comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
moria tñ sũmũ bonũ repetit. get uelut ebꝰ domũ
qͦ tramite reu̾tat᷑ ignorat.Nũ eĩ uidẽt᷑ herrare hii ꝗ
nichilo idigere nitũt᷑. At ꝗ nõ ẽ aliud ꝙ eque ꝑf¬
icẽ beatitudinẽ poxit. ꝙͣ copiosus bonoꝵ oĩ statꝰ
nͨ alieni eges. s sͥ ip̃i sufficies. Nũ uͦ labut᷑ hii ꝗ ꝙ
sit optimũ. Id ꝙ reu̾entie cultu digrimũ putãt imi¬

Expanded text:
moria tamen bonum suum repetit, sed uelut ebrius domum quo tramite reuertatur ignorat. Num enim uidentur errare hi qui nihilo indigere nituntur? Atqui non est aliud quod aeque perficere beatitudinem possit quam copiosus bonorum omnium status nec alieni egens sed sibi ipse sufficiens. Num uero labuntur hi qui quod sit optimum, id eti
Abbreviated transcription (Latin):
ũ. Hũc uti diximꝰ diu̾so tramite mortales ad ipisci¬
ta cupiditas. Sed afalla bona deuiꝰ error adducit
Quoꝵ ꝗde aliisumũ bonũ eẽ nichilo ĩdige̾ eredẽtes
ut diuitiis affluãt : laborãt/. Alii uo conũ ꝙͣsit di¬
grissimũ uenenatõe iudicãtes/ Adheptis honorib re

Expanded text:
um. Hunc, uti diximus, diuerso tramite mortales omnes corta cupiditas, sed ad falsa deuius error abducit. Quorum quidem alii summum bonum esse nihilo indigere credentes ut diuitiis affluant elaborant; alii uero bonum quod sit dignissimum ueneratione iudicantes adeptis honoribus re
Abbreviated transcription (Latin):
tatẽ. Salubritas uoluptatẽ. Quib oĩb solã beati¬
mũ ẽẽ iudicat bonũ. Set sũmũ bonir beatitudinẽ
ẽẽ diffiniuimus.Quare beatũ iudicat ẽẽ statui. ꝗ¬
uẽ p̃cet̾is ꝗsq desib̾rat. Habes igͥ an oculos p̃posi¬
tã fere formã felicitatis humane. Opes. honores. Po¬
tẽtiã. Gloriã. Uoluptntes. Que ꝗdẽ sola ꝯsiderãs ep¬
icurꝰ. cõsequẽtꝰ gͥ sũmũ bonũ uoluptatẽ ẽẽ cõstituit.

Expanded text:
tatem, salubritas uoluptatem; quibus omnibus solam beatimmum esse iudicat bonum. Sed summum bonum beatitudinem esse definiuimus; quare beatum esse iudicat statum quem prae ceteris quisque desiderat. Habes igitur ante oculos propositam fere formam felicitatis humanae—opes, honores, potentiam, gloriam, uoluptates. Quae quidem sola considerans Epicurus consequenter sibi summum bon
Abbreviated transcription (Latin):
eẽ uideat᷑. Qutu c si ꝯditoĩs oꝑa suiꝙ distin¬
tõe postreme aliꝗꝰ pulcritudĩs tͣhũt. ĩ fra ur̃am
tñ excellẽtiã collocate admiratioe ur̃am nullo
mo mebãt᷑.An uos agroꝵ pulcͥtudo delectat. Qo¬
nu. est Enĩ płceĩmi oͣp   plcra portio / Sic qͦdum
sereni maris faete gaudeꝰ. Sic celũ. sidera. lunã.
solẽ q miram̃. Nũ te hoꝵ aliꝗd ꝰ attͣigͣit. Nũ audes
alicuiꝰ taliũ splẽdore gloriari. An u̾nis florib ip̃e
distĩgueris. An tua ĩ extiuos fructꝰ intumescit ub¬
tas.Quid ĩ anib gaudiis rpi . Quid ext̾na bo¬
na ꝓtuis anpleyaris. Nũꝙ tua faciet eẽ forturia
q̃ adte nr̃a reꝵ fecit aliena. Terraꝵ ꝗdẽ fu̾c̃tꝰ nĩa¬
ntiũ ꝓcul dubio debẽt᷑ alim̃tis. S si ꝙ nate sat¬
is ẽ replere ĩdigẽtiam uelis Nichil ẽ̾ ꝙ fortune
affluẽtiã petas¶ Baucis eĩ mĩmis q na cõdẽta ẽ/
Qtꝰ sacietatẽ si suꝑfiuis urgere uel̾. Aut ĩ i ⁊cũ

Expanded text:
istinctione postremae aliquid pulchritudinis trahunt, infra uestram tamen excellentiam collocatae ammirationem uestram nullo modo mereantur. – An uos agrorum pulchritudo delectat? Quidni? Est enim pulcherrimi operis pulchra portio. Sic quondam sereni maris facie gaudemus, sic caelum, sidera, lunam solemque miramur. Num te horum aliquid attingit, num audes alicuius talium splendore gloriari? An uernis floribus ipse tua in aestiuos fructus intumescit ubertas? Quid inanibus gaudiis raperis, quid externa bona pro tuis amplexaris? Numquam tua faciet esse fortuna quae a te natura rerum fecit aliena. Terrarum quidem fructus animantium procul dubio debentur alimentis; sed si, quod naturae satis est, replere indigentiaffluentiam petas. Paucis enim minimisque natura contenta est, cuius satietatem si superfluis urgere uelis, aut iniucnndum
Abbreviated transcription (Latin):
citatẽ corporis morte finiriꝰ Dubitari neꝗd si
sxc atferet heatitudinẽ põt / Qiin oẽ mortaleu
genꝰ ĩ miẜiã mortis ĩfine labat. Qd̾ si multos sci
becititudinis fructũ/ nõ morte solũ Ueꝵ c̾ dolo¬
rib supliciis q q̃sixe Quõnã mõ p̃sẽs iuta fa¬
cere beatos põt q̃ miẜos trãsacta nõ eficit.
Uis ꝗs uolet ꝑ hẽnem
Sautꝰ poreͣ sedẽ
tabił ꝙ nec sonori
Sterni fiatib euri
Et fuctib minãtẽ
Curat sꝑnẽ pontũ
Sontis chacumen alti
Bibulas uitet arenas.
Illud ꝓt̾uꝰ anster
Lotis uirib urget.
Necͣ pẽdulu solute
Doͣdꝰ ferre recusãt.
Sugiẽs piculosa
Sortẽ sedis limene
Numili domũ mem̃to
Certꝰ figẽ saxo
Quãuis tonet ruhinis
Miscẽs eqͦra uentꝰ
P elix robore ucilli
Duces serenũ euũ
Ridẽs etheris irs..i
Ed q̃m iatous iã ĩte meaꝵ fom̃ta descendũt

Expanded text:
citatem corporis morte finiri: dubitari nequit, si citatem corporis morte finiri: dubitari nequit, si haec auferre beatitudinem potest, quin omne mortalium 5 genus in miseriam, mortis fine, labatur. Quod sibeatitudinis fructum non morte solum uerum etiam doloribus suppliciisque quaesisse, quonam modo praesens facere beatos potest quae miseros transacta non efficit? Quisquis uolet perennem cautus ponere sedem stabilisque nec sonori sterni flatibus Euri et fluctibus minantem curat spernere pontum, montis cacumen alti, bibulas uitet harenas; illud proteruus Auster totis uiribus urguet, hae pendulum solutae pondus ferre recusant. Fugiens periculosam ortem sedis amoenae humili domum memento certus figere saxo. Quamuis tonet ruinis miscens aequora uentus, felix robore ualli duces serenus aeuum ridens aetheris iras. ed quoniam rationum iam in te mearum fomenta descendunt
Abbreviated transcription (Latin):
me cardie felicitatis. Est ne ciliꝗd tͥ te ip̃o p̃tios¬
ius. Nichil ĩꝗer Sgͥ si tui ꝯpos fueris poxidelus
ꝙ tu nͨ amictere unꝗ uelis nͨ fortũa poxit aufer¬
re At ꝗr ut agnoscas ĩ hiis fortuitis reb beatitu¬
dinẽ ꝯstare ñ poxe sic collige. Si bentitudo ẽ sũ
niũ honũ. nr̃e rõe degẽtis Nec ẽ sumũ bonũ ꝙ
rri od aĩfestũ ẽ / ꝙͣ ad beatitudinẽ ꝓcipiẽdũ for¬
tune stabilitas aspirare nõ pox. Ad hec quẽ cadu¬
ca .iͦ. felicitas uehit Uł seit eã ł nescit. mutabil¬
ẽ ẽẽ. Si nescit q̃nã beata sors ẽẽ põt ĩgnorãtie
cecitate. Si scit metuat necexe ẽ ne amittat
ꝙ amicti poxe ñ dubitat. Quare ꝯtinuꝰ timor ñ
sinit ẽẽ felicẽ. An si amiẜit ẽẽ negligẽdũ prt¬
at.Sic qͦ pesile bonũ ẽ ꝙ equo aro ferat᷑ ampi¬
sitũ ꝑ multis demostratõib scio mẽtes hoc̃u nu¬
llo m̃õ ẽẽ mortales Gũq claꝵ sit fortuitã feli¬

Expanded text:
mae cardinem felicitatis. Estne aliquid tibi te ipso pretiosius? Nihil, inquies; igitur si tui compos fueris, possidebis, quod nec tu amittere umquam velis nec. fortuna possit auferre. Atque ut agnoscas in his fortuitis rebus beatitudinem constare non posse, sic collige. Si. beatitudo est summum naturae bonum ratione degentis nec est summum bonum, quod rri, manifestum est quin ad beatitudinem percipiendam fortunae instabilitas aspirare non possit. Ad haec, quem caduca ista felicitas uehit uel scit eam uel nescit esse mutabilem. Si nescit, quaenam beata sors esse potest ignorantiae caecitate? Si scit, metuat necesse est ne amittat quod amitti posse non dubitat; quare continuus timor non sinit esse felicem. An uel si amiserit neglegendum putat? Sic quoque perexile bonum esitum permultis demonstrationibus scio, mentes hominum nullo modo esse mortales: cumque clarum sit, fortuitam feli
Abbreviated transcription (Latin):
it Uolũtas frustaͣ sit. Quo fit ut si quẽ uideas
uelle adypisci ꝙ minime adhypyscat᷑ Nuic op¬
tinẽdi ꝙ uoluit᷑ d̾ fuisse ualẽtiã dubitare nõ por¬
ssis. ꝑ spicuũ ẽ ĩꝙͣ nͨ ullo mõ negari põt.Quẽ
uõ effecisse ꝙ uoluerit uid̾as. Nũ q̃ potuisse dub

Expanded text:
it, voluntas frustra sit. Quo fit; ut si quem videasuelle quod minime adipiscatur, huic obtinendi quod uoluerit defuisse ualentiam dubitare non possis. – Perspicuum est, inquam, nec ullo modo negari potest. – Quem uero effecisse quod uoluerit uideas, num etiam potuisse dubi
Abbreviated transcription (Latin):
illd̾ ꝓnoscẽdi uice. S uno ictu mutatões tuas i¬
anerͣ p̃uenit ac cõplectit᷑ Quã cõp̃hẽdendi oĩa
uisendi q p̾sentia nõ exfaturoꝵ p̃uẽtu rerũ ⁊
stituit. Nicħ uõ posteriorib debet. Que cũ ita sint
manet ĩtemerata mortalib arbitrii libertas. gec
iniq leges solutis oĩ necessitate uolũtatib p̃mia
penas q ꝓponũt. Manet q̾ spret ator d̾suꝑ cũctoꝵ¬
tuũ futura qͥalitate cõcurrit Bonis p̃mia Mał
supplitia dispẽsas Nec frustra st̃ ĩ deo posite spes¬

Expanded text:
illud praenoscendi uice, sed uno ictu mutationes tuas millud praenoscendi uice, sed uno ictu mutationes tuas manens praeuenit atque complectitur. Quam comprehendendi omnia uisendique praesentiam non ex futurarum prouentu rerum, stituit, nihil uero posterioribus debet. Quae cum ita sint, manet intemerata mortalibus arbitrii libertas nec iniquae leges solutis omni necessitate uoluntatibus praemia poenasque proponunt. Manet etiam spectator desuper cunctotuum futura qualitate concurrit bonis premia malis supplicia dispensans. Nec frustra sunt in Deo posite spe
Abbreviated transcription (Latin):
faciẽtiũ. Aut gͥ iuria diximꝰ hec si ad diumã no¬
titiã referãt᷑ Necexaria ͤ si ꝑse cõsiderẽt᷑ necexi¬
tatib ẽẽ nexib obsoluta. Sicuti oe ꝙ sẽsib pa¬
et S ad ratõe refens uniu̾sale ẽ Si ad se ip̃
respicias singulare ẽ. S si ĩmea potestate ĩges¬
illa p̾noscit forte mutau̾o. Respõdebo ꝓpositum
te ꝯdẽ tuũ poxe deflectẽ. S qͣmͣ c id te poxe ⁊ an
facias quo ue cõu̾tas p̃sẽs ꝓuidẽtie u̾itas ĩtuet᷑
diuinã p̃sciet᷑iã te nõ poxe uitare / Sicuti p̾senti s
ocłi effugẽ nõ poxis ĩtuitũ/ Quãuis te ĩucũas
actões/ libera uolũtate cõu̾teris.Quid gͥ inꝗes ex
met dispositõe sciẽtia diuina mutabit᷑ Ut gt̃
ego nc̃ hoc aliud ueli Illa qͦ noscedi uices altͣe¬
nare uident᷑. Mimme. Oẽ nãq futuꝵ diuiuꝰ p̃cu¬
rrit ĩtuitꝰ ⁊ ad p̃sentiã ꝓpͥe cognitõis retbe qͣuet
ac reuocat Necatnat ut eiltimas Nẽ hoe nẽ

Expanded text:
haec si ad diuinam notitiam referantur necessaria, si per se considerentur necessitatis esse nexibus absoluta; sicuti omne quod sensibus patet, si ad rationem referas, uniuersale est, si ad se ipsa respicias, singulare. ' Sed si in mea,' inquiesilla praenoscit forte mutauero.' Respondebo: propositum te quidem tuum posse deflectere, sed quoniam et id te posse et an facias quoue conuertas praesens prouidentiae ueritas intuetur, diuinam te praescientiam non posse uitare, sicuti praesentis oculi effugere non possis intuitum, quamuis te in uarias actiones libera uoluntate conuerteris. Quid igitur inquies? Ex meane dispositione scientia diuina mutabitur, ut cum ego nunc hoc nunc aliud uelim, illa quoque noscendi uices alternare uideatur? Minime. Omne namque futurum diuinus praecurrit intuitus et ad praesentiam propriae cognitionis retorquet ac reuocat nec alternat, ut aestimas, nunc hoc nunc
Abbreviated transcription (Latin):
q reb cõtĩgit id p̃stat ut en eẽ uideant᷑. Qm̃ uero
mane̾ nõ potuit ĩ finitũ tpr̃is iter arripuit. Eoq i
mõ factũ ẽ ut cõtinuaret eũdouitã/ Cuiꝰ plenitudi¬
ne cõplecti nõ ualuit ꝑmanẽdo. Ita q si digna reb
i. ña uellimꝰ ĩponẽ platonẽ sequẽtes. Deũ ꝗdẽ et̾nu
cuĩdũ uõ dicamꝰ eẽ perpetuũ.Qm̃ gͥ õe iudiciũ ẜm¬
ci in ⁊̃⁊ rsue manet simplicitate p̾sentie. Infinita q
pt̾iti acfuturi spatia cõpdectẽs Oĩa qiͣ iã gerãt᷑ ĩlua
simpliei oguẽ cõsiderat. Ita q si p̃sẽtiã pẽsare uel
qua cuc̃ta dignoseit nõ eẽ p̃sciẽtiã qĩ futuri. Set
prudẽtia ẜ potiꝰ prouidẽtia dicit᷑. Qd̾ porm ab rebus
ĩfimis cõstituta qͣr ab excelso reꝵ chacumine euẽta x¬
ꝓspiciat. Quid gͥ postulas ut necessi ric. fiat q̃ diui¬
no liũe lustres. Cũ ne hoĩes ꝗdẽ necessaria faciãt
olĩ fut̾a ꝓueniẽt / Nec reꝵ iudicia cõfundit. Uno qͦ

Expanded text:
umque contigerit id praestat ut esse uideantur. Quoniam uero manere non potuit, infinitum temporis iter arripuit eoque modo factum est ut continuaret eundo uitam cuius plenitudinem complecti non ualuit permanendo. Itaque si digna rebus nomina uelimus imponere, Platonem sequentes deum quidem aeternum, mundum uero dicamus esse perpetuumtionem in suae manet simplicitate praescntiae infinitaque praeteriti ac futuri spatia complectens omnia quasi iam gerantur in sua simplici cognitione considerat. Itaque si praesentiam pensare uelis quprouidentia potius dicitur, quod porro a rebus infimis constituta quasi ab excelso rerum cacumine cuncta prospiciat. Quid igitur postulas ut necessaria fiant quae diuino lumine lustrentur, cum ne homines quidem necessaria faciant olim futura prouenient. Nec rerum iudicia confundit unoque s
Abbreviated transcription (Latin):
Cet̾a tñ uideat Ac diffinita p̾noto. Neq id sit opp¬
inio. S sũme potiꝰ sciẽtie nulłtͥmĩs ĩclusa sĩplicitas.
Da uariis t̾as aĩalia ꝓmeãt figuris.
Sũt qb alaꝵ leuitas uaga. u̾beret q uẽtos.
Et liꝗda lõgi spatia etheris enatẽt uolatu.
ecpscixe solo uestigia gressib q gaudẽt.
Bel iurides cãpos trassmietẽ uł sõire ͤ siluas.
Qͣueꝰ uariis uideas liccͣt oĩa discrepare formis
Prona tñ facies hebrtes ualet ĩ gͣuare sensus.
Dnrca gẽs hoĩu celsũ leuat altiꝰ cacui.
A tq leuis rectostat corpore. d̾sꝑic̃ q t̾ras.
Hec nͥ t̾renꝰ male desipis amouet figura
Qrecto celũ ultu petis/ exeris q frõtẽ
In sublue feras aĩu qͦ ne grauata pessũ
Inferior si dat mẽs corpore celsiꝰ leuato.

Expanded text:
sit opinio sed summae potius scientiae nullis terminis inclusa simplicitas. Quam uariis terras animalia permeant figuris! Sunt quibus alarum leuitas uaga uerberetque uentos Et liquido longi spatia aetheris enatet uolatu, Haec pressisse solo uestigia gressibusque gaudent Vel uirides campos transmittere uel subire siluas. Quae uariis uideas licet omnia discrepare formis, Prona tamen facies hebetes ualet ingrauare sensus. Vnica gens hominum celsum leuat altius cacumen Atque leuis recto stat corpore despicitque terras. Haec nisi terrenus male desipis, admonet figura, Qui recto caelum uultu petis exserisque frontem, In sublime feras animum quoque, ne grauata pessum Inferior sidat mens corpore celsius leuato.
Abbreviated transcription (Latin):
tpr̃is futuraꝵ. Quo fit ut hec nõ sit oppinio Qu̾ita¬
t̾ͥx potiꝰ nixa cognitõ/ Cũ ex tatuꝵ ꝗd eẽ ignoscit
ꝙ idẽ existẽdi necessitate carere nõ nesciat. Hic si di¬
cas ꝙ euẽturũ d̾s̃ uidet id nõ euenire nõ poxe. Q
aũt nõ põt nõ euenire. Id exnecessitate ꝯrĩgẽ Arq
ad hec nom̃ necexitatis astrĩgas Fatebor rẽ ꝗdẽ soli¬
dixime u̾itatis S cui iux aliꝗs nͥ diuini speculator
acesẜit. Respõdebo nãq idẽ fũtuꝵ eũ addiuinã no¬
tionẽ refert᷑ ẽẽ necessariũ. Cũ uõ insua nã ꝓpen
dit᷑ libeꝵ ꝓrsus at obsolutũ uideri. Due eĩ st̾ nece¬
ssitates/ Sĩplex una ueluti ꝙ necẽe ẽ oẽs hoĩes
ẽẽ mortales. Alt̾a cõditionũ ut si hoĩe aliquem
ãbulare scias eũ ãbulare necẽe ẽ. Qd̾ eĩ ꝗsq
nouit id ẽẽ alit̾ ac notũ ẽ aliꝗd. S hec cõditõ
minime secũ illã sĩplicẽ trahyt. Hãc eĩ necessi¬

Expanded text:
temporis futurarum. Quo fit ut hoc non sit opinio sed ueritate potius nixa cognitio, cum exstaturum quid esse cognoscit quod idem exsistendi necessitate carere non nesciat. Hic si dicas quod euenturum deus uidet id non euenire non posse, quod autem non potest non euenire id ex necessitate contingere, meque ad hoc nomen necessitatis adstringas, fatebor rem quidem solidissimae ueritatis sed cui uix aliquis nisi diuini speculator accesserit. Respondebo namque idem futurum, cum ad diuinam notionem refertur, necessarium, cum uero in suaditur, liberum prorsus atque absolutum uideri. Duae sunt etenim necessitates, simplex una, ueluti quod necesse est omnes homines esse mortales, altera condicionis, ut si aliquem ambulare scias, eum ambulare necesse est; quod enim quisque uouit, id esse aliter ac notum est nequit, sed haec condicio minime secum illam simplicem trahit. Hanc enim necessi
Abbreviated transcription (Latin):
tũ ꝙ totũ uite sue spatiũ parit̾ poxit ãplecti. S
crastinũ ꝗdẽ nõ dũ ap̾hẽdit. Ext̾nũ uõ iã ꝓdidit.
In odierna qͦ uita nõ ãplius uiuitis ꝙͣ ĩ illo mobi
ũ ꝙ̃ eẽ/ Nec desinat uita q eiꝰ ẽ tpĩs ĩfinitate tẽdaf
nõ dũ tñ tale ẽ ut et̾nũ ẽẽ iure credat᷑. Nõ eĩ totũ
simł ĩ finite licet uite spatiũ cõp̃hẽdit atq cõplec
nabiles ute plenitudinẽ totã parit̾ cõp̃hẽdit ac

Expanded text:
it amplecti. Sed crastinum quidem nondum adprehendit, hesternum uero iam perdidit; in hodierna quoque uita non amplius uiuitis quam in illo mobilumquam esse nec desinat uitaque eius cum temporis infinitate tendatur, nondum tamen tale est ut aeternum esse iure credatur. Non enim totum simul infinitae licet uitae spatinabilis vitae totam plenitudinem pariter comprehendit ac
Abbreviated transcription (Latin):
quo suã pecuniãꝗq tueat᷑. Quis id ĩꝙͣ neget. It¬
ꝗ nõ egẽt eo nisi posside̾t᷑ pecuniã quã poxit amie¬
tere. Dubitari ĩꝙ neꝗd. Incontrariũ ig̾ relapsa
res ẽ.Nã q̃ sufficiẽtes sibi face̾ putabãt᷑ opes Nili¬
eno potiꝰ p̃sidio faciũt ĩ digẽtes. Qu̾is aũt modꝰ
quo pellat᷑ diuitiis ĩ digẽtia. Nũ enĩ diuites exur¬
ire neq̾ut̃. Nũ sitire ñ poxũt. Nũ frigus ybͥnũ pe

Expanded text:
quo suam pecuniam quisque tueatur. Quis, inquam, neget? Atqui non egeret eo, nisi possiderat pecuniam, quam posset amittere. Dubitari, inquam, nequit. In contrarium igitur relapsa res est: nam quae sufficientes 10 sibi facere putabantur opes, alieno potius praesidio faciunt indigentes. Quis autem modus est, quo pellatur divitiis indigentia? Num enim divites esurire nequeunt? num sitire non possunt
Abbreviated transcription (Latin):
cħ̾ scitis ẽ. Qua re si opes nͨ sõ mouẽ ĩdigẽtiã ⁊¬
poxũt. Et ip̃e suã faciũt. Quid ẽ ꝙ eas sufficiẽ¬
tiã p̃stare credatis
Uãuis fiuẽte diues auri gurgite:
Nõ explictums cogat auarꝰ opes:

Expanded text:
hil satis est. Quare si opes nec summouere indigentiam possunt et ipsae suam faciunt, quid est quod eas sufficientiam praestare credatis? Quamuis fluente diues auri gurgite non expleturas cogat auarus opes
Abbreviated transcription (Latin):
cine ĩtrogas An eẽ sesã ratõale aĩal atq mort¬
ale. Sciõ ⁊ id me ẽt̃ cõfiteo.Et illa inꝗt nich.¬
il ne te aliud ẽẽ nouisti. Nichi.. Ia scio inꝗͣt mo¬
rbi tui aliã uł maximã cãm. Quid tu ipe sis no:¬
xe desista. Quere plenixime uł egritudinis tue

Expanded text:
ocine interrogas, an esse me sciam rationale animal atque mortale? Scio et. id me esse confiteor. — Et illa: Nihilne aliud te esse novisti? - Nihil. - Iam scio, inquit, morbi tui aliam vel maximam.. causam; quid ipse sis, nosse desisti. Quare plenissime vel aegritudinis tuae
Abbreviated transcription (Latin):
laciũ affectionũ ienebus splẽdoiẽ uere lunis px¬
is agnoscere
Funde̾ poxũt
Sidera lumaen.
M iscont estum
U itrea duduz
P arq serenis
Unda diebus
Moxͣ soluto
Sordida ceno
Uisibi obstat.
oontib altis
Dbrbi ostris S epe resistit

Expanded text:
lacium affectionum tenebris splendorem uerae lucis possis agnoscere. fundere possunt sidera lumen. Smisceat aestum, uitrea dudum parque serenis unda diebus mox resoluto sordida caeno uisibus obstat, montibus altis fluus amnis saepe resistit
Abbreviated transcription (Latin):
es ꝙ p̃mũt. Quãtũ qr sita nasta  ngio ᷝdstendit᷑
conittee sbtͣsẜis Uixͦ angu̾stixima ĩ abitãdi hoĩdi
aͥrea relinq̃t᷑. In hoc ig̾ minimo pueti quodã pũto
cͥeũsecti Atqi cõclusi d̾ pułgãda fama d̾ꝓferẽdo
noie cogitatis. Ut qd hat aplũ magͥficũ q ⁊¬
gloria. tã ãgustis exiisis q limitib cattata¬
.c..Aode ꝙ hoc ip breuis habitacli sepitit plu¬
reo icolũt nitces. Lingua/ Morib totiꝰ q uite m¬
tõe distãtes Adquas tu dificultate ytiney/. Tu
loquẽdi diu̾sitate. Tũ com̃ti ĩsolercia Nõ nͦ fara

Expanded text:
e premunt quantumque siti uasta regio distenditur cogitatione subtraxeris, uix angustissima inhabitandi hominibus area relinquetur. In hoc igitur minimo puncti quodam puncto circumsaepti atque conclusi de peruulganda fama, de proferendo nogloria tam angustis exiguisque limitibus artata? Adde quod hoc ipsum breuis habitaculi saeptum plures incolunt nationes lingua, moribus, totius uitae ratione distantes, ad quas tum difficultate itinerum tum loquendi diuersitate tum commercii insolentia non modo fama
Abbreviated transcription (Latin):
Ẽ ratre ꝯͣ ꝯdã ferꝰ interẽpto
Matris effuxo maduit cruore¬
Corpꝰ c uisu gelidũ ꝑ errãs
Q a  nõ tinxit lacͥmis. Set eẽ
Censor extĩcti potuit decoris
Hic tũ sceptro ppłos regebat
Qlos uidet cõdẽs radios sõ ũdas
P heb extremo ueniẽs abortu
Duos pͥmũt septẽ gelidi tͥones.¬
Quos notꝰ siccho iolẽtꝰ estu
Tomet ardẽtes recoquẽs arenas.
Telsa nũ tãde ualuit potestas
Uerte paui rabiem neronis.
Deu gͣue sortez quotiẽs iniqus
Addit᷑ seuo gladiuo a ulelt rio

Expanded text:
 quondam ferus interempto Matris effuso maduit cruoret uisu gelidum pererrans Ora non tinxit lacrimis, sed esse Censor extincti potuit decoris. Hic tamen sceptro populos regebat Quos uidet condens radios sub undas Phoebus extremo ueniens ab munt septem gelidi trionesQuos notus sicco violentus aestu Torret, ardentes recoquens arenas. 154 Celsa num tandem valuit potestas Vertere insani rabiem Neronis? vem sortem, quoties iniquus Additur saevo gladius veneno
Abbreviated transcription (Latin):
Fas sit liũa flectẽ.
Quis leţiẽ det amãtila.
Maior lex cmor ẽ sibi.
Heu noctis ꝓpe t̾minos
Orpheꝰ euridicẽ suã
Bidit. ꝑdidit. occrdit.
Uos hec fabula respiẽ
Mẽtẽ ducẽ q̃ritis.
Nã ꝗ tartareũ ĩspecꝰ
Dictꝰ liũa flexerit
Quieꝗd p̾cipuũ trahit
oris gͣuitate ẜuata lenit̾ suauit¬
q cecinisset. Tũ ego ñ dũ penitus
udit oratio. Qũ sui specłatõe diuina . Tu tius ⁊¬
orẽ nuꝑ oblita. Nõ tñ añ hac ꝓrsus igͦrata dixisti.
tereãt. Ꝙ solũ ꝙͣta dignũ sit admiratione ꝓfecto cõsrd

Expanded text:
fas sit lumina flectere.\' Quis legem det amantibus? Maior lex amor est sibi. Heu noctis prope terminos Orpheus Eurydicen suam vidit, perdidit, occidit. Vos haec fabula respicit, mentem ducere quaeritis; nam qui Tartareum in specus victus lumina flexerit, quicquid praecipuum trahit,oris gravitate servata leniter suaviterque cecinisset, tum ego nondum penitus udit oratio, cum sui speculatione divina tum tuis rorem nuper oblita, non tamen antehac prorsus ignorata dixisti. aetereant. Quod solum quanta dignum sit admiratione, profecto co
Abbreviated transcription (Latin):
Et flentes oculos ela poiel seua nigat.
Dũ leub mal fidu bonis fortuna:aueret forcuner si¬
Dent apud t̾stie  merserat hora meam.
Nũe qr snllacẽ mucaut iabilã uultũ
Protr hĩt ingratas inpi uita moras.¬

Expanded text:
Et flentes oculos claudere saeua negat. Dum leuibus male fida bonis fortuna falleret, Paene caput tristis merserat hora meum. Nunc quia fallacem mutauit nubila uultum, Protrahit ingratas impia uita moras.
Abbreviated transcription (Latin):
dardine delapsa uenisti.Antuut quoq maũ rca
rem. Nec sareinã ꝙͣ mei noĩs inuidio sustulisti c¬
inunicato tecũ labore partirer ¶At qͣui philoso hie
fas nõ erat i ꝯmitatu relinque̾ iter nocẽtis.
Meã sciłicet  cͥminatõ uerertr Et qi nouum ali¬
ꝗd acciderit ꝓorrescere. Nuẽ enĩ pmu erst apl
inꝓbos mores sacexitam ꝑicul eẽ sapitia Ron¬
me astate ꝓmeruit. Cuiꝰ hereditatẽ cũ de ĩceps
epicuriũ uulgꝰ ae stoieũ cet̾i ꝙ ꝑ sua ꝗois ꝓte ra¬
ptũ ire molirẽt᷑. Meq reclamante rentẽtẽ relud

Expanded text:
ardine delapsa uenisti? An ut tu quoque mecum rea rem nec sarcinam quam mei nominis inuidia sustulisti communicato tecum labore partirer? Atqui Philosophiae fas non erat incomitatum relinquere iter innocentis. Meam scilicet criminationem uererer et quasi nouum aliquid accideret perhorrescerem? Nunc enim primum censes apud improbos mores lacessitam periculis esse sapientiam? Nonme astante promeruit? Cuius hereditatem cum deinceps Epicureum uulgus ac Stoicum ceterique pro sua quisque parte raptum ire molirentur meque reclamantem renitentemque u
Abbreviated transcription (Latin):
Aeris ĩmensu suꝑat globũ.
Nubes ꝑ post t̾ͥgũ uidet.
Quiq agili motu calet et heris
Trasiẽdit igͥs u̾ticẽ
Doner ĩ astriferas surgat domos
P hebo ꝙ cõiuĩgat uias
Aut ꝯmict tĩter gelidi senis
Uel qͥtũq micais nox pĩgit᷑
Brcurrat astri cͥculũ
Atꝗu̾ iã exausti fuerit iatis
Polũ relĩquat estimũ
Dorsa ꝙ uelocis p̃mat etheris
Cõpos reu̾endi lũinis:
Hic regũ scetrũ dñs tenet.
Orb̾ q habenas tẽꝑat.
Et uoluerẽ cũrũ stabił regit
Roꝵ corruschus arbiter.

Expanded text:
aeris immensi superat globum nubesque postergum videt, quique agili motu calet aetheris, transcendit ignis verticem, donec in astriferas surgat domos Phoeboque coniungat vias aut comitetur iter gelidi senis vel, quocumque micans nox pingitur, recurrat astri circulum atque, ubi iam exhausti fuerit satis, polum relinquat extimum dorsaque velocis premat aetheris compos verendi luminis. Hic regum sceptrum dominus tenet orbisque habenas temperat et volucrem currum stabilis regit rerum coruscus arbi
Abbreviated transcription (Latin):
se dposituros uiderẽt cõpẽsatõe adipiscẽte ꝓbrta¬
tis ñ hos cruciatꝰ ẽẽ dice̾nt Defensoꝵ ꝙ oꝑã rep¬
udiarẽt Ac se totos accusator ib iudicib q ꝑm¬
ietẽnt. Quo fit ut apd̾ sapiẽtes nullus porsus
hodio locꝰ relĩquat᷑. Nã binos ꝙ nͥ stultissimꝰ ode¬
rit. Malos uõ odisse rõe caret. Noĩ sicuti cõporũ
langor. Itt uisiositas ꝗdã ⁊̃ qͣi morb aĩoꝵ. Cu
ẜatõe iudicemꝰ. Multo magis nõ ĩsequẽdi ẜ miẜ¬
andi st̃ quoꝵ mẽtes oĩ lãgore atrocior urget
improbitus.
Bid tãtos uiuat excitare motꝰ
Et ꝓpͥa fatũ sollicitare manu

Expanded text:
se deposituros uiderent, compensatione adipiscendae probitase deposituros uiderent, compensatione adipiscendae probitatis nec hos cruciatus esse ducerent defensorumque operam repudiarent ac se totos accusatoribus iudicibusque permitterent. Quo fit ut apud sapientes nullus prorsus odio locus relinquatur. Nam bonos quis nisi stultissimus oderit? Malos uero odisse ratione caret. Nam si uti corporum languor ita uitiositas quidam est quasi morbus animorum, cum seratione iudicemus, multo magis non insequendi sed miserandi sunt quorum mentes omni languore atrocior urget improbitas. Quod tantos iuuat excitare motus Et propria fatum sollicitare manu
Abbreviated transcription (Latin):
or ait resideres cui supliciũ ĩ feredũ putares Ei x
ne ꝗ fecisset An ꝗ ꝓtulisset ĩ uiriã.Nec ãbigo ĩquã.
Quin ꝑ pesso satis facẽ colorẽ faciẽtis. Mibior igͥ
Hac igͥ aliis qr d caĩs ea radice nitẽtib ꝙ tͣpitu¬
do suacte nã miẜos faciat. Apparet illatã eiulibet
ĩ iuriã nõ accipiẽtis set ĩferẽtis ẽẽ miẜrã. t ꝗnẽ
ait cõtra faciit oratores.Pro hiis eĩ ꝗd graue ꝗ¬
Acerbũ q ꝓpessi st̃ Miẜatõe iudicaĩ excitare con¬
ãt᷑. Cũ magis amictẽtib iustior miẜatio d̾beat᷑
Quos nõ ab iratis ẜ oppropitiis potiꝰ mibantib⁊¬
ꝙr accusatorib ad iudiciũ ueluti egros ad medic¬
ui duci opportebat ut culpe moroos supplicio rese¬
carẽt. Quo pacto defensoꝵ oꝑa uł tota frigesceret
uł si ꝓdẽe hoĩb mallet ĩ acusatõi abitũ u̾teret̃.
Ip̃i qͦ ĩpbi si eis aliqua rimula u̾tutẽ relictom
fus eẽt aspicere. Uitioꝵ q sordes pmaꝵ cruciatib

Expanded text:
or, ait, resideres, cui supplicium inici dum putares, eine qui fecisset an qui pertulisset iniuriam? — Nec ambigo, inquam, quin peHac igitur aliisque de causis ea radice nitentibus, quod turpitudo suapte natura miseros faciat, apparet, illatam cuilibet injuriam non accipientis, sed inferentis esse miseriam. Atqui nunc, ait, contra faciem judicum excitare conantur, cum magis admittentibus justior miseratio debeatur: quos non ab iratis, sed a propitiis potius, miserantibusque accusatoribus ad judicium, veluti aegros ad medicum duci oportebat, ut culpae morbos supplicio resecarent: quo pacto defensorum opera, vel tota frigeretuel si prodesse hominibus mallet in accusationis habitum uerteretur. Ipsi quoque improbi, si eis aliqua rimula uirtutem relictam fas esset aspicere uitiorumque sordes poenarum cruciatibus
Abbreviated transcription (Latin):
icit. Quid igͥ Hiis ne adcedamꝰ / quos belluis siłes ẽẽ
m ĩstrauimꝰ.Quis siꝗe amisso penitꝰ uisu q̃ ip̃ se
habiuixe obliuisfrẽtur ĩ tuitũ ¶Nicħ ꝙ sibi adhum¬
anã ꝑfectionẽ de cẽ arbitnret᷑/ Nlũ uidẽtes eadem
cecos eẽ putaremꝰ. Nã ne illo ꝗde aqiscunt eque

Expanded text:
icit. Quid igitur, hisne accedamus quos beluis similes esse icit. Quid igitur, hisne accedamus quos beluis similes esse monstrauimus? Quid, si quis amisso penitus uisu ipsum etiam se habuisse obliuisceretur intuitum nihilque sibi ad humanam perfectionem deesse arbitraretur, num uidentes eadem caeco putaremus? Nam ne illud quidem adquiescent
Abbreviated transcription (Latin):
is urgeãt᷑ ẽ ĩpuniti eẽ credũt. Tnz ego eñ eu¬
ias
ĩ ꝙͣ rationes considero Nicħ di ciłius puto. t si adh¬
oĩu iudicia reu̾tar. Quis ille ẽ cui hee nõ credẽta mõ
tenebris assuetos adlucẽ ꝑ spieue u̾itatis atollẽ. Siłes¬
qr cuib st̃ quaꝵ ĩtuitũ nox illuminat dies cecat. Du
enĩ nõ reꝵ ordinẽ. s suos ĩtuẽt᷑ affectꝰ. Uł licẽtiã łipu¬
nitatẽ sceleꝵ putãt ẽẽ felicẽ. Dide aũti ꝗd et̾na lex san
ctiat. Meliorib si aĩu cõformau̾is Nieh op ẽ iudice p̃¬
miũ d̾ferẽte. Cu te ip̃e excellẽtiorib addidisti. Si stut¬
iuĩ ad peiora de fexeris./ Extra ne q̃sieris ultorẽ. Tute
ip̃e ĩ det̾iora tͣuxisti. Ueluti si ic̾ib sorditã humũ celũ¬
q respicias Cuc̃tis extra cessantib ip̃a cernẽdi ratõe
nẽ ceno nẽ siderib ĩter ẽẽ uidearis t ulgꝰ istu nõ resp¬

Expanded text:
is urgeantur, cum impuniti esse creduntur. Tum ego: Cum tuis urgeantur, cum impuniti esse creduntur. Tum ego: Cum tuas, inquam, rationes considero, nihil dici uerius puto. At si ad hominum iudicia reuertar, quis ille est cui haec non credenda modo tenebris assuetos ad lucem perspicuae veritatis attollere similesque avibus sunt, quarum intuitum nox inluminat, dies caecat; dum enim non rerum ordinem, sed suos intuentur affectus, vel licentiam vel impunitatem scelerum putant formaueris: nihil opus est iudice praemium deferente, tu te ipse excellentioribus addidisti; studium ad peiora deflexeris: extra ne quaesieris ultorem, tu te ipse in deteriora trusisti– ueluti, si uicibus sordidam humum caelumque respicias, cunctis extra cessantibus ipsa cernendi ratione nunc caeno nunc sideribus interesse uidearis. At uulgus ista non resp
Abbreviated transcription (Latin):
ito malũ eẽ cõfexus es. Negare nõ poxũ.¶Multox
igit᷑ ĩ feliciores ĩꝓbi st̃ ĩiustu ĩ punitate donati
ꝙͣ iusta ultõe puniti. Set puniri ĩꝓpbos iustũ ĩpu¬
Respõdi tũ ego. Ista ꝗdẽ ꝯsequẽtia st̃ eis  q̃ paul¬
supplicia. Post defuntũ morte corpꝰ relinꝗs. Et x¬
magmna ꝗdẽ ĩꝗd. Quor alia penali acerbitate/
Alia uõ purgatoria clem̃tia dei exercẽi puto. S
nẽ de hiis disserere cõsiliũ ñ ẽ Id uͦ actenꝰ egimuᷤ
llã eẽ cognoscẽs/ Quosq ĩpunitos q̃rebare Di¬
deres nũq̃ ĩ ꝓbitatis sue carere suppliciis licẽtiã
quã cito finiri p̃cabaris/ Nec lõgã ẽẽ discẽ̾s In¬
feliorẽꝙ fore si diuturnior In felicissimã uͦ si
ẽẽt etͥna. Post hec miẜiores eẽ ĩꝓbos ĩ iusta ĩpu¬
nitate dimissos quã iusta ultõe punitos Cui
sentẽtie cõsequẽs ẽ ut demũ gͣiuorib supplici¬

Expanded text:
rito malum esse confessus es. Negare non possum. Multo rito malum esse confessus es. Negare non possum. Multo igitur infeliciores improbi sunt injusta impunitate donati, quam justa ultione puniti. Sed puniri improbos, justum; impurespondi. Tum ego: Ista quidem consequentia sunt eis, quae paulsupplicia post defunctum morte corpus 15 relinquis? Et magna quidem, inquit: quorum alia poenali acerbitate, alia vero purgatoria clementia exerceri puto. Sed nunc de his disserere consilium non est. Id vero hactenus egimus, llam esse cognosceres quosque impunitos querebare, uideres numquam improbitatis suae carere suppliciis, licentiam quam cito finiri precabaris nec longam esse disceres intelicioremque fore, si diuturnior, infelicissimam uero, si esset aeterna; post haec miseriores esse improbos iniusta impunitate dimissos quam iusta ultione punitos. Cui sententiae consequens est ut tum demum grauioribus supplici
Abbreviated transcription (Latin):
stret. Del collectõe ꝓpositõum nõ ẽe efficacẽ nec¬
qͦ ꝙ dicã ñ minꝰ mirũ uidrat᷑/ S exhiis q̃ sup̃ta
ĩ ꝓbos supplicia luẽtes. Quã si eos nulla iustitie
pena cohercent. Neq id nc̃ melior ꝙ cuiuis ue¬
niat ĩm̃tẽ corrigi ultione prauos mores et ad
rectũ supplicii t̾rore reduci. Cet̾is ꝙͦ exẽplũ ẽe
culpãda fugiẽdi. S alio qͦdã mõ ĩfeliciores ẽẽ ĩ¬
ꝓbos arbitrior ĩpunitos. Tam ꝙsi nulla ratio cor¬
felices Malos uͦ miẜos nõne cõcessimꝰ. Ita ẽ ĩꝙͣ.¬
Si gͥ ĩꝗd miẜie cuiꝰpiã bonũ aliꝗd addat᷑ Nõne
felicior ẽ eo cuĩ pura ac solitaria sine cuiꝰ quã
miẜ ẽ. Malũ aliud fuerit ad nexũ. Nõne muto
ĩ felicior eo cẽsendꝰ ẽ. Cuiꝰ ĩ fortuniũ boni ꝑticrp¬
tie bona ẽ. Idẽ q ẽ supplicio carẽt. In ẽ eis aliꝗd̃
ult̾iꝰ mali uidelic ip̃a ĩpunitas. Quã iniꝗtatis mͥ¬

Expanded text:
nstret, vel collationem propositionum non esse efficacem necuideatur, sed ex his quae sumpta improbos supplicia luentes quam si eos nulla iustitiae poena coherceat. Neque id nunc molior quod cuiuis ueniat in mentem, corrigi ultione prauos mores et ad rectum supplicii terrore deduci, ceteris quoque exemplum esse culpanda fugiendi; sed alio quodam modo infeliciores esse improbos arbitror impunitos, tametsi nulla ratio corfelices, malos uero miseros nonne concessimus? – I miseriae cujuspiam bonum aliquid addatur, nonne felicior est eo, cujus pura ac solitaria sine cujusquam miser est, malum aliud fuerit annexum, nonne multo infelicior eo censendus est, cujus infortunium boni participtiae bona est: iidemque cum supplicio carent, inest eis aliquid ulterius mali, ipsa impunitas, quam iniquitatis me
Abbreviated transcription (Latin):
D ego fateor ĩquã. Nec ĩiiria dici uiteo uiti¬
ososi Ta q si humani corporis speciẽ ẜuẽt In
delluas tñ ãoꝵ qualitate mutari. S quoꝵ atrox sc¬
elerata ꝙ mẽs bonoꝵ ꝑnitie seuit. Id ip̃ eis lice̾ x
noluixẽ. Nec lic ĩꝗt uti cõueniẽti mostrabit᷑ loco.

Expanded text:
um ego: Fateor, inquam, nec iniuria dici video vitiosos, tametsi humani corporis speciem servent, in beluas tamen animorum qualitate mutari; sed quorum atrox scelerataque mens bonorum pernicie saevit, id ipsum eis licere noluissem. — Nec licet, inquit, uti convenienti monstrabit
Abbreviated transcription (Latin):
Eurus appulit. ĩ sule
Solis edita semine:¬
Miscit hospitib nouis
Tacta carmine pocula.
Uertit herbipotẽs manꝰ.¬
Nuẽ apri facies tegit.¬

Expanded text:
Eurus appulit insule Solis edita seminecet hospitibus tacta carmine pocula. uertit herbipotens man apri facies tegit
Abbreviated transcription (Latin):
scẽ uniu̾sa deũ Et eẽ ullũ lib̾tatis arbitriũ. Nã sicũ¬
cta ꝓspicit deꝰ. Neq fulli ullo mõ põt / euenire necẽe ẽ
erit arbitrii libertas. Neq eĩ uł fatũ aliud ullũ. Del
q̃libet existẽ poterit uolũtas/ Nisi illa quã nescia falli
ꝓuidẽtia diuina p̃senserit. NNã si rec aliorsũ ꝙͣ ꝓuise st̃
d̾ torqueri ualẽt/ Iã nõ eĩt futuri firma p̃sciẽtia. S
oppinio potiꝰ ĩcerta ẽ. Qd̾ dedeo crede̾ nefax eẽ iudico.
Neb eĩ illã ꝓbo ratõe quã se ꝗdã credũt hũc q̃ͤstioĩs
nodũ posse dissoluẽ.Nuint eĩ nõ ideo ꝗd ẽẽ uẽtuꝵ qm̃

Expanded text:
Nam si cuncta prospicit deus neque falli ullo modo potest, euenire necesse est erit arbitrii libertas; neque enim uel factum aliud ullum uel quaelibet exsistere poterit uoluntas nisi quam nescia falli prouidentia diuina praesenserit. Nam si aliorsum quam prousisae sunt detorqueri ualent, non iam erit futuri firma praescientia. sed opinio potius incerta, quod de deo credere nefas iudico. Neque enim illam probo rationem qua se quidam credunt hunc quaestionis nodum posse
Abbreviated transcription (Latin):
tia reꝵ/ oĩs ordo ducat᷑. Nicħ ꝙ cõsiliis liceat hu¬
manis fit ut uitia qͦ nr̃a ad bonoꝵ oĩu referã¬
tur auctorẽ. Igit᷑ nec sperãdi aliꝗd nec de p̃candi
gͥ unicũ illd̾ it̾ hoĩes deũq com̃tiũ Sperãdi sil
at de p̃cãdi. Si ꝗdẽ iuste. huilitatis p̃tio ĩ exti¬
abilẽ uicẽ diuine gr̃e ꝓmẽmur. Q solus modꝰ
ẽ quo cũ deo colloꝗ hoĩes posse uideãt᷑/ Illiq ĩ acex¬
ibili luci pͥus qͦ ꝙͣ ĩpetrẽt ip̃a supplicãdi rõe cõ¬
iuĩgi. Que si recepta futuroꝵ necessitate nichil
uiriũ hr̃e credãt᷑. Quid erit quo illi reꝵ pͥncipi¬
umanũ genꝰ ut paulo añ cantabas disceptũ at

Expanded text:
tia rerum omnis ordo ducatur nihilque consiliis liceat humanis, fit ut uitia quoque nostra ad honorum omnium referantur auctorem. Igitur nec sperandi aliquid nec deprecandi igitur unicum illud inter homines deumque commercium sperandi scilicet ac deprecandi. Si quidem iustae humilitatis pretio inaestimabilem uicem diuinae gratiae promeremur, qui solus modus est quo cum deo colloqui homines posse uideantur illique inaccessae luci prius quoque quam impetrent ipsa supplicandi ratione coniungi. Quae si recepta futurorum necessitate nihil uirium habere credantur, quid erit quo summo iumanum genus, uti paulo ante cantabas, disceptum at
Abbreviated transcription (Latin):
ntd tuirꝰ. Postremo si ꝗd aliꝗs aliorsũ ꝙ se
se res haitas existunet Id nõ modo scĩa nõ ẽ S
e. oppinio fallax ascĩe u̾itate longe diu̾sa. Qua¬
re siꝗd ita futurũ ẽ. Ut eis certꝰ ac necexariꝰ nõ
sit euẽtus Id euenturũ ẽe p̃ciri ꝙ poterit. Siẽ
ñ isciẽtia ip̃s ĩ ꝑmista ẽ falsitati Ita id ꝙ abea

Expanded text:
tari. Postremo si quid aliquis aliorsum atque sese res habet existimet, id non modo scientia non est, sed est opinio fallax ab scientiae ueritate longe diuersa. Quare si quid ita futurum est ut eius certus ac necessarius non sit euentus, id euenturum esse praesciri qui poterit? Sicut enim scientia ipsa impermixta est falsitati, ita id quod ab ea
Abbreviated transcription (Latin):
q dixuĩtũ suo fonte fatiscẽ.
Uẽnam discors federa reꝵ
Causa resoluit. q̃stãta deꝰ
Deris statuit bella duob
Ut que carptĩ singła cõstẽt
Eadẽ uoluit mista uagari.
An nlła ẽ discordia ueris.
S cur tũto flagrat airdore
Deri tettas repire notas.¬

Expanded text:
 disiunctum suo fonte fatiscere. Quaenam discors foedera rerum Causa resoluit? Quis tanta deus Veris statuit bella duobus, Vt quae carptim singula constent Eadem nolint mixta iugari? An nulla est discordia ueris Sed cur tanto flagrat amore Veri tectas reperire notas
Abbreviated transcription (Latin):
SSeilislus eanit oris homerꝰ.:
Cuqͥram ĩtima iuscera terre¬
Ei q̃ ualet aut pelaci rudioꝵ¬
Iri fit̾ma ꝑ rũpere luce.
Aut sic magni conditor cabis.
Niue ex alto cuẽta tuenti

Expanded text:
elliflui canit oris Homerus. Qui tamen intima uiscera terrae Non ualet aut pelagi radiorum Infirma perrumpere luce. Haut sic magni conditor orbis Huic ex alto cuncta tuenti
Abbreviated transcription (Latin):
fe arbitrea solũ ut inposi  n cexitudo uid̾at᷑¬
Sne hoĩu ginus mtnris
Simily sirg adrgu.
Us nuã reꝵ pater est.
Unus cũti niuscrait.
Ille debit phebo radios¬
E t d̾dit cornua lune.
Ille hõis etiã perris
Dedit ⁊ sidra celo.
Hic clausit m̃bris cũos
Celsa se de petiros.
Mortales igͥ cũtos
E didis nobile gerĩ.
Quid genꝰ c ꝓͣuos strepitis.
Si pͥmordia uestra
Nullus degnner extart
Niuitia peroca fuet

Expanded text:
itudo uideatuOmne hominum genus in terris simili surgit ab ortu. Vnus enim rerum pater est, unus cuncta ministrat. Ille dedit Phoebo radios, dedit et cornua lunae, ille homines etiam terris dedit ut sidera caelo; hic clausit membris animos celsa sede petitos; mortales igitur cunctos edit nobile germen. Quid genus et proauos strepitis? Si primordia uestra nullus degener exstat ni uitiis peiora foue
Abbreviated transcription (Latin):
ficax ĩuenit᷑. Qd̃ si hec regnoꝵ potestas beatitudĩs:
auctor ẽ. Nõne si qua ꝑte d̾fuerit felicitatẽ minu
tͦ ĩꝑra. plures necexe ẽ gentes relĩꝗ Quib regu⁊
ꝗq nõ ĩperet.Qua uͦ ꝑte beatos faciẽs desinit po¬
testas. Hac ĩ potẽtia sõ intrat q̃ miẜos fac̃. Hoc gͥ mͦ

Expanded text:
ficax invenitur! 199 Quod si haec regnorum potestas beatitudinis auctor est, nonne si qua parte defuerit, felicitatem minutur imperia, plures necesse est gentes relinqui, quibus regum quisque non imperet. Qua vero parte beatos facien» desinit potestas, hac impotentia subintrat, quae miseros facit, hoc igitur modo
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗd tpiꝰ excogitari põt. Nã ꝗ falso p̃dicãt᷑ suis ne
cesse ẽ laudib erubescãt. Que si q̃ m̾itis ꝯq̃site
titur.Qd̾ si hoc ip̃ ꝓpagasse nom̃ pulerũ uidet᷑
consequẽs ẽ. Ut fedũ nõ extẽdixe iudicetur. S
c̃ uti paulo uñ disserui. plures gẽtes ẽẽ necexe
sit ad quas uniꝰ fama hoĩs neq̃at ꝑuenire. Eit
ut quẽ ex estimas tu ẽẽ gloriosus ꝓxima parte

Expanded text:
xcogitari potest? Nam qui falso praedicantur suis ipsi necesse est laudibus erubescant. Quae si etiam meritis conquisitae titur? Quodsi hoc ipsum propagasse nomen pulchrum uidetur, consequens est ut foedum non extendisse iudicetur. Sed cum, uti paulo ante disserui, plures gentes esse necesse sit ad quas unius fama hominis nequeat peruenire, fit ut quem tu aestimas esse gloriosum proxima parte
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗ satellite latꝰ ambit. Qui ip̃e quoc terret plus me¬
tuit. Qui ut potẽs ẽẽ uideat᷑. ĩ ẜuiẽtiũ manꝰ situs
ẽ. Nã ꝗd ego d regũ familiarib dixerã. cũ regna
ip̃a tãte ĩbecillitatis plena d̾mostrẽ. Quos ꝗde
regia potestas sepe ĩ columis/ Sepe aũt lapsa ꝓst̾¬
igẽde mortis coeg̃ arbitriũ. Papinianũ diu ĩter
ciulicos potẽtẽ militũ gladiis ãtoninꝰ obiecit¶At¬
ꝗ ut̾que potẽtie sue renũtiare uoluerũt. Quoꝵ
neutes ꝙ uoluit ⁊ fecit. QQue ẽ igit̾ ista potẽtia
⁊ c̃ d̾ponẽ cupias uitare ñ poxis. An p̃sidio sũt
amici/ quos ñ utͦ ẜfortuna cõciliat. S quẽ felie¬

Expanded text:
qui satellite latus ambit? qui quos terret ipse plus metuit? qui ut potens esse videatur, in servientium manu situsest? 200 Nam quid ego de regum familiaribus disseram cum regna ipsa tantae imbecillitatis plena demonstrem? quos quidem regia potestas saepe incolumis, saepe autem lapsa prosterd eligendae mortis coegit arbitrium. Papinianum 5 diu inter aulicos potentem, militum gladiis Antoninus objecit. Atqui uterque potentiae suae renuntiare voluerunt, quorum neuter, quod voluit, effecit. Quae est igitur ista potentia et cum deponere cupias uitare non possis? An praesidio sunt amici quos non uirtus sed fortuna conciliat? Sed quem feli
Abbreviated transcription (Latin):
Certo fiue retẽtẽt.¬
Largis cũ potiꝰ muerib fruẽs
Sitis urdescit habe̾̃di
Se ẽẽ credit egentẽ.¬
cto cõtrahisce̾s nõ habẽs. Aut siqd ẽ quo
qrela tuã iure tuearisUt ꝓferas opportet

Expanded text:
certo fine retentent,argis cum potius muneribus fluens sitis ardescit habendi? sese credit egentem.cto contra hisceres non haberes; aut si quid est quo querelam tuam iure tuearis, proferas oportet
Abbreviated transcription (Latin):
Curru ꝓuehit quro¬
Dt quas dux̾it hespue¬
Ut fluctꝰ auidũ mure
Certo fine coherceat
Nec tris liceat uagis

Expanded text:
urru prouehit aurut quas duxerit Hespeut fluctus auidum mare certo fine coherceat, ne terris liceat uagis
Abbreviated transcription (Latin):
Terras ac pelagꝰ regẽs
Et celo ĩperitas amor.
Quicꝗd nẽ amat ĩuicẽ
Bellũ continuo geret.¬
Et qua nẽ socia fide
P uleris motib ĩcitat¬
Certet soluẽ machinã.
iesco ppłos quoq¬

Expanded text:
Terras ac pelagus regens, Et coelo imperitans amor. Quidquid nunc amat invicem Bellum continuo geret,m nunc socia fide Pulchris motibus incitaCertent solvere machinam. Hic sancto populos quoq
Abbreviated transcription (Latin):
Lĩcet remotos fama ꝑ pplõs meas¬
Gt magͥ titul fulgeat claris domus
Nors sꝑnit altã gloriã.
Inuoluit humile paĩt̾ excelsum caput
E quat q sumis infima.
Bbi nẽ fidl ossa fabritii manẽt.
Quid brutꝰ aut rigidus cato.
Sigͣnat supstes fama tenis poucul¬
In piane᷑ nom̃ licteris.¬
Set qͣdꝰ decora nouiꝰ uocabula
Nũ scire consuntos dat.
Iacetis ergo ꝓrsus ignorabiles.¬

Expanded text:
Licet remotos fama per populos met magna titulis fulgeat claris domus, mors spernit altam gloriam, inuoluit humile pariter et celsum caput aequatque summis infima. Vbi nunc fidelis ossa Fabricii manent, quid Brutus aut rigidus Cato? Signat superstes fama tenuis pauculis inane nomen litteris.od decora nouimus uocabula num scire consumptos datur? Iacetis ergo prorsus ignorabiles
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpositũ. Boni ꝗdẽ naͣli ofitio u̾tutũ petũt Bali uo
uaria cupiditate ꝙ adhypiscẽdi boni nale ofitiũ ñ
telligẽdũ ꝓntissimũ ẽẽ cõspicio. crebas coaceruabo
ratões.Dit̾ enĩ quãta intiosoꝵ hoĩu patẽt ĩfirmitas
Qui ne ad hoc ꝗdẽ ꝑuenire neq̃ut̃ ad ꝙ eos nał duẽ¬
ac pene cõpellit intẽtio. Et ꝗd supe tã magno ac
pene ĩ uicto p̾untis naͣe deserẽnt᷑ auxilio. Cons¬
id̾ra uõ ꝙͣta sceleratos hoĩes habeat ĩpotẽtia. Neq
eĩ leuia aut ⁊ludiera p̃mia petut. Que eõseq atq
optine̾ nõ posst̃. S cͥca ip̃a reꝵ sũmã u̾ticẽ ꝙ d̾fi¬¬

Expanded text:
um petunt, mali uero uariam per cupiditatem, quod adipiscendi boni naturale officium non tellegendum promptissimum esse conspicio, crebras coaceruabo rationes; uide enim quanta uitiosorum hominum pateat infirmitas, qui ne ad hoc quidem peruenire queunt ad quod eos natuac pene compellit intentio. Et quid? si hoc tam magno ac pene invicto praeeuntis naturae desererentur auxilio? Considera vero quanta sceleratos homines habeat impotentia. Neque enim levia, aut ludicra 15 praemia petunt, quae consequi atque obtinere non poss
Abbreviated transcription (Latin):
or. Qm id memorie fixũ teneo. Omẽs gͥhoĩes bõĩ
parit ac mali ĩdiscretn ĩtẽtione ad bonũ ꝓuenire
nitũt᷑. Ita ĩqͣ cõsequẽs ẽ. P̃. S certũ ẽ adeptõe boni
bonos fieri. B. Certũ ẽ. Adipiscũt᷑ igͥ boni ꝙ appetũt.¬
B. Sic uidet᷑. n ali uõ si adipiscẽnt᷑ ꝙ appetũt bonũ
mali ẽẽ nõ possẽt. Ita ẽ. Cũ gͥ utͥq bonũ petant
S hii ꝗdẽ adhipiscãt᷑. Illi uoͣ minime Nõ dubiui

Expanded text:
oniam id memoriae fixum teneo. Omnes igitur homines boni pariter ac mali indiscreta intentione ad bonum peruenire nituntur? Ita, inquam, consequens est. Sed certum est adeptione boni bonos fieri. Certum. Adipiscuntur igitur boni quod appetunt? Sic uidetur. Mali uero si adipiscerentur quod appetunt bonum, mali esse non possent. Ita est. Cum igitur utrique bonum petant, sed hi quidem adipisc
Abbreviated transcription (Latin):
oĩa potẽtes q̃ maloꝵ Eosoẽ ꝗ mala posst̾ minꝰ posse
manifestũ ẽ.¶Huc accedit ꝙ oẽm pitẽtiã ĩter expex¬
possibilitas referri ad bonũ nõ põt. Expectẽda ig̾
nõ ẽ St ꝗ oĩs potẽtia expectũda ẽ Liquet ig̾ maloꝵ
possibilitatẽ nõ eẽ potẽtiõ. Exꝗb or̃b bonoꝵ ꝗu.
potẽtia. Maloꝵ uͦ minime dubitabilis apparet ĩ f.¬
rmitas. Uerũ ꝙ illã platonis ẽẽ sentẽtiã liquet.⁊
Solos ꝙ d̾siterẽt fuce̾ posse sapiẽter. Imꝓbos uͦ exe¬
rcere ꝗdẽ ꝙ libeat. Qd̾ uoͣ dsucerẽt exple̾ nõ posse.
siderãt se adepturos putãs pritãt. S minime ad¬
ipiscũt᷑ . qm̃ ad beatitudinẽ ꝓbra nõ ueniũt.
Uos uides sedere celso Dños ferre catenas.¬
Hic̃ enĩ libido u̾sat
Auidis corda uenenis.
Hĩc flagellat ira m̃tẽ
Eructꝰ tͣbrdn tollẽs.
Meror aut captos fatigat
Aut spes lubrica torq̃t.
Ergo ẽ capd̾ tot unũ
Cernas ferre tirãnos

Expanded text:
t minus posse manifestum est. Huc accedit quod omnem potentiam inter expeeleris possibilitas referri ad bonum non potest; expetenda igitur non est. Atqui omnis potentia expetenda est; liquet igitur malorum possibilo 15 minime dubitabilis apparet infirmitas. Veramque illam Platonis esse sententiam liquet, solos, quod desiderent, facere posse sapientes: improbos vero exercere quidem quod libeat, quod uero desiderent explere non posse. siderant se adepturos putant; sed minime adipiscuntur, quoniam ad beatitudinem probra non ueniunt. Quos uides sedere celsoHinc enim libido uersat auidis corda uenenis. Hinc flagellat ira mentem fluctus turbida tollens Maeror aut captos fatigat aut spes lubrica torquet Ergo cum caput tot unum cernas ferre tyrannos
Abbreviated transcription (Latin):
Solii culmie reges
Purpura claros nitẽte.
Septos t̾stib armis
Ore coruo cominãtes/
Rabre cordis anhelos/
Detrahat siꝗs suꝑbis
Dani tegimina cultꝰ

Expanded text:
solii culmine reges Purpura claros nitente saeptos tristibus armis Ore toruo comminantes rabie cordis anhelos, Detrahat si quis superbis uani tegmina cultus,