comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Hec mea sublimior uit̾i philo¬
sophia: scire ihm : hunc eruei¬
firum: Non requiro sicut spon¬
sa ubi cubet in meridie: quemle¬
tus amplector mea inter ubera
commorantem. Non requiro u̾
pascat in merroie: quem intue¬
or saluatorem incrucez Illud sub¬
limius: istud suauis. Panis
illud: hoc lac: Hoc uiscera reficit
paruulorum.replet ubera matr̃.
⁊ iõ interubera mea cõmorabit᷑.
Hunc ⁊ uos dilectissimi tamdilec¬
tum facisculum colligite uobis
hunc medullis inserite cordis. N
munite aditum pectortoris ut
⁊ uobis inter ubera cõmoretur.
habete illum semꝑ ñ retro i hu¬
meris s ante pre occulis: ne por¬
tantes ⁊ non odõrantes ⁊ honus
p̃mat: ⁊ odor non erigat: Memẽ¬
dote quia accepit eum symeon:
mulnis sis: maria gestauit in
utero: fouit ingrenno. Sponsa
sibi inter ubera collocauit. Et̃ ne

Expanded text:
haec mea sublimior interim philohaec mea sublimior interim philosophia, scire Jesum, et hunc crucifixum. Non requiro, sicut sponsa, ubi cubet in meridie , quem taetus amplector mea inter ubera commorantem. Non requiro ubi pascat in meridie, quem intueor Salvatorem in cruce. Illud sublimius, istud suavius; panis illud, hoc lac; hoc viscera reficit parvulorum, hoc replet ubera matrum: et ideo inter ubera mea commorabitur. 5. Hunc et vos, dilectissimi, tam dilectum fasciculum colligite vobis, hunc medullis inserite cordis, hoc munite aditum pectoris, ut et vobis inter ubera commoretur. Habete illum semper non retro in humeris, sed ante prae oculis, ne portantes et non odorantes, et onus premat, et odor non erigat. Mementote quia accepit eum Simeon in ulnis suis ; Maria gestavit in utero, fovit in gremio, sponsa sibi inter ubera collocavit. Et, ne
Abbreviated transcription (Latin):
mirrã: quam illi plantauerñt
Michi hic salutaris fasciculus
seruatus est: Nemo tollet euin
ame: inter ubera mea cõmora¬
bitur: Hec meditari dixi sapi¬
entiam. in his iusticie michi ꝑ¬
feccionem constitui: inhis pleni¬
tudinem scientie. inhis diuitiaᷤ
salutis. nihis copias meritorũ.
axhis uuchi interdum potus
saluraris amaritudinis: exhis
rursum suauis unctio cõsola¬
cionis. hec me erigunt madũ¬
sisci in prosꝑis repͥmunt.⁊ int̾
leta tristiaq uite presentis uia
regia incedenti: tutum p̃bent
utrobiq ducatum: hinc iñ
mala ĩminentia propulsando
hec mͥ conciliant mundi uidi¬
cem: dum timendũ potestatib
initem humilemꝙ figurant.
dum non solum placabilem. set
⁊ initabilem representant eum
qui maccessibilis est pͥncipatib.
terribilis aput regesterre. ꝓp¬
terea hec michi in ore frequent
sicut uosscitis. hec incorde semꝑ
sicut scit deus: hec stilo meo ad¬
modũ familiaria sicut apparet.

Expanded text:
myrrham, quam illi plantaverunt; myrrham, quam illi plantaverunt; mihi hic salutaris fasciculus servatus est; nemo tollet eum a me, inter ubera mea commorabitur. Haec meditari dixi sapientiam, in his justitiae mihi perfectionem constitui, in his plenitudinem scientiae, in his divitias salutis, in his copias meritorum. Ex his mihi interdum potus salutaris amaritudinis, ex his rursum suavis unctio consolationis. Haec me erigunt in adversis, in prosperis reprimunt, et inter laeta tristiaque vitae praesentis via regia incedenti tutum praebent utrobique ducatum, hinc inde mala imminentia propulsando. Haec mihi conciliant mundi judicem, dum tremendum potestatibus mitem humilemque figurant; dum non solum placabilem, sed et imitabilem repraesentat eum, qui inaccessibilis est priucipatibus, terribilis apud reges terrae. Propterea haec mihi in ore frequenter, sicut vos scitis; haec in corde semper, sicut Deus scit; haec stylo meo admodum familiaria, sicut apparet;
Abbreviated transcription (Latin):
loquendo. postremo ꝑiculoꝵ
torum. colaphorum. subsan
clauorum. horumq similium.
que in salutem nri generis sil¬
ua angelica copiosissime nosci¬
tur ꝓtulisse. Ubisaneinter
tot. odorifere mirre hinus
ramusculos. minime p̾t̾mit¬
tendam putaui. ⁊ illam mir¬
rã quam incruce potatus est:
s neq illam qͣ unctus est inse¬
pultura. Quarũ inpͥma apli¬
cuit sibi meorum amaritudi¬
nem peccatiumr insecunda fu¬
turam incorupcionẽ meicor¬
poris dedicauit. Memoriam
habundancie suauitatis: ho¬
rum eruccabo quo aduixero:
Ineternum non obliuiscar mise¬
rationes istas: quia inp̃is uiiii¬
ficatus sum. Hasolim sc̃s dauro
cũ lacͥmis requirebat. ueniant
mͥ inquiens miseraciones tuez
uiuam. Has ⁊ alius quidã scõꝵ
cũ gemitu memorabat dicens¬
oliẽ dni multe. Quã multi re¬
ges ⁊ ꝓpħ̾e uoluerunt indere q̃¬
uos indetis.⁊ non uiderunt. Ip̃i
laborauernnt:⁊ ego in labores
eorum introiuii. Ego messui

Expanded text:
loquendo: postremo, 1129 peloquendo: postremo, 1129 petorum, colaphorum, flagellclavorum, horumque similium, quae in salutem nva evangelica copiosissime noscitur protulisse. Ubi sane inter tot odoriferae myrrhae hujus ramusculos minime praetermittendam putavi etiam illam myrrham, qua in cruce potatus est; sed neque illam, qua unctus est in sepultura. Quarum in prima applicuit sibi meorum amaritudinem peccatorum; in secunda futuram incorruptionem mei corporis dedicavit. Memoriam abundantiae suavitatis horum eructabo, quoad vixero; in aeternum non obliviscar miserationes istas, quia in ipsis vivificatus sum. 4. Has olim sanctus David cum lacrymis requirebat: Veniant mihi, inquiens, miserationes tuae, et vivam . Has et alius quidam sanctorum cum gemitu memorabat, dicensni multae. Quam multi reges et prophetae voluerunt videre, et non viderunt. Ipsi laboraverunt, et ego in labores eorum introivi; ego messui
Abbreviated transcription (Latin):
pauli doctͥnam dicẽtis. gaude¬
re cum gaudentib flere cum
flentib. Quia uͦ inter aduersa
⁊ prospera uersans. nouit utro¬
biꝙ ꝑicula non de eẽ. mediũ
huiꝰcemodi uberum suorum
uult habere dilectum: cuiꝰ ad¬
uersus utramq cõtinua ꝓteccio¬
ue munitam. nec leta extollãt
nec tristia deiciant: Tu quoꝙ
si sapis imitaberis sponse pru¬
dentiam. atꝙ lnunc mirre tã
carum fasciculum. de pͥncipa¬
li tui pectoris: nec ad horam pa.¬
cieris auelli: amara illa omĩa
tinẽs: ⁊ assidua meditacione re¬
uoluens quo possis dicere ⁊ tu.
fasciculus mirre dilectus meuᷤ
m: inter hubera mea cõmora¬
bitur. Et egofr̃s ab inẽunte
mea conuersione. pro aceruo
m̾itorũ que mͥ deesse sciebam.
hũc michi fasciculum colliga¬
re ⁊ int̾ ubera mea collocare
curaui. collectũ exomĩb anxie¬
tatibus ⁊ amaritudinib dnĩ
tilium illarũ necessitatũ dem̃
laborũquos ꝑtulit inpredican¬
do. fatigacionum in discurren

Expanded text:
udere cum gaudentibus, flere cum flentibus . Quia vero inter adversa et prospera versans, novit utrobique pericula non deesse; medium hujuscemodi uberum suorum vult habere dilectum, cujus adversus utraque continua protectione munitam nec laeta extollant, nec tristia dejiciant. Tu quoque, si sapis, imitaberis sponsae prudentiam, atque hunc myrrhae tam charum fasciculum de principali tui pectoris, nec ad horam patieris avelli; amara illa omnia tinens, et assidua meditatione revolvens, quo possis dicere et tu: Fasciculus myrrhae dilectus meus mihi, inter ubera mea commorabitur. 3. Et ego, fratres, ab ineunte mea conversione, pro acervo meritorum, quae mihi deesse sciebam, hunc mihi fasciculum colligare, et inter ubera mea collocare curavi, collectum ex omnibus anxietatibus et amaritudinibus Domini tilium necessitatum; deinde, laborum quos pertulit in praedicando, fatigationum in discurrend
Abbreviated transcription (Latin):
suo antiquo nobili atq głoso
accubitu. discipuli erant cõ¬
gregati in loco uno. ꝑseueran¬
tes unanimit̾ morõne. cũ mu¬
lierib. ⁊ maria matre ihͣu. gͥ.
reuera cunc temporis nardũ
paruule ⁊ trepidantis sponse:
dare odorem fuum. Deniq
cum factus est repente dece¬
lo sonus tamꝗͣ aduementis
sp̃c uehementis. ⁊ repleuit

Expanded text:
suo antiquo nobili atque glorioso suo antiquo nobili atque glorioso accubitu, discipuli erant congregati in loco uno, perseverantes unanimiter in oratione cum mulieribus et Maria matre Jesu, et revera tunc temporis nardum parvulae et trepidantis sponsae dare odorem suum? Denique, cum factus est repente de coelo sonus, tanquam advenientis spiritus vehementis, et replevit
Abbreviated transcription (Latin):
quia semper inpatre filius:
Nec dubites regem hunc esse
clementẽ. cui perhennis accu¬
bitus est: paterne benignitatiᷤᷤ
diuersorium. Merito clamor hu¬
milium ascendit adeum: cui
fonspietatis est mansio. cui fami¬
liaris fuauitas. cui cõsubstancia¬
lis uł potius substancialis boni¬
tas est: cui iõ totum qd̃ est de pa¬
tre est. ut nil prorsus in regiane
mnaiestate. nisi paternum hu¬
nilium trepidacio suspicetur.
Deniq ꝓpter miseriam in opũ
⁊ gemitum pauꝑum ⁊ nũc exur¬
gam dicit dñs. horum igitur
conscia sponsa ut pote domesti¬
ca atq carissima. ñ seputat ar
m̃itorum: sola dehumilitate
p̃fumens. Regem deniq noĩat.
nam sponsum int̾im derrita in¬
crepacione non audet: ⁊ in alto
habitare fatetur. nec sic tñ dif¬
fidit humilitas: Primitiue
eccłie potes hunc congruen¬
tissime aptare sermonem
si recordaris dies illos quibus
asumpto dño ubierat prius
⁊ sedente in dextera patris illo

Expanded text:
quia semper in Patre Filius. quia semper in Patre Filius. Nec dubites regem hunc esse clementem, cui perennis accubitus est paternae benignitatis diversorium. Merito clamor humilium ascendit ad eum, cui fons pietatis est mansio, cui familiaris suavitas, cui substantialis, vel potius consubstantialis bonitas est: cui ideo totum quod est, de Patre est, ut nil prorsus in regia majestate, nisi paternum, humilium trepidatio suspicetur. Denique: Propter miseriam inopum et gemitum pauperum nunc exsurgam, dicit Dominus . Horum igitur conscia sponsa, utpote domestica atque charissima, non se putat arcmeritorum, sola de humilitate praesumens. Regem denique nominat, nam sponsum interim territa increpatione non audet; et in alto habitare fatetur, nec sic tamen diffidit humilitas. 11. Primitivae Ecclesiae potes hunc congruentis sine aptare sermonem, si recordaris dies illos, quibus, assumpto Domino ubi erat prius, et sedente in dextera Patris, illo
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ reꝓmissionem ornatꝰ aurei.
⁊ nich̾ominꝰ tñ cũ humilitate
respondet: ⁊ qnͣto maiorem
se audit. tanto humiliat se in
omĩb. Non głatur inmeritiᷤ.
nec int̾ laudes suas humilita¬
tis obliuiscitur: quam ⁊ humi¬
liter confitetur subuardi noĩe.
Ac si uoce uirginis marie di¬
cat: Nullius mͥmeriti cõscra
sum ad tãtam dignacionem:
nisi qd̃ respexit deus humilita¬
tem ancille sue. Nam quid ⁊
aliuo. Hardus mea dedit odo¬
rem suum: quam placuit mea
humilitas: Non mea in qͥt
sapientia. nõ mea nobilitas.
non mea pulcritudo. que nłła
erant mͥ: s que sola merat
humilitas dedit oborem suũ.
.i. solitu̾m. Solito placet deo
humilitas. Solito plane atq
exconsueto excelsus dominus
biraculo suo illuc quoq humi¬
litatis odor ascendit: In altis
habitat inqu̾it:⁊ humilia respi¬
cit inceloz interra: Ergo cum
ess rex inaccubitu suo: narduꝰ
sponse dedit odorem suum. Ac¬
cubitus regis. sinus est patris:

Expanded text:
et repromissionem ornatus aurei, et repromissionem ornatus aurei, et nihilominus tamen cum humilitate respondet: et quanto majorem se audit, tanto humiliat se in omnibus. Non gloriatur in meritis, nec inter laudes suas humilitatis obliviscitur, quam et humiliter confitetur sub nardi nomine; ac si voce virginis Mariae dicat: Nullius mihi meriti conscia sum ad tantam dignationem, nisi quod respexit Deus humilitatem ancillae suae . Nam quid est aliud, nardus mea dedit odorem suum, quam: Placuit mea humilitas? Non mea, inquit, sapientia, non mea nobilitas, non mea pulchritudo, quae nulla erant mihi, sed quae sola inerat humilitas dedit odorem suum, id est solitum. Solito placet Deo humilitas; solito plane atque ex consueto excelsus Dominus bitaculo suo, illuc quoque humilitatis odor ascendit. In altis habitat, inquit, et humilia respicit in coelo et in terra . 10. Ergo, cum esset rex in accubitu suo, nardus sponsae dedit odorem suum. Accubitus regis, sinus est Patris;
Abbreviated transcription (Latin):
am. Uade ⁊ tuadniinorem.
siuis iniusticia ẽẽ perfectus:
defer inferiori. iun̾orite. In¬
clinato. hoc enĩ faciens. tͣhes
⁊ ip̃ẽ adte sponsesermoneni
que in dixit: quia nardus mea
dedit odorem suum. Odor¬
ait de uotio est. odorbona opi¬
nio que ad omnes peruenit:
ut xp̃lsis bonus odor ĩnomĩ
loco. spectabilis omnibuᷤᷤ. ama¬
bilis omnibus. Non potest
hoc illehumilis quem uĩtas
ad humilitatem cogit: qm̃sibi
habet illã : exire non patitur.
utͥ sparsa foris redoleat. Mag̃
aũt non habet odorem. quia
nõ habet deuotionem: intpo¬
te qui non sponte neq libenter
se humiliat. Sponse uero humi¬
litas tamquan nardus spar¬
git odorem suum: amore calẽs.
deuotione ingens. opimonere¬
dolens. Sponse humilitas uo¬
lunitaria est: ppͥetua est. fruc¬
tifera est. Odor eius nec repre¬
hensione ext̃minatur: nec lau¬
de. Audierat. pulchre sunt ge¬
ne tue sicut turturis: ⁊ collũ
tuũ sicut monilia. Acceperat

Expanded text:
am . Vade et tu ad minorem, am . Vade et tu ad minorem, si vis in justitia esse perfectus; defer inferiori juniori te inclinato. Hoc enim faciens, trahes et ipse ad te sponsae sermonem quem dixit: Quia nardus mea dedit odorem suum. Odor devotio est, odor bona opinio, quae ad omnes pervenit, ut Christi sis bonus odor in omni loco, spectabilis omnibus, amabilis omnibus. Non potest hoc ille humilis, quem veritas ad humilitatem cogit; quoniam sibi habet illam, et exire non patitur, ut sparsa foris redoleat. Magis autem non habet odorem, quia non habet devotionem, utpote qui non sponte, neque libenter se humiliat. Sponsae vero humilitas, tanquam nardus, spargit odorem suum, amore calens, devotione vigens, opinione redolens. Sponsae humilitas voluntaria est, perpetua est, fructifera est. Odor ejus nec reprehensione exterminatur, nec laude. Audierat: Pulchrae sunt genae tuae sicut turturis, et collum tuum sicut monilia . Acceperat
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ renes. u̾itas sensib ingerit
anime uigilantis. adhibe uo¬
luntatem. ⁊ fac de necessitate
Sic aũt fiet istud: si nolis alter
apparere foris quam te inuenis
intus. Alioquin time: ne dete
ip̃o legas. Qm̃ dolose egit incõ¬
spectu eius: ut inueniatur mi¬
quiras euis ad odium. Ponduᷤ
inquit.⁊ pondꝰ ab ominacio ẽ
ap̃ deum: Quid enĩ: Tute dep̃¬
ciaris insecreto apud te ipmn
u̾itatis trutina ponderatus.
⁊ foris alteriꝰ precii mentiens
maiori te ponde uendis nob̾
quam ab ipã accepisti: Time
deum ⁊ noli hanc rem pessimã
facere: ut quem humiliat
ũitas extollat uoluntas: hoc enĩ¬
est resistere ueritati: hoc pugna¬
re contradeum. Magis autem
acquiesce deo: ⁊ sit uoluntas sub¬
dita ueritati. nec tm̃ subdita s
⁊ deuota: Nonne deo inquit
subiecta erit anima mea: At
parum est ẽẽ fubiectum deo:
dere paribus: subdere ⁊ mino¬
ribus. Sicenim decet nos in¬
quit omnem implere iustici¬

Expanded text:
et renes Veritas sensibus ingerit et renes Veritas sensibus ingerit animae vigilantis; adhibe voluntatem, et fac de necessitate Sic autem fiet istud, si nolis alter apparere foris, quam te invenis intus. Alioquin time, ne de te ipso legas: Quoniam dolose egit in conspectu ejus, ut inveniatur iniquitas ejus ad odium . Pondus, inquit, et pondus abominatio est apud Deum . Quid enim? tu te depretiaris in secreto apud te ipsum, veritatis trutina ponderatus; et foris alterius pretii mentiens, majori te pondere vendis nobis, quam ab ipsa accepisti? Time Deum, et noli hanc rem pessimam facere, ut quem humiliat veritas, extollat voluntas: hoc enim resistere est veritati, hoc pugnare contra Deum. Magis 1417 autem acquiesce Deo, et sit voluntas subdita veritati; nec tantum subdita, sed et devota. Nonne Deo, inquit, subjecta erit anima mea? 9. At parum est esse subjectum Deo, dere paribus, subdere et minoribus. Sic enim decet nos, inquit, omnem implere justiti
Abbreviated transcription (Latin):
torsit discussio ũitatis. Prop¬
terea dixi hanc uoluntarie hu¬
militatis spẽm: nõ redargucio¬
ne ũtatis. s caritatis intra noᷤᷤ
infusione creari: quia cordis
est quia affeccionis. quia uo¬
luntatis: an uero recte turi¬
dica. Itemq etiam hoc tuo eq̃s
examinetur iudicio. dige ne
exerndem dño asignarim quẽ
caritate cõstãt exmanitum.
caritate minoratum ab angłis.
caritate parentib subditum.
caritate baptiste manibusĩ¬
dinatum. caritate carnis in¬
firma passum: caritote post¬
tremo morti obnoxium. cruce ingloriũ¬
ineuuangłium extitisse. Set
⁊ hoo unum ad huc tui sit con¬
siderare arbitrii. recte ne etiã
hanc ip̃am humilitatẽ ita ca¬
ritate calentem. herba humi¬
li. ⁊ calida .i. nardo putaũim
designatam. Et si ita cuncta
probaũs. probabis enĩ racio¬
ni manifestissime acquiescẽs:
tunc si iam apud te ipm̃ hu¬
miliatus es. necessaria illa hu¬
militate quam scrutans corda

Expanded text:
torsit discussio veritatis. 8. Proptorsit discussio veritatis. 8. Propterea dixi, hanc voluntariae humilitatis speciem, non redargutione veritatis, sed charitatis intra nos infusione creari, quia cordis est, quia affectionis, quia voluntatis: an vero recte, tu judica. Itemque etiam hoc tuo aeque examinetur judicio, dignene eamdem Domino assignarim, quem charitate constat exinanitum, charitate minoratum ab angelis, charitate parentibus subditum, charitate Baptistae manibus inclinatum, charitate carnis infirma passum, charitate postremo morti obnoxium, cruce inglorium exstitisse. Sed et hoc unum adhuc tui sit considerare arbitrii, rectene etiam hanc ipsam humilitatem ita charitate calentem, herba humili et calida, id est nardo, putaverim designatam. Et si ita cuncta probaveris probabis enim rationi manifestissimae acquiescens tunc si jam apud te ipsum humiliatus es necessaria illa humilitate, quam scrutans corda
Abbreviated transcription (Latin):
necessitatis est: hoc uoluntatis.
Semet ipm exinanuut inqͥt
formam serui accipiens: ⁊ for¬
mã humilitatis tradens qͥ pẽ
se exinaniuit. ip̃ẽ sehumisiaũ:
non necessitate iudicũ. s nr̃i
caritate. Pot̾at nimiͬum se uilẽ
⁊ concep̃tibilem demonstrare:
s plane non recutare. qm̃ scie¬
bat se ipm̃. Uoluntate ꝓinde
humilis fuit. ⁊ non iudicio qͥ
talem se optulit: qualem eẽ
nesciuit: magis aũt placuit
mininsũ reputari qui se sum¬
mum non ignorabat: Deniq
ait. discite ame quia mitissũ:
⁊ humilis corde. Corde dixit
cordis affectu: i. uoluntate.
Itaq necessitatem exclusit᷑. qͥ
uoluntatem cõfessus est. Nõ
enum quomõdo ego uł tu mue¬
nimus nos inuitate dignos
de decore. ⁊ cõtẽmptu dignos
omiextremitate ⁊ inferiori¬
tate dignos etiam supplicĩs.
dignos plagis: non inquã ita
est. quia uoluit tam quamhu¬
milis corde. humilis uidelic
illa humilitate. quam cordis
suasit affectio. numquam ex¬

Expanded text:
necessitatis est, hoc voluntatis. necessitatis est, hoc voluntatis. Semetipsum exinanivit, inquit, formam servi accipiens , et formam humilitatis tradens. Ipse se exinanivit, ipse se humiliavit, non necessitate judicii, sed nostri charitate. Poterat nimirum vilem se et contemptibilem demonstrare, sed plane non reputare, quoniam sciebat se ipsum. Voluntate proinde humilis fuit, et non judicio, qui talem se obtulit, qualem se esse nescivit; magis autem placuit minimum reputari, qui se summum non ignorabat. Denique ait: Discite a me quia mitis sum et humilis corde . Corde dixit, cordis affectu, id est voluntate. Itaque necessitatem exclusit, qui voluntatem confessus est. Non enim quomodo ego vel tu invenimus nos in veritate dignos dedecore et contemptu, dignos omni extremitate et inferioritate, dignos etiam suppliciis, dignos plagis; non, inquam, ita est, quia voluit, tanquam humilis corde; humilis videlicet illa humilitate, quam cordis suasit affectio, non quam ex
Abbreviated transcription (Latin):
factus ulior tibi ex hac uera cog¬
nicione tui. qmuis nec dum
fortasse ro eẽ paciariᷤ
m occulis aliorum. Erisgͥhu
ĩ fusione. Namsi ũĩtatis ip̃iꝰ
que tibi ueraciter atq salubri¬
ter demonstraint. sicut splen¬
dore illuminatꝰ. ita affectus amo¬
re fuisses: uoluisses procul
dubio quod in te est: eandem
de te omnes tenere sentenciã.
quam ipãm aput tenĩtatent
habere cognoscis. Sane quodĩ
te est dixerim. qm̃ plerumq
non expedit̾ in notescere oĩb
omĩa que nos scimus de nobis:
atq ip̃a uĩtatis caritate. ⁊ cari¬
tatis u̾itate uetamur palam fi¬
eri uelle quod noceat agnoscẽ¬
ti alioquin si prquato amore
tui tentus. detines parit̾ intͣ
re iuditium u̾itatis inclusum:
cui dubium est minus teuerita¬
tem diligere cui ꝓpͥum p̃fersuł
cõmodum ł honorem. Uidesgͦ.
non eẽ id ipm hominem de se
ip̃o non altum iam sapere ĩta¬
tis lumine redargutum. ⁊ humi-¬
libus sponte cõsentire munere
caritatis ad rutum : Illud enim

Expanded text:
factus vilior tibi ex hac vera cognitione tui, quamvis necdum fortasse id esse patiaris in oculis aliorum. Eris igitinfusione. Nam, si veritatis ipsius, quae te tibi veraciter atque salubriter demonstravit, sicut splendore illuminatus, ita affectus amore fuisses; voluisses procul dubio, quod in te est, eamdem de te omnes tenere sententiam, quam ipsam apud te veritatem habere cognoscis. Sane, Quod in te est dixerim; quoniam plerumque non expedit innotescere omnibus omnia quae nos scimus de nobis, atque ipsa veritatis charitate, et charitatis veritate vetamur palam fieri velle quod noceat agnoscenti. Alioquin, si privato amore tui tentus detines pariter intra te judicium veritatis inclusum, cui dubium est minus te veritatem diligere, cui proprium praefers vel commodum, vel honorem? 7. Vides igitur non esse id ipsum, hominem de se ipso non altum jam sapere, veritate luminis redargutum; et humilibus sponte consentire, munere charitatis adjutum. Illud enim
Abbreviated transcription (Latin):
si ꝑeccãti homini. homo pecca¬
tor minime indignatur: s ma¬
gis quasi ꝗ̃ndam eisuauissimi bal¬
sami rorẽ sudans piũ exhibet cõ¬
passionis affectum: hoc scimus
uñ uenit iã audistis s ñ aduer¬
tistis forsitan. Dictum namq
est quod exconsidacione sui ip¬
sius cuiq ueniat mansuetum
esse ad ouines: dum homo con¬
silio sapientissimi pauli. ut pie
cõdescendere sciat p̃occupatis
ĩpeccato. cõsiderat se ipm ne et
ip̃e temptetur. Anñhinc deni¬
ꝙ amor ꝓximiradicẽ trahit᷑. de
quo in lege mandatur. diliges
ꝓximum tuum sicut te ipsũ:
axintimis sane humanis affec¬
tib pͥmordia ducit sui ortus fra¬
terna dileccio. ⁊ deinsita homi-¬
ni ad seipm̃ naturali quadam
dulcedine. tamꝗͣ de humore ter-¬
reno sumit ꝓculdubio uegetacio¬
nem. ⁊ iũ perquam spirante qͥ¬
dem grã. desuper fructus par¬
turit pietatis: ut quodsibi aiã
naturaliter apperit. nature cõ

Expanded text:
si peccanti homini homo peccator minime indignatur, sed magis quasi quemdam ei suavissimi balsami rorem sudans pium exhibet compassionis affectum; hoc scimus unde venit, et jam audistis, sed non advertistis forsitan. Dictum namque est, quod ex consideratione sui ipsius cuique veniat mansuetum esse ad omnes, dum homo consilio sapientissimi Pauli, ut pie condescendere sciat praeoccupatis in peccato, considerat se ipsum, ne et ipse tentetur? . An non hinc denique amor proximi radicem trahit, de quo in lege mandatur: Diliges proximum tuum sicut te ipsum? Ex intimis sane humanis affectibus primordia ducit sui ortus fraterna dilectio, et de insita homini ad se ipsum naturali quadam dulcedine, tanquam de humore terreno, sumit procul dubio vegetationem et vim, per quam, spirante quidem gratia desuper, fructus parturit pietatis: ut quod sibi anima naturaliter appetit, naturae co
Abbreviated transcription (Latin):
p̃sũmere fortitudinem. dicit il¬
lum inter ubera sua cõmoratu¬
rum: eni secura decantet. Etiã¬
si amibulauero in me dio umbre
mortis : non tũnebo mala qm̃tu
mecũes: Memini me in uno
suꝑiorum sermonũ. duospõse

Expanded text:
praesumere fortitudinem; dicit illum inter ubera sua commoraturum, cui secura decantet: Etiamsi ambulavero in medio umbrae mortis, non timebo mala, quoniam tu mecum es . 2. Memini me in uno superioru
Abbreviated transcription (Latin):
militatis. ⁊ quam bene placi¬
tus odor ascenderat: cui mox
tam copiosa ⁊ głõsa remunera¬
cione responsumest. Cet̾m
illa uon ingrata bñficium fuit.
Audi enĩ quomͦi mox repleta de¬
uotione : parat se ad omnia ma¬
la perferenda pro nomine enis:
slam sequicur:. fasciculus mirre
dilectus meusmͥ: inter ubera mã
cõmorabitur. Infirmitas mea
quam nostis. non sut ulterius
progredi. Hoc solum dico: quia
tribulacionũ amaritudines
sub inirre noĩe dicit: se subire
paratam amore dilecti. Reli¬
quiĩ capituli alias ꝓsequemur.

Expanded text:
miliatis, et quam beneplacitus odor ascenderat, cui mox tam 1418 copiosa et gloriosa remuneratione responsum est. Caeterum illa non ingrata beneficii fuit. Audi enim quomodo mox repleta devotione parat se ad omnia mala perferenda pro nomine ejus: nam sequitur: Fasciculus myrrhae dilectus meus mihi, inter ubera mea commorabitur. Infirmitas mea, quam nostis, non sinit ulterius progredi. Hoc solum dico, quia tribulationum amaritudines sub myrrhae nomine dicit se subire paratam amore dilecti. Reliquum capituli alias prosequemur,
Abbreviated transcription (Latin):
inpresenti est momentaneum
⁊ leue tribulacionis nr̃e: supͣ
modũ in sublimitate et̾num
ergo qũq nobis ingens cumulꝰ
glẽ : qui mͦ est fasciculus mirre:
Annon fasciculus. cuiꝰ iugum
suaue. ⁊ onus seue: Non quia le¬
ue inse: nec enĩ leuis passionis
asꝑitas. mortis amaritudo. s
leuis tñ amanti. Et iõ non ait
tm̃ fasciculus mirre dilectꝰ meꝰ.
s michi inquit que diligo fasci¬
culus Uñ ⁊ dilectum nomiãt.
monstrãt dileccionis uim oẽi
amaritudinũ suꝑare molesti¬
am:⁊ quia fortis est ut mors
dilecciõ. Et ut scias ñ inse illã¬

Expanded text:
in praesenti est momentaneum in praesenti est momentaneum et leve tribulationis nostrae, supra modum in sublimitate aeternuergo quandoque nobis ingens cumulus gloriae, qui modo est fasciculus myrrhae. An non fasciculus, cujus jugum suave est, et onus leve? Non quia levis in se nec enim levis passionis asperitas, mortis amaritudo, sed levis tamen amanti. Et ideo non ait tantum: Fasciculus myrrhae dilectus meus; sed: Mihi, inquit, quae diligo, fasciculus est. Unde et dilectum nominat, monstrans dilectionis vim omnium amaritudinum superare molestiam, et quia fortis est ut mors dilec
Abbreviated transcription (Latin):
asciculus mirre dilectus
meus mchi: inter hubera
mea cõmorabitur. Añ rex:
mͦdilectus. Añ in accubitu
regio: modo inter sponse ubera.
Magna humilitatis uirtꝰ: cu ⁊̃
deitatis maiestas tam facile se
inclinat. Cito reuentie nomen
Iuocabulum amiticie mutatũ
est : ⁊ qui longe erat in breui
factus est ꝓpe. fasciculus mirre
dilectus meusmͥ. Mirra ama¬
rares: dura. ⁊ aspera tͥbulacio¬
num significat: Sa sibi dilecti
causa inmin̾e ꝓspiciens. gra¬
tulabunda id loquitur. cõfidens
se omnia uiriliter subituram.
Ibant inquit gaudentes diseipu¬
li ã cõspectu cõciliĩ. q̃ digni
habiti sunt pro noĩe iħu cõtu¬
meliã pati. Propt̾ea deniq nõ
fascem s fasciculum dilectũ di¬
cit : quod leue pre amore i pĩus
ducat quicquid laboris ĩmine
at ⁊ doloris : Bene fascienlus:
quia paruulus natus estnobis:
Bene fasciculus: quia ñ sunt cõ¬
digne passiones huiꝰ temporis
adfuturam głam que reuelabi¬
tur in nobis: Idenĩ inquit qd̾

Expanded text:
asciculus myrrhae dilectus meus mihi, inter ubera mea commorabitur . Ante rex, modo dilectus; ante in accubitu regio, modo inter sponsae ubera. Magna humilitatis virtus, cui etiam Deitatis majestas tam facile se inclinat. Cito reverentiae nomen in vocabulum amicitiae mutatum est: et qui longe erat, in brevi factus est prope. Fasciculus myrrhae dilectus meus mihi. Myrrha, amara res, dura et aspera tribulationum significat. Ea sibi dilecti causa imminere prospiciens, gratulabunda id loquitur, confidens se omnia viriliter subituram. Ibant, inquit, gaudentes discipuli a conspectu concilii, quoniam digni habiti sunt pro nomine Jesu contumeliam pati . Propterea denique non fascem, sed fasciculum dilectum dicit, quod leve prae amore ipsius ducat, quidquid laboris immineat et doloris. Bene fasciculus, quia parvulus natus est nobis . Bene fasciculus, quia non sunt condignae passiones hujus temporis ad futuram gloriam quae revelabitur in nobis . Id enim, inquit, quod
Abbreviated transcription (Latin):
iubente abducimur. ⁊ auellim᷑.
uł loquela. Quotiens pie cedit
negotiorum cumultib piaqͥes:
quotiens bona conscientia poni¬
tur codex ut operimanuum ĩ¬
sud et᷑: quotiens pro aministran¬
dis terrenis iustissime ip̃is super¬
sedemus celebrandis missarum
sollempniis: Ordo pposterus:
s necessitas ñ habet legem Agit
ergo suum accuał caritas ordinẽ:
iuxta patri familias iussionem
incipiens anonissimis. Pia certe
⁊ iusta que nõ sit acceptrix perso¬
uarum: nec pretia consicłet rerũ.
s hominũ necessitates: Atnõ ita
affectuał: nam ã pͥmis ip̃a ducit
ordinem. Estenĩ sapĩa perquã

Expanded text:
jubente abducimur et avellimur,jubente abducimur et avellimur,vel loquela? quoties pie cedit negotiorum tumultibus pia quies? quoties bona conscientia ponitur codex, ut operi manuum insudetur? quoties pro administrandis terrenis, justissime ipsis supersedemus celebrandis missarum solemniis? Ordo praeposterus: sed necessitas non habet legem. Agit ergo suum 1440 actualis charitas ordinem juxta patrisfamilias jussionem, incipiens a novissimis . Pia certe et justa, quae non sit acceptrix personarum; nec pretia consideret rerum, sed hominum necessitates. 6. At non ita affectualis: nam a primis ipsa ducit ordinem. Est enim sapientia, per qua
Abbreviated transcription (Latin):
dileccioni hominis dei dilectio p̃¬
ponatur. ⁊ in hominib ip̃is per¬
fectiores infiruorib. celum.
terre. etͤnnitas cempori. amma
cariii. Actamen in bene ordina¬
ta accione: sepe aut etiam semꝑ
ordo oppositus inuenitur. Nam
⁊ circa ꝓxinii curam ⁊ plus urge¬
mur. ⁊ pluries occupamur. et
infirmiorib fr̃ib diligentiorise-¬
dulitate asistimus ⁊ paciterre na¬
gis. quam celi głie. iure hui ani¬
tatis ⁊ ip̃a necessitate intendimꝰ
⁊ temporalium inquietudine
curarũ ix aliquid sentire de e¬
t̃nis ꝑmittitur. ⁊ languoribus
nr̃i corporis postposita anime cu¬
ra pene continue inseruimus.
⁊ ip̃is deniq infirmiorib menib̾s
nr̃is abundantiorem honorem
uxta sententiam apli circuinda¬
mus: per hoc quodam inodo fa¬
cientes uerbum domini de quo
habes Erunt nouissimi pͥmi: ⁊
pͥminouissimi orantem deniq
hominem deo loqui quis dubi¬
tet: Quotiens tamen iñ caritate

Expanded text:
dilectioni hominis Dei dilectio prdilectioni hominis Dei dilectio praeponatur, et in hominibus ipsis perfectiores infirmioribus, coelum terrae, aeternitas tempori, anima carni. Attamen in bene ordinata actione saepe, aut etiam semper, ordo oppositus invenitur. Nam et circa proximi curam et plus urgemur, et pluries occupamur; et infirmioribus fratribus diligentiori sedulitate assistimus; et paci terrae magis quam coeli gloriae jure humanitatis et ipsa necessitate intendimus; et temporalium inquietudine curarum vix aliquid sentire de aeternis permittimur; et languoribus nostri corporis, postposita animae cura, pene continue inservimus; et ipsis denique infirmioribus membris nostris abundantiorem honorem, juxta sententiam Apostoli, circumdamus : per hoc quodam modo facientes verbum Domini, de quo habes: Erunt novissimi primi, et primi novissimi . Orantem denique hominem cum Deo loqui quis dubitet? Quoties tamen inde charitate
Abbreviated transcription (Latin):
in ip̃a caritas sedet non illa af¬
fectualis que sale sap̃ie condita
pinguescens magnam m̃ti in¬
portat multitudinem dulcedi¬
nis domini. s quedam potius
actualis. que et si nõ dum dulci il¬
lo amore su auiter reficit. amore
tñ amoris ip̃ius uehement̾ accẽ¬
lingua: s opere ⁊ ueritate: uioes
quomodo caute medius incedit
inter uiciosum atq affeccuosum
amorem. ab utroq pariter hanc
diftinguens. accualei ⁊ salutife¬
ram caritatem: Nlec lingue mẽ¬
tientis inhac dilectione recipit
fictum. nec rursum afficientis exi¬
git sap̃ie gustum. Opere inquit
diligamus ⁊ ueritate: quod uide¬
licet moueam᷑ ad bene oꝑandũ.
magis quodam uiuide u̾itatis in¬
pulsu. quam sapide illius carita¬
tis affectu. Or dinauit mine cari¬
tatem. Quam putas hdrum: Utrãꝙ:
S ordine opposito. Nam actualis
inferiora prefert. Affectualis su¬
periora. Ateñ in bene affecta
mente ñ dubium uerbi causaqͥn

Expanded text:
in ipsa charitas sedet, non illa afin ipsa charitas sedet, non illa affectualis, quae sale sapientiae condita pinguescens magnam menti importat multitudinem dulcedinis Domini; sed quaedam potius actualis, quae etsi nondum dulci illo amore suaviter reficit, amore tamen amoris ipsius vehementer accenlingua, sed opere et veritate . 5. Vides quomodo caute medius incedit inter vitiosum atque affectuosum amorem, ab utroque pariter hanc distinguens actualem et salutiferam charitatem? Nec linguae mentientis in hac dilectione recipit fictum, nec rursum afficientis exigit sapientiae gustum. Opere, inquit, diligamus et veritate: quod videlicet moveamur ad bene operandum magis quodam vividae veritatis impulsu, quam sapidae illius charitatis affectu. Ordinavit in me charitatem. Quam putas harum? Utramque, sed ordine opposito. Nam actualis inferiora praefert, affectualis superiora. Etenim in bene affecta mente non dubium, verbi causa, quin
Abbreviated transcription (Latin):
mandatũ si id ꝑfecte obserues in
quo omni honnini recte de legena¬
ture p̃scribitur quod tibi uonuis
fieri alii ne feceris. atitem illud
quecumq uultis ut faciant uob̾
homines ⁊ uos facite illis: sleque
hoc dicout sine affectione simus.
⁊ corde arido solas moueamꝰ manꝰ.
ad opera. Leguntur. slia que descͥ¬
bit apłs magna et grauia hominũ
mala. hoc quoq adnumneratũ:
sine affeccione silicet ẽẽ. S est af¬
fectio quam caro gignit ⁊ est quã
ratio regit. ⁊ ÷ quam condit sapĩa.
ñ eẽ subiectam nec ẽẽ posse
Secunda qͣm ꝑhibet eregione
cõsentientem legi dei qm̃ bona
est: Nec dubium distare a se cõ¬
tentiosam ⁊ cõsentaneam. Longe
uero t̾cia abutraq distat. q̃⁊ gus¬
tat ⁊ sapit qm̃ su auis est dominꝰ.
pͥmã eliminans: secundam remu¬
nerans. Nam qͥdem pͥma dulcis
s turpis. secunda sicca. s fortis:
ultuna pinguis ⁊ suauis est.
sgitur ꝑ scd̾am opera funt. et

Expanded text:
mandatum, si id perfecte observes, in mandatum, si id perfecte observes, in quo omni homini recte de lege naturae praescribitur: Quod tibi non vis fieri, alii ne feceris? Et item illud: Quaecunque vultis ut faciant vobis homines, et vos facite aliis . 4. Neque hoc dico, ut sine affectione simus, et corde arido solas moveamus manus ad opera. Legi inter alia, quae scribit Apostolus magna et gravia hominum mala, hoc quoque annumeratum, sine affectione scilicet esse . Sed est affectio quam caro gignit; et est quam ratio regit, et est quam condit sapientinon esse subjectam, nec esse posse ; secunda, quam perhibet e regione consentientem legi Dei, quoniam bona est ; nec dubium distare inter se contentiosam et consentaneam. Longe vero tertia ab utraque distat, quae et gustat, et sapit quoniam suavis est Dominus , primam eliminans, secundam remunerans. Nam prima quidem dulcis, sed turpis; secunda sicca, sed fortis; ultima pinguis, et suavis est. Igitur per secundam opera fiunt, et
Abbreviated transcription (Latin):
fecimnus nos: s scd̃m suam mi̾am¬
saluos nos fecit. Atq hoc dixerim
siquidem cõsenserimus affectua¬
lem: lege fuisse mandatam. S ac¬
tuali id potius c̃uenire iñ uł maxi¬
me apparere uidetur: quod enun
dixiss dñs diligite inimicos ur̃os.
mox de oꝑib infert bñfacite is qͥ
oderunt uos. Item scriptura. Si
esurierit inimicus tuus: ciba illũ.
Si sitit: potum da illi. At hic de
actu habes: non de affectu. S au¬
diitem dñm etiam de sui dileccio¬
ne mandantẽ. Si diligitis mein¬
quit: sermones meos seruate.
Atq hic quoq ad oꝑa mittimur
ꝑ iniunetani obseruantiam
mandatorũ Suꝑuacue autem
de opere monuiss: si in affectio¬
ne iam fuiss dilectio Src ce er¬
go necesse est ⁊ illud accipere.
quod iuberis diligere ꝓximũ
curm sicnt te ip̃m: ⁊ si nouita
aꝑte expressum sit. An non
deniq satistibi ẽẽ iudices adimplẽ¬
dum istud deꝓxiii dilectione

Expanded text:
fecimus nos, sed secundum suam mifecimus nos, sed secundum suam misalvos nos fecit . 3. Atque hoc dixerim, siquidem consenserimus affectualem legem fuisse mandatam. Sed actuali id potius convenire inde vel maxime apparere videtur, quod cum dixisset Dominus: Diligite inimicos vestros, mox de operibus infert: Benefacite his qui oderunt vos . Item Scriptura: Si esuriet inimicus tuus, ciba illum; si sitit, potum datu . Et hic de actu habes, non de affectu. Sed audi item Dominum etiam de sui dilectione mandantem: Si diligitis me, inquit, sermones meos servate . Atque hic quoque ad opera mittimur per injunctam observantiam mandatorum. Supervacue autem 1439 de opere monuisset, si in affectione jam fuisset dilectio. Sic te ergo necesse est et illud accipere, quod juberis diligere proximum tuum sicut te ipsum , etsi non ita aperte expressum sit. An non denique satis tibi esse judices ad implendum istud de proximi dilectione
Abbreviated transcription (Latin):
future felicitati: Quomͦꝰ ergoiu¬
benda fuit que implenda nullo
modo erat: Aut si placet tibi
magis de affectuali datum fuisse
mandatum: non iñ contendo.
dum mͦ acquiescas ⁊ tu michi qd̾
minime inuita ista ab aliquo
hominũ possit. uł potiuĩt adim¬
pleri Quis enĩ sibi arrogare id
audeat quodse pausus ip̃e fatet᷑
non cõpreheudisse: Nec la cuit
p̃ceptorem p̃cepti pondꝰ homi¬
num excedẽ uires: s iudicauit
utile ex hoc ip̃o sue illos insuffici¬
entie amoneri. ⁊ ut scirent sa ne
ad quem iusticie finem niti ꝓ
uirib oporteret. Fr̃go mandã¬
do impossibilia ñ preuaricato¬
res homines fecit: s humiles. ut
omne os obstruatur ⁊ subditus
fiat omnis mundus deo: quia ex
oꝑib legis non iustificabitur oĩs
caro coram illo: Accipientes qͥppe
mandatum ⁊ sentientes defectũ
clamabimus incelum ⁊ misere¬
bitur nr̃i deus:⁊ sciemus milla
die quia nõ exoꝑib iusticie que

Expanded text:
futurae felicitati. Quomodo ergo jufuturae felicitati. Quomodo ergo jubenda fuit, quae implenda nullo modo erat? Aut si placet tibi magis de affectuali datum fuisse mandatum, non inde contendo, dummodo acquiescas et tu mihi, quod minime in vita ista ab aliquo hominum possit, vel potuerit adimpleri. Quis enim sibi arrogare id audeat, quod se Paulus ipse fatetur non comprehendisse? Nec latuit praeceptorem, praecepti pondus hominum excedere vires; sed judicavit utile ex hoc ipso suae illos insufficientiae admoneri, et ut scirent sane, ad quem justitiae finem niti pro viribus oporteret. Ergo mandando impossibilia, non praevaricatores homines fecit, sed humiles, ut omne os obstruatur, et subditus fiat omnis mundus Deo; quia ex operibus legis non justificabitur omnis caro coram illo . Accipientes quippe mandatum, et sentientes delictum, clamabimus in coelum, et miserebitur nostri Deus: et sciemus in illa die, quia non ex operibus justitiae quae
Abbreviated transcription (Latin):
os forsitan exspectatis
tractari sequentia: ex¬
plicitum putantes uer¬
siculum qui nouissime
tractabatur. Uerum ego aliud
molior. Habeo enĩ. quod adhuc
uobis apponam defrangmenti
esterni cõuiuii: que mͥ collegerã
ne perirent. ꝑibunt aũt: si nlł
apposuero: Llamsi ea uoluero ha
bere solus: ipẽ peribo Noloꝓiñ
urãm illis ꝗͣ bñ noui fraudare
ingluuiem: p̃sertim cum sint
de ferculo caritatis : eodulcia
quo subtilia. eo saꝑida: quo mi¬
nuta: alioquin: contra caritatẽ
est ualdenimis de ip̃a caritate fra¬
udare. Itaꝙ hicsum ordinauit
in me caritatem. Est caritas in
actu: est in affectu. Et de illa qui¬
dem que operis est: puto esse da¬
tam legem hominib. manda¬
tumq formatum: Naniin affec¬
tu quis itahabeat ut mandatur:
Ergo illa mandatur ad m̾itum:
ista in p̃mium datur. Cuiꝰ ini¬
cium quidem ꝓfectumq uitã
quoꝙ presentem experiri diui¬
na posse grã non negamus: set
plane consumationẽ defendimꝰ

Expanded text:
os forsitan exspectatis tractari sequentia, explicitum putantes versiculum, qui novissime tractabatur. Verum ego aliud molior: habeo enim quod adhuc vobis apponam de fragmentis hesterni convivii, quae mihi collegeram ne perirent. Peribunt autem, si nulli apposuero: nam si voluero ea habere solus, ipse peribo. Nolo proinde vestram illis, quam bene novi, fraudare ingluviem: praesertim cum sint de ferculo charitatis, eo dulcia quo subtilia; eo sapida quo minuta. Alioquin contra charitatem est valde nimis de ipsa charitate fraudare. Itaque hic sum: Ordinavit in me charitatem . 2. Est charitas in actu, est et in affectu. Et de illa quidem quae operis est, puto datam esse legem hominibus, mandatumque formatum: nam in affectu quis ita habeat, ut mandatur? Ergo illa mandatur ad meritum, ista in praemium datur. Cujus initium quidem, profectumque vitam quoque praesentem experiri divina posse gratia non negamus; sed plane consummationem defendimus
Abbreviated transcription (Latin):
ñ preualet. mitior inde ad om̃s
atꝙ̃ apud se humilior inuenit᷑:
Quissanum sanũ sapiens hoĩem
dampnet. qui adũo didicitmi¬
tis esse ⁊ humnilis corde: Absitut
inueniat᷑ expers salutis imita¬
tor saluatoris sponsi eccłĩe dñi¬

Expanded text:
n praevalet, mitior inde ad omnes, atque apud se humilior invenitur. Quis sanum sapiens hominem damnet, qui a Domino didicit mitis esse et humilis corde? Absit ut inveniatur expers salutis imitator Salvatoris, sponsi Ecclesiae Domi
Abbreviated transcription (Latin):
entiam ĩ mift̾io absconditam. ĩ
corpore non exhibitam: Ita uineẽ
tunc quidem non dedunt odo¬
rem suum dederunt aũ postea
cum ꝑsuccessiones qñationum
nascentem ex se xp̃m secundũ
carnem partu uirgineo scłis edi¬
derunt: Cunc plane inquam
sꝑ̃ales ille uinee dederunt odorẽ
suum: cum apparuit benign¬
tas. ⁊ humanitas saluatoris nr̃i
dei. ⁊ cepit presentem h̃re mũ¬
dus. quẽ pauci ad huc absentẽ
p̾̃senserant: uir ille uerbi causa
qui iacob tangens. ⁊ xpm̃ senci¬
ens. ecce inquid odor filii mei.
sicut odor agriplem cui benedi¬
xit domins: cum hoc dicebat.
habebat delicias suas sibi. nec
cuiquam illas cõmunicabat.
At ubi uenit plenitudo tẽꝑis

Expanded text:
entiam in mysterio absconditam, in entiam in mysterio absconditam, in corpore non exhibitam? Ita vineae tunc quidem non dederunt odorem suum. Dederunt autem postea, cum per successiones generationum nascentem ex se Christum secundum carnem partu virgineo saeculis ediderunt. Tunc plane, inquam, spirituales illae vineae dederunt odorem suum, cum apparuit benignitas et humanitas Salvatoris nostri Dei ; et coepit praesentem habere mundus, quem pauci adhuc absentem praesenserant. Vir ille, verbi causa, qui Jacob tangens, et Christum sentiens: Ecce, inquit, odor filii mei sicut odor agri pleni, cui benedixit Dominus ; cum hoc dicebat, habebat delicias suas sibi, nec cuiquam illas communicabat. At ubi venit plenitudo te
Abbreviated transcription (Latin):
opinio est. fructus quid : Martiri¬
um: Etuere fructus uitis. sanguiᷤ
est martiris: cumdedĩt inquid
dilectis suis sõmĩ: eoce hereditas
dni: filii merces fructus uentris.
ꝓpe modum dixissem fructus
uitis: Quid nisanguinem uue
dixerim meracissimũ. sanguinẽ
innocentis. sanguinem iusti:
Quid ni mustũ rubens. probatũ
torculari passionis expressum:
dem̃ꝙ pretiosa inconspectu dñi:
mors scõrum eius. ħ ꝓeo quod dic¬
tum est uineas florentes odorem
dedisse: itasi ad tempora gratie
hunc locum respicere malimus.
Aut si placet magis referri adpa¬
tres nam uinea domini sabaoth
populus isrł est: erit sensus: Apm̃
in carne nasciturũ. ⁊ moriturũ
odorauerũt ꝓph̃e. et patͥarche s
non ded̾unt cunc eundem odorẽ
suum: quia non exhibuerunt
incarne quem inspũ p̾senserũt
llon dederunt odorem suum. nͦ
secretum publicauerũt exspec¬
tantes ut reuelaretur in suo tẽ¬
pore: Quis sane tũc caperet sapi¬

Expanded text:
opinio est: fructus quid? Martyriopinio est: fructus quid? Martyrium. Et vere fructus vitis, sanguis est martyris. Cum dederit, inquit, dilectis suis somnum, ecce haereditas Domini filii, merces fructus ventris . Propemodum dixissem, fructus vitis. Quidni sanguinem uvae dixerim meracissimum, sanguinem innocentis, sanguinem Justi? Quidni mustum rubens, probatum, torculari passionis expressum? Denique pretiosa in conspectu Domini mors sanctorum ejus . Haec pro eo quod dictum est, vineas florentes odorem dedisse. 8. Ita si ad tempora gratiae hunc locum respicere malimus, aut si placet magis referri ad Patres nam vinea Domini sabaoth domus Israel est , erit sensus: Christum in carne nasciturum et moriturum odoraverunt prophetae et patriarchae, sed non dederunt tunc eumdem odorem suum, quia non exhibuerunt in carne, quem in spiritu praesenserunt. Non dederunt odorem suum, nec secretum suum publicaverunt, exspectantes ut revelaretur in suo tempore. Quis sane tunc caperet sapi
Abbreviated transcription (Latin):
testimoniũ bonũ: hoc de bono
opere tam ꝗͣ de flore odor ꝓcedit.
Et qm̃ tali flore. ⁊ tali odore inter
pͥmordia nascentis fidĩ. fide leꝰ aĩe
ueluti quedã spãles uinȩe referte
apparuert̃. hntes testimonium
bonũ. ⁊ abhis qui foris erant non
incõgrue ut opinor de ipĩs diccũ
sentimuꝰ. quia uineẽ florentes
odorẽ dederunt: Ad quid: Nt eo
sane ꝓuocati etiam qui nͦdũ cre¬
diðant exbonis oꝑib illos cõsid̾¬
antes głificarent ⁊ ip̃ĩ deum: atq
ita eis odor uite aduitam eẽ inci-¬
ꝑet. Iccirco ergo dedisse odorem ñ
inm̾ito referunt᷑. qui nõ suam
glãm s aliorũ de sua bona opini-¬
one quesiere salutem: Alioquin
pot̾ant more quorũdam q̃stum
extimare pietatem: uerbi grã.
ostentacõnis mercedis. at istud eẽt
nõ dare odorem: s uendere Nũc
uero quia omiã sua incaritate
faciebant: non plane uendide¬
rũnt odorem s dederunt: Cet̾m
siuinȩe anime. flos opͦ. ocor¬

Expanded text:
testimonium bonum. Hoc de bono testimonium bonum. Hoc de bono opere tanquam de flore odor procedit. Et quoniam tali flore et tali odore inter primordia nascentis fidei fideles animae, veluti quaedam spirituales vineae, refertae apparuerunt, habentes testimonium bonum et ab his qui foris erant; non incongrue, ut opinor, de ipsis dictum sentimus, quia vineoe florentes odorem dederunt. Ad quid? ut eo sane provocati etiam qui necdum crediderant, ex bonis operibus illos considerantes, glorificarent et ipsi Deum, atque ita eis odor vitae ad vitam esse inciperet. Idcirco ergo dedisse odorem non immerito referuntur, qui non suam gloriam, sed aliorum de sua bona opinione quaesiere salutem. Alioquin poterant more quorumdam quaestum aestimare pietatem, verbi gratia, ostentationis, mercedis. At istud esset non dare odorem, sed vendere. Nunc vero quia omnia sua in charitate faciebant, non plane vendiderunt odorem, sed dederunt. 7. Caeterum si vineae animae, flos opus, odor
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓrodire optimas ficus: Nunc añ
ꝓductis qui pͥus producendi erãt
nõ iã tempestiue te inuito. cum
boni ac salutares fructus ĩpxi¬
mo ẽẽ noscantur inutiles expũc¬
turi: Namet uinee inquit flo¬
rentes odorem dederunt qͥuod
nichominꝰ appinquantis fructꝰ
indicium est: Hic odor serpen¬
tes fugat: Aiunt floresscentib
uineis omne reptile uenenatũ
cedere loco: nec ullatenus ferre
odorem nouorũ florum: Qutol
uolo atcendãt nouicũ nostri
⁊ frducialiter a gant cogitantes
qualem spm acceꝑunt. cuiꝰ pri¬
mitias demones non sustinẽt.
Sisic nouitiꝰ feruor quid erit
absoluta ꝑfectio: Perpendatur
exflore fructus: ⁊ saporis uirtus
exui extimetur odoris: Hinee
florentes odorem dederunt: Et
in principio quidem sic fuit. ad
predicationẽ noue grẽ secuta ÷
nouitas uite. in his qui credide¬
runt: qui cõu̾sationẽ suã int̾gen¬
tes habentesbonam .xͥ. erant bo¬
nus odor inomni loco: Odor bonꝰ.

Expanded text:
prodire optimas licus. Nunc autem prodire optimas licus. Nunc autem productis qui prius producendi erant, non jam intempestive te invito, cum boni ac salutares fructus in proximo esse noscantur, inutiles expuncturi. 6. Nam vineae, inquit, florentes odorem dederunt; quod nihilominus appropinquantis fructus indicium est. Hic odor serpentes fugat. Aiunt florescentibus vineis omne reptile venenatum cedere loco, nec ullatenus novorum ferre odorem florum. Quod volo attendant novitii nostri, et fiducialiter agant, cogitantes qualem spiritum acceperunt, cujus primitias daemones non sustinent. Si sic novitius fervor, quid erit absoluta perfectio? Perpendatur ex flore fructus, et saporis virtus ex vi aestimetur odoris. Vineae florentes odorem dederunt. Et in principio quidem sic fuit. Ad praedicationem novae gratiae secuta est novitas vitae in his qui crediderant, qui conversationem suam inter gentes habentes bonam. Christi erant bonus odor in omni loco . Odor bonus,