comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
utilissima est. D Scabre crucior tediosa ⁊ feda RNentrũ nego
ubi gͦ publius molestũ ociũ podag̾ pedes dͭ me siẽte potes adde
mescũ nego ͫ scabiosi manꝰ s quid dices si quo fedior morbus eo
pulclior pacĩa est qͥd si ꝑuo ex malo bonũ ingens elicis hoc
imirũ eorũ una est rerũ q̃ contẽptũ corporis maxĩe pariñt qͥ
nchil est melius mortali: De uigilia. Cͫ dzͫ¬
I dormire nõ potes uigila ⁊ gaude t̾ uite tp̃s auctũ int̾
D Sopnũ perdidi RNõ ui quid̃ s blandiciis repetẽdus est si
uncũbas ꝑdis operã cogi nequit age aliud da requiẽ tp̃ib tuis
nõ curas leues imꝓuisas aderit facile aĩs uagis ⁊ corporib fessis
obrepit. D Michi sepe sõpnus int̾rũpit᷑. Rffac ꝙ solitꝰ fert᷑
augustus lc̃orib aut fabulatorib accersitis int̾ruptũ re integra
sin grauiorib curis hoc accidit poue illas. ¶ unde maro ait salubs
curã sõpnos abrũpere. Do Amisi requiẽ sõpni. REt terrorẽ

Expanded text:
utilissima est. Scabie crucior tediosa et feda. Neutrum nego. Ubi ergo Publius molestum otium “podagrici pedes” dixit, me sinente potes addere, mestum negotium scabrosi manus. Sed quid dices, si quo fedior morbus, eo pulchrior patientia est? Quid, si parvo ex malo bonum ingens elicis? hec nimirum una est rerum que contemptum corporis maxime pariunt, quo nichil est melius mortali. Totum me Dormire non possum. Vigila et gaude: vite tibi tempus auctum; inter . Somnum perdidi. Non vi quidem, sed blanditiis repetendus est; si incumbas, perdis operam: cogi nequit; age aliud, da requiem temporibus tuis, animo curas leves: improvisus aderit; facile animis vagis et corporibus fessis obrepit. Sepe michi somnus interrumpitur. Fac quod solitus fertur Augustus Cesar: lectoribus aut fabulatoribus accersitis, interruptum reintegra; sin gravioribus curis hoc accidit, pone illas: hunc receperis somnos abrumpere. Somni requiem amisi. Et terrorem
Abbreviated transcription (Latin):
de seip̃o. Cecus effe cus asclepiades ait uno scilicz ut puero
comuitatior gradiare. De Auditu perdito. Cͫ. ꝯeͫ¬
Erdidi auditũ . Re Iter ecce aliud cedio pclusũ multa
aurib ⁊ oculis hauriñt. tedia ml̃ta utroq calle fastidia
ui aĩni penetrãt qͥb eintãdis ex equo pene optables uideant᷑.
cecitas surditasq hũt tñ hee sue incõmoditates ut cũcta morta¬

Expanded text:
de se ipso cecus effectus Asclepiades ait, uno scilicet ut puero de se ipso cecus effectus Asclepiades ait, uno scilicet ut puero comitatior gradiare. 97 DE AUDITO PERDITO Perdidi auditum. Iter ecce aliud tedio preclusum est. Multa oculis, multa auribus hauriuntur tedia; multa utroque calle fastidia in animum penetrant, quibus evitandis ex equo pene optabilis videantur cecitas surditasque; habent tamen he suas incommoditates, ut r
Abbreviated transcription (Latin):
uculis semꝑ infirmꝰ ml̃tes ad exͬmũ annos cecus bello h ͦ qd̾ int̾
gallũ cui ille fauit ac britonũ regẽ sex Iam lust̾s agit. dñ pugna
illa oĩmi asprima cui ambo reges int̾erant inclinare fortunã
sue partis intelligẽt duces suos clara uoce cõpellans dirigite
me inquit ocius .. cicius in eam ꝑteni ubi Rex hostiũ est atq uẽ
Robur ex̾citus sui qd cũ mesti quid ⁊ trepidi fecissẽt Ille equo
scimilis adacto eo se p̾cipitem dedit quo spͨtare alii cecũq ocłis
proseq̃ uix audebãt ubi cõfestim hostiũ in acie nõ fortit̾ modo s
horrifice pugnãs ruit ip̃is unuãtib ac laudãtib qui uinicebãt¬
¶ Remi narro notã om̃ib s nͥ mandata sit oblione periturani¬
⁊ ꝙ oro głie uiri fortis obfuit caruisse n ut quẽ uirtꝰ ac nat᷑a
mirabilẽ fec̾ant scupendũ cecitas facet Re Iocari incipiã nisi
desistas q̃ri nã quid aliud si uir es actulisse t̾ cecitas quit ꝙͣ qd̾

Expanded text:
oculis semper infirmus, multos ad extremum annos cecus, bello hoc quod inter Gallum, cui ille favit, ac Britannum regem, sex iam lustris agitur, dum pugna illa omnium asperrima, cui ambo reges intererant, inclinare fortunam sue partis intelligeret, duces suos clara voce compellans. “Dirigite me, inquit, ocius in eam partem, ubi res hostium est, atque omne robur exercitus sui”; quod cum mesti ac trepidi fecissent, ille equo stimulis adacto, eo se precipitem dedit, quo spectare alii cecumque oculis prosequi vix audebant, ubi consertissima hostium in acie non fortiter modo, sed horrifice pugnans ruit, ipsis mirantibus et laudantibus qui vincebant. Rem narro notam omnibus, sed nisi mandata sit d, oro, glorie viri fortis obfuit visu caruisse, nisi ut quem virtus et natura mirabilem fecerant, stupendum cecitas faceret? Cecus sum. Iocari incipiam, ni desistas queri. Nam quid aliud, si vir es, attulisse tibi cecitas quivit, quam quod
Abbreviated transcription (Latin):
tores ĩnrocius aĩantib succensetis nͨ. aduertitis ꝙͣta maiora tedia
suit qui uicissim ipsi uobis infligitis Sileo raptores urbm̃ ⁊ mille
Iniuriãdi lodendiq artes mille uiolentias ⁊ dolos qͦram pleni sũt
uici om̃es ⁊ compita taceo latrũculos toto orbe disꝑsos ⁊ itin̾a
seuis int̾rupta p̃donib qb̃us magna pars t̾rarũ hedie u̾ua est

Expanded text:
tores, innocuis animantibus succensetis, nec advertitis quanto maiora sunt tedia que vicissim ipsi vobis infligitis? sileo raptoresque urbium et mille iniuriandi ledendique artes, mille violentias, mille dolos, quorum pleni sunt vici omnes et compita; taceo latrunculos toto orbe dispersos, et itinera sevis interrupta predonibus, quibus magna pars terrarum hodie invia est
Abbreviated transcription (Latin):
upplicii tremefactis ac territis ip̃e manu ad caput relata tad
inquit sentitis caput imꝑare nõ pedes R Noli gͦ solas asꝑitates¬
Incõmodũ hoc solari possis unũ ex mltis pessimꝰ uulgi mos est
ut in aduersis querulũ ac impatiẽs obluuosum in ꝓsperis et
nigͣtũ sit quo n ͨ inqus fieri pt̃ nã quis eq̾s aurib audiat ex¬
cã uel seuerũ p̾dc̃m de podagra uel domicianũ de caluitio quod
egrinre dicit᷑ tulisse uel augustũ senẽ de smistri debilitate oculi
uel Iuliũ cesarẽ de timore nect̾no ⁊ quiete uisis turbida postremo

Expanded text:
supplicii tremefactis ac territis, ipse manu ad caput relata, “tandem, supplicii tremefactis ac territis, ipse manu ad caput relata, “tandem, inquit, sentitis caput imperare, non pedes.” Podagra me misincommodum hoc solari possis. Unus ex multis pessimis vulgi mos est, ut in adversis querulum atque impatiens, obliviosum in prosperis et ingratum sit, quo nichil iniquius fieri potest. Nam quis equis auribus auum quem diximus de podagra, vel Domitianum de calvitio, quod egerrime dicitur tulisse, vel Augustum senem de sinistri debilitate oculi, vel Iulium Cesarem de timore nocturno et quiete visis turbida, vel postremo
Abbreviated transcription (Latin):
spem habeas Cuiꝰ fundamẽtũ tam ĩualidũ sentis uigila ne te
ncautũ opp̾iat riuna ꝯtrahe sarcimilas teq ad migͣndũ para
amariᵘᵉ opũ dulcedo solabr aut ĩõpie pollet asꝑitas ita uel so¬
laciũ aderit aut finis si hec fallũt ueniet q̃ nõ fallet mors illa
uite malis omib furẽ dabit. O Premor eg̾tudine Re Si salutẽ
cupis aut pauꝑ sis oportet ut pauꝑ uiuas multis hac eg̾tudĩe
liberasse tradr pauꝑtas uera defecatx corporũ quosdã bero fru-¬
molestia curat᷑ ut propte̾a cũ hoc morbo ⁊ aliis ml̃tis pacem
hẽas nõ bacho solũ s ⁊ uem bellũ indixisse ꝑfu̾it cũ pacĩa in¬
nhilis nmꝰ ydoneus ad laborẽ nõ meptꝰ ad reliqua ge̾re et
dc̃m unũ qui senex ⁊ podagcus dum cõuiratõne ⁊ nobiliũ qͥ se
uiuo filiũ eius augustũ dix̾ant dephendisset cõphensis auitorib
sediciomis ac filio om̃ibq ante soliũ eius affusis metuq ultĩ

Expanded text:
spem habeas, cuius fundamentum tam invalidum sentis. Vigila ne te incautum opprimat ruina. Contrahe sarcinulas, teque ad migrandum paraamaritudinem opum dulcedo solabitur, aut inopie pellet asperitas; ita vel solatium aderit vel finis. Si hec fallunt, veniet que non fallet; illa vite malis omnibus finem dabit. Pedum premor egritudine. Si salutem cupis, aut pauper sis oportet, aut ut pauper vivas. Multos hac egritudine liberasse traditur paupertas, vera defecatrix corporum, quosdam vero fruum aliquid sine molestia curatur: ut preterea cum hoc morbo, cunque aliis multis pacem habeas, non Baccho solum, sed et veneri bellum indixisse profuerit. Sed quid inhabilis, minus ydoneus ad laborem, non ineptus ad reliqua gerere, nm unum, qui senex ac podagricus, dum coniurationem nobilium, qui se vivo filium eius Augustum dixerant, deprehendisset, comprehensis auctoribus seditionis ac filio, omnibusque ante solium eius affusis, metuque ultimi
Abbreviated transcription (Latin):
s laborũ fuiis ⁊ pͥncipiũ uite est nõ mors inꝙͣ s difficilis uite
t̃minꝰ ad quã pauc eͣnquilla naiigatõne ꝑueniũt s pene om̃s
nudi flentes. ⁊ naufragi tu ꝑ mediã seuectutẽ leue iter ĩ finẽ
prospero agẽs uento e młtis rerũ fluctib portũ subis subducẽda
Iam fessa puppis in terrã t̃ ⁊ quocũq te flexeris de fine cogitã¬
dum id qd utilius fu̾it ꝙͣ etatẽ bonã qd stulti solent ⁊ nat̾am
mrem optimã accusare. De Podagra
Odagre dolore torq̃or Re Nesciebas sentutis morẽ incõi¬
tata nõ uenit maguã sepe morborũ aciem ducit extrema
uidel aut capite. D Pigra coherceor podagra. Re uaga mens
homĩs freno eget hũc pauꝑtas tenet Illũ cantꝰ aut grauior
morbus ludens te dpedib alligat fortuã nõ podagra s pedite st̃
te adhuc natũ putas ad altrora quid̃ natꝰ es officia que si

Expanded text:
sed laborum finis ac principium vite est; non mors, inquam, sed difficilis vie sed laborum finis ac principium vite est; non mors, inquam, sed difficilis vie terminus, ad quem pauci tranquilla navigatione perveniunt, sed pene omnes nudi, flentes ac naufragi. Tu per mediam senectutem, leve iter in finem, prospero agens vento, e multis rerum fluctibus portum subis. Subducenda iam fessa puppis in terram tibi, et quocunque te flexeris, de fine cogitandum; idque utilius fuerit quam etatem bonam, quod stulti solent, et naturam matrem optimam accusare. 84 DE PODAGRA Turpi torqueor podagra. Nesciebas senectutis morem? incomitata non venit, magnam sepe morborum aciem ducit. Podagravel capite? Pigra coerceor podagra. Vaga mens hominis freno eget: hunc paupertas tenet, illum carcer aut gravior morbus, ludens te pedibus alligat fortuna; non podagra, sed pedice sunt: t
Abbreviated transcription (Latin):
erat si neglectũ fuit difficilius ad extremũ fateor s uirtutis
studiũ nulla etas respuit ymo quo difficilior eo clarior uirtꝰ.¬
R Multi nosse seipõs ac sapẽ uix tandẽ in senio ceꝑe serum
quid̾ ac intẽpestumu mĩme ⁊ si nõ iã uite desinẽti at instanti
nemo tã iuuenis qui nõ possit hodiẽ mori nemo tã senex qui
nõ posit mmiũ uiue̾ si il aliud ꝙͣ senectꝰ incidat. D Prorsa
senu R ymo maturasti, an hoc defles, an poma cũ mat᷑aue¬
runt q̃rant᷑ si sensus illis ⁊ ẜmo datus sit ⁊ nõ pociꝰ gratulã¬
tur se ad id ꝑuenisse ad qd̾ nata erãt est ut cet̾arũ rerũ sic
sit in homĩb est optĩa nã ꝙ nesciã añꝙͣ maturescãt pomia¬
mlta marcesce̾ / ea uero nõ e̾tatis culpa ẜ ꝑuersitas est nat̾e
R Maturuisse g᷑. debes si quid in te suci nobilis fuit ĩam
messoris tui manũ securꝰ exp̾ta nõ mors illa est quã metius

Expanded text:
erat; si neglectum fuit, difficilius ad extremum, fateor, sed virtutis erat; si neglectum fuit, difficilius ad extremum, fateor, sed virtutis studium nulla etas respuit, immo quo difficilior eo clarior virtus. Multi nosse seipsos ac sapere vix tandem in senio cepere, serum quidem at intempestivum minime: etsi enim non iam vite desinenti ac instanti, Nemo tam iuvenis qui non possit hodie mori, nemo tam senex qui non possit annum vivere, si nil aliud quam senectus incidat. Prorsus senui. Inmo maturuisti. An hoc defles? An poma cum maturuerint querantur, si sensus illis ac sermo datus sit, et non potius gratulentur se ad id pervenisse, ad quod nata erant? Est, ut ceterarum rerum, sic si in homine sit optima? non quod nesciam antequam maturescant multa marcescere: ea vero non etatis culpa, sed perversitas est nature. Maturuisse igitur debes si quid in te suci nobilis fuit. Iam messoris tui manum securus expecta: non mors, illa quam metuis,
Abbreviated transcription (Latin):
semꝑ uobis in ꝓu̾biũ illud uerũ sit posse unũ aĩm corꝑa multa
ꝯsume̾ sinite sine murm̾e̾ corpꝰ simł atq aĩm ad extͣmũ ferri sil
nnti uelit alterũq retralie̾ fruistra t̾giuersamĩ ire oport n ͨ. redire
oports. R Si uires corporis ĩninite sũt aucteqz st uires cũ bene
ignauiã decrene̾ fateor si mutilitꝰ uixisti tuũ cͥmen nõ etatis
O Res meas agere neq̃ol R Si qͥd aĩo sit agendũ tãto id cũ
sene melius fieri constat ꝙͣto ⁊ exꝑiencie illiꝰ plus est rerumnq
decet s egisse, cui corporeꝰ labor xm̃us a tergo est, cui si nunt
iheret nec auelli uult illud ridicł̃m antiquũ renouat romam
senis, qui iussus a pͥncipe fori laborib abstine quorũ ferias n¬
betillis huic etas huic fortuã opulens ne̾batur sic indoluit in
re̾t / cũ mẽ sem aptius quiete ieq sit turꝑiꝰ sene laboriosõ
cessura semo aut morti. Illi uno bono stabili ab micio insistendũ

Expanded text:
 vobis proverbium verum sit: “Posse unum animum corpora multa consumere”; sinite, sine murmure, corpus simul atque animum ad extremum ferri: simul trorsum niti velit alterumque retrahere. Frustra tergiversamini: ire oportet, nec redire tis. Senui et vires corporis imminute sunt. Si aucte vires animi, bene ignaviam decrevere, fateor inutiliter vixisti, tuum crimen, non etatis. Senui et res meas agere nequeo. Si quid animo sit agendum, tanto id a sene melius fieri constat, quanto experientie illi plus est rerumque decet, sed egisse, cui corporeus labor omnis a tergo est, cui si nunc etiam inheret nec avelli vult, ridiculum illud antiquum renovat Romani senis, qui iussus a principe fori laboribus abstinere, quorum ferias imbecillis hinc etas, hinc fortuna opulens merebatur, sic indoluit, utreret, cum nichil seni apertius quiete, nichilque sit turpius sene laborioso cessura senio nec morti. Illi uno bono stabili ab initio insistendum
Abbreviated transcription (Latin):
est nũqs nõ preppe obfuit qd angebat uanũ est optare quod
heri neqͥt nocuit q hĩtum ⁊ si redeat nociturũ sit Re Sed iam
parce suspiriis dũ hoc aĩo fu̾is cito canꝰ fieri pot̾is senex nũꝙͣ
desideriũ Inuẽtutis in sene quid est aliud ꝙͣ quedã pu̾icia sent᷑¬
Re Si inciruatꝰ sis terrã aspice bnde uenis quo ꝑgis cogita ħnc
egressus huc redis nat᷑a te p̾ncipii silqr fiis admonet pot̾as
oberare publicũ t̾ iter ostendat᷑ si id quid̃ est satis ingerit᷑ uel
curuatꝰ intende solẽt ceci in uiã manu retrahi D Subito senu
fu̾a̾t senettꝰ ⁊ singli uite dies flendi erãt Illis enĩ ꝑassib ad
gemiscs mõstrũ iicredibile nͥ tam crebrũ esset Senes fi uolũt
quasi sit probrũ semusse qd̾ ꝑfecto nillis uideri debet nͥ quib
dedecus sit uixisse q̃ ingens nõ inficior turba est cui te exẽptũ
ẽẽ oportet ut nrr̃o colloq̾o frui possis alioqn ut aurib illabant᷑

Expanded text:
 nunquam non prepropere affuit quod angebat; vanum autem est optare quod haberi nequit, nocuitque habitum, et si redeat nociturum sit; sed iam parce suspirii: dum hoc animo fueris, cito canus fieri potes, senex nunquam; desiderium enim iuventutis in sene, quid est aliud, quam quedam pueritia sene sum. Iam iam terram aspice; unde venis, et quo pergis cogita: hinc egressus, huc redis. Natura te principii simulque finis admonet; poteras aberrare: publicum tibi iter ostenditur, si ne id quidem est satis, ingredi vel curvatus intende. Solent ceci in via manu retrahi. Subito senui. tibi fuerat senectus, singuli dies vite flendi erant: illis enim passibus ad gemisceres. Monstrum incredibile, nisi tam crebrum esset: senes fieri volquasi sit probrum senuisse, quod profecto nullis videri debet, nisi quibus dedecus sit vixisse; que ingens, non inficior, turba est, cui te tamen exemptum esse oportet, ut nostro colloquio frui possis; alioquin, ut auribus illabantur,
Abbreviated transcription (Latin):
iam cõsuetudine roboratũ quis dignis q̃stib explicet aut hũane
predator occuxrit qui sollicitũ uiatorẽ exhaustũq laboribus et
omiscũ curis ere suo spoliat ĩistissimm nestio cuꝰ iuris obtẽtu
quo effectũ ut ꝙ amenissim fuisset orbẽ t̾rarũ ꝑmeare id alicubi
libertate ꝑno precio uendiderũt. Re Quid custodias loquar suꝑ¬
uacuas ⁊ obstrusos passus ac suspitõnib uanis plena om̃a absẽ
tari nõ potest forti aĩo ferendũ est uerũ Ita ut nat̾e opera ferre
nõ remiat qui tot insolẽcias tot ĩmanitates hõii tot Rapinas¬
⁊ tedĩa pati solitꝰ didicisse debuit ꝙͣ iniq n᷑a paiẽs leuis ex cau¬
sis cotidie lacerat᷑. cũ tot acerba ⁊ grauia pati hoĩem ab homĩe

Expanded text:
iam consuetudine roboratum, quis dignis questibus explicet, aut humane predator occurrit, qui sollicitum viatorem exhaustumque laboribus et onustum curis, ere suo spoliat, iniustissimi nescio cuius iuris obtentu; quo effectum ut, quod amenissimum fuisset, orbem terrarum permeare, id alicubi parvo pretio vendiderunt. Quid custodias loquar supervacuas, et obstrusos passus ac suspitionibus vanis plena omnia, absem quia mutari iam non potest, forti animo ferendum est. Verum ita: ut nature opera ferre non renuat qui, tot insolentias, tot immanitates hominum, tot tedia, tot rapinas pati solitus, didicisse debuit quam inique natura parens levibus ex causis quotidie laceretur, cum tot acerba et gravia pati hominem ab hom
Abbreviated transcription (Latin):
pati potes uerbũ mali forsitan si cõstantis solidiq aĩ dignũq qͦ
ut athlãtes solent hyeme igne adorãtib ut caldei. D Nix me
tedio afficit Re Delicati etiã iocunda fastidĩt at qͥ nĩme sine
uentis descendentẽ quid̃ int̾ pulchrima rerũ ponũt pono si quid¬
siccitate nũc ynibrib angnu᷑ Re Impaciẽtissim caloꝵ alexͫ ferũt

Expanded text:
pati potes?” verbum mali, forsitan, sed constantis solidique animi, dignumque quo pati potes?” verbum mali, forsitan, sed constantis solidique animi, dignumque quo ut Athlantes solent, <hieme> ignem adorantibus ut Caldei. Nix me tedio afficit. Delicati etiam iucunda fastidiunt: atqui nivem sine ventis descendentem, quidam inter pulchnunc siccitate, nunc imbribus angimur. Impatientissimum caloris Alexandrum ferunt,
Abbreviated transcription (Latin):
frigore uincit. y uictꝰ inhercia Re Piget ignẽ int̾ remedia mĩa¬
re magnũ mortalis ignauie arguᵗᵘ̃ nõ tam facile uimi e dolio ĩmix¬
ta aqua lintheo madente detraħr̃ ꝙͣ de turba hoĩm lyeme accenso
igne inħtes a fortib segregant᷑ uñis eo confugiũt qͥbus n ͤ. sãgiũs
nernorũq aĩ est uidere licet sz nõ libet iuuenes urõs ut formosi uide¬
ant᷑ deformatos abscisosq pubetenꝰ sese ignib inge̾ntes ꝙͣ to erat
honestiꝰ pude̾da cõtegẽ ꝙͣ se ĩiuistis natib in amenũ narib indorẽ
inspirare. D Nũc tremo nũe estuo. R Credo id facile mores
noui ⁊ te loquẽte quid occuorit dicam Recens ac breuis hysto. est.¬
ini aquã hyeme gelidã undi miecti parit᷑ descendissent cepit
adolescens treme̾/ et frigus magna collisione denciũ testari ub̃i
subiectis ignib cepit aqua feruescẽ Ille lamẽtis ac gemitu imꝑa¬
respiciẽs senex uilissime inqͥt metritis fili nec frigꝰ nec calorẽ

Expanded text:
frigore vincitur, nisi victus inertia. Piget ignem inter remedia numerare, magnum mortalis ignavie argumentum: non tam facile vini e dolio immixta aqua, linteo madente detrahitur, quam e turba hominum <hieme> accenso igne, inertes a fortibus segregantur. Omnes eo confugiunt, quibus nichil sanguinis nervorumque animi est. Videre licet, si non libet, iuvenes vestros ut formosi videantur, deformatos abscissosque pube tenus sese ignibus ingerentes; quanto erat honestius pudenda contegere, quam semiustis natibus, inamenum naribus nidorem inspirare. Nunc tremo, nunc estuo. Credo id facillime: mores novi, et te loquente quid occurrit dicam. Recens ac brevis historia estigitur in aquam hieme gelidam nudi ac vincti pariter descendissent, cepit adolescens tremere, et frigus magna dentium collisione testari; ubi subiectis ignibus cepit aqua fervescere, ille lamentis ac gemitu imparespiciens senex: “Vilissime, inquit, meretricis fili, nec frigus igitur nec calorem
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ cũ mũdum neq̃as temetipm̃ corrige non es fiustra natus¬
aurib excipe nõ alit̾ ꝙͣ mugitꝰ boum ã balatꝰ pecudũ ã ursorũ
murm᷑. qͥd enĩ t̾ beluarũ uoces sũt inherciũ aut ferarũ. D uul¬
gi fragore ꝑcurbor Re finge aĩo te aquarũ exundantiũ ac
scopłis illisarũ sonitũ audire ꝑsuade tibi ẽẽ uel ad fontẽ sorgie
ubi ingẽti strepitu ex horrẽdo specu lucidis ͫ ãnis emanat ue
ubi reatim gurgites quos nar in tyberim cõuehit alto de colle
p̃stabit ut qd tediosissimũ sẽtis quadã cũ uolupͭ ͤ ꝑcipias. D la¬
tratib canũ uexor. Re Qui uulgi latratꝰ ferre didiscit millos

Expanded text:
et, cum mundum nequeet, cum mundum nequeboum aut balatus pecudum aut ursorum murmur. Quid enim nisi beluarum voces sunt vel inertium vel ferarum? Vulgi fragore perturbor. Finge animo te aquarum exundantium ac scopulis allisarum sonitum audire; persuade tibi esse vel ad fontem Sorgie, ubi, ingenti strepitu, exhorrendo specu, lucidissimus amnis emanat; vel ubi Reatini gurgites, quos Nar in Tiberim convehit, alto de colle prestabit ut quod tediosissimum sentis, quadam cum voluptate percipias. Latratibus canum vexor. Qui vulgi latratus ferre didicit, nullos
Abbreviated transcription (Latin):
udebat nent̾ sine cã s illud pietati hoc sr̃bie propinquabat¬
R Quis euormes ac subitos hos hĩtus ferat, Male te ꝑ uiini
licet ⁊ ut decet induere atq ita te ulcisce᷑ nõ minꝰ lasciuos o¬
culos honesti ħitus offendũt ꝙͣ modestos in honesti Illi gͦ uolupͥ
quid q̃reris feditas aliena tus adiciet decori. D Quis hos
aliũ cupias tortorẽ satis ipsi se corquẽt ⁊ suis malis ac alieme
angũtur ⁊ tabescũt bonis nõ est cõpaciendũ spõte languẽtib
nõ sũt autẽ cõtagiosi ut corporũ aĩorum morbi nõ trãseunt ad
nolentes .yͦ. uere nobłis aĩmus uicioꝵ odio ad amorẽ uirtutis ac¬
cendit᷑ D E̾s tot ferat insolẽcias. R Huilitas q̃ est eo ac¬
estꝭ R Misereri magꝰ imẜos decet ꝙͣ odisse nͥ ut dixi sponte
suit miseri. Tu mũdo mores suos linque tuos reformare stude
⁊ ab aliis auerses in terpm̃ oculos inflecte sic ⁊ tediñ euaseris

Expanded text:
ridebat; neuter sine causa, sed illud pietati, hoc superbie propinquabatridebat; neuter sine causa, sed illud pietati, hoc superbie propinquabat. Quis enormes ac subitos hos habitus ferat? Male te per vim licet atque ut decet induere, atque ita te ulciscere: non minus lascivos oculos honesti habitus offendunt, quam modestos inhonesti; illi igitur voQuid quereris? Aliena feditas tuo adiciet decori. Quis hos alium cupias tortorem: satis ipsi se torquent; et suis malis et alienis anguntur ac tabescunt bonis. Non est compatiendum sponte languentibus; non sunt autem contagiosi, ut corporum, sic animorum morbi; non transeunt ad nolentes. Immo vero nobilis animus, vitiorum odio, ad amorem virtutis accenditur. Quis tot ferat insolentias? Humilitas! eo acest. Miserari miseros magis decet quam odisse, nisi, ut dixi, sponte sint miseri; quin tu mundo suos mores linque, tuos reformare stude, et ab aliis aversos, in te ipsum oculos reflecte. Sic et tedium evaseris,
Abbreviated transcription (Latin):
debitũ aut spatũ tam manit᷑ in semo appetisset. R Qͣuis
sus labor optabilior ꝙͣ ignana reqͥes. D Salutatoib obuiis
offendor de Habes huiꝰ tedii parrticipẽ crispum pħm ymo
insigniꝰ q̃stus est credo tñ ideo ꝙ acutissim uirũ talis enĩ
tradr̃ ⁊ suis scudiis ac̾rime deditũ saluta᷑. crebra ⁊ imꝓuisa
curbabat utqz idem ip̃e ait ꝑducebat ad morte. QNichil
tot salutatorũ nicursib nõ pateres pot̾as lat̾e pot̾as qͥesce
poteras qd̃ auĩt. pot̾as in grennio gaudẽ qd optĩm uite genꝰ
aliqͥ diffimũt s⁊ uos magnis in uibib noti clari esse uultis
ociosi sumil ⁊ liberi ac tͣnquilli qd nich̃ est aliud ꝙͣ in ma-¬
gnis pelagi tẽpestatib ut ĩmobilis sis optare demq sr̃bi fu̾i̾t
obseq̃ntiũ amicorũ uoces pati nõ posse equo aĩo cũ sunit hostiũ
gocii pͥarũ sentis uitã tuã componẽ nisi iningiles aliene. et

Expanded text:
debitum aut speratum tam inaniter in senio appetisset. Quamvis debitum aut speratum tam inaniter in senio appetisset. Quamvis sus labor optabilior, quam ignava requies. Salutatoribus obviis offendor. Habes huius quoque tedii participem Crysippum philoinsignis questus est, credo, ideo quod acutissimum virum, talis enim traditur, et suis studiis acerrime deditum, salutatio crebra et improvisa turbabat, utque idem ipse ait, “perducebat ad mortem”. Nichiltot salutatorum incursibus non pateres; poteras latere, poteras quiescere, poteras, quod aiunt, in gremio gaudere, quod optimum vite genus aliqui diffiet otiosi simul et liberi et tranquilli, quod nichil est aliud, quam in magnis pelagi tempestatibus, ut immobilis sis, optare. Denique superbi fuerit, obsequentium amicorum voces pati non posse equo animo, cum sint hostiumgotii parum sentis vitam tuam componere, nisi invigiles aliene, et
Abbreviated transcription (Latin):
pr̃es sc̃os usq ad mntimas ⁊ horuẽdas hemi latebras ab imꝑato¬
unꝙͣ uir clarꝰ uisitatorib caruit, Aunci ⁊ noti mutius alloqͥis
⁊ cõfabulatõib delectãtur ignoti autẽ solo recreant᷑ aspͨtu ht̃
cuiꝰ de radice orit᷑ si ħ merito refugis ferre hãc sarcinã equo
aĩo est inte ad quã młti neqͣꝙͣ om̃i scudio uitẽq ipuis ĩpendio
aspirãt ⁊ tu fortes asprasti pateͬ te uideri ab hiis qui hͦ insi
te tuũq nomẽ diligent haut optarẽti Re Qd gͣ malles cõ¬
radices, Amor ⁊ uen̾atio hus si aĩ gestũ applicu̾s bene sapere
quecũq fert pñs uita in quã nõ facile reperies mel cui nõ
sit admixtũ fel ⁊ sepiꝰ amara p̃ponderãt. D Fatigor celebtate
nimia. R Sepe id quid̃ accidit de quo q̃stum uespasianũ nom¬
mꝰ t̾umphantẽ. dũ solẽmͭ ͤ pomparũ expecᵃac tedio eẽt affect᷑
increpantẽ seip̃m qui tumphũ nec sibi nec maiorib suis aut

Expanded text:
res, usque ad intimas et horrendas heremi latebras a Romaunquam vir clarus visitationibus caruerit? Amici et noti mutuis alloquiis et confabulationibus delectantur, ignoti autem solo recreantur aspectu. Habet nda est, cuius e radice oritur; id si merito refugis, ferre hanc sarcinam equo animo est necesse, ad quam multi ne quicquam omni studio viteque ipsius impendio aspirant, et tu forsitan aspirasti. Patere te videri ab his, qui hoc nisi te tuumque nomen diligerent, non optarentradices, amor et veneratio; his si animi gustum applicueris, bene sapere quecunque fert presens vita; in qua non facile reperias mel cui non sit admixtum fel, et sepius amara preponderant. Celebritate nimia fatigor. Sepe id quidem accidit; de quo questum divum Vespasianum novimus triumphantem, dum, solennitate pomparum, expectatione ac tedio esset affectus, increpantem seipsum, qui triumphum nec sibi nec maioribus suis, aut
Abbreviated transcription (Latin):
catiõ ut qui olim acripes fuedis nũc accliuis acsuorũ mauib equi tergo im¬
positus aut humeris uix lentis terrã passib metiaris ¶ Patua tua
uno prope tp̃e te dñm lid̾it ac exulcm. ita tñ ut inchil obscurius axiłiõ
mox in tuũ exciciũ quasi comiitato cõfiłio conspuarent Et pars quid tuũ
caput insidus peteret auro p̾us ac gemis largiflius q mumĩb tos ꝑ anoe
propicie ac fauẽtio fortune Et que luis om̃ib gmor e st iagura anicis
que clemẽtior fuit sllud ingens prĩnoiũ t̾ras hoĩeo domos opidaq ñ¬
uades ut qui modo te uiderat mox e sĩmis opib ad mopĩa ndactum
aliquod fortũe prodigiũ mirrẽtur & Amicoꝵ ut dixi pare xut in super¬
stiibe prifides fugit q qd̵ assolet cũ prospitato fanoe hõm. Ut dubitare
extuatũ fama ualgaret / et hic morbus hic̃ pauptas ht laboꝵ eumlu

Expanded text:
vitatis, ut qui olim pene eripes fueris, nunc acclinis aut servorum manibus equi tergo imvitatis, ut qui olim pene eripes fueris, nunc acclinis aut servorum manibus equi tergo impositus aut humeris nixus lentis terram passibus metiaris. Patria tua uno prope tempore te dominum vidit atque exulem, ita tamen, ut nichil obscurior exilio , in tuum mox exitium quasi communicato consilio conspirarent et pars quidem tuum caput insidiis peteret, auro prius ac gemmis largifluisque muneribus tot per annos propitie ac faventis fortune et — que his omnibus gravior iactura esque clementior fuit illud ingens patrimonium, terras, homines, domos, oppida invaderet, ut qui modo te viderant mox e summis opibus ad inopiam redactum ceu aliquod fortune prodigium mirarentur. Amicorum, ut dixi, pars periit, in superstitibus periit fides fugitque, quod adsolet, cum prosperitate favor hominum, ut dubitare extinctum fama vulgaret. Et hic morbus, hec paupertas, hic laborum cumulus,
Abbreviated transcription (Latin):
in eculeo fortut̾ hĩtos multos in delic̃us młtos magno impetu fortune¬
olatos / nec scandenciũ desunt exͣ. nec Ruẽtiũ nec sũ neosems quosa
ex alcori fastigio prolaxsos ¶ Quot Rõm impatores quot ept̾u
amisere ac ne omnã a uetustate mutuemi᷑ ⁊ exules nuꝑ ⁊ captiuoo
⁊ in acie cesos ⁊ domi capite taĩoos. quod durissimũ uel Relatũ est¬
a laq̃o euectos fide q lamatos Reges nouimꝰ / Tibi eui cor Regiũ natã
dederat nec dodit Regimẽ fortua nec abstulit acꝙ̃ in cet̾is illa tam
uarie egerit uix ꝙ seiam nr̃a etas ĩnemet ¶Id̃on in pͥmis ualitudie
prosprima ⁊ corpia uirib dudũ fictus uq ad stupoĩe om̃i qͥte norat¬
intia non ml̃tos añor ter depatus a midicis ter uitã at salute in solo nudici
celestis auxilio posuisti sic ab illo tandem saiitati relditꝰ det penitus tuũd
p̾stinũ Robur amuseris non inferiore nuiraclo dexp̾tatis exnime atq insdlite gͣu¬

Expanded text:
in eculeo fortune habitos, multos in delitiis scimus, multos magno impetu rotatos; nec scandentium desunt exempla nec ruentium, nec sum nescius quosdam ex altiore fastigio prolapsos. Quot Romani imperatores, quot externi amisere? Ac, ne omnia a vetustate mutuemur, et exules nuper et captivos et in acie cesos, domi et capite truncos quodque durissimum vel relatu, et laqueo enectos fedeque laniatos reges novimus. Tibi, cui cor regium natura dederat, nec dedit regnum fortuna nec abstulit: at quem in ceteris illa tam varie egerit, vix, quod sciam, nostra etas inveniet. Iam in primis valitudine prosperrima et corporis viribus dudum fretus uintra non multos annos ter desperatus a medicis, ter vitam ac salutem tuam in solo medici celestis auxilio posuisti: sic ab illo tandem sanitati redditus, ut penitus tuum illud pristinum robur amiseris, non inferiore miraculo dexteritatis eximie atque insolite gra
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ cũ om̃es hoĩes excesẜit leprscłm non equãb. G Peenicitas scupeda
est / g Re hec plerosq pendentib ac p̾ruxtis locis comitata plano cal¬
uolitantes post leui pedis offendiclo in uia publica delapsos extinctosq no¬
hõis bieuior ꝑnicitas Et eisellus agrłis Inuẽta ysemiq prger pardꝰ spaciõ
leuitas ingͣuescit pma etas scimlõs habet fienos ultima quicquides nõ
eis dui ⁊ si ee cuxis cura utsis bonus. De Ingemo ueloci . C.¬

Expanded text:
 Cum omnes homines excesseris, lepusculum non equabis. Pernicitas stupenda est. Hec plerosque pendentibus et preruptis locis comitata plano cal per confraga montium innocue volitantes, post levi pedis offendiculo in via publica prolapsos extinctosque noEt asellus agilis iuventa et senio piger pardus. Spatio levitas ingravescit. Prima etas stimulos habet, frenos ultima; quicquid es, non eris diu et, si esse cupis, cura ut sis bonus: senium vi
Abbreviated transcription (Latin):
uetamẽ poudꝰ arẽ dix̾im ac infaustum tristis insigne ludibrii ait uir¬
De ualitudine prospera. E3ͫ
quã interea uoluptas militat familiare certamie. Ipsa im̃ ualitudo
corꝑis est inconsulta iocũditas que negligẽtes et incantos face̾ solet
possessores suos ⁊ sepe morbos arcessere quos ualitudĩs diffidẽtis intẽcõ

Expanded text:
ero pondus anime dixerim atque infaustum, tristis insigne ludibrii. DE VALITUDINE PROSPERA Quid quod  valitudinem interea voluptas militat: familiare certamen! Valitudo corporis leta est. Inconsulta iucunditas queque negligentes et incautos facere soleat possessores suos et sepe morbos arcessere, quos valitudini proprie diffidentis intentio
Abbreviated transcription (Latin):
Mobilius mł Iuuenta ml insidiosius senectute. illa non stat mulaendo.
fugiens abit ista ꝑtenebras ac silenciũ podecentim subiens improuidos
ferit dum longinqua fingit᷑ in forib est. C Insidiosissime gͦ. reifrac¬
dem st momẽta ⁊ tandem fraus noseit᷑ dum uitari neguit / Unde est ꝙ
sepe fristra huic consulit̾ etati ineredula finul ⁊ mexperta est contepẽx
aliem consilii ⁊ mops sui ⁊ ĩmensos errozes Iuueiles hus ipis magiu

Expanded text:
mobilius iuventa, nichil insidiosius senectute; illa non stat mulcendoque fugiens abiit, ista per tenebras atque silentium pedetentim subiens improvidos ferit et, dum longinqua fingitur, in foribus est. Etas in adem sunt momenta: tum demum fraus noscitur dum vitari nequit. Unde est, quod sepe frustra huic consulitur etati: incredula simul et inexperta est, et contemptrix alieni consilii, inops sui. Itaque iuveniles errores
Abbreviated transcription (Latin):
ut ua̾s opiõnes assequi possit / Anhac talloe medio obiuas habu̾o nescio
sat est face̾ sapietes qui non sut sregiegios ac insignes facũt ec uen¬
mẽdaces qui legitis nõ u̾o̾s m ͦ s citra uerũ siste illos rati publico ercore
fallum Re Sedño est qui de suis reb mr̾ioget om̃es de se aliis de se
menda comiẜis tũt si audes dicito te sapiẽtem credo nõ audebis ¶¬

Expanded text:
ue opiniones assequi possit!”. Has tu an calle medio obvias habueris an nescio s est facere sapientes qui non sunt, sed egregios et insignes faciunt ac vereno fieri volunt. Vos qui legitis non veros modo, sed citra verum sistere illos rati, publico errore fallimini. Nemo est qui se de suis rebus interroget, omnes aliis de se tenda commiseris: tunc, si audes, te dicito sapientem; credo autem,
Abbreviated transcription (Latin):
plib unie p̾ma etas in mort̾ꝰ incidit quo fit ut plerũq uicmior sit oxt ͤ¬
mo qui Remocior uidet̾/ G ftlorẽt ssima est etas / Rcͫ Ex quo lo¬
⁊ subthit᷑. Quid aurt quess habet hic plus mollis ⁊ intidus adolesces
Suob capitali suꝑplicio acdictꝭ ille felicior est hndus qui nouissine
aperite assuescite iam tandem et̾na cogitare ⁊ optare simulq ꝯdistite¬

Expanded text:
prima etas in mortem incidit, quo fit ut plerumque vicinior sit extremo qui remotior videbatur. Certe florentissima est etas. Etsi ad ho subtrahitur. Quid autem, queso, plus habet hic mollis et nitidus adolescens duobus capitali simul supplicio addictis ille felicior est habendus, qui novissime aperite, assuescite iam tandem eterna cogitare et amare et optare
Abbreviated transcription (Latin):
elipeo q ⁊ galea ac prop̾a ui/ s celestis magis auxilio c̾cũfremẽtia
hostĩ tela diseutit Ea in de tuo ingenis spes est ut unde uictoria
scet facile indices ¶ Non tñ diucius traham / s ut propãcũ meũ
nosses index oꝑis episcola p̾mittenda est quã si asc̾bẽdã duxis utrãq
meties uideto ne longier p̾facio libellũ breuẽ non alitꝰ pͣ purpre¬
grande caput/ exignũ corpꝰ premat Nichil est em̃ sine mẽsura ac

Expanded text:
ibus et propria vi, sed celesti magis auxilio circumfrementia hostium tela discutiat. Ea michi de tuo ingenio spes est, ut unde victoria stet facile iudices. Non te diutius traham, sed ut propositum meum nosses, index operis epistola premittenda erat, quam si ascribendam duxeris, utrunque metiens videto ne longior prefatio libellum brevem non aliter quam pregrande caput exiguum corpus premat. Nichil est enim sine mensura ac
Abbreviated transcription (Latin):
mltiplici medicamẽta u̾boꝵ ml̃tis inefficacia uisum iri Si nec id quoq
gant ¶ Adhᵉ qui qd habuit egenti libens optulit aĩco ꝙͣtulũtũ est ple¬
no aĩcicie fuc̃tꝰ est munc̾. dum̃ em̃ spectat aĩcicia nõ Rem que ꝑual ma¬
gni amoris indiciũ ẽẽ potest ¶ Ego quid qͥtad magnificũ qͦtq̃t t̾ opto
sic ꝙ apcuis hoc tꝑe largiar non habes qd si ualidũ censeris ip̃a que
preciũ Reb facitꝰ utilitas cõmẽdabit sui ĩualidũ excusabit amuor nr̃i¬

Expanded text:
, medicamenta verborum multis inefficacia visum iri, sed nec illud quoque gant. Ad hec qui quod habuit egenti libens obtulit amico, quantulumcumque est, pleno amicitie functus est munere. Animum enim spectat amicitia, non rem, que parva licet magni amoris indicium esse potest. Ego quidem, ut magnificum quodque tibi opto, sic quid aptius hoc tempore largiar non habeo. Quod si validum senseris, ipsa que pretium rebus facit utilitas commendabit; sin invalidum, excusabit amor nost
Abbreviated transcription (Latin):
illa  laco . hic aĩ elac̃o repmẽda / illie refouẽda ac sublenãda fatigaco¬
¶ Hant gͦ uarietatẽ cogitãti mͥ nõ m ͦ cũ de hoc sẽbe̾ uellẽ tu occurrebas

Expanded text:
illa solatio: hic animi elatio reprimenda, illic refovenda ac sublevanda fatigatioilla solatio: hic animi elatio reprimenda, illic refovenda ac sublevanda fatigatio. Hanc ergo varietatem cogi
Abbreviated transcription (Latin):
cẽ cepit fortuã incipit mens emollita tumdior ficri/ ⁊ sue sortis obli
ait bene ferre magnã disce fortuam difficilẽ nẽpe cẽsebat arcẽ que
aduuãde noscit᷑ institutũ de hes ip̃o tecũ loqͥ aliq̾d q̃dq ille tuc̃ galłio¬
uione pt̾iuissã attinge̾ ut̾q autẽ sciens panca pmiscui nõ fortue̾
eui piã s uirtutꝭ aut uicii excellẽtie aut defectus. qd fi ex ꝓponi effatu
quo me gressermi ingẽio tu censebis occuxpacõnũ menor ⁊ tꝑĩs qui
pancicissimis dieb ceptũ ꝓfctm qr oxꝰ admirãs uideris. ¶ Demiqr
legentis utilitas si qua in me ꝑcipi aut spari potest ad id maxime
respexi ne armariũ euolue̾ oem ad hostis suspicõem ac screpitũ sit ncce
q̃m mali om̃is ⁊ nocẽtis boni atq utusq fortuẽ Romediũ breue s amica
ꝯfectũ manu quasi duplicis morbi utna nõ iefficax antidotũ in exigna

Expanded text:
ceperit esse fortuna, incipit mens emollita tumidior fieri et sue sortis oblivceperit esse fortuna, incipit mens emollita tumidior fieri et sue sortis oblivait: Bene ferre magnam disce fortunam; difficilem nempe censebat artem, que adiuvande noscitur institutum, de hoc ipso loqui tecum aliquid quodque ille tunc Galliocio pretermissam, attingere. Utrique autem sciens pauca permiscui, non fortune cuiuspiam sed virtutis aut vitii excellentie aut defectus, quod, etsi extra propoquo me gesserim ingenio tu censebis, occupationum memor ac temporis, qui paucissimis diebus ceptum perfectumque opus admirans videris; ego legentis utilitas, si qua ex me percipi aut sperari potest: ad id maxime respexi, ne armarium evolvere ad omnem hostis suspitionem ac strepitum sit necesse, quin mali omnis et nocentis boni atque utriusque fortune remedium breve sed amica confectum manu, quasi duplicis morbi velut non inefficax antidotum, in exigua
Abbreviated transcription (Latin):
etate promoueor quid em̃ de re qual iudicare possum nͥ qd̾ sencio nͥ
forte ꝯpellar ut indicio iudicẽ alieno qd̵ qui facit᷑ iã nõ ip̃e iudicat sed
iudicata cõmemorat ¶ Ego itaꝵ Reue̾nt̾ cãtoꝵ homi om̃iq fic sencie¬
ciũ iudicia pret̾uectꝰ Et si de propo loqui uelim saio quid uariẽ de uir-¬
tutib dispuᶜᵘ neq sẽꝑ difficiliorib yncipatũ dari nec q fortuito op¬
ꝙͣ adu̾se aliꝙͣtoq fateor apiũ me formidolosior Et cõstat ꝙ insidicsior
est fortuã blanda ꝙ̃ minax qd̾ ut sit opnior nõ me sc̾bentiũ fama mõ
uerboꝵ laquei nodiq sophifinatũ s rerũ expimẽta adig̾ut epꝰ nã qui
daxna qui paupiem qͥ exiliũ qͥ carcem qͥ suppliciũ qͥ mortẽ ⁊ priores
morte gͣues morbos eqͦ tuleriit aĩs młtos uidi qui diuitias qͥ honores
ciã ñuctos ludo facili prosperior strauit hũãniq Robur aĩ qd̾ ruune
mine nõ fregerãt inflexere blandicie ¶ Nescio eñ quo mox ut micior

Expanded text:
 reor. Quid enim de re qualibet iudicare possum nisi quod sentio? Nisi forte compellar ut iudicio iudicem alieno; quod qui facit iam non ipse iudicat, sed iudicata commemorat. Ego itaque reverenter tantorum hominum omniumque sic sentientium iudicia pretervectus, si de proprio loqui velim, scio quidem alias varie de virtutibus disputatum neque semper difficilioribus principatum dari neque fortuito ulquam adverse aliquantoque, fateor, apud me formidolosior et, quod constat, insidiosior est fortuna blanda quam minax. Quod ut sic opiner, non me scribentium fama, non verborum laquei nodique sophismatum, sed rerum experimenta viteque huidamna, qui pauperiem, qui exilium, qui carcerem, qui supplicium, qui mortem et peiores morte graves morbos equo animo tulerint, multos vidi; qui divitias, qui honores,rtune violentiam invictos ludo facili prosperior stravit humanique robur animi, quod mine non fregerant, inflexere blanditie. Nescio enim quomodo, mox ut mitior
Abbreviated transcription (Latin):
accidit quib pñtĩa euasisse plenissimã securitatẽ t̾bui nobis
Ut racione caruisse prop̾t in nosunetipoõ etherea natẽ p̾tationis arma-
Ueitentib huic malo obstare sũbed ifficile est Retustate iã ⁊ confuetudie
iadicato s Euitadid tñ in quem Rem p̾ter gnosi aĩ conatũ cui iichil̃
est arduũ nichil incopugna ᷝ ͤ ⁊ saprẽtũ homi crebra colloq̃a. ꝓuis
id gemuis iam Rarescat ⁊ mlto mayie ingit lect̃o at ꝑiugil ssptoꝵ¬
desit  quem unĩ int̾us sam cõsilii uiiũ fente asseuare non b̾ear
Qobrem si ũt ple̾beie sẽptorib ꝑro affctũ inc̾to aliqñ hĩtan seniꝰ

Expanded text:
accidit, quibus presentia evasisse plenissimam securitatem tribuit. Nobis accidit, quibus presentia evasisse plenissimam securitatem tribuit. Nobis tione caruisse prope melius in nosmetipsos etherea nature prestantioris arma vertentibus. Huic malo obstare subdifficile est, vetustate iam et consuetudine radicato: enitendum tamen, in quam rem preter generosi animum conatum — cui nichil est arduum, nichil inexpugnabile — et sapientum hominum crebra colloquia — quamvis id genus iam rarescat — et multo maxime iugis lectio ac pervigil scriptorimi non desit, quem unum in terris sani consilii vivum fontem asseverare non verear. Quamobrem, si vel plebeis scriptoribus pro affect
Abbreviated transcription (Latin):
suie ut ingenue fatrami᷑ culpacõis in nobis est ¶ It non sileam
Reliqua quib undiq tradim᷑ qd ulud est bellũ ꝙͣq ꝑpetuũ qd̾ cũ
fortuna gerimꝰ cuiꝰ nos face̾ potãt sola unrtꝰ uictores nos ab illa
uolentes scientesq cocidiẽ decidimꝰ ¶ Doli ergo ibecilles exar¬
mati non equo marte ꝯ nylacabili hoste congredimꝰ. quos illa uici¬
su seu leue aliquid attollit ⁊ deicit ⁊ in girũ Rotat ludit qz de nobis.
Uinci tolerablius foret mũt ludibrio ecꝭ he̾mur. Is uoꝰ quid ã. ꝙ le¬
uitas ⁊ mollicies nr̃a fecit ydonei uisi fumꝰ qui pile in morem hue
illuc tam facile Iactarem: aiãlia eu breuissim sollicitudime infi¬
inte Quib unis eui puppim littori cui añ consilio applicemꝰ pro
consilio int̾mi sit pende̾ ac pret pñs maiũ ⁊ a cergo qd̾ doleat et
ante ocłos semx habet᷑ qd terreat qd pret̾ hoĩem. aĩcoiciũ nulli

Expanded text:
sive, ut ingenue fateamur, culpa omnis in nobis est. Ut vero sileam sive, ut ingenue fateamur, culpa omnis in nobis est. Ut vero sileam reliqua, quibus undique trudimur, quod illud est bellum quamque perpetuum, quod cum fortuna gerimus? Cuius nos facere poterat virtus sola victores, nos ab illa volentes scientesque descivimus: soli igitur, imbecilles, exarmati, non equo Marte cum implacabili hoste congredimur, quos illa vicissim ceu leve aliquid attollit ac deicit et in gyrum rotat ac de nobis ludit. Vinci tolerabilius foret; nunc ludibrio etiam habemur. Id vero quid aliud quam levitas ac mollities nostra fecit? Idonei visi sumus, qui pile in morem huc illuc tam facile iactaremur, animalia evi brevissimi, sollicitudinis infinite, quibus insciis cui puppim litori, cui animum consilio applicemus, pro consilio interim sit pendere ac preter presens malum et a tergo quod doleat et ante oculos semper habere quod terreat; quod preter hominem animantium nulli
Abbreviated transcription (Latin):
ui Res Fortunasq hor̃i
cogito. Incertos q ⁊ tam subitos Rexuĩ motus inchil forme
fiagilius mortalũ uita nichil anquietius ĩemo Ita cũctis aĩantibus
naturam miro Remedii genere consuluisse uideo Ĩgnorantia quadã sui
nobis solia memoriam intellectũ prouĩdenciã diuinas ac preclaras aĩ
dotes nostri in ꝑuiciem ⁊ laborem uersas Tam suꝑuaciuis em̃ semper
nec mutilib modo s dapnosis ac pestiferis curis obuoxii. Et pr̃ti
torquem᷑ ⁊ pret̾ito futõq argium. ut mł magis metuere uideam᷑ ꝙͣ
ac Iocũdissima rerũ erat Miserandũ ac criste negociũ efferima. Cuis
¶Quod ita ẽẽ quisq uite sue cursũ acri indico Remecietur intelliget
quem quietũ queso quem tranquillũ quem non liboriosum magis at
anxiũ diem egimꝰ qd umꝙͣ tam securũ aut tam ietũ mane̾ uidimꝰ
ut non aute crepusełm sollicitudo. merorqz subrepet. Cuiꝰ mali ⁊ si
ip̃is in Reb młta insit occasio nisi tñ nos fallat amor nr̃i cã mait

Expanded text:
um res fortunasque hominum cogito incertosque et subitos rerum motus, nichil ferme fragilius mortalium vita, nichil inquietius invenio. Ita cunctis animantibus naturam miro remedii genere consuluisse video, ignorantia quadam sui, nobis solis memoriam, intellectum, providentiam, divinas ac preclaras animi nostri dotes, in perniciem et laborem versas. Tam supervacuis enim semper nec inutilibus modo, sed damnosis atque pestiferis curis obnoxii et presenti torquemur et preterito futuroque angimur, ut nichil magis metuere videamur quam ac iocundissima rerum erat — miserandum ac triste negotium effecimus, cuius quod ita esse quisquis vite sue cursum acri iudicio remetietur intelliget. Quem quietum, queso, quem tranquillum, quem non laboriosum magis atque anxium diem egimus? Quod unquam tam securum aut tam letum mane vidimus, ut non ante crepusculum sollicitudo merorque subreperet? Cuius mali, etsi ipsis in rebus multa insit occasio, nisi tamen nos fallat amor nostri, causa maior
Abbreviated transcription (Latin):
Ceriux atz agilos humeri curuescẽt / guttur leue c̾spabit᷑ ut s aridis manꝰ
⁊ recurnos pedes suspiceris tuos non fuisse quid mlta euem̾t̾ dies quo te in
monstris attontꝰ non p̾dc̃m dicas iam tibi ciciꝰ euentura deiĩcio qui si in¬
corꝑis R. Quam mallem formã aĩ excelle̾tem est em̃ ⁊ sua aũm pulch¬
tudo multo suauior certior qz ꝙͣ corꝑi Illam optaie ⁊ ei oꝑam dare dignũ¬

Expanded text:
cervix atque agiles humeri curvescent, guttur lene crispabitur, aridas manus cervix atque agiles humeri curvescent, guttur lene crispabitur, aridas manus et recurvos pedes suspiceris tuos non fuisse: quid multa? Veniet dies quo te in isis monstris attonitus non predictum dicas, hic iam tibi, si vivis, dicto citi. R. Quam mallem formam Animae excellentem. est enim et sua animae pulchritudo multo suavior, certiorque, quam corpori. Illam optare, illi operam i
Abbreviated transcription (Latin):
altũ uolare aĩo/ mꝯultos ad honesta ꝑgentes forma detinuit decor in
postaenis netessaria neg ligũt᷑. Tuũ gͦ brene caducũq bonũ ⁊ ñ mane
gandũ sine iiudia tibi habeto/ habes hostem tuũ domi ⁊ quot peiꝰ est
matiam laboris uboroniã discͥminũ eausãs fomẽta libidinũ nec m̃orẽ
querendi dn ꝙͣ anioris aditũ / fies forsan mulieculis amabłis odiosꝰ¬
uiris aauit suspettꝰ / nulla re magis ꝙ̃ forma corpea cõiugalis zelus
attendit᷑ Nulla cm̃ res ardenciꝰ appetit᷑ ꝙͣ forma nulla añ monere
urgere dũ bono suo ut libitũ sit̃ licitũ frui putant nec ꝙ quid deceat
attendiũt que sepe iam multie acerbiꝵ ac tuepis mt̾itꝰ causa fuit
reliquie albesent teneras genas ocferenã frentẽ scalctes arabunt
uuge letas ocłopfaces ⁊ leca sidã lucida mesta teget nubes leue dentud ebur
ac candidũ stabor situs obducet ut non coloie tñ sz tenoie alio sint tecta ¶¬

Expanded text:
altum evolare animo: multos enim ad honesta pergentes forma detinuit detorsitque postremo necessaria negliguntur! Tuum igitur breve caducumque bonum et inane gaudium sine invidia tibi habeto. Habes hostem tuum domi quodque est peiumateriam laboris uberrimam, discriminum causas, fomenta libidinum nec minorem querendi odii quam amoris aditum. Fies viris aut certe suspectus. Nulla re magis quam forma corporea coniugalis zelus accenditur. Nulla enim res ardentius appetitur quam forma, nulla animum movere urgere, dum bono suo ut libitum sic licitum frui putant neque quid deceat attendunt, que sepe iam multis acerbi ac turpis interitus causa fuitreliquie albescent, teneras genas et serenam frontem squalentes arabunt ruge, letas oculorum faces et lucida sidera mesta teget nubes, leve dentium ebur ac candidum scaber situs obducet atque atteret, ut non colore tantum, sed tenore alio sint: recta
Abbreviated transcription (Latin):
minꝰ semp liãtoꝵ hom delectatꝰ aĩtcicia ⁊ ꝯuictu ⁊ occupatissums diebt
otiosas horas quociẽs licuit furatꝰ oocidie instructor ⁊ recũ mc̃orabiliũ
Uti solitũ ip̃e tibi sum cestis In quod si ab ĩeunte etate pronus eras
es nũt putadꝰ es̃ promor quo serotinis matutiõ uiatore feruẽtior ata
aio saltem promptior ẽẽ solet qͥn quid hͤ uulgaris ẽ querela eresõe ĩt
Diem q decresceꝰ qd̾ utiq nõbͣ in h ͦ uite tramite acadit ad uespũ prepi

Expanded text:
m hominum delectatus amicitia et convictu et occupatissimis diebus otiosas horas quotiens licuit furatus, quotidie instructior, quotidie rerum memouti solitum ipse tibi sum testis. In quod si ab ineunte etate pronus eras, eo nunc putandus es pronior, quo serotinus matutino viatore ferventior atque animo saltem promptior esse solet, quandoquidem hec vulgaris est querela: crescere iter diemque decrescere; quod utique nobis in