comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Si nũc age̾ possem quietũ modestũq miserũ. uul¬
tis cũ hoc iuiderim cm̃ testimoniũ dicã. Mirũ her¬
cules si scindo uestes/ nudo corpꝰ ignes flagella de¬
posco Insaniat neccẽ᷑ pat̾ cum solus hõc stiat
fallitur Iud̃. quisquis hoc quod postulo contẽptũ
quisquã audaciam putat filius urit exagitat.
et in tormẽta fugio dolorẽ. Si mentientis ẽ uel¬
le torqueri inuẽnite quid fac̾e debeat quĩ uerũ di¬
cit et nõ probat. Mentiris inquit bñ ꝙ ⁊ tu facis
nõ ẽẽ mͥ sine questione credendũ. Et qua spe fidẽ
mendatio meo causas diues assignas. Ignoro ꝑ¬
cussorem deinde te potissimũ de quo quererer e¬
legi. An scio ⁊ simltatib nr̃is occasionẽ orbi¬
tãtis indulgeo. Decipi me nõ potuisse manife¬
stũ est. filius meꝰ cũ parit̾ rediremꝰ occisus est.
An dinosc̾e percussorẽ nocte nõ potui cũ pcussor

Expanded text:
si nunc agere possem quietum modestumque miserum? vulsi nunc agere possem quietum modestumque miserum? vultis, cum hoc viderim, tantum testimonium dicam? mirum hercules, si scindo vestes, nudo corpus, ignes, flagella deposco! insaniat necesse est pater, cum solus hoc sciat. fallitur, iudices, quisquis hoc, quod postulo, contemptum, quisquis audaciam vocat: filius urit, exagitat, et inter tormenta fugio dolorem. si mentientis est velle torqueri, invenite, quid facere debeat, qui verum dicit et non probat. 'Mentiris,' inquit. bene quod et tu fateris non esse mihi sine quaestione credendum. et quas, per fidem, mendacio meo causas, dives, adsignas? ignoro percussorem, deinde te potissimum, de quo quererer, elegi, an scio, et simultatibus nostris occasionem orbitatis indulgeo? decipi me non potuisse manifestum est: filius meus, cum pariter rediremus, occisus est. an dinoscere percussorem nocte non potui, cum percussor
Abbreviated transcription (Latin):
uito hoĩe facias. Uis scire quid lex prospexerit
Ron exigo ut torqueatis. Quã multa dii deeq
nõ minꝰ sunt iusta quã lex exigit quarũdam in¬
iudia reꝵ ut uinci se magnitudo patiatur. Et qͥd¬
quid accessisse mireris tantũdem poscit in ultionẽ
nouitatis filius in cõspectu pris occisus ẽ. Torq̃¬
te securi nichil iniquiꝰ fieri p̃t. Ignostant persua¬
siones si facuiꝰ istud oĩm illicitaꝵ reꝵo cõsurapsit
Iniubiam et unde tormẽtis salua iusticia ẽ plꝰ
est de quo queritur ꝙͣ quomodo quendũ est Nul¬
lum debet iuderi iimicũ genus probationis ẽe
quoi solum ẽ/ et quidquid potuit prodesse uerita¬
ti nuqũa nocuit exemplo sufficit libertatis re¬
uen̾cie ꝙ torquetis ĩuiti ꝙ contra me nõ alius ĩ¬
uenit liberũ torqueri nõ licet. hoc est uid̾. ꝓpter
quod filiũ meũ diues corã me nõ timuit occide̾.
dicitis. Ita nõ erat cõtra proclamatiõis huiꝰ sidẽ.

Expanded text:
vito homine facias. vis scire, quid lex ista prospexerit? vito homine facias. vis scire, quid lex ista prospexerit? non exigo, ut torquearis. Quam multa, dii deaeque, non minus sunt iusta quam lex! exigit quarundam invidia rerum, ut vinci se consuetudo patiatur, et quicquid accidisse mireris, tantundem poscit in ultione novitatis. filius in conspectu patris occisus est; torquete securi: nihil iniquius fieri potest. ignoscant persuasiones, si facinus istud omnium inlicitarum rerum consumpsit invidiam, et, unde tormentis salva iustitia est, plus est de quo quaeritur, quam quo modo quaerendum est. nullum debet iniquum videri genus probationis esse, quod solum est, et quicquid potuit prodesse severitati, numquam nocuit exemplo. sufficit libertatis reverentiae quod torquetis inviti, quod contra me non alius invenit. Liberum torqueri non licet. hoc est, iudices, propter quod filium meum dives coram me non timuit occidere.dicitis? ita non erat contra proclamationis huius fidem,
Abbreviated transcription (Latin):
urristi donec probem torqu̾e tanquã mentientẽ lex in¬
quit liberũ hoĩem torqueri uetat. Per fide̾ iud. Qͥs
non hoc reum respondere credat/ cũ tormẽta postant᷑.
Nlemimi iud̾. credo dubiũ legẽ que torqueri hominẽ
liberũ uetat hoc prospexisse tm̃ ne quis torqu̾etur
ĩuitꝰ et iura que nos a seruiliũ corporuĩ condicione
secernũt impacientie tm̃ succurrisse uolentil̃. Dm̃
bñficioꝵ ista natura ẽ ut nõ sit neccessitas s potestas.
Quidquid in honorẽ alicuius ĩuentũ est desmet pͥ¬
ilegiũ uocari posse si cogas cunctasiuid ut inca
percurrite nusquã adeõ pro uobis sollicita lex est.
Ut quod p̾stat extorqueat dedit ceco talionis accio¬
nẽ nõ manꝰ recusantis impellit. Iniuriã cedeus
age permisit s nõ cogit ĩuitos/ adeo pene leuius
est ultionẽ perire ꝙͣ ptãtem. Genus ẜuitutis ẽ
canta libertas / ut eadẽ inquitas quidquid de in¬

Expanded text:
rasci, donec probem; torquete tamquam mentientem. 'Lex,' inrasci, donec probem; torquete tamquam mentientem. 'Lex,' inquit, 'liberum hominem torqueri vetat.' per fidem, iudices, quis non hoc eum respondere credat, cuius tormenta poscantur! nemini, iudices, credo dubium legem, quae torqueri liberum hominem vetat, hoc prospexisse tantum, ne quis torqueretur invitus, et iura, quae nos a servilium corporum condicione secernunt, inpatientiae tantum succurrisse nolentium. omnium beneficiorum ista natura est, ut non sit necessitas, sed potestas; quicquid in honorem alicuius inventum est, desinet privilegium vocari posse, si cogas. cuncta, si videtur, iura percurrite: nusquam adeo pro nobis sollicita lex est, ut, quod praestat, extorqueat. dedit caeco talionis actionem: num manus recusantis inpellit? iniuriarum, caedis agere permisit, sed non cogit invitos. adeo paene levius est ultionem perire quam potestatem. genus servitutis est coacta libertas, et eadem iniquitas, quicquid de in
Abbreviated transcription (Latin):
re somntatũ inuic̾e̾ sustiuẽtes muicẽ inmixi. rec
nisi magna pcussoris diligencia seꝑandi cũdiues
miedio natis horrore stricto mutrone prosiliit.
stupentib aitonitis ꝙ iiseris infoditillũ fortio¬
rem allum qui fortassis aliquid in mea morte fe¬
cisset. Conficeor iud̾ nichil tũt ocułoꝵ meoꝵ disi¬
getaa nchil egit cura misen prĩs porcussor no¬
luit agnosti uos nũc ciies uos omẽs humam ge¬
nierus affeat muserrimꝰ int̾rogo pat̾ suadente quid
facian. huine qũẽ uidetis circa me sanguẽ de
filii mer uuluerib excepi hiis manib labentis u
cussorue s si iei constius ero. aperire pectus istus
et totũ de uisterib meis lacius egerite pecteeit¬
tirũ uidi et mͥ nõ credit᷑ uidi Ita possim et torinẽ¬
tioidem dicẽ aut si compono si fingo urat lace¬
uer ⁊ nõ probem. Si uidetur torquẽdus sl̃ ins.
te dicenti. Itaq nõ depirecor qͥ iniꝰ uichii uelitis

Expanded text:
te comitatum invicem sustinentes, invicem innixi nec te comitatum invicem sustinentes, invicem innixi nec nisi magna percussoris diligentia separandi, cum dives medio noctis horrore stricto mucrone prosiluit et stupentibus attonitisque miseris confodit illum fortiorem, illum, qui fortassis aliquid in mea morte fecisset. confiteor, iudices, nihil tunc oculorum meorum diligentia, nihil egit cura miseri patris: percussor voluit agnosci. Vos nunc, cives, vos, omnes humani generis adfectus, miserrimus interrogo pater: suadete, quid faciam. hunc, quem videtis circa me sanguinem, de filii vulneribus excepi; his manibus labentis uncussoris filii mei conscius ero? aperite pectus istud et totum de visceribus meis latronis egerite secretum. vidi, et mihi non creditur! vidi, ita possim et in tormentis idem dicere. aut si conpono, si fingo, urar, lacerer, et non probem. si videtur, torquendus sum, iudices, te dicenti. itaque non deprecor, quominus mihi velitis
Abbreviated transcription (Latin):
tormenta. Est adu̾soꝵ meor et ista nouitas ꝙ uecte
habetis ea mͥ rõne succiurre qua odissetis aliũ nec
quidquã est homme infeliciuis proquo tormẽta sũt
porcussorẽ a me filii mei uisum s̃e contendo facurꝰ
est hoc uor nõ deprehende. Si mendaciũ est ifacuꝰ
ẽ hoc me no probare si uerũ est. Qruod ad me quid̃
illam rursus aute oculos cogitacõnes reponunt.
Iam michi iudeor et in tormentis ẽẽ confessus filiũ
ud̾ꝰ. habiu sicut erecti et subluis auiiii. Ita ꝙ nũdiĩ
suos haberet mimicos et quẽ nemo adhus uisi causa¬
mei tantũ doloris accideret. O parentũ misera condi¬
cio ꝙͣ uouis ĩnsitatis q patemꝰ insidiis. Nõ exasꝑauiꝰ
hor uniquã iud̾. simulatũ timuisset ingeniũ. uteo
cirs eredunt. Eigo sum maudita małoꝵ nouitate ꝑ¬
rossus cuiis unicus Ideo tm̃ occisus est ut uiderẽ.
fortua custodes toebanur pauꝑem mutua preta¬

Expanded text:
tormenta. est adversorum meorum et ista novitas, quod necesse tormenta. est adversorum meorum et ista novitas, quod necesse habetis ea mihi ratione succurrere, qua odissetis alium, nec quicquam est homine infelicius, pro quo tormenta sunt. percussorem a me filii mei visum esse contendo; facinus est hoc vos non deprehendere, si mendacium est, facinus est hoc me non probare, si verum est. quod ad me quidemam, et noctem illam rursus ante oculos meos cogitationes reponunt: iam mihi videor et in tormentis esse confessus. filium, iudices, habui, sicut erecti ac sublimis animi, ita qui nondum suos haberet inimicos, et quem nemo adhuc nisi causa tantum mei doloris occideret. o parentum misera condicio, quam novis inusitatisque patemus insidiis! nos exasperamus, timuisset ingenium, ut eotiis credunt! ego sum inaudita malorum novitate percussus, cuius unicus ideo tantum occisus est, ut viderem. fortuna custodes, tuebamur pauperem mutua pieta
Abbreviated transcription (Latin):
fosta nec aliuĩ spectauam publicaꝵ suspitionũ de silis mei
morte consensum ꝙͣ si percussorem uidentis omẽs hui
his tit corquetur nueni. postquã satis nõ uodebarit᷑
explicare uerba que iudecã confugi ad fud̃ doloris
torqueri nosit innuicũ. Quos putatis crucatus dem¬
tem pati quẽ dosorẽ quod hoc michi uegat ꝙͣ ueslet
Ioes tm̃ filium meũ non occidisse ut mͥ posset indusg̃e
tormenta. Ad hoc creditis ud̾. duutẽ fac̾e legilm
libertatisq respectu et rerĩpro exemplo ẽẽ sollici¬
tum. Ille uõ nũc laceratur. et sic magis nr̃o dolore
fruitur. Opere p̃cium est inmico negare tolmẽta
cũ feteris ut uelit ip̃e torqueri. Illud igr̃ a nobiudic̾.
infelicissimꝰ oĩm mortaliũ peto ne cũ maudita iucre¬
dibilia passus sum iuisereri uelitis corporis mera
Crudelius ⁊ indigius est ꝙͣ torqueri non nupetrare

Expanded text:
festa, nec alium expectaveram publicarum suspicionum de filii mei festa, nec alium expectaveram publicarum suspicionum de filii mei morte consensum, quam si percussorem videretis omnes. hic, hic, ut torquerer, inveni; postquam satis non videbantur explicare verba quod videram, confugi ad fidem doloris. torqueri nolit inimicum. quos nunc putatis cruciatus divitem pati, quem dolorem, quod hoc mihi negat? Quam vellet ideo tantum filium meum non occidisse, ut mihi posset indulgere tormenta! an hoc creditis, iudices, divitem facere legum libertatisque respectu, et reum pro exemplo esse sollicitum? ille vero nunc laceratur, etsi magis nostro dolore fruitur: operae pretium est inimico negare tormenta, cum feceris, ut velit ipse torqueri. Illud igitur a vobis, iudices, infelicissimus omnium mortalium peto, ne, cum inaudita, incredibilia passus sim, misereri velitis corporis mei; crudelius et indignius est quam torqueri non impetrare
Abbreviated transcription (Latin):
siunguloꝵ domos ad genua pret̾eunciũ ibo. et recep¬
to t̃am miseri more suplex nõ cibos petam/ nõ stipẽ
mendicabo terrã ⁊ collatas miserantiũ manuglebas
aut ꝙ certe l filium in mari proiciam. Iam crude¬
les aque et uenti male scdĩ reddo uobis ur̃m̃ bñfi¬
cium ferte quolibet ad barbaros lic ad hostes licet
ad piratas fortasse aliquis iubebit sepeliri. Certe
quod scio nemo prchibebit¬
Iuimici. pauperi erat filius. ⁊ occe quadam
interemptum diues contradicit ex lege.
Encio Iudices plurimũ detrahi calamita¬
tib meis miseratiõis ꝙ ad uos detulisse
postam. pacior iniidiam hõĩs exigentis aliena tor¬
menta. Non possum tamẽ uł in uobis probare
quod patiar ꝙ michi nõ est relicta miseri patris
infirmitas. Percussorẽ filii mei uidi et miserior
sum ꝙͣ si nestirem quis ocidisset. Fateor igitur uid̃.
ipe miror/ unde ad hoc probationis genus repente¬
confugerim. uenerã tanquã nũciaturꝰ iudubia iani¬

Expanded text:
singulorum domos ad genua praetereuntium ibo et recepto tamen miseris more supplex non cibos petam, non stipem; mendicabo terram et conlatas miserantium manu glebas, aut, quod certe licet, filium in mare proiciam: iam, crudeles aquae et venti male secundi, reddo vobis vestrum beneficium; ferte quo libet, licet ad barbaros, licet ad hostes, licet ad piratas. fortasse aliquis iubebit sepeliri; certe, quod sciam, nemo prohibebitinimici. pauperi erat filius. nocte quadam pinteremptum. dives contradicit ex lege. Sentio, iudices, plurimum detrahi calamitatibus meis miserationis, quod ad vos detulisse poscam, patior invidiam hominis exigentis aliena tormenta. non possum tamen, ut velim, vobis approbare, quid patiar, quod mihi non est relicta miseri patris infirmitas. percussorem filii mei vidi, et miserior sum, quam si nescirem, quis occidisset. fateor igitur, iudices, ipse miror, unde ad hoc probationis genus repenteconfugerim. veneram tamquam nuntiaturus indubia, mani
Abbreviated transcription (Latin):
sus ut nõ intelligam pete̾ me ꝙ diues possit eua¬
de et petã magis per percussorẽ torqueri. S quid
me uultis. Non debeo posse metiri hono qui cũ fi¬
lius meꝰ occide̾tur int̾fui u̾i̾tati tm̃ presto paciam
Exigo quonẽ in qua quid dicturꝰ sim nestio quid
debeam dice̾ iudi stio uultis post hec argumentis
suspitionib agamꝰ breniora tormenta sunt. Non
tanien me nõ torqueri si inͥ torto utiq credendũ
ẽ. Quonsq me crudelissime mortalium metus
simulatione deludis. Ego magis qui postulo tor¬
menta trmeo Ego qui nichil facẽ potuicũ uidem.
Suspecta est tͥ nr̃a paciencia. uides eĩ hortatur
nos contra dolorẽ prime robur etatis solidũ ple¬
nũq corpus. Quã facilis quã expedita res est
torqueri miserũ. affero ad quõnem iam planctib
mebra liuentia quãtũ aĩe quãtũ sangius orbi¬
tas traxit. Quanto nibeailiora sunt hec cotidi¬

Expanded text:
sus, ut non intelligam petere me, quod dives possit evasus, ut non intelligam petere me, quod dives possit evadere, et paene magis pro percussore torqueri; sed quid me facere vultis? non debeo posse mentiri, homo qui, cum filius meus occideretur, interfui. veritati tantum praesto patientiam, exigo quaestionem, in qua quid dicturus sim, nescio; quid debeam dicere, vidi, scio. vultis post hoc argumentis, suspicionibus agam? leviora tormenta sunt! Non tamen me non torqueri, si mihi torto utique credendum est. quousque me, crudelissime mortalium, metus simulatione deludis? ego magis, qui postulo tormenta, timeo, ego, qui nihil facere potui, cum viderem. suspecta tibi est nostra patientia; vides enim, hortatur nos contra dolorem primae robur aetatis, solidum plenumque corpus. quam facilis, quam expedita res est torquere miserum! adfero ad quaestionem iam planctibus membra liventia; quantum animae, quantum sanguinis orbitas traxit, quanto inbecilliora sunt haec cotidi
Abbreviated transcription (Latin):
lera frangit occursu. Nos inquã sumꝰ quos le¬
ges suꝑuacuũ putauñt torqueri. unde nobis int̾
quia exigis ut torquearis. Aliud sunt iiuice
tormenta aliud uelle torqueri felices illos qͥ
accusare noluerũt. Metur cleuiẽtiã et fauorẽ qͥs¬
quis ad illa tremẽs exaniuusq perducit᷑ quẽ uix
agentib tortor abducit cũ iam scissas quoq diffi¬
cile possis eriꝑe uestes. Ego ꝙͣadmodũ uultis de¬
p̃cor qui uideor prouccasse cortorẽ. Ille ille sine ul¬
la nuseratiõe laceratur cui ad singłos ictus dici¬
tur ipẽ uoliusti quẽ nõ decet rogare qui creditur
finge̾ proclamatioes simiulare genitꝰ de quo
yͥmũ uidentur uindicanda tormenta. Non ĩue¬
mo uid̾. quid sꝑare possit qui mentit᷑ et exigit
quõnem hoĩ qui uult torqueri dui nõ creditur nec
uerũ dicenti. Nec est iud̃. quod putetis adeo mͥ tͥstissi¬
mã orbitatẽ om̃es humanoꝵ pectoro eripusse sen¬

Expanded text:
bera frangit occursu. nos, inquam, sumus, quos lebera frangit occursu. nos, inquam, sumus, quos leges supervacuum putavere torqueri. unde nobis inter quia exigis, ut torquearis.' aliud sunt, inimice, tormenta, aliud velle torqueri. felices illos, qui recusare voluerunt! meretur clementiam et favorem quisquis ad illa tremens exanimisque perducitur, quem vix a genibus tortor abducit, cui iam scissas quoque difficile possis eripere vestes. ego quemadmodum vultis deprecer, qui videor provocasse tortorem? ille, ille sine ulla miseratione laceratur, cui ad singulos ictus dicitur: 'ipse voluisti', quem non decet rogare, qui creditur fingere proclamationes, simulare gemitus, de quo primum videntur vindicanda tormenta. non invenio, iudices, quid sperare possit, qui mentitur et exigit quaestionem. homini, qui vult torqueri, diu non creditur nec verum dicenti. nec est, iudices, quod putetis adeo mihi tristissimam orbitatem omnis humanorum pectorum rapuisse sen
Abbreviated transcription (Latin):
eius sum. Tormẽta postulo. En ad quod cõfugiat ho
qui se sciat posse mẽtiri. Nulla ẽ ratio quonũ re¬
licta mortalib s adiuuãt contra u̾i̾tatem/ ⁊ subla¬
ta ẽ de reb humanas neccessitatis huiꝰ utilitas si
iã ultro tuetur explieatq fungentib. huc usq
durãt artis ingena mortaliũ. Et licet sit aliquis
secreti firmitate cõpositus hoĩem tamen ultra
quetut que dixit ante tormẽta nõ refert ciuius
nẽ an recusem. Quid interest tormentoꝵ bre¬
ius futurus similis houiniũ qui fatetur ĩuitꝰ.¬
Nouũ ud̾. mauditũq Reb hũanis aꝑitur exem¬
plum. ⁊emo unquã ideo torqueri non debuit qr
mẽtiretur. S et si fas est ind̾. dubitare de fide
Quociens corporis ẽ rixa cũ mẽbris cũ cruciatus
agnoscit assidius suppliciis durata paciã ⁊ hoĩ nõ
est noua res dolor corpus applieui ꝙ scissa lacera¬
taqz ueste pͥmũ ferre nõ p̃t pudorem quia nescit
ad flagelloꝵ uires mẽbra compone̾ nec ullo uer¬

Expanded text:
i~. Tormenta postulo. en ad quod confugiat homo, qui se sciat posse mentiri! nulla est ratio quaestionum relicta mortalibus, si adiuvant contra veritatem, et sublata est de rebus humanis necessitatis huius utilitas, si causam ultro tuetur explicatque fingentibus. hucusque durant artis ingenia mortalium, et, licet sit aliquis secreti firmitate conpositus, hominem tamen ultra quetur, quod dixit ante tormenta. non refert, cuius igam quaestionem, an recusem, quid interest tormentorum, brevi futurus similis homini, qui fateatur invitauditumque rebus humanis aperitur exemplum: nemo umquam ideo torqueri non debuit, quia mentiretur. Sed etsi fas est, iudices, dubitare de fide quotiens tortori est rixa cum membris, tum cruciatus agnoscit adsiduis suppliciis durata patientia, ~et homini non est nova res dolor corpus appliciti~ quod scissa lacerataque veste primum ferre non potest pudorem, quod nescit ad flagellorum vices membra conponere nec ullo ver
Abbreviated transcription (Latin):
rasse in carce̾ meo. Nundum matri satiffactũ est.
Que penas a cadau̾ib exigis audi sequentia tpra
Mors ip̃a filii tui naufragiũ fecit ꝑ tot fluctus
uolutatũ corpus inturnuit tot illisum scopulie
tam spaciosis traccũ arems nusquã tam̃e infeli¬

Expanded text:
rasse in carcere meo? Nondum matri satisfactum est. rasse in carcere meo? Nondum matri satisfactum est. quoniam poenas a cadaveribus exigis, audi sequentia tempora. mors ipsa filii tui naufragium fecit, per tot fluctus volutatum corpus intumuit, tot inlisum scopulis, tam spatiosis tractum hare
Abbreviated transcription (Latin):
rabile exemplũ tenaci memorie traditũ in ip̃a a¬
stra sublumẽ pennata uirtꝰ feret. S iu̾ ista laus
tua caro constat nõ erat sauctius lectulo matris in
diui̾e. Me interim ut ceperat tabes lenta consunĩe.
Me quoqz ut debebat sola senem mors redemisset. E
cũ exarme corpus in fluctꝰ eẽt abiectum si conti¬
gisset suul tempestas quod equius erat tu me
fili sepelisses fefellit te iugertꝰ honestis auimis
glie amor spem tibi perpetue laudis imposuit.
Ubi uirtꝰ. ubi pietas ꝑisti miser et male audis non
moriente pr̃ assedi non egri caput molliori sede cõposiu
nõ fatigatũ latꝰ mutauĩ nõ sp̃m excepi absens epti¬
ctus cursus mortẽ tuã inuemi. Nemo egro uincula la¬
uauit. nemo manꝰ ferro sordidas ad accpiendos suui
um desideria nõ habiusti quẽ postẽs quomo te uicu¬
la composuerant Iaciusti matrẽ patrem propiuquos
tm̃ cogitasti. Nũquid indulgeo michi ꝙ ce puto iuspi¬

Expanded text:
rabile exemplum tenaci memoriae traditum in ipsa arabile exemplum tenaci memoriae traditum in ipsa astra sublimem pinnata Virtus feret; sed mihi ista laus tua caro constat. non erat satius lectulo matris incdimere. me interim, ut coeperat, tabes lenta consumeret, me, quae debebat sola, senem mors redemisset, et, cum exanime corpus in fluctus esset abiectum, si contigisset similis tempestas, quod aequius erat, tu me, fili, sepelisses. fefellit te ingenitus honestis animis gloriae amor, spes tibi perpetuae laudis inposuit: ubi virtus, ubi pietas? peristi, miser, et male audis. non morienti pater adsedi, non aegri caput molliori sede conposui, non fatigatum latus mutavi, non spiritum excepi. absens exstinctus, eversus mortem tuam inveni; nemo aegro vincla laxavit, nemo manus ferro sordidas ad accipiendos remiium desideria non habuisti quem posceres. quomodo te vincula composuerant, iacuisti. matrem, patrem, propinquos tantum cogitasti. numquid indulgeo mihi, quod te puto exspi
Abbreviated transcription (Latin):
matĩa suꝑabit eciã si nichil dixõ insi quod obiectũ ẽ
lucẽ libertateuiq prĩ filius reddidit ⁊ quod aure ĩ¬
auditũ est magis me amaiit ꝙͣ uellem. Ing̾ssus ẽ
maria in quibz iã minium periculi tempestas ht̃ et
quod int̾ ista difficilimũ est amore mei uicit eciam
matrẽ suani. Tace ne faria liugua. Ergo tu ista lau
gari malis prĩs successit subit libens penã pietas
eciam stelerib grauẽ. Tu melior uxor que facturũ
retinebas. Comparate nũc si quis preu per hostes
solos tulit qui cõueniencia in pr̃em tela excepisset
simplici tamẽ morte defunctꝰ est. unũ legimꝰ qui ui¬
carias pro pre nõ quid̃ piratis aut mari manꝰ obtu¬
lerit s ubi ut redinui posset me muiserũ dicendũ est
ꝙ hoc ip̃o nõ admoneor exemplo in honorẽ pietatis
eciam dampnati sepeliuntur. hoc alii laudant ego q̃¬
ror. Te quid̃ iuuenis oĩa sclã loqũtur. et te admi¬

Expanded text:
materia superabit, etiamsi nihil dixero, nisi quod obiectum est. materia superabit, etiamsi nihil dixero, nisi quod obiectum est. lucem libertatemque patri filius reddidit, et, quod ante inauditum est, magis me amavit quam vellem. ingressus est maria, in quibus iam minimum periculi tempestas habet, et, quod inter ista difficillimum est, amore mei vicit etiam matrem suam. tace, nefaria lingua: ergo tu ista laudgari, malis patris successit. subit libens poenam pietas etiam sceleribus gravem. tu melius, uxor, quae facturum retinebas. conparate nunc, si quis patrem per hostes solus tulit, qui, cum venientia in patrem tela excepisset, simplici tamen morte defunctus est. unum legimus, qui vicarias pro patre non quidem piratis aut mari manus obtulerit, sed ubi redimi posset. me miserum! dicendum est, quod hoc ipso admoneor exemplo: in honorem pietatis etiam damnati sepeliuntur. Haec alii laudant, ego queror. te quidem, iuvenis, omnia saecula loquentur, et admi
Abbreviated transcription (Latin):
tem pet̾e aut alia usib neccessaria pars contingeret.
Si uero dum adiuiuatur parens nchil refert ubi sit
ille qui adiuuat quia p̾sens cura exhibet quidquid ego
tͥ prestiti ad auctorẽ numinis . i. ad redemptorẽ meũ
transferendũ cũ non assedi nõ consolatꝰ sum nõ mi¬
instraui non tuli nõ demq totꝰ tibi reduci uerũ fatẽ¬
dum ẽ si deẜtam te putas mea cuspa ẽ. S iã tẽpꝰ
est ista que nõ excusata debent iuden uerũ pulchra
atq magnifica aio maiore defende̾ ⁊ cũ iudiciũ agat᷑
exempli tandem cam̃ suã intellige̾ hoc saltẽ habebis
miserrime fili ꝙ honoratis continge̾ funerib solet
defunctꝰ laudaberis Omia licet huc reuoceuiꝰ p̾tari¬
ta et ad cauendas uinꝰ laudes unniu̾soꝵ uatũ st̃pto¬
rũq ora consenciant. uiicet tamẽ res ista nulle
liuguas ip̃aq si scit aliquã corpore uno facundiã

Expanded text:
tem petere aut alia usibus necessaria parare continget. tem petere aut alia usibus necessaria parare continget. si vero, dum adiuvatur parens, nihil refert, ubi sit ille, qui adiuvat, quia praesens cura exhibetur, quidquid tibi ego praestiti ad auctorem muneris, id est, ad redemptorem meum, transferendum est. non assedi, non consolatus sum, non ministravi, non opem tuli, non denique totus tibi redivi? verum fatendum est: si desertam te putas, mea culpa est. Sed iam tempus est ista, quae non excusata debent videri, verum pulchra atque magnifica, animo maiore defendere et, cum iudicium agatur exempli, tandem causam suam intellegere, hoc saltem habebis, miserrime fili, quod honoratis contingere funeribus solet: defunctus laudaberis. omnia licet huc revocemus praeterita, et ad canendas unius laudes universorum vatum scriptorumque ora consentiant, vincet tamen res ista mille linguas, ipsamque, si sit aliqua corpore uno, facundiam
Abbreviated transcription (Latin):
experti periculũ credidit tuuens ne si sibi nõ paruisset
nemo ne nos putasset collude̾ Ceterum me poterat
nõ redim̾e cũ tu clamares ceca sum oculos desiderii
uiri perdidi solitudinẽ ferre nõ possũ. Ita ille ad re¬
demptionẽ meã excusatius profectꝰ eẽt si me minꝰ
desiderasses. Dubitatur an tua cã fecerit ⁊ filiũ et
uirũ habe̾ nõ potas. Reodidit tͥ quẽ magis arabas
Siste iam lacrimas maritũ reduce̾ incolumẽ accipe.
Quid irascĩs. Que tanta mutatio ẽ. Quis hoc tre¬
det. Queris discessisse quẽ odisti cũ eũ nolis redisse
quẽ diligis ⁊t qui ut supͣ probauimꝰ is parentes m
calamitate deserit qui opem nõ fert et ut nũc ostẽ¬
demus optimꝰ filius corpore suo adiutoria matri re¬
deunt profecto opem tulit idem nõ deseruit. Nai si ut
aute dixi ne uestigio quid̃ abisse a museris licet ne ipõꝵ
quid̃ causa qui adiuuatur discede fas erit nec cibos sal¬

Expanded text:
experti periculum credidit. iuvenis nisi tibi non paruisset, experti periculum credidit. iuvenis nisi tibi non paruisset, nemo non vos putasset colludere. ceterum me poterat non redimere, cum tu clamares: 'caeca sum, oculos desiderio viri perdidi, solitudinem ferre non possum'? ita ille ad redemptionem meam excusatius profectus esset, si me minus desiderasses? dubitabitur, an tua causa fecerit? et filium et virum habere non poteras; reddidit tibi quem magis amabas. siste iam lacrimas, maritum reducem, incolumem accipe. quid irasceris, quae tanta mutatio est? quis hoc crederet? quereris discessisse quem odisti, cum eum nolis redisse quem diligis. Atquin si, ut supra probavimus, is parentes in calamitate deserit, qui opem non fert, et, ut nunc ostendemus, optimus filius corpore suo adiutoria matri redemit, profecto opem tulit, id est, non deseruit, nam si, ut ante dixi, ne vestigio quidem abisse a miseris licet, ne ipsorum quidem causa, qui adiuvantur, discedere fas erit, nec cibos sal
Abbreviated transcription (Latin):
nalem quod utiq in cõfessione ẽ nemo alius re¬
demisset ꝙͣ filius meꝰ. Et ego sie ago tanquam
hoc tm̃ filius propt̾ me fecerit quãquã in hec
litigaui ꝙ a modo tͥ ip̃a excidisti. Et quãquã id
agas ut nũta tua ĩiuria unicas nouũ induxisti
rigorẽ nõ ꝑhibeo taniẽ testimoniũ ad redẽptio¬
nem meã. filiũ ip̃a misisti cũ sic plangẽs eũ mor¬
tẽ p̃careris cũ te om̃i uiouatã uolũptate cla¬
mares. Cum sepus genies captuutatẽ meã
ꝙͣ cecitatẽ tuami. Non erat illi ferreũ pectus.
ne cor silice concretũ. Ut hoc pati equo possit animo.
At retin̾e nõ potiusti nũc tibidicam ht̃ pietas impe¬
tũ suũ. nec ullũ dnm nouit affeatꝰ nec ille ce po¬
tuit retine̾ ne fleres. Audi quod est uerus. A liud pu¬
tauit nõ erat credibile obstare te redemptioĩ mee.
Int̾pretatꝰ est mat̾nũ metũ et maris domiuu nr̃e male

Expanded text:
nalem, quod utique in confessione est, nemo alius renalem, quod utique in confessione est, nemo alius redemisset quam filius meus. Et ego sic ago, tamquam hoc tantum filius propter me fecerit. quamquam in hoc litigatu quodammodo tibi ipsa excidisti, et, tamquam id agas, ut merita tua iniuria vincas, novum induisti rigorem, non prohibeo tamen testimonium: ad redemptionem meam filium ipsa misisti, cum sic plangeres, cum mortem precareris, cum te omni viduatam voluptate clamares, cum saepius gemeres captivitatem meam quam caecitatem tuam. non erat illi ferreum pectus nec cor silice concretum, ut haec pati posset aequo animo. At retinere non potuisti. non dicam tibi: habet pietas impetum suum, nec ullum dominum novit adfectus. nec ille potuit te retinere, ne fleres. audi quod est verius: aliud putavit. non erat credibile obstare te redemptioni meae. interpretatus est maternum metum, et maris domui nostrae male
Abbreviated transcription (Latin):
morbo peristi. Compara terrã mari domũ naui.
lectulũ carceri libertatẽ seruituti desidĩũ oculo¬
rũ toerꝰ corporis dãpno. Quo nos longiꝰ duxit
Calamitatũ nr̃aꝵ misera cõtemptio. Ceci eciã
litigare possunt captiui nec uiu̾e̾. uerũ hec eciã¬
si in equo ponen̾tur multũ tamie in altam par¬
pronuctit᷑. Stulta cura ẽ que spẽ nõ habuit.
Ego redini poterã tusanari non poteras.
Qualistũq ista calantas ĩemendabilis cecidit
lectulo inefficax sedulitas ⁊ acceptis epłis meis
iuuenis filius uichil aliud ꝙͣ cl̃ matre fleuisset.
Quia profectꝰ est alt̾ius tamẽ parentis calanu¬
tas emendata est/ Si remansisset ⁊ matrẽ ce¬
cã haberet et patrẽ captiuũ. Adicio ꝙ tͥ non
neccessaria filii pñcia fuit assid̾e̾ enũ cibos m̃istra¬
re manũ porrig̾e̾ quilibet poterat. Mentior
ubi fc̃m̃ est Me abillis captũ dira conditioẽ ue¬

Expanded text:
morbo peristi. compara terram mari, domum navi, morbo peristi. compara terram mari, domum navi, lectulum carceri, libertatem servituti, desiderium oculorum totius corporis damno. quo nos longius ducit calamitatium nostrarum misera contentio? caeci etiam litigare possunt, captivi nec vivere. Verum haec etiamsi in aequo ponerentur, multum tamen in alteram parpromittitur; stulta cura est, quae spem non habet. ego redimi poteram, tu sanari non poteras. qualiscumque ista calamitas, inemendabilis cecidit;edisset scilicet lectulo inefficax sedulitas et acceptis epistolis meis iuvenis filius nihil aliud quam cum matre flevisset? quia profectus est, alterius tamen parentis calamitas emendata est. si remansisset, et matrem caecam haberet et patrem captivum. adice eo quod tibi non necessaria filii praesentia fuit; adsidere enim, cibos ministrare, manum porrigere quilibet poterat; mentior, nisi factum est. me ab illis captum tam dura condicione ve
Abbreviated transcription (Latin):
Transeo hirsutos hostiũ nultꝰ eciã inimanium
barbaroꝵ fremtꝰ feros tantũq michi ẽẽ coti
die metuendũ quãtũ pati captꝰ aud̾e̾ pirata po¬
tuisset nichil cũ desiderio suoꝵ grauius tram
ne quẽ de meis inderẽ nichil tempestate mina¬
tiuis cotidie naufragiũ optaui. Nam mortẽ con¬
fitebar semli muercia una c̃ã ninꝰ cupiebã ne
defunctũ nemo sepeliret Quã uestẽ relictã cap¬
tiuo putas nisi que preda nõ erat Quales epu¬
las cibosq prebent qui ip̃i rapto uiuut. Nã
illa satis digna quid̃ quis dixerit udum carcem
et nauculam sentina mundatã ⁊ impositum
nuda trabe ĩrequietũ latꝰ reiunctas post terga
manus alligatos tanquã eẽt qua fugeremꝰ
pedes. Sole in carc̾e̾ tenebre iuuabant. Sope de
aurib questus sum q̃ sonũ flagelloꝵ gẽnutusꝙ
cesoro quãuis inspectis obrute comis accipent᷑
dura metꝰ sui exempla. Miserũ me fili nẽpe

Expanded text:
transeo hirsutos hostium vultus et immanium transeo hirsutos hostium vultus et immanium barbarorum feros fremitus, tantumque mihi cotidie esse metuendum, quantum pati captus, audere pirata potuisset. nihil est desiderio suorum gravius; timui, ne quem ex meis viderem. nihil tempestate minacius; cotidie naufragium optavi. nam mortem, confiteor, senili inertia una causa minus cupiebam: ne defunctum nemo sepeliret. quam vestem relictam captivo putas, nisi quae praeda non erat? quales epulas cibosque praebent, qui ipsi rapto vivunt? nam illa quidem satis digne quis dixerit, udum carcerem et inundata sentina vincula et impositum nuda trabe inrequietum latus, revinctas pone tergum manus, alligatos, tamquam esset, qua fugeremus, pedes? solae in carcere tenebrae iuvabant. saepe de auribus questus sum, quae sonum flagellorum gemitumque caesorum quamvis impexis obrutae comis acciperent, dira metus sui exempla. miserum me, fili: nempe
Abbreviated transcription (Latin):
per estis intra domũ uno plurimũ loco leuibz officus
affixe. Tuũ quid̾ affectũ si bñ noui nulla magis eã
cecitate doluisti ꝙͣ ꝙ ad redimendũ maritũ ire nõ
posses hec tua calamitas erat. Extunemꝰ meã.
nulli quid̾ granior uisa est ꝙͣ tibi audi tamẽ ꝙͣ mł¬
ta in illis epłis nõ scripserim. O sili in quib te
malis reliqui. Iam illa pͥncipalis ac maxiã dono
dñi concessa libertas/ nec hominũ solũ s feraꝵ
uolucrũq sensib fixa ⁊ ingenita pͥmũ spoluĩ fuit
Me perdidi uenale mancipiũ ciuis romanꝰ mer¬
ces motũ liberoꝵ ⁊ libertatẽ senex dedisto. ⁊
natꝰ ingenuus uenire opto. mimimũ ẽ habitamꝰ
in fluctib ꝓberni nos ferunt uenti nõ statio nõ
sedes nõ quies si ꝙ maloꝵ meor maxinua portio ẽ
tam miseri sunt eciã dñi mei. Cito preteunda ẽ
memoria propt̾ me uxori grauis inͥ propt̾ filiũ

Expanded text:
per estis intra domum, uno plurimum loco levibus officiis per estis intra domum, uno plurimum loco levibus officiis adfixae. tuum quidem adfectum si bene novi, nulla magis causa caecitatem doluisti, quam quod ad redimendum maritum ire non posses. Haec tua calamitas erat; aestimemus meam. nulli quidem gravior visa est quam tibi, audi tamen, quam multa in illis epistolis non scripserim. o fili, in quibus te malis reliqui! iam illa principalis ac maxima dono deum concessa libertas, nec hominum solum sed ferarum volucrumque sensibus fixa et ingenita, primum spolium fuit: me ipse perdidices fio, et libertatem senex dedisco, et natus ingenuus venire opto. minimum est: habitamus in fluctibus, hiberni nos ferunt venti; non statio, non sedes, non quies, sed, quod malorum meorum maxima portio est, tam miseri sunt etiam domini mei. cito praetereunda est memoria propter me uxori gravis, mihi propter filium.
Abbreviated transcription (Latin):
calamitas ⁊ in quancũq fortunã bũ libertas tot
uoluptates. Eruere possunt unũ dolorẽ nã deside¬
riũ lucis si male meis compares eciã delicatũ ẽ
Non aliquid rep natura genitura ẽ spectaculo i
nouũ ac nõ quidquid specõsissimũ pulcherrimũq
tempoꝵ portionẽ ĩuoluit obscuritas ex parte sui
ip̃a quodã a modo ceca natura ẽ cui alienis oculis
uti licet audire improꝑare imꝑare ouiꝰ misteriis
officia non desunt non eñ defuerunt insi se engit
⁊ fortune sue uõuem erooit et p̾sertin in tã boua
cecitatis constĩa aĩ uicio miser est nõ debet dolere
quippiamz qui propt̾ gliari quẽ quã cuuislibet ex
quatũq cã hũc in cursum parassem leuius taniẽ ẽ ma¬
lum femme nõ em̃ nauigatr̃is nõ legationẽ obitis
nõ frequẽti uariatior ꝑegrinatione uariatis aspecꝰ.
nõ militaris uos nõ forensis ratio deducit. Alioqͥm se¬

Expanded text:
calamitas et in quacumque fortuna beata libertas. tot calamitas et in quacumque fortuna beata libertas. tot voluptates obruere possunt unum dolorem. nam lucis desiderium, si malis meis compares, etiam delicatum est. num enim aliquid rerum natura genitura est spectaculo nostro novum, ac non, quicquid speciosissimum pulcherrimumque temporum portionem involvit obscuritas, et ex parte sui ipsa quodammodo caeca natura est. cui alienis oculis uti licet, audire, imperare, cuius ministeriis officia non desunt non enim defuerunt, nisi se erigit et fortunae suae rationem reddit, et praesertim in tam bona caecitatis conscientia, animi vitio miser est. non debet dolere quispiam, qui potest gloriari. Quamquam cuiuslibet et quacumque causa hunc incursum passae levius est tamen malum feminae: non enim navigatis, non legationem obitis, non frequenti peregrinatione variatis aspectus, non militaris vos, non forensis ratio deducit. alioquin sem
Abbreviated transcription (Latin):
unico aũ eporaui siliũ quẽ tu cogares. Si quisquã
figurationẽ quãdã in hac maloꝵ conditione iuud̾.
foueat fortuna queso absit curꝰ tanta calautas
fuit abstuleratq s̾ oculos minius affectus ⁊ de qͥu¬
latas iudendi noluptates impeditos rerũ accus
Taniẽ si nõ iiqui iud̾. sumꝰ nec ambicõsa mise¬
risunt qui miseriis mederi hisdem possunt. Iefe¬
rã no solum quiã unicendũtichi s magis eccã qr
consulendũ ẽ. Nam quando omne tormentũ cor¬
poris abest dolor q mẽbroꝵ qui omñẽ cogitacõ¬
ne in se rapit felicit̾ cessat suꝑest ut cruciet
niuiũ ocim es assidua quies res si nõ suit necci¬
tate iocunde nã uisus dampuũt sarcuĩt roliq̃ uo¬
luptates odor. gustus. tactꝰ. auditꝰ. Quib tam¬
si deesse sũma fatendũ est nõ est tamẽ sũme cala¬
mtatis loco numanda parũ plena felicitas domꝰ
certe propria lectꝰq gemialis conuẽtꝰ propinqͦ¬
rũ ẜuo amitoꝵ. Ip̃a quid̃ raro contingit honesta

Expanded text:
 quam tu rogares. Si se quisquam figuratione quadam in hac malorum condicione iudicem ponat, fortuna quaeso absit, cuius tanta calamitas fuit. abstulerat quidem tibi oculos nimius adfectus, et de quilatas videndi voluptates, impeditos rerum actus, tamen, si non iniqui iudices sumus nec ambitiose miseri, sunt quae his mederi possint; referam non solum, quia vincenda mihi, sed magis etiam quia consolanda es. nam quando omne tormentum corporis abest, dolorque membrorum, qui totam cogitationem in se rapit, feliciter cessat, superest, ut cruciet nimium otium et assidua quies, res, si non sint necessitate, iocundae. nam visus damnum sarciunt reliquae voluptates, odor, gustus, tactus, auditus. quibus tamenetsi deesse summam fatendum est, non est tamen maximae calamitatis loco numeranda parum plena felicitas. domus certe propria lectusque genialis, conventus propinquorum, sermo amicorum, ipsa quod raro contingit honesta
Abbreviated transcription (Latin):
ulterioris erpe statione contingũt que uera ẽẽ et
credo miser et opto cito iturus ad filiũ. Certe rerũ
natura ut in genan̾dis alendisq hoĩb que nectĩa e¬
rant ex se ipa prospexit. Ita cũ rur sus opus suũ re¬
soluit corpora ura ꝙͣ primũ reduce̾ ad pͥncipia festiat
ut desertis eciã locis arta cadauer tracta ymbrib t̾¬
ra concrescit aggerãt puluem uenti ⁊ liquefacta
multa die membra paulatim humꝰ ebibit/ eciã si nul¬
lus operit at ip̃a longo tp̃re in t̾ram ossa decidunt
nobis uo̾ adu̾sus examimes geniut nõ solũ misera¬
tiouẽ que cogitatiomi nr̃e subit s eciã religionem
Inde ignotis quaq corporib transeuntiũ uiatoꝵ collati¬
cia sepultura inde necta ab alienis humus facmiꝰ.
dignũ cũ hec ita suit sepultꝰ eẽt filius meꝰ iusi in¬
cidisset in matrẽ./ Et hec iud̾. nõ ideo hec dico ut
affectꝰ iura corrũpam neq uobis p̃cipio S adu̾sa¬

Expanded text:
ulterioris ripae stationem contingunt, quae vera esse et ulterioris ripae stationem contingunt, quae vera esse et credo miser et opto cito iturus ad filium, certe rerum natura ut in generandis alendisque hominibus quae necessaria erant, ex se ipsa prospexit, ita, cum rursus opus suum resolvit, corpora nostra quam primum reducere ad principia festinat; ut desertis etiam locis circa cadaver tracta imbribus terra concrescit, adgerunt pulverem venti, et liquefacta multa die membra paulatim humus bibit, etiamsi nullus operit. at ipsa longo tempore in terram ossa desidunt. nobis vero adversus exanimes genuit non solum miserationem, quae cogitationi nostrae subit, sed etiam religionem. inde ignotis quoque corporibus transeuntium viatorum conlaticia sepultura, inde iniecta ab alienis humus. facinus indignum! cum haec ita sint, sepultus esset filius meus, nisi incidisset in matrem. Et haec, iudices, non ideo ego dico, ut adfectu iura corrumpam, neque vobis praecipio, sed adversa
Abbreviated transcription (Latin):
uirũ ꝙͣ filiũ quãꝙͣ in hoc mutue caritatis affectu pa¬
ria fecimꝰ. Illa oculos propt̾ mat̾ͥmoniũ despexit ego fi¬
liũ uicẽ cocitatis orbitate ꝑsolui Tamẽ ego int̾ hec
quoq mala pͥuatim doleam necc̃e est omñe illã quã cõ¬
traxerat perdit opimionẽ iã inirici triũphant. Iam
passim losuntur Illa exempli mulier illa seculi decus.
Uirũ redimi noluit nec filiũ sepeliri. Equide̾ iud̾. ut
sentio nenniẽ nõ mortaliũ fauore hoĩs sepulture cõ¬
si qua sunt iura q̃ obstent si tamẽ augustꝰ saltẽ det᷑
accessus ꝑ quẽ intrare hũanitas possit/ uera clemẽ¬
cia occõne contenta est. Siue om̃is in defunctos sen¬
sus perit ⁊ ad oꝑiendam feditatẽ subtrahente̾ q dolo¬
ri materiam mortui uiuentiũ cã sepeliuntur seu
cũ ad infernas sedes aĩa migrauit unus hic luce
indius honos et sup̃ma face ut uates ferunt petita

Expanded text:
virum quam filium. quamquam in hoc mutuae caritatis affectu pavirum quam filium. quamquam in hoc mutuae caritatis affectu paria fecimus: illa oculos propter matrimonium neglexit, ego filium; vicem caecitatis orbitate persolvi. tamen, quod inter haec quoque mala privatim doleam necesse est, omnem illam, quam contraxerat, perdit opinionem: iam inimici triumphant, iam passim locuntur: 'illa exempli mulier, illa saeculi decus; virum redimi noluit nec filium sepeliri.' Equidem, iudices, ut sentio, neminem non mortalium favere hominis sepulturae consi qua sunt iura, quae obstent, si tamen angustus saltem detur accessus, per quem intrare humanitas possit, vera clementia occasione contenta est. sive omnis in defunctis sensus perit, et ad operiendam foeditatem subtrahendamque dolori materiam mortui viventium causa sepeliuntur, seu, cum ad infernas sedes anima migravit, unus hic luce viduis honos, et suprema face, ut vates ferunt, petitam
Abbreviated transcription (Latin):
cordia manib tuis ꝑcuncta si quid existis audeas ea¬
am dentib lacera litigantꝰ consistimꝰ eciã in diu̾sum a¬
bimꝰ. Nempe cũ uiceris omĩa paria habemꝰ pret᷑ am¬
nũ. Non sepelies iud̾. Queso iund̾. ne dum litiganus
arenã fluctꝰ aggẽt. Iniciat humũ isericors populus¬
dũ obstas si cuius clementia tumulũ fecit. Effede cũ
talis sis mat᷑. Aude indignari ⁊ exclama magis ama¬
uit prẽm cruces succinduntur percussos sepelu
seuẽt filii sui esse nou̾ca ut hic crudelitate uideatur
digua que orbitatẽ suam intelligebat si ultra hostiuĩ¬
assectũ qui cesos acie sepe tumulare ultra tirannos
ultra latrones parũ habet nõ sepelire iisi alioꝵ quoq
illo infelici partu ingratũ uteri pondꝰ exposuit licet
imputet nobis ut uolet quod tueri nõ p̃t singulare ma¬
riti desideriũ dicã canie quod sentio excusatius odisset

Expanded text:
cordia manibus tuis pertracta; si quidem istis audeas, etcordia manibus tuis pertracta; si quidem istis audeas, etiam dentibus lacera. litigamus, consistimus: in diversum abimus. nempe cum viceris, omnia paria habebimus praeter animum. non sepelies? vide, quaeso, vide, ne, dum ligitas, harenam fluctus aggeret, iniciat humum misericors populus, obsta, si cuius clementia tumulum fecerit, effode, et, cum talis sis mater, aude indignari et exclama: 'magis amavit patrem.' Cruces succiduntur, percussos sepelirseverat esse filii sui noverca, ut hac crudelitate videatur digna, quae orbitatem suam intellegat, si ultra hostiuadfectum, qui caesos acie saepe tumularunt, ultra tyrannos, ultra latrones parum habet non sepelire, nisi aliorum quod effudit, et illo infelici partu ingratum uteri pondus exposuit, licet inputet nobis, ut volet, quod tueri non potest, singulare mariti desiderium, dicam tamen quod sentio: excusatius odisset
Abbreviated transcription (Latin):
iii quod postulauit. Cicero eciã ab illo crudelissimo sici¬
lie tiranno mors sit extrema maloꝵ quod quid̃ cũ per¬
hic marcus cicero patres matresq promeruit. Tu uẽ¬
de saltem quod sub crudelissimũ fuit. Certe e¬
go filiũ redimã nec michi du preciũ que̾ndum ẽ. habeo
manꝰ iichil moueris nũc et debilitatẽ tuã iactas sm¬
gulare femuns exẽplum ostendi narrari q desideras.
Sepulturã filii maritꝰ a te impetrare nõ potuit. ua¬
de hercules si libet et corpus in fluctꝰ repelle aut si paro
celebri loco udetur abiectũ mice manũ ⁊ ne minꝰ a te
saciet alienũ m̃steriũ ip̃a potissimũ trahes alta̾m ma¬
uũ cadaueri impone altora uero duc quo srequẽtissi¬
mũ rotis est ⁊ ingra limo uia protrahat miserĩ omi¬
stum uehiculum ⁊ sc̃issimũ pectꝰ ungule rũpant ip̃a ꝙͣ
defeceris oculis elisum caput/ et oppssa ponderib pre¬

Expanded text:
r; quod postulavit Cicero etiam ab illo crudelissimo Sicir; quod postulavit Cicero etiam ab illo crudelissimo Siciliae tyranno: mors sit extremum. ~quod quidem cum perhoc Marcus Tullius patres matresque miserae. tu vende saltem, quod sub Verre crudelissimum fuit. certe ego filium redimam, nec mihi pretium diu quaerendum est: habeo manus. Nihil moveris nunc, et debilitatem tuam iactas? singulare feminis exemplum ostendi narrarique desideras: sepulturam filii maritus a te impetrare non potuit. vade hercule, si libet, et corpus in fluctum repelle, aut, si parum celebri loco videtur abiectum, inice manum et, ne minus te satiet alienum ministerium, ipsa potissimum trahens alteram manum cadaveri impone, alteram duci; duc, qua frequentissimum rotis iter est et nigra limo via; proterat miserum onustum vehiculum et sanctissimum pectus ungulae rumpant. ipsa, quoniam deficeris oculis, elisum caput et oppressa ponderibus prae
Abbreviated transcription (Latin):
uxor mea. Est ne ille filius nr̃ liceat dubitare
si fieri p̃t. Et sane uix iam dinostendã spẽm ue¬
tustas reliquit. S atrite manus ⁊ tuunda ne¬
stigia unnculoꝵ testis longe captiuitatis maci¬
es infelicia argumenta cõnsentuit. Miserũ me
certus luctꝰ ẽ. filiũ agnosto uxorẽ nõ cognosto
Ego qũi de iure longior pugna est nobis festiandũ
est. Sunt pͥme precum partes/ adestote uniu̾si
utͥusq sexus parentes dum matrẽ in exequias
silii ⁊ego ꝑ matͥmoniũ te uetꝰ et ꝑ mutuam
caritatem que utriq nr̃m magno constat a di¬
ci ꝑ cõmune pignus. per annos pariter accos
et bñficio filii plures. per meũ in te obsequiũ
iam mei maisere eus soles, crede michi hoc qd
patior perus carcer ẽ captiuitate crudelius mea ista pe¬
na ẽ quod tͥ tantũ mali feci quod ofsendi. Certe ego nõ
te reliqui iam si totũ affectũ in hunc cõsumpsisti uirum

Expanded text:
uxor mea, estne ille filius noster? liceat dubitare, uxor mea, estne ille filius noster? liceat dubitare, si fieri potest, et sane vix iam dinoscendam speciem vetustas reliquit, sed adtritae manus et tumida vestigia vinculorum et testis longae captivitatis macies, infelicia argumenta, consentiunt. miserum me, certus luctus est: filium agnosco; uxorem non agnosco. Ergo quoniam de iure longior pugna, et nobis festinandum est, sint primae precum partes. adeste, universi utriusque sexus parentes, dum matrem in exequias filii rogo. per matrimonium te vetus et per mutuam caritatem, quae utrique nostrum magno constat, adice, per commune pignus, per annos pariter actos et beneficio filii plures, per meum in te obsequium, iam mei miserere, cuius soles. crede mihi, hoc, quod patior, carcere peius est, captivitate crudelius. mea ista poena est. quid tibi tantum mali feci, quid offendi? certe ego te non reliqui. Iam si totum adfectum in hunc consumpsisti virum,
Abbreviated transcription (Latin):
buit amplexam putaui. Eciã cũ iniecit tollentib
manũ/ ⁊ hoc in quã solent face̾ matres ut funus
morentur. At ista legem reatat et in cadauer filii
porat. Tace tace misera. Ita tuistud optasti sola .s.
cia quoq niime felicitatis turpis sic procedat inau¬
ditũ autea monstrũ misera crudelis. Si quid irati
dii reliquerunt. Si quid infelicitas oblita ẽ suis
manib perde̾ cupiat. Detracta est fortune ĩuidia
quandoquoq suo Iudicio mat̾ post amissũ filiũ paꝵ
misera est lacͥmas ip̃as nouissime ꝑdo. Inanis
donni libicma plangitur derisus designator redit
refertur rogus. Int̾ hec onua nõ gemitꝰ ullus
matris nõ lacrime nõ questus putes appulsum
ad litꝰ aliquẽ ẽẽ piratam unde nũc illi auiiũ.
Si mala sua ideo nõ sentit quia nõ uidet ⁊ hoc
boni cecitas ht̃ eruat aliquis oculos meos. S
tenebre corporis affectib non obstant. Estne hic

Expanded text:
buit, amplexam putavi, etiam cum iniecit tollentibus buit, amplexam putavi, etiam cum iniecit tollentibus manum, 'et hoc', inquam, 'solent facere matres, ut funus morentur.' at ista legem recitat et in cadaver fili perorat. tace, tace, misera! ita tu istud optasti? sola scitia nimiae quoque felicitatis turpis sit, procedat inauditum antea monstrum, misera crudelis. si quid irati dii reliquerunt, si quid infelicitas oblita est, suis manibus perdere cupiat. detracta est fortunae invidia, quando suo quoque iudicio mater post amissum filium parum misera est. lacrimas ipsas novissime perdo: inanis domi libitina plangitur, derisus dissignator redit, refertur rogus. inter haec omnia non gemitus ullus matris, non lacrimae, non questus. putes adpulsum ad litus aliquem esse piratam. unde hunc illi animum? si mala sua ideo non sentit, quia non videt, et hoc boni caecitas habet, eruat aliquis oculos meos. si tenebrae corporis affectibus non obstant, estne haec