comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ille nos sꝑẽm. Nõ potiit aĩmꝰ hec ĩ corpore ĩ clusus agno¬
scere cogita acculit ex qͦ tã młaꝵ reꝵ cogͣcoĩs adimiacio¬
tollitur. neq ea plane indet aĩmꝰ cũ reꝑente ĩtã ĩsolitũ
tã ꝙ ꝑturbatũ doniciliũ ĩmigrauit s cũ se collegit atq
recreaut tã agnoscit ill a remniscendo. Ita inchil est
aliud discere nͥ recordari. Ego aut̾ maiorẽ ⁊̃ quodam
inemoriã admiror. Quid ẽ eĩ illud quod ntininimꝰ
aut quã ht̃ ĩ ã unãnaturã. nõ quero qnͣta memoria¬
i. simonides. CAAIINIANC. fuisse dicit᷑ qnͣta theodocteᷤ¬

Expanded text:
ille, nos speciem—, non potuit animus haec in corpore inclusus adgnoille, nos speciem—, non potuit animus haec in corpore inclusus adgnoscere, cognita attulit; ex quo tam multarum  ea plane videt animus, cum repente in tam insolitum tamque perturbatum domicilium inmigravit, sed cum se collegit atque recreavit, tum adgnoscit illa reminiscendo. ita nihil est aliud discere nisi recordari. Ego autem maiore etiam quodam modo memoriam admiror. quid est enim illud quo meminimus, aut quam habet vim aut unde naturam? non quaero, quanta memoria Simonides
Abbreviated transcription (Latin):
rum ĩmimerabiliũ quã qͥdem plato recordacoem̃ ẽẽ uu¬
supioris inte. łlã ĩ illo libͦ qͥ scubitur mẽ nõ pusionẽ
quẽdã socrates ĩterrogat quedã geometrica de dimẽsio ͤ
quadiri anea sit ille rñdit ut puer ⁊ tñ ita faciles inter¬
didicisset. Ex quo effici uult socrates ut disc̾e nichil aliud
sit nͥ̃ recordari quẽ iocũ mło eciã ecturaciꝰ exꝑlicat ĩ eo
Emone quẽ hũit eo ip̃o die quo excessit euita. Docet eĩ
quẽnis qui om̃n rerũ rudis ec̃ indeatur. bene int̾rogant
respondentẽ declarasse nõ tñ illa discere s reminiscẽdo
recognoscere. Nec u ͦ fieri ullo mͦ posse. ut apueris tot
rerũ atq tantaꝵ ĩsitas ⁊ qĩ ꝯsignatas aĩ mociones qͣs¬
ĩ rerũ cog̾tione uigniss. Cũq nichil eet̃ ut omĩb locis
a platone diseritur nchil eĩputat eẽ qd̾ oriatur ⁊ ĩterat
dq solũ eẽt qd̾ semꝑ tale sit quale. Eia. Eaii. appellat

Expanded text:
rum innumerabilium. quam quidem Plato recordationem esse superioris. nam in illo libro, qui inscribitur Menon, pusionem quendam Socrates interrogat quaedam geometrica de dimensione quadrati. ad ea sic ille respondet ut puer, et tamen ita faciles interdidicisset. ex quo effici volt Socrates, ut discere nihil aliud sit nisi recordari. quem locum multo etiam accuratius explicat in eo sermone, quem habuit eo ipso die, quo excessit e vita; docet enim quemvis, qui omnium rerum rudis esse videatur, bene interroganti respondentem declarare se non tum illa discere, sed reminiscendo recognoscere, nec vero fieri ullo modo posse, ut a pueris tot rerum atque tantarum insitas et quasi consignatas in animis in rerum cognitione viguisset. cumque nihil esset , ut omnibus locis a Platone disseritur—nihil enim putat esse, quod oriatur et intereat, idque solum esse, quod semper tale sit quale est ide/an appellat
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ nũꝙͣ qñq nĩtus aĩꝰ cognosceret nͥ adeũ oĩa refferent᷑
et eis oĩum iudex solus eet. at eo ꝑ fecto cũ młto pu¬
riora ⁊ dilucidiora cernẽtur cũ quo nat᷑a fert᷑ liber a¬
tent ad aĩm a corpore calidissimo artificio nat᷑a
quodam̃o. Cũ aut̃ inchil erit p̃ter am̃i milla res ob¬
iecta impediet quonũꝰ ꝑcipiat quale quidq sit. Q¬
uis copiose hec diceremꝰ si res postularet ꝙͣ inła ꝙͣ¬

Expanded text:
quam quinque nuntiis animus cognosceret, nisi ad eum omnia referrentur et is omnium iudex solus esset. atque ea profecto tum multo puriora et dilucidiora cernentur, cum, quo natura fert, liber atent ad animum a corpore, callidissimo artificio naturaquodam modo: cum autem nihil erit praeter animum, nulla res obiecta impediet, quo minus percipiat, quale quidque sit. Quamvis copiose haec diceremus, si res postularet, qua
Abbreviated transcription (Latin):
sc p̾aimũ ꝙͣ troilũ. Eoꝵ aut̃ qui exacta etate morum¬
tur fortuna laudatur. Cur. nã reor nõ iłłis si uita lõ¬
gior daretur posset ẽẽ iocundior. Nichil ẽ eĩ ꝓfecto hõis
prudencia dulciꝰ ꝙͣ ut cetera aufferrat affert certe se¬
nectus que u ͦ etas lõge. aut quid oĩo hoĩ ĩ longũ. Nõne
mõ pueros mõ adolescentes ĩ cursu aut̾ atergo insecp̃s

Expanded text:
se Priamum quam Troilum. eorum autem, qui exacta aetate moriunse Priamum quam Troilum. eorum autem, qui exacta aetate moriuntur, fortuna laudatur. cur? nam, reor, nullis, si vita longior daretur, posset esse iucundior; nihil enim est profecto homini prudentia dulcius, quam, ut cetera auferat, adfert certe senectus. Quae vero aetas longa est, aut quid omnino homini longum? nonne Mo/do pueros, modo a/dulescentes i/n cursu a
Abbreviated transcription (Latin):
audire uolimiꝰ ut nescio qñ ĩ latino obdorniuit qͣ ẽ mc̃s
carine nõ dũ opmor ẽ experrectꝰ. Nũ gͥ eũ curare cense
cũ luma laboret aqua ꝯsopitus putatur ut eũ dormͥen¬
tem oscularetur. Quid curret aut̾ q̃ ne sentit quidẽ. hẽs
sõmun ymaginẽ mortis etĩq cotidie ĩdius ⁊ dubita ᷤ
qñ sensꝰ ĩ morte nłłus sit. cũ eiꝰ simulacro uideas eẽ nł
ram uicte tã ꝙͣ pecume ułba p̾stituta die. Quid ẽ gͥ qd
q dare si repetit cũ uult. Ea eĩ ꝯdicoẽ acceperas. idẽ si pu̾
Pͥuus occidit equo aĩo ferendum putant. Si n ͦ ĩ cuu ħe
querendũ quid̃. at qui ab hoc acerbiꝰ exigit natura qd de¬
derat. Rõ dũ gustauerat ĩq̾unt inte suauitatẽ. I. Iic ã
iã sperabat magͣ quis frui ceperat ad id quidẽ ĩ ceteri
reb meliꝰ putatur aliꝙͣ ꝑtem ꝙͣ ulłã acting̾e. Cur ĩ ita
secus ꝙͣ ꝙͣ nõ male ait c̾aluuacꝰ młtos sepiꝰ lacrunas¬

Expanded text:
olumus, ut nescio quando in Latmo obdormivit, qui est mons Cariae, nondum, opinor, est experrectus. num igitur eum curare censes, cum Luna laboret, a qua consopitus putatur, ut eum dormientem oscularetur? quid curet autem, qui ne sentit quidem? habes somnum imaginem mortis eamque cotidie induis: et dubitas quin sensus in morte nullus sit, cram vitae tamquam pecuniae nulla praestituta die. quid est igitur quod querare, si repetit, cum volt? ea enim condicione acceperas. Idem, si puer parvus occidit, aequo animo ferendum putant, si vero in cunis, ne querendum quidem. atqui ab hoc acerbius exegit natura quod dederat. nondum gustaverat, inquit, vitae suavitatem; hic autem iam sperabat magna, quibus frui coeuperat. at id quidem in ceteris rebus melius putatur, aliquam partem quam nullam attingere: cur in vita secus? quamquam non male ait Callimachus multo saepius lacrimas
Abbreviated transcription (Latin):
tur ꝓcula teris id euenit sine ꝑnianet ⁊ ꝯseruant habi¬
tũ suũ ꝑ hoc ⁊ iã magis necc̃e est ut ferantur ad celũ ⁊ ai
unis priempatur ⁊ diidatur cursus ał crassus hic ⁊ ĩ ꝯcre¬
tus aer qui ẽ t̾re ꝓeuuus. Calidio⁊ẽ eĩ uł pociꝰ ardencior
sũmꝰ ꝙ ẽ hic aier quẽ mõ dixa crassum atq ꝯcretũ ꝙ ex eo
sciu põt qr corpora nra t̾reno pn̾cipioꝵ gen̾e ꝯfecta ardore
sũ ocalescunt. Actidit ut eo faciliꝰ aĩus euadat ex hoc fie

Expanded text:
procul a terris id evenit, sive permanent et conservant habitum suum, hoc etiam magis necesse est ferantur ad caelum et ab is perrumpatur et dividatur crassus hic et concretus aër, qui est terrae proximus. calidior est enim vel potius ardentior animus quam est hic aër, quem modo dixi crassum atque concretum; quod ex eo sciri potest, quia corpora nostra terreno principiorum genere confecta ardore animi concalescunt. accedit ut eo facilius animus evadat ex hoc aëre,
Abbreviated transcription (Latin):
nꝯ brntus cirtens eñ redditu tiramiã quẽ por exper leatat
in prelio ꝯcidist. Nõ qd̾ te latins decertans poter ĩ łcut
cũ etrusis filiꝰ cũ pirro ne posse hostiũ tellis obiesisiens
nõ uno belso pro patria cadentis scipiors yspai ⁊ iuons
paulũ ⁊ geminũ canee ne misia mardel ñ latim ale mt
luctm grachu ⁊Iñ quis hor miser hodie. ne cũ quidẽ post¬

Expanded text:
s Brutus arcens eum reditu tyrannum, quem ipse expulerat, in proelio concidisset; non cum Latinis decertans pater Decius, cum Etruscis filius, cum Pyrrho nepos se hostium telis obiecissent; non uno bello pro patria cadentis Scipiones Hispania vidisset, Paulum et Geminum Cannae, Venusia Marcellum, Litana Albinum, Lucani Gracchum. n
Abbreviated transcription (Latin):
utã ut ait theofrastus phia cognicoĩs cupiditate ĩ cẽ¬
sam excitauit. precipue u ͦ fruerent᷑ ea qͥ tñ eciã cũ haͥ
t̾ras ĩcollentes circũ fusi erant. caligine tñ atie mẽtis
dispicere cupiebat᷑. Et em̃ si nũc aliquid assequi se pu¬
tant qui hostiũ ponti uiderũt ⁊ eas angustias ꝑ qua ᷤ
penetrauit Ea que est noĩata argo qr archini ĩ ea dił¬
ti uiri uicti petebant pellẽ ĩ auratã arietis alut hĩi qͥ
oceani fracta illa uiderut. Europã libiã q rapat ubi
dundit unda. Quod tãdẽ spectatulũ fore putaniꝰ cũ

Expanded text:
itate incensam excitavit. praecipue vero fruentur ea, qui tum etiam, cum has terras incolentes circumfusi erant caligine, tamen acie mentis dispicere cupiebant. Etenim si nunc aliquid adsequi se putant, qui ostium Ponti viderunt et eas angustias, per quas penetravit ea quae est nominata Argo/, quia Argivi i/n ea delecti/ viri Vecti/ petebant pe/llem inauratam a/rietis, aut i qui Oceani freta illa viderunt, Europam Libyamque rapax ubi dividit unda, quod tandem spectaculum fore putamus, cum
Abbreviated transcription (Latin):
hoĩm eẽ sempt̾nos antiq̃s saine fuit. e Emmeo regnãte gẽ¬
tili. Hanc opimonẽ discipulis eiꝰ pictagoras maxĩe confirma¬
ut qͥcũq suꝑbo regnante ĩ ytalia ueniss tenuit magnã il¬
la postea sic nignit pictagoreoꝵ nomẽ ut nulli alu docti
uderentur. Sed reddeo ad antiquos rõnẽ illi siñe sue nõ
fere reddebant nͥ quod erat inim̾is ã de scriptionib explicã¬
dum. Platonẽ ferũt ut pictagoreos cogͦsceret ĩ ytaliã ue

Expanded text:
hominum sempiternos, antiquus sane; fuit enim meo regnante getili. hanc opinionem discipulus eius Pythagoras maxime confirmavit, qui cum Superbo regnante in Italiam venisset, tenuit Magnam illa postea sic viguit Pythagoreorum nomen, ut nulli alii docti viderentur. sed redeo ad antiquos. rationem illi sententiae suae non fere reddebant, nisi quid erat numeris aut descriptionibus explicandum: Platonem ferunt, ut Pythagoreos cognosceret, i
Abbreviated transcription (Latin):
lecrata. Quid ĩ hac re.p. tot tãtos q uiros ob rẽ. p. ĩterfectos co¬
gitasse arbitram᷑. eisdẽ neut finib nom̃ suũ qͥb uita ternu¬
naretur. Nemo ũꝙͣ lñ magͣ spe ĩmortalitatis se ꝓ pria offeri
admortẽ. licuit ẽẽ occiso dic temistoi. licuit epaminũde lici¬
it ne ⁊ uetera ⁊ externa q̃rã m̃. S nescio qũo theret ĩ men¬
tib q̃i setuloꝵ quoddã auguriũ futurore idq maxĩs ĩgemiis

Expanded text:
consecrata. Quid in hac Republ. rot tantosque viros ob Rempubl. interfectos cogitasse arbittamur. iisdemne ut finibus nomen suum quibus vita terminaretur? Nemo unquam sine magna spe immortalitatis se pro patria offerret ad morte`, Licuit esse orioso Themistocli, licuitEpaminondae, licuit ne et vetera, et externa quaeram mihi. Sed nescio quomodo inhaeret in mentibus quasi saeculoium quoddam
Abbreviated transcription (Latin):
itaq didifisse ut tm̃ s̾ ꝑsuasserat̾ ꝙͣtũ nã admouẽte co¬
gnouerũt Raciones ⁊ causcis rerũ nõ tenebant usis
quibus dã sepe mouebantur. his q maxĩe nocturnis ut
uiderentur. Hii qͥ uita excesserant uiu̾e ut pote firmis¬
sumũ hoc afferri iudetur cur deos ẽẽ credamꝰ ꝙ ułłs gẽs
tã fera nemo hoĩm tã sit ĩmanis cuiꝰ ĩ mẽtem nõ ĩbu
erit deoꝵ epĩo. Multi de dus praua senciut id eĩ uicioso
more effici sol. os tñ eẽ uimi ⁊ naturã diuinã arbitiãt᷑.¬
Let uͦ id collocucio hoĩm aut consensꝰ efficit nõ institutis
opĩo ẽ ꝯfirmata nõ legib. Onũ aut ĩ re ꝯsensio oĩui gena¬
Tolle hanc opĩonẽ luctũ sb̾stulteris. nemo eĩ meret suo
incomodo. dolent fortasse ⁊ angũt᷑ S illa lugubris lauii¬
tacio fletus q merẽs ex eo est ꝙ eũ quẽ diliximꝰ natina¬
duce uite cõmodis pͥuatũ arbitramͦ. Idq sentux atq hx

Expanded text:
cognoverant, rationes et causas rerum non tenebant, visis quibusdam saepe movebantur, isque maxime nocturnis, ut viderentur ei, qui vita excesserant, vivere. Ut porro firmissimum hoc adferri videtur cur deos esse credamus, quod nulla gens tam erit deorum opinio. Multi de diis prava sentiunt. Id enim vitioso more effici solet. Omnes non esse vim et naturam divinam arbitrantvero id colluvio hominum aut consensus efficit, non insopinio est confirmata, non legibus; omni autem in re consensio omnium genttolle hanc opinionem, luctum sustuleris. nemo enim maeret suo incommodo: dolent fortasse et anguntur, sed illa lugubris lamentatio fletusque maerens ex eo est, quod eum, quem dileximus, vitae commodis privatum arbitram
Abbreviated transcription (Latin):
mur consensu nacionũ om̃i. Qua ĩ sede maneat quales¬
q sunt rõne dicendũ ẽ. Cuiꝰ ignorancia fuicit ĩferos eti¬
q formudines quas tu contempn̾e nõ sine cã iudebare
In t̾ra eĩ cadentib corporib husq humo tectis equo dcm̃
est human sub terra cen sebant reliquã ĩuitã agi mortu¬
oriĩ. Quã eoꝵ opimonẽ magni errores ꝯsecuti st̃ qͦs auxe¬
rut poete. frequens eĩ ꝯsensus teatu in qͦ st̃ muliercule.
⁊pueri mouetur audiens tã grande carmẽ. adsũ atq ad¬
nenro acharonte iusꝰ ma alta at ardua ꝑ spelũ cas scyxis
fractas a speris pententib maxĩs ubi rigida ꝯstat crassa
latus indetur ut corpora cremata cũ scirẽt. Ta ñ ea fien
copud ĩ feros fingerent q̃ sine corporib nr ͨ fien possent nͤ m¬
telligi. al ios eĩ ꝑ se ip̃os inuẽtes nõ poterat᷑ mẽte ꝯplecti fo

Expanded text:
 qua in sede maneant qualesque sint, ratione discendum est. cuius ignoratio finxit inferos easque formidines, quas tu contemnere non sine causa videbare. in terram enim cadentibus corporibus isque humo tectis, e quo dictum est humari, sub terra censebant reliquam vitam agi mortuorum; quam eorum opinionem magni errores consecuti sunt, quos auxerunt poëtae. frequens enim consessus theatri, in quo sunt mulierculae et pueri, movetur audiens tam grande carmen: A/dsum atque advenio A/cherunte vi/x via alta atque a/rdua Pe/r speluncas sa/xis structas a/speris pende/ntibus Ma/xumis, ubi ri/gida constat cra/ssa sublatus videtur—, ut, corpora cremata cum scirent, tamen ea fieri apud inferos fingerent, quae sine corporibus nec fieri possent nec intellegi. animos enim per se ipsos viventis non poterant mente
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ pꝯ mortẽ futura sĩt. Seris arbores q̃ alteri seculo pro¬
cit ut ait. Emuꝰ ĩ senep hebis. qđ spectans nͥ ĩ postera se¬
cula aid se pertin̾e. Ergo arbores serens diligens agͣcola
quaꝵ aspiciet bacham ip̃e nĩꝙͣ. uir maguꝰ leges insti¬
tuta rẽ publicã ꝯseret. Quid ꝓcreacio liberoꝵ. Quid ꝓ¬

Expanded text:
post mortem futura sint. serit arbores, quae alteri saeclo prosint, ut ait Statius in Synephebis, quid spectans nisi etiam postera saecula ad se pertinere? ergo arbores seret diligens agricola, quarum aspiciet bacam ipse numquam; vir magnus leges instituta rem publicam non seret? quid procreatio liberorum, quid
Abbreviated transcription (Latin):
sut eĩ ignorantis cũ de et̾nitate aĩoꝵ dicantur de mente di¬
ci ꝙ̃ oĩm turbido motu semꝑ uacet ⁊ nõ de ꝑtib hns ĩ qui¬
b egiatudines ure libidiiesq uersantur. Q uas is ꝯ̃ quẽ
hec dicantur se motas a mente ⁊ disclusas putat. iã sim¬
magni reffert quali ĩ corpore existũt q̃ acuat mẽtẽ młta o
ut ego me tardiorem eẽ nõ moleste ferã. Quumerat nu
tos ĩq ꝙͣ ꝯstet iõ nẽ curita fiat affert qd̾ tanta nis ẽ ao
habitirm mẽtis ĩ hiis q̃ gignũt᷑ in corpore east aut q̃ tũ
pos fritie uł patus uita oĩm ꝑditoꝵ ita sinuł ut eẽt faicile
chil actinet noĩare uepotes ⁊ filu. Si qd̾ agimꝰ obliti ne
sumꝰ hoc nũc nob̾ eẽ ꝓpoĩtum cũ satis de etemitate dissesli mᷤ¬
ne si interirent quidẽ cũ quicꝙͣ inaili et̃ ĩ morte. Ago il me¬
unert̃. s te de eterint̾ate dicentem aib erraie a ꝓposito facile¬

Expanded text:
sunt enim ignorantis, cum de aeternitate animorum dicatur, de mente dici, quae omni turbido motu semper vacet, non de partibus is, in quibus aegritudines irae libidinesque versentur, quas is, contra quem haec dicuntur, semotas a mente et disclusas putat. iam simmagni refert quali in corut ego me tardiorem esse moleste non feram. Apuleius Lui constet, rationem cur ita fiat adfert. quod si tanta vis est ad habitum mentis in is quae gignuntur in corpore, ea sunt autem, qpos, facie vel patris, vita omnium perditorum ita similis, ut esset facile ihil attinet nominare, nepotes et filii. Sed quid agimus? oblitine sumus hoc nunc nobis esse propositum, cum satis de aeternitate dixissemne si interirent quidem animi, quicquam mali esse in morte? Ego vero memineram, sed te de aeternitate dicentem aberra
Abbreviated transcription (Latin):
tit qd̾ sapit qd̾ inuit qd̃ uiget celeste ab eaq re et̾nũsit
nect̃e est. Aec i ͦ deꝰ ip̃e qui ĩtelligitur a nob̾ alio mͦ ĩtelł¬
gi pt̃. nͥ mens soluta quedã ⁊ libera segregata ab oĩ ꝯgre
piteno. Hoc ege̾ntie atu ead̾. naͣ ẽ hũ ana mens. ubĩ gͥ aut
qualis ẽ ista mens. ubi tua ã quał pt̃ ne dicero. an si oĩ
ad inpelligendut̃ nõ hẽo que hẽre ueliẽ ne hiis quidẽ q̃ ha¬
bes iñ ꝑ te uti licebit. ⁊ Iõ ualet tm̃ aĩmꝰ ut se ipm ipe m¬
decit ut oculus. sic aĩmꝰ nõ se se uidens alia ceruit. Nõ uid

Expanded text:
b eamque rem aeternum sit necesse est. nec vero deus ipse, qui intellegitur a nobis, alio modo intellegi potest nisi mens soluta quaedam et libera, segregata ab omni concpiterno. hoc e genere atque eadem e natura est humana mens.' Ubi igitur aut qualis est ista mens? —ubi tua aut qualis? potesne dicere? an, si omnia ad intellegendum non habeo quae habere vellem, ne is quidem quae habeo mihi per te uti licebit? non valet tantum animus, ut se ipse videat, at ut oculus, sic animus se non videns alia cernit. non videt
Abbreviated transcription (Latin):
Sed quid putas opifices pomortẽ nobilitari uolunt. Quid
enĩ phidicis sui siłem spem̃ inclusit ĩclipeo minerue cũ ĩs¬
sensus uature uox ẽ. õs q qui ubiq sut̃ ꝯsenciuit ẽẽ aliqd̾
quid ad eos ꝑtineat qui uita cesserint nobis q idẽ existunã¬
dũ est. Et si quoꝵ ã ĩgenio ã uirtute ãins excessit eos ar¬

Expanded text:
Sed quid Poetas? Opifices etiam post mortem nobilitari volunt: Quid enim Phidias sui similem speciem inclusit in clypeo Minervae, cum inssensus naturae vox est, omnesque qui ubique sunt consentiunt esse aliquid, quod ad eos pertineat qui vita cesserint, nobis quoque idem existimandum est, et si, quorum aut ingenio aut virtute animus excellit, eos ar
Abbreviated transcription (Latin):
quidẽ ipĩu ꝙ lubtiliter ꝯlusũ sit intelligent. Sentit gͥ ãuiꝰ
semoneri qd̃ cũ sentit illud inia sentit se in sua nõ alieus
mouen n ͨ octid̾e posse ut ipe umꝙͣ a se deseratur ex quo effici¬
tur et̾ntas ñ quod habes tidhec d Ego u ͦ facile sim passus
ne ĩ mẽte qͣdẽ nichil aliꝙ ꝯͣ uenire ita isti faneo sententie. em¬
diud illa tã dẽ nũ lemora censes q̃ declarant ĩ eẽ ĩ eĩs homi

Expanded text:
ent. sentit igitur animus se moveri; quod cum sentit, illud una sentit, se vi sua, non aliena moveri, nec accidere posse ut ipse umquam a se deseratur. ex quo efficitur aeternitas, nisi quid habes ad haec. Ego vero facile sim passus ne in mentem quidem mihi aliquid contra venire; ita isti faveo sententiae. Quid? illa tandem num leviora censes, quae declarant inesse in animis homi
Abbreviated transcription (Latin):
istut ipm nõ ẽẽ cũ fueris mscrrimũ puto. qd̾ imiserius
nõ fũt. Et nos si poꝰ mortẽ miseri futim sumꝰ miseri su¬
nius añꝙͣ nati. Ego aut̃ nõ cõmenũ añꝙͣ sunt natus
me miserũ tu si meliore memoria es uelĩ scire ⁊ quid
de te recortar̃.d Ita loquaris qiͣ ego dicã eos imseros qui
nati uõ sunt. ⁊ nõ eos miseros qui mortui sunt. e Eẽ¬
gͦ eos dici. S Iumo qr nõ suit cũ fuerut eos miseros esse¬
c Pugnantia te loqͥui nõ uides. Quid enĩ tã pugnat
ꝙͣ nõ m ͦ miserũ. S oĩo quidꝙͣ eẽ qͥ nõ sit. Antu egressꝰ
porta capenti cũ calatim. stipionũ. seruulioꝵ. metelior
sepulchra udes miseros putas illos.d Qm̃ me u̾bo p̃m
nõ st̃. e Nõ dicis ig̾ miser ẽ .M. crassus s tũ mił .d. Ita
eẽ. An tu dialetias ne ĩ bntus quidẽ es. In pͥmis fr̃t hoc

Expanded text:
rrimum puto. Quid? miserius non sunt, et nos, si post mortem miseri futuri sumus, miseri fuimus ante quam nati. ego autem non commemini, ante quam sum natus, me miserum; tu si meliore memoria es, velim scire, ecquid de te recordere. Ita iocaris, quasi ego dicam eos miseros, qui nati non sint, et non eos miseros, qui mortui sunt. Esse ergo eos dicis. Immo, quia non sint, cum fuerint, eo miseros esse. Pugnantia te loqui non vides? quid enim tam pugnat, quam non modo miserum, sed omnino quicquam esse, qui non sit? an tu egressus porta Capena cum Calatini Scipionum Serviliorum Metellorum sepulcra vides, miseros putas illos? Quoniam me verbo non sint. Non dicis igitur: miser est M. Crassus , sed tase! an tu dialecticis ne imbutus quidem es? in primis enim hoc
Abbreviated transcription (Latin):
epsuit. ⁊ duas ꝑtes seperare qͣs locis disclusit irã ĩpectore¬
et cupiditatẽ subter p̾cordia locauit. Dice archus cit̃ ĩ eo
emone quẽ coriutir hĩtum trib libris exponit doctoꝵ
honmi disputãciũ. pͦ libro młtos loꝙ̃tes facit duob fere¬
ocentes qut̃iã fiocã senẽ quẽ ait a deucalione ortũ discer¬
uentẽ inducit ichil eẽ oĩo aĩm̃ ⁊ hoc eẽ uomẽ totũ ĩ ane

Expanded text:
voluit, iram et cupiditatem, quas locis disclusit: iram in pectore, cupiditatem supter praecordia locavit. Dicaearchus autem in eo sermone, quem Corinthi habitum tribus libris exponit, doctorum hominum disputantium primo libro multos loquentes facit; duobus Pherecratem quendam Phthiotam senem, quem ait a Deucalione ortum, disserentem inducit nihil esse omnino animum, et hoc esse nomen totum inane,
Abbreviated transcription (Latin):
ncillis sonoꝵ nosse possumꝰ quor ueria ꝯposicie ecpãsu¬
momias esticit plies. Exembroꝵ u situs ⁊ figiã corpis us¬
caus a ĩo ꝙͣ possit cirmoniã effic̾e nõ uideo. Sed hic qui dez ꝙ̃uis
eruditus sit sicut est hec magro concedat aristotili can̾e ipẽ do¬
cecit. bene illo eĩ grecoꝵ ꝓuerbio precipitur ꝙͣ quis norit
arte nhac se ex̾teat. Illã u̾o fonditꝰ eiciamꝰ ĩ diuiduũ co

Expanded text:
ervallis sonorum nosse possumus, quorum varia compositio etiam hervallis sonorum nosse possumus, quorum varia compositio etiam harmonias efficit pluris; membrorum vero situs et figura corporis vacans animo quam possit harmoniam efficere, non video. sed hic quidem, quamvis eruditus sit, sicut est, haec magistro concedat Aristoteli, canere ipse doceat; bene enim illo Graecorum proverbio praecipitur: quam quisque norit artem, in hac se ex
Abbreviated transcription (Latin):
cant eã porro nãq eẽ quatuor oĩa gignẽtiũ corpoꝵ ut qiͣ
ptiba habeant ĩ ter se ac diuisa momẽta t̾rena ⁊ huimida
suopte motu ⁊ suo pondere ad pares angulos ĩ terra ⁊ ĩma¬
re ferantur. relinq̃ due ꝑtes una ignea altera a ĩalis ute
supiores ĩ mediũ locũ mũdi granitate ferant᷑ et pondere.
sic hee rectis lineis ĩ telestẽ locũ subnolent sine ip̃a natt
supiora apetente siue qd a gramorib lemora nat᷑ti pellant᷑.¬
Que cũ ꝯstet ꝑspiciũ deb eẽ a ĩos cũ corpe exceserit sinc ill
sint aĩales icẽ expirabues sine ique sublĩme ferri. Sutio a
numerꝰ quid̾ sit calus qd̾ subtur magͥ ꝙͣ diutide dicitur
ait quinta illa nõ noĩata magis ꝙͣ nõ intellecta nͣa paro
⁊̃ interiora ac purora sũt ut a terra longissime se esterti
terebro ue auit in empedocleo sanguĩe demersci fiteatitos¬
ut eos eciã ad hec tnͣsterre conetur.armomeᷤ aioͭ eerã rit¬

Expanded text:
e quatuor omnia gignentitim corporum, ut quasi partita habeant inter se, et diversa monumenta terrena et humida suopte nutu, et suo pondere, ad pares angulos, in terram et in mate, ferantur, reliquae duae partes, una ignea, altera animalis, ut illae superiores in medium locum mundi gravitate ferantur, et pondere, sic hae rursum rectis lineis in caelestem locum subvolent; sive ipsa natura superiora appetente, sive quod a gravioriberspicuum debet esse animos, cum e corpore excesserint, sive illi sint animales, id est spirabiles, sive ignei, sublime ferri. si vero aut numerus quidam sit animus, quod subtiliter magis quam dilucide dicitur, aut quinta illa non nominata magis quam non intellecta natura, multo etiam integriora ac puriora sunt, ut a terra longissime se ecferant. cerebrove aut in Empedocleo sanguine demersa iaceat. Diut eos etiam ad haec transferre conetur. harmonian autem ex int
Abbreviated transcription (Latin):
puto. er iec eẽ quidẽ.d Prorsus iusto mõ miseros obid
ip̃m quidẽ q̃r ulłi sint. on Iã mallẽ cerbeꝵ metu̾es ꝙͣ ista
tͥam ĩcõsiderate diceres. d Quid tãdem. en Quẽ ẽẽ nega᷑
cũdẽ ẽẽ dicis ubi ẽ acumẽ tuũ. Cũ cĩ ẽẽ miserũ dicis
tũ eũ qui nõ sit dicis eẽ.d ro sũ ita hebes ut ista dicgm¬
m Quid dicis gͥ .d. Miserũ eẽ u̾bi cã.M. crassũ qͥ us c for¬
tunas morte dimusent. Miserũ gu. põpiũ qͥtãta glia
sit orbatus om̃s demq miseros qui hac luce careant.
Renolueris eod̾ sic̃ eĩ oꝑtet si ini seri sũt. Tu aut̾ mõ ue¬
gabas eẽ eos q̃ mortui eẽnt. Si gͥ nõ sũt nichil pnt ẽẽ ita¬

Expanded text:
 tamen miseros ob id  tamen miseros ob id ipsum quidem, quia nulli sint. Iam mallem Cerberum metueres quam ista tam inconsiderate diceres. Quid tandem? Quem esse negas, eundem esse dicis. ubi est acumen tuum? cum enim miserum esse dicis, tum eum qui non sit dicis esse. Non sum ita hebes, ut istud dicam. Quid dicis igitur? Miserum esse verbi causa M. Crassum, qui illas fortunas morte dimiserit, miserum Cn. Pompeium, qui tanta gloria sit orbatus, omnis denique miseros, qui hac luce careant. Revolveris eodem. sint enim oportet, si miseri sunt; tu autem modo negabas eos esse, qui mortui essent. Si
Abbreviated transcription (Latin):
centũ nulib ãnoꝵ a ñ occider̃t uł pociꝰ om̃s quicũq na¬
ti sut. Ita prorsus existimo.e Dic queso unũ uete i¬
la t̾reant triceps apud inferos terbe rꝰ cociti fremitus tͣn¬
suectio acherontis mẽto sũmã aquã actingẽs euectus
sititantalus. Cũ illud qd̃ siphus uerssat saxũ sudans
nnitendo neq ꝓfiacilũ. a ffortasse ⁊ iã messor abillos iudi¬
hib̾e deurostenẽ tͥ ipĩ ꝓ te erit maxĩa corona cã dicẽda.
heci fortasse metuis metiꝰ ⁊ id curo mortẽ censes ẽẽ se¬
pit̾nũ malũ.d ad eo ne me delirare censes ut ita ẽẽ cre¬
possẽ si ꝯͣ ista dic̾em. D. Quis eĩ nõ ĩ eiusmoi cã ã qd̃
uegotii est hoc poctaꝵ ⁊ pictoꝵ por tenta cõuiit̾e.m at¬
qui ꝑlem libri st̃ contra ista ip̃ã dissentiũtiũ ph̾ioꝵ.d i¬
ete sane qͥs est eĩ tã excors ꝙ̃ista moneant.  i gͦ apud
lunt si eĩ st̾ nisꝙͣ eẽ nõ possut. D Ego u̾o nusꝙͣ illos esse

Expanded text:
 occiderunt, vel potius omnis, quicumque nati sunt. Ita prorsus existimo. Dic quaeso: num te illa terrent, triceps apud inferos Cerberus, Cocyti fremitus, travectio Acherontis, mento summam aquam attingens enectus siti Tantalus? tum illud, quod Sisyphus versat saxum sudans nitendo neque proficit hilum? fortasse etiam inexorabiles iudidhibere Demosthenen; tibi ipsi pro te erit maxima corona causa dicenda. haec fortasse metuis et idcirco mortem censes esse sempiternum malum. Adeone me delirare censes, ut ista esse crepossem, si contra ista dicerem. Quis enim non in eius modi causa? aut quid negotii est haec poëtarum et pictorum portenta convincere? Atqui pleni libri sunt contra ista ipsa disserentium philosophorum. Inepte sane. quis enim est tam excors, quem ista moveant? Si ergo apulunt? Si enim sunt, nusquam esse non possunt. A. Ego vero
Abbreviated transcription (Latin):
dmpedocles ãium eẽ censet cordifusũ lauguiuẽ. aliis ꝑs q̃¬
da in cerebu insa est aĩ pũcipatũ ten̾e. aliis nec ipm̃ płacet
nͤ debri quãd̾ ꝑtem ẽẽ tũm. e illi incorde alui ĩcerebro
dixerunt cũ suĩ ẽẽ sedem ⁊ locũ aĩm aut̾ alii a ĩam ut fere ñ
declarãt nom̃. ⁊ a̾ ⁊ agere a ĩam ⁊ efflare dicimꝰ ⁊ ⁊ be
zenoni stoito aĩmꝰ ignis uidetur. S hec quidẽ q̃ dixi tor
tereb iũ aiãm igne̾ uulgo reliqͣ oĩa fere sĩgłi ut młti a ñ ue
diatur. Sic ex corporis tociꝰ nat᷑a ⁊ figura uarios motqͣ
tien tã ꝙ intantu sonos. hic ab artificio suo nõ recessit ⁊

Expanded text:
Empedocles animum esse censet cordi suffusum sanguinem; aliis pars quEmpedocles animum esse censet cordi suffusum sanguinem; aliis pars quaedam cerebri visa est animi principatum tenere; aliis nec cor ipsum placet nec cerebri quandam partem esse animum, sed alii in corde, alii in cerebro dixerunt animi esse sedem et locum; animum autem alii animam, ut fere nostri— declarat nomen: nam et agere animam et efflare dicimus et aniZenoni Stoico animus ignis videtur. sed haec quidem quae dixi, cor, cerebrum, animam, ignem volgo, reliqua fere singdicitur: sic ex corporis totius natura et figura varios motus cieri tamquam in cantu sonos. hic ab artificio suo non recessit et
Abbreviated transcription (Latin):
re ut eĩ nõ efficias. S nichil te interpellabo cõtiuẽtẽs orõ¬
rogas. ¶ Geranĩ tͥ mortẽ ⁊ ea q̃ ius ut potero explicabo
Nec tũ qĩ phitius appolło certa ut sit̾ ⁊ fixa q̃ dissero. S
ut honũculus inius emultis ꝓbabilia cõiectura seq̃us
ultra eĩ quo ꝑgrediar ꝙͣ ut uei̾silia uideã nõ hẽo. Cetera
dicent hi qui ⁊ ꝑcipi eam posse dicũt ⁊ se sapientes eẽ ꝓ¬
ficentur. Te ut iudetur nos ad andiendũ parati simiꝰ
Mors ig̾ ipã q̃ udetur notissĩa res eẽ quid sit. pͥmũ ẽ in¬
dend̾. Sut̃ eĩ q̃ dicessũ aĩ ⁊ corpore putant eẽ mortẽ. Sut̃
tingui. Qui discedẽ anĩm censent alii statĩ dispari alii
diupuan̾e alii semꝑ. Quid si pro ipõ ciuis ã ubi cĩ une ma¬
gua diffencio est. alus cor ipm̃ ãĩus indetur eẽ ex quo excor¬
des necordes ꝯtordes q dicũtur. Et nasica ille prudeus bis
consul corculũ ⁊ egregie cordatus homo catus elus sextus.

Expanded text:
 sit, efficies. sed nihil te interpellabo; continentem oratioroges. Geram tibi morem et ea quae vis, ut potero, explicabo, nec tamen quasi Pythius Apollo, certa ut sint et fixa, quae dixero, sed ut homunculus unus e multis probabilia coniectura sequens. ultra enim quo progrediar, quam ut veri similia videam, non habeo; certa dicent i, qui et percipi ea posse dicunt et se sapientis esse profitentur. Tu, ut videtur; nos ad audiendum parati sumus. Mors igitur ipsa, quae videtur notissima res esse, quid sit, primum est videndum. sunt enim qui discessum animi a corpore putent esse mortem; sunt tingui. qui discedere animum censent, alii statim dissipari, alii diu permanere, alii semper. quid sit porro ipse animus aut ubi aut unde, magna dissensio est. aliis cor ipsum animus videtur, ex quo excordes, vecordes concordesque dicuntur et Nasica ille prudens bis consul Corculum et egregie cordatus homo, catus Aelius Sextus.
Abbreviated transcription (Latin):
epcurũ dts pncipes meo iudicio grecis fidib p̾clare cecunsse
dacitur.¶eniscodes aliquod añ ãnos cũ ĩ epulis recularet li¬
ram ẽ hĩtus indocior Ergo ingrecia musici floruert̃. Disce¬
bant q id oñs. Nec qui nesciebat satis excultus doctrina pu¬
tadatur. I usũmo apd̾ illos honore geymetria fuit. I taq
buchi mathe iatits illustriꝰ. apud nos ĩmetiẽdi racion¬
do qrutilitate hiꝰ artis term̃anmꝰ modũ. at contͣ ora¬
torem celent cõplexi sumꝰ.⁊ lec cũ primo eruditũ aꝑtun
ibat. Catonem pꝰ uo lepidum catonẽ gractos: Inde ita
dumn ꝙ młti iũ ẽẽ libri latini dñr scripti ĩconsiderate
au optanis quide̾ ulis uiris s nõ sctis eruditis. fier
nof pt̃ ut recte quis sentiat ⁊ id qd̾ sentit polite elcoͣ
noꝵ possit. gii mandare q̃ ꝙͣ licteris cogitacois suas q̃
etis nõ dispon̾e nec illustrare possit. z iec delectatoe a¬
liquia aillutere lectorẽ hoĩs est intemperant᷑ aibutẽtis t

Expanded text:
Epaminondas, princeps meo iudicio Graeciae, fidibus praeclare cecinisse dicitur, Themistoclesque aliquot ante annos cum in epulis recusaret lyram, est habitus indoctior. ergo in Graecia musici floruerunt, discebantque id omnes, nec qui nesciebat satis excultus doctrina putabatur. in summo apud illos honore geometria fuit, itaque nihil mathematicis inlustrius; at nos metiendi ratiocinandique utilitate huius artis terminavimus modum. At contra oratorem celeriter complexi sumus, nec eum primo eruditum, aptumibat, Catonem, post vero Lepidum Carbonem Gracchos, inde ita dum, quod multi iam esse libri Latini dicuntur scripti inconsiderate ab optimis illis quidem viris, sed non satis eruditis. fieri autem potest, ut recte quis sentiat et id qnon possit. Sed mandare quendam literis cogitationes suas, qui eas nec disponere, nec illustrare possit, nec delectatione aliqua allicere lectorem, hominis est intemperanter abutentis et
Abbreviated transcription (Latin):
copia iomotus eẽt ysocratis ⁊ rethoris ⁊ głia dic̾e
iã repit toolescentes doc̾e ⁊ prudenciã cũ e laq̃tia ñg̾c
sia e iobis placet nec p̾stinũ dicendi studiũ depone ⁊ i
oruate q dicere. In quã exercitacoẽm ita nos studiosc̃
operam dedimiꝰ ut iã ⁊ iam scolas grecoꝵ more hẽre audemꝰ
ut imper tuũ pꝰ dicessũ uitusculano cũ eent ꝙͣplures me¬
cum familiares temptam qd̃ ĩ eogene possim. ut aut̾ añ¬
id ut sedens ã ambulãs disputabã. Ittiq dierũ qnq scola
ut greci appellat᷑ ĩ totidẽ libros cõtuli. Ffiebat aut̾ ita ut cũ

Expanded text:
copia, cum motus esset Isocratis Rhetoris gloria, dicere etiam coepit, adolescentes docere, et prudentiam cum eloquentia iungere: sic nobis placet nec pristinum dicendi studium deponcre, et in ornateque dicere; in quam exercitationem ita nos studiose operam dedimus, ut iam etiam scholas Graecorum more habere auderemus. ut nuper tuum post discessum in Tusculano cum essent complures mecum familiares, temptavi, quid in eo genere possem. ut enim antid aut sedens aut ambulans disputabam. itaque dierum quinque scholas, ut Graeci appellant, in to
Abbreviated transcription (Latin):
da. Dottiina grecia nos ⁊ oĩ licteraꝵ gen̾e suꝑabat: uqͤͦ
erat facile uinc̾e nõ repugnãtes. Nã cũ apud grecos anti¬
quissimũ edoctis genus sit poetaꝵ si quidẽ honienus fuit
et hesiodus añ romã cõditã. Archilotus regnãte pormilo.
Serius poeticam nos accepimꝰ. Annis fere. CccC .x. post
romã conditã limꝰ fabulã dedit.G. slaudio ceti filio.n
tutidano ꝯsulib ãno añ natũ ẽmũ qui fuit iaior ntẽ

Expanded text:
na Graecia nos, et omni literarum genere superabat, in quo erat facile vincere non repugnantes. Nam cum apud Graecos antiquissimum doctis sit genus Poetarum. si quidem Homerus fuit, et Hesiodus ante Romam conditam, Archilochus regnante Romulo: serius Poeticam nos accepimus: annus enim fere CCCCCX post Romam conditam Livius fabulam dedit Claudio caeci filio, et M. Tutidano Consulibus, anno ante natum Ennium: qui
Abbreviated transcription (Latin):
unt pulcherimũ ẜmonẽ. quẽ tu quitẽ ut arbitror fabulã
ceꝑant int̾ se diuiserũt. fuit aut̾ lex sub saturno ⁊ mĩc eciã
est apud deos ut qui hoĩes iuste pie q uixissent cĩ uita u
malo in felicitate dignerẽt / qui u ͦ ĩiuste at ĩpie iuxerunt
in punicoĩs ac penaꝵ carcerem quẽ appellant tartarũ iret
Loꝵ uͦ iudices sub saturno atq a deo postea sub ip̃o ioue.
regnare incipiente uiuẽtes erat̃ uiuẽciũ. eaq die iudicabat᷑
qua quis morte fu̾at obiturꝰ. atz ex ħ fiebat ut male qui¬
dem iudicaret᷑. Igͥ pluto ⁊ bãꝵ insulaꝵ curatores. ad iouẽ
cuntes exposuerut ꝑuenire ad ipõs. hoics utrũq indignos
ait ergo iupiter. at ego remediũ ponã. 2 Iã nũt quid̃ udi¬
cia male procedut᷑. qm̃ uestiti hoiẽs nõ nũꝙͣ uidicãtur. Ex¬
pulchritudĩe corporis ⁊ tũe gcn̾e atq diuiciis bom indeantur
Es cũ de ipĩs iudicatur uenit multitudo studim u testumm

Expanded text:
iunt, pulcherrimum sermonem. Quam tu quidem, ut arbitror, fabulam ceperant inter se diviserunt. Fuit autem lex sub Saturno et nunc etiam est apud deos, ut qui homines iuste pieque vixissent, cum e vitamalo in felicitate degerent; qui vero iniuste atque impie vixerint, in punitionis ac poenarum carcerem quem appellant Tartarum irent. Horum vero iudices sub Saturno atque adeo postea sub ipso Iove regnare incipiente viventes erant viventium eaque die iudicabant qua quis mortem fuerat obiturus. Atque ex hoc fiebat ut male quidem iudicaretur. Igitur Pluto et beatarum insularum curatores ad Iovem euntes exposuerunt pervenire ad ipsos homines utrinque indignos. c Ait ergo Iupiter: «At ego remedium ponam. Nam nunc quidem iudicia male procedunt, quoniam vestiti homines vivique iudicantur. Expulchritudine corporis et genere atque divitiis boni videantur. Et cum de ipsis iudicatur, venit multit
Abbreviated transcription (Latin):
suam habentes ⁊ pret̾ea anuctꝰ at uestimẽta sua. Prm
qraidẽ ig̃i inquit p rouidendũ est ne hominos mortem suã
presentitunt.2. Uam m̃s presciunt. Et hoc mãdatũ ẽ pro¬
metheo ne sentue eos ꝑuictat. Dem̃ midi iudicandi sunt
et um mortui Iudices qͦq ipõs uudos eẽ optet. ⁊ mortuos
tot ipr̃i anuna ipam̃ aĩam insꝑiciat. Moriatur aut̾ inspa¬
to omĩs destus q a sius reliqͣt in mũdo oeiũ ornatũ nt
sicuuste procedat indiciũ. At ego pͥus eciã ꝙͣ uos istã sen¬
neus constitiu filios meos Iudices duos quidẽ ex asia uri

Expanded text:
suam habentes et praeterea amictus atque vestimenta sua. Primum quidem igitur – inquit – providendum est ne homines mortem suam praesentiant. Nam nunc praesciunt. Et hoc mandatum est Prometheo ne sentire eos permittat. e Deinde nudi iudicandi sunt et iam mortui. Iudices quoque ipsos nudos esse oportet et mortuos, ut ipsa anima ipsam animam inspiciat. Moriatur autem insperato omnis desertusque a suis, relinquat in mundo omnem ornatum, ut sic iuste procedat iudicium. Atque ego, prius etiam quam vos ista sentiens, constitui filios meos iudices duos quidem ex Asia, Mi
Abbreviated transcription (Latin):
sit Emo. si aliud ẽẽ dicã idẽ eẽ dico. ͦ Corrũpis o callicles ea
q̃ pͥus dicta sunt nec amplius ydoneus es ea de quib q̃ riuu
facio neq tu. s o bẽ inde ne hoc sit bonũ omĩno gaud̾e nam
si ita ẽẽt q̃ nũc illata sut̃ multa tupia ⁊ alia plura euen¬
unt.ͣ Ut tu quidẽ putas o socrates. ᷤ ͦ ẽn aut᷑ reuera ocal¬
licles hoc asseris.ͣ Prorsus. Sͦ Uis gͦ aggrediam᷑ disputaci¬
onemi ut te serio dicentem  ͣͥ Imnũ. ͤ ͦ eige cũ hmoĩ sentencie
temi  ͦ ⁊ Iñ ꝙ aliud fortitudiẽm ꝙͣ sciam dicebas eẽ. ⁊2 ⁊nuũ¬

Expanded text:
sit sermo, si aliud esse dicam, idem esse dico. SO. Corrumpis, o Callicles, ea sit sermo, si aliud esse dicam, idem esse dico. SO. Corrumpis, o Callicles, ea quae prius dicta sunt, nec amplius idoneus es ea de quibus quaerimus facio, neque tu. Sed, o beate, vide ne hoc sit bonum, omnino gaudere. Nam si ita esset, quae nunc illata sunt multa turpiaque et alia plura eveniunt. CAL. Ut tu quidem putas, o Socrates. SO. Tu autem re vera, o Callicles, hoc asseris? CAL. Prorsus. c SO. Vis ergo aggrediamur disputationem ut te serio dicente? CAL. Nimium. SO. Age, cum huiusmodi sententiae dem. – SO. Nunquid aliud fortitudinem quam scientiam dicebas esse?
Abbreviated transcription (Latin):
sitire ac sicientem potarẽ. Dico ⁊ certe reliquas oẽs cuꝑidi¬
tatos ac eũ qui explere pt̃. gaud q bẽ iuere. S ͦ Ruge u¬
roꝵ optĩe. ꝑ fice ut cepisti. n ͨ te pudeat oꝑtet uͦ ut inde¬
tur me quõq nõ pudere ⁊ p̾mũ in dicas si stabiosum
sese fucantem at ita se hñtem ut contunio id fac̾e pos
uͦꝰ o callicles polũ quidẽ ⁊ gorgiam conterum ⁊ erubesce
feci. tu uͦ inde ne terrearis ne ne pudore impediaris
deas. si quis te deniceps conseꝙͣ tur de cunctis inter roget
atq hus concessis cauẽdos istos quorũ inta grauis. tuipis ac mu¬
seia est audebis bõs ẽẽ dic̾e si habũ de habeant illa q̃ cupuit. Nõ
te pudet socrates ad hec ẜuonẽ deduc̾eͦ ͦ An ego deduco o bone ui
uel ille pociꝰ qui sic impudent̾ dicit eos qui letantur quatũ
aliquid uoluptariũ quod bonũ nõ sitͣ Ut m̃ certe ratus

Expanded text:
sitire ac sitientem potare? CAL. Dico, et certe reliquas omnes cupidisitire ac sitientem potare? CAL. Dico, et certe reliquas omnes cupiditates ac eum qui explere potest gaudetque beate vivere. SO. Euge, virorum optime, perfice ut cepisti, nec te pudeat. Oportet vero, ut videtur, me quoque non pudere et primum michi dicas si scabiosum sese fricantem atque ita se habentem, ut continuo id facere pos. Enim vero, o Callicles, Polum quidem et Gorgiam conterrui et erubescere feci, tu vero vide ne terrearis, neve pudore impediaris. deas, si quis te deinceps consequenter de cunctis interroget. Atque, his concessis, cinaedos istos, quorum vita gravis, turpis ac misera est, audebis beatos esse dicere, si abunde habeant illa quae cupiunt? CAL. Non te pudet, Socrates, ad haec sermonem deducere? SO. An ego deduco, o bone vir, vel ille potius qui sic impudenter dicit eos qui laetantur quacunque aliquid voluptarium quod bonum non sit? CAL. Ut michi certe ratus
Abbreviated transcription (Latin):
sio addutam. Considera enĩ si ꝑ inde censes de inta modesti
et intempantis ac si duo uni multa habent uasa ⁊ alter
compari. bolia uͦ ꝑforata ac fracta cogatur q sempei
noctu die q illa implere aut extrenis molestiis tigitet
cũ talis sit utruis unta intemperantem dicis betitõren
ẽẽ ꝙͣ temꝑatum. Persuadeo tibi hus uerbis ut cõcedas ui¬
tai modesti meliorẽ eẽ ꝙͣ intemꝑati. uł nõ ꝑsua deoͭ ͤ
Non psuades o socrates nã illi quidẽ cui plena sunt uasa
nlla pennitus uoluptas est. s ꝙͣadmod̾ nuĩt dicebam m¬
star lapidis uut qui cũ semel impleu̾it neq uoluptatẽ
capit amplius neq molestiã. Dulcedo aut̃ in te in młͣta
at contimia infusione consistit.s ͦ No ͤ igr̃ nect̃e est siml¬
tũ in fundat młtũ defluere. grandia q eẽ foramĩa ͣ  inm¬
um certe. Sororaginis cuiusd̾ tu ruisus uitã dicis. nõ aiutẽ

Expanded text:
sio adducam. Considera enim si perinde censes de vita modesti sio adducam. Considera enim si perinde censes de vita modesti et intemperantis ac si duo viri multa haberent vasa et alter comparari, dolia vero perforata atque fracta cogaturque semper noctu 494a dieque illa implere aut extremis molestiis agitetur. Cum talis sit utriusque vita, intemperantem dicis beatiorem esse quam temperatum? Persuadeo tibi his verbis ut concedas vitam modesti meliorem esse quam intemperati vel non persuadeo? CAL. Non persuades, o Socrates. Nam illi quidem cui plena sint vasa, nulla penitus voluptas est, sed quemadmodum nunc dicebam, instar lapidis vivit, qui cum semel impleverit neque voluptatem capit amplius neque molestiam. b Dulcedo autem vitae in multa atque continua infusione consistit. SO. Nonne igitur necesse est, si multum infundat, multum defluere grandiaque esse foramina? CAL. Nimium certe. SO. Voraginis cuiusdam tu rursus vitam dicis, non autem
Abbreviated transcription (Latin):
nutaretur Itaq elegans quidẽ nir siculus fortassis uł italus
in hus cõfabulatus nomini inh̾ens pp̃ suasionem credulitatẽ¬
callicles contrariũ t̾ oñdit eoꝵ qui apud inferos st̃ hos eẽ inser¬
rimos q̃ dampnati sunt aquã in uas ꝑforatũ cũ alio eciã per¬
forato uase inferre. eẽ aut̾ hoc aliud uas ut dicebat is qui me
docuit aĩm stultoꝵ quẽ ideo ꝑforato uasi alimulant quod neqͣ¬
at contine aliquid infusũ pp̃ incredulitatẽ at obliuionẽ. Et
hec plane absindei. oñ diuit tñ id quod ego uolo. si qnomiͦ ualem
ꝑsuadere f ut pro inexplibili ⁊ incõtinẽti decorã ⁊ sius cõtemp¬
cttĩ reb iutã elig̾es. Sed utrũ per hec aliquid ꝓfea ac u¬
tata smã beacõres qui temperate inuant. ꝙͣ qui in tẽpeitait
arbitraris. an nchil ꝑsuadeo ⁊ licet mła in huc incoũtõ¬
fabuler. nichilo magis siñam mutatinus es  pc uerius
erit o socrates.ͦ age dũ tibi siłitudinẽ aliã ex eco qyiua¬

Expanded text:
mutaretur. Itaque elegans quidam vir, Siculus fortassis vel Italus, in iis confabulatus, nomini inhaerens, propter suasionem credulitatemCallicles, contrarium tibi ostendit eorum qui apud inferos sunt, hos esse miserrimos, qui damnati sunt aquam in vas perforatum cum alio etiam perforato vase inferre, esse autem hoc aliud vas, ut dicebat is qui me docuit, c animum stultorum quem ideo perforato vasi assimilavit, quod nequeat continere aliquid infusum propter incredulitatem atque oblivionem. Sunt haec plane absurda, ostendunt tamen id quod ego volo, si quomodo valerem persuadere tibi ut pro inexplebili et incontinenti decoram et suis contentam rebus vitam eligeres. Sed utrum per haec aliquid tia beatiores qui temperate vivant, quam qui intemperate arbitraris, an nichil persuadeo et, licet multa in hunc modum confabuler, nichilo magis sententiam mutaturus es? CAL. Hoc verius erit, o Socrates. SO. Agedum, tibi similitudinem aliam ex eodem gymna
Abbreviated transcription (Latin):
icciꝑe qiͣ a iocante. uides enĩ de a ea re nob̾ eẽ ẜmonẽ que po¬
tislime digna est cogincoe. ꝙͣad mod̾ uiuẽdũ sit anut tu hort¬
us illa agendo que lunt uiri uersantẽ in ppło. ⁊ rethoricã ex̃¬
est uta conliderare. quid int̾sit ⁊ qͥua inuedũ sit forte uͤ
noud̃ intelligis quid dicã. Qiime genciũ.ͤ ͦ uit gͦ tibi
darius aperiã. Qñ confessi sumꝰ eẽ quid bonũ eẽ eciãqd

Expanded text:
ipere quasi a iocante. c Vides enim de ea re nobis esse sermonem quae potissime digna est cognitione, quemadmodum vivendum sit, an, ut tu hortaris, illa agendo quae sunt viri, versantem in populo et rhetoricam exerest vita, considerare quid intersit et qua vivendum sit. Forte vero nondum intelligis quid dicam. CAL. Minime gentium. SO. At ego tibi clarius aperiam. Quando confessi sumus esse quid bonum, esse etiam quid
Abbreviated transcription (Latin):
tuos iudicabut᷑ in Tr̃imo. Ex quo portant uie altera ad be¬
atos insudas. altera ad tartarũ et asiaticos quidd̾ rhada¬
aiius indicabit. Ab europa u ͦ qui uenerint. Eacus. ouoi
ant conuita ut iudicetsi quicꝙͣ aliis occultũ existat ut
siciustutĩe procedat iudiciũ. rectaq sit aĩaꝵ transmissio

Expanded text:
tuos iudicabunt in trivio ex quo portant viae, altera ad beatorum insulas, altera ad Tartarum. Et Asiaticos quidem Rhadamanthus iudicabit, ab Europa vero qui venerint, Eacus. Minoi autem committam ut iudicet si quicquam aliis occultum existat, ut sic iustissime procedat iudicium, rectaque sit animarum transmissio
Abbreviated transcription (Latin):
ne cnemat nob qd̾ euenire aunt thessalicis muulierib lu¬
nã euocantib ut cũ fiuncillimis contencio nob sit hinꝯ
tis sine melior sine detior ut i uidetur nõ recte cogitas ocal¬
licles. nõ unitatorẽ eiũ/ uerũ ex te. atq ex natura tua ꝑ sise
istis ẽẽ oꝑtet. Si uelis aliquid magnificũ assequi ad carita¬
tem athenẽsis ppłi comꝑandã. quicũq gͥ te istis sruullimmũ
faciet is elficiet ꝙͣadmod̾ cuipis ut popularis sis atq recho¬
ricus. ⁊iam oñs hus uerbis de lectantur que sus morib
consentanea st̃ diu̾lis qr turbantur dicimꝰ aliquid ad ha

Expanded text:
ne eveniat nobis quod evenire aiunt Thessalicis mulieribus lunam evocantibus, ut cum amicissimis contentio nobis sit huius atis, sive melior sive deterior, ut michi videtur, non recte cogitas, o Callicles. Non imitatorem enim, verum ex te atque ex natura tua persimilem istis esse oportet, si velis aliquid magnificum assequi ad caritatem Atheniensis populi comparandam. Quicunque igitur te istis simillimum faciet, is efficiet, quemadmodum cupis, ut popularis sis atque rhetoricus. c Nam omnes iis verbis delectantur quae suis moribus consentanea sunt, diversisque turbantur. Dicimus aliquid ad haec?
Abbreviated transcription (Latin):
recte orator ẽẽ uelit iustũ procul dubio eẽ optere ac scicutem
ca q̃ iusta st̃ qd̃ rursus a gorgia concessũ pp̃ uerecũdiã polus
dicebat. Hus aut̾ se ita hñtib consideremꝰ que st̃ illa de quib
tu me ob iurgaris mini recte dixeris uł nõ mne nõ posse mͥ ipi
ueq amicis neq familiarib auxiliũ fe ie neq ex macĩs ꝑicu¬
lis ẜuare. at ẽẽ me in potestate ac libidĩe cuiuis siue pulsa¬
re uelit quis ut te iactabundꝰ dicebas suꝑ genã sine fortĩs
spoliare sine urbe expelłe sine ultĩo supplicio affic̾e. ⁊ ita dis¬
positũ eẽ om̃i tmpissimũ ẽ scd̃ tuũ smonẽ. Dt aut̃ meus

Expanded text:
recte orator esse velit iustum proculdubio esse oportere ac scientem ea quae iusta sunt, quod rursus a Gorgia concessum propter verecundiam Polus dicebat. His autem se ita habentibus, consideremus quae sint illa de quibus tu me obiurgaris, num recte dixeris vel non, me non posse michi ipsi neque amicis neque familiaribus auxilium ferre, neque ex maximis periculis servare, at esse me in potestate ac libidine cuiusque, d sive pulsare velit quis, ut tu iactabundus dicebas super genam, sive fortunis spoliare, sive urbe expellere, sive ultimo supplicio afficere; et ita dispositum esse omnium turpissimum est, secundum tuum sermonem. Ut a