comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tib hoc nomẽ ẽ s iam apud grecos ĩ unius notã cessit. Homeꝵ
ac potentior cuctis. NTertiũ ẽ genꝰ coꝵ que propria st̾ ĩnualia
suit hec. s exͣ nr̃in poita ꝯspectu. Que sut inteligas. pcopria¬
fuit. & ad quas cuncta formant̾. he ĩmortales ĩ mutabiles ĩuiola¬
biles sunt. Quid sit ydea .i. quid platoni cẽ̾ uideat̃ audi. ydea ẽ
hoꝵ que naͣłr fuit ad exemplar et̾nũ. adicia diffinitioi ĩ t̾pet̾tioe
quo tibi res aꝑtior fiat. Uolo ad ymaginez tua face᷑ exemplar pic¬
ture tue. hẽo ex quo capit alique hĩtu mens nr̃a q̃ oꝑi suo un¬
ponas. lta illa q̃ me docet & ĩstruit facies a qͣpetit᷑ ymitatio ydea
E. Talia exgo exemplaria ĩfinita hł reꝵ natura hoiuiz pisciuz
arboꝵ ad q̃ qd̾ ꝯq fieri deb ab illa exprimit.Quartũ locum q ꝓͥ¬
hẽbit ydos quid sit hoc ydos attendas op & platoni unputes uõ
michi hac reꝵ difficultate. Nulla ẽ aut sine difficultate

Expanded text:
tibus hoc nomen est, sed iam apud Graecos in unius notam cessit; Homerum ac potentior cunctis. Tertium genus est eorum, quae proprie sunt; innumerased extra nostrum posita conspectum. Quae sint, interrogas. Proprias, fiunt et ad quas cuncta formantur. Hae inmortales, inmutabiles, inviolabiles sunt. Quid sit idea, id est, quid Platoni esse videatur, audi: " Idea est eorum, quae natura fiunt, exemplar aeternum." Adiciam definitioni interpretationem, quo tibi res apertior fiat: volo imaginem tuam facere. Exemplar picturae te habeo, ex quo capit aliquem habitum mens nostra, quem operi suo inponat. Ita illa, quae me docet et instruit facies, a qua petitur imitatio, idea est. Talia ergo exemplaria infinita habet rerum natura, hominum, piscium, arborum, ad quae quodcumque fieri ab illa debet, exprimitur. Quartum locum habebit idos. Quid sit hoc idos, attendas oportet et Platoni inputes, non mihi, hanc rerum difficultatem. Nulla est autem sine difficultate
Abbreviated transcription (Latin):
sisti ad extenuãdu corpꝰ uena ꝑcutit᷑.non opꝰ ẽ uasto uulu̾c
diuidẽ p̃cordia. Scalpelo aꝑit᷑ ad illa magnã libertatẽ uia
&e pucto sccuritas ꝯstat.¶ Ciudergo ẽ quod nos facit pigros ꝓ pͥ
Sic uete̾s inquilinos indulgentia loci ⁊ ꝯsuctudo &̃ int̾ inu¬
rias detinet. Puis adu̾sus hoc corpꝰ liber cẽ: tãꝙͣ mnigraturus¬
hĩta. propone tibi qñq hoc ꝯtubeinio carendũ. fortior eris ad neces¬
sitate exeundi. S quẽ adm̃o suus finis ueniet ĩ mentẽ oĩa
sine fine cõcupiscentib. Iiilliꝰ rei meditatio tam necessaria est

Expanded text:
sisti. Ad extenuandum corpus vena percutitur. Non opus est vasto vulnere sisti. Ad extenuandum corpus vena percutitur. Non opus est vasto vulnere dividere praecordia; scalpello aperitur ad illam magnam libertatem via et puncto securitas constat. Quid ergo est, quod nos facit pigros inertsic veteres inquilinos indulgentia loci et consuetudo etiam inter iniurias detinet. Vis adversus hoc corpus liber esse ? Tamquam migraturusita. Propone tibi quandoque hoc contubernio carendum; fortior eris ad necessitatem exeundi. Sed quemadmodum suus finis veniet in mentem omnia sine fine concupiscentibus ? Nul
Abbreviated transcription (Latin):
paꝵ fortit᷑ frcisse aliꝗs nimis teme̾ aliquis fuisse aliqd̾ genus
mortis aĩosius. Uis tu cogitare id in manib cẽ ꝯsciliũ ad qd̾ fama
non ꝑtinet. Hoc unũ intue̾ ut te fortune ꝙ celerime cripias. alio¬
qn aderũt qui de facto tuo male existimet. Inuenies & professos
sapientia qui uim inferendã uite sue neget & nephas iudi¬
cẽt ipm̃ int̾emptore sui fieri. Expecta nouũ ce̾ exitũ quẽ natã
decieuit. hoc qui dicit non uidet se libertatis uiam clude᷑. Nichil
meluis et̾na lex facit ꝙr ꝙ unũ introytũ nobis ad uitam dedit. Exi¬
tus multos. Ego expecte uł morbi crudelitate uł homis cũ possi
ꝑ media exire tormenta & ad u̾sa discutẽ Hoc ẽ unũ curde uita
non possumꝰ queri nemine tenet. Bono loco res humane sunt
ꝙ nemo nisi uitio suo miẜ e. Placet uiue non placet licet eo
reu̾ti unde uenisti. ut dolore capitis leuares sanguiẽ sepe emi¬

Expanded text:
parum fortiter fecisse, aliquis nimis temere, aliquis fuisse aliquod genus mortis animosius." Vis tu cogitare id in manibus esse consilium, ad quod fama non pertinet! Hoc unum intuere, ut te fortunae quam celerrime eripias; alioquin aderunt, qui de facto tuo male existiment. Invenies etiam professos sapientiam, qui vim adferendam vitae suae negent et nefas iudicent ipsum interemptorem sui fieri; expectandum esse exitum, quem natura decrevit. Hoc qui dicit, non videt se libertatis viam eludere. Nil melius aeterna lex fecit, quam quod unum introitum nobis ad vitam dedit, exitus multos. Ego expectem vel morbi crudelitatem vel hominis, cum possim per media exire tormenta et adversa discutere ? Hoc est unum, cur de vita non possimus queri: neminem tenet. Bono loco res humanae sunt, quod nemo nisi vitio suo miser est. Placet; vive. Non placet; licet eo reverti, unde venisti. Ut dolorem capitis levares, sanguinem saepe mi
Abbreviated transcription (Latin):
subcurrũt tanq centauri Gigantes a quicꝗd aluid falsa cogita
partiat᷑. Primũ illud quod ẽ nec uisu nec tactu nee ullo sen¬
su ꝯphenditꝰ. Cogitabile ẽ Quod gen̾alit̾ e tanq homo ge¬
neralis sub occulis non ueit. s spetialis uẽĩt ut Cicero et
Cato . aĩal non uidet᷑ s cogitatur. Uidetꝰ aũt spẽs cius equus
&e canis. I Secundu ex istis que sut ponit plato quod emiẽt

Expanded text:
succurrunt, tamquam Centauri, Gigantes et quicquid aliud falsa cogitatsuccurrunt, tamquam Centauri, Gigantes et quicquid aliud falsa cogitatpartiatur. Primum illud " quod est" nec visu nec tactu nec ullo sensu conprenditur; cogitabile est. Quod generaliter est, tamquam homo generalis, sub oculos non venit; sed specialis venit, ut Cicero et Cato. Animal non videtur; cogitatur. Videtur autem species eius, equus et canis. Secundum ex his, quae su
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ ht̃ ei in se nationũ spẽs grecos Romanos ꝑthos. coloꝵ albos
uigros fuluos ht̃ singulos. Catone. Cicerone lucretiu. ⁊ taq
quia multa ꝯtinet ĩ grus cadit quod sub alio ẽ ĩ spe̾. Illud genꝰ
quod ẽ generale supͣ se nchil ht̃. initiu oiuĩ reꝵ ẽ. oia sub illo
siit. Stoyci uolut supponẽ huic aẽ m̃c aliud genꝰ magis
principale de quo statim dicam si pͥus illud genus de quo locutꝰ
sum merito pͥmũ poni docuero cu sit reꝵ ouĩ capax qd̾ ẽ ĩ has
spes diuido. ut sint corporalia aut ĩ corporalia nil t̾tui ẽ. Corpꝰ
quõ diuido ut dicam aut aĩantia siit. aut ĩ aĩata. Rursus aĩan¬
aĩa aut sic quẽda impetũ hnit incidut transent. Quedã solo
afixa radicib aluntꝰ crescũt Riresus aialia in quasspes Seco aut
quedã non sũt. Et hec aut q̃ nõ sunt ⁊erũ naͣ ꝯplectitꝰ. q̃ aniino

Expanded text:
est. Habet enim in se nationum species: Graecos, Romanos, Parthos. Colorum: albos, est. Habet enim in se nationum species: Graecos, Romanos, Parthos. Colorum: albos, nigros, flavos. Habet singulos: Catonem, Ciceronem, Lucretium. Ita qua multa continet, in genus cadit; qua sub alio est, in speciem. Illud genus " quod est " generale, supra se nihil habet; initium rerum est; omnia sub illo sunt. Stoici volunt superponere huic etiamnunc aliud genus magis principale; de quo statim dicam, si prius illud genus, de quo locutus sum, merito primum poni docuero, cum sit rerum omnium capax. " Quod est" in has species divido, ut sint corporalia aut incorporalia. Nihil tertium est. Corpus quomodo divido ? Ut dicam: aut animantia sunt aut inanima. Rursus animanAut sic: quaedam inpetum habent, incedunt, transeunt, quaedam solo adfixa radicibus aluntur, crescunt. Rursus animalia in quas species seco ? Aut quaedam non sunt. Et haec autem, quae non sunt, rerum natura conplectitur, quae animo
Abbreviated transcription (Latin):
ut aristotiles ait. Equꝰ spẽs. Canis spẽs ẽ. ergo comune aliquod
quexendu ẽ ex his omib uinculũ qd̾ illa ꝯplectatur ut sub se
hẽat hoc quide ẽ Aĩal gͦ genus esse cepit hoꝵ oiũ que no retuli
hoĩs equi canis aial S quedam q̃ aĩãz hũt nõ sut aĩalia. Placet
ti. satis & arbustis aia ĩ esse. łtaq & uiuẽ illam & mori dicimꝰ¬
gͦ aĩantia tenebũt locu suꝑiorẽ qr & aĩalia in hac forma
sũt. & sata. s quedã aĩa caret ut saxa. Itaq erit aliquid a ĩan¬
tib antiquiꝰ corpus scil s hoc sic diuida. ut dicam corpora oĩa
ciz queda corpotalia cẽ quedã ĩ corporalia. Quid ergo erit ex qͦ
hec deducant. Illud cui nomẽ mõ paꝵ ꝓpriũ p̃posuimꝰ qd̾ est
sic ciz in spẽs secabit ut dicamus qd̾ ẽ aut corporale ẽ aut ĩ¬
corporale. Hec ergo genus c pͥmũ & antiquissinũ ita dica
generale. Cetera genera quidez sut. s spetialia tanq hõ gemis

Expanded text:
us species est; canis species est; ergo commune aliquod quaerendum est his omnibus vinculum, quod illa conplectatur et sub se habeat. Hoc quid est ? Animal. Ergo genus esse coepit horum omnium, quae modo rettuli, hominis, equi, canis, animal. Sed quaedam animam habent nec sunt animalia. Placet enim satis et arbustis animam inesse. Itaquiorem tenebunt locum, quia et animalia in hac forma sunt et sata. Sed quaedam anima carent, ut saxa. Itaque erit aliquid animantibus antiquius, corpus scilicet. Hoc sic dividam, ut dicam corpora omnia enim quaedam corporalia esse, quaedam incorporalia. Quid ergo erit, ex quo haec deducantur ? Illud, cui nomen modo parum proprium inposuimus," quod est." Sic enim in species secabitur, ut dicamus: " quod est" aut corporale est aut incorporale. Hoc ergo est genus primum et antiquissimum et, ut ita dicam, generale. Cetera genera quidem sunt, sed specialia. Tamquam homo genus
Abbreviated transcription (Latin):
transferre ut dicam. qd̾ ẽ. S młtum int̾esse uideo. cogor
hoc aplatone dici Aicus nr̃ homo cruditissimꝰ hodierno die di¬
cebat. omes tibi exponã si añ iudicau̾o ec̃ aliqd̾ genus & sp̃e.¬

Expanded text:
transferri, ut dicam " quod est." Sed multum interesse video; cogor transferri, ut dicam " quod est." Sed multum interesse video; cogor hoc a Platone dici amicus noster, homo eruditissimus, hodierno die dicebat. Omnes tibi exponam, si ante indicavero esse aliquid genus, e
Abbreviated transcription (Latin):
ĩterisse. nec te longe differam quedam simplicia ĩ usu erant.
usus amissus ẽ dicebat antiqui si iusso .i. iuissero hoc nolo mͥ
credas. S fideli uirgilio. Ceta qua uisso mecũ manus ĩferat
arma. ¶Non id ago nũc hac dilligentia ut ondam qͣntu
sibi inquis ista p̾paratio uilt. quo spectat nõ celabo te. Cu¬
pio si fieri pot̾ ꝓpitiis aurib tuis quid sentia dicẽ sinminꝰ
Si recentiorer qͥris. Fabianu diẜtum a elegãte oratiois &e
ad nr̃in fastidiu utide. Quid ei fict mi lucili quõ dicet᷑ usia
res necͣcia naͣ ꝯtines fundamẽtu oiũ reꝵ. Rogo ita ꝙ ꝑmittas
mͥ hoc u̾bo uti. nichilominꝰ dabo oꝑam ut uis ate datum ꝑcissiẽ
ex̾ceam. fortasse ꝯtentꝰ ero mͥ lice̾. quid proderit facilitas tua.
unã silabã cẽ quã nuitare non possim. Que sit hec qtas
to ori. duti tibi uideor ingemi in medio posita possẽ sic

Expanded text:
interisse. Ne te longe differam, quaedam simplicia in usu erant, interisse. Ne te longe differam, quaedam simplicia in usu erant, usus amissus est. Dicebant antiqui " si iusso," id est iussero. Hoc nolo mihi credas, sed eidem Vergilio: Cetera, qua iusso, mecum manus inferat arma. Non id ago nunc hac diligentia, ut ostendam, qusibi," inquis, " ista praeparatio vult ? Quo spectat ? " Non celabo te; cupio, si fieri potest, propitiis auribus tuis " essentiam " dicere; si minus, Si recentiorem quaeris, Fabianum, disertum et elegantem, orationis etiam ad nostrum fastidium nitidae. Quid enim fiet, mi Lucili ? Quomodo dicetur ium ? Rogo itaque permittas mihi hoc verbo uti. Nihilominus dabo operam, ut ius a te datum parcissime exerceam; fortasse contentus ero mihi licere. Quid proderit facilitas tua, unam syllabam esse, quam mutare non possum. Quae sit haec, quaeris ? τὸ ὄν. Duri tibi videor ingenii; in medio positum, posse sic
Abbreviated transcription (Latin):
& si cu latissime ꝑcussit ac fluxit ꝑ exignũ foramẽ est
reditus sic aĩo qui adhuc tenuor ẽ ignẽ per omẽ corpus fu¬
ga ẽ. Itaq de illo qͥrendũ e. an possit ĩ mortalis ec̃. hoc qui¬
dem certu hẽt᷑ si suꝑstes ẽ corpori ꝑꝑ illud nullo gen̾e posse
mori ꝑꝑ qd̾ non perit qm milla ĩmortalitas cu exceptice̾
kanta u̾boꝵ nobis pauꝑtas ymo egestas sit nũq ma¬
gis q hodierno die intelexi. Mille ⁊es ĩ cideriit cu
ferat in egestate fastidiũ.¶Hũc quẽ greci hestron uocãt
pectora ꝑagente & totis saltib dissipante assilum nr̃i
uocabant. hoc u̾gilio licet credas. Est lucos sillari circa illicib¬
q uiiente Pliruimis alburnũ. uolitaus cui nomẽ assillo. Ro¬
manũ ẽ hoestiũ grai u̾tẽ uocantes. Asper acerba sonas quo
tota ext̾ita siluis defuguit armenta. Puto ĩteligi istud u̾bũ

Expanded text:
etiam cum latissime percussit ac fulsit, per exiguum foramen est etiam cum latissime percussit ac fulsit, per exiguum foramen est reditus, sic animo, qui adhuc tenuior est igne, per omne corpus fuga est. Itaque de illo quaerendum est, an possit immortalis esse. Hoc quidem certum habe: si superstes est corpori, praeteri illum nullo genere posse, propter quod non perit, quoniam nulla immortalituanta verborum nobis paupertas, immo egestas sit, numquam magis quam hodierno die intellexi. Mille res inciderunt, cum ferat in egestate fastidium ? Hunc quem Graeci oestron vocant pecora peragentem et totis saltibus dissipantem, asilum nostri vocabant. Hoc Vergilio licet credas: Est lucum Silari iuxta ilicibusque virentem Plurimus Alburnum volitans, cui nomen asilo Romanum est, oestrum Grai vertere vocantes, Asper, acerba sonans, quo tota exterrita silvis Diffugiunt armenta. Puto intellegi istud verbum
Abbreviated transcription (Latin):
minꝰ timcͣmꝰ cu ouĩ id̾ finis ce̾t. Quid ei int̾est utrũ
supra alique uigilariũ. Ruat aut moni. nichil inuemes. Eũt
tamez qui hanc riunã magis timeant ꝙͣuie utraq mortifera¬
eque sit adeo non effectus s effitientia timor spectat. ¶ Hane zꝑs¬
me putas de stoycis diccꝰ qui exisuiat aiam hoĩs ponde̾ magno
ertriti ꝑmane̾ non posse & statim spargi. quia non fuit᷑ ei exi¬
tus liber. Ego uero non facio qui hoc dicũt uident mͥ etrate
qͣm admodu eĩ flama non pot̾ opprimi. Nam arrcha id dif¬
fugit quo urget᷑ q admõ aez kerbẽ atq ictu non ledit᷑ nec
scindit quide s circa id cui cessit ⁊efundit̾ sic auis ꝗ ex te¬
nuissimo ꝯstat dephendi non põt nec intra corpus affligi s
bñfitio subtilitatis sue ꝑ ip̃a quib p̃mitꝰ ciumpit quo fulmĩ

Expanded text:
minus timeremus, cum omnium idem finis esset. Quid enim interest, utrum minus timeremus, cum omnium idem finis esset. Quid enim interest, utrum supra aliquem vigilarium ruat an mons ? Nihil invenies. Erunt tamen, qui hanc ruinam magis timeant, quamvis utraque mortifera aeque sit; adeo non effectus, sed efficientia timor spectat. Nunc me putas de Stoicis dicere, qui existimant animam hominis magno pondere extriti permanere non posse et statim spargi, quia non fuerit illi exitus liber ? Ego vero non facio; qui hoc dicunt, videntur mihi errare. Quemadmodum flamma non potest obprimi, nam circa id effugit, quo urgetur; quemadmodum aer verbere atque ictu non laeditur, ne scinditur quidem, sed circa id, cui cessit, refunditur; sic animus, qui ex tenuissimo constat, deprehendi non potest nec intra corpus effligi, sed beneficio subtilitatis suae per ipsa, quibus premitur, erumpit. Quomodo fulmini,
Abbreviated transcription (Latin):
tecum loquor qui multũ ab hoĩe tollerabili ne du apfto
absuri. S de illo in quẽ fortuna uis ꝑdidit. Huiꝰ quoq
feĩetꝰ auis &e mutabit. color. Quedam ei mi lucili nulla
effugeͣ uirtꝰ põt. admonet illa natura mortalitatis sue.
ltaq & uultũ aducet ad tristitiam. & in horescet ad subdita
N lon est hoc timor s naturał affectio ĩ expugnabilis roĩ. ł taq
fortes quida & paratilsimi fundere sanguine suũ alienu.
Uidere non possunt. quida ad uulneris noui quidam ad ue¬
teris & putulenti tractatioe ĩspectioeq subcidiit ac liqͣnt
aĩo. Alii gladiu facilius ⁊ecipuit ꝙͣ uidet. ¶ Sensi gͦ ut ÷pͥ
dicebam quandam non quide ꝑturbatioẽ. s mutatioe. Riresꝰ
ad pͥmũ ꝯpectu ⁊eddite lucis alacatas ⁊ediit ĩ cogitata & ĩ uissa.
Illud deinide metu ioqui cepi q inepte quedam magis aut ꝙ pͥ¬

Expanded text:
tecum loquor, qui multum ab homine tolerabili, nedum a perfecto tecum loquor, qui multum ab homine tolerabili, nedum a perfecto absum, sed de illo, in quem fortuna ius perdidit. Huius quoque ferietur animus, mutabitur color. Quaedam enim, mi Lucili, nulla effugere virtus potest; admonet illam natura mortalitatis suae. Itaque et vultum adducet ad tristia et inhorrescet ad subita spexerit; non est hoc timor, sed naturalis adfectio inexpugnabilis rationi. Itaque fortes quidam et paratissimi fundere suum sanguinem alienum videre non possunt. Quidam ad vulneris novi, quidam ad veteris et purulenti tractationem inspectionemque succidunt ac linquuntur animo. Alii gladium facilius recipiunt quam vident. Sensi ergo, ut dicebam, quandam non quidem perturbationem, sed mutationem. Rursus ad primum conspectum redditae lucis alacritas rediit incogitata et iniussa. Illud deinde mecum loqui coepi, quam inepte quaedam magis aut
Abbreviated transcription (Latin):
di tempestate cẽ. ne iteꝵ naue expirer. & tm̃
luti tota uia fuit ut posse iudere. Nichilominꝰ nauigas¬
se tocum attletaꝵ fatim mͥ illo die ppetiendu fuit.
Accromate nos & aphe excepit ĩ Cripta neapolitana.
Ilichil illo carce̾ longius. nichil illis faucib obscuriꝰ.
Que nobis p̾stant non ut ꝑ tenebras Uideamꝰ s ut
ip̃as. Ceteꝵ a si locꝰ hẽret lucc puluis aufferret
in aꝑto qͦ ⁊es grauis & molesta. quid illic ubi in se
uolutat᷑ &e cu sine ullo spiraniẽto sit incluxꝰ & ĩ ip̃os
ĩ quib incitatus ẽ recidit. Duo incomoda inter se
ꝯtraria simul ꝑtulimꝰ cadem uia cade die & licto & pul¬
uere laborauimꝰ. Aliquid tũ mͥ illa obscuritas qd̾ cogi¬
tare dedit ¶Sensi quenda ictu aĩ & sine metu mutatos ⁊̃pl
qua solite ⁊ ei nouitas iiul ac feditas fecerat Inon de me nũe ⁊̃ ꝑͥ¬

Expanded text:
di tempestatem esse, ne iterum navem experirer; et tantum di tempestatem esse, ne iterum navem experirer; et tantum luti tota via fuit, ut possim videri nihilominus navigasse. Totum athletarum fatum mihi illo die perpetiendum fuit; a ceromate nos haphe excepit in crypta Neapolitana. Nihil illo carcere longius, nihil illis facibus obscurius, quae nobis praestant non ut per tenebras videamus, sed ut ipsas. Ceterum etiam si locus haberet lucem, pulvis auferret, in aperto quoque res gravis et molesta; quid illic, ubi in se volutatur et, cum sine ullo spiramento sit inclusus, in ipsos, a quibus excitatus est, recidit ? Duo incommoda inter se contraria simul pertulimus: eadem via, eodem die et luto et pulvere laboravimus. Aliquid tamen mihi illa obscuritas, quod cogitarem, dedit; sensi quendam ictum animi et sine metu mutationem, quam insolitae rei novitas simul ac foeditas fecerat. Non de me nunc
Abbreviated transcription (Latin):
mouebant. Tella neq adu̾so glomerati ex agunẽ gray.
Nũc om̃es terret̃ aure somis excitat omis. Suspensum
& parit̾ comiti honeriq timẽte. Prior ille sapiẽs ẽ quẽ
non iubrantia tella non ariotata int̾ arma aguns de¬
p̃hensi non urbis impulse fragor t̾ritat. Hic alt̾ impi¬
tus ẽ Reb suis timet ad om̃e ciepitu expanesces quẽ
una qͣlib uex pro fremitu accepta deiecit. quẽ motꝰ leuis¬
simi exanimãt. Timidii illu sarcine facuit. Cuẽꝯq ex istis
felicib elegeris multa trahentib uidebis illũ comiti oneriq¬
timente.I Tũc ergo scito te cẽ ꝯpositu cu ad te nul¬
lus clamor ꝑtinebit cum te nulla uox tibi excutiet. Non
si blandietur/ non si minabit̾ non si ĩ ani sono uacua cri¬
custrepit. Quidego / non aliqñ comodiꝰ ẽ & carere ꝯuicio
fatror. Itaq ex hoc loco migrabo & exꝑii & ex̾ceri me uo¬

Expanded text:
movebant Tela neque adverso glomerati ex agmine Grai, movebant Tela neque adverso glomerati ex agmine Grai, Nunc omnes terrent aurae, sonus excitat omnis Suspensum et pariter comitique onerique timentem. Prior ille sapiens est, quem non tela vibrantia, non arietata inter se arma agminis densi, non urbis inpulsae fragor territat. Hic alter inperitus est, rebus suis timet ad omnem crepitum expavescens, quem una quaelibet vox pro fremitu accepta deicit, quem motus levissimi exanimant; timidum illum sarcinae faciunt. Quemcumque ex istis felicibus elegeris, multa trahentibus, multa portantitimentem." Tunc ergo te scito esse conpositum, cum ad te nullus clamor pertinebit, cum te nulla vox tibi excutiet, non si blandietur, non si minabitur, non si inani sono vana circumstrepet. " Quid ergo? Non aliquando commodius est et carere convicio ?" Fateor. Itaque ego ex hoc loco migrabo. Experiri et exercere me vo
Abbreviated transcription (Latin):
dia ꝓseimonia uoluptates non dampnatas. s relictas petit. Et
quidez co uehementiꝰ quo occultius. Omĩa eiz uitia ĩ aꝑte leuio¬
ra sunt. Morbi quoq tue ad sanitatẽ ĩclinãt tu ex abdito erũ¬
punt ac Uim suam profeuit. Et auaritia itaq & abicionẽ et
cetã mala mentis humane tuẽ ꝑiitiosissima ceͬ scias cũ sanita¬
te simulata subsidũt ociosi uidemꝰ & non sum. ¶Nã si bona  ꝑl¬
fide sumꝰ si receptiui detinumꝰ si sp̃ciosa ꝯtempsimꝰ ut paulo
ante dicebaz/ nulla res nos auocabit. Nullus hou̾i auiũq
ꝯcentꝰ ĩt̾rumpet cogitatioes bonas solidasq iam & certas.
Neue illud ingenu ẽ Nec se se adhuc reduxit introrsus ⁊ ꝑ¬
qd̾ aduoce ⁊ accidentia exigitur. Hab int̾ꝰ aliꝗd solicitu¬
dinis. Et ht aliquid excepti pauoris quod illum curiosu facit.
Ut ait uirgilius nr̃. Et me que dudu nec ulla ꝯiecta

Expanded text:
dia parsimonia voluptates non damnatus, sed relictas petit, et dia parsimonia voluptates non damnatus, sed relictas petit, et quidem eo vehementius, quo occultius. Omnia enim vitia in aperto leniora sunt; morbi quoque tunc ad sanitatem inclinant, cum ex abdito erumpunt ac vim suam proferunt. Et avaritiam itaque et ambitionem et cetera mala mentis humanae tunc perniciosissima scias esse, cum simulata sanitate subsidunt. Otiosi videmur, et non sumfide sumus, si receptui cecinimus, si speciosa contemnimus, ut paulo ante dicebam, nulla res nos avocabit, nullus hominum aviumque concentus interrumpet cogitationes bonas, solidasque iam et certas. Leve illud ingenium est nec sese adhuc reduxit introrsus, quod ad vocem et accidentia erigitur. Habet intus aliquid sollicitudinis et habet aliquid concepti pavoris, quod illum curiosum facit, ut ait Vergilius noster: Et me, quem dudum non ulla iniecta
Abbreviated transcription (Latin):
nequis agitet sonuis ois suoꝵ turba ꝯticuit & suspeusu accẽ diu
propius uestigiũ ponit. Nuc nempe u̾satur atq illuc sõpnii
int̾ egritudines leue captans / que non audit audisse se qͥrit.
¶Quid in ca putas cẽ: Aiuis ille obstrepit. Hic placandꝰ ẽ. Huiꝰ q pͥ¬
ꝯpescenda seditio ẽ. Que non ẽ quod existimes placidu. Si
iacet corpꝰ int̾du quies ĩquieta ẽ. Et ideo adreũ actus ex¬
citandi ac tractatatioe benaꝵ artiũ occupandi sumꝰ. Quoti¬
eus nos male ht̃ ĩhertia sui ĩpatiene Y Magni imꝑatores cum qͣ ꝑͥ¬
malc parere militez uident. aliquo labore ꝯpescut & expedi¬
tionib detinent nũqͣ uacat lasciuire districtis. Nichilq tam
coitu ẽ ꝙ ocii uitia negotio discuti.  Sepe uidem̃ tedio ci
uiliu ⁊er & infelicis atq ingrate stationis penitentia seces¬
sisse. Tam̾ & illa latebra in qua nos timor ae laxitudo ꝯiecit
aliqũ cessisse. Deuide frugalitate professos solicitat atq ĩ me¬

Expanded text:
ium propius vestigium ponitur; huc nempe versatur atque illuc, somnum inter aegritudines levem captans. Quae non audit, audisse se queritur. Quid in causa putas esse ? Animus illi obstrepit. Hic placandus est, huius conpescenda seditio est, quem non est quod existimes placidum, si iacet corpus. Interdum quies inquieta est. Et ideo ad rerum actus excitandi ac tractatione bonarum artium occupandi sumus, quotiens nos male habet inertia sui inpatiens. Magni imperatores, cum male parere militem vident, aliquo labore conpescunt et expeditionibus detinent; numquam vacat lascivire districtis nihilque tam certum est quam otii vitia negotio discuti. Saepe videmur taedio rerum civilium et infelicis atque ingratae stationis paenitentia secessisse, tamen in illa latebra, in quam nos timor ac lassitudo coniecit, aliquando cessisse, deinde frugalitatem professos sollicitat atque in me
Abbreviated transcription (Latin):
nemiez bona mens ante ueit qͣ mala. Oniẽs p̃ocaipati sum
possessio ẽ. Nec dediscit᷑ uirtꝰ. Contraria ei mala ĩ alieno
herrent. Et ideo de pelli & exturbari possunt. fidelit̾ sedent
q̃ in locu suii ueniũt. Uirtus scd̾m natã ẽ uitia inimmica
qr hoc pͥmũ imbecile meutis atq egre ẽ formidare ĩ exꝑta.
ltaq cogenda ẽ ut incipiat. Deinde non ẽ acerba medicĩa.
Protinꝰ eĩ delectat du sanat. Alioꝵ remedioꝵ post sani¬

Expanded text:
nte bona mens venit quam mala. Omnes praeoccupati sumus. nte bona mens venit quam mala. Omnes praeoccupati sumus. possessio est; non dediscitur virtus. Contraria enim male in alieno haerent, ideo depelli et exturbari possunt; fideliter sedent, quae in locum suum veniunt. Virtus secundum naturam est, vitia inimica ia hoc proprium inbecillae mentis atque aegrae est, formidare inexperta. Itaque cogenda est, ut incipiat; deinde non est acerba medicina. Protinus enim delectat, dum sanat. Aliorum remediorum post sani
Abbreviated transcription (Latin):
tas ue res discutiemꝰ: Nue u̾o nec querimꝰ quide medicum
qui muꝰ negotii hei̾et si adhiberet᷑ ad recens uitiũ. Sc̃qrent᷑
teneri & rudes aĩ recta mostrante. Nemo dificult̾ ad nat᷑a
reducitꝰ nisi qui ab illa deficit. Ex ubescimꝰ discere bonã mẽte.
At me hercules turpe c̃ magr̃m huiꝰ rei querẽ. Illud desꝑanꝑ¬
du ẽ posse nobis caũ tm̃ bomĩ ĩflue̾. laborandu ẽ. Et ut beꝵ
dicam nec labor quide magnus est si mo̾ ut dixi ante aui
¶S nec indurata despo. Nichil ẽ ꝙ nõ expugnet ptinax opera
& intenta ac dilligens cura. I Robora in rectu ꝙuis fixa
⁊ euocabis. Curuatas trabes calor explicat. Et nate aliter
tanto spiritu ec̃ faciliorem oĩ alia mat̾ia quanto temuor
ẽ. IIllud mi lucilli non c̃ qd̾ te ĩpediat quominꝰ de nobis
bũ spes ꝙ malicia uos tenet iã ꝙ diu ĩ possessioe uri ẽ. ad¬

Expanded text:
tas vires discutiemus ? Nunc vero ne quaerimus quidem medicum, tas vires discutiemus ? Nunc vero ne quaerimus quidem medicum, qui minus negotii haberet, si adhiberetur ad recens vitium. Sequerentur teneri et rudes animi recta monstrantem. Nemo difficulter ad naturam reducitur, nisi qui ab illa defecit. Erubescimus discere bonam mentem; at mehercules, si turpe est magistrum huius rei quaerere, illud desperandum est, posse nobis casu tantum bonum induere. Laborandum est, et ut verum dicam, ne labor quidem magnus est, si modo, ut dixi, ante animum eius. Sed nec indurata despero. Nihil est, quod non expugnet pertinax opera et intenta ac diligens cura; robora in rectum quamvis flexa revocabis. Curvatas trabes calor explicat et aliter natae tanto spiritum esse faciliorem omni alia materia, quanto tenuior est. Illud, mi Lucili, non est quod te inpediat, quo minus de nobis bene speres, quod malitia nos iam tenet, quod diu in possessione
Abbreviated transcription (Latin):
delectari uolo non ẽ mͥ longe q̃rendꝰ me rideo. Hec fatua sbito
desiit uidere. Incredibilo re tͥnario. s uerã. Nescit eẽ se cecã
Subinde pedagogu siuĩ ⁊ogat ut migiet. ait domi tenebro¬
sam cẽ. I H ce quod in illa ⁊ idemꝰ oĩb nobis accide̾ liq̾at tibi. ⁊ͣ¬
Nemo se auaꝵ eẽ ĩtelligit. Nemo cupidu. Cet̾i tñ ducẽ que¬
rĩt. Nos sine duce eriamꝰ & dicimꝰ. Non ego ambitiosus su.
s nemo alit̾ rome põt uiuẽ. Non ego sumptuosus su. S
urbs ip̃a maguas impensas exigit. Non ẽ meu uiciũ. ꝙ nõ¬
du ꝯstitui cortu genus uite adolescentia hoc facit.¶ Quid qͦ ꝑ¬
nos decipimꝰ. Non ẽ extrinsicus malu nr̃m intra nos est in
uiscerib ipĩs sedet. Et ideo dificulter ad sanitate pueĩmꝰ ꝗa
nos egrotare uesamꝰ. Si scũtati cxpimꝰ quando tot morbos tã¬

Expanded text:
delectari volo, non est mihi longe quaerendus; me rideo. Haec fatua subito delectari volo, non est mihi longe quaerendus; me rideo. Haec fatua subito desiit videre. Incredibilem rem tibi narro, sed veram: nescit esse se caecam. Subinde paedagogum suum rogat ut migret. Ait domum tenebricosam esse. Hoc quod in illa ridemus, omnibus nobis accidere liqueat tibi; nemo se avarum esse intellegit, nemo cupidum. Caeci tamen ducem quaerunt, nos sine duce erramus et dicimus: "Non ego ambitiosus sum, sed nemo aliter Romae potest vivere. Non ego sumptuosus sum, sed urbs ipsa magnas inpensas exigit Non est meum vitium, quodum constitui certum genus vitae; adulescentia haec facit." Quid nos decipimus ? Non est extrinsecus malum nostrum; intra nos est, in visceribus ipsis sedet, et ideo difficulter ad sanitatem pervenimus, quia nos aegrotare nescimus. Si curari coeperimus, quando tot morborum tan
Abbreviated transcription (Latin):
te & faciliꝰ ea trades ad que pparatus sum. Dociles nos natura
edidit. & ⁊atice dedit ĩꝑfecta. s eq̾ ꝑfici poss. De iustitia mͥ.
de pietate disputa. de frugalitate. de pudicitia. utraq & illa cui
alieni corporis alieni abstinẽtia ẽ. & hac cui sui cura. Si moe
noluueris ꝑ deuia ducẽ. faciliꝰ ad id quo tendo puciam. Nã
magna conantib. Uale.
cnu itaq putaui ab eo qui afferebat quid ageres q̃rere.
ia ut ubiꝯq eris sciam quid agas. Quid ei aliud agis q ut
meliorez te ipe facias cottidie: ut aliquid ex crrorib pouas: ut
intelligas tua uitia eẽ q̃ putas zeꝵ. ¶ Quedam ei locis et
tprib asccibimꝰ. At illa q quoꝯq transicrimꝰ secutã sut .YHai ⁊ ꝓ¬
pestem uxoris mee fatuã scis hereditariũ honꝰ in domo mea
⁊emansisse ip̃e cĩ auarissimꝰ ab istis ꝓdigiis sum. Si qñ fatuo

Expanded text:
ute; et facilius ea tute; et facilius ea tedidit et 12 rationem dedit inperfectam, sed quae perfici posset. De iustitia mihi, de pietate disputa, de frugalitate, de pudicitia utraque, et illa, cui alieni corporis abstinentia est, et hac, cui sui cura. Si me nolueris per devia ducere, facilius ad id, quo tendo, perveniam. Nam magna conantibus. VALE.cuum itaque putavi ab eo, qui adferebat, quid ageres quaerere. vivere, ut ubicumque eris, sciam quid agas. Quid enim aliud agis quam ut meliorem te ipse cottidie facias, ut aliquid ex erroribus ponas, ut intellegas tua vitia esse, temporibus adscribimus. At illa, quocumque transierimus, secutura sunt. Harpasten, uxoris meae fatuam, scis hereditarium onus in domo mea remansisse. Ipse enim aversissimus ab istis prodigiis sum; si quando fatuo
Abbreviated transcription (Latin):
culu mͥ obsesso externuĩ non iminet̃ murus me ab hoste secer¬
net. Nuc mortifera mecũ sunt. Non uaco ad istas ineptias.
lugens negotiũ in manib ẽ. Quid agam: Mors me sequit
fugit uita. Ndu̾sus hoc me dece aliquid. Effice ut ego morte
non fugiam uita me non effugiat. Exhortare adusus difficilia.
de equammitate adũsus in cuĩtabilia. Angustias temporis mei
laxa doce me non ce̾ poĩtu bonũ uite in spacio eius. s ĩ usu
posse fieri imo sepissie fieri ut qui diu uixit paꝵ uix̾it. dic
mͥ dormituro potes nõ exꝑgisci. Dic mͥ exꝑgefco potes nõ dor¬
mire ampliꝰ. Dic exeunti potes non reu̾ti. Dic redeũti potes
non exire. Erras si ĩ nauigatice tm existinas minimũ cẽ quo
morte uita deducit᷑. In omi loco eque tenue ĩ tualũ ẽ. Non ubiq
se mors tam ꝓpe oñdit ubiq tam ꝓpe e. Has tenebras disc¬

Expanded text:
culum mihi obsesso externum inmineret, murus me ab hoste secerculum mihi obsesso externum inmineret, murus me ab hoste secerneret; nunc mortifera mecum sunt. Non vaco ad istas ineptias; ingens negotium in manibus est. Quid agam ? Mors me sequitur, fugit vita; adversus haec me doce aliquid. Effice, ut ego mortem non fugiam, vita me non effugiat. Exhortare adversus difficilia, adde aequanimitatem adversus inevitabilia. Angustias temporis mei laxa. Doce non esse positum bonum vitae in spatio eius, sed in usu, posse fieri, immo saepissime fieri, ut qui diu vixit, parum vixerit. Dic mihi dormituro: " Potes non expergisci "; dic experrecto: " Potes non dormire amplius." Dic exeunti: "Potes non reverti"; dic redeunti: "Potes non exire." Erras, si in navigatione tantum existimas minimum esse, quo a morte vita diducitur; in omni loco aeque tenue intervallum est. Non ubique se mors tam prope ostendit; ubique tam prope est. Has tenebras disc
Abbreviated transcription (Latin):
uere se uissus ẽ miles. necessitas excutit quicꝗd pax ociosa
colleg̾at. Non uacat inͥ u̾ba dubie cadentia nũe ꝯsectari &
nafriciã ĩ illis meã exꝑiri. Aspice qui coheant ppłi qui meia
clausis ferreũ accuãt portii. Magno mͥ aio strepitꝰ istebelli cͥꝯso¬
nans ex audiendus ẽ. I Demens m̾ito oĩb uiderer si cũ saxa qͣ pͥ¬
ĩ munimentũ unuiroꝵ senes femiẽq agereret cũ inuẽtꝰ ĩt᷑ portas
armata signii eruptiois expectaret aut poscẽt cũ hostilia in portis
tella ubraret. et ip̃m solũ suffocionib & ciniculis tenict̾ sede̾m
ociosus & eiusmoi qͥstionculas ponens qd̾ non ꝑdidisti hẽs cor¬
mia aut̃ nõ ꝑdidisti. Cormia gͦ hẽs. aliaq ad exemplu hunis
acute delirationis concinata. Atqui eque licet tibi demens
uidear. si istis ĩpendero oꝑam. Et̾ nũc obsideor. tuc̃ tamẽ pi¬

Expanded text:
vere se iussus est miles, necessitas excutit quicquid pax otiosa vere se iussus est miles, necessitas excutit quicquid pax otiosa collegerat. Non vacat mihi verba dubie cadentia consectari et vafritiam in illis meam experiri. Adspice qui coeant populi, quae moenia clusis Ferrum acuant portis. Magno millimihi animo strepitus iste belli circumsonantis exaudiendus est. Demens omnibus merito viderer, si cum saxa in munimentum murorum senes feminaeque congererent, cum iuventus intra portas armata signum eruptionis expectaret aut posceret, cum hostilia in portis tela vibrarent et ipsum solum suffossionibus et cuniculis tremeret, sederem otiosus et eiusmodi quaestiunculas ponens: " Quod non perdidisti, habes. Cornua autem non perdidisti; cornua ergo habes " aliaque ad exemplum huius acutae delirationis concinnata. Atqui aeque licet tibi demens videar, si istis inpendero operam; et nunc obsideor. Tunc tamen peri
Abbreviated transcription (Latin):
cuiꝰ breuitate aliquando futuram cogitemꝰ. Non solebat mͥ
tam uelox tempꝰ uideri. mic incredibilis cursus aꝑpet. siue ꝗa
admoneri lineas sentio. siue quia attendere cepi & ꝯputare
dampnũ meũ. ¶ Eo magis indignor aliquos ex hoc tpr̃e ⁊ ꝑ
quod sufficẽ non ad nectia quidem pot. et se custoditũ dilligẽ¬
tissime fui̾t in suꝑnacua maiore ꝑtem erogare. INegat ⁊p¬
cicero si duplicet᷑ sibi etas hĩtuꝵ se tp̃s quo legat lititos co¬
dem loco ex professo lasciuuit. & ageͣ se ip̃os aliꝗd existimãt. ¶llec s p¬
ego nego ꝓspitienda ista s ꝓspicienda trã & alimie salutanda in
hoc unũ censco ne u̾ba nobis dent᷑ & aliquid ce̾ in illis magui
ac secreti bomi iudicemꝰ.Y Quid te torqs & maceras ĩ ea que q̃ pͥ¬
stione quã subtilus ẽ ꝯtempsisse q soluẽ. securi ẽ & ex como¬
do migrantis minuta ꝯquixẽ. Cum hostis instat atgo & mo¬

Expanded text:
cuius brevitatem aliquando defecturam cogitemus. Non solebat mihi cuius brevitatem aliquando defecturam cogitemus. Non solebat mihi tam velox tempus videri; nunc incredibilis cursus apparet, sive quia admoveri lineas sentio, sive quia adtendere coepi et conputare damnum meum. Eo magis itaque indignor aliquos ex hoc tempore, quod sufficere ne ad necessaria quidem potest, etiam si custoditum diligentissime fuerit, in supervacua maiorem partem erogare. Negat Cicero, si duplicetur sibi aetas, habiturum se tempus, quo legat lyricos; eoex professo lasciviunt, hi agere ipsos aliquid existimant. Nec ego nego prospicienda ista, sed prospicienda tantum et a limine salutanda in hoc unum, ne verba nobis dentur et aliquid esse in illis magni ac secreti boni iudicemus. Quid te torques et maceras in ea quaestione, quam subtilius est contempsisse quam solvere ? Securi est et ex commodo migrantis minuta conquirere; cum hostis instat a tergo et mo
Abbreviated transcription (Latin):
admissio aut uestis aut doniꝰ renouat/. Eoce campania et
maxĩe neapolis ad pompeioꝵ tuoꝵ ꝯspectu incredibile ẽ qrͣre¬
cens desideriũ tui fecerint. totus michi in occuł es cum maxĩe
ate discedo. uideo lacrinias cohibentem & affectionib tuis int̾
ip̃am cohertione excuitib nobis satis resistente mõ amisis¬
se te uideor. ¶ Quid ci non mõ ẽ. si rccorderis. Modo ap̾
ẽ uelocitas temporis. que magis aꝑpet respicientib. Nã ad pũtia¬
intentos falit. adeo p̃cipitis fuge transitus leius ẽ. Ca huiꝰ
longa int̾uala eẽ in ea re que tota breuis ẽ.pinctũ ẽ qd uiuimꝰ
& ad huc pũcto minꝰ. S hoc minimũ specie quada longiois
spacii nã diuisit. Aluid ex hoc ĩfantiã fecit. aliud pueritia. ali¬
ud adolescentiã. aluud melinatioe. quadã ab adolescentia
Modo te prosecutus su. Et tũ hoc mo etatis nr̃e bona porcio ẽ.

Expanded text:
amisso aut vestis aut domus renovat. Ecce Campania et amisso aut vestis aut domus renovat. Ecce Campania et maxime Neapolis ac Pompeiorum tuorum conspectus incredibile est quam recens desiderium tui fecerint; totus mihi in oculis es. Cum maxime a te discedo. Video lacrimas conbibentem et adfectibus tuis inter ipsam coercitionem exeuntibus non satis resistentem. Modo amisisse te videor. Quid enim non " modo " est, si recorderis ? Modo apuest velocitas temporis, quae magis apparet respicientibus. Nam ad praeseintentos fallit; adeo praecipitis fugae transitus lenis est. Causam huius longa intervalla esse in ea re, quae tota brevis est. Punctum est quod vivimus et adhuc puncto minus. Sed et hoc minimum specie quadam longioris spatii natura derisit; aliud ex hoc infantiam fecit, aliud pueritiam, aliud adulescentiam, aliud inclinationem quandam ab adulescentia Modo te prosecutus sum; et tamen hoc "modo" aetatis nostrae bona portio est,
Abbreviated transcription (Latin):
tuit. Qui deiscentes ab ingentib ꝓmissis & grandia locuti effec¬
turos uos ut non magis auri fulgor qͣr gladii ꝑstringat occulos
meos. ut ingenti ꝯstantia & qd̾ om̃es optant & qd̾ cẽs inuent
calcem. Ad gramaticoꝵ elementa desceridentis Q uid dicins
faciat. ad hoc ad inuitatus sum ad hoc ueni. fidem p̾sta qͣntũ
potes. ¶Ergo mi lucili redue te ab istis exceptionib & p̃scͥp
suꝑee̾t etatis parce dispensandur erat ut sufficẽt necesẜiis.
Nũc que dementia ẽ supuacua dice̾ in tanta temporis egesta¬
te. Uale
STquide mi lucili supiruis & negligens qui in aĩci me¬
moriam ab aliqua regione admouet᷑ reducit tñ repoĩ¬
tu in aĩo nr̃o desideriũ. loca int̾du failiaria euocant nec extĩ¬
ctar memoria reddunt. s quiescente irritant. sicut dolorem
lugentiũ etiam si mittigatus ẽ tpi̾e. aut ẜnuli familiaris

Expanded text:
tuit. Quid disceditis ab ingentibus promissis et grandia locuti, effectuit. Quid disceditis ab ingentibus promissis et grandia locuti, effecturos vos, ut non magis auri fulgor quam gladii praestringat oculos meos, ut ingenti constantia et quod omnes optant et quod omnes timent calcem, ad grammaticorum elementa descenditis ? Quid dicitis faciat. Ad hoc invitatus sum, ad hoc veni; fidem praesta. Quantum potes ergo, mi Lucili, reduc te ab istis exceptionibus et praessuperesset aetatis, parce dispensandum erat, ut sufficeret necessariis; nunc quae dementia est supervacua discere in tanta temporis egestate ? VALEst quidem, mi Lucili, supinus et neglegens, qui in amici memoriam ab aliqua regione admonitus inducitur; tamen repositum in animo nostro desiderium loca interdum familiaria evocant nec extinctum memoriam reddunt, sed quiescentem inritant, sicut dolorem lugentium, etiam si mitigatus est tempore, aut servulus familiaris
Abbreviated transcription (Latin):
met succurre. Quid ꝙ laqͥati respondent in penis. Oñs un¬
diq ad te manꝰ tendiit. ꝑdite uite pitureq auxilii aliquod
implerat. In te spes opesq suit. Rogant ut et tanta illos uo¬
lutatioe ex̾has ut disiectis & etrantib clarum u̾itatis lumẽ
ostendas. Dic quid naͣ necesẜiũ fecei̾t quid supuacuũ ꝙͣ
faciles leges posuerit. q iocunda sit uita q expedita illa seq̾n¬
tibus. ꝙr accerba & implicita eoꝵ qui opiniom płqͣ ueͣ credide
runt. si pͥus docueris que ꝑtem coꝵ leuatura suit. quid istoꝵ
cupidicates demat quid temꝑat. Utina tir̾ non ꝓdesset necẽt
hoc tibi cum uoles manifestissimũ faciar cõminui & debelirari
gen̾osam indolem in istas angastias cõiectam. Pudet diceͣ
que int̾ogatis scientes infraudem inducitis qͣ ut formula cecidis¬
se uideatur. s ꝙͣadmo illos p̾̃tor. sic hos pħya in integrũ resti¬

Expanded text:
met; succurre, †quidquid laqueti res pendentium penis. † Omnes unmet; succurre, †quidquid laqueti res pendentium penis. † Omnes undique ad te manus tendunt, perditae vitae perituraeque auxilium aliquod inplorant, in te spes opesque sunt. Rogant, ut ex tanta illos volutatione extrahas, ut disiectis et errantibus clarum veritatis lumen ostendas. Dic, quid natura necessarium fecerit, quid supervacuum, quam faciles leges posuerit, quam iucunda sit vita, quam expedita illas sequentibus, quam acerba et inplicita eorum, qui opinioni plus quam naturae partem eorum levatura sint. Quid istorum cupiditates demit ? Quid temperat ? Utinam tantum non prodessent! Nocent. Hoc tibi, cum voles, manifestissimum faciam, comminui et debilitari generosam indolem in istas argutias coniectam. Pudet dicere, quem interrogatis, scientes in fraudem inducitis, quam ut formula cecidisse videatur ? Sed quemadmodum illos praetor, sic hos philosophia in integrum resti
Abbreviated transcription (Latin):
caseu ⁊odit. Putas me mic istud posse soluẽ. Qd̾ mͥ ex ista scia
piculũ ĩminet: quod ĩ comodĩ sine dubio uerendũ ẽ ne quando
i miisipula sillabas capia aut ne quando si negligentior fueo
cascũ liber comedat. nisi forte illa acutior ẽ collectio. Aus silła
ẽ. Silła aut caseu non rodit. Mlus gͦ castu non rodit. opue¬
z illes ineptias. In hoc suꝑcilia subduximꝰ: in hoc barbam demssiꝰ
tat geni humano Consiliũ. aliũ mors uocat. aliũ pauptas
urit. Aliũ diuitie uł aliene torqͥnt uł sue. Elle malam for¬
tuna horret. Hic se felicitati sue subduce̾ cupit. hũc homĩes
male hñt illu dii. Eͥd mͥ lusoria ista ꝯpois. Non eͥ iocandi
locus. ad misos aduocatꝰ es. epem te latuꝵ naufragis captis
egris egentib intente seciri subiectum p̾stantib caput po¬
licitus es. Quo diu̾teris: Quid agis: hic cum quo ludis ti¬

Expanded text:
caseum rodit." Puta nunc me istuc non posse solvere. Quod mihi ex ista inscientia caseum rodit." Puta nunc me istuc non posse solvere. Quod mihi ex ista inscientia periculum inminet ? Quod incommodum ? Sine dubio verendum est, ne quando in muscipulo syllabas capiam aut ne quando, si neglegentior fuero, caseum liber comedat. Nisi forte illa acutior est collectio: " Mus syllaba est. Syllaba autem caseum non rodit; mus ergo caseum non rodit." O pueriles ineptias! In hoc supercilia subduximus ? In hoc barbam demisimustat generi humano ? Consilium. Alium mors vocat, alium paupertas urit, alium divitiae vel alienae torquent vel suae. Ille malam fortunam horret, hic se felicitati suae subducere cupit. Hunc homines male habent, illum di. Quid mihi lusoria ista conponis ? Non est iocandi locus; ad miseros advocatus es. Opem laturum te naufragis, captis, aegris, egentibus, intentae securi subiectum praestantibus caput pollicitus es. Quo diverteris ? Quid agis ? Hic, cum quo ludis, ti
Abbreviated transcription (Latin):
põt quisq btẽ degere qui se tantũ intuet. qui oiã ad utilitates
suas ꝯũtit. alt̾i uiuas oportet. si iis tibi uiue̾. hec societas
diligent̃ & sancte obẜuanda q̃ nos homies homĩb mscet &
iudicat aliquod cẽ com̃e ius gui̾s humani. plurimũ ad ilã
quoq de qua loq̃bar ĩt̾iore societate aĩcitie colenda profiat.
Oiã eĩ cum aĩco comiã hebit qui multa cum homic̾. ¶ H Loc¬
itaq lucilli uizoꝵ optie̾ mͥ ab istis subtilib p̾cipi malo. quid
aĩco p̾stare debeã quid hoĩ.qͣ quot moĩs amicꝰ dicat᷑. & homo
qrͣ multa significet in diu̾sum. Ecce sapientia & stultitia discc¬
diit. Cui accedo. In utra ireꝑte iubes. Illi hõ pro amico
ẽ. huic aicus uon ẽ pro homie. Ille aĩcu sibi parat hic se aĩco.
afugiendis petenda secerne.y Pudet me in re tam seria senes:
ludimꝰ. Mus sillaba est. Mus aut̾ caseũ rodit. Sillaba ergo

Expanded text:
potest quisquam beate degere, qui se tantum intuetur, qui omnia ad utilitates potest quisquam beate degere, qui se tantum intuetur, qui omnia ad utilitates suas convertit; alteri vivas oportet, si vis tibi vivere. Haec societas diligenter et sancte observata, quae nos homines hominibus miscet et iudicat aliquod esse commune ius generis humani, plquoque, de qua loquebar, interiorem societatem amicitiae colendam proficit. Omnia enim cum amico communia habebit, qui multa cum homine. Hoc, Lucili virorum optime, mihi ab istis subtilibus praecipi malo, quid amico praestare debeam, quid homini, quam quot modis amicus dicatur, et homo quam multa significet. In diversum ecce sapientia et stultitia discedunt; cui accedo ? In utram ire partem iubes ? Illi homo pro amico est, huic amicus non est pro homine. Ille amicum sibi parat, hic se amico. a fugiendis petenda secernere. Pudet me; in re tam seria senes ludimus. " Mus syllaba est. Mus autem caseum rodit; syllaba ergo
Abbreviated transcription (Latin):
aĩos. Nam illi quoq oblisti & suaꝵ uiriũ & inbecilitatis aliene
fortune sue magnitudo cutissimos pstat. Nec hoc ignorãt s
octaxionẽ nocendi captant. querendo accepunt iniziã ut facen̾it.
Diucuis te morau uolo. Non ẽ ei tibi ochortatioe opꝰ. Hac hñt
D epła quã mn ex itinẽ misisti tam longam ꝙͣ ip̃m
iter fuit postea rescribam. Seduce̾ me deteo & quid
suadea cu ꝯspictͣ᷑. Nlam tu quoq qui ꝯsulis diu an ꝯsule̾s cogi¬
tasti Quanto magis hoc mͥ faciendu est. cum longiore mora
opꝰ sit ut soluas qͥstione q ut ꝓpoas ¶ Utiq cũ aliud tibi
cepediat. aliud mͥ int̾im ego tamꝙ̃ epicurꝰ loquor. adichi u̾o id
expedit quod tibi. aut uoñ sum amicus nisi quicꝗd agitur ad
te ptinens meñ ẽ. Consortiũ ou̾i reꝵ int̾ nos facit aĩcitia
nec secundi quicꝙͣ g̃iguilis ẽ nec adu̾si cũ ĩ com̃o uiuit. Nlec

Expanded text:
animos. Nam illi quoque obliti et suarum virium et inbecillitatis alienae animos. Nam illi quoque obliti et suarum virium et inbecillitatis alienae fortunae suae magnitudo tutissimos praestat. Nec hoc ignorant, sed occasionem nocendi captant querendo; acceperunt iniuriam ut facerent. Diutius te morari nolo; non est enim tibi exhortatione opus. Hoc habent d epistulam, quam mihi ex itinere misisti, tam longam quam ipsum iter fuit, postea rescribam. Seducere me debeo et quid suadeam circumspicere. Nam tu quoque, qui consulis, diu an consuleres cogitasti; quanto magis hoc mihi faciendum est, cum longiore mora opus sit, ut sol vas quaestionem quam ut proponas ? Utique cum aliud tibi expediat, aliud mihi. Iterum ego tamquam Epicureus loquor ? Mihi vero idem expedit, quod tibi; aut non sum amicus, nisi quicquid agitur ad te pertinens, meum est. Consortium rerum omnium inter nos facit amicitia. Nec secundi quicquam singulis est nec adversi; in commune vivitur. Nec
Abbreviated transcription (Latin):
Siuis e s fortasse liber aĩo. Suus ẽ. Hoe non nocebit) Hostẽde s̃ p¬
quis non. alius alius libidini ẜuit alius auaritie alius ambitioni
ouĩes timori. Dabo ꝯsulare amcile ẜuiente.dabo ancile diuitem.
Ostendam nobilissimos uiues mancipia pantomimoꝵ. Nulla
ẜuitꝰ curpior ꝙ uoluntaria.  Quare non e̾ ꝙ fastidiosi ip̃a te
det̾reant. quo minꝰ ẜuis tuis hylarem tep̾stes & non suꝑhesuꝑioiẽ.
Colant pocius te q timeant. Dicet aliquis mĩe me uocaẽ̾ ad pile¬
um seruos et dnos de fastidio suo deice̾. ꝙ dixe colant pociꝰ dum q
timeant. Ita inqr prorsꝰ colant tanq clientes tãq salutatores.
Ho qui dixit obliuiscrtire id dnis paru non eẽ qd̾ deo sat ẽ qui
colit  amat᷑. Nlon pot amor cum uiniore miscrri. ¶ Rectissie̾ qͥ pl¬
dit &ledit. I s ad rabie nos cogut ꝑuenire delicie. ut quicad
non ex uoluntate ⁊espendit iram euocet. Regum uobis ĩdiumus

Expanded text:
Sed fortasse liber animo. "Servus est." Hoc illi nocebit? Ostende, quis non sit; alius libidini servit, alius avaritiae, alius ambitioni, omnes timori. Dabo consularem aniculae servientem, dabo ancillulae divitem, ostendam nobilissimos iuvenes mancipia pantomimorum! Nulla servitus turpior est quam voluntaria. Quare non est quod fastidiosi isti te deterreant, quo minus servis tuis hilarem te praestes et non superbe superiorem; colant potius te quam timeant. Dicet aliquis nunc me vocare ad pilleum servos et dominos de fastigio suo deicere, quod dixi: colant potius dominum quam timeant. " Ita inquit prorsus: colant tamquam clientes, tamquam salutatores ?" Hoc qui dixerit, obliviscetur id dominis parum non esse, quod deo sat est. Qui colitur, et amatur; non potest amor cumdit, et laedit. Sed ad rabiem nos cogunt pervenire deliciae, ut quicquid non ex voluntate respondit, iram evocet. Regum nobis induimus