comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
lbrum tuũ quẽ michi promisas accepi & tanꝙ lectuus ad co¬
modum ad aperui ac tin degustare uolui. Deinde blanditui
ẽ ipe ut ꝓcedere longius qui q diftus fuit᷑ exhoc ĩteligas l. leuis mͥ
uisꝰ est cum ce̾t nec iei nec tui corporis. s qui pͥmo aspectu. aut ti¬
tiluii aut epicuri poss uideri. Tanta aũt dulcedine me tenuit &¬
traxit ut illum sine ulla dillatioe plegerim. Sol me inuitabat fames
admouebat nubes minabat᷑ tũ exauxi totu. Non tra delectatus s
gauisus sum. Quid ingenii iste hũt quid aĩ dice̾ quid ĩpetꝰ quid
si int̾quieniss si ĩt̾ualo surrexisset. Non fuit impetꝰ. s tenor ꝯpoitio¬
uitilis & sancta nichilominꝰ ĩt̾ueniebat dulce illud & loco leue.
Grandis crectꝰ es. Hoc te uolo tenẽ sic ire. facit aliquid & mat̾ia
ideo cligenda e fertilis q̃ capiat ingeiu q̃ inçitet. ¶De libro plu¬
za scribã cum illũ retractau̾o. Nũc paꝵ mͥ sedet iudiciũ tanq

Expanded text:
brum tuum, quem mihi promiseras, accepi et tamquam lecturus ex commodo adaperui ac tantum degustare volui. Deinde blanditus est ipse, ut procederem longius. Qui quam disertus fuerit, ex hoc intellegas licet; levis mihi visus est, cum esset nec mei nec tui corporis, sed qui primo aspectu aut Titi Livii aut Epicuri posset videri. Tanta autem dulcedine me tenuit et traxit, ut illum sine ulla dilatione perlegerim. Sol me invitabat, fames admonebat, nubes minabantur; tamen exhausi totum. Non tantum delectatus, sed gavisus sum. Quid ingenii iste habuit, quid animi! Dicerem, quid inpetus, si interquievisset, si ex intervallo surrexisset; nunc non fuit inpetuse. Grandis, erectus es; hoc te volo tenere, sic ire. Fecit aliquid et materia; ideo eligenda est fertilis, quae capiat ingenium, quae incitet. De libro plura scribam cum illum retractavero; nunc parum mihi sedet iudicium, tamquam
Abbreviated transcription (Latin):
excutiet grauem. Illi totum te dedica. dignus illa digna te eͥ. lte i
quod p̃cario pħyeris ꝙ Si eger esses cũm int̾misisses ⁊ei familiaĩs ⁊ pͥ¬
& forensia tibi negoria excidisset. Nec q̃mq̃ tanti putares cui aduo¬
catus ĩremissionẽ descenderes tanto ac̃o ages̃ ut qr pͥmũ morbo libe¬
⁊arcis. Quid ergo non ce nũc quidez facies: Omia impedimẽta¬

Expanded text:
excutiet gravem. Illi te totum dedica. Dignus illa es, illa digna te est; ite iexcutiet gravem. Illi te totum dedica. Dignus illa es, illa digna te est; ite iquod precario philosopheris. Si aeger esses, curam intermisisses rei familiaris et forensia tibi negotia excidissent nec quemquam tanti putares, cui advocatus in remissione descenderes. Toto animo id ageres, ut quam primum morbo liberareris Quid ergo
Abbreviated transcription (Latin):
&ẽ corporaliũ q̃ subinde amonẽt sui ne du illoꝵ que comagis
latent quo meliora sunt. U lenis alique motiũcula decipit. S
sionez excipit. pedes dolent. articuli pũciũculas sentuĩt. Ad¬
hoc dissimulamꝰ & aut talu extorsisse dicimꝰ nos. aut ĩ exer¬
citatiocẽ aliqua laborasse. Dubio & incipiente morbo queritur¬
nome. Qui ubi tala ia cepit ĩtendeͣ & utiosq podes dertios fecit.¬
ł lecesse e podagiã fateri Contia eueit in his morbis quib affi 3 ꝑͥ¬
ciũtur aiẽ quo peius qs se het minꝰ sentit .I Non ẽ quod mireris lu qͣ¬
cili karissime. nam qui leuit̾ dormit e spẽs scd̾m quietem capit.¬
alii dotiuieus cogitat se douinie. Erauis & sopor sompnia extinguit
aũiz q altius m̾gie ꝙ uti ullo intelectu sui est. Quare uitia sua
nemio ꝯfitet̾ : qr &̃ nũc in illis ẽ. Sompnii. natiare uigilantis est
& uitia sua ꝯfiteri sanitatis inditiũ ẽ. ¶ Exꝑgiscamur gͦ ut erro ͣ ꝑs

Expanded text:
lium, quae subinde admonent sui, nedum illorum, quae eo magis latent, quo maiora sunt. Levis aliquem motiuncula decipit; sed sionem excipit Pedes dolent, articuli punctiunculas sentiunt; adhuc dissimulamus et aut talum extorsisse dicimus nos aut in exercitatione aliqua laborasse. Dubio et incipiente morbo quaeriturnomen, qui ubi etiam talaria coepit intendere et utrosque dextros pedes fecit, necesse est podagram fateri. Contra evenit in his morbis, quibus adficiuntur animi; quo quis peius se habet, minus sentit. Non est quod mireris, Lucili carissime. Nam qui leviter dormit, et species secundum quietem capititat; gravis sopor etiam somnia extinguit animumque altius mergit, quam ut in ullo intellectu sui sit. Quare vitia sua nemo confitetur ? Quia etiamnunc in illis est; somnium narrare vigilantis est, et vitia sua confiteri sanitatis indicium est. Expergiscamur ergo, ut errores
Abbreviated transcription (Latin):
libidine orta sine tͥio̾ stͥ. Necci̾a metit utilitas. Suꝑnacua quo
iedigis. Uoluptatib itaq se ĩ igũt quib ĩ ꝯsuetudine aductis carẽ
uaa ꝓtinꝰ. Si imagines nobis amicoꝵ absentiu iocunde sumti
q̃ memoriã renouat & desideriũ absentiũ falso atq ĩ ani solatio
leuat. quanto iocuudiores sũt litt̾e̾ q̃ u̾a aĩci abscentis uestigia
u̾as notas offerunt᷑. Nam quod in ꝯspectu dulcissiu ẽ id amici
manꝰ epłe ĩ p̾ssa p̾stat aguoscere ¶Audisse te scribis serapionem
pħym cu istuc applicuiss solere maguo cursu u̾ba ꝯuele̾ q̃ non

Expanded text:
. Necessaria metitur utilitas; supervacua quo redigis ? Voluptatibus itaque se mergunt, quibus in consuetudinem adductis carereotinus una simus. Si imagines nobis amicorum absentium iucundae sunt, quae memoriam renovant et desiderium falso atque inani solacio levant, quanto iucundiores sunt litterae, quae vera amici absentis vestigia, veras notas adferunt ? Nam quod in conspectu dulcissimum est, id amici manus epistulae inpressa praestat, agnoscere. Audisse te scribis Serapionem philosophum, cum istuc adplicuisset: " Solet magno cursu verba con
Abbreviated transcription (Latin):
suma. S si appetis uoluptates & undiq & om̃es. Scito tm̃ tibi
ex sapiã deesse. quantu ex gaudio.I Ad hoc cupis ꝑuenire. s̃ ꝑͥ¬
S erras qui int̾ diuitias illuc uẽturũ eẽ speras. Int̾ honores idẽ
gaudiu Int̾ solicitudines queris. Ista que sic petis tanqͣ cdatura
letitiã ac uoluptate cause doloꝵ st. omes in ĩquã illi tẽdiit ad
gaudiũ. s unde stabile maguũq ꝯsequant᷑ iguorãt. Ille ex con¬
uiuiis & luxuria. ille ex ambitioẽ & circũfuxa clientũ turba. Ille ex
amica alius ex scudioꝵ liberaliũ uana ontatione. & nichil sanã¬
tib lris. omẽs istos oblectamenta falacia & breuia decipuit. sicut
ebrietas que unius hore ylarẽ ĩ saniã longi temporis tedio pe̾sat.
Sicut plansus & aclamatiois sed̾e̾ fauor qui magna solicitu

Expanded text:
summam. Sed si adpetis voluptates et undique et omnes, scito tantum tibi summam. Sed si adpetis voluptates et undique et omnes, scito tantum tibi ex sapientia, quantum ex gaudio deesse. Ad hoc cupis pervenire, sed erras, qui inter divitias illuc venturum esse te speras, inter honores, id est, gaudium inter sollicitudines quaeris. Ista, quae sic petis tamquam datura laetitiam ac voluptatem, causae dolorum sunt. Omnes, inquam, illi tendunt ad gaudium, sed unde stabile magnumque consequantur, ignorant. Ille ex conviviis et luxuria, ille ex ambitione et circumfusa clientium turba, ille ex amica, alius ex studiorum liberalium vana ostentatione et nihil sanantibus litteris; omnes istos oblectamenta fallacia et brevia decipiunt, sicut ebrietas, quae unius horae hilarem insaniam longi temporis taedio pensat, sicut plausus et adclamationis secundae f
Abbreviated transcription (Latin):
nos optimos cẽ credimꝰ. Alesander cum iam in india uaga¬
retur & gentes ne finitimis quide satis notas bello uastaret
in obsidione cuidam uibis Circuiuit mutos & cũ ibellicissima mẽiu
querit sagitta ictus diu ꝑsedere & in cepta agere ꝑseu̾auit deĩ¬
de cum rep̾sso sanguine siti uuln̾is dolor crescet᷑ & aus suspensu
ciamꝰ cum pro sua quaq portione adulatio ĩ fatuat dicamꝰ hos
aĩalib satietas mõstrat quiscibo debeat cẽ quis pocioni modus
quatu capia adhuc nescio.Ildem docebo q̃ admodũ ĩteligas te nõ
cẽ sapiente. Sapiens ille plenꝰ c̃ gaudio ylaxis a placidꝰ ĩ ꝯcussus
cum diis ex pari uiuit. Nuc ip̃e te ꝯsule Si nũq mestꝰ es milla
spes aĩ tuĩ futuri expectatiõe solicitat. Si ꝑ dies noctesq par et
equalis aĩ tenor erecti ac placentis sibi ẽ puenisti ad humani boĩ

Expanded text:
nos optimos esse credimus. Alexander cum iam in India vaganos optimos esse credimus. Alexander cum iam in India vagaretur et gentes ne finitimis quidem satis notas bello vastaret, in obsidione cuiusdam urbis, dum circumit muros et inbecillissima moenium quaerit, sagitta ictus diu persedere et incepta agere perseveravit. Deinde cum represso sanguine sicci vulneris dolor cresceret et crus suspensum ciamus. Pro sua quemque portione adulatio infatuat. Dicamus: " Vos animalibus satietas monstrat, quis cibo debeat esse, quis potioni modus. Quantum capiam adhuc nescio." Iam docebo, quemadmodum intellegas te non esse sapientem. Sapiens ille plenus est gaudio, hilaris et placidus, inconcussus; cum dis ex pari vivit. Nunc ipse te consule; si numquam maestus eSPES ANIMUM TUUM FUTURI EXPECTACIONE SOLLICITAT, sed PER DIES et NOCTES PAR ET EQUALIS A
Abbreviated transcription (Latin):
pectorib hauriniꝰ leuit̾q tam magne rei insistimꝰ. Quẽad¬
mõ aut pot̾ aliquis qͣntum satis sit adu̾sꝰ uitia discẽ qui qͣntu
auitiis uacat disciti Nemo nr̃m in altum descendit sũma
tmñ decerpsimꝰ. Et exiguũ tpis impendisse pħye satis abundeq
occupatis fuit. Illud p̾cipue impedit ꝙ aito nobis placemus.
Si ĩuenimꝰ qui nos bonos uiros dicat qui pendentes ꝗ sanctos
iguoscimꝰ non sumꝰ modica laudatioe ꝯtenti. quicꝗd in nos a¬
dulatio sine pudore congesct tanq̃ debitum pendimꝰ. optinios
nos ce̾ sapientissimos affremãtib assentim̃. cũ sciamꝰ illos sepe
multa mentiri. Adeo quoq indulgemꝰ nobis ut laudari ue¬
limꝰ in id cui ꝯͣria tũ maxie facimꝰ mitissimꝰ ille se in ip̃is sup¬
pliciis audit. in zapinis liberalissimii. & in ebrictatib ac libidi¬
nib temꝑatissimũ. Sequit᷑ itaq ut ideo mutari nolimꝰ. qa

Expanded text:
pectoribus haurimus leviterque tam magnae rei insistimus. Quemadpectoribus haurimus leviterque tam magnae rei insistimus. Quemadmodum autem potest aliquis, quantum satis sit, adversus vitia discere, qui quantum a vitiis vacat, discit? Nemo nostrum in altum descendit. Summa tantum decerpsimus et exiguum temporis impendisse philosophiae satis abundeque occupatis fuit. Illud praecipue impedit, quod cito nobis placemus; si invenimus, qui nos bonos viros dicat, qui prudentes, qui sanctos, adgnoscimus. Non sumus modica laudatione contenti; quicquid in nos adulatio sine pudore congessit, tamquam debitum prendimus. Optimos nos esse, sapientissimos adfirmantibus adsentimur, cum sciamus illos saepe multa mentiri. Adeoque indulgemus nobis, ut laudari velimus in id, cui contraria cum maxime facimus. Mitissimum ille se in ipsis suppliciis audit, in rapinis liberalissimum, in ebrietatibus ac libidinibus temperantissimum. Sequitur itaque, ut ideo mutari nolimus, quia
Abbreviated transcription (Latin):
ut siguii ab uno datũ pedite simł cquitem q ꝑcuitat. Ho aliqͣto
magis necessariũ eẽ nobis ait. Illi ci hostem sepe tinue̾ sine
ca tutissimiiq illis iter qd̾ suspectissimũ fuit. Nichil stultitia pee¬
catum hit tam supne illi metus ẽ q infra: utiũq trcpidat latꝰ
secunt᷑ picula & occurrũt ad omĩa pauet impata ẽ & ipĩs t̾retꝰ
auriliis. Sapiens aut ad oniez incursum munit non si
pauptas. non si luctus uon si ignomia non si dolor impetum
faciat pedem xefferet. Int̾itus & ꝯtra illa ibit & int̾ illa.  Nos
multa a ligant multa debilitat diu in istis uitiis iacuimus.
Elui difficile e. N on eiz inquinati sumꝰ s infecti¶ Nec ab illa
ymagine ad alia tianseam. hoc qͥramus quod sepe mecũ despi¬
cio quid ista nos stultitia tam ꝑtinacit̾ teneat. Primo ꝗa nõ
fortit̾ illa repelliniꝰ nec toto ad salutem impetu intimꝰ. demide ꝗa
illa que asapientib uixis reꝑta sũt nõ satis credimꝰ nec aptis

Expanded text:
ut signum ab uno datum peditem simul equitemque percurrat; hoc aliquanto magis necessarium esse nobis ait. Illi enim saepe hostem timuere sine causa, tutissimumque illis iter quod suspectissimum fuit; nihil stultitia pacatum habet. Tam superne illi metus est quam infra. Utrumque trepidat latus. Secuntur pericula et occurrunt. Ad omnia pavet, inparata est et ipsis ferretur auxiliis. Sapiens autem ad omnem incursum munitus, intentus, non si paupertas, non si luctus, non si ignominia, non si dolor impetum faciat, pedem referet. Interritus et contra illa ibit et inter illa. Nos multa alligant, multa debilitant. Diu in istis vitiis iacuimus, elui difficile est. Non enim inquinati sumus, sed infecti. Ne ab alia imagine ad aliam transeamus, hoc quaeram, quod saepe mecum dispicio: quid ita nos stultitia tam pertinaciter teneat? Primo quia non fortiter illam repellimus nec toto ad salutem impetu nitimur, deinde quia illa, quae a sapientibus viris reperta sunt, non satis credimus nec apertis
Abbreviated transcription (Latin):
ubi de ĩ cemento ageretur s & ubi de iactura. hoc pituru ẽ. nempe
aduentitiũ fuit. tam facile sine isto uiues ꝗ uisisti. Si diu id ha¬
biuisti ꝓdis postꝙꝰ saciatus es. Si non diu ꝑdis ante q assuescas. pec¬
cuma minore hẽbis nempe & molestiam. Gratiam minore nem¬
pe & inuidia. Craspice ista q̃ nos agunt ĩ insaniam q̃ cũ pluris
laciimis amittimꝰ scies non dampnu in hiis molestum eẽ s opini¬
onem dampni. Nemo illa sentit ꝑisse s cogitat. Qui se ht̃ nichil
re natrauerit quod tu nulli naerau̾as. Is qui scit pluri¬
mum rumor. Quid ergo inquis tantus sum ut possim excita¬
re tumorez. Non eͥ quod te ad huc̾ locũ respities metiaris. ad
istum ⁊espice in quo moraris. quicquid int̾ uicina eminet. magͫ
c̃ illie ubi eminet. Nam magnitudo hr̃ cͥtum mo. Comꝑatio aũt

Expanded text:
ubi de incremento agetur, sed etiam ubi de iactura. " Hoc periturum est." Nempe ubi de incremento agetur, sed etiam ubi de iactura. " Hoc periturum est." Nempe adventicium fuit; tam facile sine isto vives quam vixisti. Si diu illud habuisti, perdis postquam satiatus es; si non diu, perdis antequam adsuescas. " Pecuniam minorem habebis." Nempe et molestiam. " Gratiam minorem." Nempe et invidiam. Circumspice ista, quae nos agunt in insaniam, quae cum plurumis lacrimis amittimus; scies non damnum in is molestum esse, sed opinionem damni. Nemo illa perisse sentit, sed cogitat. Qui se habet, nihire narraverit, quod tu nulli narraveras ? Is qui scit plurumum, rumor. "Quid ergo?" inquis, "Tantus sum, ut possim excitare rumorem?" Non est quod te ad hunc locum respiciens metiaris; ad istum respice, in quo moraris. Quicquid inter vicina eminet, magnum est illic, ubi eminet. Nam magnitudo non habet modum cert
Abbreviated transcription (Latin):
¶ Hoc itaq in his que affectamꝰ atq labore ma ⁊̃ꝑs
quo ꝯtendimꝰ inspicẽ debemꝰ aut nichil in illis comodi ee̾ aut plus
incomodi. Cucdam suꝑuacua siit. quedam tanti nõ sunt. s hoc non
prouidem & gratuita nobis uident᷑ que carissime ꝯstart. Ex eo licet
stupor nost̾ appareat ꝙ ca solla putamꝰ emi prõ quib peççunã sol¬
uimiꝰ Ea gratuita uocamꝰ. pro quib nos ipos impendimꝰ que emẽ
nolemꝰ si domꝰ nr̃a nobis pro illis eẽt danda. Si amenĩ aliquod feuc¬
tuosum ue pͥdiu. ad ca paratissimi suꝰ pueire cũ solicitudine cũ
ꝑiculo cu iactura pudoris &libertatis & temporis. adeo nichilest
cuiq se uilius. Idem itaq ĩ oĩb ꝯsciliis rebq faciamꝰ quod sole¬
mꝰ facere quotiens ad instictore alicuiꝰ m̃cis actessimꝰ. Uidemꝰ ħ qd̾¬
ꝯcupiscimꝰ quanti defferat. Sepe maxiu p̾cin ẽ pro quo nullũ dat.
multa possuz tibi ondere. q̃ acquisita acceptaq libertate nobis extor¬

Expanded text:
 Hoc itaque in his, quae adfectamus, ad quae labore magno contendimus, inspicere debemus, aut nihil in illis commodi esse aut plus incommodi. Quaedam supervacua sunt, quaedam tanti non sunt. Sed hoc non pervidemus, et gratuita nobis videntur, quae carissime constant. Ex eo licet stupor noster appareat, quod ea sola putamus emi, pro quibus pecuniam solvimus, ea gratuita vocamus, pro quibus nos ipsos inpendimus. Quae emere nollemus, si domus nobis nostra pro illis esset danda, si amoenum aliquod fructuosumve praedium, ad ea paratissimi sumus pervenire cum sollicitudine, cum periculo, cum iactura pudoris et libertatis et temporis; adeo nihil est cuique se vilius. Idem itaque in omnibus consiliis rebusque faciamus, quod solemus facere, quotiens ad institorem alicuius mercis accessimus; videamus, cupiscimus, quanti deferatur. Saepe maximum pretium est, pro quo nullum datur. Multa possum tibi ostendere, quae adquisita acceptaque libertatem nobis extor
Abbreviated transcription (Latin):
frigore. Non desut tue illi uenena s torpent. Multoꝵ arudeli¬
tas & ambitio & lusuria ut paria pessimis audeat fortue̾ fauo¬
re deficitur. eadez uelle coguosces da posse quantu uolut.
¶Meministi cu queda affirinares cẽ in rua potestate. dixisse.
me uolaticũ ee̾ ac leuẽ & te non cius pedem teneͬ. S pena/
mẽtitus su: pluma tenebat̾ qrͣ remisit & fugit. Scis quos
postea exibuerit ludos ꝙͣ mnulta in caput suũ casura tẽptau̾it.

Expanded text:
frigore; non desunt tunc illi venena, sed torpent. Multorum crudelifrigore; non desunt tunc illi venena, sed torpent. Multorum crudelitas et ambitio et luxuria, ut paria pessimis audeat, fortunae favore deficitur. Eadem velle sic subinde cognosces : da posse, quantum volunt. Meministi, cum quendam adfirmares esse in tua potestate, dixisse me volaticum esse ac levem et te non pedem eius tenere, sed pennam. Mentitus sum ? Pluma tenebatur, quam remisit et fugit. Scis, quos postea tibi exhibuerit ludos, quam multa in caput suum casura temptaverit.
Abbreviated transcription (Latin):
Am tibi iste ꝑsuasit uiꝵ se bonũ eẽ. atqui uir bonꝰ
tam cito nec fieri pot nec inteligi. Scis qm̃ mic
uiꝵ bonũ dicam: huiꝰ scd̾e note. Nam ille alt̾ fortasis tãq¬
fenix anno semel ꝗngentessiõ uascit̾. nec ẽ miꝵ ex ĩt̾uallo ma¬
gno. Genere. mediocia & in turbam nascentia sepe fortua
producit. Eximia u̾o ipã raritate ꝯmendat.I S iste młtu
adhuc abest ab eo quod profitetꝰ. & si sciret quid ee̾t uir bonꝰ
nũdu se eẽ ciedet᷑ fortasse fieri &ẽ posse desꝑaret. Pat male
existimat de malis hoc &̃ mali facuit. Nlec ulla maior pena
nequitie ẽ q ꝙ sibi ac suis displicet. At odit eos qui subita &
magna potentia ĩ potent̾ utunt. Idem faciet cu idẽ pot̾it. Mul¬
toꝵ quia ĩbecilia st̃ latẽt uicia non minꝰ ausura cum illis sue
uires placuerit q illa q̃ iam felicitas aꝑuit. Inst̾ra illis explicã¬
de nequitie desiit. Sic tuto ẜpens ẽ pestifera tractatꝰ du riget

Expanded text:
am tibi iste persuasit virum se bonum esse ? Atqui vir bonus tam cito nec fieri potest nec intellegi. Scis quem nunc virum bonum dicam ? Huius secundae notae. Nam ille alter fortasse tamqel anno quingentesimo nascitur. Nec est mirum ex intervallo magna generari; mediocria et in turbam nascentia saepe fortuna producit, eximia vero ipsa raritate commendat. Sed iste multum adhuc abest ab eo, quod profitetur. Et si sciret, quid esset vir bonus, nondum esse se crederet, fortasse etiam fieri posse desperaret. " At male existimat de malis." Hoc etiam mali faciunt, nec ulla maior poena nequitiae est quam quod sibi ac suis displicet. " At odit eos, qui subita et magna potentia inpotenter utuntur." Idem faciet, cum idem potuerit. Multorum, quia inbecilla sunt, latent vitia, non minus ausura, cum illis vires suae placuerint, quam illa, quae iam felicitas aperuit. Instrumenta illis explicandae nequitiae desunt. Sic tuto serpens etiam pestifera tractatur, dum riget
Abbreviated transcription (Latin):
int̾ se diu̾sa st̃ : ĩmo dissimilia. Qui amicus ẽ amat qui amat
utiq amicꝰ nõ ẽ. Itaq amicitia semꝑ prodest amor aliqũ ã
nocet. Si uichil aliud ob hoc profice ut amare discas. fostina
ergo duz mͥ proficis ne istuc altͥ didiceris. Ego quide ꝑcipio
iam fuictu cu mͥ fingo uno aĩo nos futuros & quicꝗd etati
nice uigoris abfessit id ad me crtua qͣq non mltu abesti re

Expanded text:
inter se diversa sunt ? " Immo dissimilia. Qui amicus est, amat; qui amat, non inter se diversa sunt ? " Immo dissimilia. Qui amicus est, amat; qui amat, non utique amicus est. Itaque amicitia semper prodest, amor aliquando etiam nocet. Si nihil aliud, ob hoc profice, ut amare discas. Festina ergo, dum mihi proficis, ne istuc alteri didiceris. Ego quidem percipio iam fructum, cum mihi fingo uno nos animo futuros et quicquid aetati meae vigoris abscessit, id a
Abbreviated transcription (Latin):
opus es IEgo cu uidisse indoles tua ĩ ieci maniĩ exhortatus su
adidi stimulos nec lente ire passus su s subinde inciraui & nuĩc
idez facio. s mis curente hortor & inuice hortante ¶uid alid̾
inꝗs ad huc uolo. in hoc plurimũ ẽ. Nam sic quõ pͥncipia totiꝰ
opis dimidiu occupare dicuntꝰ. ita res aiõ ꝯstat.ltaq ꝑs magͣ
bonitatis ẽ uele fieri bonũ. Scis que bonũ dica ꝑfectu absolu¬
tuz. quẽ malu facere milla uis nulla necessitas possit. hũc in te
prospicio si ꝑsen̾au̾is & incubueris & id egeris: ut oĩa frã dictaq
tua int̾ se ꝯgruant ac respondeant sibi & una forma ꝑcussa sit
non ẽ huiꝰ auis ĩ iecto cuiꝰ acta discordant uale:
Uin te ualde rogo ut strdeas. meu negotii ago.hr̃ẽ amicu
uolo. Qd̾ ꝯtingere michi insi ꝑgis ut cepisti excolere
te non põt. Nuc̃ eĩ amas me amicus non es. Quid ergo hoc

Expanded text:
opus es. Ego quom vidissem indolem tuam, inieci manum, exhortatus sum, opus es. Ego quom vidissem indolem tuam, inieci manum, exhortatus sum, addidi stimulos nec lente ire passus sum, sed subinde incitavi; et nunc idem facio, sed iam currentem hortor et invicem hortantem. "Quid aliud?" inquis; "adhuc volo." In hoc plurimum est, non sic quomodo principia totius operis dimidium occupare dicuntur; ista res animo constat. Itaque pars magna bonitatis est velle fieri bonum. Scis quem bonum dicam ? Perfectum, absolutum, quem malum facere nulla vis, nulla necessitas possit. Hunc te prospicio, si perseveraveris et incubueris et id egeris, ut omnia facta dictaque tua inter se congruant ac respondeant sibi et una forma percussa sint. Non est huius animus in recto, cuius acta discordant. VALE. te tam valde rogo, ut studeas, meum negotium ago; habere te amicum volo, quod contingere mihi, nisi pergis ut coepisti excolere te, non potest. Nunc enim amas me, amicus non es. "Quid ergo? Haec
Abbreviated transcription (Latin):
nũqͣ tutele sue fuit. Primũ in ea re sequiitꝰ priores in qua ne¬
mo non apriore dixit. Deinde in ea re sequũt que ad huc querit
nũquid aut ĩuenit si ꝯtenti fuerimꝰ inuentis. p̃terea qui aliud
sequit nichil inuenit ymo nec querit ¶Eͥd ergo nõ ibo pere d̃ pͥ¬
prioꝵ uestigia. Ego uero utar uia uetere. S si priorẽ pla¬
niorezq ĩ uenia. hac muniam & qui añ uos ista monuerũt
non diĩ nr̃i. s duces sũt. patet omib u̾itas nundu ẽ occupata
Multu ex illa ã futuris ⁊elictu ẽ. Hale.
his que agis ac scribis inteligo quantũ te ip̃e facis. Har
turbam quã oliz ⁊eliqras suꝑ te geris y si agricola arbor ad frie ⁊ꝑ¬
tu ꝑducta delectat si pastor ex fetu sui gregis capit uoluptate.
si alumpnũ suũ nemo alit̾ ĩtuetꝰ qͣ ut adolescentia illius suã
iudicet. Qͥd euenire credis his ꝗ ĩgenia educau̾unt e que
ten̾a formau̾unt adulta subito uident: assero te michi. meum

Expanded text:
numquam tutelae suae fiunt, primum in ea re secuntur priores, in qua nemo non a priore descivit; deinde in ea re secuntur, quae adhuc quaeritur. Numquam autem invenietur si contenti fuerimus inventis. Praeterea qui alium sequitur, nihil invenit, immo nec quaerit. Quid ergo ? Non ibo per priorum vestigia? Ego vero utar via vetere, sed si propiorem planioremque invenero, hanc muniam. Qui ante nos ista moverunt, non domini nostri, sed duces sunt. Patet omnibus veritas, nondum est occupata. Multum ex illa etiam futuris relictum est. VALE. iis, quae agis ac scribis, intellego, quantum te ipse, nam turbam olim reliqueras, superieceris. Si agricolam arbor ad frit voluptatem, si alumnum suum nemo aliter intuetur quam ut adulescentiam illius suam iudicet; quid evenire credis iis, qui ingenia educaverunt et quae tenera formaverunt adulta subito vident ? Adsero te mihi; meum
Abbreviated transcription (Latin):
carismõ inclusa. ideo pucris & snĩas edicendas damꝰ ae has quas
greci chrias uocant. quia ꝯpleti illas puerilis auĩs põt. qui plus
adhuc non capit c̾ti profectꝰ. uiro captare flosculos turpe est
& fulare se notissimis ac paucissimis uotib & memoria
stare. sibi ia ĩnitatꝰ dicat ista non teneat. Iturpe ẽ ei seni aut pro ⁊ ꝑ¬
spicienti senectute ex comentario sapeͬ. Ihoc zenon dixit. tu quid
hoc cleantes quid tu. Quousq sub alio moueberis Et imꝑa &
dic ꝙ memiorie tradat̃ aliquid a de tuo profer¶Omẽs itaq ꝙ ꝑͥ¬
istos nũqͣ autores semꝑ ĩterp̃tes sub aliena umbra latentes in¬
chil existimo hrcͣ gen̾osi nũqͣ ausos cẽ aliqñ face̾ quod diu didi¬
cerat. Memoria in alienis ex̾cuerũt. Aliud aũt ẽ mei̾nisse aliud
scire. beleminisse ẽ zem memorie comissam custodire. At ꝯͣ scire

Expanded text:
 et carminis modo inclusa. Ideo pueris et sententias ediscendas damus et has quas  et carminis modo inclusa. Ideo pueris et sententias ediscendas damus et has quas Graeci chrias vocant, quia conplecti illas puerilis animus potest, qui plus adhuc non capit. Certi profectus viro captare flosculos turpe est et fulcire se notissimis ac paucissimis vocibus et memoria stare; sibi iam innitatur. Dicat ista, non teneat. Turpe est enim seni aut prospicienti senectutem ex commentario sapere. " Hoc Zenon dixit"; tu quid ? " Hoc Cleanthes"; tu quid ? Quousque sub alio moveris ? Impera et dic, quod memoriae tradatur. Aliquid et de tuo profer. Omnes itaque istos, numquam auctores, semper interpretes sub aliena umbra latentes, nihil existimo habere generosi, numquam ausos aliquando facere, quod diu didicerant. Memoriam in alienis exercuerunt. Aliud autem est meminisse, aliud scire. Meminisse est rem commissam memoriae custodire. At contra scire
Abbreviated transcription (Latin):
l temptemꝰ educe̾ aliquid e tanta reꝵ equaliũ multitudie̾ pauꝑis
nuare ẽ pecus. Quoꝯq miẜis oculu id tibi occuetet qd̾ emiuere
posset nisi int̾ paria legeret. ¶Quare depone istam spem. posse
te sinnatiz degustare ĩgema maximoꝵ uiroꝵ. tota tibi inspiciẽ¬
da st̃. tota tractanda. res gerit᷑ e ꝑ liniamẽta sua ingenii opus
uectit᷑. ex quo nichil subduti sine zuina po̾t nec recuso quominꝰ
singula membra duz nio ut in ipo hoie ꝯscideres. non ẽ formosa.
Cuiꝰ crus laudatꝰ aut brachiũ. s ista cuiꝰ uniu̾sa facies admiratiõe
ꝑtib singuł abstulit. Si tñ exegeris non tñ modice tecu aga.
s pleua manu fiet. ingens coꝵ turba ẽ passim iacentiũ. Sumẽda
ert non coligenda. Non ei excidut. s fluũt ppetua & int̾ se cõ
texta st̃ ¶ Hec dubito qu multu ꝯferãt zudib adhuc &
extrinsecus ascultantib faciluis ci singula insidũt du sc̾pta &

Expanded text:
temptemus, educere aliquid ex tanta rerum aequalium multitudine. Pauperis est numerare pecus. Quocumque miseris oculum, id tibi occurret, quod eminere posset, nisi inter paria legeretur. Quare depone istam spem, posse te summatim degustare ingenia maximorum virorum; tota tibi inspicienda sunt, tota tractanda. Res geritur et per lineamenta sua ingenii opus nectitur, ex quo nihil subduci sine ruina potest. Nec recuso, quo minus singula membra, dummodo in ipso homine, consideres. Non est formonsa, cuius crus laudatur aut brachium, sed illa, cuius universa facies admirationem partibus singulis abstulit. Si tamen exegeris, non tam mendice tecum agam, sed plena manu fiet; ingens eorum turba est passim iacentium, sumenda erunt, non cotexta sunt. Nec dubito, quin multum conferant rudibus adhuc et extrinsecus auscultantibus; facilius enim singula insidunt circumscripta
Abbreviated transcription (Latin):
timore aspici p̾fertꝰ illi langiuido & bractheato. uemo glo¬
riari uisi de suo deb.Nitez laudamꝰ si fructũ palraites ho zp¬
nerat si ponderare ip̃o ad t̾ram coꝵ q̃ tulit aminicula dedu¬
cit. Non quis huic illa p̃feret uite cui auree uue aurea
folia dependent. propria uirtꝰ ẽ in uite fertilitas. A In hoĩe q̃ pͥ¬
quoq ad laudandu e. qd̾ ipus est. familia formosa ht̃
& domũ pulcra młtu serit multu fenerat: nichil hoꝵ
ĩ ip̃o ẽ. S c̾ca ip̃m lauda in ip̃o quod nec eripi pot nec da
ficile facit comis insania. In uicia ale̾ alteꝵ tuidimꝰ. quomo¬

Expanded text:
timore aspici, praefertur illi languido et bratteato. Nemo glotimore aspici, praefertur illi languido et bratteato. Nemo gloriari nisi suo debet. Vitem laudamus, si fructu palmites onerat, si ipsa pondere ad terram eorum, quae tulit, adminicula deducit; num quis huic illam praeferret vitem, cui aureae uvae, aurea folia dependent ? Propria virtus est in vite fertilitas, in homine quoque id laudandum est, quod ipsius est. Familiam formosam habet et domum pulchram, multum serit, multum fenerat; nihil horum in ipso est, sed circa ipsum. Lauda in illo, quod nec eripi potest nec fficilem facit communis insania; in vitia alter alteru
Abbreviated transcription (Latin):
ratio eius non dices Ista ⁊es maior ẽ altior̃q qr ut cedi si¬
milis huic in quo ẽ corpusculo possit. ¶ Uis istuc diuina ⁊ ꝑ¬
descendit. aĩn excelente moderatũ. oĩa tãq minora transeũtẽ
qc quid timemꝰ optamꝰq ridente celestis potentia hĩtat. non
pot res tanta sine amunculo numis stare. ltaq maiore su
pte illic ẽ unde descendit. queadmio ⁊adii solis ꝯtingũt ꝗdẽ
t̾ram s ibi sut. Uude mittũt᷑. sic au̾is magnꝰ ac sacer & in
hoc demissꝰ ut propiꝰ diuina noscamꝰ ꝯu̾satur quide nobiscu.
nitet. Quid eĩ ẽstulcius qr in hoie aliena laudare. Quid eo
demẽtius qui ea mirat que ad aliu transferri protiiꝰ possũt.
Mon facuit meliorez equii aurei freni. Alt̾ leo aurata iuba di ⁊ p¬
mittit᷑ du ꝯtrectatur & ad pacietia recipiendi oruamẽta cogit̾
nã eẽ uoluit speciosus ex horido. Cuiꝰ hic decor ẽ non sie̾

Expanded text:
ratio eius ? Non dices: " Ista res maior est altiorque quam ut credi siratio eius ? Non dices: " Ista res maior est altiorque quam ut credi similis huic, in quo est, corpusculo possit ? Vis isto divina descendit." Animum excellentem, moderatum, omnia tamquam minora transeuntem, quicquid timemus optamusque ridentem, caelestis potentia agitat. Non potest res tanta sine adminiculo numinis stare. Itaque maiore sui parte illic est, unde descendit. Quemadmodum radii solis contingunt quidem terram, sed ibi sunt, unde mittuntur; sic animus magnus ac sacer et in hoc demissus, ut propius divina nossemus, conversatur quidem nobiscum, nitet; quid enim est stultius quam in homine aliena laudare ? Quid eo dementius, qui ea miratur, quae ad alium transferri protinus possunt ? Non faciunt meliorem equum aurei freni. Aliter leo aurata iuba mittitur, dum contractatur et ad patientiam recipiendi ornamenti cogitur natura esse voluit, speciosus ex horrido, cuius hic decor est, non sine
Abbreviated transcription (Latin):
an põt aliquis supͣfortunã nisi ab illo adiutꝰ exurge̾. ille dat cõ¬
sus freqͥns lucꝰ & ꝯspectũ celi desiderate ramoꝵ alios protegõ
tiu sũmones illa proceritas silue & secretu loci & admiratio um¬
bre ĩ aꝑto tam dense atq ꝯtinue fide tibi numis facit. Et
si quis specus saxis penitus exesis monte suspendit non ma¬
nu factu s naturalib caĩs ĩ tãta laxitate excauatꝰ aĩi tuũ
quada religionis suspicioe ꝑcutiet. Maguaꝵ fluinu capita
uen̾amĩ subita & ex abdito uasti amnis cruptio aras ht. coluntur
aquaꝵ calentiũ fontes. & stagna qͥdam uł opacitas uł in mẽsa
altitudo sacrauit. Y si hoiez uideris int̾itu piculis i tactũ cu ꝙ¬
piditatib: it̾ adu̾sa felicem ĩ mediis tempestatib placidu
ex supiore loco hoies uidente ex equo deos non subibit uene¬

Expanded text:
an potest aliquis supra fortunam nisi ab illo adiutus exurgere? Ille dat conan potest aliquis supra fortunam nisi ab illo adiutus exurgere? Ille dat consis frequens lucus et conspectum caeli ramorum aliorum alios protegentium summovens obtentu, illa proceritas silvae et secretum loci et admiratio umbrae in aperto tam densae atque continuae fidem tibi numinis faciet. Si quis specus saxis penitus exesis montem suspenderit, non manu factus, sed naturalibus causis in tantam laxitatem excavatus, animum tuum quadam religionis suspicione percutiet. Magnorum fluminum capita veneramur; subita ex abdito vasti amnis eruptio aras habet; coluntur aquarum calentium fontes, et stagna quaedam vel opacitas vel inmensa altitudo sacravit Si hominem videris interritum periculis, intactum cupiditatibus, inter adversa felicem, in mediis tempestatibus placidum, ex superiore loco homines videntem, ex aequo deos, non subibit te vene
Abbreviated transcription (Latin):
in uno sapiente recipio: uõ exigo. ut or̾o euis sine ĩpedimẽto
exeat. Proferatur tn malo e ꝓfluat. Ito aute magis te
det̾ro ab isto morbo. ꝙ non põt tibi ista res ꝯtinge̾ alit̾ q si
te pudere desierit. ꝑfrices fronte oportet & te ipe nio au¬
terca excitatione opꝰ ẽ cottidiana & areb studiu transferen
duz ad u̾ba. Hec aũt &ẽ si aderut & poterut sine ullo tuo labo
re decurrẽ tamẽ temꝑanda st̃.Na qͥmadmo sapienti
uiro incessꝰ modestior ꝯueit ita or̃o p̾ssa non audax. Sũ¬
ueras ure ad bonar mentez. quam stultuz ẽ optare
cu possis ate impetiare. Non sũt ad celu eleuande ma¬
nus nec exorand̾ editiuis ut nos ad aure simulacri qua¬
si magis exaudiri possumꝰ admittat. Prope ẽ ad te deus trai
uoꝵ q nostroꝵ obẜuator. & custos Hic prout anobis trac¬
tatus ẽ ita nos ip̃e tractat. Bonꝰ ergo uir sine deo nemo est.

Expanded text:
in viro sapiente recipio, non exigo; ut oratio eius sine impedimento in viro sapiente recipio, non exigo; ut oratio eius sine impedimento exeat, proferatur tamen malo quam profluat. Eo autem magis te deterreo ab isto morbo, quod non potest tibi ista res contingere aliter quam si te pudere desierit; perfrices frontem oportet et te ipse non auraeterea exercitatione opus est cotidiana et a rebus studium transferendum est ad verba. Haec are decurrere, tamen temperanda sunt. Nam quemadmodum sapienti viro incessus modestior convenit, ita oratio pressa, non audax. Sumveras ire ad bonam mentem, quam stultum est optare, cum possis a te impetrare. Non sunt ad caelum elevandae manus nec exorandus aedituus, ut nos ad aurem simulacri, quasi magis exaudiri possimus, admittat; prope est a te deus, tecunorumque nostrorum observator et custos. Hic prout a nobis tractatus est, ita nos ipse tractat. Bonus vero vir sine deo nemo est;
Abbreviated transcription (Latin):
uarius ait. Quõ istu diẜtum dicatis nescio Tria u̾ba nõ pot
iugẽ. Quidin malis tu sic dicere. quo uinitius aliquis tã ĩsul¬
sus int̾uen̾it ꝙ qui illi singula u̾ba uelenti tanq dictaret sa
non diceẽ ait dic uł mĩq dicas.I Nãq hereri cursũ suis ⁊ pͥ¬
temporib oratoris celeberum. & longe abee̾ ab hoĩe sano uolo.
Nuq dubitauit nũqͣ int̾iissit semel incipiebat semel desine¬
bat.¶ Queda tñ & nationib puto magis aut niiis ꝯuenire. ꝗ¬
In grecis hanc licentia tuleris. Nos ã cu scribimꝰ ĩt̾pingore
assueuimꝰ. Eicero qͦ nr̃ a quo romana eloqͥntia qͦ exiluit
gradatuis fuit. Romanꝰ ẜ mo magis se crrꝯspicit & cetunat
qd̾ post ista ẽ cloqͥntia qͦ disputabat expedite magis ꝙͣ ꝯcitate
ut posses dice̾ facilitatẽ eẽ illa non celeritate.I banc ego q ꝑͥ¬

Expanded text:
Varius ait: " Quomodo istum disertum dicatis nescio; tria verba non potest Varius ait: " Quomodo istum disertum dicatis nescio; tria verba non potest iungere." Quidni malis tu sic dicere, quomodo Vinicius ? Aliquis tam insulsus intervenerit quam qui illi singula verba vellenti, tamquam dictaret, non diceret, ait: " Dic, numquid dicas." Nam Q. Hateri cursum, suis temporibus oratoris celeberrimi, longe abesse ab homine sano volo; numquam dubitavit, numquam intermisit; semel incipiebat, semel desinebat. Quaedam tamen et nationibus puto magis aut minus convenire; in Graecis hanc licentiam tuleris; nos etiam cum scribimus, interpungere adsuevimus. Cicero quoque noster, a quo Romana eloquentia exiluit, gradarius fuit. Romanus sermo magis se circumspicit et aestimat d post ista est, eloquentia quoque, disputabat expedite magis quam concitate, ut posses dicere facilitatem esse illam, non celeritatem. Hanc ego
Abbreviated transcription (Latin):
qd̾ ne uoluptate quide ulla ht̃ talis uboꝵ sine delectu ruentiũ
strepitꝰ. Ys ut pleraq que ut fieri posse nõ crederis cogͦuisse
satis ẽ. ita istes u̾ba ex̃cuerũt. hnde est semel audisse. Puid
ei quis dicẽ quid imitari uelit. quid deeoꝵ aĩo iudicet. quoꝵ oĩo
ac longuis ꝙͣ uoluit effert᷑. sic ista dicendi celeritas nec ĩ sua po¬
m s salua digͥtate moꝵ quã iuolentia ista & nitnia ius exuit.
hẽat uires magnas moderatas tame. Peremnis sit unda non
correns. U ix oratori ꝑmisim talem dicẽdi uelocitate ĩ renocabi¬
fectus impetus sin nñ sustinet atq ing̾at qͣntu aunres pati possut.¬
¶ Recte gͦ facies si non uidebis istos qui quantu dicat non qꝑ¬
quẽ adinõs querũt.¶ Et ipe malueris si nece̾ ẽ.p. uiuitiũ dicẽ ⁊ͥ¬
cu q̾retꝰ qñ .ꝓ. uiuicius dicet᷑ asseluis ait łractim. Nlam gͣuis

Expanded text:
quod ne voluptatem quidem ullam habet talis verborum sine dilectu ruentium quod ne voluptatem quidem ullam habet talis verborum sine dilectu ruentium strepitus ? Sed ut pleraque, quae fieri posse non crederes, cognovisse satis est, ita istos, qui verba exercuerunt, abunde est semel audisse. Quid nim quis discere, quid imitari velit ? Quid de eorum animo iudicet, quorum oraac longius quam voluit effertur; sic ista dicendi celeritas nec in sua po? Sed salva dignitate morum, quam violenta ista et nimia vis exuit. Habeat vires magnas, moderatas tamen; perennis sit unda, non torrens. Vix oratori permiserim talem dicendi velocitatem inrevocabifectus inpotens sui, tantum festinet atque ingerat, quantum aures pati possunt. Recte ergo facies, si non videris istos, qui quantum dicant, non quemadmodum quaerunt, et ipse malueris, si necesse est, ut P. Vinicius dice quomodo P. Vinicius diceret, Asellius ait: "Tractim." Nam Geminus
Abbreviated transcription (Latin):
nuis suꝑueies oratori data ẽ. leuis & melle dulcior seni ꝓfuit.
¶Sic itaq hẽ ut istam uiz dicendi rapida atq hñdante aptio¬
ro eẽ credas criculati q agenti in rem magna ac ẜia docẽti¬
q. ¶ Eque stilare illũ nolo qͣ curere nec extendat autes nec ob¬
ruat. Nlam illa qͦ inopia & exilitas minꝰ intentũ auditore̾ ht̃
tedio ĩ t̾rupte tarditatis. Sacilius tñ insidit qd̾ expectat᷑ ꝙ qd̾¬
p̃t̾ uolat.¶Deniq tradere homĩes discipulis p̃cepta dicunt᷑.
ĩ ꝯpoita ẽẽ deb & simplex. Hec pplaris nichil ht̃ ueri. alouẽ
uult turba & in ꝯsultas aures ĩpetu raꝑe. Tradendã se nõ
dia non ꝓsit nisi ĩmoretꝰ. Multu p̾terea ht̃ inanitatis & uani
plus sonat q ualet. lemenda st̃ q̃ me ext̾rẽt ꝯpescenda qͥ̃ uritãt.
discutienda q̃ falut. ihibenda luxuria. coripienda anaritia. Qͥd
hoꝵ rapti pot̾ fieri: Quis medicus egios ĩ transitu curat.¶ Qͥd

Expanded text:
ns iuveniori oratori data est, lenis et melle dulcior seni profluit. Sic itaque habe, istam vim dicendi rapidam atque abundantem aptiorem esse circulanti quam agenti rem magnam ac seriam docentique. Aeque stillare illum nolo quam currere; nec extendat aures nec obruat. Nam illa quoque inopia et exilitas minus intentum auditorem habet taedio interruptae tarditatis, facilius tamen insidit, quod exspectatur, qtervolat. Denique tradere homines discipulis praecepta dicuntur;inconposita esse debet et simplex. Haec popularis nihil habet veri; movere vult turbam et inconsultas aures inpetu rapere, tractandam se non dia non prosunt, nisi inmorantur. Multum praeterea habet inanitatis et vani, plus sonat quam valet. Lenienda sunt, quae me exterrent, conpescenda, quae inritant, discutienda, quae fallunt, inhibenda luxuria, corripienda avaritia; quid horum raptim potest fieri ? Quis medicus aegros in transitu curat ? Quid,
Abbreviated transcription (Latin):
luxuria hos inflat illos molit & totos ⁊ esoluit. at bene
illa aliꝗs fert sic quõ uinu. Yltaq non ẽ quod tibi ip̃i per ꝑͥ¬
suadeat eu cẽ̾ felice qui amultis obsidet᷑. sic ad illũ ꝙͣ ad¬
mõ ad lacu ꝯcurit᷑ que exauruit &e ꝯturbat.Nugato¬
riu & ĩ herte uocãt᷑: Sc̃is quosda plise loqui & significare
ꝯtraria. felico uocabat. Quid ergo erit : ne illud quidem
Curo ꝙ quibda nimis horridi aĩ uidet᷑ ae tetrici. Ariston aie¬
bat/. male se adolescente tusto ꝙrͣ illare & amabile curbe.
Uinu cĩ bonũ fieri põt quod recens duꝵ & aspeꝵ siusu est.
N lon portat etate quod indolio placuit. Si en triste apellet
& inimicu ꝓcessib sius bñ se dabit ĩ uetustate. lp̃a tristitia
ꝑseu̾et mõ colã uirtute ꝑhibere lib̾alia studia. nõ illa quib

Expanded text:
luxuriam. Hos inflat, illos mollit et totos resolvit. "At bene luxuriam. Hos inflat, illos mollit et totos resolvit. "At bene aliquis illam fert." Sic, quomodo vinum. Itaque non est quod tibi isti persuadeant cum esse felicem, qui a multis obsidetur; sic ad illum, quemadmodum ad lacum concurritur, quem exhauriunt et turbant. " Nugatorium et inertem vocant." Scis quosdam perverse loqui et significare contraria. Felicem vocabant; quid ergo ? Erat ? Ne illud quidem curo, quod quibusdam nimis horridi animi videtur et tetrici. Ariston aiebat malle se adulescentem tristem quam hilarem et amabilem turbae. Vinum enim bonum fieri, quod recens durum et asperum visum est; non pati aetatem, quod in dolio placuit. Sine eum tristem appellent et inimicum processibus suis; bene se dabit in vetustate ipsa tristitia, perseveret modo colere virtutem, perbibere liberalia studia, non illa, quibus
Abbreviated transcription (Latin):
non tm̃ quẽ nõ uelis. s quale uelis uidcas ¶ Affer itaq michi
ingens munꝰ & quo magis iustes cogita te mortale ceͣ me
senez. Propera ad me. s ad te prius. / profice & ante oĩã
hoc cura ut ꝯstes tibi.⁊ Quoties exꝑra uoles an aliquid actũ
sit obẜua an cade hodie uelis que heri. Mutatio uoluntatis¬
indicat aiñr natate. Alicubi atq alicubi apparẽ prout tullit uentꝰ.
Non uagatꝰ quod fixu atq fondatu ẽ. Illud sapienti ꝑfecto ꝯtĩ¬
git. aliquatenꝰ & ꝓficienti prouectoq. Quid etgo interest:
hic cõmouet quide non tũ transit. s suo loco mitat ille nec
illũ obiuxgãt ꝙ umbram & ocui petierit ꝙ digni¬
tatez suaz destituerit. & cu płꝰ ꝯsequi posset p̃tulerit quiete¬
quib inuidet᷑ non desinẽt transire. Alii elident᷑. alii cadẽt᷑.
⁊es c̃ inquiera felicitas. ip̃a se exagitat mouet cerebrii. non
uno genẽ alios in aliud itritat. Hos in potentia illos in

Expanded text:
non tantum quem velis, sed qualem velis, videas. Adfer itaque te mihi ingens munus, et quo magis instes, cogita te mortalem esse, me senem. Propera ad me, sed ad te prius. Profice et ante omnia hoc cura, ut constes tibi. Quotiens experiri voles, an aliquid actum sit, observa, an eadem hodie velis, quae heri. Mutatio voluntatiindicat animum natare, aliubi atque aliubi apparere, prout tulit ventus. Non vagatur, quod fixum atque fundatum est. Istud sapienti perfecto contingit, aliquatenus et proficienti provectoque. Quid ergo interest ? Hic commovetur quidem, non tamen transit, sed suo loco nutat; ille ne illum obiurgant, quod umbram et otium petierit, quod dignitatem suam destituerit, et cuquibus invidetur, non desinent transire; alii elidentur, alii cadent. Res est inquieta felicitas; ipsa se exagitat. Movet cerebrum non uno genere; alios in aliud irritat, hos in potentiam, illos in
Abbreviated transcription (Latin):
nõ magis q quiescẽ. ita nĩ aĩus ĩ moti ẽ. eo mobilior & actuo¬
sior quo uehementior fuĩt. S felix qui ad meliora hũc ĩpetum
dedit. ponet se ex ius dictionẽ q fortune scd̾a temꝑabit. adu̾sa cõ¬
minuet & alii adinitanda despiciet. Magni ãi c̃ magua ꝯtemp¬
nete ac mediocria male qͣ nimia. Illa .ni. utilia uitaliaq st̃¬
¶ Ac hec eo ꝙ suꝑfliuit noçẽt sic segete nimia stet̾int nbertas sic
⁊ ami honere fraugunt᷑. Sic ad mat̾i̾tate non pueit nimiafe¬

Expanded text:
non magis quam quiescere; ita noster animus in motu est, eo mobilior et actuonon magis quam quiescere; ita noster animus in motu est, eo mobilior et actuosior, quo vehementior fuerit. Sed felix, qui ad meliora hunc inpetum dedit! Ponet se extra ius dicionemque fortunae. Secunda temperabit, adversa comminuet et aliis admiranda despiciet. Magni animi est magna contemnere ac mediocria malle quam nimia. Illa enim utilia vitaliaque sunt; at haec eo, quod superfluunt, nocent. Sic segetem nimia sternit ubertas, sic rami nimio onere franguntur, sic ad maturitatem non pervenit nimia fe
Abbreviated transcription (Latin):
nu multa efficiũt & angusta st̃. tuĩ ut dixi ydonea mens rapiat
illa & in se trabat: multa ĩ uice & ip̃a gen̾abit & plus reddet qͣ
gustu cohactos ego u̾o ꝯpona s uide neplus profutã
sit rõ ordinaria ꝙͣ hoc que mĩc nulgo breuiariũ dicit᷑. olim
cu latine loq̃rem̃ simariui uocabat᷑. Illa res discenti magis ne¬
cesẜia ẽ hoc dicenti scienti. Illa cĩ docet hec amonet. s utrisq
rei tibi copiã facia. tu ame non ẽ ꝙ illũ aut illũ exigas Quiꝰ
uoto rependat ignotꝰ ẽ. Scribam gͦ qd̾ uis s more meo. Int̾i
młtos hẽs quoꝵ scͥpta nescio an satis ordinẽt. Sume ĩ manꝰ
ĩ se genosus auis ꝙ ꝯatatꝰ ad honesta. neĩẽ excelsi ĩ genii uiꝵ
humilio delectat & sordida. Magnaꝵ reꝵ spẽs ad se uocat & ex¬
tolit. Quẽ adnio flama sugit in rectu. iace̾ ac depͥmi nõ põt

Expanded text:
t angusta sunt. Tantum, ut dixi, idonea mens capiat t angusta sunt. Tantum, ut dixi, idonea mens capiat illa et in se trahat. Multa invicem et ipsa generabit et plus reddet quamgustum coactos ego vero conponam. Sed vide, ne plus profutura sit ratio ordinaria quam haec, quae nunc vulgo breviarium dicitur, olim cum latine loquerentur, summarium vocabatur. Illa res discenti magis necessaria est, haec scienti. Illa enim docet, haec admonet. Sed utriusque rei tibi copiam faciam. Tu a me non est quod illum aut illum exigas; qui notorem dat, ignotus est. Scribam ergo quod vis, sed meo more; interim multos habes, quorum scripta nescio an satis ordinent. Sume in manuss animus, quod concitatur ad honesta. Neminem excelsi ingenii virum humilia delectant et sordida; magnarum rerum species ad se vocat et extollit. Quemadmodum flamma surgit in rectum, iacere ac deprimi non potest,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯscilio aductus illo s impetu ĩ pactꝰ ẽ. Non minꝰ sepe fortuna
ĩ nos incurrit ꝙͣ nos in illa. turpe ẽ non ire s ferri. & subito in
plurimii ꝓficit ẜmo ꝗ minutati ⁊ecepit aĩo disputatioes
ritatii phya bonũ ꝯsiliu ẽ. Conscilius nemo clate dat. aliquãdo
utendu ẽ & illis ut ita dicam ꝯcionib ubi qui dubitabat ĩpe¬
lendꝰ ẽ Ubi u̾o non hoc agendu ẽ ut uelit disce̾ s ut discat
ad hec siuĩssiora u̾ba uemendu ẽ. facilius intrãt & heret ncc .n.
multis opꝰ ẽ uec efficacib seminis mõ spargenda st̃ qd̾ ꝙuis
sit exignũ cu occupauit idoneu locu iuires suos explicat. & ex
minimo in maxios auet̾ diffundit᷑ ldem facit ⁊õ non patotlate.
si aspicias ĩ oꝑpe crescit. pauca sut que dicũt᷑. s cu auĩs illa bene
excipit ꝯualescut & exurgũt. Eade ẽ inꝙͣ p̃ceptoꝵ ꝯdirio q̃ semi¬

Expanded text:
consilio adductus illo, sed inpetu inpactus est. Non minus saepe fortuna consilio adductus illo, sed inpetu inpactus est. Non minus saepe fortuna in nos incurrit quam nos in illam. Turpe est non ire, sed ferri et subito in Plurimum proficit sermo, quia minutatim inrepit animo. Disputationes ilosophia bonum consilium est; consilium nemo clare dat. Aliquando utendum est et illis, ut ita dicam, contionibus, ubi qui dubitat, impellendus est; ubi vero non hoc agendum est, ut velit discere, sed ut discat, ad haec submissiora verba veniendum est. Facilius intrant et haerent; nec enim multis opus est, sed efficacibus. Seminis modo spargenda sunt, quod quamvis sit exiguum, cum occupavit idoneum locum, vires suas explicat et ex minimo in maximos auctus diffunditur. Idem facit ratio; non late patet, si aspicias: in opere crescit. Pauca sunt, quae dicuntur, sed si illa animus bene excepit, convalescunt et exurgunt. Eadem est, inquam, praeceptor