comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
E rgo hic quisquis ẽ qui moderacõe ⁊ ꝯstancia quietꝰ aĩo
eit. sibi q ip̃e placatus ut nec tabescat molestiis n ͦ fran¬
gaitur tuuore nec scienter ꝙ̃ expectans ardet disideuo.
nec alatutate fictuli gestiens deliquescit. Is est capiens
quẽ querimꝰ. is ẽ becitus cui ichil hũainaꝵ ier aut re¬
tollerabile adinctendũ cũm aut minꝰ letabile aid feren¬
dũ inten pot̾. Quid eĩ indeatur ei magnũ in reb husũs
cui eteruitas oĩs tociꝰ q m̃di nota sit magnitudo nũ ꝙqr
semꝑ indecit sedem s̃ ac locũ siue molestia atq angore
uiuendi. ⁊ quẽcũq casum fortuna inuexent hũt cꝑte
aibsolute beatos esticit. Idẽ q ꝯcitatus ⁊ cibstractus ab
integra cerct q rõne nõ ꝯstanciã solũ amictit uerũ ⁊
santatem. Quo cura mollis ⁊ eueruata puttenda est
pipateticoꝵ rõ ⁊ orõ qui ꝑturbau aĩos necce dicułe eẽ.
Sed ciohibent modũ quenita ꝗ̃ ultra egitdi nõ oꝑtet.etx

Expanded text:
e videntur. Ergo hic, quisquis est, qui moderatione et constantia quietus animo est sibique ipse placatus, ut nec tabescat molestiis nec frangatur timore nec sitienter quid expetens ardeat desiderio nec alacritate futtili gestiens deliquescat, is est sapiens quem quaerimus, is est beatus, cui nihil humanarum rerum aut intolerabile ad demittendum animum aut nimis laetabile ad ecferendum videri potest. quid enim videatur ei magnum in rebus humanis, cui aeternitas omnis totiusque mundi nota sit magnitudo? nam quid semper videat sedem sibi ac locum sine molestia atque angore vivendi, ut, quemcumque casum fortuna invexerit, hunc apte ecte atque absolute beatos efficit, idemque concitatus et abstractus ab integra certaque ratione non constantiam solum amittit, verum etiam sanitatem. Quocirca mollis et enervata putanda est Psed adhibent modum quendam, quem ultra progredi non oporteat.
Abbreviated transcription (Latin):
tis robore existuno. Ina si mõ est ulla uitus quã dubitaci¬
Culpa q in oĩ tarens p̾ter se ipãm nichil tenset ad se ꝑti¬
nere. ⁊ Ios aut̾ oĩa adu̾sa tñ ueniẽcia metu augentes cũ¬

Expanded text:
tis robore existimo. Illa enim, simodo est ulla virtus quam dubitatis robore existimo. Illa enim, simodo est ulla virtus quam dubitaculpaque omni carens, praeter se ipsam, nihil censet ad se pertinere.
Abbreviated transcription (Latin):
iuuẽdũ in uirtute satis est. Quis est qui nõ p̾clare ab ilł
poĩtam ⁊ a nob̾ susceptam oꝑam philosophandi arbitͤ¬
tur. Mi aũt uirtus sb̃iecta subuarios in certos q casꝰ
faniula fortune est. ⁊ ꝯec tantaꝵ uiriũ est ut se ip̃atueatu
uereor ue nõ tam uirtutis fiducia int̾rendũ nob̾ ad sp̃e
bẽ inuẽdi ꝙͣ uota facienda ideant᷑. Equidẽ eos caũs in
quib me fortuna uehemient̾ exerant mecũ ip̃e ꝯsiderã
huic incipio sine diffid̾e̾. Interdũ ⁊ hũa in gn̾is in becilli¬
tatem fragillitatẽ q extimescere. uereoᷤ eĩ ne nͣaͣ cũ corpo¬
ra nob̾ infiria dediss. Hiis q ⁊ morbos insanabiles udo¬
ut ⁊ corpor dolorib ꝯguientes ⁊ seꝑatu suis angor¬
b ⁊ molestiis implicatos. S ĩ hec̾ me ip̃e castigo ꝯd̾ ex
alioꝵ ⁊ ex nrã fortasse mollicia nõ ex ip̃a uͥtute de uurta¬

Expanded text:
vivendum in virtute satis est, quis est qui non praeclare et ab illis vivendum in virtute satis est, quis est qui non praeclare et ab illis positam et a nobis susceptam operam philosophandi arbitretur? sin autem virtus subiecta sub varios incertosque casus famula fortunae est nec tantarum virium est, ut se ipsa tueatur, vereor ne non tam virtutis fiducia nitendum nobis ad spem beate vivendi quam vota facienda videantur. equidem eos casus, in quibus me fortuna vehementer exercuit, mecum ipse considerans huic incipio sententiae diffidere interdum et humani generis imbecillitatem fragilitatemque extimescere. vereor enim ne natura, cum corpora nobis infirma dedisset isque et morbos insanabilis et dorit, et corporum doloribus congruentes, et separatim suis angoribus et molestiis implicatos. Sed in hoc me ipse castigo, quod ex aliorum, et ex nostra fortasse mollitie, non ex ipsa virtute, de virtu
Abbreviated transcription (Latin):
et uolũ tanos eti re que suscipi qd̃ ita rectũ eẽ indeatur.
cturam pollicetur. Demius gͥ nos huic excolendos patian¬
q nos cauari. I. Iiis enũ malis incidentib nõ m ͦ beati.s
ne sam quidẽ eẽ possumꝰ. aut gͣ negemꝰ quidꝙͣ rõne con¬
tidiumenta ⁊ auxilia petamꝰ uene beateq inuẽdi. Liber¬
Nnitus hic dies brute fiuẽ faciet quintus.¬
tusculana ꝵ disputa cõnũ. Quo die a nobis
ea de re quã tu ex omib maxie probas dispu¬
Statũ placere eĩ tibi ad modũ sensi ⁊ ex eo lib ͦ
quẽ ad me accuratissiẽ scripsisti. ⁊ młtis ser¬
monib tuis uͥtutem ad bẽ niuendũ se ipãm eẽ ꝯtentam
Quid si difficille ẽ ꝓbaturã pp̃uaria ⁊ tam mła tormen
ta fortune tale tñ est ut ut elaborandũ sit quo faciliꝰ pro
totos se ĩ opt̃io uite statu exquirendo collocarent. Profett
spe bẽ uiuendi tanta in eo studio curã operã q posuerut
Quod si ab hiis inuẽta ⁊ ꝑfecta uirtus est. ⁊ si p̾sidii ad bẽ

Expanded text:
et voluntarios ea reque suscipi, quod ita rectum esse videatur. cturam pollicetur. demus igitur nos huic excolendos patiamurque nos sanari. his enim malis insidentibus non modo beati, sed ne sani quidem esse possumus. aut igitur negemus quicquam ratione conadiumenta et auxilia petamus bene beateque vivendi. Quintus hic dies, Brute, finem faciet Tusculanarum disputationum, quo die est a nobis ea de re, quam tu ex omnibus maxime probas, disputatum. placere enim tibi admodum sensi et ex eo libro, quem ad me accuratissime scripsisti, et ex multis sermonibus tuis virtutem ad beate vivendum se ipsa esse contentam. quod etsi diffita fortunae, tale tamen est, ut elaborandum sit, quo facilius prtotos se in optumo vitae statu exquirendo conlocarent, profecto spe beate vivendi tantam in eo studio curam operamque posuerunt. quodsi ab is inventa et perfecta virtus est, et si praesidii ad beate
Abbreviated transcription (Latin):
ri poss si liberer. e Satis tu quidẽ ĩ ꝯsolacoes lamẽtatꝰ quã
cũ lego nichil malo ꝙͣ has res relinquere. en briis uͦ mͦ au¬
ditis młto magis ueniet tempus ⁊ quidẽ ad herit ⁊ sine
retardabis siue ꝓperabis uolat eĩ etas. Tantũ aut̃ abes

Expanded text:
ri possem, si liberet. Satis tu quidem in Consolatione es lamentatus; quam ri possem, si liberet. Satis tu quidem in Consolatione es lamentatus; quam cum lego, nihil malo quam has res relinquere, his vero modo auditis multo magis. Veniet tempus, et quidem celeriter, sive retractabis sive
Abbreviated transcription (Latin):
u in menso nra uehement᷑ oro. s sed hec uetera agrecis.
Cato aut si abiit euita ut cã moriendi natũ se eẽ gaud̾e̾t
uetat eĩ dominãs ille ĩ nob̾ deꝰ ͫ iussu hoĩe nos suo demigͣ¬
re. Cũ uꝰ cãm nistã deꝰ ipe dederit ut tut socrati nc̃ catom¬
sepe młtis ne ille me dius fidiꝰ uir sapiens letus ex hiis teneb̾s u
lucẽ illã extersit. uIec tñ illa uincula carteris ruperit leges eĩ
uetat s tãꝙͣ a magrãtu aut ab aliqͣ potestate legitĩa sic ad eo
tacio mortis ẽ. Nã quid aliud agimꝰ uĩa uoluptate idẽ a
corpore tñ a re familiari q̃ est mĩstra ⁊ famula corporis
emori ꝙͣ discere. Quare hoc ꝯmentemͦ m crede dislonga¬
niusq nos a corporib idẽ ꝯsuescamꝰ mori. hoc dũ erimꝰ
in terris erit illi celesti uite simile ⁊ cũ illic ex hiis undis
enussi feremꝰ minꝰ tardabitur cursus aĩoꝵ. Nã qͥ ĩ cõpedi¬
dem q ĩuenerimꝰ. ⁊ Lã hec quidẽ uita mors ẽ. quã lamẽta¬

Expanded text:
ri inmenso nostra vehitur oratio. sed haec et vetera et a Graecis; Cato autem sic abiit e vita, ut causam moriendi nactum se esse gauderet. vetat enim dominans ille in nobis deus iniussu hinc nos suo demigrare; cum vero causam iustam deus ipse dederit, ut tunc Socrati, nunc Catosaepe multis, ne ille me Dius Fidius vir sapiens laetus ex his tenebris in lucem illam excesserit, nec tamen ille vincla carceris ruperit—leges enim vetant—, sed tamquam a magistratu aut ab aliqua potestate legitima, sic a deo tatio mortis est. nam quid aliud agimus, cum a voluptate, id est a corpore, cum a re familiari, quae est ministra et famula corporis, mori discere. quare hoc commentemur, mihi crede, disiungamusque nos a corporibus, id est consuescamus mori. hoc, et dum erimus in terris, erit illi caelesti vitae simile, et cum illuc ex his vinclis emissi feremur, minus tardabitur cursus animorum. nam qui in compeditum denique vivemus. nam haec quidem vita mors est, quam lamenta
Abbreviated transcription (Latin):
dacis uulgꝰ ⁊ hec q̃ expetit᷑ głia molestie hẽat ꝙͣ uolu¬
pts .io. leuiculꝰ sane nr̃ demostenes qui illo suffurro
delectari se dicebat ꝙͣ ferentis mulierciile ut mos m
grecia ẽ ĩsusurrantis q̃ alten. hic ẽ ille demostenes
qd̃ hic leuiꝰ ac qnͣtus orator. S apd̃ alios ĩoq̃ iidel
didicerat uõ młtũ ip̃e secũ. Incelligendũ est g̾ icͨ głia
popularẽ ipãm q ꝑ se expetendã n ͨ igͦbilitatẽ extune¬
scendã. Uem athãeas inquit democritꝰ. Neq me ibi qͥ
se ab fuisse. An tibicines hiiq quifidib ntũtur suo
nõ młtitudĩs arbitrio cantꝰ mu̾os q moderant᷑ uirsa¬
piens mlõ arte maiore preditꝰ non qd̾ uerissimũ sit
quid uel it mulgꝰ exquiret an quicꝙͣ stulciꝰ ꝙͣ quos sin¬
gulos sic operarios ba rbaros cõtempnas eos aliꝙͣ pu¬
tare ẽẽ uniũ los. Ille u ͦ urãs ambiciones leuitates q
ꝯtempuet honores q populi ⁊̃ ultro delatos repudia

Expanded text:
in vulgus et haec, quae expetitur, gloria molestiae habeat quam voluptatis. leviculus sane noster Demosthenes, qui illo susurro delectari se dicebat aquam ferentis mulierculae, ut mos in Graecia est, insusurrantisque alteri: hic est ille Demosthenes. quid hoc levius? at quantus orator! sed apud alios loqui videlicet didicerapopularem ipsam per sese expetendam nec ignobilitatem extimescendam. veni Athenas inquit Democritus neque me quisquse afuisse! an tibicines ique, qui fidibus utuntur, suo, non multitudinis arbitrio cantus numerosque moderantur, vir sapiens multo arte maiore praeditus non quid verissimum sit, sed quid velit vulgus, exquiret? an quicquam stultius quam, quos singulos sicut operarios barbarosque contemnas, eos aliquid putare esse universos? ille vero nostras ambitiones levitatesque contemnet honoresque populi etiam ultro delatos repudiab
Abbreviated transcription (Latin):
fruges qui uestiũ qͣ tecta qͥ cultũ uite q̃ p̾sidia ꝯͣ feras
ĩuenerũt. a quib mãsue facti ⁊ exxculti a necessarus artis¬
ciis ad eleganciora defluximꝰ.⁊. Iã ⁊ auibus obłtacõ magͥ
parta ẽ ĩuenta / ⁊ tẽperata uarietate ⁊ nã sonoꝵ ⁊ astͣ sus¬
peximꝰ. Tum ea q̃ sł̃ ĩfia c̾tis locis tũ illa nõ re s uocabu

Expanded text:
fruges, qui vestitum, qui tecta, qui cultum vitae, qui praesidia contra feras invenerunt, a quibus mansuefacti et exculti a necessariis artificiis ad elegantiora defluximus. nam et auribus oblectatio magna parta est inventa et temperata varietate et natura sonorum, et astra suspex
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓgredi possit longi Iint̾ om̃s gͥ hoc ꝯstat. Nec hoĩes doctos solũ
hũana uincenciũ tollerant̾ dolorem pati. Nec n ͦ quisꝙͣ fu
qui eum qͣ ita paͣretur nõ laudandũ putaret. Quid gͦ posti¬
q̃ ceteris excellebat om̃s noĩate st̃. appellata ẽ eĩ ex uiro u̾tus
Uiri ã ꝓp̾a maxiẽ ẽ fortitudo. Cuiꝰ mun̾a duo st̃ maxĩa mor¬

Expanded text:
s solum humana vincentium toleranter dolorem pati; nec vero quisquam fuit, qui eum, qui ita pateretur, non laudandum putaret. quod ergo et postuuna ceteris excellebat omnes nominatae sint. appellata est enim ex viro virtus; viri autem propria maxime est fortitudo, cuius munera duo s
Abbreviated transcription (Latin):
teait gͥ ex̾mũ id eẽ qd̃ se ipm moueat. qs ẽ q̃ hanc nat᷑am a¬
minis ẽẽ tͥbutã neget. In aiõ ẽ eĩ oẽ qd̃ pulsu agitat᷑ ext̾no
qd̾̃ aut̾ est aial id motu cietur ĩ t̾iore ⁊ suo. Nã hec ꝓpͥa na ał¬

Expanded text:
m id esse, quod se ipsum moveat, quis est qui hanc naturam am id esse, quod se ipsum moveat, quis est qui hanc naturam animis esse tributam neget? inanimum est enim omne, quod pulsu agitatur externo; quod autem est animal, id motu cietur interiore et suo; nam haec est propri
Abbreviated transcription (Latin):
mus nesciet. Dic queso ne ẽẽ quidẽ se sciet n ͨ uoueritquidẽ se.
Ex quo illa rõ uata ẽ platonis q̃ s socrate ẽ ĩ phedro explica¬
ta a me ã poĩta ẽ in sexto libro de re.p. qd̃ semꝑ mouetur ⁊ ete¬
nũ est qd̃ aut̃ motũ affert alicui qd̃q ipm̃ agitatur aliũde
qũ finẽ ht̃ motus inuẽdi finẽ hẽat necte ẽ. Solũ ig̾ qd̾ se ip¬
sũ mouet qr nũꝙ deserit᷑ ase nũꝙͣ ueri neino quidẽ desinit¬
qiui eciã ceteris q̃ mouentur hic fons hoc p̾ncipiũ mouẽdi ip̃¬
pũcipn quid̃ nulla ẽ origo. Nã e pñcipio orĩtur oĩa. ip̃m
cuit᷑ ulła ex re alia nasci ꝑt̃. nec eĩ eẽt id pu̾cipiũ qd̾ gigne¬
retur ałunde. Quod si nũꝙͣ oritur nec occidit quidẽ imꝙͣ.
Nã pncipiũ extinctũ n ͨ ipm ab alio renascet᷑ n ͨ se aliud creo¬
bit. Si quidẽ nect̃e est a pncipio oriri oĩa. Ita fit ut motus
pucipiũ ex eo sit ꝙ ipm̃ a se mouetur. Id aut̃ n ͨ uasci pot̃

Expanded text:
mus nesciet, dic quaeso, ne esse quidem se sciet, ne moveri quidem se? ex quo illa ratio nata est Platonis, quae a Socrate est in Phaedro explicata, a me autem posita est in sexto libro de re p.: “Quod semper movetur, aeternum est; quod autem motum adfert alicui quodque ipsum agitatur aliunde, quando finem habet motus, vivendi finem habeat necesse est. solum igitur, quod se ipsum movet, quia numquam deserihoc principium est movendi. principii autem nulla est origo; nam e principio oriuntur omnia, ipsum autem nulla ex re alia nasci potest; nec enim esset id principium, quod gigneretur aliunde. quod si numquam oritur, ne occidit quidem umquam; nam principium extinctum nec ipsum ab alio renascetur nec ex se aliud creabit, siquidem necesse est a principio oriri oprincipium ex eo sit quod ipsum a se mouetur. Id autem nec nasci potest
Abbreviated transcription (Latin):
tur ꝓcula teris id euenit sine ꝑnianet ⁊ ꝯseruant habi¬
tũ suũ ꝑ hoc ⁊ iã magis necc̃e est ut ferantur ad celũ ⁊ ai
unis priempatur ⁊ diidatur cursus ał crassus hic ⁊ ĩ ꝯcre¬
tus aer qui ẽ t̾re ꝓeuuus. Calidio⁊ẽ eĩ uł pociꝰ ardencior
sũmꝰ ꝙ ẽ hic aier quẽ mõ dixa crassum atq ꝯcretũ ꝙ ex eo
sciu põt qr corpora nra t̾reno pn̾cipioꝵ gen̾e ꝯfecta ardore
turin̾ penetret ⁊ diuidet cẽ celũ. hoc ĩ quo nubes ĩbres

Expanded text:
procul a terris id evenit, sive permanent et conservant habitum suum, hoc etiam magis necesse est ferantur ad caelum et ab is perrumpatur et dividatur crassus hic et concretus aër, qui est terrae proximus. calidior est enim vel potius ardentior animus quam est hic aër, quem modo dixi crassum atque concretum; quod ex eo sciri potest, quia corpora nostra terreno principiorum genere confecta ardore tur, ut penetret et dividat omne caelum hoc, in quo nubes imbres
Abbreviated transcription (Latin):
quid ꝙͥ obiectũ est quõ a naͣ nõ sit alienũ eo ꝯtente non
querũt ampliꝰ Cuntates quedã uiuu̾se more docte par¬
simo delectantur ut de lacedemoniis paulo ante diximꝰ
ꝑsaꝵ axenophonte uictus exponit᷑. quo uegat ad panẽ
facili tũ sua uitate p̾stancia ad de siccitatẽ q̃ ꝯsequit᷑ hãc
ꝯtinenciã ĩuctu adde integritatẽ uallitudĩs ꝯfer sudan
tis refectos epulis tãꝙͣ̃ opimos boues cũ intelliges qui
uoluptatem maxĩe seꝙ̃tur eos mĩe ꝯsequi. Iocũditatẽ¬
q uctꝰ ẽẽ indesiderio nõ ĩ sacietate. Thimotheũ claꝵ ho¬
inꝰ mło cibo ⁊ pocione ꝯpleti. Est p̾cla epła platonis
ciddionis ꝓpĩqͦs in qͦ scciptũ ẽ hiis fere uerbis. Q uocũ
ueniss uita illa bt̃a que ferebatur plena ytalicaꝵ
siracusaꝵ q mensaꝵ nlło mõ in placuit bis ĩ die sas¬
turũ fieri nec ñꝙͣ ꝑ noctare solũ. Ceteraq ꝯmictant¬

Expanded text:
a natura non sit alienum, eo contentae non quaerunt amplius. civitates quaedam universae more doctae parsimonia delectantur, ut de Lacedaemoniis paulo ante diximus. Persarum a Xenophonte victus exponitur, quos negat ad panem facili, tum suavitate praestanti! adde siccitatem, quae consequitur hanc continentiam in victu, adde integritatem valetudinis; confer sudantis ructantis refertos epulis tamquam opimos boves: tum intelleges, qui voluptatem maxime sequantur, eos minime consequi, iucunditatemque victus esse in desiderio, non in satietate. Timotheum, clamus multo cibo et potione repleti? Extat Platonisad Dionis propinquos, in qua scriptum est his fere verbis: quo cum venissem, vita illa beata, quae ferebatur, plena Italicarum Syracusiarumque mensarum, nullo modo mihi placuit, bis in die saturum fieri nec umquam pernoctare solum ceteraque, qua
Abbreviated transcription (Latin):
euad̾e̾t.. mortẽ destinatam. utinã ego inqͥt tercius nobis a¬
nicus ascriberer. Quã huic erat uuserũ carere ꝯsuetudĩe
auncoꝵ societate iuuctꝰ / emone aiõ familiari hoĩ p̾sertim
docto a puero ⁊ artib᷑ ugeniis eruditos. Musicoꝵ uͦ ꝑstu¬
sibi nõ optuꝰ iuderetur sic se res habet te tua / me delecta¬
uit mea. S ut ad dionisiũ redeamꝰ oiui cultu ⁊ iuctu
hũa no carebat ⁊ uiuebat cũ fugitiis cũ faciuorosis cũ
barbaus neminẽt̃ qui aut libertate dignꝰ eẽt aut uellet
oĩo liber eẽ si amicũ arbitrabautur. ⁊ ion ego iã cũ huiꝰ
uita qua tetriꝰ miseriꝰ decesta biliꝰ excogitare nul posst

Expanded text:
ad horam mortis destinatam. Utinam ego, inquit, tertius, vobis amicus adscriberer. Quam huic erat miserum, carere consuetudine amicorum. societate victus, sermone omnino familiari, homini praesertim docto a puero et artibus ingenuis erudito! Musi corum sibi non optumus videretur; sic se res habet: te tua, me delectant mea—sed ut ad Dionysium redeamus: omni cultu et victu humano carebat; vivebat cum fugitivis, cum facinerosis, cum barbaris; neminem, qui aut libertate dignus esset aut vellet omnino liber esse, sibi amicum arbitrabatur. Non ego iam cum huius vita, qua
Abbreviated transcription (Latin):
pite dampnatos morte uiłtant n ͨ aliud ẽ quicꝙͣ cur
ĩcredibił hiis aĩaꝵ indeaturet̾nitas nͥ qd̃ neq̾unt qual
aĩinꝰ sit uacans corpore ĩtelligere ⁊ cogita cõẽm ꝯp̾hẽd̾e.
qiͣ uͦ intelligant qualis sit ĩ ipõ corpore q̃ cõfirmacio q̃
magtudo quis locus ut si iñ possent ĩ hoĩe uno cermi oĩa

Expanded text:
tant, neque aliud est quicquam cur incredibilis is animorum videatur aeternitas, nisi quod nequeunt qualis animus sit vacans corpore intellegere et cogitatione comprehendere. quasi vero intellegant, qualis sit in ipso corpore, quae conformatio, quae magnitudo, qui locus; ut, si iam possent in homine vivo cerni omnia
Abbreviated transcription (Latin):
obrem ut improbo et stulto mertiq nemini bene ẽẽ pt̃. Sic bonꝰ uir
et sapiens fortisq miser ẽẽ nemo p̃t. Nec uo̾ ille cuiꝰ uirtꝰ mores q
laudaudi suit. euis nõ laudanda est uita. Neq porro fugiẽda uita est
que laudanda est. Esset aũt fugienda si eẽt misera. Quãobrem quiqqͥd
est laudabile idem et beatũ et floreus et expetendũ uideri decet. oiycdł¬

Expanded text:
ob rem ut inprobo et stulto et inerti nemini bene esse potest, sic bonus vir ob rem ut inprobo et stulto et inerti nemini bene esse potest, sic bonus vir et sapiens et fortis miser esse nemo potest; nec vero, cuius virtus moresque laudandi sunt, eius non laudanda vita est, neque porro fugienda vita est quae laudanda est, esset autem fugienda, si esset misera. quam ob rem quicquid est laudabile, idem et beatum et florens et expetendum videri decet. Parad
Abbreviated transcription (Latin):
Siquidẽ nichil peperi tale nichil cõsecutꝰ sum ut in eo statu eem̃ quẽ n¬
q fortune temeritas neq mimicoꝵ labefactaret ĩuiria. Mortẽ ne mͥ
minitaris ut oĩo ab om̃ib an exiliũ ut ab improbis demigrãdũ sit
mors t̾ribilis ẽ his quoꝵ cũ uita omĩa extinguntur. nõ hĩs quorum
laus emori nõ potest. Exiliũ aũt illis quib quasi circũscriptꝰ est h¬
tandi locus. non his qui orbẽ terraꝵ unã urbem ẽẽ dicũt. Te mise¬
rie te erũpue p̾mũt / om̃s qui te beatũ qui te florentẽ putas. Tu
libidines torquẽt te. tu dies noctesq cruciaris. Cui non satis est qd
est et id ipm ne nõ duturnũ sit futurũ times. Te conscie tue stinu¬
lant maleficioꝵ tuoꝵ. Te metꝰ examinat iudicioꝵ atq legũ. Quocũq
aspexisti ut furie sic tue tibi occurrũt ĩiurie ꝙͣ te suspirare nõ sinũt. Mxͣ

Expanded text:
si quidem nihil peperi tale, nihil consecutus sum, ut eo statu essem, quem nsi quidem nihil peperi tale, nihil consecutus sum, ut eo statu essem, quem neque fortunae temeritas neque inimicorum labefactaret iniuria? mortemne mihi minitaris, ut omnino ab hominibus, an exsilium, ut ab inprobis demigrandum sit? mors terribilis iis, quorum cum vita omnia exstinguuntur, non iis, quorum laus emori non potest; exsilium autem illis, quibus quasi circumscriptus est habitandi locus, non iis, qui omnem orbem terrarum unam urbem esse ducunt. te miseriae, te aerumnae premunt omnes, qui te beatum, qui florentem putas; te lubidines torquent; tu dies noctisque cruciaris, cui nec sat est quod est et id ipsum ne non diuturnum sit futurum times; te conscientiae stimulant maleficiorum tuorum; te metus exanimant iudiciorum atque legum; quocumque adspexisti, ut furiae sic tuae tibi occurrunt iniuriae, quae te suspirare libere non sinunt. quam
Abbreviated transcription (Latin):
presidio miutꝰ tantor comitatu seytus cũ corpus eiꝰ capetur dẽs
pi certe ip̃e nõ potuit. Et .G̃. uoͥ mariu iuudimꝰ qui mͥ in seciuidis
reb unꝰ ex fortunatis hoĩb in adu̾sis unꝰ ex sũmis uiis idelat
quo beacius ẽẽ mortaliũ nichil potest. Nescis insane nesas quatas
uires uirtus hẽat. Nom̃ẽ tiñ iurtutis nsurpas. quid pã ualead
ignoras. Nemo pt̃ nõ beatissimꝰ eẽ qui ẽ totus aptꝰ ex se se quisoe
m sẽ uno sua ponit omĩa. Cui uo spes omis racio et copatacuo pẽ¬
det ex fortima huic nichil p̃t ẽẽ certi nichil ex quo exploratũ hat
ꝑmãsurũ sibi unũ diem. Eũ tu homĩe terento si quẽ eris uactus istiꝰ
mortis aut exilii minis. Michi uo quidquid accidit in tam ingrata
cuutate ne recusanti quidẽ eueni̾t nõ modo nõ repugnãti. Quid ẽ
ego laboraui aut quid egi: in quo eiugilarũt cure et cogitacios mee.

Expanded text:
presidiopresidiopi certe ipse non potuit. C. vero Marium vidimus, qui mihi secundis rebus unus ex fortunatis hominibus, adversis unus ex summis viris videbatur, quo beatius esse mortali nihil potest. nescis, insane, nescis, quantas viris virtus habeat; nomen tantum virtutis usurpas, quid ipsa valeat ignoras: nemo potest non beatissimus esse, qui est totus aptus ex sese quique in se uno sua ponit omnia. cui spes omnis et ratio et cogitatio pendet ex fortuna, huic nihil potest esse certi, nihil quod exploratum habeat permansurum sibi unum diem; eum tu hominem terreto, si quem eris nanctus, istis mortis aut exsilii minis: mihi vero quicquid acciderit in tam ingrata civitate, ne recusanti quidem evenerit, non modo non repugnanti. quid enim ego laboravi aut quid egi aut in quo evigilarunt curae et cogitationes meae,
Abbreviated transcription (Latin):
ptatẽ eẽ sũmũ bonũ. Que quidẽ uox pecudũ mithiuidetur ẽẽ. nõ
hoĩm. Tu cũ tibi siue deus siue mat̾ ut ita dicã rerũ om̃i nã dede¬
rit animũ quo nichil prestancius atq diuinius. Sic te ip̃m abici¬
eiũ est quisq maxiẽ bom ꝑticeps ita et laudabilis ẽ maxĩe. Neq eĩ
illud bonũ est de quo nõ is qui habeat nõ possit honeste glorian. Quod
aũt hoꝵ ẽ in uoluptate meliorẽ ne efficit aut laudabiliorẽ uirum
An quisquã ĩ pociendis uoluptatib gloriãdo se ĩ p̾dicacione affert
Atq si uoluptas q̃ plurimoꝵ procinus defenditur in reb louis ha¬
benda nõ est ea ꝙͣ quo maior ẽ magis mentẽ ex sua sede et statrrdi¬
mouet. profecto nichil est aliud bene et beate uu̾e uisi honeste et
I. regulũ empuosũ nec infelicẽ nec miserũ ũquam putaut
non eñi magnitudo aĩ eius cruciebatur a penis nõ grainias nen fi¬
des ño costancia io ulla iurtꝰ nõ demiq animꝰ ip̃e qui tot iurtutũ

Expanded text:
vox pecudum videtur esse, non hominum. tu, cum tibi sive deus sive mater, ut ita dicam, rerum omnium natura dederit animum, quo nihil est praestantius neque divinius, sic te ipse abicienim est quisque maxime boni particeps, ita est laudabilis maxime, neque est ullnam horum est in voluptate? melioremne efficit, aut laudabiliorem virum? an quisquam in potiundis voluptatibus gloriando in praedicatione se efferet? atqui si voluptas, quae plurimorum patrociniis defenditur, in rebus bonis habenda non est, eaque quo est maior, eo magis mentem ex sua sede et statu demovet, profecto nihil est aliud bene et beate vivere nisi honeste et M. Regulum erumpnosum nec infelicem nec umquam miserum putavi. Non enim magnitudo animi eius cruciabatur a Penis, non gravitas, non fides; non constancia, non ulla virtus, non denique animus ipse, qui tot virtutum
Abbreviated transcription (Latin):
eSocerites in exortacionib suuis untutem laudãs cũ pĩm bo¬
norum tociusq ꝓsperitatis causam consistere penes eaz
diceret addidit solam esse q̃ res impossibiles redig̾it ad pes
teui uł agredi pigeat uł ceptũ fatiget ut tamꝙͣ uicta difficultatib¬
ie tempere a labore. E adẽ est ut opinor uis auucicie pare ĩpossi bi¬
lium pene rex extrecacio cũ alter ex amicis uibendi ixligionel al
parendi uoto ꝯplaciti oꝑis aminiculẽter effectui. Soureyeras au
florẽte omib studiis hũanitatis excel nti q iugenio tuo sp̃e d̃ig
cere posses. Credo pp̃ adiunabilẽ rerecũdiã ei pociꝰ malueras ĩiũge
quẽ te alterũ iudicares. Possem ne uote ꝙͣuis r& er̃t ardua tan¬
to honore hĩto de quo ita senseras ĩuĩctũ extusare munꝰ. Et ou ñ¬
ꝙͣ ne ĩ solempnib quib quidẽ ut usitatis uolũtatib ullũ offiu
recussasem. Huic tanto tãq honesto de siderio contͣdite. In qͦ deci an¬

Expanded text:
socrates in exhortationibus suis uirtutem laudans, cum omnium bonorum totiusque prosperitatis consistere causam penes eam diceret, addidit solam esse quae res impossibiles redigeret ad postem uel aggredi pigeat uel coeptum fatiget, ut tamquam uicta difficultatibus temperet a labore? Eadem est, opinor, uis amicitiae parque impossibilium paene rerum extricatio, cum alter ex amicis iubendi religione, alter parendi uoto complaciti operis adminiculentur effectui. Conceperas animo florente omnibus studiis humanitatis excellentiqmmodius facere posses, credo propter admirabilem uerecundiam, ei potius malueris iniungere quem te esse alterum iudicares. Possemne, oro te, quamuis res esset ardua, tanto honore habito de quo ita senseras iniunctum excusare munus et, qui numquam ne in sollemnibus quidem et usitatis uoluntatibus ullum officium recusassem, huic tanto tamque honesto desiderio contradicere, in quo declinat
Abbreviated transcription (Latin):
libri fuit oꝑioiis ꝓlixitas. Simł qͥa cantius iudebatur ẽe ñ rã¬
ꝙͣ libanen aliꝙͣ ad degustand aurib ato aĩo tuo mcierẽ S eũ
nõ displicuiss recriberetur fac̾e̾t audiendi malorẽ fiducĩ. Soc̃te
repente ortus moratur. Nec enĩ sponte se tali cetu tãteq rei trac¬
tatu et comunicacõe frandaret. Socrates. Gͦ tu et tuoꝵitẽ offu
enitem᷑ om̃s ꝓ uirib. .Ieq enĩ tas est laute acceptos heri ummori
cibi apparatꝰ reprentare ꝯuiuiũ. So Tenetis ceite ũiueno. ia pͥ¬
scriptã uob a me tractatꝰ nommiulã. ly. partim tenem en quib
porio uncabit memora pñs ip̃e ĩtemꝑe sugeres. uno ñ erit mole

Expanded text:
libri fuit operis prolixitas, simul quia cautius uidebatur esse si tamquam libamen aliquod ad degustandum auribus atque animo tuo mitterem; quod cum non displicuisse rescriberetur, faceret audendi maiorem fiduciam. PARS Portus moratur. Nec enim sponte se tali coetu tantaeque rei tractatu et communicatione fraudaret. SOCRATES. Ergo tui et item horum enitemur omnes pro uiribus; neque enim fas est laute acceptos heri minoris tibi apparatus repraesentare conuiuium. SOCRATES. Tenetis certe memoria praescriptam uobis a me tractatus normulam. TIMAEUS. Partim tenemus; in quibus porro nutabit memoria, praesens ipse in tempore suggeres. Immo, nisi erit mole
Abbreviated transcription (Latin):
Socrates in exortacionib suis untutem laudnĩs cũ sĩm bo¬
norum tociuisq ꝓsperitatis causam consistere penes eaz
diceret addidit solam esse q̃ res impossibiles redig̾it ad pos
temi uł agredi pigeat uł ceptũ fatiget ut tamꝙͣ uicta difficulta ti b¬
se tempere a labore. E adẽ est ut opinor uis anuacie parq ĩpossi bi¬
lium pene reꝵ extrecacio cũ alter ex amicis uibendi religionel alt
parendi poto ꝯplaciti oꝑis aminiculẽter effectui. CInceperas auĩ
tlorẽte omib studiis huauitatis exceli nti q ingenia tuo sp̃e dig¬
quẽ te alterũ iudicares. Possem ne oro te ꝙ̃uio res er̃c ardua tai¬
tohonore hĩto de quo ita senseras ñũctũ extusare munꝰ. Et qui ñ¬
ꝙͣ ne ĩ solempnib quib quidẽ ut usitatis uolũtatib ullũ offin
recussasem. huic tanto tãq honesto desiderio contͣdit̾e. In qͦ ded aa¬

Expanded text:
ionibus suis uirtutem laudans, cum omnium bonorum totiusque prosperitatis consistere causam penes eam diceret, addidit solam esse quae res impossibiles redigeret ad postem uel aggredi pigeat uel coeptum fatiget, ut tamquam uicta difficultatibus temperet a labore? Eadem est, opinor, uis amicitiae parque impossibilium paene rerum extricatio, cum alter ex amicis iubendi religione, alter parendi uoto complaciti operis adminiculentur effectui. Conceperas animo florente omnibus studiis humanitatis excellentique ingenio tuo digquem te esse alterum iudicares. Possemne, oro te, quamuis res esset ardua, tanto honore habito de quo ita senseras iniunctum excusare munus et, qui numquam ne in sollemnibus quidem et usitatis uoluntatibus ullum officium recusassem, huic tanto tamque honesto desiderio contradicere, in quo declina
Abbreviated transcription (Latin):
aiqũto gxemplo obscuriꝰ istoꝵ futurũ. Causa uꝰ ĩ ꝑtes diuidendi
libri fuit oꝑionis ꝓlixitas. Simł qͥs cantius uidebatur ẽe ntã¬
ꝙͣ libanien aliꝙ ad degustand̃ aurib ato aĩo tuo mitterẽ eũ
bitores ĩuitatores q ex aduto resideatis. Tymeꝰ. langor eũ uł fit
repente ortus moratur. Nec enĩ sponte se tali cetu tãteq rei trac¬
eniteui᷑ om̃s ꝓuirib. ⁊eq eñ fas est laute acceptos heri unnori
scripta uob̾ a me tractatꝰ normulã. Ty. partim tenem ꝰ ĩ quib
porio uicabit memore. pñs ipõe ĩ temꝑe sugeres. uno ñ erit mol

Expanded text:
ipso exemplo futurum. Causa uero in partes diuidendi libri fuit operis prolixitas, simul quia cautius uidebatur esse si tamquam libamen aliquod ad degustandum auribus atque animo tuo mitterem; quod cum bitores inuitatoresque ex condicto resideatis. TIMAEUS. Languor eum repente, ut fit, ortus moratur. Nec enim sponte se tali coetu tantaeque rei tracenitemur omnes pro uiribus; neque enim fas est laute acceptos heri minorisaescriptam uobis a me tractatus normulam. TIMAEUS. Partim tenemus; in quibus porro nutabit memoria, praesens ipse in tempore suggeres. Immo, nisi erit mol
Abbreviated transcription (Latin):
patulo aiã monstrait. lxͣͦꝵ certe ogallules cã est cheretoꝵ it. qm
nos in foro mo⁊ a trahere coegit. Nthil ad quidn mm¬
fũit o soccates. ego namq ip̃e medebor  ã mͥ amicus alł gepias
ite sine ñt maiuis siue alias eadem illa nob̾ ostendet.ł e
ramꝰ ͭͣ Quandocũq ig̃i uoħ placebit dmũ meu̾ accidere nã apo
me gorgias dũisatur nob ꝯstendet s ͦ ⁊ ute qu ais ꝯ callides sei
an uelles in pñciaꝵ nob̾ responder ce pio em̃ as ip̃s ptontm q¬
es o socrates. Nam id ipm unũ erat ꝯebns q̃ mͦ deebat iussis
namq ut om̃s qui aderant de quo quis uillet eum regarent
et ad cũcta se responsurũ ꝓfesius est. s ͦ Quã p̃clare uanas ꝯ ehe¬
rephõ ipm̃ roga. ͦ. Quid̾ rogoͦ ͦ Qins ip̃e sit. ͫͤ Quẽtioineũ uici¬
Delus si calceoꝵ foret artisex respondet se utiq sutorẽ exẽ. An nõ
intelligis. ꝙe Intelligo equd̾ ⁊ iam rogabo. Dic m o gorgia ueru¬

Expanded text:
paulo ante monstravit. SO. Horum certe, o Callicles, causa est Cherephon iste, qui nos in foro moram trahere coegit. b fuerit, o Socrates, ego nanque ipse medebor. Nam michi amicus est Gorgias, itaque sive nunc mavis, sive alias eadem illa nobis ostendet. CAramus. CAL. Quandocunque igitur vobis placebit domum meam accedere nam apud me Gorgias diversatur, vobis ostendet. SO. Recte quidem ais, o Callicles. Sed an vellet in praesentiarum nobis respondere? es, o Socrates. Nam id ipsum unum erat ex iis quae modo docebat. Iussit nanque ut omnes qui aderant de quo quisque vellet, eum rogarent, et ad cuncta se responsurum professus est. SO. Quam praeclare narras! O Cherephon, ipsum roga. CHE. Quid rogo? d SO. Quis ipse sit. Velut si calceorum foret artifex, responderet se utique sutorem esse. An non intelligis? CHE. Intelligo equidem, et iam rogabo. Dic michi, o Gorgia, veru
Abbreviated transcription (Latin):
io ac famliari suo ao disputacionem proficiscebatur
uerum apud forum ob mora cherefontis diuciꝰ retacde¬
tus eo temꝑe colocum perueit. cũ iam disputacio finem ex longꝰ ser¬
mone acciꝑpet. unde callicles qui disputaciomi affuerat obinam soc¬
ti egͥssus prou̾biũ obicit eũ scil sic disputacionis illiꝰ ꝑticipem fore ꝙ¬
admco optere anit belli ⁊ nugne ꝑtiapẽ ẽc̃. in quib utle est post

Expanded text:
o ac familiari suo, ad disputationem proficiscebatur. 2 Verum apud forum ob moram Cherephontis diutius retardatus, eo tempore ad locum pervenit, cum iam disputatio finem ex longo sermone acciperet. 3 Unde Callicles, qui disputationi affuerat, obviam Socrati egressus, proverbium obicit eum, scilicet sic disputationis illius participem fore, quemadmodum oportere aiunt belli et pugnae participem esse, in quibus utile est postquam
Abbreviated transcription (Latin):
sr uꝰ si stabilẽ scĩcim rerũ tenebunꝰ ẜuata ilła que qiͣ
de lapsa de celo est ad cogitacoẽm om̃m regula ad quam
oritur assensib qui si õs ueri erũt ut epicuri rõ doc tũ
deiq pot̾it aliꝙͣ cognoci ⁊ cecipi qd̾ qui tollũt ⁊ nichil
posse ꝑcipi dicũt in remotis sensib ne id ipm̃ quidem
expedire pñt qd̾ disserut. p̾terea sblata cognicione ⁊ scĩ
tollit᷑ oĩs rõ ⁊ uite degẽde ⁊ reꝵ gerẽdaꝵ / sic ephisicis ⁊ forti¬
cior aĩa om̃i reꝵ occultaꝵ igͦracõe sblata ⁊ moderacio na
cupiditate gen̾ib q eaꝵ explicatis ⁊ ut m ͦ docui cognici¬
onis regula ⁊ iudicio ab eadem illa ꝯstituto uerͣ faalco di¬
stincto traditur/ I estat locus huic disputatoi uł mia¬
xime neccessariꝰ de amicitia quã si uoluptas sũmũsi
bonũ affirinatis nłła oĩo fere de qͣ eꝑicurtꝰ q̃dẽ ita dicit

Expanded text:
ero, si stabilem scientiam rerum tenebimus, servata illa, quae quasi ero, si stabilem scientiam rerum tenebimus, servata illa, quae quasi delapsa de caelo est ad cognitionem omnium, regula, ad quamuri ratio docet, tum denique poterit aliquid cognosci et percipi. quos qui tollunt et nihil posse percipi dicunt, ii remotis sensibus ne id ipsum quidem expedire possunt, quod disserunt. praeterea sublata cognitione et scientia tollitur omnis ratio et vitae degendae et rerum gerendarum. sic e physicis et fortiium rerum occultarum ignoratione sublata et moderatio natura cupiditatum generibusque earum explicatis, et, ut modo docui, cognitionis regula et iudicio ab eadem illa constituto veri a falso distinctio traditur. Restat locus huic disputationi vel maxime necessarius de amicitia, quam, si voluptas summum sit bonum, affirmatis nullam omnino f
Abbreviated transcription (Latin):
iã ⁊ p̾terita grate menũt ĩ p̾sentib ita potitur ut aĩa¬
uertat ꝙͣ ta sint ea ꝙͣq iocũda.i. Ieq pendet exfuturis
s expectat illa fruit᷑ pñtib ab hiis q uiciis q̃ pauloante
collegi abest plurimũ / ⁊ cũ stultoꝵ uitã cũ sua ꝯparat
inagna afficitur uoluptate. Dolores aut̃ si qui ĩcurrũt
nũꝙͣ uim tantã hñt ut nõ plus heãt sapiens ꝙͣ qd̾ gau¬
nam int̾ueĩre saipienti maxiãs q ab eo ⁊ grauissĩas re
ꝯsilio ipiꝰ ⁊ rõne adiminstrari/ neq maiorem uolup¬
tatem ex infimto tp̃e etatis ꝑcipi posse ꝙͣ ex hoc percipi¬
atur ꝙ udeamꝰ ẽẽ funtũ. Indialetica aut̃ nrã nłłam
existimauit eẽ n ͨ ad meliꝰuiuẽdũ n ͨ ad comodiꝰ disse¬
mͦ mortis metu nõ ꝯturbamͦ ignoracoe reꝵ a qua ipã
horribiles existut sepe formidines demq eciã mnorati
meliꝰ eumꝰ cũ didiscerimꝰ quid na desideret. Tũ n ͦ¬

Expanded text:
aeterita grate meminit et praesentibus ita potitur, ut animadvertat quanta sint ea quamque iucunda, neque pendet ex futuris, sed expectat illa, fruitur praesentibus ab iisque vitiis, quae paulo ante collegi, abest plurimum et, cum stultorum vitam cum sua comparat, magna afficitur voluptate. dolores autem si qui incurrunt, numquam vim tantam habent, ut non plus habeat sapiens, quod gaunam intervenire sapienti maximasque ab eo et gravissimas res consilio ipsius et ratione administrari neque maiorem voluptatem ex infinito tempore aetatis percipi posse, quam ex hoc percipiatur, quod videamus esse finitum. In dialectica autem vestra nullam existimavit esse nec ad melius vivendum nec ad commodius dissemur mortis metu, non conturbamur ignoratione rerum, e qua ipsa horribiles existunt saepe formidines. denique etiam morati melius erimus, cum didicerimus quid natura desideret. tum v
Abbreviated transcription (Latin):
epicurꝰ is quẽ nos niiuis uoluptatib ẽẽ deditũ dicitis
rõ posse iocũde uiui nͥ sapienter houeste mite q uiua¬
tur. nec sapienter honeste iuste uͥ iocũde. Neq eñ ciuita s
ui sedicione btã ẽẽ pot̃ nec ĩ discordia domĩoꝵ domꝰ. Quo
uũꝰ eñmꝰ ase ip̃o dissidens secũq discordans gustare ꝑten
liquide uolup ͭ ͥ ͤ libere põt. At qui pugnãtib ⁊ ꝯͣriis stu¬
diis ꝯsiliis q semꝑ utens nichil quieti uidere inchu tñ¬
squilli põt. Quid̃ si coxporis gramoxib morbis uite io¬
cunditas impeditur ꝙͣto mag̾is aĩ morbis ĩpediri ncce
est. Animi aut̃ morbi sũt cupiditates ĩ mense ⁊ in ma

Expanded text:
vos nimis voluptatibus esse deditum dicitis, non posse iucunde vivi, nisi sapienter, honeste iusteque vivatur, nec sapienter, honeste, iuste, nisi iucunde. neque enim civitas in seditione beata esse potest nec in discordia dominorum domus; quo minus animus a se ipse dissidens secumque discordans gustare partem ullam liquidae voluptatis et liberae potest. atqui pugnantibus et contrariis studiis consiliisque semper utens nihil quieti videre, nihil tranquilli potest. Quodsi corporis gravioribus morbis vitae iucunditas impeditur, quanto magis animi morbis impediri necesse est! animi autem morbi sunt cupiditates inmensae et ina
Abbreviated transcription (Latin):
luptatẽ ꝙͣ uacuitatẽ doloris utilłe facit qͥdꝙͣ dicet ĩtellig.
Sm ã uoluptatẽ dicit ad iũgẽdã eã q̃ sit ĩ motu sic eĩ appel¬
lat hanc dulcẽ ĩ motu illã nichil dolẽtis ĩstabilitatẽ. Qd tẽ¬
dit cũ effic̾e̾ nõ possit ut cuiꝙͣ qͥ ipẽ sͥ notꝰsit. hoc ẽ q̃ suã nͤa
sẽsũ q ꝑspx̾it. uacuitas doloris uoluptas idẽ ẽẽ diccit᷑. Hoc c̃

Expanded text:
ut ille facit, qui quid dicat intellegit? sin autem voluptatem putat adiungendam eam, quae sit in motu—sic enim appellat hanc dulcem: 'in motu', illam nihil dolentis 'in stabilitate'—, quid tendit? cum efficere non possit ut cuiquam, qui ipse sibi notus sit, hoc est qui suam naturam sensumque perspexerit, vacuitas doloris et voluptas idem esse
Abbreviated transcription (Latin):
ita uexetur. obeñq errorem ⁊ uoluptatib maxĩs ⁊ se¬
pe pͥuentur ⁊ curpissiuus aĩ dolorib torqueant᷑ sapĩa
est adhibenda q̃ ⁊ edrorĩb cupiditatib qr ͦ fractis ⁊ oũn
falsaꝵ opĩonũ temeranie decepta certissĩnise nob̾ ducem
p̾beat ad uoluptatẽ. ꝙ cipĩa eiũ est uns q̃ mestitiã pel¬
lat certa muĩs que nos exhpor resc̾e metu nõ siuat qua pre¬
ceptrice ĩtuͣsquillitate uiui põt om̃i cupiditatũ ardore
restincto. Cupiditates eĩ sut ĩsaciabiles /q̃ nõ mõ singu¬
tiones bella nascũtur. Nec ea se foris solũ iactat n ͨ tãtũ
effici ut sapiens solum ãputata circũ saq ĩ anitate oĩ
et errore/ nat᷑e finib ꝯtentꝰ sine egritudĩe possit ⁊ siue
metu iuere. Q ue est eĩ aut utilior aut ad bene uiuen¬
dum apcior ꝑticio ꝙͣ illa qͣ est usus epicurꝰ. Qͥ unũ genꝰ

Expanded text:
tur, ob eumque errorem et voluptatibus maximis saepe priventur et durissimis animi doloribus torqueantur, sapientia est adhibenda, quae et terroribus cupiditatibusque detractis et omnium falsarum opinionum temeritate derepta certissimam se nobis ducem praebeat ad voluptatem. sapientia enim est una, quae maestitiam pellat ex animis, quae nos exhorrescere metu non sinat. qua praeceptrice in tranquillitate vivi potest omnium cupiditatum ardore restincto. cupiditates enim sunt insatiabiles, quae non modo singutiones, bella nascuntur, nec eae se foris solum iactant nec tantumeffici, ut sapiens solum amputata circumcisaque inanitate omni et errore naturae finibus contentus sine aegritudine possit et sine metu vivere. quae est enim aut utilior aut ad bene vivendum aptior partitio quam illa, qua est usus Epicurus? qui unum genus
Abbreviated transcription (Latin):
sut nõ possũ ꝙͣadmod̾ ea dicant ᷑ oñdere. Ego uͦ nõ du¬
bito inꝙͣ qñ facile possit n ͨ est qd̾ te pudeat sapiẽti as¬
sentin qͥ se unꝰ qd̾ scĩa saꝑiẽtẽ ꝓfiteri sit ausus. Nã mefͦdoꝵ
nõ puto ipm ꝓfessũ s cũ appellaret᷑ ab epicuro repudiare
uoluptatis epicuꝵ nosse ꝙͣ cet̾os. Onĩs eĩ iocũdũ iotum
q sẽtꝯ horret᷑ grece hedonẽ latine uoluptate̾ uocant. qrd

Expanded text:
ut non possim quem ad modum ea dicantur ostendere! Ego vero non dubito, inquam, quin facile possis, nec est quod te pudeat sapienti adsentiri, qui se unus, quod sciam, sapientem profiteri sit ausus. nam Metrodorum non puto ipsum professum, sed, cum appellaretur ab Epicuro, repudiare voluptatis Epicurum nosse quam ceteros. omnes enim iucundum motum, quo sensus hilaretur. Graece hdonh/n, Latine voluptatem vocant.
Abbreviated transcription (Latin):
artes ꝑleq̃retur iuẽdi artẽ tantã tãq ⁊ operosã ⁊ ꝓuide
fructuosam relĩqueret. Nõ ergo epiturꝰ ĩeruditꝰ s hii
udocti q̃ q̃ pu̾os nõ didicisse turpe est. os putat ui ad
senectutẽ ẽẽ discenda. Qu ͤ cũ dixisset explicam ĩq̃t sen¬
tenciã meã. ⁊ eo quidẽ ꝯsilio tuũ indiciũ ut cogͦs ̾e̾m q̃¬
mͥ facultas ut id meo arbitratu fac̾em ⁊ute hocͤ tẽpꝰnũ¬
quam est data. ⁊ cetera. Liber secu.dus.
It cũ uterq me ĩtueretur se deq ad audi¬
endũ sigficarent paratos. pͥmũ ĩꝙͣ dep̃¬

Expanded text:
artes persequeretur, vivendi artem tantam tamque et operosam et perinde artes persequeretur, vivendi artem tantam tamque et operosam et perinde fructuosam relinqueret? non ergo Epicurus ineruditus, sed ii indocti, qui, quae pueros non didicisse turpe est, ea putant usque ad senectutem esse discenda. Quae cum dixisset, Explicavi, inquit, sententiam meam, et eo quidem consilio, tuum iudicium ut cognosce facultas, ut id meo arbitratu facerem, ante hoc tempus numquam est data. LIBER SECUNDUS Hic cum uterque me intueretur seseque ad audiendum significarent paratos, Primum, inquam, depr
Abbreviated transcription (Latin):
ut apius quib ex oĩb iudicari põt nõ mͦ. 2 Iõ ipe¬
oiri rõne ainicicie si sũmũ bonũ ĩ uoluptate ponti¬
tur. Sisme hoc institucoẽm oĩo amicitie si sũmũ bo¬
ie.S. tota or̃o nrã oẽm sͥ fidẽ sensib ꝯfirmat id est ĩ¬
corriptis atq ntegus testib. Si ĩ fantes pu uiute
ĩ beste pene locũ tur magrã atq duce na nichil eẽ ꝓ¬
spenĩ uͥ uoluptatẽ nͥ asperũ nͥ dolorẽ. De quib neqͣ de¬
prauitate iudicant neq corrupte. ⁊ õne ei incaia
grãm hẽre deheniꝰ qͥ hãc exaudita qͣ uoce nature sic eã
firme gituit ꝙr ꝯphenderit ut om̃s bene sanos in uici pls¬
disciplinã inuaret. Nã illd tp̃s aut ĩpoetis eunoluẽdis
ut ego ⁊ triariꝰ te ortãte fe cus ꝯsumeret. In quib u¬
la solida utilitas oĩs q puerilis ẽ delectacio/ aut se ut
plato ĩ musicis geometi ia /mimeris / astris ꝯterẽt. Ꝙ
et falsis ĩ icus ꝓfecta uera ẽẽ nõ pit ⁊ si eeñt u̾a nichil¬

Expanded text:
 iudicari potest non modo non impediri rationem amicitiae, si summum bonum in voluptate ponatur, sed sine hoc institutionem omnino amicitiae norae, si tota oratio nostra omnem sibi fidem sensibus confirmat, id est incorruptis atque integris testibus, si infantes pueri, mutae etiam bestiae paene loquuntur magistra ac duce natura nihil esse prosperum nisi voluptatem, nihil asperum nisi dolorem, de quibus neque depravate iudicant neque corrupte, nonne ei maximam gratiam habere debemus, qui hac exaudita quasi voce naturae sic eam firme graviterque comprehenderit, ut omnes bene sanos in viam pladisciplinam iuvaret. an ille tempus aut in poe+tis evolvendis, ut ego et Triarius te hortatore facimus, consumeret, in quibus nulla solida utilitas omnisque puerilis est delectatio, aut se, ut Plato, in musicis, geometria, numeris, astris contereret, quae et a falsis initiis profecta vera esse non pos
Abbreviated transcription (Latin):
est qmi t̃ nõ oĩo dĩsplic diffinire. ⁊ id facis cũ ius ueliu
ligat diftinicionẽ aliquã desiderat. Me ipm̃ eẽ dic̾e̾m¬
ĩꝙͣ uͥ mͥ inderer hẽre bene uoluptatẽ ⁊ satis firine ꝯcep¬
tã aĩo at ꝯp̾hensã. duc̃ ã dico ipm̃ epicurũ nescire
Nĩ eꝰ mitare eũ q̃ q̃ cebro dicat dil igẽter oꝑtere expͥm
q̃ uis sbiecta sit uocib nõ intellig̾e int̾dũ quid sonet
hec uox uoluptatis id est q̃ res huic noci subiciat  Tñ
ille rideus hoc icͦ inqͣt optimũ ut is qͥ finẽ reꝵ expe¬
tẽ daꝵ uoluꝑ tatẽ ẽẽ dicat. id extremũ id ulcrnũ bono
idip̃mm qͣdẽ q uale scit nestiat. at qͣ ĩꝙͣ aut epicurꝰ qd̾
sit uoluptas aut oñs mortales qͥ ubiq st̃ nescuint

Expanded text:
quoniam tibi non omnino displicet definire et id facis, cum vis, velim legat, definitionem aliquam desideret? Me ipsum esse dicetis firme conceptam animo atque comprehensam. Nunc autem dico ipsum Epicurum nescire et in eo nutare eumque, qui crebro dicat diligenter oportere exprimi quae vis subiecta sit vocibus, non intellegere interdum, quid sonet haec vox voluptatis, id est quae res huic voci subiciatur. Tum ille ridens: Hoc vero, inquit, optimum, ut is, qui finem rerum expetendarum voluptatem esse dicat, id extremum, id ultimum bonorum, id ipsum quid et quale sit, nesciat! Atqui, inquam, aut Epicurus quid sit voluptas aut
Abbreviated transcription (Latin):
quta  rone hetur orõ pͥscribere pͥmũ debetur qͥbuscaem¬
informulis ea res ageretur ut int̾ quos disserit᷑ ꝯueĩat quid
sit de quo disseratur. hoc poĩtũ in phedro a platone proba¬
uit epicurꝰ. sensit q in oĩ disputacõe id fieri oportere
S qd̾ ꝓximnũ fuit nõ iidit. Uegat eĩ diffinui rẽ place
tamꝰ. Querimꝰ eĩ finẽ bonoꝵ possumꝰ ne hoc scire qua
utebare nõ nĩꝙͣ.2. iam huc ipm̃ fuisse finẽ siue extrem
une ultunũ diffiniebas id eẽ qͦ oiã q̃ recte fierẽt neq ip¬

Expanded text:
tione habetur, oratio praescribere primum debet ut quibusdamin formulis ea res agetur, ut, inter quos disseritur, conveniat quid sit id, de quo disseratur. hoc positum in Phaedro a Platone probavit Epicurus sensitque in omni disputatione id fieri oportere. sed quod proximum fuit non vidit. negat enim definiri rem placere, tamus. quaerimus enim finem bonorum. possumusne hic scire qualutebare non numquam. nam hunc ipsum sive finem sive extremum sive ultimum definiebas id esse, quo omnia, quae recte fieren
Abbreviated transcription (Latin):
dici nõ nect̃e est. Tr̃ib g̾ modis uideo ẽẽ a mĩs de fon¬
cicia uocillatũ. Duent᷑: tñ eũ locũ se q facile ut mͣ n¬
detur expediut ut eĩ u̾tutes de quib añdictũ est sic
cimiciciã negant posse a uol uptate disced̾e. Nã cũ so¬
litudo ⁊ uita sine amicis insidiaꝵ plena sit rõ ip̃¬

Expanded text:
dici non necesse est. Tribus igitur modis video esse a nostris de amicitia videtur, expediunt. ut enim virtutes, de quibus ante dictum est, sic amicitiam negant posse a voluptate discedere. nam cum solitudo et vita sine amicis insidiarum et metus p
Abbreviated transcription (Latin):
paratus ẽ ut memmnerit maxĩos morte furi. paruo ᷤ
mła hẽre unt̾ ualla quietis. Mediocriũ nos ẽẽ dnõs ut
si tollerabiles sint feramꝰ si nũꝯaio equo euita cũ
es nõ placeat tr̃ ꝙ etheatro exeamꝰ. Quib reb ĩtell¬
gitur u ͨ tumditatẽ ignauiam q inccuꝑari n ͨ for¬
titudĩem pacienciã q laudari suo noĩe. S illas re¬
ici q̃ dolorem ꝑiant. has optari q̃ uoluptatẽ. Iusti¬
cia restat ut dẽ oĩ uͣtute sit dictũ. E siłia fere dici pi
ut eĩ sapienciã temꝑanciã fortitudĩe ꝯpulatas ẽẽ
docui cũ uoluptate ut ab ea nłło mõ n ͨ diuelli uec di¬
strahi possint sic de iusticia idicatũ est que nõ mͦ nũ¬

Expanded text:
paratus est, ut meminerit maximos morte finiri, parvos multa habere intervalla requietis, mediocrium nos esse dominos, ut, si tolerabiles sint, feramus, si minus, animo aequo e vita, cum ea non placeat, tamquam e theatro exeamus. quibus rebus intellegitur nec timiditatem ignaviamque vituperari nec fortitudinem patientiamque laudari suo nomine, sed illas reici, quia dolorem pariant, has optari, quia voluptatem. Iustitia restat, ut de omni virtute sit dictum. sed similia fere dici possunt. ut enim sapientiam, temperantiam, fortitudinem copulatas esse docui cum voluptate, ut ab ea nullo modo nec divelli nec distrahi possint, sic de iustitia iudicandum est, quae non modo nu