comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ras ostendit᷑. qmͣ signa comitant᷑
Quomͦ nathan contͣ dauid regẽ
ꝑ u̾ba increpatõnis tumuit. qui
cũ increpanda culpa int̾ram se¬
eius conspectui ꝓmis strauit: Sic̃
scͥptũ est. Nunciauerunt regidi¬
centes. Ad est nathan ꝓpha. Cũq
introisset aute cõspectũ regis. ado¬
rauit illum ꝓnus int̾ram. Qͦmͦ
moyses regi egiptio libere resistẽs
eũ despice potuit. qui d̾o familia¬
rit̾ colloquens. sequentes se ietro
cognatũ humilis adoranit. Cuiꝰ
etiam consilo tantam obed̾ĩam
prebuit. ut post secreta d̾i col¬
loquia magnũ lucrũ duc̾et. qd
foris ab ore homiius audiret. E
aliis gͦ scõꝵ fc̃is discimꝰ: qͥd de
aliis pensare dẽbeamꝰ. Sc̃i et euĩ
uri nec exelatõne sunt liberi
nec eptimore sũmissi. S cũ rec¬
titudo eos ad libertatem uocis
erigit: considatõ infirmitatis
ꝓprie ĩ humilitate custodit.
Culpas qͥppe delinquentiũ et
si ex alto in crepantes ferͥunt se¬

Expanded text:
nis ostenditur, quam signa comitantur. nis ostenditur, quam signa comitantur. Quomodo Nathan contra David regem per verba increpationis tumuit, qui cum increpanda culpa in terram ejus conspectui pronus stravit, sicut scriptum est: Nuntiaverunt regi dicentes: Adest Nathan propheta; cumque introisset ante conspectum regis, adoravit illum pronus in terra? Quomodo Moyses regi Aegyptio libere resistens eum despicere potuit, qui Deo familiariter colloquens, sequentem se Jethro cognatum humilis adoravit, cujus etiam consilio tantam obedientiam praebuit, ut post secreta Dei colloquia magnum lucrum duceret, quod foris ab ore hominis audiret? Ex aliis ergo sanctorum factis discimus quid de aliis pensare debeamus. Sancti etenim viri nec ex elatione sunt liberi, nec ex timore submissi, sed cum eos rectitudo ad libertatem vocis erigit, consideratio infirmitatis propriae in humilitate custodit. Culpas quippe delinquentium, et si ex alto increpantes feriunt se
Abbreviated transcription (Latin):
cens. Scio q ꝑ ignorantiam fe¬
cistis: Sic̃ et pͥncipes ur̃i. Neus
taꝵ pati xp̃m suũ: impleuit sic.
elatione noluit: qui nõ solũ se con¬
spici. s teneri se etiam a mułre
ꝯmisit: de qua scͥptũ est. Cumq
ueĩsset ad uirũ d̾i in monte app̾¬
hendit pedes eiꝰ. et accessit gyezi
ut amoueret eam: et ait homo d̾i.
Dimitte illam. aĩa eiꝰ in amari¬
tudine est. Quomodo heh̾as su¬
ꝑbo regi ĩcrepationis u̾ba ꝑ tu
morem ĩtulit. qui ante eiꝰ currũ
humulit̾ cucurrit. Sic̃ scriptũ est.
elccuictusq lumbis currebat au¬
te achab. Quomͦ uir d̾i Ierobo¬
am p̾sentiam ex elatione despex̃.
qui arentẽ dext̾am eiꝰ saluti pristi¬
ne ꝓtinꝰ ex pietate reparauit sic̃
scͥptũ est. Cũqr audisset rex ser¬
mouẽ homiuis dĩ. quem clama¬
bethel. extendit mam̃ suam de
altari dicens Appͥhendite eum.
Et exaruit manꝰ eiꝰ. Et paulo
post. Orauit uir dei faciem dni.
humilitate ꝓdiit uox iucrepatõ¬

Expanded text:
m fecistis, sicut et principes vestri. Deus, tarum pati Christum suum, implevit sic . elatione noluit, qui non solum se conspici, sed teneri se etiam a muliere, permisit? De qua scriptum est: Cumque venisset ad virum Dei in monte, apprehendit pedes ejus, et accessit Giezi ut amoveret eam. Et ait homo Dei: Dimitte illam, anima enim ejus in amaritudine est . Quomodo Elias superbo regi increpationis verba propter tumorem intulit, qui ante illius currum humiliter cucurrit, sicut scriptum est: Accinctusque lumbis currebat ante Achab? Quomodo Jeroboam praesentiam ex elatione despexit, qui arentem dextram ejus saluti pristinae protinus ex pietate reparavit, sicut scriptum est: Cumque audisset rex sermonem hominis Dei, quem clamaBethel, extendit manum suam de altari, dicens: Apprehendite eum, et exaruit manus ejus? Et paulo post: Oravit vir Dei faciem Dominhumilitate prodiit vox increpatio
Abbreviated transcription (Latin):
cere ꝓpriis uoluptatib ꝯtͣ ire
delectatõueni uite p̾sentis ex¬
tinguere: Huiꝰ mũdi aspera
ꝓ et̾nis premis amare. Pros¬
ꝑitatis blandimenta contẽmp¬
nere aduersitatis inetũ uicor¬
de suꝑare. Repboꝵ uero for¬
titudo est tͣnsitoria sine cessa¬
tone dilig̾e contͣ flagella cõ¬
ditoris insensibilit̾ ꝑdurare:
ab amore reꝵ temporalium
nec ex dni̾sitate quiesc̾e. ad iu¬
auemi gliam etiam cum iute
detrimento ꝑueĩre. Malicie
auguienta exquirere bonoꝵ
uitara nou solum uerbis ac
morib: sed etiam gladiiss
pugnare. In semet ip̃is spẽ
pon̾e: mi quitateui cotidie si¬
umũ: et uiri fortes ad nuscen¬
dam ebrietatẽ. Hinc ꝑ salomo¬
nem dicit᷑ͦ Qni scĩ quiq siue

Expanded text:
priis voluntatibus contraire, delectationem vitae praesentis exstinguere, hujus mundi aspera pro aeternis praemiis amare, prosperitatis blandimenta contemnere, adversitatis metum in corde superare. Reproborum vero fortitudo est transitoria sine cessatione diligere, contra flagella conditoris insensibiliter perdurare, ab amore rerum temporalium nec ex adversitate quiescere, ad inanem gloriam etiam cum vitae detrimento pervenire, malitiae augmenta exquirere, bonorum vitam non solum verbis ac moribus, sed etiam gladiis impugnare, in semetipsis spem ponere, iniquitatem quotidie sivinum, et viri fortes ad miscendam ebrietatem . Hinc per Salomonem dicitur quod sancti quique si
Abbreviated transcription (Latin):
nollet: mẽbra ip̃a coenndi ap¬
ta usib nõ fecisset. Cũq hec
qͣsi ex ratõne suggerit: uientẽ
ad libidinũ effrenatõnẽ trahit.
Que sepe dep̾heusa: patroc iuiũ
mox fallacie et uegatõ uis in qͥ¬
rit: reamq se esse nõ estimat.
si mentiendo uitam defendat.
Pilosus gͦ alt̾ ad alt̾ũ clauiat.
qnͣdo sub aliqͣ racio ciuandi specie
ꝑu̾sam mentẽ culpa subseq̃us.
ex occasione culpe p̾cedentis ĩ laq̃¬
at. Cũq hauc peccatoꝵ dura¬

Expanded text:
nollet, membra ipsa coenollet, membra ipsa coeta usibus non fecisset. Cumque haec quasi ex ratione suggerit, mentem ad libidinum effrenationem trahit; quae saepe deprehensa patrocinium mox fallaciae, et negationis inquirit; reamque se esse non aestimat, si mentiendo vitam defendat. Pilosus ergo alter ad alterum clamat, quando sub aliqua ratiocinandi specie perversam mentem culpa subsequens ex occasione culpae praecedentis illaqueat. Cumque hanc peccator
Abbreviated transcription (Latin):
t̾uui. Qui nauiq alii pilosi
bos uocant: quoꝵ uimirũ for¬
ma ab humaua effigie ĩcipit᷑.
s bestiali extrenitate t̾mina¬
tur. Pilosi gͦ nõĩe: cuilibet
peccati asꝑitas desiguat᷑. Qd̾¬
⁊ si qͣndo qͣsi ab obtentu ratõis
ĩcipit. semꝑ tam̃ ad irratõna¬
biles motus teudit. Et qͣsi hõ
ĩ bestia desinit dũ culpa ꝑ ratõ¬
uis ymagiuẽ ĩchoaus. usq ad
irratõnabilẽ effectũ trahit.
Nam sepe edeudi delectatio
seruit gule: et seruire se simu¬
lat ĩ digentie uature. Cũq uẽ¬
trem ĩ ingluuiem exteudit mẽ¬
bra ĩluxuriam erigit. Piloss
nis uoce cõmissa iam culpa.
culpã ad huc que cõmittat᷑ in¬
uitat. Sepe uamq ut dixiuiꝰ
gula dicit. Si habundauti cor¬
pus alimento nõ reficis: ĩ uullo
ntili labore subsistis. Cum q
meutem ꝑ desid̾ia carnis accẽ¬
d̾it: mox qͦq luxuria u̾ba ꝓpͥe
suggestio uis facit dicens. Si
nusceri d̾s honunes corꝑaliter

Expanded text:
terum. Qui namque alii pilosi terum. Qui namque alii pilosi bos vocant? quorum nimirum forma ab humana effigie incipitur, sed bestiali extremitate terminatur. Pilosi ergo nomine cujuslibet peccati asperitas designatur; quod si quando quasi obtentu rationis incipit, semper tamen ad irrationabiles motus tendit; et quasi homo in bestia desinit, dum culpa per rationis imaginem inchoans usque ad irrationabiles effectus trahit. Nam saepe edendi delectatio servit gulae, et servire se simulat indigentiae naturae; cumque ventrem in ingluviem extendit, membra in luxuriam erigit. Pilosusnis voce, commissa jam culpa, culpam adhuc quae committatur invitat. Saepe namque, ut diximus, gula dicit: Si abundanti alimento corpus non reficis, in nullo utili labore subsistis. Cumque mentem per desideria carnis accenderit, mox quoque luxuria verba propriae suggestionis facit, dicens: Si misceri Deus homines corporaliter
Abbreviated transcription (Latin):
malicia callide tegit᷑: ⁊ ĩtuen¬
tiũ oculis simulatio bouitatis
auteftur. Quid uero ouocẽ¬
tauroꝵ nõie: nisi ⁊ lubrici fi¬
gatur et elati: Greco qͥppe e¬
loquio onos asinꝰ dicit᷑: ⁊ appel¬
Latõne asiui luxuria designat᷑
ꝓph̾a atrestante qui ait. Ut car¬
nes asinoꝵ carnes eoꝵ. Tauri
autẽ uocabulo ceruix suꝑbie
demoustratur. Sic̃ uoce dũica
de iudeis suꝑbientibus ꝑ psal¬
nustam drͣ. Lauri piugues
obsed̾int me. Onocentauri
gͦ sunt: qui sub iecti luxurie
uiciis inde c̾uiceni erigiut:
unde humiliari debuerunt.
Qui carnis sue uoluptatib
seruientes: expulsa longe ue¬
recũdia nõ solũ se amitt̾e uec¬
titudĩe nõ dolent: S adhuc
etiam de oꝑe cõfusiõis gaudẽt.
O nocentauris autẽ demouia
occ᷑riuit: qr maligni sp̃s ualde
eis ad uotũ seruiũt: quos de hiis
gaud̾e couspiciũt que flere de
buerũt. U̾bi apte subiũgit᷑
Et pilosus clamauit alt̾ ad al¬

Expanded text:
malitia callide tegitur, et intuenmalitia callide tegitur, et intuentium oculis simulatio bonitatis antefertur. Quid vero onocentaurorum nomine nisi lubrici figurantur et elati? Graeco quippe eloquio ὄνος asinus dicitur, et appellatione asini luxuria designatur, propheta attestante qui ait: Ut carnes asinorum carnes eorum . Tauri autem vocabulo cervix superbiae demonstratur, sicut voce dominica de Iudęis superbientibus per psalmistam dicitur: Tauri pingues obsederunt me. Onocentauri ergo sunt, qui subiecti luxurię vitiis, inde cervicem erigunt, unde humiliari debuerunt, qui carnis suę voluptatibus servientes, expulsa longe verecundia non solum se amittere rectitudinem non dolent, sed adhuc etiam de opere confusionis gaudent. Onocentauris autem dęmonia occurrunt, quia maligni spiritus valde eis ad votum deserviunt, quos de his gaudere conspiciunt, qbuerunt. Ubi aperte subjungitur: Et pilosus clamabit alter ad al
Abbreviated transcription (Latin):
cie ꝑiurii reatu cumulat᷑. Sepe
qolib uitiũ ĩpudenti p̾sumptõ¬
ne cõnuitit᷑: ⁊ sepe qd̾ om̃i cul¬
pa fit grauiꝰ: etiam de cõmisso
uitio suꝑ bit᷑. Nam qͣmuis de
iurtute uasci elatio soleat: iĩu¬
qͣm taĩ stulta mens. de ꝓpetͣta
se nequitia exaltat. S cũ cłpa
culpe ad iũgit᷑: quid aliud qui
ĩuolutis semitis atq ĩuodatis uĩ¬
cuł prauoꝵ gressus ligautur
sub indee specie ꝑ ysaiam dr᷑.
Erit cubile draconũ. et pascua
strutionũ: et occurrent demo¬
uia onocentauris: et pilosus
clamabit alt̾ ad alt̾ui. Quid
namq ꝑ dracones uisi malitia:
qͥd uero strutionũ noĩe. nisi y¬
pocrisis designant᷑. Strutio qͥipe
spetiem uolandi habet: S usũ
uolandi non habet. Quia et
ypocrisis cũctis t̃tuentib yma¬
ginem de se sc̃itatis ĩ siniat: s
teuere uitam scĩtatis ignorat
Inꝑuersa igit᷑ mente draco cubet.
et strucio pascit᷑. Quia et latẽs¬

Expanded text:
ciae perjurii reatu cumulatur. Saepe ciae perjurii reatu cumulatur. Saepe quodlibet vitium impudenti praesumptione committitur; et saepe quod omni culpa fit gravius etiam de commisso vitio superbitur. Nam quamvis de virtute nasci elatio soleat, nonnunquam tamen stulta mens de perpetrata a se nequitia exaltat. Sed cum culpa adjungitur, quid aliud quam involutis semitis atque innodatis vinculis pravorum gressus ligantur? sub Judaeae specie per Isaiam dicitur: Erit cubile draconum, struthionum, et occurrent daemonia onocentauris, et pilosus clamabit alter ad alterum . Quid namque per dracones nisi malitia, quid vero struthionum nomine nisi hypocrisis designatur? Struthio quippe speciem volandi habet, sed usum volandi non habet, quia et hypocrisis cunctis intuentibus imaginem de se sanctitatis insinuat, sed tenere vitam sanctitatis ignorat. In perversa igitur mente draco cubat, et struthio pascit
Abbreviated transcription (Latin):
lantẽ iam ĩpacientlam strauit:
s ĩanem głiaui nec dũ uicit.
Et cũ se ꝑ hauc mũdi honorib
ĩserit: cõfixus causaꝵ st imuł.
ad ĩpacientiã saptus redit. Cũ q
ĩ auis gl̾ia ad defessionem sui a¬
nimũ erigit: et illan uictꝰ tole¬
rat qͣm suꝑauit. Aliꝰ ĩ anẽ iam¬
głiam subdidit. S tam̃ ĩ paciẽ¬
ciam uec dũ strauit. Et cuiu
multa resistentib ꝑ ĩpaciẽtiã
minat᷑: er ubesceus nõ ĩplere
re iugo reuocat᷑. Et hoc uictus¬
ꝑ alui s tolat. qd̾ pleue se uicisse
gaudebat. Sic ergo ope uicaria
fugitiuũ suũ uicia retiuent:
et qͣsi iam amissũ sub dr̃a iure
recipuit: atq ad iũdictam sibi
uicissim tradunt. Perusis ita¬
q ĩuolute sunt gressuũ semite:
qr ⁊ si denicta una nequicia pe¬
der leuant. regnante tarũ al¬
t̾a. hũc in ea etiam qͣm deuic̃ant
ĩplicaut. Elliqͣndo uero ĩuolutis
gressuũ semitis. et uulla đꝑa
Nam sepe furto uegatiõis falla¬
cia iũgit᷑: Et sepe culpa falla¬

Expanded text:
m impatientiam stravit, sed inanem gloriam necdum vicit, et cum se per hanc mundi honoribus inserit, confixus causarum stimulis ad impatientiam captus redit; cumque inanis gloria ad defensionem sui animum erigit, et illam victus tolerat, quam superavit. Alius inanem gloriam subdidit, sed tamen impatientiam necdum stravit; et cum multa resistentibus per impatientiam minatur, erubescens non implere ae jugum reper aliud tolerat, quod plene se vicisse gaudebat. Sic ergo ope vicaria fugitivum suum vitia retinent, et quasi jam amissum sub dominii jure recipiunt, atque ut vinctum sibi vicissim tradunt. Perversis itaque involutae sunt gressuum semitae; quia etsi devicta una nequitia pedem levant, remanente tamen altera, hunc in ea etiam quam devicerant, implicant. Aliquando vero involutis gressuum semitis, et una culpa non Nam saepe furto negationis fallacia jungitur, et saepe culpa falla
Abbreviated transcription (Latin):
autem culpa ꝓdeat: uł qui¬
blib ex occasionib erũpat.
repboꝵ tam̃ seiite semꝑ ĩ uolu¬
te sũt: ut pr auis cõcupiscẽciis
dediti aut boua ulla appetant
aut appetentes ĩ firmo desid̾io.
ad hec neqͣqm nĩtis lib̾os gres¬
sus tendant. Recta eiũ aut nõ
ĩcipiũt: aut ĩ ip̃o fracti itiuere:
asd hec nũ me ꝑtingũt. Uude fit
plerũq ad amorem suũ lassa¬
ti redeant: seseq ab ĩtentioue
animi. ĩ caruis uoluptatib ster¬
uãt. Sola que tͣuseunt cogitẽt.
nulla que secũ ꝑ maneant curẽt

Expanded text:
autem culpa prodeat, vel quibuslibet ex occasionibus erumpat, reproborum tamen semitae semper involutae sunt, ut pravis concupiscentiis dediti, aut bona nulla appetant, aut appetentes infirmo desiderio, ad haec nequaquam mentis liberos gressus tendant. Recta enim aut non incipiunt, aut, in ipso fracti itinere, ad haec minime pertingunt. Unde fit plerumque ut ad morem suum lassati redeant, seseque ab intentione animi in carnis voluptatibus sternant, sola quae transeunt cogitent, nulla quae 230 secum permaneant curent.
Abbreviated transcription (Latin):
foris incircuitũ laboꝵ mittũt
Kursũ qr sepe et recta oꝑa¬
cio exterius ꝑdit᷑. Et tat̃ ad¬
huc rõnis lumẽ in corde reti¬
at. Qui dũ sedecie captiuitatẽ
nar rat ordĩem captiuitat is iu¬
t ue denũciat dicens. Et occidit
rex babilonis filios sedecie in
reblata ĩ ocuł eiꝰ. Et oĩs uo¬
lonis ꝯculos qͦq sedecie eruit.
Rex qͥppe babilouis est autiquus
hostis possessor ĩtime cõfusiõĩs
Qui priꝰ filios aute iutuentis
oculos trucdoat: qr sepe sic bo¬
na oꝑa nrtͥfieit: ut hec se amiit¬
t̾e ip̾e qui captus est doleus
c̾uat. Nam geuiit plerũq
aĩmꝰ. et tam̃ car uis sue delecta¬
amaus ꝑdit. Ea que patit᷑ dãp
ua consid̾at: nec tam̃ uirtutis
brachiũ contͣ regẽ babilouis
leuat. s dũ uideus neqͥcie ꝑpe¬
tratõne cõcuttit᷑. ad hoc qũq
peccati usu ꝑducit᷑ ut ip̃o qͦq
rõius luuĩe priuet᷑. Unde ba¬
bilonis rex extiuctis pͥus siliis.

Expanded text:
foris hominem in circuitu laborum mittuntforis hominem in circuitu laborum mittuntur. Nam saepe et recta operatio exterius perditur, et tamen adhuc rationis lumen in corde retiat, qui, dum Sedechiae captivitatem narrat, ordinem captivitatis internae denuntiat, dicens: « Occidit rex BaReblatha in oculis ejus, et omnes nolos quoque Sedechiae eruit . » Rex quippe Babylonis est hostis antiquus, possessor intimae confusionis, qui prius filios ante intuentis oculos trucidat, quia saepe sic bona opera interficit, ut haec se amittere ipse, qui captus est, dolens cernat. Nam gemit plerumque animus, et tamen carnis suae delectaams brachium contra regem Babylonis levat. Sed dum videns nequitiae perpetrationem percutitur, ad hoc quandoque peccati usu perducitur, ut ipso quoque rationis lumine privetur. Unde Babylonis rex, exstinctis prius filiis,
Abbreviated transcription (Latin):
ea cõcordit̾ pilosi dũant᷑. Sic q
fit ut semꝑ se gressuũ semite de¬
terius ĩuoluant. dũ m̃tem repbã
iculpa ꝑ culpam ligat. S uit̾
hec sciend̾ est: qd aliqũdo prius
mod̾ captus aĩmꝰ ꝑ ext̾iora desid̾ia
uagat᷑. Ut ceca nieus quo ducit᷑
nesciat: et carnis sue illecebris se¬
se libent̾ subdat. Aliqͣndo uero
prius desid̾ia carnis ebulliunt:
et post longũ usum illiciti oꝑis.
oculũ cordis claudunt. Nam se
pe mens recta ceruit: nec taiẽ
audent contͣ ꝑu̾sa se ertgit. et re¬
uiteus uincit᷑  dũ hoc ip̃m qd̾
agit diiudicans caruis sue delec¬
tatõne suꝑat᷑. Quia eiũ plerũ¬
q prius oculus courtẽplatõis a¬
nittit᷑: et post ꝑ caruis desid̾ia
huiꝰ mũdi laborib aĩmꝰ sub iu¬
gat᷑. Testat᷑ sampsõab allofilis¬
captꝰ: Qui post qͣm oculos ꝑdi¬
dit. ad molam deputatꝰ est:
Quia nimirũ maligni sp̃s post¬
qͣni temptatõnũ stimulis intͦ
aciem contẽpłouis effodiunt.

Expanded text:
ilosi dominantur. Sicque fit ut semper se gressuum semitae deterius involvant, dum mentem reprobam culpa per culpam ligat. « Sed inter haec sciendum est quod aliquando prius modum captus animus per vana desideria vagatur: ut caeca mens quo ducitur nesciat, et carnis suae illecebris sese libenter subdat. Aliquando vero prius desideria carnis ebulliunt, et post longum usum illiciti operis oculum cordis claudunt. Nam spe mens recta cernit, nec tamen audenter contra perversa erigit, et renitens vincitur dum hoc ipsum quod agit dijudicans, carnis suae delectatione superatur. Quia enim plerumque prius oculus contemplationis amittitur, et post per carnis desideria hujus mundi laboribus animus subjugatur, testatcaptus, postquam oculos perdidit, ad molam deputatus est? Quia nimirum maligni spiritus, postquam tentationum stimulis intus aciem contemplationis effodiunt,
Abbreviated transcription (Latin):
pe namq nõ nulli cãtͣ quedã
seuitia uehement̾ a ceingũt:S
q̃dam subig̾e negligunt. Cũq
se coutͣ ista non erigũt:⁊ illa
contͣ se reparant. que subege¬
huc uentẽ ab auaricia ñ fre¬
nauit. Cumq se in mũdo ꝓ
exc̾cenda auaricia retinet.
Cũq a r̾renis actib nõ recedit:
erũpente occasionis articulo
etiam ĩ lux uria labit᷑ qm iaui
subegisse uidebat᷑. Aliꝰ auari¬
cie estũ uicit: S neqͣ qͣui uini¬

Expanded text:
amque nonnulli contra quaedam vitia se vehementer accingunt, sed quaedam subigere negligunt. Cumque se contra ista non erigunt, et illa contra se reparant quae subegehuc mentem ab avaritia non refrenavit; cumque se in mundo pro exercenda avaritia retinet, cumque a terrenis actibus non recedit, erumpente occasionis articulo, etiam in luxuriam labitur, quam jam subegisse videbatur. Alius avaritiae aestum vicit, sed nequaqu
Abbreviated transcription (Latin):
nullam cõtͣ eam ĩcentõnis ar¬
ma p̾parasset. elliꝰ ire flami¬
nis accendit᷑: et usq ad ĩferẽ¬
das ꝓximis contumelias effre¬
uat᷑. Cum uero nulla furoris
occasio aniniũ pulsat: qͣnta sit
mansuetud̾ is uirtus. qͣnta paci¬
entie altitudo consid̾at: seq
etiã contͣ cõtumelias paciẽtẽ
parat. S cũ parua qͣuilib cõ¬
motiõis occasio nascit᷑. repente
ad uoces et cõtumelias medulli¬
tus ĩ flãmat᷑. Ita ut nõ solũ
ad memoriã pacientia ꝓmissa
nõ redeat: q ⁊ semet ip̃ã mẽs
et ea que loquit᷑ cõuitia ũ agnos.

Expanded text:
lla contra eum intentionis arma praeparasset. Alius irae flammis accenditur, et usque ad inferendas proximis contumelias effrenatur. Cum vero nulla furoris occasio animum pulsat, quanta sit mansuetudinis virtus, quanta patientiae altitudo considerat, seque etiam contra contumelias patientem parat; sed cum parva quamlibet commotionis occasio nascitur, 227 repente ad voces et contumelias medullitus inflammatur; ita ut non solum ad memoriam patientia promissa non redeat, sed et semetipsam mens et
Abbreviated transcription (Latin):
Docete me et ego tacebo: et si
quid forte iguoraui iustruite
me. Qd̃ tam̃ utriq distinctõ¬
ui cõuenit: qr ab intellectus
sani tramite ꝑ ueutͣ recedit.
S qr hec in tͣuscur su ꝑ alle¬
goriam diximꝰ. Restat ut mo¬
ralit̾ hystorie u̾ba ꝑscrutem᷑¬
Beatus ÷ cb rerũ dãpna ꝑtule¬
rat. inalignoꝵ spirituũ ꝑcussio¬
iib traditus. dolores uuluer ũ
sentiebat. S sapientẽ d̾ĩ stulti¬
ciam diligeus. stultam mundi
sapientiam: mentis despectu cal¬
cauerat. Igit᷑ contͣ mũdi diuiteᷤ
pauꝑ: contͣ potentes opp̾ssus.
contra sapientes stultus dr᷑. Tria
respondit. qr uec pauꝑ eoꝵ sub¬
stanciam. nec opp̾ssus adiutoriũ
contͣ robustos. nec stultus doctri¬
nam sapientie carnalis querit.
met ip̃m rapit᷑ et pauꝑ ĩopia
nõ angustat᷑: et opp̾ssus uil pa¬
tit᷑: et uoluntarie stultus car¬
ualem sapientiam nõ mirat᷑.
Hint est enĩ: qd̃ opp̾ssus alius
pauꝑ dicit. Elporiam᷑: s nõ de¬

Expanded text:
o tacebo; et si quid forte ignoravi, instruite me. Quod tamen utrique distinctioni convenit, quia ab intellectus sani tramite per neutram recedit. Sed quia haec in transcursu per allegoriam diximus, restat ut moraliter historiae verba perscrutemBeatus Job rerum damna pertulerat, malignorum spirituum percussionibus traditus dolores vulnerum sentiebat; sed, sapientem Dei stultitiam diligens, stultam mundi sapientiam mentis despectu calcaverat. Igitur contra mundi divites 236 pauper, contra potentes oppressus, contra sapientes stultus dicitur. Tria respondit, quia nec pauper eorum substantiam, nec oppressus adjutorium contra robustos, nec stultus doctrinam sapientiae carnalis quaerit. metipsum rapitur, et pauper inopia non angustatur, et oppressus nihil patitur, et voluntarie stultus carnalem sapientiam non miratur. Hinc est enim quod oppressus alius pauper dicit: Aporiamur, sed non de
Abbreviated transcription (Latin):
gͦ uoluptatũ fluxa delib̾at: et
resultari cõsuetudi qͣsi totis se
uirib parat. S uel obiecta ocu¬
lis specie uel ad memoriam reduc¬
ta cũ subita temptatõne cõcu¬
tit᷑. ꝓtinꝰ a pristina p̾paratõne dis¬
sipat᷑. Et qui cõtͣ hauc clipeũ¬

Expanded text:
ergo voluptatum fluxa deliberat, et ergo voluptatum fluxa deliberat, et resultare consuetudini quasi totis se viribus parat; sed objecta oculis specie, vel ad memoriam reducta, cum subita tentatione concutitur, protinus a pristina praeparatione dissipatur, et qui co
Abbreviated transcription (Latin):
uo ausu suꝑbie ĩflatus: eũ magna
ẽẽ p̾mia hũilitatis consid̾at. ãdu̾¬
sum seuiet ip̃m se erigit. et qͣ si
tumorẽ tͣgidi fastus depouit: ex¬
hib̾e se quiblib contumeliis hu¬
milẽ ꝓmittit. S cum repente hũc
uuiꝰ iniuria u̾bi pulsauit ad cõ¬
suetam ꝓtinꝰ elationẽ redit. Sicq
ad tumorẽ ducit᷑ ut nequaqͣu qr
humilitatis bonũ concupiuerat
recordet᷑. Aluis auaricia estuaus:
augendis facultatsb anhelans:
cum p̾terire omia uelocit̾ couspieit
uagantẽ ꝑ concnpicentias mentẽ
figit: deceruit iam nil appet̾e:
adepta tñmodo sub magui mode¬
ram̃is freno possid̾e. S cũ repeu¬
te fucruit oculis oblata que place¬
aut. ĩ ambitõne ꝓtinꝰ mens auhelat:
Seiet ip̃am nõ capit: ad ipiscẽdi
hec occasionem querit. Et oblita
polluit᷑. et longa iã consuetudĩe
captꝰ tenet᷑. Qnͣta autẽ castita¬
tis sit mũdicia conspicit: et car¬
ue iuĩci t᷑pe dep̾hendit. Restrĩg̾e

Expanded text:
vo ausu superbiae inflatus, cum magna esse praemia humilitatis considerat, adversum semetipsum se erigit, et quasi tumorem turgidi fastus deponit, exhibere se quibuslibet contumeliis humilem promittit; sed cum repente hunc unius injuria verbi pulsaverit, ad consuetam protinus elationem redit, sicque ad tumorem ducitur, ut nequhumilitatis bonum concupierat, recordetur. Alius avaritia aestuans, augendis facultatibus anhelans, cum praeterire omnia velociter conspicit, vagantem per concupiscentias mentem figit. Decernit jam nihil appetere, adepta tantummodo sub magni moderaminis freno possidere; sed cum repente fuerint oculis oblata quae placent, in ambitione protinus mens anhelat, semetipsam non capit, adipiscendi haec occasionem quaerit, et oblita polluitur, et longa jam consuetudine captus tenetur, quanta autem castitatis sit munditia, conspicit, et a carne vinci turpe deprehendit. Restringere
Abbreviated transcription (Latin):
u̾bis se diuites ostendũt. Quã
eo scã ercłia nõ querit: quo hãc
spiritali iutellectu tͣuscendit.
Sepe u̾o heretici cũ ꝑu̾sa de fi¬
de asserunt: nõ nulla contra
antiquũ hoste n subtilia de car¬
is temptatõnib loquũt᷑. Iã ñ¬
nũqͣm eo ĩ se qͣsi saua meubra
oꝑatõnis ostendunt. Quo iu
fide uuluerati. serpentis mor¬
su ĩcapite teuent᷑. S sc̃a eccl̃ia
audire ab hiis subtilia de tẽp¬
tatõnib uõ uult: qui dũ uera
q̃dam de cõu̾sione asserũt. ad
falsa ꝑfidie ꝑducũt. Unde
recte nũc dr᷑. NIunquid dixi:
afferte michi. et de substãcia
ur̃a donate michi. Uel lib̾ate
ne de maini hostis: et de mauu
robustoꝵ eruite me. Mamĩ
qͥppe hostis: sathaue fortitudi¬
ne uocat: et mauꝰ robustorũ
id circo robustos memorat: qr
dũ absq caruis infirmitate sũt
couditi. prauis eoꝵ adnisib. ĩ¬
bec illitas adiũcta nõ obuiat. hoc
tacebo. et si quid forte ignoraui iu¬
struite me: Sub cuiꝰ distinctõnis

Expanded text:
quam eo sancta Ecclesia non quaerit, quo hanc spiritali intellectu transcendit. Saepe vero haeretici, cum perversa de fide asserunt, nonnulla contra antiquum hostem subtilia de carnis tentationibus loquuntur. Nam nonnunquam eo in se quasi sana membra operationis ostendunt, quo in fide vulnerati serpentis morsu in capite tenentur. Sed sancta Ecclesia audire ab his subtilia de tentationibus non vult, qui dum vera quaedam de conversatione asserunt, ad falsa perfidiae perducunt. Unde reerte mihi, et de substantia vestra donate mihi? vel: Liberate me de manu hostis, et de manu robustorum eruite me? Manum quippe hostis Satanae fortitudinem vocat, et manum robustorum idcirco robustos memorat, quia dum absque carnis infirmitate sunt conditi, pravis eorum adnisibus imbecillitas adjuncta non obviat. Hoc tacebo; et si quid forte ignoravi, instruite me. 51. Sub cujus distinctionis
Abbreviated transcription (Latin):
dũ et̾na negligendo ꝑierũt. De
quib recte addi᷑. Et ut ĩcalue¬
erint: soluent᷑ de loco suo. Iniquus
et enĩ quisq cũ ĩcaluerit de loco su¬
o soluit᷑: qr iuditio intimie distͥc¬
toẽm pene fu̾ere ceꝑit. ab ea tui¬

Expanded text:
dum aeterna intus negligendo perierunt. De quibus recte additur: « Et cum incaluerint solventur de loco suo. » Iniquus etenim quisque cum incaluerit, de loco suo solvitur, quia judicio intimae discretionem pene fervere c
Abbreviated transcription (Latin):
ualles tͣuseunt: qr ĩ hac uita
qmi totis desid̾iis appotunt dui
stare nequaqͣm possunt. Nã qͦt
dies etatis accipiũt: qͣsi cõt coti¬
die gressib ad finem tendunt.
Alugeri sibi optant temꝑa: S
qr concessa subsist̾e nequeũt.
qͦt ad augmenta uiuendi ꝑcipi¬
unt. de iuuendi spacio tonidẽ
ualles tͣnseunt: qui ĩ longum
quidẽ uoluptatũ desid̾ia ꝑtͣhũt:
S ad ĩferui claustra repente
deducunt᷑. Quia enĩ hoc onine
qd̃ qualibet longeuitate ex¬
tensium est. Si fine claudit᷑ lon¬
guni non est: Ex fine misert col¬
liguut. breue fuisse qd̾ amitteu¬
do tenierunt. Unde bene ꝑ sa¬
lomonem dicit᷑. Si multis ãnis
uix̾it homo. ⁊ in hiis om̃b
letus factus: menuĩsse debet te¬
nebrosi temꝑis. et dierũ mul¬
toꝵ: qui cũ uenerint. uanitatis
arguũt᷑ p̾terita. Stulta ⁊ eut̃
mens cũ malum repente ĩue¬
tatem eiꝰ tołando iutelligit.
qr qd̵ p̾cerire potuit uanum

Expanded text:
valles transeunt, quia in hac vita, valles transeunt, quia in hac vita, quam totis desideriis appetunt, diu stare nequaquam possunt. Nam quot dies aetatis accipiunt, quasi tot quotidie gressibus ad finem tendunt. Augeri sibi optant tempora, sed quia concessa subsistere nequeunt, quot augmenta vivendi percipiunt, de vivendi spatio totidem valles transeunt, qui in longa quidem voluptatis desideria trahuntur, sed ad inferni claustra repente deducuntur. Quia enim hoc etiam, quod qualibet longaevitate extensum est, si fine clauditur, longum non est; ex fine miseri colligunt, breve fuisse quod amittendo tenuerunt. Unde bene per Salomonem dicitur: Si multis annis vixerit homo, et in his omnibus laetus factus; meminisse debet tenebrosi temporis et dierum multorum qui, cum venerint, vanitatis arguuntur praeterita . Stulta etenim mens cum malum repente itatem ejus tolerando intelligit, quia quod praeterire potuit vanum
Abbreviated transcription (Latin):
descenfus iu uoluptate. Quia
ꝑ ad nisũ gressus ad suꝑiora tẽ¬
dit᷑. ꝑ remissioẽm uero ad ĩ fi̾o¬
ra decliuat᷑. Ad montis enĩ
uerticem saxũ subuehere mag¬
ni laboris est: eũq a sũmis ad
yuia d̾mitt̾e laboris nõ est.
Siue mora uidelicet ꝓruit: qui
maguis conatib ad sũma ꝑ¬
ueuit. Lougo studio seges se¬
rit᷑. sole atq ymbre diutiuo
nutt᷑ S tam̃ uua et subita
scintilla cõsumit᷑. Paulis ꝑ
edificia alta ꝓficiunt. s repẽ¬
tiuis casib t̾ram petunt. Ro¬
busta arbor ĩ aera ꝑ tarda in¬
crementa se erigit. s quicqͥd
diu ad alta ꝓtulit. semel ⁊ si¬
mul cadir. Quia igit᷑ asceu¬
sus in labore est. descensus i
uoluptate. Recte nũc dicit᷑.
Frẽs mei p̾terierunt me sic
torreus qui raptim tͣnsit ĩcou¬
uallib. Qd̃ tam̃ sentiri ⁊ ałr
potest. Si enĩ ꝯualles una pe¬
naꝵ loca intelligimꝰ : In iusti
quiq sic̃ torrens raptir ad cõ¬

Expanded text:
descensus in voluptate, quia descensus in voluptate, quia per adnisum gressus ad superiora tenditur, per remissionem vero ad inferiora declinatur. Ad montis enim verticem saxum subvehere magni laboris est, idemque a summis ad ima dimittere labor non est. Sine mora videlicet proruit, qui magnis conatibus ad summa pervenit. Longo studio seges seritur, sole atque imbre diutino nutritur, sed tamen una et subita scintilla consumitur. Paulisper aedificia ad alta proficiunt, sed repentinis casibus terram petunt. Robusta arbor in aera per tarda incrementa se erigit; sed quidquid diu ad alta protulit, semel et simul cadit. Quia igitur ascensus in labore est, descensus in voluptate, recte nunc dicitur: Fratres mei praeterierunt me sicut torrens, qui raptim transit in convallibus. Quod tamen sentiri. Si enim convalles ima poenarum loca intelligimus, injusti quique sicut torrens raptim ad con
Abbreviated transcription (Latin):
puĩt. eiꝰdem religiõis uuitate ꝯ¬
tinent᷑. S tam̃ ꝯpassionis ui¬
scera uesciũt: caritatis uim
non aguoscunt. Recte ergo
⁊ fr̃es et p̾terenutes uocant᷑.
qr ex uno matris nobiscũ gre¬
mio ꝑ fidem ꝓdeũt: S ĩ uuo
caritatis studio erga dñi et
ꝓxiuiũ nõ figunt᷑. Unde apte
etiam. torrẽti qui raptim tͣnͣsit¬
ĩ cõuallib cõparaut᷑. Torrens
namq ex moutanis ad yma
defluit: ⁊ collectus hyemalib̾ꝰ
pluuiis estiuis solib arescit. Qͥ
enĩ t̾reua diligentes spem suꝑue
patrie deserunt: qͣsi ex moutib
ualles petunt. Quos tam̃ hy¬
eiis p̾sentis uite multiplicat:
S estas uenti iudicii ex siccat.
Quia cũ sol suꝑne districtõis
ĩcanduerit: repboꝵ leticiam ĩ
Raptim tͣusit ĩ conuallib. Tor¬
renti qͥ ppe ad cõualles raptiui
tͣnsire est prauoꝵ mentib ad
yma desid̾ia sine ullo obstacu¬
lo ac difficltate descẽde. Oĩs
uamq ascensus in labore est:

Expanded text:
piunt, ejusdem religionis unitate cpiunt, ejusdem religionis unitate continentur; sed tamen compassionis viscera nesciunt, charnon agnoscunt. Recte ergo et fratres et praetereuntes vocantur, quia ex uno matris nobiscum gremio per fidem prodeunt, sed in uno charitatis studio erga Deum et proximum non figuntur. Unde et apte etiam torrein convallibus comparantur. Torrens namque ex montanis ad ima defluit, et collectus hiemalibus pluviis, aestivis solibus arescit. Qui enim terrena diligentes spem supernae patriae deserunt, quasi ex montibus valles petunt; quos tamen hiems praesentis vitae multiplicat, sed aestas venturi judicii exsiccat, quia cum sol supernae districtionis incanduerit, reproborum laetitiam in Raptim transit in convallibus. Torrentem quippe ad transire, est pravorum mentes ad ima desideria sine ullo obstaculo ac difficultate descendere. Omnis namque ascensus in labore est,
Abbreviated transcription (Latin):
uimirũ qui ex adu̾sitate ꝓxiniũ
despicit. aꝑte cõuiucitur: qd̾
hunc in ꝓsꝑis uou amauit. Et
cuui omip̃s deus. ido quosdam
ꝑcuciat. ut et ꝑcussos erudiat.
et non ꝑcussis occasionem boui
oꝑis p̾beat : quisquis ꝑcussum
despicit. occasionem a se. uttu¬
tis repellit. Et tanto se nequiꝰ
contra auctorem erigit: qͣnto
huno neo piũ in salute ꝓpria. nec
iustum in alieno uulnere agnos¬
cit. Intuendũ uero est qd̃ beatꝰ
Iob. sic sua loquit᷑: ut tociꝰ quoq
electi populi ꝑ eum uita signet᷑
Quia eiũ eiusdem ppłi menbrũ
est: cũ que ip̃e patit᷑ narrat. ea
etiam que sustinet ille denũtiat
sola p̾sentia diligit: plerũq uũc
tauto alieua existit auerbere. qͣnto
post extrauea remanet ab ħ̾rditate.
Et suꝑba iustas despicit quos pa¬
terua misericordit̾ seu̾itas affli¬
git. Sepe uero reꝓbi eandẽ
fidem qua uiiumꝰ retiuent:
eadem fidei sacramenta ꝑci¬

Expanded text:
nimirum qui ex adversitate proximum nimirum qui ex adversitate proximum despichunc in prosperis non amavit. Et cum omnipotens Deus ideo quosdam percutiat, ut et percussos erudiat, et non percussis occasionem boni operis praebeat, quisquis percussum despicit, occasionem a se virtutis repellit; et tanto se nequius contra auctorem erigit, quanto hunc nec pium in salute propria, nec justum in alieno vulnere agnoscit. Intuendum vero est quod beatus Job sic sua loquitur, ut totius quoque electi populi per eum vita signetur. Quia enim ejusdem populi membrum est, cum quae ipse patitur narrat, ea etiam quae sustinet ille denuntiat, sola praesentia diligit plerumque nunc tanto aliena existit a verbere, quanto post extranea remanet ab haereditate; et superba justos despicit, quos paterna misericorditer severitas affligit. Saepe vero reprobi eamdem fidem qua vivimus retinent, eadem fidei sacramenta perci
Abbreviated transcription (Latin):
nuitat᷑. Sepe uero omp̃s d̾s ut
qͣutum quisq a caritate eiꝰ ac
ꝓxini longe sit. uel in ea qͣn¬
tum ꝓfecerit inuotescat: Miro
ordine ciuicta dispensans. alios
flagellis deprimit: alios succes¬
sib fulcit. Et cum quosdam tẽ¬
poralit̾ deserit: in quoꝵdam cor¬
dib. qd̵ malum latet ostendit.
Nam plerũꝙ ip̃i nos iuiseros
insequũtur: qui felices siue cõ¬
paratõne coluerunt. Cum euĩ
quis positus in ꝓsꝑitate diligit᷑
ĩcertum ualde est. utrũ ꝓsꝑitas
au ꝑ sona diligat᷑. A missio aut̃
felicitatis: int̾rogat uimi dilecto¬
uis. Uude quidam sapieus beue¬
dicit. Non agnoscit᷑ in bouis
amicus: et non absconditur
in malis mimicus. Nes ꝓsperi¬
tas quippe auiicũ indicat᷑: nec
aduer sitas iuuuicũ celat: Quia
et ille sepe ꝓsꝑitatis nr̃e reu̾en¬
cia tegit᷑: Et iste ex confidentia
aduersitatis a ꝑit uir igit᷑ inustꝰ
in flagellis põĩtus dicat. Qui
tollit ab amuco suo miscd̾iam.
timorem dñi derelinquit: Quia

Expanded text:
pe vero omnipotens Deus ut quantum quisque a charitate ejus ac proximi longe sit, vel in ea quantum profecerit innotescat, miro ordine cuncta dispensans, alios flagellis deprimit, alios successibus fulcit. Et cum quosdam temporaliter deserit, in quorumdam cordibus quod malum latet ostendit. Nam plerumque ipsi nos miseros insequuntur, qui felices sine comparatione coluerunt. Cum enim quis positus in prosperitate diligitur, incertum valde est utrum prosperitas an persona diligatur. Amissio autem felicitatis interrogat vim dilectionis. Unde bene quidam sapiens dicit: Non agnoscitur in bonis amicus, et non 224 absconditur in malis inimicus . Nec prosperitas quippe amicum indicat, nec adversitas inimicum celat, quia et ille saepe prosperitatis nostrae reverentia tegitur, et iste ex confidentia adversitatis aperitur. Vir igitur justus in flagellis positus dicat: Qui tollit ab amico suo misericordiam, timorem Domini derelinquit, quia
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ se sibi esse aupiliĩ de negat. Sẽd
qr infirimm se ui semet ip̃o ĩ sinu¬
at ad maioris ad huc fortitudinis
meritum: quomodo et. tam a pxi¬
Necessarii quoq mei recesserũt
a me. Sed ecce despectus exter ius
nitus solio indicii presidet. Nam
cum relictum se asserit ꝓtiuꝰ ad
sententias erũpit dicens. Qui¬

Expanded text:
in se sibi esse auxilium denegat. Sed in se sibi esse auxilium denegat. Sed quia infirmum se in semetipso insinuat, ad majoris adhuc fortitudinis meritum, quomodo etiam a proxiNecessarii quoque mei recesserunt a me. Sed ecce despectus exterius, intus solio judicii praesidet. Nam cum derelictum se asserit, protinus ad sententiam erumpit, dicens:
Abbreviated transcription (Latin):
fat̾etur dicens. Rȩꝓboꝵ suuili¬
tudinem sub discipliue uerbere
fugio: qr nec more lapidũ ita ob
durui. ut sub ꝑcussionis stimulo
a mĩst̾io confessionis obuutescã:
nec rursum qͣsi es uocem cõfessi¬
onis resono: et sensũ uocis ignoro.
Sed quia ad ꝑcussionem repbi
debilit̾ fortes sunt: electi auteni
ualenter infirmi. Heatus Iob
dũ fortem se ꝑ iusauiani non eẽ
asserit fortem se ꝑ statũ salutis in
potent̾ ad morteni currat. Plerũ¬
q eiũ uirtus habita: det̾us qͣm
si deesset int̾ficit. qr dum ad sui
cõfidentiam mentẽ erigit: hauc
elatõnis gladio tͣnffigit. Cumq
eam qͣsi roborando uiuificat: ele¬
uando necat. ad interitũ iuudelie
ꝑtrahit: qͣm ꝑ spem ꝓpriam ab ĩ¬
tͥne fortitud̾is fidutia euellit.
S quia beatus Iob et uirtute
pollet et u semet ip̃o fiduciani
non habet: atꝙ ut ita dix̾im:
uires infirmꝰ habet. Apte sub iũ¬
spem ꝑ cussi auimus recurrat: cit

Expanded text:
fateretur, dicens: Reproborum similifateretur, dicens: Reproborum similitudinem sub disciplinae verbere fugio, nec more lapidum durui, ut sub percussionis stimulo a ministerio confessionis obmutescam; nec rursus quasi aes vocem confessionis resono, et sensum vocis ignoro. Sed quia ad percussionem reprobi debiliter fortes sunt, electi autem valenter infirmi, beatus Job dum fortem se per insaniam non esse asserit, fortem se per statum salutis innpotenter ad mortem currat. Plerumque enim virtus habita deterius quam si deesset interficit; quia dum ad sui confidentiam mentem erigit, hanc elationis gladio transfigit; cumque eam quasi roborando vivificat, elevando necat; ad interitum videlicet pertrahit quam per spem propriam ab internae fortitudinis fiducia evellit. Sed quia beatus Job et virtute pollet, et in semetipso fiduciam non habet, atque, ut ita dixerim, vires infirmus habet, apte subjunspem percussi animus recurrat, cum
Abbreviated transcription (Latin):
si lapides clarũ sonũ redde neque¬
uit: es uero cum ꝑcuttit᷑ canorus
ualde sonitus ex eius ꝑcussione for¬
mat᷑. Qd̃ quia ut lapis uita caret.
sensum in sonitu nõ habet. Et
sunt nõ nulli qui lapidib similes
ita ãd pietatis p̾cepta duruerũt:
ut cũ eos ꝑcussio suꝑne a ĩadu̾siõis
exanimat. nequaqͣm souitũ hũił
confessiouis reddant. Quidai
uero metallo eris in nullo discre¬
pautes: cum flagella suꝑne per¬
cussionis accipiũt. pie cõfessionis
souitũ emittunt. Sed qr hiuilita¬
tis uoces ex corte nõ ꝓferũt: ad
statum salutis reducti nesoiut.
qd̃ ꝓmiserunt. Illi ergo more la¬
pidum ꝑcussi : nec uoces habent.
Isti autẽ in nullo eris iuitatio¬
neni fugiũt: qui inꝑsecutione
positi. bona que nou sentiũt lo¬
quũt᷑. Illi uenerationi feriẽtis
et uerba de negant: Isti pollicen¬
tes qd̾ impleant. siue uita claniãt.
fortitudo lapidum fortitudo mea.
nes caro mea euea est. Ac si aꝑte

Expanded text:
si lapides clarum sonum reddere nequeunt; aes vero cum percutitur, canorus valde sonitus ex ejus percussione formatur. Quod quia, ut lapides, vita caret, sensum in sonitu non habet. Et sunt nonnulli qui, lapidibus similes, ita ad pietatis praecepta duruerunt, ut cum eos percussio supernae animadversionis examinat, nequaquam sonitum humilis confessionis reddant. Quidam vero a metallo aeris in nullo discrepantes, cum flagella supernae percussionis accipiunt, piae confessionis sonitum emittunt; sed quia humilitatis voces ex corde non proferunt, ad statum salutis reducti, nesciunt quod promiserunt. Illi ergo, more lapidum percussi, nec voces habent; isti autem in nullo aeris imitationem fugiunt, qui, in percussione positi, bona quae non sentiunt loquuntur. Illi venerationi ferientis et verba denegant; isti, pollicentes quod non impleant, sine vita clamant. fortitudo lapidum, fortitudo mea, nec caro mea aenea est. » Ac si aperte
Abbreviated transcription (Latin):
sitoria attendit. Et ꝓ ea ext̾ns
labores ꝓpeti renuit. cuiꝰ intriu¬
secus delectatõeni urucit. Heatus
igit᷑ Iob p̾sentis uite adu̾sitatib
pressus: dicat ex sua: dicat ex
om̃iuui uoce nustoꝵ. Que est enĩ
fortitudo mea ut sustineam aut qͥs
fiuis ueus ut pacient agaui ͭ c¬
si aꝑte insinuet diceus. Mala mũ¬
di pro mũdo tolare nequeo: quia
iam meiꝰ desid̾io fortis non sum.
Dum enĩ p̾sentis uite finem con¬
spicio. cur pondus eiꝰ pacior cuiꝰ
appetitũ calco: Et qr in rusti qͥq
ut diximꝰ: tanto fortius labores
illius ꝑferut: qnͣto uidius eiꝰ
delectatõne pascuut᷑. Recte mox
eaudem reꝓboꝵ fortitudieni subdit
dicens. Nes fortitudo lapidum
fortitudo mea: nec caro mea enea
est. Quid hoc loco aere ac lapr¬
dib: nisi in sensibilium hominũ
corda siguãt᷑ qui sepe et suꝑ uos
ictus accipiunt: Et tamen nulła
discipline ꝑcussione molescunt.
Quo contͣ electis ꝑ ꝓph̾am pol¬

Expanded text:
sitoria attendit, et pro ea exterius sitoria attendit, et pro ea exterius labores perpeti renuit, cujus intrinsecus delectationem vicit. Beatus igitur Job, praesentis vitae adversitatibus pressus, dicat ex sua, dicat ex omnium voce justorum: Quae est enim fortitudo mea, ut sustineam? aut quis finis meus, ut patienter agam? si aperte insinuet, dicens: Mala mundi pro mundo tolerare nequeo, quia jam in ejus desiderio fortis non sum. Dum enim praesentis vitae finem conspicio, cur pondus ejus patior, cujus appetitum calco? Et quia injusti quique, ut diximus, tanto fortius labores illius perferunt, quanto avidius ejus delectatione pascuntur; recte mox eamdem reproborum fortitudinem subdit, dicens: « Nec fortitudo lapidum fortitudo mea, nec caro mea aenea est. » Quid hoc loco aere aut lapidibus, nisi insensibilium hominum corda signatur, quae saepe et supernos ictus accipiunt, et tamen nulla disciplinae percussione mollescunt? Quo contra electis per prophetam, pol
Abbreviated transcription (Latin):
nuit abunt dixit. Profecto pa¬
tent̾ inuotuit aliami eẽ que po¬
uit᷑: et aliam que inchoatur.
An nõ etiam reꝓbi fortes sunt
qui ad p̾sentis uite concupis cẽ¬
ciam tot laborib currũt: ꝑi¬
culis se auident᷑ obiciũt ꝑ lucͥs
ꝯtumelias libent̾ feriuit. asb
appetitus sui libidine nulla
uicti contͣrietate resiluuit. per¬
cussionib durescunt. et iala
ita dix̾ im gaudia querentes ꝑ¬
dint. nec tamen hec ꝑdendo
fatigaut᷑. Unde beue ex hũani
generis uoc : ꝑ hieremiam dicit᷑.
Inebriauit me ab synthio. Ebriꝰ
quippe qd̾ patitꝰ uescit. ⁊lbsurchio
ergo est ebriꝰ qui ꝑ auiorem pre¬
sentis scl̃i a sensu ratõnis alieuꝰ. est
Num quicqͥd ꝓ mũdo suctinet
leue deputat. laboris a maritudĩe in¬
qmͣ tołat ignorat. Quia ni mirsĩ
delectabilit̾ ad cuncta ducit᷑: Iu
quib penalit̾ fatigat᷑. At contra:
Uir iustus ad mũdi ꝑicula ꝓ mtũ¬
do tołanda esse debilis studet: fiuẽ
suũ conspicit uita p̾sens qmͣ sit tͣn¬

Expanded text:
utabunt, » dixit; profecto patenter innotuit, aliam esse, quae ponitur, et aliam quae inchoatur. An non etiam reprobi fortes sunt, qui ad praesentis vitae concupiscentiam tot laboribus currunt, periculis se audacter objiciunt, pro lucris contumelias libenter ferunt, ab appetitus sui libidine nulla victi contrarietate resiliunt, percussionibus durescunt, et mala ita dixerim, gaudia quaerentes perdunt, nec tamen haec pendendo fageneris voce per Jeremiam dicitur: Inebriavit me absinthio . Ebrius quippe quod patitur nescit. Absinthio ergo est ebrius, qui, prae amore praesentis saeculi a sensu rationis alienus, dum quidquid pro mundo sustinet, leve deputat, laboris amaritudinem quam tolerat ignorat, quia nimirum delectabiliter ad cuncta ducitur, in quibus poenaliter fatigatur. At contra vir justus ad mundi pericula pro mundo toleranda esse debilis studet, finem suum conspicit, vita praesens quam sit tran
Abbreviated transcription (Latin):
ne ultio que suspendit᷑: grauior
infine seruetur feriri pat̾ua cor¬
rectõne desid̾ant: et dolorem nul¬
uer is medicamĩa salutis putant.
Recte ergo nũc dicit᷑. Hec nuchi
sit cõsolatio ut affligeus me dolo¬
re non pareat. Ac si aꝑte dic̾et᷑.
Qui ideo hic quibdam nõ parcit.
ut eos iu ꝓpetuũ feriat. Ideo hic
me feriat: ut nou parceudo ĩ
ꝑpetuũ parcat. Ex afflictõne
euĩ cousolor: qr corruptõnis hu¬
mane putrediuem scieus: ad spẽ
salutis ex uuluere certus reddor.
Qd̃ quia nõ tumenti sed hũili
mente edidit: subiũgendo ut
p̾dixiuiꝰ patefacit dicens. Nec
rũq ad nos uerba dei uõ sunt
dictoꝵ souitus sed effectus oꝑa¬
tõnum. In eo eiũ nobis loquit᷑.
qd̾ erga uos tacitus oꝑatur:
Beatus igit᷑ Iob sermo nib d̾i
contͣdiceret: si de eius ꝑ cussio¬
usb murmuraret. S quid de
ꝑcussare suo sentiat iudicat:
qui sicut iam diximꝰ que n fe¬
rieutem tolat: scni uocat. Se¬

Expanded text:
ne ultio, quae suspenditur, gravior ne ultio, quae suspenditur, gravior in fine servetur. Feriri paterna correctione desiderant, et dolorem vulneris medicamentum salutis putant. Recte ergo nunc dicitur: « Haec mihi sit consolatio, ut affligens me dolore non parcat. Ac si aperte diceretur: Qui ideo hic quibusdam parcit, ut eos in perpetuum feriat; ideo hic me feriat, ut non parcendo, in perpetuum parcat. Ex afflictione enim me consolor, quia corruptionis humanae putredinem sciens, ad spem salutis ex vulnere certus reddor. Quod quia non tumenti sed humili mente edidit, subjungendo, ut praediximus, patefacit, dicens: Crumque ad nos verba Dei non sunt dictorum sonitus, sed effectus operationum. In eo enim nobis loquitur quod erga nos tacitus operatur. Beatus igitur Job sermonibus Dei contradiceret, si de ejus percussionibus murmuraret. Sed quid de percussore suo sentiat, indicat, qui sicut jam diximus quem ferientem tolerat, sanctum vocat. Se
Abbreviated transcription (Latin):
plus ꝓsꝑa ip̃a ꝑtuuescunt. Tep̃¬
tari appetunt: flagellari cõcu¬
piscunt. Quatenꝰ in cantam mẽ¬
tem metus et dolor erudiat: ue
in hac pegriuatõus iua hoste ex
insidiis erumpente: sua eam de¬
teriꝰ securitas sternat. Huic psal¬
nusta ait. Proba me dĩe: et tẽp¬
ta me. huic iterum dicit. Ego
ad flagella paratus sum: Quia
emĩ sce mentes sue corruptõius
uulnus sine putredine nõ esse
consid̾ant: libent̃ se sub iame
medici ad sectõnes parant. Ut aꝑ
to uuluere uirus peccati exeat
qd̃ sana cute uitus occidebat. Un¬
de et ad huc subditur. Et hec mͥ
sit consolatio. ut affligens me
dolore non parcat. Electi quiq
cum ꝓpetrasse se illicita noue¬
riuit: Ded ꝑ scͣutantes inueni¬
unt: qr nulla ꝓ ilłicitis adu̾sa
ꝓpessi sunt ui imi mense formi¬
dis tabescunt. Pauore estuant
siuistris agitati suspitõib labo
rit quos in p̾senti uita mali sui
retributio nulla custodit. Tnnẽt

Expanded text:
plus prospera ipsa pertimescunt, tenplus prospera ipsa pertimescunt, tentari appetunt, flagellari concupiscunt, quatenus incautam mentem metus et dolor erudiat, ne in hac peregrinationis via, hoste ex insidiis erumpente, sua eamdem deterius securitas sternat. Hinc Psalmista ait: Proba me, Domine, et tenta me . Hinc iterum dicit: Ego ad flagella paratus sum . Quia enim sancti mentis suae correptionis vulnus sine putredine non esse considerant, libenter se sub manu medici ad secterto vulnere virus peccati exeat, quod sana cute intus occidebat. Unde et adhuc subditur: « Haec mihi sit consolatio, ut affligens me dolore, non parcat. » Electi quique, cum perpetrasse se illicita noverunt, sed prescrutantes inveniunt, quia nulla pro illicitis adversa perpessi sunt; vi immensae formidinis tabescunt, pavore aestuant, sinistris agitati suspicionibus laborrit, quos in praesenti vita mali sui retributio nulla castigat. Timent,