comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uerbum ds̃ ẽ ap̃ dm̃. Quare uicit. nͥ ut te doce¬
ret &e cum diabolo dimicare: Et tam̃ iam do¬
ctus es. nisi in te sit ille qui prioi tͥ uic̃: uince¬
ris. Nisi quia dñs erat in nob̃. dũ insurgerent
homines suꝑ nos: forsitam iniuos absorbuissent
nos. Dum irasceret᷑ furor ipsorum suꝑ nos. lã
irascunt᷑: iam aꝑte sȩuiunt. forsitam aqua:
demersisset nos. Aquam. dicit popłos peccato¬
res. Et uidebimꝰ qualem aquã in conseq̃ntibꝰ.
Quic̃q aut̃ consensisset illis: aqua illum ope¬
russet. Moreret᷑ enim moite egiptiorum: ñ
transirec exemplo israhelitarum. Nostis enĩ
fr̃s. quia ꝑaquam popłs israhelitarũ transiit.
&e ipsa aqua popłs egiptiorum cooꝑtus ẽ. Aqua
inquit: demersisset nos. S qualis ẽ ista aquae
torrens ẽ. Fluit cum impetu: s transitura ẽ.
Torrentes enim dicunt᷑ fluuii: qui repenti¬
nis unbrib crescunt: maguũ hñt impecũ.

Expanded text:
Verbum Deus est apud Deum? Quare vicit, nisi ut te doceVerbum Deus est apud Deum? Quare vicit, nisi ut te doceret cum diabolo dimicare? Et tamen jam doctus, nisi in te sit ille qui prior tibi vicit, vinceris. «Nisi quia Dominus erat in nobis, dum insurgerent homines super nos, forsitan vivos absorbuissent nos. Dum irasceretur furor ipsorum super nos:» jam irascuntur, jam aperte saeviunt: «forsitan aqua demersisset nos.» Aquam dicit populos peccatores; et videbimus qualem aquam in consequentibus. Quicumque autem consensisset illis, aqua illum operuisset. Moreretur enim morte Aegyptiorum, non transiret exemplo Israelitarum. Nostis enim, fratres, quia per aquam populus Israelitarum transiit, et ipsa aqua populus Aegyptiorum coopertus est . «Aqua,» inquit, «demersisset nos.» 7. Sed qualis est ista aqua? Torrens est, fluit cum impetu, sed transitura est. Torrentes enim dicuntur fluvii qui repentinis imbribus crescunt: magnum habent impetum;
Abbreviated transcription (Latin):
ris. Aggreddis: defities. Et melius erat ñ inci¬
pere. quam cepisse &e defecisse. Lingua dolosa:
aahuc blanditur. di ꝑseueraueris. uincit᷑
lingua dolosa: & blandiens incipit ẽẽ aꝑte sȩuiens.
Et quȩ blandieͥtur. ut seduceret: nnat᷑ ut t̾reat.
Sed si dñs ẽ inte. & ñ relinqueris de corde tuo
xp̃m: quomͦ ꝑ sagittas acutas. & carbones deso¬
latorios. uincisti linguas dolosas. id̃÷ ꝑ uerba
dĩ quibꝰ transsixum erat cortuũ & ꝑ exempla tu¬
storum qui de mortuis iuuificati sunt. de pec¬
catoribꝰ facti sunt iusti. Quomͦ carbones demor¬
te reuiuescunt. quomͦ gͦ illos uicisti : sagritas
& carbonib desolatoriis dolose blandientes. &
blandiendo seducentes: sic istos uinces iã irascen¬
do comminantes. quia blandiendo seducere ne¬
uuiceris : nonne ille ẽ. quẽ portas qui dix̃:
ego uici scłm: nonne prior moriens uicit dia¬
bolum. cum semꝑ ẽẽt suꝑ omne creaturã. qͥ a

Expanded text:
ris. Aggrederis; deficies: et melius erat non inciris. Aggrederis; deficies: et melius erat non incipere, quam coepisse et defecisse. Lingua dolosa adhuc blanditur. Si perseveraveris, vincitur lingua dolosa et blandiens, incipit esse aperte saeviens; et quae blandiebatur ut seduceret, minatur ut terreat. Sed si Dominus est in te, et non reliqueris de corde tuom; quomodo per sagittas acutas et carbones desolatorios vicisti linguas dolosas , id est, per verba Dei quibus transfixum erat cor tuum, et per exempla justorum qui de mortuis vivificati sunt, de peccatoribus facti sunt justi, quomodo carbones de morte revivescunt: quomodo ergo illos vicisti sagittis et carbonibus desolatoriis, dolose blandientes et blandiendo seducentes; sic istos vinces jam irascendo comminantes, quia blandiendo seducere nevinceris? Nonne ille est quem portas, qui dixit, «Ego vici saeculum» ? nonne prior moriens vicit diabolum, cum semper esset super omnem creaturam, quia
Abbreviated transcription (Latin):
consentunt & uiuit: uiui absorbent᷑: ab¬
sorbi moruuit᷑. Isti at̃ĩ qui passi s̃. & ñ cõsen¬
ser̃ tribulationibꝰ: exultant & dicunt. Dicat
nunc isrł: dicat exultans. dicat securus. nͥ
qͥa dñs erat in nob̃. Cũ in surgerent homine̾¬
suꝑ nos: uiuos absorbuissent nos. Dũ irasc̾et᷑
furoi eorum suꝑ nos. Nostis fr̃s in aliquo
de suꝑioribꝰ psalmis. inipso untio canticorũ
grad̾itũ contra lingnã scibãolã ꝑetisse auxliũ
quendã qͥ cep̃ ascendẽ & dixisse. Dñe erue aui¬
mã meã alabiis iniuistis: & alingua dolosa
Primo enũ cũ ceꝑit ho ascende &e ꝓfic̾e: in ipso
exordio ascensionis. linguas dolosas patitur.
b̾laudas ad ꝑuitiem: blandas admalam su¬
asionem. Quid facis: quare hoc facis : alit enĩ
uuere nĩ potes: seruire alit dõ ñ potes. Iu so¬
lus es quiuis hoc ẽẽ qđ alii ñ sunt: Et siuiue¬
neris alios qui tecum sunt. illa blanda & dolo¬
salingua quid dic̃: ecce illi potuer̃. ain pote¬

Expanded text:
ivi absorbentur, absorpti moriuntur. Isti autem qui passi sunt, et non cesserunt tribulationibus, exsultant et dicunt, «Dicat nunc Israel;» dicat exsultans, dicat securus, «Nisi quia Dominus erat in nobis, cum insurgerent hominesitan vivos absorbuissent nos.» 6. «Cum irasceretur furor eorum super nos.» Nostis, fratres, in aliquo de superioribus psalmis, in ipso initio canticorum graduum contra linguam subdolam petisse auxilium quemdam, qui coepit ascendere; et dixisse, «Domine, erue animam meam a labiis injustis, et a lingua dolosa.» Primo enim cum coeperit homo ascendere et proficere, in ipso exordio ascensionis, linguas dolosas patitur, blandas ad perniciem, blandas ad malam suasionem: Quid facis? quare hoc facis? Aliter enim vivi non potest? serviri aliter Deo non potest? Tu solus es qui vis hoc esse quod alii non sunt! Et si inveneris alios qui tecum sunt, illa blanda et dolosa lingua quid dicit? Ecce illi potuerunt; forte tu non pote
Abbreviated transcription (Latin):
sit pat̃ nĩs. Et̃ ille. Unde habuit hanc domũ:
auus nr̃ illi eam dimisit. Recurre & ad ꝑa¬
uum inde adatauum: etiam nomina ñ pot̃
dicere. Nonne inde potius t̃teris. quia nuuil¬
tos attendis transisse ꝑ illam domum. & ne¬
minem ipsorum secum tulisse ad ȩt̾nam do¬
num: Pat̃ tuus hic eam dimisit: transũt
ꝑ illam. sic ee tu transibis. Si gͦ transitum
habetis indomo ur̃a: stabulũ ẽ transeuntiũ.
ñ habitatio cõmanentium. Et tam̃ quia nos
ca q̃ futura s̃ sꝑam̃. & infuturam felicitatẽ¬

Expanded text:
sit pater meus. Et ille unde habuit hanc domum? sit pater meus. Et ille unde habuit hanc domum? Avus noster illi eam dimisit. Recurre et ad proavum, inde ad atavum, et jam nomina non potest dicere. Non inde potius terreris, quia multos attendis transisse per illam domum, et neminem ipsorum secum illam tulisse ad aeternam domum? Pater tuus hic eam dimisit; transiit per illam: sic et tu transibis. Si ergo transitum habetis in domo vestra, stabulum est transeuntium, non habitatio commanentium. Et tamen quia nos ea quae futura sunt speramus, et in futuram felicitate
Abbreviated transcription (Latin):
necesse ẽ contempnant᷑ abhis qui polunt᷑ impie
uiuere. quoium felicitas tota t̃rena ẽ. Irridentur
illi qui felicitatem uocant. quam ocut uidere
ñ possint: & dr̃ eis. Qiuid credis insane: uiddes qđ cre¬
disꝰ Reuersus ẽ aliquis ab inferis. & retulit t qͥd̃
ibi agitur: Ecce ego quod amo: uideo e fruor. De¬
spicetis quia speras quod ñ uides: & despicit te
ille qui quasi tenet qđ uidet. Attentlo ipse.
sitenet noli turbari: uide si ipse tenet. & ñ t̃
insultet. Nlecum pittas eum felicem inp̃senti:
amittas ueram felicitatẽ futuram. Noli tur¬
bari: attende si tenet. Labitur hoc ab illo qđ
teuet: uł ipse abeo qđ tenet. Clecesse ẽ transent:
aut ipse ꝑ res suas. aut res ipsus ꝑ illum. E
quem transeunt res suȩ:: Qui uiuus: labefactꝰ
erit. Qui trauisit ꝑres suas: Qui indiuttus mo¬
ritur. quia cum moritur ñ eas secum affert
ad inferos. domum meam habeo: iactaitit
se. Queris quam domum tuam: quã n dimi¬

Expanded text:
necesse est contemnantur ab his qui nolunt pie vivere, quorum felicitas tota terrena est. Irridentur illi qui felicitatem vocant quam oculis videre non possunt, et dicitur eis: Quid credis, insane? Vides quod credis? Reversus est aliquis ab inferis, et retulit tibi quid ibi agitur? Ecce ego quod amo video, et fruor. Despiceris, quia speras quod non vides; et despicit te ille, qui quasi tenet quod videt. Attende si ipse tenet: noli turbari; vide si ipse tenet, et non tibi insultet; ne cum putas eum felicem in praesenti, amittas veram felicitatem futuram: noli turbari; attende si tenet. Labitur hoc ab illo quod tenet, vel ipse ab eo quod tenet; necesse est transeat aut ipse per res suas, aut res ipsius per illum. Per quem res transeunt suae? Qui vivus labefactus erit. Quis transit per res suas? Qui in divitiis moritur; quia cum moritur, non eas secum aufert ad inferos. Domum meam habeo, jactavit se. Quaeris, Quam domum tuam? Quam mihi dimi
Abbreviated transcription (Latin):
eandemq ascensionem. ñ corporis pedib
fieri. s cordis affectibꝰ. Hoc sepissime usi¬
nuauunꝰ uob̃. Nec eadem sepius repetenda s̃:
ut sit locus dicendi. quȩ fidum aicta sunt.
Et gͦ  istẽ psalmꝰ quẽ nunc uob̾ cantatum.
audistis: canticum graduũ suꝑscribit᷑. Ipse
ẽ titulus eius. Cantant gͦ ascendentes. Et
aliquando tanꝗ unꝰ cantat.⁊ aliquando¬

Expanded text:
pedibus fieri, sed cordis affectibus. Hoc saepissime insinuavimus vobis; nec eadem saepius repetenda sunt, ut sit locus dicendi quae nondum dicta sunt. Et iste ergo psalmus, quem nunc vobis cantatum audistis, «Canticum graduum» superscribitur. Ipse est titulus ejus. Cantant ergo ascendentes: et aliquando tan
Abbreviated transcription (Latin):
bulat: ñdum ẽ in patria. s iã ẽ inuia. Qui
aut̃ nec credit: nec in patria ẽ. nec inuia.
Sic gͦ ambulemꝰ. tanq̃ in uia simꝰ: quia ipse
rex patria factus ẽ uia. Rex patriȩ nr̃e. dñs
imꝰ  ad ueritatẽ. Qua miꝰ: ꝑ fidem. Quo

Expanded text:
bulat, nondum est in patria, sed jam est in via; qui autem non credit, nec in patria est, nec in via. Sic ergo ambulemus, tanquam in via simus; quia ipse Rex patriae factus est via. Rex patriae nostrae, Doimus? Ad veritatem. Qua imus? Per fidem. Quo
Abbreviated transcription (Latin):
Certus esto quia dat: ẜ insisitat illeꝰ tenet.
ferto infultantem: & ridebis gemĩtẽ. Postra
enm ueniet tempꝰ. quando dicturi s̃ illii¬
psi. hisunt qͦs aliquando habumꝰ. in risũ.
Uerba s̃ libri sapientiȩ: quia ꝓdidit nob
scriptura quȩ dicturi s̃ illi ipsi qui nosmͦ
irrident. & qui nos despitiunt. & a quib
impleti sumus ob ꝓbrio & despectione.
Quȩ uerba habebunt tunc. qͣndo a uerita¬
te despitiunt᷑ : uident enim ad dexteram
fulgere. qͦs secũ cõmixtos contẽpserant cũ
factum fuerit in illis qđ dixit apłs⁊ cum¬

Expanded text:
certus esto quia dat. Sed insultat ille, quia tenet. certus esto quia dat. Sed insultat ille, quia tenet. Ferto insultantem, et ridebis gementem: postea enim veniet tempus quando dicturi sunt illi ipsi, «Hi sunt quos aliquando habuimus in risum.» Verba sunt libri Sapientiae; quia prodidit nobis Scriptura quae dicturi sunt illi ipsi qui nos modo irrident, et qui nos despiciunt, et a quibus impleti sumus opprobrio et despectione: quae verba habebunt tunc, quando a veritate despicientur. Videbunt enim ad dexteram fulgere quos secum commixtos contempserant, cum factum fuerit in illis quod dixit Apostolu
Abbreviated transcription (Latin):
qui felicitatẽ quer̃. uł hũt in isto scło: itan
plurimum repleta ẽ anima nr̃a obꝓbrium eisqͥ
abundant. & despectio suꝑb. Querebamꝰ quȩ s̃
quabiundant: exposuit tͥ. cum dix̃ suꝑbis. Qã ẽ
autem obꝓbrium: hoc ẽ despectꝰ. Et qđ ẽ qui
abundant: hoc ẽ suꝑbis. Repetitio sententi¬
e ẽ: &e obpbrtum eis qui abundant. & despe¬
dio suꝑbis. Quare abundant fuꝑbi: quia hic
uolunt ẽẽ felices. quid quando & ipsi miseri s̃:
Nunqͥd abundant : s forte quando miseri s̃.
ñ nob insultant. Intendat carttas urã. Tunc
insultant forte quando felices sunt: quan¬
do se iactant in pompa diuitiarum fuarũ ⁊
quando se lactant inuentositate falsorum
honorum. Tunc insultant nob̃: & quasi di¬
cunt. ccce bene mͥ ẽ. fruor ego reb p̾sentib
Accedant ame qui ꝓmtitunt: qđ ñ ostendt.
Qã uideo teneo: qđ uudeo fruor. Bene mͥsit in
hac uita: tu scurior esto. quia resurrex̃xp̃s:
&e docuit te quid in alia uita daturus sit.

Expanded text:
n plurimum repleta est anima nostra; opprobrium eis qui abundant; et despectio superbis.» Quaerebamus qui sunt «qui abundant;» exposuit tibi cum dixit, «superbis.» Quod est autem, «opprobrium;» hoc est, «despectus:» et quod est, «qui abundant;» hoc est, «superbis.» Repetitio sententiae est, «opprobrium eis qui abundant, et despectio superbis.» Quare abundant superbi? Quia hic volunt esse felices. Quid? quando et ipsi miseri sunt, numquid abundant? Sed forte quando miseri sunt, non nobis insultant. Intendat Charitas vestra. Tunc insultant forte quando felices sunt, quando se jactant in pompa divitiarum suarum, quando se jactant in ventositate falsorum honorum; tunc insultant nobis, et quasi dicunt: Ecce mihi bene est, fruor ego rebus praesentibus, recedant a me qui promittunt quod non ostendunt; quod video teneo, quod video fruor; bene mihi sit in hac vita. Tu securior esto; quia resurrexit Christus, et docuit te quid in alia vita daturus sit:
Abbreviated transcription (Latin):
sunt ocłi eoium in manus dñi sui. qͦ adusq mi¬
sereatur. Dic̃ oculi seruorum in manꝰ dominoꝵ
suorum: & sic̃ ocłi ancillȩ in manꝰ domine suȩ.
Dides felices aliquos in isto scł̃o ridentes. iactã¬
tes se. non uapulant: immno peius uapulant.
Hoc ipso grauius cȩduitur: qͦ sensum iã ꝑdider̃.
Euigilent & uapulent: sentiant qͥ uapulant.
Scient qui uapule̾nt: & doleant qͣuapulant.
Qm̃ qui apponit scientiam: apponit dolorem.
Hoc scriptura dix̃. Ideo dñs in euangelio.
Beati lugentes: qm̃ ipsi consolabunt᷑. Audiamꝰ
uocem honinis qui uapulat : & sint istȩ u¬
nius cuiusq nr̃m uoces. & quando nob̃ bene ẽ.
Nam quis ñ uttelligat uapulare se. qͣudo egro¬
tat. quando ui carcere ẽ. quando forte in catena.
quando forte latrones patitur. quando abaliqͥ¬
b imꝓbis ei aliquid molestiȩ irrogant᷑: sen¬
tit uapulare se. Magnus sensus ẽ uidere quia
uapulat: & quando illi bene ẽ. Non enĩ ait

Expanded text:
misereatur, sicut oculi servorum in manus dominorum suorum, et sicut oculi ancillae in manus dominae suae. Vides felices aliquos in isto saeculo ridentes, jactantes se; non vapulant: imo pejus vapulant; hoc ipso gravius caeduntur, quo sensum jam perdiderunt. Evigilent, et vapulent; sentiant quia vapulant, sciant quia vapulant, et doleant quia vapulant. Quoniam «qui apponit scientiam, apponit dolorem:» hoc Scriptura dixit . Ideo Dominus in Evangelio: «Beati lugentes, quoniam ipsi consolabuntur» . 7. Audiemus vocem hominis qui vapulat, et sint istae uniuscujusque nostrum voces et quando nobis bene est. Nam quis non intelligat vapulare se quando aegrotat, quando in carcere est, quando forte in catena, quando forte latrones patitur? Quando ab aliquibus improbis ei aliquae molestiae irrogantur, sentit vapulare se. Magnus sensus est, videre quia vapulat et quando illi bene est. Non enim ait
Abbreviated transcription (Latin):
ut ardeam. caritatem aut̃ ñ habeam: nichil
mͥ ꝓdest. Si aut̃ sit  caritas quȩ ñ uiuemiat
qd̾ distribuat pauꝑib. diligat solum. calicẽ a¬
quȩ frigidȩ det: tantum illi imputabit᷑ qͦn¬
tum ⁊acheo qui dinudium patrimonii dona¬
uit pauꝑib. Quare hoc ille tã modicũ dedit.
ille tam multum dedit. & tantum illi imputabit.
tantum plane. Impar eniui facultas: s ñ tmpar

Expanded text:
atem autem non habeam, nihil mihi prodest» . Si autem sit sola charitas, quae non inveniat quod distribuat pauperibus, diligat: solum calicem aquae frigidae det ; tantum illi imputabitur, quantum Zacchaeo qui dimidium patrimonii donavit pauperibus . Quare hoc? Ille tam modicum dille tam multum dedit, et tantum illi imputabatur, tantum plane. Impar enim facultas, sed non impar
Abbreviated transcription (Latin):
uideret pauꝑtatẽ suam temꝑalem ẽẽ &e tran¬
sitoriam. Diuitias aũt̃ sibi sp̃itales ita uen¬
turas ut nullo pacto possint p̃terire: & ha¬
bere ind̾iuittus fidem cordis. si ei ñ contin¬
gat aurum habere inarca. Quia si aurũ
haberet in arca. furem timeret: & aurum
de arca etiam nolens ꝑderet. Fidem autem
de corde ñ ꝑderet: si iꝑse illam ñ inde expu¬
lerit. Cito aut̃ responderi potest lem̃i. Fẽcit
ds̃ pauꝑem: ut ꝓbet hominem. Et fecit as̃
atuitem: ut ꝓbet illum de pauꝑe. Et omĩa
quȩ fecit as. recte fecit. Et si ñ possumꝰ ui¬
dere consilium ipsius quare illud sic fecit:¬
& illud sic: bonum ẽ nob̃ ut subdam̃ nos sapi¬
entiȩ ipsius. & credamus qͥa bene fecit. Et sindũ
noiumꝰ quare sic fecit & habebimꝰ correctum
ut p̃sumamꝰ & confidamꝰ in año. & ñ mouebun

Expanded text:
videret paupertatem suam temporalem esse, et transituram, divitias autem sibi spirituales ita venturas, ut nullo pacto possent praeterire; et haberet in divitiis cordis fidem, si ei non contingit aurum habere in arca? Quia si aurum haberet in arca, furem timeret, et aurum de arca etiam nolens perderet; fidem autem de corde non perderet, si ipse illam inde non expelleret. Cito autem responderi potest, charissimi. Fecit Deus pauperem, ut probet hominem; et fecit Deus divitem, ut probet illum de paupere. Et omnia quae fecit Deus, recte fecit. Et si non possumus videre consilium ipsius, quare illud sic fecit et illud sic; bonum est nobis ut subdamur sapientiae ipsius, et credamus quia bene fecit, et si nondum novimus quare fecit: et habebimus cor rectum, ut praesumamus et confidamus in Domino, et non movebun
Abbreviated transcription (Latin):
sp̃s sc̃s ex inflammato corde amantis huuis
eloquitur: quia dicit. Stautes erant pedes nr̃i in a¬
Quid magnum gͦ iste concupiscebat stare utter
illos. qui uit̃ficiebant ꝓpħas. & lapidabant mis¬
sosadse: Absit: ut de ista ierłm sic cogitet. qui
sicamat. qui sic ardet. qui sic uult ꝑuenire ad
illã ierłm matrem nram. de qua dic̃ apłs. ȩter¬
nam incelis. Audi postremo. noli mͥ credere: au
di quid sequatur: & quam ierłm designet m̃tib
nr̃is. Cum enim dixisset. stantes erant pedes
nr̃i in atriis ierłm: quasi diceret᷑ illi. De qua
ierłm dicis. De qua ierłm loqueris: subiecit
stantẽ. Iherłm quȩ edificatur ut ciuitas. tr̃s.
qͣndo dicebat ista dauid ꝑfecta erat illa ciuitas:
ñ edificabat᷑. Nescio quani gͦ. ciuitatẽ dicit. q̃
mͦ edificatur. ad quam iam currimꝰ. uifide la

Expanded text:
nctus ex inflammato corde amantis hujus eloquitur, quia dicit, «Stantes erant pedes nostri in a? Quid magnum ergo iste concupiscebat, stare inter illos qui interficiebant Prophetas, et lapidabant missos ad se? Absit ut de ista Jerusalem sic cogitet qui sic amat, qui sic ardet, qui sic vult pervenire ad illam Jerusalem matrem nostram , de qua dicit Apostolus, «aeternam in coelis» di quid sequatur, et quam Jerusalem designet mentibus nostris. Cum enim dixisset, «Stantes erant pedes nostri in atriis Jerusalem;» quasi diceretur illi, De qua Jerusalem dicis? de qua Jerusalem loqueris? subjecit statim, «Jerusalem quae aedificatur ut civitas.» Fratres, quando dicebat ista David, perfecta erat illa civitas, non aedificabatur. Nescio quam ergo civitatem dicit, quae modo aedificatur, ad quam currunt i
Abbreviated transcription (Latin):
ea infiruius douec hereat soliditati cȩlesti.
&e sit in templum dĩ unde lam ñ cadat. Quia pͥmo
ut ueniret ad hanc infirmitatem & tabificationem
sic̃ aranea infirma facta ẽ: & de para diso expulsa ẽ.
Tunc uissus ẽ seruus cȩdi. Fr̃s mei: uidete ex quo
uapulamꝰ. inom̃ibꝰ quia omitio generis humani
nati s̃. in om̃ibꝰ qui nunc sunt: in om̃ib qui pꝰea
nascentur. adam uapulat. uapulat adam: dest
genꝰ humanum. & multi sic obduruer̃ ut nec
plagas suas sentiant. Q uͦ exipso genere filii facti
c̃. receper̃ sensum dolous. sentiunt se uapulare.
& nouer̃ quoͥs iussit ut uapulent. & leuauer̃

Expanded text:
ea infirmius donec haereat soliditati coelesti, ea infirmius donec haereat soliditati coelesti, et sit in templo Dei, unde jam non cadat: quia primo ut veniret ad hanc infirmitatem et tabificationem, sicut aranea infirma facta est, et de paradiso expulsa est. Tunc jussus est servus caedi. Fratres mei, videte ex quo vapulamus. In omnibus qui ab initio generis humani nati sunt, in omnibus qui nunc sunt, in omnibus qui postea nascentur, Adam vapulat. Vapulat Adam, id est, genus humanum; et multi sic obduruerunt, ut nec plagas suas sentiant. Qui vero ex ipso genere filii facti sunt, receperunt sensum doloris: sentiunt se vapulare, et noverunt quis jussit ut vapulent; et le
Abbreviated transcription (Latin):
inmanib dominoꝵ suorum: &e sic̃ ancillȩ
in manꝰ dominȩ suȩ. Ergo & illi & ille: quo ad¬
usq misereatur uł donunꝰ uł domina. fac gͦ
aliquem domunum uississe cedi: uapulat
seruus. seritit plagatum dolores. attendit
adinanꝰ domini sui. quoadusq dicat. par¬
ce. Manum eium ipsam: potestatem dicit.
Ergo quid dicinus fr̃s: ussit nos cȩdi dñs
nr̃. & domina nr̃a. Sapientia dĩ iussit nos
sta mortalis. plaga nr̃a ẽ. Audi uocem psal¬
mi. ꝓ iniquitate erudisti hominem: & tabe¬
scere fecisti sic̃ araneam animam meã. At¬
teudite fr̃s. quam tabida ẽ araneat: ut
leui tactu conquasset᷑. & moriatur. Et ne
quasi carneni solam infirmitate mortalita¬
tis putaremꝰ nos habere tabidam: ñ dixit.
tabescere fecisti me. ne scdmi caruem itellige¬
remꝰ: s ait. tabescere fecisti sic̃ aranean ani¬
mã meam. Nichil enum infirimꝰ anima nr̃a. po¬
sita in mediis temptationibꝰ scłi: in meduis
gemitibꝰ & parturitionibꝰ molestiaru: nicħ

Expanded text:
cillae in manus dominae suae.» Ergo et illi et illae, quoadusque misereatur vel dominus vel domina. Fac ergo aliquem dominum jussisse servum caedi: vapulat servus, sentit plagarum dolores; attendit ad manus domini sui, quoadusque dicat, Parce. Manum enim, ipsam potestatem dicit. Ergo quid dicimus, fratres? Jussit nos caedi Dominus noster, et domina nostra sapientia Dei jussit nos salmi: «Pro iniquitate erudisti hominem; et tabescere fecisti sicut araneam animam meam» . Attendite, fratres, quam tabida est aranea, ut levi tactu conquassetur et moriatur. Et ne quasi carnem solam infirmitate mortalitatis putaremus nos habere tabidam, non dixit, Tabescere me fecisti; ne secundum carneam intelligeremus: sed ait, «Tabescere fecisti sicut araneam animam meam.» Nihil enim infirmius anima nostra posita in mediis tentationibus saeculi, in mediis gemitibus et parturitionibus molestiarum; nihil
Abbreviated transcription (Latin):
tam̃ quiddic̃ in epła : Paulus serius xp̃i
ihu. Diuie adhuc se dic̃ seruum ꝑ quẽ no¬
b euanglium p̃dicatum ẽ: quantomagis
nos debemius agnoscere conditionẽ nu̾m
ut maior sit in nob̾ gr̾a ipsuis: łrio eñ
seruos fecit: quos redemit. Sanguis enin
ille ꝓ seruis p̃tium ẽ. ꝓ sponsapignꝰ ẽ. ag¬
noscentes itaq conditionem nr̃am ce si iã
filui ꝑ gram. serui tam̃ ꝓpt̃ creaturani. quia u

Expanded text:
tamen quid dicit in Epistola? «Paulus servus Chritamen quid dicit in Epistola? «Paulus servus Chriille se adhuc dicit servum, per quem nobis Evangelium praedicatum est; quanto magis nos debemus agnoscere conditionem nostram, ut major sit in nobis gratia ipsius? Primo enim servos fecit, quos redemit. Sanguis enim ille pro servis pretium est, pro sponsa pignus est. Agnoscentes itaque conditionem nostram, etsi jam filii per gratiam, servi tamen propter creaturam, quia
Abbreviated transcription (Latin):
p̃ponatur: secura amat. ista. & anteꝗͣ illi
iungatur amet. & de longinquo suspiret. &
de longinqua ꝑegrinatione solus ducit. qͥ a
solus talem arram dedit. Quis enim potest
sic dicere ut moratur ꝑ ea quã uult duc̾e:
di eium mori ꝑea uoluerit: ñ erit qͥ dĩcat.
Decurus aut̃ ille ꝓsponsa mortunis ẽ: quam
resurgens erat ducturus. Ueruntam̃ fr̃s: un¬
terim simꝰ quomͦ seruiet aucilla. Dictum ẽ
quideui: nou uos dicam seruos s amicos.
S forte solis discipłis dixit dñs. Audi & apłm
pło dicebat: fidelib dicebat. Lam gͥ in no¬
mine dñi redempti sangitine ipsius: loti
lauachro ipsuis. filiĩ sitmꝰ. Filius suniꝰ: quia
sic multi sumꝰ ut uullo unum suus. Qiia
sibi gͦ uult. qđ adhuc tanquam serui loqͥ¬
mitr. Nunqͥd tantum meritũ habere possu¬
mus i ȩccła. quamuis iam filũ facti ex ser¬
uis. quantũ habuit ipse apłs paulus: Et

Expanded text:
isto praeponatur, secura amet ista: et antequam illi isto praeponatur, secura amet ista: et antequam illi jungatur, amet, et de longinquo suspiret et de longinqua peregrinatione. Solus ducet, quia solus talem arrham dedit. Quis enim potest sic ducere, ut moriatur pro ea quam vult ducere? Si enim mori pro ea voluerit, non erit qui ducat. Securus autem ille pro sponsa mortuus est, quam resurgens erat ducturus. Verumtamen, fratres, interim simus quomodo servi et ancilla. Dictum est quidem «Non vos dicam servos, sed amicos,» : sed forte solis discipulis dixit Dominus? Audite apostolum per Deum» . Populo dicebat, fidelibus dicebat. Jam ergo in nomine Domini redempti sanguine ipsius, loti lavacro ipsius, filii sumus, filius sumus; quia sic multi sumus, ut in illo unus simus. Quid ergo sibi vult, quod adhuc tanquam servi loquimur? Numquid tantum meritum habere possumus in Ecclesia, quamvis jam filii facti ex servis, quantum habuit ipse apostolus Paulus? Et
Abbreviated transcription (Latin):
gentib aut̃ stultitiam. Ipsis autem uocatis
entiã. ut iam sit seruus popłs. & sit ancilla
trũq audisti: xp̃m dĩ uirtutem. & dĩ sapi¬
entiam. Cum gͦ audis xp̃m: leua oculos tu¬
os in manus dñi tui. Qui citm audis dĩ urrtu¬
dem &e dĩ sapientiam: leua oculos tuos i
matꝰ dominȩ tuȩ. quia & serius & aucilla es.
Serius quia popłs es: ancilla quia eccła es.
Ipsa autem ancilla: magnam dignitate in¬
uenit aput dm̃. Uxoi facta ẽ: s donec ueniat
ad amplexus illos sp̃iales uͥ socure ꝑfruatur
eitm quem dilexit. & eui suspirauit. in istadi¬
uturna peregrinatione. sponsa ẽ: & accepit
arram magnam. sanguinem sponsi. Cui se¬
cura suspirat: nec illi dicttur noli amare.
Quomͦ dr̃ aliquando uirgini iam desponsatȩ.
ñdum uuꝑte. & iustȩ dr̃: noli amare Cũ
facta fueris uxor tunc amare recte dr̃: qͥa quȩ
p̃ꝓperum. & p̃posterum desidium ẽ. Et ñ
castum amare eum: cui nescit an nubat. Po¬
test enun fieri ut alius sponset: & alius du¬

Expanded text:
is vero vocatis entiam» . Ut jam sit servus populus, et sit ancilla trumque audisti, «Christum Dei virtutem, et Dei sapientiam.» Cum ergo audis Christum, leva oculos tuos in manus Domini tui; cum audis Dei virtutem et Dei sapientiam, leva oculos tuos in manus dominae tuae: quia et servus et ancilla es; servus, quia populus es; ancilla, quia Ecclesia es. Ipsa autem ancilla magnam dignitatem invenit apud Deum: uxor facta est. Sed donec veniat ad amplexus illos spirituales, ubi secure perfruatur eo quem dilexit, et cui suspiravit in ista diuturna peregrinatione, sponsa est: et accepit arrham magnam, sanguinem sponsi, cui secura suspirat. Nec illi dicitur, Noli amare; quomodo dicitur aliquando virgini jam desponsatae, et nondum nuptae: et juste dicitur, Noli amare; cum facta fueris uxor, tunc ama: recte dicitur, quia praeproperum et praeposterum desiderium est, et non castum, amare eum cui nescit an nubat. Potest enim fieri ut alius sponset, et alius du
Abbreviated transcription (Latin):
nib dominȩ suȩ: sic oculi nr̃i ad dñm dm̃
nr̃m. quo adusq misereatur nr̃i. Et serui
sumus & ancillȩ sumus: ille et dñs ẽ & dña
dat aliquantũ caritas ur̃a. Non mirum si
serui sumꝰ. & ille dñs ẽ: s nuirum si ancilla su¬

Expanded text:
ominae suae; sic oculi nostri ad Dominum Deum nostrum, quoadusque misereatur nostri.» Et servi sumus, et ancilla sumus: ille et dominus est, etdat aliquantum Charitas vestra. Non mirum si servi sumus, et ille dominus est; sed mirum si ancilla su
Abbreviated transcription (Latin):
pło dicente. di resurrexistis cum xp̃o q̃ sur¬
sum sunt quęxite. ubi xp̃c ẽ indextera dĩ se¬
dens: quȩ sursum sunt sapite ũquȩ suꝑ ter
ram. Mlortui enum estis: & uita ur̃a abscondita
ẽ cum xp̃o indõ. Ergo & ille adhuc deorsum
ẽ: nos iam sursum sumus. Ille deorsum ẽ cũ¬
passione caritatis: nos sursum sumꝰ spe carita¬
tis. Spe enim salui facti sumus. S quia spes
tirã certa ẽ: quamuis futurum sit: sic de no
mo. & unusquisq sit iste homo. Cũ enim dici¬

Expanded text:
postolo dicente: «Si consurrexistis cum Christo, quae surpostolo dicente: «Si consurrexistis cum Christo, quae sursum sunt quaerite, ubi Christus est in dextera Dei sedensram. Mortui enim estis, et vita vestra abscondita est cum Christo in Deo» . Ergo et ille adhuc deorsum est, et nos jam sursum sumus: ille deorsum est compassione charitatis, nos sursum sumus spe charitatis. «Spe enim salvi facti sumus» . Sed quia spes nostra certa est; quamvis futurum sit, sic de nobmo, et unusquisque sit iste homo. Cum enim dici
Abbreviated transcription (Latin):
exhibuit sine macula ce ruga. Solus gͦ ascen¬
dit: s & nos quando cum illo sic sumꝰ. ut in il¬
lo m̃bra euis simus. & uob̃cuni solus ẽ & ideo
unus. & semꝑ unus. Unitas nos compaginat
uni. Et illi soli cum illo ñ ascendunt: qui cũ
illo unius ẽẽ noluerint. Iam uͦ qm̃ ipse qui in
celo positus ẽ: & carne suscitata immortalis
ꝑ quani fuit ad quam tempus mortalis. &
nichil incęlo ꝑsecutionum patiens. nichilma¬
litiarum & obꝓbriorum su̾it in hac terra qͣn¬
do ꝓ nob̃ omĩa sustinere dignatꝰ ẽ: compassus
tam̃ corꝑi suo in t̃ra laboranti dixit. Daule sau¬
le quid me ꝑ sequeris : Iam ipsum nemo
Non prȩt̃ spem eẽ debenus. mimo cum inag¬
nob̃cum ipse interra sit. Uocem eitis diximus
de celo sonantis. saule saule quidmne ꝑseque¬
ris: cum eum salus omnino ũ tangeret: sed
nec uideret. Quomͦ autem ostenditur. quia ce
nos cum illo incelo sumꝰ: eodem ipso paulo a¬

Expanded text:
exhibuit sine macula et ruga . Solus ergo ascenexhibuit sine macula et ruga . Solus ergo ascendit. Sed et nos quando cum illo sic sumus, ut in illo membra ejus simus; et nobiscum solus est, et ideo unus, et semper unus. Unitas nos compaginat uni: et illi soli cum illo non ascendunt, qui cum illo unus esse noluerint. Jam vero quoniam ipse qui in coelo positus est, et carne suscitata immortalis, per quam fuit ad tempus mortalis, et nihil in coelo persecutionum patiens, nihil malitiarum et opprobriorum, sicut in hac terra quando pro nobis omnia sustinere dignatus est; compassus tamen corpori suo in terra laboranti, dixit, «Saule, Saule, quid me persequeris» ? jam ipsum nemo non praeter spem esse debemus, imo cum magnobiscum ipse in terra sit; vocem ejus diximus de coelo sonantis, «Saule, Saule, quid me persequeris?» cum eum Saulus omnino non tangeret, sed nec videret: quomodo autem ostenditur quia et nos cum illo in coelo sumus? Eodem ipso Paulo a
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpt̃ peregrinos. ꝓpt̾ inopes euis ut ascend̃ant. qͥa
aicimꝰ eis. indomũ dñi ibimꝰ. ꝓpter ipsam do
te. conualescite. currite. apprehendite :
scendentis cantica exordine. cum sci¬
tate ui̾ra considanda suscepi: ascenden¬
tis & amiantis. Et idõ ascendentis: qui¬
a amantis. Om̃is amor: aut descen¬
dit. aut ascendit. Desid̃io enim bono leuamͣ
addm̃: & desid̾io malo aduna p̃cipitamur.
S quia iam malo desidio lapsi cecidimus: su¬
ꝑ ẽ nob si agnoscunus quis ad nos ñ cecidit sed
descendit. Herendo illi ascendamꝰ: quia uirib
nr̃is si possumꝰ. Ipse dixit dñs iħc xp̃c. Nemo
ascendit in celum: nisi qui de cęlo descendit.
filius hominis quiẽ incelo. Tanquam de se
solo uidetur dixisse. Crgo ceti remanset᷑. quia
solus ascendit qui soluis descendit. Quia debent ce¬
ti facere: uniri corꝑi ipsius: ut sit unus xp̃c.
qui descendit & ascendit. Descendit caput: as¬
sceudit cumi corꝑe uestitus. eccła sua. quam sibi

Expanded text:
pter peregrinos, propter inopes, ut ascendant; quia dicimus eis, «In domum domini ibimus: propter» ipsam «dote; convalescite, currite, apprehendite. Ascendentis cantica ex ordine cum Sanctitate vestra consideranda suscepi; ascendentis et amantis, et ideo ascendentis quia amantis. Omnis amor aut ascendit, aut descendit. Desiderio enim bono levamur ad Deum, et desiderio malo ad ima praecipitamur. Sed quia jam malo desiderio lapsi cecidimus; superest nobis, si agnoscimus quis ad nos non ceciderit, sed descenderit, haerendo illi ascendere; quia viribus nostris non possumus. Ipse dixit Dominus noascendit in coelum, nisi qui de coelo descendit, Filius hominis qui est in coelo» . Tanquam de se solo videtur dixisse. Ergo caeteri remanserunt, quia solus ascendit, qui solus descendit? Quid debent facere caeteri? Uniri corpori ipsius, ut sit unus Christus, qui descendit et ascendit. Descendit caput, ascendit cum corpore; vestitus Ecclesiam suam, quam sibi
Abbreviated transcription (Latin):
idipsum eẽ: sibi principari. sibi dominari uolue¬
r̃. Noluer̃ habere uere dñm. qui uere ẽ idipsum:
cui diccum ẽ. Mlutabis ea & mutabunt᷑. tu au¬
tem idem ipse es. lani gͦ pꝰ tantum laborẽ. post
tantos moibos. difficultates. labores: redeat an¬
& ascendentis ecclȩ. Aeccła putamiisne qͦ ascen¬
dit. quo it. quo erigitur. quo ascendit. illuc e¬
ium ascender̃ inquit tribꝰ. Quo asceuder̃ tribꝰ:
In cruitatem cutus participatio eius inidipsũ.

Expanded text:
idipsum esse; sibi principari, sibi dominari volueidipsum esse; sibi principari, sibi dominari voluerunt: noluerunt habere verum Dominum, qui vere est idipsum, cui dictum est, «Mutabis ea, et mutabuntur; tu autem idem ipse es.» Jam ergo post tantum languorem, post tantos morbos, difficultates, labores, redeat anst, ascendentis Ecclesiae. Putamusne quo ascendit? quo it? quo erigitur? «Illuc ascenderunt,» inquit, «tribus.» Quo ascenderunt tribus? In civitatem «cujus par
Abbreviated transcription (Latin):
ones locorum ac temporum. iutat᷑ ꝑ morbos & dde¬
fectus carnales: ñ gͦ in se stant corpoia cęlestia. Nõ
gͦ uise stant: habent quasdam mutationes suas.
Et si occultas: certe de locis in loca mutatur. Ascẽ¬
dunt aboriente in occidentẽ : & rursus citcũ eunt
adorientẽ. Non gͦ stant: ñ sunt idipsum. Anima
humana noc ipsa stat. Quantis enim mutationibꝰ
& cogitationib uariatur: Quantis uoluntatibꝰ ĩ¬
mutatur. Quantis cupiditatib diuerberat᷑. atq
distenilitur. Moens ipsa homimis quȩ dr̃ rationa¬
bilis. mutabilis ẽ. ñ ẽ idipsum. Modo uult:
mͦ ñ uult. Modo scit: mͦ nescit. Modo memmit.
mͦ obliuiscitur. Ergo idipsum: nemoht̃ ex se.
Qui uoluit ex se habere idipsum: ut quasi ipse sibi
eẽt idipsum: lapsus ẽ. Cecidit angłs: & factus ẽ di¬
abolus. ꝓpinauit homini suꝑbiam: deiec̃ secũ
inuideutia. eũ qui stabant. Isti qui sibi uoluer̃

Expanded text:
ones locorum ac temporum, mutatur per morbos et deones locorum ac temporum, mutatur per morbos et defectus carnales: non ergo in se stat. Corpora coelestia non in se stant: habent quasdam mutationes suas, etsi occultas; certe de locis in loca mutantur, ascendunt ab oriente in occidentem, et rursus circumeunt ad orientem: non ergo stant, non sunt idipsum. Anima humana nec ipsa stat. Quantis enim mutationibus et cogitationibus variatur! quantis voluptatibus immutatur! quantis cupiditatibus diverberatur atque discinditur! Mens ipsa hominis, quae dicitur rationalis, mutabilis est, non est idipsum. Modo vult, modo non vult; modo scit, modo nescit; modo meminit, modo obliviscitur: ergo idipsum nemo habet ex se. Qui voluit ex se habere idipsum, ut quasi ipse sibi esset idipsum, lapsus est: cecidit angelus, et factus est diabolus. Propinavit homini superbiam, dejecit secum invidentia eum qui stabat. Isti sibi voluerunt
Abbreviated transcription (Latin):
Nam &e qui uener̃ iam ñ st̃: & qui futuri sunt.
ñdum sunt. lam illi defecer̃. & illi defecturi
future ñdum uener̃. Et cũ uenerint: & ipse tͣn¬
sibunt defitient. Qui sunt auni qui ñ defici¬
unt. nͥ qui stant: Sigͦ ibi anni stant. & ipsi
anni qui stant. unus annus ẽ: & ipse unus
annus qui stat unus dies ẽ: quia ipse unus
dies. nec ortum ht̃. nec ocasum. nec inchoat᷑
abhesterno. nec excluditur a crastino: s stat
semꝑ ille dies. Et qđ uis: uocas illum diem. Si
uis anni s̃: siuis dies ẽ. Quod̃cũq cogitaueris:
stat. lam̃ ipsius stabilitatis. participat illa
ciuitas: cuius participatio ẽ in idipsum. Mle¬
rito gͦ quta illius stabilitatis fit particeps:
dic̃ iste qui illuc cutrit. stantes erant pedes
nr̃i. in atriis iherłm. Ouinia enim ibi stant:
lͥ nichil transit. Uis & tu ibi stare: & sĩ tran¬
sire:: Iltuc curre. idipsum nemo ht̃ ex se.

Expanded text:
Nam et qui venerunt, jam non sunt; et qui futuri sunt, Nam et qui venerunt, jam non sunt; et qui futuri sunt, nondum sunt: jam illi defecerunt, et illi defecturi futurae nondum venerunt; et cum venerint, et ipsae transibunt et deficient. Qui sunt anni qui non deficiunt, nisi qui stant? Si ergo ibi anni stant, et ipsi anni qui stant unus annus est, et ipse unus annus qui stat unus dies est; quia ipse unus dies nec ortum habet nec occasum, nec inchoatur ab hesterno, nec excluditur a crastino, sed stat semper ille dies: et quod vis vocas illum diem; si vis, anni sunt; si vis, dies est; quodcumque cogitaveris, stat tamen: ipsius stabilitatis participat illa civitas «cujus participatio est in idipsum:» merito ergo, quia illius stabilitatis fit particeps, dicit iste qui illuc currit, «Stantes erant pedes nostri in atriis Jerusalem.» Omnia enim ibi stant, ubi nihil transit. Vis et tu ibi stare et non transire? Illuc curre. Idipsum nemo habet ex se.
Abbreviated transcription (Latin):
cordis quęstuit. & aciem contemplationis
erectam cum dixit: qui ẽ misit me aduos. Ded
nondum habes fortem contemplationẽ: noli
deficere. noli desꝑare. qui est. uoluit ẽẽ homo
ut tues. Et ideo secutus ait moisi: quasi expa¬
uescenti nomen Q d uom̃ : qđ ẽ est. Et dixit
inquit dñs ad moisen. Ego sum ds̃ abraham.
num. Holi dete sꝑare quia dixi ego sum qui
sum. & qui ẽ misit me aduos: quia tumͦ flu¬
ctuas. & mutabilitate rerum. & uarietate
mortalitatis humane ꝑciꝑe ñ potes. qđ ẽ idi¬
psum. Ego descendo: quia tu uenire ñ potes.
Ego sum d̃s abraham. & ds̃ ysaac. & d̃s ia¬
cob. Insemine abraham sꝑa aliquid. ut con¬
sirmari possis ad uidendum: quiuenit ad te
in semine abrahȩ. Ergo hoc ẽ idipsum de qͦ
dictum ẽ: murtab̃ ea & mutabiunt᷑. tu autem
idem ipse es. & anni tui ñ defitient. Ecce idi¬
psum: cuius anni ñ deficient. TRs: nonne
auni nr̃i cotidie defitient. nec stant om̃ino:

Expanded text:
cordis quaesivit, et aciem contemplationis cordis quaesivit, et aciem contemplationis erectam, cum dixit, «Qui est, misit me ad vos.» Sed nondum habes forte contemplationem: noli deficere, noli desperare. Qui est, voluit esse homo, ut tu es; et ideo secutus ait Moysi quasi expavescenti nomen. Quod nomen? Quod est, «Est. Et dixit,» inquit, «Dominus ad Moysen, Ego sum Deus Abraham, num» . Noli de te desperare, quia dixi, «Ego s quia tu modo fluctuas, et mutabilitate rerum et varietate mortalitatis humanae percipere non potes quod est idipsum. Ego descendo, quia tu venire non potes. «Ego sum Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob.» In semine Abraham spera aliquid, ut confirmari possis ad videndum qui venit ad te in semine Abrahae. 6. Ergo hoc est idipsum de quo dictum est, «Mutabis» «ea, et mutabuntur; tu autem idem ipse es, et anni tui non deficient» . Ecce «idipsum,» cujus «anni non deficient.» Fratres, nonne anni nostri quotidie deficiunt, nec stant omnino?
Abbreviated transcription (Latin):
dere. Retine qđ ꝓte factus ẽ: quem ñ possis ca¬
pere. Retine carnem xp̃i. in quam leueris egro¬
tus: & a uulneribꝰ latronum seiniuius relictus.
& ad stabulum ꝑducereris & ibi sanaretis. Ergo
curramus addomum dnuĩ. & ꝑueniamꝰ ad cruita¬
tẽ. uͥ stent pedes ur̃i. cuutatẽ quȩ edificat᷑ ut ci¬
uitas. cuius participatio eius in idipsum. Quid enĩ
Quomͦ ẽ informa dĩ. uͥ ñ rapinam arbitratus ẽ¬
ẽẽ se ȩqualis dõ. ibi ẽ idipsum. Ut aut̃ tu effici¬
aris particeps inidipsum: factus ẽ ipse prior
particeps tui. Et uerbum caro faccũ ẽ: ut caro
participet uerbum. Quia uͦ qđ uerbũ caro fa¬
ctum ẽ & habitauit innob̃: ex semine uenit abra¬
ham. ꝓmissum ẽ aut̃ abrahȩ. & ysaac & iacob:
qđ ex semine eorum benedicerentur om̃s gentes.
Et inde uidemꝰ eccl̃am toto orbe diffusam.
loquitur adufirmos ds̃: firmitatẽ cordis q̃¬
siuit cum diceret. ego sum qͥ sum. firmitatẽ

Expanded text:
dere. Retine quod pro te factus est, quem non posses cadere. Retine quod pro te factus est, quem non posses capere. Retine carnem Christi, in quam levabaris aegrotus, et a vulneribus latronum semivivus relictus, ut ad stabulum perducereris , et ibi sanareris. Ergo curramus ad domum Domini, et perveniamus ad civitatem ubi stent pedes nostri; civitatem «quae aedificatur ut civitas, cujus participatio ejus in idipsum.» Quid enim quo modo est in forma Dei. Ubi non rapinam arbitratus est esse aequalis Deo , ibi est idipsum. Ut autem efficiaris tu particeps in idipsum, factus est ipse prior particeps tui; et Verbum caro factum est, ut caro participet Verbum. Quia vero quod Verbum caro factum est et habitavit in nobis , ex semine venit Abraham; promissum est autem Abrahae et Isaac et Jacob, quod in semine eorum benedicerentur omnes gentes ; et inde videmus Ecclesiam toto orbe diffusam: loquitur ad infirmos Deus. Firmitatem cordis quaesivit, cum diceret, «Ego sum qui sum:» firmitatem
Abbreviated transcription (Latin):
nalit̃ debemꝰ acciꝑe ierłm. quȩ edificat᷑ ut ciui¬
tas. Cuius participatio eiꝰ in idipsũ. Iam mͦ fr̃s.
quisquis erigit aciem mñtis. quisqͥs disponit caliginẽ
carnuis. quisquis mundat oculũ cordis: eleuet &
idipsum: Nam & ego quicqͥd aliud dixero: ñ dico
idipsum. Conemur tam̃ quibꝰdã uicinitatibꝰ u̾¬
ꝑducere infirmitatẽ: ad cogitandũ idipsum.
Quid÷ qđ ẽ: qdđ et̃num ẽ. Nam qđ semꝑ aliter
atq aliter ẽ: ñ ẽ quia ñ manet. Non om̃ino ñẽ:
s ñ summe ẽ. Et quid ÷ qđ ẽ. nͥ ille. qui qͣndo mit¬
tebat moisen dix̃ illi. ego sum qui sum: Quid᷑
hoc nͥ ille cui cui cum diceret famulus eiꝰ ecce
nutas me. sidixerit mͥ popłs. quiste misit.
quid dicam eiꝰ nom̃ suum noluit aliud dic̾e
quam ego sũ qui sum: & adiecit & ait. Dices ita¬
q filiis isrł: qui ẽ misit me ad uos. Ecce idipsũ.
ego sum qui sum: quiẽ misit me aduos. Non
potes caꝑe: multũ ẽ intelligere. multũ ẽ ad p̃hen¬

Expanded text:
t civitas. Cujus participatio ejus in idipsum.» Jam ergo, quisquis erigit eciem mentis, quisquis deponit caliginem carnis, quisquis mundat oculum cordis, elevet, et idipsum.» Nam et ego quidquid aliud dixero, non dico «idipsum.» Conemur tamen quibusdam vicinitatibus veducere infirmitatem mentis ad cogitandum «idipsum.» Quod aeternum est. Nam quod semper aliter atque aliter est, non est, quia non manet: non omnino non est, sed non summe est. Et quid est quod est, nisi ille qui quando mittebat Moysen, dixit illi: «Ego sum qui sum?» Quid est hoc, nisi ille qui cum diceret famulus ejus, «Ecce mittis me: si dixerit mihi populus, Quis te misit? quid dicam ei?» nomen suum noluit aliud dicere, quam, «Ego sum qui sum;» et adjecit et ait, «Dices itaque filiis Israel, Qui est, misit me ad vos.» Ecce «idipsum, Ego sum qui sum, Qui est, misit me ad vos.» Non potes capere; multum est intelligere, multum est apprehen
Abbreviated transcription (Latin):
Alios fecisse nuscdiam: alios ñ fecisse. Quos inue¬
nient fecisse nuscdiam. ipsos uocabunt adierłm
quia ipsa s̃ ad pacem ierłm. Dilectio fortis res
fr̃s: dilectio fortis res. Uultis uidere quam sit
fortis dilectio: Quisquis ꝑ aliquam necessitatẽ
ñ potuerit implere qđ ds uibet: amet illum
qđ implet. & in illo implet. Intendat caritas
tere: oportet ut obtemꝑet apło dicenti. uxoui
uir debituni red̃dat. Et alligatus es uxori: ne
quęsieris solutionem. Ueniet in iñtem quia
melior ẽ illa uita de quadicit idem apłs. Uei
lem om̃s ẽe sic̃ meipsum: attendit eos qui hoc
fecer̃. aniat eos & iuipsis implet qđ inse nõ
potest. Fortis res ẽ dilectio: ipsa ẽ uirtus nr̃a.
Quia si uu illa ñ fuerimꝰ: nichil ꝓa̾est. quicqͥd
aluid habuerimꝰ. Silinguis hominum loquar

Expanded text:
Alios fecisse misericordiam, alios non fecisse. Quos inveAlios fecisse misericordiam, alios non fecisse. Quos invenient fecisse misericordiam, ipsos vocabunt ad Jerusalem; quia ipsa «sunt ad pacem Jerusalem.» Dilectio fortis res, fratres; dilectio fortis res. Vultis videre quam sit fortis dilectio? Quisquis per aliquam necessitatem non potuerit implere quod jubet Deus, amet illum qui implet, et in illo implet. Intendat Charitas otest; oportet ut obtemperet Apostolo dicenti, «Uxori vir debitum reddat;» et, «Alligatus es uxori? ne quaesieris solutionem.» Venit in mentem quia melior est illa vita de qua dicit idem apostolus, «Vellem omnes esse sicut meipsum» . Attendit eos qui hoc fecerunt; amat eos, et in ipsis implet quod in se non potest. Fortis res est dilectio. Ipsa est virtus nostra; quia si in illa non fuerimus, nihil prodest quidquid aliud habuerimus. «Si linguis homi
Abbreviated transcription (Latin):
uiquit recipiant uos in ȩterna tab̃nacła.D cĩ sede¬
bunt cum dño. attendere qui fecer̃ miscd̃iam:
&e assument illos seꝑatos indexteram in regnũ
do. Ait enim apl̃s: qui rationem dati &e accep¬
ti dix̃ ẽẽ istas elemosinas. Ait ergo. dinos uob̃¬
sp̃italia seminauimꝰ: magnũ ẽ si nos ur̃a car¬
nalia metamus. Et de ipsa re: ait alio loco.
Qui multũ ñ abundauit: & qui modicum¬
ñ defuit illi. Quare. qui multum ñ abundauit : qͥa
qđ plus habebat: dedit indigenti. Et quid ÷ qͥ mo¬
dicum ñ defuit illi: Quia accepit ab illo qui abui¬
dauit: ut fiat inquit equalttas. Ipsa ẽ pax: de
qua dr̃. Fiat pax inuirtute tuça. Nlamq cumdi¬
iam sedetis ut iudicctis. & facti estis sedes dĩi ui¬
dicantis. qm̃ qui iudicant int̾rogant. qui ui¬
dicantur int̾rogant᷑: uit̾rogate inquit quȩ s̃ ad
pacem iherłm. Int̾rogando quid inuemient:

Expanded text:
inquit, «recipiant vos in aeterna tabernacula» . Sancti sedeinquit, «recipiant vos in aeterna tabernacula» . Sancti sedebunt cum Domino attendere qui fecerunt misericordiam, et assument illos separatos in dexteram in regnum do. Ait enim Apostolus, qui rationem dati et accepti dixit esse istas eleemosynas ; ait ergo, «Si nos vobispiritualia seminavimus, magnum est si vestra carnalia metamus» ? Et de ipsa re ait alio loco, «Qui multum, non abundavit; et qui modicumn defuit illi.» Quare. «Qui multum, non abundavit?» Quia quod plus habebat, dedit indigenti. Et quid est, «Qui modicum, non defuit illi?» Quia accepit ab illo qui abundavit, «ut fiat,» inquit, «aequalitas» . Ipsa est pax de qua dicitur, «Fiat pax in virtute tua.»  vos sedes, qui jam sedetis ut judicetis, et facti estis sedes Domini judicantis quoniam qui judicant, interrogant; qui judicantur, interrogantur, «Interrogate,» inquit, «quae sunt ad pacem Jerusalem.» Interrogando quid invenient?
Abbreviated transcription (Latin):
sedes: o uos sedes uidicantes. xui tribꝰ isrł. Quos
iudicantes: infra qui sunt int̾ra. Qui uidica¬
bunt: qui facti s̃ cęlum. Illi aut̃ qui iudicabũ¬
t᷑: in duas partes diuident᷑. Una ad dexteram:
altera. id sinistram erit. Iudicabunt cum xp̃o
ait isaias. Alũ sunt gͦ qui cum illo iudicabt̃:
alii qui ab illo iudicabunt᷑. Et ab illis qui cũ
eo udicabunt: diuidentt᷑ gͦ isti. in duas partes.
Una ponet᷑ addexteram: cui enumerabunt᷑
elemosinȩ quas fecer̃: alia ponet᷑ ad sinistrã.¬
cui enumerabunt᷑ crudelitas & sterilitas m̃ie.
Et illis ad dexteram constitutis dicet᷑. Uenite
benedicti pr̃is niei. ꝑcipite regnum qđ̃ uobis
ꝑatum ẽ ab origine mundi. Quare: Esuriui
inquit: & dediftis mͥ manducare. Et illi. Qñ
te uidunꝰ esurientem: Et ille. Cum uni ex mi¬
ninus meis fecistis: mͥ fecistis. Ergo quid ÷ est
fr̃s. illi iudicabunt de quib dictum ẽ. ut fi¬
ant amici de mammona iniquitatis. ut & ipsi

Expanded text:
sedes,» o vos sedes, «judicantes duodecim tribus Israel.» Quos judicantes? Infra qui sunt in terra. Qui judicabunt? Qui facti sunt coelum. Illi autem qui judicabuntur, in duas partes dividentur; una ad dexteram, altera ad sinistram erit. Judicabunt cum Chrisait Isaias . Alii sunt ergo qui cum illo judicabunt; alii qui ab illo judicabuntur, et ab illis qui cum eo judicabunt. Dividentur ergo isti in duas partes: una ponetur ad dexteram, cui enumerabuntur eleemosynae quas fecerunt; alia ponetur ad sinistrcui enumerabitur crudelitas, et sterilitas misericordiae. Et illis ad dexteram constitutis dicetur, «Venite, benedicti Patris mei, percipite regnum quod vobis paratum est ab origine mundi.» Quare? «Esurivi,» inquit, «et dedistis mihi manducare.» Et illi: «Quando te vidimus esurientem?» Et ille: «Cum uni ex minimis meis fecistis, mihi fecistis» . Ergo quid est, fratres? Illi judicabunt de quibus dictum est ut fiant amici de mammona iniquitatis; «ut et ipsi,»