯq beniuolẽtiã
parit᷑a uident᷑. ¶ ub semel a recto calle deflexũ est / odiũ pariũt¬
op̃tie placabr uix est enĩ tam ĩmite ullum tãq asperũ ingenũ¬
qd̵ nõ tm̃ molliat uera ac ugis hũilitas uerborũq ⁊ rerũ oĩm
leuis ⁊ nõ ficta tracta. sin id serũ ⁊ inualidũ dep̾hendas seu forte
huc tu cogle tuũ ip̃e añm nõ potes honeste añꝙͣ in ꝑuiciẽ res¬
erũpat ultimo remedio utendũ erit. R Extirpanda mali
radix ⁊ discordiaiũ mat̾ ꝑcellenda cõmunio in quo ita te fa
tue additũ Inuẽras Impie ⁊ suꝑbe eupiditatis aculei nulla re
meliꝰ ꝙͣ pia ⁊ miti liberalitate frangũtur. Re Bonũ aurũ

Expanded text:
. Ut ferme nullus amor equior fraternosic nullum, ubi inceperit, iniquius odium, nulla acrior invidia. Sic paritas incitat animos atque incendit, cum cedendi pudor, et amor excellentie, eo ardentior quo incunabulorum recordatio, et quecunque benevolentiam paritura viderentur, ubi semel a recto calle deflexum est, odium etoptime quod non tandem molliat vera ac iugis humilitas verborum, et rerum omnium lenis et non ficta tractatio. Sin id serum atque invalidum deprehendas, seu forte huc tu cogere tuum ipse animum non potes, quo honeste quidem erumpat, ultimo remedio utendum erit: extirpanda mali radix, et, discordiarum mater, propellenda communio; in quo ita te facue additum invenias. Impie ac superbe cupiditatis aculei, nulla re melius, quam pia et miti liberalitate franguntur. Bonum aurum
Abbreviated transcription (Latin):
uascula celestẽ figulũ argue s in om̃ib illi uoce atq aĩo gratias
agite qui ncͣcͣitatũ ꝯscius ur̃arũ neq cupiditatũ nesciuis illis suct᷑¬
rit hiis ocuxrit utͥbiq imẜicors ⁊ terribilis In cõsilis suꝑ filios
saxo durissio fontes liquidos elicit qui te undiq ab agello tuo falli
passus est ut in illo spem poires qui nõ fallit Rid mͦ subduer qd̾¬

Expanded text:
vascula, celestem figulum arguere, sed in omnibus illi voce atque animo gratias agite, qui necessitatum conscius vestrarum, neque cupiditatum nescius, illis succurrit, his occurrit. Utrobique misericorssaxo durissimo fontes liquidos elicit, qui te denique ab agello tuo falli passus est, ut in illo spem poneres qui non fallit. Multum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑba cõtigerat qd̃ mireris hũili et orta ꝓgenie, ne quis hon
subt̃ fuisse molestias. ¶ Si quas fuga nõ euaserit pacĩã ꝑfe̾ndas
scias nec luctãdo nec calcitrãdo se torq̃at ac ingũ sponte susceptũ
Iactabundꝰ exasꝑet. Do Importũam prorsꝰ ⁊ indomitã spero uxorẽ.
tequiẽ optare uñ ꝑegnari ames reditũq oderis ⁊ ubi uocẽ exceas:
Ipreripit᷑. R uiolentũ õe molestũ paciẽti fateor nõ tm̃

Expanded text:
perba contigerit, quod mireris, humili etiam orta progenie, ne quis hominum perba contigerit, quod mireris, humili etiam orta progenie, ne quis hominum subterfugisse molestias. Sed quas fuga non evaserit, patientia perferendas sciat; nec luctando nec calcitrando se torqueat, ac iugum sponte susceptum, iactabundus exasperet. Importunam prorsus et indomitam ferorequiem optare, unde peregrinari ames, reditumque oderis, ubi vocem exerceas michi preripitur. Violentu
Abbreviated transcription (Latin):
tegulas frange de reliquo ꝓuisũ t̾ est Ista uero cumlãta que te
domo pellãt᷑ aderũt fumꝰ stillicidiũ ⁊ uxor Iam ꝑiculo res nõ¬
uacat Inui̾abiles fuere ux q̃ maritos nec mori cogũt nec mori
paciũtur. D Mala in notissia explicas Remediũ q̃ro. R Em̃t
qui suadẽt ut castiges ⁊ pͥmos ꝓrores ad rectũ renoces ⁊ totũ te
ficias nõ nego s id frustra est sola restat pacĩa/ qd̵q iuntꝰ facẽs¬
uolens fac docti uiri consiliũ brene ⁊ efficax uarronis hiis uerbis
Ferendũ ẽẽ qd̵ ferri a uiro salua possit honestate ꝙ uitia nẽp
flagiciis leuiora suit eãq nõ aliã sũam fuisse uerronis fer gͣ.
mores si mutari neq̃unt ⁊ quałr sori uiuas domi disce cũ socͣti
⁊ si ille duas sil ꝑtulit, alii ple̾s uni ne sucũbas sarcine cui
dura ⁊ ꝓuersa moribq asperis digna repudie ⁊ catoni censoris
tam rigidi tãq inuicti uiro cũ paula quedã uiolenta ux̾ ac su¬

Expanded text:
tegulas frange, de reliquo tibi provisum est: ita vero cumulate que te domo pellant aderunt, fumus, stillicidium, atque uxor. us innumerabiles, quos uxores nec mori cogunt, nec vivere patiuntur. Mala michi novissima explicas: remedium quero. Erunt qui suadeant ut castiges, et pravos mores ad rectum revoces, totum te ficias, non nego; si id frustra est, sola restat patientia; hacillius docti viri consilium breve, sed efficax, his verbis ferendum esse, quod ferri a viro salva possit honestate, quod vitia nempe flagitiis leviora sint”; eamque, non aliam sententiam fuisse Varronis.mores, si immutari nequeunt, et, qualiter foris vivas, domi disce cum Socrate; et si ille duas simul pertulit, alii plures, uni ne succumbas sarcine? Moldura ac perversa, moribusque asperis digna repudio. Et Catoni Censorio tam rigidi tamque invicti viro animi, cum Paula quedam violenta uxor ac su
Abbreviated transcription (Latin):
ferei sunt ꝙͣmultas adolescentulas impuditas ⁊ lasciũas annis
uidimꝰ Ardor nẽpe libidinis quotiẽs uetule ossil intrbuit q̃i
ignis in ligno estuat arido uenture utiq senreautis pondꝰ¬
alt̾m mariti est/ alt̾m adulteri Iniidiosa solitudo est malis caru¬
isse comitib uacuo nͨ. est molluis cubili duriꝰ occupato aĩs
egregiis ceptis infestius muliebri cõsortio nec me fugit quid
adu̾sus hec dici soleat ab luis quos miẜie delectãt sue mat̾moͬ ͤ
inqͥunt exꝑtes mrĩonia condãpnãt ⁊ ut est in prouerbro
uulgari uxͣ uerberat qui nõ ht̃ ego uero ꝯͣ nllos de cõnigio q̃ri
solitos audii ñ qui sartinã cõmigii pertulissent D Sine
uxore sumi Re Et sine adu̾sario. Iam tui rerũq dñs tuarũ esse
Incipis añ lucẽ lectulo matutinꝰ domo egredi uesꝑtinꝰ regredi
solus aut cũ quib uoles totes dies agere nuillo rõnũ exactore¬
Illa t̾ uxore qualibet ueilior comes Stulti enim est cõpedes¬

Expanded text:
issimas adolescentulas, impudicas ac lascivas anus vidimus? Ardor nempe libidinis, quotiens vetule ossibus incubuit, quas ignis in ligno aridoalterum mariti est, alterum adulteri. Ad isse comitibus. Vacuo nichil mollius est cubili, nil durius occupato, animis egregiis ceptis infestius muliebri consortio, nec me fugit, quid adversus hec dici soleat, ab his quos miserie delectant sue: “matrimoniorum, inquiunt, expertes, matrimonia condemnant.” Et, ut est in proverbio vulgari: “uxorem verberat, qui non habet.” Ego contra nullos de coniugio queri solitos audivi, nisi qui sarcinam coniugii pertulissent. uxore sum. Et sine adversario, iam, tui rerumque dominus tuarum esse incipis; ante lucem lectulo matutinus domo egredi, vespertinus regredi, solus aut cum quibus voles, totos dies agere, nullo rationum exactoreilla tibi uxore qualibet utilior comes. Uxorem bonam ac de
Abbreviated transcription (Latin):
ulcisci uetitũ dolebo. A Forsitan imꝑpẽtuũ gaudebis/ quotrẽs putas
post umicicias depoĩtas ⁊ in gr̃am reditũ cohorruisse aliqͥs amicoꝵ in
amplexib cogitãtes hũc ego ꝑditũ uolui ⁊ interdũ a successu imꝑio
ꝑarũ abfui O sors optĩa in quãꝑiã partẽ consiliũ crudele uertisti.¬
To Iustã rrã exeqͥ nõ sinor Re Ir̃ã iustã uix inuẽres cũ sit sc̃ptũ

Expanded text:
um in perpetuum dolebo. Forsan in perpetuum gaudebis. Quotiens putas, post inimicitias depositas, et in gratiam reditum cohorruisse aliquos, amicorum in amplexibus, cogitantes: “hunc ego perditum volui, et interdum a successu impio parum abfui? O sors optima in quam piam partem consilium crudele vertisti!”. Iustam iram exequi non sinor. Iram iustam
Abbreviated transcription (Latin):
te sepuis rem ꝑiclosam retentare qd̵ ⁊ si semel bene cesẜit stulte
parit̾ Ille aduersitatẽ cumiłare hic ꝓsꝑitatẽ suã deformare ca
umatissiam/ ⁊ aduersus quã fuistra mortis auxiliũ expectand
ẽẽt dum Repudio dimisisset hortanᶜᵉ. amicis ut aliã duce̾t nõ
posse sil se uxori ⁊ sapr̃e studio dare operã respondit Rdoxor

Expanded text:
te sepius rem periculosissimam retentare, quod, etsi semel bene cesserit, stulte pariter, ille adversitatem cumulare, hic prosperitatem suam deformare cavvivacissimam, et adversus quam frustra mortis auxilium expectandum esset, dum repudio dimisisset, hortantibus amicis ut aliam duceret, non posse simul se uxori et sapientie studio dare operam respondit. Uxor
Abbreviated transcription (Latin):
fu̾e̾ gratissum mag̃ q cũ fenore spes amissa rediit/ ac hoc sepe qd
reqͥsitus debitor negauit ultͦ nõ debitor obtulit. R Nullũ bonũ
opus periit. Qui bene agit añ alios se cogitet una quid̾ uirtꝰ
mltis prodest s p̾ma ⁊ maxͣ. pars uirtutis in agentẽ redit Itaq
spes p̃mii minor est. De malis seruis.ͫ 2aͫ¬
eras nõ familiari solũ ex̾citu s hostili. D Indomitis ẜuis
p̃ior. R Tue acies cõtra te militãt in suane nego ͫ ⁊ ĩamena

Expanded text:
fuere gratissimi, magnoque cum fenore spes amissa rediit. Ad hec sepe quod fuere gratissimi, magnoque cum fenore spes amissa rediit. Ad hec sepe quod requisitus debitor negavit, ultro non debitor obtulit: nullum bonum opus unquam periit; qui bene agit, ante alios, se cogitet: una quidem virtus multis prodest, sed prima et maxima pars virtutis in agentem rediit, itaqspes premii minor est. 29 DE SERVIS Meras, non familiari solum exercitu, sed hostili. Indomitis servis premor. Tue acies contra te militant, insuave negotium. Superbi
Abbreviated transcription (Latin):
giendũ ⁊ cauendũ qd̵ in altero tolerand̃ sic̃ cet̾a quib huam statꝰ
nillꝰ e quib mali hudant bom exertent᷑. Perfer gͣ. ⁊ gande potius
ingeatũ ferre ꝙͣ ingratꝰ fieri. D Aultos ingratos Inuenio..¬
N Uide ne quid in te culpe sit Multi enĩ dum bñfici dici
uolunt Iacatores sunt atq exꝓbratores Onͤosum genꝰ quoꝵ bñficiã
tũ sit Ita in dies retͦeunt omĩa ea petentiũ imꝓbitas ea debentiũ
obluuo ubiq suꝑbia est neq ideo desistendũ neq cecorũ emiłatõe eruẽ¬
di oculi qͥn potius faceͦ debet aliena cecitas cariores. D Multi ĩ¬
sunt ingͣti. R Antu młtis idem fu̾is recordare una enĩ ingͣtiᵒ
aliã prunt sicũt in reliquis unũ pctu sepe alterius pena est ꝓinide¬
perge ne malorũ odio bonos mores exuas nec ꝓdesse aliis cesses.
alios qd ab aliis male sit cognitũ cognoscẽt hii fortasse melus sine
id quidẽ nosse deũ nosse te satis est Nõ est uera uirtꝰ cui ꝯsciẽtie

Expanded text:
giendum ac vitandum, in altero tolerandum, sicut cetera quibus humanum scatet genus, quibus mali abundant, boni excercentur. Perfer igitur et gaude potius ingratum ferre, quam ingratus fieri. Ingratos multos invenio. Vide ne quid in te culpe sit: multi enim dum benefici dici volunt, iactatores sunt, atque exprobratores. Onerosum genus, quorum beneficia tum sit: ita in dies retro eunt omnia. Ea petentium improbitas, et ea debentium oblivio atque superbia est; neque ideo desistendum neque cecorum emulatione eruendi oculi, quos potius facere debet aliena cecitas cariores. Michi multi sunt ingrati. An tu multis idem fueris, recordare: una enim ingratitudo aliam punit; sicut in reliquis unum sepe peccatum alterius pena estperge, neu malorum odio bonos mores exuas, nec prodesse aliis cesses, quod ab aliis male sit cognitum. Cognoscent hi fortasse melius; si ne id quidem, nosse Deum, nosse te, satis est. Non est vera virtus cui conscientie
Abbreviated transcription (Latin):
studeas ꝙͣ głie ⁊ saluti/ scio ut Romanis inuisior est hambal ꝙͣ pirꝰ cum¬
utq hostis ⁊ pirrꝰ pͥor ytaliã ĩuaserit ac nõ dolendi aĩo ut hambal s
uiucẽdi oĩb euitandũ modis ut In actu quol uera uirtꝰ enpẽat sic ut
nͭ. bello q̃ri acͦ. ꝙͣ pax honesta uideat᷑.  de prerepta facultate uindicte
ta ⁊ sꝑata ultone ꝓhibeor. Re Prmiũ erat nolle male agere ꝓxĩm
neq alit̾ accidisse ullo uelis modo quidã ad que coacti ueniũt belle
Incipiit ⁊ amare ⁊ de nccͣitate ꝯsensus orit. dũq uolu̾tas fi incipit

Expanded text:
studeas quam glorie aut saluti. Scis ut Romanis invisior est Hannibal quam Pyrrhustis et prior Pyrrhus Italiam invaserit, at non delendi animo, ut Hannibal, sed vincendi. Omnibus enitendum modis, aut in actu quolibet vera virtus emineat, sic ut nichil bello queri aliud quam pax honesta videatur. 33 DE PREREPTA FACULTATE VINDICTE ta et sperata ultione prohibeor. Primum erat nolle male agere, proxineque aliter accidisse ullo velis modo. Quidam ad que coacti veniunt, velle incipiunt et amare, et de necessitate consensus oritur, dumque voluntas fieri incipit,
Abbreviated transcription (Latin):
Pax initiũ mali fuit secũ nãq subnt libido blanda hostis ⁊ pestilẽs.
heto ⁊ fidem suuil ⁊ clemenͣ᷑. de Reliqͦ ꝙqd euen̾it cara saltẽ ⁊ hũa¬
uitate ac uirtute sis suꝑior sunt ⁊ sua iura cum hostib cum q̃bus
menniu̾is qd dc̃m ꝙͣuis ab aliis laudatũ nec inͥ certe nec tullio ꝓbã.
Est enĩ uerũ amncicie uenenũ. In odio gͦ cogitandꝰ amor nõ egͣ.¬

Expanded text:
Pax initium mali fuit. Secum namque subiit libido, blanda hostis ac pestilens. fidem simul et clementiam. De reliquo quicquid evenerit, cura saltem ut humanitate sis ac virtute superior. Sunt et sua iura cum hostibus, cum quibus Quod dictum, quamvis ab aliis laudatum, nec michi certe nec Tullio probatur: est enim verum amicitie venenum. In odio ergo cogitandus amor, non
Abbreviated transcription (Latin):
n. est siquid̃ uulgꝰ ut mł̃tũ strepat ꝙͣdiu tñ id faciet cito uel nołes
uel coactũ desinet uenit dios que strepidulis hiis cicadis laq̃cibq pacis
euanescit Inane genus ac trepidũ mortales Quid ad nos adulantiũ
uel detrahentiũ breue istud ⁊ obscurũ mubnĩ. ueniẽt qui liberiꝰ iudicẽt
eqͥusq. D Et qui sũt inquies illi iudices Re Nosse illos nõ potes
spes torserit aut metꝰ si urarũ extimatõe rerũ uult̃ hos radices expͨ¬
infannã factis egregiis ⁊ uirtute cõtraxi. A Est ubi amor dãpuis
alit᷑. crescitq laborib inq amaro dcũ mirũ ⁊ maligno solo radices agit
altius uñ fit ut factõnũ amãtissimos sepe illos uideas qͥ gͣuia pro fa

Expanded text:
nil est, si quidem vulgus, ut multum strepat, quamdiu tamen id faciet? Cito, vel volens, vel coactum desinet. Veniet dies que strepidulis his cicadis loquacibusque silquam quereris evanescet. Inane genus ac trepidum mortalis, quid ad vos vel adulantium, vel detrahentium, breve istud et obscurum murmur? Venient qui liberius iudicent atque equius. “Et qui sunt, inquies, hi iudices?”. Nosse illos non potestis, spes torserit, aut metus, si vestrarum extimationem rerum ac seInfamiam factis egregiis et virtute contraxi. Est ubi amor damnis alitur, crescitque laboribus inque amaro dictu mirum et maligno solo radices agit altius, unde fit ut factionum amantissimos, sepe illos videas, qui multa
Abbreviated transcription (Latin):
¶ O Regnia pro te uolens patõr tu me integrũ Restitues ã certe una
in pro oĩb sate est tu me sola sum pio refone sic nõ fame tm̃ s uite qͣ
dãpna nõ senciã. D uulgo passim in t̾uiis laceror. R Bonũ ꝯsule
notũ te uulgꝰ faciet clarũ uirtꝰ ꝯsciã securũ. De quesito ex indignis
Audasse arguor indignũ. Laudib pudore. Cͫ¬
RRalũ quid̃ qd de bona spe orit᷑ radite bomi eĩ ⁊ innocui qͣles
ipi sunt alios oppinant᷑ hunic ad laudandã equo alios ꝓmores et̃ sñt

Expanded text:
 o regina, pro te volens patior, ut me in integrum restitues, aut certe una michi pro omnibus satis est. Tu me sola sinu pio refove, sic non fame tantum, sed vite quoque damna non sentiam”. Vulgo passim in triviis laceror. Boni consule: notum te vulgus faciet, clarum virtus, conscientia securum. 26 DE QUESITO EX INDIGNIS audasse arguor indignum. Malum quidem e bona sepe oritur radice: boni enim et innocui quales ipsi sunt, tal
Abbreviated transcription (Latin):
hostes t̾ͥ sors obtulit ꝙͣ custodes malo malũ maiꝰ arcebr D Huñc
illunc hostib p̃mor. R Illi quoq suis p̃munt᷑ affectib/ estq apd̃
eos ultor tuus Isq nõ unus pro te partes faciũt Ira metꝰ odiũ
Inqͥetudo nec dũ ꝑacti penã c̾minis exigũt sic interdũ ultio pĩt
DEst in pugna cũ hostib. R Et illis secũ ⁊ tutius aliqñ
cum hostib ꝙͣ cuni uiciis pugnat᷑. quisqͥs aliũ odit. pͫ ar̃e sue uuluꝰ

Expanded text:
lo malum maius arcebitur. Hinc illinc hostibus premor. Illi quoque suis premuntur affectibus, estque apud illos ultor tuus, isque non unus: pro te partes faciunt ira, metus, odium, inquietudo, necdum peracti penam criminis exigunt; sic interdum ultio preit Est michi pugna cum hostibus. Et illis secum. Et tutius aliquando cum hostibus, quam cum vitiis, pugnatur; quisquis alium odit, primum anime sue vulnus
Abbreviated transcription (Latin):
spõsi reue̾ntia infelicẽ p̃cipitẽq aĩam frenat. ¶ Cui autẽ parcet
effrenis ac rabida libido q̃ nec celo parcit/ nec celestẽ metuit uni-¬
dc̃am seu quib abstineat q̃ nec tm̃ hac etate mõstra tam feda libi-¬
ioris irã merita. ¶ S euo illo quoita feda prodigũ scelus erat
ut nũc uirtꝰ uisa equidẽ ac pũcta noscunt᷑ uirgĩes ip̃e uestales
quarũ exactissime castitati bunituã ac censoriã ptatem cessisse nõ
puduit quas suorũ t̾umphantiũ currib insedisse ne a quoꝙͣ t̾um
retraxisse legũqz ⁊ capitalis sine uim fregisse sola uirginitatis ma¬
iestate cõꝑinus. ¶ Quarũ prete̾a e diu̾so nõ facuꝰ tñ turpe
s hĩtus aut ẜmio liberior pena grani ac infaĩa nõ carebat/ ⁊ hono¬

Expanded text:
sponsi reverentia infelicem precipitemque animam frenat: cui autem parcet sponsi reverentia infelicem precipitemque animam frenat: cui autem parcet effrenis ac rabida libido, que nec celo parcit, nec celestem metuit vindictam, seu quibus abstineat, que nec ioris iram merita, sed evo illo, quo prodigium scelus erat, ut nunc virtus visa equidem ac punita noscuntur. Virgines ipse Vestales, quarum exactissime castitati, Tribuniciam ac Censoriam potestatem cessisse non puduit, quas suorum triumphantium curribus insedisse, ne quoquam fortretraxisse, legumque et capitalis sententie vim fregisse, sola virginitatis maiestate comperimus, quarum preterea, ex diverso, non facinus tantum turpe, sed habitus aut
Abbreviated transcription (Latin):
que secordẽ uirũ ac cesareũ deserens cubile nogu lupanaria cir¬
ciubat illa faciẽs que referri etiã pudor ꝓhibet. N Quid has
ego quid ue alias frugã seu quis formx angustis me̾tritib nõ
angustꝰ sit quarũ cõmemorã. fatear nec honesta est nec ulla
ex parte adult̾ii c̾men leuat qn potius grauat Habet tñ haud
sꝑuandã consolatõmis efficatiã silitudo cõspecta imẜie ⁊ paritas
erũpnaꝵ nõ ꝙ alieno quisꝙͣ nͥ maliolus delectet᷑ malo s ꝙ
huilioꝵ fortuẽ hoĩem indignant᷑ pati que totiens mũdi dños
passos nouit de uel nõ fe̾nda mollicies uel superbia uideatur.¬
¶ Toleranda cuiqz sua sors illa eqͥus quã cõem ꝓuis cõstat ac
maxĩs Iniudiosissimisq mortaliũ ꝓuide nõ hõĩb tm̃̃ iniptas s deo
etiã despõsatas in hec flagicia labi solitas uides ⁊ ꝓpudor nec tãti

Expanded text:
que socordem virum ac cesareum deferens cubile, noctu lupanaria cirque socordem virum ac cesareum deferens cubile, noctu lupanaria circuibat, illa faciens que referri etiam pudor prohibet? Quid has ego, quidve alias stringam, seu quis tam fornix augustis meretricibus non angustus sit? Quarum commemoratio, fateor, nec levat, quin potius gravat. Habet tamen haud spernendam consolationis efficaciam, similitudo conspecta miserie ac paritas erumnarum, non quod alieno quisquam, nisi malivolus delectetur malo, sed quod humilioris fortune hominem indignanter pati que totiens mundi dominos passos novit, vel non ferenda mollities, vel superbia videatur. Toleranda cuique sua sors, illa equius, quam communem parvis constat ac maximis invidiosissimisque mortalium. Proinde non hominibus tantum nuptas, sed deo etiam desponsatas, in hec flagitia labi solitas vides: ac proh pudor, nec tanti
Abbreviated transcription (Latin):
briora illa quid̃ nũꝙͣq nõ aurib mͦ s oculis quoꝯq t̾raꝵ ꝑrex̾is¬
defut᷑a/ ac maiorib maior iest consolatio. A Reges cogita qͦs
uidisti ac t̾renorũ dños dehunc sc̾ptis fameiq cognitis recordare
Respite ⁊ arthuri fablam ⁊ hystorias reliquorũ. Re In mentẽ
redeat olimpias pħi cleopatra ptholomei agamẽnonis cliscemotra
eius nosset adult̾ia nõ tm̃̃ rome perq sẽm ytaliã uulgata s athe¬
nis iam ac per greciã cantabãt᷑ mĩmre ut arbit̾᷑ felicꝭ nomẽ sibi
ꝓrsus indebitũ usurpasset post hãc̃ iulia ag̾ppe quã huic a flagitõ
uiri uirtꝰ huic maiestas prĩs abstimsse debuerat simłq huiꝰ filia
⁊ nõre ⁊ lascuua mat̾ par harũqz uite seu fortue uestigis herens
ꝯuigũ p̾ͥnceps fuit Euisdẽ messanilla sũmũ imꝑii probrũ loqͣr

Expanded text:
briora illa quidem, nunquamque non auribus modo, sed oculis quocunque tebriora illa quidem, nunquamque non auribus modo, sed oculis quocunque tedefutura; at maioribus maior inest consolatio. Reges cogita quos vidisti ac terrarum dominos; dehinc scriptis famaque cognitos recordare; respice et Arthuri fabulam, et historias reliquorum, in mentem redeat Olympias Philippi, Cleopatra Ptolemei, Agamemnonis Clytemnestra, em Italiam vulgata, sed que Athenis etiam per Greciam cantabantur, minime, ut arbitror, “felicis” nomen sibi prorsus indebitum usurpasset. Post hanc Iulia Agrippe, quam hinc a flagitio viri virtus, hinc maiestas patris absterruisse debuerat; simulque huius filia, et nomine et lascivia matri par; harumque seu vite seu fortune vestigiis herens coniugum princeps fuit?, eiusdem Messalinam, summum imperii probrum, loquar,
Abbreviated transcription (Latin):
sim agunt omña ⁊ soluti legib uaga libidine rapiũtur ut si uxor
ocłm parũper inflex̾it adulterii rea sit quasi biridiũ nõ mariti
Ille autẽ nõ ux̾ nec domꝰ socie s capte ex hostib aut empte p̃cie
suit ancille / ⁊ cũ obsequii plustulũ fidei n ͤ. plus tua ꝯĩx tibi
debeat ꝙͣ tu sibi par debitũ equus amor mutua guigni fides est.¬
est grauitas. D Cõmgis adult̾io mestus sum. R Usitatꝰ dolor
uetus ĩiuria nec mmꝰ crebra nec crebrior ꝯuigii ꝙͣ adult̾n usus.
offendã tucius est herculẽ ferire ꝙͣ uillitũ nec uero cũcta ueterũ
actrugã formidatissĩorũ sumoꝵq hoĩm fame ꝑtam nosti autẽ
husq in silentio gemitũ tuũ frena. ¶ Alioqͥn urbẽ lustra scrutare
uitinũ dextra leuaq aderũt q̃ uel neglectũ gemitũ calcatãq thori
fidem lugeant uel ignari soli uulgo noti dedecoris rideant᷑. Cre¬

Expanded text:
sim agunt omnia, et ceu soluti legibus, vaga libidine rapiuntur. Uxor, si sim agunt omnia, et ceu soluti legibus, vaga libidine rapiuntur. Uxor, si oculum parumper inflexerit, adulterii rea fit, quasi vero domini, non maritiine atque humane domus socie, sed capte ex hostibus aut empte pretio sint ancille; cum etsi obsequii plusculum, fidei, nichil plus tua tibi coniunx debeat, quam tu sibi. Par debitum, equus amor, mutua coniugii fides est.est gravitas. Coniugis adulterio mestus sum. Usitatus dolor, vetus iniuria, nec minus crebra: vix crebrior coniugii quam adulterii usus est. offendam: tutius est Herculem ferire quam villicum. Nec vero cuncta veterum attingam: formidatissimorum summorumque hominum fame parcam. Nosti autem, hisque vel in silentio gemitum tuum frena; alioquin urbem lustra, scrutare viciniam: dextera levaque aderunt, qui vel neglectum genium calcatamque thori fidem lugeant, vel ignari soli vulgo noti dedecoris rideantur. Cre