comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nerabilis erat. Cum ĩgens magnitudo pro uastitate corpoi̾s
ualida ferrũ a quieꝗd hũane troserãt manꝰ reicet᷑. molarib
deniũ fracta saxis ẽ. Adu̾sus mortẽ totã minuta iacula¬
ris subula leonez non ercipit. Accuta st̃ ista q̃ dicis nichil
ẽ acutiꝰ arista. Quedã ĩ utilia &̃ ĩefficatia ip̃a subtilitas

Expanded text:
venerabilis erat, cum ingens magnitudo pro vastitate corporis venerabilis erat, cum ingens magnitudo pro vastitate corporis solida ferrum et quicquid humanae torserant manus reiceret. Molaribus demum fracta saxis est. Et adversus mortem tu tam minuta iacularis? Subula leonem excipis ? Acuta sunt ista, quae dicis: nihil est acutius arista. Quaedam inutilia et inefficacia ip
Abbreviated transcription (Latin):
sic lo cutꝰ ẽ. ke comilitones illo necesse c̃ Unde redire non ẽ
necẽ . Mides ꝙr simplex &e ĩpiosa u̾tus sit quẽ mortaliũ
gut aũ qui nũqͣ minꝰ ꝯtraheudꝰ est & in minuta ac spi¬
nosa cogendꝰ q cu aliꝗd graude ꝯpoĩt᷑ nõ trecẽtis s oĩb
mortalib mortis tinior detrahi deb. Quõ illos doces malur
non ceͣ quõ opiuiones totiꝰ eui quib ꝓtinꝰ ĩ fãcia ĩbuit
euinces qd̾ auxiliũ ĩuenies Quid dices ĩbecilitati humane.¬
ĩ ꝯcussu ꝯsensu: Quib ingenii uirib obnixã ꝯͣ te psuasioe̾
hũani gen̾is au̾tes. Uerba michi captiosa ꝯpois & int̾oga taũ¬
culas nectis. IAlaguis telis magna portenta ferutt̃. Ser qͣ ꝑͥͥ¬
pente illũ ĩ affrica sceuu & romanis legioib bello ip̃o t̾ribi¬
liorez frustra sagitis fundisq petierut. ne phyton ꝗb uul

Expanded text:
sic adlocutus est: " ire, commilitones, illo necesse est, unde redire non est sic adlocutus est: " ire, commilitones, illo necesse est, unde redire non est necesse." Vides, quam simplex et imperiosa virtus sit; quem mortalium gunt animum, qui numquam minus contrahendus est et in minuta ac spinosa cogendus, quam cum aliquid grande componitur. Non trecentis, sed omnibus mortalibus mortis timor detrahi debet. Quomodo illos doces malum non esse ? Quomodo opiniones totius aevi, quibus protinus infantia inbuitur, evincis ? Quod auxilium invenis ii consensum, quibus ingeni viribus obnixam contra te persuasionem humani generis avertis ? Verba mihi captiosa conponis et interrogatiunculas nectis ? Magnis telis magna portenta feriuntur. Serpentem illam in Africa saevam et Romanis legionibus bello ipso terribiliorem frustra sagittis fundisque petierunt; ne Pythio quidem
Abbreviated transcription (Latin):
pro u̾itate simplitiꝰ agendũ ẽ ꝯͣ metũ fortiꝰ. Hec ip̃a q̃ uoluũt᷑
Nn atie ductũs ex̾citũ pro ꝯuigib ac liberis mortẽ obitur quõ
ex ortabit᷑. do tibi fabios totũ zei p. bellũ ĩ uiiã tñsferẽ tes domũ
laconas tibi hostendo ĩ ip̃is tremophilacũ augustiis poĩtos uec
uictoriã sꝑat nec reditu. Ille locꝰ illis scpulcrũ futurꝰ ẽ. quẽ¬
admõ exortaris ut totiꝰ gentis ruynã obiectis corporib excipiãt
Mors gloriosa ẽ mors gͦ nõ malu o efficace ꝯtentione. Quis
post hac dubitet ĩfestis ĩgereͣ merorib & stans mori At ille
tãqꝙ apud inferos cenaturi non in ore creuit cib nõ hesit
in faucib non clapsꝰ ẽ manib aiacres & ad prandiũ illi
accesscuit & ad cenã. Quid dux ille zomanꝰ. qui ad occup̃adũ
locu milites missos cu ꝑ ingente hostiu ex̾citu ituri eent

Expanded text:
Pro veritate simplicius agendum est, contra metum fortius. Haec ipsa, quae volvuntur Pro veritate simplicius agendum est, contra metum fortius. Haec ipsa, quae volvuntur In aciem educturus exercitum pro coniugibus ac liberis mortem obiturum quomodo exhortantur ? Do tibi Fabios totum rei publicae bellum in unam transferentes domum. Laconas tibi ostendo in ipsis Thermopylarum angustiis positos. Nec victoriam sperant nec reditum. Ille locus illis sepulchrum futurus est. Quemadmodum exhortaris, ut totius gentis ruinam obiectis corporibus excipiantmors gloriosa est; mors ergo non malum " ? O efficacem contionem ! Quis post hanc dubitet se infestis ingerere mucronibus et stans mori ! At ille tamquam apud inferos cenaturi." Non in ore crevit cibus, non haesit in faucibus, non elapsus est manibus; alacres et ad prandium illi promiserunt et ad cenam. Quid? Dux ille Romanus, qui ad occupandum locum milites missos, cum per ingentem hostium exercitum ituri essent,
Abbreviated transcription (Latin):
int̾ se iuditia facientis. hic̃ est uibeat ꝓpoĩta ꝓfice̾ Il¬
lud qd̾ retrahat a ab re suspecta ac piculosa fugiat igit
ĩ diu̾sa distrahit. Si hoc ẽ ꝑit gloria Kirtꝰ ei ꝯcordi aĩo
decieta ꝑagit. nõ timet quod facit. Tu ne cede malis s ꝯtra
audentior ito ꝙͣ tua te fortuna sinet non ibis audentior si
mala illa esse credideris. Eximendu hoc epectore ẽ. aliqn̾ exci¬
tabit ĩpetu moratã suspitio retrudet᷑ in id qd̾ ĩuadendu ẽ.
¶Hlosta quide uideri uolũt zeuonis int̾ogatice uexãte cẽ fala¬
cem aut̃ alt̾ar & falsa q̃ illi opponit᷑. Ego non redigo ista
ad lege dialeticã & ad illos artifitii uet̾e̾nosissimos nodos totũ
genꝰ istud exturbandu uidico. quo cirꝯscribi se qui ĩt̾ogat᷑
cxistimat. & ad ꝯfessionẽ ꝑductꝰ aliud respondet aliud putat

Expanded text:
inter se iudicia facientis. Hinc est, quod iubeat proposita perficere, ilinter se iudicia facientis. Hinc est, quod iubeat proposita perficere, illinc, quod retrahat et ab re suspecta ac periculosa fugiat. Igitur in diversa distrahitur; si hoc est, perit gloria. Virtus enim concordi animo decreta peragit. Non timet, quod facit. Tu ne cede malis, sed contra audentior ito Qua tua te fortuna sinet. Non ibis audentior, si mala illa esse credideris. Eximendum hoc e pectore est; alioqui haesitabit inpetum moratura suspicio. Tradetur in id, quod invadendum est. Nostri quidem videri volunt Zenonis interrogationem veram esse, fallacem autem alteram et falsam, quae illi opponitur. Ego non redigo ista ad legem dialecticam et ad illos artificii veternosissimi nodos. Totum genus istuc exturbandum iudico, quo circumscribi se, qui interrogatur, existimat et ad confessionem perductus aliud respondet, aliud putat.
Abbreviated transcription (Latin):
& ꝑpetua nocte op̾pssa regio. Inqua ĩgens ianitor orti. ossa suꝑ
recubans antro semesa cruento. et̾nu latrans exangues t̾ritat
ctis suꝑesse. qd̾ timeãt sb̾it aliꝰ metꝰ. Eque ei timet ne apud
ĩferos sint ꝙͣ ne nusqͣ. ¶His adu̾santib que nobis effũdet
longa ꝑsuasio fortit̾ pati morte. Quidni gloriosu sit. &e ĩt̾
maxiã oꝑa mentis humane: que nũqͣ aduirtute ocurget si
morte malu ẽ crediderit/ exurget si putabit ĩdifferẽs. non
recipit zeꝵ natã ut aliꝗs maguo aio accedat ad id quod
malũ iudicat. Pigre ueniet & ꝯetant̾. Non ẽ aut̃ gloriosu
qd̾ ab nuito a t̾giu̾sante fit. Ilichil facit uirtꝰ quia nece᷑
C adice mĩc qd̾ nichil houeste fit nisi cui totus aiis ĩcu¬
buit atq ad fuit. Qui nulla ꝑte sui repuguauit. Ubi aut̃
ad malu accedit᷑ aut peioꝵ metu fit aut spe bonor adq̃
puenire tanti sit deuorata uniꝰ mali patientia. dissident

Expanded text:
et perpetua nocte oppressa regio. In qua ingens ianitor Orci ossa super recubans antro semesa cruento, ęternum latrans exangues territat  metus. Aeque enim timent, ne apud inferos sint, quam ne nusquam. His adversantibus, quae nobis offundit longa persuasio, fortiter pati mortem quidni gloriosum sit et inter maxima opera mentis humanae ? Quae numquam ad virtutem exsurget, si mortem malum esse crediderit; exsurget, si putabit indifferens esse. Non recipit rerum natura, ut aliquis magno animo accedat ad id, quod malum iudicat; pigre veniet et cunctanter. Non est autem gloriosum, quod ab invito et tergiversante fit; nihil facit virtus, quia necesse est. Adice nunc, quod nihil honeste fit, nisi cui totus animus incubuit atque adfuit, cui nulla parte sui repugnavit. Ubi autem ad malum acceditur aut peiorum metu aut spe bonorum, ad quae pervenire tanti sit devorata unius mali patientia, dissident
Abbreviated transcription (Latin):
uides ip̃a morte nec bonũ cc̾ nec malu. Eato illa houe¬
stissiẽ usus ẽ turpissic̃ Brutꝰ. oĩs ⁊es qd̾ nõ huĩt docus u̾tute
addita sũmit. Cubiculũ lucidu dicimꝰ hoc ide obscuris¬
simũ ẽ nocte. dies illi luce ĩfundit nox cripit sic istis q̃
anobis ĩ differentia ac media dicũt᷑ diuitiis uirib for¬
mie honorib regno & ꝯͣ morti exilio male ualitudĩ¬
malitia aut utꝰ dat boni ul mali noniẽ. Massa ꝑse
nec calida nec frigida ẽ infornace ꝯiecta ꝯcaluit ĩ aquã
remissa refrixit. Mors honesta ẽ. ꝑ illud qd̾ houesta ẽ id
ẽ uirtꝰ & aũis extiema ꝯtempuẽs. ¶Sut & horc lucili q̃
appellat᷑ media grande discrime. non ci sic mors ĩdifferẽs

Expanded text:
um esse nec bonum; Cato illa honestissime usus est, turpissime Brutus. Omnis res quod non habuit decus, virtute addita sumit. Cubiculum lucidum dicimus, hoc idem obscurissimum est nocte. Dies illi lucem infundit, nox eripit; sic istis, quae a nobis indifferentia ac media dicuntur, divitiis, viribus, formae, honoribus, regno et contra morti, exilio, malae valetudinmalitia aut virtus dat boni vel mali nomen. Massa per se nec calida nec frigida est; in fornacem coniecta concaluit, in aquam demissa refrixit. Mors honesta est per illud, quod honestum est, id est virtus et animus extrema contemnens. Est et horum, Lucili, quae appellamus media, grande discrimen. Non enim sic mors indifferens
Abbreviated transcription (Latin):
sa prandiũ. post qd̾ non st̃ lauande manꝰ doriio minimũ
ꝯsuctudinẽ meam nosti. breuissimo ritor sompno eq̃si
ĩ tͥuigilo. satis ẽ mͥ uigilare desiisse. aliqñ dormisse me scio
alian suspicor. Etce circẽsiũ obstrepit clamor subita aqua
& ĩmñssa uoce feriũtꝰ aures mee nec cogitatione meã excu¬
tiuĩt. nec ĩt̾rumpũt quide .fremitũ patientissime fero. Mul

Expanded text:
sa prandium, post quod non sunt lavandae manus. Dormio minimum. sa prandium, post quod non sunt lavandae manus. Dormio minimum. Consuetudinem meam nosti: brevissimo somno utor et quasi interiungo. Satis est mihi vigilare desisse. Aliquando dormisse me scio, aliquando suspicor. Ecce circensium obstrepit clamor. Subita aliqua et universa voce feriuntur aures meae. Nec cogitationem meam excutiunt, ne interrumpunt qu
Abbreviated transcription (Latin):
unꝰ iͥ sufficit farius puer ut sit ꝯmabilis s mutabit̾ tam
aliquẽ ten̾iorez qͥro. Hic quidez ait nos eãdez crisin hẽre ꝗa
to magnũ ĩ t̾ualũ fit int̾ duos int̾ diu̾so eũtes code tp̃r ille
ascendit ego. ego descendo nec ignoras quãtuz ex his uelociꝰ
alt̾u fiat meutitus su ia eĩ etas nr̃a non descendit s cadit¬
¶ Qu̾õ tũ hodiernũ cͥtamẽ nobis cesẜit q̃ris. qd̾ raro cirsorib
gida descendi. Hec ap̾ me uotat᷑ paꝵ calida ille tãtꝰ psy cro̾lutes
qui kalendis ianuariis euripĩ salutaba qui amio nono quẽ¬
admõ legẽ̾ scribere dicẽ aliquid. sic auspicabar ut quidã in¬
u̾ginez disilire primũ ad tiberm transtuli castra deinde ad
hoc solum qd̾ cu fortissiniꝰ sum & oĩa bona fide fuit sol tẽꝑat.
non młtu mͥ ad balueu suꝑest. panis deĩde sicus & sine mẽ¬

Expanded text:
mihi sufficit Pharius puer, ut scis, amabilis, sed mutabitur. Iam mihi sufficit Pharius puer, ut scis, amabilis, sed mutabitur. Iam aliquem teneriorem quaero. Hic quidem ait nos eandem crisin habere, quia to magnum intervallum fit inter duos in diversum euntes. Eodem tempore ille adscendit, ego descendo, nec ignoras, quanto ex his velocius alterum fiat. Mentitus sum; iam enim aetas nostra non descendit, sed cadit. Quomodo tamen hodiernum certamen nobis cesserit quaeris ? Quod raro cursoribus gidam descendi; hoc apud me vocatur parum calda. Ille tantus psychrolutes, qui kalendis Ianuariis euripum salutabam, qui anno novo quemadmodum legere, scribere, dicere aliquid, sic auspicabar in Virginem desilire, primum ad Tiberim transtuli castra, deinde ad hoc solium, quod, cum fortissimus sum et omnia bona fide fiunt, sol temperat. Non multum mihi ad balneum superest. Panis deinde siccus et sine men
Abbreviated transcription (Latin):
ingulos tibi dies meos & quide totos ĩdicari iubes.
Bene de me iudicas si nichil ĩ illis cẽ putas. qd̾ abscõ¬
daz. Sic certe uiuẽdu ẽ tanqͣ in ꝯs pectu uiuaniꝰ. Sic cogi¬
tandu tanqr aliꝗs ĩ pectus intimũ ꝓspicẽ possit. & pot. Quid
ĩ t̾est aĩs ae cogitatioib mediis ĩt̾neit. sic ĩt̾ueit̾ dico tanq
aliqñͣ discedat. I Saciã gͦ qd iubes & quid aga & quo ordie
libent̾ tibi scribam. obẜuabo me protinꝰ & qd̾ ẽ utilissin̾ dic̃
meuz recognoscaz. Noc nos pessimos facit ꝙ nemo uitaz
suam respicit. Quid factĩ sumꝰ cogitamꝰ. atqui ꝯsciliũ futĩ
ex p̾t̾ito ueit .I Hodiernꝰ dies solid̾ ẽ. Nlemo ex illo ꝗcq
mͥ cripuit. totꝰ int̾ stratu lectionẽq diuisus ẽ. minimu
excitationi corporis datur & hoc noĩe grãs ago sencctuti
non magno michi ꝯstat. Cum me moui lassꝰ su. hic aũt
ẽ ex̾citatiois &̃ fortissimis finis proginasios nicos queris

Expanded text:
ingulos dies tibi meos et quidem totos indicari iubes; bene de me iudicas, si nihil esse in illis putas, quod abscondam. Sic certe vivendum est, tamquam in conspectu vivamus; sic cogitandum, tamquam aliquis in pectus intimum introspicere possit; et potest. Quid t—sic intervenit, dico, tamquam aliquando discedat. Faciam ergo, quod iubes, et quid agam et quo ordine, libenter tibi scribam. Observabo me protinus et, quod est utilissimum, diem meum recognoscam. Hoc nos pessimos facit, quod nemo vitam suam respicit. Quid facturi simus cogitamus. Atqui consilium futuri ex praeterito venit. Hodmihi eripuit. Totus inter stratum lectionemque divisus est. Minimum exercitationi corporis datum, et hoc nomine ago gratias senectuti: non magno mihi constat; cum me movi, lassus sum. Hic autem est exercitationis etiam fortissimis finis. Progymnastas meos quaeris
Abbreviated transcription (Latin):
tit. Qui hoc potuit dicẽ ueptume nũq hac nauẽ nisi rectã uide¬
bis arti satiffecit. tempestas non opꝰ gub̾uatoris impedit. s suces¬
sum. Quid gͦ inquit non nocet gubernatori ca res que illum
teneͣ portũ uetat᷑: que conatꝰ es irritos efficit: que aut refert
illu aut detinet & exarmat. non tamq gubernatoĩ s tãq
Deude gubernatoĩs ars alienũ bonũ ẽ ad eos quos uehit ꝑtinet.
cuiꝰ ministerii ab his promissu tẽpestate ĩpedit᷑. Sapienti nõ
nocet᷑ a paupertate nõ a dolore uon ab aliis tẽpestatib uite nõ

Expanded text:
tit. Qui hoc potuit dicere "Neptune, numquam hanc navem nisi rectatit. Qui hoc potuit dicere "Neptune, numquam hanc navem nisi rectam," arti satis fecit; tempestas non opus gubernatoris impedit, sed successum. " Quid ergo ? " inquit, " non nocet gubernatori ea res, quae illum tenere portum vetat, quae conatus eius inritos efficit, quae aut refert illum aut detinet et exarmat ? " Non tamquam gubernatori, sed tamquam Deinde gubernatoris ars alienum bonum est: ad eos, quos vehit, pertinet, cuius ministerium aliis promissum tempestate inpeditur; sapienti non nocetur a paupertate, non a dolor
Abbreviated transcription (Latin):
cum adhortantib. ¶Qd̾ malũ ẽ nocet. quod nocet det̾iorẽ fac̃
delor & pauptas det̾iorẽ non facuit gͦ mala nõ sunt. falsũ est
ĩquit quod ꝓpoi̾s. non ei si quid nocet &̃ det̾iorẽ fac. Tempestas & pro¬
re facit pauptas dolor & quicquid aliud tale fuĩt. Uretute eĩ
illi non capiet. s oꝑa eiꝰ impediet. Hoc recte dice̾t᷑ nisi disimił
cẽt gubnatoris ꝯdicio e sapiẽtis. Nuic eĩ ꝓpoĩtu ẽ ĩ uita agẽ¬
da uon utiq qd̾ temptat efficẽ̾ s oĩa ⁊ecte face̾. Gubornatoi̾
ppoĩtu ẽ utiq naue ĩ portu ꝑduce᷑ artes ministie st̃ p̾stare debet̾
detiore ulla tempestate fieri nec ipã administtatiõ artis gu¬
berniator tibi non felicitate ꝓmisit s utile oꝑa & nauis rege̾de
sciã. Hoc in eo magis aꝑꝑet q illi magis aliquo fortuna uis obsti¬

Expanded text:
cum adhortantibus. " Quod malum est, nocet. Quod nocet, deteriorem facit. cum adhortantibus. " Quod malum est, nocet. Quod nocet, deteriorem facit. Dolor et paupertas deteriorem non faciunt; ergo mala non sunt." "Falsum est," inquit, "quod proponitis; non enim, si quid nocet, etiam deteriorem facit. Tempestas et prorem faciet paupertas, dolor et quicquid aliud tale fuerit. Virtutem enim illi non eripiet, sed opera eius inpediet." Hoc recte diceretur, nisi dissimilis esset gubernatoris condicio et sapientis. Huic enim propositum est in vita agenda non utique, quod temptat, efficere, sed omnia recte facere. Gubernatori propositum est utique navem in portum perducere. Artes ministrae sunt, praestare debent, deteriorem ulla tempestate fieri nec ipsam administrationem artis. Gubernator tibi non felicitatem promisit, sed utilem operam et navis regendae scientiam. Haec eo magis apparet, quo illi magis aliqua fortuita vis obsti
Abbreviated transcription (Latin):
Cedere hiis que mala uocant. Et illis libertate suam dedere pro
qua ꝯcta patienda st̃. perit libertas nisi illa ꝯtempnimꝰ q̃ nobis
iugum ĩpomit. INon dubitarẽt quid ꝯueniret forti uito si
sarẽt quid cẽt fortitudo. non ẽ eĩ ĩ isulta temeritas noc peri¬
culoꝵ amior nec formidabiliũ appetitio. Scĩa ẽ distinguendi qd
sit maluz e quid non sit. diligentia ĩ tutella sui fortitudo ẽ. Et
si ferru ĩtentat᷑ ceruicib uiri fortis. si ꝑs sub inde alia atq alia
sb̾foditꝰ. Si uisera sua ĩ simi suo uidet. si ex int̾ualo quo magis
tormenta sertiat depetitur & ꝑ assicata uiscera ⁊ecens dimit¬
tatꝰ sanguis non tinic̃ istum tu dices non dole̾ iste noͣ dellet.
sensu eĩ hoĩs iuilla exuit uireꝰ. s non timet ĩ uictꝰ ex alto do¬
lores suos spectat ¶Queris quis tũc au̾is sit illi qui egrũ ami¬

Expanded text:
Cedere iis, quae mala vocantur, et illis libertatem suam dedere, pro Cedere iis, quae mala vocantur, et illis libertatem suam dedere, pro qua cuncta patienda sunt. Perit libertas, nisi illa contemnimus, quae nobis iugum inponunt. Non dubitarent, quid conveniret forti viro, si scirent, quid esset fortitudo. Non est enim inconsulta temeritas nec periculorum amor nec formidabilium adpetitio; scientia est distinguendi, quid sit malum et quid non sit. Diligentissima in tutela sui fortitudo est et ? Si ferrum intentatur cervicibus viri fortis, si pars subinde alia atque alia suffoditur, si viscera sua in sinu suo vidit, si ex intervallo, quo magis tormenta sentiat, reperitur et per adsiccata viscera recens demittitur sanguis, non timet? Istum tu dices nec dolere?" Iste vero dolet. Sensum enim hominis nulla exuit virtus. Sed non timet; invictus ex alto dolores suos spectat. Quaeris quis tunc animus illi sit ? Qui aegrum ami
Abbreviated transcription (Latin):
s leuiore u̾satur. At cĩ demẽte puto qui mala ĩminẽtia nõ
extmmiestit.Uoꝵ ẽ quod dicis si mala sũt. s si mala ula nõ eeͣ
& unã tm̃a curpidine malu uidicat debebit secure ꝑicula as¬
picere & aliis timẽda ꝯtempnere aut si stulti &e amẽtis est
mala non tnueͬ quo quis pͥdentior ẽ hoc timebit magis ut
uobis in quid uidetur p̾bebit se piculis fortis: minime. non
timebit illa. s uitabit. Cautio illũ decet. Timor nõ decet.
Quid gͦ inꝗs mortẽ uincula ignes alia tella fortinie nõ ꝑ¬
timebit: non. scit cĩ illa nõ eẽ mala s uideri oia illa hũa¬
ne uite formidines putat. descrbe captiuitate ꝓbera cate¬
nas. Egestate & membroꝵ laçetationes ul ꝑ morbũ uel
ꝑĩuiriã & quicquid aliud attuleris int̾ limphatitos metus
nuãt ista tiudis timeda st at id existimas malũ ad qd̾ali¬
quando nobis nr̃a sponte ueĩendu ẽ. Queris ꝗd sit malũ q̃ ꝑs¬

Expanded text:
sed leviore vexatur. " At enim dementem puto, qui mala imminentia non extimescit." Verum est, quod dicis, si mala sunt; sed si scit mala illa non esse et unam tantum turpitudinem malum iudicat, debebit secure pericula aspicere et aliis timenda contemnere. Aut si stulti et amentis est mala non timere, quo quis prudentior est, hoc timebit magis. " Ut vobis," inquit, " videtur, praebebit se periculis fortis." Minime; non timebit illa, sed vitabit. Cautio illum decet, timor non decet. "Quid ergo?" inquit, "mortem, vincla, ignes, alia tela fortunae non timebit ? " Non. Scit enim illa non esse mala, sed videri. Omnia ista humanae vitae formidines putat. Describe captivitatem, verbera, catenas, egestatem et membrorum lacerationes vel per morbum vel per iniuriam et quicquid aliud adtuleris: inter lymphatos metus numerat. Ista timidis timenda sunt. An id existimas malum, ad quod aliquando nobis nostra sponte veniendum est? Quaeris quid sit malum ?
Abbreviated transcription (Latin):
eraĩnata demittimꝰ nisi aquã argentea epithoia fuderĩt. Et adhuc
plebrias fistulas loquor.Y Quid cum ad balnea libtinoꝵ puen̾o¬
taꝵ ĩpense cã quantu aquaꝵ ꝑ qradꝰ cu fiagore labentiũ. Eo de¬
litiaꝵ pueniniꝰ ut nisi gemas calcare nolini. ¶In hor baluco sa¬
pioi̾s st minime rime magi qrͣ fenestre muro lapideo effrete ut
siẽ ĩuiria munimenti lumen admitteret at mic Blactaria uocat
balnea siqͣ non ita aptata sũt ut totiꝰ dici Solem fenestris amplis¬
simis ⁊ecipiant ybi & lauant̾ simł & colorant̾ nisi ex solio agõs

Expanded text:
exinanita demittimus, nisi aquam argentea epitonia fuderunt. Et adhuc exinanita demittimus, nisi aquam argentea epitonia fuderunt. Et adhuc plebeias fistulas loquor; quid, cum ad balnea libertinorutarum inpensae causa! Quantum aquarum per gradus cum fragore labentium ! Eo deliciarum pervenimus, ut nisi gemmas calcare nolimus. In hoc balneo Scipionis minimae sunt rimae magis quam fenestrae muro lapideo exsectae, ut sine iniuria munimenti lumen admitterent; at nunc blattaria vocant balnea, si qua non ita aptata sunt, ut totius diei solem fenestris amplissimis recipiant, nisi et lavantur simul et colorantur, nisi ex solio agros
Abbreviated transcription (Latin):
difitiis ac urridib sb̃ditã Que suffice̾ ĩ usũ uł ex̾citꝰ poss Balueolũ
augustũ tenebrosu ex ꝯsuerudine antiqua non uidebatur
maiorib nr̃is calidu ĩ obscuꝵ .I. Magna gͦ uoluptas subiit
ꝯtemplãte mores scipiois & nios in hoc angulo ille cartagis hor̃or
cui roma deb ꝙ añ semel capta ẽ abluebat corpꝰ laborib rusticis
fessu. Ex̾cebat ei oꝑe se tram q ut mox fuit pͥscis ip̃e sbigebat.
Sub hoc ille tecto tam sordido stetit hoc illũ pauimẽtu tam iule
sb̾stinuit. ¶At mĩc quis ẽ qui sic lauari sb̃stineat. pauꝑ ui¬
detur ac sordidꝰ inisi parietes magͥs & p̾ciosis orbib ⁊efulserint
isi alex audrina marmora munidicis crustis distuicta st̃ nisi
illis undiq oposa & in picture mõ uariata cirꝯlitio p̃texitur
nisi uitro abscondit᷑ cam̾a insi thasi lapis ꝯda raꝵ ĩ aliqͦ spectadm
tẽplo piscinas nr̃as cuꝯdedit in quas multa sudatione corpora nr̃a¬

Expanded text:
ac viridibus subditam, quae sufficere in usum vel exercitus posset, balneolum angustum, tenebricosum ex consuetudine antiqua; non videbatur maioribus nostris caldum nisi obscurum. Magna ergo me voluptas subiit contemplantem mores Scipionis ac nostros. In hoc angulo ille Carthaginis horror, cui Roma debet, quod tantum semel capta est, abluebat corpus laboribus rusticis fessum. Exercebat enim opere se terramque, ut mos fuit priscis, ipse subigebat. Sub hoc ille tecto tam sordido stetit, hoc illum pavimentum tam vile sustinuit. At nunc quis est, qui sic lavari sustineat ? Pauper sibi videtur ac sordidus, nisi parietes magnis et pretiosis orbibus refugerunt, nisi Alexandrina marmora Numidicis crustis distincta sunt, nisi illis undique operosa et in picturae modum variata circumlitio praetexitur, nisi vitro absconditur camera, nisi Thasius lapis, quondam rarum in aliquo spectaculum templo, piscinas nostras circumdedit, in quas multa sudatione corpora
Abbreviated transcription (Latin):
aĩo honestius. Omes hoc otbes om̃es aẽ ex barbaricis regionib
gentos ꝯclamabut ĩ bois malisq ꝯuei̾et. Eũt qui uoluptates
laudẽt. euut qui labores malit erut qui dolorem maxĩ malũ
dicant eriit qui ue malũ quide appellet diuitias aliquis ad
sumũ bonũ admittet. alius illas dicet. malo uite humane ⁊e¬
ꝑtas. Nichil ce̾ co locupletiꝰ cui qd̾ donet fortima non ĩuenit.
ĩ tanta iuditioꝵ diu̾sitate referenda bene merentib grã om̃s
tibiimo qd̾ auit ore affirinabut. Iln hoe tam discors turba/ ⁊̃ pͥ
sit si satis gͣtus eẽ uon potuit. eo ꝑductꝰ ẽ furor ut piculosissiã
res sit bñfitia ĩ alique magua ꝯferre. Nam quia putat turpe
nõ redde̾ non iuilt cẽ cuireddat. Tibi habe qd̾ accepisti nonre¬
peto non exigo profuisse tutu tutu sit. Nullũ ẽ odiũ ꝑiitiosiꝰ
ꝙͣ me bñfitii uolati pudẽ .R.ale.

Expanded text:
animo honestius. Omnes hoc urbes, omnes etiam ex barbaris regionibus animo honestius. Omnes hoc urbes, omnes etiam ex barbaris regionibus gentes conclamabunt. In hoc bonis malisque conveniet. Erunt qui voluptates laudent, erunt qui labores malint; erunt qui dolorem maximum malum dicant, erunt qui ne malum quidem appellent; divitias aliquis ad summum bonum admittet, alius illas dicet malo vitae humanae repertas, nihil esse eo locupletius, cui quod donet fortuna non invenit. In tantatibi uno, quod aiunt, ore adfirmabunt. In hoc tam discors turba consents ingratus sit, si satis gratus esse non potuit. Eo perductus est furor, ut periculosissima res sit beneficia in aliquem magna conferre; nam quia putat turpe non reddere, non vult esse, cui reddat. Tibi habe, quod accepisti; non repeto, non exigo. Profuisse tutum sit. Nullum est odium perniciosius quam e beneficii violati pudore. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
eũdu ẽ & effundend̾ sanguis. & suscipiẽda egestas & ip̃a ĩno¬
centia sepe maculanda ĩdignisq obicienda rumorib. non
puo sibi ꝯstat hõ grat nichil carius extimamꝰ ꝙͣ benefitiũ
quẽ diu petimꝰ nichil uiliꝰ eũ accepimꝰ. ¶Queris quid sit qd̾
obliuionez nobis acceptor faciat. Enpiditas accipiendoꝵ co¬
gitamꝰ nõ quid impetratum s quid petendum sit. abstrahunt
arecto diuitie honores potẽtie & cet̾a q̃ opinioe ur̃a cara sut
p̃tio suo uilia. Nescimꝰ extimare ⁊es de quib non cu fama s
cu ⁊eꝵ naͣ deliberandũ ẽ nichil hiit ista magͥficum quo m̃tes
ĩ se nr̃as trahant. p̾t̾ hoc ꝙ mrari illa ꝯsueuimꝰ. uõ ei ꝗa con¬
cupiscenda st̃ laudant᷑ s ꝯcupiscũt᷑ quia laudata st̃ et cũ sĩgłoꝵ
error publicũ fecerit singłoꝵ crrore facit publicus.IS quẽ epͥ¬
admõ illa credidimꝰ sic & hoc fide ppło credamꝰ nichil eẽ grato

Expanded text:
eundum est et effundendus sanguis et suscipienda egestas et ipsa innoceam beneficium, quamdiu petimus, nihil vilius, cum accepimus. Quaeris quid sit, oblivionem nobis acceptorum faciat ? Cupiditas accipiendorum. Cogitamus non quid inpetratum, sed quid petendum sit. Abstrahunt a recto divitiae, honores, potentia et cetera, quae opinione nostra cara sunt, pretio suo vilia. Nescimus aestimare res, de quibus non cum fama, sed cum rerum natura deliberandum est; nihil habent ista magnificum, quo trahant, praeter hoc, quod mirari illa consuevimus. Non enim, quia concupiscenda sunt, laudantur, sed concupiscuntur, quia laudata sunt, et cum singulorum error publicum fecerit, singulorum errorem facit publicus. Sed quemadmodum illa credidimus, sic et hoc eidem populo credamus, nihil esse grato
Abbreviated transcription (Latin):
lentia medicus. Circa u̾ba occupatꝰ es. laz dudũ gande si
sufficis reb.Qũ multa disces qũ q̃ didiceris affiges. e xͥ¬
tibi itaut excide̾ uon possit qñ illa exꝑieris: Nlon cĩ ut
cet̾a menrorie tradidisse satis ẽ ĩ ope tractãda st̃. N on est
btus qui scit illa s qui facit. ¶Quid gͦ infra illũ opis gͣdũ.¬
Nulli gradꝰ st̾: Statim ad sapiam p̃ceps̃ ẽ: non ut existimo¬
nã qui proficit ĩ nũo quidez stultoꝵ ẽ maguo tn ĩtualo ab illis
deducit᷑. ¶ Int̾ ip̃os quoq profitientes sẜ magna discrimia. Intres
classes ut quibdã placet diuidut᷑. Primi st̾ qui sapia nũdu¬

Expanded text:
lentia medicus. Circa verba occupatus es? Iamdudum gaude, si lentia medicus. Circa verba occupatus es? Iamdudum gaude, si sufficis rebus. Quando, quae multa disces ? Quando, quae didiceris, adfiges tibi ita, ut excidere non possint ? Quando illa experieris ? Non enim ut cetera, memoriae tradidisse satis est; in opere temptanda sunt. Non est beatus, qui scit illa, sed qui facit. " Quid ergo ? Infra illum nulli gradus sunt? Statim a sapientia praeceps est?" Non, ut existimoNam qui proficit, in numero quidem stultorum est, magno tamen intervallo ab illis diducitur. Inter ipsos quoque proficientes sunt magna discrimina. In tres classes, ut quibusdam placet, dividuntur: primi sunt, qui sapien
Abbreviated transcription (Latin):
nu renũtiat multũ tũ ope impendi u̾bis non opportet. Hec
sit ꝓpoiti nr̃i suma quod sentimꝰ loquam̃. quod loquimꝰ sentia
Concordet ẜmo cu uita.Ille promissũ suii impleuit qui et
cu uideas illũ ec cu audias idem c̃ h idebimꝰ qualis sit. quãtus
res pulcerinias proscquat᷑.S it talis ut res petius ꝙͣ sc ostẽ¬
dat. I alie artes ad ĩgeniũtote ꝑtinẽt. Hlic ãn negotiũ ⁊̃ ꝓͥ¬
agit̾. I lon q̃rit eger medicum cloqͥnte s si ita ꝯpetit. ut
idem ille qui sauare põt compte de hiis q̃ fatienda st dissat
boni ꝯsulat non tũ erit qͣre gratulet᷑ sibi ꝙ ĩ ciderit ĩ medi¬
cu ctiã diẜtu. Hoc eĩ taleẽ quale si pitꝰ gubuator e formo¬
sus ẽ. Eͥd aures ncas scabis quid oblectas aliud agitꝰ urẽ ꝙ¬
d̾ secand̾ abstincudꝰ sum ad hoc ad hibitꝰ es. Curare debes
morbu uetrre grauẽ publicũ tm̃ negotii hẽs quanti ĩ pesti¬

Expanded text:
nio renuntiat. Multum tamen operae inpendi verbis non oportet. Haec sit propositi nostri summa: quod sentimus loquamur, quod loquimur sentiamus; concordet sermo cum vita. Ille promissum suum inplevit, qui, et cum videas illum et cum audias, idem est. Videbimus, qualis sit, quantus res pulcherrimus prosequatur. Sit talis, ut res potius quam se ostendat. Aliae artes ad ingenium totae pertinent, hic animi negotium agitur. Non quaerit aeger medicum eloquentem, sed, si ita conpetit, ut idem ille, qui sanare potest, compte de iis, quae facienda sunt, disserat, boni consulet. Non tamen erit, quare gratuletur sibi, quod inciderit in medicum etiam disertum. Hoc enim tale est, quale si peritus gubernator etiam formosus est. Quid aures meas scabis ? Quid oblectas ? Aliud agitur; urendus, secandus, abstinendus sum. Ad haec adhibitus es. Curare debes morbum veterem, gravem, publicum. Tantum negotii habes, quantum in pesti
Abbreviated transcription (Latin):
quid refert utq non sitit. Hic plurib annis uixit ille pauciori¬
bus nichil int̾est sitam illu młti amu btm̃ feceriit q huc pa¬
ua. Ille quẽ tu minꝰ btm uocas non ẽ bt̃us non pot̾ nomiẽ
ĩminui.Y Qui fortis ẽ sine timore ẽ qui sine timore ẽ ⁊ꝑ

Expanded text:
quid refert ? Uterque non sitit. Hic pluribus annis vixit, hic paucioriquid refert ? Uterque non sitit. Hic pluribus annis vixit, hic paucioribus; nihil interest, si tam illum multi anni beatum fecerunt quam hunc pauci. Ille, quem tu minus beatum vocas, non est beatus; non potest nomen inmi
Abbreviated transcription (Latin):
supͣ sumu exit. Ita nebt̾a quide uita sine sũo bono non ẽ:
¶Q si aliquẽ magis btm̃ indux̾is ludices & mlto magis ĩ nũa¬
se gradu non ht̃. si est aliquis minꝰ btus q aliꝰ sequit᷑ ut
hic alt̾iꝰ uitã btĩoris magis ꝯcupiscat q sua. Etũs aut̃ nichil
sue prefert. Utrulib ex his ĩcredibile ẽ aut aliꝗd bto restare
quod cẽ qr qd̾ ẽ malit. aut id illũ non male quod illo meli
ẽ rtiq ei quo prudentior e hoc magis se ad id qd̾ ẽ optĩu
excendet & id oĩ mõ ꝯsequi cuꝑiet. Quõ aut btus ẽ ꝗ cuꝑe
ꝙ̃ uuc̃ po̾t ymo qui deb. ¶ Dica quid sit ex quo ueĩat
hic error. nescuit btã uita unã eẽ̾ ĩ optio illã statu poit
qualitas sua nõ magͥtudo itaq ĩ equo ẽ longa et breuis dif¬
fula & augustior. ĩ mlta loca młtasq ꝑtes distͥbuta  in
Unii cohacta. Qui illã nuo extimat et niensura a ꝑtib id illi
quid refert ut̾q non sitit ia satuxẽ. hic pł bibit ille minus

Expanded text:
 quae sine summo bono non est. Quod si aliquem magis beatum induxeris, induces et multo magis; innumerase gradum non habet. Si est aliquis minus beatus quam alius, sequitur, ut hic alterius vitam beatioris magis concupiscet quam suam. Beatus autem nihil suae praefert. Utrumlibet ex his incredibile est: aut aliquid beato restare, quod esse quam quod est malit, aut id illum non malle, quod illo melius est. Utique enim quo prudentior est, hoc magis se ad id, quod est optimum, extendet et id omni modo consequi cupiunc potest, immo qui debet ? Dicam, quid sit, ex quo veniat hic error: nesciunt beatam vitam unam esse. In optimo illam statu ponit qualitas sua, non magnitudo. Itaque in aequo est longa et brevis, diffusa et angustior, in multa loca multasque partes distributa et in unum coacta. Qui illam numero aestimat et mensura et partibus, id illi, quid refert ? Uterque iam satur est. Hic plus bibit, ille minus;
Abbreviated transcription (Latin):
⁊alitas an instruxit. Seꝑe qd̾ datꝰ exiguũ ẽ qd̾ sequit ex co
maguũ. Quãtu aut existimas ĩt̾esse Utrũ aliqs non quod
dederat s qd pstatat sumpserit an bũficiui accepit an daret
afferre ĩ reb cuimodi. Dedisti mͥ biifitiũ ĩẜuo ĩ uĩriã fecisti ĩpre
fuit. S si id donari salua pietate ac fide pot̾it. remittet. idez
si ad ip̃ tota ꝑtinebit ĩ iuria. Suma rei hec ẽ faciłerit ĩ cõmutã¬
do patiet᷑ płꝰ ĩputari sibi. ĩuitꝰ bñficiũ per ꝯpẽsatioe ĩiurie sol¬
uet & ĩ hac ꝑtẽ ĩclinabit huc u̾get ut cupiat debe̾ grãm cupiat
refferre. ¶ Ferat ci si quis bñfitiũ accipit libentuis q reddit. ꝙͣꝑs¬
Quanto hilarior ẽ qui soluit q cui mutuat᷑ tãto deb beatior cẽ ꝗ
accepta & expensa.¶ Oiã fatienda st̃̾ ut q gratissimi simꝰ. 3ꝑ

Expanded text:
quod sequitur ex eo, magnum. Quantum autem existimas interesse, utrum aliquis quod derat a se, quod praestabat, sumpserit an beneficium acceperit ut daret? adferre in rebus eiusmodi: " Dedisti mihi beneficium in servo, iniuriam fecisti in patre. fuerit, sed si id donari salva pietate ac fide poterit, remittet; id est, si ad ipsum tota pertinebit iniuria. Summa rei haec est: facilis erit in conmutando. Patietur plus inputari sibi. Invitus beneficium per conpensationem iniuriae solvet. In hanc partem inclinabit, huc verget, ut cupiat debere gratiam, cupiat referre. Errat enim, si quis beneficium accipit libentius quam reddit. Quanto hilarior est, qui solvit quam qui mutuatur, tanto debet laetior esse, qui accepta et expensa. Omnia facienda sunt, ut quam gratissi
Abbreviated transcription (Latin):
totũ dier admiẜit & rcdditꝰ celo suo fuit cum receperit
locũ quẽ occupauit sorte nascendu Sursum illũ uocãt
initia sua. Erit aut illic &̃ ante qͣrͣ hac custodia ex sol¬
uat̾ eu uitia desierit purusq atq leuis ĩ cogit᷑ationes di¬
uinas emicuerit. ¶ Hec nos ags̃ lucille carissime ĩ ħ ire 3 ꝑ¬
impetu toto l pauci sciãt l uenio uiuat: głia ũbra nobis¬
u̾tutis ẽ &ẽ ĩ uita coĩtabitꝰ. S quẽ admõ umbra aliquãdo¬

Expanded text:
totum diem admiserit et redditus caelo suo fuerit, cum receperit totum diem admiserit et redditus caelo suo fuerit, cum receperit locum, quem occupavit sorte nascendi. Sursum illum vocant initia sua. Erit autem illic etiam antequam hac custodia exsolvatur, cum vitia disiecerit purusque ac levis in cogitationes divinas emicuerit. Hoc nos agere, Lucili carissime, in hoc ire impetu toto, licet pauci sciant, licet nemo, iuvat. Gloria umbra virtutis est; etiam invitam comitabitur. Sed quemadmo
Abbreviated transcription (Latin):
res crũt & cquales. hẽbit unꝰ quisqr ex hiis proprias dotes.
alius erit affabilior. alius erit expeditior. aliꝰ ꝓmptior
ĩ elloquendo aliꝰ facandior illud de quo agit᷑ qd̾ beatum
facit equale in oib. I An ethna tua possit sublabi
⁊ in se ruẽ. an hoc excelsum cacumen ⁊ ꝯspicuũ per
uasti maris spacia detrahat assidua uis igniũ nescio. uirtu¬
tem non flama non ruina ĩferius adducet. hec una maie¬
stas depͥmi nescit nec proferri ultra nec refferri põt. S huiꝰ
ut celestiũ scã magnitudo ẽ.¶ Ad hanc nos conem᷑ cduce
lam miultu oꝑis effecti ẽ. ymo siuerũ fateri uolo non mł¬
tum. nec cĩ bonitas eͥ pessimis ã meliorẽ. Quis occulis glo¬
⁊iet᷑. qui suspicẽt diem. Cui sol ꝑ caligine spleudet.l
lucis. Tuc̃ aius nr̃ hebit quod gratulet᷑ sibi cũ emissis his
tenebris ĩ quib uolutat non tenui uisu clara ꝑspex̾it. S

Expanded text:
res erunt et aequales. Habebit unusquisque ex iis proprias dotes: res erunt et aequales. Habebit unusquisque ex iis proprias dotes: alius erit adfabilior, alius expeditior, alius promptior in eloquendo, alius facundior; illud, de quo agitur, quod beatum facit, aequalest in omnibus. An Aetna tua possit sublabi et in se ruere, an hoc excelsum cacumen et conspicuum per vasti maris spatia detrahat adsidua vis ignium, nescio; virtutem non flamma, non ruina inferius adducet. Haec una maiestas deprimi nescit. Nec proferri ultra nec referri potest. Sic huius, ut caelestium, stata magnitudo est. Ad hanc nos conemur educere. Iam multum operis effecti est; immo, si verum fateri volo, non multum. Nec enim bonitas est pessimis esse meliorem. Quis oculis glorietur, qui suspicetur diem ? Cui sol per caliginem splendet, licet lucis. Tunc animus noster habebit, quod gratuletur sibi, cum emissus his tenebris, in quibus volutatur, non tenui visu clara prospexerit, sed
Abbreviated transcription (Latin):
Crescit in dies sciã & ĩueniendis inuenta non obstant.
p̃terea ꝯdicio optima ẽ ultimi.parata u̾ba ĩuenit que
alit̾ in structa nouã facie hut nec ĩ illis manũ adicit
quicqͣ publicũ usucapi aut ego te non noui aut ethna tibi
saliuã mouet. lam cupis grande aliquid & par priorib scri¬
bere plus cĩ sperare modestia tibi tua non ꝑmittit q̃ tãta
inte ẽ ut uidearis mͥ retractutꝰ ĩ genii tui uires si uĩce̾di
ꝑiculum sit tanta tibi prioꝵ ⁊eu̾entia ẽ. ¶ Int̾ cet̾a hoc
ht boni sapĩa. non pot uinci nemo ab alto̾ põt uinci riisi dũ
ascenditur dum ad sumũ ꝑuen̾is paria st̃. Ideo ẽ ĩ cremẽto
locus. Statur nũquid sol maguitudini sue adicit: nũquid
ultra qrͣ solet luna procediti maria non crescrit. Mondꝰ
eundem hĩtu ac mondu ẜuat. Ex tolle̾ se q̃ uistã magͥ¬
tudiue impleu̾e non possut.¶quiꝯq fucrit sapientes pa¬

Expanded text:
crescit in dies et inventuris inventa non obstant. crescit in dies et inventuris inventa non obstant. Praeterea condicio optima est ultimi; parata verba invenit, quae aliter instructa novam faciem habent. Nec illis manus inicit nim publica. Aut ego te non novi aut Aetna tibi salivam movet. Iam cupis grande aliquid et par prioribus scribere. Plus enim sperare modestia tibi tua non permittit, quae tanta in te est, ut videaris mihi retracturus ingenii tui vires, si vincendi periculum sit; tanta tibi priorum reverentia est. Inter cetera hoc habet boni sapientia: nemo ab altero potest vinci, nisi dum ascenditur. Cum ad summum perveneris, paria sunt, non est incremento locus, statur. Numquid sol magnitudini suae adicit ? Numquid ultra quam solet, luna procedit ? Maria non crescunt. Mundus eundem habitum ac modum servat. Extollere se, quae iustam magnitudinem implevere, non possunt. Quicumque fuerint sapientes, pa
Abbreviated transcription (Latin):
notissima ẽ ophestion ĩcole uocat ꝑforatu plurib locis solu
qd̾ siẽ ullo nascentiũ dampno ignis iguoxius circuit. leta.
ltaq regio ẽ & herbidã iul flamis adurentib s tm̃ ui ⁊e
missa &c languida ⁊efulgentib.  S reẜuemꝰ ista tũc qͥsitĩ qͥͥ
cu tu michi sc̃rpẜis quantũ ab ip̃o ore montis uiues absit
quas ue estas quidez soluit adeo tute st abigue uicino Non
ẽ aũt ꝙ istam curam imputes michi morbo ei tuo daturus
describi tuo carmie du hũc solempne omĩb poetis locu attĩ¬
gas que quominꝰ ouidi tractaret non obstitit. Quod iam¬
o Rirgilius impleu̾at. nec seueꝵ quide corneliũ utͥq det̾uit.
omĩb p̾t̾ea felicit̾ hic locus se dedit & qui p̃cesẜant nõ p̃ri.¬
puisse michi uident᷑ que dici pot̾ant. s apuisse. d miltus
int̾est birum ad sumptã mat̾i̾a an ad sub actã accedas.

Expanded text:
notissima est, Hephaestion incolae vocant, foratum pluribus locis solum, notissima est, Hephaestion incolae vocant, foratum pluribus locis solum, quod sine ullo nascentium damno ignis innoxius circumit. Laeta itaque regio est et herbida nihil flammis adurentibus, sed tantum vi remissa ac languida refulgentibus. Sed reservemus ista tunc quaesituri, cum tu mihi scripseris, quantum ab ipso ore montis nives absint, quas ne aestas quidem solvit; adeo tutae sunt ab igne vicino. Non est autem quod istam curam imputes mihi. Morbo enim tuo daturus describas in tuo carmine, ne hunc sollemnem omnibus poetis locum adtingas ? Quem quo minus Ovidius tractaret, nihil obstitit, quod iam Vergilius impleverat. Ne Severum quidem Cornelium uterque deterruit. Omnibus praeterea feliciter hic locus se dedit et qui praecesserant, non praeripuisse mihi videntur, quae dici poterant, sed aperuisse. M ultum interest, utrum ad consumptam materiam an ad subactam accedas;
Abbreviated transcription (Latin):
x pecto eplas tuas quib michi indices circuit᷑ scicilie¬
E
totiꝰ quid tibi noui hostenderit & oĩa de ip̃a caribdi certiora.
ribdis an rñdeat fabulis ꝓscibi mͥ desidero. Et si forte obẜua¬
ueris dignũ ẽ aũt quod obẜues fac nos c̾tiores utrũ uno tm̃
uento agatur ĩ uortices an oĩs tempestas atq mare illud
ꝯtorqueat & an ueꝵ sit quicꝗd illo fieti turbine areptĩ est
ꝑ multa nulia tͣhi ꝯditue circa tauromitanu litꝰ em̾gere
¶Si hec michi ꝑscripẜis tuc tibi audebo mandare ut in hono¬
rem meu Et naui qͦr ascendas qua ꝯsui & subside̾ sensi. Ex
har coligũt quida ꝙ aliqñ lougiꝰ nauigantib solebat hostẽ¬
di. pot hoc accidere non qr montis altitudo descendit.s qr
ignis euanuit & nimis rehemes ac largus effertꝰ ob eande
ip̃ ex se e̾. s ĩ aliqua ĩ ferna uale ꝯceptꝰ exestuat & aliis pa¬
scitꝰ. in ip̃o monte non almientũ ht̃ s uia. inlitia regio ꝑͥ¬

Expanded text:
xpecto epistulas tuas, quibus mihi indices, circuitus Siciliae totius quid tibi novi ostenderit, et ante omnia de ipsa Charybdi certiora. rybdis an respondeat fabulis, perscribi mihi desidero et, si forte observaveris, dignum est autem quod observes, fac nos certiores, utrum uno tantum vento agatur in vertices an omnis tempestas aeque mare illud contorqueat, et an verum sit, quicquid illo freti turbine abreptum est, per multa milia trahi conditum et circa Tauromenitanum litus emergere. Si haec mihi perscripseris, tunc tibi audebo mandare, ut in honorem meum Aetnam quoque ascendas, quam consumi et sensim subsidere ex hoc colligunt quidam, quod aliquando longius navigantibus solebat ostendi. Potest hoc accidere, non quia montis altitudo descendit, sed quia ignis evanuit et minus vehemens ac largus effertur, ob eandeipsum exest, sed in aliqua inferna valle conceptus exaestuat et aliis pascitur. In ipso monte non alimentum habet, sed viam. In Lycia regio
Abbreviated transcription (Latin):
ad alios ꝓtinẽs magꝰ ꝑs eiꝰ in se reddit. Blemo nõ cu alt̾i̾ ꝓdest
sibi ꝓfuit. non co noie dico quo uolet adiuuare adiutꝰ prote¬
gere defens ꝙ bonũ exemplu circuitu ad fatiente reuertitꝰ
sicut mala exempla ĩ auctores ⁊ecidũt. Nec ulla miẜatio ꝯtigit
his qui patiũt ĩuirias. Quas posse fieri fatĩdo docuerũt. S ꝙ
u̾tutu oñi p̃tiu ĩ ip̃is non ei ex̾cent᷑ ad p̾miũ.⁊ecti fc̃ĩ fecisse
m̾ces. I Gratꝰ su non ut aliꝰ mͥ libentiꝰ p̃stet pͥori itritatus exẽ¬
plo s ut ⁊e ioꝯdissimã ac pulcermiã facia. Gratꝰ su uon
ꝗa expedit s quia iuat. hoc ut scias ita ceͣ si gratũ cẽ non
licebit nisi ita ut uidear ĩgratꝰ si r eddẽ biifitiu nõ alit̾ qͣ ꝑ
spetiẽ ĩuiue pot̾o. Equissimo aio ad honestu ꝯsciliũ ꝑ mediã ĩ famiã

Expanded text:
 in se redit. Nemo non, cum alteri prodest, sibi profuit, non eo nomine dico, quod volet adiuvare adiutus, protegere defensus, quod bonum exemplum circuitu ad facientem revertitur, sicut mala exempla reddunt in auctores nec ulla miseratio contingit iis, qui patiuntur iniurias, quas posse fieri faciendo docuerunt, sed quod virtutum omnium pretium in ipsis est. Non enim exercentur ad praemium; recte facti fecisse merces est. Gratus sum, non ut alius mihi libentius praestet priore inritatus exemplo, sed ut rem iucundissimam ac pulcherrimam faciam; gratus sum, non quia expedit, sed quia iuvat. Hoc ut scias ita esse, si gratum esse non licebit, nisi ut videar ingratus, si reddere beneficium non aliter quam per speciem iniuriae potero, aequissimo animo a
Abbreviated transcription (Latin):
cẽ ip̃a honesta apud nulgu simlat᷑ reꝵ honestaꝵ effigies.
Nemo refferre gr̃a scit nisi sapies. Stultꝰ quoq ut cũq scit
& qzadmõ pot refferat. Scientia illi potiꝰ q uolutas deest
Uele non discit᷑. Sapiẽs int̾ se oĩa ꝯparat maiꝰ ei opꝰ aut
minꝰ fit quis ide sit tprͣe loco cã. Sepe .n. hoc nõ potuẽ

Expanded text:
esse ipsa honesta, apud vulgum simulacra rerum honestarum et effigies. esse ipsa honesta, apud vulgum simulacra rerum honestarum et effigies. Nemo referre gratiam scit nisi sapiens. Stultus quoque, utcumque scit et quemadmodum potest, referat; scientia illi potius quam voluntas desit. Velle non discitur. Sapiens inter se omnia conparabit, maius enim aut minus fit, quamvi
Abbreviated transcription (Latin):
quaudo q̃radm̃o. ltaq negamꝰ quenqͣ scire gratiã refferre
nisi sapientez non magis q bũfitiũ dare quisq scit inisi sa
greci uocat. Et ait nemo gͦ scit p̾t̾ sapiẽte refferre grͣam.
gͦ nec qd̾ deb creditori suo reponẽ quisꝙͣ scit alius. nec cum
cinit aliqua ⁊em p̾tiu uenditori ꝑsolue᷑ Et ne nobis fiat in¬
iuria Scito ide dicẽ epicurũ. A letrodorus certe ait solum
sapientẽ reffrire grã scire. Deinde id admirat᷑ cũ dicimus
solꝰ sapies scit amare Solꝰ sapĩes amicꝰ ẽ atꝗ & amoris et
amicitie ꝑs ẽ refferre gr̃a scire ĩmo hoc magis uulgare ẽ
& ĩplures cadit q u̾a aicitia. Deinde id admirat᷑ qd̾ dici
fidez nisi i sapiẽte non eẽ tanqͣ nõ ip̃e id dicat an tibi ui¬
decur fidez hre qui refferre gr̾a nescit.¶ Desinãt itaq ĩ¬
famare nos tãqͣ ĩ credibilia iactantes & sciat apud sapiente

Expanded text:
quemadmodum. Itaque negamus quemquam scire gratiam referre nisi sapientem; non magis quam beneficium dare quisquam scit nisi sapGraeci vocant, et ait : " Nemo ergo scit praeter sapientem referre gratiam ? Ergo nec quod debet, creditori suo reponere quisquam scit alius nec, cum emit aliquam rem, pretium venditori persolvere ? " Ne nobis fiat invidia, scito idem dicere Epicurum. Metrodorus certe ait solum sapientem referre gratiam scire Deinde idem admiratur, cum dicimus : "Solus sapiens scit amare. Solus sapiens amicus est." Atqui et amoris et amicitiae pars est referre gratiam, immo hoc magis vulgare est et in plures cadit quam vera amicitia. Deinde idem admiratur, quod dicimus fidem nisi in sapiente non esse, tamquam non ipse idem dicat. An tibi videtur fidem habere, qui referre gratiam nescit? Desinant itaque infamare nos tam quam incredibilia iactantes et sciant apud sapientem
Abbreviated transcription (Latin):
nõ erit in uea potãte qͣre qr ex̃ nos st̾ quib irritat itaq cre¬
scent ꝓut magnas huerit minores ne cãs quib ꝯcitent. Ma¬
ior erit timor. si plus quo ext̾eat᷑ aut ppius aspex̾it. acriorcu¬
piditas quo illã amplioris ⁊ei spes euocau̾it ꝙ si ĩ nr̃a pot̾ate qr ro¬
nõ ẽ qui sit affectꝰ ne illud quide ẽ qͣrti sit ip̃is ꝑmisisti ĩcipere

Expanded text:
extra nos sunt, quibus inritantur. Itaque crescent, prout magnas habuerint minoresve causas, quibus concitentur. Maior erit timor, si plus, quo exterreatur, aut propius aspexerit, acrior cupiditas, quo illam amplioris rei spes evocaverit. Si in nostra potestate non est, an sint adfectus, ne illud quidem e
Abbreviated transcription (Latin):
quod tempꝰ quod nositerum iugat ac misceat.I Quãtũ¬
lib sic longum illud faciet scĩa utendi. nã ut possidomus
ait. Huis dies hou̾i eruditoꝵ plus patet ꝙr ĩꝑiti longissiã
etas. Y luterim hoc tene hoc morde adu̾sis non subꝯbe̾ letis
nõ crede̾ om̃e fortune licentia in occulis hr̃e. tanqͣ ꝯcꝗd¬

Expanded text:
quando tempus, quod nos iterum iungat ac misceat; quantulquando tempus, quod nos iterum iungat ac misceat; quantulumlibet sit illud, longum faciet scientia utendi. Nam, ut Posidonius ait, " unus dies hominum eruditorum plus patet quam inperitis longissima tur. Interim hoc tene, hoc morde, adversis non succumbere, letis non credere, omnem fortune licentiam in oculis habere, tamq