comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
trahens cũ parib tuis quałr hãt tantã ⁊ tan nobilen
urbeni reges Ille autẽ nncħ motꝰ ⁊ quid hic negocii inq̃t
est qͥd uos egeritis nullꝰ ignorat Si ꝑ om̃ia ꝯͣriũ agimꝰ
oberrare nõ possumꝰ. O uerbũ dignũ docti hõĩs ex ingr̃io
produsse Tu nũc g̾ in collega tuo ꝯͣriũ statuas exẽplar

Expanded text:
trahens, cum paribus tuis qualiter hanc tantam et tam nobilem trahens, cum paribus tuis qualiter hanc tantam et tam nobilem urbem reges?” Ille autem, nichil motus. “Et quid negotii, inquit, est? Quid vos egeritis nullus ignorat: si per omnia contrarium agimus, aberrare non possumus”. O verbum dignum docti hominis ex ingenio pr
Abbreviated transcription (Latin):
fu̾i̾t insolentissimꝰ. ¶Habet hec unrtꝰ excellẽs possessorib suis
auctoritatẽ miratorib reue̾ntiã ac pudorẽ ꝯsert nullo meliꝰ inͦ.
college in solentiã rep̃sẜis ꝙͣ industa ac uirtute sit efficies ut
intelligãt illũ tibi parẽ noĩe reb Imparẽ ⁊ ꝙqͥd bene gesserit
tuũ esse ꝙqͥs secũ illius. D Collega ꝑuersus michi obtigit.
R Quedã ꝑ ꝯͫ. discunt᷑. solẽt mag̃ri tardiũscl̃is discipulis
meptũ ad propone̾ qd cũ respuerit discentis ingeniũ ad uera
facilius retrahat᷑. Redit ad memoriã obscuri hoĩs clarum uerbũ.
Rante nõ magnũ tp̃s cũ florẽtia statũ mutasset qd̾ crebro
nimus ⁊ libent̾ facit atq ad ymã plebe̾ frena reipu᷑ . ꝑuenissẽt
unꝰ ex insolẽti grege qui dui illa tenuerat ⁊ a mestus amiẜat
uicim mopis mecaĩci huilitatẽ sꝑnẽs/ ⁊ tu Inqͥt q̃ neq lrãs
nou̾is neq unꝙͣ prĩos fines excesẜis uili semꝑ artifiꝰ uitam

Expanded text:
sere? Habet hoc virtus excellens: possessoribus suis auctoritatem, miratoribus reverentiam ac pudorem confert. Nullo melius modo college insolentiam represseris, quam industria ac virtute. Sic efficies ut intelligant, illum tibi parem nomine, rebus imparem, et quicquid bene gesseritis tuum esse, quicquid secus illiurium discuntur. Solet magistri tardiusculis discipulis ineptum aliquid proponere, quod cum respuerit discentis ingenium, ad vera facilius retrahatur. Redit ad memoriam obscuri hominis clarum verbum. Ante non magnum tempus, cum Florentia civitas statum mutasset quod crebro nimis ac libenter facit, atque ad imam plebem frena Reipublice pervenissent, unus ex insolenti grege, qui diu tenuerat illa, et mestus amiserat, vicini inopis mechanici humilitatem spernens: “Et tu, inquit, qui neque literas noveris, neque umquam patrios fines excesseris, vili semper artificio vitam
Abbreviated transcription (Latin):
ne quẽ lateat ꝙͣ uos preti̾tarũ peniteat feditatũ qui nõ inisi
tẽpus illis ydoneũ exoptatis Do Senui. Re Cur nõ cũ uirga¬
liano rege suspnem O mn pret̾itos referat ⁊ inꝑit ãnos at
s tacitis uotis s medicamĩb ioritis atq mari artifis nat̾e Ius
affert᷑. indonte qua in re facete admodũ lusit adrianus pnceps¬
¶ Camscẽti cuid̾ aliquid negauerat eunde postea ad easdem
p̃ces medicato int̾im crine Redemtẽ ita repulit uade ingt hoc Ia

Expanded text:
ne quem lateat, quam vos preteritarum peniteat feditatum, qui non nisi tempus apprime illis ydoneum exoptatis. Senui: cur non cum Virgiliano rege suspirem: O michi preteritos referat si Iuppiter annos!? At seu tacitis votis, sed medicaminibus irritis, atque inani artificio nature vis affertur indomite; qua in re facete admodum lusit Hadrianus princeps, canescenti cuidam, cui aliquid negaverat; eundem postea, ad easdem preces, medicato interim crine, redeuntem, ita repulit. “Vade, inquit, hoc ia
Abbreviated transcription (Latin):
nccͣiti saltẽ uictoriq suo gr̃as agat ad eũ statũ ui redactꝰ quẽ
optasse debuerũt pͫ bom ã uotũ esse debet honesta cõsiłia
libent᷑ amplecti ꝓxĩm uel coacte qd magnũ syrie regẽ nõ pre¬
minis sollici ᵘͤ liberatũ ad mediocria redegisset facete quid̃ ille
suꝑbre imprde̾tis addã ⁊ amẽcie negligẽtis ẽẽ ꝯditõnis oblitũ
fastidire qd̾ sis ẽẽ uelle qd neq̃as nõ possũt õẽs hoĩes reges
esse sic satis ẽẽ honnẽs quid nõ sui regni auidis sua sordet hũa¬
intas quiescite miseri bene secũ agi putent lui qui reges esse
desierint Re Cũ enĩ oĩm dura mortaliũ cũ durissĩa rerum
sors qͥrũ uita nocens labori ⁊ scelerata infanne atq utraq ꝑi¬
tulis expoĩta qͦcũq se uerterit difficultatũ scopłos rerũq nau¬
fragzia ccͣ se uidet hunic erupisse tu miserũ ducis mł unꝙͣ tibi
feliciꝰ accidit ꝙͣ qd imẜrimũ est arbit᷑ris. Ne Nõ tuũ gͦ regnã¬

Expanded text:
necessitati saltem victorique suo gratias agat, ad eum statum vi redactus, quem optasse debuerit. Primum boni animi votum esse debet, honesta consilia libenter amplecti, proximum vel coacte. Quod magnum illum Syrie regem non prenimis sollicitudine liberatum, ad mediocria redigissent. Facete quidem illesuperbie impudentis, addam et amentie negligentis esse, conditionis oblitum, fastidire quod sis, esse velle quod nequeas. Non possunt omnes homines reges esse; sit satis esse homines. Quid non sui regni avidis sua sordet humanitas? Quiescite, miseri. Bene secum agi putent hi, qui reges esse desierint. Cum enim dura omnium mortalium, tum durissima regum sors, quorum et vita innocens labori, et scelerata infamie, atque utraque periculis exposita, quocunque se verterit difficultatum scopulos, rerumque naufragia circa se videt. Hinc erupisse tu miserum ducis: nil unquam tibi felicius accidit, quam quod miserrimum arbitraris. Regnum meum ad a
Abbreviated transcription (Latin):
clam urbem egredi solitũ occulta cũ hostib hẽre colloquia Ille aute
fingeñ eum suspectũ rei puᶜᵉ. dicebant. ¶ Quid mlta graui iii
pareat pena Imposita ne egrediat᷑ imꝑant Illũ ferũt impacĩa
dep̾hensum. R Sic in uetitũ semꝑ ꝑuicatia aĩos urgẽte nitimĩ.
⁊ te nũc artatũ dicis ⁊ tibi urbs tota nõ sufficit cui insi obsideris
forte pars mĩma domꝰ forsan una sufficẽt qd max . studio sic euẽire
solet qd̵q fere om̃is obsidio breuis adest loci solamen ac temporis
equammitas sola deest ut lugeatis ⁊ queranum nõ natura
Atria euersa est funditꝰ. R an nõ fortu̾ãs suꝑuis noĩatas¬

Expanded text:
clam urbem egredi solitum, occulta cum hostibus habere colloquia. Ille autem per clam urbem egredi solitum, occulta cum hostibus habere colloquia. Ille autem per fingere, et suspectum eum Reipublice dicere. Quid multa? Gravi ni pareat pena imposita, ne egrediatur imperant. Illum, ferunt, impatientia deprehensum. Sic invetitum semper, pervicacia animos urgente, nitimini. Et tu nunc te arctatum dicis, et tibi urbs tota non sufficit, cui, nisi obsidereris, forte pars minima, domus forsitan una sufficeret; quod maxime studiosis evenire solet. Quid, quod fere omnis obsidio brevis est? Adest loci solamen ac temporis; equanimitas sola deest. Ut lugeatis et queramini non natura PATRIA EVERSA Qu
Abbreviated transcription (Latin):
caput obsidione tẽptata est cũ fere deusset ẽẽ capũt. dx sũt ⁊ sua
brbib fata/ ⁊ pauce fatũ obsidionis euasere ẜ longitudo tp̃m notrͤ.
rerũ obstat ut ip̃is etiã cimib suarũ fata urbiũ sunt ignota tu pñtẽ
sentis obsidionẽ nec fut᷑as p̃iudes nec p̾teritas mẽmĩsti sic est usus
eo ꝙ miꝰ officiat libertati nenc ͫ tñ officit si libertas amimi ua est
Ille ⁊ ielusus egredi ⁊ exclusꝰ reg̾di ⁊ ubi uolu̾it ẽẽ pt̃ A Obsessꝰ¬
si que ueros reges facit uera uirtꝰ actendr̃ tu homũcio sortẽ regiã la¬
circũfuso illi mari oñs obsessi estis tu te obsessũ ut rem nouã narras
uide potius si quid in te oꝑis aut cõsilii est qd possis ad tutelam
mẽ exignũ uideret᷑ ꝙͥquid sic in prĩa tua pati ut ꝙͣ ledit adu̾sicas
obsidionis erũperẽ gestient ⁊ uincti sibi cõpedib uidebunt᷑ arctis¬
nisset ludendi studio hoĩem ad se uocãt ⁊ sibi comꝑtũ dicũt ulłm

Expanded text:
prebeas; si succumbis exul verus, si consistis exilio clarus, ut multi olim qui obsidionis evasere; sed longitudo temporum notitie rerum obstat, ut ipsis etiam civibus suarum fata urbium sint ignota. Tu presentem fremere: pelli potes, capi, cedi, perimi, vinci autem, nisi manum extuleris, eo quod minus officiat libertati; neutrum tamen officit, si libertas animi vera est. Ille et inclusus egredi, et exclusus regredi, et ubi voluerit esse potest. Obsesssi que veros reges facit, vera virtus attenditur. Tu, homuncio, sortem regiam lacircumfuso illo mari quod Vide potius, si quid in te opis aut consilii est, quod possit ad tutelam men exiguum videtur, quicquid sit, in patria tua pati, ut quantum ledit adversitasobsidionis: erumpere gestient, et vincti sibi compedibus videbuntur arctisnisset, ludendi studio hominem ad se vocant et sibi compertum dicunt, illum
Abbreviated transcription (Latin):
s⁊ honeste etꝭ uoluptatꝭ ꝙͣ fede oñs Iuuenũ illecobre neq mutati
coloris te peniteat / nã quis tã corrupto sensu tãq obliqͦ pt ẽẽ
iudicio ut nõ candidorũ calatos librorũ ꝙ ingranciũ carbonũ cistas
D Senu ⁊ squale̾tes arant uultũ Ruge. A Et tellꝰ arata
fructũ fert uberius ⁊ uite mat̾iores fructꝰ bene culta ii senec᷑.
cõpone ut formosior sit ini dies semꝑ te si nõ eu eñ neglexeris
clarũ oculis placebis quib placere uelle maior ne uanitas an
reꝑturos sperent Re Deterior post tergũ etas remanet, non
snũ cõcupiscũt qd nõ ess ñ qr illud satrrati uerũ est pauci
discernẽ possũt uera bona. D Letiores abierũt dies. R Om̃i
aĩmus secũ discors huic in mẽte furor huic impacĩa seuecte

Expanded text:
sed honeste etiam voluptatis, quam fede omnes iuvenum illecebre. Neque vero mutati coloris te peniteat: nam quis tam corrupto sensu, tanque obliquo potest esse iudicio ut non candidorum calathos liliorum, quam nigrantium carbonum cistas ? Senui et squalentes arant vultum ruge. Et tellus arata fructum fert uberius, et vite maturiores fructus bene culta in senectute compone: cularum oculis placebis, quibus placere velle maior ne vanitas, an reperturos sperent. Senui meliorque post tergum etas remanet. Immosuum concupiscunt; quod non esset, nisi quia illud Satyrici verum est: Pauci discernere possunt vera bona. Senui et letiores abierunt dies. Omnium animus, secum discors, hinc iuvente furor, hinc impatientia senecte
Abbreviated transcription (Latin):
ribi carͣ aliam arce̾ Circũualla aĩm piis intentoĩb honestis
uitã actib prin̾untiã atq foruⁿ ͤ añ fores loca Iustĩam et mo¬
destiã in ꝓpugnaculis humilitatẽ atq mãsuetu. undiq ĩ muris.
spem fidem cariᵗᵉ arcis in medio prouidentiã sap̃mo turris
in uertice bonã famã in t̾antu dei atq hom̃i adsit eimor
absit in etus, dignos cole. extr̃s pretori neq cultos neq osfẽses
ita nec te alius nei tu aliũ contremiscas ⁊ in domo hĩa
tutiꝰ uiuendũ ꝙͣ in arce uixisti hanc t̾ arcem nemo usꝙͣ muidebit
stuidiũ excitabis. ROꝙͣ facile erat tͣnquillã serenãq uitã agẽ.
nisi uos inquietã ac turbidam fecissetis omĩa ferme ⁊ uram et
ꝑximorũ in ꝑuiciẽ cõquirẽñ / ad quid arces ille nͥ ad urãm sumul¬
scas captantiũ prete̾mitib insultetꝭ at qui cũctis aĩantib lustͥ
sufficunt ⁊ indi solus homũcio arces querit quo nullũ aĩa

Expanded text:
 perdas; circumvalla animum piis intentionibus, honestis vitam actibus; prudentiam ac fortitudinem ante fores loca, iustitiam atque modestiam in propugnaculis, humanitatem ac mansuetudinem undique in muris, spem, fidem, caritatem arcis in medio, providentiam supreme turris in vertice, bonam famam in circuitu. Dei atque hominum adsit amor, absit metus; dignos cole, ceteros preteri, neque cultos neque offensos; ita nec te alius, nec tu alium contremisces, et in domo humili tutius vives, quam in arce vixisti. Hanc tibi arcem nemo usquam invidebstudium excitabis. O quam facile erat, tranquillam serenamque vitam agere, ni vos eam inquietam ac turbidam fecissetis, omnia ferme et vestram et proximorum in perniciem conquirentes! Ad quid enim arces iste, nisi ad scas captantium, pretereuntibus insultetis; atqui cunctis animantibus lustra sufficiunt ac nidi: solus homuncio arces querit, quo nullum anim
Abbreviated transcription (Latin):
trãquillior rerũ statꝰ Iam t̾ seturior uita erit sine metu
smne excubiis sine ferro quib inĩ malis que nã uite suauitas
sꝑanda sit nrescis. Do P̾riuatꝰ trraide p̾uatus degeo. R Elige
an lamẽtis ac̾bare fortunã mallis an equalitare lenre/ prost̃o
enĩ si nõ uulgi screpitũ si aĩm ip̃e tuũ in silentio p̾ti̾tiq memoͣ.
interroges młtis te explicitũ atq elapsũ malis murĩes Iã tuo
uiuere siccusq Iam mori poteris nec sanguine madidus
nec beneno. ẜ ẽx perditis artib. Cͫ a9ͫ
Uemĩa que amissis arcib abrecisti nõ est satis uenenosũ
scipitẽ p̃cidisse ig ini radicẽ uulẜis qͥ arcib fidit tirãnꝰ esse
nõ desit Do Montana arce p̾uatus sum. De ubiq arces sunt

Expanded text:
tranquillior rerum status, iam securior vita erit, sine metu, sine suspitionibus, sine excubiis, sine ferro; quibus in malis, quenam vite suavitas speranda sit nescio. Tyrannide perdita privatus dego. Elige an lamentis acerbare fortunam malis, an equabilitate lenire. Profecto enim si non vulgi strepitum, sed animum ipse tuum et in silentio preteritique memoriam interroges, multis te explicitum atque elapsum malis invenies. Iam tutus vivere, siccusque iam mori poteris, nec sanguine madidus nec veneno. 82 DE PERDITIS ARCIBUS Validisina, que iam tandem amissis arcibus abiecisti? non est satis venenosum stipitem precidisse, ni radicem vulseris: qui arcibus fidit, tyrannus esse non desiit. Montana arce privatus sum. Ubique arces sunt
Abbreviated transcription (Latin):
labore ure exhaustꝰ uelit ad mitiũ demeare. .n ͨ. fessis grosius
hospicio. Re Multũ tibi placuit uite labor, si eum transisse
fers grauit᷑ si uere delectabat en uixisti si oportebat pariusti
senciat uel qd̵ neq omilti neq sine mlto labore agi poterat
actũ esse nõ gaudeat uñꝯq agit᷑. gandendũ tibi est seu uoti
s corporis uoluptates bemiẽtes culpã ferũt abeu̾tes pnĩam pu¬
dorisq ⁊ doloris mat̾iam relinquũt hiis te explicitũ debes gau¬

Expanded text:
exhaustus, velit ad initium remeare. Nichil fessis gratius hospitio. Senui. Multum tibi placuit vite si eum transisse fers graviter. Senui. Si vivere delectabat, en: vixisti; si oportebat, paruisti. sentiat, vel quod neque omitti, neque sine multo labore agi poterat, actum esse non gaudeat? undique igitur gaudendum tibi est, seu voti At corporee voluptates, venientes, culpam ferunt; abeuntes, penitentiam pudorisque et doloris materiam relinquunt. His te explicitum a
Abbreviated transcription (Latin):
sẽper iuste ex causis si tp̃alis rerũ tirãnus trãntũ ⁊ cens gen¬
tẽ dercit atq pessũdat an uero nec ꝓpħam illũ q̃rulum audi¬
iustis ⁊ cõgcrenabit inquit qͣi arenã captiuitatẽ ⁊ de regibus
tumph abit ⁊ tirãm ridiculi eius erũt. Re Coaptãte anuiũ
fortire ser diuine potiuis uolultati ⁊ cauete ridicłm fedũq uͦ
exẽplumm dyonisii tirõnorũ pessum qui pr̃ĩa pulsur in exilio
pueriliũ lr̃arũ scolas tenuisse dr̃ ut ꝙiã in tiues nõ pot̾at in
pueros tirranidẽ exerceret/ trux nggẽ nũ affixũq ꝓpoĩto hoẽstiq
si cãm libres Multi quidẽ tyrãnorũ solo nõĩs odio ieciderũt płes
iñ c̾tas cadendi cãs lnuisse notissimũ est. ⁊ cotidie fit nocius

Expanded text:
rannum, et gens gentem deicit et pessundat? An vero non Prophetam illum querulum audivistis: “Et congregabit, inquit, quasi arenam captivitatem. Et ipse de regibus triumphabit, et tyranni ridiculi eius erunt?” Coaptate animum fortune, seu divine potius voluntati, et cavete ridiculum fedumque illud exemplum Dionysii tyrannorum pessimi, qui patria pulsus, in exilio puerilium literarum scholas tenuisse dicitur, ut quam in cives non poterat, in pueros tyrannidem exerceret: Trux ingenium affixumque proposito, honestique si causam libres; multi quidem tyrannorum, solo nominis odio ceciderunt; plures tamen certas cadendi causas habuisse notissimum est et quotidie fit notius.
Abbreviated transcription (Latin):
subditcs spoliasset ad spoliondas eorũ uꝑores augrissimã suam
cõnugẽ destinabat q̃ sibi cã ẽẽ nr̃ uitima potuit maturande ca
lñ ⁊ alie nõ mĩores cause p̾cipitande tirãndis insoleñ .s. que¬
¶ Crudelitas uero nayum neronem ⁊ domicianũ ad suppliciũ
traxit ⁊ miidia qua maiꝰ tormẽtũ nõ iunuenisse siculos flacꝰ at

Expanded text:
subditos spoliasset, ad spoliandas eorum uxores avarissimam suam coniugem destinabat, que sibi causa non ultima esse potuit maturande catamen et alie non minores cause precipitande tyrannidis: insolentia sc Caligulam, et Neronem, et Domitianum ad supplicium traxit. Et invidia, qua maius tormentum non invenisse Siculos Tyrannos
Abbreviated transcription (Latin):
dyoclecianꝰ clarũ nomẽ hũit qui diuisum ultro ad imperiũ
reuocatꝰ sp̃uit opes turbidas ancepeq fascigiũ ⁊ q̃sitũ ab
aliis q̃rendũq tantis cedib Rursus oblatũ exꝑtus exhortuit
sibi ip̃e ꝑlantau̾at post hẽndũ censuit. Dr Arce regia de tru¬
sus sumi. R Latenciũ illa disc̾minũ pleua erat Int̾q dudum
cecus aĩ quibdã uelut aureis nec ninꝰ urgẽtib ꝙͣ fulgidũ
mauicꝭ atq cõpedib tenebaris quib nũc solutꝰ luim̃ẽ reddito
qͥd̃ fortuã suis auferre sequatib solita est illiꝰ c̾culat̾cis insta¬
uiles ludos uides quis auarꝰ adeo ut nõ auro uisum redimat
eligatq iopẽ magis integ̾tatẽ nobilissimm sensus ꝙͣ diuitem
liberatꝰ es. D. Exuer maiestate. R Clamis . regia scept᷑qͣ
⁊ dyadema credo exꝑtis ponderosissia rerũ sũt młtipliti leuatꝰ

Expanded text:
Diocletianus clarum nomen habet, qui, dimissum ultro ad Imperium revocatus, sprevit opes turbidas, ancepsque fastigium et quesitum ab aliis, querendumque tantis cedibus, rursus oblatum expertus exhorruisibi ipse plantaverat, post habendum censuit. Regia arce detrusus sum. Latentium illa discriminum plena erat, inter que dudum cecus animi, quibusdam velut aureis nec minus urgentibus quia fulgidis manicis atque compedibus, tenebaris; quibus nunc solutus, lumine reddito, quod fortuna suis auferre sequacibus solita est, illius circulatricis instabiles ludos vides. Et quis avarus adeo, ut non auro visum redimat, eligatque inopem magis integritatem nobilissimi sensus, quam divitem liberatus es. Regia exuor maiestate. Chlamys regia sceptrumque et diadema, crede expertis, ponderosissima rerum sunt: multiplici levatus
Abbreviated transcription (Latin):
filii insuꝑ pondꝰ accesẜit sarcuus uris delectaⁿͫ ⁊ dulce est uobis
tes fuerũt qui uiuẽtes nec successore carẽtes hoc ip̃m fecere ꝙͣto¬

Expanded text:
filii insuper pondus accesserit? Sarcinis vestris delectamini, et dulce est vobis filii insuper pondus accesserit? Sarcinis vestris delectamini, et dulce est vobis tes. Fuerunt qui viventes, nec successore carentes, hoc ipsum facile
Abbreviated transcription (Latin):
et mitib aĩmis aptiora remedia ut semꝑ seu rem fragilem
caducãq teq uelociter defiturã corput aspicias ut cum id euemit
in ip̃os aĩe sunus intimos te conu̾tas ubi inuẽies ad magnifice
loq̃ndũ agendñq nec lingua opꝰ esse nec manib R Si gͥ cã
uuln̾ib uideri debet s notis scellata fulgẽtib neq uero cica¬
t̾tes aut uuln̾a s uirtutis dicenda sũt bestigia ⁊ p̃claris af¬
fixa frõtib signa meritorũ. R Prouide si cesareũ illũ centu¬
rionẽ cesũ stena mire uirũ forti ͤ s iustĩe nulliꝰ nulle lacerũ
ratõem uulna ip̃a deosculãtes armorũ fragmĩa. et sagictas
tepenti cadaue̾ eductas deorũ templis seu sac. aliqd affigebant
quid de fortis iustiq uiri p̃tenẜ uulnerib senciendũ sit antelligis.
E
Iue s᷑. tibi sollicitudinũ ⁊ curarũ regni opꝰ imposuit insi

Expanded text:
 mitibusque animis aptiora remedia, ut semper ceu rem fragilem  mitibusque animis aptiora remedia, ut semper ceu rem fragilem caducamque teque velociter deserturam corpus aspicias, ut cum id evenerit, in ipsos anime sinus intimos te convertas, ubi invenies aliquid magnifice loquendum agendumque, nec lingua opus esse nec manibus. Vulneribusvulneribus videri debet, sed notis stellata fulgentibus, neque vero cicatrices aut vulnera, sed virtutis sunt dicenda vestigia, et preclaris affixa frontibus signa meritorum. Proinde si Cesareum illum quoque centurionem Cesium Scevam mire virum fortitudinis, sed iustitie nullius, mille lacerum rationem vulnera ipsa deosculantes, armorum fragmina et sagittas et tepenti cadavere eductas, Deorum templis ceu sacrum aliquid affigebant; quid de fortis iustique viri pretiosis vulneribus sentiendum sic intelligis.e tibi igitur sollicitudinum et curarum regni onus imposuit, nisi
Abbreviated transcription (Latin):
succesẜit dextre offm̃ In smistrã tͣusfer nosti ut cesarens nules
actilius bello massiliensi cũ miectã puppi hostili dext̾am ami¬
sisset, leua aꝓphensã tenuit donec pelago mergeturẽ utq
manꝰ ferro abscisa est. Re ubi plus licen᷑. fortũa ibi plus
hostib ad naues ꝓfugus ĩminẽs obtrũcata manu dextera
qua unã manũ fug̾e plenã st̾nxerat sinistram mox adhi¬
buit qua rursus abscisa fere in morẽ morsu posti affixo sic
tenuit quos aliter nõ ualebat nec t̾ miles ille cãnenẜ exci¬
derit qui uulu̾ib usu manuũ p̾uatus contra suis intentũ
spoliis uictorẽ qd unũ sibi suꝑerat dentib quid̃ pro maĩb
usus est. Ceruicẽq eius axreptã ulius implicuit/ nec laxauit
pͥusꝙͣ aurib trũcis ⁊ narib hostis os lac̾um tuens seq ultꝰ
moriẽs iani letior expirarẽt semora hec Illa mitiora suamoraꝙ¬

Expanded text:
successerit, dextre officium in sinistram transfer. Nosti ut Cesareus miles successerit, dextre officium in sinistram transfer. Nosti ut Cesareus miles Attilius, bello Massiliensi, cum iniectam puppi hostili dexteram amisisset, leva prehensam tenuit, donec pelago mergeretur. Utraque manus ferro abscissa est. Ubi plus licentie fortuna, tibi plhostibus ad naves profugis imminens, obtruncata manu dextra, qua unam navium fuge plenam strinxerat, sinistram mox adhibuit, qua rursus abscissa, fere in morem morsu post affixo sic tenuit, quos aliter non valebat. Nec tibi miles ille Cannensis exciderit, qui vulneribus usu manuum privatus, contra suis intentum spoliis victorem, quod unum sibi supererat, dentibus quidem pro manibus usus est, cervicemque eius arreptam ulnis implicuit, nec laxavit prius, quam auribus truncis ac naribus, os hostis lacerum tuens, seque ultus moriens iam letior expiraret. Ferociora hec, illa suaviora
Abbreviated transcription (Latin):
est medicina Incidit ut sero facl̾e qd ab alio spõte factum
ghemis D Erãsureso uuluere facres ꝙarata est A Non
uulnꝰ s cãm uuliu̾s actende Iusto ccatx bello parta mitis
hostib clausũ iter senciẽs utq erat armatꝰ ⁊ nulle huĩt atq
huic missilib crcũuentꝰ ex alto se in tyberim ꝓiecisset unoq
cum uulue̾ unde claudus mansit int̾ ruendũ accepto naudo
ad suos corpore reliquo incoliũĩs ꝑuenisset/ id q uiciũ sibi post
tp̃s in petitõe honoris sibi obiceret᷑. sit elusit aduersariũ mĩ
me inquit claudico s ita dii immor ᵉͣ uoluerũt ut per singĩos
passus menũerim t̾umphi mei preclarũ plane factis q por
dictũ. D Manũ uuluere ꝑdidi. Re Si leuã dãpnũ leuiꝰ.
ac si dext̾am marci ẜgn uiri fortissum uti licet remedio qui
hac manu bello pĩnco amissa sibi ferreã fabrefecit cum qua
mltis ac trucib p̾liis nõ ociosus bellator interfuit Id si parũ

Expanded text:
factum gemis. Transverso vulnere facies exarata est. Non vulnus sed causam vulneris attendo: iusto cicatrix bello parta, mirishostibus clausum iter sentiens, utque erat armatus, et mille hinc atque illinc missilibus circumventus, ex alto se in Tiberim proiecisset, unoque cum vulnere, unde claudus mansit, inter ruendum accepto, nando ad suos, corpore reliquo incolumis pervenisset, idque vitium sibi post tempus in petitione honoris obiceretur, sic elusit adversarium: “Minime enim, inquit, claudico, sed ita dii immortales voluerunt, ut per singulos passus meminerim triumphi mei”. Preclarum plane factisque par dictum. Manum vulnere perdidi. Si levam, damnum levius, at si dexteram, Marci Sergi viri fortissimi remedio uti licet qui hac manu bello Punico amissa, sibi ferream fabrefecit, cum qua, multis ac trucibus preliis, non otiosus bellator interfuit: id si parum
Abbreviated transcription (Latin):
p̾cipiti sede as salius in plano depoĩtus ⁊ In ꝑiculosã altitudinẽ
post terga respiciens uidebis te regni solio descendentẽ ad p̾uate
depulsus sui. Re hẽto grãm de pellẽti durũ aurib aĩo liquid.
quod iubes depulsus enĩ es unde erat abeundũ ⁊ qd̾ sponte
debu̾as cractus facis optanda uis equidẽ nõ deflenda nã qͦs
pudor hoĩem natũ regnũ suꝑ homñes optare aut se parẽ factũ
homib indignari si excelle̾nt pulchͫ atq optabile quid in om̃i¬
ex qua uera dyademata regũ nõ ex gẽmis aur̃oq fieri nemo
tani auri cupidus aut gẽmarũ est qui neget sic̃ enĩ int̾ diui¬

Expanded text:
precipiti sedebas. Salvus, in plano depositus, et periculosam altitudinem post terga respicens, videbis te, regni solio descendentem, ad private depulsus sum. Habeto gratiam depellenti. Durum auribus, animo liquidum quod iubeo: depulsus enim es unde erat abeundum; quod sponte debueras, coactus facis. Optanda vis, equidem, non deflenda. Nam quis pudor, hominem natum aut regnum super homines optare, aut, se parem factum, hominibus indignari? Si excellere pulchrum atque optabile, quid ni omniex qua vera diademata regum, non ex gemmis auroque fieri, nemo tam auri cupidus aut gemmarum est qui neget. Quis au
Abbreviated transcription (Latin):
desiderii ea quidẽ fingitis euẽtura q̃ cupitis si quid deest dapuũ
dicit᷑. ¶ Tuns ager suũ morẽ tenuit ⁊ tu trũ te cupiditas¬
hãt de fletis Illa tuudos facit hec q̃rulos. D Aer meliora pol
trahũt ut arantẽ scupã flãma om̃ĩs incendit ut Io ĩanẽ pulue̾m
flatꝰ om̃is impellit sic auarũ am̃ luc ͫ. suspendit ⁊ erigit Omĩtq¬

Expanded text:
odici figmenta desiderii: ea quidem fingitis eventura que cupitis; si quid deest, damnum dicitur. Tuus ager suum morem tenuit. Et tu tuum tenes! Tam contemnitis, hanc defletis, illa tumidos facit, hec querulos. Ager meliora polltrahunt. Ut arentem stupam flamma omnis incendit, ut inanem pulverem flatus omnis impellit, sic avarum animum lucrum omne suspendit atq
Abbreviated transcription (Latin):
q̃rimoniã tibi instituis. ac iam p̾dem mos iste ꝑcrebuit ut qͥ fecit
finẽ uocas ⁊ inusti ut si młtorũ calamitas pp̃łorũ uniꝰ hõis
pauisse licentiã turpe fuit pulch ͫ sit ꝑascere desiisse deq hoc
ria inuistĩa Audite impii tirãnũ apud inferos clamãten discite
Iustiam moniti audite ⁊ me apud suꝑos exhortãtem discite
pt R Ponite uero iam tumẽtes aĩos suꝑbũq ⁊ ferox dacͦi¬
dañdi uotũ ponite  si nõ prius saltẽ post tuauidem amissã
tirãm ẽẽ desmite ⁊ optandi qd̾ iam assequi nõ potestis furẽ
facite si nõ iustĩe salte uerecũdie hoc p̃state ut mutaris morib
⁊ nouo hĩtu mentis assũpto amissione diuiciaꝵ diugres
facti ꝙ. sortume detrahit᷑ tm̃ aĩs addidisse uideanii. RNũqͣs
ne g. aduertiste ⁊ nõ solũ Ille rex regũ a quo om̃is ptãs¬

Expanded text:
querimoniam instituis, at iam pridem mos iste percrebruit, ut qui fecit finis sit, ut si multorum calamitates populorum unius hominis pavisse licentiam turpe fuit, pulchrum sit pascere desiisse, deque hoc ria iniustitia est. Audite, impii, tyrannum apud inferos exclamantem: Discite iustitiam moniti. Audite et me apud superos exhortantem: “Discite potest. Ponite vero iam tumentes animos, superbumque et ferox dominandi votum ponite, et, si non prius, saltem post tyrannidem amissam, tyranni esse desinite, et optandi, quod iam assequi non potestis, finem facite; si non iustitie, saltem verecundie hoc prestate, ut mutatis moribus et novo habitu mentis assumpto, amissione divitiarum ditiores facti, quantum fortune detrahitur, tantum animis addidisse videamini. Nunquam ne igitur advertis
Abbreviated transcription (Latin):
uiclã magnũ sultas mare fidus tueq solutis amãtissimꝰ gu¬
õnator est quid refert an uiam uector ignoret si magist ͤ
nauigni nora est. ÷ De uulneribus acceptis/ Cͫ. aeͫͫ¬
Iulnerib cricior grauissimis. Re O si aĩe tue uuluꝰ
espicias ꝙͣ t̾ hec leuia uideant᷑ s uos delicatissia
corpa nisẽ ẜibiles qͣiͣ aĩas hẽtis alt̾a uri parte nͭ. alt̾a pati
oĩa parati qd̵qr est funestiꝰ nõ sentire. D uuln̾ib inflitis
afficior. de Hostilis mucro loricã penetrat nõ añ Ille nͥ
ultio suis sese aaiis spoliet inmolabilis ferro est disputatũ

Expanded text:
vicula magnum sulcas mare: fidus tueque salutis amantissimus guvicula magnum sulcas mare: fidus tueque salutis amantissimus gubernator est. Quid refert an viam vector ignoret, si magistro navigii nota est? 77 DE VULNERIBUS ACCEPTIS Vulneribus crucior gravissimis. O, si adelicatissima corpora, insensibiles pene animas habetis, altera vestri parte nichil, altera pati omnia parati, quodque est funestius non sentire. Vulneribus inflictis afficior. Hostilis mucro loricam penetrat, non animum: ille, nisi ultro suis sese armis spoliet, inviolabilis ferro est. Disputatum
Abbreviated transcription (Latin):
semꝑ uariã est s amini qͥetẽ rerũ optĩam uiiformitas uultꝰ ac
trãquillitas ꝯsequit᷑ nec spe ulla nec metu nec merore mitãda
grecos in socrate apd̾ br̃os in lelio landata postinodum in marcho
in biguo in statu suns Re Quid est de quo ambigis moti¬
endũ ne mortalib an sꝑuanda q̃ fugĩt ⁊ nullã in pro¬
ris ambige᷑. potes mori autẽ oporte᷑ nec male mori ꝑosse qui
tare iii desipis non potes modo uñ gͣ iste ãbages de fertuã
forsan an t̾ fidem ꝙ uix ulli unꝙͣ fecit an suos potiꝰ mo¬
res ẜuet cã pͣ pelagus ꝓto lisum m̃e ficta tͣnqłlitate fallax
nũt fluitib altis miuax nũc horrenda naufragiis ne de ho
tñ ambignntas ⁊ ipã uirtus que te int̾ incerta certũ faciat
cta est cui cũ te totũ dederis ꝓuisa oĩa eũt n. erit abigui¬
sidens crede ⁊ dic ei in mamb tuis sortes mee. Ille scit qͥd
de te sit acturꝰ milliꝰ rei dubius ꝑua quid̾ ẜ firma in na¬

Expanded text:
s, preter animi quietem, rerum optimam, uniformitas quoque vultus ac tranquillitas consequetur, nec spe ulla, nec metu, nec merore mutanda Grecos in Socrate apud vestros in Lelio laudata est, postremoAmbiguo in statu sum. Quid est, queso, de quo ambigis? Moriendum ne mortalibus, an spernanda que fugiunt et nullam in proris, ambigere quidem potes; mori autem oportere, nec male mori posse qui tare, ni desipis, nullo potes modo. Unde igitur iste ambages? De fortuna forsitan. An tibi fidem, quod vix ulli umquam fecit? An suos potius mores servet tamquam pelagus procellosum, nunc ficta tranquillitate fallax, nunc fluctibus altis minax, nunc horrida naufragiis? Ne de hoc tamen ambiguitas, ipsa et virtus, que te inter incerta certum faciat, certa est, cui cum te totum dederis, provisa omnia, nil erit ambiguiem. Ille scit quid de te acturus sit. Nullius rei dubius, parva quidem, sed firma in na
Abbreviated transcription (Latin):
Re stultꝰ nicħ̃ pene amat ñ qd perdidit D O si dilapsa rede¬
at iuuẽtus. R O nõ miꝰ stultũ ꝙͣ mane uotũ ꝙͣ tu sẽtis ac
si alcius aspires nõ mefficax Redibit enĩ in tpe ut aqͥle iuuentꝰ¬
dario fetide atq obscene potꝰ aque suauissimꝰ fuit sitis ut putat
Cicero ut ego sencio gustũ metꝰ extixetat urigebat in t̾gũ alex̃.
uictor Re uos a tergo rapidũ ep̃s p̃mnt ami cele̾s p̃cipitesq dies
horeq uolatiles añ oculos autẽ mors est nec arctatis reditꝰ nͨ
etatẽ probris ac libidinib aptiorẽ bonã dicitis est hit quid̃ fãdi
mos ut bonũ dicat᷑ qd̾ affectiui mẽtis aptr ͫ est ꝙͣuis ipse
pessimꝰ sic cathenã ꝑredo captis insontib sit tirãnus arcem

Expanded text:
enim nichil pene amat nisi quod perdidit. Senui. O si dilapsa redeat iuventus! O non minus stultum quam inane votum ut tu sentis, at, si altius aspires, non inefficax: redibit enim in tempore, etDario fetide atque obscene potus aque suavissimus fuit; sitis, ut putat Cicero, ut ego sentio, gustum metus extinxerat: urgebat in tergum Alexander victor. Vos a tergo rapidum tempus premit, anni celeres, precipitesque dies, hore volatiles. Ante oculos autem mors est; nec arctatis reditus, nec nempe etatem probris ac libidinibus aptiorem bonam dicitis. Est hic quidem fandi mos, ut bonum dicatur, quod affectui utentis aptissimum epessimus. Sic catenam predo, captis insontibus; sic tyrannus arcem
Abbreviated transcription (Latin):
duriciã mollire atq illã in pudorẽ sui ⁊ amorẽ tui coge.
tande̾ gͥ ut dignũ erat emersere ⁊ milites strati surrexere
altiꝰ ut nõ hostes tm̃ suos iͦ tam forundabiles s lotũ mox¬
⁊ ex ordine terrarũ orbẽ uirtꝰ illis ⁊ fortuna subiaceret.
Duictus suni. RNuc̃ demũ incipis nosse fortuãm̃ et hͦ
saltẽ bom fugiẽs Inuẽisti Nemo fĩne gratis res magnas
discit Multos docet exꝑiencia quos scola nõ docuit nulla¬

Expanded text:
duritiem mollire, atque illam in pudorem sui et amorem tui cogere? duritiem mollire, atque illam in pudorem sui et amorem tui cogere? Tandem igitur, ut dignum erat, emersere, et milies strati surrexere altius, ut non hostes tantum suos modo tam formidabiles, sed totum mox ex ordine terrarum orbem, virtus illis ac fortuna subiceret. Victus sum fateor. Nunc demum incipis nosse fortunam, et hoc saltem boni, fugiens, invenisti: nemo ferme res magnas gratis discit; multos docet experientia, quos schola non docuit
Abbreviated transcription (Latin):
tanta birtꝰ ẽẽ pt̃ ac felicitas ẜuatorũ ut aliena infarnia ex¬
xt̾ma nccĩtate unicũ ꝓuide ut cñq alios fortuã rotau̾it tu
uirtutis gubnacłmn si ni obsequi uolueris nec in pace nes in
Relio uictꝰ sum. Re Iam timor euanuit. Cͫ ꝯo¬
sꝑare incipias liec est horũ series affectuũ nã cum
die ꝓxĩo in aciem rediit uictorẽq suũ maiore ꝙͣ ab alio p̾die
nõ cadũt aĩ uirorũ fortiũ uinꝰ lucis euẽtu nõ magnai tñi
s longammes sũt uiaus hodie tras pugnabis Cauciꝰ ducis
artẽ infausta prelia qͣi tristes fidiq edocẽt ingru atq ubi
it erratũ plagas admouẽt sic agrcolã sterilitas archi-¬
tectũ lapsus ediũ equitẽ casus crebri nautã graues acuũt
sociorũ nõ conspiratõne regũ ⁊ gentiũ nõ tot Infeli ͭ ͤ¬
mẽtio nullũ diffidente bestigiũ nulla denq nͥ olta ꝓrsꝰ
et ĩuicta consilia hoc sane qͥd est aluid ꝙͣ uirtute aĩ fortuẽ

Expanded text:
tua virtus ac felicitas potest, ut aliena infamia exxtrema in necessitate unicum. Proinde utcunque alios fortuna rotaverit, tu virtutis gubernaculum, si prelio victus sum. Iam timor evanuit, sperare incipies: hec est horum series affectuum. Nam cumdie proximo in aciem rediit, victoremque suum maiore quam ab illo pridie Non cadunt animi virorum fortium unius lucis eventu: non magnanimi tantum, sed longanimes sunt. Victus hodie, cras pugnabis cautius. Ducis artem, infausta prelia, quasi tristes fidique edocent magistri, atque ubi sit erratum plagis admonent. Sic agricolam sterilitas, architectum lapsus edium, equitem casus crebri, nautam graves acuunt sociorum, non conspiratione regum ac gentium, non tot infelimentio, nullum diffidentie vestigium, nulla denique nisi alta prorsus et invicta consilia. Hoc sane quid est aliud quam virtute animi fortune
Abbreviated transcription (Latin):
nulla pt̃ ẽẽ seremitas. D Discordat aĩmꝰ ex pui̾sis secũ pr¬
gnat affectib. RDui̾sitatẽ illã ab ice unũ uelle incipe tũc
cõposita erit ⁊ ĩmota pax aĩ cũ discord̾es affectꝰ quas sedi¬
ciosi aues in unã cõuenerũt uolinitatẽ. ¶ Ałioqn ut ꝯͣrii
⁊ coruupti humores febrẽ corporũ sit ꝯ̃rii affectꝰ febrẽ parins

Expanded text:
e securitas? Discordat animus et diversis secum pugnat affectibus. Diversitatem illam abice, unum velle incipe: tunc composita erit et immota pax animi, cum discordes affectus, quasi seditiosi cives, in unam convenerint voluntatem. Alioquin ut contrarii et corrupti humores febrem corporum, sic contrarii affectus febrem pariunt
Abbreviated transcription (Latin):
quisqͥs bello uincit᷑ bellicis sil expoliat᷑. landib In aĩs abdita¬
ferro ta̾gi neq̃unt lic armis crmissia ex acie fugientẽ qd̾q
maius est in acie ꝑeritẽ secũ ducis exiii nomen ferre.
R Nouissimo prelio qd in affrica cũ hambale gestũ est nec
melius insiruisse aciem / nec ac̾us potuisse pugnari ut de uicto¬
re uictꝰ sit ⁊ de uicto itidẽ uictor ip̃e confessus est ut̾q ingẽs
rerũ taliũ extimator qd amisit qui uerã artis sue głam ⁊

Expanded text:
ello vincitur, bellicis simul spoliatur laudibus; licet etiam armis amissis ex acie fugientem, quodque est maius, in acie pereuntem, secum ducis eximii nomen ferre. novissimo prelio quod in Africa cum Hannibale gestum est, nec melius instrui aciem, nec acrius potuisse pugnari, ut de victore victus, sic et de victo itidem victor ipse, confessus est, uterque ingens rerum talium extimato
Abbreviated transcription (Latin):
mediat̾cem uite hũone celestẽ serenã semꝑ deo ꝓxurã uõi
tr ãquille honesteq uolintates habitãt duarũ reliquaro alc̾a
in pectore ubi ire estuãt ⁊ impetꝰ Alt̾am subter p̃cordiã ubi
cõcupiẽ at libidines duplex huiꝰ pelagi cẽpestas qd agendũ
pareͦ nobilib tñ demũ ⁊ non alit anum ꝑacẽ spera qua sublata qͥs

Expanded text:
moderatricem vite humane, celestem, serenam, semper Deo proximam, ubi tranquille honesteque voluntates habitant; duarum reliquarum alteram in pectore, ubi ire estuant utque impetus, alteram subter precordia ubi concupiscientie atque libidines, duplex huius pelagi tempestas. Quid agendum pa
Abbreviated transcription (Latin):
descendas tecũ erit qui contͣ te dimicet tui enĩ ipsuis aduersus
te melior pars rebellat malus semꝑ hospes aĩ pessimꝰ in bellũ
comes mnetus. Te belli temerario collega. Cᵐ 6xͫ
sic aliis głie prebuit mat̾iam. R Tem̾itas therẽtii uarronis

Expanded text:
descendas, tecum erit qui contra te dimicet: tui enim ipsius adversus descendas, tecum erit qui contra te dimicet: tui enim ipsius adversus te melior pars rebellat. Malus semper hospes, animi pessimus in bellum comes, metus. 71 DE BELLI TEMERARIO COLLEGA Stultum sic aliis glorie prebuit materiam. Temeritas Terentii Varronis,
Abbreviated transcription (Latin):
uẽtum pugne horreo. Re Difer int̾im dum spes redit male ꝑgit᷑
unde abstmẽdũ mens terrorq demĩciant ¶ Solet mẽe aĩs p̃sa¬
ga quedã uis cui obstare fortassis nõ sit usyquaq ꝯsiliũ nõ est
exͦiũ nus clarissinus uet̾m satis habui. d Inscatis co pugne
uel uiriũ defectus s presagium sibi fingat mania cui nͨ. usꝙͣ
dũ illi sepe pautiora ẽẽ lemora ꝑicula ꝙͣ fauores obuersa
Sepe oculis falsas ymagines rerũ terribiłiũ qͥb cõst̾nati quid̃
sine ferro paratã sibi uictoriã tradidere hosti nõ enĩ falsus ac ĩanis
met᷑ lentõr s eo sepe uehemẽtior quo pauẽtem maiora oĩs sibi
fingens error qͦ precipitat atq ita ꝙ poeta qͣuid̃ cut male cũ¬
eta imĩsirat impetꝰ Si nec hiis actollere aĩmi iacentẽ potes cãpo¬
abstine uix benr gerit᷑ qd̃ pauide gerit᷑. sit affectꝰ in aciẽ si

Expanded text:
ventum pugne nimis horreo. Differ interim dum spes redit. Male pergitur, ventum pugne nimis horreo. Differ interim dum spes redit. Male pergitur, unde abstinendum mens terrorque denuntiant. Solet inesse animis presaga quedam vis, cui obstare fortassis non sit usquequaque consilium. Non estis tribus uti satis habui. Instantis pugne vel virium defectus, sed presagium sibi fingat ignavia: cui nichil usquam dum illi, sepe pauciora esse et leviora pericula quam pavores; obversari sepe oculis falsas imagines rerum terribilium, quibus consternati quidam, sine ferro paratam sibi victoriam tradidere hosti. Non est enim falsus atque inanis metus vero lentior sed eo sepe vehementior, quo paventem maiora omnia sibi fingens error quoque precipitat. Atque itaque Poeta idem ait: Male cuncta ministrat impetus. Si nec his attollere iacentem abstine: vix bene geritur, quod pavide geritur. Sic affectus, in aciem si
Abbreviated transcription (Latin):
pietas ꝙͣuis doleas prĩam cecidisse noli tñ sił succũbere qñ tua
san ruina mł rerpu  collatura est qͥn te ip̃m ⁊ si que suit ciuiũ
reliq̾e ad feliciora tp̃a reẜuare satage factis opus non lamẽtis
est. Rubi sit etiam ip̃a fuga laudabilis Audisti ut therentio
barroni cuiꝰ culpa ac temeritate pene ruerat imꝑiũ pu . ab hoĩb
rissimꝰ et culpe illius oĩs exꝑs uidebat᷑. si aliud nͭͨ. esset reliqui
⁊ tu saltem ꝯbiante bona tua tecũ portans ꝙͣuis nidꝰ muros
pat̾e cadentes egredere/ ⁊ ad illã prĩam aspira cuiꝰ regni non
defpationẽ parit quarũ altera nͭͨ. in bello melius alta iul peiꝰ
In rebus om̃ib De Magno p̃lii patier terrore. R Quid bellã¬
tiũ timor mali ferat ⁊ que ex tĩore oriat᷑ mesticia Iste crassꝰ¬
carras pompeyꝰ in thessalia exꝑtus est quib in locis ⁊ sepe abi
ui poeticũ illud aꝑuit pessim in dubiis augur tuor. D E¬

Expanded text:
pietas: quamvis doleas patriam cecidisse, noli tamen simul occumbere, quando tua nil iam ruina Reipublice collatura est. Quin te ipsum et, si que sunt, civium reliquie, ad feliciora tempora reservare satage, factis prius, non lamentis. Opus est ubi sit etiam ipsa fuga laudabilis audisti ut Terentio Varroni, cuius culpa ac temeritate pene ruerat imperium Romanum, publrissimus, et culpe omni illius expers, videbatur si aliud nil est reliqui. At tu saltem cum Biante bona tua tecum portans, quamvis nudus muros patrie tue cadentis egredere, et illam patriam aspira, cuius regni non desperationem parit, quarum altera nil in bello melius, altera peius nil in rebus omnibus. Magno prelii quatior terrore. Quid bellantium timor mali ferat atque ex timore oriens mestitia, FlaCarras, Pompeius in Thessalia expertus est, quibus in locis, et sepe alibi verum Poeticum illud apparuerit: Pessimus in dubiis augur timor. E
Abbreviated transcription (Latin):
D Inter uarias curas Iactor. RaQuasi tuundos inter fluctꝰ uite
tue puppis cõsilii mops ⁊ ingr̃o descituta cõcutit᷑ nausragiõ ꝓxĩa.
nii tu illã dñ nũdum mam clauus excidit tuto aqͥuo ⁊ salubri
sistas in portu Iactis q Anchoris cõquiestas pͥusꝙͣ aĩ te tempestas
op̃posserit. D flutuo ꝓpositi inicertꝰ R Huic pret̾ aĩe pericula¬
ão a quo uultus fugr̃. ut ait cicero dumq hoc in statu fu̾is m̃s

Expanded text:
 Inter varias curas iactor. Quasi tumidos inter fluctus vite tue puppis, consilii inops et magistro destituta, concutitur naufragio proxima, ni tu illam dum nondum manu clavus excidit, tuto aliquo et salubri sistas in portu, iactisque ancoris conquiescas, prius quam te animi tempestas oppresserit. Fluctuo, propositi incertus. Hinc, pretanimo a quo vultus fingitur, ut ait Cicero. Dumque hoc in statu fueris, nunc
Abbreviated transcription (Latin):
cellẽtias hiis durabilior pͥncipat. R Ita tñ talem uideri
quos res tangit, qualz arte aut ingemio, longa ẽẽ nõ potest
⁊ ad sũmã om̃es qui in potentatu aquo sũt debent si regna¬
re diu uelint acriter excutere mẽoriterq illud cathonis dcm¬
apud lunũ auaricia ⁊ luxuria om̃is magna impia euertẽrt.¬

Expanded text:
chi, fit durabilior principatus. Ita tamen talem videri quos res tangit, qualibet arte vel ingenio, longa esse non potestanni omnes, quicunque in potentatu aliquo sunt, debent, si regnare diu volunt, acriter excutere memoriterque dictum illud Catonis apud Livium: “Avaritia et luxuria omnia magna imperia everter
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑfecto fama uiris fortib nõ auro tm̃ s bita et sit carior qͥ amore uir¬
Dare fama apphensa sit ꝯfestim in actõe elucescant ut intelligi detᵗ.
unũ hoc illos qd̵ apprehenderũt intẽdisse. Re Coẽm cũ malis sortẽ
res est fama om̃is ⁊ sepe rubiginẽ lenib cõtrahit ex causis et ad
sumã ut il carius fama est sic il obscurari ꝓmus mlq peg̾na¬
solida attritu spłendescet. D Acri uror infamia. A uulgaris
aura cecis ignorañ pulsa turbinib sũma rerũ cacumiã uerberat ẜ
nõ quatit uel si ca quatiat nõ euertit excellenᶜ. cuiꝰpiã t̾ signũ
sit in uulgi liuguas quasi in scopulos incidisse/ huilia enĩ ⁊ c̾ca
terrã de pressa noĩa nec p̃clare laudis lumẽ excipiũt nec magne
Infanne tẽpescatẽ. R Sepe qd̾ sꝑint᷑ ⁊ quiescit. R uehemrẽs

Expanded text:
profecto fama viris fortibus, non auro tantum, sed vita etiam sit carior. Qui amore virprofecto fama viris fortibus, non auro tantum, sed vita etiam sit carior. Qui amore virdare, fama eius apprehensa, sic confestim in actione lentescant: ut intelligi detur, unum hoc illos quod apprehenderint intendisse. Multi graviter res est fama hominis, et que sepe rubiginem levibus contrahit ex causis, et ad summam, ut nil clarius fama est, sic nil obscurari pronsolida est, splendescet attritu. Acri vexor infamia. Vulgaris aura, cecis ignorantie pulsa turbinibus, summa rerum cacumina verberat, sed non quatit, vel si quatiat non evertit. Excellentie tibi cuiuspiam signum sit, in vulgi linguas quasi scopulos incidisse, humilia enim et circa terram depressa nomina, nec pleclare laudis lumen excipiunt, nec magne infamie tempestatem. Sepe quod spernitur et quiescit. Male de me
Abbreviated transcription (Latin):
uicit. Q Multa unidiq pulsor Infanna. Q Cucũflantib uentis
In portũ redi ⁊ ab auriũ ꝓcelłis in cubitłm cordis ingrede᷑ cui si
trãquillitas sua est hos ubi Iurgioꝵ fessus cõquiescas ⁊ ut dici solet
In sunr ggaudeas. D Fusca fama asciã clara sum. Re Tu ne g.
fama ẽẽ clarissima ꝯsciã turpi cupe̾s ac obscura. Ita ne penitꝰ uerũ
est Illud flacti filiis honor iuuat ⁊ mendax infamia terret O rem
uanã/ uera quid̃ ⁊ iuuare possũt ⁊ terrere umbras metue nõ est uiri
DInfanne sarcĩã mgens est. D Si flagit̃o collecta gͣnis est fateor
si caũ facilis si honesti studio głiosa siquid̃ boiis actib ꝯ̃sita infania
laus est insulcẽt fatui Tu exulta lucro nobłi uirentẽ nẽpe rarissimã
mͤcem magno l ⁊ quo nullũ mauus fame p̃cio cõparasti Ĩs uirtutis
cultor uerus est qui in illa nicħ penitꝰ pretͤ illam cogitat s cũ reliqͦꝵ
clarus / tñ clarissimꝰ est ꝯtẽptus fame uirtutis scudio susceptꝰ cum

Expanded text:
vicit. Multa undique pulsor infamia. Circumflantibus ventis in portum redi, et ab aurium procellis, in cubiculum cordis ingredere, cui, si tranquillitas sua est, habes ubi iurgiorum fessus requiescas, et, ut dici solet, in sinu gaudeas. Fusca fama, conscientia clara sum. Tu ne igitur fama esse clarissima, conscientia turpi cuperes atque obscura? ita ne penitus verum est illud Flacci: Falsus honor iuvat, et mendax infamia terret! O rem vanam! vera quidem et iuvare possunt et terrere: umbras metuere non est viri. Infamie sarcina ingens est. Si flagitio collecta, gravis fateor: si casu, facilis; si honesti studio, gloriosa: si quidem bonis artibus quesita infamia laus est. Insultent fatui? Tu exulta lucro nobili: virtutem nempe rarissimam mercem, magno licet, et quo nullum maius fame pretio comparasti. Is virtutis cultor verus est, qui in illa nil penitus preter illam cogitat. Sed cum reliquorum clarus, tum clarissimus est contemptus fame, virtutis studio susceptus, cum
Abbreviated transcription (Latin):
quid mireris ad suggestũ scorti uiꝰ urbis tenius fortuã Troiam
rome nłłs tñ in totũ diruit s senectꝰ act̾uit ciuilib aduita discor¬
tu ergo pat̾ani tuã rebaris exemptã imꝑio fortuẽ cui urbes maxĩe
⁊ imꝑia subessẽt/ an usq adeo te fefellit amor urbẽ unã ꝙ iͥ natꝰ es¬
finges ĩmortalẽ cũ creata de nichilo in nͣum redigẽt᷑ ⁊ tu ruisse

Expanded text:
quod mireris, ad suggestum scorti unius. Magne urbis tenuis fortuna est: Troiam Romam nullus in totum diruit; sed senectus attrivit, civilibus adiuta discortu ergo? Tuam patriam rebaris exemptam imperio fortune, cui urbes maxime atque imperia subessent? An usque adeo te fefellit amor, ut urbem unam, quod tu ntur, et creata de nichilo in nichilum redigentur: tu ruisse
Abbreviated transcription (Latin):
te pupugit se ꝯfodit dñ te spoliat se ꝑunt/ t̾ opes sibꝰ aĩam
famã ꝯsc̃ĩe quietẽ ꝯuictũq hõii eripuit mł scelestiꝰ proditore
il turpus sol uidet cuiꝰ obscenitas tanta est ut et qui ortifi ͦ
eius egent/ execrent᷑. artificẽ. et qui ceterorũ famã querũt
magnis occurrẽ didicerũt De Amissa tyraninde. E.¬
Rãnidem amisi. A Si utile dãpnũ amisisse regnũ ꝙͣto

Expanded text:
imam, famam, conscientie quietem, convictumque hominum eripuit. Nil scelestius proditore, nil turpius sol videt, cuius obscenitas tanta est, ut et qui artificio eius egent, execrentur artificem, et qui ceterorum scelerum famammagnis occurrere didicerunt. 81 DE AMISSA TYRANNIDE Tyrannidem amisi. Si utile damnum est amisisse regnum, quanto
Abbreviated transcription (Latin):
ceps tirãnus nũꝙͣ sui silem pepulisset nõ te gͥ prĩa s malorum
retib arceri neq in exiliũ s in partẽ beatoꝵ cinũ togi putes Si
hostis agnosce inurie leuitatẽ/ nõ hostiłr seuit qui omĩa cũ posset
priam abstulit speni reliquit sin tu ip̃e mos ꝑpłi perosus aut trrã¬
me hĩtum elegisti nõ mͦ ne doleas s etiã głare uirtutẽ patrie
ꝑtulisse nõ tũ flebilẽ s⁊ honestã ⁊ ꝓrsus inuidiosam bonis atq
optabilẽ / nõ Iam exilii s absentie causam habes/ spõte pictagoras

Expanded text:
isset. Non te igitur patria, sed malorum cetibus arceri, neque in exilium, sed in partem bonorum civium cogi putes. At si hostis, agnosce iniurie levitatem, non hostiliter sevit, qui omnia cum posset, patriam abstulit, spem reliquit. Sin tu ipse, mores populi perosus aut Tyranni habitum, elegisti, non modo ne doleas, sed etiam gloriare virtutem patrie pretulisse, non tu flebilem sed honestam et prorsus invidiosam bonis atque optabilem, non iam exilii, sed absentie causam habes. Sponte Pythagoras