comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
aues flebilib uotis infeste sunt. Re Non ut arbitror phylouiena
q̃ apud ungiliũ flet noctẽ Ramoq sedens nmẜabile carmẽ integ̃t¬
⁊ mestis late loca q̃stib implet/ dulcis enĩ fletꝰ ⁊ suane carmen
rũ carmĩb infamis bubo qui qbusdã tñ ꝙͣ leti suit augurii apud
noctua importũa iͥ est. Re Noctũa inqͥetas noctes e tͦ. face᷑
solitã audisti ⁊ quẽ queso uerebit᷑ q̃ mũdi dñm inq̾etat. D Mu¬
forsan ꝑegnmus mhĩtas de te iustiꝰ q̃ri possũt qui natale illis
aduena solũ turbas s emisset Iocis herũ dĩm rõ una est. Idc̾co hiis
infestã uitam agitis ut discatis alterã optare ⁊ illic añi hẽatis
⁊ strepidule pariũt tediũ cicadꝭ R Finge solamen pare̾ solaciũ
erit opimo rem quocũq uult trahit nõ ut uerũ mutet s ut indi¬
ciũ regat ⁊ se̾sib moderet᷑. Inuẽtus est iniꝑ qui rure hĩtans ad

Expanded text:
aves flebilibus notis infeste sunt. Non ut arbitror philomena, aves flebilibus notis infeste sunt. Non ut arbitror philomena, que apud Virgilium: Flet noctem, ramoque sedens miserabile carmen integrat, et mestis late loca questibus implet. Dulcis enim fletus, et suave carmen, rum carminibus infamis bubo, qui quibusdam tamen quam leti fuerit augurii, apudnoctua importuna michi est. Noctuam inquietas noctes Augusto facere solitam audisti; et quem, queso verebitur, que mundi dforsitan peregrinus inhabitas, de te iustius queri possint, qui natale illis advena solum turbas? sed omissis iocis, horum omnium ratio una est: idcirco equidem his infestam vitam agitis, ut discatis alteram optare, atque illic animum habeatis, et strepidule tedium pariunt cicade. Finge solatium parere: solatium erit. Opinio rem quocunque vult trahit, non ut verum mutet, sed ut iudicium regat et sensibus moderetur. Inventus est nuper qui, rure habitans, ad
Abbreviated transcription (Latin):
quid erigeris inhers lutũ a pulitib uictꝰ contra deum calcitras:
Iumiẽtum ĩ domitũ ⁊ stolidimi. Do Offendor pulicib. R uis ne
tu hoĩes offendere a pulice te deffende uilissio impar aĩali.
nobilissimũ aggrederis ⁊ pulicũ cibus hoĩes boras. D. Agitor
pulicibN. Terrena om̃ia ad obsequiũ facta sũt. pars ut pascat
pars ut uestiat pars ut uehat, A lia ut deffendãt, alia ut exceãt
⁊ cõditõnis admoneãt quedã demq ut delectãt fessũq ⁊erũ añmi
leuent quedã uero ut delectaⁿᵉ  noxiã fremãt ac salubb tediis
cõtemptũ huiꝰ lucis silq desideriũ uite melioris incutiãt ꝙͫ q̃so¬
mors tune̾tur ꝙͫ ue si tediis uatua ẽẽt placit᷑a mortalib erat
hec uit᷑a cũ tediis plena sit̾ placeat sic a uiciis trineat᷑. nec uite
iocũditas uiuẽti nec amenitas uie sẽper est utilis biatori expedͭ
nõnũĩꝙͣ durũ ad occurrẽ quo optabilior fis sit. D Nocurne

Expanded text:
quid erigeris, iners lutum? a pulicibus victus contra Deum calcitras, iumentum indomitum ac stolidum. Offendor pulicibus. Visne tu homines offendere? a pulicibus te defende; vilissimo impar animali, nobilissimum aggrederis, et, pulicum cibus, homines voras? Pulicibus agitor. Terrena omnia hominis ad obsequium facta sunt, pars ut pascat, pars ut vestiat, pars ut vehat, alia ut defendant, alia ut exerceant conditionis admoneant, quedam denique ut delectent fessumque rebus animum levent, quedam vero ut delectationem noxiam frenent, ac salubribus tediis contemptum huius lucis simulque desiderium vite melioris incutiant. Qr, quantumve, si tediis vacua esset, placitura mortalibus erat hec vita, cum tediis plena sic placeat, sic abitus timeatur? nec vite iucunditas viventi, nec amenitas vie semper est utilis viatori, expeditque nonnunquam durum aliquid occurrere, quo optabilior finis sit. Nocturne
Abbreviated transcription (Latin):
cõmune ⁊ eme diũ ĩnemes sanũq cõsiliũ sc̃mnq fateberis seins
illus ilta bona adepti/ dura ml̃ta ꝑpessi qui uoiis de mani dei
lete acceptis mala ꝙͦ pacient̾ suscipienda cẽsebat ꝙͣiuis mali ad
dure uel faceͬ manꝰ illa nõ nouit s hũãnã respexit opimonẽ.¬
Do Podagra me in lectulo nodis insolubilib p̃ssum tenet Re Se
si angores meres egre fers qñ id luges cui dulce ad ĩmix
nome tribuã arrã pociꝰ salutis aut uiã ad saniͭᵉ dico. ¶ Mollis
est qui asꝑitatẽ uie breu̾ẽ respuit cuiꝰ exitus sit iocũdus D dri¬
da me scabies epercet. E Iam horologio nõ egebis exit tecum
q̃ te noctib excitet teq honesto emupiã fortasẜ offi ͦ. uigilẽ reddat
nemo tã piger quẽ nõ scabies sollicitũ faciat. Re Est ignobilis

Expanded text:
commune remedium invenies; sanumque consilium sanctumque, fateberis, senis illius leta multa adepti, dura multa perpessi, qui bonis de manu Dei lete acceptis, mala queque patienter suscipienda censebat, quamvis mali aliquid dare vel facere manus illa non noverit, sed humanam respexit opinionem. Podagra me in lectulo nodis insolubilibus pressum tenet. Te si angores meros egre fers, quando id luges cui dulce aliquid inomen tribuam, arram potius salutis sive ad salutem viam dico. Mollis est qui asperitatem vie brevem respuit, cuius exitus sit iucundus. Arida me scabies exercet. Iam horologio non egebis: erit tecum que te noctibus excitet, teque honesto cuipiam fortassis officio vigilem reddat. Nemo tam piger, quem non scabies sollicitum faciat. Scabie torqueor.
Abbreviated transcription (Latin):
suni R Nõ uidebis mͦ frondosas ualles aereos mõtes flores ces¬
pites umbrosos specꝰ lucidos fontes uada fliũa prata unẽtia qd̾ qr
pulch̃rimũ uisu dicũt hũãm oris effigiem si n ͨ fumm camulos
penit᷑ q difformiũ hĩtuĩ nõ uidebis optada cetitas et spes fuge
R Et feĩei uultꝰ aspͥtũ gaude gͦ clause uñ mors intrabat
st̃ fenestre mltis qz uiciis obstructũ iter auaritia gula ⁊ luxuria
in p̃̾cipitiũ te ducebãt nuxũ dcũ sepe lucidissia pars corꝑis totã
aĩam in tenebras trahit Iam uocantẽ ad meliora sp̃m seqͥ incipe

Expanded text:
sum. Non videbis ammodum frondosas valles, aerios montes, floreos cespites, umbrosos specus, lucidos fontes, vaga flumina, prata virentia, quodque pulcherrimum visu dicunt, humani oris effigiem; sed nec ceni cumulos, penitusque deformium habituum non spectabis, optanda cecitas, quam e Et feminei vultus aspectum. Gaude igitur: clause unde mors intrabat sunt fenestre, multisque vitiis obstructum iter; avaritia, gula, luxuria, in precipitium te ducebant. Mirum dictu: sepe quidem lucidissima pars corporis totam animam in tenebras trahit
Abbreviated transcription (Latin):
longũ iter ussi agere solliciti ⁊ t̾stes ⁊ aptim cõplicandis sarciulis
uia longior ꝙͣ mori nulla durior ut ꝑhibent infestiorq latrũculis
est quo attenciꝰ ꝓuidendũ ne qͥd obluuscaniĩ qm̃ huic digresẜ non
tere que ad suos ꝑferãt .n. remãdare ad nec subsistẽ quid nec di¬
uertẽ licitũ nec reuerti Iter ncͣcͣiũ impossi. reditꝰ illo ire ucce est¬

Expanded text:
longum iter iussi agere, solliciti et tristes, raptim complicandis sarcinulisvia est longior quam mori, nulla durior, ut perhibent, infestiorque latrunculisest, quo attentius providendum, ne quid obliviscamini, quoniam, huic digressus non tere, que ad suos perferant, nec remandare aliquid, nec subsistere quidem, nec divertere licitum, nec reverti: iter necessarium, impossibilis reditus. “Ire illo
Abbreviated transcription (Latin):
uidimꝰ flã quid̃ opĩone ht̃ ⁊ euior uoluptatr̃ suam D. Pauor
furẽdi me exagitat. Re Laborũ feriar quid̃ silato furore q̃siere
Enenũ metus. R Potu abstine Ciboq ꝑmiseno exꝑtorũ
amitoꝵ fides excubet susp̾tes lumnẽ arceat uiia tiubida fusca
exulent pulmẽta dapũq ꝑuuxtio cautio assit ⁊ sobe̾tas ⁊ tarditas
p̃cipita᷑ autẽ absit que multos ⁊ p̃sertim gne᷑ hec mortis ꝑdidit.¬

Expanded text:
is opinione, habet et error voluptatem suam. Furendi pavor animum exagitat. Laborum ferias quidam simulato furore quesiere, enenum timeo. Potu abstine ciboque permiscuo; expertorum fides amicorum excubet; suspectos limen arceat; vina turbida fusca exulent, pulmenta, dapumque permixtio; cautio adsit, et sobrietas et tarditas. Precipitatio autem absit, que et aliis, et presertim genere hoc mortis mult
Abbreviated transcription (Latin):
si cogitatꝰ esse debet qui si nouꝰ incipit nec a p̾ma etate¬
tetũ creuit si per int̾ualla rediens nõ assidius suit improiide ui¬
uisti inhesisse medullitꝰ illud utilissim flacci carmẽ debint Inter spẽ
curãq timores ⁊ nas oẽm crede diem t̾ diluxisse sup̾iũ ut is¬
esses de quo aut Ille potens sui letꝰq deget cui iz in diẽs dixisse
uixi cras uel atra en neibe polũ pr̃ occupato ⁊c Rllasci nõ

Expanded text:
cogitatus esse debet, qui, si novus incipit, nec a prima etatetecum crevit, si per intervalla rediens non assiduus fuit, inprovide vixisti. inhesisse medullitus utilissimum illud Flacci carmen debuit: Inter spem curamque, timores, esses, de quo idem alibi: Ille potens sui letusque deget, cui licet in diem dixisse vixi. Cras vel atra nube polum pater occupato, vel sole
Abbreviated transcription (Latin):
ut si corporeis ocłis cerni poss qd uult plato mirũ sui amorem
pitura ẽẽ huic te amor ñ illic metꝰ excitet utraq pars in sõpuis
neq qͥ amat neq qͥ metuit torpere solet ⁊ tñ hoc ip̃m ne torꝑor
soporq uos noxiꝰ pmat ad diuinas laudes surgẽtes nocte p̃camiĩ
nõ est sõpno locus aut iħ̾cie ubi uos huic mors t̾rtat huic hõestas
xeris redibit uigor ad aĩm fugiet sõpius ab ocłis cogitãtis ꝙͣtum¬

Expanded text:
ut si corporeis oculis cerni posset, quod vult Plato, mirum sui amorem ut si corporeis oculis cerni posset, quod vult Plato, mirum sui amorem paritura esset. Hinc te amor igitur, illinc metus excitet, utraque res insomnis; neque qui amat enim, neque qui metuit torpere solet; et tamen hoc ipsum, ne torpor soporque vos noxius premat, ad divinas laudes surgentes nocte precamini. Non est somno locus aut inertie, ubi vos hinc mors territat, hinc honestas xeris, redibit vigor ad animum, fugiet somnus ab oculis, cogitantis qu
Abbreviated transcription (Latin):
cui alñ utilior fames ẽẽt utilissima uero sobetas ⁊ fedo illi ac mi-¬
sero saculo silq ⁊ silius ⁊ mibib ⁊ fluctib pacẽ linquẽs Ita tñ eũt
res hic est mos nobiliũ añ alios hee sũt artes q̃ libãles fuant
mechaince euasere ip̃iq qͥ bellorũ duces ac pħi ⁊ rectores urbiũ
placuit uel repẽto ut Aypᵒ. uisũ est multũ confert cogitũ exitus¬
qd̾ cum omĩb uiciis sit cõe tñ huit ꝓpum atꝙ luxurie de torpore
si post gule studiũ p̾grauatũq corpuscl̃m aĩ torpor obrepat¬
orit᷑ mox ut bonũ uelle bene ceꝑis ardor erit et impetꝰ qui cũ ad
torpor quid̃ aĩs insitꝰ nec miꝰ ardor gn̾osa pars aĩe si hic ardor¬
accendẽ ⁊ ille excutit᷑ fuga tpĩs intellecta q̃ tanta est ut uix me¬
trri eã gͣnis celer aĩmꝰ possit ⁊ spe uirtutis adamata q̃ talis est

Expanded text:
cui aliquanto utilior fames esset, utilissima vero sobrietas, et fedo illi ac micui aliquanto utilior fames esset, utilissima vero sobrietas, et fedo illi ac misero sacculo, simulque et silvis et nubibus et fluctibus, pacem linquens. Ita tamen eunt res, hic est mos nobilium, ante alios, he sunt artes, que liberales fuerant, mechanice evasere, ipsique qui bellorum duces ac philosophi et rectores urbium placuit, vel repente, ut Aristoteli visum est. Multum confert cogitatio exitusod, cum omnibus vitiis sit commune, tum huic proprium atque luxurie. 109 DE TORPOREsi post gule studium pregravatumque corpusculum, animi torpor obrepatoritur; mox ut bonum velle ceperis, ardor erit atque impetus, qui cum ad torpor quidem animis insitus, nec minus ardor quidam generosa par excutitur, fuga temporis intellecta que tanta est, ut vix metiri eam quamvis celer animus possit, et specie virtutis adamata que talis est,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ plato dũ Ie pͥmũ scudiis deditꝰ posse ssiones suas culpa uillice de¬
structas aspicẽt in eũ uersus sume̾m mq̃t ex te debitas penas
ñ tibi ratꝰ essem alt̾ iratꝰ fuo nõ imipunẽ dimisit ut architas
s amico cõmisit ut suppliciũ exite̾t ueritꝰ ne se ne impetꝰ quo
nõ decẽt repellẽt hec horñq sułia frenare nã debent ne seqͣdes
suos ut solita est in infamiã clãdẽq p̃cipitet Te Gula
ula uellicor. R Dixi iã suis medey Cm ioli
neqe ĩnitis accidit nam quis spõte egrotãtib spõte me¬
uiclinat ingeniũ ad maiora creatũ in respuet t̾rarũ tractus¬
¶ Celiq ⁊ maris abdita penet᷑tis meditati estis. rethia ⁊ hamos
uiscũ ⁊ laq̃os et rapaces uolucres imꝑio pare̾ ⁊ p̃dari uobis dociustis
ad il aliud nͥ ut gule satiffiat qũa nõ mͦ explendo s onerando
fatigatis ⁊ angustũ uentrẽ uaria arte laxatis ac p̾mitis obsequdo

Expanded text:
 dum se studiis dedito, possessiones suas culpa villici destructas aspiceret, in eum versus. “Sumerem, inquit ex te debitas penas, nisi tibi iratus essem”, alter iratus servo, non impunem dimisit ut Architas, sed amico commisit ut supplicium exigeret, veritus ne se ire impetus quo non deceret impelleret. Hoc horumque similia frenare iram debent, ne sequaces suos, ut solita est, in infamiam clademque precipitet. 108 DE GULA Gula velicor. Dixi iam: his medemur que invitis accidunt. Nam quis sponte egrotantibus meinclinat ingenium, ad maiora creatum, nisi respueret terrarum tractus, celique et maris abdita penetratis. Meditati estis retia et hamos, et viscum et laqueos, et rapaces volucres imperio parere, et predari vobis docuistis, ad nil aliud, nisi ut gule satisfiat, quam non modo explendo, sed onerando fatigatis; et angustum ventrem varia arte laxatis, ac premitis obsequendo,
Abbreviated transcription (Latin):
ista ꝙͣ cicero si mrelius dici posse crederẽ quid̃ autẽ in qͥt int̾est ab
aliis qui postra nascẽtur funonẽ fore de te cũ ab hue nullꝰ fuĩt
qͥ añ te sũt nati unũ addidit qd tũc forsa dubita. forsã fl̃m
pauciores inquit ⁊ certe meliores fu̾ut uiri nã qͥs est oro iã q̃ dubi¬
tet nũgͣ quales fu̾nt futuros hor̃es Ita in peius mclmata oĩa Rui
neq proxĩa. R Cura gͦ nõtabilis ał mirabilis ignotorũ atq ii¬
pariũ dca metur᷑ cũ excellentiũ atq notorũ opĩones ⁊ uerba cõ¬

Expanded text:
ista quam Cicero, si melius dici posse crederem. “Quid autem, inquit, interest ab iis qui postea nascentur, sermonem fore de te, cum ab iis nullus fuerit, qui ante te sunt nati?” Unum addidit, quod tunc forsan dubitabile, forsan falsum, pauciores, inquit, et certe meliores fuerunt viri.” Nam quis est, oro, iam qui dubitet nunquam quales fuerint futuros homines? ita in peius inclinata sunt omnia ruineque proxima; cura ergo mirabilis, ignotorum atque imparium dicta metuere, cum excellentium ac notorum opiniones ac verba con
Abbreviated transcription (Latin):
bom est pñtis uite mala breui gustu ꝑhẽpis admon̾e supplicii ut
infinitas amaritudines declinare scudeãt qui tã grauit̾ paucis horis
amariustula tolerãt at hiis angustiis discãt illas euade ꝗbus n ͨ.
pħicus nec herba medet᷑. nec dies creticꝰ nec mors quid̃. D. febri¬
b uror. Re uerimũ cib excoquit᷑ fer te aliis uri totiẽs aliã usta
sunt ⁊ de supplicio cõsiliui cape ex qͥbusdã malis remedia cõflant᷑
utilis qui molestꝰ erat. ¶ Felix incendiũ breue qd et̾m refrgeri
tu illam. de dolore yliaco. Cͫ no¬
sicut aut̾ ad extͣma gandii ꝑuẽisse pͥncipiũ est deloris sic ext̾ui

Expanded text:
boni est presentis vite mala, brevi gustu, perennis admonere supplicii, ut infinitas amaritudines declinare studeant, qui tam graviter paucis horis amariuscula tolerant, atque his angustiis discant illas evadere, quibus nec Physicus, nec herba medebitur, nec dies criticus nec mors quidem. Febribus uror. Vermium cibus excoquitur; fer te aliis uri, cui totiens alia usta sunt, et de supplicio consilium cape, ex quibusdam malis remedia conflanturutilis qui molests erat: felix incendium breve, quod eterni refrtu illam. 113 DE DOLORE ILIACO Sicut autem ad extrema gaudii pervenisse, principium est doloris, sic extrem
Abbreviated transcription (Latin):
tormẽtũ flaccꝰ ait Idqr ad m̃õs tyrãnos pestilẽti austro mi
D Felicitas ꝓxumii in parit ĩmdiã. Re Crede hercle nẽo ꝑtho¬
lippa est longĩqua nõ uidet uicinitas atq ꝓsperitas ĩiidie st̾ parẽtes
R Si es mindens ⁊ pusillaĩs sis oport om̃ib ex uiciis nullũ
pig̾us inuidia altos in aĩos nõ ascẽdit᷑ nullũ qs miẜuus Itaq
reliqua oĩa bonũ aliqd̾ licet falsũ p̃ssupponũt hec solis malio pa¬
scit ⁊ torq̃tur bonis et qd̾ aliis optat iã sibi ħt malũ. E alex
gͦ. mace dois dc̃m placet inuidos hoĩes mł ẽẽ aliud ꝙͣ tormẽta
seu tortores suos ꝓpos leuis adolescẽtis uerbũ grane de Ira

Expanded text:
tormentum, Flaccus ait, idque ad vestros tyrannos pestilenti austro imp. Felicitas vicini michi parit invidiam. Credo hercle; nemo vestlippa est, longinqua non videt. Vicinitas atque prosperitas invidie sunt parentes Si es invidus, et pusillanimis sis oportet; omnibus ex vitiis nullum pigrius invidia altos in animos non ascendit, nullum quoque miserius. Itaque reliqua omnia bonum aliquod licet falsum presupponunt, hec solis malis pascitur et torquetur bonis, et quod aliis optat, iam sibi habet malum. Alexandri ergo Macedonis dictum placet: “Invidos homines, nil esse aliud quam tormenta, seu tor
Abbreviated transcription (Latin):
mͦ hoĩm s uebiũ ac regnorũ qui t̾ partim uisu ꝑtim auditu ⁊
proderit si illud p̃clarissime apd̃ limũ a scipione af̾cano dc̃m masi
Caue defermes ml̃ta bona uno uicio ⁊ tot m̃itorũ grãm maiore
culpe ꝙͣ cã culpe est corrũpas Idq faciliꝰ fiet si quis acriter rei
uilitatẽ obscenitatẽ breuitatẽ fuie cogitet ac longũ dedecꝰ horeq
fuetacis forsitã ut momiẽti umꝰ illecebras m̃ltorũ annorĩ pnĩa ues
etro fortasse supplicio pminẽ daa ue Superbia. iod¬
titꝰ birtutũ oñmi alis euectꝰ attolłeres n ͦ uno bona oĩa coroupis¬

Expanded text:
m hominum, sed urbium et regnorum, qui tibi partim visu, partim auditu, et proderit, si illud preclarissime apud Livium a Scipione Africano Masinissecave deformes multa bona uno vitio et tot meritorum gratiam maiore culpa quam causa culpe est corrumpas.” Idque facilius fiet, si quis acriter rei vilitatem, obscenitatem, brevitatem, finem cogitet, ac longum dedecus horeque fugacis forsitan, aut momenti unius illecebras, multorum annorum penitentia, vel eterno fortasse supplicio puniendas. 111 DE SUPERBIA Scitus, virtutum omnium alis evectus attolleres, hoc uno bona omnia corrupis
Abbreviated transcription (Latin):
qͣn ⁊ multa sepe loquẽte silencio acqescit disce ille teste ꝯtentꝰ
ẽẽ qui nõ qualr̃ nec quid dicas s quid dice̾ uelis attendit¬
Re Disce t̾ theatrũ honestisẜ medro pt̃oris extiu̾e disce non
hom̃i si ueritatis applausũ optare ⁊ sine strepitu gaude nõ ad¬

Expanded text:
quin et multa sepe loquenti silentio acquiescit. Disce tu illo teste contentus quin et multa sepe loquenti silentio acquiescit. Disce tu illo teste contentus esse, qui non qualiter sed quid dicas, seu potius quid dicere velis attendit. Disce tibi theatrum honestissimum medio pectoris extruere. Disce non hominum, sed veritatis applausum optare, et aliquando
Abbreviated transcription (Latin):
eqͥtandi insciũ equo impone uix illũ inde diuulseris te loq̃ndi
unarũ saltẽ pudor ad tacendũ cogat/ ⁊ si loqui nescis qd alii
audiãt / disce loquẽtes alios audire/ nõ est muꝰ artificiũ audire
ꝙͣ soq̃ cũ sit tutius atq faciliꝰ. D Nõ possũ exp̾me᷑ qd̾ in corde
est. Re Si intellectu polles magnisq ⁊ altis qͥ in aĩo sũt sẽsib
Iocunda uox ⁊ uolubilis lingua nõ suppetit qͥesce noli qd infelr̃
loqui alios tu intellige tñ secretior aĩ maior ex ingemo uolup¬
tas ꝙ ex eloquio ꝓcipr̃ magĩq tõtinua ut płus q̃etis ⁊ muu¬
hoc accidisse urris notũ est fiõtis nibecillitate nõ uicio lingne
aut ingenii ꝙ si cũ multis refugis aut cũ paucis ac cũ uno
soque/ ut clariores fatrar conciones dulciora colloqͥa nõ negab̾.
nõ mindet / nec irridet nõ fastidit nõ coattã ⁊ laboriosã q̃at
eloquẽtiã ꝯfabulatõib gaudet familiarib int̾ruptisq ẜmũcłis

Expanded text:
Equitandi inscium equo impone: vix illum inde divulseris, te loquendi ignarum, saltem pudor ad tacendum cogat; et, si loqui nescis quod alii audiant, disce loquentes alios audire: non est minus artificium tacere, quam loqui, cum sit tutius atque facilius. Non possum exprimere quod in corde est. Si intellectu polles, magnisque et altis qui in animo sunt sensibus iucunda vox et volubilis lingua non suppetit, quiesce: noli quod infeliciter ine, inquam, loqui alios, tu intellige; cum secretior, tum maior ex ingenio voluptas, quam ex eloquio percipitur, magisque continua, et plus quietis et invhoc viris accidisse notum est, frontis imbecillitate, non vitio lingue vel ingenii. Quod si cum multis refugis, at cum paucis et cum uno loquere, ut clariores, fatear, conciones, dulciora colloquia non negabis. non irridet, non invidet, non fastidit, non exactam atque laboriosam querit eloquentiam, confabulationibus gaudet, familiaribus interruptisque sermunculis,
Abbreviated transcription (Latin):
deo / cui si lingua nõ potes corde loque̾ si enĩ de malis sc̃ptum est
⁊ ip̃i corde loqui possũt ubi st̃ aures dei cui n᷑a secͤtissimarũ co¬
gitatõnũ est abscondita nec tacitae minꝰ ꝙͣ clamãtes audit ꝓͥmo
nõ est apud eũ clanior altior uehemẽtiorq ꝙͣ cordis clamãte ille
silentio delectat᷑ hũc clamorẽ cõpressis labiis ꝓmebat ille gregis
ad me nõ loq̃bat᷑ ⁊ clamabat ymo qͥdẽ loq̃bat᷑ corde sicut aut
qui deum audit surdus nõ est sie quen deus audit non est
nutus.  De uirtutis mopia. Cͫ ioz¬
Irtutis mops sinii. Re uerũ dãpuũ Iustꝰ dolor nͥ ꝙ om̃s
elie mopie nales aut fortuite uiolẽte eẽ possũt h una

Expanded text:
Deo, cui, si lingua non potes, corde loquere. Si enim de malis scriptum est:et ipsi corde etiam loqui possint, ubi sint aures Dei? verumque tacitos minus quam clamantes audit: immo, non est apud illum clamor altior vehementiorque quam cordis: clamante ille silentio delectatur. Hunc clamorem compressis labiis promebat ille gregis ad me?” Non loquebatur et clamabat, immo quidem loquebatur, sed corde. Sicut autem qui Deum audit, surdus non est, sic quem Deus audit, non est mutus. 104 DE VIRTUTIS INOPIA At virtutis inops sum. Verum damnum iustus dolor, nisi quod ali
Abbreviated transcription (Latin):
gestientis ut pħi uotãt pauca potẽtis uini dolia ꝙͣ młã intẽtis aque
fulm̃a cõtiuẽt fateorq ebrioꝵ leticia nil tristiꝰ il opificib et¬
⁊ tabnariis quos merito cuntatũ fecẽ cicero uocat ineptius uel
ferendũ tñ uel urbib abemudũ uel foro saltem ⁊ platers tabuarim
et inhuanũ uotũ est optare pat̾e solitudinẽ quo impẽsis laxior istud¬

Expanded text:
gestientis, ut Philosophi vocant, pauca potentis vini dolia, quam multa nitentis aque flumina continent. Fateorque ebriorum letitia nil tristius, nil opificibus et tabernariis, quos merito “civitatum fecem” Cicero vocat, ineptius, vel ferendum tamen, vel urbibus abeundem, vel foro saltem ac plateis tabernarum et inhumanum votum est, optare Patrie solitudinem, quo ipse sis laxior
Abbreviated transcription (Latin):
Insuꝑ dulce sit. Re Bonũ uelle nõ sufficit desiderio opus est
es nõ modito s uehemẽti uos autẽ mala ur̃a cupitis ferue̾tissie
⁊ boua uultis tepidissime unde fit ut diuutes ml̃ti suit bom aut̾
paucissum nã qͥd mri est si citius ad uptandũ ordens intentro¬
ꝙͣ uoluntas lenta ꝓuehit̾. T. Uellẽ bonus ẽẽ si post Redende
Iam pot̾is ⁊ si boua fide uis cẽ iam incipis si tariditatẽ uita si enim

Expanded text:
i. Ut sit ita, velle non sufficit: desiderio opus est, eoque non modico, sed vehementi. Vos autem mala vestra ferventissime cupitis, bona vultis tepidissime, unde fit, ut divites multi sint, boni autem paucissimi; nam quid miri est, si citius ad optatum ardens intentioam voluntas lenta provehitur? Vellem bonus esse si possem. Stude; nam poteris; et, si bona fide vis esse, iam incipis, sed segnitiem vita. Si enim
Abbreviated transcription (Latin):
queris ⁊ de alio quole q̃ri posses. R Cito nõ morit̾ qͥ iã seuut
portio uite ultĩa est sentus s intelligo sen̾tutẽ ut uulgꝰ anorũ
congeriẽ mĩtoꝵ cux nõ ut reliqͥs finis est aliꝰ ꝙ mors de mitio
discpant uarns sĩiis si pro uirib senescẽtũ ⁊ ualitudie corporũ
mortis incusare celĩtatẽ desmas uel molestias uite ꝓlixioris q̃ de

Expanded text:
quereris, et de alio quolibet queri posses. Cito morior. Cito natus potest, quisquis moritur. Sed intelligo senectutem, ut vulgus, annorum congeriem multorum, cui non, ut reliquis, finis est alius quam mors; de initio discrepant variis sententiis, sed pro viribus senescentium, proque valitudine corporum mortis incusare celeritatem desinas, vel molestias vite prolixioris, que de
Abbreviated transcription (Latin):
roga ꝑiculo qui excellentie est prop̾or ac notior fama sũt quib
obscurũ nomẽ propugnaculũ est salutis ¶ Ffinge autẽ abessi
ꝑitĩm destis nũꝙ abest labor ER Rchal est in deb tã mane
pro quo tãti labores tãteq uigilie ultio susciꝑiant᷑ flatꝰ uola¬
tilis sic̃ excet aĩm solida qͣsi uirtꝰ in uerbis sit. D Eloquentie¬

Expanded text:
riculo, qui excellentie est propior ac notior fama. Sunt quibus obscurum nomen propugnaculum est salutis. Finge autem abesse periculum: disertis nunquam abest labor. Nil est in rebus tam inane, pro quo tanti labores tanteque vigilie ultro suscipiantur; flatus volatilis sic exercet animum, solida quasi virt
Abbreviated transcription (Latin):
aut minuui hec est q̃ phos ⁊ poetas senes uirẽtissimo ingemo et
stilo hec est que decrepitos oratores uoce solida ualidisq lat̾ib ac
facturꝰ fueras nũc facito nõ est tuta dila sit ex malis siqͥd ꝑo¬
feetuũ cã sit ubi nec emẽdatio nec pnĩa utilis locũ ht̃ qͥd fuꝑest
loquiũ deest. R altero q̃rendi odii instr̃o cares ml̃ti¬

Expanded text:
t que Philosophos et Poetas senes, virentissimo ingenio ac stilo, hec est que decrepitos oratores voce solida validisque lateribus ac facturus fueras, nunc facito. Non est tuta dilatio: sic ex malis si quid bofletuum causa sit. Ubi nec emendatio, nec penitentia utilis locum habet, quid superest Eloquium deest. Altero q
Abbreviated transcription (Latin):
erat obsessus turrim ubi pl̃m ꝑiculi uide bat᷑. uii suoꝵ cõpuandã
certꝰ de illius fide ꝯnuẜat q̃ dũ cuic̃lis suffossa laten᷑ ᷑ trem̾e̾t et
illi metuẽs ac eũ reuocat᷑us accurret turris fundamẽtis faciscẽtib
magno corruit fragore sit fidelis custos est opp̃ssus que uix erutũ
riuius dñs suꝰ mestus ac lat̾inans sepelunt eñq dũ uixit pie desi¬
derauit ⁊ fidẽ euis sepe mitis laudib in faiłiari colloqͥo ꝑsequitꝰ ẽ.
qͥd suis uerbis uelim uides tlis enĩ tibi cõmissi corꝑis custos deo eẽ
latet mortẽ cathõis illa etate laudatã ⁊ opĩone hõmi glosam no
cã ꝓperaret ubi se ille ꝑem̾at audita eius morte Tatho mee głie
inquit iuindit ⁊ ego sue nundeo p̃clarũ ad uidebat᷑. cui uir glosisiꝰ¬

Expanded text:
erat obsessus, turrim ubi plurimum periculi videbatur, uni suorum conservandam, certus de illius fide, commiserat, que dum cuniculis suffossa latentibus tremeret ailli metuens atque eum revocaturus accurreret, turris fundamentis fatiscentibus magno corruit fragore; sic fidelis custos opppressus est, quem vix erutum ruinis, dominus suus mestus ac lacrimans sepelivit; eumque, dum vixit, et pie desideravit, et fidem eius sepe meritis laudibus in familiari colloquio prosecutus est. Quid his verbis velim vides: talis enim tibi commissi corporis custos esse debes latet, mortem Catonis illa etate laudatam a multis, et opinione homiproperaret, ubi ille se peremerat, audita eius morte “Cato mee glorie, inquit, invidit, et ego sue invideo”; preclarum aliquid haud dubie vi
Abbreviated transcription (Latin):
qr ĩmor᷑. est si corꝑi sui hostis curã gerẽ piẽtas inde ͭ ͥ sui dissolui
neqr id mnor qͥbus felicitas om̃is inͥ corpore est qd̾ extingui morte
nõ est dubiũ. ¶ Iure gͦ bomi sui fine pauidi cogitãt ⁊ mesti uident
Anat᷑a enĩ hoĩs hec est ut felix õẽ nolle neq̃at uirũ doccũ cui
nõ alia corporis ꝙͣ uilis mãcipii cura est / cui in cultu aĩ dẽ studiũ

Expanded text:
e; si corpori, sui hostis curam gerere pietas indebita. Sin dissolvi neque id miror: quibus felicitas omnis in corpore est, quod extingui morte non est dubium. Iure igitur boni sui finem pavidi cogitant, mesti vident: natura enim hominis hec est, ut felix esse nolle nequeat; virum doctum, cui non alia corporis quam vilis mancipii cura est, cui in cultu animi omne studium
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ in oporteat educe̾ aĩm laborantẽ dehuit ⁊ paucis int̾lecis psiliã
inqͥt ex edifi᷑ putrido ⁊ ruenti. ¶ Male ais e Seneca ⁊ m̃lta bũ
dc̃a sue pelluis maledc̃o nõ igrandũ nẽpe s exp̾tandũ sure edificiũ
tnũ ruat ut añꝙͣ fugias opp̾maris R Si tñ ĩnuuet mors ab hoste¬
lata tuipis ẽẽ nõ pt nec est uĩri nõ posse rectis ocłis utrãq fortuẽ

Expanded text:
quid ni oporteat educere animum laborantem?” Dehinc, paucis interiectis, “Prosiliam, inquit, ex edificio putrido ac ruenti”. Male ais, o Seneca, et multa bene dicta uno polluis male dicto: non migrandum nempe sed expectandum est; sine edificium tuum ruat, ut antequam fugias opprimaris. Non t videre. Non est viri non posse erectis oculis utranque fortune
Abbreviated transcription (Latin):
tulentiã cohibebit. Do Senectꝰ dẽtes fregit Re Iure illa suo¬
ura est tu ñe grãs age q̃ t̾ liot suo douo uti ꝑmiẜit in semũ
Iacturã senili postmnodũ exumo oculorũ ut ip̃e arebat qdq ip̃e
uel etatis inꝯmodo affectis ne singla defleãt ne ue oẽm ĩsolitũ
teporẽ miũficẽtie celestis ĩiuxiã uocẽt s ẜuatis ꝑdita mulceat
mors fuãt plena ossiũ sepulchra inspice testarũ dentes arentiũ
p quid̃ t̾rifice albicãtes mox ruptis uulsos radicib ⁊ effusos
utroq genũo ordĩe dentiũ fuisse legit᷑ prusie bithume regis
filiꝰ pro suꝑiori ordine unũ dentẽ inferiorib cũctis pare hᵒ est
unũ os ab una in alt̾am maxillã nec ĩuenuste nec incõmode
ptentũ hu̾isse ac zenobia regina oriẽtis int̾ cet̾as fine lau¬
des tãto denciũ intore descbit᷑ u̾t int̾ loquẽdũ ridendũq nõ dẽtib

Expanded text:
tulantiam cohibebit. Iam michi senectus dentes fregit. Iure suo illa tulantiam cohibebit. Iam michi senectus dentes fregit. Iure suo illa usa est, tu nature gratias age, que tibi hoc suo dono uti permisit in senium, iacturam, senili postmodum eximio oculorum, ut ipse aiebat, quodque ipse el nature vel etatis incommodo affectis, ne singula defleant, neve omnem insolitum teporem munificentie celestis iniuriam vocent, sed servatis perdita mulmors fuerat. Plena ossium sepulcra inspice: testarum dentes arentium, primum quidem terrifice albicantes, mox ruptis vulsos radicibus atque effutroque gemino ordine dentium fuisse legitur; Prusie vero Bithynie regis filius, pro superiori ordine dentium, unum inferioribus cunctis parem, hoc est unum os ab una in alteram maxillam, nec invenuste, nec incommode protentum habuisse. At Zenobia regina Orientis, inter ceteras forme laudes, tanto dentium nitore describitur, ut inter loquendum ridendumque, non denti
Abbreviated transcription (Latin):
aĩ ita enĩ hanc pħi appellãt depellendã ⁊ tͣnqlliͭ ͤ reuehendam¬
scinãti quid̃ ad alia ⁊ spͨcanti metã nõ uacat omia complecti
pro tpẽ g. alligatũ uuluꝰ oñsiq medici aĩorũ quib si hee nõ
sufficiũt uti q̃as Iam illa q̃ ultĩo q̃stus es ne Rñso q̃de digna cre¬
ipsa te ossa destituñt. D. Trene Incipiñt. N Quid in mol¬
oris robur obig̾ant / doloꝵ in mat̾iam uerti uides ut intelligas
beas tot tãtisq mimnib quorũ paucissiuus ⁊ mĩmis caruisse
suppliciũ ⁊ flebile dãꝑnũ ducas digna ingͣtitudinis pena est-
sernꝰ ut dñi laxgitatẽ quã noluit pñtem sp̃uit absentẽ lugeat
⁊ quã lucyis intellige᷑ noluit dãpuis intelligat. R Ĩam exariatꝰ
dentib ml̾is cũ uolupͭ ͤ luctabis inmus cõedes partiꝰ Ridebis
lentiꝰ mordebis / alienã famã loqͥ ꝑentẽ fracta sepes dentiũ fre¬
nabit et si nõ castitas saltẽ pudor ab illicitis osculis semlẽ pe¬

Expanded text:
i, ita enim hanc Philosophi appellant, depellendam, et tranquillitatem revehendamstinanti equidem ad alia, et spectanti metam, non vacat universa complecti; pro tempore igitur alligatum vulnus, ostensique medici animorum, quibus, si hec non sufficiunt, uti queas. Iam tria ilipsa te ossa destituunt. Tremere dentes incipiunt. Quid in moloris robur obtigerant, doloris in materiam verti vides, ut intelligas beas, tot tantisque muneribus, quorum paucissimis ac minimis caruisse, supplicium et flebile damnum ducas. Digna ingratitudinis pena est: servus ut domini largitatem, quam presentem sprevit, absentem lugeat, et quam lucris intelligere noluit, dinermis cum voluptate luctaberis, minus comedes, parcius ridebis, lentius mordebis alienam famam. Loqui parantem fracta sepes dentium frenabit. Si non castitas, saltem pudor, ab illicitis osculis senilem pe
Abbreviated transcription (Latin):
sũt p̃cii tu disces imĩpendio Id̃ tñ consulã qd̾ medici s respectu
alio ¶ Illi enĩ te Iacentẽ fomẽtis adhibitis instaurari posse faci¬
lius opinãt᷑. dñ ad locũ dolentẽ nec spũs adeo cõfluũt nec
hũores ut scãti cõfluerẽt aut eñti ego te tuo in lectulo cõpositũ
ꝙ qͥd de salute corporea euẽturũ sit sepoĩtis intr̾a curis om̃ib
⁊ tͣnqllo tanti semꝑ a cubitu mitigatis angoᶜᵒ. ¶ De sepulchro
aliqͥd cogitare qualr̃ ue d ubi sis iaciturus e p̃senti statu¬
et tui condicõne metiri uelim mortẽ ipsam añꝙͣ ueniat
tam familiarẽ t̾ efficẽ ut non horreas ueniẽntẽ Mors enĩ
sola est que possit mortale corpusculũ ab egtudine libare¬

Expanded text:
sint pretii, tuo disces impendio. Idem tamen consulam quod medici, sed respectu alio. Illi enim te iacentem fomentis adhibitis instaurari posse facilius opinantur, dum, ad locum dolentem, nec spiritus adeo confluunt nec humores, ut stanti confluerent aut eunti; ego te in tuo lectulo compositum, quicquid de salute corporea eventurum sit, sepositis interea curis omnibus et tranquillo tantisper accubitu, mitigatis angoribus, de sepulcro aliquid cogitare, qualiterve ibi sis iaciturus, et presentis status tui conditionem metiri velim, mortemque ipsam antequam veniat tam familiarem tibi efficere, ut non horreas venientem. Mors enim sola est, que possit mortale corpusculum ab omni egritudine libe
Abbreviated transcription (Latin):
lib q̃ uel semo aut scabie depilata ã caliganᶜᵉ. oculis aut pede clau
tatꝰ equo aut naui fert᷑ aut uehiculo aut auxiliatorib baculis
mittit᷑. deinq modis om̃ib sese iuuat attollitq qͥn amissis artub/
pedes lineos/ manꝰ ferreas nases cereos fabcari didicit ⁊ fortui¬
tis casib obstare ualitudinẽ faciscentẽ medicamĩb erigit guscũq
corpẽtem saporib excitat uisũq langidũ ocularibus refonet.¬
R Qua in re maiorib ur̃is acuciꝰ cogitastis q̃ uasculis uitreis
uiriũ cũ senuerĩt ꝯtẽpuũt᷑. cũ obierunt nõ sũt cedũt semo succũ¬
par cura creatori fuit dedisꝑicã capitis figurã effigiẽq sydereã
Pronaq cũ sp̾tent aĩalia cit̾a terrã Oo homĩ sublime dedit celũqꝵ
uidẽ Iussit ⁊ erectos ad sydera tolle uultꝰ ut p̃clare ait naso dc̃m

Expanded text:
 que vel senio vel scabie depilata, aut caligantia oculis aut pede claudtatus equo aut navi fertur, aut vehiculo aut auxiliaribus bacillis innititur; denique modis sese omnibus adiuvat attollitque; quin, amissis artubus, pedes ligneos, manus ferreas, nasos cereos, fabricari didicit et fortuitis casibus obstare; valitudinem fatiscentem medicaminibus erigit, gustumque torpentem saporibus excitat; visum languidum ocularibus refovet, qua in re maioribus vestris acutius cogitastis, qui vasculis vitreis virium, cum senuerint, contemnuntur, cum obierint, non sunt? cedunt senio, succumpar cura creatori fuerit. Dedit sphericam capitis figuram effigiemque sideream, pronaque cum spectent animalia cetera terram, os homini sublime dedit celumque vid
Abbreviated transcription (Latin):
lorũ de altoͬ ẜmo exat exͦ. agã unito s nõbili quo in reliquis
om̃ib instructior fias R Quis est in dolorẽ ẜis intinus
menũsti qͥbus uerbis lucanũ magnũ pompeyum int̾ carificũ
qui dũ iussu illuus cuiꝰ nomẽ supp̃ssisse silentio melĩꝰ fu̾it cũ per
quuitatẽ cuoru duce̾tur iudꝰ int̾ dnos camifices candõtib forcip̃ib
linric ⁊ alluit mẽbra carpẽtes ppl̃o ad tam miserũ ⁊ indignũ sp̃tacłii
lac̾mãte sicue ipe oculis graniq ac cõstanti uoce sese alloques dice¬
bat qͥd facimꝰ aĩe noli oro sucũbere nichie irascaris aut netuar
grauia sũt hec si bremia et pro ma etͦna ne dubites salute gt aucq
suppliciũ hͦ inbenti fuit ꝙͣ ferẽti Erige te aĩa depelle formidinẽ¬

Expanded text:
horum de altero sermo erat, exemplo agam unico, sed insigni, quo in reliquis omnibus instructior fias, quis est hic in dolore sermo intimus. Meministi quibus verbis Lucanus Magnum Pompeium inter carnificum qui dum iussu illius, cuius nomen suppressisse silentio melius fuerit, curru per civitatem duceretur nudus, inter duos carnifices candentibus forcipibus, hinc illinc membra carpentes, populo ad tam miserum tamque indignum spectaculum lacrimante, siccis ipse oculis, gravique et costanti voce sese alloquens dicebat: “Quid facimus anime? Noli, oro, succumbere, nichil aut irascaris aut metuas; gravia sunt ista, sed brevia; et pro nostra eterna ne dubita salute, graviusque supplicium hoc iubenti fuerit, quam ferenti. Erige te, anime, et depelle formidin
Abbreviated transcription (Latin):
ti migrent᷑ hospitis. Re huiꝰ eg̾tudinis ut ml̃tarũ cã fere omĩs
nõ aliũde ꝙͣ ex uobis ip̃is est. ¶ Iure g᷑ in uos ex uobis orta reflec¬
discurritis ꝙͣ mixi g̾ si nñt ad lapidẽ / nũt ad lignũ offenditis
uoluptas mixa demẽtie equorũ uos fremẽtiũ turbis ingeritis
uñ sepe fratarũ caltiũ uestigia reportatis nolite uos fallere¬

Expanded text:
Huius egritudinis, ut multarum, causa fere omnis non aliunde quam ex vobis ipsis est; iure igitur in vos, ex vobis orta, reflediscurritis; quid miri igitur si nunc ad lapidem, nunc ad lignum offenditis? voluptas mira dementie: equorum vos frementium turbis ingeritis, unde sepe ferratorum calcium vestigia reportatis. Nonne tibi vide
Abbreviated transcription (Latin):
adde colliũ aspͣtus aptatões ualliũ umbrosos salices algẽtesq alpes
⁊ tepẽcia lictora adde tot salubres squatebras aquarũ tot sulphure¬
os fumãtesq tot intidos ac gelidos fontes, cot ĩfusa ac tͥꝯfusa
terris maria tot ãnes assidue mobiles ⁊ ĩmobili state c̾tissimos
regnorũ fue fines adde lacꝰ maris emiłos ⁊ stagna iacẽtia ⁊ riuos
int̾ montiũ cõnexa p̃cipites ⁊ floreas rippas ripparũq choros ⁊
prata recẽtia riuis ⁊ ut ugiluis ait qͥd sonoris lictorib spumãtes
scopłos antraq rescida ⁊ flauescẽtes agros ⁊ uiretta gẽmẽtia cõ¬
moditates urbiũ ⁊ ruris ocia ⁊ sollicieudinũ libertatẽ qͥd spͨtacłoꝵ
oĩm lucidissim ⁊ at angustissi stellantis celi ambitũ incõprehen᷑.
celeritate uolubilẽ atq incõꝑabili decore mirabilem Inqz illo fixas

Expanded text:
Adde collium prospectus, apricationes vallium, umbrosos saltus, algentesque Alpes, et tepentia litora. Adde tot salubres scatebras aquarum, tot sulphureos fumantesque, tot nitidos ac gelidos fontes, tot infusa et circumfusa terris maria, tot amnes assidue mobiles, et immobili stabilitate certissimos regnorum fines. Adde lacus, maris emulos, et stagna iacentia, et rivos inter montium convexa precipites, et floreas ripas, riparumque thoros, et prata recentia rivis, ut Virgilius ait. Quid sonoris litoribus spumantes scopulos, antraque roscida, et flavescentes agros, et vineta gemmantia, et commoditates urbium, et ruris otia, et solitudinum libertatem? Quid spectaculorum omnium lucidissimum atque angustissimum stellantis celi ambitum, incomprehensibili celeritate volubilem atque incomparabili decore mirabilem, inque illo fixas
Abbreviated transcription (Latin):
tũ moriendi genus pestis addiderit ꝙͣ ut comitatõr moriare sin
euaseris ut dulcior uita sit ^ cͣircũfusis erepta ꝑiculis si mori ꝑicl̃m
nõ na est neq et̃ om̃is pestis ꝑunnt alioq̃n ex hac peste nouis¬
suma cui par a sclis nõ fuit milsꝰ hõmi euasisset. ¶ Enaserũt
m̃lti qui melius obiissent huic ut uides fece solida nũt mundus
exuberat ꝙͣ ulła unꝙͣ pestis nͣ mortis manꝰ exhauriet tam

Expanded text:
genus moriendi, pestis addiderit, quam ut comitatior moriare, sin evaseris, ut dulcior vita sit, tot circumfusis erepta periculis si mori periculum non natura est? neque enim omnes pestis perimit, alioquin ex hac peste novissima, cui par a seculis non fuit, nullus hominum evasisset. Evaserunt multi, qui melius obiissent; hinc, ut vides, fece solita nunc etiam mundus exuberat, quam nulla unquam pestis, nulla mortis manus exhauriet, tam
Abbreviated transcription (Latin):
das ut soles s ꝑiclmñ exagg̾as. Re Senciebã ita t̾ uisum iri et
ma t̾ribilia uisa erant rerpã ñt exant tolera ͭ  nñe cõtẽptiblia
unũ est solanẽ ut dixi raritas uidisti etatẽ integrã terre mo¬
tib uacantẽ quo in spacio ĩm̃abiles obiisse nõ est dubiũ qͥ in uita
solũ rei t̾ribilis nome audierũt nullũ res uisa t̾ruerit Re S¬

Expanded text:
das ut soles sed periculum exaggeras. Sentiebam ita tibi visum iri, etma terribilia visa erant, re ipsa nunc tolerabilia, nunc et contemptibiliaUnum est solamen, ut dicebam: raritas. Vidisti etatem pene integram terremotibus vacantem, quo in spatio innumerabiles obiisse non est dubium, qui in vita solum rei terribilis nomen audierint, nullum res visa terruerit;
Abbreviated transcription (Latin):
uno motu horrifico ⁊ cõcussa Rhodus ⁊ noue insule de ꝓfundo
maris eni̾serũt ⁊ uetuste ur̃bes asye duodecim ceciderũt nõnulle
etiã terre hyatib hauste sũt dehuic eadẽ pestis in achaya desemit¬
tremuisse at in rippis basileam urbem funditꝰ ⁊lxx. castella et
mat̾ia ẜ horrendũ plane negoͣ. nͥ arc̃ẽ terribiliũ mors teneret
hanc qͥ time᷑ desierit ml timebit utq elegant̾ ait flacꝰ si fractꝰ
illabat᷑. orbis in paunidũ feriẽt Ruine nã quid refert an in te lapis
exignus sit descendat ut ꝑmiat an in te te ingens obruat apẽnuꝰ
ullũ nec locꝰ ĩmunis est om̃ib locis ꝓperandũ ⁊ armãdũ ami¬

Expanded text:
 motu horrifico et concussa Rhodus, et nove insule e profundo maris emerserunt, et vetuste urbes Asie duodecim corruerunt, nonnulle etiam terre hiatibus hauste sunt. Dehinc eadem pestis in Achaia Macetremuisse atque in ripis Basileam urbem funditus, et octoginta eoqt, horrendum plane negotium, nisi arcem terribilium mors teneret. hanc qui timere desierit, nil timebit, utque eleganter ait Flaccus: Si fractus illabatur orbis. impavidum ferient ruine. Nam quid refert an in te lapis exiguus sic descendat ut perimat, an te ingens obruat Apenninus, ullum, nec locus immunis est, omnibus locis atque temporibus a
Abbreviated transcription (Latin):
quẽtia ⁊ excellens uritus. ⁊ Te perdicõne lingue. Cͫ iorͫ¬
ml̃tos manu ĩnoxios lingna pessũ dedit ⁊ uoluptas stulta ẽ
comẽ uerba siñas librare cogitare qͥd ⁊ quałr dicas ꝙͣq suauiter
huc se porrigit pars una Rethoᵗᵉ quałr meditabũdus frontẽ humi
defigas/ ꝙͣ quor sũ ue manũ porrigas/ qͦ terrã ferias pede an non
satis heç oꝑosa

Expanded text:
quentia et excellens virtus. 103 DE AMISSA LINGUm multos, manu innoxios, lingua pessumdedit! est voluptas stulta quicomere verba, sententias librare, cogitare quid et qualiter dicas, quanque suaviter huc se porrigit pars una rethorice, qualiter meditabundus humi frontem defigas, quam quorsumve manum porrigas, quo terram ferias pede? an non satis hec operosa
Abbreviated transcription (Latin):
incõmodũ nec ĩmerito a p̃cedẽtib segͣgatum nẽpe cũgtis gra¬
uius si rarius idq reme dii loco sit sepe istans tonitrui celi facies
mesta ꝓmĩciat t̾re motus p̃sagiũ nullũ est adu̾sus celi minas ali¬
gura metuẽtis qd̃ adhuc rome uia cerut᷑ flamĩa q̃ nomẽ ẜuat
actoris, contra terremotũ nulle sũt latebre nulla fuga quo enii¬

Expanded text:
incommodum, nec immerito a precedentibus segregatum: nempe cunctis gravius, sed rarius, idque remedii loco sit. Sepe quidem instans tonitru celi facies mesta prenuntiat, terremotus presagium nullum estgura metuentis, quod adhuc Rome via cernitur Flaminia, et nomen servat auctoris. Contra terremotum nulle sunt latebre, nulla fuga: quo eni
Abbreviated transcription (Latin):
insi ut celebres notiqͦ suit aut quid demũ insignes artifices
moliũt᷑. declarauit hoc phidias in min̾ue dee sapr̃e statua qui¬
cũ aliquid stbere in ea uetitꝰ fuisset uultũ suũ clipeo statue
sic insculpsit ut ab om̃ib nosceret᷑. ⁊ cõuelli inde nͥ toto oꝑe
In cõĩb forte asseciar In illust̾b negem multa st̃ rei huiꝰ indicia
ne ꝑuo illas tedo emptas uelis. R ymo ⁊ ego apd̃ posteros
clarus ẽẽ cupiã int̾ coetaneos recusem. D. Q̾d ita R Cum
hoc maiꝰ eoq difficilius ac rarius sit obstante q̃ pñtiũ famã
int̾pellat ĩuidia. ¶ Qr int̾ absẽtes mera est gla nullꝰ obstre
pit Int̾ pñtes autẽ ⁊ contͣdc̃o ⁊ labor magnꝰ enĩ labor est ma¬
gure custodia faie ut nõ melegant᷑ ait quida R Nmis de
quis ferat assidue uisitari obsideri posti exaggitari ⁊ sui int̾i
neglutẽ cotos dies ac magnã breiis uite partẽ aliis dare ut tua
nccͣitate phĩta aliene inẜuias uolupᵗͭ. Do Qd̃ malũ si ab ũcio

Expanded text:
isi ut celebres notique sint? Aut quid, demum, aliud insignes artifices moliuntur? Declaravit hoc Phidias in Minerve statua, qucum aliquid inscribere vetitus fuisset, vultum suum clipeo statue sic insculpsit, ut et ab omnibus nosceretur, et convelli inde, nisi toto opere in communibus fortassis assentiar, in illustribus negem. Multa sunt rei huius indicia.ne parvo illas tedio emptas velis. Imo et ego apud posteros clarus esse cupiam, inter coetaneos recusem. Quid ita, cum hoc maius, eoque difficilius ac rarius sit, obstante que presentium famam interpellat invidia? Quia inter absentes mera est gloria: nullus obstreat; inter presentes autem et contradictio et labor. Magnus enim labor est magne custodia fame, ut non ineleganter ait quidam. Nimis aut quis ferat assidue visitari, obsideri, posci, exagitari, et, sui interim negligentem, totos dies ac magnam brevis vite partem aliis dare, ut tua necessitate posthabita, aliene inservias voluptati; quod malum si ab initio
Abbreviated transcription (Latin):
aurẽdo applicas R Multi sibentiũ appete̾tes longis ꝓeg̾natõnib
fatigati sũt iter ut a̾quib abditis ac semotꝭ in locis᷑ qd̾ cuperẽt
ĩuenirent, tu qd ab aliis oꝑose q̃ritur ubilibet tecũ hẽs disce
Iam bono tuo uti/ ⁊ t̾nsacti menor stͤpitus ueterũq tumltium
tandẽ incipe silentio delectari. De uite tedio. . Cͫ ꝯh ͫ
Ite tediũ ingens me circũdat. R Ex p̃misẜ ortũ malũ
quo nestio an uix aliud ꝑiclosius molestissum qͦppe ⁊ desꝑa

Expanded text:
audio. Multi, silentium appetentes, longis peregrinationibus fatigati sunt, ut aliquibus abditis ac semotis in locis quod cuperent invenirent; tu quod ab aliis operose queritur, ubi libet tecum habes. Disce iam bono tuo uti, et transacti memor strepitus veterumque tumultuum, tandem incipe silentio delectari. 98 DE TEDIO VITE Vite me tedium ingens tenet. Ex premissis ortum malum, quo
Abbreviated transcription (Latin):
alto nr̃e rident᷑ insame. Audi flactum exclamãtẽ prudẽs uent̾i
tp̃is exitũ caliginosa nocte p̃mit deus Ridetq si mortal ultra
fas trepidat ¶ T om̃e tempꝰ in ur̃am trahitis ꝑniciẽ de p̾terito
mesti/ de pñti anxii de fut̾o pauid̃ treꝑidiq de hiis curis suꝑ¬
uacius dignos metitis mampłos labore uigilãtes / cõsopiti sõp¬
est inqͥetari sõpniis ꝙͣ mlceri ⁊ amara sopinare ꝙͣ dulcia me¬
sti enĩ sõpmi fallacia leta est leti autẽ mesta. D Fatigor eis.
Ri sꝑne totã hanc meptiã ⁊ qͥesces si id neq̃s solare te cõi¬

Expanded text:
tram est; neque auditis Flaccum exclamantem: Prudens venturi temporis exitum caliginosa nocte premit Deus ridetque si mortalis ultra fas trepidat. Omne tempus in vestram trahitis perniciem, de preterito mesti, de presenti anxii, de futuro pavidi trepidique; deque his curis supervacuis dignos metitis manipulos, laborem vigilantes, consopiti soest inquietari somniis quam mulceri, et amara somniare quam dulcia? mesti enim somnii fallacia leta est, leti autem mesta. Somniis fatigor. Sperne totam hanc ineptiam et quiesces; si id nequis, his te so
Abbreviated transcription (Latin):
sõpmorũ noct̾nos q metus ꝙͣuis enĩ sapientis meliora fãtasinata
nouit in se ⁊ lectulũ ꝓp̾um suarũ testem ħt illusionũ atq ãbagũ
⁊ formidinũ certe horũ alter tp̃e exmo per sõpnũ ext̾ieri solebat

Expanded text:
somniorum nocturnosque metus. Quamvis enim sapientis meliora fantasmata Asomniorum nocturnosque metus. Quamvis enim sapientis meliora fantasmata Anovit in se, et lectulum proprium suarum testem habet illusionum atque ambagum et formidinum. Certe horum alter tempore extremo per somnium exterreri solebat