comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
quod honestum se facturũ putau̾it faciet & siẽ pectĩna.
Si laboriosu erit faciet &̃ si dampnosu erit faciet &̃ si
piculosum erit. Rursꝰ qd̾ turpe erit non fatiet &̃ si pec¬
cuma afferret. & si uoluptate &̃ si potãte. ab honesto
nulla ⁊e det̾rebitꝰ/ ad turpia nulla mutabit. Eego si ho¬
nestu utiq secuturꝰ ẽ. turpt utiq uitaturꝰ & ĩ oĩ actu
ĩ depͥuata uirtꝰ ẽ & sola ꝑmanet tenoris sui. Unũ ẽ bonũ
¶ dixi si forte meministi ꝯcupita uulgo & formidata ĩ ꝯsulto
ĩpetu plerosq calcasse. Inucntus ẽ qui flamis ĩ ponẽt manii au
tisum non ĩtrumꝑet toror qui in fimẽ liberoꝵ laciumã nõ mittẽt.
Qui morti non trepidꝰ occurret. Amor ira cupiditas ꝑicula de¬
poposcerit. Qd̾ pot breuis obstinatio ai aliquo stimulo excitata
quanto magis uirtꝰ q̃ nõ ex impetu nec subito. S equalit᷑
ualet. cui ꝑpetuũ robur ẽ. ẜ Sequitꝰ ut qͥ ab ĩ ꝯsultis scre cõ ꝓꝑͥ¬

Expanded text:
turum putaverit, faciet, etiam si laboriosum erit, faciet, etiam si damnosum erit, faciet, etiam si periculosum erit; rursus quod turpe erit, non faciet, etiam si pecuniam adferet, etiam si voluptatem, etiam si potentiam. Ab honesto nulla re deterrebitur, ad turpia nulla invitabitur. Ergo si honestum utique secuturus est, turpe utique vitaturus et in omni actu indepravata virtus est et sola permanet tenoris sui; unum est bonum non revolvitur. Dixi, si forte meministi, concupita volgo et formidata inconsulto impetu plerosque calcasse. Inventus est, qui flammis inponeret manum, cuius risum non interrumperet tortor, qui in funere liberorum lacrimam non mitteret, qui morti non trepidus occurreret. Amor enim, ira, cupiditas pericula depoposcerunt. Quod potest brevis obstinatio animi aliquo stimulo excitata, quanto magis virtus, quae non ex impetu nec subito, sed aequaliter valet, cui perpetuum robur est. Sequitur, ut quae ab inconsultis saepe con
Abbreviated transcription (Latin):
c̃ balceus nec cuiꝰ nagina genꝰ distinguit. S cui & ad secãdũ
subtilis aties ẽ & mucio mumimẽtu oẽ ruptuiꝰ nõꝙͣ formosa.
propriũ ẽ. ergo ĩ hoĩe qͦ inchil ad rem ꝑtinet quantu areti
quantu foneret aꝙ multis salutet᷑ q p̾cioso ĩ ꝯbat lecto
qtͣ ꝑlucido poculo bibat s qͣ bonꝰ sit. Bonꝰ aũt ẽ si tõ explici¬

Expanded text:
est balteus nec cuius vagina gemmis distinguitur, sed cui et ad secandum est balteus nec cuius vagina gemmis distinguitur, sed cui et ad secandum subtilis acies est et mucroproprium est. Ergo in homine quoque nihil ad rem pertinet, quantum aret, quantum faeneret, a quam multis salutetur, quam pretioso incumbat lecto, quam perlucido poculo bibat, sed quam bonus sit. Bonus autem est, si
Abbreviated transcription (Latin):
sit hoĩs bonũ si nuillũ aliud ẽ hois q tatio. hoc ei unũ ciuuis
bonũ. S pensandu cu oĩb. Si sit aliquis malꝰ puto ĩproba¬
solũ bonĩ sit. Si quis omia alia bona heãt ualitudinẽ diui¬
tias Imagines multas freques atriu. s malus ex ꝯfesso sit
ĩ ꝓbabis illũ. lte si quis nichil quide hoꝵ q̃ retuli heãt deffi¬
tiat pectuĩa. clientũ turba nobilitate & auoꝵ ⁊ pro auoꝵ serie.
ht̃ &ẽ si aliis destituit᷑ laudandꝰ ẽ. Qd̾ qui non ht ĩ oũi alioꝵ
copia dampnat᷑ ac reicitur. que ꝯdictio rer eadez hou̾iz est.
Ilauis bona dicitꝰ non q̃ p̃tiosis colorib picta ẽ nec cui argẽ spͥ
teu rostrũ ẽ. nec cuiꝰ tutella ebore cellata ẽ nec q̃ fiscis atq
opib ⁊egiis p̃ssa ẽ. s stabilis & firma. & iunturis aquã exeludẽti¬
Spissa ad ferendum ĩ cursum maris solida. gubernaculo parẽs
uelox & non sentiẽs uentu. gladiũ bonũ dicẽs non cui ancatꝰ

Expanded text:
d est hominis quam ratio, haec erit unum eius bonum, sed pensandum cum omnibus. Si sit aliquis malus, puto improbasolum bonum sit. Si quis omnia alia habeat, valetudinem, divitias, imagines multas, frequens atrium, sed malus ex confesso sit, inprobabis illum. Item si quis nihil quidem eorum, quae rettuli, habeat, deficiatur pecunia, clientium turba, nobilitate et avorum proavorumque serie, habet, etiam si aliis destituitur laudandus est, quod qui non habet, in omnium aliorum copia damnatur ac reicitur. Quae condicio rerum, eadem hominum est. Navis bona dicitur non quae pretiosis coloribus picta est nec cui argenteum aut aureum rostrum est nec cuius tutela ebore caelata est nec quae fiscis atque opibus regiis pressa espissa, ad ferendum incursum maris solida, gubernaculo parens, velox et non sentiens ventum. Gladium bonum dices non cui auratus
Abbreviated transcription (Latin):
uixit nec qd̾ aũ nos fuit nr̃m ẽ. auis facit nobile. cui ex qͣ¬
cũq ꝯdicione supͣ fortunã l surgẽ. puta itaq te non equitem
romanĩ eẽ s libeitinũ. potes hoc ꝯsequi ut solꝰ sis liber int̾ in¬
genuos. ¶ Quo inꝗs: si bona malaq non ppło autore distinx̾is.  pͥ¬
intuendu ẽ non unde ueiant s quo eat. Si ꝗd ẽ qd̾ uitam
btam põt face̾. id bonii ẽ suo uire. deprauari ei in malũ non
pot. ¶ Quid e gͦ in quo errat cũ omẽs uita btam oꝑtent. ⁊ ꝑs¬
Ꝙ inst̾a eius pro ip̃a hñt & illã dũ petũt fuguit. Nã cu
sũma uite bt̾e sit solida sccinitas & cius ĩ ꝯmissa fiducia soli¬
citudis coligiit ca̾s̨ & ꝑ iusidiosu iter uite non tin feriit sarci¬
quod eueit ĩ laberinto ꝓperantib Ip̃a illos uelocitas ĩplicat. Uale.

Expanded text:
vixit nec quod ante nos fuit, nostrum est; animus facit nobilem, cui ex quvixit nec quod ante nos fuit, nostrum est; animus facit nobilem, cui ex quacumque condicione supra fortunam licet surgere. Puta itaque te non equitem Romanum esse, sed libertinum; potes hoc consequi, ut solus sis liber inter ingenuos. " Quomodo?" inquis. Si mala bonaque non populo auctore distinxeris. Intuendum est non unde veniant, sed quo eant. beatam potest facere, id bonum est suo iure. Depravari enim in malum non potest. Quid est ergo, in quo erratur, cum omnes beatam vitam optent ? Quod instrumenta eius pro ipsa habent et illam, dum petunt, fugiunt. Nam cum summa vitae beatae sit solida securitas et eius inconcussa fiducia, sollicitudinis colligunt causas et per insidiosum iter vitae non tantum ferunt sarciQuod evenit in labyrintho properantibus; ipsa illos velocitas inplicat. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓduxit ĩdustria. at me hercules multis quatuordeci gradus¬
clausi sut. non omes cria admittit. Castra quoq quos ad
labore & ꝑiculu recipuit fastidioso legũt  Bona uiẽs
oĩb patet. omẽs ad hoc sumꝰ nobiles. nec zeicit q̾mq phya
nec eligit oĩb lucet. patucius socrates non fuit. Elcantes aqͣ
traxit & rigando ortos locauit manꝰ. platonez non accepit nobi
rem: onĩs l maiores tui sut. Si te illis geris digĩ. ge
supari. oĩb nobis totide añ nos st nullius non origo ultia memo¬
sum deorsũq u̾sauit.¶ Quis est gͦ gen̾osus: ad uirtutem bn
anã ꝯpositus. hoc unũ intuendum ẽ alioqn si ad u̾a ⁊euocas ne¬
mo non inde ẽ an̾ q ichil c̃. apͥmo mũdi ortu usq ĩ hoc tẽ¬
pus ꝓduxit nos splendidis sordidisq alt̾nata ẜies. INo facit eͦ¬
nobile atiũ plenũ fumosis imaginib. nemo in ur̃am głiarti

Expanded text:
perduxit industria; at mehercules multis quattuordecim perduxit industria; at mehercules multis quattuordecim clausa sunt; non omnes curia admittit; castra quoque, quos ad laborem et periculum recipiant, fastidiose legunt. Bona mens omnibus patet, omnes ad hoc sumus nobiles. Nec reicit quemquam philosophia nec eligit; omnibus lucet. Patricius Socrates non fuit. Cleanthes aquam traxit et rigando horto locavit manus. Platonem non accepit nobilrem ? Omnes hi maiores tui sunt, si te illis geris dignum; gesuperari. Omnibus nobis totidem ante nos sunt; nullius non origo ultra memosum deorsum fortuna versavit. Quis est generosus ? Ad virtutem bene a natura conpositus. Hoc unum intuendum est; alioquin si ad vetera revocas, nemo non inde est, ante quod nihil est. A primo mundi ortu usque in hoc tempus perduxit nos ex splendidis sordidisque alternata series. Non facit nobilem atrium plenum fumosis imaginibus. Nemo in nostram gloriam
Abbreviated transcription (Latin):
uiuendu ẽ. ¶ Tunc aũt felice te cẽ uidica cum pot̾is in pub¬
lico uiuc̾ cu te parietes tui teget non abscondet quos pleꝵꝙ
cirꝯdatos nobis rindicamꝰ non ut tutiꝰ uiuamꝰ s ut pecenius
occultuis. Reni dica ex qua mores existimes nt̃os. Rix quẽꝙͣ
suꝑbia opposuit. Sic uuimꝰ ut dephendi sit subito aspici. Qd
auit ꝓdest recondere se & occulos hoĩu auresq uitare: bona ꝯscia
curba aduocat. mala &̃ in solitudiẽ auxia atq solicita est
Si honesta sun que facis om̃es sentiat si curpia. quid refert ue¬
minez scire/ aiz tu scias. O. te miẜu si ꝯtempnis hũc teste̾. Uale.
Terum tu mͥ te pusilum facis & dicis maligniꝰ tecum
cgtisse nam pͥus deinde fortuna. cum possis eximẽ te uul¬
go & ad felicitate hoũi maxĩam em̾gere q si quid ẽ aliud ĩ
pliya boni hoc est ꝙ stema non iuspicit. om̃es si ad orignie pͥmã
rcuocant adiis st̾. Eques romanꝰ es & ad huc ordiner te tua

Expanded text:
vivendum est. Tunc autem felicem esse te iudica, cum poteris in publico vivere, cum te parietes tui tegent, non abscondent, quos plerumque circumdatos nobis iudicamus non ut tutius vivamus, sed ut peccemus occultius. Rem dicam, ex qua mores aestimes nostros: vix quemquam ostra, non superbia opposuit; sic vivimus, ut deprendi sit subito adspici. Quid autem prodest recondere se et oculos hominum auresque vitare ? Bona conscientia turbam advocat, mala etiam in solitudine anxia atque sollicita est. Si honesta sunt quae facis, omnes sciant, si turpia, quid refert neminem scire, cum tu scias ? O te miserum, si contemnis hunc testem ! VALE. terum tu mihi te pusillum facis et dicis malignius tecum egisse naturam prius, deinde fortunam, cum possis eximere te vulgo et ad felicitatem hominum maximam emergere. Si quid est aliud in philosophia boni, hoc est, quod stemma non inspicit. Omnes, si ad originem primam revocantur, a dis sunt. Eques Romanus es, et ad hunc ordinem tua te
Abbreviated transcription (Latin):
Cũ possis dice̾ sumũ bonũ eẽ qd̾ honestũ ẽ &̃ qd̾ ma¬
gis ad mireris bnũ bonũ ẽ qd̾ honestu ẽ. Cetã falsa¬
& adultã bona sũt. Hoc si ꝑsuaẜis tibi & uirtutẽ ad ama¬
ueris. Amarẽ.n. paꝵ ẽ. Quicꝗd illa ꝯtigerit id tibi
qualcꝯq aliis uidebit᷑ fanstui felixq erit. Et torqueri
si mo tacueris ip̃o torquente securior. & egrotare si nõ
male dix̾is fortune si uon cosẜis morbo oĩa deniq que
cet̾is uident᷑̾ mala & mansuescẽt & in bonũ habibũt si
suꝑ illa eminueris. Hoc liqueat nichil eẽ bomĩ nisi ho¬
uestuz. & oĩa ĩ comoda suo iure bona uocabũt que mo
uirtus hone stauerit. ¶ Multis uidem᷑ maiora ꝓmittere qͥ ͥ¬
qͣ recipit hũana ꝯdicio. non ĩ m̾ito ad corpꝰ ei respiciunt.¬

Expanded text:
cum possis dicere: summum bonum est, quod honestum est ? Et quod macum possis dicere: summum bonum est, quod honestum est ? Et quod magis admireris: unum bonum eet adulterina bona sunt. Hoc si persuaseris tibi et virtutem adamaveris, amare enim parum est, quicquid illa contigerit, id tibi, qualecumque aliis videbitur, faustum felixque erit. Et torqueri, si modo iacueris ipso torquente securior, et aegrotare, si non male dixeris fortunae, si non cesseris morbo, omnia denique, quae ceteris videntur mala, et mansuescent et in bonum abibunt, si super illa eminueris. Hoc liqueat, nihil esse bonum nisi honestum, et omnia incommoda suo iure bona vocabuntur, quae modo virtus honestaverit. Multis videmur maiora promittere quam recipit humana
Abbreviated transcription (Latin):
illi eiz ꝯsentire deb quicꝗd agimꝰ. Il lon disponet singła nisi
uui iã uite sue sũma ꝓpõĩta e. Nemo q uix paratos heãt
colores Similitudinẽ reddet nisi iam ꝯstat ꝗd uelit pĩge̾
ldeo peccamꝰ ꝗa de ꝑtib uite cẽs deliberamꝰ de tota nẽo
deliberat. Scire deb ꝗd petat ille qui sagittã uult
mitte᷑ & tũc dirage̾ ac moderari mani tellũ. Errãt cõ¬
scilia nr̃a qr nõ huĩt quo dixrigant. Iguorãt quẽ por¬
tu petat nullus suus uentꝰ ẽ. Necesse ẽ ut młtu ĩ uita
nr̃a casus possit qui uiuimꝰ caũ. Quibzda tñ eueit. ut
quedam scire se nesciat. qradmõ q̃rimꝰ sepe eos cũ quib
stamꝰ. lta plerũq finẽ sumi boni ignoramꝰ appoiti . Inec
multis u̾bis nec circuitu longo qd̾ sit sumũ bonũ coligis
digito ut ita dicã demostrandũ ẽ nec ĩ młta spargẽ¬
du. Quid cĩ ad rem ꝑtinet ĩ ꝑticulas illud deducere.

Expanded text:
Illi enim consentire debet, quicquid agimus; non disponet singula, nisi cui iam vitae suae summa proposita est. Nemo, quamvis paratos habeat colores, similitudinem reddet, nisi iam constat, quid velit pingere. Ideo peccamus, quia de partibus vitae omnes deliberamus, de tota nemo deliberat. Scire debet quid petat ille, qui sagittam vult mittere, et tunc derigere ac moderari manu telum. Errant consilia nostra, quia non habent, quo derigantur. Ignorant, quem portum petat, nullus suus ventus est. Necesse est multum in vita nostra casus possit, quia vivimus casu. Quibusdam autem evenit, ut quaedam scire se nesciant. Quemadmodum quaerimus saepe eos, cum quibus stamus, ita plerumque finem summi boni ignoramus adpositum. Nec multis verbis nec circumitu longo, quod sit summum bonum, colliges ; digito, ut ita dicam, demonstrandum est nec in multa spargendum. Quid enim ad rem pertinet in particulas illud diducere,
Abbreviated transcription (Latin):
Agnam ex epła tua ꝑcepi uoluptatẽ. ꝓmitte eĩ mͥuti
u̾bis publicis nec illa ad significatioẽ stoyca ⁊euoca
uitiũ eẽ uoluptate credimꝰ. Sit sane ponẽ tũ illã solemus
ad demostrandam hylarez ai affecticez. I Scio ĩ quã ⁊ uo¬
luptatẽ si ad nr̃m aliui u̾ba dixiginiꝰ iem in fame eẽ & gau¬
diumn nͥ sapienti nõ ꝯtingere. Est ci aĩ ellatio suis bonis
uiribq fidentis. Uulgo tũ sic loquim᷑ ut dicamꝰ magnũ gau¬
diũ nos ex illius ꝯsulatu aut ex nuptiis aut ex partu uxois
ꝓcepisse. Que adre non sũt gaudia ut sepe initia future tristi¬
ne sint. gaudio aũt iunctu ẽ non desinc᷑ nec in ꝯͣriũ uerti.
ltaq cum dicit. Uirgilius nr̃. Et mala metis gaudia dibte

Expanded text:
agnam ex epistula tua percepi voluptatem; permitte enim mihi uti verbis publicis nec illa ad significationem Stoicam revoca. Vitium esse voluptatem credimus. Sit sane; ponere tamen illam solemus ad demonstrandam animi hilarem adfectionem. Scio, inquam, et voluptatem, si ad nostrum album verba derigimus, rem infamem esse et gaudium nisi sapienti non contingere. Est enim animi elatio suis bonis verisque fidentis. Vulgo tamen sic loquimur, ut dicamus magnum gaudium nos ex illius consulatu aut nuptiis aut ex partu uxoris percepisse, quae adeo non sunt gaudia, ut saepe initia futurae tristitiae sint. Gaudio autem iunctum est non desinere nec in contrarium verti. Itaque cum dicit Vergilius noster Et mala mentis gaudi
Abbreviated transcription (Latin):
res ht̃ impetu ac motu noluntariũ & bestie & u̾mes hũt uocem
s quanto clariorẽ canes/ acutiorẽ aquile grauiore tauri dulcio¬
rem mobiliorẽq lusciuii. Quid in hoĩe proprui: Fatio. hec rec¬
ta a ꝯsumata felicitatez hoĩs i pleuit. NErgo sioĩs ⁊es cũ bonũ
suũ ꝑficit laudabilis. & ad fine natẽ suc tetigit. ¶ Hec ratio z y¬

Expanded text:
res. Habet impetum ac motum voluntarium; et bestiae et vermes. Habet vocem; sed quanto clariorem canes, acutiorem aquilae, graviorem tauri, dulciorem mobilioremque luscinii ? Quid in homine proprium ? Ratio. Haec recta et consummata felicitatem hominis implevit. Ergo si omnis res, cum bonum suum perfecit, laudabilis est et ad finem naturae
Abbreviated transcription (Latin):
ĩcomoda. ¶ Quidã ex nris existimat oiũ maloꝵ nr̃oꝵ fortẽ
tollerã non ce̾ optabile s nec abominanda ꝗde qr uoto¬
puꝵ boniĩ peti deb ae tranquillũ & exͣ molestiã poĩti.¶ Ego
sit si optabilis non sit. Deuide si u̾t optabilis ẽ. nullũ autẽ
sine u̾tute bonũ & om̃e bonũ optabile ẽ. Deinde etiã si tor¬

Expanded text:
incommoda. Quidam ex nostris existimant omnium istorum fortem incommoda. Quidam ex nostris existimant omnium istorum fortem tolerapurum bonum peti debet et tranquillum et extra molestiam positum. Ego sit, sed optabilis non sit. Deinde si virtus optabilis est, nullum autem sine virtute bonum
Abbreviated transcription (Latin):
scutabimꝰ. Queris an omẽ bonũ optabile sit. Si bonũ ẽ inquis
fortit̾ torqͥ̾ri & magno aiõ uri & patient̾ egrotare/ Sequitur
ut ista optabilia sinit. nichil aũt uideo ex istis uoto dignũ. Ne¬
mine certe adhuc scio co noĩe uotũ soluisse ꝙ flagello cessus
cẽt aut podagia distortꝰ aut ceculeo longior factus. Pistingue
michi lucili ista & ĩtelliges eẽ ĩ his aliquid optandum tormẽta
abee̾ ame ueli s si sb̾stinenda fui̾t ut me ĩ illis fortit̾ honeste
aĩoseq gerã optabo. Quidni ego mali non incide̾ bellu. S si
iiciderit ut uuln̾a ut famẽ & oĩa q̃belloꝵ necessitas affert
genose ferã. optabo. Nõ su tam demens ut egrotare cupiã
s si egrotandũ fui̾t ut nichil ĩtemꝑant̾ nichil effeminate facia
optabo. Ita non ĩ comoda optabilia sunt. s u̾t̾ qua ꝑferũt

Expanded text:
scrutabimur. Quaeris, an omne bonum optabile sit. "Si bonum est," inquis, scrutabimur. Quaeris, an omne bonum optabile sit. "Si bonum est," inquis, "fortiter torqueri et magno animo uri et patienter aegrotare, sequitur, ut ista optabilia sint. Nihil autem video ex istis voto dignum. Neminem certe adhuc scio eo nomine votum solvisse, quod flagellis caesus esset aut podagra distortus aut eculeo longior factus." Distingue, mi Lucili, ista, et intelleges esse in iis aliquid optandum. Tormenta abesse a me velim; sed si sustinenda fuerint, ut me in illis fortiter, honeste, animose geram, optabo, Quidni ego malim non incidere bellum ? Sed si inciderit, ut vulnera, ut famem et omnia,quae bellorum necessitas adfert, generose feram, optabo. Non sum tam demens, ut aegrotare cupiam; sed si aegrotandum fuerit, ut nihil intemperanter, nihil effeminate faciam. optabo. Ita non incommoda optabilia sunt, sed virtus, qua perferantur
Abbreviated transcription (Latin):
u̾sus digitulos meos ducat. Quid in ego feliciore pute
mutiũ qui sic tractauit igne q si illã manũ tractatori p̾¬
mis ac mancus & illa manu trũca reges duos uicit. Hale.
Ta coĩb iniciũ facia. uet apire se cepit. S iam
incdinatũ ĩ estate quo t̃pore debebat calc̾ tepuit
nec adhuc illi fides ẽ.sepe .m. ĩ hyeme reuoluitꝰ Uisscrre
qͣ dubiũ adhuc sit. Nondu me comitto frigido u̾i adhuc¬
frigore.Iix media regelatꝰ estate.Itaq maior ꝑs ĩ uestimẽtis
tegit. Y Ago gratias senectuti ꝙ me lectulo affixit. quidm p
grãs illi hoc noĩe agaz. Quicꝗd debeba nollez nõ possuz. Cuz
libellus iichi plurimꝰ ẜmo ẽ. Si qñ ĩ t̾uen̾unt epłe cue tecũ
cẽ mͥ uideor & sic afficior aĩo tanꝙͣ tibi nõ scriba̾ s respõdcã.
¶Etaq & de hoc quod qͥris quasi coloquar tecũ quale sit una pi¬

Expanded text:
versus digitulos meos ducat ? Quidni ego feliciorem putem versus digitulos meos ducat ? Quidni ego feliciorem putem Mucium, quod sic tractavit ignem, quasi illam manum tractatori prmis ac mancus et illa manu trunca reges duos vicit. VALE. a communibus initium faciam, ver aperire se coepit, sed iam inclinatura in aestatem, quo tempore calere debebat, intepuit nec adhuc illi fides est. Saepe enim in hiemem revolvitur. Vis scire, quam dubium adhuc sit ? Nondum me committo frigidae vefrigore. Vix media regelatur aestate. Itaque maior pars in vestimentis degitur. Ago gratias senectuti, quod me lectulo adfixit. Quidni gratias illi hoc nomine agam ? Quicquid debebam nolle, non possum. Cum libellis mihi plurimus sermo est. Si quando intervenesse mihi videor et sic adficior animo, tamquam tibi non rescribam, sed respondeam, Itaque et de hoc, quod quaeris, quasi conloquar tecum, quale sit, una
Abbreviated transcription (Latin):
fottis cẽ pot qui pro uallo securꝰ excubuit. millis hostib castra
temptantib a qui sb̾cisis poplicib ĩ genua se excepit nee
arma dimisit. Macte uirtutil esto sanguiuolentis ae ex
atio redeinitib dicit. Itaq hoc magis laudau̾i bona cx̾̃citata¬
& foctia & cũ fortuma risata.¶Ego nõ dubitẽ ꝗd mag̾ landeꝰ
trũca illa & retoridã manũ mutii q cuiꝰlib fortissimi
Salua. Stetit hostiu flamaꝵq ꝯtemptor ae maniĩ suã hostili
foculo distilantez ꝑspeetauit donec porsena cuiꝰ pene fauebat glorie
iuidit. & igue ĩuito eripi iussit. hoc bonũ quide int̾ pͥma nõ¬
miͣe tantoq maiꝰ putẽ q illa secura & in temptata fortime ꝙͣti
ratiꝰ ẽ hostem ãinissa manu uicisse q armata. Quid igit᷑
inquis hoc bonũ aptabis tibi. Quid in hoc .n. nisi qui põt &
aptare an potiꝰ opte ut lassandos articulos exoletis meis
porriga ut muliercula aut aliꝗs in mulierculã ex uiro

Expanded text:
fortis potest, qui pro vallo securus excubuit nullis hostibus castra temptantibus et qui succisis poplitibus in genua se excepit nec arma dimisit; " macte virtute esto " sanguinolentis ex acie redeuntibus dicitur. Itaque haec magis laudaverim bona exercita et fortia et cum fortruncam illam et retorridam manum Mucii quam cuiuslibet fortissimi salvam? Stetit hostium flammarumque contemptor et manum suam in hostili foculo destillantem perspectavit, donec Porsenna, cuius poenae favebat, gloriae invidit et ignem invito eripi iussit. Hoc bonum quidni inter prima numerem tantoque maius putem quam illa secura et intemptata fortunae, quanto rarius est hostem amissa manu vicisse quam armata? "Quid ergo?" inquis, "hoc bonum tibi optabiacere. An potius optem, ut malaxandos articulos exoletis meis porrigam ? Ut muliercula aut aliquis in mulierculam ex viro
Abbreviated transcription (Latin):
i ta tu nõ putas regulũ optasse ut ad penas ꝓueniret lndue
magni uiri auĩz & ab opinioib uulgi secede paulisꝑ. E ape ꝙͣ¬
tu debes uirtutis pulcerie ac magnificentissie spetie q̃ nobis
Sacro illi pectori purissimas manꝰ ad mouente & uln̾a paru
ste fero ĩfelicit̾ quod agis.Y Hoc loco mͥ demetrius nr̃ occurrit
qui uita securã & sine ullis fortune octursioib mare mortuuĩ
uocat. Nichil heeͣ ad quod exciteris ad quod te ꝯcites cuiꝰ de¬
nũtiatioe & in cursu firmitate aĩ temptes. S in ocio ĩ cõcusso
iace̾ non ẽ tranquilitas malicia ẽ.Attalus stoycus dicẽ sole pͥ¬
bat malo me fortua ĩ castris suis ꝙ in deliciis heãt. Torque¬
or si fortit̾ bñ c̃. Occidor si fortit̾ bñ ẽ. Audi epicurũ dicet &
dulccẽ. Ego tam honeste ⁊ei ac sccueͬ nullũ molle nomẽ ĩponã

Expanded text:
Ita tu non putas Regulum optasse, ut ad Poenos perveniret ? Indue Ita tu non putas Regulum optasse, ut ad Poenos perveniret ? Indue magni viri animum et ab opinionibus volgi secede paulisper. Cape, quantam debes, virtutis pulcherrimae ac magnificentissimae speciem, quae nobis SACRO ILLI PECTORI PURISSIMAS MANUS ADMOVENTEM ET VULNERA PARUM ste fero" an "feliciter quod agis" ? Hoc loco mihi Demetrius noster occurrit, qui vitam securam et sine ullis fortunae incursionibus mare mortuum vocat. Nihil habere, ad quod exciteris, ad quod te concites, cuius denuntiatione et incursu firmitatem animi tui temptes, sed in otio inconcusso iacere non est tranquillitas; malacia est. Attalus Stoicus dicere solebat: " malo me fortuna in castris suis quam in deliciis habeat. Torqueor, sed fortiter; bene est. Occidor, sed fortiter; bene est." Audi Epicurum, dicet et " dulce est." Ego tam honestae rei ac severae numquam molle nomen inponam.
Abbreviated transcription (Latin):
delectat alienũ negotiũ age̾ non ꝑsuasit illi manꝰ sibi attulit
nec sine cã. nam pot die t̾tiu aut quartũ inmici moritũs
arbitrio si uiuit alienũ negotiu agit. Non possis itaq
de re ĩ uniũsu pronũtiare. Cum mortẽ uis ext̃na denũtiat¬
occupanda sit anexpectanda. Multa ei sut q̃ in utrãq ꝑtem tra¬
here possunt. si alta mors cum tormento alt̾a simplex & facilis
e. Quid n huic inicienda sit manꝰ. Queadnio nauẽ eliga
nauigaturꝰ & domũ hĩtaturꝰ ita morte utiq qͣ sum exiturꝰ euita.
Preterea quẽad m̃o non utiq non melior ẽ longior uita sic pe¬
ior ẽ utiq mors longior. Yen nulla re magis q in morte more ⁊pͥ
aio gerere debemꝰ. Excat qua impetũ cepit siue ferrũ appetit siue
laqͥum siue aliquã pocione uenas occapante. ꝑgat & uincula ser

Expanded text:
inquit, " delectat alienum negotium agere?" Non persuasit illi; manus sibi attulit inquit, " delectat alienum negotium agere?" Non persuasit illi; manus sibi attulit nec sine causa. Nam post diem tertium aut quartum inimici moriturus arbitrio si vivit, alienum negotium agit. Non possis itaque de re in universum pronuntiare, cum mortem vis externa denuntiatoccupanda sit an expectanda. Multa enim sunt, quae in utramque martem trahere possunt. Si altera mors cum tormento, altera simplex et facilis est, quidni huic inicienda sit manus ? Quemadmodum navem eligam navigaturus et domum habitaturus, sic mortem exiturus e vita. Praeterea quemadmodum non utique melior est longior vita, sic peior est utique mors longior. In nulla re magis quam in morte morem animo gerere debemus. Exeat, qua impetum cepit; sive ferrum appetit sive laqueum sive aliquam potionem venas occupante
Abbreviated transcription (Latin):
ueĩt qui occidat expecta quid occupas: Quare suscipis aliene crudeli¬
tatis procurationo. utrũ in uides carifici tuo an pas. I Socͣtes
potuit abstinentia finire uitam & in edia potius qͣ ueneno mori.
Triginta tñ dies ĩ carcẽ & in expectatioe̾ mortis exegit. Non hec aĩo
tamqͣ oiã fieri posset tanqͣ multas spc̃s tam longu tp̃s recipet s
ut p̃beret sc legib ut fruendu amicis extrennii sociate daret. Qͥd
erat stultiꝰ q morte ꝯtempne̾ uenemi timẽ. Stribonia grauis
feĩa amita drusili fuit adolescentis tam solidi q nobilis maiora spe¬
rantis qͣ illo scculo quisq sperare pot̾at aut tp̃e ullo. Cũ eger a
senatu ĩ lectica ⁊elatꝰ eet̾ non sane freq̃ntib exequiis onĩs eni
necessarii deẜuerat ĩpic iam non ueu. s fumis hr̃e cepit ꝯsilium
utrũ sibi co̾sciret morte ari expectaret. Cui stribonia quid te ĩꝗt

Expanded text:
Venit qui occidat. Expecta. Quid occupas ? Quare suscipis alienae crudeliVenit qui occidat. Expecta. Quid occupas ? Quare suscipis alienae crudelitatis procurationem ? Utrum invides carnifici tuo an parcis ? Socrates potuit abstinentia finire vitam et inedia potius quam veneno mori. Triginta tamen dies in carcere et in expectatione mortis exegit, non hoc animo tamquam omnia fieri possent, tamquam multas spes tam longum tempus reciperet, sed ut praeberet se legibus, ut fruendum amicis extremum Socraten daret. Quid erat stultius quam mortem contemnere, venenum timere ? Scribonia, gravis femina, amita Drusi Libonis fuit, adulescentis tam stolidi quam nobilis, maiora sperantis quam illo saeculo quisquam sperare poterat aut ipse ullo. Cum aeger a senatu in lectica relatus esset non sane frequentibus exequiis, omnes enim necessarii deseruerant impie iam non reum, sed funus; habere coepit consilium, utrum conscisceret mortem an expectaret. Cui Scribonia: " Quid te,"
Abbreviated transcription (Latin):
cepit molestia suspecta eẽ fortuna. diligent̾ craspicit nũquid illo
desinendii sit. Nichil existimat sua ⁊ efferre faciat fine an ac¬
cipiat tardiꝰ fiat an citius. Non tanq de magno detrimento
timet.  Nemo multu ex stilicidio põt perdẽ. citiꝰ mori aut¬
tardus adrem non ꝑtinet. Benc aut mori ẽ. effuge̾ male ui¬
uendi piculu. Iltaq effeminatissima uocẽ illiꝰ rhodii existimo¬
q cũ in cauea ĩ iectus cẽt a tyrampno & tamq ferum aliquod
nial aleretur suadenti cuidam ut abstinet̾ a cibo. Dĩa inꝗt homi
dũ uiuit sꝑanda st̃ ut sit hoc uerur non oĩ p̃tio uita emenda
fessione nõ ueiaz. Ego cogitem in co qui uiuit oiã posse fortua.¬
¶Aliqñ cũ &̃ si c̾ta mors instabit & destinatur sibi supliciã sciet. nõ comẽ¬
dabit pene sue manu sibi comẽdare. Stultitia ẽ timore mortis moĩ

Expanded text:
oepit suspecta esse fortuna, diligenter circumspicit, numquid ideo oepit suspecta esse fortuna, diligenter circumspicit, numquid ideo desinendum sit. Nihil existimat sua referre, faciat finem an accipiat, tardius fiat an citius. Non tamquam de magno detrimento timet; nemo multum ex stilicidio potest perdere. Cititardius ad rem non pertinet: bene autem mori est effugere male uiuendi periculum. Portus equi cum in caveam coniectus esset a tyranno et tamquam ferum aliquod animal aleretur, suadenti cuidam, ut abstineret cibo: " omnia," idum vivit, speranda sunt." Ut sit hoc verum, non omni pretio vita emenda fessione non veniam. Ego cogitem in eo, qui vivit, omnia posse fortusupplicium sciet, non commodabit poenae suae manum; sibi commodaret. Stultitia est timore mortis mori.
Abbreviated transcription (Latin):
su rapidissimi tpͣris pͥmũ pueritiã abscondimꝰ. Deinde adolescẽtiã
deĩde quicꝗd ẽ illud int̾ iuuene & sene mediũ in utruisq ꝯfinio
poĩtu. deinde ipius senectutis optios annos. Nouissime incipit oñdi
publicus finis gei̾s humani. I Scopulii cẽ illĩ putamꝰ demen ⁊ pͥ¬
tissimi portꝰ ẽ aliqn petendus miq recisandꝰ. in quẽ si quis intia¬
pͥmos annos delatꝰ ẽ riõ magis queri debi qrͣ qui cito nauigauit.
aliũ ei ut sis uenti segnes luduit atq detinet & tranꝗlitatis len¬
tissimo telio lassant. Aliii ꝑtinax flatꝰ celerime ꝑfert. Idem eueĩ
re nobis puta. Alios uita uelocissime aduxit quo ueniendũ erat
&̃ cũctantib. alios macerauit & cessit. Que ut scis uen semper
retinenda ẽ. Non ei uiue̾ bonũ ẽ. s bñ uiuẽ. ¶ Itaq sapiẽs
sit. Si simulata occuerũt molesta & tranquilitate turbantia. E¬
mittit se nec hoc tñ in necessitate ultima facit. S cũ pͥmũ illi

Expanded text:
tiam, deinde quidquid est illud inter iuvenem et senem medium, in utriusque confinio positum, deinde ipsius senectutis optimos annos. Novissime incipit ostendi publicus finis generis humani. Scopulum esse illum putamus dementissimi; portus est, aliquando petendus, numquam recusandprimos annos est, non magis queri debet quam qui cito nauigauit. Alium enim, ut scis, uenti segnes ludunt ac detinent et tranquillitatis lentissime taedio lassant, alium pertinax flatus celerrime perfert. Idem euee nobis puta: alios vita velocissime adduxit, quo veniendum erat etiam cunctantibus, alios maceravit et coxit. Quae, ut scis, non semper retinenda est. Non enim vivere bonum est, sed bene vivere. Itaque sapiens sit. Si multa occurrunt molesta et tranquillitatem turbantia, emittit se. Nec hoc tantum in necessitate ultima facit, sed cum primum illi
Abbreviated transcription (Latin):
lã uitia pͥmo feruore adolescentie indomita lassauit. nõ
mltu suꝑest ut extinguat. I Et qñ ĩ quis tibi proderit istd
quod ĩ exitu discis aut ĩquã re: in hanc ut exca melior.
Nlon c̃ tñ quod existimes ullã etate aptiore cẽ bonã mente
ꝙͣ q̃ se młtis cepimẽtis longa ac frcq̾nti zoꝵ paciẽtia domuit
q̃ ad salutaria mitigatis affectib ueĩt. hoc ẽ brcue huius
ta frcq̃ns migratio instabilis aĩ est. Cõualescere
ocio non pot uisi desit. Cirospicẽ & errare ut aiui possis
ꝯtine̾. Primũ corporis tui fugã siste. deinde plurimu
remedia ꝯtinuata proficiũt. Int̾rumpenda non c̃ quies & uite
pͥoris oblinio. Sine dedisce̾ occulos tuos sine aures assuescere
samorib u̾bis. quoties ꝓcesẜis in ip̃o transitu aliqua qͥ renouet̾
cupiditates cuas tibi occurret. Quẽadmõ ei qui amorẽ exuẽ¬
conatur. Euitanda ẽ oĩs admonitio dillecti corporis. nichil¬

Expanded text:
Iam vitia primo fervore adulescentiae indomita lassavit, non multum superest ut extinguat. "Et quando," inquis, "tibi proderit istud, quod in exitu discis, aut in quam rem ? " In hanc, ut exeam melior. Non est tamen quod existimes ullam aetatem aptiorem esse ad bonam mentem quam quae se multis experimentis, longa ac frequenti rerum paenitentia edomuit, quae ad salutaria mitigatis adfectibus venit. Hoc est huius tam frequens migratio instabilis animi est. Coalescere otio non potest, nisi desit circumspicere et errare. Ut animum possis continere, primum corporis tui fugam siste. Deinde plurimum remedia continuata proficiunt. Interrumpenda non est quies et vitae prioris oblivio. Sine dediscere oculos tuos, sine aures adsuescere sanioribus verbis. Quotiens processeris, in ipso transitu aliqua, quae renovent cupiditates tuas, tibi occurrent. Quemadmoconatur, vitanda est omnis admonitio dilecti corporis
Abbreviated transcription (Latin):
sumũ illud bt̾iuq ꝯponit᷑ ut corpꝰ sine dolore sit auis sic̃
ꝑcurbatios . Hec bona non crescut. si plena sũt. Quõ cĩz cre¬
scet. qd̾ plenũ ẽ dolore corpꝰ caret quid ad hac accede̾
ĩ dolentiã pot aius ꝯstat sibi & placidꝰ est. Quid ad hanc¬
accede̾ ĩ dolentia pot tranquilitatẽ pot. Quẽadmõ sereni¬
tas celi non recipit maiorẽ adhuc claritate in sincerimu
nitorẽ ⁊ epurgata. Sic hoĩs corpꝰ auĩzq curãtii e bonũ
siui ex utroq nectẽtis ꝓfectꝰ ẽ stat. et suma uoti sui ĩuenit.
si nec estus aio ẽ. nec dolor corpori. Si qͣ extra blandimenta ꝯtĩ¬
gũt. non augent sumũ bonũ s ut itadicã ꝯdui̾t & oblectãt
absolutũ cĩ illud humane nature bonũ corpois & aĩ pace ꝯtẽ

Expanded text:
summum illud beatumque conponitur, ut corpus sine dolore sit, animus sine summum illud beatumque conponitur, ut corpus sine dolore sit, animus sine perturbatione. Haec bona non crescunt, si plena sunt. Quo enim crescet, quod plenum est ? Dolore corpus caret; quid ad hanc accedere indolentiam potest ? Animus constat sibi et placidus est; quid accedere ad hanc tranquillitatem potest? Quemadmodum serenitas caeli non recipit maiorem adhuc claritatem in sincerissimum nitorem repurgata, sic hominis corpus animumque curantis et bonum suum ex utroque nectentis perfectus est status et summam voti sui invenit, si nec aestus animo est nec dolor corpori. Si qua extra blandimenta contingunt, non augent summum bonum, sed ut ita dicam, condiunt et oblectant. Absolutum enim illud humanae naturae bonum corporis et
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ senatu sententiã sequimꝰ non põt dici. ille magis assentit᷑ ꝙͣ ille¬
tiuitur. Naliter adolesçens decessit alit̾ senex aliꝗs p̃ter hos  pͥ¬
ĩfans cui nichil ampli ꝯtingit q prospicẽ uitar. Oes hi eque
fue̾ mortales & si mors alioꝵ longius uitã passa ẽ ꝓcede̾ alioꝵ
i medio flore p̃cidit alioꝵ ĩtrupit ip̃a pͥncipia aliꝰ ĩt̾cenãdo
solutus ẽ. altius ꝯtinuata mors sompno ẽ. aliquẽ concubitꝰ ex¬
tinxit. His appone forro transfossos aut examiãtos ẜpentiuz
morsu aut fractas ⁊ uina aut ꝑ longam n̾uoꝵ ꝯtractionẽ ex¬
cunde in oĩb modũ fuisse uitam. Idem de boĩs tibi dico.
Hoc bonũ int̾ meas uoluptates ẽ. hoc int̾ tristia & acerba.
Illud fortune indulgentia rexit hoc uiolentia domuit. utͣqͣ
Uirtus equat int̾ se quicꝗd agnoscit. ¶nec ẽ qͣre hoc int̾
nr̃a placita mireris. Apud epicuꝵ duo bona st̾ ex quib

Expanded text:
in senatu sententiam sequimur, non potest dici: ille magis adsentitur quam illetiuntur. Alter adulescens decessit, alter senex, aliquis praeter hos infans, cui nihil amplius contigit quam prospicere vitam. Omnes hi aeque fuere mortales, etiam si mors aliorum longius vitam passa est procedere, aliorum in medio flore praecidit, aliorum interrupit ipsa principia. Alius inter cenandum solutus est. Alterius continuata mors somno est. Aliquem concubitus extinxit. His oppono ferro transfossos aut exanimatos serpentium morsu aut fractos ruina aut per longam nervorum contractionem exeundem in omnibus modum, finisse vitam. Idem tibi de bonis dico: hoc bonum inter meras voluptates est, hoc inter tristia et acerba. Illud fortunae indulgentiam rexit, hoc violentiam domuit. Utrumque virtus aequat inter se, quicquid agnoscit. Nec est, quare hoc inter nostra placita mireris; apud Epicurum duo bona sunt, ex quibus
Abbreviated transcription (Latin):
Deuide &̾ si pierut aĩci &̃ si ꝓbati respondentesq uoto pris
desideriũ oiũ tollit. Sola satis ẽ. ouĩ cĩ bonoꝵ uisx ori¬
go ĩ ipã ẽ. Quid refert an aqua decurrẽs ĩt̾cipiat᷑ atq abe¬
at si fons ex quo flux̾at saluꝰ c̃. Non dices uitũ iustiorẽ
salius lileris qͣ aĩssis nec ordinatiorẽ nec prudentiorem
nec misiore ꝙ din uͥt̾ salua fuĩt non senties quid abscessit.

Expanded text:
i amici perierunt, etiam si probati respondentesque voto patris desiderium omnium tollit; sola satis est, omnium enim bonorum vis et origo in ipsa est. Quid refert, an aqua decurrens intercipiatur atque abeat, si fons, ex quo Auxerat, salvus est ? Non dices vitam iustiorem salvis liberis quam amissis nec ordinatiorem nec prudentiorem aut miseriorem. Quamdiu virtus salva fuerit, non senties, quidquid abscesserit.
Abbreviated transcription (Latin):
ad mitos ꝑtines mo̾ ad paucos. in oĩb aũt istis id qd̾ optimũ
ẽ par ẽ honeste st̾. tanꝙͣ uiri boni omẽs pares st̃ qr boĩ sut.
S hinit differentia etatis aliꝰ semor ẽ aliꝰ uinior hñt corpois
aliꝰ formos aliꝰ deformis ẽ. Hñt foctune ille diues hic paup
ẽ. ille gratiosus potens nobilib notus & ppłis hic ignotꝰ
populis & obscurus. S ꝓ illud quod boni st̾ pares sut .I De
bois ac de malis sensus nõ iudicat. quid utile sit quid ĩ utile
neq bona st̃ neq mala accessiones minimas ac leuissias iu¬
dicat. Om̃e eĩ bonũ in aĩo ẽ illi. FCeteꝵ bona q̃dã pͥma
existimat ad qͦ ex ꝓpoito ueĩt tãꝙͣ uictoriã bonos liberos sa¬
lutez prĩe. Quedã scd̾a que non appent uisim ⁊eb adu̾sis
tanq̃ equo aĩo pati morbũ magnũ exiliũ. Quedã media

Expanded text:
ad multos pertinens, modo ad paucos. In omnibus tamen istis id, quod optimum ad multos pertinens, modo ad paucos. In omnibus tamen istis id, quod optimum est, par est; honestae sunt. Tamquam viri boni omnes pares sunt, qua boni suetatis: alius senior est, alius iuvenior; habent corporis: alius formosus, alius deformis est; habent fortunae: ille dives, hic pauper est, ille gratiosus, potens, urbibus notus et populis, hic ignotus plerisque et obscurus. Sed per illud, quo boni sunt, pares sunt. De bonis ac malis sensus non iudicat; quid utile sit, quid inutile, neque bona sunt neque mala, accessiones minimas ac levissimas iudicat. Omne enim illi bonum in animo est. Ceterum bona quaedam prima existimat, ad quae ex proposito venit, tamquam victoriam, bonos liberos, salutem patriae. Quaedam secunda, quae non apparent nisi in rebus adversis, tamquam aequo animo pati morbum magnum, exiliu
Abbreviated transcription (Latin):
uelamento maioris boni tegit᷑.¶ Quis ꝗs hec ĩparia iudi¬
cat ab ip̃is u̾tutib au̾tit occulos & ext̾iora c̾cũspicit bona
u̾a idem pendut idem patent illa falsa multũ hũt uani.
itaq speciosa & magꝰ ꝯͣ uiscentib. Cũ ad pondꝰ reuocata st̃
falut. ltaq mi lucilli quic quid u̾azatio cõmendat solidũ so pͥ
rursꝰ ea q̃ timent᷑ tamꝙ mala inituĩt formidinẽ men¬
tib & illas non alit̾ qͣ aĩalia spes ꝑiculi agitant. Utraq gͦ
res sine cã aui &e diffundit & mordet Nec illa gaudio nͨ
hec metu digua ẽ sola rõ ĩmutabilis & iuditii tenax est.
nõ .ni. ẜuit s ĩꝑat sensib¶ Ratio rationi par ẽ. Sicut rec pͥ¬
& int̾ se st̃. pares au̾t rationes ĩt̾ se cẽ dico qr honeste ⁊ecteq
sũt. ICeteꝵ magͣ hebũt discrimĩa uariante mat̾i̾a que
mõ latiorẽ miõ angustior. mõ illustris mõ ignobilis. ino

Expanded text:
vi tanto maioris boni tegitur. Quisquis haec inparia iudivi tanto maioris boni tegitur. Quisquis haec inparia iudicat, ab ipsis virtutibus avertit oculos et exteriore circumspicit; bona vera idem pendent, idem patent. Illa falsa multum habent vani. Itaque speciosa et magna contra visentibus, cum ad pondus revocata sunt, fallunt. Ita est, mi LuciliRursus ea, quae Minentur tamquam mala. iniciunt formidinem mentibus et illas non aliter quam animalia species periculi agitant. Utraque ergo res sine causa animum et diffundit et mordet; nec illa gaudio nec haec metu digna est. Sola ratio inmutabilis et iudicii tenax est. Non enim servit, sed imperat sensibus. Ratio rationi par est, sicut rece sunt. Pares autem actiones inter se esse dico, qua honestae rectaeque sunt. Ceterum magna habebunt discrimina variante materia, quae modo latior est, modo angustior, modo inlustris, modo ignobilis, modo
Abbreviated transcription (Latin):
ac bratissimĩ sub qualib cute latere.Ricit tũ oia impe.¬
dimentã & ad cet̾a ꝯtempuenda a ꝯtemptu sui corporis ue¬
nit. ¶ Eerare mͥ uisus ẽ qui dixit. gratior ẽ pulcro ueĩens
a corpore uirtus non ei. ullo honestamẽto eget. lp̃a maginĩ
cepi intueri. formosus mͥ uidet᷑ & tam rectꝰ corpore ꝙͣ ẽ aĩo.
põt cx casa ꝑua uit magnus exire. põt & ex deformi hũiliq
corpusculo formosus auĩs ac magnus. ¶ Quosdam itaq m̃
uidetur in hoc tales natura genetare ut ad probet uirtutẽ
om̃i loco nasci. ꝑ se si possee nudos edẽ aĩos fecisset minc
quod amplius ẽ facit. Quosdam ei edit corporib ĩpeditos
s inchilominꝰ ꝑtumpentes obstantia. Claranꝰ mͥ uidet
inexemplar editus ut scire possemꝰ non deformitate corporis aiiz
fedari. s pulcritudine amii corpus ornari. ¶ Quãuix aut
paucissimos una fecerimꝰ dies tñ multi uobis ẜmones fuerut᷑

Expanded text:
ac beatissimum sub qualibet cute latere. Vincit tamen omnia inpeac beatissimum sub qualibet cute latere. Vincit tamen omnia inpedimenta et ad cetera contemnenda a contemptu sui venit. Errare mihi visus est, qui dixit gratior et pulchro veniens e corpore virtus. Non enim ullo honestamento eget; ipsa magnum s nostrum coepi intueri; formosus mihi videtur et tam rectus corpore quam est animo. Potest ex casa vir magnus exire, potest et ex deformi humilique corpusculo formosus animus ac magnus. Quosdam itaque mihi videtur in hoc tales natura generare, ut adprobet virtutem omni loco nasci. Si posset per se nudos edere animos, fecisset; nunc, quod amplius est, facit; quosdam enim edit corporibus inpeditos, sed nihilominus perrumpentes obstantia. Claranus mihi videtur in exemplar editus, ut scire possemus non deformitate corporis foedari animum, sed pulchritudine animi corpus ornari. Quamvis autem paucissimos una fecerimus dies, tamen multi nobis sermones fuerunt,
Abbreviated transcription (Latin):
tas ẽ. N ut ad propoitu reu̾tar huic libertati multu
ꝯferet illa de qua mo loquebam inspectio. Nempe uni¬
u̾sa ex mat̾ia & ex deo ꝯstant. deus illa tempat q̃ circu¬
fusa rectorẽ sequũt᷑ & duce.potentius aut ẽ & p̃ciosuns
quod facit quod deus ẽ ꝙͣ mati̾a patiens dei. Quẽ
in hec mondo locum deus optinet. hũc in hoĩe aiũs ꝙ ẽ illic
mat̾ia id nobis corpꝰ ẽ. Sexiuat ergo det̾iora melioribus
fortes simꝰ adu̾sus fortuita. non ꝯtremiscamꝰ iuirias. nõ
uuln̾a. non uincula. non egestate. mors quide aut fi¬
uis aut tranisitus est/. nec desinere timeo. ⁊dem ẽ .n.
non puto expectas ut adiciã senem. s me hertu¬
le uiride aĩo ac uigente & cum corpusculo suo coluctate.
Uniq eĩ se uã gessit & tale aĩi male collocauit aut for¬
tasse uoluit hoc ip̃ nobis ondere posse iugeniũ fortissimũ

Expanded text:
tas est. Ut ad propositum revertar, huic libertati multum tas est. Ut ad propositum revertar, huic libertati multum conferet et illa, de qua modo loquebamur, inspectio. Nempe universa ex materia et ex deo constant. Deus ista temperat, quae circumfusa rectorem secuntur et ducem. Potentius autem est ac pretiosius, quod facit, quod est deus, quam materia patiens dei. Quem in hoc mundo locum deus obtinet, hunc in homine animus. Quod est illic materia, id in nobis corpus est; serviant ergo deteriora melioribus. Fortes simus adversus fortuita. Non contremescamus iniurias, non vulnera, non vincula, non egestatem. Mors quid est ? Aut finis aut transitus. Nec desinere timeo, idem est enim, Non, puto, exspectas, ut adiciam senem, sed mehercules viridem animo ac vigentem et cum corpusculo suo conluctantem. Inique enim se natura gessit et talem animum male conlocavit; aut fortasse voluit hoc ipsum nobis ostendere, posse ingenium fortissimum
Abbreviated transcription (Latin):
distinx̾it ĩ una deformitate iacentib faciem dimiẜit. Unde
lux tanta fundatur: ignis sit an aliquis ĩ igne lucidius. Ego
ista non q̃ram / ego nesciã. unde descenderimꝰ. Semel hec mͥ ui¬
deuda sit an sepe nascenduz. Quo hĩe iturus sim. q̃ sedes
sum & ad maiora natus qͣ ut macipiũ sim mei corporis. Qd̾
equidem non alit̾ aspicio ꝙ uinculũ aliqd libertati mee circũ¬
datum. Hloc itaq oppono fortune in quo resistat. nec ꝑ illud
ad me ullũ transire uulnꝰ sino. quicquid in me pot ĩ uiriã pati ha
ẽ in quo obnoxio demicilio auis liber hĩtat. Nũꝙͣ me caro ista ꝯplet
admetum nũqr ad indiguã bono simulatioe nũꝙͣ in hond
huiꝰ corpuscili mentiar. Cum uisu fuĩt distrahã cũ illo
sotietate. Et mic eñ dũ hexemꝰ non erimꝰ equis ꝓtib sotui
aiis ad se om̃e iuis ducet ꝯtemptꝰ corporis sui certa liber¬

Expanded text:
distinxerit, in una deformitate iacentibus faciem diviserit ? Unde distinxerit, in una deformitate iacentibus faciem diviserit ? Unde lux tanta fundatur ? Ignis sit, an aliquid igne lucidius ? Ego ista non quaeram ? Ego nesciam, unde descenderint ? Semel haec mihi videnda sint, an saepe nascendum ? Quo hinc iturus sim ? Quae sedsum et ad maiora genitus, quam ut mancipium sim mei corporis, quod equidem non aliter aspicio quam vinclum aliquod libertati meae circumdatum. Hoc itaque oppono fortunae, in quo resistat, nec per illud ad me ullum transire vulnus sino. Quicquid in me potest iniuriam pati, hoc est. In hoc obnoxio domicilio animus liber habitat. Numquam me caro ista conpellet ad metum, numquam ad indignam bono simulationem; numquam in honorem huius corpusculi mentiar. Cum visum erit, distraham cum illo societatem. Et nunc tamen, dum haeremus, non erimus aequis partibus socii; animus ad se omne ius ducet. Contemptus corporis sui certa liber
Abbreviated transcription (Latin):
lumen in publicu prodeunt & in aliqua regione ad ppłi
otiu dedicata occulos libera luce delectant. Sic auis ĩ hoc
tristi & obscuro domicilio clausꝰ quotiens po̾t aꝑtum petit
& ini reꝵ nature ꝯtemplatio requiescit. I sapiens asecta¬
torq sapiẽ adheret quide in corpore suo S optima sui
rte abest ae cogitationes suas ad sublima intendit uelut
saciamento rogatꝰ hoc quod uiuit stipendiũ putat & ita
formatus ẽ ut illi nec amor inte nec odiũ sit. patit᷑q mor¬
talia qͣ uix sciat ampliora supeẽ ¶ Interdices mͥ ĩspectioẽ
reꝵ nature. ac toto abducto rediges ĩ ꝑtem: Ego non q̃ram
que sint initia uniusoꝵ quis reꝵ formator quis oĩa in uno mͥ¬
sa & mat̾ia & mat̾ia ĩherti ꝯuoluta discreu̾it: Nõ q̃ram
quis sit istius artifex mondi. Qua zatioe tanta magnitu¬
do in legem & ordinez uen̾it : quis spsa colegerit. Cõfusa

Expanded text:
lumen, in publicum prodeunt et in aliqua regione ad populi lumen, in publicum prodeunt et in aliqua regione ad populi otium dedicata oculos libera luce delectant; sic animus in hoc tristi et obscuro domicilio elusus, quotiens potest, apertum petit et in rerum naturae contemplatione requiescit. Sapiens adsectatorque sapientiae adhaeret quidem in corpore suo, sed optima sui parte abest et cogitationes suas ad sublimia intendit. Velut sacramento rogatus hoc, quod vivit, stipendium putat. Et ita formatus est, ut illi nec amor vitae nec odium sit, patiturque mortalia, quamvis sciat ampliora superesse. Interdicis mihi inspectione rerum naturae, a toto abductum redigis in partem ? Ego non quaeram, quae sint initia universorum ? Quis rerum formator ? Quis omnia in uno mersa et materia inerti convoluta discreverit ? Non quaeram, quis sit istius artifex mundi ? Qua ratione tanta magnitudo in legem et ordinem venerit ? Quis sparsa collegerit, confusa
Abbreviated transcription (Latin):
opus & cam oꝑis. aut fer sniam aut qd̾ facilius in huiꝰmodi ⁊eb
nega tibi liq̃re & nos reu̾ti iube.¶Quid te inquis delectat tp̃s q̃
int̾ ip̃a ꝯterẽ que tibi millũ affectũ eripuit nullã cupiditatem
abigũt. Ego quidem pͥora illa ago ac tracto quib pacat᷑ ais
& me pͥus scrutor deinde hũc mondũ. nec hoc quide tp̃s ut exi¬
stimas ꝑdo. lta ci omĩa si non ꝯcidantꝰ nec in hanc subtili¬
tate ĩ unle distrahant. Attolunt & leuant auiz qui graui
sarcina p̃ssus cupit explicari & reu̾ti ad illa quoꝵ fuit. Nlam
corpiis hoe auimi pondus ac pena e p̃mente illo ueget ĩ uĩcuł
ẽ nisi accessit phya & illii respirare reꝵ natẽ spectaculo ius¬
sit & a terenis ad diuina dimisit hec libertas cius ẽ. Hec eua¬
gatio subducit intim se custodie in qua tenet᷑ a celo reficitꝰ.
Quẽadio artifices. & alicuiꝰ rei subtilioris ĩspectores que
intentione occulos defatigat si magnũ non hñt & p̾claꝵ

Expanded text:
opus et causam operis. Aut fer sententiam aut, quod facilius in eiusmodi rebus est, nega tibi liquere et nos reverti iube. "Quid te," inquis, "delectat tempus inter ista conterere, quae tibi nullum affectum eripiunt, nullam cupiditatem abigunt ?" Ego quidem ut potiora illa ago ac tracto, quibus pacatur animus, et me prius scrutor, deinde hunc mundum. Ne nunc quidem tempus, ut existimas, perdo. Ista enim omnia, si non concidantur nec in hanc subtilitatem inutilem distrahantur, attollunt et levant animum, qui gravi sarcina pressus explicari cupit et reverti ad illa, quorum fuit. Nam corpus hoc animi pondus ac poena est; premente illo urgetur, in vinclis est, nisi accessit philosophia et illum respirare rerum naturae spectaculo iussit et a terrenis ad divina dimisit. Haec libertas eius est, haec evagatio; subducit interim se custodiae, in qua tenetur, et caelo reficitur. Quemadmodum artifices alicuius rei subtilioris, quae intentione oculos defetigat, si malignum habent et precarium