comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Noui qd sis lenis natura et mittis.⁊ humilis corde. blandꝰ aspectu. sua-¬
uis spũ. equidẽ untꝰ oleo leticiȩ pre consortibus tuis: Unde nunc gͦ
ad instar esau pilosus et hispidus.: cuiusnã rugosa et tetra imagoberist an
I pili: Se sunt nam pilose manꝰ similitudinem exprimunt peecutoris. Mer¬
os agnoscohos pilos. et inpelle mea uidebo dm saluatorem mecentibor eñ
rebero sic ulum induit.s maria. tanto digni orene quibeniedietione or
et dabotibi gentes hereditatẽ tuam. et possesionẽ tuantmmonos eesi sũ
Mncm ꝓind e postulat. qui meam ad hoc indurt formã ut suscipiaet causaũidp¬
pe dncapiona pacis neg suꝑ eum dicente ꝓpha. Et dñs pesuit ineo iniquit̃a¬
tem amnium nrũ in. Uñ debiut srib ꝑomnia similaresiattat̾ apłs uscu
mi sercni seret : Sꝑterea uox quide uox iacob. manꝰ auͥ manus sugit esau

Expanded text:
Novi quod sis lenis natura, mitis et humilis corde, blandus aspectu, suaNovi quod sis lenis natura, mitis et humilis corde, blandus aspectu, suavis spiritu, et quidem unctus oleo laetitiae prae consortibus tuis . Unde ergo nunc ad instar Esau pilosus et hispidus? Cujusnam rugosa et tetra imago haec, et unde hi pili? Mei sunt: nam pilosae manus similitudinem exprimunt peccatoris. Meos agnosco hos pilos; et in pelle mea video Deum Salvatorem meum. 3. Non tamen Rebecca sic illum induit, sed Maria; tanto digniorem qui benedictionem et dabo tibi gentes haereditatem tuam, et possessionem tuam terminos terrae . Mihi proinde postulat, qui 1367 meam ad hoc induit formam, ut suscipiat causam. Quippe disciplina pacis nomnia similari, sicut ait Apostolus, ut misericors fieret . Propterea vox quidem, vox Jacob est; manus autem, manus sunt Esau
Abbreviated transcription (Latin):
ac decoram acquirat sponsam eccłam sine macula et sine ruga: Agnosco peł¬
lem salomonis. immo ipsum in pelle nigra amplector salomonem habet
et salomon nigredinem s̃: inpelle: forisniger. incute nger non intus ali¬
otum. omnis omnis gła eius filis regis abintꝰ: Intꝰ duuinitatis candor. decor
picabilior color. et quasi absconditꝰ uultꝰ eius et despectus dum tẽptat᷑ ꝑ
omnia pro similitudine absq percato: Agnosco denigratȩ formã natu¬
rȩ. agnosco tunicas illas pelliceas. ꝓthaplastorũ peccantium habitum
deniq semet ipsum denigrauit formã serui accipiens. in similitudinẽ
hominum factus. ⁊ habitu inuetꝰ ut homo: Agnosco sub pelle hedui
qui peccatum significat. et manũ que peocatũ non ferit. ex collum ꝑ
quod mali cogitacio non transiuit. iõq ñ est inuentꝰ dolus in ore eius

Expanded text:
atque decoram acquirat sponsam Ecclesiam sine macula et sine ruga. Agnosco pelatque decoram acquirat sponsam Ecclesiam sine macula et sine ruga. Agnosco pellem Salomonis, imo ipsum in pelle nigra Salomonem amplector. Habet et Salomon nigredinem, sed in pelle; foris niger, in cute niger, non intus: alioquin omnis gloria ejus filiae regis ab intus . Intus divinitatis candor, decor picabilior infirmitatis color; et quasi absconditus vultus ejus et despectus, dum tentatur per omnia pro similitudine absque peccato. Agnosco denigratae formam naturae; agnosco tunicas illas pelliceas, protoplastorum peccantium habitum . Denique semetipsum denigravit formam servi accipiens, in similitudinem hominum factus, et habitu inventus ut homo . Agnosco sub pelle haedi, qui peccatum significat, et manum quae peccatum non fecit, et collum per quod mali cogitatio non transivit; ideoque non est inventus dolus in ore ejus .
Abbreviated transcription (Latin):
positȩ soli cotidianarum inuiris pluuiarum: Neq id srustra s: ut is qui
uintꝰ repositꝰ erat ornatꝰ nitidior scruaret᷑: hoc exemplo sponsa non negat niare¬
dinem .s. excusat. nec probro ducit qualemcũq habitũ quem caritas formet
udicium ueritatis non improbet. deniq quis infirmat᷑. cum quo non
ut morbum in altero passionis leuet uł sanet. nigrescit candoris ⁊elo. lucro
pulcri udinis: Mult᷑as candidos facit unius denigracio. non contingit᷑ cuilpa
s cum cura afficit᷑. Expedit inquit ut unꝰ moriat᷑ homo pro ppło. et non
nis peccati. et non tota gens pereat condempnet᷑ nigredine peccati spen¬
dor et sigura sustantiȩ d̃i obnubuet᷑ in forma serui. prouita serui Candor ui¬
te et̾ne nigrescat in carne pro carne purganda: Speciosus forma p̃ filiis ho¬
minum. pro filiis hominũ illuminandis. obscuret᷑ in passione. turpet᷑ in
cruce . palleat in morte: Ex toto nonsit ei species neq decor. ut sibi speciosã

Expanded text:
um injuriis pluviarum. Neque id frustra, sed ut is qui intus repositus erat ornatus, nitidior servaretur. Hoc exemplo sponsa non negat nigredinem, sed excusat; nec probro ducit qualemcunque habitum, quem charitas formet, judicium veritatis non improbet. Denique quis infirmatur, cum quo non ut morbum in altero passionis levet, vel sanet; nigrescit candoris zelo, lucro pulchritudinis. 2. Multos candidos facit unius denigratio, non cum tingitur culpa, sed cum cura afficitur. Expedit, inquit, ut unus moriatur homo pro populo, et non nis peccati, et non tota gens nigredine condemnetur peccati: splendor et figura substantiae Dei obnubiletur in forma servi pro vita servi: candor vitae aeternae nigrescat in carne, pro carne purganda: speciosus forma prae filiis hominum, pro filiis hominum illuminandis obscuretur in passione, turpetur in cruce, palleat in morte: ex toto non sit ei species neque decor, ut sibi speciosam
Abbreviated transcription (Latin):
ginẽ. dĩ. nisi caritas ds̃. qui solus maior ÷ͥ illa. Cã ñdũ adeptꝰ ꝑiculosissime
promouet᷑ quãtislib aliis uideat᷑ pollere uirtutib Si habuerit omnẽ sciẽ¬
tiã. si dedit omnẽ substantiã suã pauꝑib si tradiderit corpꝰ suũ ita ut ar¬
deat absq caritate : uacuus est: En quãta pꝰ infundenda sunt. ut effũde̾
audeamus. de plenitudine. ñ de penuria largientes Primo qͥdẽ cõpũctio
deinde deuocio. t̾cio penitentie labor. quarto pietatis opꝰ. quinto oracio¬
quatinꝰ illa que effusio dicta ÷ pure. et ob hoc tute iã ãministret᷑ ad

Expanded text:
ginem Dei, nisi charitas Deus, qui solus major est illa. Eam nondum adeptus periculosissime ginem Dei, nisi charitas Deus, qui solus major est illa. Eam nondum adeptus periculosissime promovetur, quantislibet aliis videatur pollere virtutibus. Si habuerit omnem scientiam, si dederit omnem substantiam suam pauperibus, si tradiderit corpus suum ita ut ardeat; absque charitate vacuus est. En quanta prius 1323 infundenda sunt, ut effundere audeamus, de plenitudine, non de penuria largientes: primo quidem, compunctio; deinde, devotio; tertio, poenitentiae labor; quarto, pietatis opus; quinto, oratioquatenus illa quae effusio dicta est, pure, et ob hoc tute jam administretur ad
Abbreviated transcription (Latin):
quidẽ ⁊ inenamate. ñ aũ facie ad faciẽ interĩ intuet᷑. Tam̾ sic ñ tã specta¬
ti quã coniectati idq raptĩ.: quasi sub qͦdã coruscamine scintullulȩ tͣn-¬
seuntis tenuit᷑ uix attacti mardescit amare .⁊ ait Anima mea de.¬
sid̾auit te in nocte .s. ⁊ spũ meo mn p̃cordiis meis Tał amͣ ⁊ elat: hie
decet amicũ sponsi Hoc nedesse ẽ ardeat fideł seruus ⁊ prudens quẽ
effundit exundans. ⁊ erũpens et dicens Quis infirmat᷑. et ego ñ infir¬
mor : quis scandalizat᷑ et ego ñ uror : p̃dicet fructificet. in nouet signa
⁊ ĩmutet mirabilia. ñ ÷ quo se ĩmisceat uanitas. ubi totũ occupat
cantas Siquidẽ plenitudo legis ⁊ cordis caritas. si tam̃ plena: ds
deniq caritas est : et nichil ÷ in reb qd possit replere creaturã factã ad iia.¬

Expanded text:
quidem et in aenigmate, non autem facie ad faciem interim intuetur. Tamen sic non tam spectaquidem et in aenigmate, non autem facie ad faciem interim intuetur. Tamen sic non tam spectati, quam conjectati, idque raptim et quasi sub quodam coruscamine scintillulae transeuntis, tenuiter vix attacti inardescit amore, et ait: Anima mea desideravit te in nocte, sed et spiritus meus in praecordiis meis . Talis amor zelat; hic decet amicum sponsi, hoc necesse est ardeat fidelis servus et prudens, qeffundit, exundans et erumpens, ac dicens: Quis infirmatur, et ego non infirmor? quis scandalizatur, et ego non uror? Praedicet, fructificet, innovet signa, et immutet mirabilia: non est quo se immisceat vanitas, ubi totum occupat charitas. Siquidem plenitudo legis et cordis est charitas , si tamen plena. Deus denique charitas est , et nihil est in rebus quod possit replere creaturam factam ad ima
Abbreviated transcription (Latin):
cibandus est cibo boni oꝑis ne deficiat. qd opꝰ sit cibꝰ iñ doceris: Meus aibꝰ.
tatis oꝑa que confortent. Magnã ait siduciã p̃stat ap̃ altissimũ elemo¬
sina. ⁊ibꝰ sitĩ excitat potandus ẽ: Accedat cibo boni sꝑis. orociõis potꝰ ꝙ̃po¬
nens ĩ stomachoconscientiȩ eid̃ bñ gestũ ẽ. ⁊ cõm̃dant do Orã debibit᷑ ui¬
nũ letificans cor hominis. uinũ sp̃s qd mebriat. et carnaliũ uoluptatũ
infund̃ obliuionẽ. Humectat interiora arentis conscĩe. escis bonoꝵ actuũ
digerit. ex deducit ꝑ q̃dã aĩe m̃bra fidẽ roborans. spẽ confortãs. uege¬
tans ordinansq cantatẽ. ⁊ impinguans mores: Sũpto cibo potuq
quid ia restat. nͥ ut pauset egrotꝰ. ⁊ quieti contẽ placionis pꝰ sudosi
actionis incũbat: Dormiens in cõtemplacione sõniat d̾m. ꝑspetulũ si¬

Expanded text:
cibandus est cibo boni operis, ne deficiat. Quod opus sit cibus, inde doceris: Meus cibus cibandus est cibo boni operis, ne deficiat. Quod opus sit cibus, inde doceris: Meus cibus tatis opera quae confortent. Magnam, ait, fiduciam praestat apud Altissimum eleemosyna . Cibus sitim excitat; potandus est. Accedat cibo boni operis orationis potus, componens in stomacho conscientiae quod bene gestum est, et commendans Deo. Orando bibitur vinum laetificans cor hominis, vinum spiritus, quod inebriat, et carnalium voluptatum infundit oblivionem. Humectat interiora arentis conscientiae, escas bonorum actuum digerit, et deducit per quaedam animae membra, fidem roborans, spem confortans, vegetans ordinansque charitatem, et impinguans mores. 6. Sumpto cibo potuque, quid jam restat, nisi ut pauset aegrotus, et quieti contemplationis post sudores actionis incumbat? Dormiens in contemplatione Deum somniat; per speculum si
Abbreviated transcription (Latin):
quã enĩ ñ reperiat gladio diaboli uulneratã etiã post sanatũ uulnꝰ anrgͣ
deliet medicam̃to bubtismatis: Ergo ad illã animã que dicte putruert̃
et corrupte sunt cicatrices mee a facie insipientie acced et sp̃s qͥdb
mo opus est: U tumoruł ulcus qd forte suꝑcreuit in uulnereret por¬
tes imnpesire sanitatẽ. ante omnia amputet᷑ abscidat᷑ itaq ferro acut
cõpunctionis uicꝰ inueterate consurtudinis :S ÷ acerbꝰ dolord lierus¬
aturiroinde ungento deuocionis qd̃ ñ ⁊ͥ aliud. nͥ ꝯceptade spe indulgen¬
tie exultacio IAnc continendi parit facultas. ⁊ uictoria de peccato dã
grãs agit. et dicit: disrupisti uincula mea. ⁊ͥ sacrificabo hostiã laudis
Deinde apponit᷑ medicamentũ penitentie. malagnia ieniniora uĩa¬
liarũ. oracionũ. et si qua sunt alia penitentiũ exercicia: In labore

Expanded text:
Quam enim non reperiat gladio diaboli vulneratam, etiam post sanatum vulnus antiqui Quam enim non reperiat gladio diaboli vulneratam, etiam post sanatum vulnus antiqui delicti medicamento baptismatis? Ergo ad illam animam quae dicit: Putruerunt et corruptae sunt cicatrices meae a facie insipientiae meae ; mo opus est? Ut tumor vel nicus, quod forte supercrevit in vulnere, et potest impedire sanitatem, ante omnia amputetur. Abscindatur itaque ferro acutae compunctionis ulcus inveteratae consuetudinis. Sed est acerbus dolor; leniatur proinde unguento devotionis, quod non est aliud, nisi concepta de spe indulgentiae exsultatio, Hanc continendi parit facultas, et victoria de peccato. Jam gratias agit, et dicit: Dirupisti vincula mea, tibi sacrificabo hostiam laudis . Deinde apponitur medicamentum poenitentiae, malagma jejuniorum, vigiliarum, orationum, et si qua sunt alia poenitentium exercitia. In labore
Abbreviated transcription (Latin):
mum impletis suꝑiorib secreciorib q partib erupit ad t̾ras. ac de suꝑ¬
fluo homines et uimenta saluauit. quẽ ad modũ multiplicauit miscdĩa
suã : pruis in t̾na repleuit. et sic exundans in multis miseracionib suis uisi¬
tauit t̾ram. et inebriauit eã . multipłcauit locupletare eã. Ergo ⁊ tu fac
similit̃. Implere priꝰ. et sic cirato essund̃e: Benigna prudensq caritas afflu¬
ere consueuit non effluere: Fili ne ꝑesfluas ait salomon Et apł. propterea
inquit debemus intendere his que dicunt᷑. ne forte ꝑeffluamus Quid
enĩ ᷑ Tune paulo sanctior. sapientior salomone. alioquin nec mͥ sedet di¬
car ex te exinanito: Sienĩ tu tibi neꝗͣ cui bonꝰ erĩ : de cumulo si uales adui¬
uame: sinaũ parcito tibi: s iã audite que et quanta saliti proyͥe meces¬
ati ⁊serimonis urget ad finẽ: accedit medicꝰ ad uulneratũ sp̃s ad animã

Expanded text:
mum impletis superioribus secretioribusque partibus erupit ad terras, ac de supermum impletis superioribus secretioribusque partibus erupit ad terras, ac de superfluo homines et jumenta salvavit, quemadmodum multiplicavit misericordiam suam? Prius interna replevit; et sic exundans in multis miserationibus 1322 suis visitavit terram, et inebriavit eam, multiplicavit locupletare eam. Ergo et tu fac similiter. Implere prius, et sic curato effundere. Benigna prudensque charitas affluere consuevit, non effluere. Fili mi, ne pereffluas, ait Salomon; et Apostolus: Propterea, inquit, debemus intendere his quae dicuntur; ne forte pereffluamus . Quid enim? tunc Paulo sanctior, sapientior Salomone? Alioquin nec mihi sedet ditari ex te exinanito. Si enim tu tibi nequam, cui bonus eris? De cumulo, si vales, adjuva me; sin autem, parcito tibi. 5. Sed jam audite, quae et quanta saluti propriae necesdit, et sermonis urget ad finem. Accedit medicus ad vulneratum, spiritus ad animam.
Abbreviated transcription (Latin):
hoc quippe est ex equalitate : dicit dd̾: Sicut adipe et pinuedine replea¬
t᷑ anima mea. et labiis exulta cionis laudabit os meũ. infundi nimirũ pͥ
uolens et sic effundẽ: Nec solũ infundi priꝰs ⁊ pͣpleri. quatinꝰ de plenitudi¬
ne eructuaret. ñ oscitarer cle manitate: caute quidẽ. ne qd aliis remis¬
sio. sibi tribulacio eẽt. Et nichilominꝰ caste. imitans illũ de cuiꝰ plenitudi¬
ne omnes accepimꝰ: disce et tu ñ nͥ de pleno essund̾e. nec do largior ẽẽ
uelis Concha imitet᷑ fontẽ: Non manat ille in riuũ. net in lacũ extẽ¬
dit᷑. donet suis saciet᷑ aquis: Nõ pudeat conchã. non esse suo fontȩ pręfusi¬
orem: denie ipse fons uite plenꝰ in se ipso. et plenꝰ se ipso nõne pͥmũ ebulliens
et saliens in proxima secreta celoꝵ. omnia impleuit bonitate. et tuñc de¬

Expanded text:
hoc quippe est ex aequalitate. Dicit David: Sicut adipe et pinguedine repleahoc quippe est ex aequalitate. Dicit David: Sicut adipe et pinguedine repleatur anima mea, et labiis exsultationis laudabit os meum : infundi nimirum prius volens et sic effundere; nec solum infundi prius, sed et impleri, quatenus de plenitudine eructaret, non oscitaret de inanitate. Caute quidem: ne quod aliis remissio, sibi tribulatio esset; et nihilominus caste, imitans illum, de cujus plenitudine omnes accepimus. Disce et tu nonnisi de pleno effundere, nec Deo largior esse velis. Concha imitetur fontem. Non manat ille in rivum, nec in lacum extenditur, donec suis satietur aquis. Non pudeat concham non esse suo fonte profusiorem. Denique ipse fons vitae plenus in seipso, et plenus seipso, nonne primum quidem ebulliens et saliens in proxima secreta coelorum, omnia implevit bonitate; et tunc de
Abbreviated transcription (Latin):
fecta ñ est: Cecerũ tu fr̃. cui firma satis propͥa salus ñdũ est. cui caritas ad¬
huc aut nulla est. aut adeo tenera. atq arundinea. quatinꝰ omni flatu
tanta est caritas. ut ultra mandatũ quidẽ diligas ꝓximũ tuũ. plusꝗͣ te¬
ipsum . et rursum tantilla ut contramandatũ fauore liquesquat : pauo¬
re desiciat. perturbet᷑ tristicia: auaricia contrahat᷑ ꝓtͣhat᷑ ãbicione. sufpi¬
cionib inquietet᷑. conuiciis exagitet᷑. curis eiusceret᷑. honorib tumeat¬
I ta liuore tabescat : tu in quã ĩ propͥis te ipsũ senciens. quanã dem̃tia queso ali¬
ena curare aut ambis. aut acquiescis : S enĩ audi quid consulat cauta ui¬
gilq caritas :: Nõ qd aliis inquit sit remissio uob̾aũ tribulacio .s ex eqͥ¬
litate: Noli nimiũ e̾e uistus sufficit ut diligas proximũ tuũ sic̃ te ipł

Expanded text:
fecta non est. 4. Caeterum tu, frater, cui firma satis propria salus nondum est, cui charitas adfecta non est. 4. Caeterum tu, frater, cui firma satis propria salus nondum est, cui charitas adhuc aut nulla est, aut adeo tenera atque arundinea, quatenus omni flatui i charitas tanta est, ut ultra mandatum quidem diligas proximum tuum plus quam teipsum: et rursum tantilla, ut contra mandatum favore liquescat, pavore deficiat, perturbetur tristitia, avaritia contrahatur, protrahatur ambitione, suspicionibus inquietetur, conviciis exagitetur, curis evisceretur, honoribus tumeat, livore tabescat: tu, inquam, ita in propriis teipsum sentiens, quanam dementia, quaeso, aliena curare aut ambis, aut acquiescis? Sed enim audi quid consulat cauta vigilque charitas. Non quod aliis, inquit, sit remissio, vobis autem tribulatio, sed ex aequalitate . Noli nimium esse justus . Sufficit ut diligas proximum tuum tanquam teipsum;
Abbreviated transcription (Latin):
Ego nullum ad salutẽ pietatis gradũ illigradui ante ponendũ existim
quẽ sapiens posuit dicens. Miserere anime tue placens dõ. Ad̾̃ si ñ haͥeo
nisi parũꝑ olei quo ungar. putas tͥ debeo dare. et remanere inanis . Ser¬
uo illud mͥ. ⁊ õmnino nͥ ad ꝓphete uissionẽ non ꝓfero : Si institerint rogitantes aliqͥ
ex his qui forte existimant de me supra id qd uident m me. aut audiunt
aliquid ex me : respondebit᷑ eis. Ne forte ñ sufficiat nobis et uobis: ite pociꝰ
aduendentes ⁊ emite uob̃ S caritas inquis ñ querit que sua sunt. Et tusđ
quã obrẽ: Non querit que sua sunt. profecto quia ñ desunt Quis nã que¬
rat qd habet :caritas que sua sunt id÷ ꝓpͥe saluti necessana ñ ꝗͣ ñ habet.
nec mͦ ht̃. s etiã abundat Uult abundare sibi ut possit et omnibꝰ Ser¬
uat sibi quãtũ sufficiat. ut nulli deficiat: alioquin si plena non est. per¬

Expanded text:
Ego nullum ad salutem pietatis gradum illi gradui anteponendum existimo, Ego nullum ad salutem pietatis gradum illi gradui anteponendum existimo, quem Sapiens posuit, dicens: Miserere animae tuae placens Deo . Quod si non habeo nisi parumper olei quo ungar, putas, tibi debeo dare, et remanere inanis? Servo illud mihi, et omnino nisi ad prophetae jussionem non profero. Si institerint rogitantes aliqui ex his, qui forte existimant de me supra id quod vident in me, aut audiunt aliquid ex me, respondebitur eis: Ne forte non sufficiat nobis et vobis, ite potius ad vendentes, et emite vobis . Sed charitas, inquis, non quaerit quae sua sunt . Et tu scis quam ob rem? non quaerit quae sunt sua, profecto quia non desunt. Quisnam quaerat quod habet? Charitas quae sua sunt, id est propriae saluti necessaria, nunquam non habet; nec modo habet, sed etiam abundat. Vult abundare sibi, ut possit et omnibus; servat sibi quantum sufficiat, ut nulli deficiat. Alioquin si plena non est, per
Abbreviated transcription (Latin):
tibi fraudas. dum sana uacius intencione. głe manis uento inflaris. aut
t᷑rene cupiditatis ueneno inficeris. ⁊ letali apostemate turgens nteris:
Quã obrẽ si sapis. conchã te exibebis et ñ canalẽ: hic siquidẽ pene simul
et recipit et resundit. illa uͦ donec impleat᷑. ex spertat. et sic qd suꝑ abundat
sine suo dãpno cõmunicat. sciens maledictũ qui partẽ suã suã facit deterio¬
rẽ.. Et ne meũ consiliũ contẽptibile dicas. audi sapientiorẽ me Stultꝰ
ait salomon ꝓfert totũ sp̃m suu̾ simul sapiens reseruat in posterũ:
erum canales hodie in eccła multas habemꝰ. conchas uͦ perpaucas Tan¬
te caritatis sunt per quos nobis fluenta celestia manant. ut ante efsũ¬
dere quã iͣ ffundi uelint. loqui quã audire paraciores. et ꝓmpti docere
qd ñ didicerunt. et aliis prodesse gestientes. qui se ipsas regere nesciunt :

Expanded text:
te fraudas, dum sana vacuus intentione, gloriae inanis vento inflaris, aut te fraudas, dum sana vacuus intentione, gloriae inanis vento inflaris, aut terrenae cupiditatis veneno inficeris, et lethali apostemate turgens interis. 3. Quamobrem, si sapis, concham te exhibebis, et non canalem. Hic siquidem pene simul et recipit, et refundit; illa vero donec impleatur, exspectat; et sic quod superabundat, sine suo damno communicat, sciens maledictum qui partem suam facit deteriorem. Et ne meum consilium contemptibile ducas, audi sapientiorem me: Stultus, ait Salomon, profert totum spiritum suum simul, sapiens reservat in posterum . Verum canales hodie in Ecclesia multos habemus, conchas vero perpaucas. Tantae charitatis sunt per quos nobis fluenta coelestia manant, ut ante effundere quam infundi velint, loqui quam audire paratiores, et prompti docere quod non didicerunt, et aliis praeesse gestientes, qui seipsos regere nesciunt.
Abbreviated transcription (Latin):
um ascribens ipsum odorẽ nominis tanquã oleo effuso suꝑ ubera oleũ effusũ
refunde possit. ⁊̃ huic dicere est Qleũ effusũ nom̃ tuũ S sane cauendũ
in his aut dare quod nobis accepimꝰ. aut qd̃ erogandũ accepimꝰ retinere :
Rẽ profecto proximi retines tibi. si uerbi causa plenꝰ uirtutib cum sis:
forisq nichilominꝰ donis cientie et eloquentie adornatꝰ. metu sorteaut
segnicie. aut minꝰ discreta humilitate. uerbũ bonũ qd̃ poss ꝓdesse mul¬
tis. inutilr immo dãpnabili ligas silencio certe maleclictꝰ qd̃ frum̃ta
abscondas in ppłis Rursũ qd tuũ est spargis. et ꝑdis. si priꝰꝗͣ insundaris tu
totus. semiplenus festines essundere: contra legẽ arans in pͥmogenito bo¬
uis. et ouis pͥmogenitũ tondens Nimirũ uitã atq salutẽ quã alteridaᷤᷤ

Expanded text:
um; ascribens ipsum odorem nomini sponsi, tanquam oleo effuso super ubera. Et quicunqueum; ascribens ipsum odorem nomini sponsi, tanquam oleo effuso super ubera. Et quicunquerefundere possit, etiam huic dicere est: Oleum effusum nomen tuum. 2. Sed sane cavendum in his, aut dare quod nobis accepimus; aut quod erogandum accepimus, retinere. Rem profecto proximi retines tibi, si, verbi causa plenus virtutibus cum sis, forisque nihilominus donis scientiae et eloquentiae adornatus, metu forte aut segnitie, aut minus discreta humilitate, verbum bonum, quod posset prodesse multis, inutili, imo et damnabili ligas silentio; certe maledictus, quod frumenta abscondis in populis . Rursum quod tuum est spargis et perdis, si priusquam infundaris tu totus, semiplenus festines effundere, contra legem arans in primogenito bovis, et ovis primogenitum 1321 tondens . Nimirum vita atque salute, quam alteri das,
Abbreviated transcription (Latin):
eũ esfisum nom̃ tuũ.: Quid certũ demonstrat sp̃s sc̃s nobis in nob̾ occasio¬
ñe huis capituli : ꝓfecto qd̾ interĩ occurrit gemine cuiusdã sue oꝑacionis
eeꝑim̃tũ Unius quidẽ qua nos pͥmo intꝰ uirtutib solidat ad salutẽ. alteriꝰ
u qua foris qͦ munerib ornat adlucrũ: Illas nobis ħ nris accipunꝰ Ubi gra:¬
fides spes caritas nob ꝑꝑnos dant᷑. absq his quippe salui esse ñ possumub d
Porro sciencie: seu sapientie sermo. gr̃a curacionis ꝓphecia similia qh qb
tẽ expendenda donant᷑: Et has Ep̃s sancti oꝑaciones quas uł in nobis ul
in aliis expim᷑. ut exre nomina accipiant infusionẽ si ue effusionẽ si pla¬
cet sute effusionẽ nominemꝰ: Cuinã gͦ harũ conuenit. oleũ essusum nom̃ tu¬
um: Nõne essusioni: Nã de infusione insisũ pociꝰ quã effusũ dixisset ideniq
ob bonũ odorem uberũ extrinsecus ꝑfusorũ ait sponso oleũ esfusũ nom̃ tu¬

Expanded text:
um . Quid certum demonstrat Spiritus sanctus nobis in nobis occasione hujus capituli? Profecto, quod interim occurrit, geminae cujusdam suae operationis experimentum; unius quidem, qua nos primo intus virtutibus solidat ad salutem; alterius vero, qua foris quoque muneribus ornat ad lucrum. Illas nobis, haec nostris accipimus. alvi esse non possumus. Porro scientiae seu sapientiae sermo, gratia curationis, prophetia, similiaque, quibus tem expendenda donantur. Et has Spiritus sancti operationes, quas vel in nobis, vel in aliis experimur, ut ex re nomina accipiant, infusionem, si placet, atque effusionem nominemus. Cuinam ego harum convenit: Oleum effusum nomen tuum? Nonne effusioni? Nam de infusione infusum potius, quam effusum dixisset. Denique ob bonum odorem uberum extrinsecus perfusorum, ait sponsa: Oleum effusum nomen tu
Abbreviated transcription (Latin):
uertamur ad nos ipsos. scrutem̃q uias nr̃as. et ut in ueritate id possimꝰ.
inuocemꝰ sp̃m ueritatis. et reuocemꝰ ab alto qui nos ecluxerat. quatinꝰ
antecedat nos. etiã ad nos : qm̃ sine ipso possumꝰ nichil Ner uerendũ qd̃

Expanded text:
revertamur ad nos ipsos, scrutemurque vias nostras; et ut in veritate id possimus, revertamur ad nos ipsos, scrutemurque vias nostras; et ut in veritate id possimus, invocemus Spiritum veritatis, et revocemus ab alto quo nos eduxerat, quatenus antecedat nos etiam ad nos, quoniam sine ipso possumus nihil. Nec verendum quod
Abbreviated transcription (Latin):
mei. ubiq relans salutẽ egeni. ⁊ pauꝑis. nõ solũ adu̾sus nomines suꝑbos .s. eti¬
ã adu̾sus sublimes angłos In celo et in t̾ra iudicas dñe nocentes me. Eꝓug¬
nas impugnantes me Ubiq subuenis. ubiq assistis. ubiq a dextris es mͥ ne
cõmonear: Et hec cantabo dño in uita mea psallam d̾o meo quãdiu sũ: he uir¬
tutes eius. hec mirabilia eiꝰ que fecit: hoc primũ et maximũ iudiciũ. ed̃
mͥ illa canscia secretorũ aperuit uirgo maria: deposuit inquiens poten¬
tes de sede. et exaltauit humiles. esurientes impleuit bonis. et cliuites
dimisit inanes: Scd̃m aũ simile est huic. qd̃ iam audistis. ut qui ñ uidẽ
uideant. et qui uident cecifiant: In his duob uidiciis consolet᷑ sese pauꝑ
et dicat: Memor fui uidiciorũ tuorũ a scło dnẽ. et consolatus sũ: S re

Expanded text:
mei, ubique zelans salutem egeni et pauperis, non solum adversum homines superbos, sed etimei, ubique zelans salutem egeni et pauperis, non solum adversum homines superbos, sed etiam adversus sublimes angelos? In coelo et in terra judicas, Domine, nocentes me, expugnas impugnantes me; ubique subvenis, ubique assistis, ubique a dextris es mihi, Domine, ne commovear. Haec cantabo Domino in vita mea, psallam Deo meo quandiu sum. Hae virtutes ejus, haec mirabilia ejus quae fecit. Hoc primum et maximum judicium, quod mihi illa conscia secretorum aperuit virgo Maria: Deposuit, inquiens, potentes de sede, et exsaltavit humiles. 1320 Esurientes implevit bonis, et divites dimisit inanes . Secundum autem simile est huic, quod jam audistis, ut qui non vident, videant; et qui vident, caeci fiant . In his duobus judiciis consoletur se pauper, et dicat: Memor fui judiciorum tuorum a saeculo, Domine, et consolatus sum . 8. Sed
Abbreviated transcription (Latin):
tandẽ cũ ex toto arcũ conteret et confringet arma et scuta cõburet igni
Tutibi miser sedẽ collocas in aquilone. plaga nebulosa. ⁊ frigida. et ecce susꝰ¬
citant᷑ de puluere iopes. et de st̃core pauperes. ut sedeant cũ principib
et soliũ glorie teneant: doleasq impleri illud. pauꝑ ⁊ inops laudabunt no.
gulatꝰ. mons pinguis. celi distallauerunt a facie dĩ synai. effusũ est oleũ
Dilatatũ ÷ nom̃ quod nobis. ⁊ cui inuidebat iniquꝰ. dilatatũ inquã usq ad
corda et ora paruulorũ. et in ore infantiũ et lactentiũ ꝑficit᷑ laus Por.¬
ro percator uidebit et irascet᷑. et erit sicut ira ĩplacabilis. sic flãma in ex¬
tinguibilis que iã parata est ei et angłis eiꝰ . Tdus dñi exercituũ faciet
hoc: Quomͦ me amaᷤᷤ d̾s m̃s. amor meus. quomͦ me amas. ubiq recordãs

Expanded text:
tandem cum ex toto arcum conteret, et confringet arma, et scuta comburet igni. tandem cum ex toto arcum conteret, et confringet arma, et scuta comburet igni. Tu tibi, miser, sedem collocas in aquilone, plaga nebulosa et frigida; et ecce suscitantur de pulvere inopes, et de stercore pauperes, ut sedeant cum principibus, et solium gloriae teneant, doleasque impleri illud: Pauper et inops laudabunt ngulatus, mons pinguis, coeli distillaverunt a facie Dei Sinai, effusum est oleum, dilatrvulorum, et in ore infantium et lactentium perficitur laus. Porro peccator videbit et irascetur; et erit sicut ira implacabilis, sic flamma inexstinguibilis, quae jam parata est ei et angelis ejus. Zelus Domini exercituum faciet hoc. Quomodo me amas, Deus meus, amor meus? quomodo me amas, ubique recordatus
Abbreviated transcription (Latin):
nom̃ tuũ inuocatũ est supernos. et dicit ppłs acquisicionis. dicit ex¬
cła redẽptorũ. Oleũ effusum nom̃ tuũ:. Cũ eicior ego. tu illud effundis rst mc
num suꝑ om̃s filios suꝑbie. factꝰ pͥnceps tenebrarũ harũ. ut regno
humilit̾atis etiã supbia militet. dum in uno suo principatũ tẽ¬
porali. et tali nultos humiles excelsos et̾nosq reges constituit: Iocundũ iuidiciũ
ut suꝑbus ille humiliũ malleator. eiselẽ ipsis nesciens fabricet coronas ꝑpetu¬
as. impgnando omnes. et omnib succũbendo: Siquidem ubiq et semꝑ udi¬
cabit dñs ppłos. ⁊ saluos faciet filios pauperũ. et humiliabit calũ pmiatorẽ Ubio
et semꝑ defensabit suos. propulsabit nocentes. et tollet uirga̾ peccatoꝵ. de¬
suꝑ sortẽ iustorũ. ut ñ extendant uisti ad iniquitatẽ manus suas Eritq

Expanded text:
nomen tuum invocatum est super nos; et dicit populus acquisitionis, dicit Ecnomen tuum invocatum est super nos; et dicit populus acquisitionis, dicit Ecclesia redemptorum: Oleum effusum nomen tuum. Cum ejicior ego, tu illud effundis post menum super omnes filios superbiae, factus princeps tenebrarum harum, ut regno humilitatis etiam superbia militet, dum in uno suo principatu teporali, et tali, multos humiles excelsos aeternosque reges constituit. Jucundum judicium, ut superbus ille humilium malleator, eisdem ipsis nesciens fabricet coronas perpetuas, impugnando omnes, et omnibus succumbendo. Siquidem ubique et semper judicabit Dominus populos, et salvos faciet filios pauperum, et humiliabit calumniatorem. Ubique, et semper defensabit suos, propulsabit nocentes, et tollet virgam peccatorum desuper sortem justorum, ut non extendant justi ad iniquitatem manus suas ; eritque
Abbreviated transcription (Latin):
Inferiores sunt inquit. infirmioresq nat᷑a : ñ decet ee̾ conciues. nec eqͣ¬
les in głã. An forte ꝓdit impiã hanc eius machinacionẽ illa p̃sumta ascensio
sessioq sgnificans magisteriũ: Ascendã in quit suꝑ iu̾ntẽ excelsũ. sedebo
in latͣrib aquilonis. quo altissimi ꝑinde quãdã similitudinẽ obtineret
si quẽ admodũ ille suꝑ cherubin sedens. gub̾nat omnẽ angelicã creaturã.
ita ⁊ ipse altꝰ sederetꝰ regeretq genꝰ humanũ: Absit. Iniquitatẽ meditatꝰ
in cubili suo. m̃tiat᷑ iniquitas sibi Nos aliũ ñ agnoscimꝰ uidicẽ ꝗͣ auctore̾
get nos in scła. Ergo in celo concepit cdolorẽ. et in paradiso peperit iniqͥtatt᷑
prolẽ malicie. matrẽ mortis et erũpnarũ. omniũq pͥma parens suꝑbia
Nã ⁊ si inuidia cliaboli mors introuiit in orbẽ t̾rarũ. iniciũ tam̃ omnis
peccati suꝑbia: Uerũ quid illi ꝓfuit. Nichilominꝰ tuin nob̾ es dñe. et

Expanded text:
n decet esse concives, nec aequales in gloria. An forte prodit impiam hanc ejus machinationem illa praesumpta ascensio, sessioque significans magisterium: Ascendam, inquit, super montem excelsum, et sedebo in lateribus aquilonis , quo Altissimi quondam proinde similitudinem obtineret, si, quemadmodum ille super cherubin sedens, gubernat omnem angelicam creaturam; ita et ipse altus sederet, regeretque genus humanum? Absit! Iniquitatem meditatus est in cubili suo, mentiatur iniquitas sibi. Nos alium non agnoscimus judicem quam auctorem. get nos in saecula. 6. Ergo in coelo concepit dolorem, et in paradiso peperit iniquitatem, prolem malitiae, matrem mortis et aerumnarum; omniumque prima parens superbia. Nam etsi invidia diaboli mors intravit in orbem terrarum , initium tamen omnis peccati superbia . Verum quid illi profuit? Nihilominus tu in nobis es, Domine, et
Abbreviated transcription (Latin):
musitaret. dicens intͣse quodã modo. ut quid ꝑdicio hec : hoc ego ñ asse¬
rodicere sp̃m s nec contradic̾e dico Nescio enĩ: p̾otuit aũ conting̾e̾. sitam̃
incredibile non putet᷑. plenũ sapientia.⁊ perfectũ decore. homines p̾ser¬

Expanded text:
mussitaret, dicens intra se quodammodo: Utquid perditio haec? Hoc ego non assemussitaret, dicens intra se quodammodo: Utquid perditio haec? Hoc ego non assero dicere Spiritum, sed nec contradicere dico; nescio enim. Potuit autem contingere, si tamen incredibile non putetur, plenum sapientia et perfectum decore, homines praes
Abbreviated transcription (Latin):
errorem Et si suspendit ambiguo ñ relinquat mendacio. Est qui dubie p¬
fert mdacium. nec m̃tit᷑. et ẽ qui ueritatẽ quã nescit affirmatiet mentit᷑:
Pa ille non qͥuidẽ qd̾ ñ ÷ esse .s se qd̾ credit crede dicit. et uerũ dicit eria¬
s hoc uerũ ñ sit quod credit: et his cum se certũ unde certꝰ ñ est dicit. ue¬
rũ ñ dicit etiã siuerũ sit ede quo asserit. his p̃missis ad cautela talia
mnexpertorũ: sequar iã spm̃ sic̃ confido iã peuntẽ. eadẽ tam̃ caudela sip¬
taro quã pͥmisi ⁊ tẽptabꝰ facere ipse qd̾ doceo nedicat᷑ et mͥ tuquialios locẽ
te ipsũ ñ loces: distinguendũ sane int̾ manifesta et dubia net ila seł ad¬
Suci indubium: net ista temere affirmari. quod quidẽ ipsũ de magistio
sperandũ est sp̃s. nec enĩ nr̃a ad illud omnino in elustria fufficit: Auis noũ

Expanded text:
errorem; et si suspenderit ambiguo, non relinquat mendacio. Est qui dubie perrorem; et si suspenderit ambiguo, non relinquat mendacio. Est qui dubie profert mendacium, nec mentitur; et est qui veritatem quam nescit affirmat, et mentitur. Nam et ille, non quidem quod non est, esse; sed se quod credit, credere dicit, et verum dicit, etiamsi hoc verum non sit quod credit; et is, cum se certum unde non est certus, dicit; verum non dicit, etiamsi verum sit de quo asserit. 4. His praemissis ad cautelam talio inexpertorum, sequar jam Spiritum, sicut confido, praeeuntem, eadem tamen cautela, si potero, quam praemisi; et tentabo facere ipse quod doceo, ne dicatur et mihi: Tu qui alios doces, teipsum non doces , Distinguendum sane inter manifesta et dubia, nec illa scilicet adduci in dubium, nec ista temere affirmari. Quod quidem ipsum de magisterio sperandum est Spiritus: nec enim nostra ad illud omnino industria sufficit. Quis novit
Abbreviated transcription (Latin):
cũ sp̃s minime spirat. et aliud saꝑe falsitatẽ. quod facile caues. si eãdi
tuã ignorantiã ñ ignoras. quatimis dicas et tu Et si quid ignoraui
ignorantia mea mecũ est. Scĩ iobsententia est: agnoscite. Pessime
matris ignorantie. pessime itidẽ siliȩ due sunt falsitas et dubietas. Illa
miserior. ista miserabilior: ꝑniciosior illa. ista molestior Cũ loquit᷑ sps
cedit utraq et ÷ ñ solũ ueritas. s ⁊ certa ueritas Est quippe ueritatis
ille sp̃s. cui contraria falsitas ÷: est ⁊ sapientie. que cũ sit candor uitę
et̾ne : ⁊ ubiqr attingat ꝑꝑ suã mundiciã. obscurũ ambiqui ñ ad mitrit
cauenda sane. cum sp̃s iste ñ loquit᷑. ⁊ si ñ molesta dubietas. certe falsitas
etecranda: aliud÷ enĩ sub incerto hoc uł illud opinando sentire. aliud
suũ suenciũ. ne ipsum falso p̃ire nob̃ putantes. nr̃m ꝓ ipsomale securi seqͥm̃

Expanded text:
cum Spiritus minime spirat; et aliud sapere falsitatem, quod facile caves, si eamdem cum Spiritus minime spirat; et aliud sapere falsitatem, quod facile caves, si eamdem tuam ignorantiam non ignoras, quatenus dicas et tu: Et si quid ignoravi, ignorantia mea mecum est . Sancti Job sententia est; agnoscite. Pessimae matris ignorantiae, pessimae itidem filiae duae sunt, falsitas et dubietas: illa miserior, ista miserabilior; perniciosior illa, ista molestior. Cum loquitur Spiritus, cedit utraque: et est non solum veritas, sed et certa veritas. Est quippe veritatis ille Spiritus, cui contraria falsitas est; est et sapientiae, quae cum sit candor vitae aeternae, et ubique attingat propter munditiam suam, obscurum ambigui non admittit. Cavenda sane, cum Spiritus iste non loquitur, etsi non molesta dubietas, certe falsitas exsecranda. Aliud est enim sub incerto, hoc vel illud opinando sentire, aliud suum silentium, ne ipsum nobis falso praeire putantes, nostrum pro ipso male securi sequamur
Abbreviated transcription (Latin):
tes sinus adiargã dñi bñdictionẽ: Quales deniq querit: Similes hõib
expectantib dñm suũ qñ reu̾tat᷑ anuptiis. qui utiq ab illis suꝑne m̃¬
se copiosis deliciis uacua ñꝗͣ reu̾tit᷑ manu: Uigilandũ ꝓm̃. et uigilandũ
omni hora quia nescimꝰ qua hora sp̃s uenturus sit. seu iterũ abiturꝰ.
It et redit sp̃s. et qui stat eo tenente. deserente cadat necesse ẽ. S no̾
sat in his qui spitales sunt. uł qͦs pociꝰ spĩtales ꝑinde ipse creare intendꝰ
uisitans diluculo. ⁊ subito probans. Deniq sepcies cadit iustus. ⁊ septies
resurgit. si tam̃ cadit in die. ut se cadẽ uideat. et cecidisse sciat. et re¬
surge̾ cupiat. ⁊ requirat manũ adiuuantis et dicat. dñe in uolũn¬
tate tua pͣstitisti decori meo uirtutẽ. au̾tisti faciẽ tuã a me: ⁊ factꝰ
sum cont᷑batꝰ: Aliud ÷ dubitare de ueritate. qd paciaris necesse est.

Expanded text:
tes sinus ad largam Domini benedictionem. Quales denique quaerit? Similes hominibus tes sinus ad largam Domini benedictionem. Quales denique quaerit? Similes hominibus exspectantibus dominum suum, quando revertatur a nuptiis : qui utique ab illis supernae mensae copiosis deliciis vacua nunquam revertitur manu. Vigilandum proinde, et vigilandum omni hora, quia nescimus qua hora Spiritus venturus sit, seu iterum abiturus. It et redit Spiritus; et qui stat eo tenente, deserente cadat necesse est; sed non cessat in his qui spirituales sunt, vel quos potius spirituales proinde ipse creare intendit, visitans diluculo, et subito probans. Denique septies cadit justus, et septies resurgit : si tamen cadit in die, ut se cadere videat, et cecidisse sciat, et resurgere cupiat, et requirat manum adjuvantis, et dicat: Domine, in voluntate tua praestitisti decori meo virtutem; avertisti faciem tuam a me, et factus sum conturbatus . 3. Aliud est dubitare de veritate, quod patiaris necesse est,
Abbreviated transcription (Latin):
solet᷑ qualit̾ digne prosua maiestate suscipit᷑. si nec adesse sentit᷑ : mensg
ignorat abscessum i. pater seductioni. et que reditũ ñ obseruat: erit ingͣt
uisitacioni: Peciit qondã aliquid heliseus a magistro cũ discessũ eiꝰ ĩmine̾
ꝑsensit. ner obtinuit sicut scitis nͥ quide̾ ea condicione si uideret qñ tollere¬
tur a se: In figura contigit hoc illis: scriptũ ÷ aute̾ propt̾ nos Uigiles ee er
solliciti eẽ circa opus nr̃ȩ salutis quod mira subcilitate ac suauitate diui¬
ne sue artis incessant᷑ actitat sp̃s in intimo nr̃i prophetico docem᷑ ⁊ mo¬
nem᷑ exemplo: Nũquã sane sine nr̃a consciencia magistra unctio que do
de omnib tollat᷑ a nobis. si luplicato uolumꝰ mune ñ frauda ri shũquã
cum uenerit inueniat imꝑatos. s semꝑ uultꝰ suspensos. expansosq habñ¬

Expanded text:
soletur; qualiter digne pro sua majestate suscipitur, si nec adesse sentitur? Mens esoletur; qualiter digne pro sua majestate suscipitur, si nec adesse sentitur? Mens ergo quae ignorat abscessum, patet seductioni; et quae reditum non observat, erit ingrata visitationi. 2. Petiit quondam aliquid Elisaeus a magistro, cum discessum ejus imminere persensit; nec obtinuit, sicut scitis, nisi ea quidem conditione, si videret quando tolleretur a se . In figura contigit hoc illis, scriptum est autem propter nos. Vigiles esse et solliciti circa opus nostrae salutis quod mira subtilitate ac suavitate divinae suae artis incessanter actitat Spiritus in intimo nostri prophetico docemur et monemur exemplo. Nunquam sane sine nostra conscientia 1318 magistra unctio, quae docet de omnibus, tollatur a nobis, si duplicato volumus munere non fraudari. Nunquam, cum venerit, inveniat imparatos, sed semper vultus suspensos, expansosque haben
Abbreviated transcription (Latin):
utamus ne satis processum est in sc̃uario di. dũ scrutamur mirabile sa cra¬
mĩtũ. an ad ꝑscrutandum adhuc si quid restat audemꝰ spm̃ ad interiore᷑ seqͥ.
et siue ad nr̃a siu e ad alta securus sequor eũ quocũq uerit: Tantũ ut custodiat co
nra et uitelligentias nr̃as. ne forte cũ ñ aderit ade̾e putemus nr̃m q pro ipso seqͣm᷑
sensum deuiantes: Uenit nãq ⁊ uadit prout uult. et nemo facile scit unde ueni¬
at uł quo uadat: At istudsine dãpno fortasse salutis nescire licet Ceterũ qñ ueniat
nł qñ uadat: id plane periculosissimẽ ignorat᷑: Cuĩ enĩ hȩ sp̃s scĩ circa nos cdispensa.¬
torie quidẽ uicissitudines uigilantissime. ñ obseru̾at᷑ : sit ut nec absentẽ de¬
sideres. net p̃sentẽ glorifices: Nempe qui iccirco recedit. ut auidius reqͥrat᷑
quonã mͦ si abee̾ nescit᷑ requirit᷑ : Et rursũ qui dignant᷑ ad hoc redit ut cõ¬

Expanded text:
utamusne, satis processum est in sanctuario Dei, dum scrutamur mirabile sacramentum; an ad perscrutandum adhuc, si quid restat, audemus spiritum ad interiora sequi? a Dei: et sive ad nostra, sive ad alta, securus sequor eum quocunque ierit. Tantum ut custodiat corda nostra et intelligentias nostras, ne forte cum non aderit, adesse putemus, nostrumque pro ipso sequamur sensum deviantes. Venit namque, et vadit prout vult; et nemo facile scit, unde veniat, aut quo vadat . At istud sine damno fortasse salutis nescire licet: caeterum quando veniat, vel quando vadat, id plane periculosissime ignoratur. Cum enim hae Spiritus sancti circa nos dispensatoriae quidem vicissitudines vigilantissime non observantur, fit ut nec absentem desideres, nec praesentem glorifices. Nempe qui idcirco recedit ut avidius requiratur; quonam modo, si abesse nescitur, requiritur? Et rursum qui dignanter ad hoc redit ut con
Abbreviated transcription (Latin):
uenit mansuetꝰ et mittis ⁊ multe miscdĩe omnib inuocantib se. Sciebat se
ad insirmos descencłe. exibuitq qualem oportuit: Et qm multȩ erant in¬
firmitates : multa qͦ ꝓuidꝰ medicꝰ medicamina curauit afferre attulit
sunt numero. septẽ fortasse p̾fatis excitaneliᷤᷤ osc itacionib accõmadatȩ :
Sp̃s enĩ uite erat in fialis Ex his ꝓfecto infudit oleu̾ meis uulneribꝰ Infu

Expanded text:
venit mansuetus et mitis, et multae misericordiae omnibus invocantibus se. Sciebat se venit mansuetus et mitis, et multae misericordiae omnibus invocantibus se. Sciebat se ad infirmos descendere, exhibuitque qualem oportuit. Et quoniam multae erant infirmitates, multa quoque providus medicus medicamina curavit afferre. Attulit sunt numero, septem 1317 fortasse praefatis oscitationibus excitandis accommodatae. Spiritus enim vitae erat in phialis. Ex
Abbreviated transcription (Latin):
int̾cludens: Et quenã maior malicia. quã ꝓͥã armari in salutẽ. et lingue
fr̃ĩcida confessi sunt : ⁊ dissisi sunt: Alt̾ peccaui inquit. tradens sangͥnẽ
iustũ. alt̃. maior est miquitas mea. quã ut ueniã merear. et uerax licet. nil
eis prosuit infidelis confessio: He itaq tresconfessionis obseruantiȩ uinct
quatuor superiorib cõpunctionib septenariũ implent Iã uͦ sic cõpũct᷑
cue: quia nͥ uenit uacuis Nã qͦmͦ uacuus in quo habitauit plenitu
temporis. plenũ ꝑinde uenire se indicans: Rene plenũ. quẽ unxit pa¬
t̃ oleo leticiȩ prẽ consortib sius Unxit et misit plenũ gr̃e et ueritati̾
Unxit ut ungeret. Omnes ab eo uncti sunt. qui de plenitudine eiꝰ me¬
dulgentiã. et clausis aꝑcionẽ. ut p̃dicarẽ annũ placabilẽ dño. Uenie¬
bat ut audis ungere contriciones nr̃as. ac lenire dolores: ĩõq ueñ ũca

Expanded text:
intercludens. Et quaenam major malitia, quam propriam armari in salutem, et linguae intercludens. Et quaenam major malitia, quam propriam armari in salutem, et linguae  Cain fratricida confessi sunt, et diffisi sunt: alter: Peccavi, inquit, tradens sanguinem justum ; alter: Major est iniquitas mea, quam ut veniam merear ; et verax licet, nil eis profuit infidelis confessio. Hae itaque tres confessionis observantiae, junctae quatuor superioribus compunctionis, septenarium implent. 13. Jam vero sic compunctus, cue, quia non venit vacuus. Nam quomodo vacuus, in quo habitavit plenituditudine temporis , plenum proinde venire se indicans. Bene plenum, quem unxit Pater oleo laetitiae prae consortibus suis ; unxit et misit plenum gratiae et veritatis . Unxit ut ungeret. Omnes ab eo uncti sunt, qui de plenitudine ejus medulgentiam, et clausis apertionem, ut praedicarem annum placabilem Domino . Veniebat, ut audis, ungere contritiones nostras, ac lenire dolores; ideoque venit unctus,
Abbreviated transcription (Latin):
dultoris: S enĩ minꝰ libent̾ beneficiũ dat᷑ qd minꝰ grate minꝰ ue necessarie
prouenire sentit᷑. Ueniã proinde sibi abiudicat. qui munꝰ largitoris atte¬
nuat : quod quidẽ omnis qui reatũ suũ u̾bis alleuiare conat᷑ facit. Iã a pos¬
tremo primi hominis clehortet᷑ exẽplũ nec culpã siquidẽ clissitentis. nec tͣm¬
ueniã consequentis. ñ dubiũ quin ob reatus mulieris ãmixtionẽ Genꝰ
excusacionis est cũ argueris tu. aliũ incusare Porro excusare te uelle
cum argueris quã sit ñ mͦ minime fructuosũ s ⁊ ꝑniciosũ. scm dd̾ int̾roga
Uerba nempe malicie excusaciones in peccatis appellat. ne in ea declinet
cor suũ rogans: supplicans: Merito quide̾: In animã etem̃ peccat suã. qͥse
excusat. repellens ꝑinde a se indulgentie medicinã. ⁊ sic uitã sibi orepͥo

Expanded text:
dultoris. Sed enim minus libenter beneficium datur, quod minus grate minusve necessarie dultoris. Sed enim minus libenter beneficium datur, quod minus grate minusve necessarie provenire sentitur. Veniam proinde sibi abjudicat, qui munus largitoris attenuat: quod quidem omnis qui reatum suum verbis alleviare conatur, facit. Jam a postremo primi hominis dehortetur exemplum, nec culpam siquidem diffitentis, nec tamen consequentis veniam non dubium quin ob reatus mulieris admistionem . Genus excusationis est, cum argueris tu, alium incusare. Porro excusare te velle quando corriperis, quam sit non modo minime fructuosum, sed et perniciosum, sanctum David interroga. Verba nempe malitiae, excusationes in peccatis appellat, ne in ea declinet cor suum rogans et supplicans . Merito quidem. In animam etenim suam peccat qui se excusat, repellens proinde a se indulgentiae medicinam, et sic vitam sibi proprio ore
Abbreviated transcription (Latin):
ratꝰ: at tał confessio spem habens numilitatis ñ nirtutem ñ solũ ue¬
niã non meret᷑.s ⁊ ꝓuocat iram: Nũ quid ꝓfuit sauli qd se ad incre¬
pacionẽ samuelis peccasse confessus est : culpabilis proculoubio fuit. il¬
la confessio: que culpã ñ diluit: Qñ enĩ humile contẽpneret con¬
fessionem humilitatis magist. et cui humilib dare grãm certe ingenitũ ẽ: Oĩno
non poterat non placarisi que inore sonuit in corde radiasset humilita
Ecce cur humilem esse debere confessionẽ dixi: Oportet aũ ee̾ ⁊ simplicẽ:
Non intencionẽ forte qua latet homines excusare delectet. si sit rea nec
leuigare culpã que grauis÷ nec alieno adu̾brare suasu cum inuitũ ne moco¬
egerit: Primũ illud ñ confessio est s defensio. nec placat. s prouocat: Seq̃ns
monstrat ingratitudinẽ. et qͦ minor reputat᷑ culꝑa eo minuit᷑ et gła in¬

Expanded text:
ratus. At talis confessio speciem habens humilitatis, non virtutem; non solum veratus. At talis confessio speciem habens humilitatis, non virtutem; non solum ve sed et provocat iram. Nunquid profuit Saul, quod se ad increpationem Samuelis peccasse confessus est? Culpabilis procul dubio fuit illa confessio, quae culpam non diluit. Quando enim humilem contemneret confessionem humilitatis magister, et cui humilibus dare gratiam certe ingenitum est? Omnino non poterat non placari, si quae in ore sonuit, in corde radiasset humilitas. Ecce cur humilem esse debere confessionem dixi. 11. Oportet autem esse et simplicem. Non intentionem forte quia latet homines excusare delectet, si sit rea; nec levigare culpam, quae gravis est; nec alieno adumbrare suasu, cum invitum nemo coegerit. Primum illud non confessio est, sed defensio; nec placat, sed provocat. Sequens monstrat ingratitudinem; et quo minor reputatur culpa, eo minuitur et gloria in