comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
dat. & quicquid mens uel de inexꝑto certami-¬
ne. uel de conuersationis pristine memoria pa¬
tit᷑ lauet᷑᷑ ut tanto suauius in conspectu sui
spectatoris ardeat: quanto cũ ei assistere ceꝑit.
nil terrenũ secũ. nil lubricũ in ara suȩ orationiᷤ
imponit. Uir gͥ sc̃s humane mentis dãpna con¬
spiciat: qđ plerũq se cogitatione illicita inqͥnat.
& postꝗͣ. reatũ oꝑis udex relaxat : & sua plorais
nr̃a quȩ ploremus aꝑiat dicens. Si peccaui
& ad oram peꝑcisti michi:cur ab iniqͥtate mea¬
me mundũ eẽ non pateris as Ac si aꝑte dicat.
Si culpã uenia abstulit: cur hanc & ã memoria
tione concutit᷑ : ut ad ꝑpetrationẽ illius longe
grauius quã prius capta fuerat urgeat᷑. Et
deprehensa trepidat: seq ipsã uariis motib
impulsa ꝑturbat. Ne quidem uincat᷑ tẽptatio¬
nib inetuit: seo resistens hoc ipsũ qđ longo la¬
bore certaminis affligit᷑ ꝑhorrescit. Unde &

Expanded text:
dat. Et quidquid mens vel de inexperto certamidat. Et quidquid mens vel de inexperto certamine, vel de conversationis pristinae memoria patitur, lavetur, ut tanto suavius in conspectu sui spectatoris ardeat, quanto cum ei assistere coeperit nil terrenum secum, nil lubricum in ara suae orationis imponit. Vir igitur sanctus humanae mentis damna conspiciat, quod plerumque se cogitatione illicita inquinat; et postquam reatum operis judex relaxat, et, sua plorans, nostra quae ploremus aperiat, dicens: Si peccavi, et ad horam pepercisti mihi, cur ab iniquitate mea mundum me esse non pateris? Ac si aperte dicat: Si culpam venia abstulit, cur hanc et a memoria tione concutitur, ut ad perpetrationem illius longe gravius quam prius capta fuerat urgeatur; et deprehensa trepidat, seque ipsam variis motibus impulsa perturbat. Metuit quidem ne vincatur tentationibus, sed resistens hoc ipsum quod longo labore certaminis affligitur perhorrescit. Unde et
Abbreviated transcription (Latin):
mẽbra hostię ꝑ frusta concisa suꝑ ignẽ poni
immolamus. Caput atq ea quȩ iuxta iecur
continentur incendimus: cũ in sensu nr̃o qͦ
omẽ corpus regit᷑. atq in occultis desideriis
flãma diuini amoris ardemus. & tam̃ p̃cipit᷑
ut pedes atq intestina hostiȩ lauent᷑: pedib
enim terra tangit᷑ : intestinis uͦ stercora gestan¬
tur. Quia plerũq iã ex desiderio in ęteruita¬
tẽ succendimꝰ: iam toto deuotionis sensu ad
appetitũ nr̃ȩ mortificationis inhiamus. Sed
quia adhuc terrenũ pre infirmitate aliquid
agimus: ñnulla etiã quȩ iã subegimus. illicita
in corde toleramus. Cũq cogitationes nr̃as in¬
munda temptatio inquinat : quid aliuo ꝗͣ. in¬
testina hostiȩ stercus portant . Sed ut cõburi
debeant lauent᷑᷑ qr nimirũ necesse est ut in¬
mundas cogitationes timoris fletus deluat.
quas in acceptione sacrificii suꝑnus anior incen-¬

Expanded text:
membra hostiae per frusta concisa super ignem ponmembra hostiae per frusta concisa super ignem ponimmolamus. Caput atque ea quae juxta jecur continentur incendimus, cum in sensu nostro, quo omne corpus regitur, atque in occultis desideriis flamma divini amoris ardemus. Et tamen praecipitur ut pedes atque intestina hostiae laventur. Pedibus enim terra tangitur, intestinis vero stercora gestantur, quia plerumque jam ex desiderio in aeternitatem succendimur, jam toto devotionis sensu ad appetitum nostrae mortificationis inhiamus; sed quia adhuc terrenum prae infirmitate aliquid agimus, nonnulla etiam quae jam subegimus illicita in corde toleramus. Cumque cogitationes nostras immunda tentatio inquinat, quid aliud quam intestina hostiae stercus portant? Sed ut comburi debeant, laventur, quia nimirum necesse est, ut immundas cogitationes timoris fletus diluat, quas in acceptione sacrificii supernus amor incen
Abbreviated transcription (Latin):
erga societatẽ bonoꝵ sumat. Post aꝗͣ quippe
occũbente sole ad castra reuertit᷑ : qui post
lamenta pęnitentiȩ frigescente flãma cogi¬
tationis illicitȩ. ad fideliũ merita p̃sumenda
reparat᷑: ut iam se a ceteris longe eẽ ñ esti¬
mae: qui mundũ se ꝑ obitũ intimi ardoris
gaud&. Sed inter hȩc sciendũ est. qđ idcirco
nonnũꝗͣ. impulsu illicitȩ cogitationis affligim᷑:
qr in quibusdã terrene conuersationis actib
quãuis licitis libenter occupam᷑. Cũq uel in
minimis terrena actio ꝑ desideriũ tangitur:
crescente contra nos antiqui hostis fortitudine.
mens nr̃ã nimia mportunitate tẽptationis
inquinat᷑. Unde & sacerdos legis. membra
hostię ꝑ frusta concisa. caput atq ea quę
erga iecur sunt iubet᷑ ignib cremare: pedes
uͦ atq in testina hostię prius aqua deluere.
Nos ipsos quiꝑpe sacrificiũ dõ offerimus: cũ
uitã nram cultui diuino dedicamus. Qui

Expanded text:
erga societatem bonorum sumat. Post aquae quipperga societatem bonorum sumat. Post aquae quippe lavationem, occumbente sole ad castra revertitur, qui post lamenta poenitentiae, frigescente flamma cogitationis illicitae, ad fidelium merita praesumenda reparatur; ut jam se a caeteris longe esse non aestimet, qui mundum se per obitum intimi ardoris gaudet. Sed inter haec sciendum est quod idcirco nonnunquam impulsu illicitae cogitationis affligimur, quia in quibusdam terrenae conversationis actibus, quamvis licitis, libenter occupamur. Cumque vel in minimis terrena actio per desiderium tangitur, crescente contra nos antiqui hostis fortitudine, mens nostra non minima importunitate tentationis inquinatur. Unde 326 et sacerdos legis, membra hostiae per frusta concisa, caput atque ea quae erga jecur sunt, jubetur ignibus cremare, pedes vero atque intestina hostiae prius aqua diluere . Nos quippe ipsos sacrificium Deo offerimus cum vitam nostram cultui divino dedicamus. Qui
Abbreviated transcription (Latin):
no pollutus sit somuio: egrediet᷑ extra castra
& non reuertet᷑ prius ꝗͣ ad uesꝑam lauetur
aqua : & post solis occasũ regrediet᷑ in cas¬
tra. Nocturnũ quippe somniũ tẽptatio est¬
occulta. ꝑ quã tenebrosa cogitatione turpe
aliquid corde concipit᷑ : qđ tamen corporis
oꝑe non expletur. Sed somnio nocturno pol¬
lutus egredi extͣ castra p̃cipit᷑: qr uidelice dig¬
num est. ut qui inmunda cogitatione polluit᷑:
indignũ se cunctoꝵ fidelium societatib arbi-
tretur. Culpe suȩ meritũ ante oculos ponat:¬
& ex bonoꝵ se ęstimatione despiciat. P olluto
gͦ extra castra exire est: turpi impugnatione
laboranti. sese ex continentũ cõparatione des¬
picere. Qui ad uesꝑam lauat᷑ aqua: cũ defecꝰ¬
tũ suũ conspiciens. ad pęnitentię lamenta
conuertit᷑ : ut fletib diluat om̃ẽ qđ animũ
occulta inquinatio accusat. Sed post occasũ
solis ad castra redeat: quia deferuescente tẽp¬
tationis ardore. necesse est ut iterũ fidutiam

Expanded text:
etur extra castra, et non revertetur prius quam ad vesperam lavetur aqua. Et post solis occasum regredietur in castra. Nocturnum quippe somnium est tentatio occulta, per quam tenebrosa cogitatione turpe aliquid corde concipitur, quod tamen corporis opere non expletur. 2. Sed somnio nocturno pollutus egredi extra castra praecipitur, quia videlicet dignum est ut qui immunda cogitatione polluitur indignum se cuncttretur, culpae suae meritum ante oculos ponat, ex bonorum se aestimatione despiciat. Pollutum ergo extra castra exire est turpi impugnatione laborantem, sese ex continentium comparatione despicere, quia ad vesperam lotus aqua, cum defectum suum conspiciens ad poenitentiae lamenta convertitur, ut fletibus diluat omne quod animum occulta inquinatio accusat. Sed post occasum solis ad castra redeat, quia, defervescente tentationis ardore, necesse est ut iterum fiduciam
Abbreviated transcription (Latin):
correctione & pęnitentia subsequente robora-¬
mur. ꝑ perratȩ tam̃ nr̃e nequitiȩ adhuc me¬
moria tangim᷑: & cogitatione illicita auersi
nolentesq pulsamur. Unde apte subiungit.¬
Si peccaui & ad horã peꝑcistimͥ: cur ab iniqͥ.¬
tate mea mundũ me ẽe̾ nion pateris as Ad horã
dñs peccato parcit: cũ reatũ culpȩ concessis¬
ꝓtinus fletib deluit. Sed ab iniquitate nr̃a
mundos nos ẽẽ non patit᷑: qr uolentes quidẽ¬
culpã fecimus: s ñnũꝗͣ nolentes eius memoriã
cũ delectatione toleramus. Sepe nãq hoc qđ
a ꝯspectu iã iudicis fletu interueniente dele¬
tũ est. ad animũ redit: & deuicta culpa ad
delectationẽ rursus inserpere nitit᷑. atq in
antiquo certamine reduiiua pulsatione re-¬
parat᷑: ita ut qđ prius egit in corpore: hoc
importuna cogitatione postmnodũ uerset in
mente. Qđ caute ille conspicere athleta spũ¬

Expanded text:
correctione et poenitentia subsequente roboracorrectione et poenitentia subsequente roboramur; perpetratae tamen nostrae nequitiae adhuc memoria tangimur, et cogitatione illicita aversi nolentesque pulsamur. Unde et apte subjungitSi peccavi, et ad horam pepercisti mihi, cur ab iniquitate mea mundum me esse non pateris? - Ad horam Dominus peccato parcit, cum reatum culpae concessis fletibus diluit. Sed ab iniquitate nostra mundos nos esse non patitur, quia volentes culpam fecimus, sed nonnunquam nolentes ejus memoriam cum delectatione toleramus. Saepe namque hoc quod a conspectu jam judicis fletu interveniente deletum est ad animum redit, et devicta culpa ad delectationem rursus inserpere nititur, atque in antiquo certamine rediviva pulsatione reparatur; ita ut quod prius egit in corpore, hoc importuna cogitatione postmodum verset in mente. Quod caute ille conspicere athleta spir
Abbreviated transcription (Latin):
tio uel ad amorẽ conpungendo uiuific&. uel
ad timorẽ flagellando restaur&: repentino
lapsu mens funditus tota destruit᷑ : quȩ lon¬
go uirtutis studio innouata uidebat᷑. Unde
subiungit. Et uisitatio tua custodiuit spm̃
meũ. Humanũ quippe spm̃ uisitatio suꝑna
custodit: cũ hunc uirtutib ditatũ. uel fla¬
gello ꝑcutere. uel cõpiingere amore ñ desinit.
Nam si dona prestat. s hẽ continue restau-¬
rando non subleuat: citius bonũ ꝑditur.
qđ non a largiente custodit᷑. Sed ecce uir sc̃s
dũ se humiliter agnoscit: conferenda generali¬
ter diuine miscdiȩ secreta deprehendit. Cũq
infirmitatẽ suã ueraciter fatet᷑: repente ad cog¬
noscendã uocationẽs gentiũ sublimiter rapitur.
dicat. Cur de me trepido: qui & uniuersas gen¬
tes quia colligas scioa Qđ tam̃ in corde celas:
quia hoc adhuc aꝑto sermone ñ indicas. Sed
ꝑpetratas culpas. ad absolutionis nr̃ȩ fidutiam.

Expanded text:
tio vel ad amorem compungendo vivificet, vel tio vel ad amorem compungendo vivificet, vel ad timorem flagellando restauret, repentino lapsu mens funditus tota destruitur, quae longo virtutis studio innovata videbatur. Unde subjungit: Et visitatio tua custodivit spiritum meum. Humanum quippe spiritum visitatio superna custodit, cum hunc virtutibus ditatum, vel flagello percutere, vel compungere amore non desinit. Nam si dona praestat, sed hunc continue restaurando non sublevat, citius bonum perditur, quod non a largiente custoditur. Sed ecce vir sanctus dum se humiliter agnoscit, conferenda generaliter divinae misericordiae secreta deprehendit; cumque infirmitatem suam veraciter fatetur, repente ad cognoscendam vocationem gentium sublimiter rapitur. dicat: Cur de me trepido, qui et universas gentes quia colligas scio? Quod tamen in corde celas, quia hoc adhuc aperto sermone non indicas. Sed perpetratas culpas ad absolutionis nostrae fiduciam
Abbreviated transcription (Latin):
dona: s ꝑ ossa uirtutũ roborat contra tẽptam̃ta.
Ait gͦ. Carne & pellib uestisti me: ossib & ner¬
uis cõpegisti me. Ac si aꝑte dicat. foris me ad
ꝓbationẽ deseris: s tamen utus ne pereã. uir¬
tutib astringendo custodis. Qui idcirco bene
uiuendi nobis rectitudinẽ tribuit: qr benigne
p̃teritsꝰ quȩ deliquimus parcit. Unde adhuc
nignitas aspirat᷑. Sed uita sine miscdia accipi
nequaꝗͣ. ual&: quia ad obtinenda dñs iusticiȩ
bona non adiuuat: si prius misericordit ante¬
actas nequitias non relaxat. Uel certe uitam
nobis & miscdiam tribuit: quia ea qua nos
miscdia ad bene uiuendũ p̃uenit: etiã subs.¬
quent᷑ custodit. Nisi enĩ miscdiam subroget :
seruari non ualet uita quã p̃bet. Ipso quippe
cotidie humanȩ uitȩ usu ueterascimus: & ex¬
terioris hominis impulsu. cogitatione lubrica
ab interiorib eximus. & nisi nos suꝑna uisita¬

Expanded text:
dona, sed per ossa virtutum roborat contra tentamenta. dona, sed per ossa virtutum roborat contra tentamenta. Ait ergo: Carne et pelle vestisti me, ossibus et nervis compegisti me. Ac si aperte dicat: Foras me ad probationem deseris, sed tamen intus ne peream virtutibus astringendo custodis. Qui idcirco nobis bene vivendi rectitudinem tribuit, quia benigne praeterita quae deliquimus parcit. Unde et adhuc nignitas aspiratur. Sed vita sine misericordia accipi nequaquam valet, quia ad obtinenda Dominus justitiae bona non adjuvat, si prius misericorditer anteactas nequitias non relaxat. Vel certe vitam nobis et misericordiam tribuit, quia ea qua nos misericordia ad bene vivendum praevenit, etiam subsequente custodit. Nisi enim misericordiam subroget, servari non valet vita quam praebet. Ipso quippe quotidie humanae vitae usu veterascimus, et exterioris hominis impulsu cogitatione lubrica ab interioribus eximus. Et nisi nos superna visita
Abbreviated transcription (Latin):
tis cogitationis astringit᷑: ut nequaꝗͣ iã ꝑ de¬
sideria defluat : s in uno amore se colligens.
hȩc eadem rudimenta spũalia. ex usu ueteri caro
submuirmurat: & mens bella tolerat ex homine
quẽ foris portat. Unde subiungit. Pelle & car¬
nib uesti̾ti me. Pelle quippe & carnib interior
homo uestit᷑: quia in eo qđ ad suꝑna erigit᷑: car¬
naliũ motuũ obsidione uallat᷑. Sed tendentẽ
ad iusticiã nequaꝗͣ. in tẽptatione conditor dese-¬
rit. qui ꝑ infusionẽ grȩ etiam peccantẽ preue¬
nit: s subleuatã mentẽ & ad bella exterius lax-¬
at: & interius roborat. Unde adhuc apte sub-¬
iungitur. Ossib & neruis. cõpegisti me. Carnib
& pelle uestimur. s ossib neriusq cõpingimur:
quia & si tẽptatione foris irruente concutinur.:
intus tam̃ nos conditoris manus roborat. ne
frangam. Carnis itaq motib nos humiliat ad

Expanded text:
tis cogitationis astringitur, ut nequaquam jam per detis cogitationis astringitur, ut nequaquam jam per desideria diffluat, sed in uno amore se colligens, lerumque vero contra haec eadem rudimenta spiritalia ex usu veteri caro submurmurat, et mens bella tolerat ex homine quem foris portat. Unde subjungit: Pelle et carnibus vestisti me. Pelle quippe 324 et carnibus interior homo vestitur, quia in eo quod ad superna erigitur, carnalium motuum obsidione vallatur. Sed tendentem ad justitiam nequaquam in tentatione conditor deserit, qui per infusionem gratiae etiam peccantem praevenit; sed sublevatam mentem et ad bella exterius laxat, et interius roborat. Unde adhuc apte subjungitur; Ossibus et nervis compegisti me. Carnibus et pelle vestimur, sed ossibus nervisque compingimur, quia etsi tentatione foras irruente concutimur, intus tamen nos conditoris manus roborat, ne frangamur. Carnis itaque nos motibus humiliat ad
Abbreviated transcription (Latin):
subleuauerat. parũꝑ sp̃s deserat: quatinꝰ ipsũ
sibi homitẽ ostendat. Qđ sc̃s uir ꝓtinus expͥ¬
mit cũ subiungit. Et in puluerẽ reduces
me. Quia enĩ ꝑ subtractionẽ sp̃s mens ad ali-¬
quantulũ in tẽptatione deserit᷑. quasi ab hu¬
more pristino terra siccat᷑: ut infirmitatẽ suã
derelictus sentiat: & sine infusione suꝑnȩ
grę quantũ homo aruit agnoscat. Qui apte
quoq redici ad puluerẽ dr: quia dimissus
sibi cuiuslib& temptationis aura raptat᷑ Sed
dũ relicti conciitim᷑: ea quȩ afflati cognouimꝰ.
subtilius iã dona cogitamus. Unde sub iun¬
git. Nonne sic̃ lac mulsisti me. & sicut caseũ
me coagulasti: Mens & enĩ nr̃a cũ ꝑ scĩ sp̃s gra¬
tiam ab usu uetustȩ conuersationis abstraitur.
sic̃ lac mulget᷑: qr in quadã inchoationis nouȩ
teneritudine & subtilitate format᷑. & sic̃ case¬
uꝰ coagulat᷑. qͥa in qͣd̾a ꝯsupatione pinguescen-

Expanded text:
sublevaverat parumper Spiritus deserat, quatenus ipsum sublevaverat parumper Spiritus deserat, quatenus ipsum sibi hominem ostendat. Quod sanctus vir protinus exprimit, cum subjungit: Et in pulverem reduces me. Quia enim per subtractionem Spiritus mens aliquantulum in tentatione deseritur, quasi ab humore pristino terra siccatur, ut infirmitatem suam derelictus sentiat, et sine infusione supernae gratiae quantum homo aruit cognoscat. Qui apte quoque reduci ad pulverem dicitur, quia dimissus sibi cujuslibet tentationis aura raptatur. Sed dum relicti concutimur, ea quae afflati cognovimus subtilius jam dona cogitamus. Unde subjungit: Nonne sicut lac mulsisti me, et sicut caseum me coagulasti? Mens etenim nostra cutiam ab usu vetustae conversationis abstrahitur, sicut lac mulgetur, quia in quadam inchoationis novae teneritudine et subtilitate formatur. Sicut caseum coagulatur, quia in constipatione pin
Abbreviated transcription (Latin):
matus quippe homo. sicut lutũ factus ẽ: ꝓpa¬
gatus aũ. & sicut lac mulget᷑ semine: & sicut
caseis coagulat᷑ in carne. Carnib & pelle indu¬
it᷑: ossib neruisq solidat᷑. ꝑ iutũ gͦ primȩ con¬
ditionis qualitas : ꝑ lac uͦ sequentis ordo concep¬
tionis exprimit᷑: qͥa per coagulationis increm̃ta
ducit᷑. ut paulisꝑ in ossa roboret᷑. Sed angusta
di laus est. descriptio creati corporis: nͥ etiã
sub sequenter exprimat᷑ mira aspiratio uiuifi-¬
cationis. Unde & subdit᷑. Uitã & miscđiam¬
tribiusti mͥ. Sed incassũ nobis bona conditor
tribuit: si non om̃e qd tribuerit ipse custodit.
replicando monstremus. Memento queso qđ¬
infundit᷑ : ut ad intellectũ sui conditoris eriga¬
t᷑. Humana nãq cogitatio quȩ peccati sui ste¬
terra iuridescit. Sed sepe dũ ꝑceptis siꝑni
doni uirtutib sine interruptione utimur:
ad priuatã fiduciã usu continuę ꝓsperitatis
eleuamur. Unde fit plerũq ut isdem qui

Expanded text:
matus quippe homo sicut lutum factus est, propagatus autem et sicut lac mulgetur semine, et sicut caseus coagulatur in carne. Carnibus et pelle induitur, ossibus nervisque solidatur. Per lutum ergo primae conditionis qualitas, per lac vero sequentis ordo conceptionis exprimitur, quia per coagulationis incrementa ducitur, ut paulisper in ossa roboretur. Sed angusta Dei laus est descriptio creati corporis, nisi etiam subsequenter exprimatur mira aspiratio vivificationis. Unde et subditur: tio. --Sed incassum nobis bona conditor tribuit, si non omne quod tribuit ipse custodit. replicando monstremus. 80. Hoinfunditur, ut ad intellectum sui conditoris erigatur. Humana namque cogitatio, quae peccati sui steterra viridescit. Sed saepe dum perceptis superni doni virtutibus sine interruptione utimur, ad privatam fiduciam usu continuae prosperitatis elevamur. Unde fit plerumque ut isdem qui
Abbreviated transcription (Latin):
has ꝑ alienũ testimoniũ ñ explorat: quia qͥ
districtus quandoq ostendit᷑ illator penȩ:¬
S ipse diu tacitus extitit. testis culpȩ. Hinc & enĩ
ait. Tacii. semꝑ silui. paciens fui: sic̃ parturi¬
diu ĩ abditis cũ ponde̾ portaũ. Post longũ gͦ silen¬
tiũ sicut parturiens dñs loquit᷑: quia qđ ap̃
se nunc tacitus tolerat: in ultione quandoq
iudicii quasi cũ dolore manifestat. Seo reqͥren¬
berar& as & si huic alius testimoniũ ñ unpen¬
dit: nũqͥd ad ꝓferendũ ꝓ se testimoniũ saltem
cat. Quid de aliis loqͣr: qui ip̃e ꝓ me testimoniũ
ferre non ualeo. Sed qͥa innocentie tue testifica¬
ri ñ sufficis: nũquid hoc ipsũ qr innocentiam¬

Expanded text:
alienum testimonium non explorat. Quia qui alienum testimonium non explorat. Quia qui districtus quandoque ostenditur illator poenae, diu tacitus exstitit testis culpae. Hinc etenim ait: « Tacui, semper silui, patiens fui, sicut parturiin abditis cum pondere portavit. Post longum ergo silentium, sicut parturiens, Dominus loquitur, quia quod apud se nunc tacitus tolerat, in ultione quandoque judicii quasi cum dolore manifestat. Sed requirenberaret? Et si huic alius testimonium non impendit, nunquid ad proferendum pro se testimonium saltem cat: Quid de aliis loquar, qui ipse de me testimonium ferre non valeo? Sed quia innocentiae tuae testificari non sufficis, nunquid hoc ipsum, quia innocentiam
Abbreviated transcription (Latin):
rẽ eũ frustra. Wir gͦ sc̃s suꝑbe ñ dicit qđ ue-¬
raciter dicit: nec ꝑ hȩc uerba a rectitudine
discrepat: ꝑ quȩ a iudice ñ discordat. Qui
eorũdẽ ꝓtinus uulnerũ continuationẽ expri¬
mit: cũ subiungit. Non concedit quiescere¬
spm̃ meũ: & implet me amaritudinib. Sepe
iustis exercitiũ uirtutis ẽ : sola exterius ad¬
uersa tolerare. Sed ut eoꝵ uires certamen
plene ꝓbationis erudiat. hos n̾nũ quã & fo¬
ris tormenta lacerant: & uitus tẽptamenta
castigant. Unde uir sc̃s impletũ se amaritu¬
dinib asserit : quia cũ flagella exterius tole-¬
rat: illud est grauius qđ de tep̃tatione adu̾¬
sarii in intimis portat. Sed inter hȩc miti¬
gat ium doloris: considerata ȩquitas & po¬
tentia ferientis. Unde subiungit. Si forti¬
tudo querit᷑: robustissimus est. Si equitas
iudicii: nemo ꝓ me audatestimoniũ
dicere. Ille quippe uitȩ causas examinat. qͥ¬

Expanded text:
rem eum frustra . Vir ergo sanctus superbe non dicit quod verem eum frustra . Vir ergo sanctus superbe non dicit quod veraciter dicit, nec per haec verba a rectitudine discrepat, per quae a judice non discordat. Qui eorumdem protinus vulnerum continuationem exprimit, cum subjungit: Cspiritum meum, et implet me amaritudinibus. - Saepe justis exercitium est virtutis, sola exterius adversa tolerare. Sed ut eorum vires certamen plenae probationis erudiat, nonnunquam et foris tormenta lacerant, et intus tormenta castigant. Unde vir sanctus impletum se amaritudinibus asserit, quia cum flagella exterius tolerat, illud est gravius quod de tentatione adversarii in intimis portat. Sed inter haec mitigat vim doloris considerata aequitas et potentia ferientis. Unde subjungit: CAPUTtudo quaeritur, robustissimus est; si aequitas judicis, nemo pro me audet testimonium dicere. - Ille quippe vitae causas examinat, q
Abbreviated transcription (Latin):
reatus arbitrii ñ addicit. Quȩ nimirũ dicta
nec ã beato iob specialiter discrepare cognosci¬
mus: si hȩc quã uere ꝓlata sint indagamus.
Sem& ipsũ namq subtiliter pensans. atq in
om̃i actione diiudicans: suꝑnę districtionis
ium quanta sollicitudine ꝑtimescat. insinuat
subdens. In turbine enĩ conter& me. Ac si aꝑ¬
te dicat. Idcirco hunc sẽꝑ et in tranquillitate
timeo: quia ꝑ flagella qualis in turbine ue¬
niat ñ ignoro. Quȩ flagella scilic& & metu¬
ens p̃uidit: & p̃uidens ꝑtulit. Unde subiur¬
git. Et multiplicabit uulnera mea etiã sine
causa. Ut enim sepe iam diximus. nequaꝗͣ.
beatus iob ꝑcussus est. ut in eũ ꝑcussio uiciũ
terger&: s ut meritũ auger&. Uulneratum
itaq se sine causa asserens. hȩc de se foras lo-¬
quit᷑: qđ de illo ueritas in occulto testat᷑. di¬
cens. Cõmoiusti me aduersus eũ : ut afflige¬

Expanded text:
reatus arbitrii non addicit? 33. Job reatus arbitrii non addicit? 33. Job nec a beato Job specialiter discrepare cognoscimus, si haec quam vere prolata sunt indagamus. Semetipsum namque subtiliter pensans, atque in omni actione dijudicans, supernae districtionis vim quanta sollicitudine pertimescat insinuat, subdens: In turbine enim conteret me. Ac si aperte dicat: Idcirco hunc semper et in tranquillitate timeo, quia per flagella qualis in turbine veniat non ignoro. Quae flagella scilicet et metuens praevidit, et praevidens pertulit. Unde subjungit: Et multiplicabit vulnera mea etiam sine causa. Ut enim saepe jam diximus, nequaquam beatus Job percussus est ut in eo percussio vitium tergeret, sed ut meritum augeret. Vulneratum se itaque sine causa asserens, hoc de se foris loquitur, quod de illo Veritas in occulto testatur, dicens: Commovisti me adversus eum, ut afflige
Abbreviated transcription (Latin):
occulto eis iustoq iudicio. etiã sine causa uulne¬
ra multiplicant᷑. ꝑpetua quippe tormenta ꝑci¬
piunt: &̃ qui nichil ex ꝓpria uoluntate pecca¬
uerunt. Hinc nãq scriptũ ẽ. Non est mundꝰ
in conspectu eius: nec unius diei infans suꝑ
Sterrã. Hinc ꝑ sem& ipsã ueritas dicit. Nisi
introire in regnũ dĩ. Hinc paulus ait. Eramꝰ
nat᷑a filii irȩ sicut & ceteri. Qui itaq nullum
ꝓpriũ adiuugens. ex solo originis reatu ꝑunit᷑.
qͥd iste in illo extremo examine quantũ ad hu¬
mani sensus ȩstimationẽ. nͥ sine causa uulne¬
rat᷑ as Sed tamen sub diuina districtione
iustũ est: ut ꝓpago mortalis uelut infructu¬
osa arbor. & in ramis seruet a maritudinẽ. quã
causa. Ac si aꝑte humani generis dampna
considerans dicat. Districtus iudex qua eos
animaduersione trucidat. qͦs culpa ꝓpriȩ ac-¬
tionis dapnat: si & illos in ȩternũ ꝑcutit qͦs

Expanded text:
occulto eis justoque judicio, etiam sine causa vulneocculto eis justoque judicio, etiam sine causa vulnera multiplicantur: perpetua quippe tormenta suscipiunt, qui nihil ex propria voluntate peccaverunt. Hinc namque scriptum est: Non est mundus in conspectu ejus, nec unius diei infans super terram. Hinc per semetipsam Veritas dicit: Nisi introire in regnum Dei . Hinc Paulus ait: Eramus natura filii irae, sicut et caeteri . Qui itaque, nullum proprium adjungens, ex solo originis reatu perimitur, quid iste in illo extremo examine, quantum ad humani sensus aestimationem, nisi sine causa vulner? Sed tamen sub divina districtione justum est ut propago mortalis, velut infructuosa arbor, et in ramis servet amaritudinem quam causa. Ac si, aperte humani generis damna considerans, dicat: Districtus judex qua eos animadversione trucidat quos culpa propriae actionis damnat, si et illos in aeternum percutit quos
Abbreviated transcription (Latin):
& in circuitu eius tempestas ualida. Unede
ꝓpħa quoq alius dicit. Dñs in tẽpestate ueniet:¬
& in turbine uiȩ eius. In quo nimirũ tͣbine. id¬
circo iustus nequaꝗͣ conterit᷑. quia semꝑ hic
sollicite metuit ne conterat᷑. ꝑpendit uamq
adhuc in p̾sentis uitȩ itinere constitutus. hu
manis actib exactor operũ quã districtus appa¬
reat: qui quosdã tunc reatu culpȩ originalis
astrictos. etiã sine oꝑib dãpnat. Unde recte
uir sc̃s. ex humani geueris uoce ꝓtinus adiun¬
git. Et multiplicabit uulnera mea etiã sine
causa. Nonnulli & enĩ prius ã p̃sentiluce sub-¬
trahunt᷑: quã ad ꝓmerenda bona malaue me¬
rita actiuȩ uitȩ ꝑueniant. Quos quia a culpa
originis. salutis sacramenta ñ liberant: & hic
ex ꝓprio nil egerunt: & illuc ad tormenta ꝑue¬
niunt. Quibus uirum uulnus est
corruptibiles nasci : aliud carnalit᷑ emori. Sed
quia post mortẽ quoq eterna mors sequitur:

Expanded text:
ejus tempestas valida Unde et propheta quoque alius dicit: Dominus in tempestate et turbine viae ejus. . In quo nimirum turbine 303 idcirco justus nequaquam conteritur, quia semper hic sollicite metuit ne conteratur. Perpendit namque, adhuc in praesentis vitae itinere consmanis actibus exactor operum quam districtus appareat: qui quosdam tunc reatu culpae originalis astrictos, etiam sine operibus damnat. Unde recte vir sanctus ex humani generis voce protinus adjungit: Et multiplicabit vulnera mea, etiam sine causa. Nonnulli enim prius a praesenti luce subtrahuntur, quam ad proferenda bona malave merito activae vitae perveniant: quos quia a culpa originis sacramenta salutis non liberant, et hic ex propriis nihil egerunt, et illuc ad tormenta perveniunt. Quibus unum malum est, corruptibiliter nasci, aliud corruptibiler mori: sed quia post mortem quoque aeterna mors sequitur
Abbreviated transcription (Latin):
& quia ꝑ moysen terrorẽ legis ꝓtulit: quasi
ꝑ puerũ uirgã misit. Sed puerꝰ cũ baculo mor¬
tuũ suscitare non ualuit: quia paulo attestante
nichil ad ꝑfectũ adduxit lex. Ipse autẽ ꝑ seince¬
ipsũ ueniens. & suꝑ cadauer se humilit̾ sternens
ad exequanda sibi mortui mẽbra se collegit: quia
cũ in forma di esset. ñ rapinã arbitratus est ẽẽ
se ȩqualem do: s semet ipsũ ex inaniuit formam
serui accipiens. in similitudinẽ hominũ factus:
& habitu inuentus ut homo. Huc illucq deambu¬
lat: quia & uidȩã iuxta. & longe positas gentes
uocat. Suꝑ mortuũ septies inspurat: quia ꝑ aꝑtio¬
nẽ diuini muneris. gr̃ȩ septiforniis spm̃ in peccati¬
morte iacentib tͥbuit. Moxq uiuens erigitur:
qr is quẽ terroris uirga suscitare ñ potuit. ꝑ amo¬
ris sp̃m puer ad uitã rediit. Dicat itaq b̃s iob ex sua. di¬
cat ex uoce humani gn̾is. dicat. Auferat a me uir¬

Expanded text:
Et quia per Moysen terrorem legis protulit, quasi Et quia per Moysen terrorem legis protulit, quasi 318 per puerum virgam misit. Sed puer cum baculo mortuum suscitare non valuit, quia, Paulo attestante: Nihil ad perfectum adduxit lex . Ipse autem per semetipsum veniens, et super cadaver se humiliter sternens, ad exaequanda sibi mortui membra se collegit: Quia cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo; sed semetipsum exiservi accipiens, in similitudinem hominum factus, et habitu inventus ut homo. » « Huc illucque deambulabat, » quia et Judaeam juxta et longe positas gentes vocat. « Super mortuum septies inspirat, » quia per apertionem divini muneris gratiam septiformis Spimorte jacentibus tribuit. Moxque vivens erigitur, quia is, quem terroris virga suscitare non potuit, per amoris spiritum puer ad vitam rediit. Dicat itaque ex sua, dicat ex voce humani generis: Auferat a me vir
Abbreviated transcription (Latin):
& enim sc̃s qͥa humani generis redẽptorẽ ueni¬
re mitẽ conspicit: ñ metũ ad dnm̃. s affectũ ad
patrẽ suinit. & timorem despicit: qr ꝑ adop-¬
tionis gram ad amorẽ surgit. Hinc ioħs ait.
Limor ñ est in caritate: s ꝑfecta caritas foras
mittit timorẽ. Hinc zacharias dicit. Ut sine
timore de manu inunicoꝵ nr̃oꝵ liberati: serui¬
amus illi. A peccati gͥ morte timor nos susci¬
tare ñ ualuit: s ad statũ uitȩ aspirata mansue¬
tudinis grã erexit. Qđ bene heliseo sunamitis
filiũ suscitante signat᷑. Qui cũ baculo puerũ
mittens. extincto filio uitã minime reddidit:
ꝑ sem& ipsũ uͦ ueniens. seq suꝑ mortuũ sternets.
atq ad eius mẽbra se colligens. huc illucq de¬
ambulans. & in ore mortui septies aspirans: hc̃
ad rediuiuã lucẽ ꝓtinus ꝑ ministeriũ cõpassi¬
onis animauit. Auctor quippe humani gene-¬
ris ds quasi mortuũ puerũ doluit: cũ extinc¬
tos nos iniquitatis aculeo. miseratus aspexit.

Expanded text:
ani generis Redemptorem venire mitem conspicit, non metum ad Dominum, sed affectum ad patrem sumit; et timorem despicit, quia per adoptionis gratiam ad amorem surgit. Hinc Joannes ait: Timor non est in charitate, sed perfecta charitas foras mittit timorem . Hinc Zacharias dicit: Ut sine timore de manu inimicorum nostrorum liberati serviamus illi . A peccati igitur morte timor nos suscitare non valuit, sed ad statum vitae aspirata mansuetudinis gratia erexit. Quod bene Elisaeo Sunamitis filium suscitante signatur , qui cum baculo puerum mittens, exstincto filio vitam minime reddidit; per semetipsum vero veniens, seque super mortuum sternens, atque ad ejus membra se colligens, huc illucque deambulans, et in ore mortui septies aspirans, hunc ad redivivam lucem protinus per ministerium compassionis animavit. Auctor quippe humani generis Deus, quasi mortuum puerum doluit, cum exstinctos nos iniquitatis aculeo miseratus aspexit.
Abbreviated transcription (Latin):
sunt uulnerũ. s Laxatas gͦ nequitias ad delecꝰ¬
tationẽ memoriȩ redire conspexerat: qͥ cica-¬
trices deflebat. Cicatrices quippe cõputresce¬
re est. sanata iam peccatoꝵ uulnera rursus in
tẽptationẽ serpere: atq ex eoꝵ sugestionib
post suꝑductã cutẽ penitentiȩ. fetorẽ culpȩ
iterũ doloremq sentire. Qua uidelicet in re
& nil foris oꝑe agitur. & sola intus cogitatione
peccatur : districtoq se reatu mens obligat. nͥ
hoc sollicitis lamentis tergat. Unde bene ꝑ¬

Expanded text:
 XL.  Laxatas ergo nequitias ad delectationem memoriae redire conspexerat, qui cicatrices deflebat. Cicatrices quippe computrescere est sanata jam peccatorum vulnera rursus in tentationem serpere, atque ex eorum suggestionibus, post superductam cutem poenitentiae, fetorem culpae iterum doloremque sentire. Qet nihil foris opere agitur, et sola intus cogitatione peccatur, districtoque se reatu mens obligat, nisi hoc sollicitis lamentis tergat. CAP.
Abbreviated transcription (Latin):
ipse hoc homo in se pęnitens punit: aut hoc
d̾s cũ homine uindicans ꝑcutit. Nequaꝗͣ gͥ
peccato parcit᷑: quia nullatenus sine uindic¬
ta laxat᷑. Sic dauid audire post confessionẽ me-¬
ruit : dñs transtulit peccatũ tuũ. Et tamen
multis post eruciatib afflictus ac fugieus: re¬
atũ culpȩ quã ꝑpetrauerat exsoluit. Sic nos sa¬
lutis unda a culpa primi parentis absoluim᷑:
s tam̃ reatũ eiusdẽ culpȩ diluentes. absoluti
quoq adhuc carnaliter obimus. Bene gͦ dr:
sciens qđ non parcis delinquenti. Quia de
cũ relaxat. Ab electis enim suis. inqͥtatũ ma¬
culas studet temporali afflictione tergere:
quas in eis in ꝑpetuũ non uult uidere. Sed
sepe mens dũ plus iusto trepidat. dũ pauore
quatit᷑. dũ sinistris suspicionib urgetur ⁊
tedet hanc uiuere: quȩ se ad uitã uł ꝑ laboreᷤ
ambigit ꝑuenire. Unde & subsequenter adiui

Expanded text:
ipse hoc homo in se poenitens punit, aut hoc ipse hoc homo in se poenitens punit, aut hoc Deus cum homine vindicans percutit. Nequaquam igitur peccato parcitur, quia nullatenus sine vindicta laxatur. Sic enim David audire post confessionem meruit: Dominus transtulit peccatum tuum; et tamen, multis post cruciatibus afflictus ac fugiens, reatum culpae, quam perpetraverat exsolvit. Sic nos salutis unda a culpa primi parentis absolvimur, sed tamen, reatum ejusdem culpae diluentes, aquoque adhuc carnaliter obimus. Bene ergo dicitur: Sciens quod non parceres delinquenti, quia del etiam cum relaxat. Ab electis enim suis iniquitatum maculas studet temporali afflictione tergere, quas in eis in perpetuum non vult videre. Sed saepe mens dum plus justo trepidat, dum pavore quatitur, dum sinistris suspicionibus urgetur, taedet hanc vivere, quae se ad vitam vel per labores ambigit pervenire. Unde et subsequen
Abbreviated transcription (Latin):
iux uincit᷑: quid ad securitatẽ suꝑest. nͥ ut stu¬
git. Sciens qd ñ parcis delinquenti. Si enĩ
delinquenti ñ parcit᷑. quis ab ȩterna morte e¬
ripitur: cũ ã delicto mundus nemo repperit᷑.
An pęnitenti parcit: & delinquenti ñ p̾arcit.s
Quia cũ delicta plangimus: nequaꝗͣ iã delin-¬
quentes sumus. Sed quid qđ petrus cũ negat
respicit᷑: & redẽptoris respectu negator adla¬
crimas uocat᷑.  Quid qđ paulus cũ redempto¬
ris nomen in terra conaret᷑ extinguere: eius
uerba de cȩlo meruit audire .S Sed tamen
culpa in utroq punita est: quia & de petro¬
teste euuangelio scriptũ est. recordatus petrus
u̾bi iħu qd̾ dixat. egressus foras fleuit amare ÷ & de
paulo hec eadẽ quȩ hunc uocauit ueritas di¬
cit: ego ostendã ei quanta eũ oporteat ꝓ noĩe
meo pati. Delinquenti gͦ dñs nequaꝗͣ. parcit.
quia delictũ sine ultione non deserit. aut enĩ

Expanded text:
vix vincitur, quid ad securitatem superest, nisi ut stuvix vincitur, quid ad securitatem superest, nisi ut stugit: Sciens quod non parceres delinquenti. Si enim delinquenti non parcitur, quis ab aeterna morte eripitur, cum a delicto mundus nemo reperitur? An poenitenti parcit et delinquenti non parcit? Quia cum delicta plangimus, nequaquam jam delinquentes sumus. Sed quid quod Petrus cum negat respicitur, et Redemptoris negati respectu ad lacrymas vocatur? Quid quod Paulus cum Redemptoris nomen in terra conaretur exstinguere, ejus verba de coelo meruit audire? Sed tamen culpa in utroqteste Evangelio, scriptum est: Recordatus est Petrus verbi Jesu, quod dixerat: et egressus foras, flevit amare . De Paulo quoque haec eadem quae hunc vocavit Veritas dicit: Ego ostendam ei quanta eum oporteat pro nomine meo pati . Delinquenti ergo Dominus nequaquam parcit, quia delictum sin
Abbreviated transcription (Latin):
p̃miũ ꝑ dationẽ. Sed uistus qͥsq ab omi munere
manus excutit : qr in eo qđ recte agit. nec ab
humano corde inauẽ gram. nec ab ore laudẽ ÷
nec ã manu recipere dacionẽ quęxit. Solus gͦ
in di oꝑe fraudẽ ñ facit: qui cũ ad studia bo¬
nȩ actionis inuigilat: nec ad corporalis rei p̾¬
mia. nec ad laudis uerba. nec ad humani iu¬
dicii gram̃ aubelat. Ipsa gͥ bona nr̃a quia insi-¬
diantis culpȩ euadere gladium nequeunt. nͥ
sollicito cotidie timore muniant᷑. ꝑ scm̃ uirũ
si humili confessione diceretur. ꝗuȩ aꝑte.
egerim uideo: s quid in his latenter ꝑtulerĩ
ignoro. Sepe & enĩ ñ nulla bona nr̃a latrocinante
fraude depereunt: qr rectis se nris actib con¬
cupiscentie terrenȩ subiungunt. Sepe desidia
interueniente deficiunt: quia ã feruore quo
cepta sunt frigescente amore tabefiunt. Quia
gͦ culpȩ subreptio. uel in ipso uirtutis actu

Expanded text:
praemium per dationem. Sed justus quisque ab omni munere praemium per dationem. Sed justus quisque ab omni munere manus excutit, quia in eo quod recte agit, nec ab humano corde inanem gloriam, nec ab ore laudem, nec a manu recipere dationem quaerit. Solus ergo in Dei opere fraudem non facit, qui cum ad studia bonae actionis vigilat, nec ad corporalis rei pmia, nec ad laudis verba, nec ad humani judicii gratiam anhelat. Ipsa igitur bona nostra, quia insinuantis culpae evadere gladium nequeunt, nisi sollicito quotidie timore muniantur, per sanctum si humili confessione diceretur: quae aperte egerim video, sed quid in his latenter pertulerim ignoro. Saepe etenim bona nostra latrocinante fraude depereunt, quia rectis se nostris actibus concupiscentiae terrenae subjungunt. Saepe desidia interveniente deficiunt, quia a fervore quo coepta sunt frigescente amore tabefiunt. Quia ergo culpae subreptio vel in ipso virtutis actu
Abbreviated transcription (Latin):
endũ magnopere est. quia desidia ꝑ torporẽ
nascit᷑: fraus ꝑ priuatã delectatõnẽ. Illã namq
minor dĩ amor exaggerat: hanc autẽ male m̃tẽ
possidens ꝓprius amor creat. Fraudẽ quippe in
XYI. di oꝑe ꝑpetrat: quisqͥs semet ipsũ iordinate di¬
ligeus. ꝑ hoc qđ recte egerit. ad remunerationis
transitoriȩ bona festinat. Sciendũ quoq est: qd̾
trib modis fraus ipsa cõmittit᷑. Quia ꝑ hanc
ꝓculdubio aut tacita cordis humani gr̃a. aut
fauoris aura: aut res quelib& exterior deside¬
rat᷑. Quocontra recte de iusto ꝑ ꝓpħam dicit᷑.
Beatꝰ qui excutit manu̾suas ab om̃i mnunere. Quia
enim ñ solũ fraus in acceptione pecuniȩ ẽ: munꝰ
ꝓculdubio unũ non est. Tres enim st̃ acceptiones
munerũ : ad quas ex fraude festinat᷑. Munus
nãq a corde est: captata grã a cogitatione. Mu¬
nus ab ore ẽ: gła ꝑ fauorẽ. Munus ex manu ẽ:

Expanded text:
endum magnopere est, quia desidia per torporem endum magnopere est, quia desidia per torporem nascitur, fraus per privatam dilectionem. Illam namque minor Dei amor exaggerat, hanc autem male mentem possidens proprius amor creat. Fraudem quippe in Dei opere perpetrat quisquis, semetipsum inordinate diligens, per hoc quod recte egerit, ad remunerationis transitoria bona festinat. Sciendum quoque est quod tribus modis fraus ipsa committitur, quia per hanc procul dubio aut tacita cordis humani gratia, aut favoris aura, aut res quaelibet exterior desideratur. Quo contra recte de justo per prophetam dicitur: Beatus qui excutit manus suas ab omni munere . Quia enim non solum fraus in acceptione pecuniae est, munus procul dubio unum non est. Tres vero sunt acceptiones munerum, namque a corde est captata gratia a cogitatione: munus ab ore est gloria per favorem: munus ex manu est
Abbreviated transcription (Latin):
ex ea. & rursũ. Si non benedixerunt mͥ latera¬
⁊ eiuis: & de uellerib ouium meaꝵ calefactus
est. Gram hospitalitatis ex hibuit: qui dicit.¬
I fo̾ris ñ mansit peregrinus: ostiũ meũ uiatori
patuit. Et inter hȩc ad uirtutũ cumulũ ꝑ ex¬
cellentiorẽ caritatis uiã & inimicos dilexit: qui
Sait. Si gauisus sũ ad ruinã eius qͥ me oderat.¬
& rursũ. Non enim dedi ad peccandũ guttur
meũ : ut expeterẽ maledicens animã eius. Qa
gͦ uir sc̃s sua oꝑa uerebat᷑. qͥ illa semꝑ exhibuit
ex quib placari ds & erga iniquitates solet. qͥd
itaq est qđ & mira oꝑa faciens. hȩc ipsa etiam
ueret᷑ pauens cũ dicit. uerebar omĩa opera
mea: nisi qđ in scĩ uiri actib uerbisq colligi¬
mꝰ. ut si placere dõ ueraciter cupimus. postꝗͣ.
ꝑuersa subigimus. ipsa in nobis etiã bene gesta
delicet & fraus. Unde & ꝑ ꝓpħam apud uetustã¬
ree translationẽ dr. Maledictus omĩs qui facit
opus dm̃ fraudulenter & desidiose. Sed sci-¬

Expanded text:
benedixerunt mihi latera ejus, et de velleribus ovium mearum calefactus est . Gratiam hospitalitatis exhibuit, qui dicit: Foris non mansit peregrinus, ostium meum viatori patuit . Et inter haec ad virtutum cumulum per excellentiorem viam charitatis, et inimicos dilexit, qui ait: Si ga guttur meum, ut expeterem maledicens animam ejus . Quid ergo vir sanctus sua opera verebatur, qui illa semper exhibuit, ex quibus placari Deus erga iniquitates solet? Quid ergo est quod, mira opera faciens, haec ipsa etiam veretur pavens, cum dicit: Verebar omnia opera mea, nisi quod in sancti viri actibus verbisque colligimus, ut si placere Deo veraciter cupimus, postquam perversa subigimus, ipsa in nobis etiam bene gesta delicet et fraus. Unde et per prophetam apud vetustam translationem dicitur: Maledictus omnis qui facit opus Dei fraudulenter et desidiose . Sed sci
Abbreviated transcription (Latin):
filiũ suũ fugit: & quousq ꝑpetrati facinoris ultio¬
nẽ ad plenũ reciꝑet: iram c̃i nequaꝗͣ ualuit ꝓ
semet ipso temꝑare. Hinc helias ut sicut homo
parũ aliquid quasi de diuina animaduersione
sentir&. qui uerbo cȩlos aꝑuit. ante indignatio¬
nẽ mulieris territus ꝑ desertũ fugit: & ꝓ semae¬
ipso infirmat᷑ in formidine: qui furorẽ di placat
aliis ꝑ interuentionẽ. Ire gͥ dĩ & resisti ualet
quando ipse qui irascit᷑ opitulat᷑: & resisti oĩno
ñ ual&. quando se & ad ulciscendũ excitat: &¬
ipse precẽ quȩ ei fundit᷑ ñ aspirat. Hinc ad hie

Expanded text:
filium fugit; et quousque 300 perpetrati facinoris ultiofilium fugit; et quousque 300 perpetrati facinoris ultionem ad plenum semetipso temperare. Hinc Elias, etsi ut homo parum aliquid quasi de divina animadversione sentiret, qui verbo coelos aperuit, ante indignationem mulieris territus per desertum fugit et pro semetipso infirmatus est in formidinem, qui furorem Dei placat aliis per interventionem. Irae igitur Dei resisti valet, quando ipse qui iratus est, opitulatur, et resisti omnino non valet, quando se ad ulciscendum excitat, ipse precem quae ei funditur, non acceptat. Placatus
Abbreviated transcription (Latin):
quanti apud me ualeas: & cognosce quia opti¬
nere poteris. quicqͥd ꝓ popło exoras. Quod
qua mente agitur: statim uenia subiuncta testa¬
t᷑. Cũ uͦ suꝑna indignatio sese ut ita dixerim
medullitus mou&: hanc oppositio humana
ñ retinet. Nec se utiliter cuius lib& dep̃catio
obicit: cũ semel ds aliquid ab intimis irascen¬
UIII. do disponit. Hinc ẽ enĩ qđ moyses qui reatũ
totius plebis apud dnm̃ suis p̾cib tersit. dũq
se obicem optulit. diuinȩ iracundiȩ uĩ placauit:
ad petrã oreb ueniens. & ꝓ aquȩ exhibuione dif-¬
fidens. reꝓmissionis terrã ingredi dño irascente
ñ potuit. Et sepe hac de re affligit᷑:. sepe deside¬
rio se excitante turbat᷑. & disposite ultionis ira¬
cundiã repellere a semet ipso ñ ualuit: qͥ hanc
uolente dño & ã popło amouit. Hinc dauid qͥ
ã ꝓstrata plebe postmodũ angłi gladiũ p̃ce com¬
pescuit. prius plorans & eiulans nũdis pedib

Expanded text:
quantum apud me valeas, et cognosce quia obtiquantum apud me valeas, et cognosce quia obtinere poteris quidquid pro populo exoras. Quod quia hac mente agitur, statim venia subjuncta testatur. Cum vero superna indignatio sese, ut ita dixerim, medullitus movet, hanc oppositio humana non retinet ; nec se utiliter cujuslibet deprecatio objicit, cum semel Deus aliquid ab intimis irascendo disponit. Hinc est enim quod Moyses, qui reatum totius plebis apud Deum suis precibus tersit, dumque se obicem obtulit, divinae iracundiae vim placavit, ad petram Horeb fidens, repromissionis terram ingredi, Domino irascente, non potuit . Et saepe hac de re affligitur, saepe desiderio se excitante turbatur, et dispositae ultionis iracundiam repellere a semetipso non valuit, qui hanc, volente Domino, et a populo amovit. Hinc David, qui a prostrata plebe postmodum angeli gladium prece compescuit , prius plorans et ejulans, nudis pedibus
Abbreviated transcription (Latin):
posse resistere ar̃. cui multos sepe restitisse ex¬
emplis existentib demonstrat᷑. S Sed si subtiliter
& hec beati iob eloquia & illoꝵ facta pensamꝰ:
& uerũ cognoscimus quia diuinȩ irȩ ñ resistit᷑.
& uerũ quia multi sepe restiterunt. Om̃s enĩ
contra ipetũ ꝑcussionis eius opponant᷑. Atq
ut ita dixerim. cũ ipso se erigunt contra ipsũ:
eosq diuina uis sibi opponit secũ. Quia in eo
q̃d̾ adu̾sum se seuientis irã foris optinent: intꝰ
eos grã irascentis fouet. Et famulantes inte¬
rius leuat: quos quasi aduersantes exterius
tolerat. Portat gͦ contradictionẽ dep̃cantiũ
quã aspirat: & uelut nolenti imponit᷑. qđ
ab ipso ut fiat imꝑatur. Morsi & enĩ dicit.
Dimitte me ut irascat᷑ furor ms̃ contra eos.
& deleam eos: faciamq te in gentẽ magnam.
Quid est seruo dicere dimitte me. nͥ dep̾cati-¬
di ausũ prebere s Ac si ei aꝑte diceret᷑. Pensa

Expanded text:
posse resistere dicitur, cum multos saepe restitisse exposse resistere dicitur, cum multos saepe restitisse exemplis existentibus demonstratur? Sed si subtiliter et haec beati Job eloquia, et illorum facta pensamus, et verum cognoscimus quia divinae irae non resistitur, et verum quia multi saepe restiterunt.  Vet. XIIcontra impetum percussionis ejus opponantur, atque, ut ita dixerim, cum ipso se erigunt contra ipsum, eosque divina vis sibi opponit secum, quia in eo quod adversum saevientis iram foris obtinent, intus eos gratia irascentis fovet; et famulantes interius levat, quos quasi adversantes exterius tolerat. Portat ergo contradictionem deprecantium quam aspirat; et velut nolenti imponitur, quod ab ipso ut fiat imperatur. Moysi etenim dicit: Dimitte me, ut irascatur furor meus contra eos, et deleam eos; faciamque te in gentem magnam . Quid est servo dicere, Dimitte me, nisi deprecandi ausum praebere? Ac si aperte diceretur: Pensa,
Abbreviated transcription (Latin):
rũ ualde est. qđ irȩ dĩ nullũ posse resistere
dr̃: cũ multos indignationi suꝑnȩ animad¬
uersionis obuiasse eloquia diuina testantur.
Annon irȩ dĩ moyses restitit. qͥ ꝓ cadente po¬
nto erectus. ipsũ suꝑnȩ̨ ꝑcussionis impetum
mortis suȩ oblatione restrĩxit dicens: dimit¬
te illis hanc noxam. alioqͥn dele me de libro tuo
quẽ scripsisti us An non irȩ dĩ aaron restitit:
cũ inter uiuentes ac mortuos turibulũ sũpsit.
atq ani maduersionis ignẽ incensi fu-¬
mo tẽꝑauit . Annon finees irȩ dĩ restitit: qui
luxuriantes cũ alienigenis in ipso coitu truci¬
dans. relũ suũ diuinȩ indignationi optulit᷑.
& furorẽ gladio placauit .s An non dauid irȩ¬
dĩ restitit:. qui angło ferienti se offerens. placa¬
tionis gram̃ & ante tempus ꝓpositũ exegit as
An non helias irȩ dĩ restitit᷑. qui longo iã tp̃r
terra arente. subductas de cęlo pluuias uerbo
reuocauit as Quomodo gͥ diuinȩ irȩ nullum

Expanded text:
rum valde est quod irae Dei nullum posse resistere dicitur, cum multos indignationi supernae animadversionis obviasse eloquia divina testentur. An non irae Dei Moyses restitit, qui, pro cadente populo erectus, ipsum supernae percussionis impetum mortis suae oblatione restrinxit, dicens: Dimitte illis hanc noxam; alioqui dele me de libro tuo, quem scripsisti ? An non irae Dei Aaron restitit, cum inter viventes ac mortuos thuribulum sumpsit, atque animadversionis ignem incensi fumo temperavit ? An non Phinees irae Dei restitit, qui, luxuriantes cum alienigenis in ipso coitu trucidans, zelum suum divinae indignationi obtulit, et furorem gladio placavit ? An non irae Dei David restitit, qui, angelo ferienti se offerens, placationis gratiam et ante tempus propositum exegit ? An non Elias irae Dei restitit, qui longo jam tempore terra arente, subductas de coelo pluvias verbo revocavit ? Quomodo ergo divinae irae nullum