comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
quẽ extra carnẽ contemplacio sc̃a rapiebat.
Celũ gͦ simul infernusq coartat᷑. cͥũ unã eandẽq I
mentẽ & subleuatio contemplationis illuminat.
& importunitas tẽptationis obscurat : ut et ui-¬
deat intendendo qđ appetat: & succũbendo
in cogitatione toler& qđ erubescat. De cȩlo
quippe lux orit᷑: infernus autẽ tenebris pos¬
sidet᷑. In unũ gͦ cęlũ infernusq redigit᷑: cũ
mens quȩ iam lucẽ patriȩ suꝑnȩ considerat.
etiam de carnis bello tenebras occultȩ tẽptati¬
onis portat. Certe iam paulus tercii cęli culm̃
ascenderat. iam parach si secreta cognouerat.
& tamen adhuc carnis bella tolerans gemebat
‸dicens. U ideo aliam legẽ in mẽbris meis repug¬
I nantẽ legi mentis meȩ: & captiuũ me ducentẽ
in lege peccati. quȩ est in mẽbris meis. Quid
gͦ in huius tanti preditatoris pectore: nͥ cęlum
ds infernũq coartauerat.  Qui & uisionis inti¬

Expanded text:
quem extra carnem contemplatio sancta rapiebat. quem extra carnem contemplatio sancta rapiebat. Coelum ergo simul infernusque coarctatur cum unam eamdemque mentem et sublevatio contemplationis illuminat, et importunitas tentationis obscurat; ut et videat intendendo quod appetat, et succumbendo in cogitatione toleret quod erubescat. De coelo quippe lux oritur, infernus autem tenebris possidetur. In unum ergo coelum infernusque redigitur cum mens, quae jam lucem patriae supernae considerat, etiam de carnis bello tenebras occultae tentationis portat. Certe jam Paulus tertii coeli culmen ascenderat, jam paradisi secreta cognoverat, et tamen adhuc carnis bella tolerans gemebat, dicens: Video aliam legem in membris meis repugnantem legi mentis meae, et captivum me ducentem in lege peccati, quae est in membris meis . Quid ergo in hujus tanti praedicatoris pectore nisi coelum Deus infernumque coarctaverat, qui et visionis inti
Abbreviated transcription (Latin):
cis s Subuertit dñs cęlũ: cũ terribili & occulta
dispensatione humane contemplationis celsitu¬
dinẽ destruit. Subuertit infernũ: cũ cuius lib&
mentẽ in suis temptationib pauidã. cadere &iã
ad deteriora ꝑmittit. Subuertit terrã: cum
fructificationẽ boni oꝑis aduersis irruentib
intercĩdit. Subuertit mare: cũ fluctuationẽ
titubationis nr̃ȩ. emergente subito pauore con¬
fundit. Dubietate quippe sua cor anxiũ. hoc
ipsũ quia titubat. ualde formidat. & quasi
mare subuertit᷑: cũ ipsa in dm̃ nr̃a trepidatio.
sub uertit᷑ breuiter diximus: nẽ aliquantuluͦ
laboriosius restat. ut hȩc qualiter in unũ co-¬
artari ualeant demonstremus. Sepe nãq con¬
tingit. ut ad sũma iam mentẽ sp̃s eleu&: sed
tam̃ hanc ĩportunis caro tẽptationib impugn&.
Cũq ad contẽplanda cȩlestia animꝰ ducit᷑: ob¬
iectis actionis illicite imaginib reuerberatur.
Nam carnis repente hunc stiulus sauciat:

Expanded text:
Subvertit Dominus coelum cum terribili et occulta dispensatione humanae contemplationis celsitudinem destruit. Subvertit infernum cum cujuslibet mentem in suis tentationibus pavidam cadere etiam ad deteriora permittit. Subvertit terram cum fructificationem boni operis adversis irruentibus intercidit. Subvertit mare cum fluctuationem nostrae titubationis emergente subito pavore confundit. Dubietate quippe sua cor anxium hoc ipsum quia titubat valde formidat, et quasi mare subvertitur cum ipsa in Deum nostra trepidatio, subvertitur breviter diximus, nunc aliquantulum laboriosius restat ut haec qualiter in unum coarctari valeant, demonstremus. 17. Cotingit ut ad summa jam mentem spiritus elevet, sed tamen hanc importunis caro tentationibus impugnet. Cumque ad contemplanda coelestia animus ducitur, objectis actionis illicitae imaginibus reverberatur. Nam carnis repente hunc stimulus sauciat
Abbreviated transcription (Latin):
tũ est. Cultus iusticiȩ silentium. Hinc salomon
ait. Sicut urbs patens & absq muroꝵ ambitu:
ita uir qui non potest in loquendo cohibere spm̃
suũ. Hinc rursũ dicit. In multiloquio: peccatũ
non deerit. Hinc psalmista testat᷑ dicens.
Uir uerbosus non dirigetur suꝑ terrã. Sed uirtꝰ
uerȩ scientie ꝑdit᷑: quȩ sub discretionis custodia
ñ ꝓfert᷑. Certũ itaq est qđ uerbosus iustificari
iur nequeat: s bonũ bene ñ dr̃. quia ñ intendit᷑

Expanded text:
tum est: Cultus justitiae, silentium . Hinc Salomon tum est: Cultus justitiae, silentium . Hinc Salomon ait: Sicut urbs patens et absque murorum ambitu, ita vir qui non potest in loquendo cohibere spiritum suum . Hinc rursum dicit: In multiloquio peccatum non deerit . Hinc Psalmista testatur, dicens: Vir verbosus non dirigetur super terram . Sed virtus verae sententiae perditur, quae sub discretionis custodia non profertur. Certum itaque est quod verbosus justificari vir nequeat. Sed bonum bene non dicitur, quia n
Abbreviated transcription (Latin):
uacuũ uerbera ꝑcussionis ꝑdunt. Qđ li quido
ostendit᷑. cũ sophar naamathitis responsio ã con¬
e diuerso respondeant: ne si ad ꝓlata consenti
unt inferiores ẽẽ uideant᷑. Quib iustoꝵ uerba
quãlib& pauca sonuerint. multa sunt: quia quo
eoꝵ uitia resecant. auditũ grauant. Unde &
ad crim̃ trahit᷑: hoc qđ recta prȩdicatione gtͣ
crimina ꝓfert᷑. Ipsum quippe qui ex uerita¬
te fortes sententias dixerat: sophar redargu-¬
ens uerbosũ uocat. Quia cum ab ore iustoꝵ sa-¬
pientia culpas increpat: stultoꝵ aurib suꝑflui-¬
tas loquacitatis sonat. Praui namq nil rectũ
nͥ qđ ipsi senserint putant: & ustoꝵ uerba eo
otiosa estimant: quo suis hȩc sensib iuueniunt
diuersa. Nec fallacẽ quidẽ sophar sententiã ꝓtulit.
qđ uir uerbosus iustificari nequaꝗͣ possit. quia
dũ quisq ꝑ uerba diffluit: ꝑdita grauitate suen¬
tii. mentis custodiam amittit. Hinc quippe scrip¬

Expanded text:
vacuum verba percussionis perdunt. Quod liquido vacuum verba percussionis perdunt. Quod liquido ostenditur, cum Sophar Naamathitis responsio a cone diverso respant, inferiores esse videantur. Quibus justorum verba quamlibet pauca sonuerint multa sunt, quia quo eorum vitia resecant, auditum gravant. Unde et ad crimen trahitur hoc quod recta praedicatione contra crimina profertur. Ipsum quippe qui ex veritate fortes sententias dixerat Sophar redarguens, verbosum vocat, quia cum ab ore justorum sapientia culpas increpat, stultorum auribus superfluitas loquacitatis sonat. Pravi namque nil rectum, nisi quod ipsi senserint, putant; et justorum verba eo otiosa aestimant, quo suis haec sensibus inveniunt diversa. Nec fallacem quidem Sophar sententiam protulit, quod vir verbosus justificari nequaquam possit, quia dum quisque per verba diffluit, perdita gravitate silentii, mentis custodiam amittit. Hinc quippe scrip
Abbreviated transcription (Latin):
fortis athlera descenderit:
hii qͥ ĩpariᷤᷤ uirtutis existunt.
uicissim se ciꝰ
expugnationi subiciunt. & uno uicto contra
hunc ꝓtinus alter erigit᷑: atq hoc subacto
alius subrogat᷑:. ut luctantis uires quandoq
molliores inueniant. quas ipsa sua crebrescens
uictoria fatigat: quatinus cũ nouus quisq con¬
gredit᷑. is qui uinci uirium qualitate ñ ual&.
ꝑsonarũ saltem mutatione superet᷑. Sic sic in
hoc hominũ angłoꝵq spectaculo. beatus iob
fortis athleta prodiit: quantũq contra muta¬
tionẽ aduersantium ualeat. continuatione
indefessi roboris ostendit. Cui primus se eli¬
phar. scđs aũ baldach obicit: atq ad extremũ
se sophar in eius expugnatione supponit. Qui
ad inferendos ictus totis se conatib erigunt:
s tam̃ ad feriendam altitudinẽ robusti pecto¬
ris non ꝑtingunt. Ipsa quippe eoꝵ uerba paten¬
ter insuuant. qđ ictus in auras iactant: quia
cũ scm̃ uirũ non recte redarguunt. expressa in-

Expanded text:
a descenderit, ii qui impares viribus existunt vicissim se ejus expugnationi subjiciunt: et uno victo, contra hunc protinus alter erigitur; atque hoc subacto, alius subrogatur; ut luctantis vires quandoque molliores inveniant quas ipsa sua crebrescens victoria fatigat; quatenus cum novus quisque congreditur, is qui vinci virium qualitate non valet, personarum saltem mutatione superetur. Sic sic in hoc hominum angelorumque spectaculo beatus Job fortis athleta prodiit, quantumque contra mutationes adversantium valeat continuatione indefessi roboris ostendit. Cui primus se Eliphaz, secundus autem Baldad objicit, atque ad extremum se Sophar in ejus expugnatione supponit: qui ad inferendos ictus totis se conatibus erigunt, sed tamen ad feriendam altitudinem robusti pectoris non pertingunt. Ipsa quippe eorum verba patenter insinuant quod ictus in auras jactant, quia cum sanctum virum non recte redarguunt, expressa in
Abbreviated transcription (Latin):
deliquerunt: simul corde & corpore punant᷑.
Et utrobiq pęnas sentiant: q̃ dũ hic uiuerens
prauis suis delectationib ex utroq seruiebats.
infernũ cũ armissuis. Arma quippe peccan¬
tiũ suiit. mẽbra corporis: quib ꝑuersa desi-¬
deria quȩ concipiunt exsecunt᷑. Unde recte
ꝑ paulũ dr̃. Neq exhibeatis mẽbra ur̃a. arma
iniquitatis peccato. Cũ armis gͦ ad infernũ
descendere est. cũ ipsis quoq mẽbris quibus
desideria uoluptatis expleuerunt. ȩterni
Iiudicii tormenta tolerare: ut tũc eos undiq
dolor absorbeat: qui nc̃ suis delectationib sub

Expanded text:
deliquerunt, simul et corpore et corde puniantur; deliquerunt, simul et corpore et corde puniantur; et utrobique poenas sentiant, qui dum hic viverent pravis suis delectationibus ex utroque serviebant. infernum cum armis suis . Arma quippe peccantium sunt membra corporis quibus perversa desideria quae concipiunt exsequuntur. Unde recte per Paulum dicitur: Neque exhibeatis membra vestra arma iniquitatis peccato : cum armis ergo ad infernum descendere est, cum ipsis quoque membris, quibus desideria voluptatis expleverunt, aeterni judicii tormenta tolerare. Ut cunctos al., tunc eos undique dolor absorbeat, qui nunc, suis delectationibus sub
Abbreviated transcription (Latin):
Natura uͦ ignis est: ut ex seipso & lucẽ exhi¬
beat & concremationẽ. Sed transactoꝵ illa
ultrix fłama uitioꝵ concremationẽ habet:
& lumen ñ hab&. Hinc est enĩ qđ reꝓbis ue¬
ritas dicit. Discedite ã me maledicti in ignẽ
ȩternũ : qͥ paratus est diabolo & angłis eius
Quoꝵ rursus om̃iũ corpus. in unius ꝑsona
significans. dicit. Ligate ei manus & pedes:.
& mutite eũ in tenebras exteriores. Si itaq ig¬
nis qui reꝓbos cruciat lum̃ habere potuissoe:
is qui repellit᷑ nequaꝗͣ. mitti in tenebras dice¬
ret᷑. Hinc etiã psalmista ait. Suꝑ eos cecidit
ignis: & ñ uiderunt solem. Ignis enĩ suꝑ un¬
pios cadit. s sol igne cadente ñ cernit᷑: quia
qͦ illos gehennȩ flãma deuorat. ã uisione ue¬
ri luminis cecat᷑. ut & foris eos dolor cõbusti¬
onis cruci&. & intus pęna cecitatis obscuret:
quatinus qui auctori suo corpore & corde

Expanded text:
Natura vero ignis est, ut ex seipso et lucem exhiNatura vero ignis est, ut ex seipso et lucem exhibeat, et concremationem; sed transactorum illa ultrix flamma vitiorum concremationem habet, et lumen non habet. Hinc est enim quod reprobis Veritas dicit: Discedite a me, maledicti, in ignem aeternum, qui paratus est diabolo et angelis ejus . Quorum rursus omnium corpus in unius persona significans, dicit: Ligate ei manus et pedes, et mittite eum in tenebras exteriores . Si itaque ignis qui reprobos cruciat lumen habere potuisset, is qui repellitur nequaquam mitti in tenebras diceretur. Hinc etiam Psalmista ait: Super eos cecidit ignis et non viderunt solem . Ignis enim super impios cadit, sed sol igne cadente non cernitur, quia quo illos gehennae flamma devorat, a visione veri luminis caecat; ut et foris eos dolor combustionis cruciet, et intus poena caecitatis obscuret; quatenus qui auctori suo et corpore et corde
Abbreviated transcription (Latin):
rẽ ꝑtinet: tenebre ad cccitatẽ. Ga gͦ quȩ a conspectu
districti iudicis expulsos tenet. miserie & tenebra¬
rũ t̾ra ꝑhibet᷑: qr foris dolor cruciat᷑. qͦs diuisos
a uero lumine intꝰ cecitaᷤ obscurat. Qũauis mise.¬
riȩ & tenebrarũ terra intelligi & aliter potest.
Nam hȩc quoq t̾ra in qua nasci᷑ est quidẽ
miseriȩ. s tenebrarũ non est: quia multa hic
corruptiouis nr̃e mala patimur. s tam̃ adhuc
in ea ꝑ conuersionis gram ad lucẽ redimus: ue¬
ritate suadente que ait. Ambulate dũ lucẽ
habetis: ne uos tenebre cõprehendant. Illa uͦ
simul miseriȩ & tenebrarũ terra est: quia qͥs¬
qͥs ad toleranda eius mala descend̾i̾t: nequaꝙͣ.
tione subiungit᷑. Ubi umbra mortis & nul¬
lus ordo. Sicut mors exterior ab anima di¬
uidit carnẽ: ita mors interior ã do separat
animã. Umbra gͦ mortis est. obscuritas di¬
uisionis: qr dampnatus quisq cũ ȩterno igne
succenditur. ab interno lumine tenebratur.

Expanded text:
rtinet, tenebrae ad caecitatem. Ea ergo quae a conspectu districti judicis expulsos tenet, miseriae et tenebrarum terra perhibetur. Quia foris dolor cruciat, quos divisos a vero lumine intus caecitas obscurat. Quamvis miseriae et tenebrarum terra intelligi et aliter potest. Nam haec quoque terra in qua nascimur, est quidem miseriae, sed tenebrarum est. Quia multa hic corruptionis nostrae mala patimur, sed tamen in ea per conversionis gratiam ad lucem redimus, Veritate suadente, quae ait: Ambulate dum lucem habetis, ne vos tenebrae comprehendant . Illa vero simul miseriae et tenebrarum terra est, quia quisquis ad toleranda ejus mala descenderit, nequaquamtione subjungitur: Ubi umbra mortis et nullus ordo . Sicut mors exterior ab anima dividit carnem, ita mors interior a Deo separat animam. Umbra ergo mortis est obscuritas divisionis. Quia damnatus quisque cum aeterno igne succenditur ab aeterno lumine t
Abbreviated transcription (Latin):
diti. undiq contra iusticiã iuste iudicantis pug¬
nant. Mirũ ũ ualde est qđ dr̃: ubi uullus or¬
do. Neq enĩ omp̃s ds qui mala bene punit. in¬
ordinata esse ullomodo uł tormenta ꝑmittit:
qr ipsa quoq supplicia quȩ ex lance iusticie pro-¬
deunt: inferri sine ordine nequaꝗͣ possunt. Quo¬
modo namq in suppliciis ordo non erit: dũ dãp¬
natũ quẽq iuxta modũ criminis retributio se¬
quit᷑ ultionis.s Hinc quippe scriptũ est. Poten

Expanded text:
diti undique contra justitiam juste judicantis pugnant. Mirum vero valde est, quod dicitur, ubi nullus ordo. Neque enim omnipotens Deus, qui mala bene disponit, inordinata esse ullo modo vel tormenta permittit. Quia ipsa quoque supplicia, quae ex lance justitiae prodeunt, inferri sine ordine nequaquam possunt, quomodo namque in suppliciis ordo non erit, dum damnatum quemque juxta modum criminis, et retributio sequitur ultionis? Hinc quippe scriptum est: Poten
Abbreviated transcription (Latin):
quoq quȩ agius diiudicamus. Accusat mens ipsa
qđ ꝑpetrat. Sed qr hoc ex desiderio minime deserit:
erubescit confiteri qđ facit. Cũ uͦ iã toto iudicio
carnis delectationeᷤ p̃mit: audaci uoce in accusati¬
onis suȩ confessione se erigit. Unde recte
ninc dr. Dimittã aduersũ me eloquiũ meũ. Quia
fortis mens relaxare contra se uerba detestationis in¬
choat: quȩ apuo sem&e ipsã prius infirma uerecun¬
data retinebat. Sed sunt ñnulli qui aꝑtis uocib
culpas fatent᷑: s tamen in confessione gemere nesci¬
unt: & lugenda gaudentes dicunt. Unde adhuc
cesse est. ut has in amaritudine animȩ loquat᷑:
ut hȩc ipsa amaruudo puniat: quicqͥd lingua ꝑ
mentis iudicium accusat. Sciendũ uͦ ẽ quiã ex
pęna penitentiȩ quã sibi mens irrogat. aliquatenꝰ
securitatẽ ꝑcipit: atq ad interrogationẽ suꝑni iu¬
dicis fidentior exsurgit: ut semer ipsã subtilius

Expanded text:
quoque quae agimus dijudicamus. quoque quae agimus dijudicamus. quod perpetrat; sed quia hoc ex desiderio minime deserit, erubescit confiteri, quod facit. Cum vero toto iam iudicio carnis delectationem premit, audaci voce in accusationis suae confessione se enunc dicitur: Dimittam adversum me eloquium meum, quia fortis mens relaxare contra se verba detestationis inchoat, quae apud semetipsam prius infirme verecundata retinebat. Sed sunt nonnulli qui apertis vocibus culpas fatentur, sed tamen in confessione gemere nesciunt, et lugenda gaudentes dicunt. Unde adhuc cesse est ut has in amaritudine animae loquatur, ut haec ipsa amaritudo puniat quidquid lingua per mentis judicium accusat. Sciendum vero est quia ex poena poenitentiae, quam sibi mens irrogat, aliquatenus securitatem percipit, atque ad interrogationem superni judicis fidentior exsurgit, ut semetipsam subtilius
Abbreviated transcription (Latin):
re restringitur: ꝑuersa libenter ageret si liceret.
Nequaꝗͣ ergo ueracit̾ rectus est: qui adhuc ã praui¬
tans desiderio liber non est. Bene itaq dicitur:
neq enĩ possũ metuens respondere. Quia uera
obseqͥa do non reddim̃. si ex tumore mandatis
illius & non potius ex amore seruimus. Sedeũ
menti nr̃e eius dulcednis amor accenditur: omẽ
desideriũ p̃sentis intȩ letugatur. In tediũ dele¬
ctatio uertitur. atq hanc cũ merore menstole Oa¬
rat. cui uicta prius reꝓbo amore seruiebat.
Unde & apte subditur. Tedet ammã meã uite. xxii
meȩ. Sed cũ p̃sens uita uilescere. cũ conditoriᷤ
amor dulcescere ceperit. sese contra se animus accen¬
dit: ut accusare se de culpis debeat: in quib se ante
suꝑnoꝵ nescius defendebat. Unde adhuc recte
gessit. defendere excusationib conat. Seo
aduersũ se eloquiũ dimittit: qui accusare in se hoc
incipit. qđ errauit. Sepe uͦ & cũ delinquimus. ea

Expanded text:
re restringitur, perversa libenter ageret, si liceret. re restringitur, perversa libenter ageret, si liceret. Nequaquam ergo veraciter rectus est, qui adhuc a pravitatis desiderio liber non est. Bene itaque dicitur: Neque enim possum metuens respondere, quia vera obsequia Deo non reddimus, si ex timore mandatis illius, et non potius ex amore servimus. Sed cum menti nostrae ejus dulcedinis amor accenditur, omne desiderium praesentis vitae levigatur, in taedium dilectio vertitur, atque hanc cum moerore mens tolerat, cui victa prius reprobo amore serviebat. Unde et apte subditur: CAPUT XLII  Vet. XXXISed cum praesens vita vilescere, cum conditoris amor dulcescere coeperit, sese contra se animus accendit, ut accusare se de culpis debeat, in quibus se ante supernorum nescius defendebat. Unde adhuc recte gessit defendere excusationibus conatur. Sed adversum se eloquium dimittit, qui accusare in se hoc incipit quod erravit. Saepe vero et cum delinquimus 319 ea
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ possũ metuens respondere. Respondere qͥppe
cuilib& dicim᷑: cũ factis illius digna oꝑa repen-¬
samus. Dõ gͦ respondere est: donis eius p̃cedenti¬
b nr̃a obsequia reddere. Unde & psalmi quidã
in quib sc̃ã oꝑatio imitanda ꝓponit᷑: ad respon¬
dendũ scripti pręnotant᷑. Rectũ itaq ds homi¬
nẽ condidit: eumq ad ꝑuersa defluentẽ ciuin
loganimitate tolerauit. Cotidie culpas aspicit:
& tamen uiuendi spacia ñ citius abscidit. Dona
largit᷑: benignitate sua & erga malos utit᷑. Res
pondere homo tot beneficiis deb&e: s tamen
respondere metuens ñ ual&e: quia humani ge¬
neris conditorẽ qui adhuc seruilit̾ formidat᷑.
ꝓculdubio non amat. Nam tunc solũ dõ uera
obsequia reddimus. cũ eũ propteramoris fidutiã
non timemus: cũ nos ad bona oꝑa affectus non
metus dirigit: cũ malũ nr̃e menti iam non pla¬
cet etiã silicet. Nlã qui aꝑuersitatis oꝑe ex timo¬

Expanded text:
enim possum metuens respondere. - Respondere quippe cuilibet dicimus, cum factis illius digna osamus. Deo ergo respondere est donis ejus praecedentibus nostra obsequia reddere. Unde et psalmi quidam, in quibus sancta operatio imitanda proponitur, ad respondendum scripti praenotantur. Rectum itaque Deus hominem condidit, eumque ad perversa defluentem cum longanimitate toleravit. Quotidie culpam aspicit, et tamen vivendi spatia non citius abscidit; dona largitur benignitate sua, et erga malos utitur patientia sua. Respondere homo tot beneficiis debet; sed tamen respondere metuens non valet, quia humani generis conditorem qui adhuc serviliter formidat, procul dubio non amat. Nam tunc solum Deo vera obsequia reddimus, cum eum propter amoris fiduciam non timemus; cum nos ad bona opera affectus, non metus dirigit; cum malum nostrae menti jam non placet, etiam si licet. Nam qui a perversitatis opere ex timo
Abbreviated transcription (Latin):
quasi a fouea euehit: quia hc̃ infirmitate cogni¬
ta ad ueniã reducit. Leenȩ itaq more ꝑꝓpter su¬
ꝑbiã ad superiores partes in caueã remeat: qui
cũ de uirtute extollit᷑. lapsus ad desideria in
humilitate religatur. Quia enĩ prius ꝓpria p̃sũp¬
tione perierat: mira pietate agit᷑. ut infirmita¬
tis suȩ iam noticia clausus uiuat. Qđ quia sc̃s
uir crebro accidere hominib conspicit. nr̃i in
se ꝑiculi uocẽ sumit: ut cũ nos eius fletus ag¬
noscimus. quȩ in nobis sunt flenda discamus.
Sed cũ mentẽ nram elatio erigit: sũmi a nobis
ꝓtinus compunctio amoris recedit. Cũ uͦ suꝑna
nos grã uisitat: statim ꝑ lacrimas ad sua deside¬
ria instigat. WUnde & apte subiungit᷑. Reuer

Expanded text:
t, quia hunc infirmitate cognita ad veniam reducit. Leaenae itaque more, propter superbiam ad superiores partes in caveam remeat, qui cum de virtute extollitur lapsus ad desideria in humilitate religatur. Quia enim prius propria praesumptione perierat, mira pietate agitur, ut infirmitatis suae jam notitia clausus vivat. Quod quia sanctus vir crebro accidere hominibus conspicit, nostri in se periculi vocem sumit; ut cum nos ejus fletus agnoscimus, quae in nobis sunt flenda discamus. Sed cum mentem nostram elatio erigit, summi a nobis protinus compunctio amoris recedit; cum vero superna nos gratia visitat, statim per lacrymas ad sua desideria instigat. Unde et apte subjungitur
Abbreviated transcription (Latin):
foueã itaq caueã patit᷑: quȩ erepta ex eterno sup¬
plicio. a prauę libertatis motib. sub cęlestis arti¬
ficis dispensatione religat᷑. ẜ ecte gͥ dicit. & ꝓpt̾
sub discipliua melius clausus uiuit. Quasi leena
g ꝓpter supbiã captus est: quia inde nẽ eũ disci¬
plina suȩ corruptionis depruit: unde trans¬
gressionẽ p̃cepti ñ timens. audacter in foueam
pͥmi parentis auertimus: nos adhuc cotidie
ut leena capi ꝑ uitiũ elationis inuenim᷑. Sepe
nãq homo acceptis uirtutib in audatiã sue
p̃sũptionis erigit᷑. s mira dispensatione pietatis.
ante eiꝰ oculos res quȩlib& in quã corruat ordi¬
nat᷑. Dũq ꝑ culpã aliqͥd appetit: quid aliud quã
p̃dam in fouea concupiscit.s Sua sponte inhians
cadit: s suis surgere uirib ñ ual&. Qui cũ se

Expanded text:
foveam itaque caveam patitur, quae, erepta ex aeterno supfoveam itaque caveam patitur, quae, erepta ex aeterno supplicio, a pravae libertatis motibus, et sub coelestis artificis dispensatione religatur. Recte igitur dicit: Et sub disciplina melius clausus vivit. Quasi leaena ergo propter superbiam captus est, quia inde nunc eum disciplina suae corruptionis deprimit, unde transgressionem praecepti non timens, audacter in foveam primi parentis avertimus, nos adhuc quotidie ut leaenam capi per vitium elationis invenimus. Saepe namque 328 homo acceptis virtutibus in audaciam suae praesumptionis erigitur, sed mira dispensatione pietatis ante ejus oculos res quaelibet, in qua corruat ordinatur. Dumque per culpam aliquid appetit, quid aliud quam praedam in fovea concupiscit? Sua sponte inhians cadit, sed suis surgere viribus non valet. Q
Abbreviated transcription (Latin):
in deceptionis suȩ foueã cecidit: quȩ suadente
hoste ad cybũ ꝓhibitũ manũ terendit. Sed info¬
uea ꝓtinus caueã inuenit: quia sponte ad mor-¬
tẽ ueniens. corruptionis suę carcerẽ mox ꝑtulit:
atq ad auras liberaᷤᷤ gr̃a ĩtueniente reducit᷑. Sed
cũ multa agere conat᷑. & ñ ual&: eiusdẽ corrup¬
tionis suȩ obstaculis quasi caueȩ uectib ligatur.
Iam quidẽ eam in quã ceciderat dãpnationis fo¬
ueã euasit: qr secuture mortis suppliciũ manu re¬
dẽptoris adiuta. ad ueniã redeundo superauit.
Sed tam̃ coartata caueã tolerat: quia suꝑnę quoq
discipline nexib cingit᷑. ne ꝑ carnis desideria
uaget᷑. Quȩ gͦ sponte sua in foueã cecidit. ad au¬
ras liberas clausa redit: quia & ꝑ libertatẽ arbi¬
trii in culpã corruit: & tam̃ hanc ã suis motib
conditoris gr̃a coactam nolentẽq constringit. Post

Expanded text:
in deceptionis suae foveam cecidit, quae, suadente in deceptionis suae foveam cecidit, quae, suadente hoste, ad cibum prohibitum manum tetendit. Sed in fovea protinus caveam invenit, quia sponte ad mortem veniens corruptionis suae mox carcerem pertulit; atque ad auras liberas, gratia interveniente, reducitur. Sed cum multa agere conatur, et non valet, ejusdem corruptionis suae obstaculis quasi caveae vectibus ligatur. Jam quidem eam in quam ceciderat damnationis foveam evasit, quia secuturae mortis supplicium, manu redemptionis adjuta, ad veniam redeundo superavit. Sed tamen coarctata caveam tolerat, quia supernae quoque disciplinae nexibus cingitur, ne per carnis desideria vagetur. Quae ergo sponte sua in foveam cecidit, ad auras liberas clausa redit, quia et per libertatem arbitrii in culpam corruit, et tamen hanc a suis motibus, conditoris gratia coactam nolentemque constringit. Post
Abbreviated transcription (Latin):
Leena cũ escam catulis exquirit: in hianter in
foueã captionis ruit. Sicut enĩ in quibusdã re¬
gionib fertur. fit in eius itinere fouea. in quã
pecus deponit᷑: ut illuc se eius appetitu ꝓicere le¬
ena ꝓuocet᷑. Quȩ angusta simul & alta p̃paratur:
ut in eã ruere ambiendo ualeat: s hanc saliendo
nullomͦ euadat. Alia quoq fouea quȩ priori
cohereat effodit᷑: quȩ tam̃ ei in qua pecus est
extremȩ partis aꝑtione coniungit᷑. In quã nimi¬
rũ cauea ponit᷑: ut leena corruens. quia desuꝑ
terrorib urget᷑. cũ quasi in secretiori parte foueę
occultare se appetit. caueã uolens intret. Cuius
iã seuitia nequaꝗͣ ꝑtimescit᷑ : quia clausa in cauea
leuat᷑. Que enĩ sua sponte in caueã corruit: ad
suꝑiores partes circũ septa uectib redit. Sic sic
nimirũ humana mens capta est: quȩ in libertate
arbitrii condita. dũ nutrire desideria carnis ap¬
petiit: quasi leena catulis escam quȩsiuit. Atq

Expanded text:
Leaena cum escam catulis exquirit, inhianter in foveam captionis ruit. Sicut enim ex quibusdam regionibus fertur, fit in ejus itinere fovea, in qua pecus deponitur, ut illuc se ejus appetitu projicere leaena provocetur: quae angusta simul et alta praeparatur, ut in eam ruere ambiendo valeat, sed hanc saliendo nullo modo evadat. Alia quoque fovea, quae priori cohaereat, effoditur, quae tamen ei, in qua pecus est, extremae partis apertione conjungitur. In qua nimirum cavea ponitur, ut leaena corruens, quia desuper terroribus urgetur, cum quasi in secretiori parte foveae occultare, se appetit, caveam volens intret; cujus jam saevitia nequaquam pertimescitur, quia clausa in cavea levatur. Quae enim sua sponte in foveam corruit, ad superiores partes circumsepta vectibus redit. Sic sic nimirum humana mens capta est, quae in libertate arbitrii condita, dum nutrire desideria carnis appetivit, quasi leaena catulis escam quaesivit, atque
Abbreviated transcription (Latin):
nus displiceat. non agnoscit. Unde & subdit᷑.
N eq enĩ uiro qui sumilis mei est respondebo:
neq qui mecũ in iudicio ex ȩquo possit audiri.
Dũ cũ quoliboe in iudicio ex ȩquo contendimus:
& quid contra nos dicat᷑ agnoscimus. & in his
quȩ dicimus audimur: & quo obiecta patenter
apprehendius. audenter ad ꝓposita responde¬
mus. Quia gͦ inuisibilis iudex quȩ facimus uid&:
quasi audit quȩ dicimus. Sed quia id qđ displi¬
cet ei nequaꝗͣ plene cognoscimus: quasi qͥd ipse
dicat ignoramus. Uir gͥ sc̃s uestimentoꝵ suoꝵ
abhominationẽ considerans. eo amplius timet.
quo audiri ex equo in iudicio ñ ualet: qͥa quo¬
usq corruptionis suȩ pondere p̃mit᷑: hoc in pęna
sua grauius tolerat. qđ & sensũ sui rep̃hensoris
ignorat. Ac si aꝑte dicat. In hoc ex ȩquo ñ audi¬
or : quia & patent cuncta quȩ facio: & tam̃ ipse

Expanded text:
nus displiceat, non agnoscit. Unde et subditur: nus displiceat, non agnoscit. Unde et subditur: « Neque enim viro qui similis mei est, respondebo; nec qui mecum in judicio ex aequo possit audiri . » Dum cum quolibet in judicio ex aequo contendimus, et quid contra nos dicatur agnoscimus, et in his quae dicimus audimur, et quo objecta patenter apprehendimus, eo audacter ad proposita respondemus. Quia ergo invisibilis judex quae facimus videt, quasi audit quae dicimus; sed quia id quod ei displicet nequaquam plene cognoscimus, quasi quid ipse dicit ignoramus. Vir igitur sanctus vestimentorum suorum abominationem considerans, eo amplius timet, quo audiri ex aequo in judicio non valet, quia quousque corruptionis suae pondere premitur, hoc in poena sua gravisui ignorat. Ac si aperte dicat: In hoc ex aequo non audior quia et patent cuncta quae facio, et tamen ipse
Abbreviated transcription (Latin):
Iin mẽbris meis. repugnantẽ legi mentis meę:
⁊ & captiuũ me ducentẽ in lege peccati. quȩ est¬
S in mẽbris meis. Hȩc etiã uestimenta in quib
ꝑfecte placere ñ poterat: quandoq melius resu-¬
menda deponere festine cupiebat dicens. Infe-¬
lix ego homo: quis me liberabit de corpore mor¬
tis huius us Dicat ergo uir iustus. si lotus fuero
quasi aquis niuis. & fulserint uelut mundissi¬
mȩ manus meȩ:. tam̃ sordib intingues me: & ab
hominabunt᷑ me uestimenta mea. Quia quantũ¬
lib& ad sũma ex cõpunctione contẽplationis as¬
cenderit. quantũlib& in oꝑe se ꝑ exercitiũ labo¬
ris accinxerit: indignũ tam̃ adhuc aliquid de
corpore mortis sentit: & abhominabilẽ se eẽ con¬
siderat. in multis quȩ de pondere corruptionis
portat. Cui hoc quoq fit grauius: qđ sepe neq
hoc intelligit unde delinquit. Flagella suscipit:
s districto iudici quid in se maius quid ue mi¬

Expanded text:
gi mentis meae, gi mentis meae, et captivum me ducentem in lege peccati, quae est in membris meis . Haec etiam vestimenta, in quibus perfecte placere non poterat, quandoque melius resumenda, deponere festine cupiebat, dicens: Infelix ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus ? Dicat ergo vir justus: Si lotus fuero quasi aquis nivis, et fulserint velut mundissimae manus meae; tamen sordibus intinges me, ominabuntur me vestimenta mea; » quia quantumlibet ad summa ex contemplationis compunctione ascenderit, quantumlibet in opere se per exercitium laboris accinxerit, indignum tamen adhuc aliquid de corpore mortis sentit, et abominabilem se esse considerat, in multis quae de pondere corruptionis portat. Cui hoc quoque fit gravius, quod saepe neque hoc intelligit, unde delinquit. Flagella suscipit, sed districto judici quid in se majus, quidve mi
Abbreviated transcription (Latin):
uerunt uestimenta sua. More aũ sacri eloquii
uestimenta nr̃a nos abhominari referunt᷑. quia
abhominabiles reddunt: sicut ꝑ petrũ quoq
de uida dr̃. Hic possedit agrum de mercede
iniquitatis. Neq enĩ emptũ p̃cio sanguinis a¬
grũ figuli possidere uidas potuit: qui relatis
triginta argenteis. traditionis crimen crimino¬
siore in se ꝓtinus morte multauit. Seo possedit
dictum est: possideri fecit. Ita hoc loco abho¬
minant᷑ me uestim̃ta mea dr̃: abhominabilẽ fa¬
ciunt. Quia nimirũ dũ contra mentẽ mẽbra
suꝑbiunt. dũ scĩ desiderii studia temptationũ
suaꝵ tumultib interrũpunt: in ipso suo certa¬
mine posita anuma agnoscit. quantũ adhuc ã
diuinitate despicit᷑. quȩ corruptionẽ suã plene
appetens transire. s ñ ualens. fȩdȩ puluere cogi¬
tationis inquinat᷑. Hanc uestimentoꝵ ab homi¬
nationẽ senserat: qui dicebat. Uideo aliã legẽ

Expanded text:
verunt vestimenta sua . More autem sacri eloquii verunt vestimenta sua . More autem sacri eloquii vestimenta nostra nos abominari referuntur, quia abominabiles reddunt; sicut per Petrum quoque de Juda dicitur: Hic possedit agrum de mercede iniquitatis . Neque enim emptum pretio sanguinis agrum Judas possidere figuli potuit, qui, relatis triginta argenteis, traditionis crimen criminosiori in se protinus morte mulctavit; sed possedit dictum est possidere fecit. Ita hoc loco: Abominabuntur me vestimenta mea dicitur abominabilem facient, quia nimirum dum contra mentem membra superbiunt, dum sancti desiderii studia tentationum suarum tumultibus interrumpunt, in ipso suo certamine posita anima agnoscit quantum adhuc a divinitate despicitur, quae correptionem suam plene appetens transire, sed non valens, foedae pulvere cogitationis inquinatur. Hanc vestimentorum abominationem s
Abbreviated transcription (Latin):
sordib intingues me. Ac si aꝑtius dicat. Quãuis
lamentis suꝑnę cõpunctionis infundar. quãuis
ꝑ studia recte oꝑationis exercear: in tua tamen
mundicia uideo quia mundus ñ sũ. Intentam
quippe dõ animã ipsa adhuc corruptibilis caro
diuerberat: eiusq amoris pulchritudinẽ obsce
Quid enĩ uestim̃ti noĩe. nͥ hoc terrenũ corpus ex¬
primit᷑. quo induta anima tegit᷑. ne in subtili¬
tate suȩ substantiȩ nuda uideat᷑. Hinc & enĩ salo¬
mon ait. Om̃i tpr sint uestimenta tua candida:
id ÷ mẽbra corporis ã sordidis actib munda.
Hinc ysaias dicit. Uestimentũ mixtũ sanguine:
erit in cõbustionẽ. Sanguine quippe uestim̃tũ¬
miscere est: desideriis carnalib corpus inqͥnare.
Quib nuirũ se pollui psalmista formidaue¬
rat: cũ dicebat. Libera me de sanguinib: ds
ds salutis meȩ. Hinc uoce angłi ad iohannẽ dr̃.
Habes pauca nomina in sardis: quȩ ñ inquina¬

Expanded text:
sordibus intinges me. Ac si apertius dicat: Quamvis sordibus intinges me. Ac si apertius dicat: Quamvis lamentis supernae compunctionis infundar, quamvis per studia rectae operationis exercear, in tua tamen munditia video quia mundus non sum. Intentam quippe Deo animam ipsa adhuc corruptibilis caro diverberat, ejusque amoris pulchritudinem obscenQuid enim vestimenti nomine nisi hoc terrenum corpus exprimitur, quo induta anima tegitur, ne in subtilitate suae substantiae nuda videatur? Hinc etenim Salomon ait: Omni tempore sint vestimenta tua candida ; id est, membra corporis a sordidis actibus munda. Hinc Isaias ait: Vestimentum mistum sanguine erit in comiscere, est desideriis carnalibus corpus inquinare. Quibus nimirum se pollui Psalmista formidaverat, cum dicebat: Libera me de sanguinibus Deus, Deus salutis meae . Hinc voce angeli ad Joannem dicitur: Habes pauca nomina in Sardis, quae non inquina
Abbreviated transcription (Latin):
terre aqua ꝑfusi sunt: qui ꝓ terrenis bonis in
p̃cib cõpungunt᷑. Qui uͦ idcirco plorant. qm̃
p̃mia suꝑna desiderant: aqua muis hos deluit.
quia cęlestis conpunctio infundit. Nam cũ ꝑhen-¬
nẽ patriã ꝑ lamenta appetunt. eiusq accensi de¬
sideriis plangunt: ã sũmis accipiunt unde mun¬
dent᷑. ꝑ inanus aũ quid aliud quã oꝑa designant᷑. s
plene sunt: id ÷ oꝑa crudelitate. Notandũ uͦ est.
qđ uir sc̃s non ait fulserint mundissimȩ manus
meȩ. s uelut mundissimȩ manus meȩ: quia quo¬
usq pena nr̃e corruptionis astringun᷑: quãlib&
rectis oꝑib uerã mundiciã nequaꝗͣ. apprehendimꝰ.
ctos sordib demonstrare. Quia quanto ad illũ ue-¬
rius ꝑ uona oꝑa surgimus: tanto subtilius uite
nr̃e sordes agnoscimus: quib ab eius munditia dis¬
cordamꝰ. Ait gͦ. Si lotus fuero quasi aquis niuis.
& fulseruit uelut mundissimȩ manus meȩ: tam̃:

Expanded text:
terrae aqua perfusi sunt, qui pro terrenis bonis in terrae aqua perfusi sunt, qui pro terrenis bonis in precibus compunguntur. Qui vero idcirco plorant, quoniam praemia superna desiderant, aqua nivis hos diluit, quia coelestis compunctio infundit. Nam cum perennem patriam per lamenta appetunt, ejusque accensi desideriis plangunt, a summis accipiunt unde mundentur. Per manus autem quid aliud quam opera designantur? plenae sunt , » id est opere crudelitatis. Notandum vero, quod vir sanctus non ait: « Fulserunt mundissimae manus meae; » sed, « velut mundissimae manus meae; » quia quousque poena nostrae corruptionis astringimur, quamvis rectis operibus, veram munditiam nequaquam apprehendimus, ctos sordibus demonstrare, quia quanto ad illum verius per bona opera surgimus, tanto subtilius vitae nostrae sordes agnoscimus, quibus ab ejus munditia discordamus. Ait ergo: Si lotus fuero quasi aquis nivis, et fulserint velut mundissimae manus meae, tamen
Abbreviated transcription (Latin):
tib uel contra proximoꝵ uitã suꝑbiunt: uł con-¬
tra ordinationẽ conditoris erigunt᷑. Hi nimirũ
aquas habent. s niuis aquas non habent: &
mundi eẽ nequeunt᷑. qr humilitatis fletib mi¬
nime lauant᷑. Aquis aũ niuis ã culpa se lauerat.
qui confidenter dicebat: cor contritũ & humi¬
liatũ ds ñ speruit. Qui enim lamentis affligun¬
t᷑ s murmurando rebelles sunt: mentẽ quidẽ
conterunt᷑. s humiliari contẽpnunt. Quãuis¬
aquȩ niuis intelligi & aliter possint. Aqua enĩ
fontis & fluminis ex terra orit᷑: aqua uͦ niuis
ex aere ꝓruit. & sunt pleriq qui ꝑ orationũ
lamenta se cruciant: s tam̃ totis lamentoꝵ la¬
borib ad sola terrena desideria exsudant. Com¬
pungunt᷑ in prȩcib: sed felicitatis transitoriȩ
gaudia exquirunt. Hos itaq niuis aqua ñ ab¬
luit : qr eoꝵ fletus ab imis uenit. Quasi enĩ ex

Expanded text:
tibus vel contra proximorum vitam superbiunt, vel contibus vel contra proximorum vitam superbiunt, vel contra ordinationem conditoris eriguntur. Hi nimirum aquas habent, sed nivis aquas non habent et mundi esse nequeunt, quia humilitatis fletibus minime lavantur. Aquis autem nivis a culpa se laverat, qui confidenter dicebat: Cor contritum et humiliatum deus non spernit. Qui enim lamentis adfliguntur, sed murmurando rebelles sunt, mentem quidem conterunt, sed humiliari contempnunt. Uaquae nivis intelligi et aliter possunt. Aqua enim fontis et fluminis ex terra oritur, aqua vero nivis ex aere proruit. Et sunt plerique qui per orationum lamenta se cruciant, sed tamen totis lamentorum laboribus ad sola terrena desideria exsudant; compunguntur in precibus, sed felicitatis transitoriae gaudia exquirunt. Hos itaque nivis aqua non abluit, quia eorum fletus ab imis venit. Quasi enim ex
Abbreviated transcription (Latin):
raui .s Si enim remota pietate discutim᷑ opus
dans dicit. si aũ & sic unpius sũ. quare frustra
laboraui: Non q̃d hunc laboras se penita᷑ seo
quod incertus eẽ de p̾miis & inter labores dolae.
Sciendũ uͦ est qd uiri sc̃i ita incerti sunt ut con¬
fidant: atq ita confidunt. ut tamen ex securi¬
tate non torpeant. Quia gͦ plerũq mens & un-¬
pensa rectis actib trepidat: restat ut postquã
bonũ opus agit᷑. lacrimȩ dep̃cationis exqͥrant᷑:
quatinus ad ȩterna premia meritũ recti oꝑis
litas nr̃ȩ corruptionis ten&. Unde & apte sub¬
serint uelut mundissimȩ manus meȩ̃: tamen
sordib inting es me: & ab ominabunt᷑ me uesti¬
militatis. Quȩ ꝓfecto humilitas quia ante dis¬
tricti iudicis oculos ceteris uirtutib p̃minet :
quasi ꝑ magni meriti colorẽ caudet. Sunt nãq
ñnulli qui lamenta habent. s humilitatẽ non
habent: qͥ afflicti plangunt. s tam̃ in ipsis fle¬

Expanded text:
 --Si enim remota pietate discutimur, opus dans, dicit: Si autem et sic impius sum, quare frustra laboravi? non quo hunc laborasse poenitet, sed quo incertus esse de praemiis et inter labores dolet. Sciendum vero est quod viri sancti ita incerti sunt ut confidant, atque ita confidunt ut tamen ex securitate non torpeant. Quia ergo plerumque mens et impensa rectis actibus trepidat, restat ut postquam bonum opus agitur lacrymae deprecationis exquirantur, quatenus ad aeterna praemia meritum recti operilitas nostrae corruptionis tenet. Unde et apte subserint velut mundissimae manus meae, tamen sordibus intinges me, et abominabuntur me vestimilitatis. Quae profecto / humilitas, quia ante districti iudicis oculos cęteris virtutibus praeminet, quasi per magni meriti colorem candet. Sunt namque nonnulli, qui lamenta habent, sed humilitatem non habent, qui afflicti plangunt, sed tamen in ipsis fle
Abbreviated transcription (Latin):
sibi intentione seruientes. carnis nr̃e ꝑmittit imn¬
pugnationib concuti: ne meus nr̃a in suꝑbiam
audeat p̾sũptione suȩ securitatis eleuari: ut dũ
pulsata trepidat: in solo auctoris adiutorio spei
pedem robustius figat. Unde & adhuc apte sub

Expanded text:
sibi intentione servientes carnis nostrae permittit imsibi intentione servientes carnis nostrae permittit impugnationibus concuti, ne mens nostra in superbiam audeat praesumptione suae securitatis elevari, ut dum pulsata trepidat, in solo auctoris adjutorio spei pedem robustius figat. Unde et adhuc apte sub
Abbreviated transcription (Latin):
miseriã: Quia & ȩterna dampnatio reꝓbũ seqͥt᷑:
& electus quisq dolorib transitoriȩ aduersita-¬
tis expiat᷑. Impius caput leuat: s elatus
euadere ue qđ sequit᷑ non ual&. Iustus labore
sui certaminis afflictus. caput leuare ñ sinit᷑.
s pressus a ꝑpetua afflictione liberat᷑. Ille se in
uoluptatib erigit: s suppliciis sequentib mer¬
git. Iste in dolore se deprimit: s:tam̃ ã ponde-¬
re ȩternȩ anuaduersionis abscondit. Consi¬
derae gͦ uir sc̃s. qđ aut renitens homo uitiis p̃-¬
senti labore afficit᷑ : aut succũbens. ꝑpetuȩ affli-¬
ctioni mancipat᷑: & dicat. Si impius fuero
uȩ mͥ est: & si iustus. non leuabo caput: saturatꝰ
afflictione & miseria. Ac si aꝑte deplor& diceis.
Aut substratus carnis desideriis supplicio ȩt̾no
subicior: aut repugnans illicitis motib pęna
p̃senti crucior: quia a labore certaminis liber
non sũ. Sed suꝑna dispensatio idcireo nos tota

Expanded text:
aeterna damnatio reprobum sequitur, et electus quisque doloribus transitoriae adversitatis expiatur. Impius caput levat, sed elatus evadere vae quod sequitur non valet. Justus, labore sui certaminis afflictus, caput levare non sinitur, sed pressus a perpetua afflictione liberatur. Ille se in voluptatibus erigit, sed suppliciis sequentibus mergit. Iste se in dolore deprimit, sed tamen a pondere aeternae animadversionis abscondit. Consideret ergo vir sanctus quod aut renitens homo vitiis praesenti labore afficitur, aut succumbens perpetuae afflictioni mancipatur, et dicat: Et si impius fuero, vae mihi est; et si justus, non levabo caput, saturatus afflictione et miseria. Ac si aperte deploret, 327 dicens: Aut substratus carnis desideriis, supplicio aeterno subjicior; aut repugnans illicitis motibus poena praesenti crucior, quia a labore certaminis liber sum. Sed superna dispensatio idcirco nos tota
Abbreviated transcription (Latin):
alis nouerat : qui dicebat. Cõputruert̃ & de¬
teriorauerunt cicatrices meȩ: ã facie insipi
entiȩ meȩ. Quid nãq cicatrices: nͥ sanationes
sunt uulnerũ. s Laxatas gͦ nequitias ad delecꝰ¬
tationẽ memoriȩ redire conspexerat: qͥ cica-¬
trices deflebat. Cicatrices quippe cõputresce¬
re est. sanata iam peccatoꝵ uulnera rursus in
tẽptationẽ serpere: atq ex eoꝵ sugestionib
post suꝑductã cutẽ penitentiȩ. fetorẽ culpȩ
iterũ doloremq sentire. Qua uidelicet in re
& nil foris oꝑe agitur. & sola intus cogitatione
peccatur : districtoq se reatu mens obligat. nͥ
hoc sollicitis lamentis tergat. Unde bene ꝑ¬

Expanded text:
italis noverat, qui dicebat: Computruerunt et deitalis noverat, qui dicebat: Computruerunt et deterioraverunt cicatrices meae, a fact. Quid itaque cicatrices, nisi sanationes sunt vulnerum? Laxatas namque nequitias ad delectationem memoriae redire conspexerat, qui cicatrices deflebat. Cicatrices quippe computrescere est sanata jam peccatorum vulnera rursus in tentationem serpere, atque ex eorum suggestionibus post superductam cutem poenitentiae fetorem culpae iterum, doloremque sentire, quia videlicet in re et nihil foris opere agitur, et sola intus cogitatione peccatur, districtoque se reatu mens obligat, nisi hoc sollicitis lamentis tergat. CAP.
Abbreviated transcription (Latin):
no pollutus sit somuio: egrediet᷑ extra castra
& non reuertet᷑ prius ꝗͣ ad uesꝑam lauetur
aqua : & post solis occasũ regrediet᷑ in cas¬
tra. Nocturnũ quippe somniũ tẽptatio est¬
occulta. ꝑ quã tenebrosa cogitatione turpe
aliquid corde concipit᷑ : qđ tamen corporis
oꝑe non expletur. Sed somnio nocturno pol¬
lutus egredi extͣ castra p̃cipit᷑: qr uidelice dig¬
num est. ut qui inmunda cogitatione polluit᷑:
indignũ se cunctoꝵ fidelium societatib arbi-¬
tretur. Culpe suȩ meritũ ante oculos ponat:
gͦ extra castra exire est: turpi impugnatione
laboranti. sese ex continentũ cõparatione des¬
picere. Qui ad uesꝑam lauat᷑ aqua: cũ defecꝰ¬
tũ suũ conspiciens. ad pęnitentię lamenta
conuertit᷑ : ut fletib diluat om̃ẽ qđ animũ
occulta inquinatio accusat. Sed post occasũ
solis ad castra redeat: quia deferuescente tẽp¬
tationis ardore. necesse est ut iterũ fidutiam

Expanded text:
etur extra castra, et non revertetur prius quam ad vesperam lavetur aqua. Et post solis occasum regredietur in castra. Nocturnum quippe somnium est tentatio occulta, per quam tenebrosa cogitatione turpe aliquid corde concipitur, quod tamen corporis opere non expletur. 2. Sed somnio nocturno pollutus egredi extra castra praecipitur, quia videlicet dignum est, ut qui immunda cogitatione polluitur indignum se cunctorum fidelium societatibus arbitretur, culpae suae meritum ante oculos ponat, one nocturna polluto extra castra exire est turpi impugnatione laboranti sese ex continentium comparatione despicere. Qui ad vesperam lavatur aqua, cum, defectum suum conspiciens ad poenitentiae lamenta convertitur, ut fletibus diluat omne quod animum occulta inquinatio accusat. Sed post occasum solis ad castra redeat, quia, defervescente tentationis ardore, necesse est ut iterum fiduciam
Abbreviated transcription (Latin):
mentis nr̃ȩ nauis impellit᷑: qr & paradysi celsitu.¬
dinẽ cũ ardoris recordatione meminimus: & in¬
portu nos tẽptationũ fluctus ex carne toleramus.
suspendit᷑. & annisu ĩpeti ad ethera librat᷑: seo ꝑ
appetitũ uentris terras expetit. seseq ã sublimib
repente deorsũ fundit. Sic sic humanũ genus. in
parente pͥmo ad ima de sublimib corruit: quo
nimirũ conditionis suȩ dignitas. in rationis cel-¬
situdine quasi in aeris libertate suspenderat. Seo
quia contra p̃ceptũ cẏbũ contigit: ꝑ uentris con

Expanded text:
mentis nostrae navis impellitur, quia et paradisi celsitumentis nostrae navis impellitur, quia et paradisi celsitudinem cum odoris recordatione meminimus, et importunos tentationum fluctus ex carne toleramus. suspenditur, et adnisu praepeti ad aethera libratur; sed per appetitum ventris terras expetit, seseque a sublimibus repente deorsum fundit. Sic sic humanum genus in parente primo ad ima de sublimibus corruit, quod nimirum conditionis suae dignitas in rationis celsitudine quasi in aeris libertate suspenderat; sed quia, contra praeceptum, cibum vetitum con
Abbreviated transcription (Latin):
fuerunt: mandati sermo. concessa possibilitas o¬
ꝑis: naturȩ indita intelligentia conditoris. Sed
hȩc poma edere in terra renniumus. ⁊ ꝑ maria
portamus: quia concessa bona tot munerũ in¬
concussi custodire in paradyso noliumus: & ser¬
uare nunc in tẽp̃tationib conainur: tendentes ad
terminũ aura uitȩ p̃sentis impellim᷑: iutabilita¬
tis nr̃ȩ fluctu fatigamur. Sed quia ꝑ crucis my¬
steriũ ad ingenita naturȩ bona restringimur.
quasi ꝑ lignũ poma portamus. Qđ tamen
intelligi & aliter potest. Naues & enĩ cũ poma
portant. suauitatẽ odoris habent: s grauitudi¬
nẽ ponderis ñ habent. & humanũ genus ã pa¬
rad̃si gaudiis expulsũ. ium contẽplationis ꝑdi¬
dit. robur conditę fortitudiuis amisit. Cumq ad
suꝑna repetenda se erigit: fraglat quidẽ odore
memoriȩ: s digne non exerit pondus uitȩ. Po¬
moꝵ gͦ odorib repletur: & tam̃ huc illucq leuit̾

Expanded text:
fuerunt mandati sermo, concessa possibilitas ofuerunt mandati sermo, concessa possibilitas operis, naturae indita intelligentia conditoris. Sed haec poma quae edere in terra renuimus, per maria portamus, quia concessa bona tot munerum inconcussi custodire in paradiso noluimus, et servare nunc in tentationibus conamur. Tendentes ad terminum, aura vitae praesentis impellimur, mutabilitatis nostrae fluctu fatigamur. Sed quia per crucis mysterium ad ingenita naturae bona restringimur, quasi per lignum poma portamus. Quod tamen intelligi et aliter potest. Naves etenim cum poma portant, suavitatem odoris habent, sed gravitatem ponderis 311 non habent. Et humanum genus paradisi gaudiis expulsum vim contemplationis perdidit, robur conditae fortitudinis amisit; cumque ad superna repetenda se erigit, fragrat quidem odore memoriae, sed digne non exerit pondus vitae. Pomorum ergo odoribus repletur, et tamen huc illucque leviter