comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
petit: s ꝑ augmenta uitȩ cotidie ad finẽ tendit.
Nec deprehendit ualde tempoꝵ incrementa quã
nulla sint: nͥ cum repente tratsacta fuint. quȩ
decursus ingemiscat. dicens. Dies mei uelocioreᷤ
fuerunt cursore: fugert̃ & ñ uidert̃ bonũ. Ac si
aꝑte dicat. Ad hoc homo conditus fuit: ut bonũ
qđ ds est uidere potiuss&. Sed qui stare ad lucẽ
noluit. fugiendo oculos amisit: quia qͦ ꝑ culpam
cȩpit ad una decurrere: eo cecitatẽ ꝑtulit. ne
intus lumen uider&. De quib adhuc dieb ap¬
te subiungit᷑. ꝑ transiert̃ quasi naues poma por¬
tantes. Naues cũ poma portant: fructus terrȩ
uidelic& ꝑ fluctus ferunt. Terra uͦ hominis pa¬
radysus extitit: qui hc̃ inconcussũ tenere potuit:
si ꝑ innocentiã stare uoluisset. Sed qr ad muta¬
bilitatis undas ꝑ culpã cecidit: ad p̃sentis uitȩ
maria post terrã uenit. Poma etiã terrȩ huius

Expanded text:
petit, sed per augmenta vitae quotidie ad finem tendit. petit, sed per augmenta vitae quotidie ad finem tendit. Nec deprehendit valde temporum incrementa quam nulla sint, nisi cum repente transacta fiunt quae vdecursus ingemiscat, dicens: Dies mei velociores fuerunt cursore; fugerunt, et non viderunt bonum. Ac si aperte dicat: Ad hoc homo conditus fuit, ut bonum, quod Deus est, videre potuisset; sed qui stare ad lucem noluit, fugiendo oculos amisit, quia quo per culpam coepit ad ima decurrere, eo caecitatem pertulit, ne intimum lumen videret. De quibus adhuc diebus apte subjungitur: Pertransierunt quasi naves poma portantes. Naves cum poma portant, fructus terrae videlicet per fluctus ferunt. Terra vero hominis paradisus exstitit, quae hunc inconcussum tenere potuit, si per innocentiam stare voluisset. Sed quia ad mutabilitatis undas per culpam cecidit, ad praesentis vitae maria post terram venit. Poma etiam terrae hujus
Abbreviated transcription (Latin):
meã & dolore torqueor. Plebs quippe udaica
loqui ut prius noluit. quȩ eũ quẽ predixerat
negauit: s cõmutata facię dolore torquet᷑: quia
dũ interni sui hominis aspectũ quo agnosci ã
conditore potuerat. feditate ꝑfidię polluit: ã
presentib malis incipiens. sub ȩterna se ultione
dampnauit. Quasi enĩ cõmutata facie ab aucto¬
re ñ cognoscit᷑: quȩ ꝑdita bonȩ constientiȩ fide
reꝓbat᷑. Seo nimirũ restat ut supplicioꝵ dolor
torqueat: quã suus non cognoscens conditor ig¬
norat. Quia gͥ hȩc sub redẽptoris nr̃i significa¬
tione transcurrimus: nunc moraliter discutien¬
sepe iã diximꝰ. sic primus homo conditus fuit:
ut ꝑ angm̃ta tẽpoꝵ tendi posset eius uita tan¬
tũmodo. ñ euolui. Sed quia sponte ad culpã de¬
cidit. qͥ attigit uetitũ ꝑtulit decursũ: quẽ nunc
homo p̃sentis uite desiderio oppressus. in desinen¬
ter & tolerat & optat. Ne enim finiat᷑ uiuere ap¬

Expanded text:
et reprobatio. --Plebs quippe Judaica loqui ut prius noluit, quae eum quem praedixerat negavit. Sed commutata facie dolore torquetur, quia dum interni sui hominis aspectum, quo agnosci a conditore potuerat, foeditate perfidiae polluit, a praesentibus malis incipiens, sub aeterna se ultione damnavit. Quasi enim commutata facie, ab auctore non cognoscitur, quae perdita bonae conscientiae fide reprobatur. Sed nimirum restat ut suppliciorum dolor torqueat, quam suus non cognoscens conditor ignorat. Quia igitur haec sub Redemptoris nostri significatione transcurrimus, nunc moraliter discutiensaepe jam diximus, sic primus homo conditus fuit, ut per augmenta temporum tendi posset ejus vita tantummodo, non evolvi. Sed quia sponte ad culpam decidit, quo attigit vetitum, pertulit decursum, quem nunc homo praesentis vitae desiderio oppressus indesinenter et tolerat et optat. Ne enim finiatur, vivere ap
Abbreviated transcription (Latin):
& fecerunt me totũ in circuitu: & sic repette
p̃cipitas me  Ac si aꝑte dicat. Cur tanta uili¬
tate despicis: quẽ cum tanta dignitate condi-¬
disti e& quẽ ratione reb ceteris prefers: cur ex
dolore supponis as Sedtam̃ hec eadẽ dignitas
nr̃a fulget ꝑ imaginẽ: & longe distat a beatitu¬
dinis ꝑfectione ꝑ carnẽ. Quia dũ sp̃s miscetur
pulueri: quodã mͦ conectit᷑ infirmitati. Quam
scilic& infirmitatẽ beatus iob pietati iudicis ob¬
feceris me. Angłoꝵ sp̃s idcirco irremissibiliter pec¬
cauerunt: quia tanto robustius stare põterant ÷
quanto eos carnis admixtio ñ tenebat. Homo uͦ
id circo post culpã ueniã meruit: quia ꝑ carnale
corpus aliqͥd quo sem& ipso minor ess& accepit.
Onde & apud respectũ iudicis argumentũ pieta¬
tis est. hȩc eadem infirmitas carnis:. sic̃ ꝑ psalmistã¬

Expanded text:
et fecerunt me totum in circuitu, et sic repente et fecerunt me totum in circuitu, et sic repente praecipitas me? Ac si aperte dicat: Cur tanta vilitate despicis, quem cum tanta dignitate condidisti? Et quem ratione rebus caeteris praefers, cur ex dolore supponis? Sed tamen haec eadem nostra dignitas fulget per imaginem, et longe distat a beatitudinis perfectione per carnem, quia dum spiritus miscetur pulveri, quodam modo connectitur infirmitati. Quam scilicet infirmitatem beatus Job pietati judicis obens, spiritus idcirco irremissibiliter peccaverunt, quia tanto robustius stare poterant, quanto eos carnis admistio non tenebat. Homo vero idcirco post culpam veniam meruit, quia per carnale corpus aliquid quo semetipso minor esset accepit. Unde et apud respectum judicis argumentum pietatis est haec eadem infirmitas carnis. » Est et alia
Abbreviated transcription (Latin):
& anui hominis. a dieb & annis discrepant
ȩteruitatis: quia uitã nram̃ quȩ tp̃r incipitur.
tp̃r finit᷑. dũ intra sinus sui latitudinẽ forinat
ȩt̾uitas deuorat. Cuius nimirũ immensitas. qr
ultra citraq suꝑ nos tendit᷑: sine inchoatione
& termino eius ȩternũ ẽẽ dilatat᷑. Eiq
nec trausacta p̃tereunt: nec adhuc uentura
quasi quȩ ñ appareant dẽsunt : qr is qͥ sẽꝑ eẽ
hab&: cuncła sibi p̾sentia conspicit. Cũq aspi¬
ciendo post & ante non tendit᷑: nulla intuitus
inutatione uariat᷑. Dicat gͦ. Nũqͥd oculi carnei
tibi st̃. aut sic̃ uid& homo & tu uidebis us Nũqͥd¬

Expanded text:
et anni hominis a diebus et annis discrepant aeternitatis, quia vitam nostram, quae tempore incipitur, tempore finitur; dum intra sinus sui latitudinem format, aeternitas devorat. Cujus nimirum immensitas, quia ultra citraque super nos tenditur, sine inchoatione et termino ejus aeternum esse dilatatur; eique nec transacta praetereunt, nec adhuc ventura, quasi quae non appareant, desunt, quia is qui semper esse habet, cuncta sibi praesentia conspicit; cumque aspiciendo post et ante non tenditur, nulla intuitus mutatione variatur. Dicat ergo: Nunquid oculi carnei tibi sunt; aut sicut videt homo
Abbreviated transcription (Latin):
eoꝵ temprationib carnẽ iusti ꝓdidit: animã ne¬
gauit. Hoc indesinenter contra bonos consiliũ
maligni sp̃s ineunt: ut hi quos seruire dõ inno¬
cue in tranquillitate conspiciunt: uexati aduersi¬
tatib ad uoraginẽ culpȩ rapiant᷑. Sed eoꝵ consilii
acumen destruit᷑: qr pius conditor cũ uirib fla¬
gella moderat᷑. ne uirtutẽ pęna transeat: & ꝑ as¬
tuciã fortium humana infirmitas exceclat. Un
de & bene ꝑ paulũ dr. fidelis autẽ ds̃ qui ñ paci¬
etur uos temptari supra quã potestis: s faciet cũ
tẽptatione etiam ꝓuentũ. ut possitis sustinere.
Nisi enĩ misericors ds cũ uirib temptamenta mo¬
dific&: nullus ꝓfecto est. qui malignoꝵ sp̃uũ
insidias non corruens port&. Quia si mensurã
iudex temptationib non p̃b& ÷ eo ipso ꝓtinus
stantẽ deicit: quo ultra uires onera imponit.
Sic aũ beatus iob negando requisiuit ista quȩ

Expanded text:
eorum tentationibus carnem justi prodidit, animam neeorum tentationibus carnem justi prodidit, animam negavit. Hoc indesinenter contra bonos consilium maligni spiritus ineunt, ut hi quos servire Deo innocue in tranquillitate conspiciunt vexati adversitatibus ad voraginem culpae rapiantur. Sed eorum consilii acumen destruitur, quia pius conditor cum viribus flagella moderatur, ne virtutem poena transeat, et per astutiam fortium humana infide bene per Paulum dicitur: Fidelis autem Deus qui non patietur vos tentari supra quam potestis, sed faciet cum tentatione etiam proventum, ut possitis sustinere . Nisi enim misericors Deus cum viribus tentamenta modificet, nullus profecto est qui malignorum spirituum insidias non corruens portet, quia si mensuram judex tentationibus non praebet, eo ipso protinus stantem dejicit, quo ultra vires onera imponit. Sic autem beatus Job negando 321 requisivit ista quae
Abbreviated transcription (Latin):
nimirũ sic ꝑ interrogationẽ dr̃: ut neget᷑. Ac si
aꝑte dicer&. Tu qui sũme bonus es. noui quia
bonũ ñ estimas: ut pauꝑem ꝑ calũpniã p̃mas.
& scio ego qͥa ñ est iniustũ qđ patior: & eo ma¬
gis doleo: quo causas iusticiȩ ignoro. Notandũ
uͦ est qđ non ait ut opprimas innocentẽ: s pau¬
ꝑem. Qui enĩ districtioni iudicis nequaꝗͣ inno¬
centiã s pauꝑtatẽ suã obicit: ñ iam de uita au¬
datiã arripit: s ꝗͣ se infirinũ conspiciat. osten
tuaꝵ. Ac si aꝑte dicat. Impie opprimere ñ po¬
tes: quẽ te fecisse gratuito recordaris. Sene aũ¬
subdit᷑. & consiliũ impioꝵ adiuues. Quos nãq¬
hoc loco impios: nͥ malignos sp̃s uocat . Qui cũ
redire ipsi ad uitã nequeuit: crudeliter socios
ad mortẽ quęrunt. Quoꝵ ninirũ consiliũ fuit.
ut beatũ iob diuina correptio tanger&: & qui
in tranquillitate iustus extiterat: saltẽ ꝑ flagella
peccar&.S impioꝵ consiliũ dñs ñ adiuuit: qr

Expanded text:
nimirum sic per interrogationem dicitur, ut negetur. Ac si aperte diceretur. Tu qui summe bonus es, novi quia bonum non aestimas, ut pauperem per calumniam premas. Et scio ergo quia non est injustum quod patior, et eo magis doleo quo causas justitiae ignoro. Notandum vero quod non ait Ut opprimas innocentem, sed pauperem. Qui enim districtioni judicis nequaquam innocentiam, sed paupertatem suam objicit, non jam de vita audaciam arripit, sed quam se infirmum ctuarum. - Ac si aperte dicat: Impie opprimere non potes, quem te fecisse gratuito recordaris. Sequitur: Et consilium impiorum adjuves? - Quos namqin loco impios, nisi malignos spiritus vocat? Qui cum redire ipsi ad vitam nequeunt, crudeliter socios ad mortem quaerunt. Quorum nimirum consilium fuit, ut beatum Job divina correptio tangeret, et qui in tranquillitate justus exstiterat, saltem per flagella peccaret. Sed impiorum consilium Dominus non audivit, quia
Abbreviated transcription (Latin):
gi & aliter potest. Nã plerũq̃ uir iustus flagel¬
la ad ꝓbationẽ ꝑcipit: & uitã suã subtilissima
inquisitione discutiens. quãuis se peccatorẽ &
sentiat & fateat᷑. ꝓ qua tam̃ specialiter culpa ꝑ¬
cutiat᷑ minime cognoscit: atq eo magis in ꝑcus¬
sione trepidat: quoꝰ causas suȩ ꝑcussionis igno xx¬
rat. Petit ut semet ipsũ sibi iudex indicet.
quatenꝰ qđ ille animad uertendo ꝑcutit. hoc
bere. & deprehendere in se ꝑfecte ñ ual& qđ
deplor&. Unde adhuc subdit᷑. Nũ qͥd bonũ t̃¬

Expanded text:
gi et aliter potest. Nam plerumque vir justus flagelgi et aliter potest. Nam plerumque vir justus flagella ad probationem percipit, et vitam suam subtilissima inquisitione discutiens, quamvis se peccatorem et sentiat et fateatur, pro qua tamen specialiter culpa percutitur, minime cognoscit; atque eo magis in percussione trepidat, quo causas suae percussionis ignorat. Petit ut semetipsum sibi judex indicet, quatenus quod ille animadvertendo percutit, hoc bere, et deprehendere in se perfecte non valet quod deploret. Unde adhuc subditur: CAPUT
Abbreviated transcription (Latin):
der&: paulus minime dixisset. Cũ iudicamur a
dño corripim᷑: ut ñ cũ hoc mundo dãpuenur.
Hinc uoce angłica ad iohannẽ dr̃. Ego quos
amo :  arguo¬
amo: arguo & castigo. Hincꝰ etiam
scriptũ est. Quẽ diligit dñs castigat: fla¬
gellat omnẽ filiũ quẽ recipit. Sepe gͦ mens
iusti ut magis secura sit altius trepidat: &
cũ flagellis cingit᷑. suꝑni iudicii incertitudine
tͣbatur. Pau& ne initiũ sequentis dãpnationis
sit. omẽ qđ parit᷑ : & ꝑ cogitationẽ interrogat
iudicẽ: quia de uite sue meritis ambigit in per¬
cussione. Sed cũ uite uirtꝰ ad oculos mentiꝰ redu-¬
cit᷑. quasi consolatio a iudice respondet᷑: quia
nequaꝗͣ ad ꝑdendũ ꝑcutit: quẽ in actionis in¬
nocentia feriendo custodit. Bene itaq nc̃ dr̃.
Indica mͥ: cur me ita iudices. Ac si aꝑte dicere¬
t᷑. Quia flagellando me iudicas: ostende qđ ad
iudiciũ ꝑ flagella securũ reddas. Qđ tam̃ utelli¬

Expanded text:
deret, Paulus minime dixisset: Cum judicamur, a deret, Paulus minime dixisset: Cum judicamur, a Domino corripimur, ut non cum hoc mundo damnemur . Hinc voce angelica ad Joannem dicitur: Ego quos amo redarguo et castigo . Hinc etiam scriptum est: Quem diligit Dominus castigat, flagelljusti, ut magis secura sit, altius trepidat, et cum flagellis tunditur, superni judicii incertitudine turbatur. Pavet ne initium sequentis damnationis sit omne quod patitur, et per cogitationem interrogat judicem, quia de vitae suae meritis ambigit in percussione. Sed cum vitae virtus ad oculos mentis reducitur, quasi consolatio a judice respondetur, quia nequaquam ad perdendum percutit quem in actionis innocentia feriendo 320 custodit. Bene itaque nunc dicitur: Indica mihi cur me ita judices. Ac si aperte diceretur: Quia flagellando me judicas, ostende quod ad judicium per flagella securum reddas. Quod tamen intelli
Abbreviated transcription (Latin):
Qui peccatorẽ se in amaritudine animȩ asserit:
qͥo dõ aliud quã ne condẽpnet᷑ dicit .s Quia ama¬
ritudine p̃sentis pęnitentiȩ: extinguit supplicia
sequentis irȩ. Duob aũ modis in hac uita ho¬
minẽ iudicat ds: quia aut ꝑ mala p̾sentia irro-¬
gare iam tormenta sequentia incipit: aut tor-¬
menta sequentia flagellis p̾sentib extinguit.
Nisi etũ delictis exigentibus iustus uidex &
nc̃ et post modũ quosdã ꝑcuter&: uidas ininime
dixisset. Secundo eos qui ñ crediderunt ꝑdi¬
dit. Et de iniquis psalmista non dicer&. In¬
duant᷑ sicut diploide confusione sua. Dyploidẽ
quippe duplũ uestimentũ dicimus. Confusione
gͦ sicut dỹploide induti sunt: qui iuxta reatꝰ
sui meritũ. & temporali & ꝑpetua animaduer¬
sione feriunt᷑. Solos quippe pęna ã supplicio li¬
berat: quos in mutat. Nã quos p̃sentia mala ũ
corrigunt: ad sequentia ꝑducunt. Si aũ neqͣ¬
ꝗͣ quosdã pęna p̾sens ã supplicio ȩterno defen¬

Expanded text:
imae asserit, quid Deo aliud quam ne condemnetur dicit? quia amaritudo praesentis poenitentiae exstinguit supplicia sequentis irae. Duobus autem modis in hac vita hominem Deus judicat, quia aut per mala praesentia irrogare jam tormenta sequentia incipit, aut tormenta sequentia flagellis praesentibus exstinguit. Nisi enim delictis exigentibus justus judex et nunc et postmodum quosdam percuteret, Judas minime dixisset, Secundo eos qui non crediderunt perdidit ; et de iniquis Psalmista non diceret: Induantur sicut diploide confusione sua . Diploidem quippe duplum vestimentum dicimus. Confusione ergo sicut diploide induti sunt qui juxta reatus sui meritum et temporali et perpetua animadversione feriuntur. Solos quippe poena a supplicio liberat quos immutat. Nam quos praesentia mala non corrigunt, ad sequentia perducunt. Si autem nequaquam quosdam poena praesens a supplicio aeterno defen
Abbreviated transcription (Latin):
tudinẽ & iusticiã. T imeri quippe quasi ds̃ noluit:
s quasi pater ut amaret᷑ inspirauit. Qđ liquido
paulus dicit. Non enim accepistis spm̃ seruitu¬
tis iterũ in timore: s accepistis spm̃ adoptionis¬
⁊ filioꝵ in qͦclamamꝰ abba pater. Unde hic quoq¬

Expanded text:
t. XXXII.  Timeri quippe quasi Deus noluit, sed quasi pater ut amaretur inspiravit. Quod liquido Paulus dicit: Non enim accepistis spiritum servitutis iterum in timore, sed accepistis spiritum adoptionis filio
Abbreviated transcription (Latin):
culpã hominis iusticiã aspirando corripuit: &
irã iudicis moriendo temꝑauit. Atq in utrisq¬
manũ posuit. qͥaet exempla hominib quȩ uni¬
tarent᷑ p̃buit: & dõ in se oꝑa quib erga homi¬
nes placaret᷑ ostendit. Nullus quippe ante hẽ
exritit. qui sic ꝓ alienis reatib interceder&: ut
ꝓpria ñ haber&. E ternȩ gͥ morti tanto quis in
aliis obuiare ñ poterat: quanto hunc reatus de
ꝓpriis astringebat. Uenit itaq nouus homo
ad homines᷑. contradictor ad culpã: amnicus ad
pȩnã: mira monstrauit: crudelia ꝑtulit. Manũ
gͦ suã in ambob posuit: quia unde reũ recta
docuit: inde iratũ iudicẽ placauit. Qui hoc qͦ
ipsis suis miraculis mirabilius p̾buit: qr corda
delinquentiũ mansuetudine potius ꝗͣ terrore

Expanded text:
culpam hominis, justitiam aspirando, corripuit, et culpam hominis, justitiam aspirando, corripuit, et iram judicis moriendo temperavit; atque in utrisqmanum posuit, quia et exempla hominibus quae imitarentur praebuit, et Deo in se opera, quibus erga homines placaretur, ostendit. Nullus quippe ante hunc exstitit, qui sic pro alienis reatibus intercederet, ut proprios non haberet. Aeternae igitur morti tanto quis in aliis obviare non poterat, quanto hunc reatus de propriis astringebat. Venit itaque novus homo ad homines, contradictor ad culpam, amicus ad poenam; mira monstravit, crudelia pertulit. Manum ergo suam in ambobus posuit, quia unde reum recta docuit, inde iratum judicem placavit. Qui hoc quoque ipsis suis miraculis mirabilius praebuit, quia corda delinquentium mansuetudine potius quam terrore
Abbreviated transcription (Latin):
are: ñ aũ ualent uirtute ꝓpria. ab humano ge¬
nere supplicia secuturȩ mortis expellere. Wir
gͥ sc̃s humanũ genus consider& quo defluxit:
ęternȩ mortis dampna conspiciat: cui nimirũ
constat. quia nequaꝗͣ iusticia humana con-¬
tradicat. Uideat ꝗͣ ꝑuerse homo deliquerit᷑.
uideat quã districte contra hominẽ condi-¬
tor irascat᷑: & mediatorẽ dĩ & hominis dm̃ &
hominẽ requirat. Quẽ quia longe post uen-
turũ considerat: deplorans dicat. Non est qͥ
utrũq ualeat arguere: & ponere manũ suã
in ambob. Redemptor quippe humani gene-¬
ris mediator dĩ & hominis ꝑ carne̾ factus.
quia iustus in hominib solus apparuit. & ta¬
men ad pęnã culpȩ etiã sine culpa ꝑuenit: &
hominẽ arguit ne delinq̃ret: ⁊ d̾o obstitit ne fe¬
rir&. Exempla innocentiȩ p̾buit: pęnã mali-¬
ciȩ suscepit. Paciendo gͦ utrũq arguit. qui &

Expanded text:
are, non autem valent virtute propria ab humano geare, non autem valent virtute propria ab humano genere supplicia secuturae mortis expellere. Vir igitur sanctus humanum genus consideret quo defluxit; aeternae mortis damna conspiciat; cui nimirum constat quia nequaquam justitia humana contradicat, videat quam perverse homo deliquerit; videat quam districte conditor contra hominem irascatur, et mediatorem Dei et hominis, Deum et homturum considerat, deplorans 317 dicat: Non est qui utrumque valeat arguere, et ponere manum suam in ambobus. Redemptor quippe humani generis, mediator Dei et hominis per carnem factus, quia justus in hominibus solus apparuit, et tamen ad poenam culpae etiam sine culpa pervenit, et hominem arguit ne delinqueret, et Deo obstitit ne feriret, exempla innocentiae praebuit, poenam malitiae suscepit. Patiendo ergo utrumque arguit, qui et
Abbreviated transcription (Latin):
 & uenite & arguite me. Ei namq quẽ arguimꝰ:
rationis auctoritate contraimus. & quid est
nite & arguite me. nͥ qđ aꝑte insinuat. quan¬
tã bonis actib fiduciam prestet.Ac si patẽter
dicat. Recta agite: & animaduersionis ineȩ
motib ñ iam ꝑ dep̃cationis gemitũ. s ꝑ fidu¬
ciã auctoritatis obuiate. Hinc & enĩ ioħes
dicit. Si cor nrm non reprehenderit nos: fi¬
duciam habemus ad dm̃. Hinc est qđ moyses¬
qr placet seruiens. audit᷑ tacens: cũ silenti dr̃.
Quid clamas ad meas Hinc est qd irascentẽ re¬
tin&: cũ audit. Dimitte me: ut irascat᷑ furor
S ins̃ contra popłm istũ. Hinc est qđ arguentẽ
Hinc ẽ qđ ysaias grauit̾ deplorat dicens. Om̃s
nos cecidimus quasi foliũ: & iniquitates nr̃ȩ
quasi uentus abstulerunt nos. Non ẽ qͥ inuoc&
nom̃ tuũ : qͥ consurgat & teneat te. Sed posst̃
recti quilib& ꝑ acceptȩ innocentiȩ meritũ ali-¬
quando p̾sentis motib animaduersionis obui¬

Expanded text:
venite, et arguite me. Ei namque quem arguimus, rationis auctoritate contraimus. Quid est ernite, et arguite me, nisi quod aperte insinuat quantam bonis actibus fiduciam praestet? Ac si patenter dicat: Recta agite, et animadversionis meae motibus, non jam per deprecationis gemitum, sed per fiduciam auctoritatis obviate. Hinc enim Joannes dicit: Si cor nostrum non reprehenderit nos, fiduciam habemus ad Deum . Hinc est quoquia placet serviens, auditur tacens, cum silenti dicitur: Quid clamas ad me ? Hinc est quod irascentem retinet, cum audit: Dimitte me, ut irascatur furor meus contra populum istum . Hinc est quod arguentem Hinc est quod graviter Isaias deplorat, dicens: Omnes nos cecidimus quasi folium, et iniquitates nostrae quasi ventus abstulerunt nos; non est qui invocet nomen tuum, qui crecti quilibet per acceptae innocentiae meritum aliquando praesentis motibus animadversionis obvi
Abbreviated transcription (Latin):
linquenti. Quȩ beatus iob oꝑa exercuit: sacrȩ
huius hỹstoriȩ textus ostendit. Holo caustis qͥppe
multiplicib auctorẽ placare studuit: qr iuxta fi¬
lioꝵ numerũ ut scriptũ est. consurgens dilucu¬
lo offerebat holocausta ꝑ singulos. Eosq ñ solum
ab inmundis actib s a praua quoq cogitatione
mundabat: de quo scriptura teste ꝑhibet᷑. Dice-¬
bat enĩ. Ne forte peccauerint filii mei: & bene¬
I dixerint dõ in cordib suis. Affectũ cõpassionis
exercuit: quia ipse de se amicoꝵ questionibus ex-¬
actus dicit. flebã quondã suꝑ eo qui afflictus¬
S erat. Ministeriũ pietatis impendit: qui ait.¬
⁊ Oculus fui ceco. & pes claudo. Castitatis mun¬
⁊ diciã & in corde custodiuit: qui obtestando se
aꝑit dicens. Si deceptũ est cor meũ suꝑ mulierẽ.
Humilitatis culmen medullitus tenuit: qͥ dicit.
Si contẽpsi iudiciũ subire cũ seruo meo. & an-¬
cilla mea: cũ disceptarent aduersũ me. Bene¬

Expanded text:
et. --Quae beatus Job opera exercuit, sacrae hujus historiae textus ostendit. Holocaustis quippe multiplicibus auctorem placare studuit, quia juxta filiorum numerum, ut scriptum est, consurgens diluculo, offerebat holocausta per singulos; eosque non solum ab immundis actibus, sed a prava quoque cogitatione mundabat. De quo, Scriptura teste, perhibetur: Dicebat enim: Ne forte peccaverint filii mei, et benedixerint Deo in cordibus suis . Affectum ergo compassionis exercuit, quia ipse de se amicorum quaestionibus exactus dicit: Flebam quondam super eum qui afflictus erat . Ministerium pietatis impendit, qui ait: Oculus fui caeco, et pes claudo . Castitatis munditiam in corde custodivit, qui obtestando se aperit, dicens: Si deceptum est cor meum super mulierem . Humilitatis culmen medullitus tenuit, qui dicit: Si contempsi judicium subire cum servo meo et ancilla mea, cum disceptarent adversum me . Bene
Abbreviated transcription (Latin):
ter& iram suã ab eis : & non accendit omnẽ irã
suã : & memoratus est quia caro st̃. Ut lutũ gͦ
homo factus ẽ: quia de limo est ad conditionẽ
sũptus. Lutũ quippe fit : cum se a qua terrȩ con¬
spergit. Sicut lutũ itaq homo est conditus: qr
quasi aqua infundit puluerẽ: cũ anima rigat
carnẽ. Qđ sc̃s uir bene pietati iudicis obicit:
cũ postulans dicit. Memento queso qđ sicut
lutũ feceris me. Ac si aꝑte dicat. Infirmitatẽ car¬
nis considera: & reatũ iniquitatis laxa. Ubi ap¬
te quoq mors eiusdẽ carnis adiungit᷑: cũ ꝓtinus
ter postul& dicens. Memento queso qđ ꝑ carnem
ad t̾rã uenio: & ꝑ eius interitũ ad terrã tendo.
Materiã itaq originis & pęnã finis aspice: & cul-¬
lit hominis conditi: nunc subiungit ordinẽ

Expanded text:
b eis, et non accendit omnem iram suam, et rememoratus est quia caro sunt . Ut lutum ergo homo factus est, quia de limo est ad conditionem sumptus. Lutum quippe fit, cum se aqua terrae conspergit. Sicut lutum itaque homo est conditus, quia quasi aqua infundit pulverem, cum anima rigat carnem. Quod sanctus vir bene pietati judicis objicit, cum postulans dicit: Memento, quaeso, quod sicut lutum feceris me. Ac si aperte dicat: Infirmitatem carnis considera, et reatum iniquitatis laxa. Ubi aperte quoque mors ejusdem carnis adjungitur, cum protinus ter postulet, dicens: Memento, quaeso, quod per carnem a terra venio, et per ejus interitum ad terram tendo. Materiam itaque originis, et poenam finis aspice, et culpit hominis conditi, nunc subjungit ordinem
Abbreviated transcription (Latin):
cũ eo: Ac si aꝑte dicat. Si creatura illa hunc con¬
siderare non sufficit quȩ carne ñ p̃mit᷑: qua
mente de eius ego iuditiis disputo. qͥ pondere
corruptionis angustor as Sicut aũ sepe ad nos
uerba dĩ st̃ iudicia illius. quȩ nr̃oꝵ actuũ sen¬
tentiam loquunt᷑: ita uerbanr̃a ad dm̃
st̃ oꝑa quȩ exhibemus. Sed cũ dõ loqui uerbis
suis homo non ual&: quia apud subtile eiꝰ udi¬
ciũ. nullã de suis actib fiduciã tenet. Unde
& apte subdit᷑. Qui si habuero quippiã iustum.

Expanded text:
 --Ac si aperte dicat: Si creatura illa hunc considerare non sufficit, quae carne non premitur, qua mente de ejus ego judiciis disputo, qui pondere corruptionis angustor? Sicut autem saepe ad nos verba Dei sunt judicia illius, quae nostrorum actuum sententiam loquuntur, ita verba nostra ad Deum sunt opera quae exhibemus. Sed cum Deo loqui verbis suis homo non valet, quia apud subtile ejus judicium nullam de suis actibus fiduciam tenet. Unde et apte sub
Abbreviated transcription (Latin):
est suꝑ cor eorũ. Qui rursus ait. Si enĩ cogno
quẽ carne tenere potuit: dm̃ nec ꝑ miracula agno¬
uit. Quia uͦ antiquus hostis cũ iniquis om̃ib una
ꝑsona est: sic plerũq scriptura sacra de iniquoꝵ
capite id est diabolo loquit᷑᷑: ut repente ad eius
ille est. quis gͥ est as Ac si aꝑte diceret᷑. Quis umꝗͣ
impius ẽẽ putandus est. si ille popłs qui ipsã pi-¬
etatẽ ꝑsequutus ẽ impius non est. Sed conside¬
rata uir sc̃s iudaicȩ plebis ꝑfidia: ad semet ipsũ
mentis oculos reuocat. Dolet qđ uidere nequeat
quẽ amat: merore afficit᷑. quia ex p̃senti mundo
ante subtrahit᷑: quã salus mundi reuelet᷑. Unde

Expanded text:
est super cor eorum . Qui rursus ait: Si enim cognovest super cor eorum . Qui rursus ait: Si enim cognovquem carne tenere potuit, Deum nec per miracula agnovit. Quia vero antiquus hostis cum iniquis omnibus una persona est, sic plerumque Scriptura sacra de iniquorum capite, id est diabolo, loquitur, ut repente ad ejus ille est, quis ergo est? 45. Ac si aperte diceretur: Quis unquam impius esse putandus est, si ille populus, qui ipsam pietatem persecutus est, impius non est? Sed considerata vir sanctus Judaicae plebis perfidia, ad semetipsum mentis oculos revocat; dolet quod videre nequeat quem amat; moerore afficitur, quia ex praesenti mundo ante subtrahitur quam salus mundi reveletur. Unde
Abbreviated transcription (Latin):
deptoris nostri morte grassati st̃. Terra itaq
data ẽ in manus impui: quia antiquus hostis
redẽptoris mentẽ corrũpere ꝑ se tẽptando ñ
ualuit. s eius carnẽ ꝑ suos satellites ad triduũ
ꝑ missus extixit: & dispensationi suꝑnę pieta¬
tis. nesciens ex hac ipsa ꝑmissione seruiuit.
Trib & enĩ redemptorẽ nrm̃ tẽptationib pul¬
sans: cor dĩ temerare ñ ualuit. Seo cũ iude
mentẽ ad mortẽ carnis eius excitauit: cũq ei co¬
hortẽ. atq ã pontificib & phariseis ministros tra-¬
didit: nimirũ iste impius manus ad terrã te¬
tendit. Huius terrȩ uidices sacerdotes & prin¬
cipes: pilatus atq illusores milites fuerunt.
Iste itaq impius uultũ iudicũ eius oꝑuit: qͥa
corda ꝑsequentium. ne auctorẽ suũ cognoscereñ.
malitiȩ nubilo uelauit. Unde & ꝑ paulũ dicit᷑.
Usq in hodiernũ diem cũ legit᷑ moyses: uelamen

Expanded text:
Redemptoris nostri morte grassati sunt. Terra itaque Redemptoris nostri morte grassati sunt. Terra itaque data est in manus impii, quia antiquus hostis Redemptoris mentem corrumpere per se tentando non valuit , sed ejus carnem per suos satellites ad triduum permissus exstinxit , et dispensationi supernae pietatis nesciens ex hac ipsa permissione servivit. Tribus etenim Redemptorem nostrum tentationibus pulsans, cor Dei temerare non valuit. Sed cum Judae mentem ad mortem carnis ejus excitavit , cumque ei cohortem atque a pontificibus et Pharisaeis ministros tradidit, nimirum iste impius manus ad terram tetendit. Hujus terrae judices, sacerdotes et principes, Pilatus atque illusores milites fuerunt. Iste itaque impius vultum judicum ejus operuit, quia corda persequentium, ne auctorem suum cognoscerent, malitiae nubilo velavit. Unde per Paulum dicitur: Usque in hodiernum diem cum legitur Moyses, velamen
Abbreviated transcription (Latin):
in confrequentationib: usq ad cornu altaris.
Sollẽpnẽ nãq diem año in confrequentatione
constituit: quisqͥs se assidue in eius desiderio
affligit. Qui nimirũ sollẽpnitatis dies usq ad
altaris cornu tendi p̃cipit᷑: quia tandiu neces¬
se est ut quisq se afficiat: quousq ad suꝑni sa¬
crificii altitudinẽ. id est ad gaudia eterna ꝑ¬
tingat. Iustus gͥ uir. qͥa impleri desideriũ suũ
appetit. ñ differri: humiliter dicit. ñ de pętus
innocentũ rideat. Ac si dicer&. Uota nr̃a li¬
benter accipiens ultra ñ dif¬
ferat:
s ostendendo exhibeat eũ qui
nos in
sua expectatione castigat. Quia uͦ eũ specialit᷑
b̾s iob occidi semel petuit. qͥ carnis solius mor¬
tẽ. in mundi ꝓ nobis fine tolerauit: ꝓtinus aꝑit.
qui ipsũ quoq ordinẽ eius passionis adiungit
exprimit᷑. Quis appellatione impii: nͥ diabolus
designat᷑ s Huius impii manus fuert̾: hi qͥi pe

Expanded text:
in confrequentationibus, usque ad cornu altaris . in confrequentationibus, usque ad cornu altaris . Solemnem namque diem Domino in confrequentatione constituit, quisquis se assidue in ejus desiderio affligit. Qui nimirum solemnitatis dies usque ad altaris cornu tendi praecipitur, quia tandiu necesse est ut quisque se afficiat, quousque ad superni sacrificii altitudinem, id est ad aeterna gaudia pertingat. Justus igitur vir, quia impleri desiderium suum appetit, non differri, humiliter dicit: Non de poenis innocentum rideat. Ac si diceret: Vota nostra libenter accipiens, ultra non differat, sed ostendendo exhibeat eum qui nos in sua exspectatione castigat. Quia vero eum specialiter beatus Job occidi semel petivit qui carnis solius mortem in mundi pro nobis fine toleravit, protinus aperit, qui ipsum quoque ordinem ejus passionis adjungit, exprimitur? Quis appellatione impii nisi diabolus designatur? Hujus impii manus fuerunt hi qui 308 in
Abbreviated transcription (Latin):
co uobis iusti & ꝓpħȩ uoluerunt uidere quȩ
uidetis: & ñ uiderunt. Penȩ itaq innocentũ
sunt: desideria iustoꝵ. Quousq gͦ electoꝵ suoꝵ
uota dñs ñ cõpaciens distulit. quid aliud qu̾ã
pęnas innocentũ risit .s Itaq uir sc̃s uenturi
redẽptoris dona considerans. & uotoꝵ suoꝵ
dilationẽ grauiter tolerans: dicat. Si flagellat
Soccidat seinel: & non de pęnis in nocentum
rideat. Ac si aꝑte exoret dicens. Qđ uita nr̃a¬
cotidie flagello undictȩ ꝓ culpa atterit᷑. ille
iam ueniat qui ꝑ nobis semel sine culpa moriatur:
carne passibilis appar&: in cuius se desideriis mets
nr̃a castigat. Uel certe si risũ dĩ eius leticiã ap¬
quo ã nobis ardentius quęrit᷑. eo de nob̃ suauiꝰ letat¬
Quasi qđ daqͥppe ei ex nrã pena gaudiũ facimus:
cũ ꝑ scã desideria ꝓ eius nos amore castigamꝰ.
Hunc psalmista ait. Constituite diem sollẽpnẽ

Expanded text:
co vobis, justi et prophetae voluerunt videre quae co vobis, justi et prophetae voluerunt videre quae videtis, et non viderunt . Poenae itaque innocentum sunt desideria justorum. Quousque ergo electorum suorum vota Dominus non compatiens distulit, quid aliud quam poenas innocentum risit? Itaque vir sanctus, venturi Redemptoris dona considerans, et votorum dilationem graviter tolerans, dicat: Si flagellat, occidat semel, et non de poenis innocentum rideat. Ac si aperte exoret, dicens: Qquotidie flagello vindictae pro culpa atteritur, ille jam veniat qui pro nobis semel sine culpa moriatur, carne passibilis appareat, in cujus se desideriis mens nostra castigat. Vel certe risum Dei laetitia apquo a nobis ardentius quaeritur, eo suavius deQuasi quoddam quippe ei ex poena gaudium facimus, cum per sancta desideria pro ejus nos amore castigamus. Hinc Psalmista ait: Constituite diem solemnem
Abbreviated transcription (Latin):
sola carne moreret᷑: qui simplã suã duple nr̃ȩ
truat. mortẽ inediatoris quęrat: atq hanc de¬
siderans dicat. Si flagellat occidat semel. Seo
ecce quasi humilitati renitit᷑. qđ ꝓtinus sub¬
infertur: & ñ de pęnis innocentũ rideat.
Qđ tamen ualde humillimũ sine difficultate
cognoscimus: si humili hoc mente pensamus.
Cunctis & enĩ liquet. qđ om̃e desideriũ pęna
est cũ differt᷑: salomone quoq attestante qui
ait. Spes quȩ differt᷑ affligit aninã. Ridere
aũ dĩ est: humanȩ nolle afflictioni misereri.
Unde ꝑ salomonẽ rursũ dñs reꝓbis in culpa
durantib dicit. Ego quoq in interitu ur̃o
ridebo: id ÷ affuctioni ur̃e nulla pietate cõ¬
paciar. Ante redemptoris gͥ aduentũ. pęuã
suã electi homines habuerunt: quia estuante
desiderio. incarnationis eius mysteriũ uidere
cupierunt: ipso qͦ attestante qui ait. Multi di¬

Expanded text:
sola carne moreretur, qui simplam suam duplae nostrae sola carne moreretur, qui simplam suam duplae nostrae truat, mortem Mediatoris quaerat, atque hanc desiderans dicat: Si flagellat, occidat semel. 42. ecce quasi humilitati renititur, quod protinus subinfertur: Et non de poenis innocentum rideat. Quod tamen valde humillimum sine difficultate cognoscimus, si humili hoc mente pensamus. Cunctis etenim liquet quod omne desiderium poena est cum differtur, Salomone quoque attestante, qui ait: Spes quae differtur affligit animam . Ridere autem Dei est humanae nolle afflictioni misereri. Unde per Salomonem rursum Dominus reprobis in culpa durantibus dicit: Ego quoque in interitu vestro ridebo ; id est, afflictioni vestrae nulla pietate compatiar. Ante Redemptoris igitur adventum poenam suam electi omnes habuerunt, quia, aestuante desiderio, incarnationis ejus mysterium videre cupierunt, ipso attestante, qui ait: Multi, di
Abbreviated transcription (Latin):
deret. nͥ sententiã iudicis audir& qua ait: non
estis loquuti corã me rectum. sicut seruus ms̃
iobas Restat gͦ ut nullus auctoris uerba rep̃
hendere audeat. quȩ constat quia iudex lau
dat: s tanto in intimis suis cautius subtiliusq
riianda sunt. quanto durius foris sonant.
Uir & enĩ sc̃s humani generis dampna consi¬
derans. unde quoquenerit pensaus. qđ homo
pollicente aduersario uoni maliq scientiam
appetens. scire ꝑdidit & iã sem& ipsũ: ita ut
ueraciter dicat. etiã si simplex fuero. hoc ip¬
sũ ignorauit anina mea: qđ post expulsionis
penã flagella quoq corruptionis sustin&. & ad¬
huc ad carnis uel certe ad mentis interitũ etiã
post tormentũ tendit. ut recte dicat. & in no¬
centẽ & impiũ ipse consumit: mediatoris gram̃¬
contra hȩc requirit dicens. Si flagellat occidat
semel. Nos enĩ quia & ã do mente recessimus.
&e carue ad puluerẽ redimus: pęna duplȩ mor¬
tis astringim. Sed uenit ad nos qui ꝓ nobis

Expanded text:
deret, nisi sententiam judicis audiret, qui ait: Non estis locuti coram me rectum, sicut servus meus Job ? Restat ergo ut nullus auctoris verba reprehendere audeat, quae constat quia judex laudat.  Vet. XX.  Sed tanto in intimis suis cautius subtiliusque rimanda sunt, quanto durius foras sonant. Vir etenim sanctus humani generis damna considerans, unde quo venerint pensans; quod homo, pollicente adversario, boni malique scientiam appetens scire, perdidit etiam semetipsum, ita ut veraciter dicat: Etiam si simplex fuero, hoc ipsum ignorabit anima mea; quod post expulsionis poenam flagella quoque corruptionis sustinet, et adhuc ad carnis, vel certe ad mentis interitum etiam post tormentum tendit, ut recte dicat: Et innocentem et impium ipse consumit; Mediatoris contra haec gratiam requirit, dicens: Si flagellat, occidat semel. Nos enim quia et a Deo mente recessimus, et carne ad pulverem redimus, poena duplae mortis astringimur. Sed venit ad nos qui pro nobis
Abbreviated transcription (Latin):
tudinuis ad terras ueniat: escã cadaueris inferius
inquirat. Paulo post & enĩ subdit dicens.
Disciplina pacis nr̃e suꝑ eũ : & liuore eius sanati
sumus. Et rursũ. & homo est. & quis cogno¬
scit eũ : Sublenata gͥ in diuinitate mens iusti. cũ
dispensationis gram̃ ex eius carne considerat:
quasi a sũmis repente aquila ad escam uolat.
Ses ecce ille israheliticus popłs immenso dudũ
ꝓphetiȩ spũ infusus. eiusdẽ ꝓphetiȩ dona ꝑdidit:
atq in ea fide quã p̃uidendo nuntiauerat ñ ꝑ-¬
mansit: & a se redẽptoris presentiã negando rep¬
pulit: quã cuctis se sequentib p̃nuntiando de¬
clarauit. Unde & apte ꝓtinus ꝑ cõpassionẽ ad
eoꝵ quoq duritiã sermo conuertit᷑: atq ab eis
quom̃ ꝓphetiȩ grã subtrahat᷑ indicat᷑. Nã subdit᷑.¬

Expanded text:
tudinis ad terras veniat, escam cadaveris inferius tudinis ad terras veniat, escam cadaveris inferius inquirat. Paulo post etenim subdit, dicens: Disciplina pacis nostrae super eum, et livore ejus sanati sumus . Et rursum: Et homo est, et quis cognoscet eum ? Sublevata ergo in divinitatem mens justi, cum dispensationis gratiam ex ejus carne considerat, summis repente, ut aquila ad escam volat. Sed ecce ille Israeliticus populus immenso dudum prophetiae spiritu infusus ejusdem prophetiae dona perdidit, atque in ea fide quam praevidendo nuntiaverat non permansit; 310 et a se Redemptoris praesentiam negando repulit, quam cunctis se sequentibus praenuntiando declaravit. Unde et apte protinus per compassionem ad eorum quoque duritiam sermo convertitur, atque ab eis quom
Abbreviated transcription (Latin):
uolans ad escam. Moris quippe est aquile. ut
uireuerberata acie radios solis aspiciat: sed cum re¬
fectionis indigentia urget᷑. eandẽ oculoꝵ aciem
quã radiis solis infixerat: ad respectũ cadaueris
incluiat. Et quãuis ad alta euolet: ꝓ sumendis
tamen carnib terrã petit. Sic uidelicet sic anti¬
qui patres fuerunt: qui inquantũ humanitatis
infirmitas adinittebat. creatoris lucẽ erecta m̃te
contemplati sunt: s incarnandũ hunc in mun¬
di fine prescientes. quasi a solis radiis ad terrã
oculos deflexerunt. & quasi de sũmis ad ima ue
niunt. dũ hunc dm̃ supͣ omĩa. & hominẽ intra
omĩa agnoscunt: quẽ ꝓ humano genere dũ passu¬
rũ moriturũq consp̃iciunt. qua scilic& morte
sem& ipsos refici & reformari ad uitã nouerunt:
quasi more aquilȩ post contemplatos solis radios.
in cadauere escam quęrunt. Libet apectare aqͥlã
radios solis intuentẽ: quȩ ait. Ds̃. fortis. pater
fut᷑i scłi: princeps pacis. Seo ab alto uolatu celsi¬

Expanded text:
ascendi. --Moris quippe est aquilae ut irreverberata acie radios solis aspiciat; sed cum refectionis indigentia urgetur, eamdem oculorum aciem, quam radiis solis infixerat, ad respectum cadaveris inclinat; et quamvis ad alta evolet, pro sumendis tamen carnibus terram petit. Sic videlicet, sic antiqui patres fueinfirmitas admittebat, Creatoris lucem recta mente contemplati sunt, sed incarnandum hunc in mundi fine praescientes, quasi a solis radii ad terram oculos deflexerunt. niunt, dum hunc Deum supra omnia et hominem intra omnia agnoscunt. Quem pro humano genere dum passurum moriturumque conspiciunt, qua scilicet morte semetipsos refici atque reformari ad vitam noverunt, quasi more aquilae post contemplatos solis radios in cadavere escam quaerunt. Libet spectare aquilam solis radios intuentem, quae ait: Deus fortis, pater futuri saeculi, princeps pacis . Sed ab alto volatu celsi
Abbreviated transcription (Latin):
riȩ stipulã seruant: & oꝑtũ nobis fructũ sp̃s defe¬
runt. cum carnalia locunt᷑. Sepe nãq dũ quę¬
dã narrant ꝓpria: ad diuinitatis eleuant᷑ archana.
Qui erebro etiam cũ altitudinẽ diuinitatis aspici¬
unt: ad incarnationis eius mysteriũ repente fun

Expanded text:
riae stipulam servant, et opertum nobis fructum Spiritus deferiae stipulam servant, et opertum nobis fructum Spiritus deferunt cum carnalia loquuntur. Saepe namque dum quaedam narrant propria, ad Divinitatis elevantur arcana. Qui crebro etiam cum altitudinem Divinitatis aspiciunt, ad incarnationis ejus mysterium repente fun
Abbreviated transcription (Latin):
s eoꝵdẽ fructuũ aliiꝰ cibos ferũt. Quid igit᷑ antiqͥ
patres. nͥ naues poma portantes extiterunt. qͥ
diuinȩ incarnationis mrsteriũ ꝓphetantes. ipsi
quidẽ spei odore potiti sunt. s nobis fructum
de eiusdẽ spei ꝑfectione detulerunt . Qd̃ enĩ
illi expectando odorati sunt: hoc nos cernendo
⁊& ꝑcipiendo saciamur. Unde & redemptor isdẽ¬
⁊ discipulis dicit. Alii laborauerunt: & uos in labo¬
res eoꝵ introistis. Quoꝵ uideł. dies cõparant᷑ nauib
qr decurrunt: & recte poma portantib. quia ele¬
ctos om̃s quos ante redemptoris p̾sentiã gestauert̃:
ꝑ ꝓphetiȩ ualuerunt spm̃ expectatione refouere:
non aũ manifesta exhibitione reficere. Uel certe qr
naues cũ poma portant hȩc paleis admiscent.
ut ad terras illesa ꝑducant: recte patrũ p̃ceden-¬
tium dies describunt᷑ nauib poma portantibus
similes: quia antiquoꝵ dicta in eo qđ mẏsteria spi¬
ritualis uitȩ denuntiant. ꝑ interfusã hȩc hẏsto¬

Expanded text:
Quid igitur antiqui patres nisi naves poma portantes exstiterunt? Qui divinae incarnationis mysterium prophetantes, ipsi quidem spei odore potiti sunt, sed nobis fructum de ejusdem spei perfectione detulerunt. Quod enim illi exspectando odorati sunt, hoc nos cernendo et percipiendo satiamur. Unde et Redemptor isdem discipulis dicit: Alii laboraverunt, et vos in labores eorum introistis . Quorum videlicet dies comparantur navibus, quia decurrunt; et recte poma portantibus, quia electos omnes quos ante Redemptoris praesentiam gestaverunt, per prophetiae valuerunt spiritum exspectatione refovere, non autem manifesta exhibitione reficere. Vel certe quia naves cum poma portant, haec paleis admiscent, ut ad terras illaesa perducant, recte patrum praecedentium dies describuntur navibus poma portantibus similes, quia antiquorum dicta in eo quod mysteria spiritalis vitae denuntiant, per interfusam haec histo
Abbreviated transcription (Latin):
officiũ est: secutura muntiare. Om̃s gͥ electi qui
ante aduentũ redẽptoris orti sunt: quia hunc
aut uiuendo tantũmodo. aut etiã loquendo nun¬
tiarunt: quasi in mundo quidã cursores fuert̃.
Sed quia ante p̃stolatũ redemptionis tẽpꝰ se sub¬
trahi preuident: tͣnsire se cursore uelocius do¬
lent: diesq suos eẽ breues ingemiscunt: quia
usq ad uidendã redemptoris lucẽ minime ten¬
dunt᷑. Unde apte dr̃. fugerunt: & ñ uiderunt
bonũ. Omĩa quȩ creata sunt. bona st̃: moyse at¬
testante qͥ ait. Uidit ds cuncta quȩ fecerat: &
ecce bona ualde. Sed hoc solũ bonũ principa¬
liter bonũ est. ꝑ qdđ hȩc omĩa bona st̃: quȩ bona
ñ principaliter existunt. De quo bono ueritas ꝑ
ds in carne monstraret᷑: recte nunc de eisdẽ die¬
b dr̃. fugerunt. & ñ uiderunt bonũ. Ac si aꝑte¬

Expanded text:
officium est secutura nuntiare. Omnes igitur electi, qui ante adventum Redemptoris orti sunt, quia hunc aut vivendo tantummodo, aut etiam loquendo nuntiarunt, quasi in mundo quidam cursores fuerunt. Sed quia ante praestolatum redemptionis tempus se subtrahi praevident, transire se cursore velocius dolent; diesque suos esse breves ingemiscunt, quia usque ad videndam Redemptoris lucem minime tenduntur. Unde apte dicitur: Fugerunt, et non viderunt bonum. Omnia quae creata sunt bona sunt, Moyse attestante, qui ait: Vidit Deus cuncta quae fecerat, et ecce bona valde . Sed hoc solum bonum principaliter bonum est, per quod haec omnia bona sunt, quae bona non principaliter existunt. De quo bono Veritas per Deus in carne monstraretur, recte de eisdem diebus dicitur: Fugerunt, et non viderunt bonu
Abbreviated transcription (Latin):
ad popłm istũ. Qua uire quęri utiliter potest:
cur relictis tot antiqu̾orib patrib. ad effuuden¬
dã p̃cẽ moyses & samuhel tautũ mͦ prestantius
elegautiusq nominant᷑. Qđ tam̃ facile agnoscimꝰ:
si eiꝰ qua diligere & inimicos p̃cipim᷑. caritatis me
me oratio cõmendat᷑: quȩ ꝓ inimicis quoq inter¬
cedere nitit᷑. Unde & ꝑ sẽmet ipsam ueritas dicit.
Orate ꝓ ꝑsequentib & calũpniantib uobis. Et
rursum. Cũ stabitis ad orandũ: dimittite si quid
habetis aduersũ alterũ. Cũ uͦ patrũ prioꝵ facta

Expanded text:
 virtus. --Qua in re quaeri utiliter potest cur, relictis tot antiquioribus patribus, ad effundendam precem Moyses et Samuel tantummodo praestantius elegantiusque nominantur? Quod tamen facile agnoscimus, si ejus quae diligere et inimicos praecipitur charitatis merme oratio commendatur, quae pro inimicis quoque intercedere nititur. Unde et per semetipsam Veritas dicit: Orate pro persequentibus et calumniantibus vos . Et rursum: Cum stabitis ad orandum, dimittite si quid ha
Abbreviated transcription (Latin):
sumit. Innocens a creatore consiunit᷑: qr quanta¬
lib& euis simplicitas fuerit: diuinȩ magnitu¬
dinis simplicitate deuorat᷑. Quãuis enĩ simpli¬
citatẽ studiose serueinus: ex consideratione ta¬
men intimȩ puritatis ostendit᷑: qđ hȩc ipsa ꝗͣ.
agunus simplicitas ñ sit. Impius quoq a condi¬
tore consumit᷑: quia do cuncta mirabiliter or¬
dinante. ipsis suis uersutiis eius impietas ligat᷑.
Nam unde se suppliciis & nesciens implicat: un¬
de se aliquid facere scienter exultat. Quia gͥ¬

Expanded text:
it. --Innocens a Creatore consumitur, quia quantalibet ejus simplicitas fuerit, divinae magnitudinis simplicitate devoratur. Quamvis enim simplicitatem studiose servemus, ex consideratione tamen intimae puritatis ostenditur quod haec ipsa quam agimus simplicitas non sit. Impius quoque a conditore consumitur, quia, Deo cuncta mirabiliter ordinante, ipsis suis versutiis ejus impietas ligatur. Nam inde se suppliciis et nesciens implicat, unde se aliquid facere scienter exsultat. Quia
Abbreviated transcription (Latin):
ticiam uenerunt. quo fides clarius elucet. & re¬
pressa infidelitatis hẏemȩ. altius per corda
fideliũ sol ueritatis calet. qui remota tẽpestate
ꝑsecutionis. expletis noctibus longe infidelitatis
tͣc sc̃e eccłiȩ orti st̃: cũ ei iã ꝑ credulitatis uernũ
lucidior annus aꝑit᷑. Nec in merito doctores
scĩ hẏadũ nũcupatione signant᷑. Greco quippe
eloquio hyatos pluuia uocat᷑. Et hyades a plu¬
uia nomen acceperunt: qr ortȩ ꝓculdubio ymbres
ferunt. Bene gͦ hradũ appellatione ex pressi sunt:
qui ad statũ uniuersalis ęccłiȩ quasi in cęli faciẽ
deducti̾. suꝑ arentẽ terrã humani pectoris. scẽ
p̃dicationis ymbres fuderunt. Si enĩ p̃dicatio¬
nis sermo pluuia non esset. moyses minime dix¬
isset: expectet᷑ sicut pluuia eloquiũ meũ. Et neqͣ¬
ꝗͣ ꝑ ysaiam ueritas dicer&: mandabo nubib. ne¬

Expanded text:
titiam venerunt quo fides clarius elucet, et, retitiam venerunt quo fides clarius elucet, et, repressa infidelitatis hieme, altius per corda fidelium sol veritatis calet. Qui, remota tempestate persecutionis, expletis noctibus longae infidelitatis, tunc sanctae Ecclesiae exorti sunt, cum ei jam per credulitatis vernum lucidior annus aperitur. Nec immerito doctores sancti Hyadum nuncupatione signantur. Graeco quippe eloquio hyetos pluvia vocatur, et Hyades a pluviis nomen acceperunt, quia ortae, procul dubio imbres ferunt. Bene Hyadum appellatione expressi sunt, qui ad statum universalis Ecclesiae, quasi in coeli faciem deducti, super arentem terram humani pectoris sanctae praedicationis imbres fuderunt. Si enim praedicationis sermo pluvia non esset, Moyses minime dixisset: Exspectetur sicut pluvia eloquium meum ; nequaquam per Isaiam Veritas diceret: Mandabo nubib
Abbreviated transcription (Latin):
me uenerunt. His & enum natis mare terraq tͦ¬
bata est: quia dũ gentilitas mores suos destrui
apparente illoꝵ fortuudine doluit: in eoꝵ necẽ
ñ solũ iracundos ac turbidos s etiã placidos erex̃.
Ex orionib itaq hyemps inhorruit: qr clarescen
pestatẽ se ꝑsecutionis excitauit. Oriones gͦ celũ
edidit: cũ scã ęccłia martyres misit. Qui dũ lo¬
qui recta rudib ausi suut: omẽ pondus ex frigo¬
ris aduersitate ꝑtulerunt. Bene aũ ꝓtinus hr̃a¬
das subdit: quȩ iuuenescente uerno ad cęli faci¬
em ꝓdeunt. Et cũ sol iam caloris sui uires exerit:
ostendunt᷑. Illius quippe signi iuitiis inherent:
qđ sapientes scłi taurũ uocant. Ex quo augeri
sol incipit: atq ad extendenda diei spacia fer¬
uentior exsurgit. Qui itaq post orionas hẏadũ
nomine᷑. nisi doctores sc̃ȩ ȩccłiȩ designant᷑. Qui
subductis martyrib eo iam tpr ad mundi no¬

Expanded text:
me venerunt. His etenim natis, mare terraque tume venerunt. His etenim natis, mare terraque turbata est, quia dum gentilitas mores suos destrui, apparente illorum fortitudine, doluit, in eorum necem non solum iracundos ac turbidos, sed etiam placidos erexit. Ex Orionibus itaque hiems inhorruit, quia clarescepestatem persecutionis excitata est. Oriones ergo coelum edidit, cum sancta Ecclesia martyres misit. Qui dum loqui recta rudibus ausi sunt, omnino pondus ex frigoris adversitate pertulerunt. Bene autem protinus Hdas subdit, quae juvenescente verno ad coeli faciem prodeunt, et cum jam sol caloris sui vires exerit ostenduntur. Illius quippe signi initiis inhaerent quod sapientes saeculi Taurum vocant, ex quo augeri sol incipit, 295 atque ad extendenda diei spatia ferventior exsurgit. Qui itaque post Orionas Hyadum nomine nisi doctores sanctae Ecclesiae designantur? Qui, subductis martyribus, eo jam tempore ad mundi no