comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uolans adescã. Uoris quippe e aquilȩ: ut
in reuerb̾ata acieradios solis aspiciat. Sed
cum refectionis indigentia urgetur. eandẽ
odoꝵ aciem quã radiis solis infirerat᷑ ad
respectum cadaueris inclinat. & qu̾auis ad
alta reuolet. ꝓsumendis tam̃ carnib n̾ã pe¬
tit: Sic uidelicet. sic antiqui patris fucrins:
qui in qͣntum humanitatis infirmitas ad¬
mitebat. creatoris lucẽ erecta mente contẽ
plati sunt: s incarnandũ hunc inmundi
fine p̾scientes. quasi asolis tadus ad t̾ram
ocłos deflexerunt: & quasi de sumis ad¬
ima ueniunt. dũ hunc dm̃ suꝑ om̃ia ⁊
hominẽ intra om̃ia agnoscunt: quẽ pro
humano genere dũ passurũ moriturũ ꝙ
conspitiunt. quascilicet morte semet ipsos
tefici & reformari aduitã nouerunt qͣsi more
aquilȩ post contẽplatos solis radios incada¬
uat escamquerunt Libet spectare aquilã
solis radios intuentẽ: que ait. Ds̃ fortis pat̾
futuri scłi: pͥnceps pacis. S ab alto uolatu

Expanded text:
ascendi. --Moris quippe est aquilae ut irreverberata acie radios solis aspiciat; sed cum refectionis indigentia urgetur, eamdem oculorum aciem, quam radiis solis infixerat, ad respectum cadaveris inclinat; et quamvis ad alta evolet, pro sumendis tamen carnibus terram petit. Sic videlicet, sic antiqui patres fuerunt, qui in quantum humanitatis infirmitas admiplati sunt, sed incarnandum hunc in mundi fine praescientes, quasi a solis radii ad terram oculos deflexerunt. ima veniunt, dum Deum super omnia, et hominem infra omnia agnoscunt. Quem pro humano genere dum passurum, moriturumque suspiciunt qua scilrefici atque reformari ad vitam noverunt, quasi more aquilae post contemplatos solis radios in cadavere escam quaerunt. Libet spectare aquilam solis radios intuentem, quae ait: Deus fortis, pater futuri saeculi, princeps pacis . Sed ab alto volatu
Abbreviated transcription (Latin):
S in ipsa hac cõmutatione dolorẽ. quia ual¬
de affligitur. qm̃ pͥmȩ culpę merito ad
intelligenda eaque de ipsa sunt cecatur
Que patitur iusta esse considerat: pauet
ne indolore ꝑ inlicentiã locutionis exce¬
dat. Ori silentiũ indicit. s excitatꝰ dolor
eo ipso qͦ restringit᷑. auget᷑. Dicat gͦ cum
dixero nequaquã ita loquar cõntuto faci¬
em meã. ⁊ dolore torqueor:quiatt̃ plerũq

Expanded text:
Sed in ipsa commutatione dolor est, quia valSed in ipsa commutatione dolor est, quia valde affligitur, quoniam primae culpae merito ad intelligenda ea quae de ipsa sunt caecatur. Quae patitur, justa esse considerat; pavet, ne in dolore per licentiam locutionis excedat; ori silentium indicit, sed excitatus dolor eo ipso quo restringitur augetur. Dicat ergo: Cum dixero, Nequaquam ita loquar, commuto faciem meam, et dolore t
Abbreviated transcription (Latin):
ante m̃tis ocłos continua cogitatione reuol¬
cur is qui sũme potens ⁊ sũme bonusẽ nequa¬
ꝗͣ uoluit hominẽ talẽ faccre. qui ꝑerire non
posset. Cumuͦ hec tacita mens uit̾ragat.
pauet ne ipso int̾rogationis ausu insuꝑ¬
biã erũpat: seq humilit̾ cõpͥmit. & cogita.¬
tionis suȩ uerba restringit: Sed ͤ grauius
affligitur. qͦ int̾ mala que sustinet: etiã de
conditionis suę abscondito intellectu cruti¬
atur. Unde hic qͦq apte subiungitur. Cũ
dixero nequaquã ita loquarꝰ cõmuto faciẽ
meã & dolore torqueor. Nequaꝗͣ quippe ita
nos deb̾e loquidicimꝰ. cum nĩx infirmita¬
tis modũ ex inquisitione tnͣseuntes. nosina¬
ipso pauore rep̃hendimus. & suꝑnę reue¬
rentiȩ considãtione refrenamus. Inqua
refrenatione sailicet mentis nr̃e faciescõ¬
mutat᷑ quia que pͥus ñ capiens audenter
sumia requirebat : infirmitatẽ suã post̾¬
modũ agnoscens uenerarunchoat qd ignorat:

Expanded text:
ante mentis oculos continua cogitatione revolcur is qui summe potens et summe bonus est nequaquam voluit hominem talem facere qui perire non posset? Cum vero haec tacita mens interrogat, pavet ne ipso interrogationis ausu in superbiam erumpat, seque humiliter comprimit, et cogitationes restringit. Sed eo gravius affligitur, quo inter mala quae sustinet etiam de conditionis suae abscondito intellectu cruciatur. Unde hic quoque apte subjungitur: Cum dixero, Nequaquam ita loquar, commuto faciem meam, et dolore torqueor. Nequaquam quippe ita nos debere loqui dicimus cum, nostrae infirmitatis modum ex inquisitione transeuntes, nosmetipsos pavore reprehendimus, et supernae reverentiae consideratione refrenamus. In qua refrenatione scilicet mentis nostrae facies commutatur, quia quae prius non capiens audenter summa requirebat, infirmitatem suam postmodum agnoscens, venerari inchoat quod ignorat.
Abbreviated transcription (Latin):
ca loqͥ ut pͥus noluit q̃ eum quẽ p̃dixerat ne¬
gauit. Sed cõmutata facie dolore torquet᷑.
quia dũ int̾ni sui hominis aspectũ qͦ agno¬
sci ãconditore potuerat. feditate ꝑfidiȩ pol¬
luitꝰ. ap̃sentib malis incipiens. sub ȩc̾na se ul¬
tione dãpnauit. Quasi enĩ cõmutata facie
ab auctore ñ cognoscitur:. que ꝑdita bonȩ cõ¬
scieritiȩ fide reꝓbat᷑. S imirũ restat. ut
supplitioꝵ dolor torqueat: quã suus ñ cogno¬
scens cognitor ignorat. Quia gͥ hec sub redẽp¬
toris nr̃i significatione tͣnscurrimꝰ: nc̃ mora.¬
lit̃ discutiendo replicemus. Dies mei uelo

Expanded text:
ca loqui ut prius noluit, quae eum quem praedixerat negavit. Sed commutata facie dolore torquetur, quia dum interni sui hominis aspectum, quo agnosci a conditore potuerat, foeditate perfidiae polluit, a praesentibus malis incipiens, sub aeterna se ultione damnavit. Quasi enim commutata facie, ab auctore non cognoscitur, quae perdita bonae conscientiae fide reprobatur. Sed nimirum restat ut suppliciorum dolor torqueat, quam suus non cognoscens conditor ignorat. Quia igitur haec sub Redemptoris nostri significatione transcurrimus, nunc moraliter discutiendo replicemus. SENSUS MO
Abbreviated transcription (Latin):
lamenẽ suꝑ cor eoꝵ. Qui rursus ait. Si enum
quentium eum quem carne tenere pocuit.
dm̃ nec int̾ miracula agnouit. Quia uͦ anti¬
quus hostis cum iniquis om̃ib una ꝑsonaẽ:
sic plerũq scriptura sacra de iniquoꝵ capite
id est diabolo loquitur ut repente ad eis cor¬
designari:. eui & hoc congruit om̃ino qđ sub
siaꝑte diceretur: Quis unquã impuis esse
putandus est. si ille popłs qui ipsã piecatẽ
ꝑsequutꝰ ẽ impius non est : S consid̾ata uir
sc̃s uidaice plebis ꝑfidia ad semet ipsum m̃¬
tis ocdos reuocat: dolet qđ uidere uequeat qd̾
amat. Oerore afficitur: quia exp̃senti mun¬
do ante subtrahitur. quã salus mundi reue¬

Expanded text:
lamen est super cor eorum . Qui rursus ait: Si enim lamen est super cor eorum . Qui rursus ait: Si enim quentium eum, quem carne tenere potuit, Deum nec per miracula agnovit. Quia vero antiquus hostis cum iniquis omnibus una persona est, sic plerumque Scriptura sacra de iniquorum capite, id est diabolo, loquitur, ut repente ad ejus cordesignari, cui et hoc congruit omnino quod suAc si aperte diceretur: Quis unquam impius esse putandus est, si ille populus, qui ipsam pietatem persecutus est, impius non est? Sed considerata vir sanctus Judaicae plebis perfidia, ad semetipsum mentis oculos revocat; dolet quod videre nequeat quem amat; moerore afficitur, quia ex praesenti mundo ante subtrahitur quam salus mundi reve
Abbreviated transcription (Latin):
nͥcaro expͥmit᷑ : Quis appllatione impii insi
diabolus designatur:ͣ Huiꝰ impii manꝰ fuer̃t:
hi. qui in redẽptoris nr̃i morte grassati sunt:
Terra itaq data ẽ inmanus impii qͣr antiquus
hostis redẽptoris mentẽ corrũꝑe ꝑ se tẽptando
ñ ualuit s eius carnẽ ꝑ suos satellites adtri¬
duũ ꝑmissus exturxit᷑ & dispensationẽ suꝑuȩ
pietatis nesciens. ex hac ipsa ipsa ꝑmissione
seruiuit. Trib et enĩ redẽptorẽ nr̃m tẽpta¬
tionib pulsans. cor dĩ temerare ñ ualuit: sed
iudȩ mentẽ ad mortẽ carnis eius excitauit: cũq
ei cohortẽ atq apontificib & phatiseis ininistioᷤᷤ
tradidit: nimirum iste impius manus ad t̾rã
tetendit. Huius t̾re iudices. sacerdotes & pͥn¬
cipes. pilatꝰ atq illusores milites fuerunt. Iae
itaq impius uultũ iudicũ aus oꝑuit: quia cor¬
da ꝑsequentiũ ne auctorẽ suũ cognoscerent:
Usq in hodiernum diẽ cum legitur mos ses ue¬

Expanded text:
 Quis appellatione impii nisi diabolus designatur? Hujus impii manus fuerunt hi qui 308 in Redemptoris nostri morte grassati sunt. Terra itaque data est in manus impii, quia antiquus hostis Redemptoris mentem corrumpere per se tentando non valuit , sed ejus carnem per suos satellites ad triduum permissus exstinxit , et dispensationi supernae pietatis nesciens ex hac ipsa permissione servivit. Tribus etenim Redemptorem nostrum tentationibus pulsans, cor Dei temerare non valuit. Sed cum Judae mentem ad mortem carnis ejus excitavit , cumque ei cohortem atque a pontificibus et Pharisaeis ministros tradidit, nimirum iste impius manus ad terram tetendit. Hujus terrae judices, sacerdotes et principes, Pilatus atque illusores milites fuerunt. Iste itaque impius vultum judicum ejus operuit, quia corda persequentium, ne auctorem suum cogUsque in hodiernum diem cum legitur Moyses, ve
Abbreviated transcription (Latin):
pentes nos om̃i no nescimus: aut si subtilinos
discussione requirimus. plerũq int̾ uicia
uirtutesq caligantus: rec̾te nc̃ dr̃ Etiã si sim¬
plex fuero: hoc ipsum ignotabit animamea.
Acsi aꝑte diceretur. Conditoris contrame u¬
ditia qua temeritate redarguo: qui ipsum
me ex infirmitatis caligine ignoro: Ulnde
bene per propħam dr̃. Dedit abxssus uocẽ
suam: ab altitudine fantasiȩ suȩ. Abyssus
quippe fantasiȩ altitudinc̃ portat: cum hu¬
manus animus inmensa cogitatione caligo¬
sus semet ipsũ etiam liscutiendo ñ penecrat
Sed ab hac altitudine uocẽ daix ẽ q dũ se dep̃¬
hendẽ non potest. cogitur in adiniratione cõ¬
surgere: ut eo ꝑscrutari ñ audeat. qđ super
ipsũ ẽ : qͦ in cõp̃hensibilitatẽ suã ipse cogitans.
ad ꝑfectum se examinair nequeuiit. egre hoc
exiliũ cecitatis ferunt. Unde & subditur:¬

Expanded text:
pentes nos omnino nescimus, aut si subtili nos pentes nos omnino nescimus, aut si subtili nos discussione requirimus, plerumque inter vitia virtutesque caligamus, recte nunc dicitur: Etiam si simplex fuero, hoc ipsum ignorabit anima mea. Ac si aperte diceretur: Conditoris contra me judicia qua temeritate redarguo, qui ipsum me ex infirmitatis caligine ignoro? Unde bene per prophetam dicitur: Dedit abyssus vocem suam ab altitudine phantasiae suae . Abyssus quippe phantasiae altitudinem portat cum humanus animus, immensa cogitatione caliginosus, semetipsum etiam discutiendo non penetrat. Sed ab hac altitudine vocem dare est, quia dum se deprehendere non potest, cogitur in admirationem consurgere, ut eo perscrutari non audeat quod super ipsum est, quo, incomprehensibilitatem suam ipse cogitans, ad perfectum se examinare nequeunt, aegre hoc exsilium caecitatis ferunt. Unde et subditur
Abbreviated transcription (Latin):
emulatione sramore p̃mii temporalis exxitatur
Iniuste quod iustũ ẽ exequitur: qui ipsã quam
p̃tendit iustitiã uenũdare minime ueret᷑ Iu¬
ste gͦ iustũ exequi ẽ: massertione iustitie eandẽ
ipsam iustitiã querere. Sepe recta agimus. &
nequaꝗͣ p̃inia. nequaꝗͣ laudes ab hominib
erpectamus. s tam̃ mens insuifidutia erecta.
his aquib nil expecit. placere cõtẽpint. Eoꝵ
iuditia despicit: seq male lib̾am ꝑ abrupta e¬
lationis rapit. W inde sub uitio peius obruit᷑.
unde quasi deuictis uitiis nullis se appetitio¬
nib subiacere głatur. Sepe dũ nosinet ipsos
plus iusto discutimus. de ipso discretionis stu¬
dio indiscretiꝰ erramus.  mentis nr̃e aties quo
plus ceruere nititur obscuratur: qi i qui impor¬
tune solis radios aspicit. tenebrescit. & inde mil
uidere cõpellitur: unde uidere amplius co¬
natur: Quia gͥ aut ab inquisitione nr̃a tor¬

Expanded text:
aemulatione, sed amore praemii temporalis excitatur. aemulatione, sed amore praemii temporalis excitatur. Iniuste, quod iustum est, exequitur, qui ipsam, quam praetendit, iustitiam venundare minime veretur. Iuste ergo iustum exequi est, in adsertione iustitiae eandem ipsam iustitiam quaerere. Sępe recta agimus, ut nequaquam praemia, nequaquam laudes ab hominibus / expetamus; sed tamen mens in sui fiducia erecta his, a quibus nil expetit, placere contempnit, eorum iudicia despicit seque male libera per abrupta elationis rapit, et inde sub vitio peius obruitur, unde quasi devictis vitiis nullis se appetitionibus subiacere gloriatur. Unde etiam inplus justo discutimus, de ipso discretionis studio indiscretius erramus; et mentis nostrae acies quo plus cernere nititur, obscuratur, quia et qui importune solis radios aspicit, tenebrescit; et inde nihil videre compellitur, unde videre amplius conatur. Quia igitur ab inquisitione nostra tor
Abbreviated transcription (Latin):
uitioꝵ alias curabatꝰ eruere: ipsa sius fauori¬
bus incipit capta seruire. Quasi latruculas
quippeẽ appecitꝰ laudis humane: qui recto it¬
nere gradientib ex latere iungitur: ut exoccul¬
tis educto gladio gradientiũ uita trucidetur.
Cumq propositȩ utilitatis intentio ad studia
pͥuata deducitur: horrendo modo unũ idem¬
q opus culpa ꝑagit. qđ uirtus uchoauit. Se¬
pe a. ab ipsis eroidiis aliud cogitatio expecit:
sacogitatio erhib&: qr aliud ante ocłos mentis
uersat: & longe ad aliud ex intentione festinat
tiam defendunt: seq innocentes estunans: ⁊ eẽ
defensores rectitudinis crultant Quib sispi
nũmi subtrahitur adefensione ꝓtinus iusti¬
tiȩ cessat᷑ U tam̃ defensoresse iustitiȩ cogitais:
sibiq rectos asserunt. qͥ neqͣꝙͣ uictitudinẽs
ste qd iustũ ẽ erequeris Inmste qͥppe qđ iustũ ẽ
exequitur᷑ qui ad defensionẽ iustitie. ñ uirtutis

Expanded text:
vitiorum alias curabat eruere, ipsa suis favorivitiorum alias curabat eruere, ipsa suis favoribus incipit capta servire. Quasi latrunculus quippe est appetitus laudis humanae, qui recto itinere gradientibus ex latere jungitur, ut ex occultis educto gladio gradientium vita trucidetur. Cumque propositae utilitatis intentio ad studia privata 305 deducitur, horrendo modo unum idemque opus culpa peragit, quod virtus inchoavit. Saepe et ab ipsis exordiis aliud cogitatio expetit, sa cogitatio exhibet, quia aliud ante oculos mentis versat, et longe ad aliud ex intentione festinat.tiam defendunt, seque innocentes aestimant, et esse defensores rectitudinis exsultant. Quibus si spes nummi subtrahitur, a defensione protinus justitiae cessatur; et tamen defensores se justitiae cogitant, sibique se rectos asserunt, qui nequaquam rectitudinem, sed ste, quod iustum est, exequeris. Iniuste quippe, quod iustum est, exequitur, qui ad defensionem iustitię non virtutis
Abbreviated transcription (Latin):
ducimur᷑ si nescimus. muume seruamus. Qs
enĩ aut de uirtutis suȩ conscientia ñ qnͣtulũ¬
cũq suꝑbiat aut quis rursũ bonũ inse custo¬
diat qđ ignorat: S contra utraq qͥd suꝑ est
nisi ut recta que agimus. sciendo nesciamus.
ut hec & recta estimemus & minima: quatinꝰ
a.ad custodiã sensificet amiũ scientia rectitu¬
dinis. & intumorẽ ñeleuet. estimatio intuora¬
tionis Sed sunt ĩnulla. que scui a nob̾ facile
nequeunt:. etiã cum geruntur: Nam sepe rrc¬
co studio contra delinq̃ntiũ culpas accendim:
& cũ ultͣ equitatis metas ꝑ irã rapim̃ hoc de¬
lum iuste districtionis estimamus. Sepe of¬
fitium p̃dicationis assumunus. ut ꝑ hoc fr̃nę
utilicati sermamus: s nisi placeamus cui loqͥ¬
mur: nequaquã libent̃ accipitur: qđ p̃dicamꝰ.
Cũq placere mens utilit̾ studet. ad amorẽ lau¬
dis ꝓpͥe turpit᷑ defluit: & que a captiuitate

Expanded text:
ducimur; si nescimus, minime servamus. Quis ducimur; si nescimus, minime servamus. Quis enim aut de virtutis suae conscientia non quantulumcunque superbiat? Aut quis rursum bonum in se custodiat quod ignorat; sed contra utraque quid superest, nisi ut recta quae agimus sciendo nesciamus, ut haec et recta aestimemus, et minima, quatenus et ad custodiam sensificet animum scientia rectitudinis, et in tumorem non elevet aestimatio minorationis? Sed sunt nonnulla quae sciri a nobis facile nequeunt, etiam cum geruntur. Nam saepe recto studio contra delinquentium culpas accendimur; et cum ultra aequitatis metas per iram rapimur, hoc zelum justae districtionis aestimamus. Saepe officium praedicationis assumimus, ut per hoc fraternae utilitati serviamus; sed nisi placeamus cui loquimur, nequaquam libenter accipitur quod praedicamus. Cumque placere mens utiliter studet, ad amorem laudis propriae turpiter defluit; et quae a captivitate
Abbreviated transcription (Latin):
Iue quippe uite causas examinat: qui hasper
alienũ testimoniũ ũ explorat. qr qͥ districtas qͣn¬
doq ostenditur illator penȩ. ipsediu tacitus
semꝑ silui: patiens fui: sicut parturiens loqͣr
ł arturiens nãq cum dolore eicit. q̃d̾ diu mab¬
ditis cũ ponde portauit. Post longũ ergo silen¬
tiũ sicut parturiens dñs loquiturꝰ qr qđ ap̃
se nc̃ tacitꝰ tolerat. multione quandoq iudi¬
tii quasi cũ dolore manifestat. Sel requiren¬
dus nob̾est iste uir iustus. si pro cotestimoni¬
um dicere quisquã p̃sumene: nũquid hunc
ãreatu lib̾ane:  si huic alius testimoniũ ñ
impendit: nũquid ad profereudũ ꝓse testimo¬
nium saltẽ ipse conualescit Sequit re¬
babit. osi aꝑte dicat. Quid de aliis loqͦr: qui
ipse mͥ testimonium ferre ñ ualeo᷑ S qr inno¬
centis cuȩ testificari ñ sufficis: nũqͥd hoc ipsũ
qr innocentiã habeas scis Sybdit. Etiamsi¬
rũq si scimus bona que agimus. adedationẽ

Expanded text:
e quippe vitae causas examinat, qui has per alienum testimonium non explorat, quia qui districtus quandoque ostenditur illator poenae, ipse diu tacitus semper silui, patiens fui, sicut parturiens loquar . Parturiens namque cum dolore ejicit quod diu in abditis cum pondere portavit. Post longum ergo silentium, sicut parturiens, Dominus loquitur, quia quod apud se nunc tacitus tolerat, in ultione quandoque judicii quasi cum dolore manifestat. Sed requirendum nobis est, iste vir justus, si pro eo testimonium dicere quisquam praesumeret, nunquid hunc a reatu liberaret? Et si huic alius testimonium non impendit, nunquid ad proferendum pro se testimonium saltem ipse convalescit? Sequitursi aperte dicat: Quid de aliis loquar, qui ipse de me testimonium ferre non valeo? Sed quia innocentiae tuae testificari non sufficis, nunquid hoc ipsum, quia innocentiam habeas, scis? Subdit: CArumque si scimus bona quae agimus, ad elationem
Abbreviated transcription (Latin):
ta sollicitudine ꝑtimescat: insintiat subdens
In turbine enĩ conteur me. Ac si aꝑte dicat᷑. Idcir¬
eo hunc semꝑ & intuanquillitate timeo: quia ꝑ
flagella qualis inturbine ueniat ñ ignoro.
Que flagella scilicet ⁊ metuens p̃uidit. & p̃uidas
ꝑtulit. Unde subiungit. W multiplicabit uul¬
ueramea etiã sine causa. Ut enĩ sepe iamdiximꝰ.
nequaquã beatus iob ꝑcussus ẽ ut ineũ ꝑcussio
u̾tium t̃gene: s ut meritũ augene. Uulneratũ
se itaq sine causa assciens. hoc de se foris loquit̃
qđ de illo ueritas mocculto testatui: diccus.
Cõmoiusti me aduersus eum: ut affligerẽ eum
frustra. Uir eͦ sc̃s suꝑbe ñ dicit qđ ueraciter
dicit. ne ꝑ hec uerba a rectitudine discrepat.
ꝑ que aiuidice ñ discordat. Qui eoꝵdẽ protinus
uulnerũ continuationẽ erprimit. cũ scib iun

Expanded text:
ta sollicitudine pertimescat insinuat, subdens: ta sollicitudine pertimescat insinuat, subdens: In turbine enim conteret me. Ac si aperte dicat: Idcirco hunc semper et in tranquillitate timeo, quia per flagella qualis in turbine veniat non ignoro. Quae flagella scilicet et metuens praevidit, et praevidens pertulit. Unde subjungit: Et multiplicabit vulnera mea etiam sine causa. Ut enim saepe jam diximus, nequaquam beatus Job percussus est ut in eo percussio vitium tergeret, sed ut meritum ase itaque sine causa asserens, hoc de se foris loquitur, quod de illo Veritas in occulto testatur dicens: « Commovisti me adversum eum ut affligerem eum frustra . Vir ergo sanctus superbe non dicit quod veraciter dicit, nec per haec verba a rectitudine discrepat, per quae a judice non discordat. Qui eorumdem protinus vulnerum continuationem exprimit, cum subjun
Abbreviated transcription (Latin):
spectu eius. nec unius diei infans suꝑ terrã.
introire uiregnum dĩ. Hinc paulus ait
Eramus natura filii ux: sicut &. ceteri. Qui
itaq nullũ propͥũ adiungens. ex solo ougi¬
nis reatu ꝑimitur: quid iste uullo eitremo
examine quantũ ad humanisensus estima¬
tionẽ. nͥ sine causa uuluerat᷑: S. tam̃ subdi¬
uina districtione iustũ ẽ. ut ꝓpago mortalis
uelut infruc̾tuosa arbor & in ramis scruet
amaritudinẽ quã traxit ã radice. it ergo
Inturbine enĩ contera. me: ⁊ multiplicabit
uulnera mea etiam sine causa. de si aꝑte
humani generis dãpna consida̾ns dicat. Ui¬
strictus uder qua eos animaduersione crir¬
cidat. quos culpa propͥa actionis dãpnat᷑ si
et illos meternũ ꝑcutit. quos reatꝰ arbitrii
iob specialit̾ discrepare cognoscimus sihec
quã uere prolata sunt indagamus. Semet¬
ipsũ nãq subtilit̾ pensans atq in om̃i actio¬
ne diiudicans. suꝑnę districtionis uĩ quan¬

Expanded text:
ssintroire in regnum Dei . Hinc Paulus ait: Eramus natura filii irae, sicut et caeteri . Qui itaque, nullum proprium adjungens, ex solo originis reatu perimitur, quid iste in illo extremo examine, quantum ad humani sensus aestimationem, nisi sine causa vulneratur? Sed tamen sub divina districtione justum est ut propago mortalis, velut infructuosa arbor, et in ramis servet amaritudinem quam traxit ex radice. Ait ergo: In turbine enim conteret me, et multiplicabit vulnera mea etiam sine causa. Ac si, aperte humani generis damna considerans, dicat: Districtus judex qua eos animadversione trucidat quos culpa propriae actionis damnat, si et illos in aeternum percutit quos reatus arbitrii Job specialiter discrepare cognoscimus, si haec quam vere prolata sunt indagamus. Semetipsum namque subtiliter pensans, atque in omni actione dijudicans, supernae districtionis vim quan
Abbreviated transcription (Latin):
uiȩ eius. Inqͦ nnmirũ turbine idcirco iustus
nequaquã conteritur. qi sẽꝑ hic sollicite me¬
tuit. ne conteratur. Perpendit nãq ad hue
inp̃sentis uitȩ itinere constitutꝰ. humanisac̾.¬
tibus exactor oꝑum quã districtꝰ appareat:
qui quosdã tr̃ reatu culpe originalis astrictos.
etiam sine oꝑib dãꝑnat. Unde recte uir sc̃s
ex humani generis uoce ꝓtinus adiungit:
Et multiplicabit uulnera mea: etiã sine causa.
Nonnulli et enĩ pͥus ãp̃senti luce subtiahunt᷑
quã ad promerenda bona mala ue merita
actiua uite ꝑueniant. Quos qr a culpa origi
pͥo nil egerunt: ⁊ illuc ad tormenta ꝑueni.¬
unt. Quib unũ uulnus ẽ corruptibiles nasci
aliud carnalit̾ ẽmori. Sed quia post mortem
qͦq ec̃na mors sequitur: occulto eis iustoq
iuditio etiã sine causa uulnera multiplican¬
cur: Perpetua quippe tormenta ꝑcipuis.¬
&. qui nicħ ex ꝓpͥa uoluntate peccaueriñ.
Hinc nãq scriptũ est Non ẽ mindus incõ¬

Expanded text:
viae ejus. . In quo nimirum turbine 303 idcirco justus nequaquam conteritur, quia semper hic sollicite metuit ne conteratur. Perpendit namque, adhuc in praesentis vitae itinere constitutus, humanis actibus exactor operum quam districtus apqui quosdam tunc reatu culpae originalis astrictos, etiam sine operibus damnat. Unde recte vir sanctus ex humani generis voce protinus adjungit: Et multiplicabit vulnera mea, etiam sine causa. Nonnulli enim prius a praesenti luce subtrahuntur, quam ad proferenda bona malave merito activae vitae perveniant: quos quia a culpa originpriis nihil egerunt, et illuc ad tormenta perveniunt. Quibus unum malum est, corruptibiliter nasci, aliud corruptibiler mori: sed quia post mortem quoque aeterna mors sequitur occulto eis justoque judicio, etiam sine causa vulnera multiplicantur: perpetua quippe tormenta suscipiunt, qui nihil ex propria voluntate peccaverunt. Hinc namque scriptum est: Non est mundus in con
Abbreviated transcription (Latin):
ratꝰ. s ostendendo exhibeat eum qui nos iisua
expectatione castigat. Quia uͦ eum specialit᷑
beatꝰ iob occidi semel petiit. qui carns soliuis
mortẽ inmundi fine pro nob̃ tolerauit. ꝓtinꝰ
aꝑit: cũ ipsũ qͦq ordinẽ eius passionis adun¬

Expanded text:
rat, sed ostendendo exhibeat eum qui nos in sua rat, sed ostendendo exhibeat eum qui nos in sua exspectatione castigat. Quia vero eum specialiter beatus Job occidi semel petivit qui carnis solius mortem in mundi pro nobis fine toleravit, protinus aperit, qui ipsum quoque ordine
Abbreviated transcription (Latin):
Quia uita ur̃a cotidie flagello uindicte pro¬
culpa atteritur: ille iã ueniat: qui pro nobis
semel sine culpa moriatut: ut de innocentũ
penis ds̃ ultra ñrideat. si ipse carne passibilis
apparet. in cuius sedesidiis mens nr̃a casti¬
gat. Uł certe sirisum dĩ eius letitiã appellat:
de innocentũ penis ridere dñs dr̃: qi qͦ ã nob̾
Quasi quoddã quippe ei expena gaudiũ faci¬
mus: cũ ꝑ scã desidĩa pro eius nos amore casti¬
gamus. Hinc psalmista ait. Constituite diẽ
sollẽpnẽ in confixquentationib usq ad cor-¬
nu altaris. Sollempnẽ nãq diẽ dño in con¬
firquentationib constituit: quisqͥs se assidue
in eius desidio affligit. Qui nimirũ sollẽpni¬
tatis dies usq ad cornu altaris tendi p̃cipitur:
qi tamdui necesse ẽ ut unusquisq se affitiat.
quo usq ad suꝑm sacrificii altitudinẽ id est
dicit. Nonde penis umnocentũ rideat. csi di¬
cer&. Uota nr̃a libent̾ accipiens ultra ñ diffe¬

Expanded text:
Quia vita nostra quotidie flagello vindictae proculpa atteritur, ille jam veniat qui pro nobis semel sine culpa moriatur, et de innocentium poenis dicatur, ultra non rideat, si ipse carne passibilis appareat, in cujus se desideriis mens nostra castigat. Vel certe risum Dei laetitia appellat. De innocentium pQuasi quoddam quippe ei ex poena gaudium facimus, cum per sancta desideria pro ejus nos amore castigamus. Hinc Psalmista ait: Constituite diem solemnem in confrequentationibus, usque ad cornu altaris . Solemnem namque diem Domino in confrequentatione constituit, quisquis se assidue in ejus desiderio affligit. Qui nimirum solemnitatis dies usque ad altaris cornu tendi praecipitur, quia tandiu necesse est ut quisque se afficiat, quousque ad sudicit: Non de poenis innocentum rideat. Ac si diceret: Vota nostra libenter accipiens, ultra non diffe
Abbreviated transcription (Latin):
nimirũ maris fluctus intumescunt: cum
potestates scłi ad cõmotionẽ ꝑsecutionis erili¬
uqs. Sed transire arenã nequeunt qr despecto¬
rũ miraculis ⁊ humilitate frangunt᷑. Ses dũ
mare seuit. dũ ꝑ insaniȩ suȩ fluctus erigitur.
qi tam̃ uirtutis intimȩ ostensione calcatur:
sc̃a eccła prosicit. atq ad̃ statũ sui ordins ꝑ tẽpoꝵ

Expanded text:
nimirum maris fluctus intumescunt, cum nimirum maris fluctus intumescunt, cum potestates saeculi ad commotionem persecutionis exsiliunt. Sed transire arenam nequeunt, quia despectorum miraculis et humilitate franguntur. Sed dum mare saevit, dum per insaniae suae fluctus erigitur, quia tamen virtutis intimae ostensione calcatur, sancta Ecclesia proficit, atque ad statum sui ordinis
Abbreviated transcription (Latin):
tinus tempestate tumuerunt. Sedqͥuerboꝵ
aduersitate cõmoti ad ꝑsecutionis ꝓcellas in¬
siliunt signoꝵ ut dirimus adnuatione cẽ¬
pant᷑. Tot gͦ inhis fluctib dñs gressuspo¬
suit. qͦt suꝑbis ꝑsecutorib nuracula osten¬
dit. Unde bene rursũ ꝑ psalmistã dicit᷑.
murabiles elationes maris. mirabilis mer¬
colsiꝰ dñs: quia contra elec̾toꝵ uitã. ad ꝑsecu¬
tionis undas mundus se mirabilit̾ extulit. ⁊¬
pͣdicantiũ mirabilius strauit. Muustios¬
et enĩ suos plus ostendit posse ꝑ miracula:
quã potestates t̾renȩ tumuerant ꝑ iram.
Quod bene etiã ꝑ iheremiã dñs exteriora nar:¬
rans. interiora denuntians dicit. Posui ha¬
renã t̾minũ mari p̃ceptũ sẽpit̃nũ qđ ñ p̃ti¬
bit. Et cõmolunt᷑ & ñ poter̃t. ⁊ intumescen
fluctus eius iñ transibunt illud. drenã qͥppe
dñs mari t̾minũ posuit. qi ad frangendam
mundi głam abiectos ⁊ pauꝑes elegit suiꝰ

Expanded text:
tinus tempestate tumuerunt. Sed qui verborum tinus tempestate tumuerunt. Sed qui verborum adversitate commoti, ad persecutionis procellas insiliunt, signorum, ut diximus, admiratione temperantur. Tot ergo in his fluctibus Dominus gressus posuit, quot superbis persecutoribus miracula ostendit. Unde bene rursum per Psalmistam dicitur: Mirabiles elationes maris, mirabilis in excelsis Dominus , quia contra electorum vitam ad persecutionis undas mundus se mirabiliter extulit, spraedicantium mirabilius stravit. Ministros enim suos ostendit posse per miracula, quod potestates terrenae tumuerunt per iram. Quod bene etiam per Jeremiam Dominus exteriora narrans. interiora denuntians, dicit: Posui arenam terminum mari, praeceptum sempiternum, quod et intumescent fluctus ejus, et non transibunt illum . Arenam quippe Dominus mari terminum posuit, quia ad frangendam mundi gloriam abjectos et pauperes elegit. Cujus
Abbreviated transcription (Latin):
dicationis uerbis contraire nititur: signoꝵ
citius admiratione tẽꝑatur Unde apte qͦq
in auctoris laude subiungitur Et gradi¬
tur suꝑ fluctus maris. Quid enĩ maris no-¬
inine nisi m bonoꝵ nece seuiens. mundihir¬
ius amaritudo signatur: ͤ Deqͦ ⁊ ꝑpsalmi¬
stam dr̃. Congregans quasi in utre aqͥs
maris. quas iem̃ maris quasi inutre
dñs congregat: cum miro mođamine cunc¬
ta disponens. in sins clausas cordib carnaliũ
minas frenat. Duꝑ fluctus gͦ maris dñs gra¬
ditur: qi cũ se pipcellę ꝑsecutionis crigunt:
imraculoꝵ eius obstupefactione franguntur
Iin enĩ tumores humanȩ uesaniȩ mitigat:
quasi ercctas incumulo undas caleat. Nã¬
cũ morẽ suũ gentilitas destrui nouȩ conuer¬
sationis p̃dicatione conspnaeret: cũ mundi
huius diuites elationi suȩ contrane facta
pauperũ. cũ sapientes scłi aduersarisibi un¬
ꝑitoꝵ uerba pensarent. in ꝑsecutionis pro.

Expanded text:
aedicationis verbis contraire nititur, signorum aedicationis verbis contraire nititur, signorum citius admiratione temperatur. Unde apte quoque in auctoris laudem subtur super fluctus maris. Quid enim maris nomine nisi in bonorum necem saeviens mundi hujus amaritudo signatur. De quo per Psalmistam dicitur: Congregans sicut in utre aquas maris . Aquas enim maris quasi in utre Dominus congregat, cum miro moderamine cuncta disponens, in suis clausa cordibus carnalium minas frenat. Super fluctus ergo maris Dominus graditur, quia cum se procellae persecutionis erigunt, miraculorum ejus obstupefactione franguntur. Qui enim tumores humanae vesaniae mitigat, quasi ercum morem suum gentilitas destrui novae conversationis praedicatione conspiceret; cum mundi hujus divites elationi suae contraire facta pauperum; cum sapientes saeculi adversari sibi imperitorum verba pensarent, in persecut
Abbreviated transcription (Latin):
Ipsigͥ celi. ipsi solesse meniorantur: cdiscilicet.
qr iit̾cedendo ꝓtegunt: sol aut̃ qr p̃dicando
iĩ luminis oftendunt. Cõmotagͥ t̾ra. edier
cognitione dilatauit᷑. Q illa ꝑ iuditiũ in
mundũ captiua disꝑgitur: itti ubiq ꝑ grãm
inhonore tenduntur. Angusti quippe cȩli
fuerant. cum una pleb tot egregios p̃dicato¬
res tenebat. Quisemĩ gentiliũ petrũ nosset.
si in solius isrłitici popłi p̃dicatione remane.¬
ret: Quis pauli uirtutes agnosceret : nisihunc ÷¬
iudea ad nrãm notitiã ꝑsequendo tͣnsmite¬
ris᷑ Ecce iã qui flagris a contumeliĩs abis¬
rłitiea plebe repulsi sunt: ꝑ mundi fines
honorantur: Solus gͦ dñs celos tetendit. qui
secreti mira dispensatione consilii. p̃dicato¬
res suos unde ꝑmisit in una gente oppͥmi.
fecit ininundi cardines inde dilatari. Sed
uite libent acceꝑit. Nam protinus inelatio¬
ne contradictionis intumuit: atq ad crude¬
litatẽ se ꝑsequutionis ercitauit S que p̃¬

Expanded text:
itur coeli, ipsi sol esse memorantur; coeli scilicet, quia intercedendo protegunt; sol autem, quia praedicando vim luminis ostendunt. Commota igitur terra, cognitionem dilatavit; et dum illa per judicium in mundum captiva dispergitur, isti ubique per gratiam in honorem tenduntur. Angusti quippe coeli fuerant, cum una plebs tot egregios praedicatores tenebat. Quis enim gentilium Petrum nosset, si in solius Israelitici populi praedicatione remaneret? Quis Pauli virtutes agnosceret, nisi hunc Judaea ad nostram notitiam persequendo transmisisset? Ecce jam qui flagris et contumeliis ab Israelitica plebe repulsi sunt per mundi fines honorantur. Solus ergo Dominus coelos tetendit, qui secreti mira dispensatione consilii praedicatores suos unde permisit in una gente opprimi, fecit in mundi cardines inde dilatari. Sed vitae libenter accepit. Nam protinus in elationem contradictionis intumuit, atque ad crudelitatem se persecutionis excitavit. Sed quae pr
Abbreviated transcription (Latin):
fructũ sp̃s deferunt: cum carnalia loquunt᷑
Sepe nãq dum quodã narrant ꝓpͥa do diumi¬
tatis eleuantur archana. Qui crebro etiam
cũ altitudinẽ diuinitatis aspitiunt: ad incr¬
nationis eius mysteriũ repente fundunt᷑.¬

Expanded text:
fructum Spiritus deferunt cum carnalia loquuntur. fructum Spiritus deferunt cum carnalia loquuntur. Saepe namque dum quaedam narrant propria, ad Divinitatis elevantur arcana. Qui crebro etiam cum altitudinem Divinitatis aspiciunt, ad incarnationis ejus mysterium repente fundunt
Abbreviated transcription (Latin):
quidẽ fructuũ odore ꝑfruunt᷑. s coꝵdẽ fruc¬
tuum aliis cibos ferunt. Quid gͥ antiqui po¬
tres nisi naues poma portantes extiterunt qͥ
diuine incarnationis inpsteriũ ꝓpħ̾antes
ipsi quid spei odore pocitisunt. s nob̾ fructã
de eius spei ꝑfectione deculerunt: Quod enim
illi expectando odorati sunt hoc nos cernen¬
do & ꝑcipiendo satiam᷑. Unde & redẽptor id̃
discpłis dicit. Alii laborauerunt. & uos in
labores eoꝵ introistis. Quoꝵ uidelicet dies
cõꝑantur nauib qr decurrunt᷑ &. recte pomi
portantib. quia electos om̃s quos ante redẽp.
cum poma portant hec paleis ad mniscent it
adt̾raᷤᷤ illesa ꝑducant: rec̾te patrum p̃cedũ¬
tium dies describuntur nauib poma portar¬
tib similes: qi antiquoꝵ dicta ueo qđ mi¬
steria spãlis uitȩ denuntiant. ꝑ int̾fusam
he̾ hystoriȩ stipulam seruant᷑ & oꝑtũ nob̾

Expanded text:
quidem fructuum odore perfruuntur, sed eorumdem frucquidem fructuum odore perfruuntur, sed eorumdem fructuum aliis cibos ferunt. Quid igitur antiqui patres nisi naves poma portantes exstiterunt? Qui divinae incarnationis mysterium prophetantes, ipsi quidem spei odore potiti sunt, sed nobis fructum de ejusdem spei perfectione detulerunt. Quod enim illi exspectando odorati sunt, hoc nos cernendo et percipiendo satiamur. Unde et Redemptor isdem discipulis dicit: Alii laboraverunt, et vos in labores eorum introistis . Quorum videlicet dies comparantur navibus, quia decurrunt; et recte poma portantibus, quia electos omnes quos ante Redemptocum poma portant, haec paleis admiscent, ut ad terras illaesa perducant, recte patrum praecedentium dies describuntur navibus poma portantibus similes, quia antiquorum dicta in eo quod mysteria spiritalis vitae denuntiant, per interfusam haec historiae stipulam servant, et opertum nobis
Abbreviated transcription (Latin):
bonum. Cursoris quippe offitium est: se¬
cutura ñtiare. Om̃s gͥ electi qui ante aduen¬
tũ redẽptoris ortisunt. quia hunc aut ui
quasi in mundo quidã cursores fuerunt.
S quia ante p̃stolatum redẽptionis tẽpꝰ se sub¬
trahi p̃uident. transire se cursore uelotius
dolent: diesq suos esse bitues ingemuiscuNi
qr usq ad uidendã redẽptoris lucẽ minime
tenduntur. Unde apte dr̃. Fugerunt & non
uiderunt bonum. Om̃ia que cieata sunt
bona sunt: mos se at testante quiait. Uidit
ds̃ cuncta que fecerat: & ecce bona ualde:
Sed hoc solũ bonũ principalit̾ bonũ ẽ. per
quod hec om̃ia bona sunt que bona ñ prin¬
cipalit̾ existunt: Ne quo bono ueritas ꝑ eu
mundo deus incarne monstraret᷑ recte nc̃¬
de eisdẽ dieb dr̃ fugerunt. &. ñ uiderunt
bonũ. Ac si aꝑte diceret᷑. Ante expectatũ tẽ
pꝰ dapsi sunt: quiad redẽptoris p̃sentiã ꝑue¬
Hi qui ponia deferentes maria transineant. pa

Expanded text:
Cursoris quippe officium est secutura nuntiare. Omnes igitur electi, qui ante adventum Redemptoris orti sunt, quia hunc aut vivquasi in mundo quidam cursores fuerunt. Sed quia ante praestolatum redemptionis tempus se subtrahi praevident, transire se cursore velocius dolent; diesque suos esse breves ingemiscunt, quia usque ad videndam Redemptoris lucem minime tenduntur. Unde apte dicitur: Fugerunt, et non viderunt bonum. Omnia quae creata sunt bona sunt, Moyse attestante, qui ait: Vidit Deus cuncta quae fecerat, et ecce bona valde . Sed hoc solum bonum principaliter bonum est, per quod haec omnia bona sunt, quae bona non principaliter existunt. De quo bono Veritas per mundo Deus in carne monstraretur, recte de eisdem diebus dicitur: Fugerunt, et non viderunt bonum. Ac si aperte dipus elapsi sunt, qui ad Redemptoris praesentiam perve--Hi qui poma deferentes maria transmeant, ipsi
Abbreviated transcription (Latin):
ipsã ueritas pollicetur dicens. Nelias uen¬
turꝰ ẽ: irestituet om̃ia. Quasi gͦ sub signacu¬
lostellȩ clausȩ sunt. que inc̃ occultantur
ne appareant ⁊ post ut ꝓdesse ualeant ap-¬
liter obduratur. Nã p̃dicatores ueritatis re¬
nuit.: uerba adiutoris spreuit. Qđ tam̃ mira
auctous dispensatione agitur: ut nimirum
p̃dicantiũ gła que recepta inuno popło late¬
te pot̾at inicunictis gentib repulsa dilatetur.

Expanded text:
tur, dicens: Elias venturus est, et restituet omnia . Quasi ergo sub signaculo stellae clausae sunt: qui et nunc occultantur ne appareant, et post, ut prodesse valeant, apliter obduratur; nam praedicatores veritatis renuit, verba adjutorii spernit. Quod tamen mira auctoris dispensatione agitur, ut nimirum praedicantium gloria, quae recepta in uno populo latere poterat, in cunctis gentibus repulsa dilatetur.
Abbreviated transcription (Latin):
plebis isrłitio̧ dãpna pensamus. Quã redẽptor
nr ꝑ dispensationis suȩ mysteriũ ostensus suꝑ¬
bientẽ deseruit: atq ad cognitionis suȩ grãm
gentes uocauit. Unde & apte mox subditon
orbem portant: qui curas p̃sentis scłi colcrant.
Tantoꝵ quippe ponda unusquisq sustinere
cõpellit᷑.: quantis in hoc mundo pͥncipantur
Unde & t̾re pͥnceps ñ incongrue greco eloqͥoba¬

Expanded text:
plebis Israeliticae damna pensamus, quam Redemptor plebis Israeliticae damna pensamus, quam Redemptor per dispensationis suae mysterium ostensus superbientem deseruit, atque ad cognitionis suae gratiam gentes vocavit. Unde et apte mox subditur: orbem portant qui curas praesentis saeculi tolerant. Tantorum quippe pondera unusquisque sustinere compellitur, quantis in hoc mundo principatur. Unde et terrae princeps non incongrue Graeco eloq
Abbreviated transcription (Latin):
mittite si quid habetis aduersus alterũ Cum
uͦ patrum prioꝵ facta sacro eloquio descri¬
bente reuoliumꝰ. mnossen ⁊samuelẽ exorasse
ꝓ aduersantib inuenimus. Unusqͥs  eoꝵ
seuientis popłi ꝑsequutionẽ fugit. ꝙ tam̃
pro uita sui ꝑ secutoris int̾uenit. alt̾ expͥn¬
cipatu popłi deiecꝰtus. ipsis suis aduersan¬
is dicit. Absit ane hoc peccatũ indrĩo. quo¬
minus cessem orare pro uob̾. Cuid ẽ gͦ indif¬
ficultate dep̃caudi mossen ⁊ samuelẽ de¬
ducere. nisi aꝑtiꝰ indicare qi eius ue neq
illi si ad starent obsisterent: qͥ ideirco ꝓ amr¬
cis int̾uenire citius possent. qri apud hunc
int̾cede̾ ⁊ pro iinucis solerent : Ninc ad¬
castigatione crudeli. & rursum. Qͥd clamas
adme suꝑ conłtione tuai᷑ Insanabilis est dolor
diuia ira restringitur cum implacabilit̾ exci¬
tatur: ĩdicat. Us cuiꝰ resistere ux nemo pocest.
Qꝓbene & adspecialẽ intellectũ ducimus. si eiꝰđ

Expanded text:
mittite si quid habetmittite si quid habetvero Patrum priorum facta sacro eloquio describente revolvimus, Moysen et Samuelem exorasse pro adversantibus invenimus. Unus quippe eorum saevientis populi persecutionem fugit, et tamen pro vita sui persecutoris intervenit; alter ex principatu populi dejectus, ipsis suis adversariis dicit: Absit a me hoc peccatum in Domino quominus cessem orare pro vobis . Quid est ergo in difficultate deprecandi Moysen et Samuelem deducere, nisi apertius indicare, quia ejus irae neque illi si adstarent obsïsterent, qui idcirco pro amicis intervenire citius possent, quia apud hunc intercedere et pro inimicis solerent? Ac castigatione crudeli . Et iterum: Quid clamas ad me super contritione tua? insanabilis est dolor divina ira restringitur cum implacabiliter excitatur, et dicat: Deus, cujus resistere irae nemo potest. Quod bene et ad specialem intellectum ducimus, si ejusdem
Abbreviated transcription (Latin):
heliaᷤ ut sic̃ bomo parũ aliqͥd qͣsi de diuina aĩaduer¬
sione sentiret: qui uerbo celos aꝑuit: ante in
semet ipso infirmat᷑ in formidine. qui furo¬
remdĩ placat aliis ꝑuit̾uentionẽ. Ire gͥ dei
& resisti ualet quando ipse qui irascitur opi¬
tulatur: & resistiom̃ino ñ ualet. quando se
& adulciscendũ excitat: & ipse precẽ que ei
funditur non asperat. Hinc ad hierenuam
mas pro eis laudẽ. ⁊ orationẽ quia ñ exauduã
uitẽpore clamoris eoꝵ adme. & rursũ. Si
patͥb ad effuidendã p̃cẽ mopses & samuha
tantũ mͦ p̃stantius elegantꝰq nominantur.
Quod tam̃ facile agnoscimus. si eius que dilige¬
re & innicos pircipit caritatis merita pen
oratio cõmendat᷑. que ꝓ inimicis qͦq int̾ce:¬
dere nititur. Unde ⁊ ꝑsemet ipsam ueritas
dicit. Orate ꝓ ꝑsequentib & calũpniantib
uobis. ł rusũ. Cum stabitis adorandũ dr¬

Expanded text:
ut sicut homo parum aliquid quasi de divina animadverut sicut homo parum aliquid quasi de divina animadversione sentiret, qui verbo coelos aperuit , ante inet pro semetipso infirmatur in formidine, qui furorem Dei placat aliis per interventionem . Irae igitur Dei et resisti valet, quando ipse qui irascitur opitulatur; et resisti omnino non valet, quando se et ad ulciscendum excitat, et ipse precem quae ei funditur non aspirat. Hinc ad Jeremiam dmas pro eis laudem et orationem, quia non exaudiam in tempore clamoris eorum ad me . Et rursum: Si patribus, ad effundendam precem Moyses et Samuel tantummodo praestantius elegantiusque nominantur? Quod tamen facile agnoscimus, si ejus quae diligere et inimicos praecipitur charitatis merita pensoratio commendatur, quae pro inimicis quoque intercedere nititur. Unde et per semetipsam Veritas dicit: Orate pro persequentibus et calumniantibus vos . Et rursum: Cum stabitis ad orandum, di
Abbreviated transcription (Latin):
uenia subiuncta testatur. Cumu̾ suꝑnain¬
dignatio sese ut ita direrĩ medullitꝰ moua
hanc oppositio humana ñ retinet. nec se uti
lit̾ cuius lib& dep̃catio obicit cũsemel as̃ ali¬
quid ab intimis irascentoo disponit Hmcẽ
enĩ qđ mos ses quiteatũ totiꝰ plebis apud do¬
minũ suis p̃cib t̾sit dumq o̾bicẽ obtulit:
diuinę iracundiȩ uim placauit: ad petrã
oreph ueniens. & pro aquę exhibitione diffi¬
dens. rȩꝓmissionis t̾rã ingredi dño irascente
ñ potuit:  sepe hac dere affligit᷑ sepe de¬
sidio se excitante turbatur: & disposite uł¬
tionis irã repellere asemet ipso ñ ualuit: qͥ
hanc uolente dño ⁊ ãpopło amouit. Hinc
dauid qui ꝓstrata plebe post inodũ angli
gladium p̾ce cõpescuit pͥus plorans & cui.¬
lans nudis pedib filiũ fugit. & qͦusq ꝑpe¬
trati facinoris ultionẽ ad plenũ reciꝑet. iram

Expanded text:
venia subjuncta testatur. Cum vero superna invenia subjuncta testatur. Cum vero superna indignatio sese, ut ita dixerim, medullitus movet, hanc oppositio humana liter cujuslibet deprecatio objicit, cum semel Deus ab intimis irascendo disponit. Hinc est enim quod Moyses qui reatum totius plebis apud Dominum precibus tersit, dumque se obicem obtulit, divinae iracundiae vim placavit, ad petram Oreb veniens, pro aquae exhibitione diffidens, repromissionis terram ingredi, Domino irascente, non potuit. Et saepe hac de re affligitur, saepe desiderio se excitante turbatur, et dispositae ultionis iracundiam repellere a semetipso non valuit, qui hanc, volente Domino, et a populo amovit. . Hinc David quia prostrata plebe postmodum angeli gladium prece compescuit, prius plorans et jejunans, nudis pedibus filium fugit, et quousque perpetrati facinoris ultionem ad plenum receperit, iram
Abbreviated transcription (Latin):
loquia.⁊ illoꝵ facta pensamus: & uerũ oguo¬
scimus qi diuinȩ ue ñ resistitur: & uerũ qr
multi sepe restiterunt. Oñs nenĩ sc̃i qui ue
dĩ obuiant. ab ipso accipiunt. ut cont᷑ imipe¬
tum ꝑcussionis eiꝰ opponantur: atq ut ita
direri. cũ ipso se erigunt contra ipsũ. eosq
diuina uis ł opponit secum: quia ieo quod
aduersus seuientis uã foris optinent. int̾ ecos
gra irascentis fouet: & famulantes interꝰ le¬
uat quos quasi aduersantes exterius tolerat.
Portat gͦ contradictionẽ dep̃cantiũ quã aspi¬
rat. & uelut nolenti opponit᷑. qđ ab ipso ut
fiat imꝑat᷑. Mopsi ienĩ dicit. Dimute me
ut irascat᷑ furor meus cont᷑ eos. & deleã eos fa¬
ciamq te ingentẽ magnã. Quid ẽ seiuo dic̾e
dimitte me nͥdep̃candi ausũ p̃bere ᷑ desiaꝑ¬
te diccret᷑. Pensa quanti apud me ualeas. et
cognosce qi optinere poteris quicqui pro
popło eroras. Iđ qi hac mente agitur: stitĩ

Expanded text:
loquia et illorum facta pensemus, et verum cognoloquia et illorum facta pensemus, et verum cognoscimus quia divinae irae non resistitumulti saepe restiterunt. Omnes enim sancti qui irae Dei obviant, ab ipso accipiunt, ut contra impetum percussionis ejus opponantur, atque, ut ita dixerim, cum ipso se erigunt contra ipsum, eosque vis divina sibi opponit secum, quia in eo quod adversum saevientis iram foris opponit, intus eos gratia irascentis fovet, et famulantes interius levat, quos quasi adversantes exterius tolerat. Portat ergo contra dictionem deprecantium quam aspirat, et velut nolenti imponitur, quod ab ipso ut fiat, imperatur. Moysi etenim dicit: Dimitte me, ut irascatur furor meus contra eos, faciamque te in gentem magnam. Quid est servo dicere, Dimitte me, nisi deprecandi ausum praebere? Ac si aperte diceretur: Pensa, quantum apud me valeas, et cognosce quia obtinere poteris quidquid pro populo exoras. Quod quia hac mente agitur, statim
Abbreviated transcription (Latin):
nullũ posse resistere dr̃: cũ multos indigna¬
tioni suꝑnę aruĩaduersionis obuasse. eloquia
diuina cestant᷑ Anñie dĩ mopses restitit. qͥ
pro cadente popło erectus. ipsũ suꝑnȩ ꝑcussionis
impetũ. mortis suȩ oblatione restruxit dicens.
dimitte illis hancnoxã. alioqͥn dele me de libro
tuo quẽ scripsisti ᷤ An ñ ut dĩ aaron resticit.
cum iutꝰ amientes ac mortuos curibulum
sũpsit: atq aiñ aduersionis ignẽ incensi fuino
temꝑauit: An ñ finces ux dĩ restitit: qͥlururi¬
antes cũ a liegenis in ipso coitu trucidans. ⁊̃lũ
suũ diuinȩ indignationi obtulit᷑ ⁊ furorẽ
qui angelo ferienti se offerens. placationis grã
⁊ ante tepꝰ ꝓpositũ eregitꝰ dn ñ helias ux
dĩ restitit. qui longo iaitẽpore tra aren.¬
te subductas de celo pluiuas uerbo reuocaũ:
Quomͦ gͥ diuinȩ ux nullũ posse resistere dicit̃:
cũ multos sepe restitisse exẽplis existentib de
monstratur.  Sed si subtilit᷑ et hecbeati iobe¬

Expanded text:
nullum posse resistere dicitur, cum multos indignationi supernae animadversionis obviasse eloquia divina testentur. An non irae Dei Moyses restitit, qui, pro cadente populo erectus, ipsum supernae percussionis impetum mortis suae oblatione restrinxit, dicens: Dimitte illis hanc noxam; alioqui dele me de libro tuo, quem scripsisti ? An non irae Dei Aaron restitit, cum inter viventes ac mortuos thuribulum sumpsit, atque animadversionis ignem incensi fumo temperavit ? An non Phinees irae Dei restitit, qui, luxuriantes cum alienigenis in ipso coitu trucidans, zelum suum divinae indignationi obtulit, et furorem qui, angelo ferienti se offerens, placationis gratiam et ante tempus propositum exegit ? An non Elias irae Dei restitit, qui longo jam tempore terra arente, subductas de coelo pluvias verbo revocavit ? Quomodo ergo divinae irae nullum posse resistere dicitur, cum multos smonstratur? Sed si subtiliter et beati Job e