comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ces & contumelias medullitus inflãmat᷑: ita ut
ñ solũ ad memoriã pacientia ꝓmissa ñ redeat:
sed & semet ipsã mens & ea quȩ loquit᷑ conuitia
ñ agnoscat. Cũq furori plene satiffecerit : quasi
post exercitiũ in tranquillitatẽ redit. & tc̃ se ad
silentii claustra recolligit: cũ linguȩ ñ pacientia
sed ꝓcacitatis suȩ satisfactio frenũ ponit. Uix gͥ
sero post conuitia illata se cohib&: qr & a cͤsu
sepe spumantes ȩquos ñ p̃sidentis dextera. seo
cãpi terminus cohercet. Bene gͦ de reꝓbis dr.
Inuolutȩ st̃ semite gressuũ eoꝵ. Quia recta qͥdẽ
deliberando appetunt: sed ad consueta sẽꝑ mala
replicant᷑. & quasi extra se extensi ad semet ipsoᷤᷤ
ꝑ circuitũ redeutit: qͥ bona qͥdẽ cupiunt. seo
a malis nũꝗͣ. recedunt. Esse quippe humiles.
s tam̃ sine despectu: ẽẽ contenti ꝓpriis. s sine
necessitate: ẽẽ casti s sine maceratione corporis:

Expanded text:
ces contumeliosas medullitus inflammatur, ita ut ces contumeliosas medullitus inflammatur, ita ut non solum ad memoriam patientia promissa non redeat, sed semetipsam mens, et ea quae loquitur convicia non agnoscat. Cumque furori plene satisfecerit, quasi post exercitium in tranquillitatem redit, et tunc se ad silentii claustra recolligit, cum linguae non patientia, sed procacitatis suae satisfactio frenum ponit. Vix igitur sero post convicia illata se cohibet, quia ex cursu saepe spumantes equos non praesidentis dextera, sed campi terminus coercet. Bene ergo de reprobis dicitur: Involutae sunt semitae gressuum eorum, quia recta quippe deliberando appetunt, sed ad consueta semper mala replicantur, et quasi extra se tensi, ad semetipsos per circuitum redeunt. Qui bona quidem cupiunt, sed a malis nunquam recedunt. Esse quippe humiles, sed tamen sine despectu; esse contenti propriis, sed sine necessitate; esse casti, sed sine maceratione corporis;
Abbreviated transcription (Latin):
captus tenet᷑. Quanta aũ castitatis sit mundicia
conspicit: qd̾ ⁊ a carne unci t᷑pe est dep̾hendit Restrin¬
gere gͦ uoluptatũ fluxa deliberat. & resultare con¬
suetudini quasi totis se uirib parat. Sed uł obiecta
oculis speciȩ uł ad memoriã reducta: cũ subita
tẽptatione concutit᷑: ꝓtimis a pristina p̃paratione
dissipat᷑. & qui contra hanc cḣppeũ deliberatio¬
nis erexerat: delectationis iaculo confossus iacet.
Sicq eum luxuria eneruẽ suꝑat: ac si nulla contͣ
eã intentionis arma p̃parasset. Alius irȩ flãmis
accendit᷑: eiꝰꝙ stimuł ad inferendas proximis contu¬
inelias effrenat᷑. Cũ uͦ nulla furoris occasio animũ
pulsat: quanta sit mansuetudinis uirtꝰ. quanta
pacientiȩ altitudo considerat: seq etiã contra
contumelias pacientẽ parat. Sed cũ parua quã¬
lib& cõmotionis occasio nascit᷑. repente ad uo¬

Expanded text:
captus tenetur, quanta autem castitatis sit munditia, captus tenetur, quanta autem castitatis sit munditia, conspicit, et a carne vinci turpe deprehendit. Restringere ergo voluptatum fluxa deliberat, et resultare consuetudini quasi totis se viribus parat; sed objecta oculis specie, vel ad memoriam reducta, cum subita tentatione concutitur, protinus a pristina praeparatione dissipatur, et qui contra hanc clypeum deliberationis erexerat, delectationis jaculo confossus jacet, sicque eum luxuria inermem superat, ac si nulla contra eum intentionis arma praeparasset. Alius irae flammis accenditur, et usque ad inferendas proximis contumelias effrenatur. Cum vero nulla furoris occasio animum pulsat, quanta sit mansuetudinis virtus, quanta patientiae altitudo considerat, seque etiam contra contumelias patienter temperat; sed cum parva quaelibet commotionis occasio nascitur, repente ad vo
Abbreviated transcription (Latin):
tatis considerat. adu̾sũ semet ipsũ se erigit: &¬
quasi tumorẽ turgidi fastus deponit: exhibere
se quibus libet contumeliis humilẽ ꝓmittit. Sed
cũ repente hunc unius imuria uerbi pulsauerit:
consuetã ꝓtimis elationẽ reddit. Sicq ad tumorẽ
ducit᷑: ut nequaꝗͣ qr humilitatis bonũ concu¬
piuerat. recordetur. Alius auaritia ęstuans. au¬
gendis facultatib auhelans: cũ p̃terire omĩa ue¬
lociter conspicit: uagautẽ ꝑ concupiscentias m̃tẽ
figit. Deceruit iam nil appetere: adepta tantũ¬
mͦ sub magni moderaminis freno possidere. Sed
cũ repente fuerint oculis oblata quȩ placeant:
in ambitione ꝓtinus mens anhelat. Semet ipsã
non capit:. adipiscendi hȩc occasionẽ quȩxit. Et
oblita continentiȩ ꝗͣ secũ pepigerat: cogitationũ se¬
stimulis ꝑ desideria adqͥsitionis inquietat. Alius
luxuriȩ tabe polluit᷑: & longa iã consuetudine

Expanded text:
tatis considerat, adversum semetipsum se erigit, et tatis considerat, adversum semetipsum se erigit, et quasi tumorem turgidi fastus deponit, exhibere se quibuslibet contumeliis humilem promittit; sed cum repente, hunc unius verbi injuria pulsaverit, ad consuetam protinus elationem redit, sicque ad tumorem ducitur, ut nequaquam quod humilitatis bonum concupierat, recordetur. Alius avaritia aestuans, augendis facultatibus anhelans, cum praeterire omnia velociter conspicit, vagantem per concupiscentias mentem figit. Decernit jam nihil appetere, adepta tantummodo sub magni moderaminis freno possidere; sed cum repente fuerint oculis oblata quae placent, in ambitione protinus mens anhelat, semetipsam non capit, adipiscendi haec occasionem quaerit, et oblita continentiae quam secum pepigerat, cogitationum stimulis sese per desideria acquisitionis inquietat. Alius luxuriae tabe polluitur, et longa jam consuetudine
Abbreviated transcription (Latin):
carins suȩ delectatione separat᷑. Hinc ẽ enĩ qđ ꝑ
⁊ ꝓpħam contra reꝓbos dr̃. & tantũ modo sola uex¬
Satio. intellectũ dabit auditui. Quia uideł ȩterna
ñ intelligunt: nͥ cũ ꝓ tẽporalib iã sine em̃datione
puniunt᷑. Tunc mens ȩstuat: & infructuosȩ pę¬
nitentię se ignib inflãmat. Duci ad suppliciũ tim&e:
p̃sentẽ uitã ex desiderio retuiet. Sed de loco suo
soluit᷑: quia oblectamenta carius deserens. eiꝰ du¬
ricia ꝑ suppliciũ liquat᷑. Sed quia iniqui om̃s qͥd
abstractionis suę tp̃r paciant᷑ audiuimꝰ: ad huc
aliqua quib in libertatis suę spacio implicantur
Om̃e qđ inuoluit᷑. in se ipso replicat᷑. & st̃ ĩmulli
qͥ se ducentib uiciis obuiare quasi tota iutentione
deliberant: sed irruente tẽptationis articulo. in de¬
liberationis ꝓposito ñ ꝑdurant. Alius nãq prauo
usu suꝑbiȩ inflatus: cũ magna ẽẽ p̃mia humili-¬

Expanded text:
carnis suae delectatione separatur. Hinc est enim quod per carnis suae delectatione separatur. Hinc est enim quod per prophetam contra reprobos dicitur: Et tantummodo sola vexatio intellectum dabit auditui , quia videlicet aeterna non intelligunt, nisi cum pro temporalibus jam sine emendatione puniuntur. Tunc mens aestuat, et infructuosae poenitentiae se ignibus inflammat, duci ad supplicium timet, praesentem vitam ex desiderio retinet; sed de loco suo solvitur, quia oblectamenta carnis deserens, ejus duritia per supplicium liquatur. Sed quia iniqui omnes quid abstractionis suae tempore patientur audivimus, adhuc aliqua quibus in libertatis suae spatio implicantur Omne quod involvitur in se ipsum replicatur. Et sunt nonnulli qui seducentibus vitiis obviare quasi tota intentione deliberant, sed irruente tentationis articulo, in deliberationis proposito non perdurant. Alius namque pravo usu superbiae inflatus, cum magna esse praemia humili
Abbreviated transcription (Latin):
tatis irã cęlitus sustinet. Ille peccatoꝵ suoꝵ consci
us ea quȩ possidet indigentib iã largiri desiderat:
sed tam̃ ue datis reb egeat ipse formidat. Cumq
carm subsidia reseruando trepidus p̃parat: ab ali¬
mentis misediȩ animã necat. Et cũ pati in terra¬
in opiã metuit: ȩternã sibi habundantiã suꝑnę
fuinis metuunt: a sũmis metuenda paciunt᷑. &
cũ transire nolunt qđ calcare poterant: iudiciũ
de suꝑnis accipiunt. qđ tolerare nequaꝗͣ possunt.
simul pauidi deserunt: quȩ hic cũ graui timore
seruauert̃: Undẽ apte subdit᷑. Tempore qͦ fuerus
dissipat ꝑibunt. Quos enĩ p̾sentis uitȩ sollicitudo
ordinat: ainissio dissipat. & tunc etiã exterius
ꝑeuut: qui intus Audũ ȩterna negligendo peri
caluerit de loco suo soluit᷑: qr uidicio intunȩ
districtionis appropinquans. cũ iam ꝑ cognitionẽ
pęnȩ feruere ceꝑit: ab ea cui dudũ uiheserat.

Expanded text:
tatis iram coelitus sustatis iram coelitus susus, ea quae possidet indigentibus jam largiri desiderat, sed tamen ne datis rebus egeat, ipse formidat. Cumque carnis subsidia reservando trepidus praeparat, ab alimentis misericordiae animam necat. Et cum pati in terrainopiam mefimis metuunt, a summis metuenda patiuntur; et cum transire volunt quod calcare poterant, judicium de supernis excipiunt, quod tolerare nequaquam possunt. simul pavidi deserent, quae hic cum gravi timore servaverunt? Unde apte subdit: « Tempore quo fuerint dissipati peribunt. » Quos enim praesentis vitae solordinat, amissio dissipat; et tunc etiam exterius pereunt, qui intus dudum aeterna negligendo periecaluerit, de loco suo solvitur, quia judicio intimae districtionis appropinquans, cum jam per cognitionem poenae fervere coeperit, ab ea, cui dudum inhaeserat,
Abbreviated transcription (Latin):
brosi temporis. & dierũ multoꝵ: qui cũ uenerint.
uanitatis arguunt᷑ p̃terita. Stulta & enĩ mens.
cũ malũ repente inienerit. qđ nequaꝗͣ. p̃terit:
ȩt̾nitatẽ eius tolerando intelligit: qr qd pterire
potuit. uanũ fuit. Sciendũ uͦ ẽ qđ pleriq agere.
recta desiderant: sed st̃ ñnilla qͦ ufirimis eoꝵ m̃¬
tib ex p̾senti uita contradicant. Cũq adu̾sa in in¬
fimis ꝑpeti metiut: in suꝑni iudicii rectitudine
offendunt. Unde recte subdit᷑. Qui timent pru
gelascit: inx aũ de suꝑiorib ruit. & sepe ñnulli
dũ temporalia aduersa ꝑtimescunt: districtionis
ȩt̃nȩ animaduersiones abiciuut. De quib bene
ꝑ salmistã dr̃. Illic trepidauerunt timore: ubi ũ
appetit. sed tam̃ in ipso suo appetitu trepidus. in¬
dignationẽ potestatis humane ꝑtimescit. Cũq in
terra hominẽ contra ueritatẽ pauet: eiusdẽ ueri¬

Expanded text:
brosi temporis et dierum multorum qui, cum venerint, brosi temporis et dierum multorum qui, cum venerint, vanitatis arguuntur praeterita . Stulta etenim mens cum malum repente invenerit, quod nequaquam praeterit, aeternitate ejus tolerando intelliget, quia quod praeterire potuit vanum fuit. Sciendum vero est quod plerique agere recta desiderant, sed sunt nonnulla quae infirmis eorum mentibus ex praesenti vita contradicant; cumque adversa in infimis perpeti metuunt, in superni judicii rectitudinem offendunt. Unde recte subjungitugelascit, nix autem de superioribus ruit. Et saepe nonnulli, dum temporalia adversa pertimescunt, districtionis aeternae animadversioni se objiciunt. De quibus bene per psalmistam dicitur: « Illic trepidaverunt timore, ubi non appetit, sed tamen in ipso suo appetitu trepidus indignationem potestatis humanae pertimescit, cumque in terra hominem contra ueritatem pauet, eiusdem ueri
Abbreviated transcription (Latin):
ab unmoderata locutione ñ parcit᷑. Hinc iacob¬
⁊ dicit. Si quis putat se religiosũ ẽẽ ñ refrenans
linguai suã sed seducens corsuũ: huius uana ẽ¬
I religio. Hinc rursũ ait. Sit autẽ omĩs ħo uelox
ad audiendũ: tardus aũ ad loquendũ. Hinc ite¬
rũ adiungit. Lingua inquierũ malũ: plena ue¬
ueno mortifero. Hinc ꝑ semet ipsam nos ueritas
admonet dicens. O mẽ uerbũ ociosũ qđ locuti
‸fuerut homines: reddent rationẽ de eo in die

Expanded text:
ab immoderata locutione non parcitur. Hinc Jacobuab immoderata locutione non parcitur. Hinc Jacobus dicit: Si quis linguam suam, sed seducens cor suum, hujus vana est religio . Hinc rursum ait: Sit autem omnis homo velox ad audiendum, tardus autem ad loquendum . Hinc iterum adjungit: Lingua inquietum malum, plena veneno mortifero . Hinc per semetipsam nos Veritas admonet, dicens: Omne verbum otiosum quod locuti fuerint homines, reddent
Abbreviated transcription (Latin):
uerba negligimus. ad noxia ꝑuenimꝰ: ut prius lo
qui aliena libeat. & postmodũ detractionib eor
uitã de quib loquit᷑ lingua mordeat: quandoq
aũ usq ad aꝑtas contumelias erumpat. Hinc semi
nant᷑ stimuli urȩoriunt᷑ rixe. Accendunt᷑ faces odi¬
oꝵ: pax tota exringuit᷑ cordium. Unde bene ꝑ
relaxare. Quo contra & in bonã partẽ asserit dicens.
Aqua ꝓfuncda uerba ex ore uiri. Qui gͦ dimittit
aquã caput est iurgioꝵ: quia qͥ liuguã ñ refrenat.
concordiam dissipat. Uude e diuerso scriptũ est.
Qui imponit stulto silentium: iras mitigat. Quia
aũ multiloquio quisq seruiens. rectitudinẽ iusti¬
‸ ciȩ tenere non possit: testat᷑ ꝓpħa qui ait. Uir
linguosus ñ diriget᷑ suꝑ terram. Hinc salomon
Siterũ dicit. In multiloquio peccatũ ũ deerit.
‸Hinc isaias ait. Cultuᷤ iusticiȩ silentiũ: uideł
indicans. quia mentis iusticia desolat᷑: quando

Expanded text:
cavere negligimus, ad noxia pervenimus, ut prius locavere negligimus, ad noxia pervenimus, ut prius loqui aliena libet, et postmodum detractionibus eorum vitam, de quibus loquitur, lingua mordeat; quandoque autem usque ad apertas contumelias erumpat. nantur stimuli, oriuntur rixae, accenduntur faces odiorum, pax tota exstinguitur cordium. » Unde bene relaxare. Quo contra et in bonam partem asserit, dicens: « Aqua profunda ex ore viri . » Qui ergo dimittit aquam, caput est jurgiorum, quia qui linguam non refrenat, concordiam dissipat. Unde e diverso scriptum est: Qui imponit stulto silentium, iras mitigat . Quod autem multiloquio quisque serviens, rectitudinem justitiae tenere nequaquam possit, testatur Propheta qui ait: Vir linguosus non diriterum dicit: In multiloquio peccatum non deerit ; hinc Isaias ait: Cultus justitiae silentium . Videlicet indicans, quia mentis justitia desolatur, quando
Abbreviated transcription (Latin):
duo sunt genera locutõnum: importuna ualde
& noxia generi humano. Unũ qđ curat etiã
ꝑuersa laudare: aliud qđ studet semꝑ etiã recta
corriꝑe. Illud deorsũ cũ fluuio ducit᷑: hoc uero
contra fluenta ueritatis obserare & alueũ conat᷑.
Illud metus prȩinit: hoc elatio erigit. Illud gratia
ex fauorib captat: hoc ira ut ex certamine osten¬
dat᷑ exagitat. Illud in prompta subiacet: hoc sẽꝑ
ẽ diuerso tumet. Ex huius gͦ qualitate beatus iob
amicos suos fuisse redarguit eum dicit: ad incre¬
pandũ tantũ ȩloquia concunnatis. Sed unde usq
ad in iustȩ increpationis audaciã ꝑuenit᷑: ꝓtinus¬
 in notuit cũ subiunxit: & in uentũ uerba ꝓfertis.
In uentũ enĩ uerba ꝓferre ẽ: ociosa dicere. Nam
sepe dũ ab ociosis uerbis nequaꝗͣ lingua cõpescit᷑.
ad temeritatẽ quoq stultȩ increpatiouis effrenat᷑.
Quibusdã enim ruinȩ suȩ gradib desidiosa mens
in foueam lapsus impellit᷑. Nlam dũ ociosa cauere

Expanded text:
Duo sunt genera locutionum importuna valde et noxia generi humano, unum quod curat etiam perversa laudare, aliud quod studet semper etiam recta corripere. Illud deorsum cum fluvio ducitur, hoc vero contra fluenta veritatis obserare et alveum conatur. Illud metus premit, hoc elatio erigit. Illud gratiam ex favoribus captat, hoc ira ut ex certamine ostendatur exagitat. Illud in promptu subjacet, hoc semper e diverso tumet. Ex hujus ergo qualitate beatus Job amicos suos fuisse redarguit, cum dicit: Ad increpandum tantum eloquia concinnatis. Sed unde usque ad injustae increpationis audaciam pervenitur, protinus innotuit, cum subjunxit: Et in ventum verba profertis. In ventum enim verba proferre est otiosa dicere. Nam saepe dum ab otiosis verbis nequaquam lingua compescitur, ad temeritatem quoque stultae increpationis effrenatur. Quibusdam enim ruinae suae gradibus desidiosa mens in foveam lapsus impellitur. Nam dum otiosa verba
Abbreviated transcription (Latin):
Aporiamur.: sed non destituim᷑. ꝑ secutionẽ pati¬
mur: sed non derelinquim᷑. deicimur: sed non
Sperimus. Hinc ẽ qđ sapientiã scẽ stultitie insi¬
nuans. ait. Quȩ stulta sunt mundi elegit ds: ut
⁊confundat sapientes. & si quis uidet᷑ inter uos sa
& głam oppressionis. & diuitias desideratȩ pauꝑ¬
tatis aperieus dicit. Quasi morientes: & ecce ui¬
uimus. Ut castigati: & uon mortificati. Quasi
tristes: semꝑ aũ gaudentes. Sicut egentes: mul

Expanded text:
Aporiamur, sed non destituimur; persecutionem patiAporiamur, sed non destituimur; persecutionem patimur, sed non derelinquimur; dejicimur, sed non perimus . Hinc est quod sapientiam sanctae stultitiae insinuans, ait: Quae stulta sunt mundi, elegit Deus, ut confundat sloriam oppressionis, et divitias desideratae paupertatis aperiens, dicit: Quasi morientes, et ecce vivimus; ut castigati, et non mortificati; quasi tristes, semper autem gaudentes; sicut
Abbreviated transcription (Latin):
qͣsi ꝑ increpationẽ dicat᷑. docete me & ego tace¬
bo: & si quid forte ignoraui instriũte me. Qđ ta¬
m̃ utriq distinctiomꝰ conuenit: qr ab intellectus
sani tramite ꝑ neutrã recedit. Sedq hȩc in trans¬
cursu ꝑ allegoriã diximus: restat ut moraliter
hystoriȩ uerba ꝑscrutemur.
noꝵ spũũ ꝑcussionib traditus. dolores uul¬
nerũ sentiebat : Seo sapientẽ di stulticiã dili¬
gens. stultã mundi sapientiã mentis despectu
calcauerat. Igit᷑ contra mundi diuites pauꝑ÷
contra potentes oppressus: contra sapientes stul¬
tus di. tria respondit. Quia nec pauꝑ eoꝵ substan¬
tiam: nec oppressus adutorium contra robustos:
nec stultus doctriuã sapientie carnalis quexit.
pauꝑ inopia non angustat᷑. & oppressus nil pati¬
t᷑: & uoluntarie stultus. carualẽ sapientiã non
mirat᷑. Hinc ẽ enĩ qđ oppressus paulꝰ pauꝑ dicit.

Expanded text:
qua per increpationem dicatur: Docete me, et ego tacequa per increpationem dicatur: Docete me, et ego tacebo; et si quid forte ignoravi, instruite me. Quod tamen utrique distinctioni convenit, quia ab intellectus sani tramite per neutram recedit. Sed quia haec in transcursu per allegoriam diximus, restat ut moraliter historiae verba perscrutemur  norum spirituum percussionibus traditus dolores vulnerum sentiebat; sed, sapientem Dei stultitiam diligens, stultam mundi sapientiam mentis despectu calcaverat. Igitur contra mundi divites 236 pauper, contra potentes oppressus, contra sapientes stultus dicitur. Tria respondit, quia nec pauper eorum substantiam, nec oppressus adjutorium contra robustos, nec stultus doctrinam sapientiae carnalis quaerit. pauper inopia non angustatur, et oppressus nihil patitur, et voluntarie stultus carnalem sapientiam non miratur. Hinc est enim quod oppressus alius pauper dicit:
Abbreviated transcription (Latin):
sani mẽbra oꝑationis ostendunt: qͦ in fide uulne¬
rati serpentis mnorsu in capite tenent᷑. Sed sc̃a
eccłia audire ab his subtilia de tẽptationib ñ uult:
qui dũ uera quȩdã de conuersatione asserunt: ad
falsa ꝑfidiȩ ꝑducunt. Unde recte minc dicit᷑.
Nũqͥd dixi afferte michi. & de substantia ur̃a do¬
nate michi: ł liberate ine de manu hostis. & cie¬
I manu robustoꝵ eruite me: Manũ quippe hostis
satane fortitudinẽ uocat: & manũ robustoꝵ ui¬
res malignoꝵ spĩũ appellat. Quos idcirco robustoᷤ
memorat: qr cũ absq carnis infirinitate st̃ ꝯditi:
prauis eꝵ adnisib itbecillitas acliuncta ñ obuiat.
Hoc uͦ qđ subdit᷑. docete me & ego tacebo. & si
quid forte ignoraui instruite me. sub ciuꝰ distine¬
tionis libramine pendeat. incertũ uidet᷑: utrum
ad hoc subiunctũ sit qd intulerat. nũqͥd dixi: an
certe disiuncta ã superiorib sententia ꝓmitur.

Expanded text:
sana membra operationis ostendunt, quo in fide vulnesana membra operationis ostendunt, quo in fide vulnerati serpentis morsu in capite tenentur. Sed sancta Ecclesia audire ab his subtilia de tentationibus non vult, qui dum vera quaedam de conversatione asserunt, ad falsa perfidiae perducunt. Unde recte nunc dicitur: Nunquid dixi: Afferte mihi, et de substantia vestra donate mihi? vel: Liberate me de manu hostis, et de manu robustorum eruite me? Manum quippe hostis Satanae fortitudinem vocat, et manum robustorum vires malignorum spirituum appellat. Quos idcirco robustos memorat, quia dum absque carnis infirmitate sunt conditi, pravis eorum adnisibus imbecillitas adjuncta  VERS. 24.-- Docete me, et ego tacebo; et si quid forte ignoravi, instruite me. 51. Sub cujus distinctionis libramine pendeat, incertum videtur; utrum ad hoc subjunctum sit, quod intulerat: Nunquid dixi? an certe disjuncta a superioribus sententia promitur
Abbreviated transcription (Latin):
quoꝵ scilicet numero amicos suos ẽẽ beatus iob
redarguit: cũ ꝓtinis subdit dicens. Nunc ue¬
nistis. & mͦ uidentes plagam meã tunetis. Ac si
aꝑte dicat. Ego tunc dm̃ tunui: cũ fultus ꝓspe.¬
ris. flagelloꝵ detrimenta ñ sensi. Uos aũ quia
ex amore dm̃ non meruitis: ex sola eũ uerberis¬
ꝑcussione formidatis. Sequit᷑. Numqͥd dixi
uel liberate me de manu hostis. & de manu
uerba referunt᷑. quia amicos beati iob hereti¬
coꝵ tenere speciem diximus: recte se asserit eoꝵ
substantia non indigere. Hereticoꝵ quippe sub¬
stantia. carnalis sapientia non inconuenienter
accipitur: quadũ ꝑuerse fulciunt᷑. quasi in uer¬
bis se diuites ostendunt. Quam eo scã eccłia non
querit: quo hanc spũali intellectu transcendit.¬
Sepe uͦ heretici cum ꝑuersa de fide asserunt. ñ¬
nulla contra antiquũ hostem subtilia. de carns
tẽptationib loquunt᷑. Nã nonuũꝗͣ eo in se quasi

Expanded text:
quorum scilicet numero amicos suos esse beatus Job quorum scilicet numero amicos suos esse beatus Job redarguit, cum protinus subdit, dicens: Cnistis, et modo videntes plagam meam, timetis. - Ac si aperte dicat: Ego tunc timui Deum, cum, fultus prosperis, flagellorum detrimenta non sensi. Vos qui ex amore Deum non timetis, ex sola eum percussione formidatis. Sequitur: VERS. 22, 2a, et donate mihi, vel, liberate me de manu hostis, et de manu verba referuntur, quia amicos beati Job haereticorum tenere speciem diximus, recte se asserit eorum substantia non indigere. Haereticorum quippe substantia carnalis sapientia non inconvenienter accipitur, qua dum perverse fulciuntur, quasi in verbis se divites ostendunt; quam eo sancta Ecclesia non quaerit, quo hanc spiritali intellectu transcenditvero haeretici, cum perversa de fide asserunt, nonnulla contra antiquum hostem subtilia de carnis tentationibus loquuntur. Nam nonnunquam eo in se quasi
Abbreviated transcription (Latin):
obnirgationib aspe intima scĩ uiri animũ labefactare cona-¬
bant᷑. Ait enĩ. Confusi st̃ quia speraui. Ac si aꝑte
dicer&e. Dũ me stultis increpationib ad despera¬
tionẽ flectere nequeunt: ipsi temeritatis suȩ in¬
sania confundunt᷑. Uenerunt quoq usq ad me:
& pudore cooꝑti sunt. Ac si dicat. Uidentes
corporis uulnera. sed mentis constantiã nescientes:
dũ me de iniusticia increpare ausi st̃: usq ad me
nec lũ uenerunt. Sed dura me inuectione pulsan-¬
tes. dũ stare animũ inter aduersa dep̾hendunt:
quasi ad me uenientes erubescunt. Eo eiũ ad me
ueniunt: quo me in itunis agnoscunt. Ibiq eos
pudor cooꝑit: ubi me stantẽ fortiter exterior
iactura ñ tangit. Sunt uͦ nonnulli qͥ tunere dm̃
nesciunt: nͥ cũ uel in se exꝑta. uł iu aliis cogni¬
ta aduersitate terrent᷑. Quos ꝓspera ꝑ audaciã
eleuant: contraria ꝑ infirmitatẽ turbant. Ex

Expanded text:
objurgationibus sancti viri animum labefactare conaobjurgationibus sancti viri animum labefactare conabantur. Ait enim: Confusi sunt, quia speravi. Ac si aperte diceret: Dum me stultis increpationibus ad desperationem flectere nequeunt, ipsi temeritatis suae insania confunduntur. Venerunt quoque usque ad me, et pudore cooperti sunt. Ac si dicat: Videntes corporis vulnera, sed mentis constantiam nescientes, dum me de injustitia increpare ausi sunt, usque ad me necdum venerunt; sed dura me invectione 235 pulsantes, dum stare animum inter adversa deprehendunt, quasi ad me venientes erubescunt. Eo enim ad me veniunt quo me in intimis cognoscunt; ibique eos pudor cooperit, ubi me stantem fortiter exterior jactura non tangit. Sunt vero nonnulli qui timere Deum nesciunt, nisi cum vel in se experta, vel in aliis cognita adversitate terrentur, quos prospera per audaciam elevant, contraria per infirmitatem turbant. Ex
Abbreviated transcription (Latin):
& qui reatus u iudicio reꝓbis maneat. ad tendit
iudicii reꝓbi ueniunt: qr usq ad eiꝰ tunc con¬
spiciendã głam ꝑducunt᷑ : ut ad maiora reatꝰ
sui supplicia repulsi. uideant qđ ꝑdiderunt.
Tunc uͦ iniquos pudor eooꝑit: cũ eos ĩ conspectu
iudicis testis conscientia addicit. Tunc iudex
exterius cernit᷑: sed accusator itterius toleratur.
Tunc omis aute oculos culpa reducit᷑: & mens suꝑ
gehennȩ incendia suo grauius igne cruciat᷑. De
ut non uideant: uideant & confundant᷑. Intellec¬
tũ quippe reꝓboꝵ nunc merita obscurant. sed tẽ
cognitio reatus illuminat: ut & mͦ sequend̾a uitã ñ ui¬
deantͥ & tunc ea postꝗͣ amiserint cernant. Nunc
quipe ȩterna intelligere negligunt. uł appetere
intellecta contempnunt: s tunc ea intelligentes
ꝓcultlubio desiderantesq conspiciunt: cũ deside¬
rata assequi nequaꝗͣ. possunt. Quȩ etiã deati iob

Expanded text:
 qui reatus in judicio reprobos maneat attendit,  qui reatus in judicio reprobos maneat attendit, judicii reprobi veniunt, quia usque ad ejus tunc conspiciendam gloriam perducuntur, ut ad majora reatus sui supplicia repulsi videant quod perdiderunt. Tunc vero iniquos pudor cooperit, cum eos in conspectu judicis testis conscientia addicit. Tunc judex exterius cernitur, sed accusator interius toleratur. Tunc omnis ante oculos culpa reducitur, et mens super gehennae incendia suo gravius igne cruciatur. De ut non videant, videant et confundantur Intellectum quippe reproborum nunc merita obscurant, sed tunc cognitio reatus illuminat, ut et modo sequenda non videant, et tunc ea postquam amiserint cernant. Nunc quippe aeterna intelligere negligunt, vel appetere intellecta contemnunt; sed tunc ea intelligentes procul dubio desiderantesque conspiciunt, cum desiderata assequi nequaquam possunt.  Vet. XXI. 48.
Abbreviated transcription (Latin):
speraui. Cũ bonis mala reꝓbi ingerunt: si hos ab
spe intuna labefactari conspiciunt: effectu decep¬
tionis hilarescunt. Lucrum nainq maximũ erro¬
ris sui ꝓpagationẽ deputant: qr habere se ad ꝑdi-¬
cionẽ socios exultant. Cũ uͦ bonoꝵ spes interius fi¬
git᷑. & nequaꝗͣ malis exteriorib ad im̃a reclinat᷑:
prauoꝵ mentẽ confusio occupat: qr dũ ꝑuenire ad
afflictoꝵ intima nequeunt: incassũ se existere cru¬
deles erubescunt. Sc̃s gͥ uir dicat ex uoce sua. dicat
ex uniuersalis ȩccłiȩ afflictȩ gementisq constantia:
quȩ int̾ aduersa reꝓboꝵ. suꝑnę retributionis gaudi¬
um sine ullo mentis defectu desiderat: atq ad uitã
moriendo ꝑdurat. Confusi st̃ quia speraui. Ac si
aꝑte dicat. Quia duris ꝑsecutionib reꝓbi iũ mei
rigoris non emolliunt: erubescentes ꝓculdubio
laborẽ suȩ crudelitatis ꝑdunt. Unde & mox uen¬
ture retributionis bona quasi iã p̃sentia conspicit:¬

Expanded text:
a. --Cum bonis mala reprobi ingerunt, si hos a spe intima labefactari conspiciunt, effectu deceptionis hilarescunt. Lucrum namque maximum, erroris sui propagationem deputant, quia habere se ad perditionem socios exsultant. Cum vero bonorum spes interius figitur, et nequaquam malis exterioribus ad ima reclinatur, pravorum mentem confusio occupat, quia dum pervenire ad afflictorum intima nequeunt, incassum se existere crudeles erubescunt. Sanctus igitur vir dicat ex voce sua, dicat ex universalis Ecclesiae afflictae gementisque constantia, quae inter adversa reproborum supernae retributionis gaudium sine ullo mentis defectu desiderat, atque ad vitam moriendo perdurat: Confusi sunt, quia speravi. Ac si aperte dicat: Quia duris persecutionibus reprobi vim mei rigoris non emolliunt, erubescentes procul dubio laborem suae crudelitatis perdunt. Unde et mox venturae retributionis bona quasi jam praesentia conspicit, et
Abbreviated transcription (Latin):
& iumensũ ẽ qđ sine t̾mino sequit᷑: & parũ ẽ qͥcqͥd
finit᷑. Longũ qͥppe nob uideri ñ debet. q̃ cursu ad occasũ¬
sui tẽporis tendit. ut ũ sit. Qđ dũ ꝑ mom̃ta ducit᷑.
ipsa hoc mom̃ta sua quȩ deferunt impellunt: atq
unde teneri cernit᷑: inde agit᷑ ue teneat᷑. Bene aũ¬

Expanded text:
et immensum est quod sine termino sequitur, et parum est quidquid et immensum est quod sine termino sequitur, et parum est quidquid finitur. sui temporis tendit ut non sit, quod dum per momenta ducitur, ipsa hoc momenta sua quae differunt impellunt, et unde teneri cernitur inde arguitur ne teneatur. CAP.
Abbreviated transcription (Latin):
dicit. Uigilate itaq zorate: qi nescitiꝰᷤ diem neq horã.
Hinc rursũ scriptũ est. dies dñi sicut fur in
nocte: ita ueniet. Quia enim ad rapiendã animã
ꝓpinquans minime conspicit᷑. furi ĩ nocte. cõparat᷑.
ł anto gͥ debet quasi semꝑ ueniens metui: quanto a
nobis ñ ualet uentura p̾sciri. Unde & scĩ uiri qr
breuitatẽ uitȩ indesinenter aspiciunt: quasi cotidie
morientes uiuunt. & tanto se solidius mansuris p̃-¬
parant: quanto & nulla ẽẽ transitoria sẽꝑ ex fiue
pensant. Hinc quippe psalinista ueloci cursu fuge¬
re uitã peccatoris aspiciens: ait. Pusillũ adhuc &
ñ erit peccator. Hinc iterũ dicit. Homo. siẽ fȩnum
dies eius. Hinc ysaias ait. Omĩs caro fęnũ: & gła
euis sicut flos fem. Hinc mentes p̾sumentiũ iacob
Icorripit dicens. Quȩ ẽ uita ur̃a. ᷤ Uapor ẽ ad mo¬
dicũ parens. Recte gͦ dr̃. Expectate paulisꝑ. Quia

Expanded text:
dicit: Vigilate itaque, quia nescitis diem neque horam . dicit: Vigilate itaque, quia nescitis diem neque horam . Hinc rursum scriptum est: Dies Domini sicut fur in nocte, ita veniel . Quia enim ad rapiendam animam propinquans minime conspicitur, furi in nocte comparatur. Tanto igitur debet quasi semper veniens metui, quanto a nobis non valet ventura praesciri. Unde et sancti viri, quia brevitatem vitae indesmorientes vivunt; et tanto se solidius mansuris praeparant, quanto et nulla esse transitoria semper ex fine pensant. Hinc quippe Psalmista veloci cursu fugere vitam peccatoris aspiciens, ait: Pusillum adhuc, et non erit peccator . Hinc iterum dicit: Homo sicut fenum dies ejus . Hinc Isaias ait: Omnis caro fenum, et gloria ejus sicut flos feni . Hinc mentes praesumentium Jacobus corripit dicens: Quae est vita vestra? Vapor est ad modicum parens . Recte ergo dicitur: Exspectate paulisper, quia
Abbreviated transcription (Latin):
mens a uita simili. in se ipsa qd auerset᷑ uidet.
Ait gͦ. Considerate semitas theman. itinera saba:
& expectate paulisꝑ. Ac si aꝑte diceret. Dampna
alieni teporis adtendite: & tuuc spem de ęt̃nis
firinius sumetis: si recto cordis oculo qđ in aliis
seueratura diligit᷑. ab ȩterna spe animus frangit᷑:.¬
& dũ delectat᷑ p̃sentib. desperationis suę caligine
reuerberatur. Cũq longũ putat qđ ad uiueudũ
sibi spaciũ restat: repente uitã deserens. ȩterna
unienit quȩ uitare iam nequeat. Hinc ẽ enĩ qđ
ꝑ quendã sapientẽ dr̃. Ue his qui ꝑdiderunt sus¬
tinentiã. Sustinentiã uideł ꝑdunt: qͥ dũ diu se
immorari uisibilib ȩstimant: spẽ inuisibiliũ de¬
relinquunt. Cũq mens in p̃sentib sigit᷑: uita
terminat᷑. & repente ad supplicia impuisa ꝑue¬
niunt: quȩ decepti suis p̃sũptionib. aut nũꝙͣ. se
contingere aut tarde crediderunt. Ninc ueritas

Expanded text:
mens a vita simili in se ipsa quod aversetur videt. mens a vita simili in se ipsa quod aversetur videt. Ait ergo: Considerate semitas Theman, itinera Saba, et exspectate paulisper. Ac si aperte diceret: Damna alieni teporis attendite, et tunc spem de aeternis firmius sumetis, si recto cordis oculo quod in aliis as quasi diu perseveratura diligitur, ab aeterna spe animus frangitur, et delectatus praesentibus, desperationis suae caligine reverberatur. Cumque longum putat quod ad vivendum sibi spatium restat, repente vitam deserens, aeterna invenit, quae vitare jam nequeat. Hinc est enim quod per quemdam sapientem dicitur: Vae his qui perdiderunt sustinentiam . Sustinentiam videlicet perdunt qui, dum diu se immorari visibilibus aestimant, spem invisibilium derelinquunt. Cumque mens in praesentibus figitur, vita terminatur; et repente ad supplicia improvisa perveniunt, quae, decepti suis praesumptionibus, aut nunquam se contingere, aut tarde crediderunt. Hinc Veritas
Abbreviated transcription (Latin):
irine diuinȩ scientiȩ arcã portat. Amissis namq
uitulis mugit: quia audita morte filioꝵ ĩ terrã
tonso capite corruit. Sed recto tamen itinere mu¬
giens gradit᷑: qr os eiꝰ in gemitu ad di laudes aꝑit᷑.
cũ ꝓtinus dicit. Dñs dedit dũs abstulit: sic̃ dño
placuit ita factũ ẽ: sit nom̃ dĩi benedictũ. Sed
indiscretȩ mentes hanc uiuendi regulã nesciunt:
& quo uias di dissolute appetunt: eo ad mundi iti¬
semitas. saba itinera memorat: qr quos auster reꝓbi
teporis soluerit: hos nimirũ rete implicationis ten&.
Bene aũ prauoꝵ facta describens. considerare hȩc
adionet: quia ꝑuersa agendo diligimus÷ sed hȩc
uisa in aliis diuidicamus. & quȩ in nobis minus
diuidicanda credidimꝰ: quã sint turpia in alioꝵ
actione cognoscimus. Sicq fit ut ad semet ipsam
mens redeat: & agere qđ reprehendit erubescat.
Quasi enim ab speculo fęcla facies displicet: cum

Expanded text:
mine divinae sententiae arcam portat. 233 Amissis namque mine divinae sententiae arcam portat. 233 Amissis namque vitulis mugit, quia, audita morte filiorum, in terram tonso capite corruit ; sed recto tamen itinere mugiens graditur, quia os ejus in gemitu ad Dei laudes aperitur, cum protinus dicit: Dominus dedit, Dominus abstulit, sicut Domino placuit, ita factum est; sit nomen Domini benedictum . Sed indiscretae mentes hanc vivendi regulam nesciunt, et quo vias Dei dissolute appetunt, eo ad mundi itisemitas, Saba itinera memorat, quia quos Auster reprobi teporis solverit, hos nimirum rete implicationis tenet. Bene autem pravorum facta describens considerare haec admonet, quia perversa agendo diligimus, sed haec visa in aliis dijudicamus; et quae in nobis minus dijudicanda credimus, quam sint turpia in aliorum actione cognoscimus; sicque fit ut ad semetipsam mens redeat, et agere quod reprehendit erubescat. Quasi enim a speculo foeda facies displicet, cum
Abbreviated transcription (Latin):
clauserunt domi: & posuerunt archãdñi suꝑ plau¬
strũ. & paulo post. Ibant in directũ uacce ꝑ
uiã quȩ ducit bethsames: & itinere uno gradie¬
bant᷑. ꝑgentes & mugientesͥ & ñ declinantes neq
mĩ uitulis: uaccȩ quę sub arcͥa dñi plaustro religan¬
t᷑. gemunt & ꝑgunt. Dant ab iutimis mugitus:
& tam̃ ab itinere ñ demutant gressus. Amorẽ qͥdẽ
ꝑ cõpassionẽ sentiunt: s colla posterius ñ deflecꝰ¬
tunt. Sic sic necesse ẽ ut incedere debeant. qui
saciȩ legis iugo suppositi. iã ꝑ internã scientiam
cũ suꝑna scientia ad uiternę lucis habitaculum
ꝓpinquare. Sed tunc uͦ bethsames tendunus: cũ
uiã rectitudinis gradientes. ad uicina erroris la¬
tera. nec ꝓ affectu pignoꝵ declinamus. Quoꝵ nimi¬
rũ grã mentẽ nram tenere debet. sed reflectere ñ
debet: ne hec eadem mens aut si affectu ñ tangit᷑
ri libet beatũ iob. in quo diuini timoris iugo colla
cendis adtriuerat: sub quanto discretionis modera¬

Expanded text:
clauserunt domi, et posuerunt arcam Dei super plaustrum . Et paulo post: Ibant in directum vaccae per viam quae ducit Bethsames, et itinere uno gradiebantur, pergentes et mugientes, et non decmi vitulis, vaccae quae sub arca Domini ad plaustrum religantur, gemunt et pergunt, dant ab intimis mugitus, et tamen ab itinere non demutant gressus. Amorem quidem per compassionem sentiunt, sed colla posterius non deflectunt. Sic sic necesse est ut incedere debeant qui, sacrae legis jugo suppositi, jam per internam scientiam cum superna scientia ad aeternae lucis habitaculum propinquare. Sed tunc vere Bethsames tendimus, cum viam rectitudinis gradientes, ad vicina erroris latera nec pro affectu pignorum declinamus. Quorum nimirum gratia mentem nostram tenere debet, sed reflectere non debet, ne haec eadem mens aut si affectu non tangitur, ri libet beatum Job, in quo divini timoris jugum colla cordis attriverat, sub quanto discretionis modera
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ pati xp̃m suũ impleuit sic: Quos ad uitã mise¬
⁊ giezi ut amouer&e eam. & ait homo cłĩ. dunit¬
‸te illã: anima enĩ illius in amaritudine ẽ. Quo¬
modo helias suꝑbo regi increpations uerba ꝑ
rebat aute achab. Quomͦ uir dĩ hieroboam p̾sen¬
tiam ex elatione despexit: qui arentẽ eius dexte

Expanded text:
i Christum suum, implevit sic . Quos ad vitam mise Giezi ut amoveret eam. Et ait homo Dei: Dimitte eam, anima enim ejus in amaritudine est . Quomodo Elias superbo regi increpationis verba prebat ante Achab ? Quomodo vir Dei Jeroboam praesentiam ex elatione despexit, qui arentem dexte
Abbreviated transcription (Latin):
miliat: altiꝰ m culmine contẽplationis leuat. & mul¬
tiplicata iã maiorib desideriis ęstuat: iã ꝑuenire
ad uitã sp̃s. etiã ꝑ cruciatꝰ corporis anhelat. Qđ gͦ
prius tangere nolebat. hoc post p̃ angustia cõnieoit:
qͥ desideria sua uix capiens. ꝙ ip̃as quas dudũ timu-¬
erat. iã p̃ amore cęlestis patriȩ pęnas amat. Si enĩ
mens in dm̃ forti intentione dirigit᷑: quicqͥd sibi
in hac uita amarũ fit. dulce ȩstunat: om̃e qđ affli¬
git requiẽ putat. Transire & ꝑ mortẽ appetit: ut
optinere plenius uitã possit. Funditꝰ in infinis ex¬
tingui desiderat: quo uerius sũma conscendat.
Sed hȩc de cuiuslibet iusti animo. hȩc de beati iob
mente m̃tiors nͥ ipse subiungat. Quis det ut ueni¬

Expanded text:
miliat, altius in culmine contemplationis levat; et mulmiliat, altius in culmine contemplationis levat; et multiplicata jam majoribus desideriis aestuat, jam pervenire ad vitam spiritus, etiam per cruciatus corporis, anhelat. Quod ergo prius tangere nolebat, hoc post prae angustia comedit, qui desideria sua vix capiens, et ipsas quas dudum timuerat, jam prae amore coelestis patriae poenas amat. Si enim mens in Deum forti intentione dirigitur, quidquid sibi in hac vita amarum fit, dulce aestimat, omne quod affligit requiem putat; transire et per mortem appetit, ut obtinere vitam plenius possit; funditus in infimis exstingui desiderat, quo verius summa conscendat. Sed haec de cujuslibet justi animo, haec de beati Job mente mentior, nisi ipse subjungat: CAPUT
Abbreviated transcription (Latin):
& cruciatꝰ corporis qͦs timebat expectet. Auctis nãq
desideriis celestib angustat᷑. cumq ȩt̾nȩ patriȩ qͣnta
sit dulcedo considerat: ꝓ ea p̾sentis uitȩ amaritu¬
dines ardent̃ amat. Unde post insulsi cr̃bi fastidiũ.
post impossibilẽ mortis gustũ: recte subiungit᷑. Quȩ¬
sola ꝓpria curaret. ferre aliena fastidiebat: quȩ minꝰ
alienis cõpaciens. conualescere contra aduersa ñ
poterat: cũ ad toleranda proximi infirma se attra¬
hit. ad aduersa suꝑanda conualescit: ita ut ꝓ amo¬
re ueritatis p̾sentis uitȩ cruciatꝰ tanto pꝰ fortis ap¬
petat: quanto prius infirma fugiebat. Inclinatione
nãq sua erigit᷑. adtractione tendit᷑: cõpassione ro-¬
borat᷑. Cũq ĩ amorẽ ꝓximi se dilatat: quasi ex me-¬
ditatione colligit. quanta fortitudine in auctorem
surgat. Caritas nãq quȩ nos ad iuĩ cõpassionis hu-¬

Expanded text:
et cruciatus corporis quos timebat exspectet. Auctis namque et cruciatus corporis quos timebat exspectet. Auctis namque desideriis coelestibus angustatur; cumque aeternae patriae quanta sit dulcedo considerat, pro ea praesentis vitae amaritudines ardenter amat. Unde post insulsi cibi fastidium, post impossibilem mortis gustum, recte subjungitu propria curaret, ferre aliena fastidiebat, quae minus alienis compatiens, convalescere contra adversa non poterat, cum ad toleranda proximi infirma se attrahit, ad adversa superanda convalescit; ita ut pro amore veritatis praesentis vitae cruciatus tanto post fortius appetat, quanto prius infirma fugiebat. Inclinatione namque sua erigitur, attractione tenditur, compassione roboratur; cumque in amorem proximi se dilatat, quasi ex meditatione colligit quanta fortitudine in auctorem surgat. Charitas namque, quae nos ad vim compassionis hu
Abbreviated transcription (Latin):
Sed sepe mens iam ꝑ desideriũ ad sublunia rapit᷑: iã
funditus ab stulta t̾renoꝵ hominũ locutione separat᷑:
nec tam̃ adhuc ꝓ amore ueritatis ad ꝑferendos p̃sentis
uitȩ cruciatus accingit᷑. lam suꝑna appetit᷑: iã in ĩfi¬
mis stulta contẽpnit: sed necdum se ad ꝑferendę ao¬
uersitatis tolerantiã dirigit. Unde & subdit᷑. Aut
Durũ quippe ẽ appetere qđ cruciat: sequi qđ uitã
fugat. Sed plerũq mens iusti ad tantũ se uirtutis
culien extendit. ut et apud se in iuternę rationis
arce p̾̃sideat: & quorũdã foris stulticiã tolerando
conuertat. Quos enĩ ad fortia trahere nitimͣ. eoꝵ ne¬
cesse ẽ ut infirma toleremꝰ: quia nec iacentẽ erigit.
nͥ qͥ status sui rectitudinẽ ꝑ cõpassionẽ flectit. Cũ uͦ
alienȩ infirinitati cõpatin᷑: ualentius ã nrã roboram̃:
ut amore futuroꝵ mens ad p̾sentia aduersa se p̃parae᷑.

Expanded text:
Sed saepe mens jam per desiderium ad sublimia rapitur, jam Sed saepe mens jam per desiderium ad sublimia rapitur, jam funditus ab stulta terrenorum hominum locutione separatur, nec tamen adhuc pro amore veritatis ad perferendos praesentis vitae cruciatus accingitur, jam superna appetit, jam in infimis stulta contemnit. Sed nec dum se ad perferendae adversitatis tolerantiam dirigit, sed plerumque Durum quippe est appetere quod cruciat, 219 sequi quod vitam fugat. Sed plerumque mens justi ad tantum se virtutis culmen extendit, ut et apud se in internae rationis arce praesideat, et quorumdam foris stultitiam tolerando convertat. Quos enim ad fortia trahere nitimur, eorum necesse est ut infirma toleremus, quia nec jacentem erigit, nisi qui status sui rectitudinem per compassionem flectit. Cum vero alienae infirmitati compatimur, valentius a nostra roboramur; ut amore futurorum mens ad praesentia adversa se praeparet,
Abbreviated transcription (Latin):
repellit. Paulus ad esum mentium inferri insulsa
ꝓhibuit: cũ discipulis dix̃. Sermo ur̃ sẽꝑ in grã sale
sit conditus. & psalmistȩ quoq uerba repboꝵ in cor¬
dis ore insulsa sapuerant: cũ dicebat. Narrauert̃ in
iniqͥ fabulatioues. sed ñ ita ut lex tua dñe. Sepe aũ
uerba carnaliũ. dũ se inportune nr̃is aurib ingert᷑:
in corde bellũ tep̃tationis gignunt. & quãuis hȩc &
racio respuat. & lingua rep̾hendat: cũ labore tam̃
intus uincit᷑: qđ foris cũ auctoritate iudicat᷑. Unde
necesse ÷. ut nec ad aures ueniat: qđ mens a cogita¬
tõniͤa̾ditu uigilans repellat. Sc̃i gͥ uiri cũ eternitatis
desideris anhelant᷑: in tanta altitudine uitȩ se sub¬
leuant: ut audire iã quȩ mundi st̃. graue sibi ac depͥ-¬
mens pondus credant. Ualde nãq insolens atq intole¬¬
rabile ęstimant: quicqͥd illud non sonat. qđ intus amart.

Expanded text:
repellit. Paulus ad esum mentium inferri insulsa repellit. Paulus ad esum mentium inferri insulsa prohibuit, cum discipulis dixit: Sermo vester semper in gratia sale sit conditus . Et Psalmistae quoque verba reproborum in cordis ore insulsa sapuerant, cum dicebat: Narraverunt mihi iniqui fabulationes, sed non ita ut lex tua, Domine . Saepe autem verba carnalium dum se importune nostris auribus ingerunt, in corde bellum tentationis gignunt; et quamvis haec et ratio respuaintus vincitur, quod foris cum auctoritate judicatur. Unde necesse est ut nec ad aures veniat, quod mens a cogitationis aditu vigilans repellit. Sancti igitur viri cum aeternitatis desideriis anhelant, in tanta vitae altitudine se sublevant, ut audire jam quae mundi sunt, grave sibi ac depmens pondus credant. Valde namque insolens atque intolerabile aestimant, quidquid illud non sonat, quod intus amant.
Abbreviated transcription (Latin):
ad p̃sepe uacuũ ligatus geniit. Quia enĩ longe ab in¬
terna sapientia positi. eternȩ hereditatis uiriditatẽ
non cernimus: uelut bruta animalia a desiderata her¬
ba ieiunamus. De qua nimirũ herba redẽp̃toris uoce
dr. ꝑ me si quis introierit saluabit᷑: & iugrediet᷑ & e
grediet᷑. & pascua inueniet. Sed plerũq qđ eẽ aman¬
tib grauius solet. scĩs bonoꝵ studiis maloꝵ uita con¬
tradicit: et cum mens ad cȩleste desideriũ rapitur.
bene cepta uitentio interrũpentib stulioꝵ uerbis ac
morib reuerberat᷑: ita ut quȩ iam ꝑ contẽplationis ad¬
nisũ ad sũma euolauerat: ad expugnandã prauoꝵ
stulticiã se se in infimis contra certamina acciuigat.
ẽ sale conditũ. Uerba quippe moresq carnaliũ qͣsi
cybũ se nr̃is mentib ingerunt: ut in delectationis
uentre rapiant᷑. Sed electus quisq usulsa ñ comedit.
qr prauoꝵ dicta factaq diuidicans. ab ore cordis

Expanded text:
ad praesepe vacuum ligatus gemit. Quia enim, longe ab inad praesepe vacuum ligatus gemit. Quia enim, longe ab interna sapnon cernimus, velut bruta animalia a desiderata jejunamus. De qua nimirum herba Redemptoris vocedicitur: Per me si quis introierit, salvabitur, et ingredietur, et egredietur, et pascua inveniet . Sed plerumque, quod esse amantibus gravius solet, sanctis bonorum studiis malorum vita contradicit; et cum mens ad coeleste desiderium rapitur, bene coepta intentio, interrumpentibus stultorum verbis ac moribus, reverberatur; ita ut quae jam per contemplationis adnisum ad summa evolaverat, ad expugnandam pravorum stultitiam sese in infimis contra certamina accingat. esque carnalium. --Verba quippe moresque carnalium quasi cibum se nostris mentibus ingerunt, ut in delectationis ventre rapiantur. Sed electus quisque insulsum non comedit, quia pravorum dicta factaque dijudicans, ab ore cordis
Abbreviated transcription (Latin):
alii onagri appellatione signati sunt nͥhii qͥ in cãpo
fidei constituti. nullius officii loris ligant᷑. Uel qͦs
bouis significatio exprunit᷑: nͥ hos qͦs intra scam̃ ȩccłiã
ad p̃dicationis officiũ suscepti ordinis iugũ p̃mit:
Herba uͦ onagri & pabulũ boius ẽ: interna refectio
popłi fidelis. Alii namq more bous intra ȩccłiam
suscepti officii loris tenent᷑. alii more onagri sacri
ordinis stabula nesciunt: & in cãpo ꝓpriȩ uoluntatis
degunt. Sed cũ quis ex uita scłari internȩ uisionis
desiderio ȩstuat. cũ refectionis intimę pabulũ concu¬
piscit: cũ ieiunũ se in peregrinationis huius cecitate
considerans. quib ualet fletib se reficit: q̃uasi herbam
ñ inueniens ouager rugit. Alius quoq necessitatẽ sus¬
cepti ordinis tolerat: in labore p̃dicationis ex sudat.
& ꝑ ȩt̾nã iam contemplationẽ refici appetit: sed quia
redẽptoris sui speci em ñdũ conspicit: quasi bos

Expanded text:
alii onagri appellatione signati sunt, nisi hi qui, in campo fidei constituti, nullius officii loris 218 ligantur? Vel quos bovis significatio exprimit, nisi hos quos intra sanctam Ecclesiam ad praedicationis officium suscepti ordinis jugum premit? Herba vero onagri et pabulum bovis est interna refectio populi fidelis. Alii namque more bovis intra Ecclesiam suscepti officii loris tenentur; alii more onagri sacri ordinis stabula nesciunt, et in campo propriae voluntatis degunt. Sed cum quis ex vita saeculari internae visionis desiderio aestuat, cum refectionis intimae pabulum concupiscit, cum jejunum se in peregrinationis hujus caecitate considerans, quibus valet fletibus reficit, quasi herbam non inveniens onager rugit. Alius quoque necessitatem suscepti ordinis tolerat, in labore praedicationis exsudat, et per aeternam jam contemplationem refici appetit; sed quia Redemptoris sui speciem necdum conspicit, quasi bos
Abbreviated transcription (Latin):
sã cũ derelictũ se asserit: ꝓtinus ad serrenuas
erũpit dicens. Qui tollit ab anico sut miscdiam. ix¬
nͥ qͥlib& proximus designat᷑:  Qui eo nobis fidelit̾
ungit᷑: qͦ ꝑcepto nẽ a nobis bono oꝑe. ad optinen¬
dã post ȩternã patriã ueracit᷑ auxiliat᷑. Quia aũ
duo st̃ p̃cepta caritatis. di uideł amor & proxi
ini: ꝑ amorẽ dĩ amor proximi gignit᷑: & ꝑ amo¬

Expanded text:
Nam cum derelictum se asserit, protinus ad sententiam Nam cum derelictum se asserit, protinus ad sententiam erumpit, dicens: CAPUT XXIV si quilibet proximus designatur, qui eo nobis fideliter jungitur, quo, percepto nunc a nobis bono opere, ad obtinendam post aeternam patriam veraciter auxiliatur? Quia autem duo sunt praecepta charitatis, Di. Per amorem Dei, amor proximi gignitur; et per amo