comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯscientiam. ut fetorẽ putide carnis int̾ne suauitatis
ditoribꝰ eand̾ demũ flagrantiam ꝓpinauit: Et qͥd̾ increpa¬
toria erat uultu ꝓferebat irato: s erũpebant lacͥme
de pinguedine cordis. ũ ire indices. s gr̃e ꝓditͥces. Sa¬
emanabat ꝑ ocłos. Obbonũ deniq quẽ cͥcͣqͣq diffude¬
rat sue opinionis odorẽ. refert scͥptura de eo qͥa cogno¬

Expanded text:
conscientiam, ut fetorem putidae carnis internae suavitatis ditoribus eamdem demum fragrantiam propinavit. Et quidem increpatoria verba vultu proferebat irato; sed erumpebant lacrymae de pinguedine cordis , non irae indices, sed gratiae proditrices. Saemanabat per oculos. Ob bonum denique quem circumquaque diffuderat suae opinionis odorem, refert de eo Scriptura, quia cogno
Abbreviated transcription (Latin):
Infirmatꝰ sũ usq ad mortẽ: s int̾im ut sentio reuocatꝰ ad mortẽ.
atq hoc ut me sentio ñ diu. Uitã qͥppe mortalẽ mortẽ magis ꝙ
uitã reputans: ñ amorte s ad mortẽ reuocatũ se sentiebat. cũ ab
exiti reuocaret᷑. licet p̾sentiens haud diuciꝰ retinendũ. Et hoc ꝙ¬
sepiꝰ erga eu ꝓuidentia diuina disposuit. in cuiꝰ manu erat placita ei¬
aiã. illtꝰ ut qͦtiens eũ grandis aliqͣ necessitas euocaret. uincente o
multiplicibꝰ laboribꝰ infirmitatibꝰ aborabat. ut uix iiueret feriatꝰ
qͥ occupatꝰ defice̾ nesciebat. Cu in oꝑe nouissimo tã manifeste tãq
magnifice diuina affuit untꝰ: utͣ laboribꝰ uires caꝑe udet᷑. Accidit¬
aĩi cũ inp̾dicti moselle fluuii littore residentibꝰ hĩc uid̾ partibꝰ
mediator fidelis rogaret qͥ ad pacẽ erant ut pars alta qd̾ exi
Subito demq tãꝙ agitati fiuriis discesserunt.

Expanded text:
Infirmatus sum usque ad mortem, sed interim, ut sentio, revocatus ad mortem, Infirmatus sum usque ad mortem, sed interim, ut sentio, revocatus ad mortem, atque hoc, ut me sentio, non diu . » Vitam quippe mortalem mortem magis quam vitam reputans, non a morte, sed ad mortem revocatum se sentiebat, cum ab exitu revocaretur, licet sentiens haud diutius differendum. 4. Quod epius erga eum providentia divina disposuit, in cujus manu erat placita anima illius: ut quoties eum grandis aliqua necessitas evocaret, vincente omnia multiplicibus infirmitatibus laborabat, ut vix viveret feriatus, qui occupatus deficere nesciebat. Cui in hoc opere novissimo tam manifeste, tamque magnifice divina adfuit autem, cum in praedicti Mosellae fluvii littore residentibus hinc inde partibus mediator fidelis rogaret quae ad pacem erant, ut pars altera, ex tquam agitati furiis discesserunt,
Abbreviated transcription (Latin):
ouissime cũ ext̾ioris habitacłi undiq tã soluta ꝯpago
desiderauti anime lib̃um p̾staret egͥssũ. magaꝰ ille dies illuxit¬
A io Ppetuus illi ortꝰ est dies. Ad cuiꝰ exitũ uicimꝰ ep̃i cũ abbatũ
fria copiosa multitudine fuerant ꝯg̾gati. Hora aũ diei pene
t̾cia singłaris luc̾na sue generationis Sc̃s ac uere beatꝰ abbas
Betzaudus a corꝑe mortis int̾rã uiuentiũ felicit᷑ xp̃o duce
migrauit. exfilioꝵ cͥcũstantiũ ⁊ int̾ gues fingultꝰ aclac̾mas ub̾es
ut ꝯq psallentiũ choro. ad multoꝵ qͦs ipse pre miserat cetus tͣnsiens
letabundos. ad sc̃oꝵ cuneos gͣculantes ad obiu agmina angłoꝵ.
uite sue diebus tantis expectatꝰ ab eo desideriis. expectatꝰ suspiriis.
frequtatꝰ meditationibꝰ oronibꝰ p̃muitꝰ Felex tͥͣtꝰ delabͥore ad refri

Expanded text:
ovissime cum exterioris habitaculi undique jam soluta compago, desideranti animae liberum praestaret egressum, magnus ille dies illuxit, quo perpetuus illi ortus est dies, ad cujus exitum vicini episcopi cum abbatum et fratrum copiosa multitudine fuerant congregati. Hora autem diei pene tertia singularis lucerna suae generationis, sanctus ac vere beatus abbas Bernardus, a corpore mortis in terram viventium feliciter Christo duce migravit, ex filiorum circumstantium et inter graves singultus ac lacrymas uberes utcunque psallentium choro ad multorum, quos ipse praemiserat, coetus transiens laetabundos, ad sanctorum cuneos gratulantes, ad obvia agmina angelorum. vitae suae diebus tantis ab eo exspectatus desideriis, expetitus suspiriis, frequentatus meditationibus, orationibus praemunitus! Felix transitus de labore ad refri
Abbreviated transcription (Latin):
ficultatibꝰ. ꝓpe modũ excidisse spes pacis dño disponente uenit
mulier ita tremens nec munꝰ horribilis ꝙ miserabił.
⁊ om̃s parit̾ ad spectacłm ꝯuenert̃. Grante deni¬
ꝙ di famulo. sub ocłis om̃iuĩ paulatĩ ꝯcussione seda¬
factꝰ est impetꝰ ⁊ ꝯcursus ꝓcidentium ⁊ de osculantiũ uiri d̾i
sac᷑ uestigia ut ꝓpe modũ ꝯpͥmeret᷑ : donec collentes eũ fr̃s ⁊ im
ponentes in nauicłam at̾ra modice subduxert᷑ Cũq accedente
ad se pͥncipes ut ceꝑat ꝓ pace rogaret : suspirantes dicebant
Oportet nos libent̾ audire eũ quia ut ipsi cernimꝰ ds diligit

Expanded text:
ficultatibus propemodum excidisse spes pacis, Domino disponente venit ficultatibus propemodum excidisse spes pacis, Domino disponente venit mulier ita tremens, nec minus horribilis quam miserabilis, et omnes pariter ad spectaculum convenerunt. Orante Dei Famulo sub oculis omnium paulatim concussione sedafactus est impetus et concursus procidentium et deosculantium Viri Dei sacra vestigia, ut propemoduponentes in naviculam a terra modice subduxerunt. Cumque accedentes ad se principes, ut coeperat, pro pace rogaret, suspirantes dicebant: « Oportet nos libenter eum audire quem, ut ipsi cernimus, Deus diligit
Abbreviated transcription (Latin):
scͥs eos qͥ sec uenerat ꝯsolatꝰ fr̃s. net̾bemini inqt licet enĩ ꝑ multas
difficultates. oĩo tam̃ pax desid̾ata ꝓueniet Quibꝰ eciã unde id
nossȩt innotuit dicens. Uidebar mͥ ꝑ nocturnũ soporẽ missã cele¬
brare sollẽpnẽ Cũq expleta paulominꝰ oratione pͥma. recordarer
angłicũ ex more canticũ. idẽ gła in excelsis do. p̃cedere debuisse eru¬
bur: ⁊ qd oblitꝰ omiseram canticũ uichoans uob̾cũ parit̃ adfinẽ usq
ꝯpleui. Iam mediũ noctis transierat cũ uir sc̃s de p̃dictoꝵ pleni
tudine p̾ncipiũ legatione suscepta. iocunde satis ꝯu̾sus ad̃nos agnoscite
ait ꝓmisse uob̾ canende głe ⁊ cantici pacis p̾parationẽ. It̾ũ gͦ partibꝰ
ꝯuocatis ꝑdies aliqͥt᷑ dẽ ꝑace tͣcłatũ est. ⁊ ob maximas difficultat es
occurrentes utriq sepiꝰ desperatũ. nͥ qd̾ om̃s iã ꝯsolabat᷑ q̃ om̃ibꝰ in¬
notuerat abbatis sc̃i tã certa de reformanda pace ꝓmissio Nec

Expanded text:
 Ne turbemini, inquit; licet enim per multas difficultates, omnino tamen pax desiderata proveniet. » Quibus etiam unde id nosset, innotuit dicens: « Videbar mihi per nocturnum soporem Missam celebrare solemnem. Cumque expleta paulo minus oratione prima recordarer angelicum ex more canticum, id est, Gloria in excelsis Deo, praecedere debuisse, erubui, et quod oblitus omiseram canticum inchoans, vobiscum pariter ad finem usque complevi. » Jam medium noctis transierat, cum Vir sanctus de praedictotudine principum legatione suscepta, jucunde satis conversus ad suos. « Agnoscite, ait, promissae nobis canendae Gloriae et cantici pacis praeparationem. » Interim ergo partibus convocatis, per dies aliquot de pace tractatum est, et ob maximas difficultates occurrentes utrinque saepius desperatum, nisi quod omnes jam consolabatur, quae omnibus innotuerat, Abbatis sancti tam certa de reformanda pace promissio. Nec
Abbreviated transcription (Latin):
qͦinsoco hoc laborasti. qͦmͦ tã dilectos hactenꝰ filios sic reliuqs : Uuisc
uͦͥ flens ipse cũfietibꝰ ⁊ colimbinos ocłos incelũ porrigens ⁊ nte tota
apsicũ illũ ꝯcipiens spm̃. testabat᷑ coartatũ se e duobꝰ ⁊ qd elgeret
ignorantẽ. diuine totũ tͥbuere arbitͥo pietatis. Hã ⁊ihinc pat̾na illũ
urgebat Niaritas filioꝵ uotis annuere ut maneret: ⁊ inde tͥhebat xͥ
desideriũ ut migͣret. Cui tñ ab olim iã ⁊ altiꝰ radicata inpectore eiꝰ
humilitas psuaserat. ut ȩxintimo cordis affectu sernũ inutulẽ ẽt se
tione fat̾i: uix credere se hominibꝰ ꝗd̾ sic sibi utilẽ crederet ut
dicebant. S nec paruũ se se insius fuꝑhoc cogitationibꝰ ꝓhibebat
aliqͦtiens sustimusse ꝯflictũ. qd̾ nec tam ueraces homines falle uelle.
lec tã prudentes falli posseueri simile inderet᷑. cũ alfutrũ excu¬
sare ñ posset. Quernĩ totꝰ mirabat᷑ orbis solus ipse qd̾ erat mirabili

Expanded text:
quos in loco hoc laborasti? quomodo tam dilectos hactenus filios sic relinquis? » Tunc vero flens ipse cum flentibus, et columbinos oculos in coelum porrigens, ac mente tota apostolicum illum concipiens spiritum, testabatur coarctatum se e duobus, et quid eligeret ignorantem , et divinae totum tribuere arbitrio pietatis. Nam et hinc paterna illum urgebat charitas, filiorum votis annuere, ut maneret: et inde trahebat Christi desiderium, ut migraret. Cui tamen ab olim jam atque altius radicata in pectore ejus humilitas persuaserat, ut ex intimo cordis affectu servum inutilem se esse tione fateri, vix credere se hominibus, quod sic eum sibi utilem crederent ut dicebant. Sed nec parvum sese in suis super hoc cogitationibus perhibebat aliquando sustinuisse conflictum, quod nec tam veraces homines fallere velle, nec tam prudentes falli posse verisimile videretur cum alterutrum excusare non posset. Quem enim totus mirabatur Orbis, solus ipse quod erat mirabilius
Abbreviated transcription (Latin):
centulͤ aut qͥd÷ Secunt᷑ alonge: nec enĩ ciĩ ad huc isirme sinit
pari possintt. deuocioue cuspousa c̾rere. nec ipsius oio
mmitati desid̾ui iteruorẽ: id̾oꝙ tardĩ ꝑuenieutes foris remanẽt
repusa uiliꝰ absentiã Heniꝙ & nuntiat eis gaudiũ qd̃ ꝑcepit
eriꝰ accesserit. Ha nec illa ita ꝓficẽ curat qͦ ipsaꝵ negligat curã uec
iuuandos suos ꝓfectis putat illaꝵ dãpno. Quoꝯꝙ piii¬

Expanded text:
tulae autem quid? Sequuntur a longe; neque enim, cum adhuc infirmae sint, pari possunt devotione cum sponsa currere, nec ipsius omnino imitari desiderium et fervorem; ideoque tardius pervenientes, foris remanent. At repulsam, et illius absentiam. Denique et nuntiat eis gaudium quod perceptri accesserit. Nam nec illa ita proficere curat, quo ipsarum negligat curam; nec juvandos suos profectus putat illarum damno. Quo
Abbreviated transcription (Latin):
desidia menioria habundantie suanitatis qͣm iã ex ubisꝰ fli¬
ei gauoiasua reputant. ꝓpe repulse in uiriam alhꝰ introductio¬
ne ꝯsolantes. M inune ita ꝯfid̾eut nͥ matre agnosçerendr
Qudiant hoc plati qͥ sibi cõmuissis uolut c̃ẽ semo formidimi
utibrati caro. C rudimini qͥ iudicatis t̾rã Biscate subditoꝵ

Expanded text:
desideria memoria abundantiae suavitatis, quam jam ex uberibus fluet gaudia sua reputant, propriae repulsae injuriam illius introductione consolantes. Minime ita confiderent, nisi matrem agnoscerent. Audiant hoc praelati, qui sibi commissis semper volunt esse formidini, utilitati raro. Erudimini, qui judicatis terram. Dis
Abbreviated transcription (Latin):
tͦduxit me rex incellaria sua. Ecce un odor ecce qͦ crit᷑
Dixerat qͥa c̾rendum ⁊ inqͦ c̾rendũ: s qͦ crendũ ẽẽt ñ dixerat
Ergo adcellaria c̾rit᷑. & c̾rit᷑ in odore qͥ ex ipsis ꝓcedit spon¬
sa illũ solita sua sagaçitate p̃senciente ⁊ cupiente in ipsinꝰ
plenitudine intͦorici. Uerii decellariis his qͥd sentiendũ pu¬
tamꝰ : Cogitemꝰ ea int̾im loca q̃dã redolentia penes spõ¬
sũ plena odoramentis. referta deliciis. Iu istiꝰ modi nẽpe
officina potiora q̃q ex horto siue exagro seruanda repe¬
nunt᷑. Illuc gͣ parit̾ cͣrunt. Q ui÷ sp̃ũ feruentes aĩe
Currit sponsa currunt adolescentule: s q̃ amat ardentiꝰ
c̾rit uelociꝰ. ⁊ ciciꝰ ꝑuenit. ꝑ ueniens ñ dico repulsionẽ s
nec unctienẽ patit᷑. Sine mora aꝑit᷑ ei tamꝙ domestice:¬

Expanded text:
ellaria sua. Ecce unde odor, ecce quo curritur. Dixerat quia currendum, et in quo currendum; sed quo currendum esset, non dixerat. Ergo ad cellaria curritur, et curritur in odore qui ex ipsis procedit, sponsa illum solita sua sagacitate praesentiente, et cupiente in ipsius plenitudinem introduci. Verum de cellariis his quid sentiendum putamus? Cogitemus ea interim loca quaedam redolentia penes sponsum, plena odoramentis, referta deliciis. In istiusmodi nempe officina 1339 potiora quaeque ex horto, sive ex agro servanda reponuntur. Illuc ergo pariter currunt. Qui? Spiritu ferventes animae. Currit sponsa, currunt adolescentulae; sed quae amat ardentius, currit velocius, et citius pervenit. Perveniens, non dico repulsionem, sed nec cunctationem patitur. Sine mora aperitur ei, tanquam domestic
Abbreviated transcription (Latin):
g̾minauit saluatorẽ ꝑ quẽ facta ẽ celi t̾req reꝯciliatio. Ipse ẽ eni paux
Porro reparatio fut᷑a ẽ infine scli. Erit enĩ celũ nouir ⁊ t̾ra noua ⁊ colli¬
gent᷑ boni de medio iustoꝵ maloꝵ: tamꝙͣ frucłꝰ de horto: in dĩ ꝓm¬
In mortali qͦ disciplina tͥa eq̃ ad u̾t̾e est: cellas qͣsi tres incellario uno.

Expanded text:
germinavit Salvatorem , per quem facta est coeli terraeque reconciliatio. Ipse est enim pax Porro reparatio futura est in fine saeculi. Erit enim coelum novum, et terra nova: et colligentur boni de medio malorum, tanquam fructus de horto, in Dei prompIn Morali quoque disciplina tria aeque advertere est, cellas quasi tres in cellario uno.
Abbreviated transcription (Latin):
PIte rei qͣscũq adepto beneficio. Ita gͦ pleriq cec̾inert̃.
singłi ꝓsitigłis causis ne ingͣti diuinis beneficiis inuenirent᷑
iꝰta illud Confitebit᷑ tͥ cũ benefeceris ei. At uͦ rex iste salo¬
mon sapientia singłaris. sublimis gła rebiis affluetis
pace securꝰ. nulliꝰ taliũ eguisse cognoscit᷑ ꝓ qͦ accepto ista
decantare libuerit. S ne scͥptura ipsa sui uspiam tale
aliqͥd significare uidet᷑ Itaq diuinitꝰ inspiatꝰ xp̃ice¬

Expanded text:
pitae rei qualiscunque adepto beneficio. Ita ergo plerique cecinerunt, singuli pro singulis causis, ne ingrati divinis beneficiis invenirentur, juxta illud: Confitebitur tibi, cum benefeceris ei . At vero rex iste Salomon, sapientia singularis, sublimis gloria, rebus affluens, pace securus, nullius talium eguisse cognoscitur, pro quo accepto ista decantare libuerit. Sed nec Scriptura ipsa sui uspiam tale aliquid significare videtur. 8. Itaque divinitus inspiratus, C
Abbreviated transcription (Latin):
Rdorem desiderii parrũ suspirantiũ xp̃i¬
in carne p̃sentiam freqñtisume cogitans:
conpungor ⁊ confundor in memet ipso
Et nuc iux ꝯtineo lacͥmas: ita pudet
teporis torporiᷤ ue mserabiliũ tꝑoꝵ
hoꝵ. Cui nãq nrm tantũ iuge
me celebranda est natiuitate gaudebt̃: s utinam
ꝙta foret grã diffusa iulabiis illis: ꝓpt̾ea loquens in
desiderio aĩe aiebat. Osclet᷑ me: oscło oris sui. ꝯmurũ om̃i¬
modis cupiens tante suauitatis participio ñ fraudari.
Dicebat enĩ ꝑfectꝰ qͥsq Quo mͥ ora hrc semini u̾bia ꝓpħaꝵ¬
Ipse pociꝰ speciosus forma p̃filiis hominũ: ipse meoscłe¬
t᷑ oscło oris sui. Hon audio iã moysen inpeditioris si qͥd̾e
lingue factꝰ ẽ mͥ. Isaie labia inmunda st̃. Ieremias nes
qunt᷑ ipse loquat᷑: ipse me oscłet᷑ oscło oris sui Nonin

Expanded text:
rdorem desiderii Patrum suspirantium Christi a carne praesentiam frequentissime cogitans, compungor et confundor in memetipso; et nunc vix contineo lacrymas, ita pudet teporis torporisque miserabilium temporum horum. Cui namque nostrum tantum ingerme celebranda est, Nativitate gaudebunt! sed utinam esse poterat, quanta foret gratia diffusa in labiis illis. Propterea loquens in desiderio animae aiebat, Osculetur me osculo oris sui; nimirum omnimodis cupiens tantae suavitatis participio non fraudari. 2. Dicebat enim perfectus quisque: Quo mihi ora haec seminiverbia ppse potius speciosus forma prae filiis hominum, ipse me osculetur osculo oris sui. Non audio jam Moysen: impeditioris siquidem linguae factus est mihi . Isaiae labia immunda sunt : Jeremias nesc quem loquuntur, ipse loquatur: ipse me osculetur osculo oris sui. Non in
Abbreviated transcription (Latin):
p̃nuntiantibꝰ pace̾. moram aũ faciente actore pacis
mitabat ppłi fides duĩ non erat qͥ redimer&e neq qͥ
saluum faceret. Itaq causabant᷑ homines moras qd̾
ille totiẽs nũtiatꝰ nec dũ ueniret pͥnceps patis: sic̃ lo¬
& suspectas hũtes ꝓmissiones eiꝰ ⁊ signuĩ ꝓmisse recon¬
ciliationis qd̾ ẽ oscłm flaglitabant. Ac si nucuis pa¬
cis. unꝰ qͥ libet cde ppło responderet. Quousq tol¬

Expanded text:
praenuntiantibus pacem, moram autem faciente auctore pacis, nutabat populi fides, dum non erat qui redimeret, neque qui salvum faceret. Itaque causabantur homines moras, quod ille toties nuntiatus necdum veniret princeps pacis, sicut lo suspectas habentes promissiones, signum promissae reconciliationis, quod est osculum, flagitabant; ac si nuntiis pacis unus quilibet de populo responderet, Quousque tol
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑsuasum d̾s qd̾ de sue bene platito uoluntatis tam
crebra iam legtione spondet nec exibet: oscłet᷑ me
oscło oris sui. sicq in signo pacis fiat de pace securũ
Nã u̾b iã qͦmͦ credã: Op̃ magistri est oꝑe u̾ba firma¬
face̾ uicħl. Misit ꝓͥuerũ culit baculum: & nec dũ
ẽ uox neq uita Non surgo. ñ suscitor ñ exc or
de puluere. ñ respiro in sp̃e. siñ ꝓpħa ipse descen¬
dat. ⁊ oscłet᷑ me oscło oris sui. huc acced it qd̾ his
aꝰ ds est. Et qͥd ẽ homo ut innotescat ei aut fi¬
liꝰ hominis ut reputet eũ. Que mͥ fidutia ut ta¬
te me audeam credere maiestati: Uñ iuꝙ ti
Quã nimirũ huic nr̃e fr̃itati narrationi duximꝰ inserendã. qd uide¬
licet ⁊ si aliena qͦ de ipso. ampliꝰ tñ nos ipstꝰ dese u̾ba delectent.

Expanded text:
persuasum Deus, quod de suae beneplacito voluntatis tam crebra jam legatione respondet, nec exhibet; osculetur me osculo oris sui, sicque in signo pacis faciat de pace securum. Nam verbis jam quomodo credam? Opus magis est opere verba firmafacere nihil. Misit puerum, tulit baculum, et necdum est vox neque vita . Non surgo, non suscitor, non excutior de pulvere, non respiro in spem, si non propheta ipse descendat, et osculetur me osculo oris sui. 6. Huc accedit, quod is et Deus est . Et quid est homo ut innotescat ei, aut filius hominis ut reputet eum? Quae mihi fiducia, ut tantae me audeam credere majestati? Unde, iquam nimirum huic nostrae narrationi duximus inserendam, quod videlicet etsi aliena quoque de ipso, amplius tamen nos ipsius de se verba delectent.
Abbreviated transcription (Latin):
xpc̃ iħc hac ergo rõe scõꝵ nemo dice̾ p̾sumebat oscłẽ
cui singłarit̃ semelq osu̾bi inp̾ssũ tuc ẽ cũ eise corporalit̃
plenitudo om̃is cdiuinitatis indułsit. felix oscłm ac stu
p̃sentirent. cuperẽtq ⁊ ipsi deplenitudine eiꝰ acciꝑẽ.Sentio
placet uob̾ qd̾ dicit᷑. S accipite ⁊ aliũ sensũ. Non latuit scõs
cogitationes pacis. Nec enĩ faceret u̾bũ suꝑ t̾ram qd̾ ñ
reuelaret seruis suis ꝓpħis ł rat tam̃ u̾bũ hoc abcondi¬
tũ amultis. Fuit namiq intp̃r illo rara fides. & tenu¬
is admodũ spes inpluribꝰ qͦq illoꝵ qͥ expedab̾ant redẽp¬
tionẽ isrł. Qui uͦ presciebant: ipsi ce p̃dicebant xp̃min
carne uenturiĩ. ⁊ cũ ipso pacẽ Unde qͥdã eoꝵ Et paxerit
inqͥt int̾ra nr̃a cũ uenerit Iumo ꝑipsũ dĩ grãm homi¬
nes recuperaturos cũ om̃i fidutia sicut diuinitꝰ accepãt

Expanded text:
 Hac ergo ratione sanctorum nemo dicere praesumebat, Osculecui singulariter semelque os Verbi impressum tunc est, cum ei se corporaliter plenitudo omnis divinitatis indulsit. Felix osculum, ac saesentirent , cuperentque et ipsi de plenitudine ejus accipere. 4. Sentio, placet vobis quod dicitur: sed accipite et alium sensum. Non latuit sanctos ec enim faceret verbum super terram, quod non revelaret servis suis prophetis . Erat tamen verbum hoc absconditum a multis . Fuit namque in tempore illo rara fides in terris, et tenuis admodum spes in pluribus quoque illorum qui exspectabant redemptionem Israel. Qui vero praesciebant, ipsi et praedicebant Christum in carne venturum, et cum ipso pacem. Unde quidam eorum: Et pax erit, inquit, in terra nostra, cum venerit . Imo per ipsum Dei gratiam homines recuperaturos cum omni fiducia, sicut divinitus acceperant,
Abbreviated transcription (Latin):
a nos om̃s deplenitudine eiꝰ accepimꝰ Intendite. Sit os
oscłans. u̾bũ assumens. oscłatũ care q̃ assumit᷑. Oscł
uero qđ parit̾ ab osculante oꝵ osculato ꝑficit᷑: ꝑsona sci

Expanded text:
Et nos omnes de plenitudine ejus accepimus . 3. Intendite. Sit os Et nos omnes de plenitudine ejus accepimus . 3. Intendite. Sit os osculans, Verbum assumens; osculatum, caro quae assumitur: osculum vero, quod pariter ab osculante et osculato conficitur, persona i
Abbreviated transcription (Latin):
tia ⁊ admirande fluenta doctrine fiaut inme fons
aq̃ salientis inuitã et̃nam. Que iuixit pat̾ oleo letitie
p̃consortibꝰ suis. Numqͥd ñ exipso mͥ uberior infundi¬
tͣ gr̃a. ⁊ si tñ dignet᷑ me oscłari oscło oris sui. Cuiꝰ
ctio labioꝵ q̃ int̾dũ pacẽ m̃tit᷑
s plane infusio gaudioꝵ reue latio
sec̾toꝵ¬
miraꝰ ⁊ qͥdãtuꝰ indisc̾ta ꝯmixtio supni luminis ⁊ illuminate m̃tis
Aherens qͥppe dõ unꝰ spc̃ ẽ. Merito ꝓinde iusiones ⁊ sopma
ñ recipio figuras ⁊ enigniata nolo: ipsa qͦq angłicas fastidi¬
o spẽs Quippe ce ipsos longe suꝑat meus iħs specie sua ⁊
puleritudine sua. Non gͦ aliũ siue angłm. siue hominẽ.
s ipsum peto ocłari oscło oris sui. Nͣsane p̃sumo me
osclatũ iri abore ipsiꝰ est enĩ hoc assumpti hominis u¬
nice felicitatis & progatiue singłaris: s humiliꝰ aboscło o¬
ris sui peto me oscłari qͥ ꝯmune utiq ẽ multoꝵ qͥ dicẽposst̃.

Expanded text:
s aquae salientis in vitam aeternam. Quem unxit Pater oleo laetitiae prae consortibus suis , nunquid non ex ipso mihi uberior infunditur gratia? si tamen dignetur me osculari osculo oris sui. Cujus ctio labiorum, quae interdum pacem mentitur sed plane infusio gaudiorum, revelatio secretoio superni luminis et illuminatae mentis. Adhaerens quippe Deo, unus spiritus est . Merito proinde visiones et somnia non recipio, figuras et aenigmata nolo; ipsas quoque angelicas fastidio species. 1271 Quippe et ipsos longe superat Jesus meus specie sua et pulchritudine sua. Non ergo alium sive angelum, sive hominem, sed ipsum peto osculari me osculo oris sui. Nec sane praesumo me osculatum iri ab ore ipsius est enim hoc assumpti hominis unicae felicitatis et praerogativae singularis; sed humilius ab osculo oris sui peto me osculari, quod commune utique est multorum, qui dicere possunt,
Abbreviated transcription (Latin):
ad laudem & głam ꝓmouentis. Q uonam mnͣ inpłat᷑ alit̾
ille u̾sicłs ñ uideo. uox exultationis ⁊ salutis: initab̾nacłis
nitoꝵ aut certe apłi illa pulcherima salubrmia exul¬
tate cuntis merito q̃ commorauimꝰ ⁊ siqͣst̃ alia añcellit.
⁊ iure hoc apellarerim canticũ canticoꝵ: quia cet̾oꝵ
om̃iũ ipsũ fructꝰ. Istiꝰ modi canticũ sola unctio
sola adicit exꝑientia Exꝑti recognoscãt. inexꝑti iexar¬
descant desicterio: ñtam recognoscen di. quam exꝑiendi
Non est enĩ strepitꝰ oris. s iubilus cordis. ñ sonꝰ labioꝵ
s motꝰ gaudioꝵ uoluntatũ ñ uocũ consonantia Non
audit᷑ foris nec enĩ inpublico ꝑsonat: sola q̃cantat audit.¬
⁊ cuicantat᷑. id̾ sponsa ce sponsus. Est qͥpe nuptiale car¬
m̃. expͥmens castos. iocõdosq ꝯpexꝰ animoꝵ: moꝵ con¬

Expanded text:
ad laudem et gloriam promoventis. Quonam modo impleatur aliter ille versiculus non video: Vox exsultationis et salutis in tabernaculis justorum ; aut certe Apostoli iila pulcherrima saluberrimaque exhortate cunctis merito quae memoravimus, et si qua sunt alia, antecellit: et jure hoc appellaverim Canticum canticorum, quia caeterorum omnium ipsum est fructus. Istiusmodi canticum sola unctio docet, sola addiscit experientia. Experti recognoscant, inexperti inardescant desiderio, non tam cognoscendi, quam experiendi. Non est enim strepitus oris, sed jubilus cordis; non sonus labiorum, sed motus gaudiorum; voluntatum, non vocum consonantia. Non auditur foris, nec enim in publico personat: sola quae cantat audit, et cui cantatur, id est sponsa et sponsus. Est quippe nuptiale carmen, exprimens castos jucundosque complexus animorum
Abbreviated transcription (Latin):
ca passecutis uicdoriis innouari Quotiens tẽptatio su¬
ꝑatur: aut uiciũ sub ingat᷑. aut inmmens ꝑicłm de¬
clinat᷑. aut laq̃us insidiantis. dep̾hendit᷑. aut annosa
aut ĩuuet̾ata q̾cũq aĩe passio. semel ꝑfecteq sanat᷑
aut multũ diuq cupita & sepiꝰ pecita uirtꝰ tande
aliqñ dĩ munere obtinet᷑: qd nͥ totiens ita pham¬
ꝑsonat. graꝵ actio & uox laucdis. & adsingła q̃q beneficia
dicens. bñdicit᷑ ds̃ indonis sins: Alioquin ingraciis reputa¬
bitur cũ dis cuo uenerit: qͥ ñpot̾it dice̾ deo. Cantabiles

Expanded text:
ari. Quoties tentatio superatur, aut vitium subjugatur, aut imminens periculum declinatur, aut laqueus insidiantis deprehenditur, aut annosa et inveterata quaecunque animae passio semel perfecteque sanatur, aut multum diuque cupita et saepius petita virtus tandem aliquando Dei munere obtinetur, quid nisi toties, juxta pgratiarum actio et vox laudis , et ad singula quaeque beneficia benedicitur Deus in donis suis? Alioquin ingratus reputabitur, cum discussio venerit, qui non poterit dicere Deo: Cantabiles
Abbreviated transcription (Latin):
spe Reuera paugce inobs pulso adeũ qͥaꝑit &x nento clauclit
siꝑ sermonis huiꝰ ꝓfundissimo sac̾mto. Scłi om̃ni inte sꝑãt
dñe. Pariuili peciert panẽ. ñ ẽ qͥ frangat eis Sꝑat᷑ id abeuis¬
nitate tua Quesumꝰ fr̃age esurieuti panẽ tiũi: meis qͥde
sicdiguaris manibꝰ. s tuis uiribꝰ Dic nob̾ queso cinꝰ hec uerba¬
st. Ad quẽ & dequo fuit. oscłet᷑ me osclo oris sui. aut qͣle est
istud. ita subitaneũ cx factũ repente de medio sermonis exordi¬
um. Sic qͥipe iũba primpit qͣsi quẽpiã loquentẽ p̾miserit:
cui ꝯsequnt reþondentẽ ⁊ hanc introcduicucit ꝑsonã q̃c̃q
aut aliemii non pociꝰ suũ exib̾e sibi soleat oscłantes. Quãq
ne hoc qͥd̾e dicit. oscłet᷑ me ore suo s aliqͥd ꝓfectouisi¬
taciͦ oscło inqͥt oris sui. Et qͥđ iocondũ eloqumn
qd̵ aboscło pͥntipiũ sumit iblanda ipsa q̃ła scͥpt̾ẽ facies facile
asficit ce allicit ad legendũ: itaut qd̾ in ea latet̾. electit etiã

Expanded text:
s. Revera pauper et inops pulso ad eum, qui aperit et nemo claudit, super sermonis hujus profundissimo sacramento. Oculi omnium in te sperant, Domine. Parvuli petierunt panem; non est qui frangat eis; speratur id a benignitate tua. O piissime, frange esurientibus panem tuum, meis quidem, si dignaris, manibus,  ad quemve dicitur: Osculetur me osculo oris sui? aut quale est istud ita subitaneum, et factum repente de medio sermonis exordium? Sic quippe in verba prorumpit, quasi quempiam loquentem praemiserit, cui consequenter respondentem et hanc introducat personam, quaecunque aut alienum, et non potius suum, exhibere sibi soleant osculantes? Quanquam ne hoc quidem dicit: Osculetur me ore suo: sed aliud profecto inusitatius: Osculo, inquit, oris sui. Et quidem jucundum eloquium, quod ab osculo principium sumit, et blanda ipsa quaedam Scripturae facies facile afficit et allicit ad legendum, ita ut quod in ea latet, delectet etiam
Abbreviated transcription (Latin):
sus uecessẽ ẽ ꝑcepta celestis panis alimõnia cliuinas
mulcent aures inuoce exultationis ⁊ ꝯfessionis sonꝰ
epulantis. S incotidianis exexticiis. ibellis q̃ muilla
hora pie in xp̃o uuentibꝰ dest̃ a carne. annindo. a
diabolo. sic̃ miliciã ẽẽ uitã hominis suꝑ tͣrã incessant᷑

Expanded text:
orsus necesse est pro percepta coelestis panis alimonia divinas mulceat aures in voce exsultationis et confessionis sonus epulantis. Sed et in quotidianis exercitiis et bellis, quae nulla hora pie in Christo viventibus desunt a carne, a mundo, a diabolo, sicut militiam esse vitam hominis super terram ince
Abbreviated transcription (Latin):
Incipuit cantica canticoꝵ salomonis. Obserua mpͥns
pacifici nom̃ q est salonon ꝯuenire pͥncipio librteni
incipit a signo pacis: idẽ ab oscło. Simulq adũte huiꝰ¬
cemod pͥcipiis solas. ad hanc intelligenda ides uiuita¬
ripacificas. q̃ sese iã aincioꝵ uendicare pt᷑bationibꝰ e
curaꝵ tumustibꝰ pͣualet. Dehinc qͦq ꝯciosũ putes qđĩ¬
simplicit᷑ cantica s cantica canticoꝵ ht̃ inscriptio. Mul¬
ta qͥppe legi cantica iscͥpturis & nullũ illoꝵ iemini
lit̾ liberatus. simul ⁊ uindicatꝰ obseqͥo Nontũ qdcecunt
edictũ ẽ cantica canticoꝵ: s sibñ recolo. cecinit ait scͥpta
isrł carm̃ hoc dño Cecinit etiã debora. & iudith: cecunt
fallor cecinisse reꝑies: ꝓqͦcũq suo suoꝵ ue ꝑcrpto cõmo

Expanded text:
Incipiunt Cantica canticorum Salomonis. Observa in primis Pacifici nomen, quod est Salomon, convenire principio libri, qui incipit a signo pacis, id est ab osculo; simulque adverte hujuscemodi principiis solas ad hanc intelligendam scripturam mentes invitari pacificas, quae sese jam a vitiorum vindicare perturbationibus et curarum tumultibus praevalent. 7. Dehinc ne hoc qusimpliciter Cantica, sed Cantica canticorum habet inscriptio. Multa quippe legi cantica in Scripturis, et nullum illorum memini liter liberatus simul et vindicatus obsequio. Non tamen quod cecinit, dictum est Canticum canticorum; sed, si bene recolo: Cecinit, ait Scriptura, Israel carmen hoc Domino . Cecinit etiam Debbora , cecinit et fallor, cecinisse reperies pro quocunque suo, suorumve percepto
Abbreviated transcription (Latin):
nrit simulꝙ exp̾sit scẽ desideriũ aĩe ceepithalamnii cariñ
erultans inspu iocon s cõposiit eulogio: tiguaratontam
Suirũ uelabat &e abistar moysi faciem siam. ñ minꝰ for¬
sitam inhac parde fulgentẽ eo ł illo adhuc itpr nenor
aut uniꝰ erat dre uelata facie głam istã speculari sufficene
rit̃ apellet᷑ sicut̃ is qͦq cui canit᷑ singłat᷑ est ai Et rex

Expanded text:
epithalamii carmen, exsultans in spiritu, jucundo composuit eulogio, figurato tamen. Nimirum velabat et ipse instar Moysi faciem suam , non minus forsitan in hac parte fulgentem, eo quod illo adhuc in tempore nemo, aut rarus erat, qui revelata facie gloriam istam speculari sufficeretriter appelletur, sicut is quoque cui canitur, singulariter est dictus: Rex
Abbreviated transcription (Latin):
uult qͦꝙ hoc rogat Non aũ rogaret si seqͥ ꝑse ipsam dilectũ
ꝓut uellet ualeret. Ut qͥd uͦ ñ ualet : An infirmã fateat᷑ ꝙ
sponsa : Si una q̃ uis ex adolescentulis infirmã sedice̾t &
pet̾et tͣhi: neq̃ꝙ miraremi. At uͦ de sponsa qͣ tħere & alios ut¬
pote fortis & ꝑfecta posse suffic̾e̾ iudebat᷑: cui ñ durũ sonet

Expanded text:
uae et hoc rogat: non autem rogaret, si sequi per se ipsam dilectum, prout vellet, valeret. Utquid vero non valet? an infirmam fateamur et sponsam? Si una quaevis ex adolescentulis infirmam se diceret, et peteret trahi, nequaquam miraremur. At vero de sponsa, quae trahere et alios, utpote fortis et perfecta, posse sufficere videbatur: cui non durum sonet
Abbreviated transcription (Latin):
confidimꝰ qd ualida sit aut sana: si illã infirmã dici ꝯsenserimꝰ
noĩat᷑. An eccła forte id dixerit cũ intueret᷑. diletũ ascendentẽ
secłi neꝙi retinet᷑. iuclusa carce̾ uincta necessitatibꝰ. torta
scelisꝰ. lentiꝰ segniꝰq assurgat necẽe̾ ẽ. acontẽplanda sublimia. nec
oĩo lib̾um ħt sequi sponsũ qͦc̃qierit. Huic lacͥmosa uox illa
gem̃tiũ. Infelix ᷤͤ go qͥs me lib̾abit de corpore mortis huiꝰ: Hiuic
suplex illa p̃cacio. E duc de carce̾ aĩam meã: & cet̾a. Dicat ꝓuĩ
dicat cũ gemitu etiã sp̃osa tͣhe me pꝰte: qͥa corpꝰ qd corrumpit᷑
adgͣuat aĩam:ade depͥmit t̾rena in habitatio sensũ multa co¬

Expanded text:
confidimus quod valida sit et sana, si illam infirmam dici consenserimnominatur? An Ecclesia forte id dixerit, cum intueretur dilectum ascendentem, saeculi nequam retinetur inclusa carcere, vincta necessitatibus, torta sceleribus, lentius segniusque assurgat necesse est ad contemplanda sublimia, nec omnino liberum habet sequi sponsum quocunque ierit. Hinc lacrymosa vox illa gementis: Infelix ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus? Hinc supplex illa precatio: Educ de carcere animam meam . Dicat proinde, dicat cum gemitu etiam sponsa: Trahe me post te; quia corpus quod corrumpitur, aggravat animam, et deprimit terrena inhabitatio sensu
Abbreviated transcription (Latin):
qd̾ ꝓpinent sugentibꝰ. Merito ꝓiñ meliora carmis amore¬
uł scłi asserunt᷑ ub̾a sponse q̃ nullo ũꝙ lactentiũ mim̾o
arefiunt: s senꝑ habuncdant de iusceribꝰ caritatis. ut it̾ũ
fluant. Flumina siqͥd̾ fluuut de uentre eiꝰ. fitq in ea fons
aqͥ iuue salientis inuitã et̾nã. Cumulat᷑ deinde laus

Expanded text:
quod propinent sugentibus. Merito proinde meliora carnis, saeculquod propinent sugentibus. Merito proinde meliora carnis, saeculive amore asseruntur ubera sponsae, quae nullo unquam lactentium numero arefiunt, sed semper abundant de visceribus charitatis, ut iterum fluant. Flumina siquidem fluunt de ventre ejus, fitque in ea fons aquae vivae salientis in vitam aeternam . Cumulatur deinde laus
Abbreviated transcription (Latin):
rant. An ñ deniq taliũ insubseqnͣti ꝯpescit᷑ inqͥ eͥudo uͥ sub
gͣui ꝯtestatiõe ꝓhibent᷑ suscitare delictam. qͦ usq ipsa uelit:
He itaq seutientes osclis inhiare sponsã. sec̾tũ q̾rere fibi. S¬
fructꝰ existit. ꝑ ea siqͥd̾ nos uendicas a carnalibꝰ desideriis q̃
iulitant adu̾sus aĩam. eripis mundo ꝙ aqͥris do Hoc gͦ est
quͥ aiunt : qͥa meliora st̃ ub̃a tua uino. Carnis inqͥunt uolup
fundat. s ꝑpetue ariditate dapnat᷑: sic caro inp̾ssura mortis
ab oĩ ꝓrsus sua delectatione siccat᷑: nec ultͣ reuirescit ad
nat incarne: decarne ⁊ metet coruptionẽ E trursũ¬
Esca uentri &uent̾ escis: dĩ au & hunc & has destruet. Uide¬
qũ neñ carni tũ. s & mundo carne ꝯpetat ista ꝓportio Si¬
qd̾ & ipse tͣnsit & ꝯcupiscentia euis. Et cũ oĩa qͣ inmundo
sunt finẽ hñt: finis eoꝵ ũ erit fius. Uerũ ub̾a ñsic. Hec
enĩ c̃ exhausta fuerint: rursũ de fonte mat̾ni pectoris funit̃

Expanded text:
itur inquietudo, ubi sub gravi contestatione prohibentur suscitare dilectam, quousque ipsa velit? Hae itaque sentientes osculis inhiare sponsam, secretum quaerere sibi, fructus existit. Per ea siquidem nos vindicas a carnalibus desideriis, quae militant adversus animam; eripis mundo, et acquiris Deo. Hoc ergo est quod aiunt: Quia meliora sunt ubera tua vino. Carnis, inquiunt, volfundat, sed perpetua ariditate damnatur; sic caro in pressura mortis ab omni prorsus sua delectatione siccatur, nec ultra revirescit ad nat in carne, de carne et metet corruptionem ; et rursuEsca ventri, et venter escis; Dum, sed et mundo forte competat ista proportio. Siquidem et ipse transit, et concupiscentia ejus: et cum omnia quae in mundo sunt, finem habeant, finis eorum non erit finis. Verum ubera non sic. Haec enim cum exhausta fuerint, rursum de fonte materni pectoris sumunt
Abbreviated transcription (Latin):
hoc solũ qd̃ facẽ debet fac̾ seruus in utilis reputatur.
pͥuatis ꝯfessionibꝰ sius ꝯqͣri solẽt suꝑ huiꝰcemodi ammi
arentis langore atq hebitudine stolide m̃tis qd̃ dĩ sci¬
licet alta atq subtilia petͣre neqͥret̃. qd̾ desuauitate spẽ
aut ml. aut parũ sentirent. Qͥd isti nͥ adoscłm suspirant:
tus utiq quo ꝑtiugant. sapĩe quagustent. qd̃ ap̃henderĩt

Expanded text:
hoc solum quod facere debet, facit, servus inutilis reputatur . hoc solum quod facere debet, facit, servus inutilis reputatur . privatis confessionibus suis conqueri solent super hujuscemodi 1289 animi arentis languore atque hebetudine stolidae mentis, quod Dei scilicet alta atque subtilia penetrare nequeant, quod de suavitate spiritus aut nil, aut parum sentiant. Quid isti, nisi ad osculum suspirant? tus utique quo pertingant; sapientiae, quia gustent quod int
Abbreviated transcription (Latin):
denianꝰ: s sicura ẽ de me ei ulla: osclet᷑ me oscło oris sui
Non sũ ingͣca: s amo. Accep̃ fateor meritis potiora.
set ꝓrsus inferiora uotis. Desiderio feror ñ rõe Ne
qͥso causemini p̾sũptionẽ: uͥ affectio urget. Pndor
sane reclamat: s ꝑat amor Nec ignorõ qͥa i
honor regis iudiciũ diligit: s p̾ceps amor nec iudi¬
ciũ p̃ffolat᷑ nec ꝯsilio tẽꝑat᷑ nec pudore fre¬
nat᷑. nec rõe subicit᷑. Rogo. sppͣlico. flagito.
oscłet᷑ me oscło orissui. En gra eiꝰ mustis iã anuis
caste sobrieq uiue̾ curo. Lectioni insisto. resisto
uiciis orationi in ꝯbo freqñt̃. Uigilo ꝯtͣ teptationes
recogito annos meos in amaritudine aĩe mee. Sñ
Insudore uultꝰ mei comedo panẽ meũ. Cet̾ũ qͥd in his oĩbꝰ
ẽ uotũ ꝯstat de ꝯsuetudine: dedulcedine nicħ. Quid nͥ ui
tula effraim sũ docta diligẽ tritura: Denq in euangłio qͥ

Expanded text:
de manus; sed si cura est illi ulla de me, Osculetur me osculo oris sui . de manus; sed si cura est illi ulla de me, Osculetur me osculo oris sui . Non sum ingrata, sed amo. Accepi, fateor, meritis potiora, sed prorsus inferiora votis. Desiderio feror, non ratione. Ne, quaeso, causemini praesumptionem, ubi affectio urget. Pudor sane reclamat; sed superat amor. Nec ignoro, quod honor regis judicium diligit ; sed praeceps amor nec judicium praestolatur, nec consilio temperatur, nec pudore frenatur, nec rationi subjicitur. Rogo, supplico, flagito, osculetur me osculo oris sui. En gratia ipsius multis jam annis caste sobrieque vivere curo, lectioni insisto, resisto vitiis, orationi incumbo frequenter; vigilo contra tentationes, recogito annos meos in amaritudine animae meae. Sine In sudore vultus mei comedo panem meum: caeterum quod in his omnibus est, totum constat de consuetudine, de dulcedine nihil. Quid nitula Ephraim sum docta diligere trituram? . Denique in Evangelio qui
Abbreviated transcription (Latin):
ccecdamꝰ iã ad librũ u̾bisq sponse rõem
demꝰ & ꝯseqñtiã. Pendent enĩ ⁊ p̃ru.¬
rupta nutant asq pͥncipio. idoᷤ pmi¬
itendũ cui ꝯpetent̃ choereant. Pona¬
namꝰ ꝓinde istos qͦs sponsi sodales
diximꝰ uisitandi salutandiq grã sicut heri ⁊ nudiꝰ
modũ. Quid noui accidit: ꝯiuid ce c̾nimꝰ solito
tristiorẽ : q̃ iopinati murmuris causa. Certe cũ adu̾sa
& alienata ires pꝰ amatores tuos cũ qͥbꝰ male erat tͥ.
conpulsa tand̾ reu̾ti ad uirũ tuũ pͥorẽ. ũne ut saltem
inqt. Quid Obtento eo. simulq accepta in Doscło
tia postulasti & impet̾sti. ita ut in oscło manꝰ ad epta
sis urtictes ñ paucas & ñ paruas: Non diffiteor ait.
Et illi. Eniuͦ ñ tues q̃ iurare & obtestari solebas. sium
de mala tua pͥstina conu̾satione indultũ p̾supseras:
Non Age tñ. dic uũ q̃amꝰ satifface̾ tͥ. N on qͥesco ait.
nͥ oscłet᷑ me oscło oris sui. Grãs de oscło pedũ grãs &

Expanded text:
ccedamus jam ad librum, verbisque sponsae rationem demus et consequentiam. Pendent enim, et praerupta nutant absque principio. Ideoque praemittendum cui competenter cohaereant. Ponamus proinde istos, quos sponsi sodales diximus, visitandi salutandique gratia, sicut heri et nudiumodum. Quid novi accidit? quid te cernimus solito tristiorem? quae inopinati murmuris causa? Certe cum aversa et alienata ires post amatores tuos, cum quibus male erat tibi, compulsa tandem reverti ad virum tuum priorem, nonne ut saltem inquit. Quid? Obtento eo, simulque accepta in osculo tia postulasti et impetrasti, ita ut in osculo manus adepta sis virtutes non paucas, et non parvas? Non diffiteor, ait. Et illi: Enimvero num tu es quae jurare et obtestari solebas, si unde mala tua pristina conversatione indultum praesumpseras? Non. 2. Age tamen, dic unde queamus satisfacere tibi. Non quiesco, aiosculo oris sui. Gratias de osculo pedum, gratias et
Abbreviated transcription (Latin):
one. Cante nẽpe efficatie oscłm scm̃ ẽ ut exipso mox
centibꝰ intesti moniũ. Quibꝰ studiũ ẽ. orare frequ̾ter: ex¬
ꝑtist̾ qͥd̾ dico. Sepe corde tepido ꝙ arido accedimꝰ ad
altare. orationi incũbimꝰ. Psistentibꝰ aũ repente infundit᷑
gr̃a. pinguescit pectꝰ replet uiscera inundatio pieta¬
tis. & si sĩt qͥ p̃mat lac ꝯcepte dulcectins ułtĩ fund̾e
ñta rdabiit. Dicat gͦ. Hi sponsa qd̾ petisti & hoc
tͥ signũ. qͥa meliora st̃ ub̾a tua uino. Hic̃ te scilicet. nou̾is oscłm
accepisse qd te ꝯcepisse sentis. Uñ ꝙ ub̾a tͥ intumuerunt. fac¬
ta inub̾tate lactis. melora uino scientie scłaris. Que qͥd̾ ine¬

Expanded text:
one. Tantae nempe efficaciae osculum sanctum est, ut ex ipso moxcentibus in testimonium. Quibus studium est orare frequenter, experti sunt quod dico. Saepe corde tepido et arido accedimus ad altare, orationi incumbimus. Persistentibus autem repente infunditur gratia, pinguescit pectus, replet viscera inundatio pietatis; et si sit qui premat, lac conceptae dulcedinis ubertim fundere non tardabunt. Dicat ergo: Habes, sponsa, quod pbi signum, quia meliora facta sunt ubera tua vino. Hinc te scilicet noveris osculum accepisse, quod te concepisse sentis. Unde et ubera tibi intumuerunt, facta in ubertate lactis meliora vino scientiae saecularis, quae
Abbreviated transcription (Latin):
ora st̃ ub̃a tua iuno. hoc est. Pinguedo gr̃e q̃ detuis
increpatio p̾latoꝵ Nec solũ meliora inno. s ꝙ flagͣn¬
quia mͦ int̾ne dulcectinis lacte p̃sentes alis. s bone qͦ. o
ficeres. siñ pͥus odore atͣheres. Sane dehis ungentis
siqͥd dignũ ꝯsideratione ꝯtineant. iudebit᷑ pꝰ hoc cũ eo
uentum fuerit uͥ dic̃ inconseqñtibꝰ. in odore ungentoꝵ¬

Expanded text:
ora sunt ubera tua vino, hoc est. Pinguedo gratiae, quae de tuis liora vino, sed et fragranrnae dulcedinis lacte praesentes alis, sed bonae quoque ficeres, si non prius odore attraheres. Sane de his unguentis, si quid dignum consideratione contineant, videbitur post haec, cum eo ventum fuerit, ubi dicit in conseq
Abbreviated transcription (Latin):
illa ꝯgruent᷑ assignẽ. siue sponse. siue sponso: siue
sponũ sodalibꝰ. Et pͥmũ sponse qͣlit̃ ꝯgruat indicabo.
Iut̾im cũ fabulantibꝰ illa parit̃. atqͣ illis: ac cessit
ip̃e dequo sermo erat. Utiq libens appiat dese lo-¬
qͥuentibus Sic solet. Sic euntibꝰ inemaus ꝙ ꝯfe¬
rentibꝰ int̾ se locundũ se facondũq exibuit comitẽ
nempe hoc ẽ qd̵ ineuangłio pollicet᷑. U̾ duo uł tres ꝯg̾gati fuerĩt
in noĩe meo: ego sũ in medio eoꝵ. Et ꝑppħam. Añq ait

Expanded text:
illa congruenter assignem sive sponsae, sive sponso, sive etiam sponsi sodalibus. Et primum sponsae qualiter congruant, indicabo. Interim confabulantibus illa pariter atque illis, accessit ipse, de quo sermo erat. Utique libens appropiat de se loquentibus. Sic solet. Sic euntibus in Emmaus, et conferentibus inter se, jucundum se facundumque exhibuit comitem Nempe hoc est quod in Evangelio pollicetur: Ubi duo vel tres congregati fuerint in nomine meo, ego sum in
Abbreviated transcription (Latin):
ub̾at. in pectore dñi iħu. longanimitas iudelic̾ in ex¬
pectando: & indonando facilitas. Et audi qͥa ñsit hoc
inuent aĩ meũ. Legis ꝓfecto delonganimitate. An dnui¬
tias bouitatis eiꝰ & patientie & longanimitatis ꝯtẽpnis:
Itẽ. Anignoras qͥ abenignitas dĩ adpenitentiã te ad duc̾

Expanded text:
uberat in pectore Domini Jesu, longanimitas videlicet in exuberat in pectore Domini Jesu, longanimitas videlicet in exspectando, et in donando facilitas. Et audi quia non sit hoc inventum meum. Legis profecto de longanimitate: An divitias bonitatis ejus, et patientiae, et longanimitatis contemnis? Item: An ignoras quia benignitas Dei
Abbreviated transcription (Latin):
oĩ loco. scientes qm̃ ur̃a omĩa norit scrutans corda ⁊ rene
ds: qͥ finxit sigilatĩ corda urã: u intelligit oĩa oꝑa ur̃a
Sponsã gͦ sponsũ ad eẽ ꝑsentiens: substitit. Pudet enĩ
p̃suitionis: inqͤse dep̾hensã intellig̃. Hã uerecondud mo¬
liri ꝑint̾mntios estimarat. Moxq ꝯu̾sa ad ipsũ: teme¬
ritatẽ ꝓut ualet excusare conat᷑: qͥa meliora st̃ inqͥens
ub̾a tua uino flagrantia ungentis optimis optimis.
Ac si dicat. Si altũ saꝑe uideor. tu fecisti osponse: qͥm
dulcedine ub̃ũ tuoꝵ tanta me dignatione lactasti. qͣtiiꝰ
oĩ metu tui caritate ñ mea temeritate depulso. audeã
płꝙ forte expediat. Aludea sane pietatis memor: in¬
memor maiestatis. Hec ꝓuerboꝵ conseõtia dicta sint
Unuc qͣł sit ista ubum sponsi ꝯm̃datio uideamꝰ. Duo
ponsi ub̃a. duo in ipso st̃ ingenita mansuetudinis ar¬
gum̃ta: qd & patient̾ expectat cdelinqñtẽ. & clement᷑
recipit penitentẽ. Gemina inq dulcedo suauitatis ex¬

Expanded text:
renes Deus, qui finxit singillatim corda vestra, et intelligit omnia opera vestra. Sponsa ergo sponsum adesse persentiens, substitit pudet enim praesumptionis in qua se deprehensam intelligit, nam verecundius id moliri per internuntios existimarat; moxque conversa ad ipsum, temeritatem, prout valet, excusare conatur: Quia meliora sunt, inquiens, ubera tua vino, fragrantia unguentis optimis. Ac si dicat: Si altum sapere videor, tu fecisti, o sponse, qui in dulcedine uberum tuorum tanta me dignatione lactasti, quatenus omni metu, tui charitate, non mea temeritate depulso, audeam plus forte quam expediat. Audeo sane pietatis memor, immemor majestatis. Haec pro verborum consequentia dictasint. 5. Nunc qualis sit ista uberum sponsi commendatio, videamus. Duo sponsi ubera, duo in ipso sunt ingenitae mansuetudinis argumenta, quod et patienter exspectat delinquentem, et clementer recipit poenitentem. Gemina, inquam, dulcedo suavitatis ex
Abbreviated transcription (Latin):
peccata ur̃a & resurget ꝓꝑt̾ iustificationẽ urãm: ut iꝰcistifi¬
cati ꝓfide. pacem habeatis adĩ. Hoc signũ pacis ꝓpħa quon¬
dam regi achat ꝓponebat petentumꝰ dño d̾o suo siue iex¬
celso sup siue in inferno de orsũ. S inpiꝰ rex recusat ñcrȩ¬
dens miser qd̾ insigno hoc tma suminis in pace socianda ẽẽnt
quatinꝰ ⁊ inferi dño descendente salutati in oscło scõ. signũ
pacis &e ipsi recipiant. i suꝑni sp̃c id ipsũ nichilominꝰ cũ ad¬
celos rediret. et̃na suauitate participent. Sermofinen¬
dꝰ ẽ. sec qd̾ in eo disputatũ ẽ breuirecolligã summa: patet
hoc osculũ scm̃ duabꝰ excausis necessarie. indultũ mundo
ut ⁊ infirmis faceret fid̾e̾. ⁊ desiderio satis faceret ꝑfectoꝵ.
Porro ipsum osculũ eẽ ñ aliud quã mediatorẽ dei ⁊ homi¬

Expanded text:
ter justificationem vestram, ut justificati per fidem, pacem habeatis ad Deum . Hoc signum pacis propheta quondam regi Achaz proponebat petendum a Domino Deo suo, sive in excelso supra, sive in inferno deorsum. Sed impius rex recusavit , non credens miser quod in signo hoc ima summis in pace socianda essent: quatenus et inferi Domino descendente saluti, in osculo sancto signum pacis et ipsi recipiant; coelos redierit, aeterna suavitate participent. 9. Sermo finiendus est: sed ut quod in eo disputatum est, brevi recolligam summa, patet hoc sanctum osculum duabus ex causis necessarie indultum mundo, ut et infirmis faceret fidem, et desiderio satisfaceret perfectorum: porro ipsum osculum esse non aliud quam mediatorem Dei et homi
Abbreviated transcription (Latin):
apłicũ loqñs. Rogomꝰ uos ⁊ obsec᷑mꝰ in dño iħu ut quẽ ad modũ acce¬
pistis a nob̾. qͦmͦ uos oporteat ambulare ⁊ place̾ do̾: ꝑ oĩa sic̃ amh¬
latis. ut habundetis magis. Atq utinã tam efficacit᷑ ꝑsuaserit ois
affecluose suasit. Modũ aũ eqͥtudinis eiꝰ siqͥs nosse desiderat: exta
epła quã ad amicũ quẽdã paucissimis diebus añ sacrã a nob̾ ꝑfection

Expanded text:
modum accemodum accepistis a nobis quomodo vos oporteat ambulare et placere Deo per omnia, sic et ambuletis, ut abundetis magis . Atque utinam tam efficaciter persuaserit quam affectuose suasit. Modum autem aegritudinis ejus si quis nosse desiderat, exstat epistola, quam ad amicum quemdam paucissimis diebus an
Abbreviated transcription (Latin):
oꝑa ꝯsũmaui. q̃ dedit mͥ pͣr ut facerẽ. magis ac magis actꝰ onnt¬
tere. affectꝰ rethere ⁊ socͦrũ fuabꝰ desiderioꝵ sedula intencione ꝑ¬
iactis nicino ĩa ltitori herere firmins ⁊ cõ modiꝰ applicare. Deniq
cũ uen̾abilis antistes sedis lingonice Godefridꝰ. deqͥbꝰdã eũ sollicita¬
ret agendis. ⁊ minꝰ appone̾ animũ miraret᷑: ne mireris inqt ego eni
scd̃ie usceribꝰ affluens. Rm̃os sibi filios iniserabilit̾ ad modũ tabescen¬
tes ⁊ arescentes p̃timore ⁊ expectacione iã ia uenientis desolationis.
se qͦ ꝓmitebat nec pꝰ mortẽ eis aliqñ defict᷑ũ ꝓpensiꝰ aũ quã nr̃ q̃at¬
i sacre puritatis ac tociꝰ ꝑfectionis amorẽ nr̃is im mitte̾ ⁊ in pͥme̾ am¬
mis conabat᷑ S & monebat ⁊ cũ lacriis obtestabat᷑ ut siqͥd for¬
te uirtutis aut exemplo nobis aliqñ ꝯm̃dasset. aut u̾bo id emula¬
rem. id firmit̾ teneremꝰ: ⁊ ꝓficeremꝰ in eo. aliis qͥd̾ u̾b̾ s eod̾e spũ illus¬

Expanded text:
onsummavi, quae dedit mihi Pater ut facerem, » magis ac magis actus omittere, affectus retrahere, et sacrorum funibus desideriorum sedula intentione praejactis, vicino jam littori haerere firmius, et commodius applicare. Denique cum venerabilis antistes sedis Lingonicae Godefridus de quibusdam eum sollicitaret agendis, et minus apponere animum miraretur: « Ne mireris, inquit, ego enim sericordiae visceribus affluens, charissimos sibi filios miserabiliter tabescentes, et arescentes prae timore et exspectatione supervenientis desolationis gse quoque promittebat, nec post mortem eis aliquando defuturum. Propensius autet sacrae puritatis, ac totius perfectionis amorem nostris imprimere animis conabatur. Sed et monebat, et cum lacrymis obtestabatur, ut si quid forte virtutis, aut exemplo nobis aliquando commendasset aut verbo, id aemularemur, id firmiter teneremus, et proficeremus in eo; aliis quidem verbis, sed eodem spiritu