comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
indie. adextris ꝑ ambulat negotium
tenebrosum: & ut nichil sit uacuũ
undiq uolantib. undiq insurgenti¬
b inimicis nichilominꝰ ꝑniciosssima
securitate & negligentia dormitamꝰ.
torpemus ocio. uanitatib & scurrilita¬
tib indulgemus: tam pͥgri ad sꝑalia ex¬
ercitia ac suam pax sit ae securitas. & ñ
sit militia uita hominis suꝑ t̾ram. Hoc
qd̾ omĩno timoris acerbissimi gladio
tͣnsuerberat aĩam meã:. qd inter tanta
Unũ enĩ ex duob hȩc ipsa negligentia.
nr̃a probat: aut omĩno traditos nos
hostib & nescire. aut cerce sunt̃ hȩc con¬
seruemur ei qui tuetur nos ingratos
nimiũ inueniri. Quoꝵ utrumq qͥd
ꝑiculi habeat satis est manifestum.
Propterea obsecro uos dilectissimi ipsa
nos excitet hostium malicia ꝑuigil. &
instantia eoꝵ maligna. qua tam sedu¬
li tam solliciti sunt in nr̃am ꝑsequu

Expanded text:
in die, a dextris perambulat negotium in die, a dextris perambulat negotium tenebrosum: et ut nihil sit vacuum,undique volantibus, undique insurgentibus inimicis, nihilominus perniciosa securitate et negligentia dormitamus, torpemus otio, vanitatibus et scurrilitatibus indulgemus, tam pigri ad spiritualia exercitia, ac si jam pax sit et securitas, et non sit militia vita hominis super terram. Hoc quod omnino timoris acerbissimi gladio transverberat animam meam; quod inter tanta Siquidem unum e duobus haec ipsa negligentia nostra probat; aut omnino traditos nos hostibus, et nescire; aut certe, si inter haec conservamur, ei qui tuetur nos, ingratos nimium inveniri. Quorum utrumque quid periculi habeat, satis manifestum est. Propterea, obsecro vos, dilectissimi, ipsa nos excitet hostium malitia pervigil, et instantia eorum maligna, qua tam seduli, tam solliciti sunt in nostram perdi
Abbreviated transcription (Latin):
desiderat. se despiciat: quiuult facere
uoluntatẽ meã. discat frangere suam.
S continuo bella insurgunt. Arman¬
tͣ ꝓtinꝰ aduersumnos inimici. Et nos
armem econtͣ. imitemur arma regis
nr̃i. tollamꝰ & nos crucem nr̃am in qͣ
de inimicis omĩb tͥumphemꝰ. Audi
enĩ qͥd psalmista ꝓmiserit̃ immosꝑc¬
eiꝰ ꝑos eius. Scuto imqͥt circumdabit
te ueritas eiꝰ: haud dubiũ qͥn altissimi.
Deeo siquid̃e loquebatur: sic̃ manifeste
indicant ipsius psalmi p̃cedentia u̾ba.
Ad qͥd frẽs scuto circumdam. nͥ qtua nos
undiq bella circudant᷑ Seniq qͥd̃
causȩ sit ite te scuto circumdet aitende.
Scuto umqͥt circumdabit te ueritas eiꝰ.
Adquid enĩ᷑ Non timebis unqt atimo¬
re nocturno. a saggitta uolante indie
anegotio ꝑambulante intenebris ab
incursu &e demonio midiano. Uidesne
qͣm necesse sit ut scuto circumdet ue
ritas. quẽ sic hostium tela circumdãt:
Abinferiori enĩ parte timor nocturnꝰ
infurgit. asinistra sagitta uolans

Expanded text:
desiderat, se despiciat: qui vult facere voluntatem meam, discat frangere suam. 6. Sed continuo bella insurgunt, armantur protinus adversum eos inimici. Et nos armemur contra; imitemur arma regis nostri, ut tollamus et nos crucem nostram, in qua de inimicis omnibus triumphemus. Audi enim quid Psalmista promiserit, imoer os ejus: Scuto, inquit, circumdabit te veritas ejus, haud dubium quin Altissimi; de eo siquidem loquebatur, sicut manifeste indicant ipsius psalmi praecedentia verba. Ad quid, fratres, scuto circumdamur, nisi quia nos undique bella circumdant? Denique quid causae sit ut te scuto circumdet, attende. Scuto, inquit, circumdabit te veritas ejus. Ad quid enim? Non timebis, inquit, a timore nocturno; a sagitta volante in die, a negotio perambulante in tenebris, ab incursu et daemonio meridiano . Videsne quam necesse sit, ut scuto circumdet te veritas, quem sic hostium tela circumdant? ab inferiori enim parte timor nocturnus insurgit, a sinistris sagitta volat
Abbreviated transcription (Latin):
sollicitudine oꝑam demꝰ: ut m̾cam᷑
habere hunc sꝑm. ĩmo ut quẽ habe¬
mꝰ habtindantiꝰ adhuc habeamꝰ. Q¬
donata sunt nob̃. Testimoniũ p̃sen¬
nulla ratione agerc possemus. nͥ sꝑc
saluatoris ad esset qui uiuificat aĩas
nr̃as. Queramꝰ gͥ ut dona sua multi¬
plicet ds̃ in nobis: & sꝑm suũ augeat
qui am pͥmitias dedit. Nullũ enĩ
om̃ino p̾sentiȩ eius certius testimoniũ
mꝰ quide hunc sꝑm qui sic adiuuec infir¬
mitatẽ nr̃am: s inuenire ñ possumus.
Et ego dico. Propt̾ea ñ inuenitis quia ñ
qͣritis: ꝓpt̾ea ñ accipitis quia ñ pecitis.
Petitis &e ñ accipitis: eo qd̃ negligent̃ peta¬
tis. Nichil enĩ aliuid expectat. nicħ aliud
querit deus: nͥut sedule & cũ desiderio

Expanded text:
sollicitudine operam demus, ut mereamur habere hunc spiritum, imo ut quem jam habemus, abundantius adhuc habeamus. Qstimonium praesennullatenus agere possemus, nisi spiritus Salvatoris adesset qui vivificat animas nostras. Quaeramus igitur ut dona sua multiplicet Deus in nobis, et spiritum suum augeat, qui jam primitias dedit. Nullum enim omnino praesentiae ejus certius testimonium mus quidem hunc Spiritum, qui sic adjuvet infirmitatem nostram; sed invenire non possumus. Et ego dico: Propterea non invenitis, quia non quaeritis; propterea non accipitis, quia non petitis. Petitis, et non accipitis, eo quod negligenter petatis. Nihil enim aliud exspectat, nihil aliud quaerit Deus,
Abbreviated transcription (Latin):
meldulcis: tta ne ipsa quidem dulce¬
dini eiꝰ p̃ualere queat amarissima
mortis amaritudo. Qd ñ temꝑabit
illa dulcedo quȩ mortẽ quoq facit
ẽẽ dulcissimã: Quȩ resistere possit
asꝑitas unctiom illi que mortem
quoq facit suauissim̃a: Cum dederit
dilectis sins somnũ ecce hereditas d̃ni.

Expanded text:
mel dulcis ; ita ut ne ipsa quidem dulcedini ejus praevalere queat, amarissima licet, mortis amaritudo. Quid non temperabit illa dulcedo, quae mortem quoque facit esse dulcissimam? quae resistere possit asperitas unctioni illi, quae mortem quoque facit suavissimam? Cum dederit, ait, dilectis suis somnum, ecce haereditas Domini .
Abbreviated transcription (Latin):
deo & uere humiles exibere. huiꝰmo¬
di nempe animas gratanter respicit
pio illo respectu de quo sapiens ait.
forte propterea quat̃ reuoeat animã
quam resꝑiciat. dicens. reuertere re¬
uert̾e sunamias. reu̾tere reuertert
ut intueamurte: quo uidelicet nec
in peccandi consuecudine. nec in conͤ¬
cientia pecc̃oꝵ: s neq in tepore. & cor¬
pore. in gratitudinis aut elationis ce¬
citate ꝑsistat. A quo nos quadriꝑtito
periculo reuocare & eripere ip̃e dig¬
netur qui factus c̃ nobis adeopat᷑
sapiencia & iusticia &e sc̃ĩficatio. &

Expanded text:
Deo et vere humiles exhibere. HujusmoDeo et vere humiles exhibere. Hujusmodi nempe animas gratanter respicit pio illo respectu, de quo Sapiens ait: forte propterea quater revocat animam quam respicit, dicens: Revertere, revertere, Qunamitis; revertere, revertere, ut intueamur te : quo videlicet nec in peccandi consuetudine, nec in conscientia peccatorum; sed nec in tepore et torpore ingratitudinis, aut in elationis caecitate persistat. A quo nos quadripartito periculo revocare et eripere dignetur, qui factus est nobis a Deo Patre sapientia, et justitia, et sanctificatio, et
Abbreviated transcription (Latin):
uotus. siquis sollicitus. siquis spũ
feruens ẽ: caueat sibi ne suis fidac
meritis. ne suis oꝑib innͥtatur. A¬
lioquin ne huiusmodi quid̃e animũ
intͣegr̃ã. Nimirum plenus ẽ. nec in
eo iam inuenit gr̾a locum sibi. Con¬
siderastis phariseum illum orantem:
Non erat raptor:. non iniustꝰ. ñ adulter.
An sine fructib penitenciȩ erat: Ieuina¬
bat bis insabbato: decimas dabat omniũ
quȩ possidebat. S ingratum forsitan
suspicamini. Audite quid dicat. ds̃
grãs agotibi. Sed ñerat uacuus. non
erat erinanitus: ñ erat humilis. s elatꝰ.
Non enim quid sibi deesset. studuit sei¬
re: sed exagerauit meritum suum: nec
erat illa solida plenitudo. secdtumor.
Uacuus ꝓ inde rediit qui plenitudinem
simulauit: nam publicanus ille qui
exinanire se ip̃m qui uacuum uas
exibere curauit. grãm retulit am¬
auiciis. ut de p̃teritis quoq peccatis
digne peniteamus. Nichilominus
quoq solliciti simus. & deuotos nos

Expanded text:
votus, si quis sollicitus, si quis spiritu votus, si quis sollicitus, si quis spiritu fervens: caveat sibi ne suis fidat meritis, ne suis operibus innitatur: alioquin nec hujuscemodi animum intrat gratia. Nimirum plenus est, nec in eo jam invenit gratia locum sibi. 10. Considerastis Pharisaeum illum orantem? Non erat raptor, non injustus, non adulter. An sine fructibus poenitentiae erat? Jejunabat bis in Sabbato, decimas dabat omnium quae possidebat. Sed ingratum forsitan suspicamini. Audite quid dicat: Deus, gratias ago tibi. Sed non erat vacuus, non erat exinanitus, non erat humilis, sed elatus. Non enim quid sibi deesset, scire, studuit, sed exaggeravit meritum suum: nec erat illa solida plenitudo, sed tumor. Vacuus proinde rediit, qui plenitudinem simulavit. Nam publicanus ille, qui exinanivit se ipsum, quoniam vacuum vas exhibere curavit, gratiam retulit ama vitiis, ut de praeteritis quoque peccatis digne poeniteamus. Nihilominus quoque solliciti simus, et devotos nos
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃ã tñ pecc̃a preterita licet iam
amputata quodammͦ uideantur.
dum in eo manent. gr̾am ñ admit¬
tunt. Manent aut̃ donec ꝯfessio¬
ne lauentur: donec succedentib
dignis fructib penitencie de me¬
dio fiant. Sed ue tͥ siforte uiciis
e pec̃cis ꝑniciosior successerit in¬
gratitudo. Quid enim
tam euidenter graciȩ
aduersatur. Gepescimꝰ
ꝓcessu temporis aferuo¬
paulatim refrigescit caritas. habũ¬
dat iniquitas: ut consumemur in¬
carne qui spũ ceꝑamus. Inde est
ut minꝰ iam sciamus quȩ adõ dona¬
ta sunt nobis indeuoti pariter ce in¬
grati. Gimorem d̾ni delinquimꝰ.
religiosam omittim us solitudinẽ:
uerbosi. curiosi. fac̃eti. decctores etiã¬
& murmuratores. uacantes nugis.
fugitantes laboris & disciplinȩ. quo¬
tiens sine nota idlicet. quasi uͦ con¬
festim sit etiam sine nora. Quid gͦ
tantis repulsam obstaculis gr̃am no¬
bis deesse miramur: Iam uͦ siquiᷤ

Expanded text:
ipsa tamen peccata praeterita, licet jam ipsa tamen peccata praeterita, licet jam amputata quodam modo videantur, dum in eo manent, gratiam non admittunt. Manent autem donec confessione laventur, donec succedentibus dignis fructibus poenitentiae de medio fiant. Sed vae tibi, si forte vitiis et peccatis perniciosior successerit ingratitudo. Quid enim tam evidenter gratiae adversatur? Tepescimus processu temporis a fervopaulatim refrigescit charitas, abundat iniquitas, ut consummemur carne, qui spiritu coeperamus. Inde enim est ut minus ea sciamus quae a Deo donata sunt nobis, indevoti pariter et ingrati. Timorem Domini relinquimus, religiosam omittimus solitudinem, verbosi, curiosi, faceti, etiam detractores et murmuratores, vacantes nugis, fugitantes laboris et disciplinae, quoties sine nota id licet; quasi vero confestim sit etiam sine noxa. Quid ergo tantis repulsam obstaculis gratiam nobis deesse miramur? Jam vero si qu
Abbreviated transcription (Latin):
te subleuemur. eiꝰ minoratione mag¬
nificemur: eiꝰ incarnatione adheren¬
tes deo incipiamus unus esse sp̃c
nam potissimum uasigr̃a infun¬
detur: Siut supͣ merainimus capax
uͦ iusticiȩ qua le iam poterimꝰ
ydoneum gr̃e receptacłm exibe¬
re:. Balsamum ẽ purissimum
ce solidissimũ uas requirit. Et
quid tampurum qͥd ue tamso¬
lidum. qͣm humilitas cordis:
Merito ꝓinde humilib datur gr̾a.
merito respexit deus humilitatẽ
ancillȩ suȩ. Quonam merito que¬
ris: Eo utiq qd̃ animum humi¬
lem meritum ñ occuparet. huma¬
num: quo minus libere influe¬
ret duine gr̾e plenitudo. Sed ad
hanc nobis humilitatem: quib¬
dam erit gradib ascendendum.
Orimo enim cor hominis quem ad¬
huc peccare delectat. nec miserã
consuetudinem ꝓposito utiliore
mutauit: ne sit gr̃e capar ꝓpriis
uiciis prepeditur. Scdõ quoq ubi
iam corrigere mores & priores ne¬
quicias de cetero ñ iterare ꝓponit.

Expanded text:
982 sublevemur, ejus minoratione mag982 sublevemur, ejus minoratione magnificemur, ejus incarnatione adhaerentes Deo, incipiamus unus esse spirinam potissimum vasi gratia infundetur? Si, ut supra meminimus, capaxvero justitiae, quale jam poterimus idoneum gratiae receptaculum exhibere? Balsamum est purissimum, et solidissimum vas requirit. Et quid tam purum, quidve tam solidum quam humilitas cordis? Merito proinde humilibus dat gratiam; merito respexit Deus humilitatem ancillae suae. Quonam merito, quaeris? Eo utique, quo animum humilem meritum non occuparet humanum, quominus libere influeret divinae gratiae plenitudo. Sed ad hanc nobis humilitatem quibusdam erit gradibus ascendendum. Primo enim cor hominis, quem adhuc peccare delectat, nec miseram consuetudinem proposito meliore mutavit, ne sit gratiae capax propriis vitiis praepeditur. Secundo quoque, ubi jam corrigere mores, et priores nequitias de caetero non iterare proponit;
Abbreviated transcription (Latin):
nestȩ conuersationis decor. nec bonȩ
opinionis flãglantia. nec intentio de
larem. Singłarem. angenerałe:
Utramq sine dubio: quia plenam.
Et eosingularem quo gen̾alem: ip̃am
enim generalem singularit̾ accepi¬
sti. Eo inqͣm singulartn quogene¬
ralem: nam sola omnib grãm inue¬
nisti. Singularem. quod sola hanc
inueneris plenitudinem: genera¬
lem. qd̾ de ip̃a plenitudine accipiãt
uniuersi. Benedictatu inmulie¬
rib: & benedictus fructus uentris
tui. Singularit̾ quidem fructus ẽ¬
uentris tui: s ad omnium quidem
m̃des ce mediante ꝑuenit. Sie nimi¬
rum olim ros totus inuellere. totus
in area: s in nulla parte areȩ. sicut in
uellere totus fuit. Ince sola rex ille
diues & prediues exinanitus. excelsꝰ
humiliatus. immensus. abbreuiatꝰ¬
&e ab angłis minoratus ẽ uerus deniq
deus. & dĩ filius incarnatus. Sed qͦ
fructus Nempe ut om̃s eius pauꝑ¬
tate locupletemur. eus humilita

Expanded text:
nestae conversationis decor, nec bonae nestae conversationis decor, nec bonae opinionis fragrantia, nec intentio deslarem. Singularem, an generalem? Utramque sine dubio, quia plenam, et eo singularem, quo generalem: ipsa enim generalem singulariter accepisti. Eo, inquam, singularem, quo generalem: nam sola prae omnibus gratiam invenisti. Singularem quod sola hanc inveneris plenitudinem; generalem, quod de ipsa plenitudine accipiant universi. Benedicta tu in mulieribus, et benedictus fructus ventris tui. Singulariter quidem fructus ventris tui est; sed ad omnium quidem mentes te mediante pervenit. Sic nimirum, sic olim ros totus in vellere, totus in area; sed in nulla parte areae totus, sicut in vellere fuit . In te sola Rex ille dives et praedives exinanitus; excelsus, humiliatus; immensus, abbreviatus, et angelis minoratus est: verus denique Deus et Dei Filius incarnatus. Sed quo fructu? Nempe ut omnes ejus paupertate locupletemur, ejus humilitate
Abbreviated transcription (Latin):
Oculi eius suꝑ eam: ubiq respicit humi¬
litatem ancillȩ suȩ. No¬
uit cęlum. unigenitus
&e narzareth. Quid. ni sciat patriam
suam: Quid. ni nouerit hereditatem
suam: Cȩlum ex patre. narareth ex ma¬
tre. uendicat sibi: sicut ip̃e se & filium
dauid ꝙ dnm esse testatur. Cȩlum cȩli
domino: terram aut̃ dedit filiis homi¬
num. Cedat gͦ ei utrumq necesse ẽ im
possessionem qui ñ mͦ dominus. s e filius
hominis ẽ. Audi etiam quomͦ cerram
sibi tanqͣm filius hominis uendicat:s
et communicat canqͣm sponsus. Flores
inqͥunt apparuerunt in t̾ra uestra.
Neq hinc discrepat. qd̃ narareth int̾pre¬
tatur flos. Amat florigeram pat̾am
flos de radice iessȩ: & libenter int̾ lylia
pascitur flos campi ce lilium conual¬
lium. Comm̃dat enim flores pul¬
chritudo. suaue olentia: ae spes fructꝰ.
gr̃a criplex. Teq florem reꝑutat ds̃.
ce bene ei complacet inte: si tibi nec ho¬

Expanded text:
Oculi ejus super eam, ubique respicit humiOculi ejus super eam, ubique respicit humilitatem ancillae suae. Novit coelum Unigenitus et Nazareth. Quidni sciat patriam suam? quidni noverit haereditatem suam? Coelum ex Patre, Nazareth ex matre vindicat sibi, sicut ipse se et Filium David, et Dominum esse testatur . Coelum coeli Domino, terram autem dedit filiis hominum . Cedat ergo ei utrumque necesse est in possessionem, quia non modo Dominus, sed et filius hominis est. Audi etiam quomodo terram sibi tanquam filius hominis vindicat, sed et communicat tanquam sponsus. Flores, inquit, apparuerunt in terra nostra . Neque hinc discrepat, quod Nazareth interpretatur flos. Amat florigeram patriam flos de radice Jesse, et libenter inter lilia pascitur flos campi et lilium convallium. Commendat enim flores pulchritudo, suaveolentia, et spes fructus; gratia triplex. Teque florem reputat Deus; et bene ei complacet in te, si tibi nec ho
Abbreviated transcription (Latin):
ne malum ꝓ malo uł maledictum ꝓ
maledito reddamꝰ. Alioqiun quipati¬
enciam ñ serualierit. ꝑdet iusticiam:
hoc est uitam ꝑdet. hoc ꝑdet animã¬
suam. Michi uindictam ego retͥbu¬
am. dicit dominus. Ita est ꝓrsus ip̃e
retribuet: s si ei uindictam serues.
siñ tollas ab eo iudicium: siñ reddas
retribuentib cibi mala. Faciet uidici¬
um s iniuriam patienti: in equitate
iudicabit. s ꝓmansuetis terre. Iam
uobis ni fallor molestum ẽ quod deli¬
ciȩ cardant. Non miremini: deliciȩ
sunt. Non onerabunt quamlibet
sauciatos: ne aructantib quidem¬
ã poteruntt fastidiri. Missus est gabri¬
hel angłs adõ inciuitatem galyleȩ
cui nom̃ nazareth. Miraris quod
narareth parua ciuitas & tanti regis
nuncio illustretur & tanto. Sed
magnus latet in hac parua ciuitate
chesaurus. Latet inqͣm. s homines
satet. non dm. An non chesaurus
di maria᷑ Ubicunq illa ẽ. de coreius.

Expanded text:
ne malum pro malo, aut maledictum pro ne malum pro malo, aut maledictum pro maledicto reddamus. Alioquin qui patientiam non servaverit, perdet justitiam; hoc est, vitam perdet; hoc esuam. Mihi vindictam, et ego retribuam, dicit Dominus . Ita prorsus est. Ipse retribuet, sed si ei vindictam serves, si non tollas ab eo judicium, si non reddas retribuentibus tibi mala. Faciet judicium, sed injuriam patienti; in aequitate judicabit, sed pro mansuetis terrae. Jam vobis, ni fallor, molestum est, quod deliciae tardant. Non miremini: deliciae sunt. Non onerabunt quamlibet satiatos, nec a ructantibus quidem poterunt fastidiri. 7. Missus est Gabriel angelus a Deo in civitatem Galilaeae, cui nomen Nazareth. Miraris quod Nazareth, parva civitas, et tanti regis nuntio illustretur, et tanto? Sed magnus latet in hac parva civitate thesaurus; latet, inquam, sed homines latet, non Deum. An non thesaurus Dei Maria? ubicunque illa est, et cor ejus.
Abbreviated transcription (Latin):
uam in pomerio clamor auditur. Cla¬
mor ut lupoꝵ grauium: & balantis
ouiculȩ int̃ lupos. Sed ñ pa titur
ab eis innorium deuorari. qui ab ip¬
sis eoꝵ faucib tam dignant̾ eripit
etiam eripi ñ merentem. Merito ꝓ¬
inde cum duceretur ad mortem.e¬
rat cor eius fiduciam habens in do¬
mino. quem usq adeo cimuisset. ut
timorem omẽm pꝰ posuisset huma¬
num. & ip̃ius legem simul & uitȩ p̃¬
tulisset & fame. Nonenim dictus
fuerat aliquando sermo huiusce ti
modi de susanna. Sed et parentes
eius iusti fuerant: & uir eius hono ser¬
ratior omnium uideorum. Merito
gͥ a iuisto iudice iustam de iniustis:
obtinuit ultionem: quȩ tam uehe¬
m̃ter iusticiam esuriuit: ut ꝓpter
eam contemneret mortem corporis.
obꝓbrium generis. luctum inconso¬
labilem amicorum. Et nos frẽs si ã
xp̃o audiuimus. nec ego de comdem¬
nabo. si peccare iam nolumus contͣ
iꝑm̃. si in ip̃o uolumus pie iuuere:
necesse ẽ sustineamus ꝑsecutionem:

Expanded text:
nam in pomerio clamor auditur; clanam in pomerio clamor auditur; clamor autem luporum gravium, et balantis oviculae inter eos. Sed non patitur ab eis innoxiam devorari, qui ab ipsis eorum faucibus tam dignanter eripuit etiam eripi non merentem. Merito proinde cum duceretur ad mortem, erat cor ejus fiduciam habens in Domino, quem usque adeo timuisset, ut timorem omnem postposuisset humanum, et ipsius legem et simul vitae praeposuisset, et famae. Non enim dictus fuerat sermo hujuscemodi aliquando de Susanna. Sed et parentes ejus justi erant, et vir ejus honoratior omnium Judaeorum. Merito igitur a justo Judice justam de injustis obtinuit ultionem, quae tam vehementer justitiam esurivit, ut propter eam contemneret mortem corporis, opprobrium generis, luctum inconsolabilem amicorum. 6. Et nos, fratres, si a Christo audivimus: Nec ego te condemnabo, si peccare jam nolumus contra ipsum, si in Christo volumus pie vivere; necesse est sustineamus persecutionem,
Abbreviated transcription (Latin):
tionem dm inhonoratis. Ingemuit
susanna: crait. Angustie mͥ sunt un¬
diq. Undiq enim mors: hinc quid̾e
corporea inde spũalis. Si hoc inquit
egero mors mͥest: si aut̃ ñ egero. ñ ef¬
fugiã manꝰ ur̃as. Urãs õpbarisei ma¬
nus nec adultera effugit. nec pudica:
ur̃as accusationes nec sc̃s nec pecca¬
cor euadit: dissimulatis peccata ur̃a
ubi inueneritis aliena. Alioqͥn siquis
forte suum ñ habet: ur̃m ei impin¬
gitis crimen. Quid tam̃ sus anna
facit: int̾ mortem &e mortem iudeli
cet animȩ &e corporis undiq angusta¬
cae᷑ Meluis ẽ michi inquit absꝙ oꝑe
incidere in manus hominum: qͣm
derelinquere legem dei mei. Nimirũ
sciebat ista quam horrendum sit inci¬
dere inmanus dei uiuientis. Nam
homines quidem cum occiderint cor¬
pus. animȩ non habent ultra quid
faciant: ille aut̃ tim̃dus. qui pocesta¬
tem habet & corpus & animam ꝑde¬
re ingehennam. Quid familia ioa¬
chim tardat: Irruat ꝑ posticium:

Expanded text:
tionem Deum inhonoratis. 5. Ingemuit tionem Deum inhonoratis. 5. Ingemuit Susanna, et ait: Angustiae mihi sunt undique. Undique enim mors; hinc quidem corporea, inde spiritualis. Si hoc, inquit, egero, mors mihi est; si autem non egero, non effugiam manus vestras. Vestras, o Pharisaei, manus nec adultera effugit, nec pudica: vestras accusationes nec sanctus, nec peccator evadit. Dissimulatis peccata vestra, ubi inveneritis aliena: alioquin si quis forte suum non habet, vestrum ei impingitis crimen. Quid tamen Susanna facit, inter mortem et mortem, animae scilicet et corporis, undique angustata? Melius est mihi, inquit, absque opere incidere in manus hominum, quam derelinquere legem Dei mei. Nimirum sciebat ista, quam horrendum sit incidere in manus Dei viventis. Nam homines quidem, cum occiderint corpus, animae non habent ultra quid faciant: ille autem timendus est, qui potestatem habet et corpus et animam mittere in gehennam . Quid familia Joachim tardat? Irruat per 981 posticum,
Abbreviated transcription (Latin):
strati. Consentire nobis: e cõmisce¬
re nobiscum. Inueterati dierum
maloꝵ mͦ accus abatis adulterium
mͦ adulterium suadetis: S hec est
tota iusticia ur̃a. & que palam argu¬
itis. ead̃e agitis inocculto. Hinc fuit qd̃
existis unus pꝰ unum. cum ille om¬
nium conscius occultoꝵ ur̃as tam
ualide ꝑcussisset consciencias dicẽs
Qui sine peccato ẽ ur̃m: primus in eam
lapidem mitat. Merito ꝓinde adcis¬
cipulos ueritas ait. Nisi habundaue
tit iusticia ur̃a plusqm scribarum
& phariseoꝵ: ñ intrabitis in regnum
cȩloꝵ. Alioquin dicemus aiunt con¬
tra te cestimonium. Semen chana¬
an ce ñ uda ne hoc quidem moyses
in lege mandauit: An qui decreuit
adulteram lapidare: mandauit accu¬
sare pudicam: Anqui uisit adułterã
lapidibus oppͥmi: iussit etiam contͣ
insontem cestimonium ferriͤ. Imo
uͦ sicut adulteram. sici etiam fal¬
sum cestem ñ impunitum esse p̃cep̃.
S qui gloriamini in lege: ꝑlegis ẜuarica¬

Expanded text:
strati. Consentire nobis, et commiscestrati. Consentire nobis, et commiscere nobiscum. Inveterati dierum malorum, modo accusabatis adulterium, modo adulterium suadetis. Sed haec est tota justitia vestra, et quae palam arguitis, eadem agitis in occulto. Hinc fuit quod existis unus post unum, cum ille omnium conscius occultorum vestras tam valide percussisset conscientias, dicens: Qui sine peccato est vestrum, primus in eam lapidem mittat. Merito proinde ad discipulosrit justitia vestra plus quam Scribarum et Pharisaeorum, non intrabitis in regnum coelorum . Alioquin dicemus, aiunt, contra te testimonium. Semen Chanaan, et non Juda, nec hoc quidem Moyses in lege mandavit. An qui decrevit adulteram lapidare, mandavit accusare pudicam? an qui jussit adulteram lapidibus opprimi, etiam jussit contra insontem testimonium ferri? Imo vero sicut adulteram, sic etiam falsum testem non impunitum esse praecepit . Sed qui gloriamini in lege, per legis praevarica
Abbreviated transcription (Latin):
quidem timoris: i ipo aut̃ causa siclu¬
tiȩ. Suauis & mitis ẽ copiosȩ miscdiȩ.
prestabilis suꝑ malicia: multus ad in¬
ignoscendum. Credamus sane uel
inimicis qui in eo nil aliud unde oc¬
casionẽ struenciȩ calumnȩ caperent
inuenerunt. Compatietur aiunt pec¬
catͥci. nec sibi oblatam ullatenus occi¬
di patietur. Tenebitur itaq manife¬
stus aduersarius legis: cum absolue¬
rit lege damnatam. In ur̃m̃ opbari¬
sei caput cota ur̃ȩ malignitatis ad in¬
uentio retorquetur. Diffiditis causȩ
qui iudicium subt̾fugitis. Nam illa
quidem sine inuiria legis absoluȩtur
consideremꝰ frẽs quonã hinc abeant
phatisei. Uidetis ne duos senes nam
a seniorib exire ceꝑunt: quomͦ in po¬
merio ioachim abscundunt᷑. Susan¬
nam querunt uxorem eius: sequam
cos. nam iniqua cogitatione plenist̾
contra eam. Consentire nobis aiunt
senes. aiunt pharisei. Munt lupi:
qui ab alteruis paulo ante licet errã¬
tis ouiculȩ fuerant deuoratione fru¬

Expanded text:
dem timoris, in ipso autem causa fiduciae. Suavis et mitis est, copiosae misericordiae; praestabilis super malitia, multus ad ignoscendum. Credamus sane vel inimicis, qui in eo nihil aliud, unde occasionem struendae calumniae caperent, invenerunt. Compatietur, aiunt, peccatrici, nec sibi oblatam ullatenus occidi patietur. Tenebitur itaque manifestus adversarius legis, cum absolverit lege damnatam. In vestrum, o Pharisaei, caput tota vestrae malignitatis adinventio retorquetur. Diffiditis causae, qui judicium subterfugitis. Nam illa quidem sine injuria legis absolvitur, consideremus, fratres, quonam hinc abeant Pharisaei. Videtisne duos senes nam a senioribus exire coeperunt quomodo in pomerio Joachim abssconduntur? Susannam quaerunt uxorem ejus: sequamur eos; nam iniqua cogitatione pleni sunt contra eam. Consentire nobis, aiunt senes, aiunt Pharisaei, aiunt lupi, qui ab alterius paulo ante, licet errantis oviculae, fuerant devoratione fru
Abbreviated transcription (Latin):
dñe. Sola nimirum spes apudte
miserationis obtinet locum: nec ole
nis. Sed ẽ infidelis fiducia solius
utiq maledictionis capar. cumui¬
delicet inspe peccamus. Quanqͣm
nec fiducia illa dicenda sit s insensi¬
bilitas quedam & dissimulatio ꝑni¬
ciosa. Quȩ enim fiducia eiqui ꝑicu¬
lum ñ attendit: Aut quod ibi timmo¬
ris remedium: ubi nec timor sentit᷑.
nec materia ip̃a timoris: fidutiaso¬
latium ẽ nec eget ille solacio quileta¬
tur cum malefecerit: & inpessimis re¬
b magis exultat. Rogemus itaq frẽs
responderi nobis quantas habenius
iniquitates. & pec̃ca. scelera nr̃a & de¬
licta nobis desideremꝰ ostendi. Scru¬
temur uias nr̃as & studia nr̃a. picula¬
q uniuersa ugili intentione pensemꝰ.
Dicat quisq in ꝑauore suo. uadam ad por¬
tas inferi: ut iam ñ nͥ in sola dei miseri¬
cordia respiremus. Hȩc uera hominis
fiducia a se deficientis: & innitentis do¬
mino deo suo. Hȩc inqͣm uera fiducia

Expanded text:
Domine . Sola nimirum spes apud te Domine . Sola nimirum spes apud te miserationis obtinet locum; nec oleunis. Sed est infidelis fiducia, solius utique maledictionis capax, cum videlicet in spe peccamus. Quanquam nec fiducia illa dicenda sit, sed insensibilitas 980 quaedam, et dissimulatio perniciosa. Quae enim fiducia ei qui periculum non attendit? aut quod ibi timoris remedium, ubi nec timor sentitur, nec materia ipsa timoris? Fiducia solatium est: nec eget ille solatio, qui laetatur cum male fecerit, et in pessimis rebus magis exsultat. Rogemus itaque, fratres, responderi nobis, quantas habeamus iniquitates et peccata; scelera nostra et delicta nobis desideremus ostendi. Scrutemur vias nostras et studia nostra, periculaque universa vigili intentione pensemus. Dicat quisque in pavore suo: Vadam ad portas inferi, ut jam nonnisi in sola Dei misericordia respiremus. Haec vera hominis fiducia, a se deficientis, et innitentis Domino suo. Haec, inquam, vera fiducia,
Abbreviated transcription (Latin):
os. qui sine peccato ẽ ur̃m primus
quidem adbreuiatum s uiuum ef
ficax: ꝙ ancipiti gladio penetrabiliꝰ.
Qmͣ grauiter enim ad uerbum hoc
sarea corda tnͣsfossa. qmͣ uehem̃ter
hoc uno lapillo contrite sunt lapi¬
deȩ frontes: rubor ipẽ confusionis. &
clandestinus ꝓbauit abscessus. Me¬
ruit quidẽ adultera lapidari. s is
punire gestiat. qui dignus non ẽ etram
ip̃e puniri. Is presumat apeccatͥce
exigere ultionem: qui eandem exci¬
ꝑe ñ meretur. Alioqͥn ip̃e sibi uicini¬
or ãse incipiat: in se pͥus sentenciam
ferat. exerceat ꝙ iundictam. Hȩc ue¬
ritas. Ceterum adhuc minus est.
& si accusatores refellit hȩc ueritas.
s ream necdum absoluit. Seribat
iterum scribat grãm: legat & audi¬
amus. Nemo te comdempnauit mu¬
lier: Nemo domine. Nec ego te cõ¬
dempnabo: uade & amplius nolipec¬
care. Ouox miscdiȩ: oauditus leti¬
ciȩ salutaris. Auditam fac mͥ mane
misccł̾iam tuam: quia inte sꝑaui

Expanded text:
os: Qui sine peccato est vestrum, primus os: Qui sine peccato est vestrum, primus quidem abbreviatum, sed vivum et efficax, et ancipiti gladio penetrabilius. Quam graviter enim ad verbum hoc saxea corda transfossa, quam vehementer hoc uno lapillo contritae sint lapideae frontes, rubor ipse confusionis et clandestinus probavit abscessus. Meruit quidem adultera lapidari: sed is punire gestiat, qui dignus non est etiam ipse puniri. Is praesumat a peccatrice exigere ultionem, qui eamdem excipere non meretur. Alioquin ipse sibi vicinior, a se incipiat: in se prius sententiam ferat, exerceatque vindictam. Haec Veritas. 3. Caeterum adhuc minus est: et si accusatores refellit haec Veritas, sed ream necdum absolvit. Scribat iterum, scribat gratiam, legat, et audiamus. Nemo te condemnavit, mulier? Nemo, Domine. Nec ego te condemnabo; vade, et amplius noli peccare. O vox misericordiae, o auditus lactitiae salutaris! Auditam fac mihi mane misericordiam tuam, quia in te speravi,
Abbreviated transcription (Latin):
Deniq beati qui esuriunt illum: q̃m
ip̃i saturabuntur. Numquid ñ
cibus animȩ gr̃a dei sui: Dulcissi¬
mus sane & omẽm habens in se su¬
auitatem & delectam̃tum saporis.
Immo uͦ hȩc sibi pariter omnia¬
uendicans ñ mͦ delectat. s reficit
ꝙ medetur. Accedamus ad m̃sã
hanc frẽs mei. & ex singulis dapib
uł modicum aliquid degustemꝰ.
Inlege moyses mandauit huius mo¬
di lapidare: aiunt de peccatͥce per¬
catores. de adultera pharisei. Sed
ad duriciam lapidei cordis ur̃i ille
locutus ẽ. Iħ̾s aut̃ inclinans se.
dñe inclina cȩlos tuos: & descende.
Inclinans se & ad miscdiam flexus:
neq enim iudaici cordis erat: digi¬
to scribebat. ñ iam in lapide. s in
terra. Neq hoc tm̃ semel. s hic
quoq dupplex scriptura: sicut a¬
pud moysem tabulȩ duȩ. & forte
ueritatem & grãni. scribens & ite¬
an uideri possit de tabula uerita¬
tis legisse unde reffeleret pharise¬

Expanded text:
Denique beati qui esuriunt illum, quoniam Denique beati qui esuriunt illum, quoniam ipsi saturabuntur . Nunquid non cibus animae gratia Dei sui? Dulcissimus sane, et omnem habens in se suavitatem et delectamentum saporis; imo vero haec sibi omnia pariter vindicans, non modo delectat, sed et reficit, et medetur. 2. Accedamus ad mensam hanc, fratres mei, et ex singulis dapibus vel modicum aliquid degustemus. In lege Moyses mandavit hujusmodi lapidare, aiunt de peccatrice peccatores, de adultera Pharisaei. Sed ad duritiam lapidei cordis vestri ille locutus est. Jesus autem inclinavit se. Domine, inclina coelos tuos, et descende . Inclinans se, et ad misericordiam flexus neque enim Judaici cordis erat, digito scribebat, non jam in lapide, sed in terra. Neque hoc tantum semel, sed hic quoque duplex scriptura, sicut apud Moysen tabulae duae. Et forte veritatem et gratiam scribens, et itean videri possit de tabula veritatis legisse, unde refelleret Pharisae
Abbreviated transcription (Latin):
qmn magnificus in iusticia. in
gr̃a qm munificus. dne ds̃ noster.
Nonẽ qui similis sit cibi munerator
copiosissime. remunerator equissi¬
me. piissime liberator. Gratis respi¬
cis humiles: iuste uidicas innocen¬
tes. miscditer saluas etiam pecca¬
tores. hȩc sunt dilectissimi que nob̃
immensa diuitis huius patrisfami¬
lias scãrum testimoniis scriptura¬
rum hodie quidem si diligenter
aduertimus solito copiosius appoñ¬
tur. Nimirum hanc nobis copiam
prestant. que pariter conuenerunt.
rib nr̃is dep̃hensam in adulterio
mulierem indulgentia redempto¬
ris absoluit. Hodie innorium su¬
sannȩ sangͥnem liberauit. Hodie
quoq beatam uirginem singłari
munere gratuitȩ benedictionis im¬
pleuit. Magnum ꝯuiuium ubi
pariter nobis. miscdia. iusticia. gr̃ã.
apponuntur. Numquid ñ miscdĩa
esca hominum .ł. Sulutaris omĩo
ce efficax ad medelam. Nũquid ñ
ctiam iusticia panis cordis: Et qui¬
dem optime confirmans illud. ut¬
pote cibus solidus ad nutͥmentum.¬

Expanded text:
m magnificus in justitia, in gratia quam munificus, Domine Deus noster! Non est qui similis sit tibi, munerator copiosissime, remunerator aequissime, piissime liberator! Gratis respicis humiles, juste judicas innocentes, misericorditer salvas etiam peccatores. Haec sunt, dilectissimi, quae nobis in mensa divitis hujus patrisfamilias sanctarum testimoniis Scripturarum, hodie quidem, si diligenter advertimus, solito copiosius apponuntur. Nimirum hanc nobis copiam praestant, quae pariter convenerunt, ribus nostris deprehensam in adulterio mulierem indulgentia Redemptoris absolvit, hodie innoxium Susannae sanguinem liberavit, hodie quoque beatam Virginem singulari munere gratuitae benedictionis implevit. Magnum convivium, ubi pariter nobis misericordia, justitia et gratia apponuntur! Nunquid non misericordia esca hominum? Salutaris omnino et efficax ad medelam. Nunquid non etiam justitia panis cordis? Et quidem optime confirmans illud, utpote cibus solidus ad nutrimentum.
Abbreviated transcription (Latin):
sunt saluatoris. & cum eo ingredi
dentem ramos in archȩ fabricam.
danielem in uili edulio & labore
abstinentiȩ factum tanqͣm ium̃¬
tum saluatorem ꝙ portantem. t̾cium
quoꝙ iob bene dispensantem sub¬
stantiam huius mundi. & de uelle¬
rib ouium suarum pauꝑum la¬
tera calefacientem. Cui tñ in
ꝓcessione illa iħc ꝓpinquior. cui
de trib ordinib salus uicinior:
facile credo potestis auertere.

Expanded text:
 Salvatoris sunt, et cum eo ingrediu Salvatoris sunt, et cum eo ingrediudentem ramos in arcae fabricam; Danielem in vili edulio, et labore abstinentiae factum tanquam jumentum, Salvatoremque portantem; tertium quoque Job, bene dispensantem substantiam hujus mundi, et de velleribus ovium suarum pauperum latera calefacientem . Cui tamen in processione illa Jesus propinquior, cui de tribus ordinibus salus vicinior, facile, credo, potestis advertere.
Abbreviated transcription (Latin):
seqͥum: quod in ꝓcessione hac exibe¬
ri uideo saluatori. Primum quidẽ
tur. Nonne tñ omnes reliqui ex eo
qd̃ habundat sibi mutunt: quasi sine
tum semet ipm̃ exponit eius obseqͥ¬
o: Silendum michi ẽ ut elationẽ
caueatis: an magis loquar ut habea¬
tis consolationem: Iumentum cui¬
insidet xp̃c. nonne uos estis. iuixrta
p̃ceptum apłi głificantes a⁊ portan¬
tes đm in corporib uris: Expendunt
enim scłares homines in obsequium
domiti ñ quidem corꝑora s quȩ ad¬
iacent & necessaria sunt corporibus.
cum de terrena substantia elemosi-¬
nas largiunt᷑. Prelati quoq ramos
cedunt de arborib: uerbi causa cũ
de fide & obedientia abrabȩ. de cas¬
titate ioseph. de mansuetudine
moysi. ceteroꝵ ꝙ scõꝵ uirtutibus
promptuariis ꝑlenis largiuntur:
& hiĩ quȩ acceꝑunt gratis. gratis
nichilominus dare iubentur. Õs
tamen si fideliter suo quisq inten¬
tus fuerit mynisterio. in ꝓcessione¬

Expanded text:
sequium, quod in processione hac exhibesequium, quod in processione hac exhiberi video Salvatori: primum quidem, tur. Nonne tamen omnes reliqui ex eo quod abundat sibi mittunt, et quasi sine ntum semetipsum exponit ejus obsequio? Silendum mihi est, ut elationem caveatis; an magis loquar, ut habeatis consolationem? Jumentum cinsidet Christus, nonne vos estis, juxta praeceptum Apostoli, glorificantes et portantes Deum in corporibus vestris? Expendunt enim saeculares homines in obsequium Domini, non quidem corpora, sed quae adjacent, et necessaria sunt corporibus, cum de terrena substantia eleemosynas largiuntur. Praelati quoque ramos caedunt de arboribus, verbi causa, cum de fide et obedientia Abrahae, de castitate Joseph, de mansuetudine Moysi, caeterorumque sanctorum virtutibus promptuariis plenis largiuntur; et hi quae acceperunt gratis, gratis nihilominus dare jubentur. Omnes tamen, si fideliter suo quisque intentus fuerit ministerio, in processione
Abbreviated transcription (Latin):
te. & ego semꝑ tecum. Et uide si ñ
de ꝓcessione loquitur: cum sequitus.
Geniusti manum dexteram meamr: & in
uoluntate tua deduristi me. & cum gła
suscepisti me. Ibi certe ne ipse quidem
pullus dcerit: quoniam & si murmu¬
ret hereticus. paruulos uenire ñ siñe:
paruuloꝵ baptismiͦ detrahens qui par
paruuloꝵ. innocentes loquor. hodie
quoq paruulos a gr̃a non excludit.
quia nec pietati incongruum. nec
maiestati eius difficile est. ut supple¬
at munus gr̾ẽ. quod minꝰ in eis habet
natura possibile. Ibi si ramos arboꝵ.
ñ uillia uestim̃ta popularis turba ꝓ¬
sternet. s dimittent pennas sitas ani¬
malia sancta: deponent coronas suas
ante chronum agni. uiginti quatuor
seniores. & uirtutes omẽs angłicȩ quic¬
quid habent gloriȩ uł decoris. totum
ei ascribent. totum atͥbuent illi. Iam
uͦ quoniam de umento & uestib ac
ramis arborum mentio factaẽ: con¬
siderare diligentius libet triplex ob¬

Expanded text:
te, et ego semper tecum . Et vide si non te, et ego semper tecum . Et vide si non de processione loquitur, cum sequatur: Tenuisti manum dexteram meam et in voluntate tua deduxisti me, et cum gloria suscepisti me. Ibi certe ne ipse quidem pullus deerit: quoniam etsi murmuret haereticus parvulos non sinens venire, parvulorum baptismo detrahens, qui parInnocentes loquor, hodie quoque parvulos a gratia non excludit: quia nec pietati incongruum, nec majestati ejus difficile est, ut suppleat munus gratiae, quod minus in eis habet natura possibile. Ibi non ramos arborum, non vilia vestimenta popularis turma prosternet: sed demittent pennas suas animalia sancta, deponent coronas suas ante thronum Agni viginti quatuor seniores, et virtutes omnes angelicae quidquid habent gloriae vel decoris, totum ei adscribent, totum ei attribuent . 4. Jam vero quoniam de jumento et vestibus, et de ramis arborum mentio facta est, considerare diligentius libet triplex ob
Abbreviated transcription (Latin):
considerasti in ꝓcessione. quo ꝓperan¬
dum sit: disce in passione quasit eun¬
dum. Hec est enim ut a uitȩ tribu¬
latio presens: uia głe. uia ciuitatis
habteaculi. uia regni. scđm quod cla¬
mat lat᷑ de cruce: memento mei d̾ne
dum ueneris in regnum tuum. Eiur¬
tem in regnum uidit: quem cũ ꝑue¬
nisset sui memorem fore rogauit. ꝑ¬
uenit gͦ & ip̃e. & siuis nosie qͣm compen¬
diosa uia: eadem die meruit cum dno
esse in paradysum. Golerabilem pro¬
inde reddit passionis laborem gła ꝓ
cessionis: qm̃ amanti nichil difficile ẽ.
Nec mireris qd̃ presenti ꝓcessione celes¬
tem dixerim representari: qͣndo unus
et idem in utraq suscipitur. & silonge
aliter. & ab aliis. In hac enim ꝓcessiõe
irrationali iumento xp̃c residet. in
illa uͦ ium̃tum quidem futurum ẽ.
s rationale: qm̃ homines &e iumenta
saluos facies dñe. Cui simile ẽ et
illud: ut iumentum factus sum apud

Expanded text:
considerasti in processione quo properanconsiderasti in processione quo properandum sit, disce in passione qua sit eundum. Haec est enim via vitae, tribulatio praesens; via gloriae, via civitatis habitaculi, via regni, secundum quod clamat latro de cruce: Memento mei, Domine, dum veneris in regnum tuum . Euntem in regnum vidit, quo cum pervenisset, sui memorem esse rogavit. Pervenit ergo et ipse: sed si vis nosse quam compendiosa via, eadem die meruit cum Domino 879 esse in paradiso. Tolerabilem proinde reddit passionis laborem gloria processionis quoniam amanti nihil difficile est. 3. Nec mireris quod praesenti processione coelestem dixerim repraesentari, quando unus et idem in utraque suscipitur, etsi longe aliter et ab aliis. In hac enim processione irrationabili jumento Christus insidet: in illa vero jumentum quidem futurum est, sed rationale: quoniam homines et jumenta salvos facies, Domine . Cui simile est illud: Ut jumentum factus sum apud
Abbreviated transcription (Latin):
nem sequi : In eadem enim ciuitateꝰ
aplebe eadem & eodem in tẽpore nc̃
quidem ꝓcessionis gloria  duinis
ẽ laudib honoratus: pꝰmodum uͦ
interrogatus contumeliis. & corm̃¬
co. & cum sceleratis reputatus. Hic
est tͣnsitoriȩ leticiȩ sinis: hic fructus
głȩ temporalis. Propterea prudent̃
orat ꝓpħa. ut cantet domino gloria
eius. & non conpungatur. id est pro¬
cessionem habeat. quam passio ñ
sequatur. Uobis aũ km̃i tanqm¬
sp̃alib sp̃alia comꝑantes. in ꝓcessio¬
ne quidẽ cȩlestis patriȩ representa¬
mus głam: in passione monstra¬
mus uiam. Nam si in ꝓcessione
quidem uenit tͥ in mentem futu¬
ra illa leticia & exultatio multa
nimis: quando rapiemur in nu¬
bib obuiam xͦ in aera. si tota ꝯcups̃¬
cencia uidere desideras diem ilła.
quando suscipietur in cȩlesti ihe
menbris. portans criumphum uictoriȩ:
q populis itͥusq cestamenti. benedictꝰ
quiuenit in nomine d̾n: si inquam

Expanded text:
nem sequi? In eadem enim civitate, nem sequi? In eadem enim civitate, a plebe eadem, et eodem tempore, nunc quidem processionis gloria et divinis est laudibus honoratus; postmodum vero interrogatus contumeliis et tormento, et cum sceleratis deputatus Hic est transitoriae finis laetitiae, hic fructus gloriae temporalis. Propterea prudenter orat propheta, ut cantet Domino gloria ejus, et non compungatur ; id est, processionem habeat, quam passio non sequatur. 2. Vobis autem, spiritualia comparantes, in processione quidem coelestis patriae repraesentamus gloriam, in passione monstramus viam. Nam si in processione quidem venit tibi in mentem futura illa laetitia et exsultatio multa nimis, quando rapiemur in nubibus obviam Christo in aera; si tota concupiscentia videre desideras diem illam, quando suscipietur in coelesti Jerumembris, portans triumphum victoriae, aque populis utriusque Testamenti, Benedictus qui venit in nomine Domini : si, inquam,
Abbreviated transcription (Latin):
nonsine causa spm̃ sponsi pariter e
dei sui habens ȩccłia. ꝓcessionẽ ho¬
die noua quͣ dam & mira conunc¬
tione addidit passiomi. Nam et¬
ꝓcessio plausum babet: passio pła¬
ctum. Qm̃ gͦ sapientib & insipien¬
tibus debitores sumus: uideamꝰ
quid utrisq conferat. hec conunc¬
tio. Et pͥus quidem quid secularib
indicet: qm̃ ñ prius quod spũale s
quod animale. Uideat scłaris a¬
nima. uideat & intelligat qm̃ ex¬
trema gaudii luctus occupat.
ꝑropt̾ hoc enim qui cetera quoq
cepit facere & docere ñ solum uer¬
bis predicans. sed et exemplis. qd̃
rens in carne manifeste studuit
ꝓbare in se ipso. Inde ce ꝓcessio¬
nis gła uoluit sublimari. qͥ paulop
sibi nouerat iminere diem ignomi¬
niosissimȩ passionis. Quis gͦ sperare
debe at iam in incerto głȩ temporaliᷤ.
cum uideat in ip̃o quoq qui peccm̃
ñ fecit creadore. tempoꝵ. & conditore
uniuersitatis: post exaltationem tan¬
tam. tantam nichilominꝰ humiltatio¬

Expanded text:
sine causa spiritum Sponsi pariter et Dei sui habens Ecclesia, processionem hodie nova quadam et mira conjunctione addidit passioni. Nam processio plausum habet, passio planctum. Quoniam ergo sapientibus et insipientibus debitores sumus, videamus quid utrisque conferat haec conjunctio. Et prius quidem quid saecularibus indicet: quoniam non prius quod spirituale, sed quod animale. Videat ergo saecularis anima, videat et intelligat, quoniam extrema gaudii luctus occupat. Propter hoc enim qui caetera quoque coepit facere et docere, non solum verbis praedicans, sed et exemplis; quodrens in carne manifeste studuit probare in se ipso. Unde et processionis gloria voluit sublimari, qui paulo post sibi noverat imminere diem ignominiosissimae passionis. Quis ergo sperare jam debeat in incerto gloriae temporalis, cum videat in ipso quoque qui peccatum non fecit, creatore temporum et conditore universitatis, post exaltationem tantam, tantam nihilominus humiliatio
Abbreviated transcription (Latin):
iusticiam. ipse cuiꝰ sermo ueritas est.
maiestatis nos insensati au̾tamꝰ aurẽ.
et ab nescio quas ineptias conuertamur:
Quanta ẽ hȩc iniuria &e qm grauit̃ uin¬
dicanda. cum uilissimꝰ ũmis claman¬
tem ad se audire dedigaat᷑ creatorem
uniuĩsitatis: Quanta uͭ &e qͣm inessa¬
bilis diuinȩ dignatio bonitatis. quȩ
cotidie conspicit nos infelices au̾tentes
aures. obdurantes corda &e nichilomi¬
nꝰ clamat ad nos & iugte clamicat in
platcis: Yere in platris: quia in lati¬
tudine caritatis. Eece enĩ bonoꝵ me¬
filii hoĩum: & tñ clamitas. reuercere¬
reu̾tere sunamitis reu̾tere reu̾tere¬
ut intucam̃te sropttrta obsero uos di¬
lectissimi qui reminiscimini d̾ni netacea:¬
tis. & ne decis silentium ei. audientes iugi¬
pacem. Felix & beata anima quȩ uenas
ter iterans illud samuhelis. Loq̃re d̾ne
quia audit seruus tuus. Hic gͦ hodier¬
nꝰ sermo finem accipiat: ut etiã tacentib

Expanded text:
justitiam; ipse cujus sermo veritas est. justitiam; ipse cujus sermo veritas est. majestatis, nos insensati avertamus aurem, et ad nescio quas animum ineptias convertamus? Quanta est haec injuria, et quam graviter vindicanda, cum vilissimus vermis clamantem ad se audire dedignatur Creatorem universitatis? Quanta vero et quam ineffabilis divinae dignatio bonitatis, quae quotidie concipit nos infelices avertentes aures, obdurantes corda, et nihilominus clamat ad nos, et jugiter clamitat in plateis? Vere in plateis, quia in latitudine charitatis. Ecce enim bonorum meme, filii hominum; et revertere, Sunamitis; revertere, revertereut intueamur te . 7. Propterea obsecro vos, dilectissimi, qui reminiscimini Domini, ne taceatis, et ne detis silentium ei: audientes jugipacem. Felix proinde et beata anima, quae venas ter iterans illud Samuelis: Loquere, Domine, quia audit servus tuus . Hic ergo hodiernus sermo finem accipiat, ut etiam tacentibus
Abbreviated transcription (Latin):
aut ꝑ scipsum sane aut ꝑ angłm suũ
Et qũeadmod̾u de humano atq maligno
sp̃u dictum ẽ. sic de angłico atq diui¬
no nec facile est quis loquat᷑ discernere.
nec ignorart ꝑicłosum. p̃sertim cũ certũ.
sit angłm bonum numq̃ loqui a sem̃et¬
ipso:. s dm cẽ qui loquat᷑ in ipso. Studi¬
osius gͥ deinceps considerem̃ quoñatli
ĩmo quanta indignatione abicere debea¬
mꝰ. aũtentes aures nr̃as ne audiamꝰ sangͥ¬
r̃ẽ ce sapientiã quã reuelat caro &e sangͥt
paruulos quoq babilonis. cogitatꝰ scił
lidentes ad petrã. ipsum etiã malignũ
cũ temptationib suis. a conspectu cordis
nrĩ abitientes. & deducentes in nicbilũ.
Eas uͦ cogitationes quȩ iustitiȩ & uerita¬
tis nos ãmonent. tota deuotione suscipi¬
entes. diuinȩ dignationis gr̃am habe¬
amꝰ. nec tante aliqñ benignitati inueni¬
am᷑ ingrati: scientis qm̃ ipse ẽ qui loqͥt

Expanded text:
aut per seipsum sane, aut per angelum suum. aut per seipsum sane, aut per angelum suum. Et quemadmodum de humano atque maligno spiritu dictum est, sic de angelico, et de divino: nec facile est quis loquatur discernere, nec ignorare periculosum; praesertim, cum certum sit, angelum bonum nunquam loqui ex semetipso, sed Deum esse qui loquitur in ipso. 6. Studiosius igitur deinceps consideremus, quonam mimo quanta indignatione abjicere debeamus, avertentes aures nostras ne audiamus sanguinem, et sapientiam quam revelat caro et sanguis: parvulos quoque Babylonis, cogitatus scillidentes ad petram: ipsum etiam malignum cum tentationibus suis a conspectu cordis nostri abjicientes, et deducentes ad nihilum. Eas vero cogitationes, quae justitiae et veritatis nos admonent, tota devotione suscipientes, divinae dignationi gratiam habeamus: nec aliquando tantae benignitati inveniamur ingrati, scientes quoniam ipse est qui loquitur