comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ita in cum beniguitatis plurimũ cõferetur. S
que nature principia suit coĩtatis ⁊ societatis
hũane repetendũ uidetur altius. Est enĩ primĩo
quod ceruitur in uru̾si gen̾s huam sociẽtate.
Eiuis aut̃ uinculum est racio ⁊ oracio que docendo.
Siscendo. coĩcando. disceptando iudicando conciliãt
inter se hoĩes cõuingũt qz naturali quadã socie¬
tate. Neq ulla re longius absumꝰ a nã feraꝵ
in quib ineẽ fortitudinẽ sepe diximꝰ. ut ĩequis
in leonibz. Iusticiã equitatem bonitatẽ nõ dicimꝰ
sunt enĩ rõuis ⁊ orõius expertes ac latissime q̃¬
dem ꝑatens hoĩb int̾ ip̃os om̃ib int̾ oñs societaᷤ
Dec est in qua oĩ rerũ quas ad cõmunẽ hom̃i
usum nã gerunt est seruanda cõitas / ut que de¬
scoipta sunt legib ⁊ iure cuuili hec ita teneã¬
tur ut sit constitutũ. Ex quib ip̃is cetera sic
obseruentur ut in grecoꝵ prou̾bio est amicoꝵ¬

Expanded text:
itatis plurimum conferetur. Sed, quae naturae principia sint communitatis et societatis humanae, repetendum videtur altius; est enim primum, quod cernitur in universi generis humani societate. Eius autem vinculum est ratio et oratio, quae docendo, discendo, communicando, disceptando, iudicando conciliat inter se homines coniungitque naturali quadam societate; neque ulla re longius absumus a natura ferarum, in quibus inesse fortitudinem saepe dicimus, ut in equis, in leonibus, iustitiam, aequitatem, bonitatem non dicimus; sunt enim rationis et orationis expertes. Ac latissime quidem patens hominibus inter ipsos, omnibus inter omnes societas haec est; in qua omnium rerum, quas ad communem hominum usum natura genuit, est servanda communitas, ut, quae discripta sunt legibus et iure civili, haec ita teneantur, ut sit constitutum legibus ipsis, cetera sic observentur, ut in Graecorum proverbio est, amico
Abbreviated transcription (Latin):
sit id officiũ ꝑfectũ ẽẽ diffimãt. Mediũ aũt officiũ
id ẽẽ diciũ qdᵈ cur factũ sit racio probabilis reddi p̃t̃¬
ut panecio iudetur concilii capiendi deli¬
beracio. Nam honestũ ne faccũ sit. aut curpe dubi¬
tant id quod in deliberacõem cadit in quo considerã¬
do sepe animi in contrarias sm̃as distrahuntur.Tũ
aut̃ aut inquiritur aut cõsultãt ad uite cõmodi¬
tatem. iocunditatẽ qz. ad fãcultates reĩ atq copi¬
as. ad opes ad potenciã quib ⁊ se possut̃ iuuare ⁊
suos. Conducat ne id de quo deliberãt. q̃ deliberacõ
onis in racoem utilitatis cadit. Terciũ dubitandi
genus est cũ pugnare uidetur cũ honesto. id quod
uidetur ẽẽ uaile. Cũ enĩ utilitas ad se raꝑe honesta̾
contra ad se ienocare uidetur fit ut distrahatur in
deliberando anmꝰ. afferat q ancipitem cunõ cami
berari solet. Sed eciã duob propositis honestis

Expanded text:
sit, id officium perfectum esse definiant; medium autem officium sit, id officium perfectum esse definiant; medium autem officium id esse dicunt, quod cur factum sit, ratio probabilis reddi ut Panaetio videtur, consilii capiendi deliberatio. Nam aut honestumne factu sit an turpe dubitant id, quod in deliberationem cadit; in quo considerando saepe animi in contraries sententias distrahuntur. Tum autem aut anquirunt aut consultant, ad vitae commoditatem iucunditatemque, ad facultates rerum atque copias, ad opes, ad potentiam, quibus et se possint iuvare et suos, conducat id necne, de quo deliberant; quae deliberatio omnis in rationem utilitatis cadit. Tertium dubitandi genus est, cum pugnare videtur cum honesto id, quod videtur esse utile; cum enim utilitas ad se rapere, honestas contra revocare ad se videtur, fit ut distrahatur in deliberando animus afferatque ancipitem curam cogitberari solet, sed etiam duobus propositis honestis
Abbreviated transcription (Latin):
disputandi de officio sirerũ aliquem delatũ relinq¬
ssent ut ad officii inuẽcionem adicus ess. Sequiũ
utit᷑ hoc quidem tempe ⁊ in hac questione potissimũ
stoycos non ut interpretes lz ut solemus e frontibz
futura ẽ ante diffiire quid sit officui. qd a pane
pitur de aliqͣ re institucio deb a diffiuicione profia¬
Ici. ut intellugatur quid sit id de quo dispiuatur.
in preceptis quib omnit pais usus uite cõfirmari
mains sit ⁊ que sinit geueris eiusd. Quoꝵ aut offi¬
cioꝵ precepta traduntur ea quã quã ꝑtinẽt ad finẽ
bonor cñi nmꝰ id apparet quia magis ad iustitucõe
uite cõĩs spectare uidentur. de quib ẽ nobis his libris
explicandũ. Atq eciã alia diuisio officii est. Nã et
mediũ quodda officiũ dicit᷑ ⁊ ꝑfectũ. ꝑfectũ officiũ
rectũ opior uocemꝰ. quẽ greci latortom. Hoc autez

Expanded text:
disputandi de officio, si rerum aliquem dilectum reliquidisputandi de officio, si rerum aliquem dilectum reliquissent, ut ad officii inventionem aditus esset. Sequemur igitur hoc quidem tempore et hac in quaestione potissimum Stoicos non ut interpretes, sed, ut solemus, e fontibus futura est, ante definire, quid sit officium; quod a Papitur de aliqua re institutio, debet a definitione proficisci, ut intellegatur, quid sit id, de quo disputetur in praeceptis, quibus in omnis partis usus vitae conformari maius sit, et quae sunt generis eiusdem. Quorum autem officiorum praecepta traduntur, ea quamquam pertinent ad finem bonorum, tamen minus id apparet, quia magis ad institutionem vitae communis spectare videntur; de quibus est nobis his libris explicandum. Atque etiam alia divisio est officii. Nam et medium quoddam officium dicitur et perfectum. Perfectum officium rectum, opinor, vocemus, quoniam Graeci kato/rqwma, hoc autem
Abbreviated transcription (Latin):
nib officud om̃ẽ ꝑucrcunt 2lam qui sumunũ bonid¬
sic iustituit ut il habeat cũ uirtute cõiunctũ id ꝙsui
cõmodis non honestate metitur. Hic si sibi ip̃e cõsenci¬
at et non int̾dũ nature bonitate uincatur/ nec ami¬
ciciam colere possit nec iusticiã nec libertalitatem.
Fortis uero dolorem malũ sumnũ medicans aut tẽ¬
perans uoluptatem sũmũ bonũ statuens ẽẽ certe
nullo modo põt. Que quã quã ita sut in promp¬
tu ut non res disputacõe egeat tamiẽ sunt a nobis
alio loco disputata. Hee discipline ut̾ si sibi cõsenta¬
nee ueluit esse de officio nl queant dic̾e. Neq enĩ
ulla officu precepta firma stabilia cõmucta naturi
tradi possunt, insi aut ab his qui solam/ aut ab hi
qui mayĩe honestatem ꝓpter se dicant expetendã.
Ita propõia est ea preceptio stoytoꝵ achadenior
peripatencoꝵ qm̃i aristonis pironis ⁊ Eoiliiam
pridem explosa sinã est. Qini tamiẽ herent no suu

Expanded text:
nibus officium omne pervertant. Nam qui summum bonsic instituit, ut nihil habeat cum virtute coniunctum, idque suis commodis, non honestate metitur, hic, si sibi ipse consentiat et non interdum naturae bonitate vincatur neque amicitiam colere possit nec iustitiam nec liberalitatem; fortis vero dolorem summum malum iudicans aut temperans voluptatem summum bonum statuens esse certe nullo modo potest. Quae quamquam ita sunt in promptu, ut res disputatione non egeat, tamen sunt a nobis alio loco disputata. Hae disciplinae igitur si sibi consentaneae velint esse, de officio nihil queant dicere, neque ulla officii praecepta firma, stabilia, coniuncta naturae tradi possunt nisi aut ab iis, qui solam, aut ab iis, qui maxime honestatem propter se dicant expetendam. Ita propria est ea praeceptio Stoicorum, Academicorum, Peripateticorum, quoniam Aristonis, Pyrrhonis, Erilli iam pridem explosa sententia est; qui tamen haberent ius suum
Abbreviated transcription (Latin):
cura exsuscitat eciã aĩos maioresqz ad iem geren¬
dam facit ¶ In prinus q̃ hoĩs est piopria ueri
iquisicio atq inuestigatio. Itaq cũ sumus nectes¬
sariis negocus curisq nacui tum hemus uidere au¬
Sirs/ adisceie cognicionẽ rerũ aut occultaꝵ aut ad¬
mra biliũ ad beate uiuendũ neccessariã ducinus
Ex quo intilligitur qd uerũ simplex sinceꝵ q
sit i. esse nature hõĩs aptissimũ ¶ Huc ueri in¬
nisi p̃cipienti aut docenti aut ucilitatis cã iuste
et luue imꝑanti ex quo magnitudo aĩ existit hu

Expanded text:
cura exsuscitat etiam animos et maiores ad rem gerencura exsuscitat etiam animos et maiores ad rem gerendam facit. In primisque hominis est propria veri nquisitio atque investigatio. Itaque cum sumus necessariis negotiis curisque vacui, tum avemus aliquid videre, audire, addiscere cognitionemquemirabilium ad beate vivendum necessariam ducimus. Ex quo intellegitur, quod verum, simplex sincerumque sit, id esse naturae hominis aptissimum. Huic veri vinisi praecipienti aut docenti aut utilitatis causa iuste et legitime imperanti; ex quo magnitudo animi exsistit hu
Abbreviated transcription (Latin):
est a natura cributũ ut se uitã corpusq
cueatlr. declinetq que uocitura uideantur. Oiã¬
q que suit ad uiuendũ neccessaria inquirat. ut pa¬
aut̃ est oñ aiantiũ cõnuctoĩs appetitus procreau¬
di cã ⁊ cura quedã est eoꝵ que procreata sunt U
pũs est se accomodat paulũ ad modũ sentiens pre¬
ceritũ aut fucurũ Homo aũt quia iõnis est ꝑticeps
ꝑ quã consequencia creuit ⁊ causas rerũ uidet eaꝵ¬
qz progressus qiͣ añcessiones non ignorat. similitu
futuras. facile tocius cuisum uite uidet Ad eamqz de¬
gendam preparat res neccͣias. Eadem q natura uira¬
cionis hoĩem conciliat ħoi Etad oracionẽ et ad uite
societatem. Ingeneratq in primis p̃cipuã quemi¬
dam amorem in eos qui procreati sũt. Impellitq
ob eas qz causas studeat ꝑare ea q̃ suppeditent ad
cultũ ⁊ ad uictu. Nec sibi soli. se cõiugi libe¬
ris ceterisqz quos caros heat. tueri qz debeat. que

Expanded text:
est a natura tributum, ut se, vitam corpusque suum tueatur, declinetque ea quae nocitura videantur, omniaque quae sint ad vivendum necessaria inquirat et paum est conjunctionis appetitus procreandi causa, et cura quaedam eorum est quae procreata sunt. Sepraesens est, se accommodat, paululum admodum sentiens praeteritum aut futurum; homo autem, quod rationis est particeps, per quam consequentia cernit, causas rerum videt earumque praegressus et quasi antecessiones non ignorat, similitudfuturas, facile totius vitae cursum videt ad eamque degendam praeparat res necessarias. Eademque natura vi rationis hominem conciliat homini et ad orationis et ad vitae societatem ingeneratque in primis praecipuum quendam amorem in eos, qui procreati sunt, impellitqueob easque causas studeat parare ea, quae suppeditent ad cultum et ad victum, nec sibi soli, sed coniugi, liberis ceterisque, quos caros habeat tuerique debeat; quae
Abbreviated transcription (Latin):
nerib nusticie propositis adimupimꝰ causas it¬
touisar gñ̾is easq ante constituiꝰ quib iusti¬
cia continetur facile qd cuiusq temporis offici¬
um lit poteruꝰ insi nos met ip̃os ualde ama¬
bimiꝰ idicare/ Est eni defficilis cura rerũ alie¬
naꝵ ꝙͣ ꝙͣ. Terentianus ille cremes hũam ni¬
chil a se alienũ pucat. S tauiẽ quia ea magis
illis ac de nobis indicaniꝰ. Quo cuca bene p̃¬
cipiũt qui uetant quicquã ag̃e qd̾ dubites
equum an sit iiquũ. Equitas eĩ lucet ipã
ei se ꝯubitacio cogitatõem significat ĩuirie.

Expanded text:
us causas utriusque generis easque res ante constituimus, quibus iustitia contineretur, facile, quod cuiusque temporis officium sit, poterimus, nisi nosmet ipsos valde amabimus, iudicare; est enim difficilis cura rerum alienarum. Quamquam Terentianus ille Chremes humani nihil a se alienum putat; sed tamen, quia magis illis ac de nobis iudicamus. Quocirca bene praecipiunt, qui vetant quicquam agere, quod dubites aequum sit an iniquum. Aequitas enim lucet ipsa per se, dubitatio cogitationem signifi
Abbreviated transcription (Latin):
orum aut ip̃oꝵ que honesta sunt pt̃
ncidere sepe contentio et cõꝑatio du
cio est pretermissus. Nain cũ omĩs hone¬
stas man a pabtib quatuor. quaꝵ una
sit cognicoĩs. altera coĩtatis. tercia mag̃¬
niutatis quarta modemcoĩs. nec in di¬
ligendo officio sepe int̾ se comparentur nec¬
cesse est. Placet igitur aꝑciora eẽ nature
ed officia que ex coĩtate ꝙͣ ea que ex cogmi¬
cione dicuntus. Idq hoc arg ͭ ͦ probari pt̃¬

Expanded text:
orum autem ipsorum, quae honesta sunt, potest incidere saepe contentio et comparatio, tio est praetermissus. Nam cum omnis honestas manet a partibus quattuor, quarum una sit cognitionis, altera communitatis, tertia magnanimitatis, quarta moderationis, haec in deligendo officio saepe inter se comparentur necesse est. Placet igitur aptiora esse naturae ea officia, quae ex communitate, quam ea, quae ex cognitione ducantur, idque hoc arg
Abbreviated transcription (Latin):
denter melius est ꝙͣ ul acutissume sine
eloquencia cogitare ꝙ cogitacio in se ip̃a
ut apiũ exaginina nõ fingendorum cã
fanoꝵ congregantur. S cũ cõgregabilia
agendi cõgregandiq solerciã. Itaq nͥ
ea uirtus que constat ex hoĩb tuendis
i. ep societate generio hũam accugat
coiita coem rerum so liuaga ⁊⁊ iemna¬
uideatur. Iteq magintudo aĩ remota
coitate cõninctione q huana fepitas
quedam sit et ĩmanitas. Ita fit ut uin¬
cat corniionis studiũ cõsociatis hoĩ
atq coĩtas. Nec uerũ est quod dicitur
a quibu/dam ꝓꝑter neccitatẽ uite ꝙ ca
que natura desideret consequi sine alus
ato efficere non posseuuus. Idareo ista
ee cu hominib cõmunitatem ⁊ societa¬
temz. Qe si omia nobis que ad uictum

Expanded text:
denter, melius est quam vel acutissime sine denter, melius est quam vel acutissime sine eloquentia cogitare, quod cogitatio in se ipsa ut apium examina non fingendorum favorum causa congregantur, sed, cum congregabilia agendi cogitandique sollertiam. Itaque, nisi ea virtus, quae constat ex hominibus tuendis, id est ex societate generis humani, attingat cognitionem rerum, solivaga cognvideatur, itemque magnitudo animi remota communitate coniunctioneque humana feritas sit quaedam et immanitas. Ita fit, ut vincat cognitionis studium consociatio hominum atque communitas. Nec verum est, quod dicitur a quibusdam, propter necessitatem vitae, quod ea, quae natura desideraret, consequi sine aliis atque efficere non possemus, idcirco initam esse cum hominibus communitatem et societatem; quodsi om
Abbreviated transcription (Latin):
crimuĩe q patrie cu subuenire opitulariq
possit qz non illa oia relinguat atqz ab¬
iciat eciam si diunnare stellas aut
metir mũd maguitudinẽ posse arbitra¬
retur. atq hoc iddem in parentis ĩ auu¬
ca re aut periculo fecerit. Quib rebus
intelligitur studiis officus q scie prepo¬
nenda ee officia iusticie que pertinent ad
antiquiꝰ. Atq illi quoꝵ scudia iutaq
oĩs in rerũ cognicõe uersata est tñ ab a¬
gendis hominũ uailitatib ⁊ comodis
non recesserũt. Nam et erudierut mul¬
tos quo meliores aues utiliorosqz reb
suis et publicis eeñt. ut thebanũ epa¬
nimũdam lysia pictagoreus siracusiũ
diõne plato. Multiq multos. nosq ip
di erudierunt acq doceant. l hoc idde
ecian post mortem momuimẽtis loaꝵ
assequutur. Ilet eium locus ullus preter¬
missus est ab his qui ad leges. qui ad mo
deantur. Ita illi ip̃i doctonie scudus er sa¬

Expanded text:
crimenque patriae, cui subvenire opitularique crimenque patriae, cui subvenire opitularique possit, non illa omnia relinquat atque abiciat, etiamsi dinumerare se stellas aut metiri mundi magnitudinem posse arbitretur? atque hoc idem in parentis, in amici re aut periculo fecerit. Quibus rebus intellegitur studiis officiisque scientiae praeponenda esse officia iustitiae, quae pertinent ad antiquius. Atque illi, quorum studia vitaque omnis in rerum cognitione versata est, tamen ab augendis hominum utilitatibus et commodis non recesserunt; nam et erudiverunt multos, quo meliores cives utilioresque rebus suis publicis essent, ut Thebanum Epaminondam Lysis Pythagoreus, Syracosium Dionem Plato multique multos, nosque ipdi erudiunt atque docent, sed hoc idem etiam post mortem monumentis litterarum assequuntur. Nec enim locus ullus est praetermissus ab iis, qui ad leges, qui ad morisse videantur. Ita illi ipsi doctrinae studiis et sa
Abbreviated transcription (Latin):
ret ip̃e ⁊ cõtempletur. tiĩ si solicudo canta
sit ini hoĩe uidere non possit excedat e iita
Princeps q est om̃i uirtutum illa sapĩa
quã gre phronesim dicunt alia quã dã
tellugimꝰ que est rerũ expecendarum
firiendarũ q scicõ. Illa aut sapĩa quã¬
principem dixi rerũ est diumarũ ⁊ hũa¬
rum sciad in qua contine̾ deorum ⁊ houn
doĩtas E societas int̾ ipos. Ea si maxĩa
est ut est certe necc̃e est ꝙ a coĩtate duca¬
tur officiũ id mapiriũ. Et enĩ cogitacõ
contemplacio q nacure maͣta quodãmͦ
et si inithoata sit si nulla rerũ accio con¬
sequatur. Ga aut̃ actio in hominũ cõmo¬
Dis cuendis maxĩe cerunitur pertinet enĩ ad
societatem igen̾s hũam. ergo hec corguitio
añponendã est. atq id optimꝰ quisq re ip̃ã
ostendit ⁊ iudicat. Quis eiñ est cam cupi¬
dus in peespicienda coguoscendaq rerũ nã
si ei tractanti cõtemplantiqz res cognicoe
dignas subito sit allatũ ꝑiculum dis¬

Expanded text:
ret et contempletur, tamen, si solitudo tanta sit, ut hominem videre non possit, excedat e vita. Princepsque omnium virtutum illa sapientquam Graeci fro/nhsin dicunt, aliam quandam intellegimus, quae est rerum expetendarum fugiendaruem dixi, rerum est divinarum et humanarum scientia, in qua continetur deorum et hominum communitas et societas inter ipsos; ea si maxima est, ut est certe, necesse est, quod a communitate ducatur officium, id esse maximum. Etenim cognitio contemplatioque naturae manca quodam modo atque inchoata sit, si nulla actio rerum consequatur. Ea autem actio in hominum commodis tuendis maxime cernitur; pertinet igitur ad societatem generis humani; ergo haec cognition anteponenda est. Atque id optimus quisque re ipsa ostencit et iudicat. Quis enim est tam cupidus in perspicienda cognoscendaque rerum natura, ut, si ei tractanti contemplantique res cognitione dignissimas subito sit allatum periculum dis
Abbreviated transcription (Latin):
questor urbanus ex quo deb intelligi
talib p̾miis propõsitis nnũꝙͣ de futura
bella ciuilia. Itaq parietes modo urbis
stant ⁊ manent. hi q ipi tam eptruma
amisimus acq in has clades incidunꝰ
redeundum est ad propositum dum me

Expanded text:
quaestor urbanus. Ex quo debet intelligi, quaestor urbanus. Ex quo debet intelligi, talibus praemiis propositis, numquam defutura bella civilia. Itaque parietes urbis medo stant, et manent, ii, qui ipsi iam extrema amisimus. Atque in has clades incidimus redeundum est enim ad propositum dum me
Abbreviated transcription (Latin):
nestam cam non honesta uictoria. Est
eñ̃ ausus dicere hasta porta cũ bona in
foro uẽderet et bonors uirorꝵ et locupletũ
et certe ciiũ predam se uendere suam .
Sequutus est qui ii ta impia uiltoria eci¬
bona publicaret s unuu̾sas prouicias
uacionib ad exemplum amissi imꝑii
portari in triũpho massiliã indimius
ex ea qz urbe trmphari sine qua nũꝙͣ¬
nosiri irapatores ex trausalpinis bellis tu¬
umphau̾nt. Multa preterea ꝯmemora¬
rem nefaria in socios. si hoc nuuniero sol qͥ¬
ꝙͣ udiss indignius. Iure ig̾ plectuuur.
Nisi en multorun nupunita scelera tu¬
lissemus/ nũꝙͣ ad unum tanta licencia
ad pancos cupiditatum ad multos imp¬
bos uenit hereditas. Nec uero nũꝙͣ bello¬
rum ciuilium semen ⁊ cã deerit, dũ ho¬
mines ꝑdici hastam illain cruentemn et
meminerint et spectabunt. quã .l. silla
hãsta eadem non recessit. Alter aut q̃ͥ
illa dictatura scoiba fuerat. in hac fuit

Expanded text:
nestam causam non honesta victoria, est nestam causam non honesta victoria, est enim ausus dicere, hasta posita, cum bona in foro venderet, et bonorum virorum, et locupletum, et certe civium, praedam suam se vendere. Secutus est, qui in causa impia, victoria etibona publicaret, sed universas provincias nationibus ad exemplum amissi imperii portari in triumpho Massiliam vidimus et ex ea urbe triumphari, sine qua nunostri imperatores ex Transalpinis bellis triumpharunt. Multa praeterea commemorarem nefaria in socios, si hoc uno quicquam sol vidisset indignius, lure igitur plectimur. Nisi enim multorum impunita scelera tulissemus, numquam ad unum tanta pervenissad parobas venit haereditas. Nec vero unquam bellorum civilium semen, et causa deerit, dum homines perditi hastam illam cruentam et meminerint, et sperabunt, quam P Sylla hasta eadem non recessit. Alter autem, qui in illa dictatura scriba fuerat, in hac fuit
Abbreviated transcription (Latin):
possit esse diuturna. Testis est philla¬
ris cunꝰ est preter ceteros nobilitati
crudelitas qui non ex insidus interut
ut his quẽ modo dixi alepͥ non a pau¬
cis ut hic nõster s in eum uinu̾sa agri¬
gentinor multitudo imipetũ fecit. Qd
macedones. nõne Demetriũ reliquerũt
la cedemomos in uiste impantes nõne
repente ouis fere socn deserirerũt. spet¬
tancesqz se ociosos prebuerũt. leutuitie
calauntatis epterua libentius in tali re
la aut pro socis aut de imꝑio gereban¬
et refugium senatus. Nosto aut̃ et ma¬
gistratus imꝑatores qz ex una remapia
laudem capere scudebant si prouucias
si socios equitate ⁊ fide deffendissent. Itaq
id prõciui orbis terre. uerius ꝙͣ imꝑiũ
poterat uocitani. Seusum enn hant con
suetudinem ⁊ disciplinam ian antea
minumꝰ. post uero sille uictoriam pemi¬
socios iniquũ cum excitiss in ciues tãta
condelitas. Gogo in illo sequuta est ho¬

Expanded text:
possit esse diuturna. Testis est Phalapossit esse diuturna. Testis est Phalaris, cuius est praeter ceteros nobilitata crudelitas, qui non ex insidiis interiit, ut is, quem modo dixi, Alexander, non a paucis, ut hic noster, sed in quem universa Agrigentinorum multitudo impetum fecit. Quid? Macedones nonne Demetrium reliquerunt Lacedaemonios iniuste imperantes nonne repente omnes fere socii deseruerunt spectatoresque se otiosos praebuerunt Leuctricae calamitatis? Externa libentius in tali re la aut pro sociis aut de imperio gerebanet refugium senatus, nostri autem magistratus imperatoresque ex hac una re maximam laudem capere studebant, si provincias, si socios aequitate et fide defendissent; itaque illud patrocinium orbis terrae verius quam imperium posuetudinem et disciplinam iam antea minuebamus? post vero Syllae victoriam peniidquam in socios iniquum, cum extitisset etiam in cives tanta crudelitas, ergo in illo secuta est ho
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ potenciam ual plurmuũ. id ample¬
ita mur ut metus absit caritas rectue¬
acur, ita facilime que uolemꝰ ⁊ priua¬
eny qui se metui uoleut a quibz¬
metiuuit᷑ eosdem metuũt ip̃i ncte est. Quid
en censomus sypomorem illũ dionisiũ
quo couciatu tunoris augi solituz. qui cul¬
tros metuens tonsorios candente carbõe
sibi adiurs bat capilluz. Quid eni ferre¬
um a lexandoũ quo aĩo eũ uixisse ar¬
bitramir. qui ut scriptũ est, cu uxorẽ
chebe ad modum diligeret tñ ad eam
ex epulis in cubiculum ueniens. barba¬
oum et enui quidem ut scriptũ est com¬
pũctu notis trahicus distrito gladio
iubebat anteire. Premiltebat qz desti¬
patorib suis qui scoutarentur acculas
muliebres ⁊ ne quod in uestunentis
telum occultaretur exquirerẽt. O mi¬
serum qui fideliorem ⁊ barbaru ⁊ sc̃i¬
ꝯmatum putaret ꝙͣ cõnigẽ nec eum
suspicõe interfectus est. Nec uero ulla
nis impii tanta est q̃ prementemetu

Expanded text:
et potentiam valet plurimum, id ampleet potentiam valet plurimum, id amplectamur, ut metus absit, caritas retineatur. Ita facillime, quae volemus, et privam qui se metui volent, a quibentur, eosdem metuant ipsi necesse est. Quid enim censemus superiorem ilium Dionysium quo cruciatu timoris angi solitum, qui cultros metuens tonsorios candente carbone sibi adurebat capillum? quid Alexandrum Pheraeum quo animo vixisse arbitramur? qui, ut scriptum legimus, cum uxorem Theben admodum diligeret, tamen ad ear ex epulis in cubiculum veniens barbarum, et eum quidem, ut scriptum est, compunctum notis Thraeciis, destricto gladio iubebat anteire praemittebatque de stipatoribus suis, qui scrutarentur arculas muliebres et, ne quod in vestimentis telum occultaretur, exquirerent. O miserum, qui fideliorem et barbarum et stigmatiam putaret quam coniugem! Nec eum suspicionem interfectus. Nec vero ulla vis imperii tanta est, quae premente metu
Abbreviated transcription (Latin):
uitem rerum nec aprius est quit ui¬
ua h os opes tuendas ꝙ diligi noc
aliemꝰ ꝙ tuneri. preclare emi euuius.
Quem metunt oderunt quẽ quisq odit
perisse ep petit Muliorum aut̃ odus nul¬
las opes obsistere posse. si aĩr fuit igno¬
tum modo est cognitum. Nec uers huiꝰ
tyranm solum quem ariis oppressa peꝑ¬
tulit Cuntas intericus declarat quã¬
tum odium hoũ ualet ad pesten, sed
fere quisquam talem effugit iteritũ.
Mallis enĩ custos duicurmrtatis metip
concraq beniuolencia fidelis uel ad
perpetuitatem. Sz his qui ui oppres¬
Los imꝑioqz coharcent sic sane ad hibe¬
da seuicia ut heris in faiulos si alit
teneri non possunt. Qui uero in libe¬
ra cuntate ita se iustititut ut inetuat᷑
facta libertas energunt tñ aliquando
aut iudiciis tacitus aut ocultis de ho¬
nore suffragiis. acriores ant morsus
sunt intermisse libertatis ꝙͣ ietente
Quod igitur latissime pacet neq ad
incolimtatem solu s eciaz ad opes

Expanded text:
utem omnium, nec aptius est quidquam ad opes tuendas, quam diligi,; nec alius quam timeri, praeclare Ennius: Quem metuunt, oderunt: Quem quisque odit, periisse expetit. II. Multorum autem odiis nullas opes posse obsistere, si antea fuit ignotum, nuper cognitum, nec vero huius Tyranni solum, quem armis oppressa pertulit civitas, interitus declarat, quantum odium hominum valet ad pestem; sed fere quisquam interitum similem effugit, malus enim custos diuturnitatis metus: contraque benevolentia fidelis est, vel ad perpetuitatem. 2. Sed iis, qui vi oppressos imperio coercent, sit sane adhibenda saevitia, ut heris in famulos, si aliter teneri non possunt. Qui vero in libera civitate ita se instruunt, ut metuantur; facta libertas, emergunt tamen haec aliquando aut iudiciis tacitis aut occultis de honore suffragiis. Acriores autem morsus sunt intermissae libertatis quam retentae. Quod igitur latissime patet neque ad incolumitatem solum, sed etiam ad opes
Abbreviated transcription (Latin):
dein et maxune utiles sz ut uehement̾ arduas
plenasq laboꝵ ⁊ ꝑiculor tum cã uite tumi
aliaro multaꝵ rerum que ad uitam ꝑtiuent.
harum ierum duaꝵ splendor omnis est ani¬
steriore est. Causa ⁊ racio efficiens magnos
uires est in priore in eo est enĩ illud qd excellen¬
tes aumos et hũana cõtempuentes facit. Q¬

Expanded text:
idem et maxime utiles, sed ut vehementer arduas idem et maxime utiles, sed ut vehementer arduas plenasque laborum et periculorum cum vitae, tum multarum rerum, quae ad vitam pertinent. Harum rerum duasteriore; caussa autem, et ratio efficiens magnos viros est in priore. In eo enim est illud, quod excellentes animos, et humana contemnentes facit.
Abbreviated transcription (Latin):
tub ut suit ui pocius suꝑiores ꝙͣ iusticia paree
S quos difficilius hoc p̾clarus. Nullũ enĩ tẽ
pus est quod iusticia bacare debeat fortes u̾
⁊ magnanim sũt hẽndi nõ qui faciuĩt. s quĩ
propulsant ĩiuriã. uera aũt ⁊ saꝑiens aĩ ma¬
gintudo honestũ illud quod mapĩe natura se¬
miris nõ est ħendus / facilłie aũt ad res ĩrustas
nmpeleitur ut quis quis ẽ altissimo aĩo ⁊ iłie
cupiditate qui locus est sane lubricus ꝙ uix
iuenitur qui laborib susceptis ꝑiculis ꝙ
additis non quasi mercedem rerũ gestare de¬
auab ieb maxĩe cernitur quare ia
mrer ͦ ext̾naꝵ despicientia ponitur. cũ per¬
ẜuasũ sit nl hoĩem nisi qd honestũ decorũ¬
qz sit aut ñuitari aut optare aut expet̾e oporte¬
re Nulliq nec hõi nec perturbadõe aĩ nec
forcune succumbere. Altera est res ut cũ ita sis af¬
fectus ut supra duxi res geras magnas illas qͥ¬

Expanded text:
tur et sint vi potius superiores quam iustitia pares. tur et sint vi potius superiores quam iustitia pares. Sed quo difficilius, hoc praeclarius; nullum enim est tempus, quod iustitia vacare debeat. Fortes igitur et magnanimi sunt habendi, non qui faciunt, sed qui propulsant iniuriam. Vera autem et sapiens animi magnitudo honestum illud, quod maxime natura seviris non est habendus. Facillime autem ad res iniustas impellitur, ut quisque altissimo animo est, gloriae cupiditate; qui locus est sane lubricus, quod vix invenitur, qui laboribus susceptis periculisque aditis non quasi mercedem rerum gestarum deduabus rebus maxime cernitur, quarum una in rerum externarum despicientia ponitur, cum persuasum est nihil hominem, nisi quod honestum decorumque sit, aut admirari aut optare aut expetere oportere nullique neque homini neque perturbationi animi nec fortunae succumbere. Altera est res, ut, cum ita sis affectus animo, ut supra dixi, res geras magnas illas qu
Abbreviated transcription (Latin):
pro suis comodis in uicio ẽ. Non modo enĩ
id uirtutis nõ est s potius ĩmanitatis oẽz
hũaxitatem repellentis. Itaq proprie dif¬
finitur a stoycis fortitudo cũ eam uirtutem
ẽẽ dicunt propugnãtem pro equitate.
calliditas potius ꝙͣ sapĩa est appellanda.
uerũ eciã ammꝰ ꝑatus ad ꝑuicie si suacu
cupiditate non utilitate cõi impellitur au¬
dacie potius nomẽ heat ꝙͣ fortitudinis
Itaq uiros fortes magnauimos eosdeni
bonos ⁊ simplices/ Geritatis amicos ii¬
nime q fallaces ẽẽ uolumꝰ q̃ sunc exine¬
dia laude iusticie. Sz illud odiosum est¬
ꝙ in hac elacione et maguitudine anun faclune ꝑ¬
tiuatia et nĩ una cupiditas p̃ncipatus innasciture
ut enĩ apus platonem est omnẽ morẽ lacedeiꝰ¬
aut̃ cũ prestare omnib cõcupuieris ẜuare equi¬
tatem que est iusticie maxĩe propria. Ex quo
fit ut in discepta cõe uinci se nec ullo ꝓu ͦ at luuo

Expanded text:
pro suis commodis, in vitio est; non modo enim pro suis commodis, in vitio est; non modo enim id virtutis non est, sed est potius immanitatis omnem humanitatem repellentis. Itaque probe definitur a Stoicis fortitudo, cum eam virtutem esse dicunt propugnantem pro aequitate. stitia, calliditas potius quam sapientia est appellanda, verum etiam animus paratus ad periculum, si sua cupiditate, non utilitate communi impellitur, audaciae potius nomen habeat quam fortitudinis. Itaque viros fortes et magnanimnos eosdem bonos et simplices, veritatis amicos minimeque fallaces esse volumus; quae sunt ex media laude iustitiae. Sed illud odiosum estd in hac elatione et magnitudine animi facillime pertinacia et nimia cupiditas principatus innascitur. Ut enim apud Platonem est, omnem morem Lacedaemoest, cum praestare omnibus concupieris, servare aequitatem, quae est iustitiae maxime propria. Ex quo fit, ut neque disceptatione vinci se nec ullo publico ac le
Abbreviated transcription (Latin):
ficii conẜuandi precepta craduntur illa aud̃
ut faciamus ip̃i s rei magnitudo usum eyci¬
tacõẽm q desiderat. Atq ab hus reb que sũt
in iure societatis hũane ꝙͣadmodũ ducatur
hõestus ex quo actum est officiũ satis fere dixi¬
ruelligendu est aũt cum proposita sint ge¬
nera quatuor ex quib honestum officiũ¬
q manaret splendissimũ inderi ꝙ aĩo magno
elatoq hũanas res despiciente factũ sit Ita¬
q in probris maxime ⁊ promptu est si quid
tale dici põt. uos et em̃ iuuenes am̃icos geri¬
tis muliebres. illa uirgo uiri. et quid hmõi
salmacida spolia siue sudore ⁊ sanguiẽ contra¬
qz in landib que maigno aĩo et forciter excelle¬
ter q gesta sunt ea nestio quõ quasi plemore
ore laudanius. huic rethor campꝰ de mar.¬
catone salamine plateis termopyl lucris
marcellus. huic decii ĩnumerabiles alii. ma
cio. qua cerintur in ꝑiculis ⁊ laborib si nui¬
sticia uacat. pugnat̾q nõ pro salute coĩ sed

Expanded text:
ficii servandi causa traduntur illa quidem, ut facimus, ipsi, sed rei magnitudo usum tationemque desiderat. Atque ab iis rebus, quae sunt in iure societatis humanae, quem ad modum ducatur honestum, ex quo aptum est officium, satis fere dixiautem est, cum proposita sint genera quattuor, e quibus honestas officiumque manaret, splendidissimum videri, quod animo magno elatoque humanasque res despiciente factum sit. Itaque in probris maxime in promptu est si quid tale dici potest: Vós enim, iuvenes, ánimum geritis múliebrem, ílla virgo viri et si quid eius modi: Salmácida, spolia sÍne sudore et sánguine. Contraque in laudibus, quae magno animo et fortiter excellenterque gesta sunt, ea nescio quo modo quasi pleniore ore laudamus. Hinc rhetorum campus de Marathone, Salamine, Plataeis, ThermopylisMarcellus, innumerabiles alii, maxtio, quae cernitur in periculis et laboribus, si iustitia vacat pugnatque non pro salute communi, sed
Abbreviated transcription (Latin):
Lipu ceruitur in duob si et solum id quod ho¬
nestuui sit bonũ iudices et ab oĩ animi ꝑturba¬
cione liber sis. Naz et ea q̃ exima plerisq et p̃¬
clara uidentur parua ducere atq iõne stabi¬
li firmiaqz contempnere fortis amun magni¬
qz dicendum est. et ea que uidentur a cerba q̃
multa et ueria ini hoim uita fortuna q u̾san¬
tur ita fore/ ut nichil a statir nature discedas
nichil a dignitate sapientis iobusti amui
est magne qz constancie. Non est aut cousen¬
taneum qui metu nõ frangitur eũ frangi
cupiditate nec qui inuictuz se a labore pre¬
titerit ĩci a uoluptate. ꝙobrem et hec ui¬
denda et peciue fugienda cupiditas. Nichil
enĩ est tam augusti animi tam q paruu ꝙͣ
amare diuitias nichil honestius magmi¬
ficencius ꝙ ꝙͣ peciũa cõtempñe si non hẽ¬

Expanded text:
ipsum cernitur in duobus, si et solum id, quod honestum sit, bonum iudices et ab omni animi perturbatione liber sis. Nam et ea. quae eximia plerisque et praeclara videntur, parva ducere eaque ratione stabili firmaque contemnere fortis animi magnique ducendum est, et ea, quae videntur acerba, quae multa et varia in hominum vita fortunaque versantur, ita ferre, ut nihil a statu naturae discedas, nihil a dignitate sapientis, robusti animi est magnaeque constantiae. Non est autem consentaneum, qui metu non frangatur, eum frangi cupiditate nec, qui invictum se a labore praestiterit, vinci a voluptate. Quam ob rem et haec vitanda et pecuniae fugienda cupiditas; nihil enim est tam angusti animi tamque parvi quam amare divitias, nihil honestius magnificentiusque quam pecuniam contemnere, si non h
Abbreviated transcription (Latin):
xune sit uectẽ. ⁊ quid quisq uł sine nobis aut
possit consequi aut nõ possit. ita nõ iidem eeñt
neccessitudiuũ gradus qui ⁊ tempoꝵ. Sũt q
officia que alus magis ꝙͣ alus debencur. ut ui¬
cĩ citius adiuueris in fructib percipiendis
ꝙ aut frẽm aut familiaren. Sit si lis in iudici¬
o sit propinquu potius ⁊ amicũ ꝙͣ uicinũ de¬
fenderis. Hec ig̃r ⁊ talia circunspicienda sunt et
cinatores officioꝵ ẽẽ possimus ⁊ addendo ⁊ dedu
cuiq de beatur incelligas. ¶ Sed ut nec medi¬
ci nec imꝑatores nec oratores quicquã magna¬

Expanded text:
xime necesse sit, et quid quisque vel sine nobis aut possit consequi aut non possit. Ita non iidem erunt necessitudinum gradus, qui temporum; suntque officia, quae aliis magis quam aliis debeantur; ut vicinum citius adiuveris in fructibus percipiendis quam aut fratrem aut familiarem, at, si lis in iudicio sit, propinquum potius et amicum quam vicinum defenderis. Haec igitur et talia circumspicienda sunt in cinatores officiorum esse possimus et addendo deduccuique debeatur, intellegas. Sed ut nec medici nec imperatores nec oratores, quam
Abbreviated transcription (Latin):
nullo mͦ uideri p̃t quicꝙͣ ẽẽ utile quos
non honestum sit. Itaq talis uir nõ m ͦ
facere sz nec coritare quidez quicꝙͣ aude
dubitant a quib natũ est id quod ia
gnũ ẽẽ dicunt qui cu intenebris mices
Sec quã hab uimi uisi illa nchil expe¬
dire quod noñ deceat ecia si id possis muil¬
lo refellente obtinere. uides ne hoc pro¬
uerbio Sigi illi posse ueniã dari neq hu¬
ic quem paulo añ fingebam digitore ꝑcus¬
sione oñ hereditates posse conũtere. ut
em̃ qd turpe est id ꝙͣuis occulcetur tiĩ ho¬
nestum fieri nullo miͦ pt̃ sic quod honestũ
non est id utile ut sit effici non pt̃ aduer¬
sante et repugnante natura, At enĩ cuz
ꝑ magna preiia sucit est cã pugnandi.
Gains marius cuz a spe consulatus longe
abesset ⁊ ian septimũ annũ post preturã
iaceret neq petiturus consulatum uniꝙͣ¬
uideretur. A. metellum cuiꝰ legatus erat

Expanded text:
nullo modo videri potest quicquam esse utile, quod nullo modo videri potest quicquam esse utile, quod non honestum sit. Itaque talis vir non modo facere, sed ne cogitare quidem quicquam audebdubitent? a quibus natum est id, quod iamgnum esse dicunt, quicum in tenebris mices. Hoc quam habet vim nisi illam, nihil expedire, quod non deceat, etiamsi id possis nullo refellente optinere? Videsne hoc proverbio neque Gygi illi posse veniam dari neque huic, quem paulo ante fingebam digitorum percussione hereditates omnium posse converrere? Ut enim, quod turpe est, id, quamvis occultetur, tamen honestum fieri nullo modo potest, sic, quod honestum non est, id utile ut sit, effici non potest adversante et repugnante natura. At enim, cum permagna praemia sunt, est causa peccandi. C. Marius cum a spe consulatus longe abesset et iam septimum annum post praeturam iaceret, neque petiturus umquam consulatum videretur, Q. Metellum, cuius legatus erat,
Abbreviated transcription (Latin):
ut digitorum ꝑcussione hr̃s posset ẽẽ scri¬
ptus qui reuera nõ eẽt heres in foro cre¬
de michi saltaret. Homo aũt iustus is
in se tñfferat detrahet. Hoc qui admira¬
tur is se quis sit bonus uir nescirr sate¬
eum uirũ bonũ ẽẽ qui prosit quib possit¬
et noceat nemii nisi lacessitus imuria.
Quid igitur. hic non noceat qui qiͣ quorit
ueneno ꝑficiat ut ueros heredes moueat
in eorum locum ipe succedat. Non ugit̃
faciat dixerit quis qd utile sit quod ex¬
pediat. Inio intelligat inchil expedire nẽc
utile ee quod sit nustum. hoc qui nõ didi¬
sularez au diebam de patre meo. puer iud¬
cem. M. luctatio pythio fuisse equiti sane
honesto cuz is sponsionez feciss iusi uir lo¬
uus eec. Itaq ei dixisse fuubriã se illa iẽ
nuquã indicaturum ne aũt spoliaret fa¬
ma probatu hoĩem si concra indicass aut
statusse inderetur unũ bonũ aliquẽ esse
fimbria eciã non modo socrates nouerat

Expanded text:
ut digitorum percussione heres posset scriut digitorum percussione heres posset scriptus esse, qui re vera non esset heres, in foro, mihi crede, saltaret. Homo autem iustus isque, in se transferat, detrahet. Hoc qui admiratur, is se, quid sit vir bonus, nescire fateeum uirum bonum esse qui prosit quibus possit, noceat nemiQuid ergo? hic non noceat, qui quodam quasi veneno perficiat, ut veros heredes moveat, in eorum locum ipse succedat? Non igitur faciat, dixerit quis, quod utile sit, quod expediat? Immo intellegat nihil nec expedire nec utile esse, quod sit iniustum; hoc qui non didisularem audiebam de patre nostro puer iudicem M. Lutatio Pinthiae fuisse, equiti Romano sane honesto, cum is sponsionem fecisset. NI VIR BONUS ESSET. Itaque ei dixisse Fimbriam se illam rem numquam iudicaturum, ne aut spoliaret fama probatum hominem, si contra iudicavisset, aut statuisse videretur virum bonum esse aliquem, Fimbria etiam, non modo Socrates noverat,
Abbreviated transcription (Latin):
ie. ad sacrũ nichil preter nomẽ pertine
Et enĩ si is qui no defendit ĩuiriã neqz
propulsat a suis cum pt̃ iniuste facit ut ĩ pri¬
mo libro disserui qualis est habendus is qͥ
non modo non repellit s ecia adiuuat in¬
iuriam. Michi quidez et uers hereditates
non honeste indentur si sunt maliciosis o¬
latione quesite. ãtq in talib reb alius
utile interdu aliuud̃ honestum iuderi sol
falso. Na eade utilitatis q̃ honestatis
est regula qui hoc nõ prouidebit ab hoc
nulla fraus aberit nullum facinꝰ Sic eĩ
cogitans est. Illud quide honestum uerũ
hoc expedit res a nͣa copulatas audebit
errore diuellere. qui sons est fraudiui
maleficiorum sceleru oum. Itaq si uirbo¬
nus hanc uiiii ut si digitis concrepuerit
possit in locupletũ cestõ nomẽ suũ irupe¬
re hac ui nõ utatur. nesi exploratũ qui¬
dez habeat id omino nenuinẽ unꝙͣ suspi¬
catiuum. At dares hanc uiiii .m. crasso

Expanded text:
atrium nihil praeter nomen pervenire. Etenim, si is, qui non defendit iniuriam neque propulsat, cum potest, iniuste facit, ut in primo libro disserui, qualis habendus est is, qui non modo non repellit, set etiam adiuvat iniuriam? Mihi quidem etiam verae hereditates non honestae videntur, si sunt malitiosis bulatione quaesitae. Atqui in talibus rebus aliud utile interdum, aliud honestum videri solet. Falso; nam eadem utilitatis, quae honestatis, est regula. Qui hoc non perviderit, ab hoc nulla fraus aberit, nullum facinus. Sic enim cogitans: Est istuc quidem honestum, verum hoc expedit, res a natura copulatas audebit errore divellere, qui fons est fraudium, maleficiorum, scelerum omnium. Itaque, si vir bonus habeat hanc vim, ut, si digitis concrepuerit, possit in locupletium testamenta nomen eius inrepere, hac vi non utatur, ne si exploratum quidem habeat id omnino neminem umquam suspicaturum. At dares hanc vim M. Crasso,
Abbreviated transcription (Latin):
est bellani illum ducere si se consule fecis
Itaq factus est ille quidez consul cũ pre¬
tor eẽt. s a fide iustitia q discessit qui op¬
tim̃ ⁊ grauissimũ ciuẽ cuiꝰ legatirs et
a quo missus eẽt in inuidiã falso crurnẽ
adduxit. Nec ñr quidez Gratidiauus of¬
ficio boin uiri functus est cuz pretor ess

Expanded text:
est bellum illum ducere; si se consulem fecissItaque factus est ille quidem consul, sed a fide iustitiaque discessit, qui optimum et gravissimum civem, cuius legatus et a quo missus esset, in invidiam falso crimine adduxerit. Ne noster quidem Gratidianus officio viri boni functus e
Abbreviated transcription (Latin):
ut ex alteris predetur insticiar Nec
ulla puities uite maior inuenim p̃t̃
ꝙͣ in malicia simmilacio intelligentie ex quo
ista imiumnabilia nascunt᷑. ut utilia cum
honestis pugnare uideantur. Quotus eiz
proposita/ abstin̾e possit ĩiuria. periclitem᷑
l placet in his quide exemplis in quib
riis furib peculatorib hoc loco disserend̃
est. qui nõ uerbis sunt ⁊ disputacõe pħoꝵ¬
s uniculis et carcere facigandi.  con¬
ideremus que facint hi qui habent᷑ boi
l. minitii basilii locupletis hoĩs salsum
testimoniũ quida egretia romã actuse¬
uunt qd quo facilius obtiuent scripserẽ
heredes secu.M. crassum. ⁊ a. horten¬
sium hoiẽs eiisde cuntatis potentissios
qui cu illud falsum suspicarent᷑ sibi aut̃
nullius erant conscn culpe aliem facino
tur. Michi quide nõ uidõtur ꝙꝙͣ alterũ
uiuũ amani. alterũ nõ odi mortuum
S cu basilius. M. sacuũ sororis filunt
nomẽ sun ferre uoluiss/ eũq feciss he¬

Expanded text:
s praedetur inscitia. Nec ulla pernicies vitae maior inveniri potest quam in malitia simulatio intellegentiae; ex quo ista innumerabilia nascuntur, ut utilia cum honestis pugnare videantur. Quotus enimgnoratione omnium proposita abstinere possit iniuria? Periclitemur, si placet, et in iis quidem exemplis, in quiburiis, furibus, peculatoribus hoc loco disserendum est, qui non verbis sunt et disputatione pnclis et carcere fatigandi, sed haec consideremus, quae faciunt ii, qui habentur boni. L. Minuci Basili, locupletis hominis, falsum testamentum quidam e Graecia Romamn attulerunt. Quod quo facilius optinerent, scripserunt heredes secum M. Crassum et Q. Hortensium, homines eiusdem aetatis potentissimos; qui cum illud falsum esse suspicarentur, sibi autem nullius essent conscii culpae, alieni facinortur? Mihi quidem non videtur, quamquam alterum vivum amavi, alterum non odi mortuum; sed, cum Basilus M. Satrium, sororis filium, nomen suum ferre voluisset eumque fecisset he
Abbreviated transcription (Latin):
oportere prãri. Equitatez antoniꝰ qui id
iudiciũ ignotum sergio nõ fuiss qui il¬
las eses uendidist̃ nchil fuisse necc̃e dici
Nec enĩ ẽẽ deceptum qui id quod emerat
quo iure eet teneret quorsum hec ut in
telligas illud non placuisse maiorib nr̃i
astutos. D aliter leges alo pħi tollunt
quid sumulate ne quid fallaciter. Sũt¬
ne igr insidie plagas tende plagas eciã¬
s. epcitaturus nõ sis nec agitaturꝰ. ip̃e
em fere nulło insequẽte sepe nicidunt sic
tu cu edes proscubes tabula tãꝙͣ plactã
ponas. Doniũ ꝓpter uicia uendat in eã
qua ideo ꝓpter deprauacõem cõsuetu¬
diuis. neqͥz more turpe hem neqz aut se¬
ie saucini auc iure cuuili. tñ nã lege sa¬
ccum est. Societas enĩ quod ⁊ si sepe di¬
ctu est dicendu ẽ tñ sepius. lacissiã
quide que pateat omniũ int̾ om̃s. In¬
terior eoꝵs qui eiusdez generis sunt pro¬
pior eorp qui eiusdi ciuitatis. Itaq ma¬
lidaz ⁊ expressam efigiem iuillaz tene¬

Expanded text:
oportere praestari,aequitatem Antonius, quoniam id vitium ignotum Sergio non fuisset, qui illas aedes vendidisset, nihil fuisse necesse dici, nec eum esse deceptum, qui, id, quod emerat, quo iure esset, teneret. Quorsus haec? Ut illud intellegas, non placuisse maioribus nostris astutos. Sed aliter leges, aliter philosophi tollunt quid simulate, ne quid fallaciter. Suntne igitur insidiae tendere plagas, etiarnsi excitaturus non sis nec agitaturus? ipsae enim ferae nullo insequente saepe incidunt. Sic tu aedes proscribas, tabulam tamquam plagam ponas, domum propter vitia vendas, in ear quam video propter depravationem consuetudinis neque more turpe haberi neque aut lege sanciri aut iure civili, tamen naturae lege sanctum est. Societas est enim quod etsi saepe dictum est, dicendum est tamen saepius, latissime quidem quae pateat, omnium inter omnes, interior eorum, qui eiusdem gentis sint, propior eorum, qui eiusdem civitatis. Itaque malidam et expressam effigiem nullam tene
Abbreviated transcription (Latin):
ne agci magna questio et quidez. Sceuo¬
la pontifex maximꝰ sũmaz uini ẽẽ di¬
cebat in om̃ib huis arbitrus in quib ad¬
deretur ex fide bona fideiqz bone nomẽ.
existimabant man̾e latissime. Idq uer¬
sari in tutelis societatib fiducus mãdati
delectu bonor et malorũ. Malicia si oĩa
que turpia sunt mala sunt mala bois
anponit. Nec uõ in predus solum nis
ciuise ductum a nͣa maliciã frande q
uindicat. S ecia in mancipiore uendi
prestat eduto edilium. heredum alia
est cã ex quo incelligitur qui na ĩ hus¬

Expanded text:
ne agi, magna quaestio est. Q. quidem Scaevola, pontifex maximus, summam vim esse dicebat in omnibus iis arbitriis, in quibus adderetur EX FIDE BONA, fideique bonae nomen existimabat manare latissime, idque versari in tutelis societatibus, fiduciis mandacata in dilectu bonorum et malorum, malitia, si omnia, quae turpia sunt, mala sunt, mala bonis ponit ante. Nec vero in praediis solum ius civile ductum a natura malitiam fraudemque vindicat, sed etiam in mancipiorum vendipraestat edicto aedilium. Heredum alia causa est. Ex quo intellegitur, quoniam iu
Abbreviated transcription (Latin):
¶ Marcus erat cicero toto nocissimꝰ orbe.
Quiꝰ reliquias occulit urna brenis.
Deptera me pacue nuꝑ cuulis adeunt.
Enpu prĩam qui primus exitio.
S uirtute sua consul in urbe fuit.
Quem catelina malus ꝯuratorq nocenteᷤ
Benserunt uiilem cuub ẽẽ sus.
hunc tñ opietas tres occidere tyicrni.
At lanna ille pio supposuit tumulo.
¶ Qui tenet eloqun fastigia suma laciiii.
Quni consal priam cedibz eupinit.
Quiqz crum seno uitain de dit ense uiroꝵ
Tulliuis en hac ẽ ip̃e sepulcus humo.
Oz inte breuitas pensatur laude ꝑhẽm.
Clarus honore sił clarus ⁊ maenio.
Quem scelerata neci cridelo arma dedeũ .
Quod patrie uindex ille fidelis erat.
S nichil infaudũ ꝓfecit cede tyrãnus.
Ingemiũ uuint corpus mane perit.

Expanded text:
 Marcus eram Cicero toto notissimus orbe, Cuius relliquias occulit urna breuis. Dextera me patriae nuper ciuilis ademit, Eripui patriam qui prius exitio. Sed uirtute sua consul in urbe fuit. Quem Catilina malus coniuratique nocentes Senserunt uigilem ciuibus esse suis. Hunc tamen o pietas! tres occidere tyranni; At Lamia ille pio subposuit tumulo.  POMPELIANVS Qui tenet eloquii fastigia summa Latini, Qui consul patriam caedibus eripuit, Quique trium saeuo uitam dedit ense uirorum, Tullius en hac est ipse sepultus humo. Sed uitae breuitas pensatur laude perenniClarus honore simul, clarus et ingenio, Quem scelerata neci crudeliter arma dederunt, Quod patriae uindex ille fidelis erat. Sed nihil infandus profecit caede tyrannus: Ingenium uiuit; corpus inane perit.