comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
id ÷ subducto suꝑbiȩ sp̃u. nichil se
de se eẽ cognoscant. Et reuertantur
in puluerẽ: id est humilient᷑ ex infir¬
ma conditione. Propter hunc pulue¬
rẽ ad cuius memoriam qui sem& ipsos
considerant reuocant᷑ : ꝑ sapientiã dr̃.
usti fulgebunt: & sic̃ seintillȩ in arun¬
dineto discurrent. Sc̃i enĩ uiri dum
peccatorib ꝑmiscent᷑. eos exemploꝵ
suoꝵ igne succendunt: atq om̃e qd̾
nitent in cinerẽ redigũt : qr pietatis
flamina consũpti. dũ infirinitatẽ con¬
ditionis suȩ conspiciunt: nichil aliud
quã fauillã se ẽẽ cognoscunt: ut a
suꝑbiȩ sue duritia resoluti ꝑ peni¬
tentiam. dicant id qd̃ supra ꝓtulimus.
3 & homo in cinerẽ reuertet᷑. Hec he

Expanded text:
id est subducto superbiae spiritu, nihil se de se esse cognoscant. Et revertantur in pulverem, id est humilientur ex infirma conditione. Propter hunc pulverem, ad cujus memoriam qui semetipsos considerant revocantur, per Sapientiam dicitur: Justi fulgebunt, et sicut scintillae in arundineto discurrent . Sancti enim viri dum peccatoribus permiscentur, eos exemplorum suorum igne succendunt, atque omne quod nitent, in cinerem redigunt, quia pietatis flamma consumpti, dum infirmitatem conditionis suae conspiciunt, nihil aliud quam favillam se esse cognoscunt, ut a superbiae suae duritia resoluti, per poenitentiam dicant id quod supra protulimus: et homo in cinerem revertetur. Re
Abbreviated transcription (Latin):
Quia enĩ approbari doctus ex¬
terius quęrit: intus plenitudi¬
nẽ qua docebat᷑ amittit. Vnde &
heliu quẽ tenere arrogantiũ tẏpum
sepe iam diximus: postquã multa sa¬
pientiȩ ꝓfunda digessit: subito post
easdem sententias ueraces ac mysticas.
fastu scientiȩ inflatus extollit᷑. Cuius
mox inflationis merito: eius sensus ad
inania uerba diriuat᷑. Nã subdidit

Expanded text:
Quia enim approbari doctus exQuia enim approbari doctus exterius quaerit, intus plenitudinem qua docebatur amittit. Unde et Eliu, quem tenere arrogantium typum saepe jam diximus, postquam multa sapientiae profunda digessit, subito post easdem sententias veraces ac mysticas fastu scientiae inflatus extollitur, cujus mox inflationis merito ejus sensus ad inania verba derivatur. Nam subdidit,
Abbreviated transcription (Latin):
n& luce uiuentium. Lux quippe mo-¬
rientium ẽ: quã corporeis oculis cer¬
nimus. Qui aũ adhuc huic mundo ui¬
uunt: luce morientiũ tenebrescunt.
Illuminant᷑ aũ luce uiuentiũ. qͥ despecto
tẽporali lumine. ad splendorẽ internȩ
claritatis recurrunt: ut ibi uiuant
ubi uerũ lum̃ sentiendo uideãt: ubi ñ
aliud lum̃ atq aliud uita: sed ubi
ipsa lux uita sit: ubi sic nos lux exte¬
rius circũ scribat. ut interius imple¬
at: sic interius impleat. ut incircũ¬
scripta exterius circũscribat. Illumi¬
nant᷑ g hac luce uiuentiũ: quã tanto
tunc subtilius conspiciunt. quanto
nc̃ ad illã purius uiuunt. Magna he¬
liu ac ualde fortia ꝓtulit: sed hoc
unusquisq arrogats habere ꝓpriũ sol&e.
qd̾ dũ uera & mẏstica loquitur: subi¬
to ꝑ tumorẽ cordis quȩdã inania &
suꝑba ꝑtiuscae. Foris enim placere ap¬
petit. in hoc qd̾ ueracit̾ sentit : et
uide mox inanescit a uero: unde ꝑ
elationis typũ recedit ab intino.

Expanded text:
na, viventium.---Lux quippe morientium est, quam corporeis oculis cernimus. Qui autem adhuc huic mundo vivunt, luce morientium tenebrescunt. Illuminantur autem luce viventium, qui, despecto temporali lumine, ad splendorem internae claritatis recurrunt, 777 ut ibi vivant, ubi verum lumen sentiendo videant, ubi non aliud lumen, atque aliud vita, sed ubi ipsa lux vita sit, ubi sic nos lux exterius circumscribat, ut interius impleat; sic interius impleat, ut incircumscripta exterius circumscribat. Illuminantur ergo hac luce viventium, quam tanto tunc subtilius conspiciunt, quanto nunc ad illam purius vivunt. 36. liu ac valde fortia protulit, sed hoc unusquisque arrogans habere proprium solet, quod dum vera ac mystica loquitur, subito per tumorem cordis quaedam inania et superba permiscet. Foris enim placere appetit in hoc quod veraciter sentit; et inde mox inanescit a vero, unde per elationis typum recedit ab intimo.
Abbreviated transcription (Latin):
gladio. om̃e qd̾ in illa male iuuebat
interficit. Hoc nimirũ disciplinȩ gla¬
dio sem& ipsũ hieremias interfecerat:
cũ dicebat. Postꝗͣ. conuertisti me egi
penitentiã: & postquã ostendisti michi
ꝑcussi femur meũ. Quid enĩ in femore:
nisi uoluptas accipit᷑ carnis os Et quid
ẽ qd̃ ait. postquã ostendisti mͥ. ꝑ cussi
femur meũ: nͥ qd̾ postquã suꝑna spiri¬
taliter uidit. om̃e qd̾ inferius in se
carnaliter uiuebat extinxit: ut quan¬
tomagis sũma patescerent. tanto am¬
plius ima quȩ tenuerat ñ liberent:
Nã quanto incipit quisq superius
uiuere: tanto & uchoat inferius in¬
terire. Iuxta affectum namq carnalis
oꝑationis. omĩs caro pauli simul inte¬
rierat: cum dicebat. Quio aũ iã non

Expanded text:
gladio omne quod in illa male vivebat, gladio omne quod in illa male vivebat, interficit. Hoc nimirum disciplinae gladio semetipsum Jeremias interfecerat cum dicebat: « Postquam convertisti me, egi poenitentiam; et postquam ostendisti mihi percussi femur meum . Quid enim in femore, nisi voluptas carnis accipitur? Et quid est quod ait: Postquam ostendisti mihi, percussi femur meum, nisi quod postquam superna spiritaliter vidit, omne quod incarnaliter vivebat exstinxit: ut quanto magis summa patescerent, tanto amplius ima quae tenuerant non liberent? Nam quanto magis incipit quisque superius vivere, tanto inchoat inferius interire. Juxta affectum namque carnalis operationis, omnis caro Pauli simul interierat cum dicebat: « Vivo autem jam non
Abbreviated transcription (Latin):
extitit in creatione: curã nr̃i ñ preterit.
etm cor suũ: spm̃ illius & flatũ ad se
trahet. Curuũ cor est cũ una appetit.
dirigit᷑ cum ad suꝑna subleuatur.
Si gͦ homo cor fuũ ad anm̃ dirigit.
spm̃ & flatum illius dñs ad se trahit:
spm uidelic& ꝓ internis cogitationib.
flatũ uͦ qui ꝑ corpus trahitur. ꝓ ex¬
ternis actionib p̃onit. Dõ gͦ spm̃
homnitis & flatum ad se trahere est.
ad conuersationẽ sui desiderii & inte¬
riora ur̃a & exteriora cõmutare: ut
nichil iam menti exterius libeat: me-¬
hil caro inferius uel si appetit. adipisci
conet᷑: sed om̃e qd̾ homo ẽ. ad eũ uide¬
licor a quo est. & interius desiderando
ferueat: & exterius se edomando constrm¬
omĩs caro sunul: & homo in cinerẽ re¬
uertet᷑. Simul enim omĩs caro deficit.
quando iam nullis suis motib seruit.
quia presidens sp̃s cuncta eius fluxa
restringit: & quodam districtionis suę

Expanded text:
exstitit in creatione, ideo curam nostri exstitit in creatione, ideo curam nostri eum cor suum, spiritum illius et flatum ad se trahit. - Curvum cor est, cum ima appetit, dirigitur cum ad superna sublevatur. Si ergo homo cor suum ad Dominum dirigit, spiritum et flatum illius Dominus ad se trahit: spiritum videlicet pro internis cogitationibus; flatum vero quo corpus trahitur, pro externis actionibus ponit. Deum ergo spiritum hominis et flatum ad se trahere est, ad conversionem sui desiderii, et interiora nostra et exteriora commutare, ut nihil jam menti exterius libeat, nihil caro inferius vel si appetit, adipisci conetur. Sed omne quod homo est, ad eum videlicet a quo est et interius desiderando ferveat, et exterius se edomando constriomnis caro simul, et homo in cinerem revertetur. - Simul enim omnis caro deficit, quando jam nullis suis motibus servit, quia praesidens spiritus cuncta ejus fluxa restringit, et quodam districtionis suae
Abbreviated transcription (Latin):
dñs frustra. Qd̃ utiq discordare dic¬
tis ueritatis credit᷑: nisi subtili conside.¬
ratione penset᷑. Aliud namq ẽ dãpnare:
aliud affligere. Affligit gͦ iuxta aliqͥd
frustra: sed frustra non dampnat. An
ñ iuxta aliquid frustra iob afflixerat:
cũ ñ delebat uitium. seo meritũ auge¬
bat us Frustra enim condempnare non
potest: quia dampnatio fieri ñ ex parte
ad aliquid potest. quȩ uidelicae in extre¬
mo punit. om̃e qd̾ hic quisq inique
timur. recta tam̃ in occulto examine
decernunt᷑. Sequit᷑. Quẽ constituit
c& subaudias nullum: ꝑ se quippe
mundũ regit. quẽ ꝑ se condidit: nec
eget alienis adiutoriis ad regendum:
qui ñ eguit ad faciendũ. Sed hec ia¬
circo colligunt᷑: ut liquido indic&. qr¬
git. qd̾ creauit. Qͦd bene creauit utiq
b̾ene regit : qr qd pie condidit impie
ñ disponit: & qui necdũ facta curauit
ut essent : quę sunt facta ñ deserit.
Quia gͦ presens est in regimine qͥ auctor

Expanded text:
ique discordare dictis Veritatis creditur, nisi subtili consideratione pensetur. Aliud namque est damnare, aliud affligere. Affligit ergo juxta aliquid frustra, sed frustra non damnat. An non juxta aliquid frustra Job afflixerat, cum non delebatur vitium, sed meritum augebatur? Frustra enim condemnare non potest, quia damnatio fieri non ex parte ad aliquid potest, quae videlicet in extremo punit omne quod hic quisque inique timur, recte tamen in occulto examine decernuntur. Sequitur: CAPUT cet subaudias nullum. Per se quippe mundum regit, quem per se condidit; nec eget alienis adjutoriis ad regendum, qui non eguit ad faciendum. Sed haec idcirco colliguntur, ut liquido indicet qgit quod creavit, quod bene creavit utique bene regit, quia quod pie condidit impie non disponit; et qui necdum facta curavit ut essent, quae sunt facta non deserit. Quia ergo praesens est in regimine qui auctor
Abbreviated transcription (Latin):
ant. Qd̾ nimirũ omp̃s ds inestimabili
pietate dispensatł ut & iustos fla-¬
gella crucient ne oꝑa extollant: & in¬
iusti saltẽ sine pęna hanc uitã ꝑagant:
quia ad torm̃ta quȩ sine fine st̃. male
agendo festinant. Nam quia aliquando
iusti uequaꝗͣ iuxta oꝑa flagellantur:
hac ipsa hystoria quã tractamꝰ ostendit᷑
Neq enim isdem beatus iob ꝓ culpa fue¬
rat flagellatus: qͥ ante flagelli stimu¬
lũ. ipso iudice attestante lau̾datꝰ est.
Uerius gͣ heliu dicer&. si dixiss& quia in
om̃ipotente đo impietas atq iniqͥtas ñ
ẽ: etiã cum iuxta uias ꝓprias hominib
reddere non uidet᷑. Ilam & qd̾ ã nobis
ñ intelligit᷑ : ex occulti iudicii ñ iniusta
lance ꝓfert᷑. Quia uͦ p̾dicatores arro¬
gantes dũ multa inania spargunt. etiã
sepeuera ac solida ꝓferunt: heliu recte

Expanded text:
ant . Quod nimirum omnipotens Deus inaestimabili ant . Quod nimirum omnipotens Deus inaestimabili pietate dispensat, ut et justos flagella crucient, ne opera extollant; et injusti saltem sine poena hanc vitam peragant, quia ad tormenta quae sine fine sunt male agendo festinant. Nam quia aliquando justi nequaquam juxta opera flagellantur, hac ipsa historia quam tractamus ostenditur. Neque enim idem beatus Job pro culpa fuerat flagellatus, qui ante flagelli stimulum ipso judice attestante laudatus est. Verius ergo Eliu diceret, si dixisset: Quia in omnipotente Deo impietas atque iniquitas non est, etiam cum juxta vias proprias hominibus reddere non videtur. Nam et quod a nobis non intelligitur, ex occulti judicii non injusta lance profertur. Quia vero praedicatores arrogantes, dum multa inania spargunt, etiam saepe vera ac solida proferunt, Eliu recte
Abbreviated transcription (Latin):
cũ eo. Qd̃ ꝓfecto quia minime dixe¬
rit: qͥsqͥs beati iob uerba legit agnos¬
cit. Sed qui id circo loquit᷑. ut sem&¬
ipsũ ostendendo suꝑbiat: quid mirũ
si in altero fingit qd̾ reprehendat .s
Quomodo enĩ ueritati cohereat in uer¬
bis increpationis: quẽ intra sem& ipsũ
longe ab eadem ueritate dirimit tu
dati audite me. Ecce iterũ fastu suꝑbiȩ
inflatus. ⁊ eoᷤᷤ tantũ modo qui quasi digne
intelligencdo se assequi ualeant quęrit:
ei: & iuxta uias singuloꝵ restituet eis.
Sene dixit: qr in om̃ipotente dõ innqͥtas
opus suũ singulis. & iuxta uias ꝓprias¬
reddat. Nam & multos illicita ac ꝑu̾sa
ꝑpetrantes gratiuto preuenit: atq ad
oꝑa scã conuertit: & nonnullos rectis
actib deditos flagello interueniente¬
corripit: ac sic placentes quasi displice¬
aut affligit : salomone adtestante qͥ ait.
Sunt iusti quib inulta eueniunt. quasi
opera egerint unpioꝵ: & st̃ impii qui
ita securi sunt. ac si iustoꝵ facta habe¬

Expanded text:
uod profecto quia minime dixerit, quisquis beati Job verba legit agnoscit. Sed qui idcirco loquitur, ut semetipsum ostendendo superbiat, quid mirum si in altero fingit quod reprehendat? Quomodo enim veritati cohaereat in verbis increpationis, quem intra semetipsum longe ab eadem veritate dirimit tumaudite me. Ecce iterum fastu superbiae inflatus, eos tantummodo, qui quasi digne intelligendo, se assequi valeant quaerit, ei, et juxta vias singulorum restituet eis.Benedixit, quia in omnipotente Deo iniquitas opus suum singulis et juxta vias reddet. Nam et multos illicita ac perversa perpetrantes gratuito praevenit, atque ad opera sancta convertit. Et nonnullos rectis actibcorripit, ac sic placentes quasi displiceant affligit, Salomone attestante, qui ait: Sunt justi quibus multa eveniunt, quasi opera egerint impiorum; et sunt impii qui ita securi sunt, ac si justorum facta habe
Abbreviated transcription (Latin):
dicatores scĩ utroq moderamine artem
magisterii temperare: & cũ delinquentiũ
reatus inueniunt. sciunt mͦ seuere cor¬
ripere. mͦ humilit̃ deprecari. Seo cũ
arrogantes uiri eos imitari appetunt.
sumunt ab eis asꝑa uerba correptionis:
& sumere ab eis ueracit nesciunt p̾ces
humilitatis. Magis enim terribiles¬
ẽẽ possuut: quã mites. Et id circo dis¬
cunt unde se erigant: & discere ne¬
gligũt ut animũ submittant. Cũq
ammonere delinquentes placide nesci¬
unt: nimio ardoris usu ꝑ inuectionis
iracundiã. etiã contra recte agentes
effrenant᷑. Quoꝵ iste helui speciem
tenens: beatũ iob ũ refou&. sed obiur¬
gat dicens. Quis ẽ uir ut est iob.

Expanded text:
dicatores sancti utroque moderamine artem magisterii temperare, et cum delinquentium reatus inveniunt, sciunt modo severe corripere, modo humiliter deprecari. Sed cum arrogantes viri eos imitari appetunt, sumunt ab eis aspera verba correptionis, et sumere ab eis veraciter nesciunt preces humilitatis. Magis enim terribiles possunt esse quam mites; et idcirco discunt unde se erigant, et discere negligunt, ut animum submittant. Cumque admonere delinquentes placide nesciunt, nimio rigoris usu per invectionis iracundiam, etiam contra recte agentes effrenantur. Quorum iste Eliu speciem tenens, beatum Job non refovet, sed objurgat, dicens: Quis est vir, ut
Abbreviated transcription (Latin):
inter uos zelus & contentio. nonne car¬
uales estis÷ & scđm hominẽ ambulatis a
Sed necesse ẽ ut caute uideamꝰ: p̃dicato¬
res iusti in ipsis quos corrigunt. cũ ex
parte alia fortasse aliquid bonȩ oꝑati¬
onis inueniunt: ad eadem obiurgatio¬
nis uerba cũ quanta dispensatione des¬
cendunt. Ecce paulus corinthios do-¬
cens. eosq in culpa diuisionis aspiciens:
exorsus est dicens. Grãs ago dõ meo
semꝑ ꝓ uobis. in grã dĩ quȩ data est
uobis in xp̃o iħu : quia in om̃ib diuites
facti estis in illo. Multum ꝑfecto lau¬
dauit: qͦs in xp̃o diuites in om̃ib dixit.
Et ecce adhuc blandimenta multiplicat
dixit : ac si opere ꝑegissent qd̾ doctri-¬
na didicerant. Et mox in laudis consũ-¬
matione̾ subiunxit. Ita ut nichil uob̃
fauorib ĩa quo tendas insinua. Ecce paulo pꝰ¬

Expanded text:
o, nonne carnales estis, et secundum hominem ambulatis ? Sed necesse est ut caute videamus quia praedicatores justi in ipsis quos corrigunt, cum ex parte alia fortasse aliquid bonae operationis inveniunt, ad eadem objurgationis verba cum quanta dispensatione descendunt. Ecce Paulus Corinthios docens, eosque in culpa divisionis aspiciens exorsus est, dicens: Gratias ago Deo meo semper pro vobis, in gratia Dei, quae data est vobis in Christo Jesu, quia in omnibus divites facti estis in illo . Multum profecto laudavit quos in Christo divites in omnibus dixit. Et ecce adhuc blandimenta multiplicat,st in vobis, dixit, ac si opere peregissent quod doctrina didicerant. Et mox in laudis consummatione subjunxit: Ita ut nihil vobis favoribus jam quo tendas insinues. Et ecce paulo p
Abbreviated transcription (Latin):
Unde fit. ut dũ subita temptationis ꝓ¬
cella tangit᷑: despectũ se dõ & ꝑditũ
suspicet᷑. Qui si inchoationi suȩ ñ pas¬
sim creder&. adhuc in ꝓsperis positus.
mentẽ ad aduersa preparar&e: & uitiis
uenientib postmodũ tã firmius resis¬
ter& : quã ea etiã sagatius p̃uidiss&.
Quȩ quidẽ tranquillius si p̃uid& tole¬
rat: eoꝵ tam̃ omnino certamina etiã¬
si p̃uideat ñ declinat: qr usus nr̃i
itineris. nequaꝗ̃ pagit᷑ sine puluere
ta spargit᷑. ab interna sui cognitione
remouet᷑. Si aũ dõ uacare appetat. &¬

Expanded text:
Unde fit ut dum subita tentationis proUnde fit ut dum subita tentationis procella tangitur, despectum se Deo et perditum suspicetur. Qui si inchoationi suae non passim crederet, adhuc in prosperis positus, mentem ad adversa praepararet, et vitiis venientibus postmodum tam firmius resisteret quam ea etiam sagacius praevidisset. Quae quidem tranquillius si praevidet tolerat. Eorum tamen omnino certamina, etiamsi praevideat, non declinat, quia cursus nostri itineris nequaquam peragitur sine pulvere ta spargitur, ab interna sui cognitione removetur. Si autem Deo soli vacare appetat,
Abbreviated transcription (Latin):
tari ancilla interrogante ꝑmittit᷑: ut
ꝑ temptationẽ factus sibi ex infirmita¬
te conscius. ad illud flendo & amando
recurrer& qd̾ uidiss&: & cũ eũ timnoris
unda in peccati pelagus raper&: ess&
prioris dulcedinis anchora quȩ retine¬
r&. Sepe aũ tam dutina st̃ tempta¬
tionũ certamina : ꝗͣ longa inchoationũ
fuerant blandimenta. Sepe uͦ maius
dat᷑ in inchoatione dulcedinis. minꝰ aũ
in labore ꝓbationis : sepe minꝰ in incho¬
atione dulcedinis: maiꝰ in labore ꝓbati¬
onis. Numquam uͦ laborẽ temptationis
dispar sequit᷑ ꝑfectio firmitatis: quia
iuxta sũmã certaminis remuneratur
quisq plenitudine ꝑfectionis. Plerũq
autẽ in eo quisq conuersus labit᷑. quod
dũ quibusdã donis gr̃ȩ. dulcedine incho¬
ationis excipit᷑. confirmationẽ accepisse
se ꝑfectionis arburat᷑: & plenitudinẽ
consũmationis ȩstimat: quȩ adhue
blandimenta ẽẽ inchoationis ignorat.

Expanded text:
tari ancilla interrogante permittitur , ut tari ancilla interrogante permittitur , ut per tentationem factus sibi ex infirmitate conscius, ad illud flendo et amando recurreret quod vidisset; et cum eum timoris unda in peccati pelagus raperet , esset prioris dulcedinis anchora quae retineret. Saepe autem tam diutina sunt tentationum certamina, quam longa inchoationum fuerant blandimenta. Saepe vero majus datur in inchoatione dulcedinis, minus autem in labore probationis. Saepe minus in inchoatione dulcedinis, majus in labore probationis. Nunquam vero laborem tentationis dispar sequitur perfectio firmitatis, quia juxta summam certaminis remuneratur quisque plenitudine perfectionis. Plerumque autem in eo quisque conversus labitur, quod dum quibusdam donis gratiae, dulcedine inchoationis excipitur, confirmationem accepisse se perfectionis arbitratur, et plenitudinis consummationem aestimat, quae adhuc blandimenta esse inchoationis ignorat.
Abbreviated transcription (Latin):
quȩ reliquerant redirent: quã nec lon¬
gius discesserint. Nam contẽptis pͥus
uitiis: quasi iuxta positis replicantur.
Unde & scriptũ est. Cũ emisiss& pharao
popłm. non eos duxit dñs ꝑ uiã terrę
philistiim quȩ uicina ẽ: reputans ne
forte peniter& eũ. si uidiss& aduersũ¬
se bella conargere: & reuerteret᷑ in
egrptũ. Ex ypto itaq exeuntibus
e uicino bella subtrahunt᷑ : qr derelin¬
quentib scłm quedã prius tranquilli¬
tas ostendit᷑ : ne in ipsa sua teneritudi¬
ne atq inchoatione turbati. ad hoc
territi redeant. qd̃ euaserunt. Prius
gͦ suauitatẽ securitatis sentiunt: prius
pacis quiete nutriunt᷑: post cõgnitã
uͦ dulcedinẽ tanto iã tolerabilius tẽp¬
tationũ certamina sustinent : quanto
in dõ altius cognouere qd̾ ament.
Unde & petrus prius in montẽ ducit᷑.
prius claritatẽ transfigurationis domi¬
nicȩ contemplat᷑. & tunc demũ temp¬

Expanded text:
quae reliquerant redirent, quam nec lonquae reliquerant redirent, quam nec longis discesserant, nam contemptis prius vitiis quasi juxta positis replicarentur. Unde scriptum est: Cum dimisisset Pharao populum, non eos duxit Dominus per viam terrae Philistiim, quae vicina est, reputans ne forte poeniteret eum si vidisset adversuse bella consurgere, et reverteretur in Aegyptum . Ex Aegypto itaque exeuntibus e vicino bello subtrahuntur, quia derelinquentibus saeculum qnaedam prius tranquillitas ostenditur, ne in ipsa sua teneritudine atque inchoatione turbati, ad hoc territi redeant quod evaserunt. Prius ergo suavitatem securitatis sentiunt, prius pacis quiete nutriuntur; post cognitam vero dulcedinem, tanto jam tolerabilius tentationum certamina sustinent, quanto in Deo altius cognovere quod ament. Unde et Petrus prius in montem ducitur, prius claritatem transfigurationis Dominicae contemplatur , et tunc demum ten
Abbreviated transcription (Latin):
coniuncta aũ ꝓbationib exercet᷑ in here¬
mo: ꝓbata uͦ. in ꝓmissionis terrã uirtu¬
tis p̾lenitudineꝰ confirmat᷑. Ante gͥ in
miraculis degustauit qd̾ appeter&: post¬
modũ in labore temprata ẽ. si custodire
nouerat qd̾ gustass& : ad extremũ quoq
plenius accipere meruit. qd̾ laborib
ꝓbata custodiuit. Ita gͦ uitã uniꝰcuiusq
conuersi & inchoatio blanda ꝑmulc&.
& asꝑa medietas ꝓbat: & plena pꝰ ꝑfectio
aditu inchoationis suȩ. uel tranquillitatẽ
pacatissimã carnis. uł dona ꝓphetiȩ. uł
predicamenta doctrinȩ̨. uł signoꝵ mira¬
cula. uł gram curationis accipiunt: post
hec aũ duris tẽptat̾onũ ꝓbationib fatigan
t  a quib tẽptationib adhuc cũ incipe¬
rent. ualde liberos se ẽẽ crediderunt.
Qd̾ diuinȩ gr̃ȩ dispensatione agit᷑: nem in¬
choatione sua temptationũ asperitate
tangant᷑ : quia si eoꝵ initia amaritu-¬
do temptationis exciꝑet : tã facile ad ea

Expanded text:
xercetur in eremo; probata vero, in repromissionis terra virtutis plenitudine confirmatur. Ante igitur in miraculis degustavit quod appeteret, postmodum in labore tentata est si custodire noverit quod gustasset; ad extremum quoque plenius accipere meruit, quod laboribus probata custodivit. Ita ergo vitam uniuscujusque conversi, et inchoatio blanda permulcet, et aspera medietas probat, et plena post perfectio aditu inchoationis suae, vel tranquillitatem pacatissimam carnis, vel dona prophetiae, vel praedicamenta doctrinae, vel signorum miracula, vel gratiam curationis accipiunt: post haec autem duris tentationum probationtur, a quibus tentationibus adhuc cum inciperent, valde liberos se esse crediderunt, quod divina gratia dispensatorie agitur: ne inchoatione sua tentationum asperitate tangantur; quia si eodo tentationis exciperet, tam facile ad ea
Abbreviated transcription (Latin):
tanti uitio obui&e. uł qd̾ primũ impug¬
n&. ignorat. VUnde plerũq euenit. ut
dũ nimis insurgentia uitia cruciant: dũ
repugnantis animũ iam iãq quasi in lap
sũ desperationis inclinant: conuersus
qͥsq hanc ipsã sublimitatis uiã quã sibi
ad remediũ elegit. expauescat: et quasi
in sũmo eductus titubat. qͥ in imo soli-¬
dius stabat. Ita uͦ circũ frementib tẽp¬
tationũ motib augustat᷑: ut recte de eo
dici debeat. Abominabilis ei fit in uita
sua panis. & animȩ illius cib ante desi¬
derabilis : uel certe ꝓpinquauit corrupti

Expanded text:
tanti vitio obviet, vel quod primum impugtanti vitio obviet, vel quod primum impugnet ignorat. Unde plerumque evenit ut dum nimis insurgentia vitia cruciant, dum repugnantis animum jam jamque in lapsum quasi desperationis inclinant; conversus quisque hanc sublimitatis viam, quam sibi ad remedium elegit, expavescat: et quasi in sudius stabat. Ita vero circumfrementibus tentationum motibus angustatur, ut recte de eo dici debeat: Abominabilis ei fit in vita sua panis, et animae illius cibus ante desiderabilis. Vel certe: Ap
Abbreviated transcription (Latin):
quasi multis itinerantib p̃mit᷑ ne uide¬
at᷑. Si aũ ꝑ conuersionis grãm a uia
cordis curarũ turba remouet᷑: ut nulla
actionũ insolentia conterat. nullus co¬
gitationũ tumultꝰ p̃mat: tẽ qd̾ occultũ
latebat agnoscit᷑. tẽ de radice uitioꝵ
pungit libere spina tẽptationũ. Contͣ
quã bene uiuentis manu agit᷑: ut in¬
quantũ potest fieri ñ tegat᷑ occulta.
sed radicitus euellat᷑. Qd̾ donec fiat: unꝰ¬
cuiꝰq conuersi animũ ita hȩc spina con¬
turbat: ut sepe ꝑcussione subita pene
rũq uͦ ipsi temptationũ stimuli dũ in
usu ueniunt dilatant᷑: & ñ quidem
acriores. seo longiores existunt. Minꝰ¬
aũ dolent. s magis inficiunt: qr dũ m̃ti
diutius adherent: tanto niꝰ fiunt pa¬
uendi. quanto magis assueti. Inter hȩc
g deprehensa mens huc illucq distendit᷑.
&e multiplicib temptationũ estib dissi¬
pat᷑ : et sepe hinc inde ꝓuocata. cui tẽp¬

Expanded text:
quasi multis itinerantibus premitur ne videquasi multis itinerantibus premitur ne videatur. Si autem per conversionis gratiam a via cordis curarum turba removetur, ut nulla actionum insolentia conterat, nullus cogitationum tumultus premat, tunc quod occultum latebat agnoscitur, tunc de radice vitiorum pungit libere spina tentationum. Contra quam bene viventis manu agitur, ut quantum potest fieri non tegatur occulta, sed radicitus evellatur. Quod donec fiat, uniuscujusque conversi animum ita haec spina conturbat, ut saepe percussione subita pene rumque vero ipsi tentationum stimuli dum in usum veniunt, dilatantur, et non quidem acriores, sed longiores existunt. Mintem dolent, sed magis inficiunt: quia dum menti diutius adhaerent, tanto fiunt minus pavendi, quanto magis assueti Inter haec ergo deprehensa mens huc illucque distenditur, et multiplicibus tentationum aestibus dissipatur, et saepe hinc inde provocata cui ten
Abbreviated transcription (Latin):
t᷑. qualib ante conuersionis gram nũꝗͣ
pulsatũ se ẽẽ reminiscit᷑. ñ qr tc̃ hȩc eadẽ
radix temptationis deerat: sed qr non
apparebat. Humanꝰ quippe animꝰ mul¬
tis cogitationib occupatus. sepe sibun&¬
ipsi aliquomodo man& incognitus. ut
omnino qd tolerat nesciat : qr dũ ꝑ mul
ramos multimodȩ cogitationis absci¬
dat: tc̃ libere conspicit. qd̾ de intima
radice carnis ꝓcedit. Carduus nãq si
nascat᷑ in uia. itinerantiũ pedib teri¬
t᷑: atq ipso usu tͣnseuntiũ. eiꝰ suꝑficies ne
appareat. confricat᷑. Sed quãuis desuꝑ
fruticantes spinȩ ñ appareant: subt̃ ta
sauerint: mox in suꝑficiem surgendo
ꝓgredit᷑: & ꝑ spinã ꝓdit in publicum.
qͥcqͥd in radice uiuebat occultũ. Ita &
in corde scłariũ. sepe occulta q̃dã tẽptatõnũ¬
radix ñ facile appat& exsurgere: qr uelut
in uia actionũ sita transeuntiũ teritur¬
pede cogitationũ: & ꝑ innumeras curas

Expanded text:
qualibus ante conversionis gratiam nunquam pulsatum se esse reminiscitur, non quia tunc haec eadem radix tentationis deerat, sed quia non apparebat. Humanus quippe animus multis cogitationibus occupatus, saepe sibimetipsi aliquo modo manet incognitus, ut omnino quod tolerat nesciat, quia dum per mulramos multimodae cogitationis abscidat, tunc libere conspicit, quod de intima radice carnis procedit. Carduus namque si nascatur in via, itinerantium pedibus teritur, atque ipso usu transeuntium ejus superficies ne appareat confricatur. Sed quamvis desuper fruticantes spinae non appareant, subter tasaverint, mox in superficiem surgendo progreditur, et per spinam prodit in publicum quidquid in radice vivebat occultum. Ita et in corde saecuradix non facile apparet exsurgere, quia velut in via actionum sita, transeuntium pede teritur cogitationum, et per innumeras curas
Abbreviated transcription (Latin):
uolando subleuant᷑: Uude recte etiã per
ysaiã dr̃. Qui confidunt in dño mutabt̃
fortitudinẽ: assũment pennas ut aquilȩ.
Uolantia itaq animalia alis suis se uicissim
feriunt : qr scõꝵ mentes in eo qd̾ suꝑna
appetunt. consideratis inuicẽ alt̾uis uir¬
tutib excitant᷑. Ala enim sua me ꝑcu
significari istis animalib diximꝰ: lib& in
ipso uolatu animaliũ oculos mentis at¬
tollere : & quanta uicissim alarũ ꝑcussio¬
ne se excitent. subtili consideratione pen¬
sare. Paulus nãq cũ ceteroꝵ sc̃oꝵ solli¬
citudinẽ. in p̃dicatione robustius laboran

Expanded text:
cte etiam per Isaiam dicitur: Qui confidunt in Domino, mutabunt fortitudinem, assument pennas ut aquilae . Volantia itaque animalia alis suis se vicissim feriunt, quia sanctorum mentes in eo quod superna appetunt, consideratis invicem alternis virtutibus excitantur. Ala enim sua me percsignificari istis animalibus diximus, libet in ipso volatu animalium oculos mentis attollere, et quanta vicissim alarum percussione se excitent, subtili consideratione pensare. Paulus namque, cum caeterorum sanctorum sollicitudinem in praedicatione robustius laboran
Abbreviated transcription (Latin):
subiunxit. Qd̾ si non habes. audi me.¬
⁊ tace.⁊ docebo te sapĩam. Qui enim uera¬
citer querunt audire qd̃ iustũ ẽ: ȩqua¬
nimit̃ expectant audire qd̾ quęrunt.
Heliui aũ quia ueracit requisitionis uerba
ñ ꝓtulit. dici qd quesierat ñ ꝑmisit:
sed mox quid intrinsecus gestabat eru¬
pit : qualemq se in oculis suis habebat
ostendit. dicens. Tace: & docebo te sa¬
pientiã. Arrogantes enĩ uiri. quando
aliqͥd humiliter sonant : diu in eiusdẽ
humilitatis speciȩ ñ ꝑdurant. Cum
fortasse querunt ut audiant. mox
lo quendo obuiant ne doceant᷑: quia
suꝑficiem uocis quã ꝓtulerant. citius
ostentationis intentio cõprimit. quę
ex radice cordis exsurgit: atq eandẽ
humilitatis formã specietenꝰ sumptã.
eõ celerius ꝓbant quia aliena ẽ. qͦ illã
diutius tenere ñ possunt. Ecce heliu
iusticiã cum requirit ut discat: ꝑmit¬
tit quia doceat. Ecce quasi requirendo
qd̃ iustum ẽ. aliquid planum sonuerat

Expanded text:
di me; tace, et docebo te sapientiam. Qui enim veraciter quaerunt audire quod justum est, aequanimiter exspectant audire quod quaerunt. Eliu autem, quia veraciter requisitionis verba non protulit, dici quod quaesierat non permisit, sed mox quod intrinsecus gestabat erupit, qualemque se in oculis suis habebat ostendit, dicens: Tace, et docebo te sapientiam. Arrogantes enim viri quando aliquid humiliter sonant, diu in ejusdem humilitatis specie non perdurant. Cum fortasse quaerunt ut audiant, mox loquendo obviant ne doceantur, quia superficiem vocis quam protulerant citius ostentationis intentio 778 comprimit, quae ex radice cordis exsurgit, atque eamdem humilitatis formam specie tenus sumptam eo celerius probant quia aliena est, quo illam diutius tenere non possunt. Ecce Eliu justitiam cum requirit ut discat, promittit quia doceat. Ecce quasi requirendo quod justum est aliquid planum sonuerat
Abbreviated transcription (Latin):
positi sic doctoꝵ speciem sumunt. ac
si eoꝵ uerba dignatione quadã suꝑ in-¬
dignos homines cęlitus effundantur.
bene ab scriptore huius hẏstoriȩ uer-¬
sus interponit᷑ quo dicat᷑. Proniuiti¬

Expanded text:
positi sic doctorum speciem sumunt ac si eorum verba dignatione quadam super indignos homines coelitus effundantur, bene a scriptore hujus historiae versus interponitur, quo dicatur: CAPUT
Abbreviated transcription (Latin):
positus. mortalitatis suȩ obliuiscitur.:¬
& terrã se e̾ẽ ñ meminit. dũ adhuc ꝑ
suꝑbiam inflatur. Post conuersiouis
uͦ grãm cũ humilitatis spũ tangitur:
quid se ẽẽ aliud quã cinerẽ recordat᷑ os¬
Iam in ciuerẽ dauid reuersus fuerat.¬
Loquar ad dñm meũ. cũ sim puluis & cinis Et
si uiuentẽ carnẽ necdũ in t̾ra mors soluerat:
hoc tam̃ apud se erant. qd̾ se futuros absq
dubitatione p̃uidebant. Hinc alias dr̃. dufe-¬

Expanded text:
positus mortalitatis suae obliviscitur et terram se esse non meminit, dum adhuc per superbiam inflatur. Post conversionis vero gratiam, cum humilitatis spiritu tangitur, quid se esse aliud quam cinerem recordatur? In cinerem Abraham reversus fuerat,Loquar ad Dominum meum, cum sim pulvis et cinis . Et si viventem carnem necnon in terra mors solverat, hoc tamen apud se erant, quod se futuros absque dubitatione praevidebant. Hinc alias dicitu
Abbreviated transcription (Latin):
Aut quomͦ uirgulta immobilia stabunt:
si huiꝰ pauoris turbine etiã cędri qua¬
tiunt᷑ s Solutioni gͦ carnis appropin¬
quans. ñnũ quã terrore uindictȩ etiã
iusti anima turbat᷑: eui & si qͥd tran-¬
quillũ in hac uita sãpere potuit.
mortis artieulo interueniente concutit᷑:
ut iure dici debeat. abominabilis ei
eyb ante desiderabilis÷ uel certe ꝓpt̃¬

Expanded text:
Aut quomodo virgulta immobilia stabunt, Aut quomodo virgulta immobilia stabunt, si hujus pavoris turbine etiam cedri quatiuntur. Solutioni ergo carnis appropinquans, nonnunquam terrore vindictae etiam justi anima turbatur. Cui et si quid tranquillum in hac vita sapere potuit, mortis articulo interveniente concutitur, ut jure dici debeat: Abominabilis fit ei cibus ante desiderabilis. Vel certe p
Abbreviated transcription (Latin):
diuis patimur. cũ ꝑ solutionẽ caruis
ȩt̾no iudicio ꝓpinquamꝰ. Neq enĩ tunc
cuiuslib& amma inmerito terretur:
quando pꝰ pusillũ hoc inuenit. qd̾ in
ęt̾nũ mutare non possit. Consideramꝰ¬
quippe qd̾ uiã uitȩ presentis nequaꝗͣ
sine culpa transire potuimus: conside¬
ramus etiã quia nec hoc quidẽ siue
aliquo reatu nr̃o ẽ. qd̾ laudabiliter
gessimus: si remota pietate iudicem᷑.
Q uis enĩ nr̃m uitã p̾cedentiũ patrum
ualeat uel superare uel assequi: Et
tam̃ dauid dicit. Ne intres in udiciũ
cũ seruo tuo: qr ñ iustificabit᷑ in con¬
spectu tuo omĩs uiuens. Paulus cũ
dicer&. nichil mͥ conscius sum: caute
subiunxit. sed ñ in hoc iustificatꝰ sum.
Iacob dicit. In multis enĩ offendimꝰ
om̃s. Iohannes dicit. Si dixerunus qr
peccatũ ñ habemus. ipsi nos seducimꝰ:
& ueritas in nobis non ẽ. Quid gͦ fa¬
cient tabule: si tremunt colũpnȩ as¬

Expanded text:
dinis patimur, cum per solutionem carnis dinis patimur, cum per solutionem carnis aeterno judicio propinquamus. Neque enim tunc cujuslibet anima immerito terretur, quando post pusillum hoc invenit quod in aeternum mutare non possit. CAquippe quod viam vitae praesentis 776 nequaquam sine culpa transire potuimus, consideramus etiam quia nec hoc quidem sine aliquo reatu nostro est, quod laudabiliter gessimus, si remota pietate judicemur. Quis enim nostrum vitam praecedentium patrum valeat vel superare, vel assequi? Et tamen David dicit: Ne intres in judicium cum servo tuo, quia non justificabitur in conspectu tuo omnis vivens . Paulus cum diceret: Nihil mihi conscius sum, caute subjunxit: Sed non in hoc justificatus sum . Jacobus dicit: In multis enim offendimus omnes . Joannes dicit: Si dixerimus quia peccatum non habemus, ipsi nos seducimus, et veritas in nobis non est . Quid ergo facient tabulae, si tremunt columnae?
Abbreviated transcription (Latin):
entes. districto iudici ꝓpinquare se
cernunt. Et fit tanto timor acrior:
quanto & retributio ȩt̾nia uicinior.
Ante oculos aũ cordis nichil mnane tẽ
transuolat. de fantasmate cogitationis:
qr subductis e medio om̃ib. se & illũ
tantũ modo considerant. ciu appropin¬
quant. Crescit pauor uicitia retri¬
butione iusticiȩ: & urgente solutio¬
ne carnis. quanto magis districtum
uehementius formidat᷑. Et si ea que
sciunt numꝗͣ se p̃termisisse meminert̃:
formidant tam̃ illa quȩ nesciunt: quia
uidelic& sem& ipsos diudicare & cõ¬
p̃hendere omnino ñ possunt: atq ur¬
gente exitu. subtiliori terrent᷑ metu.
Unde redemptor nr̃ solutioni carnis ap¬
ꝓpinquans. & mẽbroꝵ suoꝵ speciem
seruans: factus in agoinia. cępit ꝓlixius
orare. Quid enim ꝑ se ille cũ agonia
peter&: qui in terris positus cęlestia cũ
potestate tribuebat .s Seo appropinquan¬
te morte. nr̃ȩ mentis in se certam̃ expres¬
sit : qui uim quandã terroris ac forii¬

Expanded text:
tes, districto judici propinquare se cernunt, et fit tanto timor acrior, quanto et retributio aeterna vicinior. Ante oculos autem cordis nihil inane tunc transvolat de phantasmate cogitationis; quia subductis e medio omnibus, se et illum tantummodo considerant cui appropinquant: crescit pavor vicina retributione justitiae, et urgente solutione carnis, quanto magis districtum vehementius formidatur. Et si ea quae sciunt nunquam se praetermisisse meminerunt, formidant tamen illa quae nesciunt; quia videlicet semetipsos dijudicare et comprehendere omnino non possunt, et urgente exitu, subtiliori terrentur metu. Unde Redemptor noster solutioni carnis appropinquans et membrorum suorum speciem servans, factus in agonia, coepit prolixius orare. Quid enim pro se ille cum agonia peteret, qui in terris positus coelestia cum potestate tribuebat? Sed appropinquante morte, nostrae mentis in se certamen expressit, qui vim quamdam terroris et formi
Abbreviated transcription (Latin):
Q ualem se apud se habeat: hac loquutio¬
ne manifestat dicens. Attende iob
& audi me: & tace dũ ego loquor.
Inmensa enim suꝑbia est. a seniore sibi
reuerentiã exigere s & silentiũ imperare
quoslib& corripiunt. sepe ꝑ humilitatiꝰ
grãm ad cogitationũ suarũ intima re-¬
uertunt᷑. atq in eo ipso qd̾ corripiunt.
ne qͥd fortasse fallant᷑ exquirunt : correptis¬
q liccutiã tͥbuunt. ut si qͥd ꝓ se ipsi iustiꝰ
sentiunt. fateant᷑ : hoc ñ numꝗͣ etiã ar¬
rogantes imitari appetunt. Paulisper
enĩ in uerbis elatione postposita. quasi
eoꝵs quos corripiunt. si forte reperi¬
ri potuerint iusticiã querunt: ñ qr
unt enĩ: ue suꝑbi ac tumidi quia st̃

Expanded text:
Qualem se apud se habeat hac locutione manifestat, qua dicit: Attende, Job, et audi me, et tace dum ego loquor. Immensa enim superbia est, a seniore sibi reverentiam exigere, et silentium imperare quoslibet corripiunt, saepe per humilitatis gratiam ad cogitationum suarum intima revertuntur, atque in eo ipso quod corripiunt, ne quid fortasse fallantur exquirunt, correptisque licentiam tribuunt, ut si quid pro se ipsi justius sentiunt fateantur. Hoc nonnunquam etiam arrogantes imitari appetunt. Paulisper enim in verbis elatione postposita, quasi eorum quos corripiunt, si forte reperiri potuerint, justitiam quaerunt, non quia unt enim ne superbi ac tumidi quia sunt,
Abbreviated transcription (Latin):
conuersationis consolando ꝑducit: et
precedentẽ tristiciã subsequens leticia
refou&: ita ut conuersi umuscuiusq
animꝰ. eo magis ad uotũ suũ ꝑueniendo
gaudeat: qͦ magis se ꝓ illo meminit la¬
horando doluisse. Fit cordi in mensa
lȩticia: qr ei quẽ desiderat. iã ꝑ spem
securitatis ꝓpinquat: ut recte de hoc
dici debeat. deprecabit᷑ dm̃. & placabi-¬
lis ei erit. & uidebit faciem eius in iubi¬
lo: uel certe liberauit animã suã ne¬

Expanded text:
conversationis consolando perducit, et conversationis consolando perducit, et praecedentem tristitiam subsequens laetitia refovet; ita ut conversi uniuscujusque animus eo magis ad votum suum perveniendo gaudeat, quo magis se pro illo meminit laborando doluisse. Fit cordi immensa laetitia, quia ei quem desiderat, jam per spem securitatis propinquat, ut recte de hoc dici debeat: Deprecabitur Deum, et placabilis ei erit; et videbit faciem ejus in jubilo. Vel certe: Liberavit animam sua
Abbreviated transcription (Latin):
cõpedes rumpere: & uiã dĩ ꝑ spacium
securȩ conuersationis ambulare: desi¬
derioꝵ temporalium graue onus abicere:
& lene uigum dñi libera seruitute por-¬
tare. Cogitanti enĩ ista. occurrit illa fa-
ueterata dudũ. quanto eũ diutius tenuit.
tanto artius astringit: atq ã se tardius
abire ꝑmittit. Et quiᷤᷤ ibi meror. quȩ
auxietas cordis: quando hinc sp̃s uocat.
hinc caro reuocat. hinc amor nouȩ con¬
uersationis inuitat. hinc usus uetuste
ꝑuersitatis impugnat: hinc desiderio
ad spiritalẽ patriã flagrat. & hinc in
se ipso carnalẽ concupiscentiã tolerat.
quȩ eũ aliquomõdo etiã inuitũ delectat:
Recte gͦ de hoc amarescente homine dici
potest. ab hominabilis ei fit in uita sua
panis: & appropinquauit corruptioni
anima eius: & uita illiꝰ mortiferis. Sed
qr diuina grã dui nos istis difficultatib
affici ñ ꝑmittit. ruptis pec catoꝵ nr̃oꝵs
uinculis. citius nos ad libertatẽ noue

Expanded text:
compedes rumpere, et viam Dei per spatium compedes rumpere, et viam Dei per spatium securae conversationis ambulare, desideriorum temporalium grave onus abjicere, et leve jugum Domini libera sertare. Cogitanti enim ista occurrit illa famieterata dudum, quanto eum diutius tenuit, tanto arctius astringit, atque a se tardius abire permittit. Et quis ibi moeror, quae anxietas cordis, quando hinc spiritus vocat, hinc caro revocat; hinc amor novae conversationis invitat, hinc usus vetustae perversitatis impugnat; hinc desiderio ad coelestem patriam flagrat, et hinc in semetipso carnalem concupiscentiam tolerat, quae eum etiam aliquo modo invitum delectat? Recte ergo de hoc amarescente homine dici potest: Abominabilis ei fit in vita sua panis; et appropinquavit corruptioni anima ejus, et vita illius mortiferis. Sed quia divina gratia diu nos istis difficultatibus affici non permittit, ruptis peccatorum nostrorum vinculis citius nos ad libertatem novae
Abbreviated transcription (Latin):
& uidebit faciem eiꝰ in iubilo. & liberaũ
animã suã ne ꝑger& in interitũ: seo uiuers
lucẽ uider&. In his itaq tam collectis
coaceruatisq sententiis: & supra meror
amaritudinis. & infra subiuncta ẽ leticia
securitatis. Moxq post hec đr̃. hec omĩa
oꝑat᷑ ds̃. trib uicib ꝑ singulos. Ac si di¬
cer&. Qd̾ semel de uno dixi: hoc trib
uicib ꝑ singulos agit᷑. Sed sollert̃ intu¬
endũ est. quȩ iste tres uices sint. quib
unusqͥsq homo anxietate meroris afficit᷑:
& pꝰ merorẽ ꝓtinꝰ ad securitatẽ leticiȩ
reuocat᷑. Io etũ superius sic̃ iã dixi narra¬
uerat: qd̾ & grauis prius meror afficit:¬
& magna postinodũ lȩticia attollit. Igit᷑
si uigilant̃ intendimus: has tres uices
meroris& leticiȩ. in uniuscuiꝰq electi ani¬
mo istis alternari modis inuenimꝰ: id ÷
conuersione. temptatione. morte. In pri-¬
ma quippe ꝗͣ diximus conuersionis uice
ta considerans. curarũ uult seculariũ

Expanded text:
n jubilo, et liberavit animam suam, ne pergeret in interitum, sed vivens lucem videret. In his itaque jam collectis coacervatisque sententiis, et supra moeror amaritudinis, et infra subjuncta est laetitia securitatis; moxque post haec dicitur: Haec omnia operatur Deus tribus vicibus per singulos. Ac si diceret: Quod semel de uno dixi, hoc tribus vicibus per singulos agitur. Sed solerter intuendum est quae tres istae vices sint quibus unusquisque homo anxietate moeroris afficitur, et post moerorem protinus ad securitatem laetitiae revocatur. Id enim superius, sicut jam dixi, narraverat, quod et gravis prius moeror afficit, et magna postmodum laetitia attollit. Igitur si vigilanter intendimus, has tres vices moeroris et laetitiae in uniuscumo istis modis alternari invenimus, id est conversione, tentatione et morte. In prima quippe, quam diximus, conversionis vice ta considerans, curarum saecularium vult
Abbreviated transcription (Latin):
quisq in ipso conuersioni initio. mag¬
na plerumq excipit᷑ dulcedine consola¬
tionis: sed durũ laborẽ postmodum
sunt conuersoꝵ: inchoatio. medietas
atq ꝑfectio. In inchoatione aũ inueni¬
unt blandimenta dulcedinis: in medio
quoq tẽpore certamina temptationis:
ad extremũ uͦ ꝑfectionẽ plenitudinis.
Prius g̾ illos dulcia suscipiunt quȩ con¬
solentur: postinodũ amara quȩ exerceans:
& tunc demũ suauia ac sublimia quȩ
confirment. Nam & sponsã suã uir
quisq prius dulcib blandimentis fõu&e:
ꝗͣ tam̃ iã coniunctã asperis increpatio¬
nib ꝓbat: ꝓbatã uͦ securis cogitationib
possid&. Vnde & plebs israhelitica. cũ
spondente se dõ ad sacramenti nuptias
ex egypto uocaret᷑: quasi arrarum uice¬

Expanded text:
quisque in ipso conversionis initio magquisque in ipso conversionis initio magna plerumque excipitur dulcedine consolationis, sed durum laborem postmodum sunt conversorum, inchoatio, medietas, atque perfectio. In inchoatione autem inveniunt blandimenta dulcedinis, in medio quoque tempore certamina tentationis, ad extremum vero perfectionem plenitudinis. Prius ergo illos dulcia suscipiunt, quae consolentur; postmodum amara, quae exerceant; et tunc demum suavia atque sublimia, quae confirment. Nam et sponsam suam vir quisque prius dulcibus blandimentis fovet, quam tamen jam conjunctam asperis increpationibus probat, probatam vero securis cogitationibus possidet. Unde et plebs Israelitica, cum despondente se Deo ad sacras mentis nuptias ex Aegypto
Abbreviated transcription (Latin):
ner&: scriptum est. Fili accedens ad ser¬
uitutẽ dĩ. sta in iusticia & timore: & pre¬
para animã tuã ad tẽptationẽ. Non enĩ
ait ad requiem. sed ad tẽptationẽ : quia
hostis nr̃ alhuc in hac uita nos positos.
quanto magis nos sibi rebellare conspicit:
tanto amplius expugnare contendit.
Eos enim pulsare negligit: qͦs quieto iure
possidere se sentit. Contra nos uͦ eo ue¬
hementius incitat᷑: qͦ ex corde nr̃o quasi
ex iure ꝓpriȩ habitationis expellitur.
Hoc enim in se ipso dũs sub quadã dispeu¬
satione figurauit. qui diabolũ ñ nisi pꝰ
baptisna se tẽptare ꝑmisit: ut signum
nobis qd̾dã futurȩ conuersationis inuue¬
r& : qd̾ mẽbra eius postquã ad dm̃ ꝓfice¬
rent: tunc aeriores temptationũ insidias
tolerarent. Post primã gͥ uicẽ meroris
atq lȩticiȩ. quã unusqͥsq ꝑ studiũ conuer¬
sionro agnoscit. hec scda suboritur:¬
qr ne securitatis negligentia dissoluat᷑.
impulsu temptationis afficit᷑. Et quidẽ

Expanded text:
dens ad servitutem Dei, sta in justitia et timore, et praepara animam tuam ad tentationem . Non enim ait, ad requiem, sed ad tentationem, quia hostis noster adhuc in hac vita nos positos, quanto magis nos sibi rebellare conspicit, tanto amplius expugnare contendit. Eos enim pulsare negligit, quos quieto jure possidere se sentit. Contra nos vero eo vehementius incitatur, quo ex corde nostro quasi ex jure propriae habitationis expellitur. Hoc enim in seipso Dominus sub quadam dispensatione figuravit , qui diabolum non nisi post baptisma se tentare permisit, ut signum nobis quoddam futurae conversionis innueret, quod membra ejus postquam ad Deum proficerent, tunc acriores tentationum insidias tolerarent. Post primam igitur vicem moeroris atque laetitiae, quam unusquisque per studium conversionis agnoscit, haec sritatis negligentia dissolvatur, impulsu tentationis afficitur. Et quidem
Abbreviated transcription (Latin):
deserens. ad fluxum temporalitatis de¬
lapsa: hanc mutabilitatẽ alternantiũ
motionũ. quã dũ cader& uolens appetiit:
dũ conat᷑ surgere. cogit᷑ inuita tolerare.
Inde quippe punita ẽ. unde delectata:
qr inde conuersa hab& laborẽ certa¬
minis. unde ꝑuersa appetiit gaudium
quidẽ sollerter inspiciunt: &
ante di oculos quanti sit reatus
adtendunt. Et cũ de his om̃ib semꝑ¬
hȩc uehement̃ metuunt: cũ ad soluen¬

Expanded text:
deserens, ad fluxum temporalitatis dedeserens, ad fluxum temporalitatis delapsa, hanc mutabilitatem alternantium motionum, quam dum caderet volens appetiit, dum conatur surgere, cogitur invita tolerare. Inde quippe punita est unde delectata, quia inde conversa habet laborem certaminis, unde perversa appetiit gaudium quidem solerter inspiciunt, et ante Dei oculos quanti sit reatus attendunt; et cum de his omnibus semphaec vehementer metuunt
Abbreviated transcription (Latin):
uersus autẽ quisq sibi caute sollicitꝰ.
tacite secũ considerare ñ cessat. ȩt̾nus
uidex quã districtus adueniat: suũq
t̃minũ cotidie ꝓspicit: & ante seuerita¬
tẽ tantȩ iusticie. quas rationes uitȩ suȩ
sit positurus adtendit. Et si euucta
praua oꝑa quȩ intelligere potuit deuita¬
uit: uenturus tam̃ corã districto iudice.
illa magis quȩ in sem& ipso ñ intelligit
ꝑtunescit. Quis eiĩ considerare ualeat:
quanta mala ꝑ momenta tempoꝵ ipsis
in constantib cogitationũ motib ꝑpe¬
tramus us facile ẽ aũ oꝑa ꝑuersa uitare:
s nimis difficile ẽ ab illicita cogitatione
iudicabit dñs occulta hominũ ꝗͥ etiã
p̾imsit : inter se inuicẽ cogitationũ accu¬
santiũ. aut etiã defendentiũ. Et rursũ.
Labia dolosa in corde & corde loquuti
sunt mala. Et rursum. Et etũ in cor¬
de iniquitates oꝑamini in terra. Hu¬
mana aũ anima semel ęt̾nitatis statũ

Expanded text:
versus autem quisque sibi caute sollicitus versus autem quisque sibi caute sollicitus tacite secum considerare non cessat, aeternus judex quam districtus adveniat, suumque terminum quotidie prospicit, et ante severitatem tantae justitiae quas rationes vitae suae sit positurus attendit. Etsi cuncta prava opera, quae intelligere potuit, devitavit, venturus tamen coram districto judice, illa magis quae in semetipso non intelligit, pertimescit. Quis enim considerare valeat quanta mala per momenta temporum ipsis inconstantibus cogitationum motibus perpetramus? Facile est enim opera perversa vitare, sed nimis difficile est ab illicita cogitatione judicabit Dominus occulta hominum . Qui etiam praemisit: Inter se invicem cogitationum accusantium, aut etiam defendentium . Et rursum: Labia dolosa in corde, et corde locuti sunt mala . Et rursum: Etenim in corde iniquitates operamini in terra . Humana autem anima semel aeternitatis statum