comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
aposlonius. ostendens hoc u̾bum gna̾le et̃ ⁊ pro
om̃i posse accipi modo u̾boꝵ. Comũgitur aũt frequẽ¬
tius uoluntatiuis u̾bis. que greci prohẽtica uocant. ut
uolo logẽ cupio discẽ desidero uid̾ Inuenit᷑ tamc̃ sepis.¬
sime cum aliis u̾bis conũctum. Ter mandria. uideo
berium arbitrium. uiig̾ ii xͦiͦ. Rem nlłi obscuram
ñe nec nocis egentem. Consulis o bone rex. cuncti se sci¬
re fatent᷑. aliud fortuna ferat ppłi s dicẽ mussant. Sigͣt
Curẽ enĩ est cursus. et scribẽ scriptura. et legẽ lectio.
¶Itaꝙ frequent̾ et notatis adiungit᷑ et aliis casib
more nominũ. ut ꝑsuis. at pulcrũ est digito mõstͣri
ip̃is coram placabilius est. Nec solum ñtis: s et accͣatĩs
et ablatiuis casib. admmitatõnem g̾toꝵ: auctores ad iũgũt
tunfinita u̾ba. ut cognitus est posse dicẽ. et cogniti ẽ pos¬
Certe extrema linea amare nõ nich ÷. et bonũ est loge̾¬

Expanded text:
Apollonius, ostendens, hoc uerbum generale esse et pro omni posse accipi modo uerborum. coniungitur autem frequentius uoluntatiuis uerbis, quae Graeci προαιρετικά uocant, ut uolo legere, cupio discere, desidero uidere. inuenitur tamen saepissime et aliis uerbis coniunctum. Terentius in berum / ingenium». Virgilius in XI: «rem nulli obscuram, nostrae nec uocis egentem / consulis, o bone rex. cuncti se scire fatentur, / quid fortuna ferat populi, sed dicere mussant» nec currere enim est cursus et scribere: scriptura et legere: lectio. itaque frequenter et nominibus adiunguntur et aliis casualibus more nominum, ut Persius: «sed bonum est digito monstrari, ipsum purgare ipsis coram placabilius eset ablatiuis casibus ad imitationem Graecorum auctores adiungunt infinita uerba, ut cognitus est posse dicere et cognitum hunc poscerte extrema linea / amare non nihil est», et bonum est leger
Abbreviated transcription (Latin):
alios prima crescentis origine mundi. illuxisse dies a¬
liũ uel hu̾isse tenorem crediderim idem inprimo en̾¬
at puus eneas per noctem plima uoluos ut pemĩ
lux alma tata est exire locosq explorare nouos qͣs
tem ademit te illi imitatus esses pro imitari potu
apud omines anctores hunc sensum hac ordina¬
tõne proferri inuenis quomodo ⁊̃ gci apa conui¬
ctoẽm consitinatiuã siue dubitauuã ut supra

Expanded text:
aliter prima crescentis origine mundi Illuxisse dies, aliumve habuisse tenorem Crediderim; major «at pius Aeneas per noctem plurima uoluens, / ut primum lux alma data est, exire locosque / explorare nouos, quas tem ademit nulli», imitatus esse pro imitari potuiapud omnes auctores hunc sensum hac ordinatione proferri inuenis, quomodo etiam Graeci ἄρα coniunctionem confirmatiuam siue dubitatiuam, ut supra
Abbreviated transcription (Latin):
Tese ipħ. Si aitigisses ferres infortunium S iudica¬
tiuo sepe coniunctum ostendit. magis confirmari: et
credi rem sic eẽ. uł fieri posse quam dubitari. uug̃ in
uideor reperire subillo:posse uiam. Eredit enĩ facile
ꝓmissuros. Tesx in and̾a. Id si imꝑo tͥ quid alias ma¬
lim qͣm hodie fieri nuiptias has. hic enĩqͦ se sperat
impetraturum. Idem incodem. s siquid tͥ narrare
solent coniungẽ. qñ ꝑfectionem rei res sequit᷑ altiꝰ
fecto utuntur. Prensenti uͦ in consequentis demr̃o¬
ne. ut hic si quid tͥ narrare cepi continuo dari tͥ u̾ba
censes. Idem in euñ. Que uera audiui taceo et conti
neo optime. sin uanũ. aut falsum. aut fictũ ẽ: con¬
tinuo palam est. plenus rimarum sum hac atq¬
illac perfluo. Id̾ mand̾a. Si te ing̾mani fr̃ĩs dilexi
loco. sinc ħ te semꝑ solum fecit maximi seu tͥ mo¬
rigera fuit in rebus omĩb. Lũcanus in iͦ. Nec
site pectore nates. accipiam o chirrea uelim secta

Expanded text:
e : «si attigisses, ferres infortunium». sed indicatiuo saepe coniunctum ostendit magis confirmari et credi rem sic esse uel fieri posse quam dubitari. Virgiliuuideor reperire sub illo / posse uiam», credit enim facile promissuros. Terentius in Andria : «id si inpetro, / quid alias malim quam hodie has fieri nuptias?» hic enim quoque sperat se impetraturum. idem in eadem: «sed si quid tibi narrare solent coniungere, quando perfectionem rei res sequitur alterius fecto utuntur, praesenti uero in consequentis demonstratione, ut hic: «si quid tibi narrare coepi, continuo dari / tibi uerba censes». idem in eunucho : «quae uera audiuneo optime; Sin falsum aut vanum aut fictum est, continuo palam est; Plenus rimaraum sum; hac atqillac perfluo». idem in Andria : «si te in germani fratris dilexi loco / siue haec te solum semper fecit maximi seu tibi morigera fuit in rebus omnibus». Lucanus in I: «nec si te pectore uates / accipio, Cirrhaea uelim secreta
Abbreviated transcription (Latin):
miuria facti. Idem in codem. uera nete facies uerus
mͥ nũtius affers nate dea uiuis. ne aut si lux alma
recessit hector ubi est ¶ taꝙ oportune aptatur ad u̾bi¬
is uł coniũctionib affirmatiuis: uł causalib que
que eanĩ abnuunt. Ut urgł iii iiͦi. uiuo equidem
uitamq extrema ꝑ omĩa duco. Salustius in cati¬
lina uerum eñuero is demũ mͥ uiu̾e. ac fru uidet᷑¬

Expanded text:
uas?». idem in eodem: «uerane te facies, uerus mihi nuntius affers? / nate dea, uiuisne, aut, si lux alma recessit, / Hector ubi est?». itaque oportune aptatur aduerbiis uel coniunctionibus affirmatiuis uel causalibus, ququae eam abnuunt, ut Virgilius in III: «uiuo equidem uitamque extrema per omnia duco». Sallustius in Catilinario : «uerum enimuero is demum mihi uiuere ac frui
Abbreviated transcription (Latin):
impͣlia que accãtõ simił casui et genitõ: opulant᷑ nt pu¬
det me tui. Similit̾ penitet tedet miseret. accãtiuo quidẽ
signͣt ꝑsonam inqua fit passio. genitõ u̾o illam exqua
fit actus. ¶Nec est mira huiuscemodi ordinatio. cũ in¬
cosdem casus resoluitur. Est enĩ pudet me tui: pudor
me ht̃ tur tedet me tui: tedium me ht̃ tui ¶In ¶m¬
misẽor tui᷑ misereri tui uolo. noceo t̾: nocere tͥ uolo.
accuso te ᷤ accusare te uolo. potior illa re et illius rei ⁊
illam rem. potiri illa re ⁊ illius rei ⁊ illam rem uolo
¶Similit̾ eisdem casib ad iungunt᷑ participialia uł
supina. que uim infinitõꝵ hñt. que cũ articulis con¬
struuntur ap̃ g̾cos. misẽndi tui causa facio. mise̾ndo
tui moueor. misc̾ridum est tui. misertũ tui uenio.
misertu tui doceo. nocendi tͥ causa facio. nocendo tͥ ꝓfi¬
cio. nocendum est tͥ. nocitum tͥ ꝓpero nocitu tͥ gaudeo:
do p̃mio dignandĩ p̃imis. dignatum p̾muis dignatu¬

Expanded text:
impersonalia, quae accusatiuo simul casui et genetiuo copulantur, ut pudet me tui, similiter paenitet, taedet, miseret, accusatiuo quidem significant personam, in qua fit passio, genetiuo uero illam, ex qua fit. nec est mira huiuscemodi ordinatio, cum inosdem casus resoluitur: est enim pudet me tui: pudor me habet tui; taedet me tui: taedium me habet tui; misereor tui, misereri tui uolo; noceo tibi, nocere tibi uolo; accuso te, accusare te uolo; potior illa re et illius rei et illam rem, potiri illa et illius et illam rem uolo. similiter eisdem casibus adiunguntur participalia uel supina, quae uim infinitorum habent, quae cum articulis construuntur apud Graecos: miserendi tui causa facio, miserendo tui moueor, miserendum tui est, miseritum tui uenio, miseritu tui doleo; nocendi tibi causa facio, nocendo tibi proficio, nocendum tibi est, nocitum tibi propero, nocitu tibi gaudet di praemio. dignando praemio, digna
Abbreviated transcription (Latin):
tum signs. ¶Et infinita deficiumt num̾is ⁊ ꝓsonis cũ
etiam alios modos ꝓ aliis inuenimus ab auctorib ꝓferri
ut musa mͥ causas memora. ⁊t discite pierites. pro ꝙta
tuus imperatiua. et contra. optatiua et subiũctiua. et
hiem̃e parcesꝙ futo concussosꝙ animos et ies misãbẽ
abicito porus qmͣ proferre iubens ditellas ferus im¬
pingas. ꝓ impingito. In codem. uirib uteris procli¬
nos flumiia lamas uictor ꝓpositi simul ac ꝓueni̾s

Expanded text:
eum significans, et infinita deficiunt numeris et personis, cum eum significans, et infinita deficiunt numeris et personis, cum etiam alios modos pro aliis inuenimus ab auctoribus proferri, ut: «Musa mihi causas memora» et: «dicite Pierides» imperatiua pro optatiuis, et contra optatiua uel subiunctiua uel hiemem parcesque futuro, / contusosque animos et res miserabere / abicito potius quam quo perferre iuberis / clitellas ferus inpingas» pro impingito. in eodem: «uiribus uteris per cliuos, flumina, lamas: / uictor propositi simul ac perueneris
Abbreviated transcription (Latin):
Ies autẽ in ꝑsonas distributa facit. ¶sumꝰ dinoscẽ¬
alios u̾bi motus. Quid enĩ est curro cuaris currit᷑ n
cursũ ago agis agit ¶Itaꝙ om̃s modi inhunc .i. infinĩt
transmutant᷑ suic resoluunt᷑. ut ambulo: indico me am¬
bulare. ambula: impero te ambulare. utinã ambularem:
opto me ambulare. cum logam ambulo. dico me prurs
legẽ post ambular ¶taq apud g̾tos quidẽ pro imperatiuo¬
pro legebam. et apud illes tam̃ et apudnos hoc fit ꝑ figu¬
ram eclipseos .i. defectionis. Gaudete enĩ dicunt progand
et subauditur iuboo uł uolo uł opto Sic enĩ antiqui gau
płimũ mibeo pro gande egio płimũ. Sic gͦ apud nos cũ
imꝑfcm̃ sit. dicẽ cepr pro dicebam. scribẽ cepi pro scribelã.
Tede manda E go illud lidido ngare fcm̃. dest em̃ cepi
negare fcm̃ ꝓ uegabum ec mrũ infinita q̃ cognati¬
onem hñt ad om̃s modos pro quibdam edeum poni it
inaxime ꝓ desectuus. cum sinit et ipã quaꝙ defectiua ¶ Et

Expanded text:
es autem in personas distributa facit alios uerbi motus. quid est enim aliud curro, curris, currit nisi cursum ago, agis, agit? itaque omnes modi in hoc id est infinitum transsumuntur siue resoluuntur, ut ambulo: indico me ambulare; ambula: impero te ambulare; utinam ambularem: opto me ambulare; cum legam, ambulo: dico me prius legere, post ambulare. itaque apud Graecos quidem pro imperatiuorfecto. et apud illos tamen et apud nos hoc fit per figuram ellipseos, id est defectionis; gaudere enim dicunt pro gaude, et subauditur iubeo uel uolo uel opto. sic enim antiqui gaudplurimum / iubeo» pro gaude, Hegio, plurimum. sic ergo et apud nos, cum imperfectum sit dicere coepi pro dicebam, scribere coepi pro scribebam, / negare factum», deest enim coepi: negare pro negabam. nec mirum infinita, quae cognationem habent ad omnes modos, pro quibusdam eorum poni, et maxime pro defectiuis, cum sint et ipsa defectiua. et i
Abbreviated transcription (Latin):
acipimul. teste sapientissimo dño et decstore meo
axotisto. qdꝰ institutione artis gramatice docet tͥ pos¬
sunt hr̃e intsłm nominatiui ipsuis rei: que iu̾be
intelligit᷑. Nam cum dicam currit᷑: intelligit᷑ cur¬
sedco sessionem. curro cursum. ¶Infinita uero
uł ꝑticipii. ad ꝑfcam significatõnem accipiant ut
stari ame uolo: pro stare uolo. curri ate ius. ꝓ cur¬
re uis. sederi ase uult: ꝑro sede̾ uult Nam passmia
nõ egent abło casu: nisi sint transitiua. ut uolo
significationem. et est infinitinus imꝑsonalis.
nam pro legẽ accipitur.¶ Sin autẽ transitiue pro¬
feratur: ut ab alia ad aliam ꝑsonam: passio fieri
significetur. etiam si ablatino uingatur: passiui
infinitm̃ est. ut doceri ame cupis: amari a te cupio
Hanc autem constructionẽ seruant et recipirca¬
tiones .i. sui passiones. ut amari amemet ip̃o de¬
tũ etiam mple simili modo profeñtei diceres
amari ame uis. pro amare me uis. de quibus iam dri¬

Expanded text:
cepimus, teste sapientissimo domino et doctore meo Theoctisto, quod in institutione artis grammaticae docet, possunt habere intellectum nominatiui ipsius rei, quae in uerbo intellegitur. nam cum dico curritur: cursus intellegsedeo sessionem et curro cursum. infinita uero uel participii ad perfectam significationem assumant, ut stari a me uolo pro stare uolo; curri a te uis pro currere uis; sederi a se uult pro sedere uult. nam passiua non egent ablatiuo casu, nisi sint transitiua, ut legi significationem et est infinitum impersonalis: nam pro legere uolo accipitur; sin autem transitiue proferatur, hoc est ut ab alia in aliam personam passio fieri significetur, etiam si ablatiuo adiungatur, passiui est infinitum, ut doceri a me cupis; amari a te cupio. hanc autem constructionem seruant etiam reciprocationes id est sui passiones, ut amari a memet ipso den et impersonale simili modo proferentes dicere amari a me uis pro amare me uis, de quibus iam dixi
Abbreviated transcription (Latin):
srib̾a quidem u̾ba possessinis comũcta: ad posses¬
soies referuntur ut tuus sum filius meris espat̃
sessor simł ⁊ possessio: intransittue ñ pot̾ intlłigi
iusi figurate dicat aliquis meris ego sutn⁊ s̾nꝰ
⁊ domitiꝰ.⁊ hor sinulia persuis. uindicta post¬
mus : ad ipsarum actum possessionũ ł tran
sitionem pertinentib. necesse  cum inpͥma
scd̃a ꝑsona esse intelliguntur.: PRimitã
quoq eis pronomĩa adiungi quomodo ⁊ mõi¬
bus solet fieri nominib. ut tu meꝰ filius
legis. ego tuus pater doceo ⁊ tu uirgili doces
ego priscianus doccor In hiis enim construc
possiones non adpossessores pertinent. Id qñ
nominatiui possessinoꝵ aduingnntur u̾bu
Sin autem inuna eademꝙ pertona u̾bum o¬
bliquis conuingatur. ꝓ nomĩs casri. neceste
est retiprocationem id sui passionem fieri ⁊
eandem ꝑsonam agẽ aliquid inse sumul ⁊
ase patrut misc̾or mei. iuideo michi incu¬
so me. ¶ Et sçiendum ꝙ greci quidem cõ¬

Expanded text:
iua quidem uerba possessiuis coniuncta ad possessores referuntur, ut tuus sum filius, meus es pater, sessor simul et possessio intransitiue intellegidicat aliquis meus ego sum et seruus et dominus et similia. Persius: «uindicta postmus ad ipsarum possessionum actum uel passionem pertinentibus, necesse est, cum in prima et secunda esse intelleguntur, primitiua quoque eis pronomina adiungi, quomodo etiam in omnibus solet fieri nominibus, ut tu meus filius legis, ego tuus pater doceo et tu Virgili doces, ego Priscianus doceor. in eis enim constructpossessiones, non ad possessores pertinent, id est quando nominatiuis possessiuorum adiunguntur uerba. sin autem in una eademque persona uerbum obliest reciprocationem, id est sui passionem, fieri et eandem personam agere aliquid in se simul et a se pati, ut misereor mei, inuideo mihi, incuso me. et sciendum, quod Graeci quidem com
Abbreviated transcription (Latin):
biionis solent qd̾ nocettariũ apponẽ. ¶ uum᷑
man ifest un de orliquoꝵ constructioneg̃ien¬
diuii ꝙ insunt qiuibdam partib orationis aliqꝵ
partium inteliectus ut si dicam aiay in tesugo ho
minem ⁊ unum ꝑnũm singularem si dicam
anchis ades intelligo genitirũ singularem ꝑ¬
mitiui ⁊ siliũ cum nonũato singidari Si dicã
plorum copia Nec etiam dicendu ꝙ si dicani an¬
chisiades de est ⁊ dib addi ei filius. ⁊ si addatur poe¬
tica ÷ licentia quomodo p̃positõnes solent addere
⁊ minuere. ut ter̾ in andria. ad te aduenio spem
comp aratiuo positũ. audionem anctioni addid̾
ter̾ in andria. post deinde que urissi ei dare bibere
habundat post. Idem in cod̾. pernimiũ non lan¬
do. persuperuiacuũ esse uidetur: qͣmuis amplioriᷤᷤ
significantie causei pot accipi. Idem in eod̾. ab hĩc
triennium pro hiie Sirg̃ ii .i. ytalia fato ꝓfrigũ¬

Expanded text:
um manifestum est de obliquorum constructione, sciendum, quod insunt in quibusdam partibus orationis aliarum partium intellectus, ut, si dicam Aiax, intellego et unum per numerum singularem; si dicam Anchisiades, intellego genetiuum singularem primitiui et filius cum nominatiuo singulari; si dicam scemodi exemplorum copia. nec est dicendum, quod, si dicam Anchisiades, deest et debet ei addi filius et si addatur, poëtica est licentia, quomodo et praepositiones solent addere et minuere, ut Terentius in Andria : «ad te aduenio spem,nim cum comparatiuo positum auctionem auctioni addit. Terentius in Andria : «post deinde, / quod iussi, ei dare bibere», abundat post. idem in eadem: «per nimium, non laudo», per superuacuum esse uidetur, quamuis amplioris significationis causa potest accipi. idem in eadem: «abhinc triennium» pro hinc. Virgilius in I: «Italiam fato profug
Abbreviated transcription (Latin):
uocatiuo qui solus in prime persone possessiuis
inuenitur. cum scd̾c copulatur ꝑsone. Ut mi pat̾
o mea tu. o nrchremes Omĩa tam̃ possessiua in
p̾mitõꝵ genitiuos etiam uerbis sociata possunt
resolui. ut amicum mneum moneo ꝓ amicũ
mei. et euandrium filium turnus int̾fecit.
ꝓeuandrii filium ⁊ dannius filius ab enea uic-¬
tus z: ꝓ daum filius Hoc aũt interz inter posses¬

Expanded text:
uocatiuo, qui solus in primae personae possessiuis uocatiuo, qui solus in primae personae possessiuis inuenitur, cum secundae copulatur personae, ut mi pater, o mea tu, o noster Chremes. omnia tamen possessiua in genetiuos primitiuorum etiam uerbis sociata possunt resolui, ut amicum meum moneo pro amicum mei, et Euandrium filium Turnus interfecit pro Euandri filium, et Daunius filius ab Aenea uictus est pro Dauni filius; hoc autem inter
Abbreviated transcription (Latin):
pͥmitiua duas habeant reciprocam uł sui
sitiuam. sui passam ut uideo me met. uideo
trib cum uerba rił a. possessorem inpossionem uł
a possessione inpossessorem uł eitrinsetus tranfera᷑
a possessore in possessionem ut doceo meum filium
doces tuum discipllum docet ille suum auditorem
¶Apossessione uero in possessocem. ut paret mͥ meus
filius paret tibi tuus cliens. paret illi siuis serlius
Ertrinsecus ut doces tuł docet ille meum filium
docto ego uel tuetinm filium. docet ego uel tu sim̃
sluꝰ filiuiti. es melius hoc per retransitionem dicit᷑
ut rogat ille ut doceam suũ filium. Cum sit enĩ
relatiuum exigit ut pruis cognoscatur ꝑsona poᷤ¬
ssessoris sui adquam referatun Et sciendum ꝙ
omĩa ista possessiua possessoeis quidem ꝑsonam
scd̾m pͥmitiũ signͣt. possessio u̾o ipsa tercie: ꝑsone
ut. meus tuns suus.quomodo ⁊ nomĩa quibus
conuingunturꝰ ut meus pat̾ tuus filius. excepto

Expanded text:
primitiua duas habent, reciprocam uel sui primitiua duas habent, reciprocam uel sui sitiuam: sui passam, ut uideo memet, transittribus, cum uerba uel a possessore in possessionem uel a possessione in possessorem uel extrinsecus transferantur: a possessore in possessionem, ut doceo meum filium, doces tuum discipulum, docet ille suum auditorem; a possessione uero in possessorem, ut paret mihi meus filius, paret tibi tuus cliens, paret illi suus seruus; extrinsecus, ut doces tu uel docet ille meum filium, doceo ego uel ille tuum filium, doceo ego uel tu suum illius filium. sed melius hoc per retransitionem dicitur, ut rogat ille, ut doceam suum filium. cum sit enim relatiuum, exigit, ut prius cognoscatur persona possessoris sui, ad quam referatur. et sciendum, quod omnia ista possessiua possessoris quidem personam secundum primitiuum significant, possessio uero ipsa tertiae est personae, ut meus, tuus, suus, quomodo et nomina, quibus coniunguntur, ut meus pater, tuus filius, excepto
Abbreviated transcription (Latin):
esse ꝑsone qd in p̾ma ⁊ in scc̃a non iueniturꝰ qͥp¬
pe cum sint finitissime ⁊ uocib unice. ut iste as¬
cusat illum. ⁊ ille hunc. inse reciprocatur ead̾
ut ille accusat se. Prima autem in aliam p̾mã
transire non potest. nec scd̾a in aliam sid̾am. scil
qͥa nec possunt eẽ dui̾se yme ⁊ scd̾e: s uł inse reci
ꝓcanitur ut supradcm̃ ÷: uł transit pͥma in scd̃am
uł terciã ⁊ scõa inpͥmam. uł t̾ciã. ut uideo tez ui¬
deo illum. uides me ⁊ uides illum. ¶ Tres gͥ ꝑso¬
ne eandem qͥdem hñt ꝯstructionem reciprocam
prosum t̾ prosum illi. ꝓdes michi ꝓdes illi. Tercia
uõ adtres. superat enim hac una ꝙ t̾cia in aliã
terciam transitiune profertur. ut ille prodest mͥ
ꝓdest tibi ꝓdest uli. ¶ Possessiua tamen quia cõ
tinent duas ꝑsonas id possessoris ⁊ possessionts
nccio trib constructionib odinantur: cum ege

Expanded text:
esse personae, quod in prima et secunda non inuenitur, quipesse personae, quod in prima et secunda non inuenitur, quippe cum sint et uocibus unicae, ut iste accusat illum et ille hunc, et in se reciprocatur eadem, ut ille accusat se. prima autem in aliam primam transire non potest nec secunda in aliam secundam, scilicet quia nec possunt esse diuersae primaetur, ut supra dictum est, uel transit prima in secundam uel tertiam et secunda in primam uel tertiam, ut uideo te et uideo illum; uides me et uides illum. tres igitur personae eandem quidem habent constructionem: reciprocam prosum tibi, prosum illi, prodes mihi, prodes illi, tertia uero ad tres, superat enim hac una, quod tertia in aliam tertiam transitiue profertur, ut ille prodest mihi, prodest tibi, prodest isti. possessiua tamen, quia duas continent personas, id est possessoris et possessionis, necessario tribus constructionibus ordinantur, cum eorum
Abbreviated transcription (Latin):
adiciunturꝰ tam per appositionem qͣm ꝑ contposi¬
tioneni¶ Tompositionem quidem q̃ fit in nom̃a¬
tiuo cuius seruant compositõnem etiam obliqͥ
ut in doctus in docti in docti indocto in doctiati usdor¬
ab efficio. ad legentem a legente ut ad pueꝵ apu¬
ero. ¶Sciendum tam̃ ꝙ recta ordinatio erigit ut
ꝓuomen ẜ nomen s̃ponatur ut ego ⁊ tu legunꝰ¬
agentis ł pacientis que ꝑ pronomen ł nomen sigͣ¬
tur: prior esse deb naturalit̾ quam ip̃e actus qui
ł inse reciꝓcantur id refringũt᷑ łin alias duĩ¬
sas transeunt. cum non absolutis ubis adiungũ¬
turꝰ Insese quidem reciprocanturꝰ ut miseor mes
miseris tui. noceo michi noces tibi. laudo mẽ et¬
⁊ laudas te. In alias uo diu̾sas transeunt ut mise¬
sercor mei. misereris illius. Noceo tibi noces illi
lando te laudo illunstertia uo ꝑsona nõ soluni
eadem patitur. s etiam in aliam t̾ciam extrinse¬
cus pot̾ transire quippe cum diu̾se in ea possint

Expanded text:
adiciuntur, tam per appositionem quam per compositionem: compositionem quidem, quae fit in nominatiuo, cuius seruant compositionem etiam obliqui, ut indoctus, indocti, indocto, indoctum, indocte, ab efficio, ad legentem, a legente ut ad puerum, a puero. sciendum tamen, quod recta ordinatio exigit, ut pronomen uel nomen praeponatur uerbo, ut egagentis uel patientis, quae per pronomen uel nomen significatur, prior esse debet naturaliter quam ipse actus, qui l in se reciprocantur, id est refringuntur, uel in alias diuersas transeunt, cum non absolutis uerbis adiunguntur. in sese quidem reciprocantur, ut misereor mei, misereris tui; noceo mihi, noces tibi; laudo me, laudas te; in alias uero diuersas transeunt, ut misereor illius, misereris mei; noceo tibi, noces illi; laudo te, laudas illum. tertia uero persona non solum eadem patitur, sed etiam in aliam tertiam extrinsecus potest transire, quippe cum diuersae in ea possunt
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑsdna agit ⁊ patiur̃ utimur eisdem constł¬
tionib. ut misẽor inci inuides cibi. orat se ille
adiungi ꝓnonuni. Itaq per solam appositõnem
Apud nos uero accusatiuo solo. uł ablitiuo. ut

Expanded text:
 agit et patitur, utimur eisdem constr agit et patitur, utimur eisdem constructionibus, ut misereor mei, inuides tibi, orat se ille adiungi. itaque per solam appositionem re omnibus, apud nos uero accusatiuo soli uel ablatiuo, ut
Abbreviated transcription (Latin):
tiua exigit casus. Hoc enim sepe fit ubi anceps
est constructio dictionu. Nam ⁊ suocingor hãc
rem ⁊ succingor hac redicimus. uirg̃ i .ii. palla
succincta cruenta. Idem in uii. eneid̾. tuumq dul¬
ce caput magicas inuitam accingierartes et
mars perd̾e gentem inmanem laphitum ualu¬
it cum cessit iniras ip̃e dr̃i antiqͣm genitor ca¬
lidona diane qd̾ scelus aut laphitis tantua aut
aut calidona merentem utrumq benedicit᷑¬
⁊ miror te iusticia ⁊ iusticie ¶ Riectius quidem
ad p̃positum casum. ⁊ oẽ conseq̃ntem int̾posita
coniũctione. Non autem penitꝰ absꝙ ratione
ruderur esse siquid tale inueniatur Apud auc¬
tores ¶ ꝓnoĩm obliquis casibus coniũcta u̾ba
duas exigu̾nt ꝑsonas afficientis ⁊ afficiendi. id
agentis ⁊ pacientis. ut mise̾ris mei. Das michi
uides me. dignaris mei similit̾ in onũb casu¬
alib et in reciꝓcationib ꝑsonaꝵ. hoc ÷ qrti ead̾¬

Expanded text:
tiua exigit casus; hoc autem saepe fit, ubi anceps tiua exigit casus; hoc autem saepe fit, ubi anceps est constructio dictionum; nam et succingor hanc rem et succingor hac re dicimus. Virgilius in VI: «palla succincta cruenta», idem in IIII Aeneidos : «tuumque dulce caput, magicas inuitam accingier artes». et: «Mars perdere gentem / immanem Lapithum ualuit, concessit in iras / ipse deum antiquam genitor Calydona Dianae, aut Calydona merentem». utrumque bene dicitur et miror te iustitia et iustitiae. et rectius quidem, ad praepositum casum esse etiam consequentem interposita coniunctione, non tamen penitus absque ratione esse uidetur, si quid tale inueniatur apud auctores. pronominum obliquis casibus coniuncta uerba duas exigunt personas, afficientis et afficiendi, id est agentis et patientis, ut misereris mei, das mihi, uides me, dignaris me. similiter in omnibus casualibus et in reciprocationibus personarum, hoc est
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ tibi prodest. uł ⁊ me ⁊ te ledit. uł uirgłio uł cico̾ne
deledtor¶ Hiis constructionib inueniunt᷑ contra¬
ria quedam apud auctores. licet non repetantur
comũctiones supradicte. s int̾ponanturꝰ quomodo
si repaetantur. Uirg̃ ui .i. encidos scictinctam pha¬
retiam ⁊ maculoso teginine lincis. Ant spumatitis
apͥ cursum cdamore p̃mentem.  meluis in quibdã codicib:¬
succntam pharetra ablatus inuenitur. Qiuidam
tamen cuisum lincis aꝯmuni accipiunt. Idem in
di qd̃ scelus aut laphitis tantũ aut calidona mẽntẽ¬
¶ S melius hic quoq in quibdam inuenitu qd
selus aut lapbitis tantum aut calidonq̃ mẽnte
Uł aut laphitas tantum aut calidona merentem
eandem qõnem etiara ht̃ illud iusticia ne pͥus
mirer belli ue laborum. S inuenitur etiam
iusticie ne prius mirerꝰ qd̾ ÷ aptius. Simileᷤᷤ
enim ħ quoq conuictio dubitatiua ł interroga¬

Expanded text:
et tibi prodest, uel me uel te laedit, uel Virgilio uel Cicerone et tibi prodest, uel me uel te laedit, uel Virgilio uel Cicerone delector. his constructionibus inueniuntur contraria quaedam apud auctores, licet non repetantur coniunctiones supra dictae, sed interponantur, quomodo si repetantur. Virgilius in I Aeneidos : «succinctam pharetram et maculosae tegmine lyncis»; sed melius melius in quibusdam codicibus sine m pharetra ablatiuus inuenitur; quidam tamen lyncis cursum a communi accipiunt. idem in VII: «quod scelus aut Lapithis tantum aut Calydona merentem»; sed melius hic quoque in quibusdam inuenitur: «quod scelus aut Lapithis tantum aut Calydone merente», uel: «aut Lapithas tantum auionem habet etiam illud: «iustitiane prius mirer, belline laborum». sed inuenitur etiam: «iustitiaene prius mirer», quod est aptius; similes enim haec quoque coniunctio dubitatiua uel interroga
Abbreviated transcription (Latin):
matͥs. Similit̾ omĩa possessiua possunt ꝓferri tam
nomina qtͣa. ꝓnomĩa. Exminos q inuenimus ablatõs¬
comũgi u̾bo imꝑsonali. qd̾ inter it refeit. dequib
supra dixi ninis. ut interi mea ⁊ patris. Refeit tua ⁊
imꝑatoris. ¶ Modos quoꝙ ut diximus necesse supͣ
dictis comunctionib p̃positis cosdem plerumꝗd¬
iungi. ut et logis ⁊ discis. aut legis aut discis. ⁊ lego
⁊ disco. aut lego aut disco. Utinam lege̾s ⁊ disceres
utinam aut lege̾s aut disceres eum et legas ⁊ discaᷤ
cum aut legas ant discas. cupis ⁊ legẽ ⁊ discẽ. cupis ant
lege̾ aut discere ¶icet tam̃ ⁊ uariare ut ⁊ legisti ⁊
lege. ꝯlegisti ⁊ utinam legas. Casus quoꝙ eosdem soci¬
ari grigunt copulatiue uł disiunctiue: sposite uł int̾¬
posite coniunctiones.: qñ unũ uerbum ad eos refert᷑
ut ⁊ ago ⁊ tu leguinis. ł mei ł tui misereatur ⁊ mͥ

Expanded text:
matris. similiter omnia possessiua possunt proferri, tam matris. similiter omnia possessiua possunt proferri, tam nomina quam pronomina. genetiuos quoque et ablatconiungi uerbo impersonali, quod est interest et refert, de quibus supra diximus, ut interest mea et patris, refert tua et imperatoris. modos quoque, ut diximus, necesse est supra dictis coniunctionibus praepositis eosdem plerumque adiungi, ut et legis et discis, aut legis aut discis; et lege et disce, aut lege aut disce; utinam et legeres et disceres, utinam aut legeres aut disceres; cum et legas et discas, cum aut legas aut discas; cupis et legere et discere, cupis aut legere aut discere. licet tamen uariare, ut et legisti et lege; et legisti et utinam legas. casus quoque eosdem sociari exigunt copulatiuae uel disiunctiuae, praepositae uel interpositae coniunctiones, quando unum uerbum ad eos refertur, ut et ego et tu legimus, uel mei uel tui miseretur, et mihi
Abbreviated transcription (Latin):
autem ꝑsonas consequi. ł qualitates ip̃i actui accidẽ¬
tes geminari. ⁊ tunc actum inferre Siem̃ nõ p̃p¬
natur conuinctio: licet inferre diu̾sas partes. ut
scrbit dyonisius go ł tripho scribit dyonisiuse le¬
go Si enim p̃pono ꝯũctionem dicendo ⁊ scribit dyx¬
⁊ apolloruus Qiuppe cum sposita coniũctio copula¬
tiua ł disiunctiua omnimoeo cõsiuilem cogit partẽ
repetẽ idest ł casualem ł carentem casir. ⁊ eundem
casum ł modum. ut ⁊ scribo ⁊ intelligo. ł scribo ł intel.¬
ligo ⁊ mous serluis ⁊ tuus. ł m̃s serius ł tinis Scien.¬
dum tamen ꝙ licet genitiuis in hutͦmodi constructõ¬
ne copulare noĩatiuos: possessmoꝵ. Quippe qui uim
genitõꝵ pͥmitiuoꝵ suoꝵ possident. ut pulch̾rimi st̃
soꝵ s cuoscimq casus bñ possumꝰ cũ genitius
possessiue prolatis comungẽ. nt meus ÷ ager
⁊ fr̃ĩs. tua÷ cinitas ⁊ ciuium ⁊ mei fibii est hereditaᷤᷤ
⁊ cognatoꝵ. Meo seruo p̃cipio ⁊ pͣatris. Meum amicũ

Expanded text:
autem personas consequi, uel qualitates ipsi actui accidentes geminari, et tunc actum inferre. si enim non praeponatur coniunctio, licet diuersas inferre partes, ut scribit Dionysius et Trypho; scribit Dionysius et legit. si enim praeponam coniunctionem dicendo et scribit Det Apollonius, quippe cum praeposita coniunctio copulatiua uel disiunctiua omnimodo consimilem cogit partem repetere, id est uel casualem uel carentem casu, et eundem casum uel modum, ut et scribo et intellego, uel scribo uel intellego; et meus seruus et tuus, uel meus seruus uel tuus. sciendum tamen, quod licet genetiuis in huiuscemodi constructione copulare nominatiuos possessiuorum, quippe qui uim genetiuorum primitiuorum suorum possident, ut pulcherrimi suniuorum, sed quoscumque casus bene possumus cum genetiuis possessiue prolatis coniugare, ut meus est ager et fratris; tua est ciuitas et omnium; mei filii est hereditas et cognatorum; meo seruo et fratris; meum amicum
Abbreviated transcription (Latin):
uio a nobis a uobis abillis. Sic etiam per cetã ¶
frequentissime tamen sine addicione ꝓuõĩm ꝓfe¬
runtur. ⁊ ip̃m acturti sigͣnt licet deficiant ꝓnoĩa
ut iuuenał in .iiii. curritur adriocem iocũdam
⁊ carmen amice: t̾hebaidos. uirg̃ in .i. eñ. O deasqͥ¬
pͥma repetens aborigine irisidi ꝑgam ⁊ uacat an¬
uales mõꝵ audire laboꝵ. de est enum tͥ. Idem seodẽ
Mecumq fouebit romanos tecum dños gontemꝙꝑ
togatam. sic placitum de: ruichi. ¶ Et passiuã uotẽ
guntur ⁊ intransitiue inteluguntur. ut currit᷑
anie ꝑinichi. ¶ Actiua uo si sint aperfc̃is uerbis
eotum constructionem seruant. ut iuuat me q
ter buxo spectare chiteron. placet trbiq places til
contingit mͥ ꝙ contingo tibi Similit̾ euanit ⁊ ac¬
caidit Egta nõ datiuo copulantur. ⁊ intransitiuast̃
me iriius ¶ Drioᷤ muenuntur qcum genitiuis
alioꝵ oranũ casualisi applicantur. quinꝙ tam̃
solis ꝓnominib quoꝵ similes sunt genitiui pͥmiti¬

Expanded text:
illo, a nobis, a uobis, ab illis; sic etiam per cetera, frequentissime tamen sine additione pronominum proferuntur et ipsum actum significant, licet deficiant pronomina, ut Iuuenalis in III: «curritur ad uocem iucundam et carmen amicae / Thebaidos». Virgilius in I Aetens ab origine pergam, / et uacet annales nostrorum audire laborum», deest enim tibi. idem in eodem: «mecumque fouebit / Romanos, rerum dominos, gentemque togatam. / sic placitum», deest mihi. et passiuam quidemguntur et intransitiue intelleguntur, ut curritur a me uel mihi; actiuam uero, si sint a perfectis uerbis, eorum constructionem seruant, ut iuuat me, qtem buxo spectare Cytorum»; placet mihi, quia placeo tibi; contingit mihi, quia contingo tibi. similiter euenit, accidit, cetera quoque datiuo copulantur et intransitiua sunt, me illius. duo inueniuntur, quae, cum genetiuis aliorum omnium casualium applicantur, quinque tamen solis pronominibus, quorum similes sunt genetiui primiti
Abbreviated transcription (Latin):
aũt om̃ib latim insimplicib utuntur ꝓno-¬
minib homerum sequentes. qui simplicib
ubiq etiam pro compositis utitur ꝓnomĩb
mei misereor. ⁊ mei filii misereor. michi nocco
⁊ mei filio noceo. Me acuso ⁊ mei farũ accuso.
Sepe tamen ⁊ mreciprocationib solemus uti¬
dum est ꝙ possessiua pronomĩa prime et scb̃e
ꝑsone. siue sui possessoris: siue extrinsecus ꝑso¬
nis adiunctabal copulantur tam agentia qͣm
pacientia. siue insc ip̃a refloctantur id reciꝓxã¬
tur: ut meus filius ł tuus diligit me. diligit
te. diligit illum. diligit se. filium meum ł t̾uũ¬

Expanded text:
autem omnibus Latini simplicibus utuntur pronominibus Homerum sequentes, qui simplicibus ubique etiam pro compositis utitur pronominibus: mei misereor et mei filii misereor; mihi noceo et mei filio noceo; me accuso et mei filium accuso. saepe tamen etiam in reciprocationibus solemus utdum, quod possessiua pronomina primae et secundae personae siue possessoris sui siue extrinsecus personis bene copulantur tam agentia quam patientia siue in se ipsa reflectantur id est reciprocentur, ut meus filius uel tuus diligit me, diligit te, diligit illum, diligit se; filium meum uel tuu
Abbreviated transcription (Latin):
coluisse. Similit̾ participio  magis hunc colussse qm̃
illums⁊ ad nomen quidem loco ubi fungit᷑ ꝑticipiũ¬
rdubum uõ loco nomũs ut faciens eloquentem dico
ꝓ qui facit eloquentem. ⁊ laudo legentem quom̃ lau¬
do lectorem ¶ec mir̃ proutrop fungi: cum utriꝰq
accrsa possideat. ¶ Et sciendimi ꝙ si ĩponatur cõ¬
pulari. ⁊ adutramꝙ nerbum referri. ut ⁊ dyonisuiꝰ
loquit᷑ i ego ⁊ tripho ⁊ apononius scribit. ⁊ egor ui¬
iingilans ꝓficit⁊ legens. Et contra si ubo p̃ponatur
aliqd̃ casuale referri. ut ⁊ scribit ⁊ legit tripho. ⁊ pug̃¬
nat ⁊ nincit eneas. Nicet tam̃ u̾ba pͥme ł sicẽ ꝑsoẽ¬

Expanded text:
coluisse; similiter participio additur, magis hunc colens quam coluisse; similiter participio additur, magis hunc colens quam illum. et ad nomen quidem loco uerbi fungitur, ad uerbum uero loco nominis, ut faciens eloquentem dico pro qui facit eloquentem, et laudo legentem, quomodo laudo lectorem; nec mirum pro utroque fungi, cum utrique accidentia possideat. et sciendum, quod, si praeponatur conpulari et ad utramque uerbum referri, ut et Dionysius loquitur et Trypho, et Apollonius scripsit et ego, uigilans proficit et legens; et contra, si uerbo praeponatur aliquid casuale referri, ut et scribit et legit Trypho, et pugnat et uincit Aeneas. licet tamen uerba primae uel se
Abbreviated transcription (Latin):
modũ u̾ba x intransitiue cum nominatiuo uł¬
transitiue cum obliquis. noĩm ponuntur ⁊̃ cũ¬
participiis intransitiue. ut uirgꝰ scribens floret
ego intelligens delector. Transitiuent egeo mi¬
sa̾ntis. consentio msa̾nti isdeo misa̾ntem. poti¬
or misa̾nte. hec enim constructiones quoꝙ obli¬
quorum casuũ adsimilitudinem nomĩt ⁊ pro¬
noĩm sunt. ut indigeo illius indigeo pascentis
faueo legenti. quomodo fauco amicor farieo illi
accuso illum. accuco hominem. Simlit̾ accuso le¬
gentem. Dignor te laude. dignor te ula re. dignorte
celebrante Est tamen qñ inuim noĩm transeũt¬
participia ⁊̃ genitõ coniũgunt᷑. relicta u̾boꝵ drdinati
simꝰ. p̃fectus urbi participnim : qr ⁊ p̃ficior urbi p̃¬
rectus in bis domen: ¶gcicipiũ auit comꝑationẽ hr̃e. emoui
non pot̾ cum loco ubi fungat᷑ qd̾ comparatione penitꝰ
comparari. ut uing̾ in .i. quam uino fertur terris
mag̃ omĩb unam post habita coluisse samo mag̾

Expanded text:
modum uerba uel intransitiue cum nominatiuo uetransitiue cum obliquis nominum ponuntur, participiis intransitiue, ut Virgilius scribens floret, ego intellegens delector, transitiue, ut egeo miserantis, consentio miseranti, uideo miserantem, potior miserante. hae enim constructiones quoque obliquorum ad similitudinem nominum et pronominum fiunt, ut indigeo illius, indigeo pascentis, faueo legenti, quomodo faueo amico, faueo illi; accuso illum, accuso hominem, similiter accuso legentem; dignor te laude, dignor te illa, dignor te celebrante. est tamen quando in nominum uim transeuparticipia et genetiuo coniunguntur reefectus urbi participium, quia et praeficior urbi, praefectus urbis nomen. participium autem comparationem habere non potest, cum loco uerbi fungatur, quod cocomparari, ut Virgilius in I: «quam Iuno fertur terris magis omnibus unam / posthabita coluisse Samo», magis
Abbreviated transcription (Latin):
legulari nũo nũm addente singularem. Eodem gͦ
modo cum absolnta ⁊ non dicretiuia in÷ ꝓlatio
dñis absꝙ pronomine disputo disputas. Sin autem
aliciuus rei discretionem addimus ꝓ nomen cuiꝰ ꝓt̾
infinita eoꝵ q deficiunt personis egent u̾bis in¬
ẽ ꝯłonẽ dicatiuis ut qd̃ de est erhiis assumant¶ Ergo dis¬
cretionis causa. Et maxlie si comunctio as
u̾o non. ł ego quidem scripsi. ilie autem logit. Uł
amplioris causa significantie. In quo tam̃ ad ali¬
os om̃s uidetur fieri discretio. ut cicõ in pͥmo in
Inteluginius enum ꝙnemo aluis nisi nos tere¬
tionis non egent ꝑtiornũb. quippe cum sitit fuutis¬
sime singulisq uocib partes habeatit: ⁊ p̾sentes de¬
mr̃atõnes Tercie uõ cum sint anumabiles una
ut ꝑ corum adiectionem significatio fimatur.
ut scribit hic sorlbit ille ip̃e is scribit idem. salu¬

Expanded text:
ngulari numero numerum adiungentes singularem. eodem igitur ngulari numero numerum adiungentes singularem. eodem igitur modo, cum absoluta et non discretiua inest prolatio, dicimus absque pronomine disputo, disputas; sin autem alicuius rei discretionem uolumus manifestare, addi unde infinita eorum, quia deficiunt personis, egent uerbis indicatiuis, ut quod deest ex his assumant. ergo discretionis causa, et maxime si coniunctio assuero non uel ego quidem scripsi, ille uero legit, uel amplioris causa significantiae, in quo tamen ad alios omnes uidetur fieri discretio, ut Cicero in I inuecintellegimus enim, quod nemo alius nisi nos. Teretionis causa, non egent pronsimae singulisque uocibus pares habeant et praesentes demonstrationes; tertiae uero cum sint innumerabiles, una ut per eorum adiectionem incerta significatio finiatur, ut scribit hic, scribit ille, scribit ipse, s
Abbreviated transcription (Latin):
ex ea intelligit᷑ affirina tio. uñ ad int̾rogatioñ
respondentes ꝑ̃ adu̾bium confirmatrũi: ł non
uł uerbum indicatiũ reddimus. ut pote hñs in
se affirmatõnent ut int̾roganti legis:: etiam. ł nõ
reddimus. ł lego. Ꝙ de hiis inconstructione u̾boꝵ
subtilius tractabimꝰ. ¶ In est etiam suignlaris
numerꝰ mubo scribo. nec eget ut addatur uiiᷤᷤ
¶Manifestumq est ꝙ ⁊̃ nomĩatiuus ꝓ nominis
ui ÷ uerbo. ¶Ergo si supradcã non desunt qͥa i¬
telligunt᷑ nec ꝓnomen de ¶e tã sl addatur
inĩtuꝑanda fit constructio. Est enim qũ amplioris
carsa signisicitionis addinitur ea q̃ possunt. ⁊ siñ
adanitur in telligi. ut logis etiam lego. Ecce eium
ũbi habeat p̃dicti in init̃rogatione: tam̃ additun
non facit uiciosam orõnem. s magis firmiorem
fĩrmior eñ fit ꝓmissio duplici confirmatione. Sa
Item ad omniũ abnegationem dicimus. nullus¬
hontio ambulat. neminem socium inueni. sui¬

Expanded text:
firmatio. unde ad interrogationes respondentes etiam aduerbium confimatiuum uel non uel uerbum indicatiuum reddimus, utpote habens in se affirmationem, ut interrogandi legis? etiam uel non respondemus uel lego. sed et de his in constructione uerborum subtilius tractabimus. inest etiam singularis numerus in uerbo scribo nec eget, ut addatur unus, manifestumque, quod etiam nominatiuus pronominis inest in uerbo. ergo si supra dicta non desunt, quia intelleguntur, nec pronomen deest, nec tamen, si addatur, uituperanda fit constructio. est enim quando amplioris causa significationis adduntur ea, quae possunt, etsi non addantur, intellegi, ut leguerbi habeat praedicti in interrogatione, tamen additum non fecit uitiosam orationem, sed magis certiorem; firmior enim fit promissio duplici confirmatione. simiterum ad omnium abnegationem dicimus nullus ambulat, neminem inueni, si
Abbreviated transcription (Latin):
adde̾ supdcã u̾ba. ut uirg̃ in i eneid̾. tu ne iue eneas
quem dardanio anchise Id̾ in .iii. Nam polidonis
ego. Id ineodem. ecce tibi ausonie teltus nanc ar¬
npe uelu¶ sec nõ ⁊ nomine substantiuo posito
freciuent᷑ deficiunt uerba substantiua. luc̾ in
ciuos ue dabas geritris ⁊ qualis tam̃ ⁊ qnͣtus po¬
sitis infinitis pro quib etiam quis ponit᷑. sepuiᷤ
tialis in .iiii. O qualis facies oquali digna ta¬
olim uoluẽ¬
tib ammus. hinc fore
ductores.
reuocato a sangũie teucri
Qui ma¬
re qui terras onuĩ dicione te¬
nerẽt.

Expanded text:
addere supra dicta uerba, ut Virgilius in I Aeneidos : «tune ille Aeneas, quem Dardanio Anchisae?». idem in III: «nam Polydorus ego». idem in eodem: «ecce tibi Ausoniae tellus, hanc arripe uelis». nec non etiam nomine substantiae posito frequenter deficiunt uerba substantiua. Lucanus in / quosue dabas gemitus!». et qualis tamen et quantus positis infinitis, pro quibus etiam quis ponitur, saepiunalis in IIII: «o qualis facies et quali digna taolim, volventibus annis, hinc fore ductores, revocato a sanguine Teucri, qui mare, qui terras omni dicione tenerent,
Abbreviated transcription (Latin):
ht̃t ꝓnonĩa tercie ꝑsone. cum nomia in eam possũt
ueniri nomina ꝑsona. fretassis nec gitogitarentur
ũ ꝓnomsa Iam possumꝰ ad hec dicr̃e. ꝙ ꝓ noĩa semel
loco noĩm nata sunt eraccidente ⁊ habuerunt dem̃¬
strationem. Sub oculis enim om̃s couum oĩtis eoꝵ
buerutit acctis dẽmoristratõnem que̾ ꝑfẽcta ꝑcõ

Expanded text:
nomina personae, cum omnia nomina in eam possunt ueniri nomina persona, fortassis nec excogitarentur pronomina. nam possumus ad hoc dicere, quod pronomina semel loco nata ex accidente habuerunt etiam demonstrationem; sub oculis enim omnes eorum personae buerunt accidens demonstratione
Abbreviated transcription (Latin):
¶Quociens u̾o ile ⁊ hic nõostendendium añ
oculox demonstratiua. ut ego tu. q̃dam ⁊ oculoꝵ
⁊ intellectus. Ut oculoꝵ ut hic. Uir hic ÷ tibi qͣm
ꝓmitti sepius audis. Intellectus ut hic pictatis
honos sic nos in sceptra reponis. ¶ ꝓtea sola ꝓ¬
sonas. cum u̾ba una uoce ad plures personas per¬
tineant. t̾cias. Dicimus enim scribit ꝓbus ł ser¬
uns ł quicranꝙ pot̾ hunc actũ suscipe Nõ tñ
hoc etiam inpronomĩb sam relatiua qdem sunt ipte

Expanded text:
quotiens uero ille uel hic non ostendendum ante oculorum demonstratiua, ut ego et tu, quaedam et oculorum et intellectus: oculorum, ut: «hic uir, hic est, tibi quem promitti saepius audis»; intellectus, ut: «hic pietatis honos? sic nos in sceptra reponis?». praeterea sola personas, cum uerba una uoce ad plures personas pertineant tertias: dicimus enim scribit Probus uel Seruius, uel quicumque potest hunc actum suscipere, non tamen hoc etiam in pronominibus. nam relatiu
Abbreviated transcription (Latin):
atur. ⁊ loco uerbi participinm: cum ubo substãtõ
ut prasus sum. ꝓ prandi mĩtus sum ꝓmerui.
subm inuicem hoc cum participo positũ loco ubi.
ulud cũ ulo loco participii fungitur. ad om̃s ꝙ ꝑso
ille qui scripsit. ¶ Quomodo aũt ꝓnomũb uoca.¬
tiua uba non adiunguntur: sic nec ꝑtiapiss. dͥppe
ad nomĩatõnem ꝑtm̃tia
tissime adiunguntur

Expanded text:
o uerbi participium cum uerbo substantiuo, ut pransus sum pro prandi, meritus sum pro merui.  uerbum substantiuum inuicem, hoc cum participio positum loco uerbi, illud cum uerbo loco participii fungitur, ad omnes quoquille qui scripsit. quomodo autem pronominibus uocatiua uerba non adiunguntur, sic nec participiis, quippe ad nominationem pertinentia. tissime adiunguntur
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ sedn̾ ꝑsonia esse ut ostendiarus¶ At dicet aliqius. qͥd
ex ea ostenditur: id ꝓp̾a qualitas suppositi in qua¬
iñ sunt ꝓp̾a nomĩa Quamobrem ad nich̾ utile ꝑtiñt
ꝓ noĩa sicareant ꝑsonis ostendentis: ⁊ enis q̃ ostẽ¬
ditur ¶Itaq cum perse scribuntur pronomina
nimiũ infiuta sunt. sclicet cũ asua matĩa
excidunt. id demostratione qualitatis ꝓprie Cñ
rõtiabilit̾ qui sibi inuicem scribunt: solent uoĩa
¶ cc dubium ÷ ꝙ sub latis nomĩb añ positis ẽnã
ꝓnomina infinita sunt. ¶ Est aũt causa ꝓpt̾ am
casi nomia nõ possunt accipi inpͥmia ⁊ scda ꝑsona
uales ⁊ ꝯmunes ⁊ spales. ⁊ in diuiduc inquib sunt
lum ꝑtin nusi ad ipm̃ qui loquitur: nec sccã ad abi¬
um il ad eum inquem intenditur sermo Ecħpt̃¬

Expanded text:
 persona, ut ostendimus. at dicet aliquis: quidex ea ostenditur, id est propria qualitas suppositi, in qua sunt propria nomina. quamobrem ad nihil utile pertinent pronomina, si carent personis ostendentis et eius, qui ostenditur. itaque cum scribuntur per se pronomina, nimium infinita sunt, scilicet cum sua materia excidunt id est demonstratione qualitatis propriae. unde rationabiliter, qui sibi inuicem scribunt, solent nominar. nec dubium est, quod sublatis nominibus antepositis etiam ronomina infinita fiunt. est autem causa, propter quam nomina non possunt accipi in prima et secunda persona,nerales et communes et speciales et indiuiduae, in quibus sunt lum pertinet nisi ad ipsum qui loquitur; nec secunda ad alium nisi ad eum in quem intenditur sermo uel p
Abbreviated transcription (Latin):
hic angustus ⁊ om̃s iulii ꝓgenies. satis nocessari¬
uan. quia enĩ cernit᷑ augustus demõstratione usus
ꝑ ꝑronomen. qd̃ a noĩe fieri nõ pota̾t hic. Ut auten
qͣlitatem quoq ꝓpam ostend̾e̾t ꝑsone quã demr̃aret
ut sidicam priscianus scribo ⁊ hiis similia sine dubio
in congruum dico. nec p̃p aliud: quã ꝓpt̾ inconse

Expanded text:
«hic Caesar et omnis Iuli / progenies», satis necessarium. quia enim cernitur Augustus, demonstratione usus est per pronomen, quae nomine fieri non poterat hic; ut autem qualitatem quoque propriam ostenderet personae, quam demonstraret,  si dicam Priscianus scribo et his similia, sine dubio incongrue dico, nec propter aliud quid nisi propte
Abbreviated transcription (Latin):
te qͣm de presente accipr ut sic iupit̾ ille monebat
⁊ tune ilie eneas ⁊ uie ego qui quõdam gci modr¬
latus auena carmenlicet tamen per figuram conũ¬
ai. sic etiamti apud nos. met. pte. te ce addire intendt̃
significantiam. ut egoinz cute Aleapte strãpte. hꝰce

Expanded text:
esente accipi, ut: «sic Iuppiter ille monebat», et: «tune ille Aeneas?», et: «ille ego, qui quondam gracili modulatus auena / carmen». licet tamen per figuram conueὁδί, sic etiam apud nos met, te, pte, ce appositae intendunt significationem, ut
Abbreviated transcription (Latin):
tictẽ ⁊ enum aliam inferre personam ¶ qͦmodo in cõ¬
paratiuis nomũb nccẽ ÷ ad alias ea ferri ꝑsonas
Absoluta uo̾  etlum id positã perse ꝓferuntur
Elpud nos aũt ꝓnoĩa eadem ⁊ absoluta ⁊ discretã
significat. plerumq discretius  ut ego dico ille ã¬

Expanded text:
t enim aliam inferre personam, quomodo in comparatiuis nominibus necesse est ad alias ea fieri personas, absoluta uero eorum, id est positiua, per se proferuntur. apud nos autem pronomina eadem et discretiua ssignificat, plerumque discretiuus est, ut ego dico, ille a
Abbreviated transcription (Latin):
as ⁊ hectora nauib appulit: ip̃e reiecit oculos cda¬
ros ¶ Et sciendũ ꝙ demõstratiua ꝓnomĩa
nõ aliquoꝵ p̃dictoꝵ loco noĩm quomiodo relatuia
accipiture Relatiua u̾o pdictoꝵ qͥdem loco no¬
mitiũ s̃ qͥ utã accipi non possum Si cinis enim
pro ip̃e reiecit oculos cdaros: ponat itm̃ mpiter. al
aiax fortiter pugnauit contra troianos. dubiũ¬
i an de eadem dico ꝑsona: an duo eiusd̾ nomĩs
fu̾nt ad quos actus supdcĩ pertinere possint
Sin aũt dicam aiar uenit ad troiam: id̾e fortit᷑
pugnauit contra troianos: de una intelligo ꝑͣ¬

Expanded text:
oas et Hectora nauibus appulit, ipse reiecit oculos claros. et sciendum, quod demonstratiua pronomina non aliquorum praedictorum loco nominum, quomodo relatiua, accipiuntur, relatiua uero praedictorum quidem loco nominum, sed quae iterum accipi non possunt. si quis enim pro ipse reiecit oculos claros, ponat iterum Iuppiter, non Aiax fortiter pugnauit contra Troianos, dubium, an de eadem dicam persona, cum duo eiusdem nominis fuerint, ad quos supra dicti actus pertinere possunt; sin autem dicam Aiax uenit ad Troiam, idem fortiter pugnauit contra Troianos, de una intellego