comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tam depͥmit: qui dum scquentem głam
Prauus etenim quisq in hoc mundo di¬
gnitatem transitorie potestatis arripicis.
tanto se acrius ad ꝑagenda maĩa dila¬
tat: quanto ꝑ caritatis iscera nullum
amat. Totis enim cogitationibus conira
bonos seuit: innocentium uitam inte¬
acceptę potestatis amiserit : locum mu¬
tat. sed mentẽm non mutat : quia ad
hoc ꝓtinus dilatabitur. quod sub infer
nis suę. &e si excercere crudelitatio ma¬
num non ualet. eis tamen quos preua¬
lere conspicit: consilia ꝑuersitatis pre¬
bet. Huc illucq discurrit: & queq po¬
test ui bonorum lesione suggerit. Qͥ
recte quasi fur dicitur. quia in ipsis
suis ꝑuersis confilus metuit. ne depre¬
hendatur. Qͥ gͦ contra egenum et pauꝑẽ
mane homicida est. ꝑ noctem quasi fur
ab sconditur: quia ꝑuersus quisq qui
inꝓsꝑitate uite p̃sentis humilum uitã
deprimendo interunit. in aduersitate
lia latenter ledit. Atq id quod ꝑse ex¬

Expanded text:
tam deprimit qui, dum sequentem gloriam tam deprimit qui, dum sequentem gloriam Pravus etenim quisque, in hoc mundo dignitatem transitoriae potestatis arripiens, tanto se acrius ad peragenda mala dilatat, quanto per charitatis viscera nullum amat. Quoties enim cogitationibus contra bonos saevit, toties innocentium vitam inteacceptae potestatis amiserit, locum mutat, sed mentem non mutat, quia ad hoc protinus dilabitur quod subinfertnis suae, etsi exerere crudelitatis manum non valet, eis tamen quos praevalere conspicit consilia perversitatis praebet; huc illucque discurrit, et quaeque potest in bonorum laesionem suggerit. Qui recte quasi fur dicitur, quia in ipsis suis perversis consiliis metuit ne deprehendatur. Qui ergo contra egenum et pauperem mane homicida est, per noctem quasi fur absconditur, quia perversus quisque, qui in prosperitate vitae praesentis humilium vitam dlia latenter laedit ut fur.
Abbreviated transcription (Latin):
nox. Quia & nouę lucis primordia
in redemptoris p̃sentia fulserunt: & ta¬
men a ꝑsecutorum cordibus ꝑ fidiȩ suȩ
tenebre non sunt deterse. Rursum ꝑ¬
mane aduentus iudicis designatur: un¬
de ꝑ psalmmstam dicitur. In matinus
interficiebam omnes peocatores terre: Et
sicut electorum quon ꝑsonam exprimets
ait. Mane astabo tibi: & iudebo. Rur¬
sum ꝑ mane pͣsentis uite ꝓsꝑitas designa¬
tur: sicut ꝑ salomonem dicitun. Ueti¬
bi terra cuius rex est puer: & cuius pͥn¬
cipes mane comedunt. Qͥ a enm mane
primum diei tempus est uesꝑe extremũ:
nequaquam reficiendi sumus de huius
uitȩ ꝓsꝑitate quȩ p̃uenit. sed de his quȩ
in fine diei idest in mundi termino se¬
a ne gͦ comedunt. qui de huus mũ¬
di ꝓsꝑitatibus extolluntur: & dũ
presentia uehementer curant. futura nõ¬
non cogitant. Omnis qui hodit fratrẽ
suum: homicida est. Mane itaq primo
consurgit homicida: quia in p̃sentis uitȩ
gła ꝑuersus quisq erigitur. & illorũ ui¬

Expanded text:
nox . » Quia et novae lucis primordia in Redemptoris nostri praesentia fulserunt, et tamen a persecutorum cordibus suae perfidiae tenebrae non sunt detersae. Aliqumane adventus judicis designatur. Unde per Psalmistam dicitur: In matutinis interficiebam omnes peccatores terrae . Sicut et electorum quoque personam exprimens, ait: Mane astabo tibi et videbo . Rursum per mane, praesentis vitae prosperitas designatur, sicut per Salomonem dicitur: Vae tibi, terra, cujus rex est puer, et cujus principes mane comedunt . Quia enim mane primum diei tempus est, et vespere extremum, nequaquam reficiendi sumus de hujus vitae prosperitatae quae praevenit, sed de his quae in fine diei, id est in mundi termino sergo comedunt, qui de hujus mundi prosperitatibus extolluntur, et dum praesentia vehementer curant, futura non cogitant. Omnis enim qui odit fratem suum, homicida est . Mane itaque primo consurgit homicida, quia in praesentis vitae gloria perversus quisque erigitur, et illorum vi
Abbreviated transcription (Latin):
nequaquam ad subtiliora intelligenda
ꝑueniunt. Expectauit autem ommipotes
ds̃ ut ꝑ eius semitas ꝑgerent. sed utinã
ꝑ eas uł reueru uoluissent: ut uite
ttinera quȩ noluerunt ꝑ uinocentiam.
saltem ꝑ penitentiam tenerent. Qua in
re quanta fint miscdiȩ uiscera di om̃i¬
potentis ostenditur: qui eos quos a se
discedentes aspicit: ut reuertantur que¬
rit. Unde post dimimeratas culpas. de¬
linquentium synagogam ꝑ ꝓpħam re
me. Pat̃ m̃s. dux uirginitatis meę tu es:
noctem uͦ erit quasi fur. Cum honacida¬
in nece ꝓximorum ꝑ nocturnum maxi¬
me silentium soleat grassari: cur hoc in
loco mane consurgere pͥmo ad int̃sicien¬
dum egenum & pauꝑem dicit᷑. ꝑ noctẽ
uͦ quañ fur esse ꝑhibetur: Sed ipsis u̾¬
bis litterȩ d̾um sibi non congriuint:
ad indagenda spiritus secreta reuocam᷑:
Inscͥptura sacra. mane aliquando ad¬
uentus dominicȩ incarnationis. aliquã¬

Expanded text:
nequaquam ad subtiliora intelligenda nequaquam ad subtiliora intelligenda perveniunt. Exspectavit autem omnipotens Deus, ut per ejus semitas pergerent; sed utinam per eas vel reverti voluissent, ut vitae itinera quae noluerunt per innocentiam saltem per poenitentiam tenerent! Qua in re quantae sint misericordiae viscera Dei omnipotentis ostenditur, qui eos quos a se discedentes aspicit, ut revertantur, quaerit. Unde post enumeratas culpas delinquentium Synagogam per vocem pme, pater meus, dux virginitatis meae tu es .noctem verin nece proximorum per nocturnum maxime silentium soleat grassari, cur hoc in loco mane primo consurgere ad interficiendum egenum et pauperem dicitur, in nocte vero quasi fur esse perhibetur? Sed ipsis verbis litterae dum sibi non congruunt, ad indaganda spiritus secreta revocamur. In Scriptura sacra mane aliquando adventus Dominicae incarnationis designa
Abbreviated transcription (Latin):
lerumq ꝑuersi et cognoscunt re¬
cta quȩ sequi debeant: & tamen se¬
qui despicuint quȩ cognoscunt. Lumi¬
m ergo rebelles sunt: quia sua deside¬
ria sequendo. bonum despiciunt: quod
nouerunt. Qͥ a gͦ non ꝑ ignorantiam
sed ꝑsuꝑbiam delinquunt: el ationis
suę scutum iaculis ueritatis obitiunt:
ne salubriter in corde feriantur. Ex qua
indelicet eorum suꝑbia agntur: ut quia
nolunt facere quȩ cognoscunt. nec cog¬
noscant iam bona quȩ faciunt: sed
sua eos cecitas aueritatis lumine fundi¬
tus excludat. Unde apte subditur. Nes¬
ui enim prus sciendo rebelles sũt.
postinodum cocantur ut nesciant.
sicut de quib̃usdam dicitur. Quia cum
cognouissent deum. non sicut dm̃ glo¬
rificauerunt: aut grãs egerunt. De quibꝰ
paulo post additur. Tradidit illos deus
in reꝓbum sensum : ut faciant quȩ non
conueniunt. Quia enim glorificare no¬
luerunt quem cognouerunt: repbo sen¬
sui traditi. ad hoc relicti sunt: ut nesci
tem bona manifestiora agere contemnuri.

Expanded text:
lerumque perversi et cognoscunt recta quae sequi debeant, et tamen sequi despiciunt quae cognoscunt. Lumini ergo rebelles sunt, quia, sua desideria sequendo, bonum despiciunt quod noverunt. Qui ergo non per ignorantiam, sed per superbiam delinquunt, elationis suae scutum jaculis veritatis objiciunt, ne salubriter in corde feriantur. Ex qua videlicet eorum superbia agitur ut quia nolunt facere quae cognoscunt, nec cognoscant jam bona quae faciant, sed sua eos caecitas a veritatis lumine funditus excludat. Unde et apte subditur: ui enim prius sciendo rebelles sunt, postmodum caecantur ut nesciant, sicut de quibusdam dicitur: Quia cum cognovissent Deum, non sicut Deum glorificaverunt, aut gratias egerunt . De quibus paulo post additur: Tradidit illos Deus in reprobum sensum, ut faciant ea quae non conveniunt . Quia enim glorificare noluerunt quem cognoverant, reprobo sensui traditi, ad hoc relicti sunt, ut nescirtem bona manifestiora agere contemnunt,
Abbreviated transcription (Latin):
subditur. Si incluserit hominẽ nullꝰ
ẽ qui aꝑiat: quia omnis homo ꝑid
qd̾ male agit. quid sͥ aliud quam con¬
scientie sus carcerem facit. ut hunc aĩ
nem. nullꝰ ẽ qui aꝑiat. quia sic̃ nemo
obsistit largitati uocantis: ita nullus
cor eius. Obdurare quiipe ꝑ iustieiam
aꝑire hanc inclusionẽ isaac pͥmoieni¬
to suo uoluit: cum hunc fr̃i p̃ponere be¬
nedicendo conatus ẽ. Sed filium quẽ
pat̾ uoluit dominus reꝓbauit: ⁊̃ quẽ
dns uoluit. pat etiam nolendo bñdi¬
xit: ut qui iam pͥmoienita fr̃i ꝓ esca
uendidat. pͥmoienitoꝵ bñdictionem
nõ acciꝑet. quam ex cupiditate gulę
reliquisset. Qui trena ambies. fugitiua
seqũs hereditare cupiens bñdictionem
repbatus ẽ. Non enim inuenit penitẽ¬
tie locum. quamꝗͣ cum lacͥmis inqui¬
sisset eam: quia uideł fructum ñ hñt
lamenta. que student. cum gemitu de¬
sicłare ꝑitura. Aꝑire itaq isaac nec fi¬

Expanded text:
subditur: Si incluserit hominem, nullus subditur: Si incluserit hominem, nullus est qui aperiat. Quia omnis homo per id quod male agit, quid sibi aliud quam conscientiae suae carcerem facit, ut hunc atra semetipsum clauditur, ne evadendi obsistit largitati vocantis, ita nullus cor ejus. Obdurare quippe per justitiaaperire hanc inclusionem Isaac primogenito filio voluit, cum hunc fratri praeponere benedicendo conatus est . Sed filium quem pater voluit Dominus reprobavit, et quem Dominus voluit pater etiam nolendo benedixit , ut qui jam primogenita fratri pro esca vendiderat primogenitorum benedictionem non acciperet, quam ex cupidine gulae reliquisset: qui terrena ambiens, fugitiva sequens, haereditare cupiens benedictionem, reprobatus est. Non enim invenit poenitentiae locum, quanquam cum lacrymis inquisisset eam, quia videlicet fructum non habent lamenta, quae student cum gemitu desiderare peritura. Aperire itaque Isaac nec fi
Abbreviated transcription (Latin):
cor destruit. cum relinquid. E difi¬
cat: cum replet. Neq enim humanã
m̃tẽ debellando destruit. s recedendo:
quia ad ꝑdicionem suam sufficit. sͥ di¬
missa. Unde plerumq fit. ut cũ audi¬
entis cor exigentib culpis. omĩpotẽtis
di grã nõ repletur. in cassum ext̾ius a
p̃dicatore moneatur: quia mutũ ẽ os
om̃e quod loquitur. si ille int̾nuis incor-¬
de nõ clamet: qui aspire̾t uerba que
audutur. Hine ꝓpħa ait. Nisi dñs¬
edificau̾it domum: in uanum laborãt
qui edificant eam. huic salomon ait.
Consida oꝑa di:ꝙ. nemo possit corri¬
gere. quem ille desperit. Nec mirũ
si acorde reꝓbo p̃dicator minime audi¬
tur. dum non nũqm ipse quoq dominꝰ
inhis que loquitur. resistentiũ morib
impugnatur. hinc ẽ enĩ qd̾ cam et di¬
uuia uoce admoñi pocuit. ⁊ mutari ñ
potuit: quia exigente culpa maliciȩ. iã
intus deus cor reliquerat: cui foris. re¬
stimonium u̾ba faciebat. Bene autem

Expanded text:
cor destruit cum relinquit, aedificat dum replet. Neque enim humanam mentem debellando destruit, sed recedendo, quia ad perditionem suam sufficit sibi dimissa. Unde plerumque fit ut cum audientis cor exigentibus culpis omnipotentis Dei gratia non repletur, incassum exterius a praedicatore moneatur, quia mutum est os omne quod loquitur, si ille interius in corde non clamet, qui aspirat verba quae audiuntur. Hinc Propheta ait: Nisi Domaedificaverit domum, in vanum laborant qui aedificant eam . Hinc Salomon dicit: Considera opera Dei quod nemo possit corrigere quem ille despexerit . Nec mirum si a corde reprobo praedicator minime auditur, dum nonnunquam ipse quoque Dominus in his quae loquitur resistentium moribus impugnatur. Hinc est enim quod Cain et divina voce admoneri potuit, et mutari non potuit, quia exigente culpa malitiae, jam intus Deus cor reliquerat, cui foris ad testimonium verba faciebat. Bene autem
Abbreviated transcription (Latin):
di moysen et samuelẽ deduc̃e. nisi aꝑtiꝰ
indicare: quia eius ire neq illi si ad¬
starent obsistẽnt. qui id circo ꝓ amicis
int̾ uenire citius possunt. quia apud hẽ
itẽede. et ꝓ numicis solent: hinc ade¬
andem uidam dr̃. plaga inimici ꝑcussi
te. castigatione crudeli. Et rursum. Qͥo
lis ẽ dolor tuus. Uir gͥ sc̃s aspiciat. qr
ullius int̾ uentu diuna ira restringit᷑:
cum implacabilit̾ excitatur. ⁊ dicat. Ds̃
cuius resistere ire nemo pot̃. Qd̃ bene
ad sp̃alem intellectum ducimus: si euis¬
dem plebis isrłiticȩ dampna pensamꝰ.
quam redemptor ꝑ dispensationis sue
iistĩum ostensus. suꝑbientẽ deseruit:
atq ad cognitionis sue grãm gentes
uocauit. Uñ et apte mox subditur. Sub
quo curuantur qui portant orbem.
psi et enim orbem portant: qui euras
p̃sentis scł̃i tołant. u̾antorum quippe
poniła unus quisq sustine compellit᷑:
Quantis in boc mundo pͥncipatur. Uñ

Expanded text:
di Moysen et Samuelem deducere, nisi apertius di Moysen et Samuelem deducere, nisi apertius indicare quia ejus irae neque illi si astarent obsisterent, qui idcirco pro amicis intervenire citius possent, quia apud hunc intercedere et pro inimicis solerent? Hinc ad eamdem Judaeam dte castigatione crudeli . Et rursum: Quid lis est dolor tuus . Vir igitur sanctus aspiciat quia nullius interventu divina ira restringitur cum implacabiliter excitatur, et dicat: Deus, cujus resistere irae nemo potest. Quod bene et ad specialem intellectum ducimus, si ejusdem plebis Israeliticae damna pensamus, quam Redemptor per dispensationis suae mysterium ostensus superbientem deseruit, atque ad cognitionis suae gratiam gentes vocavit. Unde et apte mox subditur: Sub quo curvantur qui portant orbem. nt. --Ipsi etenim orbem portant qui curas praesentis saeculi tolerant. Tantorum quippe pondera unusquisque sustinere compellitur, quantis in hoc mundo principatur. Unde
Abbreviated transcription (Latin):
pulum istum. Quia inre queri utilit̃
pot̃. quur relictis tot antiquiorib pa¬
tribus. ad effuudendam p̃cem moyses
et samuel tantũmͦ p̃stantus elegantuis¬
q nominatur. Qd̃ tam̃ facile agnoscimꝰ.
si euis qui diligẽ ⁊ iiunicos p̃cipit. ca¬
ritatis m̃ita pensamus. Conditoris nã¬
q aurib illa maxime oratio com̃datur:
que ꝓ inmmicis quoq int̾ ced̾e nititur
Uñ et ꝑsemet ipsam u̾itas dicit. Ora¬
te ꝓ ꝑseqñtibus. ⁊ calumpniantibus uo
b. Et rursum. Cum statis ad orandum.
dimitte siquid habetis adu̾sus alt̾m.
Cũ uͦ patrũpͥorũ facta in sacro eloquio
describentes euoluimus. moysen et sa¬
muelem ex orasse ꝓ adu̾santibus uiue¬
nimus. Unus quippe eorum seiuentis
ppli ꝑsequutionẽ fugit. et tam̃ ꝓuita
sui ꝑ sequutoris int̾uenit: alt̾ ex pͥn¬
cipatu appło deiectus. ipsis suis ad¬
u̾sarus dicit: ab sit ame hoc peccatũ¬
Satud
in dño. ut quo minus cessem orare
ꝓ uob̾. Quid ẽ gͦ in difficultate dep̃can¬

Expanded text:
irtus. --Qua in re quaeri utiliter potest cur, relictis tot antiquioribus patribus, ad effundendam precem Moyses et Samuel tantummodo praestantius elegantiusque nominantur? Quod tamen facile agnoscimus, si ejus quae diligere et inimicos praecipitur charitatis merita pensamus.  Vet. XIII.  Conditoris namque auribus illa maxime oratio commendatur, quae pro inimicis quoque intercedere nititur. Unde et per semetipsam Veritas dicit: Orate pro persequentibus et calumniantibus vos . Et rursum: Cum stabitis ad orandum, dimittite si quid habetis adversus alterum . Cum vero patrum priorum facta sacro eloquio describente revolvimus, Moysen et Samuelem exorasse pro adversantibus invenimus. Unus quippe eorum saevientis populi persecutionem fugit, et tamen pro vita sui persecutoris intervenit; alter, ex principatu populi dejectus, ipsis suis adversariis dicit: Absit a me hoc peccatum in Domino, quo minus cessem orare pro vobis . Quid est ergo in difficultate deprecan
Abbreviated transcription (Latin):
resultet oꝑ antis: quia qui benigne qͥ
nõ erat fecit. qđ ẽ in iuste non deserit.
d semet ipsam gͦ in ꝑcusfione. De ira¬
mens redat. et qd̾ app̃hen dei . xii.¬
de nõ. ualet non requirat: ne si diui¬
na ira discutitur. amplius discussa ꝓ¬
pot̾at: in extinguibilit suꝑbia aceen¬

Expanded text:
resultet operantis, quia qui benigne quod resultet operantis, quia qui benigne quod non erat fecit, quod est injuste non deserit. Ad semetipsum ergo post percussionem mens redeat, et quod apprehendere non valet non requirat, ne si divinae irae causa discutitur, amplius discussa ppoterat, inexstinguibiliter superbia accen
Abbreviated transcription (Latin):
qui es qui respondeas do: Responde¬
re do nõ posse conuincitur. qui homo
nominatur: quia ꝑ hoc qd de humo
sũptus ẽ. uidicia suꝑna discutere dig¬
nus non ẽ. Uñ hoc quoq apte subiũ¬
gitur. Uel quis dicere ei pot̃. quur
ita facis: Auctoris facta semꝑ in dis
eussa ueneranda st̃: quia in iusta esse
nequaqͣm possunt. R. õnem quippe
de occulto eius consilio querere. in¬
chil ẽ aliud quam contra eius consi¬
lium suꝑbire. Cum gͦ factoꝵ cͣausa
non dep̃henditur. restat ut subfactis
illiuis cum humilitate taceatur: quia ne¬
qua qm sufficit sensus carnis. ut secre¬
ta penetret maiestatis. Qui gͦ in factiᷤ
dĩ rõnem non uidet. infirmitatẽ suam
considans cur non uideat: Numquid
Uñ ꝑ paulum quoq subseqñter adum¬
gitur. Numquid dicit figm̃tum ei qui
se finxit. qrͣ me fecisti sic : Quo enim
se cernit figm̃tum diuini oꝑis. eo semet¬
ipsum redarguat. nec contra manum

Expanded text:
quis es, qui respondeas Deo? Respondequis es, qui respondeas Deo? Respondere Deo non posse convincitur qui homo nominatur, quia per hoc quod de humo sumptus est, judicia superna discutere dignus non est. Unde hic quoque apte subjungitur: Vel quis dicere ei potest, cur ita facis cussa veneranda sunt, quia injusta esse nequaquam possunt. Rationem quippe de occulto ejus consilio quaerere nihil est aliud quam contra ejus consilium superbire. Cum ergo factorum causa non deprehenditur, restat ut sub factis illius cum humilitate taceatur, quia nequaquam sufficit sensus carnis, ut secreta penetret majestatis. Qui ergo in factis Dei rationem non videt, infirmitatem suam considerans, cur non videat ratie per Paulum quoque subsequenter adjungitur: « Nunquid dicit figmentum ei qui se finxit: Quare me fecisti sic? . » Quo enim se cernit figmentum divini esse operis, eo semetipsum redarguit ne contra manum
Abbreviated transcription (Latin):
agnosco. Et tam̃ homo qui ufirmita¬
tis pena p̃mitur. et cecitatis sue ca¬
ligine grauatur. ad suꝑne lucis ui¬
dicium ꝓꝑat. ut suoꝵ actuum rõnem
reddat. Uñ mox subditur. Si repente¬
int̾roget. quis respondebit ei : Repẽ¬
te int̾rogat ds. cum nos ad districtio.¬
nem sui ex aminis in opinatos uo¬
cat: sed introgationi illius respon¬
dere homo non sufficit: quia si re
mota tunc pietate discutitur. in illo
ex amine etiam ustoꝵ uita succumbit.
Uel certe int̾rogat. cum duris nos ꝑ¬
cussionibus pulsat: ut cum magna mẽᷤ
nr̃ã de se intranquillitate estimat. se¬
met ipsam u̾acit̾ quał sit in ꝑturbati¬
one dep̃hendat. Et plerumq qm̃ per¬
cutitur gemit. sed responde nõ suffi¬
cit: q̃uia et ipsa ei ꝑcussionis sue ad¬
u̾sitas displicet. s tam̃ semet ipsum ho¬
mo consid̾ans tacet. et duuna uidicia¬
discutere metuit. q̃ui ẽẽ se pulu̾em ag
noscit. Uñ ⁊ ꝑ paulum dr̃. O homo tu

Expanded text:
agnosco. Et tamen homo qui infirmitaagnosco. Et tamen homo qui infirmitatis poena premitur, et caecitatis suae caligine gravatur, ad supernae lucis judicium properat, ut suorum actuum rationem reddat. Unde et mox subditur: CAPUTinterroget, quis respondebit ei? - Repente interrogat Deus, cum nos ad districtionem sui examinis inopinatos vocat. Sed interrogationi illius respondere homo non suffimota tunc pietate discutitur, in illo examine etiam justorum vita succumbit. Vel certe interrogat cum duris nos percussionibus pulsat, ut cum mens nostra magna de se in tranquillitate aestimat, semetipsam veraciter qualis sit in perturbatione deprehendat. Et plerumque quoniam percutitur gemit, sed respondere non sufficit, quia et ipsa ei percussionis suae adversitas displicet; sed tamen semetipsum homo considdiscutere metuit, quia se pulverem esse cognoscit. Unde per Paulum dicitur: O homo, tu
Abbreviated transcription (Latin):
ut infirmũ se animus in temptatione
dep̃hendens. totum se at diuinitatis
ad uitoruim conferat. ⁊ su fiduciam
funditus amittat: sicq fit ut inde deo¬
alnus inhereat. unde se a do ꝓfunduis
cecidisse suspirabat. Accessus gͥ et re¬
cessus di am̃te nr̃a minime cognoscit᷑
quousq rerũ alt̾nantium finis igno¬
ratur: quia et de temptatione incer¬
tum ẽ. utrum ꝓbet an trucidet: ⁊̃ de do¬
nis nequaquã dep̃henditur. utrũ hic
deftos remun̾ent. an in uia mitͥunt. ut
ad patriamꝑducant. homo gͦ ab int̾¬
tñis gaudus semel pulsus. clausas
contra se ianuas secreti spũalis aspi¬
eiat. atq ad semet ipsum foras pro¬
iectus in carne gemat. et cecitatis sue
dampna considans dicat. Si uen̾it
ad me non uidebo eum. ⁊ si abierit
nõ intelligam. Ac si aꝑte deploret di¬
cens. Post quã semel sponte ocłos ꝑdi¬
di. qm̃ quesitȩ noctis cecitatem pati¬
or. nec ortum iam. nec occasum solis

Expanded text:
ut infirmum se animus in tentatione ut infirmum se animus in tentatione deprehendens, totum se ad Divinitatis adjutorium conferat, et sui fiduciam funditus amittat; sicque fit ut inde altius Deo inhaereat, unde se a Deo profundius cecidisse suspirabat. Accessus igitur recessusque Dei a mente nostra minime cognoscitur, quousque rerum alternantium finis ignoratur, quia et de tentatione incertum est utrum probet an trucidet, et de donis nequaquam deprehenditur utrum hic desertos remunerent, an in via nutriant, ut ad patriam perducant. Homo ergo ab internis gaudiis semel expulsus clausas contra se januas secreti spiritalis aspiciat, atque ad semetipsum foras projectus in carne gemat, et, caecitatis suae damna considerans, dicat: Si venerit ad me, non videbo eum; et si abierit, non intelligam. Ac si aperte deploret, dicens: Postquam semel sponte oculos perdidi, quoniam quaesitae noctis caecitatem patior, nec ortum jam, nec occasum solis
Abbreviated transcription (Latin):
eclusum quippe ab uit̾nis clis m̃tis
cłpa m̃tis ocłos ꝑdidit:⁊ quo m̾itoꝵ su¬
orum passib graditur. neseit. Sepe enĩ
diuinȩ distctionis ira ẽ qđ grãm putat.
tlam plerumꝰ grãm extimat dona uir¬
tutũ: ⁊ tam̃ eisoem donis elatus corru
cautius surgit. Quis enim do se ꝓꝑm¬
quare nõ estimet. cũ suꝑnis ex̾ceri iui¬
ctrine magist̾ium ꝑcipit. uł ad ex̃cendã
curationum grãm conualescit: Et tñ
sepe mens dum de uirtutis suȩ secu¬
ritate soluitur. in sidiante adu̾sario in¬
opinate culpe telo ꝑforatur. ⁊ inde adõ
in et̃num longe fit: unde ei ad tp̃s suȩ
se delictum iam a grã duuna nõ de¬
putet. cum post exꝑim̃tum mundiciȩ
lassesciri se carnis temptationib iudoe.
in honesta ad animum cong̃i.⁊ añ co¬
gitationis ocłos nõ nulla uꝓba ⁊ im¬
munda adu̾sari: Et tñ cum fastigant
ista. nec suꝑant. ñequaquam ꝑ polluci¬
onem trucidant. s ꝑ humilitatẽ seruãt.

Expanded text:
eclusum quippe ab internis gaudiis ulpa, mentis oculos perdidit, et quo meritorum suorum passibus graditur nescit. Saepe enim divinae districtionis ira est, quod gratiam putat. Nam plerumque gratiam aestimat dona virtutum, et tamen eisdem donis elatus corruicautior exsurgit. Quis enim Deo se propinquare non aestimet cum supernis excrctrinae magisterium percipit, vel ad exercendam curationis gratiam convalescit? Et tamen saepe mens, dum de virtutis suae securitate resolvitur, insidiante adversario, inopinatae culpae telo perforatur; et inde a Deo in aeternum longe fit, unde ei ad tempus sinse derelictum jam gratia divina non deputet cum post experimentum munditiae lacessiri se carnis tentationibus videt, inhonesta ad animum congeri, et ante cogitationis oculos nonnulla improba et immunda 298 versari? Et tamen cum fatigant ista, nec superant, nequaquam per pollutionem trucidant, sed per humilitatem servant,
Abbreviated transcription (Latin):
in dignationẽ mulleris t̾ritus ꝑ deser¬
tum fugit. et ꝓsemet ipso infirmatur
in formidine : qui furorẽ dĩ placat
⁊ resisti omĩno non ualet. qñ se et ad
ulciscendum excitat. et ipse p̃cem que ei
funditur nõ aspirat. hinc ad iheremiã
ꝓ eis laudem. ⁊ or̃onem. quia nõ exau¬
diã ĩ tẽpore clamoris oronẽ eorum adme.

Expanded text:
indignationem mulieris territus per deserindignationem mulieris territus per desertum fugit; et pro semetipso infirmatur in formidine, qui furorem Dei placat  resisti omnino non valet, quando se et ad ulciscendum excitat, et ipse precem qufunditur, non aspirat. Hinc ad Jeremiam dpro eis laudem et orationem, quia non exaudiam in tempore clamoris eorum ad me . »
Abbreviated transcription (Latin):
o humana nõ retinet: nec se utilit euiuis¬
libet dep̃catio obicit. cum semel d̾s ali¬
quid ab intimis irascendo disponit. hĩc
ẽ enum qđ moyses qui reatum suum to¬
tius pleb̾ apud dominũ suis p̃cib t̾sit.
dumq se obicem obtulit. diinȩ iracun¬
die ium placauit: ad petram oreb ueni¬
ens. et ꝓ aque exhibitione diffidens: re¬
ꝓmissionis t̾ram ingredi domino iras¬
cente nõ potuit: et sepe bac de re af¬
fligitur. sepe desidio se excitante tur¬
batur. et dispositȩ ultionis iracundiam
repelłe a semet ipso nõ ualuit. qui bãe
uolente domino: et appło ãmouit. hiic
dauid qui a ꝓstrata plebe post modũ
angłi gladium p̃ce compescuit. pͥus plo¬
rans. ⁊ eiulans nudis pedibus filium
fugit. et quousq ꝑpetrati facinoris ulti¬
onem ad plenum reciꝑet. iram di ne¬
quaqͣm ualuit ꝑ semet ipsum temꝑa¬
re. hinc helias ut sic̃ homo parum ali
quid quasi de diina animadũsione
sentiret: quiã u̾bo celos apꝑuit. ante

Expanded text:
o humana non retinet, nec se utiliter cujuslibet deprecatio objicit, cum semel Deus aliquid ab intimis irascendo disponit. Hinc est enim quod Moyses, qui reatum totius plebis apud Deum suis precibus tersit, dumque se obicem obtulit, divinae iracundiae vim placavit : ad petram Oreb veniens, et pro aquae exhibitione diffidens, repromissionis terram ingredi, Domino irascente, non potuit. Et saepe hac de re affligitur, saepe desiderio se excitante turbatur, et dispositae ultionis iracundiam repellere a semetipso non valuit, qui hanc, volente Domino, et a populo amovit. . Hinc David quia prostrata plebe postmodum angeli gladium prece compescuit, prius plorans et jejunans, nudis pedibus filium fugit, et quousque perpetrati facinoris ultionem ad plenum receperit, iram Dei nequaquam valuit pro semetipso temperare . Hinc Elias, ut sicut homo parum aliquid quasi de divina animadversione sentiret, qui verbo coelos aperuit , ante
Abbreviated transcription (Latin):
erigentibus demonstratur: S ed si subtili¬
t̃. et hec bi iob eloquia ⁊ illorum facta
pensamus: ⁊ u̾um cognoscimus. quia di¬
dei obuiant. ab ipso accipiunt. ut contra
npetum ꝑcussionis eius obponantur.
atqr ut ita dix̾im cũ ipso se erigunt. cõ¬
tra ipsum. eosq duuna uis sͥ obponit. se¬
cum. quia in eo qđ adu̾sum seuientis irã
foris obtinent. uitus eos grã irascentis
fouet. ⁊ famulantes tntĩus leuat. quos
quasi adu̾santos ext̾ius tołat. Portat gͦ
contradictionẽ dep̃cantium quam adspi¬
rat: et ułud nolenti imponitur. qđ ab ip¬
so ut fiat unꝑatur. Moysi ⁊ enuim dicit.
Dimute me ut irascatur furor ms̃ con¬
tra eos et deleam eos: faciamq te u
gentẽ magnam. Quid ẽ seruo dicere di¬
mite me. nͥ dep̃candi causam p̃be.. Ic si
aꝑte dicẽtur. Pensa qnͣtum apud me
ualeas. et cognosce quia obtinere pot̾is
quicquid ꝓ ppło exoras. Qd̃ qua m̃te a¬
gitur. statu uenia subiuncta testatur.

Expanded text:
existentibus demonstratur? Sed si subtiliexistentibus demonstratur? Sed si subtiliter et beati Job eloquia, et illorum facta pensamus, et verum cognoscimus, quia diDei obviant ab ipso accipiunt ut contra impetum percussionis ejus opponantur, atque, ut ita dixerim, cum ipso se erigunt contra ipsum, eosque divina vis sibi opponit secum, quia in eo quod adversum saevientis iram foris obtinent, intus eos gratia irascentis fovet; et famulantes interius levat, quos quasi adversantes exterius tolerat. Portat ergo contradictionem deprecantium quam aspirat; et velut nolenti imponitur, quod ab ipso ut fiat imperatur. Moysi etenim dicit: Dimitte me, ut irascatur furor meus contra eos, et deleam eos; faciamque te in gentem magnam . Quid est servo dicere, Dimitte me, nisi deprecandi ausum praebere? Ac si aperte diceretur: Pensa, quantum apud me valeas, et cognosce quia obtinere poteris quidquid pro populo exoras. Quod quia hac mente agitur, statim venia subjuncta testatur.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗd ire dĩ nulłm posse resistere dicit᷑.
qd multos indignationis suꝑnȩ ani¬
mad u̾sionis obuiasse eloquia diuina
testant᷑. An non ire di moyses restitit.
qtii ꝓ cadente ppło erectus ipsum suꝑ¬
nȩ ꝑcussioius impetũ mortis sue obla¬
tione restrinxit dicens. duitte illis
hanc noram alioquin dele me de libro¬
tuo quem sepsisti:. An nõ ire di aaron
restitit. cum intͣ uiuentes ae mortuos
turribulum sumpsit. et anmadũsionis
ignem in censi fumo temꝑauit: An nõ
finees ire diei resticit. qui luxuriantes
cum alienis in ipso eoitu trucidans. ⁊ elũ
suum diuinȩ indignationis obtulit. et
furorẽ gladio placauit: An nõ ire dei
dauit restitit. qui angło ferienti se offe¬
rens. placationis grãm ⁊ ante tp̃s ꝓposi¬
tum exegit. An non helias ire dĩ resti¬
tit. qui longo iam tp̃e tr̃a harente sub¬
ductas de celo pluuias u̾bo reuocauit:
Quomͦ gͦ diuine ire nullum posse resis¬
tẽ dr̃. cuiͦ multos sepe resticisse exemplis

Expanded text:
quod irae Dei nullus posse resistere dicitur, cum multos indignationi supernae animadversionis obviasse eloquia divina testantur. An non irae Dei idem Moyses restitit, qui pro cadente populo erectus, ipsum supernae percussionis impetum, mortis suae oblatione restrinxit dicens: Dimitte illis hanc noxam: alioquin dele me de libro quem scripsisti? An non irae Dei Aaron restitit, cum inter viventes ac mortuos, thuribulum sumpsit, atque animadversionis ignem incensi fumo temperavit? An non Phinees irae Dei restitit, qui luxuriantes cum alienigenis in ipso coitu trucidans, zelum suum divinae indignationi obtulit, et furorem gladio placavit? An non David irae Dei restitit, qui angelo ferienti se offerens, placationis gratiam et ante tempus propositum exegit? An non Elias irae Dei restitit, qui longo jam tempore terrae aridae, subductas de coelo pluvias verbo revocavit? Quomodo igitur divinae irae nullum posse resistere dicitur, cum multos saepe resistere exemplis
Abbreviated transcription (Latin):
recolligit.sͥq coram se p̃ potestate suꝑne
magguitudinis uilescit dicens. Quantus¬
gͦ sum ego. ut respondeam ei. et loquar
uerb̃ meis cum eo: Ac si aꝑte dicat. Si¬
creatura illa hunc consid̾are nõ sufficit.
que carne non p̃mitur. qua m̃te de eus
uidiciis disputo. qui ponde corruptionis
angustor. Sic̃ aũt. sepe ad nos u̾ba dei
sunt iudicia illius. que nr̃orum actuum
sententiam loquuntur. ĩta u̾ba nr̃a ad do¬
minum sunt oꝑa que exhibemus. Sed
cum do loqui uerb̃ siuis homo non ualet.
quia apud subtile eius iudiciũ. nlłam de
suis actib fiduciam tenet. Uñ apte sub¬

Expanded text:
recolligit, sibique coram se prae potestate supernae recolligit, sibique coram se prae potestate supernae magnitudinis vilescit, dicens: CAPUergo sum ego, ut respondeam ei, et loquar verbis meis cum eo? - Ac si acreatura illa hunc considerare non sufficit, quae carne non premitur, qua mente de ejus ego judiciis disputo, qui pondere corruptionis angustor? Sicut autem saepe ad nos verba Dei sunt judicia illius, quae nostrorum actuum sententiam loquuntur, ita verba nostra ad Deum sunt opera quae exhibemus. Sed cum Deo loqui verbis suis homo non valet, quia apud subtile ejus judicium nullam de suis actibus fiduciam tenet. Unde et apte sub
Abbreviated transcription (Latin):
aspiciat qđ uid̾a deseritur. atq ad di¬
uiuitatis cultum gentium pͥncipes indi¬
tant orbem. Ac si aꝑte fateatur dicens.
Et subiectos quondam districte deseriͨ.
et erectas potestates gentium miscdit̃¬
curuantur. qui portant orbem. possint
⁊ angłice potestatẽ uirtutes intelligi.
Ipsi et enum orbem portant. qui regẽ¬
dõ mundi curas ad ministrant. paulo
atrestante qui ait. Non ne om̃s sunt
tis:Ait gͦ. Ds euius resistere ire ne¬
mo pot̾. sub quo curuantur qui portãt
orbem. Ac si humilitatẽ omĩs ereature
conspiciat. et tremefactus dicat. Quis
infirmoꝵ hominum tuis nutib obuiat.¬
cuius se formidini. ⁊ uirtutes angłice
portant subdo curui sunt. quia diuini¬
tatis eius celsitudinem quamus suble¬
uati. uid̾ant nec iurtutes tñ anglice cõ
p̃bendunt. Quã uir uistus p̃ infirmitate
nõ penetrans. s hane ut eumq ex subiec¬
tis sumorum spũum inmustus pensans ad
considationẽ se ꝓpͥam sollicita humilitate

Expanded text:
aspiciat quod Judaea deseritur, atque ad Divinitatis cultum gentium principes incliportant orbem. Ac si aperte fateatur dicens: Et subjectos quondam districte deseris, et erectas potestates gentium misericurvantur qui portant orbem, possunt et angelicae virtutes intelligi. Ipsae etenim orbem portant, quae regendi mundi curas administrant, Paulo attestante, qui ait: Nonne omnes sunt tis ? Ait ergo: Deus cujus resistere irae nemo potest, sub quo curvantur qui portant orbem. Ac si humilitatem omnis creaturae conspiciat, et tremefactus dicat: Quis infirmocujus se formidine et virtutes angelicae portant, sub Deo curvi sunt, quia divinitatis ejus celsitudinem quam sublevati videant, nec virtutes tamen angeliQuam vir justus prae infirmitate non penetrans, sed hanc utcunque ex subjectis summorum spirituum ministeriis pensans, ad considerationem se propriam sollicita humilitate
Abbreviated transcription (Latin):
re. Tinea aũt de ueste nascit᷑. ⁊ eandẽ
uestem de qua ceitur. oriendo corrum¬
pit. Quasi u̾o quedam uestis aminȩ caro
neam suam. quia ab ipsa carnal: temp¬
tatio oritur. ex qua lacẽtur. Quasi enĩ¬

Expanded text:
rrae . Tinea autem de rrae . Tinea autem de vestem de qua oritur, oriendo corrumpit. Quasi vero quaedam vestis animae caro neam suam, quia ab ipsa carnalis tentatio oritur, ex qua laceratur. » Cassi
Abbreviated transcription (Latin):
ipsa mutabilis. quã uideł mutabilita¬
clis amoris illigat᷑. r̃ecce nũc dr̃. Ecee
qui seruiũt ei. nõ sunt stabiles. atq eiur¬
dem. ꝓtinus docum̃tũ mutabilitis ad¬
iungitur: cũ de apostatis sp̃ibus sub¬
infert᷑. Et in angłis suis repꝑit praui¬
firmitatis humanȩ considationem col¬
ligit. cũ lico sub nectit. Quanto magis hii
qui hũt domos luteas. qui t̾renum ħnt
fundam̃tum. consum̃tur uelud atinea:
luteas quippe domos habitamus: qr ĩ
corpora t̾rena subsistimus. Qd bene pa¬
ulus consid̾atus ait. habemus tesaur̃
istum in uasis fictilibus. Et rursum Sci¬
mus quia si trestris domus nrã huius
habitationis dissoluatur. qd̾ edificatio¬
nẽ ex deo habemus domum nõ manu¬
factam. Gerrenũ qͦ fundam̃tum. ẽ sub¬
stantia carnalis. Qd̃ in se sollicite psal¬
mista conspexãt: cũ dicebat. Non est
occultatũ os meũ ate qd fecisti in occul¬
to. et substantia mea mnferioribus t̃¬

Expanded text:
ipsa mutabilis, quam videlicet mutabilitaipsa mutabilis, quam videlicet mutabilitaculis amoris illigatur, recte nunc dicitur: Ecce qui serviunt ei, non sunt stabiles. Atque ejusdem protinus documentum mutabilitatis adjungitur, cum de apostatis spiritibus subinfertur: Et in angelis suis reperit pravifirmitatis humanae considerationem colligit, cum illico subnectit: Quanto magis hi, qui habitant domos luteas, qui terrenum habent fundamentum, consumentur velut tinea? Luteas quippe domos habitamus, quia in corporibus terrenis subsistimus. Quae bene Paulus considerans 171 ait: Habemus thesaurum istum in vasis fictilibus . Et rursum: Scimus quia si terrestris domus nostra hujus habitationis dissolvatur, quod aedificationem ex Deo habemus, domum non manufactam . Terrenum quoque fundamentum est substantia carnis. Quod in se sollicite Psalmista conspexerat, cum dicebat: Non est occultatum os meum a te, quod fecisti in occulto, et substantia mea in inferioribus te
Abbreviated transcription (Latin):
nea : Natura angłica ⁊ contemplationi
auetoris omĩum in hendo in statu suo
inmutabilit̾ ꝑ manet. ⁊ eo ipso tam̃
quo creatura ẽ in semet ipsa uicis¬
situdinẽ mutabilitatis ht̃. Mutari
aũt ex alio in aliud ire ẽ.⁊ in semet¬
ipsam stabilẽ nõ eẽ. U naqueq enu
res quasi tot passib ad aliud cendit.
quot mutabilitatis suȩ motibus sub¬
iacet. Solaaũt natura in conp̃hensi¬
bilis abstatu suo nescit moueri. que
ab eo qđ semꝑ idem est. nescit in muta¬
ri. Nam si angłorum sub̾a mutabilita¬
tis motu fuisset aliena. bñ ab auetore
condita nequaquam in reꝓbis spĩbuᷤ
abitudinis suş arche cedisset. d̾ libo ar¬
rum spĩum. bonam s mutabilẽ cõ¬
didit. ut et qui ꝑmane̾ nollent ruerẽt.
lussent. tanto in ea iam dignius qnͣto
⁊ ex arbitrio starent. et eo maioris ap̃
dm̃ m̾iti fierent. quo mutabilitatis suȩ
motũ uoluntatis studio fixissent. Quia
gͦ ipsa quoq nat᷑a angłica ẽ in semet¬

Expanded text:
 --Natura angelica etsi contemplationi auctoris inhaerendo, in statu suo immutabiliter permanet; eo ipso tamen quo creatura est, in semetipsa vicissitudinem mutabilitatis habet. Mutari autem, ex alio ad aliud ire est, et in semetipso stabilem non esse. Unaquaeque enim res quasi tot passibus ad aliud tendit, quot mutabilitatis suae motibus subjacet. Sola autem natura incomprehensibilis a statu suo nescit moveri, quae ab eo quod semper idem est, nescit immutari. Nam si angelorum substantia a mutabilitatis motu fuisset aliena, bene ab auctore condita, nequaquam in reprobis spiritibus a beatitudinis suae arce cecidisset. Mire arum spirituum bonam, sed mutabilem condidit, ut et qui permanere nollent, ruerent, rent, tanto in ea jam dignius, quanto et ex arbitrio starent; et eo majoris apud Deum meriti fierent; quo mutabilitatis suae motum voluntatis statione fixissent. Quia ergo ipsa quoque natura angelica est in semet
Abbreviated transcription (Latin):
uͥtute fulgeant. omĩo sine culpa eẽ neq̃¬
unt. cũ rem p̃sentis uitȩ gradiuntirr.
quia eoꝵ nunitũ gressus tangit᷑. aut
luto illicit oꝑis. aut puluere cogitati¬
onis. Domos aũt luteas habitant: qui
de illecebrosa hac uita carnis exultãt.
hac domũ luteam paulus habitare cõ¬
tempserat: cũ dicebat. Nr̃a conu̾satio¬

Expanded text:
ino sine culpa nequeunt, cum iter praesentis vitae gradiuntur, quia eorum nimirum gressus tangitur aut luto illiciti operis, aut pulvere cogitationis. Domos autem luteas habitant, qui de illecebrosa hac vita carnis exsultant. Hanc domum luteam Paulus habitare contempserat, cum dicebat: Nost
Abbreviated transcription (Latin):
lud tinea homo consumit᷑. cũ de se oritͤ
uñ cont̾atur. Ac si aꝑte dicat. Sulli spc̃
eẽ ex se in mutabilos nequeunt. qui nt¬
la carnis infirmitate depͥmunt᷑: qua te¬
mĩtate se homines in bono ꝑmane cons¬
taut̃ putant. quos in eo qd intellect᷑us
ad suma euehit. carnał in firmitas ad¬
grauans p̃pedit. ut corruptionis uiciũ
in semet ipsis ħant. uñ ab intima no

Expanded text:
omo consumitur, cum de se oritur unde conteratur. Ac si aperte dicat: Si illi spiritus esse ex se incommutabiles nequeunt, qui nulla carnis infirmitate deprimuntur; qua temeritate se homines in bono permanere constanter existimant, quos in eo quod intellectus ad summa evehit, carnalis infirmitas aggravans praepedit, ut per corruptionis vitium in
Abbreviated transcription (Latin):
filius ẽ. sic̃ de condito bom̃e moises
in sinuat dicens. Creauit ds hominẽ.
adimaginẽ dei fecit illũ. Et sic̃ ꝑ ex¬
p̃ssionem sapĩȩ de di filio. quidã sapi¬
ens dic̃. Candor ẽ enĩ iueis et̾ne. Et sic̃
paulus ait. Qui cũ sit splendor głe. ac
añ fertur. quia cum u̾e in patrẽ tendimꝰ.
hunc qnͣtum accepimus ꝑ suam ima¬
de se ipso sine inicio nata ẽ. eum aliqͦ
modo cernẽ qui nec recspit nec desinit.
conamur. Uñ et ħ eadem meũgło u̾ita ͤ
bene aũt subdit᷑. ⁊ uoc̃e quasi aure le¬
nis audiui. Quid enĩ ꝑ uocẽ aurȩ len᷑
nisi cognitio scĩ sp̃e designatur: qui de
patre ꝓcedens. ⁊ de eo qd ẽ filius acci¬
piens: nr̃e tenuit noticie infirmitatis
in funditur. Qui tñ suꝑ apłos ueniens.¬

Expanded text:
Filius est, sicut de condito homine Moyses insinuat, dicens: Creavit Deus hominem, ad imaginem Dei fecit illum . Et sicut per expressionem Sapientiae de eodem Filio quidam sapiens dicit: Candor est enim lucis aeternae . 168 Et Paulus ait: Qui cum sit splendor gloriae, ac antefertur; quia cum vere in Patrem intendimus, hunc quantum accipimus, per suam imaae de ipso sine initio nata est, eum aliquo modo cernere, qui nec coepit, nec desinit conamur. Unde et haec eadem Veritas dere. Et vocem quasi aurae lenis audivi ; quod enim per vocem aurae lenis, nisi cognitio Spiritus sancti designatur, qui de Patre procedens, et de eo quod est Filii accipiens, nostrae tenuiter notitiae infirmitatis infunditur? Qui tamen super apostolos
Abbreviated transcription (Latin):
te elonge cernentes. in papilionum suo¬
rum hostus stetisse monstr̃atur: quia
hii qui aduentum diuinitatis ut cũ¬
q conspiciunt. qͣi ĩa ex habitacło car¬
nis ꝓcedunt. Quia gͥ humana m̃s qnͣ¬
ta libet se uirtute tetendit. iuix de in¬
timis extrema cognoscit: recte nune
dr̃. Et uocem quasi aurȩ lenis audi¬
ui.S qm̃ cũ de se saltẽ parum nb di¬
uina cognitio exhibet: in firmitatis nr̃e
ignorantiam ꝑfecte docet. Qui uocẽ
aure lenis audiuit: dicat quid ex ipsa
hac auditione didicĩt. Sequit᷑. Nũqͥ¬

Expanded text:
tae e longinquo cernentes, in papilionum suotae e longinquo cernentes, in papilionum suorum ostiis stetisse memorantur, quia hi adventum Divinitatis utcunque conspiciunt, quasi jam ex habitaculo carnis procedunt. Quia igitur humana mens quantalibet se virtute tetenderit, vix de intimis extrema cognoscit, recte nunc dicitur: Et vocem quasi aurae lenis audivi. Sed quoniam cum de se saltem parum nobis divina cognitio exbibet, infirmitatis nostrae ignorantiam perfecte docet, qui vocem aurae lenis audivit, dicat quae ex ipsa hac auditione didicerit. Sequitu
Abbreviated transcription (Latin):
suum pallio: et ingressus stetit in hostio
speluncȩ. Post aure tenuis sibilũ. uultũ
tilissima contẽplatione u̾itas. qnta ignorã¬
tia homo teg̾it᷑ agnoscit. Uultui namq
pallium suꝑ doͣcere ẽ. ne altiora mens q̃¬
tere audeat. Hanc ex consuerdine ꝓpͥe
in firmitatis uelare ut nequa quã in¬
telligentiȩ ocłos ultra se p̃cipitant̃ aꝑ¬
iat. s hoc qd̃ app̃hend̾e nõ ualet reu̾ent᷑
claudat: qui ħ agens in speluncȩ hostio
stetisse describitur. Quid namq spelun
ad huc ex uetustate retinemur: S cum
aliquid ꝑ ciꝑe de cognitione diuinitatiꝰ
incipimus: quasi iam in speluncȩ nr̃e
hostio stamus. Quia enim ꝓ gredi ꝑ fec¬
te nõ possumus ad cognitionẽ tamen
u̾itatis ui hiantes. iam aliquid de libta¬
tis aura captamus. Ingressu gͦ speluncȩ
stare ẽ. rep̃sso nr̃o corruptionis obstacło
ad cognitiõm u̾itatis inciꝑe exire. Uñ¬
et nube in tab̃nacło descendente isrłi¬

Expanded text:
suum pallio, et ingressus stetit in ostio suum pallio, et ingressus stetit in ostio speluncae . Post aurae tenuis sibilum, vultum tilissima contemplatione veritatis, quanta ignorantia homo tegatur, agnoscit. Vultui namque pallium superducere est, ne altiora mens quaerere audeat, hanc ex consideratione propriae infirmitatis velare; ut nequaquam intelligentiae oculos ultra se praecipitanter aperiat, sed ad hoc quod apprehendere non valet, reverenter claudat. Qui haec agens, in speluncae ostio stetisse describitur. Quid namque spelunadhuc ex vetustate retinemur? Sed cum aliquid percipere de cognitione Divinitatis incipimus, quasi jam in speluncae nostrae ostio stamus. Quia enim progredi perfecte non possumus, ad cognitionem tamen veritatis inhiantes, jam aliquid de libertatis aura captamus. In ingressu ergo speluncae stare, est represso nostrae corruptionis obstaculo, ad cognitionem veritatis incipeet nube in tabernaculo descendente, Israeli
Abbreviated transcription (Latin):
mitt̾et dicens. ecce dominꝰ transit.
Non incõmotione dñs: ⁊ post comotionẽ
ignis. Non in iggne dñs. ⁊ pꝰ ignẽ sibilu ͤ
aurȩ tenius. Sp̃e quippe añ dñm eũtit
montes. et petras cont̾it. quia pauor qͥ
ex aduentu eius irruit: ⁊ altitudinem
cordis nri deicit. et duritiam liq̃facit.
S sp̃ui comotionis et igni nõ uesse do¬
mutꝰ dr̃. Esse u̾o in sibilo aure tenius nõ
negatur. quia nimirũ m̃s cũ in templa¬
tionis sublimitate suspendit᷑. quicꝗd ꝑ
fecte conspicẽ p̃ualet. d̾s nõ ẽ. sũ u̾o sub¬
tile aliquid conspicit. ħ ẽ qđ de in com¬
p̃bensibili substantia em̃mtatis audit. Qua¬
si eñ sibilium tenuis aurȩ ꝑcipimus. cũ
saporem in cͥcumscͥpte u̾itatis contẽpla¬
tione subita subtilit̃ degustamus. U̾une
u̾o u̾um ẽ qđ de do cognoscimus. c̃um
plene nos aliquid de illo cognosẽe nõ
posse sentimus. Uñ bene illic subditur.
Qd̃ cũ audisset helias. oꝑuit uultum

Expanded text:
mino. Et ecce Dominus transit, Non in commotione Dominus. Et post commotionem ignis, non in igne Dominus; et post ignem sibilus aurae tenuis . Spiritus quippe ante Dominum evertit montes, et petras 169 conterit; quia pavor, qui ex adventu ejus irruit, et altitudinem cordis nostri dejicit, et duritiam liquefacit. Sed spiritui commotionis et igni non inesse Dominus dicitur, esse vero in sibilo aurae tenuis non negatur; quia nimirum mens cum in contemplationis sublimitate suspenditur, quidquid perfecte conspicere praevalet, Deus non est: cum vero subtile aliquid conspicit, hoc est quod de incomprehensibili substantia aeternitatis audit. Quasi enim sibilum tenuis aurae percipimus, cum saporem incircumscriptae veritatis contemplatione subita subtiliter degustamus. Tunc ergo verum est quod de Deo cognoscimus, cum plene nos aliquid de illo cognoscere non posse sentimus. Unde bene illic subditur: Quod cum audisset Elias, operuit vultum
Abbreviated transcription (Latin):
iusticia diunę iusticie comꝑata. in iꝰta
ẽ. Quia et lucerna in tenebris fulge̾
cernitur. s in solis radio posita tene¬
platione cognouit. nisi qđ iustificari ho
mo comꝑatione dei nõ possit: Recdanãq¬

Expanded text:
justitia divinae justitiae comparata injustitia est. Quia et lucerna in tenebris fulgere cernitur, sed in solis radio posita teneplatione cognovit, nisi quod justificari homo Dei comparatione non possit? Recta namq
Abbreviated transcription (Latin):
a sus fidelib participari dr̃. cũ in eiꝰ
suba pars nullatenus admitatur.
Sed quia hunc ex pͥmere ꝑfecto ser¬
mone nõ possumus. humanitatis nr̃ȩ
modulo quasi in fantiȩ in becillitatẽ
p̃pediti. eum aliquatenus balbucien¬
do resonamus. Quia u̾o et inmagna
contemplatione subleuati. subtile qͥd
de et̾nitatis cogntione ꝑ tingimus:
sacrȩ historie uerbis ostenditur. cũ
de cognitione dĩ ꝓpħa nob̃ elias edo¬

Expanded text:
a suis fidelibus participari dicitur, cum in a suis fidelibus participari dicitur, cum in ejus substantia pars nullatenus admittatur. Sed quia hunc exprimere perfecto sermone non possumus, humanitatis nostrae modulo, quasi infantiae imbecillitate praepediti, eum aliquatenus balbutiendo resonamus. Quia vero et in magna contemplatione sublevati, subtile quid de aeternitatis cognitione pertingimus, sacrae historiae verbis ostenditur, cum de cognitione Dei propheta nobilis Elias edo
Abbreviated transcription (Latin):
infirmitatis insinuat. et sonitu uehe¬
m̃tis spĩᷤᷤ. i uoce aurȩ lenis ex pͥmit᷑.
quia udeł ueniens. ⁊ uehemens est:¬
⁊ lenis. lenis quia notieiam suã qua¬
tinus cognosei ut eumq ualeat. nr̃is
sensib temꝑat. Uehemens. quia qnͣtũ¬
libet hane temꝑet. aduentu tam̃ suo
infirmitatis nr̃e cetitatem illumman¬
do ꝑturbat. Illustratione enim sua noᷤᷤ
lenit̾ tangit:.s. in opiam nr̃am in ani¬
nis auditur. quia ad huc in bac uita
positis ꝯtemplatoribus sius. nequaꝗͣ
se duunitas sic̃ ẽ in sinuat: sed lippi¬
entib m̃tis nr̃e occłis claritatẽ suã
tenuit᷑ demonstrat. Qd̃ bñ ipsa legis
acceptione signatur cũ dr̃. quia moy
platio in quam nos ascendimus: ut
ad ea que ultra infirmitatẽ ur̃am s̃
uidenda subleuemur. S in hane dñs
descendit: quia multũ nob̃ ꝓfitienti¬
tam̃ dici millo. uł parum uł aliqͥd
pot̃. quia unus sẽꝑ ⁊ ide ꝑ manens.
intelligi ꝑ articłarit᷑ nõ pot. ẽt tamẽ

Expanded text:
infirmitatis insinuat, et sonitu vehementis spiritus, et voce aurae lenis exprimitur; quia videlicet veniens, et vehemens est et lenis. Lenis quia notitiam suam quatenus cognosci utcumque valeat, nostris sensibus temperat: vehemens, quia quantumlibet hanc temperat, adventu tamen suo infirmitatis nostrae caecitatem illuminando perturbat. Illustratione enim sua nos leniter tangit, sed inopiam nostram inaninis auditur, quia in hac adhuc vita positis contemplatoribus suis, nequaquam se Divinitas sicut est insinuat, sed lippientibus mentis nostrae oculis claritatem suam tenuiter demonstrat. Quod bene ipsa legis acceptione signatur, cum dicitur, quia Moysplatio, in quam nos ascead ea quae ultra infirmitatem nostram sunt videnda sublevemur? Sed in hanc Dominus descendit, quia nobis multum proficientitamen dici in illo vel parum, vel aliquid potest, qui unus semper et idem permanens, intelligi partiliter non potest, et tamen