comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
san de his qui cognoscentes de¬
um ñ tanquã dm̃ głificauert:
ñ legitur quod sp̃u sc̃o reuelan¬
te cognoscerent: quia cũ cog¬
noscerent. ñ amauerunt. Sic
quippe habes. Deus enĩ. illis re
lũ m̃tes impie usurparent:
quȩ contẽpte eã quȩ inflat: il¬
lam quȩ edificat nescierunt.
Deniq ipse apłs dicat: ꝑ quid
cognouerint. Per ea inquid qͦ
facta sunt: intellecta conspr¬
xerunt. Uñ et constat quia
nec ꝑfecte cognouer̃t: quẽ
minime dilexer̃t. Si enĩ inte¬
gre cognouissent: bonitatẽ qua
ꝓeoꝵ redemptione. in carne na¬
sci ⁊ mori uoluit. ñ ignorassent.
Audi deniq quid eis de dõ reue¬
latũ fu̾it. Sempit̾na ait uirtꝰ¬
eius:⁊ diuinitas. uides qͥa qd̃ sub¬
limitatis. qd̾ maiestatis ẽ. in p̃-
sint: qd̾ aũt mitis sit ⁊ humł.
corde ñ intellexerĩt. Nec mirũ.
qͥa ⁊ cap̃ eoꝵ behemoth nichil
humile:. s⁊ sic̃ de eo legit᷑ om̃e
sublime uidet. Quocontͣ dd̃ ñ
ambulabat in magnis neq in

Expanded text:
his qui cognoscentes Deum, non tanquam Deum glorificaverunt, non legitur quod Spiritu sancto revelante cognoscerent; quia cum cognoscerent, non amaverunt. Sic quippe habes: Deus enim illis revelum mentes impiae usurparent, quae contentae ea quae inflat, eam quae aedificat nescierunt. Denique ipse Apostolus dicat per quid cognoverunt. Per ea, inquit, quae facta sunt, intellecta conspexerunt. Unde et constat quia nec perfecte cognoverunt, quem minime dilexerunt. Si enim integre cognovissent, bonitatem qua pro eorum redemptione in carne nasci et mori voluit non ignorassent. Audi denique quid eis de Deo revelatum fuerit: Sempiterna, ait, virtet divinitas . Vides quia quod sublimisint; quod autem mitis sit et humilis corde, non intellexerint. Nec mirum, quia et caput eorum Behemoth nihil humile; sed, sicut de eo legitur, omne sublime videt . Quo contra David non ambulabat in magnis, neque in
Abbreviated transcription (Latin):
cõpetat ista ꝓportio. Siꝗdẽ ⁊ ipse iͣn¬
sit ⁊ c̃cupiscentia eiꝰ. ⁊ cũ oĩa que in
mundo st̃ finẽ habeant:. finis eoꝵ
ñ erit finis. Uerũ ub̃a. ñsic. Hec enĩ
cũ exausta fũint̾. rursũ de fonte ma¬
t̃ni pectoris sumũt: qd ꝓpinent sug¬
gentib. Merito ꝓinde melioracar¬
nis scłiue amore asserunt: ub̃a spõ¬
se. que nullo unꝗͣ lactẽtiũ num̾o
arefiunt. s sẽꝑhabundãt de uisc̾ib
caritatis: ut iterũ fluãt. flumina
siqͥdẽ fluunt de uentre eiꝰ. fitꝙ ĩ ea
lat᷑ demnde laus ub̃ũ. fraglantia un¬
guentoꝵ. qd̾ ñ solũ u̾boꝵ sapore
pascãt. s⁊ ⁊ factoꝵ opiniõe redoleãt.
Iãque sint ub̾a quo tumida lacte.
qualib delibutaunguentis. sub a

Expanded text:
competat ista proportio. Siquidem et ipse transit, et concupiscentia ejus: et cum omnia quae in mundo sunt, finem habeant, finis eorum non erit finis. Verum ubera non sic. Haec enim cum exhausta fuerint, rursum de fonte materni pectoris sumunt quod propinent sugentibus. Merito proinde meliora carnis, saeculive amore asseruntur ubera sponsae, quae nullo unquam lactentium numero arefiunt, sed semper abundant de visceribus charitatis, ut iterum fluant. Flumina uidem fluunt de ventre ejus, fitque in ea latur deinde laus uberum fragrantia unguentorum, quod non solum verborum sapore pascant, sed et factorum opinione redoleant. Jam quae sint ubera, quo tumida lacte, qualibus delibuta unguentis, sub a
Abbreviated transcription (Latin):
desid̾ant. Anñdeniq taliũ ĩ subseq̃nti
c̃pescit᷑ in qͥetudo. uͥ sub gͣui c̃testa¬
tioẽ ꝓhibent᷑ suscitare dilectã qͦusq
ipsa uelit. Hȩ itaq sentienteᷤ oscłis
ĩhiare spõsã secretũ quere̾ sibi. fu¬
gitare publicũ. declinare turbas.
⁊ cure ipsaꝵ ꝓpͥã p̃ferre qͥetẽ. noli
inqͥunt. noli. qͥa maior in ubib :
quã ĩ ãplexib fructꝰ existit. ꝑ ea
siqͥdẽ nos uẽdicas a carnalib desidiis
q̃ militant adu̾sus aĩam: eripis mũdo:
⁊ adqͥris dõ. Hoc gͦ ẽ qd̾ aiunt: qͥa me-¬
liora st̃ ub̃a tua uino. Carnis in qͥũt
nuo fundat. s ꝑpetua ariditate dãp¬
nat᷑. sic caro ĩp̃ssura mortiꝰᷤ a boĩꝓr¬
sus sua delectatioe siccat᷑. nec ultͣ
reuirescẽadlibidineᷤ. Uñ ꝓpħa. Dĩs ca¬

Expanded text:
siderant. An non denique talium in subsequenti compescitur inquietudo, ubi sub gravi contestatione prohibentur suscitare dilectam, quousque ipsa velit? Hae itaque sentientes osculis inhiare sponsam, secretum quaerere sibi, fugitare publicum, declinare turbas, et curae ipsarum propriam praeferre quietem: Noli, inquiunt, noli; quia major in uberibus quam in amplexibus fructus existit. Per ea siquidem nos vindicas a carnalibus desideriis, quae militant adversus animam; eripis mundo, et acquiris Deo. Hoc ergo est quod aiunt: Quia meliora sunt ubera tua vino. Carnis, inquiuntnuo fundat, sed perpetua ariditate damnatur; sic caro in pressura mortis ab omni prorsus sua delectatione siccatur, nec ultra revirescit ad libidines. Unde propheta: Omnis ca
Abbreviated transcription (Latin):
sodalib ista deꝓme̾. In iuste ĩqͥunt.
m̃muras adu̾sus sponsũ. qͥa id plus
ualet qd ille iã dedit᷑. ꝗͣ qd̾ tupetis.
Qd̾ enĩ postulas. te qͥdẽ delectat. s ub̃a
ꝗͥb paruulos alis quos ⁊ pariꝰ. meli¬
ora hoc ẽ necessariora st̃ uino c̃tẽpla¬
tiõis. Aliud siqͥdẽ ẽ. qd̃ uniꝰ letificat
cor hoĩs: ⁊ aliud qd̃ edificat młtos.
Nã ⁊ sirachel formosior: silia fe¬
cundior ẽ. Noligͦ nimis ĩ sistere
oscłis cõtẽplatioĩs: qͥa meliora st̃ uba
p̃dicatiõis. Occurrit ⁊ aliꝰ sensus. quẽ

Expanded text:
 inquiunt, murmuras adversus sponsum; quia id plus valet quod ille jam dedit, quam quod tu petis. Quod enim postulas, te quidem delectat; sed ubera, quibus parvulos alis, quos et paris, meliora, hoc est necessariora, sunt vino contemplationis. Aliud siquidem est quod unius laetificat cor hominis, et aliud quod aedificat multos. Nam etsi Rachel formosior, sed Lia fecundior est. Noli ergo nimis insistere osculis contemplationis; quia meliora sunt ubera praedicationis. 9. Occurrit et alius sensus, quem
Abbreviated transcription (Latin):
delicet in expectando: ⁊ in donan¬
do facilltas. Et audi qr non sit hoc
inuentũ meũ. Legis ꝓfecto. de
longanimitate. An diuitias
bonitatis eiꝰ ⁊ patientie. ⁊ longa¬
nimitatis contẽpnis: Itẽ. An ig¬
noras qr benignitas dĩ ad peni¬
tentiã te adducit: Ad hoc siquid̃
diu suspendit sententiã ultionis.
acontẽpnente:ut quandoq exibe¬
at gr̃am remissionis ĩpenitente.
Nuult enĩ mortẽ peccatoris: s ut
conu̾tat᷑ ⁊ uiuat. Ponamꝰ exẽpla
⁊ de altero ub̃e: qd̾ dictũ ẽ remitten¬
di facilitas. Legis ⁊ de ipsa. Quacũ¬
catũ suũ remutet᷑ ei. Legis. Dere-¬
linquat ĩpiꝰ uiã suã. ⁊iuir iniquuᷤ¬
cogitationes suas. ⁊ reu̾tat᷑ ad
qm̃ multꝰ ẽ ad ignoscendũ. Pulcͤ
dd̃ paucis cõp̾hendit utrũꝙ dic̃s.
Longanimis.⁊ multũ misericors.
huiꝰ gͦ gemine bonitatis exꝑim̃to.
ĩeã se fiduciã excͤuisse fatet᷑ spõsa
ut auderet pet̾e̾ osculũ: qͥd mirũ

Expanded text:
delicet in exspectando, et in donandelicet in exspectando, et in donando facilitas. Et audi quia non sit hoc inventum meum. Legis profecto de longanimitate: An divitias bonitatis ejus, et patientiae, et longanimitatis contemnis? Item: An ignoras quia benignitas Dei ad poenitentiam te adducit? Ad hoc siquidem diu suspendit sententiam ultionis a contemnente, ut quandoque exhibeat gratiam remissionis in poenitente. Non enim vult mortem peccatoris, sed ut convertatur, et vivat. Ponamus exempla et de altero ubere, quod dictum est remittendi facilitas. Legis et de ipsa: Quacuncatum suum remittetur ei ; legis: Derelinquat impius viam suam, et vir iniquucogitationes suas, et revertatur ad m multus est ad ignoscendum . Pulchre David paucis comprehendit utrumque, dicens: Longanimis, et 1290 multum misericors . Hujus ergo geminae bonitatis experimento in eam se fiduciam excrevisse fatetur sponsa, ut auderet petere osculum. Quid mirum,
Abbreviated transcription (Latin):
nes ds̃: qͥ finxit singillatĩ corda
sa gͦ sponsũ ad ẽẽ ꝓsentiens:. sub¬
stitit. Pudet enĩ p̃sũptionis. ĩqua
se dep̃hensã intellig̃. Nã u̾e̾cundꝰ
id moliriꝑ int̾nuntios estimarat.
Mox q cõu̾sa ad ipsũ temeritatẽ ꝓ¬
ut ualet excusare conat᷑. qͥa meli¬
ora st̃ inqͥens ubera tua uino: fra¬
glantia unguentis optimis. Ac
si dicat. Si altũ saꝑe uideor. tu feci¬
sti osponse: qͥ in dulcedine uberũ
tuoꝵ. tanta me dignatione lactastiͥ
qͣtenꝰ oi metu tui caritate ñ mea
temeritate depulso:audeã plus
forte ꝗͣ expediat. Audeo sane pre-¬
tatis memor̃.ĩmemor maiestatis.
Hec ꝓu̾boꝵ consequentia dicta sint.
Nc̃ quał sit ista uberũ sponsi c̃men¬
datio: uideamꝰ. Duo sponsi ub̃a.
duo in ipso sunt ingenite man¬
suctudinis argum̃ta. qd̾ ⁊ patien¬
t̃ expectat delinquentẽ: iclem̃t̃ re¬
cipit penitentẽ. GemIna in quã
dulcedo suauitatis exuberat in
pectore dñi iħu. longanimitas in¬

Expanded text:
nes Deus, qui finxit singillatim corda sa ergo sponsum adesse persentiens, substitit pudet enim praesumptionis in qua se deprehensam intelligit, nam verecundius id moliri per internuntios existimarat; moxque conversa ad ipsum, temeritatem, prout valet, excusare conatur: Quia meliora sunt, inquiens, ubera tua vino, fragrantia unguentis optimis. Ac si dicat: Si altum sapere videor, tu fecisti, o sponse, qui in dulcedine uberum tuorum tanta me dignatione lactasti, quatenus omni metu, tui charitate, non mea temeritate depulso, audeam plus forte quam expediat. Audeo sane pietatis memor, immemor majestatis. Haec pro verborum consequentia dictasint. 5. Nunc qualis sit ista uberum sponsi commendatio, videamus. Duo sponsi ubera, duo in ipso sunt ingenitae mansuetudinis argumenta, quod et patienter exspectat delinquentem, et clementer recipit poenitentem. Gemina, inquam, dulcedo suavitatis exuberat in pectore Domini Jesu, longanimitas vi
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑat amor.Nec ignoro qͥa honor¬
ꝑ regis iudiciũ dilig̃: s p̃ceps a¬
mor nec iudiciũ p̃stolat᷑. nec c̃si¬
lio tẽꝑat᷑. nec pudore frenat᷑: nec
rationi subicit᷑. Rogoͬ supplico:
flagito. oscłet᷑ me oscło oris sui. En
gr̃a ipsiꝰ multis iã annis caste sobri¬
eq uiu̾e̾ curo. Lectiõi insisto. resi¬
sto uiciis: oratio ^ in cũbo frequent̃
Uigilo contͣ tẽptationes. recogito an¬
nos meos ĩ amaritudine aĩȩ meȩ:¬
Sine querela me arbitror quantũ
in me ẽ. conu̾sari int̾ fr̃s. Suꝑiorib
potestatib subdita sũ: egrediens
⁊ regrediens ad ĩꝑiũ senaioris.
Aliena ñ cupio: mea potiꝰ ⁊ me parit̾
dedi. In sudore uultꝰ mei. comedo
panẽ meũ. Ceterũ qd in his õĩb ẽ.
totũ c̃stat de c̃suetudine: de dulce
ephraĩ sũ. docta dilig̾ẽ tͥturã: de-¬
niq ĩ euũgłio qͥ hoc solũ qd̾ fac̾e̾ de¬
bet facit: seruus inutilis reputat᷑.

Expanded text:
perat amor. Nec ignoro, quod honorperat amor. Nec ignoro, quod honor regis judicium diligit ; sed praeceps amor nec judicium praestolatur, nec consilio temperatur, nec pudore frenatur, nec rationi subjicitur. Rogo, supplico, flagito, osculetur me osculo oris sui. En gratia ipsius multis jam annis caste sobrieque vivere curo, lectioni insisto, resisto vitiis, orationi incumbo frequenter; vigilo contra tentationes, recogito annos meos in amaritudine animae meSine querela me arbitror, quantum in me est, conversari inter fratres, superioribus potestatibus subdita sum, egrediens et regrediens ad imperinm senioris. Aliena non cupio; mea potius et me pariter dedi. In sudore vultus mei comedo panem meum: caeterum quod in his omnibus est, totum constat de consuetudine, de dulcedEphraim sum docta diligere trituram? . Denique in Evangelio qui hoc solum quod facere debet, facit, servus inutilis reputatur .
Abbreviated transcription (Latin):
tis cupida. scdam quoq gr̃am
eadẽ qua priꝰ instantia postula¬
sti.⁊ inpetrasti. ita ut in oscło
manꝰ ad epta sis uirtutes nõ
paucas. ⁊ ñ paruas: Hon dif¬
fiteor ait. Et illi. Enĩuero
ñ tues quȩ iurare ⁊ obtestari
solebas. si um ꝗͣ ad oscłm manꝰ
ꝑuenire daret᷑. sufficere iã tͥ:
nil te de cet̾o petiturã Ego. Qdgͥ:
Forte hoꝵ quȩ acceꝑas quippiã
ablatũ causaberis: Nichil. An
uͦ times repetitũ irrͥ qd̾tͥ de ma-¬
la tua pͥstina c̃u̾satione indultũ
p̃sũpseras: Non. Age tam̃: dic
uñ queamꝰ satisface tͥ. Nõ qͥesco
ait: nisi oscłẽt᷑ me oscło oriᷤsui.
Grãs de oscło pedũ: gr̃as ⁊ de manꝰ:
s si cura ẽ ei ulla de me. oscłet̃ me
oscło oris sui. Nõ sũ ingrata̾s a¬
mo. Accepi fateor. m̾itis potiora:
s ꝓrsus inferiora uotis. Desid̃ĩo
feror: ñ ratione. Ne queso cause¬
mini p̃sũptionẽ: ubi affectio ur¬
get. Pudor sane reclamat:s su¬

Expanded text:
tis cupida, secundam quoque gratiam tis cupida, secundam quoque gratiam eadem qua prius instantia postulasti et impetrasti, ita ut in osculo manus adepta sis virtutes non paucas, et non parvas? Non diffiteor, ait. Et illi: Enimvero num tu es quae jurare et obtestari solebas, si unquam ad osculum manus pervenire daretur, sufficere jam tibi; nil te de caetero petituram? Ego. Quid igitur? Forte horum quae acceperas quidpiam ablatum causaberis? Nihil. An vero times repetitum iri, quod tibi de mala tua pristina conversatione indultum praesumpseras? Non. 2. Age tamen, dic unde queamus satisfacere tibi. Non quiesco, ait, nisi osculetur me osculo oris sui. Gratias de osculo pedum, gratias et de manus; sed si cura est illi ulla de me, Osculetur me osculo oris sui . Non sum ingrata, sed amo. Accepi, fateor, meritis potiora, sed prorsus inferiora votis. Desiderio feror, non ratione. Ne, quaeso, causemini praesumptionem, ubi affectio urget. Pudor sane reclamat; sed su
Abbreviated transcription (Latin):
ceedamus iã
adub rũ: uerbisq spon¬
se rationẽ demus:⁊ conse¬
quentiã Pendent enĩ. ⁊ p̃rup¬
ta nutanit. absq pͥncipio. idõ¬
q p̾mitendũ. cui cõpetent̃
cohereant. Ponamus ꝓinde istos
quoᷤ sponsi sodales diximꝰ. uisi¬
tandi. salutandiq gr̃a. sic̃ heri
inudius t̾cius. accessisse nc̃ qͦ¬
q ad sponsam. submurmu¬
rantẽ.⁊ tedentẽ reiperisse. mi¬
rari causam: et quasi alloqui
inhunc modũ. Quid noui acci¬
dit: Qͥd te cernimꝰ solito tristio¬
rẽ : que mopinati murmuris
causa: Certe cũ au̾sa et aliena¬
ta ires post amatores tuos. cũ
quib male erat tͥ. cõpulsa tan¬
dẽ reu̾ti ad uirũ tuũ pͥorem.
ñne ut saltẽ merereris tange̾
pedes. multis p̃cib ⁊ fletib in¬
stitisti : Recolo inqͥt. Ad: obten¬
to eo. simulq accepta ĩ oscłope¬
dũ indulgentia de offensis. nũ¬
quid ñ rursus facta ĩpatiens.
⁊ tanta nequaꝗͣ dignatione c̃¬
tenta. s⁊ maioris familiarita¬

Expanded text:
cedamus jam ad librum, verbisque sponsae rationem demus et consequentiam. Pendent enim, et praerupta nutant absque principio. Ideoque praemittendum cui competenter cohaereant. Ponamus proinde istos, quos sponsi sodales diximus, visitandi salutandique gratia, sicut heri et nudiustertius, accessisse nunc quoque ad sponsam; ipsamque submurmurantem et taedentem reperisse, mirari causam, et quasi alloqui in hunc modum. Quid novi accidit? quid te cernimus solito tristiorem? quae inopinati murmuris causa? Certe cum aversa et alienata ires post amatores tuos, cum quibus male erat tibi, compulsa tandem reverti ad virum tuum priorem, nonne ut saltem merereris tangere pedes, multis precibus et fletibus institisti? Recolo, inquit. Quid? Obtento eo, simulque accepta in osculo pedum indulgentia de offensis, nunquid non rursus facta impatiens, et tanta nequaquam dignatione contenta, sed majoris familiarita
Abbreviated transcription (Latin):
dax increpatio p̃latoꝵ. Nec solũ
meliora uino.s ⁊ fraglantia un¬
guentis optimis: qr ñ mͦ int̃nȩ
dulcedinis lacte p̃sentes alis. s
bone quoꝙ opinionis grato odo¬
re resꝑgis absentes: bonũ habens
testimoniũ. ⁊ ab his qui intus
⁊ abhis qͥ foris st̃. Habes in quã
lac intꝰ. ⁊ foris unguentã. qm̃ꝗd̾
odore adtraheres. Sane de his un¬
guentis siqͥd dignũ consid̾atiõe
ctineant uidebit̃ pꝰ hec cũ eo uẽtũ
fuerit ubi dic̃ in cõsequentib:
ĩ odore unguentoꝵ tuoꝵ curre¬
sa u̾ba q̃ sponse data st̃: an ⁊ spõso

Expanded text:
x imprecatio praelatorum. Nec solum meliora vino, sed et fragrantia unguentis optimis; quia non modo internae dulcedinis lacte praesentes alis, sed bonae quoque opinionis grato odore respergis absentes, bonum habens testimonium et ab his qui intus, et ab his qui foris sunt. Habes, inquam, lac intus, et foris unguenta; quoniam odore attraheres. Sane de his unguentis, si quid dignum consideratione contineant, videbitur post haec, cum eo ventum fuerit, ubi dicit in consequentibus: In odore unguentorum tuorum curresa verba, quae spon
Abbreviated transcription (Latin):
ã: adhucloquentib illis. dicã ecce
adsũ. Ita gͦ nc̃ ñ uocatꝰ affuit: et
delectatꝰ uerbis. p̃uenit p̃ces. Ar-¬
bitror. qd̾ int̾dũ nec uerba expe-¬
ctat. s solis cogitationib aduocat᷑
Deniq ait hõ qui inuentꝰ ẽ. scd̾m
cor dĩ. Desideriũ pauꝑũ exaudiuit

Expanded text:
am; et adhuc loquentibus illis dicam: Ecce am; et adhuc loquentibus illis dicam: Ecce adsum . Ita ergo nunc non vocatus adfuit, et delectatus verbis praevenit preces. Arbitror quod interdum nec verba exspectat, sed solis cogitationibus advocetur. Denique ait homo qui inventus est secundum cor Dei: Desiderium pauperum exaudivit
Abbreviated transcription (Latin):
magna multitudo dulcedinis tuȩ
dñe: quã abscondisti timentib te.
Satis hoc osculũ detinuit nos: ⁊ nec¬
dũ me illudut uerũ fatear. dignũ
satis expressisse confido. S⁊ transe¬
amꝰ ad reliqua: qͥa id melius ĩp̃ssũ
quã exp̃ssũ innotescit. Seꝗt̃. Qͥ a
meliora sunt ubera tua uino:
fraglantia unguentis obtimis.
Et hec u̾ba cuiꝰ sint auctor ñ loqͥt᷑:
.relinquens nob̃ libere cõm̃tari.
cui potissimũ ꝑsone cõueniant.
Michi uͦ ñ deest. un illa c̃gruent̃ ad¬
signẽ. siue sponse siue sponso. si¬
ue etiã sponsi sodalib. Et pͥmum
sponse qualit̃ congruant. indica¬
bo. Interĩ c̃fabulantib illa parit̾
atq illis.: atcessit ipse de quo ser¬
mo erat. Utiq libens appropiat.
de se loquentib. Sic solet. Sic e¬
untib in emaus ⁊ c̃ferentib int̾
se.iocundũ se facundũq. exibu¬
it comitẽ. Nempe hoc ẽ. qd̾ in eu¬
uangłio pollicẽt. Ubi duo ułtres
c̃gregati fuerint in nomine meo:

Expanded text:
magna multitudo dulcedinis tuae, Domine, quam abscondisti timentibus te . Satis hoc osculum detinuit nos, et necdum me illud, ut verum fatear, digne satis expressisse confido. Sed transeamus ad reliqua; quia id melius impressum, quam expressum innotescit. 4. Sequitur: Quia meliora sunt ubera tua vino, fragrantia unguentis optimis . Et haec verba cujus sint, auctor non loquitur, relinquens nobis libere commentari, cui potissimum personae conveniant. Mihi vero non deest, unde illa congruenter assignem sive sponsae, sive sponso, sive etiam sponsi sodalibus. Et primum sponsae qualiter congruant, indicabo. Interim confabulantibus illa pariter atque illis, accessit ipse, de quo sermo erat. Utique libens appropiat de se loquentibus. Sic solet. Sic euntibus in Emmaus, et conferentibus inter se, jucundum se facundumque exhibuit comitem . Nempe hoc est quod in Evangelio pollicetur: Ubi duo vel tres congregati fuerint in nomine meo,
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑhuiꝰ modi animi arentis lango¬
re. atq hebitudine stolide m̃tis:
qd̾ dĩ scił alta. atq subtilia pene¬
trare neqͥrent. qd̾ de suauitate sp̃s :¬
aut nil aut parũ sentirẽt. Qdisti:
nͥ adoscłm suspirãt: Suspirãt pla¬
ne. ⁊ inhiant sp̃ui sapientiȩ ⁊ intel¬
lectꝰ. intellectꝰ utiq quo ꝑtingãt:
sapientie qua gustent. qd intelle-¬
ctu apprehenderint. Ego ĩ hoc ipso
affectu scm̃ puto orasse ꝓpħãcũdi¬
ceret. dic adipe ⁊ pinquedine re¬
pleat᷑ aĩa mea: ⁊ labiis exultatiõis
laudabit osmeũ. Oscłm om̃inope¬
tebat᷑. ⁊ illd̾ osculũ in cuiꝰ tactuꝑ
fusis labiis pinguedo gre sp̃ał¬

Expanded text:
hujuscemodi 1289 animi arentis languore atque hebetudine stolidae mentis, quod Dei scilicet alta atque subtilia penetrare nequeant, quod de suavitate spiritus aut nil, aut parum sentiant. Quid isti, nisi ad osculum suspirant? Suspirant plane, et inhiant spiritui sapientiae et intellectus: intellectus utique quo pertingant; sapientiae, quia gustent quod intellectu apprehenderint. Ego in hoc ipso affectu sanctum puto orasse Prophetam, cum diceret: Sicut adipe et pinguedine repleatur anima mea, et labiis exsultationis laudabit os meum . Osculum omnino petebat, et illud osculum, in cujus tactu perfusis labiis pinguedine gra
Abbreviated transcription (Latin):
cognoscit᷑: nisi cũ ꝑfecte dili¬
gitur. Que in uobis anima
sensit aliquando in secreto
conscientie sue sp̃m filii cla
se diligi p̾sumat affectu: que
eodẽ se sp̃u quo ⁊ filius affectã
sentit. Confide quecũq: es illa :
confide nichũ hesitans. In sp̃u
filii. filiã cognosce te patris:
sponsam filii uel sororẽ. Utͦ ꝙ
uocabulo eam que huimo¬
di ẽ:inuenies appellari. Ad
manũ ẽ unde id ꝓbẽ: ñ mul¬
tũ laborabo. uoxsponsiẽad ip¬
sam. Ueni in ortũ meũ: soror
mea sponsa. Soror siquidẽ ẽ:
ꝗa ex uno patre. sponsa: qa ex
uno sp̃u. Nã si carnale matͥ¬
moniũ constituit duos in
carne unaͥ cur ñ magis sp̃ał
copula duos coniunget in
uno sp̃u: Deniq ꝗ adheret
dño: unus sp̃s ẽ. S⁊ audi eti ã
de patre quã amant̃. quãq
dignant̾ et filiã eã nominat.
ad filii blandos iuitat am¬
plexꝰ. Audi in qͥd filia.⁊uide.
⁊ inclina aurẽ tuã: ⁊ obliuis¬

Expanded text:
cognoscitur, nisi cum perfecte dilicognoscitur, nisi cum perfecte diligitur. Quae in vobis anima sensit aliquando in secreto conscientiae suae Spiritum Filii clamse diligi praesumat affectu, quae eodem se spiritu, quo et Filius, affectam sentit. Confide, quaecunque es illa, confide nihil haesitans. In spiritu Filii filiam cognosce te Patris, sponsam Filii vel sororem. Utroque vocabulo eam, quae hujusmodi est, invenies appellari. Ad manum est unde id probem: non multum laborabo. Vox sponsi est ad ipsam: Veni in hortum meum, soror mea sponsa . Soror siquidem est, quia ex uno Patre; sponsa, quia in uno Spiritu. Nam si carnale matrimonium constituit duos in carne una, cur non magis spiritualis copula duos conjunget in uno spiritu? Denique qui adhaeret Domino, unus spiritus est . Sed audi etiam de Patre, quam amanter 1288 quamque dignanter et filiam eam nominat, ad Filii blandos invitat amplexus. Audi, inquit, filia, et vide, et inclina aurem tuam; et oblivis
Abbreviated transcription (Latin):
oscłi nͣ e oscło ẽ. Et ut aꝑtius al¬
terutrũ distinguamꝰ: ꝗ plenitu¬
dinẽ carit: osculũ de ore sumit.
Qui uero de plenitudine: oscu¬
lũ de oscło recipit. Magnus qͥdẽ
paulus. st quantũlibet sursũ
porrigat os. etiã sise usq ad
t̃eiũ celũ extendat. eitra os al¬
issimi tam̃ necesse ẽ ut rema¬
neat:.⁊ modo suo contentꝰ in
se subsistat. ⁊ cũ ꝑtingere ad
uultũ gle ñ ualebit: condescen¬
di sibi. ⁊ ex alto transmitti os¬
culũ humilit̃ petat. Qui uͦ ñ
rapinã arbitrat̃ eẽ se equalẽ
dõ. ita ut audeat dicere. ego
et pat̾ unũ sumꝰ. ꝗa ex equo
coniungit̃. ex equo cõplectit᷑.
ñ osculũ de loco inferiori m̃di¬
contingit: ⁊ singulari p̃roga¬
tiua osculũ de ore sumit. xp̃o
igit᷑ oscłm ẽ plenitudo. pau¬
lo participatio. ut cũ ille de
ore. iste tantũ de osculo oscła¬
tũ se głet̃. felix tam̃ osculũ. ꝑ
qd̾ ñ solũ agnoscit᷑ ds̃. s diligi¬
tur pat̾: ꝗ nequaquã plene

Expanded text:
osculo est. 8. Et ut apertius alterutrum distinguamus, qui plenitudinem capit, osculum de ore sumit; qui vero de plenitudine, osculum de osculo recipit. Magnus quidem Paulus: sed quantumlibet sursum porrigat os, etiamsi se usque ad tertium coelum extendat, citra os Altissimi tamen necesse est ut remaet modo suo contentus in se subsistat; et cum pertingere ad vultum gloriae non valebit, condescendi sibi, et ex alto transmitti osculum humiliter petat. Qui vero non rapinam arbitratur esse se aequalem Deo , ita ut audeat dicere: Ego et Pater unum sumus; quia ex aequo conjungitur, ex aeque complectitur, non osculum de loco inferiori mendicontingit, et singulari praerogativa osculum de ore sumit. Christo igitur osculum est plenitudo, Paulo participatio; ut cum ille de ore, iste tantum de osculo osculatum se glorietur. 9. Felix tamen osculum, per quod non solum agnoscitur Deus, sed et diligitur Pater: qui nequaquam plene
Abbreviated transcription (Latin):
Norunt siquidẽ pͥncipes nr̃i
regi suo acceptã ẽẽ psallentiũ
confessionẽ: conturentiũ for¬
titudinẽ: contẽplantiũ pu¬
ritatẽ:: & sollicitł sunt exige¬
re a nob̾ istius modi pͥmitias
sp̃s: que ꝓfecto non aliud st̃.
quã primi ⁊ purissimi fruc¬
tus sapientie Quod enĩ non
ignoratis. udas laudãs uel
confitens: Sabulon habita¬
culũ fortitudinis: neptalim
ceruus emissus inter pretat᷑.
Quini mirũ agilitatis sue sal¬
tib expͥmit speculantis exces¬
sus. S& opaca penetrare ne¬
morũ: ut ille sentuum consu¬
euit. Scimꝰ aũt. qui dixerit. Sa¬
crificiũ laudis. honorificab̾me
Uerũ sinonẽ. speciosa laus uio
re peccatoris: nonne ꝑ necessa¬
riam habetis continentie uir¬
tutẽ ꝑ quã fiat ut non regnet
peccatũ in ur̃o mortali corꝑe:
Porro continencia non habet
meritũ apud dm̃. que głam
requirit humanã: idõq maxi¬
me opus est ⁊̃ puritate inten

Expanded text:
Norunt siquidem principes nostri Norunt siquidem principes nostri Regi suo acceptam esse psallentium confessionem, continentium fortitudinem, contemplantium puritatem: et solliciti sunt exigere a nobis istiusmodi primitias spiritus, quae profecto non aliud sunt, quam primi et purissimi fructus sapientiae. Quod enim non ignoratis, Judas laudans vel confitens, et Zabulon habitaculum fortitudinis, Neptalim cervus emissus interpretatur: qui nimirum agilitatis suae saltibus exprimit speculantis excessus, sed et opaca penetrare nemorum, ut ille sensuum, consuevit. Scimus autem qui dixerit: Sacrificium laudis honorificabit me . 7. Verum si non est speciosa laus in ore peccatoris ; nonne pernecessariam habetis continentiae virtutem, per quam fiat ut non regnet peccatum in vestro mortali corpore? Porro continentia non habet meritum apud Deum, quae gloriam requirit humanam. Ideoque maxime opus est etiam puritate int
Abbreviated transcription (Latin):
aĩa qui busdã dentib intelli¬
gentie sue. nesiforte integr̃u
glutiat & nonmansũ. frustre¬
tur palatũ sapore desiderabili:
& dulciori suꝑmel ⁊ fauũ: Of¬
feramꝰ cũ apłis incelest conui¬
uio ⁊ indnĩca mensa. fauũ
mellis Mel uicera: deuotio in
lit tera est. Alioquin littera
occidit: siabsq sp̃s condimen¬
sallas sp̃u. psallas mente⁊ co¬
gnosces & tu deillo ueritatẽ
sermonis quẽ dixit tħs. uer¬
ba que locutꝰ sũ uob̾. sp̃s ⁊ uita
pingue fiet. Sic placabis regem
sic placebis pͥncipib sic deniq to¬
tam tibi curiam beniuolã red¬
des: ⁊ odorati odorem suauita¬
tis incelestib dete quoq dicent
Que ẽ. ista que ascendit perde¬
sertũ sicut uirgula fumi. exa¬
romatil mirre & thurns. &u
niuersi pulueris pigm̃tarii:
Principes inquit uda duces
eoꝵ. pͥntipes zabulon: pͥncipeᷤᷤ
neptalim: Hoc est confitentiũ:
continentiũ: contẽplancium.

Expanded text:
anima quibusdam dentibus intellianima quibusdam dentibus intelligentiae suae, ne si forte integrum glutiat et non mansum, frustretur palatum sapore desiderabili, et dulciori super mel et favum. Offeramus cum apostolis in coelesti convivio et in Dominica mensa favum mellis . Mel in cera, devotio in littera est. Alloquin littera occidit, si absque spiritus condimensallas spiritu, psallas et mente ; cognosces et tu de illius veritate sermonis, quem dixit Jesus: Verba quae locutus supingue fiet. Sic placabis regem, sic placebis principibus, sic denique totam tibi curiam benevolam reddes; et odorati odorem suavitatis in coelestibus, de te quoque dicent: Quae est ista quae ascendit per desertum, sicut virgula fumi, ex aromatibus myrrhae et thuris, et universi pulveris pigmentarii ? Principes, inquit, Juda, duces eorum, principes Zabulon, principes Neptalim ; hoc est confitentium, continentium, contemplantium.
Abbreviated transcription (Latin):
tus. quiopus dĩ facit negligent̃.
Dicit quoq nonego set dñs. Uti¬
nam tecalidũ aut frigidum in¬
uenissẽ: s& qm̃ te tepidum in¬
ueni: incipianite euomere ex
ore meo Ea ꝓpter adtendite
pͥncipes ur̃os cũstatis adoran¬
dum uel psallendũ. & state cũ
reuerentia & disciplina: & gła¬
mini qr angłi ur̃i quotidie
udent faciem patris. Nimi¬
rum missi inministeriũ ꝓpt̃
nos qui hereditatẽ capimus
salutis: deuotionẽ nrãm insu¬
ꝑua fer᷑: refferunt grãm Usur¬
pemꝰ officium. quoꝵ sortimur
consortiiu: ut more infan¬
tium ⁊ lac tentium ꝑficiat᷑
laus. Dicamus eis: Psallite deo
nr̃o: psallite. Atq audiamus
eos uicissim respondentes. p¬
sallite regi nr̃o: psallite. Laudẽ
ergo cũceli cantorib incõmu¬
ne ducentes: iit pote ciues scõꝵ
& domestici dĩ: psallite sapien Non¬
ter. Cib more : psalinus nicor¬
de sapit: Tanquã illũ terrere
non negligat fideł ⁊ prudens

Expanded text:
tus qui opus Dei facit negligenter . tus qui opus Dei facit negligenter . Dicit quoque, non ego, sed Dominus: Utinam te calidum aut frigidum invenissem! sed quia te tepidum inveni, incipiam te evomere ex ore meo . Ea propter attendite principes vestros, cum statis ad orandum vel psallendum, et state cum reverentia et disciplina; et gloriamini, quia angeli vestri quotidie vident faciem Patris . Nimirum missi in ministerium propter nos, qui haereditatem capiimus salutis , devotionem nostram in superna ferunt, referunt gratiam. Usurpemus officium quorum sortimur consortium, ut in ore infantium et factentium perficiatur laus . Dicamus eis: Psallite Deo nostro, psallite; atque audiamus eos vicissim respondentes: Psallite regi nostro, psallite. 5. Laudem ergo cum coeli cantoribus in commune ducentes, utpote cives sanctorum et domestici Dei, psallite sapienter . Cibus in ore, psalmus in corde sapit. Tantum illum terere non negligat fidelis et prudens
Abbreviated transcription (Latin):
stius qd̾ psalmista ait. preue¬
ner᷑ pͥncipes coniuncti psal¬
lentil inmedio uiuenculars
tĩpanis triarũ: Unde & dice¬
bat: In conspec tu angłoꝵ: psal¬
lam tibi. Doleo ꝓinde aliquoᷤ
ur̃m. gͣui ⁊ insacris uigiliis de¬
pͥmi sõpno. necceli ciues reuere¬
ri. s& inpresentia pͥncipũ tan¬
quã mortuos apparere: cũ ur̃a
ip̃i alacͥtate ꝑmorti. urĩs int̃¬
e̾ẽ sollẽpniis delectent᷑. Uereor.
ne nr̃am desidiam quandoq
abhominantes. cũ indignatiõe.
recedant̾. ⁊ incipiat unus quisq
que nr̃m sero cũgemitu dicere
dõ Longe fecisti notos meos a
me: posuerme abhominationẽ
sibi. Et illud. E longasti ame a¬
micũ & ꝓximũ: ⁊ notoᷤ meos ha
miseria Itẽ. Qui iuxta me erãt
delonge steter᷑ & uim faciebãt.
qui querebant aiãm maĩn: Pro
certo enĩ sise a nobis boni sp̃s e¬
longauerint: impetus maligno¬
rum quis sustinebit: Dico ergo
his qui eius modi sunt Maledic¬

Expanded text:
stius quod Psalmista ait: Praevestius quod Psalmista ait: Praevenerunt principes conjuncti psallentibus in medio juvencularum tympanistriarum? Unde et dicebat: In conspectu angelorum psallam tibi . Doleo proinde aliquos vestrum gravi in sacris vigiliis deprimi somno, nec coeli cives revereri, sed in praesentia principum tanquam mortuos apparere, cum vestra ipsi alacritate permoti, vestris interesse solemniis delectentur. Vereor, ne vestram desidiam quandoque abominantes, cum indignatione recedant, et incipiat unusquisque vestrum sero cum gemitu dicere Deo. Longe fecisti notos meos a me, posuerunt me abominationem sibi; et illud: Elongasti a me amicum et proximum, et notos meos a miseria ; item: Qui juxta me erant, de longe steterunt, et vim faciebant qui quaerebant animam meam . Pro certo enim si se a nobis boni spiritus elongaverint, impetus malignorum quis sustine it? Dico ergo his qui ejusmodi sunt: Maledic
Abbreviated transcription (Latin):
ducia: Quid manifestius: quã
per fecta caritas q̃ foras mit tit
timorẽ: Uerecunde tamen ñ
ad ipum sponsum sermonẽ di¬
rigit: s& adalios tanquã deab-¬
sente: oscłet᷑ me inquid oscło
oris sui. Grandis quippe res pe¬
tit᷑: & opls est. uerecundia comi¬
tari precẽ: conmendari peten¬
tẽ. Itaq ꝑdomesticos & intimos
accessus ad intima querit᷑: am¬
bitur ad desideratũ: Qui nã
illi: Credimꝰ angłos scõs ad¬
stare orantil : offerre dõ pre¬
ces & uota hominii: ubi tam̃
sine ira. ⁊ disceptatione leua¬
ri puras manus ꝑspexerĩt.
Probat hoc angłs: ita loquens
adthobiam. Quando orabas
cũlacrimis. & sepeliebas mor¬
tuos. & derelinquebaᷤᷤ pͣndiũ:
& mortuos abscondebas ꝑdiẽ
indomo tua. & nocte sepelie¬
bas : ego obtuli oracionẽ tuã
dño. Puto iduobis satis:⁊ exali¬
is scripture testimoniis ꝑfu¬
asum. Nani quod psallentib
quoq dignant᷑ admisceri scĩ
angłi soleant: quideo manife¬

Expanded text:
ducia! Quid manifestius, quam quod ducia! Quid manifestius, quam quod perfecta charitas foras mittit timorem? 4. Verecunde tamen non ad ipsum sponsum sermonem dirigit, sed ad alios, tanquam de absente: Osculetur me, inquiens, osculo oris sui. Grandis quippe res petitur, et opus est verecundia comitari precem, commendari petentem. Itaque per domesticos et intimos, accessus ad intima quaeritur, ambitur ad desideratum. Quinam illi? Credimus angelos sanctos astare orantibus, offerre Deo preces et vota hominum: ubi tamen sine ira et disceptatione levari puras manus perspexerint. Probat hoc angelus ita loquens ad Tobiam: Quando orabas cum lacrymis, et sepeliebas mortuos, et derelinquebas prandium, et mortuos abscondebas per diem in domo tua, et nocte sepeliebas; ego obtuli orationem tuam Domino . Puto id vobis satis et ex aliis Scripturae testimoniis persuasum. Nam quod psallentibus quoque dignanter admisceri sancti angeli soleant, quid eo manife
Abbreviated transcription (Latin):
omnino ualentis flãmam dis¬
simulare quã patit᷑. Uide enĩ :¬
quale prerͤipiat sermonis ex¬
ordium: Magnũ quid amagno
petitura: nullo tamen ut asso¬
let. utit᷑ blandiciaꝵ fuco: nul¬
lis circĩ uolutionib adid quod
desiderat ambit. Non facit ꝓe¬
mium: noncaptat beniuolen¬
tiam: set exabundantia cordis
repente ꝓrumpens. nude fro¬
toseq satis: oscłet᷑ me ait. oscło
oris sui. Annontibi quasi dice
ip̃um quẽ amat querit: non
aliud quic quã ip̃ius Amat scẽ:
quia non incupiscentia carnis.
set inpuritate sp̃s. Amat ardẽ
ter: que ita ꝓpͥo debriat᷑ amore:
ut maiestatẽ non cogit&. Quid
enĩ: Respicit terram & facit
eam tremere.& ista seabeo po¬
stulat oscłari Ebria ne est :
Ebria ꝓrsus. & forte tunc cũ
ad ista prorupit. exierat decella
uinaria: quose nimirũ intro¬
In ebriabunt᷑ abubertate domiꝰ
tue: & torrente uoluptatis tue
potabis eos. Oquanta amoris
uis. quanta insp̃u libertatis fi¬

Expanded text:
omnino valentis flammam disomnino valentis flammam dissimulare quam patitur. Vide enim quale praeripiat sermonis exordium. Magnum quid a magno petitura, nullo tamen, ut assolet, utitur blanditiarum fuco; nullis circumvolutionibus ad id quod desiderat ambit. Non facit prooemium, non captat benevolentiam; sed ex abundantia cordis repente prorumpens, nude frontoseque satis: Osculetur me, ait, osculo oris sui. 3. An non tibi quasi diceripsum quem amat, quaerit; non aliud quidquam ipsius. Amat sancte, quia non in concupiscentia carnis, sita proprio debriatur amore, ut majestatem non cogitet. Quid enim? respicit terram, et facit eam tremere ; et ista se ab eo postulat osculari! Ebriane est? Ebria prorsus. Et forte tunc, cum ad ista prorupit, exierat de cella vinaria, quo se nimirum introInebriabuntur ab ubertate domus tuae et torrente voluptatis tuae potabis eos . O quanta amoris vis! quanta in spiritu libertatis fi
Abbreviated transcription (Latin):
postulat: amat. Excellit in na¬
ture donis. affectio hec amoriͭ ᷤ
presertĩ cũ ad suum recurrit
principiũ: quodẽ. ds̃. Nec sũt
inuenta eque dulcia nomina.
quil uerbi animeq dulces ad
in uicem exprimerent᷑ affectꝰ.
quẽ ad modũ sponsus & sponsa
Quippe quib: omĩa comunia
sunt: nil propriũ nil ase diui¬
sum habentib Una utrius he
reditas: una domus. una mensa.
imus thorus: una ȩtiam caro:
Deniq ꝓpt̾ hanc relinquet ille
patrẽ & matr̃e:⁊ adherebit uxori
sue: &erͣ duo incarne una, Hec
quoq iubet᷑ nichil hominus ob¬
liuisci ppłm stium. ⁊ domii pa¬
tris sui: ut concitpiscat ille deco¬
rem eiꝰ Siergo amare specialit
sponsis pͥncipalitq conuenit:
non inmerito sponse nomine
censet᷑ aĩa: que amat. Amat aũt:
que oscłm petit. Nonpetit lib̾¬
tatem. non mercedẽ. nonhere¬
ditatẽ: nondeniq doc trinã. s
oscłin. More plane castissime spõ¬
se. ac sacrii spirantis amorẽ: nec

Expanded text:
postulat, amat. Excellit in napostulat, amat. Excellit in naturae donis affectio haec amoris, praesertim cum ad suum recurrit principium, quod est Deus. Nec sunt inventa aeque dulcia nomina, quibus Verbi, animaeque dulces ad invicem exprimerentur affectus, quemadmodum sponsus et sponsa: quippe quibus omnia communia sunt, nil proprium, nil a se divisum habentibus. Una utriusque haereditas, una domus, una mensa, unus torus, una etiam caro. Denique propter hanc relinquet ille patrem et matrem, et adhaerebit uxori suae; et erunt duo in carne una . Haec quoque jubetur nihilominus oblivisci populum suum, et domum patris sui; ut concupiscat ille decorem ejus . Si ergo amare specialiter sponsis ac principaliter convenit, non immerito sponsae nomine censetur anima quae amat. Amat autem quae osculum petit. Non petit libertatem, non mercedem, non haereditatem, non denique vel doctrinam, sed osculum; more plane castissimae sponsae ac sacrum spirantis amorem, nec
Abbreviated transcription (Latin):
p̃e michi laborẽ suscito: qui
uos sponte ꝓuoco adquerẽ¬
dũ: Quia enĩ ego pͥmi oscłi
abundanti demonstͣre cura¬
ui:uos ꝑgitis inquirere & de
manu: que scd̾o loco obscłan¬
da ꝓponit̾. Annuo. gero uobis
morẽ: insuꝑ nonmanũ. set ma¬
anus ostendo: propͥisq distin¬
guo uocabulis. Latitudo una.
alt̾a fortitudo dicat᷑. quod ⁊
tribuat affluent̃: & defendat
potent quod dederit. Utramq
ꝓfecto oscłabit᷑. qui ingratꝰ ñ
fuerit: din utiq bonors om̃i¬
um sicut largitorem: ita & cõ¬
seruatorẽ recognoscẽs ⁊ confitẽs.
Satis deduol oscłis dic tũ ẽẽ
reor: uudeamꝰ & deter cio. Oscłe¬
tur inquit me: õscło oris sui.
Quis dicit: Sponsa. Quenã
ip̃a:. Aĩa scitiens dm̃. S ⁊ pono
diuer sas affectioẽs: ut ea que
ꝓpͥe sponse congruit: distincti¬
us elucescat. Siseruus est: tunt
afacie diii. Simercennarius:
sꝑat demanii dñi. Sidiscipłs: au¬
rem parat magistro: Si filius.
honorat patrẽ:. Que uero oscłm

Expanded text:
pse mihi laborem suscito, qui vos sponte provoco ad quaerendum. Quia enim ego primi osculi idem ex abundanti, demonstrare curavi; vos pergitis inquirere et de manu, quae secundo loco osculanda proponitur. Annuo, gero vobis morem; insuper non manum, sed manus ostendo, propriisque distinguo vocabulis. Latitudo una, altera fortitudo dicatur: quod et tribuat affluenter, et defendat potenter quod dederit. Utramque profecto osculabitur qui ingratus non fuerit, Deum utique bonorum omnium sicut largitorem, ita et conservatorem recognoscens et confitens. Satis de duobus osculis dictum esse reor: videamus et de tertio. 2. Osculetur, inquit, me osculo oris sui . Quis dicit? Sponsa. Quaenam ipsa? Anima sitiens Deum. Sed pono diversas affectiones, ut ea quae proprie sponsae congruit, distinctius elucescat. Si servus est, timet a facie Domini; si mercenarius, sperat de manu Domini; si discipulus, aurem parat magistro; si filius, honorat patrem; quae vero osculum
Abbreviated transcription (Latin):
ueletur: ⁊ pat̾.Alter enĩ sine
altero. nequa quã innotescit. uñ
ẽ illud. Qui uidet me: uidet et
negat filiũ: nec patrẽ habet. Q
aũt confitet᷑ filiũ: et patrẽ bt̃.
Ex ꝗb liquido constat: quia
nec pat̾ sine filio. nec filius si¬
ne patre agnoscitur. Merito ꝓ¬
inde. ñ in alterius tantũ. sed in
utriusq cognitione constitu¬
it summã beatitudinẽ: ꝗ dicit.
Hec est uita et̃na. ut cognoscãt
te uerũ dm̃r. ⁊ quẽ misistuħm

Expanded text:
veletur et Pater. Alter enim sine veletur et Pater. Alter enim sine altero nequaquam innotescit. Unde est illud: Qui videt me, videt et negat Filium, nec Patrem habet. Qui autem confitetur Filium, et Patrem habet . Ex quibus liquido constat, quia nec Pater sine Filio, nec Filius sine Patre agnoscitur. Merito proinde non in alterius tantum, sed in utriusque cognitione constituit summam beatitudinem qui dicit: Haec est vita aeterna, ut cognoscant te verum
Abbreviated transcription (Latin):
lo dñico flatii datꝰ est. ut ꝑħ
intelligeret᷑ & ab ip̃o parĩter
tanquã appatre ꝓcedẽ. tan¬
quã uere oscłm: qd̾ oscłanti
oscłatoq comune est. Itaq suf¬
ficit sponse siosclet᷑ aboscło
sponsi. ⁊̃ si nonoscłet᷑ abore. Nec
enĩ exiguum ꝗd aut uile pu¬
tat. oscłari ab oscło: quod non
est aliud. nisi infundi sp̃u
scõ. Nẽpe sirecte pater oscłanᷤ.
filius oscłatꝰ accipit᷑: nonerit
ut pote qui patris filiiq inꝑ¬
turbabilis paxsit. gliten fir¬
nũi. indiuiduus amor: indi¬
uisibilis unitas. Deipso igit᷑
audet sponsa: ip̃mq infundi
sͥ fident᷑ sub oscłi noĩe petit.
Tenet quippe aliquid: unde
nondesit occasio presumendi.
Dicens enĩ filius. nemo nouit
filiũ nisi pat̾: et nemo nouit
patrẽ nisi filius. adiecit. ⁊ cui
uoluerit filius reuelare. Non
aũt diffidit sponsa. quin sibi
uelit: sicui uoluerit. Setit gͦ
audacter darisibi oscłm: hocẽ
sp̃m illũ in quo sibi ⁊ filius re-¬

Expanded text:
lo dominico flatu datus est, ut per hoc intelligeretur et ab ipso pariter tanquam a Patre procedere, tanquam vere osculum, quod osculanti osculatoque commune est. Itaque sufficit sponsae, si osculetur ab osculo sponsi, etiamsi non osculetur ab ore. Nec enim exiguum quid aut vile putat osculari ab osculo: quod non est aliud nisi infundi Spiritu sancto. Nempe si recte Pater osculans, Filius osculatus accipitur, non erit utpote qui Patris Filiique imperturbabilis pax sit, gluten firmum, individuus amor, indivisibilis unitas. 3. De ipso igitur audet sponsa, ipsumque infundi sibi fidenter sub osculi nomine petit. Tenet quippe aliquid, unde non desit occasio praesumendi. Dicens enim Filius: Nemo novit Filium, nisi Pater; et nemo novit Patrem, nisi Filius; adjecit, aut cui voluerit Filius revelare. Non autem diffidit sponsa quin sibi velit, si cui voluerit. Petit ergo audenter dari sibi osculum, hoc est Spiritum illum, in quo sibi et Filius re
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓfecto si missio illa beneplacitũ
tã patris benigne mittentis.
quã filii uoluntarie obedien¬
tis demonstrat: ñ om̃mo ta¬
huius agnitionis infundi
sibi grãm. quantũ quidẽ capi
in carne mortali potest spon¬
sa petit: cũ osculũ petit. Petit
aũt a filio: quia filii ẽ. cui uo¬
luerit reuelare. Reuelat ergo
filius seipsũ cui uult: reue¬
lat et patrẽ. Reuelat aũt sine
reuelauit ds̃. ꝑ sp̃m suũ. At
uero dando sp̃m ꝑ quẽ reue¬
lat: etiam ipsum reuelat. Dando
reuelat: et reuelando dat. Porro
reuelatio quȩ per sp̃m sc̃m fit.
ñ solũ illustrat ad agnitionẽ:
sed etiam accendit ad amorẽ:
dicente paulo. Caritas dĩ diffu¬

Expanded text:
fecto si missio illa beneplacitum tam Patris benigne mittentis, quam Filii voluntarie obedientis demonstrat, non omnino tahujus agnitionis infundi sibi gratiam, quantum quidem capi in carne mortali potest, sponsa petit, cum osculum petit. Petit autem a Filio; quia Filii est cui voluerit revelare. Revelat ergo Filius se ipsum cui vult, revelat et Patrem. Revelat autem sinerevelavit Deus per Spiritum suum . At vero dando Spiritum per quem revelat, etiam ipsum revelat; dando revelat, et revelando dat. Porro revelatio, quae per Spiritum sanctum fit, non solum illustrat ad agnitionem, sed etiam accendit ad amorem, dicente Paulo: Charitas Dei diffu
Abbreviated transcription (Latin):
illa exuꝑat omem ⁊̃ angłicũ
sensum. Unde nec ista quan¬
quã multũ presumens. aud
tam̃ dicere oscłet᷑ me ore suo.
soli illud scilie⁊ reseruans patri::
s& aliquid minus postulans:
oscłet᷑ me inquid oscło oris sui.
Uidete nouã sponsã nouum
oscłm accipientẽ: non tam̃
abore: s& aboscło oris. In fuffla

Expanded text:
illa exsuperat omnem, etiam angelicum, illa exsuperat omnem, etiam angelicum, sensum . Unde nec ista, quanquam multum praesumens, audet tamen dicere: Osculetur me ore suo; soli illud scilicet reservans Patri: sed aliquid minus postulans: Osculetur me, inquit, osculo oris sui. Videte novam sponsam novum osculum accipientem, non tamen ab ore, sed ab
Abbreviated transcription (Latin):
opIs uob̾ sicut hest̾ña
promissione tenetis. de
sputare ꝓpositũ est. Audite.
adtencius quod sapit suauius.
igustat᷑ rarius: & intelligit᷑ di¬
ficilius Michi uidet᷑. ut paulo
alcius inchoẽ: ineffabile quod¬
dam adq mexꝑtũ om̃i creat᷑e
oscłm designasse qui ait. Ne-¬
mo nouit filiũ nisi pat̾: &
nemo nouit patrẽ nisi filius:
aut cui uoluerit filius reuela¬
re. Lat̃ enĩ diligit filium: &
singłari dilectione amplecti¬
tur sũmus equalẽ: eternꝰ co¬
eterñt: unus unicũ. S& eñĩ
non minori ip̃e afilio affecti¬
one astringit᷑: quippe ꝓciuus
amore & morit᷑. ip̃o ad testan¬
te cũ ait. Ut sciant om̃s quia
diligo patrẽ: surgite eamus:
aut dubiũ quin adpassionẽ.
Illa itaque mutua gignentis
genitiq cognitio. pariter ⁊ di¬
lectio ⁊ quid nisi oscłm ẽ sua¬
uissimũ. s& secretissimũ: Ego
uini amoris archanũ: ne ip¬
sam qui dẽ angłicam admit¬
ti: arbitror creaturã. & enĩ
paulo hoc ip̃m sapiente: pax

Expanded text:
obis, sicut hesterna promissione tenetis, de sputare propositum est. Audite attentius quod sapit suavius, et gustatur rarius, et intelligitur difficilius. Mihi videtur, ut paulo altius inchoem, ineffabile quoddam atque inexpertum omni creaturae osculum designasse, qui ait: Nemo novit Filium, nisi Pater; et nemo novit Patrem, nisi Filius, aut cui voluerit Filius revelare . Pater enim diligit Filium, et singulari dilectione amplectitur, summus aequalem, aeternus coaeternum, unus unicum. Sed enim non minori ipse a Filio affectione astringitur: quippe pro cujus amore et moritur, ipso attestante cum ait: Ut sciant omnes quia diligo Patrem, surgite, eamus ; haud dubium quin ad passionem. Illa itaque mutua gignentis genitique cognitio pariter et dilectio, quid nisi osculum est suavissimum, sed secretissimum? 2. Ego vini amoris arcanum ne ipsam quidem angelicam admitti arbitror creaturam. Etenim, Paulo hoc ipsum sapiente, pax
Abbreviated transcription (Latin):
illos nosse nondubitat: ut po¬
te dequo sibi frequens cũ illis
Esoleat ẽẽ confabulatio. Propte¬
E rea nondicit oscłet᷑ me ille:¬
E uelille: set oscłet᷑ me tantũ.
Sicut ⁊ maria magdalena
noneypͥmebat ex noĩe quem
quereret: s& tantũ aiebat ei
credit: quod asuo corde nec ad
momentũ recedere potest. Ita
ergo & ista loquens sodalib
sponsi sui. tanquã consciis. ⁊ ꝗ¬
bus senouerat manifestã: taci¬
to noĩe repente inhec dedilec¬
to uerba ꝓrũpit: Oscłet᷑ me oscłõ
oris sui: Dequo iã oscło nolouoᷤ
diucius ꝓtraere:⁊ set sermone
crastino audietis. quic quid orã¬
tib uobis suggerere michi in¬
de dignabitur unc tio de om̃i
bus docens. Neque enĩ hoc secre¬
tũ reuelat caro ⁊ sanguis: set
is qui scrutat᷑ ꝓfunda dĩ. sp̃s

Expanded text:
illos nosse non dubitat, utpoillos nosse non dubitat, utpote de quo sibi frequens cum illis soleat esse confabutatio. Propterea non dicit: Osculetur me ille vel ille; sed: Osculetur me tantum; sicut et Maria Magdalena non exprimebat ex nomine quem quaereret, sed tantum aiebat ei credit, quod a suo corde nec ad momentum recedere potest. Ita ergo et ista loquens sodalibus sponsi sui, tanquam consciis et quibus se noverat manifestam, tacito nomine repente in haec de dilecto verba prorumpit: Osculetur me osculo oris sui. De quo jam osculo nolo vos diutius protrahere, sed sermone crastino audietis quidquid orantibus vobis suggerere mihi inde dignabitur unctio docens de omnibus. Neque enim hoc secretum revelat caro et sanguis; sed is qui scrut
Abbreviated transcription (Latin):
aĩa mã poste. Itẽ: michi aũt
adherere dõ. bonũ est. Uidendo
adherebat: ⁊ adherendo uidebat
Niẽ igit᷑ in his exercitate. cele¬
stes se se nuncii familiares exi¬
bent & frequentes: presertim
benigni pͥncipes. peticiones me¬
as in notescere apud dm̃: Hon
enĩ dõ cui ⁊̃ cogitacio hominiᷤ
confitet᷑. s& apud dm̃ hoc est
ipsis quicũ dõ sunt. tãbeatis uir¬
tutib: qͣm carne solutis spiri¬
tib Quis suscitabͣme de terra
inopem. & destercore eriget
pauꝑem: ut sedeam cũpͥntipi¬
bus. ⁊ soliũ głe teneatn: Non
ambigo quin gͣtant᷑ inpalacio
colligant: quẽ dignant᷑ inster¬
quiliuo uisitant. Deniq leta¬
tisunt deconuersione: & inas¬
sũptione nonagnoscent᷑. Hosita¬
q puto int̾ orandũ alloqui
sponsam: & ip̃is tanquã sp̃o¬
si domesticis ac sodalib desi
ꝑͥ aĩe incarne suspirantis: cũce¬
lestib potestatib Gestit inob
p scula i petit quod cupit: non
Etam̃ nominat que amat. q .

Expanded text:
post te ; item: Mihi autem adhaerere Deo bonum est . Videndo adhaerebat, et adhaerendo videbat. Animae ergo in his exercitatae coelestes sese nuntii familiares exhibent et frequentes, praesertim benigni principes, petitiones meas innotescere apud Deum? Non enim Deo, cui etiam cogitatio hominis confitetur, sed apud Deum; hoc est, ipsis qui cum Deo sunt, tam beatis virtutibus, quam carne solutis spiritibus. Quis suscitabit me de terra inopem, et de stercore eriget pauperem, ut sedeam cum principibus et solium gloriae teneam? Non ambigo quin gratanter in palatio colligant, quem dignanter in sterquilinio visitant. Denique laetati sunt de conversione: et in assumptione non agnoscent? 8. Hos itaque puto inter orandum alloqui sponsam, et ipsis, tanquam sponsi domesticis ac sodalibus, desanimae in carne suspirantis cum coelestibus potestatibus. Gestit in oscula, petit quod cupit; non tamen nominat quem amat; quia