comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
piencia. Cum enĩ pauꝑtatis uua et eadem q sit ius quid nã di¬
ci p̃t. Qmobreu c. fabrcio tollerabilis fuit. Alu negent se fer¬
re posse huic igitur alterius quãius suuilis ẽ ea rõ consolandi
que docet hũaesse que accideruit. Non enĩ id solum continet ea
disputacio ut cognicionẽ afferat generis hũam. S significat
tollerabilia ẽẽ que et tulerit et ferant ceteri de pauꝑtate agit̾
multi pacientes pauꝑes cõmemorantur de contendendo honorem
multi in houorati proferuntur. Et quidẽ propt̾ id ipm beaciores
eoꝵ q priuatũ ocium uegocus publicis ante tulerunt noĩatim
uita laudatur. nec siletur illud potentissum regis ancipestum
qui laudat senẽ et fortunatũ ẽẽ dicit qd̾ gloriosus sit atq igno¬
bilis ad sup̃iũ diem ꝑuenturꝰ. Sinuliter cõmemorandis exem¬
plis orbitates q liberotũ predicantur. Eoꝵq qui grauiores fu¬

Expanded text:
pientia. cum enim paupertatis una eademque sit vis, quidnam dipientia. cum enim paupertatis una eademque sit vis, quidnam dici potest, quam ob rem C. Fabricio tolerabilis ea fuerit, alii negent se ferre posse? huic igitur alteri generi similis est ea ratio consolandi, quae docet humana esse quae acciderint. non enim id solum continet ea disputatio, ut cognitionem adferat generis humani, sed significat tolerabilia esse, quae et tulerint et ferant ceteri. de paupertate agitur: multi patientes pauperes commemorantur; de contemnendo honore: multi inhonorati proferuntur, et quidem propter id ipsum beatiores, eorumque, qui privatum otium negotiis publicis antetulerunt, nominatim vita laudatur, nec siletur illud potentissimi regis anapaestum, qui laudat senem et fortunatum esse dicit, quod inglorius sit atque ignobilis ad supremum diem perventurus; similiter commemorandis exemplis orbitates quoque liberum praedicantur, eorumque, qui gravius f
Abbreviated transcription (Latin):
tere opniatũ uideri. Aut qui tollerabilius feret ĩcõmodũ qui¬
cognouerũt nect̃e hõi tale quid accidẽtur. Nec eñ or̃o de ipã sũma¬
mali nichil detrahit. tm̃modo afferet nichil euenisse ꝙ nõ opĩa¬
dum fusset sneq tam̃e genus id oronis inconsolando non ualet
S id haud scĩa an plurimiũ. Ergo ista nec opinata nõ hũt tantã
uiui ut egritudo ex is om̃is oriatur. feriunt forte grauius non
id efficiũt ut ea que accidant maiora uideantur quia recensia
n his solum que mala. s in his eciam que bona uidentur. Nam
ut ip̃ius rei natura qualis et quãta sit querimꝰ ut de pauꝑtate
non nũꝙͣ cuiꝰ onis disputando leuamus docentes ꝙͣ parua et
ꝙͣ pauca suit que natura deside̾t aut ad disputandi subtilitate
oronem ad exempla traduciuꝰ. hic socrates cõmemoratur. hic di¬
ogenes. hic cecilianũ illud sepe est et iam sub paliolo sordido sa¬

Expanded text:
tere inopinatutere inopinatucognoverit necesse esse homini tale quid accidere. Ea enim lege nati summali nihil detrahit, tantum modo adfert, nihil evenisse quod non opinandum fuisset. neque tamen genus id orationis in consolando non valet, sed id haud sciam an plurimum.  ergo ista necopinata non habent tantam vim, ut aegritudo ex is omnis oriatur; feriunt enim fortasse gravius, non id efficiunt, ut ea, quae accidant maiora videantur: quia recentiain is solum, quae mala, sed in is etiam, quae bona videntur. nam aut ipsius rei natura qualis et quanta sit, quaerimus, ut de paupertate non numquam, cuius onus disputando levamus docentes, quam parva et quam pauca sint quae natura desideret, aut a disputandi subtilitate orationem ad exempla traducimus. hic Socrates commemoratur, hic Diogenes, hic Caecilianum illud: saepe est etiam sub palliolo sordido sa
Abbreviated transcription (Latin):
librũ tlitomachĩ quẽ ille euersa cartagine misit cõsolandi cã
ad captiuos aues suos. In eo est disputacio scripta carneadis ꝙ
se ait in cõmentanũ retulisse cum ita positum eẽt uideri fore
in egritudiuẽ sapientẽ patria capta. Que carenades contradix¬
uit sccipta sunt. tanta igitur calamitatis pñtis adhibetur a pl
medicina quãta mueterata ne desideratur quidem. Ne si ali¬
quot anuis post idem ille libet captiuus missus eẽt nulueribus
mederetur. S cicatricib seusi enĩ et pede tentĩ progrediens ex¬
tingatur dolor. Non quo ip̃a res mutari soleat aut possit. sed
id q̃uod racio debuerat usus docet minora ẽẽ ea que sint us
maiora. Quid ergo opus est dicet aliquis rõne aut̃ om̃ino
consolacione ulla qua solemus uti cũ leuare dolorem merenc¬
um uolumꝰ hoc em̃i fere tamen habenius in pup̾tu nichil opor¬

Expanded text:
librum Clitomachi, quem ille eversa Karthagine misit consolandi causa librum Clitomachi, quem ille eversa Karthagine misit consolandi causa ad captivos, cives suos; in eo est disputatio scripta Carneadis, quam se ait in commentarium rettulisse. cum ita positum esset, videri fore in aegritudine sapientem patria capta, quae Carneades contra dixerit, scripta sunt. tanta igitur calamitatis praesentis adhibetur a philosopho medicina, quanta inveteratae ne desideratur quidem, nec, si aliquot annis post idem ille liber captivis missus esset, volneribus mederetur, sed cicatricibus. sensim enim et pedetemptim progrediens extenuatur dolor, non quo ipsa res immutari soleat aut possit, sed id, quod ratio debuerat, usus docet, minora esse ea quae sint visa maiora. Quid ergo opus est, dicet aliquis, omnino ratione aut consolatione illa, qua solemus uti, cum levare dolorem maerentium volumus? hoc enim fere tum habemus in promptu, nihil opor
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣquã hostiũ repeus aduentꝰ magis aliquãdo conturbat ꝙͣ expectas
et ĩ maris subita tempestas ꝙͣ aute promisa terreat nauigantes ue¬
deui ob duas cãs prima que quanta sint que accidũt considerand
spaciũ non datur. Denide cũ uidetur precaueri potusse si prouisũ
esset quasi culpa contractũ malũ egritudinẽ agrorẽ facit. Qua
ita ẽẽ Dies declarat que procedens ita mitigat ut isdem malis ma¬
uẽtib nõ modo lematur egritudo s in plerisq tollatur. Cartagnien¬
ses multi rome seruieriuit. Macedones rege per se capto uidiꝰ. S¬
et itim decantauerãt fortasse eiũ erant uultu or̃one om̃i relique
nutu et statu ut eos archiuos aut siconios diceres magis q me
mouerant corinthi subito aspecta pari et meꝙͣ ip̃os coruithios quo
aũs duiturna cogitacio callum uetustatis obduxerant. Legimus

Expanded text:
quamquam hostium repens adventus magis aliquanto conturbat quam expectatus, quamquam hostium repens adventus magis aliquanto conturbat quam expectatus, et maris subita tempestas quam ante provisa terret navigantes vedem ob duas causas, primum quod, quanta sint quae accidunt, considerandi spatium non datur, deinde, cum videtur praecaveri potuisse, si provisum esset, quasi culpa contractum malum aegritudinem acriorem facit. Quod ita esse dies declarat, quae procedens ita mitigat, ut isdem malis manentibus non modo leniatur aegritudo, sed in plerisque tollatur. Karthaginienses multi Romae servierunt, Macedones rege Perse capto; vidi ed iam decantaverant fortasse. eo enim erant voltu, oratione, omni reliquo motu et statu, ut eos Argivos aut Sicyonios diceres, magisque me moverant Corinthi subito aspectae parietinae quam ipsos Corinthios, quorum animis diuturna cogitatio callum vetustatis obduxerat. legimus
Abbreviated transcription (Latin):
bello punico agitur de quo ip̃o cum aliud .m. catomi. aluid
l. letulo uidentur. Nulla int̾ eos concertacio umꝙͣ fuit.
hii nimis iracuude agunt presertĩ cum ab his non sane
animosa defendatur sm̃a pro qua nõ in senatu non in cõ¬
cione. nõ apud ex̾citum. nec ad cẽsores dicere audeant.
S cũ istis alias. Et eo quidem aĩo nullũ ut certaniẽ instituã uerũ dici¬
tib facile cedam. Tantũ admonebo si maxĩe uerũ sit ad corpus oĩa refer¬
re sapientẽ ad utilitatẽ suam. siue ut houestius dicã nichil fac̾e̾ nnsi
qd̾ expediat siue oĩa referre ad utilitatẽ suam. Qm̃ hec pausibilia nõ
sunt. ut hii sigͣnũ gaudeant glouose loqui desinat. Cyrenaicoꝵ re¬
stat siũa qui iñ egritudinẽ censent existere si uec opiato quidẽ ueni
Est id quidẽ magnũ ut supra dixi. eciam crispo ita uideri scio ꝙ pro¬
uisum aute nou sit id fieri uehemencius. S non sunt in hoc oĩa

Expanded text:
bello Punico agitur? de quo ipso cum aliud M. Catoni, aliud bello Punico agitur? de quo ipso cum aliud M. Catoni, aliud L. Lentulo videretur, nulla inter eos concertatio umquam fuit. hi nimis iracunde agunt, praesertim cum ab is non sane animosa defendatur sententia, pro qua non in senatu, non in contione, non apud exercitum neque ad censores dicere audeant. sed cum istis alias, et eo quidem animo, nullum ut certamen instituam, verum dicentibus facile cedam; tantum admonebo, si maxime verum sit ad corpus omnia referre sapientem sive, ut honestius dicam, nihil facere nisi quod expediat, sive omnia referre ad utilitatem suam, quoniam haec plausibilia non sunt, ut in sinu gaudeant, gloriose loqui desinant. Cyrenaicorum restat sententia; qui tum aegritudinem censent existere, si necopinato quid evenerit. est id quidem magnum, ut supra dixi; etiam Chrysippo ita videri scio, quod provisum ante non sit, id ferire vehementius; sed non sunt in hoc omnia.
Abbreviated transcription (Latin):
nullã insapiẽtem unu ẽẽ fortune tenuẽ uictũ añ fert copi¬
oso. negat ullũ ẽẽ tempus quo sapieus nõ beatus sit. Oĩã
phõ digna. s cũ uoluptate pugnancia. Non istã dicit uo¬
luptatem dicat quel. nempe eam dicit in qua uirtutis
nulla pars iusit. Age si uoluptatẽ non intelligimꝰ ne dolo¬
rem quidẽ. Nego igitur eius ẽẽ quid dolorẽ suminũ ma¬
lum ẽẽ menatur mencionẽ fac̾e̾ uirtũtis. Et queruntur
quidẽ epicurei uiri optinu. nã nullũ genus ẽ minꝰ mali¬
ciosum me studiose dice̾ contra epicurũ ita credo de hono¬
re aut de dignitate contendimꝰ. Michi sũmũ in aĩo bonũ
uidetur. illi aũt in corpore. michi in uirtute. illi ĩ uolu¬
ptate. et illi pugnant et quidẽ iucioꝵ fidem implorant.¬
multi aũt sunt qui statĩ cõuolant. Ego sum is qui dicã
me non laborare actũ habiturũ quod egerit. Quid em̃ de

Expanded text:
ullam in sapientem vim esse fortunae, tenuem victum antefert copiullam in sapientem vim esse fortunae, tenuem victum antefert copioso, negat ullum esse tempus, quo sapiens non beatus sit. omnia philosopho digna, sed cum voluptate pugnantia. non istam dicit voluptatem. dicat quamlibet; nempe eam dicit, in qua virtutis nulla pars insit. age, si voluptatem non intellegimus, ne dolorem quidem? nego igitur eius esse, qui dolore summum malum metiatur, mentionem facere virtutis. Et queruntur quidam Epicurei, viri optimi—nam nullum genus est minus malitiosum—, me studiose dicere contra Epicurum. ita credo, de honore aut de dignitate contendimus. mihi summum in animo bonum videtur, illi autem in corpore, mihi in virtute, illi in voluptate. et illi pugnant, et quidem vicinorum fidem implorant—multi autem sunt, qui statim convolent —; ego sum is qui dicam me non laborare, actum habiturum, quod egerint. quid enim? de
Abbreviated transcription (Latin):
dere. nec dolere. hic pͥmũ et terciũ putat idẽ ẽẽ nec distinguit
a nõ dolendo uoluptatẽ. Tertiũ pt̃m cõmune cũ quibusdam.
Quod cũ uirtꝰ maxĩe expectatur eius q adipiscende cã phĩa sit
quesita. Ille a uirtute sũmũ bonũ seꝑauit. At laudat sepe uir¬
tutẽ et quidẽ.C. grachus cũ largiciõs maximas fecisset et effu¬
disset errariũ uerbis tame deffendebat errariũ. Quid uerba
audiã cũ fc̃a iuideam. Piso ille frugi semꝑ contra legẽ frumẽta¬
niaui dixerat. Is lege lata consularis id frumẽtũ accipiendũ ue¬
nerat. Aĩauertit grachus in concione pisonẽ stantẽ. querit
audiente populo ro. qui sibi constet cum ea lege frumentũ p¬
tat qua disuaserit. Nolĩ inquit mea bona grãcihe tibi
uir grauis et sapiens lege sẽpronia patͥmoniũ publicũ dissi¬
pari lege or̃ones grachi patronũ aerarii ẽẽ dicẽs. Regat e¬
picureus iocunde posse unu nisi cũ uirtute iuuatur. Negat

Expanded text:
dere nec dolere, hic primum et tertium putat idem esse nec distinguit a non dolendo voluptatem. tertium peccatum commune cum quibusdam, quod, cum virtus maxime expetatur eiusque adipiscendae causa philosophia quaesita sit, ille a virtute summum bonum separavit. 'at laudat saepe virtutem'. et quidem C. Gracchus, cum largitiones maximas fecisset et effudisset aerarium, verbis tamen defendebat aerarium. quid verba audiam, cum facta videam? L. Piso ille Frugi semper contra legem frumentariam dixerat. is lege lata consularis ad frumentum accipiundum venerat. animum advertit Gracchus in contione Pisonem stantem; quaerit audiente p. R., qui sibi constet, cum ea lege frumentum petat, quam dissuaserit. nolim inquit mea bona, Gracche, tibivir gravis et sapiens lege Sempronia patrimonium publicum dissupari? lege orationes Gracchi, patronum aerarii esse dices. negat Epicurus iucunde posse vivi, nisi cum virtute vivatur, negat
Abbreviated transcription (Latin):
Neq illo̾ munꝰ electi nͥ in quibusdã pñcipib tp̃ib illiꝰ
fuissent studia doctuci qui cũ cetera licteris mandarẽt. a¬
lii ius ciuile alii orõnes suas alii monumenta maioꝵ
hanc amplissimã oĩ arciũ bene uiuendi disciplinã m¬
ta magis ꝙͣ licteris ꝑsecuti st̃. Itaq illiꝰ uere elegantis
et idẽ clio mõ dicentib stoicis cũ achedenucis eoꝵ ꝯͣuersis
disceptarent. Nulla fere st̃ ⁊ panca admod̾ lectina monu¬
menta. Siue pp̃ magnitudiem rerũ occupatoem q om̃i¬
siue ⁊ iã ꝙ imperitis ea ꝓbari posse nõ arbitrabanterr. Cũ
interumn illis scilentib . C. amasuꝰ extitit dicens. Cuiꝰ li¬
bris editis comota młtitudo ꝯtulit se adeãdem potissimũ
disciplinã sine ꝙ erat cogͥtu ꝑfacilis siue ⁊̃ qr nichil erat

Expanded text:
neque ad illud munus electi, nisi in quibusdam principibus temporibus illis fuissent studia doctrinae. qui cum cetera litteris mandarent, alii ius civile, alii orationes suas, alii monumenta maiorum, hanc amplissimam omnium artium, bene vivendi disciplinam, vita magis quam litteris persecuti sunt. itaque ilet idem alio modo dicentibus Stoicis, cum Academici eorum controversias disceptarent, nulla fere sunt aut pauca admodum Latina monumenta sive propter magnitudinem rerum occupationemque homisive etiam quod imperitis ea probari posse non arbitrabantur, cum interim illis silentibus C. Amafinius extitit dicens, cuius libris editis commota multitudo contulit se ad eam potissimum disciplinam, sive quod erat cognitu perfacilis, sive quod invit
Abbreviated transcription (Latin):
eiꝰ dem ⁊ młi orõnes mła cũ scripserit ytalisĩ totã octupa¬
uerunt. Quodq maximũ argumentũ est nõ dici illa sb¬
tiliter ꝙ ⁊ iã facile addiscant᷑ ⁊ ab in doctis ꝓbentur ał
illi firmam̃tũ ẽẽ discipline putant. S defendit ꝙ quiq
centit st̃ eĩ iudicia libera. Nos institutũ tenebunꝰ nłłs q
q exxpo suti᷑ tudi disp̾utacoĩb quartus dies hoc loco ꝯclu¬
ditur. ut eĩ inferiorẽ ambulacoem̃ descendimꝰ qd̃ fecera¬
mꝰ idẽ suꝑionb dieb acta sicres est. M Dicat si qͣs uult q

Expanded text:
totam occupaverunt, quodque maxumum argumentum est non dici illa subtiliter, quod et tam facile ediscantur et ab indoctis probentur, id illi firmamentum esse disciplinae putant. Sed defendat, quod quisque sentit; sunt enim iudicia libera: nos institutum tenebimus nullisque que expositis tridui disputationibus quartus dies hoc libro concluditur. ut enim in inferiorem ambulationem descendimus, quod feceramus idem superioribus diebus, acta res est sic:
Abbreviated transcription (Latin):
pi ad ueritatem merenti illũ suo iudicio ⁊ ꝙ se ita pi¬
leuienda. Mam quã quisq cura tõeu recipere possit uidendũ ẽ.
turpitudiẽ. aut ita ꝑuũ malũ ut id obruatur scipĩa. uix cu
pareat qͥ uchil opĩoe affingat assũmat q ad egritudiẽm n ͨ
nõ putat eẽ rectũ ꝙͣ se maxĩe extruciari luctuq ꝯfici quo ꝑui
nichil eẽ possit. E docuit tñ rõ ut mͥ quidẽ uidetur cũ hoc ip̃m
poslit. tñ ut inderemꝰ quidꝙ eet̃ ĩ egritudiẽ mali id nõ na¬
turtile eẽ s uoluntario iudicio s opĩoĩs ꝯͣctum. Tractũ sta¬
tem a nob̃ id genꝰ egͥtudĩs qd̾ unũ ẽ oũ maxinũ ut eosp¬
laito reliqͥoꝵ remedia ne magnopere querenda arbitrem᷑. St̃
em̃ certa que de pauꝑtate/ certa que ie uita ĩhonorata ⁊ ĩgla
dici soleant. Seperatĩ certe scole st̃ de exilio de interitu puĩe de
debilitatede cecitate de oĩ caũ ĩiqͦ nomẽ solet pom calcanita¬

Expanded text:
probare maerenti illum suo iudicio et, quod se ita pulenienda, quam quisque curationem recipere possit, videndum est. turpitudine, aut ita parvum malum, ut id obruatur sapientia vixque appareat, qui nihil opinione adfingat adsumatque ad aegritudinem nec id putet esse rectum, se quam maxume excruciari luctuque confici, quo pravius nihil esse possit. edocuit tamen ratio, ut mihi quidem videtur, cum hoc ipsum posset, tamen ut videremus, quicquid esset in aegritudictum. Tractatum est autem a nobis id genus aegritudinis, quod unum est omnium maxumum, ut eo sublato reliquorum remedia ne magnopere quaerenda arbitraremur. sunt enim certa, quae de paupertate certa, quae de vita inhonorata et ingloria dici soleant; separatim certae scholae sunt de exilio, de interitu patriae, de servitute, de debilitate, de caecitate, de omni casu, in quo nomen poni solet calamita
Abbreviated transcription (Latin):
sio ad nurabił q cursus ad oem̃ excellenciã factꝰ est domina¬
tu regio re .p. liberata. Nec u ͦ hic locus est ut de morib insti¬
tutis q iisuioꝵ ⁊ disciplina ac temperacõe ciuitatis loqͣui᷑.
eliis hec locis satis accurate a nob̃ dicta it maxĩe q ĩ hns sex
libris quos de re p. excͥpsimꝰ. Hoc ã loco ꝯsideranti istudia
doctrine multa sane octuriut cur ea quoq arcessita aliũde ne
pene ĩ ꝯspectu p̾stanti sapiencia ⁊ nobilitate pitagoras qui
cuit in ptalia temporib isdem quib .L. brutꝰ patriã libe¬
rauit pclarus auctor nobilitatis tue/ piccogore ã doctͥnti cũ¬
longe lateq flueret ꝑmanauisse mͥ iudetur in hãc cunitate
Id qr coniectura tũ probabile est tũ quibusd ⁊ uestigis i¬
dicatur. Diuis enĩ est qui putet cũ floreret in ytalia grecu
põtentissims ⁊ maxins urbib ea q̃ magna dicta est. In

Expanded text:
s incredibilisque cursus ad omnem excellentiam factus est dominatu regio re p. liberata. nec vero hic locus est, ut de moribus institutisque maiorum et disciplina ac temperatione civitatis loquamur; aliis haec locis satis accurate a nobis dicta sunt maximeque in is sex libris, quos de re publica scripsimus. hoc autem loco consideranti mihi studia doctrinae multa sane occurrunt, cur ea quoque arcessita aliunde neqpaene in conspectu praestanti sapientia et nobilitate Pythagoras, qui fuit in Italia temporibus isdem quibus L. Brutus patriam liberavitlonge lateque flueret, permanavisse mihi videtur in hanc civitatem, idque cum coniectura probabile est, tum quibusdam etiam vestigiis indicatur. quis enim est qui putet, cum floreret in Italia Graecia potentissumis et maximis urbibus, ea quae magna dicta est, in
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpͥum eiꝰ fecit de qua loquor discipłie. Michi quidẽ ⁊ iam
apu ceri carmẽ qd̃ ualde pandentiꝰ laudat epła quadã que
est ad tuberonem putagoreũ uidet. Multa ⁊ iã st̃ ĩ nrĩs
nstitutis ducta ab ilł que pretereo ne ea que peperisse ip̃
putaniꝰ et aliũde dedicisse uideam᷑. S ut ad ppoĩtũ rede
facile ut appareat nr̃os oĩa ꝯsequi potuisse sił ut uelle ce¬
pissent. Sed et de ceteris studiis alio loco edicemꝰ si usus fu¬
ent ⁊ sepe disfimꝰ Sapĩe studiũ uetꝰ id quidem ĩ mrĩs sed
tñ ante leli etatẽ. ⁊ scipioĩs nõ reperio quos appellare pos

Expanded text:
uor, disciplinae. mihi quidem etiam Appii Caeci carmen, quod valde Panaetius laudat epistola quadam, quae est ad Q. Tuberonem, Pythagoreum videtur. multa etiam sunt in nostris institutis ducta ab illis; quae praetereo, ne ea, quae repperisse ipsi putamur, aliunde didicisse videamur. Sed ut ad propositum refacile ut appareat nostros omnia consequi potuisse, simul ut velle coepissent. Sed de ceteris studiis alio loco et dicemus, si usus fuerit, et saepe diximus. sapientiae studium vetus id quidem in nostris, sed tamen ante
Abbreviated transcription (Latin):
onem. nutinã q regẽ pictagoreũ a posteriorib existĩatũ⁊ Iã
cũ pictagore disciplinã ⁊ ꝯstituta cognoscerent regis q ens
equitatem ⁊ sapienciam a maiorib sus accepissent. Ett̃¬
tes aut᷑ ⁊ tempora igraret̃ pp̃ uestutatẽ tũ qui capiã excelłet¬
pictagore auditorem crediderut fuisse ⁊ de ꝯiectura quidẽ atten
ẽẽ dicantur ⁊ p̾cepta quedam occulcius tradere ⁊ mentes su¬
as acogitacõe Intencõe tantu fidib q ad tnͣsquillitatẽ tra¬
ducere gratissimꝰ auctor ĩ originib dixit cato. Morẽ apd̾
maiores hũc epulaꝵ fuisse ut deinceps qui accũberent cane¬
rent ad tibiam claroꝵ uiroꝵ laudes atq urtutes. Ex quo
prospicuũ ẽ ⁊ cantus tum funsse rescripto suo cũ soms et
carĩa ꝙͣ ꝙͣ id quidẽ. ⁊Iã duodecim tabule declarãt ꝯdi iã
tum solitum eẽ caunen ꝙ ne liceret fieri ad alteriꝰ ĩiriã
lege sanxerut. ⁊ Iec uͦ illd̃ eruditoꝵ ip̃oꝵ argumentũ est

Expanded text:
 regem Pythagoreum a posterioribus existimatum. nam cum Pythagorae disciplinam et instituta cognoscerent regisque eius aequitatem et sapientiam a maioribus suis accepissent, aetates autem et tempora ignorarent propter vetustatem, eum, qui sapientia excellePythagorae auditorem crediderunt fuisse. et de coniectura quidem hactenus. esse dicantur et praecepta quaedam occultius tradere et mentes suas a cogitationum intentione cantu fidibusque ad tranquillitatem traducere, gravissumus auctor in Originibus dixit Cato morem apud maiores hunc epularum fuisse, ut deinceps, qui accubarent, canerent ad tibiam clarorum virorum laudes atque virtutes; ex quo perspicuum est et cantus tum fuisse discriptos vocum sonis et carmina. quamquam id quidem etiam duodecim tabulae declarant, condi iam tum solitum esse carmen; quod ne liceret fieri ad alterius iniuriam, lege sanxerunt. nec vero illud non eruditorum t
Abbreviated transcription (Latin):
tellige quid dicas. Epicurꝰ nõ dicit et hoc ille agricolus me audien¬
te athenis senex zeno istoꝵ acutissimꝰ contẽpn̾e et magna uoce dice̾
folebat eũ ee beatũ qui pñtib uoluptatib frueretur confidẽtq se
fruiturũ aut i onũ aut in magna parte iite dolore nõ interueĩ¬
te. atit si ĩterueniret si sũmꝰ foret futurũ brenẽ sui produgior pł
habiturũ iocũdiꝙͣ mali. hec cogitantẽ fore beatũ presertĩ et ant̾e
pceptis honis contentis eẽt. Nec mortẽ nec deos extunesce̾t. hũs
forinã epicun iute bẽ uerbis zeuonis exp̃ssam / nichil ut possit ne¬
peaa: sauid erat huius ne uite proposicio et cogitacio aut tybestẽ
leuare potit aut oetam de quo paulo aute dix aut thelamouem
pulsum patria exulantẽ atq egentem. In quo hec admiracio fie¬
bat. Hictine ẽ ile thelamõ modõ qu̾e gloria ad celũ extulit que

Expanded text:
tellegere, quid dicat Epicurus. hoc dicit, et hoc ille acriculus me audientellegere, quid dicat Epicurus. hoc dicit, et hoc ille acriculus me audiente Athenis senex Zeno, istorum acutissimus, contendere et magna voce dicere solebat: eum esse beatum, qui praesentibus voluptatibus frueretur confideretque se fruiturum aut in omni aut in magna parte vitae dolore non interveniente, aut si interveniret, si summus foret, futurum brevem, sin productior, plus habiturum iucundi quam mali; haec cogitantem fore beatum, praesertim cum et ante perceptis bonis contentus esset et nec mortem nec deos extimesceret. habes formam Epicuri vitae beatae verbis Zenonis expressam, nihil ut possit negari. Quid ergo? huiusne vitae propositio et cogitatio aut Thyestem levare poterit aut Aeetam, de quo paulo ante dixi, aut Telamonem pulsum patria exulantem atque egentem? in quo haec admiratio fiebat: Hi/cine est ille Te/lamon, modo quem glo/ria ad caelum e/xtulit, Que
Abbreviated transcription (Latin):
que tñ ita dicit dupplicit̾ te ẽẽ ĩustũ cũ et alienũ appetas qͥ mor¬
talis natus condicionẽ postules ĩmortaliũ et grauiter feras te
quod utendũ acceperis reddidisse. Prudencie uero quid responde¬
bis. Dicent uirtute sese ẽẽ contentam quomodo ad bene iuuendum
sic eciã ad beate. Que si extrĩsecus religata pendeat et. nõ oriatur
ad se reuertatur et oĩa sua cõplexa nichil querat aliũde nõ intelli¬
go tur aut u̾bis tam uehemẽt᷑ ornanda aut re tantoꝑe expetenda
iudeatur. Ad hec bona si me reuocas epicure pareo sequor utor te ip̃
duce obluuscor ut iubes eo facilius ꝙ ea ne ĩ malis quidẽ pouẽda cẽ¬
seo. S traducis cogitaciones meas ad uoluptates quas corporis cre¬
Do. aut que propter corpus uł recordacioe uł sepe cogitemus. Nũqͥd
e aluid recte ne int̾pretor sm̃am tuã. Solent enĩ isti negare nos ĩ¬

Expanded text:
quae tamen ita dicet, daplicuer te esse iniustum, cum et alienum appetas, qui morquae tamen ita dicet, daplicuer te esse iniustum, cum et alienum appetas, qui mortalis natus, conditionem postules immortalium, et graviter feras, te, quod utendum acceperis, reddidisse. Prudentiae vero quid respondebis, dicenti vittute ie esse contentam, quo modo ad bene vivendum, sic et ad beate? quae si extrinsecus religata pendeat, et non oriatur ex se, et rursus ad se revertatur, et omnia sua complexa, nihil quaerat aliunde: nonintelligo, cur aut verbis, tam vehementer ornanda, aut re tantopere expetenda videatur. Ad haec bona me, si revocas, Epicure, pareo, sequor, utor te ipso malorum, ut iubes, eoque facilius, quod ea ne in malis quidem ponenda censeo. sed traducis cogitationes meas ad voluptates. quas? corporis, credo, aut quae propter corpus vel recordatione vel spe cogitentur. num quid est aliud? rectene interpretor sententiam tuam? solent enim isti negare nos in
Abbreviated transcription (Latin):
quã affert longniquitas et dies. Iubes me bona cogitare et obli¬
iusci maloꝵ. idicẽs aliquid et magno quidẽ pho dignũ. Si esi
bona ẽẽ sentires que eeñt hoĩe dignissima pictagoras mͥ si dicet
aut socrates aut plato quid places aut quis mers. aut cur suc¬
cũbis. cedis q fortune que ꝑuelle̾ te forsitã potui̾t et pũgnere nõ
potuit. Certe uires fragere magna ius ẽ. In uirtutib eas excita.
si forte dormiũt. Iam tibi aderit princeps fortitudo que te aĩo tanto
ẽẽ coget ut oĩa que possuit hoĩ eueiure cõtempuas. et pro nichi¬
lo putes. Aderit tẽperancia que ẽ ade mod̾acio a me quidẽ paulo
ante appellata fiugalitas que te turpit̾ et nequit̾ fac̾e̾ nichil paci¬
tur. Quid est aũt nequius aut turpius effeminato iuro. Ne iu¬
sticia quidẽ siet te ista face cui minimũ ẽẽ uidetur in hac cã loqui

Expanded text:
quam adfert longinquitas et dies. Iubes me bona cogitare, obliquam adfert longinquitas et dies. Iubes me bona cogitare, oblivisci malorum. diceres aliquid, et magno quidem philosopho dignum, si ea bona esse sentires, quae essent homine dignissima. Pythagoras mihi si diceret aut Socrates aut Plato: quid iaces aut quid maeres aut cur succumbis cedisque fortunae? quae pervellere te forsitan potuerit et pungere, non potuit certe vires frangere. magna vis est in virtutibus; eas excita, si forte dormiunt. iam tibi aderit princeps fortitudo, quae te animo tanto esse coget, ut omnia, quae possint homini evenire, contemnas et pro nihilo putes. aderit temperantia, quae est eadem moderatio, a me quidem paulo ante appellata frugalitas, quae te turpiter et nequiter facere nihil patietur. quid est autem nequius aut turpius ecfeminato viro? ne iustitia quidem sinet te ista fac
Abbreviated transcription (Latin):
neq enĩ qui rerũ naturã. qui uite uarietatẽ qui ĩbecillitatẽ
generis humani cogitat inheret aĩ hec cogitat s tñ uł maxĩe
sapie et fungitur nuin̾e. utrũq enĩ cõsequitur. ut et cõside
b triplici consolacioẽ sanetur. Pormiũ ꝙ posset accide̾ diu cogi¬
tauit que cogitacio una maxĩe molestias om̃s extendat et dilu¬
it. ideande ꝙͣ hũana ferenda intelligit postremo ꝙ uidet malũ
nullũ eẽ insi culpani. Culpã aũt nullam ẽẽ cũ id qd̃ ab hoĩe
nõ potuerit prestari euenerit. Nam reuocacio illa quã affert
cũ a contuendis nos malis auocat nulla ẽ. Non ẽ enĩ ĩ nr̃a
potestate fodicantib his reb quas malis ẽẽ opinemur. Dissi¬
mulacio uł obluuo lacerant. uexant stimulos. admouẽt ignes
adibent respirare non sinũt. Et tu obliuisai iubes ꝙ cõtra na¬
turã est. qd a natura datũ est auxiliũ extorqueas ĩueterati
doloris. Est em̃ tarda illa medicina quidẽ s tamẽ magna.

Expanded text:
Neque enim qui rerum naturam, qui virae varietatem, qui imbecillitatem generis humani cogitat, maeret cum haec cogitat, sed tum vel maxime sapientiae fungitur munere. Utrumque enim consequitur, ut et considerbus triplici consolatione sanetur. Primum, quod posse accidere diu cogitaverit, quae cogitatio una maxime molestias omnes extenuat, et diluit: deinde, quod humana ferenda, intelligit: postremo, quod videt nullam nullum esse nisi culpam, culpam autem nullam esse, cum id, quod ab homine non potuerit praestari, evenerit. Nam revocatio illa, quam adfert, cum a contuendis nos malis avocat, nulla est. non est enim in nostra potestate fodicantibus is rebus, quas malas esse opinemur, dissimulatio vel oblivio: lacerant, vexant, stimulos admovent, ignis adhibent, respirare non sinunt, et tu oblivisci iubes, quod contra naturam est, qui, quod a natura datum est, auxilium extorqueas inveterati doloris? est enim tarda illa quidem medicina, sed tamen magna,
Abbreviated transcription (Latin):
tio cauꝰ moĩ est ociũ. S rõ imia oñn est eg̾tudinũ plura
nosei. eꝰã t ĩuidere egritudĩs est ⁊ euullari ⁊ obtrectare et
misereri ⁊ angui lugere merere emp̃na acfiai lamentari
sollicitan dolere ĩ molestia eẽ aiffluta u desperare. hec oĩa dit
asdem res significãt. s aliꝙͣ difterũt uł quid alio loco fortas¬
se tractanimꝰ. Hec st ille fibre stirpiũ quas ũcio dixi ꝑseq̃de
et onĩs elideçĩde ue ñꝙͣ ulla possit esistere. Magnũ opus et d¬
ficile quis negat. Quod aut̾ p̾claiũ nõ idẽ arduũ. S tñ id
se effecturã pha ꝓfitetur. Nos mͦ curationẽ eiꝰ recipiamꝰ
uerũ quidẽ hec actenemꝰ. Cetera quoscienscũq uoletis ⁊ hoc
Im multis locis nostroꝵ hoĩi Iugema uirtu¬
tes q brute soleo nurari tum maxĩe in hiis
studiis que sero ad modũ expetita in hanc cuu¬
tatem egrecia tnͣstulerunt. Nã cũ a pͥmo urb̾
Cortu regiis istitutis ꝑtum ⁊ ia legib auspici

Expanded text:
st, otium. sed ratio una omnium est aegritudinum, plura nomina. nam et invidere aegritudinis est et aemulari et obtrectare et misereri et angi, lugere, maerere, aerumna adfici, lamentari, sollicitari, dolere, in molestia esse, adflictari, desperare. Haec omnia deasdem res significant, sed aliquid differunt; quod alio loco fortasse tractabimus. haec sunt illae fibrae stirpium, quas initio dixi, persequendae et omnes eligendae, ne umquam ulla possit existere. magnum opus et difficile, quis negat? quid autem praeclarum non idem arduum? sed tamen id se effecturam philosophia profitetur, nos modo curationem eius recipiamus. Verum haec quidem hactenus, cetera, quotienscumque voletis, et hoc um multis locis nostrorum hominum ingenia virtutesque, Brute, soleo mirari, tum maxime in is studiis, quae sero admodum expetita in hanc civitatem e Graecia transtulerunt. nam cum a primo urbis ortu regiis institutis, partim etiam legibus auspicia,
Abbreviated transcription (Latin):
tudinẽ exalteriꝰ reb aduersis. S ic ĩiudencia egritudo ex al¬
teriꝰ reb secundis. In quã g̾ dedit misereri in euuidẽ cadit
mundere. Non cadit ã ĩuidere insapientẽ. gͦ ne msereri quidẽ
da sunt ⁊ diffusiꝰ sñis tũ utendũ eoꝵ potissimũ qui maxiẽ
forti ⁊ ut ita dicã uirili utuntur rõne atq sĩna. nã per ipa¬
tetici fanulares nũ quib nichil est uberiꝰ nichil eruditiꝰ in¬
chii grauiꝰ mediocrita tes uł ꝑturbacõnũ uł morboꝵ cũ tu¬

Expanded text:
tudo est ex alterius rebus adversis, sic invidentia aegritudo est ex alterius rebus secundis. in quem igitur cadit misereri, in eundem etiam invidere; non cadit autem invidere in sapientem: ergo ne misereri quidem.  utendum eorum potissimum, qui maxime forti et, ut ita dicam, virili utuntur ratione atque sententia. nam Peripatetici, familiares nostri, quibus nihil est uberius, nihil eruditius, nihil gravius, mediocritates vel perturbationum vel morborum
Abbreviated transcription (Latin):
qui uolurit extlamare maiꝰ nũ satis ht latera fauces uqi
ret terram tangere ut ei baliste lapidũ ⁊ reliqua tormenta teloꝵ
eo gramores emissiones hñt quo st̃ ꝯtenta atq adducta uelie¬
mentius. Enic uox sic cursus sic plaga hoc grauior quo ẽ emis¬
sa ꝯtentius. Cmꝰ ꝯtentionis cũ tanta ins sit si gemitꝰ in
dolorẽ ad ꝯfirmandũ aũn ualebit utemꝰ. Sin erit ille genutꝰ
lamentabił si ĩbectillis abiectꝰ si flebił ei qui se dederit uix eũ
tũ inderemꝰ qd̾ eẽt fortis ⁊ aĩosi unri. Cũ uͦ nichil ĩminuat¬
ad dolores cur frustra turpes ẽẽ uolumꝰ. Quid ẽ eĩ fletu mu¬
liebri uiro turpiꝰ. Atq hoc p̃ceptũ ꝙ de dolore dat᷑ patet latiꝰ
oĩb eĩ reb nõ solũ dolori sumli ꝯtempcioni aĩ resistendũ ẽ.
Iia exardescit libido ꝯcitatur. in eãdẽ arcẽ ꝯfugiendũ ẽ fadẽ

Expanded text:
qui volunt exclamare maius, num satis habent latera fauces linguam qui volunt exclamare maius, num satis habent latera fauces linguam ret, terram tangere. ut enim ballistae lapidum et reliqua tormenta telorum eo graviores emissiones habent, quo sunt contenta atque adducta vehementius, sic vox, sic cursus, sic plaga hoc gravior, quo est missa contentius. cuius contentionis cum tanta vis sit, si gemitus in dolore ad confirmandum animum valebit, utemur; sin erit ille gemitus elamentabilis, si inbecillus, si abiectus, si flebilis, ei qui se dederit, vix eum tamen videremus, quid esset fortis et animosi viri; cum vero nihil imminuat doloris, cur frustra turpes esse volumus? quid est enim fletu muliebri viro turpius? atque hoc praeceptum, quod de dolore datur, patet latius: omnibus enim rebus, non solum dolori, simili contentione animi resistendum est. ira exardescit, libido concitatur: in eandem arcem confugiendum est, eadem
Abbreviated transcription (Latin):
fereat᷑ renintis opuiĩt. Sile aĩus inxemptione cua depeltit pr¬
sũ dem̃ ponderũ remissione aut̃ sic urgetur ut se nequetint ex¬
tollere. Et si uerũ querimꝰ ĩ omĩb officus ꝑsequentĩ aĩ est
cõhibenta ꝯtentio. Ea ẽ sola officii tãꝙͣ custodia. s hoc quidẽ
indo iore naxiẽ ẽ ꝓudendũ ue qͥd aibiecte ne quid tude ne
quid ĩgnane ue qd̾ ẜiuliter muliebriter ꝙfeiciam I n p̾uns¬
Muefutetur ac reicititur philoterius ille clamor. Ingenuste̾
nõ nũp iuro extessũ e̾. idq raro einllatus unilien quidem
et hric ninirũ ẽ flectus quẽ duodecim tabule in funerib ad¬
biben uetuerunt. Nec uͦ unꝙͣ het ĩgemesat quidẽ fortis ui¬
et sapieus nisi forte ut se intentat ad firmitatẽ ut ĩctadie
lete pngiies uꝰ ⁊ ia cũ fuerut adu̾saꝵ ĩ ifictandis cestibut
ũternscunt. nõ qd doleant aõue suctũbãt. E qr ꝓfundenaa
uori sẽ corpus intenditur uenit q plaga uchementiorexo

Expanded text:
feruntur, remissis opprimunt, simillime animus intentione sua depellit pressum omnem ponderum, remissione autem sic urgetur, ut se nequeat extollere. et si verum quaerimus, in omnibus officiis persequendis animi est adhibenda contentio; ea est sola officii tamquam custodia. sed hoc idem in dolore maxume est providendum, ne quid abiecte, ne quid timide, ne quid ignave, ne quid serviliter muliebriterve faciamus, in primisque refutetur ac reiciatur Philocteteus ille clamor. Ingemescere non numquam viro concessum est, idque raro, eiulatus ne mulieri quidem; et hic nimirum est lessus , quem duodecim tabulae in funeribus adhiberi vetuerunt. nec vero umquam ne ingemescit quidem vir fortis ac sapiens, nisi forte ut se intendat ad firmitatem, ut in stadio  in iactandis caestibus ingemescunt, non quod doleant animove succumbant, sed quia profundenda voce omne corpus intenditur venitque plaga vehementior. quid?
Abbreviated transcription (Latin):
in iuscerib illico malũ existit qui morb et egrotatio q̃ a
nelli mnuct̾ata nõ possut ei q morbo nomẽ est auaritia.
siłrq ut ceteri morbi ut głie cupiditas uł mulierositas
egrotacoẽs q nascunt᷑. Que aut̾ st̃ hiis ꝯͣna ea nasci
putantur a metu ut odiũ inulieꝵ quale inuusto guio s
tilia est ut ĩ hoĩm unu̾sũ genꝰ qd̾ accipimꝰ detinone qͥ¬
tem expenitus insitam qd̾ aut nascitur ex offensc̃e ita
diftimut. Opimonẽ nehementẽ de re nõ fugienda m¬
herentem ⁊ penitus insitant tamꝙͣ fugiendã. hec ã op̃ia
cio est iudicare sescire qd̾ nesciat. Sgrotaciom auf taliai que¬
dami subiecta st̃. Auaricia ambicio mulierositas. ꝑieatia
liguritio uiuulentia. cupedia ⁊ si qua siłia. Est aũt auari¬
citi opinacio uehemĩs de peciña qrͣ ualde expetenda sit ĩ herẽ
et penitus insita. Silis q eiusdẽ geius definicio reliquar. Et

Expanded text:
in visceribus illud malum, existitque morbus et aegrotatio, quae in visceribus illud malum, existitque morbus et aegrotatio, quae evelli inveterata non possunt, eique morbo nomen est avaritia; similiterque ceteri morbi, ut gloriae cupiditas, ut mulierositas, aegrotationesque nascuntur. quae autem sunt his contraria, ea nasci putantur a metu, ut odium mulierum, quale in misogu/nw| Atili est, ut in hominum universum genus, quod accepimus de Timone qtem et penitus insitam. quod autem nascitur ex offensione, ita definiunt: opinionem vehementem de re non fugienda inhaerentem et penitus insitam tamquam fugienda; haec autem tio est iudicatio se scire, quod nesciat. aegrotationi autem talia quaedam subiecta sunt: avaritia, ambitio, mulierositas, pervicacia, ligurritio, vinulentia, cuppedia, et si qua similia. est autem avaritia opinatio vehemens de pecunia, quasi valde expetenda sit, inhaerens et penitus insita, similisque est eiusdem generis definitio reliquarum. o
Abbreviated transcription (Latin):
bacoẽs onis gignunt᷑. Ex ea quẽ adinod̾ cũ sangiuis corru¬
tus ẽ aut pytinta diuidat. abiles in corpore morbi egro¬
trcoẽs que nascuntu: sic prauaꝵ opĩonũ ꝯturbacio ⁊ ipã
uter se repugnancia sanitate spoliat añu morbis q per¬
turbat. Ex ꝑturbacõib aut̃ pͥmũ morbi ꝯficiuntur q̃ uo¬
te ꝯͣne offensiones. hoc loco nimiũ opere ꝯsiñtur actoicis
maxĩe acrissippo dũ morbis corpoꝵ ꝯꝑatur morb̾ĩ. eñ si¬
militudo. qua orõne p̾termissa minime nectͣia ea q̃ rem
continent ꝑtractemꝰ. Intelligatur gͥ ꝑturbacoem iacta¬
tib se opioib inconstanter ⁊ turpide nĩ motu eẽ semper¬
medullis q insederĩt tñ existit ut morbus ⁊ egrotacio et
offensiones q̃ st̃ eis morbis egrotacionib q qͣrie. HIec q̃
dico cogitatoẽ int̾ se differunt. Equidẽ copulata st̃ ea q
ornintur ex libidine ⁊ ex leticia. ⁊ã cũ est ꝯcupita petiũ

Expanded text:
bationes omnes gignuntur ex ea. Quem ad modum, cum sanguis corruptus est aut pituita redundat aut bilis, in corpore morbi aegrotationesque nascuntur, sic pravarum opinionum conturbatio et ipsarum inter se repugnantia sanitate spoliat animum morbisque perturbat; ex perturbationibus autem primum morbi conficiuntur, quae votrariae offensiones. hoc loco nimium operae consumitur a Stoicis, maxime a Chrysippo, dum morbis corporum comparatur morborum animi similitudo; qua oratione praetermissa minime necessaria ea, quae rem continent, pertractemus. intellegatur igitur perturbationem iactantibus se opinionibus inconstantmedullisque insederit, tum existet et morbus et aegrotatio et offensiones eae, quae sunt eis morbis aegrotationibusque contrariae. Haec, quae dico, cogitatione inter se differunt, re quidem copulata sunt, eaque oriuntur ex libidine et ex laetitia. nam cum est concupita pecunia
Abbreviated transcription (Latin):
igname. n ͨ qui pp̃ auaritiã clã depoĩtũ nõ reddit qd̾ ẽ ĩni¬
sticie. Nec qui pp̃ temeritatẽ male rem gessit ꝙ ẽ stulticie fu¬
gi appellan col. Castres uͥtutes fortitudĩem iusticiã prudẽ¬
tia fingalicas ꝯplexa est Et si hoc quid̾ cõe ẽ uͥtutũ / õs̃ eĩ int̾
se ꝯuexe ⁊ m̃cte st̃. R eliqua gͥ ⁊ quarta uͥtus ut sit ip̃a fui¬

Expanded text:
iae, nec qui propter avaritiam clam depositum non reddidit, quod est iniustitiae, nec qui propter temeritatem male rem gessit, quod est stultitiae, frugi appellari solet, eo tris virtutes, fortitudinem iustitiam prudentiam, frugalitas complexa est etsi hoc quidem commune est virtutum; omnes enim inter se nexae et iugatae sunt: reliqua igitur et quarta virtus sit ipsa f
Abbreviated transcription (Latin):
s ⁊ ic̃doctos uiroꝵ eẽ fortiũ ⁊ magnanmoꝵ ⁊ pacienciũ ⁊
hũana uincenciũ tollerant̾ dolorem pati. Nec n ͦ quisꝙͣ fu
qui eum qͣ ita paͣretur nõ laudandũ putaret. Quid gͦ posti¬
latur a fortib ⁊ laudatur cũ fit id aut tunesc̾e ueĩeus aut
nõ ferre pñs nõ tpẽ ẽ. ac quidẽ ne cũ õs recte aĩ affestiones urr¬
tutes appellentur. Nõ sit hoc ꝓp̾um nomẽ oim s ab ea una
q̃ ceteris excellebat om̃s noĩate st̃. appellata ẽ eĩ ex uiro u̾tus
Uiri ã ꝓp̾a maxiẽ ẽ fortitudo. Cuiꝰ mun̾a duo st̃ maxĩa mor¬

Expanded text:
 indoctos:virorum esse fortium, et magnanimorum, et patientium, et humana vincentium, rolerantes dolorem pati: nec vero quisquam fuit, qui eum, quiita pateretur, non laudandum putaret. quod ergo et postulatur a fortibus, et laudatur, cum sit, id aut extimescere veniens, aut  praesens nonne turpe est? atqui vide ne, cum omnes rectae animi adfectiones virtutes appellentur, non sit hoc proprium nomen omnium, sed ab ea quae una ceteris excellebat omnes nominatae sint. appellata est enim ex viro virtus; viri autem propria maxime est fortitudo, cuius munera duo s
Abbreviated transcription (Latin):
bił. Mꝯunine inquit assencior hiis qui istã nescio quã ĩdolen¬
ciam magnope laudant. Que nec p ͭ ulli ẽẽ n ͨ d. ries egrotal
sem si is qui fuerat sensus ad sit sine secetur quid siue annel¬
latur a corpore. 2iam istuc nichil dole re nõ sine magͣ mer¬
cede contrngit ĩ mauitatis ĩ aĩo stuporis in corpore. E uide¬
amꝰ ne hec orõ sit homiinũ assentantiũ nr̃e ĩbecillitati ⁊ in¬
dulgentiũ mollitudim. NIos ã ideamꝰ nõ solũ ramos ãpu¬
tare miscriaꝵ s om̃s radicũ fibras euellere. Tamẽ aliꝙ relin¬
quetur foitasse ita st alte stupes stulticie. S relinquet᷑ ĩd so¬
lum qd̃ erit nccͣm. Illud quidẽ sic hẽto nͥ scinatꝰ aĩuiꝰ sit ꝙ siue¬

Expanded text:
quam indolentiam magno opere laudant, quae nec potest ulla esse nec debet. ne aegrotus sim; si inquit fuero, sensus adsit, sive secetur quid sive avellatur a corpore. nam istuc nihil dolere non sine magna mercede contingit inmanitatis in animo, stuporis in corpore. sed videamus ne haec oratio sit hominum adsentantium nostrae inbecillitati et indulgentium mollitudini; nos autem audeamus non solum ramos amputare miseriarum, sed omnis radicum fibras evellere. tamen aliquid relinquetur fortasse; ita sunt altae stirpes stultitiae; sed relinquetur id solum quod erit necessarium. Illud quidem sic h
Abbreviated transcription (Latin):
cue dixcrim. Ea tũ ip̃a distinguimꝰ nos meliꝰ ꝙͣ illi. hãc eĩ
in samã q̃ m̃cta stuiticia paret laciꝰ afurore dismũgimꝰ. Gre¬
ci uolut illi quidẽ s parũ ualent uerbo. Quã nos furorẽ malẽ¬
coliã illi uocant. Qiͣ uͦ atr̃abili solũ mens ac nõ sepe uł ireicũ¬
dia giinore uł timore uł dolore timea moueatur. Quo ge¬
nere adianã tem aloma eonema iacet orestem furore dici¬
uius qui ita sit affectus eũ dcm̃ ẽẽ rerũ suaꝵ uetant duodecĩ
ttibule. Itaq nõ est scriptũ si insanꝰ s si funosus eẽ incep ͭ¬
Stulticiã enĩ censerunt in ꝯstanciã idẽ suauitate uacantẽ.¬
Posse tũ tueri mediocrtatem officioꝵ ⁊ uite comninẽ cultũ atq
usitatum. Emorẽ eẽ rati st̃ mentis adoĩa cecitatẽ. Quod cũ
maiꝰ eẽt uideatur ĩsama. Ta mẽ eiusmõi est ut furor ĩsapientem

Expanded text:
ixerim; eam tamen ipsam distinguimus nos melius quam illi. hanc enim insaniam, quae iuncta stultitiae patet latius, a furore disiungimus. Graeci volunt illi quidem, sed parum valent verbo: quem nos furorem, melagxoli/an illi vocant; quasi vero atra bili solum mens ac non saepe vel iracundia graviore vel timore vel dolore moveatur; quo genere Athamantem Alcmaeonem Aiacem Orestem furere dicimus. qui ita sit adfectus, eum dominum esse rerum suarum vetant duodecim tabulae; itaque non est scriptum si insanus, sed si furiosus escit. stultitiam enim censuerunt posse tueri mediocritatem officiorum et vitae conmunem cultum atque usitatum; FUROREM esse rati sunt mentis ad omnia caecitatem. 4Quod cum maius esse videatur quam insania, tamen eiusmodi est, ut furor in sapientem
Abbreviated transcription (Latin):
tibi oĩs ne ⁊ĩ rõmocio uidetur insama.M Nõ m quide̾ soli
s id qd̾ adimrari sepe soleo maiorib quoq nr̃ĩs hoc ita insi
intelligo młtis seculis añ socratẽ a quo hec oĩs que ẽ de

Expanded text:
tibi omnisne animi commotio videtur insania? Non mihi quidem soli, tibi omnisne animi commotio videtur insania? Non mihi quidem soli, sed, id quod admintelligo: multis seculis ante Socratem, a quo hec omnis que est de
Abbreviated transcription (Latin):
fere interuuissimꝰ postea n ͨ disputare n ͨ scribere. Hiis lib̾i
expoĩta sut̃ ea q̃ a nobis cũ familiarib urĩs ĩ tusculano
ciet ut eĩ ĩ achadennã nram descendimꝰ. ĩclinato iã post¬
meredianĩ tp̃e diei poposci eoꝵ aliquẽ qui aderant causa
desserendi tũ res acta sic est.d Uidetur mͥ cade̾ in sapientẽ
egͥtudo. Nũ relique quoq perturbationes aĩ. formidines libi¬
teram morbos ⁊ id uerbũ ẽẽ euerbo s ꝯsuetudĩem nr̃am nõ¬
cadeñtur. Nã msereri ĩuide̾ gestire letari hec oĩa greci mor¬
bos aĩ appellant motus aĩ rõni nõ obtẽperantes. ⁊ Ios autẽ
hos eosdem motus ꝯcitati aĩ recte ut op mor ꝑturbacoẽs di¬
xerimꝰ. morbos aut̾ nõ satis usitate insi qd̃ aliud t̾ uidetͤ¬
d Michi uͦ isto mõ. e Heocine gͥ ea de re insipiente putas¬
d Prorsus extimo.m r Ie ista gloriosa sapĩa nõ magno ex¬
timanda ẽ. gi quidẽ nõ młtũ differt ab insama.d E d̾

Expanded text:
postea nec disputare nec scribere. his autem libris exposita sunt ea quae a nobis cum familiaribus nostris in Tusculano ciet. ut enim in Academiam nostram descendimus inclinato iam in postmeridianum tempus die, poposci eorum aliquem, qui aderant, causam disserendi. tum res acta sic est: Videtur mihi cadere in sapientem aegritudo. Num reliquae quoque perturbationes animi, formidines libiteram morbos, et id verbum esset e verbo, sed in cocaderet. nam misereri, invidere, gestire, laetari, haec omnia morbos Graeci appellant, motus animi rationi non obtemperantis, nos autem hos eosdem motus concitati animi recte, ut opinor, perturbationes dixerimus, morbos autem non satis usitate, nisi quid aliud tibi videtur. Mihi vero isto modo. Haecine igitur cadere in sapientem putas? Prorsus existimo. Ne ista gloriosa sapientia non magno aestimanda est, siquidem non multum differt ab insania. Quid?
Abbreviated transcription (Latin):
sipienciũ tũ ĩ morbo st̃. Om̃s gͥ insipientes ĩsaniũt. Sci¬
nitatẽ eĩ ammoꝵ poĩtã in tnͣsquilitate quad̾ ꝯstãtiaq cen¬
sebant. Hiis reb mentẽ uacuam appellarunt insaniã. pp̃ea
nus illud acute qd̃ cũ affectionẽ luĩe mẽtis carentẽ noĩa¬
uerũt amantiã eãdem q dementiã. Ex quo intellige nd̃
ẽ eos qui hxc reb noĩa possuerut sensisse hoc idẽ ꝙ a socrate
acteptũ diligenter stoͥci retinuert̃. Ouĩs insipientes ẽẽ ni
sanos. quis ẽ añis in aliq ͦ morbo. Morbos aut̾ hos ꝑturba¬
tos motus ut modo dixi pħi appelłant. 2 ion magis ẽ sanus
ꝙͣ id corpus ꝙ ĩ morbo est. ita fit ut sapĩa sanitas sit aĩ in¬
sapientia at̾ qrͣ iusanitas quedã que est in sama eadẽq de¬
mentia multoq meliꝰ hec uotata st̃ uerbis latius ꝙ̃ gre¬
ais qd aliis q młtis locis reꝑitur. S id alias nut̃ qd̾ insta¬

Expanded text:
t: omnes insipientes igitur insaniunt. sanitatem enim animorum positam in tranquillitate quadam constantiaque censebant; his rebus mentem vacuam appellarunt insaniam, proptenus illud acute, quod animi adfectionem lumine mentis carentem nominaverunt amentiam eandemque dementiam. ex quo intellegendum est eos qui haec rebus nomina posuerunt sensisse hoc idem, quod a Socrate acceptum diligenter Stoici retinuerunt, omnis insipientes esse non sanos. qui est enim animus in aliquo morbo—morbos autem hos perturbatos motus, ut modo dixi, philosophi appellant—, non magis est sanus quam id corpus quod in morbo est. ita fit ut sapientia sanitas sit animi, insipientia autem quasi insanitas quaedam, quae est insania eademque dementia; multoque melius haec notata sunt verbis Latinis quam Graecis. quod aliis quoque multis locis reperietur; sed id alias, nu
Abbreviated transcription (Latin):
pore faciemus tius q optimis studiis obsequenur. Liber tercius¬
uid nam ẽẽ brute cause putem cur cũ ꝯstemꝰ ex aĩo
et corpore corporis curandi tuẽ diq cã que q̃ sita sit
ars eiꝰ atq utilitas deoꝵ ĩmortaliũ ĩuencioni cõ¬
secrata. Animi aut̃ medicina nec tã desiderata
sit añꝙͣ ĩuenta. Nec tã culta postea ꝙͣ cogita ẽ
uec cã młtis gratã ⁊ probata płib iã suscepta ⁊ ĩuisa. An ꝙ
corporis grauitatẽ ⁊ dolorem aĩo iudicam ꝰ t̃ morbũ corpore¬

Expanded text:
empore. Sic faciemus tuisque optumis studiis obsequemur. Qempore. Sic faciemus tuisque optumis studiis obsequemur. Quidnam esse, Brute, causae putem, cur, cum constemus ex animo et corpore, corporis curandi tuendique causa quaesita sit ars atque eius utilitas deorum inmortalium inventioni consecrata, animi autem medicina nec tam desiderata sit, ante quam inventa, nec tam culta, posteaquam cognita est, nec tam multis grata et probata, pluribus etiam suspecta et invisa? an quod corporis gravitate