comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nis ingressi. ut nobis illud sancti
iob ex omĩ parte possit aptari:
homo natus de muliere. breui
iuiuens tempore: repletur mul¬
chil abiectius. Et ne forte ex ipsasi¬
bi uoluptate corporeoꝵ semsuum
qmͣ de semsibilib bauriat blandia¬
tur. in ipso statim intͦitu de exitu qͦ
terribilit̾ admonetur. cum dicitur:
breui iuuens cempore. Acne spa¬
ciosum illud quod int̾ ingressum
& egressum relinquitur sibi libe¬
rum putet. repletur ait multis
miseriis. Multis ce multiplicibus
inqͥt miseriis corporis. miseriis cor¬
dis. miseriis dum dormit. miseri¬
is dum uigilat. miseruis quaqua¬
uersum se uertat. Nunirum ip¬
se quoq natus ex uͥgine immo fac¬
tus ex muliere s benedicta in mu¬
lierib. qui loquit᷑ ad matrem. mu¬
lier ecce filius tuus. etiam breui
uiuens tempore suꝑ t̾ram: & nichi¬
lominꝰ multis repletus miseriis.
in illa breuitate appetitus insi¬
diis. int̾rogatus contumeliis.
pulsatus iniuriis. uexatꝰ suppli¬

Expanded text:
nis ingressi, ut nobis illud sancti nis ingressi, ut nobis illud sancti Job ex omni parte possit aptari: Homo natus de muliere, brevi vivens tempore, repletur mulihil abjectius. Et ne forte ex ipsa sibi voluptate corporeorum sensuum, quam de sensibilibus hauriat, blandiatur; in ipso statim introitu de exitu quoque terribiliter admonetur, cum dicitur. brevi vivens tempore. Ac ne spatiolum illud, quod inter ingressum et egressum relinquitur, sibi liberum putet, repletur, ait, multis miseriis. Multis et multiplicibus, inquam, miseriis corporis, miseriis cordis: miseriis cum dormit, miseriis dum vigilat, miseriis quaquaversum se vertat. Nimirum ipse quoque natus ex Virgine, imo factus ex muliere, sed benedicta in mulieribus, qui loquitur ad matrem: Mulier, ecce filius tuus ; etiam brevi vivens tempore super terram, et nihilominus multis est repletus miseriis, in illa brevitate appetitus insidiis, interrogatus 887 contumeliis, pulsatus injuriis, vexatus suppli
Abbreviated transcription (Latin):
re cogitaui. & id forte utiluis audia¬
cur. Orimũ quidem originale. scđm
ꝑsonale dixerim: c̾cium singulare.
M originale quidem maximum illd̃
delictum uocatur: quod a primo
adam conthimus. in quo peccauimꝰ
om̃s. ꝓ quo morimur uniuersi. Ma¬
ipsius geñis occupat. ut non sit qͥ
euadat non sit usq adunum. Apri¬
mo homine innouissimum usq
uenenum: s & aliter nichilominꝰ
in uniuersam dilatatur etadem.
ab ea scilicet die qua sua quemq
concipit usq ad eam quã cõmu¬
nis eum recipit mader. Alioqͥn
unde graue uigum suꝑ omẽs &
totos filios adam idq a die eritꝰ
de uentͤ matͥs eoꝵ. usq indiem
sepulturȩ in matrem omnium:᷑
In sordib generamur: in tene¬
bris confouem᷑. in dolorib partu¬
rimur. Ante exitum miseras one¬
ramus matres: in exitu more ui¬
ꝑeo laceramus mirum quod non
ipsi pariter laceramur. Primam
uocem plorationis edimus. merito
quidem utꝑote uallem ploratio¬

Expanded text:
re cogitavi; et id forte utilius audiare cogitavi; et id forte utilius audiatur. Primum quidem originale, secundum personale dixerim, tertium singulare. Et originale quidem maximum illud delictum vocatur, quod a primo Adam contrahimus, in quo peccavimus omnes, pro quo morimur universi. Maipsius generis occupat, ut non sit qui evadat, non sit usque ad unum. A primo homine ad novissimum usquevenenum. Sed et aliter nihilominus in universam dilatatur aetatem, ab ea scilicet die, qua sua quemque concipit, usque ad eam, qua communis eum recipit mater. Alioquin unde grave jugum super omnes et totos filios Adam, idque a die exitus de ventre matris eorum, usque in diem sepulturae in matrem omnium? In sordibus generamur, in tenebris confovemur, in doloribus parturimur. Ante exitum miseras oneramus matres, in exitu more vipereo laceramus: mirum quod non ipsi pariter laceramur. Primam vocem plorationis edimus, merito quidem, utpote vallem ploratio
Abbreviated transcription (Latin):
tis. Digna gͦ caritas tam inestimabłis.
humilitas tam ãmirabilis: patien¬
tia tam insuꝑ abilis. digna plane.
tam sc̃a. tam iminaculata hostia.
tam acceptabilis: dignus ẽ agnus
qͥ occisus ẽ acciꝑe fortitudinem fa¬
cere ad quod uenit. tollere peccata
mundi. Etgo autem dico ꝑeccatũ
tͥplex quod inualuit suꝑ terram.
tiam carnis. & concupisciam ocłoꝵ
et suꝑbiam uite: Funiculus triplex
ẽ qui difficile rumpitur: ꝓpterea
multi trahunt immo tͣhuntur hoc
funiculo uanitatis: s prior ille t̾̃na¬
rius ñ inmerito p̃ualet in electis.
Quomͦ enĩ ñ illius patientiȩ recorda¬
tio omẽm arceat uoluptatem. qͦmͦ
ñ illius humilitatis consideratio
suꝑbiam uite. ꝓrsus extundat:
Nam caritas illa digna plane cuius
meditatio sic m̃tem occupet. sic to¬
tam sibi uendicet animam: ut om¬
nino uitium curiositatis exsufflet.
aliud ego cͥplex ȩque ꝑecẽm quẽ ad¬
modum uirtꝰ crucis expungat dice¬

Expanded text:
tis. 5. Digna ergo charitas tam inaestimabilis, tis. 5. Digna ergo charitas tam inaestimabilis, humilitas tam admirabilis, patientia tam insuperabilis. Digna plane tam sancta, tam immaculata hostia, tam acceptabilis. Dignus est Agnus qui occisus est, accipere fortitudinem, facere ad quod venit, tollere peccata mundi. Ego autem dico peccatum triplex, quod invaluit super terram. tiam carnis, et concupiscentiam oculorum, et superbiam vitae? Funiculus triplex est, qui difficile rumpitur: propterea multi trahunt, imo trahuntur hoc funiculo vanitatis: sed prior ille ternarius non immerito praevalet in electis. Quomodo enim non illius patientiae recordatio omnem arceat voluptatem? quomodo non illius humilitatis consideratio superbiam vitae prorsus extundat? nam charitas illa plane digna cujus medidatio sic mentem occupet, sic totam sibi vindicet animam, ut omnino vitium curiositatis exsufflet. aliud ego triplex aeque peccatum quemadmodum virtus crucis expungat, dice
Abbreviated transcription (Latin):
Fidelis sermo. & omĩ acceptione
dignus. Quia enim uoluit obla¬
tusẽ Nonmͦ uoluit & oblatus ẽ: s quia
uoluit. Solus nimirum ꝑotestatem
habuit ponendi animã suam: ne
expectem. Et inclinato capite factꝰ.
obediens usq ad moitem. tradidit sp̃m.
Quis tam facile q̃n uult dormit:
Magna quidem infirmitas mori: sed
plane sic mori. urtus immensa. Nem¬
ꝑe quod infirmum ẽ dĩ fortius ẽ homi¬
nib ꝑ otest humana uesania sibi ip̃i
in mortem scelerat issimas inicere ma¬
nus: sed ñ est hoc ponere animã suam.
Urgere eam magis & iuolenter abrun¬
ꝑe qm ad mutum ponere ẽ. Tibi im¬
pie uida misera plane facultas fuit
ñ ponendi animam s pendendi. nec
tradente te. s trahente laqueo neqͥssi¬
mus ille sp̃c tuus exiuit ñ emissus
ãte. sed amissus. Solus in mortem
tradidit animam suam. qͥ solus uir¬
tute propͥa est regressus ad uitam:
solus potestatem habuit qͥ solus fa¬
mendr: imꝑium habens uitȩ & mor¬

Expanded text:
Fidelis sermo, et omni acceptione Fidelis sermo, et omni acceptione dignus! Quia enim voluit, oblatus est. Non modo voluit et oblatus est, sed quia voluit. Solus nimirum potestatem habuit ponendi animam suam: nemexspectem. Et, inclinato capite, factus obediens usque ad mortem, tradidit spiritum . 886 Quis tam facile quando vult dormit? Magna quidem infirmitas mori; sed plane sic mori, virtus immensa. Nempe quod infirmum est Dei, fortius est hominibus. Potest humana vesania sibi ipsi in mortem sceleratas injicere manus; sed hoc non est ponere animam suam; urgere eam magis, et violenter abrumpere, quam ad nutum ponere est. Tibi, impie Juda, misera plane facultas fuit non ponendi animam, sed pendendi: nec tradente te, sed trahente laqueo nequissimus ille spiritus tuus exivit, non emissus a te, sed amissus. Solus in mortem tradidit animam suam, qui solus virtute propria regressus est ad vitam. Solus potestatem habuit ponendi, qui solus famendi, imperium habens vitae et mor
Abbreviated transcription (Latin):
tam est ultra modum: Sicut
est patientia singularis. sic ce hu¬
militas ammirabilis: utraq sine
exemplo. Utramq cñ magnifice causa
ipsa commendat. Nimirum caritas
est. Propt̃ nuniam enim caritatem
suam quadilexit nos ds ue seruũ
redimert: nec pater filio. nec sibi
filius ipse peꝑcit. Uere nimiam:
quia & hȩc mensuram excedit. mo¬
dum suꝑat. plane suꝑeminens u¬
niuersis. Maiorem inquit carita¬
tem nemo habet: qm ut animam
suam ponat quis ꝓ amicis suis.
Tu maiorem habusti domine: po¬
nens eam & ꝓinimicis. Cum enĩ
adhuc inimici essemus: ꝑ mortem
tati: Uix ꝓiusto quis moritur:
tu pro iniustis passus es. morienᷤ
ꝓpter delicta nr̃a: qui uenistiiu¬
stificare gratis peccatores. seruos
facere frẽs. captiuos coheredes.
exules reges. Nec sane aliud ali¬
quid ꝑatientiam hanc &e humisita¬
tem ȩque. illustrat quã qd̾ tradi¬
dit in mortem animam suam et
peccã multoꝵ culit etiam pro
tͣnͣs gressorib rogans ut ñ ꝑirent.

Expanded text:
tam est ultra modum? Sicut est patientia singularis, sic humilitas admirabilis; utraque sine exemplo. 4. Utramque tamen magnifice causa ipsa commendat: nimirum charitas est. Propter nimiam enim charitatem suam, qua dilexit nos Deus, ut servum redimeret, nec Pater Filio, nec sibi Filius ipse pepercit. Vere nimiam, quia et haec mensuram excedit, modum superat, plane supereminens universis. Majorem, inquit, charitatem nemo habet, quam ut animam suam ponat quis pro amicis suis . Tu majorem habuisti, Domine, ponens eam etiam pro inimicis. Cum enim adhuc inimici essemus, per mortetati? Vix pro justo quis moritur: tu pro injustis passus es, moriens propter delicta nostra, qui venisti justificare gratis peccatores, servos facere fratres, captivos cohaeredes, exsules reges. Nec sane aliud aliquid patientiam hanc et humilitatem aeque illustrat, quam quod tradidit in mortem animam suam, et peccata multorum tulit, etiam pro transgressoribus rogans, ut non perirent.
Abbreviated transcription (Latin):
hac ualle lacͥmarũ. lacͥmarum pane
condiri debet: ut semꝑ ñ solum extre¬
qͥa & si magna ẽ gaudioꝵ materia. sed
maxima ẽ doloꝵ. Memor fui dĩ clamat
iustus. & delectatꝰ sum: s statim sub¬
iung̃. defecit sp̃c m̃s: turbatus sum

Expanded text:
hac valle lacrymarum, lacrymarum pane hac valle lacrymarum, lacrymarum pane condiri debet, ut semper non solum extrequia etsi magna est gaudiorum materia, sed maxima est dolorum. Memor fui Dei, clamat justus, et delectatus sum: sed et statim subjungit, Defecit spiritus meus, turb
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ. ñ declinauit neq ad dext̾am neq
ad sinistram: suiam regiam tenuit.
donec ueniret adillum qui dicit.
ego sum uia ueritas & uita. Intue¬
mini humilitatem oꝑum eiꝰ. aucto¬
ritatem u̾boꝵ eius: & tunc uidebi¬
tis qͦmͦ tam uerbo qͣm exemplo luxe¬
rit int̾ homines. qualia nob̾ uestigi
intuitu confusionem nrãm aspici¬
amꝰ: quia homo ille similis nobis
fuit passibilis. ex eodem luto forma¬
tꝰ ex quo & nos. Quid gͦ ẽ qd̾ ñ solum
difficile. s impossibile credimus:
ut faciamꝰ oꝑa quȩ fecit. ut sequamͣ
uestigia eiꝰ : Confundam frẽs oe con
te gen̾et nobis grãm timor iste.
Homines isti fuerunt. qͥ p̃cesserunt
nos. qui tam mirabilit̾ ꝓcesserunt
ꝑ uias uitȩ: ut uix eos. homines
fuisse credamus. Sicgͦ in scõꝵ fe¬
stiuitntib & gaudere ce confundi
debemꝰ: gaudere. quia patͦnos p̃misi¬
mꝰ. confundi. quia eos imitati ñ pos¬
sumus. Ita semꝑ gaudium nr̃m in

Expanded text:
est, non declinavit ad dexteram, neque est, non declinavit ad dexteram, neque ad sinistram: sed viam regiam tenuit, donec veniret ad illum qui dicit, Ego sum via, veritas et vita . Intuemini humilitatem operum ejus, auctoritatem verborum ejus, et tunc videbitis quomodo tam verbo quam exemplo luxerit inter homines; qualia nobis vestigiaintuitu confusionem nostram inspiciamus: quia homo ille similis nobis fuit passibilis, ex eodem luto formatus ex quo et nos. Quid ergo est, quod non solum difficile, sed et impossibile credimus, ut faciamus opera quae fecit, ut sequamur vestigia ejus? Confundamur, fratres, et contte generet gratiam nobis timor iste. Homines isti fuerunt qui praecesserunt nos, qui tam mirabiliter processerunt per vias vitae, ut vix eos homines fuisse credamus. Sic ergo in sanctorum festivitatibus et gaudere et confundi debemus: gaudere, quia patronos praemisimus; confundi, quia eos imitari non possumus. Ita semper gaudium nostrum in
Abbreviated transcription (Latin):
cũ ipsi mag̃ normire studeant qͣm
uigilare. Uos aũ nonestis filii noo¬
tis neq tenebrarũ. s lucis & diei:
ut ñ uos p̃occupent natalicii scõꝵ
dies. & inueniant imparatos. Tria
sunt gͥ quȩ in festiuitatib scõꝵ
uigilant̾ considerare debemus:
auxilium scĩ. exemplum eiꝰ. con¬
fusionem nr̃am. Auxilium eius:
quia qͥ potens int̾ra fuit. potenti¬
or ẽ incelis. ante faciem d̾nilłi sui.
Siciũ dum hic aduiuaret miser¬
tus ẽ pecc̃orib & orauit ꝓ eis: nunc
tanto amplius qͣnto uerius agnos¬
rit miserias nras̃. orat ꝓnobis pa¬
trem. quia beata illa patria cari¬
tatem eiꝰ ñ immutauit. s augm̃¬
tauit. Neq enĩ quia impassibilis
dendus ẽ. s nunc potius induit sͥ
uscera miscłiȩ. cũ ante mĩe fontẽ¬
assiftit. Est ce alia causa que mag̃
urget scõs. ut solliciti sint de nobis:
dere exemplum eiꝰ: quia qͣmdui incer¬
ris uisus ẽ. & cum hominib conu̾satꝰ

Expanded text:
cum ipsi magis dormire studeant, quam cum ipsi magis dormire studeant, quam vigilare. Vos autem non estis filii noctis, neque tenebrarum, sed lucis et diei , ut non vos praeoccupent natalitii sanctorum dies, et inveniant imparatos. 2. Tria sunt igitur quae in festivitatibus sanctorum vigilanter considerare debemus: auxilium sancti, exemplum ejus, confusionem nostram. Auxilium ejus, quia qui potens in terra fuit, potentior est in coelis ante faciem Domini Dei sui. Si enim dum hic viveret, misertus est peccatoribus, et oravit pro eis; nunc tanto amplius, quanto verius agnoscit miserias nostras, orat pro nobis Patrem: quia beata illa patria charitatem ejus non immutavit, sed augmentavit. Neque enim quia impassibilis factus est: sed nunc potius induit sibi viscera misericordiae, cum ante fontestit. Est et alia causa, quae magis urget sanctos ut solliciti sint de nobis, dere exemplum ejus, quia quandiu in terris visus est, et cum hominibus conversatus
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ scõꝵ uigiluis necesse ẽ uigilare ho¬
minem spũalem: qͥ solemnitates eo¬
rũ celebrare desiderat. in spũ &e ue
ritate. Auȩ enim carnalium: aliȩ
spũalium uigiliȩ. Illi ce nitidioreᷤᷤ
cultꝰ. & epulas preparant lautioreᷤ:
ce fortassis in ipsis uigilus oꝑant᷑
oꝑa tenẽbrarũ. letant᷑ cum male
fecerĩt. & exultant in reb pessi¬
mis. Uos ñ ita didicistis xp̃m. qͥ
xꝑm secuti escis. qui omnia reliqͥ¬
stis. qͥ uigłanti oculo uigiliarum
nom̃ debetis attendere. Ad hoc
enĩ uigilie p̃ponunt᷑. ut euigilemꝰ.
sim aliquo pecc̃o uł negligentia
dormitamꝰ: & p̃occupemꝰ faciem
scõꝵ inconfessione. Nonsic filii hu¬
ius scłi nonsic: qui potentes sunt
ad bibendum uinum. &e uiri for¬
des admiscendum ebrietatatemt qͥ
obdormierunt inflagitiis & facinori¬
bus suis. Illud ñ uos ladeat. quia
qui ebrii sunt nocte ebrii sunt: ce
qͥ dormiunt nocte dormiunt. & fru¬
stͣ sonat eis nom̃ uigiliarum sc̃ãrũ:

Expanded text:
 Vigiliis necesse est vigilare hominem spiritualem, qui solemnitates eorum celebrare desiderat in spiritu et veritate. Aliae enim carnalium, aliae spiritualium vigiliae. Illi et nitidiores cultus, et epulas praeparant lautiores; et fortassis in ipsis vigiliis operantur opera tenebrarum, laetantur cum male fecerint et exsultant in rebus pessimis. Vos non im secuti estis, qui omnia reliquistis, qui vigilanti oculo vigiliarum nomen debetis attendere. Ad hoc enim vigiliae proponuntur, ut evigilemus, si in aliquo peccato vel negligentia dormitamus, et praeoccupemus faciem sanctorum in confessione. Non sic filii hujus saeculi, non sic, qui potentes sunt ad bibendum vinum, et viri fortes ad miscendam ebrietatem; qui obdormierunt in flagitiis et facinoribus suis. Illud vos non lateat, quia qui ebrii sunt, nocte ebrii sunt; et qui dormiunt, nocte dormiunt: et frustra sonat eis nomen Vigiliarum sanctarum,
Abbreviated transcription (Latin):
reũtere cñ ad me. & ego suscipiam
fortassis timeas eum quã facere ue¬
nit delictoꝵ purgationẽ ne ustione
& scissione ossa & medullas ossiũ
collidat. nedolorem inferat morte
grauiorem. Audi. Agnus ẽ. In
mansuetudine uenit cũ lana &
lacte: solo uerbo iustificans im¬
pium. Quid enĩ iuxta comicũ
ioħi grãs. ce eo mediante tnͣscamus
ad xꝑm: quia ut ait ipse. illum opor¬
tet crescere. me aut̃ minui. Quom᷑
minus. Splendore utiq ñ feruore.
ret sic̃ is qui totum ꝓfert spm̃ suũ.
Illum inqͥt opoitet crescere. qͥ ex hau¬
riri ñ potest. de cuius plenitudine om̃s
accipiant: me aũ minui. cui datꝰ ẽ
spc̃ ad m̃suram. ce danla mag̃ opa.
ut ardere semꝑ ualeam qͣm lucere.
Precessi solem tamqͣm sidus matuti¬
num: abscondi necesse ẽ. orto iam
sole. Nonẽ mͥ nisi modicum olei
quo ungar: uolo illud inuase tu¬
tius qͣm in lamꝑade possidere.

Expanded text:
Revertere tamen 987 ad me, et ego suscipiam Revertere tamen 987 ad me, et ego suscipiam fortassis timeas eam quam facere venit delictorum purgationem, ne ustione et scissione ossa et medullas ossium collidat, ne dolorem inferat morte graviorem. Audi: Agnus est, in mansuetudine venit cum lana et lacte, solo verbo justificans impium. Quid enim est, juxta comicum,Joanni gratias, et eo mediante transeamus ad Christum, quia, ut ait ipse: Illum oportet crescere, me autem minui . Quomodo minui? Splendore utique, non fervore. ret sicut is qui totum profert spiritum suum. Illum, inquit, oportet crescere, qui exhauriri non potest, de cujus plenitudine omnes accipiunt; me autem minui, cui datus est spiritus ad mensuram, et danda magis opera ut ardere semper valeam quam lucere. Praecessi solem, tanquam sidus matutinum; abscondi necesse est, orto jam sole. Non est mihi nisi modicum olei quo ungar; volo illud in vase tutius quam in lampade possidere.
Abbreviated transcription (Latin):
que m̃branã hanc radere possit:
quia tota totam inbibit fecem.
Si pecc̃i mei oblitꝰ suero: stultus sũ
ꝙ ingratꝰ. Si in memora mea ꝑ¬
manet: arguet me inȩt̾num. Qͥd
Ecce inquit agnꝰ di : ecce qͥ tollit pec¬
cata mundi. Et alibi. Q habet inqͥt¬
sponsã: sponsus ẽ. Ostendit gͥ. quia
uenit d̾s: quia sponsꝰ qͥa agnus.
Qͥa ds. certum ẽ qd̃ pecc̃a remittere
possit: s utrũ uelit. adhuc inq̃stio¬
ne ẽ. Uult ꝓfecto quia spons ẽ. qͥa
amabilis ẽ. Et iohes amicsponsiẽ:
quia sponsꝰ nͥ amicos hr̃e ñ nouit.
Et licet uelit gsosamsponsam ñ habẽn¬
dem macłam aut rugam. aut aliqͥd
cius modi. ñ tam̃ querit talẽ. ubi
enim illa inueniret᷑. s talẽ pogus
ipse facit. talem sibi exhibet ipse.
Audi deniq quid dicat ꝑ ꝓpħam.
uulgo dicit᷑. Numqͥd mulier sidor¬
mierit cũ Altero uiro: reu̾tetur
ad uirum suum pͥorem: Tuautem
fornicata es cũ amatorib multis:

Expanded text:
quae membranam hanc radere possit, quae membranam hanc radere possit, quia tota totam imbibit faecem. Si peccati mei oblitus fuero, stultus sum et ingratus; si in memoria mea permanet, arguet me in aeternum. Quid Ecce, inquit, Agnus Dei, ecce qui tollit peccata mundi ; et alibi: Qui habet sponsam, inquit, sponsus est . Ostendit igitur quia venit Deus, quia sponsus, quia Agnus. Quia Deus, certum est quod peccata remittere possit; sed utrum velit, adhuc in quaestione est. Vult profecto, quia sponsus est, quia amabilis est. Et Joannes amicus sponsi est, quia sponsus nisi amicos habere non novit. Et licet velit gloriosam sponsam non habentem maculam, aut rugam, aut aliquid ejusmodi; non tamen quaerit talem ubi enim illam inveniret?, sed talem potius ipse facit, talem sibi exhibet ipse. Audi denique quid dicat per prophetam. Vulgo dicitur: Nunquid mulier, si dormierit cum altero viro, revertetur ad virum suum priorem? Tu autem fornicata es cum amatoribus multis.
Abbreviated transcription (Latin):
se esse negabat: inde gaudebat amicꝰ
sponsi ad uocem sponsi. inde gr̃ãm se
accepisse ꝓ gr̃a fatebatur: illum aut̃
Nonne do subiecta eris anima mea:
Alioqͥn ñ ero luc̃na ardens: nisi toto
corde. tota m̃te. & ex om̃ib uirib me¬
is diligam d̾nm dm meũ. Sola ẽ enĩ
caritas quȩ accendit ad salutem: sola
qua infundit & imfłamat. sp̃c quem
extinguere ꝓhibemur. Habes quẽ ad¬
mocłu ioħes arserit: & in hoc ipso quẽ¬
admodu luxerit indicatumẽ si aduer¬
tisti. Neq enĩ ardorem eiꝰ nosse poteraᷤ:
nͥ luxisset. Luxit gͦ ut supͣmemini. ex¬
emplo. digito. uerbo. oꝑe seipsum.
xꝑm indice: nrosmet ipsos nobis ser¬
mone declarans. Tu puer propħa al
scientiam salutis: ut testimonium
ui peccm gnͣde. quod sangͥne ui¬
tuloꝵ uł hyrcoꝵ deleri ñ potest.
quia ñ holocautis delectat᷑ altissi¬
mus. Memoria mea infecta est
fece. huiꝰ amurcȩ. Nonẽ nouacła

Expanded text:
olvere dignum se esse negabat ; inde gaudebat amicus olvere dignum se esse negabat ; inde gaudebat amicus sponsi ad vocem sponsi ; inde gratiam se accepisse pro gratia fatebatur; illum autemNonne Deo subjecta eris, anima mea? Alioquin non ero lucerna ardens, nisi toto corde, tota mente, et ex omnibus viribus meis diligam Dominum Deum meum. Sola enim est charitas quae accendit ad salutem; sola quam infundit et inflammat Spiritus, quem exstinguere prohibemur . Habes quemadmodum Joannes arserit: et in hoc ipso quemadmodum luxerit, indicatum est, si advertisti. Neque enim ardorem ejus nosse poteras, nisi luxisset. 11. Luxit ergo, ut supra memini, exemplo, digito, verbo: opere se ipsum. Christum indice, nosmetipsos nobis sermone declarans. Tu puer, propheta scientiam salutis, ut testimonium vi peccatum grande, quod sanguine vitulorum vel hircorum deleri non potest, quia non holocaustis delectatur Altissimus. Memoria mea infecta est faece hujus amurcae: non est novacula
Abbreviated transcription (Latin):
abrahȩ. S minꝰ hoc uideat᷑. si uł ipsũ
ueretur potentis uultum. & ñ tota
crudelem atq suꝑbum sacra quad̾a
uehem̃tia ad hoc ipsum ꝓdiens
de deserto. si uel blandiciis eius. uel
ipso mortis t̾rore mouetur. Metuebat
inqͥt herodes iohem: &e audito eo mul¬
ta faciebat. et libent̾ audiebat eum.
At ille nicħ ob hoc parcens: non licet
ferueat etiam in nob̾ zelus iste kmi:
ferueat amor iusticiȩ. odium iniqͥta¬
tis. Nemo fĩs uicia palpet. peccata
dissimulet nemo: nemodicat. num¬
qͥd custos frĩs mei sum ego. nemo qd̾
in se ẽ equanimit̾ ferat cum uiderit
ordinem deꝑire: minui disciplinã.
Est enĩ consentire. silere cum arguere
possis: & scim̃ quia similis pena faci¬
entes maneat. & consentientes. Iamuͦ¬
suꝑ humili& omnino feruentissima
deuouone ioħis. erga d̾nm qͥd loque¬
m: Inde exultauit in utero. inde ex¬
pauit in iordane baptizaturus eum:

Expanded text:
Abrahae . Sed minus hoc videatur, si vel ipsum Abrahae . Sed minus hoc videatur, si vel ipsum veretur potentis vultum, et non tota lcrudelem atque superbum; sacra quadam vehementia ad boc ipsum prodiens de deserto, si vel blanditiis ejus, vel ipso mortis terrore movetur. Metuebat, inquit, Herodes Joannem, et audito eo multa faciebat, et libenter eum audiebat. Ac ille nihil ob hoc parcens: Non licet, Ferveat etiam in nobis zelus iste, charissimi; ferveat amor justitiae, odium iniquitatis. Nemo, fratres, vitia palpet; peccata dissimulet nemo. Nemo dicat: Nunquid custos fratris mei sum ego? Nemo, quod in se est, aequanimiter ferat, cum viderit ordinem deperire, minui disciplinam. Est enim consentire, silere, cum arguere possis: et scimus quia similis poena facientes maneat et consentientes.  humili et omnino ferventissima devotione Joannis erga Dominum quid loquemur? Inde enim exsultavit in utero ; inde expavit in Jordane baptizaturus eum ;
Abbreviated transcription (Latin):
flagicia sic puniebat ioħes in se ipso:
accendam᷑ ad penitentiam frẽs. inter¬
rogemꝰ conscĩas nr̃as. & animemur
adultionẽ exigendam denobis: ut
horrendũ possimꝰ euadere iudicium
cłi uiuentis. Qcquid uͦ minꝰ ẽ feruo¬
ris. humilitas suppleat purȩ confes¬
sionis. fidelis enĩ d̾s & si confiteamur
iniqͥtates nrãs. simiserias nr̃as expo¬
namꝰ. si ñ excusemꝰ infirmitateᷤ nr̃as di¬
miteet nobis peccata nr̃a. Ex hoc sane
ce erga proximoꝵ delicta feruorem
intuere ioħis. Hic nempe dignus ẽ
ce rõni consentaneus ordo: lit incipi¬
endum tibi memineris a te ipso.
Ab occultis inqͥt meis munda me due:¬
ce ab alienis parce seruotuo. Genimina
sug̾e auentura irat᷑ De quanto feruo
re m̃tis ꝓcedere putas scintillas istas.
ĩmo carbones desolatorios: Sic neq
phariseis parcens. nolite inqͥt dicere
quia pat̾m habemꝰ abraham. potensẽ
enĩ de lapidib istis suscitare filios

Expanded text:
flagitia sic puniebat Joannes in se ipso? flagitia sic puniebat Joannes in se ipso? Accendamur ad poenitentiam, fratres, interrogemus conscientias nostras, et animemur ad ultionem exigendam de nobis, ut horrendum possimus evadere judicium Dei viventis. Quidquid vero minus est fervoris, humilitas suppleat purae confessionis. Fidelis enim Deus, et si confiteamur iniquitates nostras, si miserias nostras exponamus, si non excusemus infirmitates nostras, dimittet nobis peccata nostra. 9. Ex hoc sane et erga proximorum delicta fervorem intuere Joannis. His nempe dignus est et rationi consentaneus ordo, ut incipiendum tibi memineris a te ipso. Ab occultis, inquit, meis munda me, et ab alienis parce servo tuo . Genimina fugere a ventura ira? De quanto mentis fervore procedere putas scintillas istas, imo carbones desolatorios? Sic neque Pharisaeis 986 parcens: Nolite, inquit, dicere quia patrem habemus Abraham: potens est enim Deus de lapidibus istis suscitare filios
Abbreviated transcription (Latin):
qͣm tͥstes ꝓpt̾ humilitatem ce graui¬
tatem: semꝑ aũ gaudentes ꝓpt̾ int̾¬
nam consolationem. Gaudeamꝰ
dilectissimi in natiuitate beati ioħis:
& gaudeamꝰ de ipsa natiuitate. Copi
uore deuotionis: gaudebat ad uocẽ
sponsi. tamqͣm amicus sponsi.
Nobis in utͦq gaudendum ẽ. in altepo
quidem ei: nobis in alt̾o congaude¬
dum. ardebat enĩ sibi: nob lucebat.
Gaudeamꝰ inferuore eius ad imitationẽ.
gaudeamus & in lumine: ñ tam̃ ibi ma¬
nentes. s ut in lumine eiꝰ uideamꝰ lum̃.
Lumen utiq uerũ qͥdem ñ est ipse: sed
cuitestimonium ꝑhibet ipse. Uenit io¬
b̾es ait d̾ns. nec manducans nec bibens.
Incentiuũ fu̾poris idmͥ ẽ: & materia hu¬
militatis. Qͥs enim in nobis ẽ frẽs. qui
ioħis penitentiam intuens. suam ñ
dico magnificare. s alicꝰ saltẽ mom̃ti
reputare p̃sumat: Qͥs audeat mur¬
murare in laborib suis. & dicere satis
ẽ qd̃ patior. necdum nimis: Quȩ e¬
nĩ homicidia. quȩ sacͥlegia. aut quȩ

Expanded text:
m tristes, propter humilitatem et gravitatem: semper autem gaudentes , propter internam consolationem. Gaudeamus, dilectissimi, in nativitate beati Joannis, et gaudeamus de ipsa nativitate. 8. Copiovore devotionis, gaudebat ad vocem sponsi tanquam amicus sponsi. Nobis in utroque gaudendum est; in altero quidem ei, nobis in altero congaudendum. Ardebat enim sibi, nobis autem lucebat. Gaudeamus in fervore ejus ad imitationem: gaudeamus et in lumine, non tamen ibi manentes, sed ut in lumine ejus videamus lumen, lumen utique verum, quod non est ipse, sed cui testimonium perhibet ipse. Venit Joannes, ait Dominus, nec manducans, nec bibens . Incentivum fervoris id mihi est, et materia humilitatis. Quis enim in nobis est, fratres, qui Joannis poenitentiam intuens, suam, non dico magnificare, sed alicujus saltem momenti reputare praesumat? Quis audeat murmurare in laboribus suis, et dicere: Satis est quod patior, nedum nimis? Quae enim homicidia, quae sacrilegia, aut quae
Abbreviated transcription (Latin):
iuro cũ portauerit iugũ ab addoles¬
centia sua: sedebit solitariꝰ & tacebit.
quia leuabit se suꝑ se. Illi errauer̃t:
s iste sedebit. Semꝑ enĩ illi errant
corde. Iste aũ ñ sedet s sedebit solita¬
rius. cũ habuerit honorem singła¬
ritatis. alius uideł iudiciariȩ pote¬
stars insigne. quod scĩ int̾ra sua poᷤ¬
siqͥ ebt̃. cũ leticia sẽꝑit̾na erit eis. Quare᷑¬
lescens eẽt. ꝙ etatis lubricȩ sentiret ar

Expanded text:
iro, cum portaverit jugum ab adolescentia sua. Sedebit solitarius, et tacebit, quia levavit se super se . Illi erraverunt, sed iste sedebit. Semper enim illi errant corde; iste autem non sedet, sed sedebit solitarius, cum habuerit honorem singularitatis, illius videlicet judiciariae potestatis insigne, quod sancti in terra sua possidebunt, cum laetitia sempiterna erit eis. Tacelescens esset, et aetatis lubricae sentiret ar
Abbreviated transcription (Latin):
fic̾et uniꝰ festiuitas ad infundendam
exultationem uniu̾sȩ t̾rȩ: s amboꝵ
iuncta ẽ ad cumulum gaudiorum:
ut qͦmͦ in uita sua dilexerunt se. ita ꝙ¬
in morte. ñ sunt separati. Qͥd illis po¬
tentiꝰ dum fuert̃ in t̾ris quoꝵ alteri
tͣduntur claues regni celoꝵ. alteri
magist̾ium gñtium: alt̾ ahaniam
ꝙ saphiram occidit in u̾bis oris sui.
alt̾ donat quicqͥd donat in ꝑsona xpi:
ce cum infirmat᷑. tunc fortior ẽ ꝙ po¬
dens. Qm pot̾ntiores sunt incelis: qͥ
tam potentes interris: Et qͥ nobis
li qͥ in fame ꝙ siti. infrigore & nudita¬
te. & inomĩb illis quȩ paulꝰ enuie¬
rat iugit̾ afflicti sunt: & demum feli¬
ci martyrio regna celestia conscende¬
runt yere nobis rubor confusionis
st̃ quos iux audemꝰ respic̾e. ne dicã
imitari. Oremꝰ gͦ eos. ut ipsi ꝓpitium
nobis reddant amicum suũ. iudicẽ
nr̃m: qui ẽ ds benedictꝰ in secula pauli.

Expanded text:
ficeret unius festivitas ad infundendam exsultationem universae terrae: sed amborum juncta est ad cumulum gaudiorum, ut quomodo in vita sua dilexerunt se, ita in morte non sint separati. Quid illis potentius dum fuerunt in terris, quorum alteri traduntur claves regni coelorum, alteri magisterium Gentium: alter Ananiam et Sapphiram occidit in verbis oris sui, alter donat quidquid donat in persona Christi; et cum infirmatur, tunc fortior est et potens? Quam potentiores sunt in coelis, qui tam potentes fuerunt in terris! Et qui nobis li qui in fame et siti, in frigore et nuditate, et in omnibus illis quae Paulus enumerat , jugiter sunt afflicti, et demum felici martyrio regna coelestia conscenderunt? Vere nobis rubor confusionis sunt, quos vix audeamus respicere, ne dicam imitari. Oremus ergo eos ut ipsi propitium nobis reddant amicum suum, judicem nostrum, qui est Deus benedictus in saecula. Amen.
Abbreviated transcription (Latin):
cȩlum ei sedes ẽ. terra scabellum
pedum ipsius. Eleuata ẽ magni¬
ficentia eiꝰ suꝑ celos: manet tam̃
nobiscum usq ad scłi ꝯsũmationẽ.
Ascendunt itaq & descendunt ad
eum angłi scĩ: quia caput et corpꝰ:

Expanded text:
coelum ei sedes est, terra scabellum coelum ei sedes est, terra scabellum pedum ejus. Elevata est magnificentia ejus super coelos: manet tamen nobiscum usque ad saeculi consummationem. Ascendunt et descendunt itaque ad Deum angeli sancti, quia caput et corpus
Abbreviated transcription (Latin):
it procul ab his conuente¬
tib fr̃s increpatio illa ꝓphetȩ
iudaica reꝓbantis conuenticła
ced̃icetis: iniqui sunt cȩcus ur̃i.
Hiinimirũ cȩtꝰ non iniqͥ: s plane
scĩ. s religiosi. s pleni gr̃a. digni
benedictione. Conuenitis siqͥd̾ẽ
ad audiendũ dm̃: ꝯuenitis ad lau¬
dandum. & orandum. ad adoran
dum. Sacer ẽ conuentꝰ. uterq pla¬
cens dõ: angłis familiaris. State
gͦ in reuerentia frẽs. state insolli¬
citudine & deuotione mencis: ma¬
ximeq in loco orationis. & in hac
scola xpi: et auditorio sp̃iali. No¬
lite considerare dilectissimi quȩ.
iudentur & temporalla sunt: sed
magis quȩ ñ uident᷑ eterna. Scd̾m
fidem. ñ scd̾m faciem uidicate.
Terribilit̾ si quid̃e metuendus ẽ locꝰ
uterq nec maior adesse credendus ẽ
numerꝰ hominum. qͣm angłorum.
Patet ut᷑biq sine dubio porta cęli. sca¬
la illa erecta ẽ ascendunt & descen¬
dunt angłĩ suꝑ filium hominis.
Gygas nempe ẽ iste filius hominis.

Expanded text:
it procul ab his conventibus, fratres, increpatio illa prophetae, Judaica reprobantis conventiculla, et dicentis: Iniqui sunt coetus vestri . Hi nimirum coetus non iniqui, sed plane sancti, sed religiosi, sed pleni gratia, digni benedictione. Convenitis siquidem ad audiendum Deum: convenitis ad laudandum, ad orandum, ad adorandum eum. Sacer est conventus uterque, placens Deo, angelis familiaris. State ergo in reverentia, fratres, state in sollicitudine et devotione mentis: maximeque in loco orationis, et in hac schola Christi, et auditorio spirituali. Nolite considerare, dilectissimi, quae videntur et temporalia sunt, sed magis quae non videntur, aeterna: secundum fidem, non secundum faciem judicate. Terribiliter siquidem metuendus est locus uterque: nec major adesse credendus est numerus hominum quam angelorum. Patet utrobique sine dubio porta coeli, scala illa erecta est, ascendunt et descendunt angeli super Filium hominis. Gigas nempe est iste Filius hominis:
Abbreviated transcription (Latin):
ntĩ cransiret in ipsa inqͣm uircute
iucensi. qd̾ cesos ascendebat. t̾ram
oꝑiebat. inferos resꝑgebat. exau¬
diendus ꝓ reuerentia cua clama ᷤ:
pater ignosce illis. Quia nesciunt
quid faciunt. O qm multꝰ es ad
sunt cogitationes cuȩ acogitationib
nrĩs: oqmͣ firmata ẽ etiam suꝑ impi¬
o miscdia tua. Mira res. Ille clamatꝰ.
ignosce: iudei. crucifige. Molliti
sunt sermones eiꝰ suꝑ oleum: & ip¬
si sunt iacula. Ocaritas ꝑatiens:
s & compatiens. Caritas patiens

Expanded text:
num transiret; in ipsa, inquam, virtute num transiret; in ipsa, inquam, virtute incensi, quod coelos ascendebat, terram operiebat, inferos respergebat, exaudiendus pro reverentia tua clamas: Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt. O quam multus es ad sunt cogitationes tuae a cogitationibus nostris! o quam firmata est etiam super impios misericordia tua! Mira 888 res! Ille clamat: Ignosce; Judaei: Crucifige . Molliti sunt sermones ejus super oleum, et isti sunt jacula. O charitas patiens, sed et compatiens! Charitas patie
Abbreviated transcription (Latin):
tiquȩ d̾ne. uneat sapientia mali¬
ciam: magna illoꝵ enim iniqͥtas:
s numquid ñ maior pietas tua
domines Multum ꝑ omẽm mo¬
dum. Numquid redditur ꝓ bo¬
no malum ait: quia foderunt
foueam animȩ meȩ: Plane fode¬
runt inpatientie foueam. occasi¬
ones indignitionis plurimas et ꝑ
maximas ministrantes. Sed qͥd
eoꝵ fouea ad abyssum mansue¬
tudinis tuȩ : Retͥbuentes mala ꝓ
bonis. foueam foderunt. s caritaᷤ
ñ irritatur: ñ precipitatur. nunqͣm
excidit. ñ in foueam ruit. Et ꝓretͥ¬
butis malis cumulat bona. Ab¬
sit. ut musę moriturȩ ext̾minent
suauitatem ungenti. quod de tuo
corpore fluit: quia apud sinũ tuũ
miscłia. & copiosa apud eslm red̾ẽp¬
tio. Musce moriturȩ miseriȩ sut̃.
muscȩ moriturȩ blasphemie sunt.
musce moriturȩ exultationes et¬
insultationes quas tͥ reddit gene¬
ratio praua & exaꝑans. Tu aut̃
quid: In ip̃a elauatione manu¬
um tuarũ cum iam sacͥficium
matutinum in holocaustũ uesꝑti¬

Expanded text:
tiquae, Domine, vincat sapientia malitiam. Magna enim illorum iniquitas: sed nunquid non major pietas tua, Domine? Multum, per omnem modum. Nunquid redditur pro bono malum ait, quia foderunt foveam animae meae? Plane foderunt impatientiae foveam, occasiones indignationis plurimas, et quam maximas ministrantes. Sed quid horum fovea ad abyssum mansuetudinis tuae? Retribuentes mala pro bonis foveam foderunt; sed charitas non irritatur, non praecipitatur, nunquam excidit, non in foveam ruit, et pro retributis malis cumulat bona. Absit ut muscae moriturae exterminent suavitatem unguenti , quod de tuo corpore fluit! quia apud sinum tuum misericordia, et copiosa apud eum redemptio. Muscae moriturae, miseriae sunt; muscae moriturae, blasphemiae sunt; muscae moriturae, insultationes sunt, quas tibi reddit generatio prava et exasperans. 9. Tu autem quid? In ipsa elevatione manuum tuarum, cum jam sacrificium matutinum in holocaustum vesperti
Abbreviated transcription (Latin):
liter hesitare pocerat. aut opus habe¬
bat interrogare. Deniq numqͥd nob
nẽ: Manifeste id quid̃e ipsa uerboꝵ
consequentia ꝓbat. uͥ centuplum
accepturi ce possessuri dicimꝰ uitam
ecernam. Cecerũ nequis oĩno impu¬
denti remaneat obstinationi locus
mitto uos ad eugłium scd̃m marcũ
uͥ ꝓmissio eadem descͥpta manifestꝰ
inuenit᷑. Aic enĩ d̾ns. Nemo ẽ qui re¬
liq̃rit patrem aut matrẽ aut filios
aut agros aut domos ꝓpr me ceꝓpcer

Expanded text:
liter, haesitare poterat, aut opus habeliter, haesitare poterat, aut opus habebat interrogare. Denique non, Quid nem? Manifeste id quidem ipsa verborum consequentia probat ubi centuplum accepturi, et possessuri dicimur vitam aeternam. Caeterum ne quis omnino impudenti remaneat obstinationi locus, mitto vos ad Evangelium secundum Marcum, ubi promissio eadem descripta manifestius invenitur. Ait enim Dominus: Nemo est qui reliquerit patrem, aut matrem, aut filios, aut ag
Abbreviated transcription (Latin):
diomĩs qui reliquerte patrẽ aut matrẽ
aut domũ aut agrum ꝑpt̾ nom̃ meu̾
centuplũ accipiet & uitam eternam
possidebit. Quid ultͣ dicetis filii bomi¬
nũ qm̃ in hoc medio tanta
nob̾ ꝓmissa ft̃. ut dormiatis
int̾ medios cleros de quib paulo ante
causabamini ce exeuntes a sorte t̾rena
amplioi statim excipiat consolatio. qua
ñ mͦ patient̾ s ce gratulanter expecte¬
tis sortem scõꝵ in regeneratione ꝓmis¬
sac Si quid̾e ce ipsa expectatio iustoꝵ
lecicia est. Centuplũ inqͥt accipiet &
uitã ecernã possidebit. habetis filii
ad̾a ꝓmissionẽ uetȩ eius que nunc ẽ
pariter ce futurȩ. ut obstruat᷑ om̃ẽ
os loquentiũ iniqua ce confundant᷑
omẽs iniqua agentes suꝑuacue.
An ñ suꝑuacue penitꝰ agit iniqua qui ñ
mͦ fructuosus s & iocundius. ñ mͦ sa¬
lubͥus s cesuauiꝰ deo poterat. seruire
qmͣ mundoͤ Et̃ attendente qd̾ petro
quide d̾ns tm̃ de futuro respondit. Neq
enĩ suꝑhis que exꝑiebantur p̃sentia¬

Expanded text:
querit patrem, aut matrem, aut domum, aut agrum propter nomen meum, centuplum accipiet, et vitam aeternam possidebit . Quid ultra dicetis, filii hominum, quando et in hoc mundo tanta vobis promissa sunt, ut dormiatis inter medios cleros de quibus paulo ante causabamini, et exeuntes a sorte terrena amplior statim excipiat consolatio, qua non modo patienter sed etiam gratulanter exspectetis sortem sanctorum in regeneratione promissam? Siquidem et ipsa exspectatio justorum laetitia est. Centuplum, inquit, accipiet, et vitam aeternam possidebit. Habetis, filii Adam, promissionem vitae ejus quae nunc est, pariter et futurae; ut obstruatur omne os loquentium iniqua, et confundantur omnes iniqua agentes supervacue . An non supervacue penitus agit iniqua, qui non modo fructuosius, sed et jucundius; non modo salubrius, sed et suavius Deo poterat servire quam mundo? Et attende quod Petro quidem Dominus tantum de futuro respondit: neque enim super his quae experriebatur praesentia
Abbreviated transcription (Latin):
tur etrã de temporalib exhiberr s
prerripit hunc intellectũ. nomen
additũ ꝑsecutionis. Qd eñi cerrenȩ
ẽ consolationis: qd̃ ñ facile terrena
ꝑsecutio tollat: Qdͥ t̾renum it̃ ꝑse¬
cutiones scĩ martyres acceꝑunt:
quando a ipsa quoq beaton terra
corpoie data est in manꝰ hominum

Expanded text:
tur etiam de temporalibus exhiberi: sed praeripit hunc intellectum nomen additum persecutionis. Quid enim terrenae est consolationis, quod non facile terrena persecutio tollat? Quid terrenum inter persecutiones sancti martyres acceperunt, quando et ipsa quoque beatorum corporum terra data est in manus hominum
Abbreviated transcription (Latin):
p̾ciosius tempore. s heu ni¬
chil hodie uilius estimatur. Tran¬
seunt dies salutis & nemo recogitat.
nemo sibi ñ reditura mom̾ita ꝑisse
causatur. An putas ohomo biennii
tm̃ aut cͥennii opus ab omĩpotente
posse recompensari᷑. Sic abreuiata
ẽ manꝰ dñi. ut centũ annon ñ possit
renumerare laborem:. Sede compu¬
ta qͥd dieb singłis acquirere ualeas.
certꝰ equid̾e ap̃dm̃. nullũ ominobo¬
nũ irremuneratum fore & sic̃ ñ capil¬
lũ de corpore sinec mom̃cum de tem¬
ꝑe ꝑiturum. Qd illud sapientis con¬
silii ingeram. ne cardes conuerti ad
dnm. nescis quid suꝑuentura pariat
dies: Qͥd insaniam causer de futuro
tã temerarie p̃sum̃tis: Quasi uero
temꝑa & mom̃ta pater incua &e ñ
mag̃ sua posuerit uoluntate. Pos¬
tremo quid de incerco fine qͥd de
cerca breuitate laboris. retͥbutionis
et̾nitate loquar: Nouit dñs figm̃tũ
nr̃m. consulit pusillaminitati nr̃e
humanȩ obiuat cogitationi. Anxie¬

Expanded text:
pretiosius tempore, sed heu! nipretiosius tempore, sed heu! nihil hodie vilius aestimatur! Transeunt dies salutis, et nemo recogitat, nemo sibi non reditura momenta perisse causatur. An putas, o homo, biennii tantum aut triennii opus ab Omnipotenti posse recompensari? Sic abbreviata est manus Domini, ut centum annorum non possit remunerare laborem? 305 Sede, computa quid diebus singulis acquirere valeas, certus equidem apud Deum nullum omnino bonum irremuneratum fore; et sicut non capillum de corpore, sic nec momentum de tempore periturum. Quid illud Sapientis consilium ingeram: Ne tardes converti ad Dominum . nescis quid superventura pariat dies? Quid insaniam causer de futuro tam temerarie praesumentis: quasi vero tempora et momenta Pater in tua, et non magis in sua posuerit voluntate! Postremo, quid de incerto fine, quid de certa brevitate laboris, retributionis aeternitate loquar? Novit Dominus figmentum nostrum, consulit pusillanimitati nostrae, humanae obviat cogitationi, anxie
Abbreviated transcription (Latin):
umquid cunc dicere .xliii.¬
incipient mͦ ecce mͦ sine paululum:
Sic eni nunc dissimulant infelices. &
lum in longũ uadit. Bonus ẽ inqͥũt
d̃s qui inꝓximo uiuat. Magna quid̾e
diuina ꝓmissio: s longa nimiũ dilatio
ce molesta expectatio est. Terrenam dẽ¬
serere sortem & necdũ obtinere cȩlestẽ
afflictio ẽ intolebabilis ae inconsolabi¬
lis dolor. Qdͥ accelerare necesse est ut
miseria ꝓlongecur Misera ꝓrsus &
seductoria cogitatio ẽ. Noua siquidem
hec q̃rela est nec ꝓlixiorem uitã filii
hominũ hactenꝰ causabantur. breues
dies hoĩs sunt donec conscientia sti¬
mulante depenitentia & conuersioẽ
uel intꝰ aspũ uł foris commoneantur
ab homine. Extunc sane nouũ concipi¬
tur cediũ longiors uite: differendȩ mor¬
tis oritur fidutia noua. S esto. multa
t annoꝵ curricula restant: adolescens
es usq ad senectutem uicturꝰ &e seniũ.
Qb necesse habes amittere cempora can¬
ta. ꝑdere canta lucra: Nicħ

Expanded text:
unquid tunc dicere incipient: Modo, ecce modo, sine paululum? Sic enim nunc dissimulant infelices, etlum, in longum vadit. Bonus est, inquiunt, Deus qui in proximo juvat. Magna quidem divina promissio, sed longa nimium dilatio, et molesta exspectatio est. Terrenam deserere sortem, et necdum obtinere coelestem, afflictio est intolerabilis, et inconsolabilis dolor. Quid accelerare necesse est, ut miseria prolongetur? Misera prorsus et seductoria cogitatio. Nova siquidem haec querela est, nec prolixiorem vitam filii hominum hactenus causabantur. Breves dies hominis sunt, donec conscientia stimulante, de poenitentia et conversione vel intus a spiritu, vel foris commoneatur ab homine. Et tunc sane novum concipitur taedium longioris vitae, differendae mortis oritur fiducia nova. 54. Sed esto: multa tibi annorum curricula restant. Adolescens es, usque ad senectutem victurus et senium: quid necesse habes amittere tempora tanta, perdere tanta lucra? Nihil
Abbreviated transcription (Latin):
rã passus sum amaritidinẽ ꝓ pecc̃is
in pͥncipio conuersionis. Unde excla¬
maui. Uadam ad portas inferi. Ama¬
riorem ꝓterrorb in ꝓfectu conuersati¬
onie: quando dixi. Non udebo dñm̃
in terra uiuentiũ. S ecce iam peccĩs pe¬
nitentia punitis. & sopitis t̾rorb qui
impugnare solebant: in hac tñ pace
amarissimã sustineo amaritudinem
ꝓ defectu contemplationis. Uerum qr
ce peccata miserando donasti. & tempta¬
tiones uulando suꝑasti: etiam nunc o
dñe reddes leticiam salutaris tui. hoc
quippe est qd̃ ait. Bu aũ eruisti aĩam
meã ut ñ ꝑiret in conflictu uidelicet
uicioꝵ. siue inimpetu temptationũ.
piecisti pꝰ tergum tuũ omĩa peccata mea.
scdm multitudinem miserationũ tuaꝵ.
Nec ĩmerito. Neq enĩ infernꝰ conficebit̃
tibi. quo utiq ego pene descenderam:
cũ irruentib pulsarer temptationib.
Quippe nͥ quia d̾ns adiuuit me. paulo
minꝰ habitasset in inferno anima mea.

Expanded text:
ram passus sum amaritudinem pro peccatis ram passus sum amaritudinem pro peccatis in principio conversionis, unde exclamavi: Vadam ad portas inferi: amariorem pro terroribus in profectu conversationis, quando dixi: Non videbo Dominum Deum in terra viventium. Sed ecce jam peccatis poenitentia punitis, et sopitis terroribus, qui impugnare solebant, in hac tamen pace amarissimam sustineo amaritudinem pro defectu contemplationis. Verum qui et mihi peccata miserando donasti, et tentationes juvando superasti, etiam nunc, o Domine, reddes mihi laetitiam salutaris tui. Hoc quippe est quod ait: Tu autem eruisti animam meam ut non periret, in conflictu videlicet vitiorum, sive in impetu tentationum: projecisti post tergum tuum omnia peccata mea, secundum multitudinem miserationum tuarum. 8. Nec immerito; neque enim infernus confitebitur tibi, quo utique ego pene descenderam, cum irruentibus pulsarer tentationibus: quippe quia nisi Deus adjuvit me, paulo minus habitasset in inferno anima mea .
Abbreviated transcription (Latin):
gitabo cibi omẽs annos meos inama¬
ritudine animȩ meȩ. Faciam recogitã¬
do quod reoꝑando ñ possum. Recogi¬
tabo aũ tibi quia tibi soli peccaui: ut
inquo ego me condemno. tuiustife¬
ceris. & uincas miscdia cum de me u¬
dicabis. Iam quid̾e & ante cogitaue¬
ram ea. s quia ñ satis punita sunt
quȩ me adhuc impedire possitut. rur¬
sum redeo ad ea recogitanda in ama¬
ritudine aĩȩ meȩ. quousq ita penitꝰ
extirpata sint ut iam impedire ñ pos¬
sint: nec infructuosũ ut arbitroi
erit hoc studium. Nempe si sic ru¬
uit᷑. ĩmo quia sic uiuit᷑ ñ quid̃e carne
est in mei consideratione qͣm. an
tui contemplatione magis acmag̾
coiripies me & uiuificabis me. siqͥde
corripior cum me cogitando compun¬
gor. Reuiuisco cumit subleuatꝰ utcũq
intueor. Itaq ostendendo me mͥ corri-¬
pies: offendendo te uiuificabis. Porro
uiuifices necesse est: quia ecce in pace
amaritudo mea amarissima. A ma¬

Expanded text:
gitabo tibi omnes annos meos in amagitabo tibi omnes annos meos in amaritudine animae meae; faciam recogitando, quod reoperando non possum. Recogitabo autem tibi, quia tibi soli peccavi; ut in quo ego me condemno, tu justificeris, et vincas misericordia, cum de me judicabis. Jam quidem et ante cogitaveram ea; sed quia non satis punita sunt quae me adhuc impedire possunt, rursum redeo ad ea recogitanda in amaritudine animae meae, quousque ita penitus exstirpata sint ut jam impedire non possint. 7. Nec infructuosum, ut arbitror, erit hoc studium. Nempe si sic vivitur, imo quia sic vivitur, non quidem carne, est tam in mei consideratione quam in tui contemplatione, magis ac magis corripies me, et vivificabis me. Siquidem corripior, cum me cogitando compungor: revivisco, cum te sublevatus utcunque intueor. Itaque ostendendo me mihi, corripies; ostendo te, vivificabis. Porro vivifices necesse est; quia ecce in pace amaritudo mea amarissima. Ama
Abbreviated transcription (Latin):
tiam: In sudore uultus tui comedes
panem tuum. Quodsi ñ fecerit. legit᷑
s fecerim: arguit se qd̃ quasi culpam
in actorem retorserti. cum de natura
causatus est & totum sibi imputat. &¬
suis peccatis dicens. Quid dicam aut
quis respondebit m cum fecerim: hoc
est ut hic patiar  peccando meruerim:
Quamobrem quod unũ facere possum.
recogitabo tibi omnes annos meos
in amaritudine animȩ meȩ. Nempe
ñ sum dignus ut ualeam ce recogitare
in dulcedine. faciam quod possum: co¬
gitabo me ipsum in amaritudine aĩc
meȩ. Lucem inhabitas maccessibilem.
nequeo diu insimã mentis aciem radio
tui fulgoris infigere. & obhoc confusus
redeo ad consuetas & familiares michi
in eis iterũ iacendo cum moitifera de¬
lectatione. s puniendo eas. & recogi¬
tando in amaritudine animȩ meȩ.
Oporteret quidem si fieri posset rcui¬
uere me ut ita loquar denuo qd̃ male
iuxi: s quia hoc ñ possum. saltim rtco¬

Expanded text:
tiam: In sudore vultus tui comedes tiam: In sudore vultus tui comedes panem tuum? 6. Quod si non fecerit, legitur, sed, fecerim; arguit se, quod quasi culpam in auctorem retorserit, cum de natura causatus est; et totum sibi imputat et suis peccatis, dicens: Quid dicam, aut quid respondebit mihi, cum ipse fecerim? hoc est, id quod patior, peccando meruerim. Quamobrem unum est quod facere possum: Recogitabo tibi omnes annos meos in amaritudine animae meae. Nempe non sum dignus ut valeam te recogitare cum dulcedine: faciam quod 1093 possum; cogitabo me ipsum in amaritudine animae meae. Lucem habitas inaccessibilem, nec queo diu infirmam mentis aciem radio tui fulgoris infigere, et ob hoc confusus redeo ad consuetas et familiares mihi in eis iterum jacendo cum mortifera delectatione, sed puniendo eas et recogitando in amaritudine animae meae. Oportebat quidem, si fieri posset, revivere me, ut ita loquar, denuo, quod male vixi: sed quia hoc non possum, saltem reco