comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ecclesiã & ingrederent᷑ senesiuditeos clarafacie &l ȩco animo ingre¬
& nebulosũ habentẽ corpus : & dȩmones hinc atq indetrahentes
eũ ad se misso freno innaribus & angłm scm̃eius delonge sequentẽ
tristẽ: Beatus ergo paulus coepit flere amarissime: & pectussuum
undere: sedens anteecclesiã propt̾eũ que talẽ uiderat Om̃s
autẽ alusenes uidentes eũ sicflentẽ: coeperunt rogare ut siquid
ldlũ autẽ cũ absoluta congregatione descenderent: iterũ om̃i ũ
uultus circũ spiciebat sitales egrederentur: quales ingressi sunt:
Et uidit quẽ ante uiderat nigrũ & nebulosũ egressũ deccclesia
clarafacie & candido corpore : & dȩ mones delonge sequentes eũ :
Scm̃ autẽ angłmeiꝰ propecũ hilarem & gaudentẽ suꝑcũ nimis:
Iunc paulus ex surgens. cũgaudio uociferabatur. beneedicens
dm̃ & dicens: Quantamiscricordia. & bonitas dĩ ẽ. quanta miscratioeiꝰ ẽ:

Expanded text:
ecclesiam, et ingrederentur, senex vidit eos clara facie et laeto animo ingreecclesiam, et ingrederentur, senex vidit eos clara facie et laeto animo ingreet nebulosum habentem corpus, et daemones hinc atque inde trahentes eum ad se misso freno in naribus, et angelum sanctum ejus a longe sequentem tristem. Beatus ergo Paulus coepit flere amarissime, et pectus suum tundere, sedens ante ecclesiam, propter eum quem talem viderat. Omnes autem alii senes videntes eum sic flentem coeperunt rogare ut si quidlulum autem cum absoluta congregatione discederent, iterum omnium vultus circumspEt vidit illum quem antea viderat nigrum et nebulosum egressum de Ecclesia clara facie, et candido corpore, et daemones de longe sequentes eum, sanctum autem angelum ejus prope eum, hilarem et gaudentem super eum nimis. Tunc Paulus exsurgens cum gaudio vociferabatur, benedicens Deum, ac dicens: Quanta misericordia et benignitas Dei est: quanta miseratio ejus est.
Abbreviated transcription (Latin):
dilexit hominẽ ut unigenitũ filiũsuũ propeccatorib destinar&
& ꝓipsis dar& ad mortẽ Quergo dũ inimici eiꝰ essent mori proipsisele¬
It: quantomagis quando illi propriifiunt: hocergoscias quia
nullũ peccatũ humanũ. honitatẽ cdlĩ uincit: sitantũ modo ꝑpeniten¬
tia unus quisque: eaquȩ prius ꝑfecerat aboleueritmala: Miseri¬
corsenĩ di & infirmitatẽ humani generis scit: & passionũ fortitu¬
dinẽ: & diaboliuirtutẽ uelmalitiã: & cadentib: quidẽ hominib
inpeccato. tã quã filiis indulgens sustinens emendationẽ: Sȩnitentib
uero tãquã languidis conpatitur. & mox soluens peccatacorũ: iustoꝵ
illis etiã prȩmia tribuit: audiens uero hȩc ep̃c: miratus.ẽ. nimis &
glorificabat dm̃
bbas paulus simplex. habebat hanegratiã: utingre dientes in ec¬
clesiã senesaspicer&: & exipsa facie eorũ. unius cuiusq cogitatio¬
nes seumaleessent seubonȩ sentir& Cũergouenissent ad

Expanded text:
 ut unigenitum suum Filium pro peccatoribus destinaret, et pro ipsis daret ad mortem . Qui ergo dum inimici ejus essent, mori pro ipsis elegit , quanto magis quando illi proprii fiant. Hoc ergo scias quia nullum peccatum humanum bonitatem Dei vincit, si tantummodo per poenitentiam unusquisque ea quae prius fecerat, aboleverit mala; misericors enim Deus, et infirmitatem humani generis scit, et passionum fortitudinem, et diaboli virtutem vel malitiam. Et cadentibus quidem hominibus in peccatum, tanquam filiis indulgens sustinet emendationem; poenitentibus vero tanquam languidis compatitur, et mox solvens peccata eorum, justorum etiam illis praemia tribuit. Audiens vero haec episcopus, miratus est nimis, et glorificabat Deum. 167. Abbas Paulus Simplex habebat hanc gratiam, ut ingredientes in ecclesiam aspiceret, et ex ipsa facie eorum uniuscujusque cogitationes, seu malae essent seu bonae, sentiret . Cum ergo venissent ad
Abbreviated transcription (Latin):
nẽ sepelire : Respondit ille: Nũquid nescitis funẽ inpedib meis
miteere: &itamead mantẽ trahere: piliautẽ oculorũeiꝰ exiugi
fleru cecĩderant: Nã omne tẽpus uitȩ suȩ sedens & optrans: pan¬
nũ insinusuo habebat propt̃ lacrimas defluentes exoculis eius:
Dũergomoreret᷑. coepitflere Etcũ fratres illurequisissent dicen¬
tes quidfle spater nũquid & tutimes: illeres pondit: Inueritate
timeo Etistetimor quinunc mecũ. ẽ: semꝑinme fuit ex quofactuᷤ
sũ monachus Cũ autẽ uidiss& abbaspoemen quiatransut dixte:
Beatꝰ es abba arseni : quitetantũ in hoc sȩculo planxisti: Quienĩ
hie senom plan xtrit. illuc in ꝑpeuũ lugebit: Aut hicergo exuo¬
luntate: aut illic protormentis: impossibile.ẽ. hominẽ nõ plangere:
eatus athanasius ep̃c rogauit aliquando abbatẽ

Expanded text:
nem sepelire? Respondit ille: Nunquid nescitis funem in pedibus meis nem sepelire? Respondit ille: Nunquid nescitis funem in pedibus meis mittere, et ita me ad montem trahere? Pili autem oculorum ejus ex jugi fletu ceciderunt. Nam per omne tempus vitae suae sedens et operans, pannum in sinu suo habebat propter lacrymas defluentes ex oculis ejus . Dum ergo moreretur , coepit flere, et cum fratres illius requirerent dicentes: Quid fles, Pater? nunquid et tu times? Ille respondit: In veritate timeo; et iste timor qui nunc mecum est, semper in me fuit ex quo factus sum monachus. Cum autem vidisset abbas Poemen quia transiit, dixit: Beatus es, abba Arseni, quia te tantum in hoc saeculo planxisti. Qui enim hic se non planxerit, illic in perpetuum lugebit. Aut ergo hic ex voluntate, aut illic pro tormentis impossibile est hominem non plangere. 164. Beatus Athanasius episcopus rogavit aliquando abbatem
Abbreviated transcription (Latin):
auferre: & supplico illis ut paululũme propȩnitentia agenda sus¬
tineant: Dicunt autẽ ei patres Iuiam non incliges agere pȩni
tiã abba. Ectilleres pondit: Inueritate uoblico: quia ad huc
eius effugiȩ relucente: dicit adeos ipsȩ: Nidete. uidete. quiaue
nitdñs:In hoc sermone redditospũom̃is locus ille grato odore
repletus est:
Seacus arsenius cũ tẽpuseius. ut migrar& dehoc sȩculo ad pxi¬
mar& : dicebat ad discipulos suos Nemosuꝑme faciat ca¬
ritatẽ: nisi insola oblatione Egd autẽ sifrcicaritatẽ: inue¬
nio illam: Iurbatis autẽ discipulis eius quasi iamtẽpore propin¬
quante: dicit eis: Necdũuenit horamea: Cũ autẽ uenerit: nonta¬
cebo: Sed tamenstabitis mecũ indiuino iudicio ante tribunal xp̃i
si a licuide meo corpusculo aliquid ue lut reliquias ledẽritis: Illis
autẽ respondentib & quid faciemꝰ pater qui a nescimus homi¬

Expanded text:
nimam meam; et supplico illis ut paululum me pro poenitentia agenda susnimam meam; et supplico illis ut paululum me pro poenitentia agenda sustineant. Dicunt autem ei Patres: Tu jam non indiges poenitentiam agere, abba. At ille respondit: In veritate dicodore solis ejus effigie relucente, dicit ad eos ipse: Videte, videte quia Dominus venit. In hoc sermone reddito spiritu, omnis locus ille grato odore repletus est. 163. Beatus Arsenius, dum tempus ejus ut migraret de hoc saeculo approximaret, dicebat ad discipulos suos: Nemo super me faciat charitatem, nisi in sola oblatione; ego si feci charitatem, invenio illam . Turbatis autem discipulis ejus, quasi jam tempore propinquante dicit eis: Necdum hora mea venit; cum autem venerit, non tacebo . Sed tamen stabitis mecum in divino judicio ante tribunal Christi, si alicui de meo corpusculo aliquid velut reliquias dederitis. Illis autem respondentibus: Et quid faciemus, Pater, quia nescimus homi
Abbreviated transcription (Latin):
garent eu frs̃dicentes. dic nobis abba: cur nobflentibus ꝓsendes
quia nonestisparati: lertiouerorisi: quia delabore uado adrequiẽ
bbas pammon inipsahora quando transi bat iam
decor pore: dixitalis iuris scĩs astantibus sibi: Exquoueni
fratres in hunc locũ heremi : &ȩdificaui mihi hanc cellulã. ex¬
tra operamanuũ mearũ nesciome panẽ gustasse : nec pȩnitui suꝑ
sermonẽ quẽ locutussũ : usq ad hanchorã: Et tamensic uado
ad dm̃: tamquã sinec inceperim colere eũ:
bbas agathon dũmoreret᷑ ꝑtresdiesoculos aꝑ tostenuit non eos
quid & tutimes: quib illerespondit: Interraquantũ fuit ad uir¬
tute meã semꝑ consideraui. ut mandatadĩmeifacerẽ: Sedhomo
fido : nisi inconspectudĩ. quia aliud . ẽ. iudiciũdĩ: & aliud homi¬
tẽ: Etdicit ipseris Ecceabbas antonius uenitadnos Et postpa¬
rum ait Eece &chorus proph&arũ: Etiterũ facies eius clariore

Expanded text:
garent eum fratres, dicentes: Dic nobis, abba, cur nobis flentibus ipse quia non estis parati; tertio vero risi, quia de labore vado ad requiem. 160. Abbas Pammon in ipsa hora quando transibat jam de corpore, dixit aliis viris sanctis astantibus sibi: Ex quo veni, fratres, in hunc locum eremi, et aedificavi mihi hanc cellulam, extra opera manuum mearum nescio me panem gustasse, nec poenitui super sermonem quem locutus sum, usque in hanc horam; et tamen sic vado ad Deum, tanquam si nec inciperem colere eum . 161. Abbas Agathon dum moreretur, per tres dies oculos apertos tenuit non eos fratres: Nunquid et tu times? Quibus ille respondit: Interea quantum fuit ad virtutem meam, semper consideravi ut mandata Dei mei facerem: sed homo fido in conspectu Dei, quia aliud est judicium Dei, et aliud homitem; et dicit eis ipse: Ecce abbas Antonius venit ad nos . Et post parum ait: Ecce et chorus prophetarum. Et iterum facies ejus clariore
Abbreviated transcription (Latin):
nẽ illis porrexit: Etiudit unũ excisclara facie & honora bili¬
albisq uestibus circumdatũ: alterũ nigrũ & horribili uultu
Etpost qua diuinimisteri igratiã susceperunt illũ iuisquȩlam
ep̃e desingulis quȩ ciostensa fuerant seedoceri Astans autẽ angls
facie flãma succendi uidisti Ileuerd alt̃ similisilli quidẽ erat sicit
audieras: secdido illũ clara facie illustrare iudisti: qui arecordatus dehis
quȩ prius fecit : & renunti ansillis operib cũ lacrimis & gemitib dimi¬
scđiam postulabat᷑ promittens ut siprȩterita illifuisseN. remissa
peteata ul terius adc̃adẽ nonrediret Et idropriorib criminib:
sed etiãtanto honore decorauerit: respandens angłsdixit: Ben

Expanded text:
nem illis porrexit: et vidit unum ex illis clara facie et honorabilinem illis porrexit: et vidit unum ex illis clara facie et honorabilialbisque vestibus circumdatum; alterum vero nigrum, et norribili vultu. Et postquam divini mysterii gratiam susceperunt, unum lux quaedam eum de singulis quae ostensa fuerant se edoceri. Astans autem angelus facie et flamma succendi vidisti. Ille autem alter similis illi quidem erat, sicut audieras; sed ideo illum clara facie illustrari vidisti, quia recordatus corum quae prius fecerat, et abrenuntians illis malis operibus, cum lacrymis et gemitibus Dei misericordiam postulabat, promittens ut si praeterita illi fuissent dimissa peccata, ulterius ad eadem non rediret; et ideo prioribus criminibus sed et tanto honore decoraverit, respondit angelus: Bene
Abbreviated transcription (Latin):
Etrequisierunt astantes curplanger&: atsenex respondens dix:
Dux̧ meres adhas lacrimas compulerunt : Vna quidẽ ꝑditio illius
mulieris: secunda utro quia egotantã curã non habeo placendi
dõ: quantã hab& hȩc mulier ut hominib t᷑pibus placcat:
equodam sene dicebatur: quia quotiensillisua cogitatio dice¬
bat: Dimit te hodiȩ & traspenitȩ ᷤᷤ ipse iterũ respondebat:
disser duosexplebesua urros. nimiȩ pudicitiȩ adulcero s:
Roga uit ergocdm̃ ut sitaess& agnoscer& s ũergo post oblatio¬
nẽ consecratã. dũ unus quisq ad cõmunio aeceder&: ꝑsinguloꝵ
facies intellegebat & animas seccatorũ autẽ facies nigras inspicie¬
bat ut carbonẽ: & oculossanguinereplecos Alios urro uidebat
clarafacie: & uestibus albis indutos Ct̃ autẽ corpus dñi suscepis¬
sent : in quorundã uultib lumeni in quorundã flãma uidebat᷑
t autẽ cognosceret deillis quorũ crimina audierat : communio¬

Expanded text:
Et requisierunt astantes cur plangeret. At senex respondens, dixit: Duae me res ad has lacrymas compulerunt: una quidem, perditio illius mulieris; secunda vero, quia ego tantam curam non habeo placendi Deo, quantam habet haec mulier ut hominibus turpibus placeat. 165. De quodam sene dicebatur, quia quoties illi sua cogitatio dicebat: Dimitte hodie, et cras poenitebis, ipse iterum respondebat: audisset duos de plebe sua viros nimiae impuritatis adulteros . Rogavit ergo Deum, ut si ita essnem consecratam unusquisque ad communionem accederet, per singulorum facies intelligebat et animos. Peccatorum enim facies nigras inspiciebat ut carbones, et oculos sanguine repletos; alios vero vidit clara facie, et vestibus albis indutos. Cum autem corpus Domini suscepissent, in quorumdam vultibus lumen, in quorumdam vero flamma videbatur. Ut autem agnosceret de illis, quorum crimen audierat, communio
Abbreviated transcription (Latin):
humilitas ẽ Quantũ cũq enĩ sehomo deposuerit in humilitatẽ.
tantũ prouehetur in honorẽ Sicut enĩ suꝑbia siascenderit in
celũ usq ad inferosdeducit᷑. Ita humilitas sidescenderit usq
ad infernũ: tunc ex altat᷑ usq ad celos:
bbas macharius. dũ ambular& ꝑdesertũ hominẽ quendã¬

Expanded text:
 Quantumcunque enim deposuerit se homo in humilitatem, tantum provehitur in honorem. Sicut enim superbia si ascenderit in coelum, usque ad inferos deducitur; ita humilitas, si descenderit usque ad infernum, tunc exaltatur usque ad coelos . 172. Abbas Macarius dum ambularet in
Abbreviated transcription (Latin):
seneautẽ respondente quosite hic cogere potueris nenosuideas
illuc procul clibio ꝑ iude bis: lun illa discessit eũ gaudio dicens:
ohannes minor thebeus. discipulus abbatisam monis ꝑduo decom
uidisse cũ laborantẽ: nũquã illisermonẽ placidũ locutus
Cumautẽ amtransir& decorpore sedentibus alus senib tenuit
monẽ a meaudiens fecit obsequium:anasua uepder& inuen¬
bba agachon uemens inciitatẽ. opasiauender&: inue nit
quendã peregrinũ iacentẽ inaꝰ gi portam in firmũ nulu habentem
quiei curamnachhiberet. Et ꝑmansit ibisenex & conduxit ibicellam
ol txoperemanuũsuarũ prestabat infrrmoilliobseqiuui essesuam¬
sit autẽ ibimsib quatuor doncc sarar &infirmũ: esicadcella suam
regressus est:
uidamagnussenex infirmanti discipulo suo cloxit: ecortriste

Expanded text:
Sene autem respondente: Quod si te hic cohibere potueris, ne nos videas, Sene autem respondente: Quod si te hic cohibere potueris, ne nos videas, illic nos procul dubio semper videbis. Tunc illa discessit cum gaudio, dicens: Joannes minor Thebaeus, discipulus vidisset eum laborantem, nunquam illi sermonem blandum locutus est. Cum autem transiret de corpore, sedentibus aliis senibus, 466 tenuit rmonem a me audiens, fecit obsequium. » Vide ens in civitatem, ut opera sua venderet, invenit quemdam peregrinum jacentem in angiportu infirmum, nullum habentem qui ei curam adhiberet; et permansit ibi senex, et conduxit sibi cellam, et ex opere manuum suarum praestabat infirmo illi obsequium. Permansit autem ibi mensibus quatuor, donec sanaret infirmum: et sic ad cellam suam regressus est. 157. Quidam magnus senex infirmanti discipulo suo dixit: Non contriste
Abbreviated transcription (Latin):
pore. occurrit illis. cũ adecclesam festinarent: Qua uisa reuersi
uelociter: ostium cellȩ clauserunt: Illastans foriscumlacrimis quȩ¬
rebat eos lunc ab banuph. egressus adbeatũ poemen: Quid faciemꝰ
deharmatre nra quȩ plangit ahhostiũ : tunex surgens abba poe¬
men uenit adhostium: Quonon aꝑto audienscamiugiter lamenta¬
ridicit ei : Curtantosclamorescũ iametate defessasis & plane tꝰ
effundis: illa autem uocefilii cognit& amplius exclamauit dicens
Qm̃ uosuiderẽ desidero fili: quidenim est siuosuidero : ne non
sum ultra genetrix: ne nonuos hismeis lactaui uberibus : ĩam
pm̃i morarũ contractione repletasũ: Etaudita uoce tua om̃ia
uisceramea prȩdesiderio contur bata sunt: Cui poemenait
hic nosmagis an infuturo sȩculo uidere desidera s: atilla dixit
Quidergo siuos hic non uidero nũ quidilluc procerto uisurasum:

Expanded text:
pore, occurrit eis cum ad ecclesiam festinarent; qua visa, reversi pore, occurrit eis cum ad ecclesiam festinarent; qua visa, reversi velociter ostium cellae clauserunt, illa autem stans foris cum lacrymis quaerebat eos. Tunc abbas Nuph egressus ad beatum Poemenem, ait: Quid faciemus de hac matre nostra, quae plangit ad ostium? Tunc exsurgens abbas Poemen vadit ad ostium; quo non aperto, audiens eam jugiter lamentari, dixit ei: Cur tantos clamores, cum jam aetate defessa sis, et planctus effundis? Illa autem voce filii cognita, amplius exclamavit, dicens: Quoniam vos videre desidero, filii. Quid est enim si vos videro? nonne sum vestra genitrix? nonne vos his meis lactavi uberibus? Jam omni morarum contractione repleta sum, et audita voce tua omnia viscera mea prae desiderio conturbata sunt. Cui Poemen ait: Hic nos magis, an in futuro saeculo videre desideras? At illa dixit; Quid ergo si vos hic non videro, quasi illic pro certo visura sim?
Abbreviated transcription (Latin):
bat cũ dicens possumꝰ Erat autẽ ille seniormundus: & nolebat
rũ loquam᷑: Cuergo post septimanã senex ueniss& adillũ: illeuo¬
lens experirieũ. dicit ei: Ingrandẽ tẽptationẽ incidi septimana
hac abba: Profectus eñĩ inuicũ propt̃ necessitatẽ peccaui : Et di¬
cit eisenet: Egotecũ portomediũ peccati illius : Tunc ille frater
dixit: Modo possumus abo pariter manere: & manserunt simul
usq ad tẽpus transitionis suȩ:ano sanaa¬
usq ad tẽpus transitionis suȩ
uidã senex. dicebat: quic quid horr& homo: alii omninone fa¬
ciat Horres enĩ siquis detrahit tibi tunedetrahas alteri
uehȩc siuealia hissimilia nefacias alicui Quienĩ hoc uerbũ serua¬
uerit. potest illi sufficere adsalutẽ
bbas poemen & abbas nuph post quã indesertũ uenerunt
desiderabat mat̾ eorũ uidere cos & sipeueniebat adrorũ
cellã: nec tamen illic poterat contẽplarieos Captato itaq tem¬

Expanded text:
bat eum, dicens: Possumus. Erat autem ille senior mundus, et nolebarum loquemur. Cum ergo post septimanam senex venisset ad eum, ille volens experiri eum, dixit ei: In grandem tentationem incidi in septimana hac, abba. Profectus enim in vicum propter 523 necessitatem, peccavi. Et dixit ei senex: Et dixit: Modo possumus ambo pariter manere. Et manserunt pariter usque ad tempus transitionis suae. usque ad tempus transitionis suae. 153. Quidam senum dicebat: Quidquid horret homo, alii omnino ne faciat . Horres enim, si quis detrahit tibi? tu ne detrahas alteri. rit? et tu sive hoc, sive alia his similia ne facias alicui. Qui enim hoc verbum servaverit, potest illi sufficere ad salutem. 154. Abbas Poemen et abbas Nuph, postquam in desertum venerunt, desiderabat mater eorum videre eos, et saepe veniebat ad eorum cellam, nec tamen potuit illic contemplari eos . Captato itaque tem
Abbreviated transcription (Latin):
comedetis: Ego autẽ miser: & fornicator conpunctus in hor c ser¬
mone prophetȩ & ingressus intrapectus incũ dixioeddm̃: Dñe
tues quiuenistisaluare petcatores: hȩcergoquȩ nunc ꝑ prophetã
promisisti: opere comple inme indignũ peccatorẽ: Ecce enĩ amo
lũ non faciam: Sedrenuntio om̃i in iusticie: & amodoseruiotibi
in conscientia munda: Ebhoc die ergodnẽ. & ab hachora suscipe
me pęnitentẽ. & orantẽte. & renuntiantẽ om̃ib peccatis: Iura¬
uieni eestatui apudie: seruare om̃s iustificationestuas. Sub hac ergo¬
sposione egressussum deccclesia : statuens apudme. nihil depriori¬

Expanded text:
e I. Ego autem miser et fornicator, compunctus in hoc sermone prophetae, et ingressus intra pectus meum, dixi ad Deum: Domine, tu es qui venisti salvare peccatores. Haec ergo quae nunc per prophetam plum non faciam, sed renuntio omni injustitiae, et amodo tibi servio in conscientia munda. Ab hodie ergo, Domine, et ab hac hora suscipe me poenitentem, et adorantem te, et abrenuntiantem omnibus peccatis. Juravi et statui apud me, servare omnes justificationes tuas . Sub hac sponsione egressus sum de ecclesia, statuens apud me nihil de priori
Abbreviated transcription (Latin):
quos ubi uoluerit cito subuertit: sed forte suros: & magnos aggredit̃:
adeptus fuiss&x tantã prudentiã Respondit eis illidicens:
Nũ quã dimisi morare cogitationes malas incordemeo:
quȩdm̃ prouocarent adiram:
eatus antonius dicebat: sipossit fieri quantospassus ambulat
monachus. uel quod calices aquȩ bibit incella sua deb&
senioribus declarare ut nonde uet. in ipsis CLXUI

Expanded text:
quos ubi voluerit cito subvertit, sed fortes viros ac magnos aggreditur adeptus esset tantam prudentiam. Respondit eis ille, dicens: Nunquam dimisi morari cogitationes malas in corde meo, quae Deum provocarent ad iram . 176. Beatus Antonius dicebat: Si potest fieri, quantos passus ambulet monachus, vel quot calices aquae bibit in cella sua, debet senioribus declarare, ut non deviet in ipsis.
Abbreviated transcription (Latin):
Dicit ei princeps latronũ: Etego confido indõ: quia abhodiȩ ne¬
mini male faciã : Etsiclucratus ẽ senex. omne collegiũ latronũ
rant duo fr̃s. & unusexipsis senexerat: qui rogabat iuniorẽ di¬

Expanded text:
Dicit ei princeps latronum: Et ego confido in Deo quia ab hodie neDicit ei princeps latronum: Et ego confido in Deo quia ab hodie nemini malefacio. Et sic lucratus est senex omne collegium latronum. 152. Erant duo fratres: unus ex ipsis senex erat, qui rogabat juniorem, di
Abbreviated transcription (Latin):
lerunt eũ hora nonconsu&a comẽdere: Eepost hoc dicunt ei
fr̃s Cantristatuses aliquidabba. quia hodiȩ extracon su& udinc̃
fecisti: quib illerespondit: Iunc ẽ mihitribulatio. quancdo
propriã facero uoluntatẽ:
bbas: pafnutius. nongustabat uinũ aliquando Se melautẽ¬
Mambulans deuẽnit suꝑ latromes: Et cũ in uiaeos bibentes in¬
ueniss& cognitus.ẽ. a principe latronũ qui sciebat eũ. quod uinũ
nimbiber&&: Sediudens quia e& ex labore itineris fatigat᷑ im
pleuit calicẽ grandẽ uino: & gladiũ tenens inmanusua dixit seni
nisibiberis hunc calicẽ occidãte: Et cognoscenssenex. quia
exmanda todĩ uult facere: uolenseũ lucraritulit & bibit:
Princeps autẽ latronũ coepiteidicere Indulge mihib ba. qm̃¬
contribula uite: Cuisenexait: Confido indñomeo quia propt̃
unũ calicẽ faciat tecũ misericordiã. & in prȩsenti sȩculo &infuturo

Expanded text:
lerunt eum hora non consueta comedere. Et post hoc dicunt ei lerunt eum hora non consueta comedere. Et post hoc dicunt ei fratres: Contristatus es aliquid, abba, quia hodie extra consuetudinem fecisti? Quibus ille respondit: Tunc mihi est tribulatio, quando propriam fecero voluntatem. 151. Abbas Paphnutius non gustabat vinum aliquando . Semel autem ambulans devenit super latrones; et cum in via eos invenisset bibentes, cognitus est a principe latronum, qui sciebat eum quod vinum non biberet: sed videns quia ex labore itineris fatigatus esset, implevit calicem grandem vino, et gladium tenens in manu sua, dixit seni: Nisi biberis hunc calicem, occidam te. Cognoscens senex quia ex mandato Dei vult facere, volens eum lucrari, tulit, et bibit. Princeps autem latronum coepit ei dicere: Indulge mihi, abba, quoniam tribulavi te. Cui senex ait: Confido in Deum meum, quia propter unum calicem vini faciat tecum misericordiam, et in praesenti saeculo et in futuro.
Abbreviated transcription (Latin):
tus ẽ quiꝑdidiss& solidũ illũ: Iuncergo dicit iohannes ad ab¬
batẽ iacob Sinemo illũ ꝑdidit redde illũ fratriisti: qm̃ debeo
illi: Et ueniens atemutuare. aut ceste tollere. incaritate redde¬
re illi : debitũmeũ inuenullũ: Etmiratus ẽ senex quẽ ad mo¬
dũ & debens & inueniens nonftatĩtulit eũ &reddidit. nisi¬
& bis reuersus e& : &t̃cio prȩdicass&: hocautẽ eiꝰ mirabile quia
siquis uolebat ab illo aliquid mutuare. nondabat ꝑmanꝰ suas.
Siautẽ nihil detuliss&: nihil illipenitus loquebat᷑:
bbas poemendicebat Voluntatẽ tuã nũ quã ad¬
impleas sed magis humiliatem& ipsũ. ut facias uoluntatẽ p¬
r& cũ. Idẽ mactans propriauoluntatẽ humiliatus uoluntatẽ
sequebat᷑ alterius:
uidã a nachorita sedebat inspeleo iuxtacenobiũ: multas uir¬
tutes faciens: Etcũ aliquimonachi uenissent incenobiũ cõpu¬

Expanded text:
tus est qui perdidisset solidum illum. Tunc ergo Joannes dicit ad abtus est qui perdidisset solidum illum. Tunc ergo Joannes dicit ad abbatem Jacobum: Si nemo illum perdidit, reddo illum fratri illi, quoniam debeo illi; et veniens ad te mutuare, aut certe tollere in charitate, et reddere illi debitum meum, inveni illum. Et miratus est senex quemadmodum et debens et inveniens, non statim tulit eum, et reddiderit, nisi bis reversus esset, et tertio praedicasset. Hoc autem erat ejus mirabile, quia si quis volebat ab illo aliquid mutuari, non dabat per manus suas, Si autem nihil detulisset, nihil ille penitus dicebat. 149. Abbas Poemen dicebat: Voluntatem tuam nunquam adimpleas, sed magis humilia teipsum, ut facias voluntatem pret eum. Idem mactans propriam voluntatem humiliatus, voluntatem sequebatur alterius. 150. Quidam anachoreta sedebat in spelaeo juxta coenobium multas virtutes faciens ; et cum aliqui monachi venissent de coenobio, compu
Abbreviated transcription (Latin):
uado & afferotibi: & non habensundereddere. surrexit & pro¬
fectus est ad ab batẽ ia cobuteũ peter&: quatinus redder&
illi a quomuta uerat: Eclũ ir& ꝑuiã. inuenit solidũ iacentẽ :¬
& non illũ tetigit : sed facta pratione reuersus est incellulã:
Etcũ idemsrat᷑ ille repeter& rationẽ suã. dicitei: Unde cũq
motdo defero illũ: Et iterum profectus. inuenit solidũ ubiante
posituserat: & facta oratione reuersusest Etecce iterũ ue¬
nit fꝙat̃ ille. molestanseũ prosolido: Tunc senexdixit
Modis om̃ib: modo uado: & affero illũ: Et dũproficis ceretur:
in eͦdẽ loco inuenit solidũ iacentẽ Et facta oratione tulit
illũ : &utadabbatẽ iacob & dicit ei: Ab baueniens adte : inue¬
nihunc solidũ inuia: Facergo caritatẽ: & prȩdicahic inciuita¬
Profectus ẽ ergosenex: & ꝑtresdies prȩdicauit: & nemo inuen¬

Expanded text:
vado, et afferam tibi. Et non habens unde redderet, surrexit, et provado, et afferam tibi. Et non habens unde redderet, surrexit, et profectus est ad abbatem Jacobum, ut peteret eum quatenus redderet illi a quo mutuaverat. Et dum iret per viam invenit solidum jacentem, et non eum tetigit; sed facta oratione reversus est in cellulam. Et cum iterum frater ille repeteret rationem suam, dicit ei: Undecunque modo defero illum. Et iterum profectus invenit solidum, ubi antea positus erat; et facta oratione, reversus est, et ecce iterum venit frater ille molestans eum pro solido. Tunc senex dixit modis omnibus: Modo vado, et affero illum: et dum proficisceretur invenit eodem loco solidum jacentem; et facta oratione tulit eum, et venit ad abbatem Jacobum, et dicit ei: Abba, veniens ad te, inveni hunc solidum in via. Fac ergo charitatem, et praedica hic in civitadicavit, et nemo inven
Abbreviated transcription (Latin):
quisiss& quoꝑger&: respondit: Inscithim uado: ut etiam
mi qm̃ caritas urã fructũ meũ abstulit:
qm̃ nundine propesunt: & non habeo unde mittã retinacula
insportellis mcis : et maxregressus dissi pauit propraa retinacula
& attulit adfratrẽ dicens Ecce ista suꝑ flua habeo tolle mit¬
te insportellistuis: Et ita pręnimia caritate fecit: utfra¬
tris quidẽ opera complerentur: sua autẽ in ꝑfectareliquit
bbasiohannes gratia caritatis om̃is malitiȩ
est oblitus. hiccũa quodã fratremu tuasser solidũ unũ. &
cõparasso linũ unde operaretur: uenit unus srat̃ petens eũ pa¬
rũlina ut facer& sibisaccũ: adlededit eicũ gaudio Itẽ altei
uenit petens cũ linũ: & dedit ille. Nec non &alusplurimis
uenientib & petentib dedit om̃ib cũgaudio Posthoc ille
quimutua uerat solidũ: uenitrepetenseũ: Atille dixit: Ego

Expanded text:
quisisset quo pergeret, respondit: In Scythim vado, ut etiam quisisset quo pergeret, respondit: In Scythim vado, ut etiam mi, quia charitas vestra fructum meum abstulit. m, quoniam nundinae prope sunt, et non habeo unde mittam retinacula in sportellas meas. Et mox ingressus dissipavit propria retinacula, et attulit ad fratrem, dicens: Ecce ista superflua habeo, tolle et mitte in sportellas tuas, et ita prae nimia charitate fecit ut fratris opera complerentur, sua autem imperfecta reliquit. 148. Abbas Joannes gratia charitatis omnem malitiam est oblitus. Hic cum a fratre quodam mutuasset solidum unum, et comparasset linum unde operaretur, venit unus frater petens eum parum lini, ut faceret sibi saccum; at ille dedit ei cum gaudio. Item alter venit petens eum linum, et dedit ei. Necnon et aliis plurimis venientibus et petentibus, dedit omnibus cum gaudio. Post hoc ille qui mutuaverat solidum, venit repetens eum. At ille dixit; Ego
Abbreviated transcription (Latin):
tuo: cognosce quia propt̾ oboedientiã eiꝰ resurrexit mortuus ile
uidam ex senibus descithi adiscipulũ suum
transmisit inegyptũ. ut ei calũ deducer& : quatinus spor¬
tellas quasfecerat portar& in egyptũ: Cum autẽ dedu¬
cer& camelũ : alter senex obuiusei ueniensdicit illi Sicissem
srat̃ quando ibas in egrptũ dixissem tibi. ut & mihialterũ camelũ
ad duceres Quodcũ ille frat̃ propric abbati dixiss&: prȩmulta ca¬
ritate dicit cisenex: Uadefili: & duccamelũ adillũdicens illi
quia nec lũ paratisumus : complenet cessitatẽ tuã. & uade tu
cumipso usque inegyptũ &iterũ reduc nobiscamelũ. ue& nrã
senemdicens. Ab bapammus dixit: Quia nos necdũ paratisu¬
mus. tolle & comple necessitatẽ tuã : Carricauit a t̃ senex
camelũ: & ut in eqypcũ: Cum autem dicarrigass&. iterũ ille
frat̃ reducebat camelũ & dixit Orapromepat᷑: cũq senex re¬

Expanded text:
tuo? Cognosce quia propter obedientiam ejus surrexit mortuus ille. tuo? Cognosce quia propter obedientiam ejus surrexit mortuus ille. 146. Quidam ex senibus de Scythi discipulum suum transmisit in Aegyptum, ut ei camelum deduceret, qui sportellas quas fecerat, portaret in Aegyptum. Cum autem deduceret camelum, alter senex obvians eum dicit ei: Si scissem, frater, quando ibas in Aegyptum, dixissem tibi ut et mihi alterum camelum adduceres. Quod cum ille frater proprio abbati dixisset, prae multa charitate dicit ei: Vade, fili, et duc camelum ad illum, dicens ei: Quia necdum parati sumus, comple necessitatem tuam, et vade tu cum ipso camelo usque in Aegyptum, et iterum reduc nobis camelum, ut et nostra  senem, dicens: Abbas Pambos dicit: Quia nos necdum parati sumus, tolle et comple necessitatem tuam. Carricavit autem senex camelum, et ivit in Aegyptum. Cum autem discarricasset iterum ille frater reducebat camelum, et dixit: Ora pro me, Pater. Cumque senex re
Abbreviated transcription (Latin):
meũ mecũ : qm̃ necessariussũ inquodam loco: & dimisit eũ abbas:
Cumergo parit̃ proficiscerentur. uolenstep̃tare eũ: Cumꝑ uenis¬
sent ad flumen: in quoerat multitudo cror codrillorũ. dicit ei:
Descende influuiũ. & transi: Etdescendit ille: & uenerunt ror¬
cdidrilli & coeperunt lingere corpus eius & nonei nocuerunt:
Quod cũ iudiss& ille: dicitei: Ascende defluuio: &camus: & dum
ireN inuenerunt corpus mortuũ iacens inuia: & dicit illi religiosus:
Sihaberemus aliquid ex ueteramentis. mitteremus suꝑillud Cui
frater dixit: Qemus forte suscitabit illũ ds̃: Etstantibus illis ino¬
ratione siscitatus .ẽ. mortuus & laudauit se ille religiosus dicens:
sropt̃ religionẽ meã: surrexit hic martuus: Manifestauit autẽ
ds̃ patri inmonasterio eorũ om̃ia: & que ad modũ tẽptauit fratrẽ
cͥor codrillis : & quomodo mortuus surrexiss&: Et post quã uenerunt
inoronasteriũ dixitabbas adillũ religiosũ: Quare sic fecisti fratri

Expanded text:
sum in quodam loco. Et dimisit eum abbas. Cum autem pariter proficiscerentur, volens tentare eum, cum pervenissent ad flumen in quo erat multitudo crocodilorum, dixit ei: Descende in fluvium, et transi; et descendit ille, et venerunt crocodili, et coeperunt lingere corpus ejus, et non ei nocuerunt. Quod cum vidisset ille, dixit ei: Ascende de fluvio, et eamus; et dum irent, invenerunt corpus mortuum jacens in via. Et dixit ille religiosus: Si haberemus aliquid ex veteramentis, mitteremus super illud. Cui frater dixit: Oremus, si forte suscitet eum Deus. Et stantibus illis in oratione, suscitatus est mortuus, et laudavit se ille religiosus, dicens: Propter religionem meam surrexit hic mortuus. Manifestavit autem Deus Patri in monasterio eorum omnia, et quemadmodum tentavit fratrem de crocodilis, et quomodo mortuus surrexisset. Et postquam venerunt in monasterium, dixit abbas ad istum religiosum: Quare haec fecisti fratri
Abbreviated transcription (Latin):
bbastusefel : dũcũ aliis senibus ad abhatẽ poemenẽ uenis¬
s& : quidam ex parentibus senis attulit infantẽ: cuifacies
ꝑcorruptionẽ fuerat deprauata Et sedens pat̾ eius cũ eo:
Parenssũ istius ab batis pȩmenis: & obhoc ueni ut hunc infantẽ
quẽ tẽp̃tatio conterit uidiss&: timuimꝰ illũ usq nunchuc affer¬
re : quia non uult uidere nos Et nunc sicognouerit quia hicsũ
adhuc &expellit me hinc Ego autẽ uidensuos patres quimo¬
do ad eũ uenistis: prȩsupsiuenire huc: Quomodo uisergo ab¬
Quẽ cũ senextuliss& et ingressus fuiss& incellã: sapienti consilio
usus. non illũ obtulit primo abbati poemenii: sedaminorib fra¬
batẽ poemenẽ: Etille nolebat eũ cimtingere Cũ autem
rogarent eũ ut sicut om̃s ita & ille oraraet ingemuit: & sur¬
gens orauit dicens: Ossana facturã tuã: nedominetur illi
inimicus. Et signauit infantẽ : & max sanꝰ patri ẽ. redditus

Expanded text:
bbas Joseph dum cum aliis senibus ad abbatem Poemenem venisset , quidam ex parentibus per corruptionem fuerat depravata, et sedens pater ejus cum eo Parens sum istius abbatis Poemenis, et ob hoc veni ut hunc infantem, quem tentatio conterit, vidisset, et timuimus illum usque nunc huc afferre, quia non vult videre nos; et nunc si cognoverit quia hic sum, 526 adhuc expellet me hinc. Ego autem videns vos, Patres, qui modo ad eum venistis, praesumpsi venire huc. Quomodo vis ergo, abQuem cum usus, non illum obtulit primo abbati Pimenio, sed minoribus Pam Pimenio, At ille nolebat eum nec aspicere. Cum autem rogarent eum ut sicut omnes, sic et ipse oraret, ingemuit, et surgens oravit, dicens: Deus, sana facturam tuam, ne dominetur ei inimicus. Et signavit infantem, et mox sanus est patri redditus
Abbreviated transcription (Latin):
extraherent. usque ad locũ dimerserunt: Iunc bratus an¬
tonius: debeato pas nutio dixit: Ecce homo : qui potest
animas ex ueritate saluare: Quo srsillius sermone compunc¬
ti: agentes pȩnitentiam. eũ quidiscesserat ad cenobium
tas culpam incũ: sed in illũ qui impugnat eũ dicens:
Nȩ mihi qui a iste nolens uictus est sic & ego : ł tplange &
inquire dĩ solaciũ: quia om̃s decipim᷑: Exxxnii ÷¬
uidam thimot heus anachorita neglegentẽ alique

Expanded text:
extraherent, usque ad collum demerserunt. Tunc beatus Anextraherent, usque ad collum demerserunt. Tunc beatus Antonius de beato Paphnutio ait: Ecce homo qui ex veritate potest animas salvare. Quo fratres illius sermone compuncti agentes poenitentiam, eum qui discesserat ad coenobiumtas culpam in eum, sed in eum qui impugnat eum, dicens: Vae mihi, quia iste nolens victus est, sicut et ego; et plange, et inquire Dei solatium, quia omnes decipimur. 140. Quidam Timotheus anachoreta, negligentem fratre
Abbreviated transcription (Latin):
A tille rogabat ut riꝰ cul puã manifestar&: Et respodens ange¬
lus dixit. Ds̃ trans misit medicens: uadedic isaac ubi iubes ite
mit tamꝰ illũ fratrẽ quipeccauit: atille moxegit pȩniten¬
tiã dicens: Pecta uidñe. indulgemihi: Et dicicti ang̃elus
dẽpnes ante quã ds̃illũ iudic&: Tulerunt homines iudiciũ: &
nõ mihi illud ꝑmiserunt dicit dñs hocautẽ dictũ est: quia
sicimtigerit de illis ꝑfectis aliquẽ uel in paruopectare : mox
ontigit fratricuidam culpa incenobio. &dũ ac&cris
increparetur. adabbatẽ ẽ profectus antoniũ: Et assecuti
sunt eũ fr̃s uolentesque reducere. coeperunt culpas expro¬
brareei : Ille uero nonse fecisse culpã denegat᷑ Inuentus
.ẽ. autẽ ibi abba paf nutius cui cognomen erat cȩfalas qui
Uidi inquit inripafluminis hominẽ usque ad genua in limo
dimer sum: Venientes autem quidã ut rum porrecta manu

Expanded text:
At ille rogabat ut ejus culpa manifestaretur. Et respondens angeAt ille rogabat ut ejus culpa manifestaretur. Et respondens angelus, dixit: Deus transmisit me, dicens: Vade, dic Isaac: Ubi jubes ut mittamus illum fratrem qui peccavit? At ille mox egit poenitentiam, dicens: Peccavi, Domine, indulge mihi. Et dicit ei angelus: demnes, antequam Deus illum dijudicet. Tulerunt homines sibi judicium, et non mihi illud dimittunt, dicit Dominus. Hoc autem dictum est, quia si contigerit de illis peontigit fratri cuidam culpa in coenobio: et dum a caeteris increparetur, ad abbatem profectus est Antonium. Et assecuti sunt eum fratres volentes eum reducere, coeperuntque ei culpas exprobrare. Ille vero fecisse culpam denegabat. Inventus est ibi abbas Paphnutius, cui cognomen erat Cephalas, quim: Vidi, inquit, in ripa fluminis hominem usque ad genua in limo demersum: venientes autem quidam ut eum porrecta manu
Abbreviated transcription (Latin):
rena: & portabat eũ post cdorsũsuũ: & iterũ in altero paruo
panno misit alterã harenã: & portabat antese: Uidentes autẽ
c& eripatres: requisierunt abeo quode&̃ hoc exemplum:
Etrespondit dicens: Iste saccus quihab& multa harenã mea
peccata sunt : qm̃ plurimȩ sunt iniquitates meae & eccedi¬
misi ea post dorsũmeũ: nolens illa uidere. ut proipsis doleã
uel plangã: Et eccepauca hȩc delicta fratrismei ante ocu¬
los meosposiu: & crucior in ipsis condẽ nans fratrẽ: Sed non opor¬
t& sic iudicare : sed magis me antemea ad ducere & de ipsis cogi¬
tare & rogare dm̃. ut indulgeat mihi: Quodaudientes patre
dixerunt: Inueritate. hȩc iua salutis cxxuiIi¬
enit aliquando abbasisaac incenobiũ & uidit illie sra¬
tre neglegentem &iratus iussit eũ expellidece nobio
umergo regrederetur ad habitaculũ suũ uenit angelusdñi:
& sterit ante ostiũ cellȩtius dicens nonte ꝑmitto ingredi:

Expanded text:
rena, et portabat in dorso suo, et iterum in alio parvo panno misit alteram arenam, et portabat ante se. Videntes autem caeteri fratres, requisierunt ab eo quod esset hoc exemplum; et respondit, dicens: Iste saccus, qui habet multam arenam, mea peccata sunt, quoniam plurimae sunt iniquitates meae, et ecce dimisi ea post dorsum meum, nolens illa videre, ut pro illis doleam vel plangam. Et ecce pauca haec delicta fratris mei ante oculos meos posui, et crucior in ipsis condemnans fratrem. Sed non oportet sic judicare, sed magis ante me adducere, et de ipsis cogitare, et rogare Deum, ut indulgeat mihi. Qued audientes Patres, dixerunt: In veritate haec est via salutis. 137. Venit aliquando abbas Isaac in coenobium, et vidit illic fratrem negligentem, et iratus jussit eum expelli de coenobio. Cum ergo regrederetur ad habitaculum suum, venit angelus Domini et stetit ante ostium cellulae ejus, dicens: Non te permitto ingredi.
Abbreviated transcription (Latin):
maneret ille quiseni ministrabat. inuenta domo eius: con
pulsass& oftium contigit ut nemoexillis inueniretur inclo¬
moprȩter unam filiã illius ministrantis: Quȩ cũ aperuisse
ostium & frat̾ eandẽ depatre eius requirer& tur tot dix¬
bus tar dass&. illa hortabatur eũ ingredi indomũ simul &
trahebat eũ: Cum autẽ ille nonad quiescer&: illa inualuit
&traxit eũ adse: Cumautẽ uidiss& ille quia ad peccatũrahe¬
batur: & arguebant cũ cogitationes. ingemuit. & clamauit
dicens adedeũ: Dñe propt̃ orationẽ eius. qui me miste sil¬
uame in hachora: Et cum hoc dixiss&. subito inuentus est
adflum̃ iuxtamonasteriũ suum: & reuersus.ẽ. ad patrem
sine macula:
uo fratrescarnales uenerunt in quodam monasterio¬
abitare: & unus exipsis erat religiosus ualde alter
habens oboedientiã grandẽ: Cũergo abbas precipere illi
fachoc & facer&: &iterum fac illud & faciebat. Et in hoc

Expanded text:
maneret ille qui seni ministrabat, inventa domo, cum maneret ille qui seni ministrabat, inventa domo, cum pulsasset ostium, contigit ut nemo ex illis inveniretur in domo, praeter unam filiam illius ministrantis. Quae cum aperuisset ostium, et frater eamdem pro patre ejus requireret, cur tot dieum ingredi domum simul, et trahebat eum. Cum autem ille non acquiesceret, illa invaluit, et traxit eum ad se. Cum autem vidisset ille quia ad peccatum trahebatur, et urgebant eum cogitationes, ingemuit, et clamavit, dicens ad Deum: Domine, propter orationem ejus qui me misit, salva me in hac hora. Et cum hoc dixisset, subito inventus est ad flumen juxta monasterium suum, et reversus est ad Patrem sine macula. uo fratres carnales venerunt in quoddam monasteriuhabitare, et unus ex ipsis erat religiosus valde, alter habens obedientiam grandem . Cum ergo abbas praeciperet illi: Fac hoc, et faceret. Et iterum: Fac illud, et faceret. Et in hoc
Abbreviated transcription (Latin):
Ve nerunł autẽ postom̃s ad cellã marci & cũpulsassenł ostiũ
uocauit abbas silua nꝰ nom̃eiꝰ: Ille autẽ moxut audiuit uocẽ
senis foris egressus ẽ. Et in gressus abba incellã marci qm̃seru¬
torerat: cir cauitquat̃nionẽ quẽ scribebat: & inuenit qđ
inqua hora uocat᷑ ẽ. Iit terã quã faciebat mediam dereliquit.
tantũ modo ut oboedientiã ad impler&: Noluit autẽ post
uidã senex solitarius habebat quendam ministrantem
& seni necessaria defecissent: & neq qđ operaret᷑ haber& neq
qđ reficer&. Et propt̃ hoetristass&. dicit discipulo suo. uadeitae
inuicũ. atille respondit Qđiuspat᷑. faciã. limebat autẽ bater
accedere ad uicũ ꝓpt̃ scandalũ etam̃ uto boe dr& patri
promisit se iturũ: Diciteisenex: Quia confido inlm̃ patrũ
nr̃orũ quia proteg&te. ab om̃i tẽptatione: Et facta oratione
transmisit eũ: Cum autẽ ueniss& frat̾ inuicũ. & requisiss& quo

Expanded text:
Venerunt autem post omnes ad cellam Marci, et cum pulsassent ostium, vocavit abbas Silvanus nomen ejus; ille autem mox ut audivit vocem senis, foras egressus est. Et ingressus abbas in cellam Marci, quoniam scriptor erat, reperit quaternionem quem scribebat, et invenit quod in qua hora vocatus est, litteram quam faciebat, mediam dereliquit, tantummodo ut obedientiam adimpleret. Noluit autem post dientiam diligit. 144. Quidam senex solitarius habebat quemdam ministrantem  seni necessaria defecissent, et neque quod operaretur haberet, et quo reficeretur, et propter hoc tristaretur, dixit discipulo suo: Vade in vicum. At ille respondit: Quod vis, Pater, faciam. Timebat autem frater accedere ad vicum propter scandalum, et tamen ut obediret Patri, promisit se iturum. Dixit ei senex: Quia confido in Deo patrum nostrorum quod protegat te ab omni tentatione. Et facta oratione transmisit eum. Cum autem venisset frater in vicum, et requisisset quo
Abbreviated transcription (Latin):
uid& ds̃ ab sconsa cordis & non illũ ꝑmituit ut aucliarinese dit
qđilli preceptũest: quiamanifestũ e opusdĩ qđ fit propt̃ di
&ira cundia uel contur batione: ex inimico sunt:
Ibbassiluanꝰ habebat discipulum nomine marcũ cuiusoboe¬
dientia erat magna & proꝑterea senior diligebat eũ: Habe¬
bat autẽ & aliosundecim discipulos quitristabant᷑ ea qđ ilũ
plus cdiliger& Qł post quã alii sene& audier mesti uenerua

Expanded text:
absconsa cordis, non illum permittit ut audiat, ne faciat quod illi praeceptum est, quia manifestum est opus Dei, quod fit propter Deum, et iracundia, vel conturbatione, ex inimico sunt. Abbas Silvanus habebat discipulum, nomine Marcum, cujus obedientia erat magna, et propterea senior diligebat eum . Habebat autem et alios undecim discipulos, qui contristabantur eo quod illum plus diligeret. 521 Quod postquam alii senes audierunt, moesti venerunt
Abbreviated transcription (Latin):
suiero aurits ꝑigns probatus a magnis admaiora procedis Nran iero
ergosrat. Sienĩ dñsteuilt incorporetorquere: tuquisis qui moleste
uno anio nulla ciinualitudo continger& & prdpterta flebat
e&x grauiter ferebat dicens: Reliquis timedomine:
& noluistime praesenti anno uisitare:¬

Expanded text:
s, per ignem probatus a magnis ad majora procedis. Ne anxieris ergo, frater; si enim Deus te vult in corpore torqueri, tu qui sis, qui moleste uno anno nulla eum valetudo contingeret. Et propterea flebat, et graviter ferebat, dicens: Reliquisti me, Domine, et noluisti me praesenti hoc anno visitare
Abbreviated transcription (Latin):
ũ sederent quidam sr̃s ꝓpe abbatẽ poemenẽ unus alte¬
ũ. quendam fratrẽ lauda uit dicens Bonũ est ille frat᷑.
nesciens Quid illi responder& petebat dicens Dic mihi abbo
quidest mala horrere : cuisenexait: Ille horr& mala qui
sua peccata propria horr&. & omnem sratrẽ suũ beatificat
uidam frat̃. requisut ab batem pormenem dicens:¬
Quomodo potest uitare homo. neloquat᷑ malum
deꝓximosuo : respandit senex. Ego & proimus meus
cdue sumus imagines: Cumergomeũ imaginẽ prospexero
& reprehenderome: inuenitur imago fratrismei apudme
uenerabilis: Quando autẽ meã lauda uero tunc fratrismei.
imaginẽ. prauã respicio. Tuncergo dealio non detracto

Expanded text:
um sederent quidam fratres prope abbatem Poemenem, unus alium quemdam fratrem laudavit, dicens: Bonus est ille frater,nesciens quid ei responderet, petebat dicens: Dic mihi, abba, quid est malum horrere? Cui senex ait: Ille horret mala, qui sua peccata propria horret, et omnem fratrem suum beatificat Quidam frater requisivit abbatem Poemenem, dicens:Quomodo potest homo vitare ne loquatur malum de proximo suo ? Respondit senex: Ego et proximus meus duae imagines sumus; cum ergo meam prospexero, et reprehendero me, invenitur imago fratris mei apud me venerabilis. Quando autem meam laudavero, tunc fratris mei imaginem pravam respicio. Tunc ergo de alio non detracto,
Abbreviated transcription (Latin):
trans ferrent: Tempus enĩ est inquid ut abhuris modis tudiis
transeamus: net enĩ semꝑ pueri. & semꝑ infanteseẽ. debemus:
ed aliquando iã adspiritalia & altiora conscendere. & uiroꝵ
sensus capere. atq ad ꝑfectionẽ sumere intellegentiã : ut possi¬
mus uirtutib: animi enitescere : Sed& multa alia dehoc uiro
scõ homotlĩ apelles. narratione nob fidelissima cõm̃dauit.
Quae cuncta conscri bere & ꝑlongũ uid&ur : & ꝓmagnitudi¬
nesui non nullis. fortasse auedientiũ uix credibil

Expanded text:
transferrent. Tempus enim, inquit, est ut ad hujusmodi studia transferrent. Tempus enim, inquit, est ut ad hujusmodi studia transeamus: neque enim semper pueri, et semper infantes esse debemus, sed aliquando jam ad spiritalia et altiora conscendere, et virorum sensus capere, atque ad perfectiorem subire intelligentiam, ut possimus virtutibus animi enitescere. Sed et multa alia de hoc viro sanctus homo Dei Apelles narratione nobis fidelissima commendavit, quae cuncta conscribere et longum videtur, et pro magnitudine sui, nonnullis audientium vix credibil
Abbreviated transcription (Latin):
Habuit autẽ et hanc gratiã suꝑom̃s patres. & c&tros homunes:
ut umius cuiusq srm̃ deuicinis monasterus. conuersatio cireuela¬
rour : ita ut scriber& ad patres ipsorũ. & cõmoner& quochille &
ille sẽgnit̃ agunt. necrectũ intimoredĩ ꝓpositũ gerunt: Ille nͦ
& ille infide & animi uirtute ꝓficiunt: Sed& ad ipsos fr̃s scribe¬
bat: aliiquidem qđ multũ tediosi essent erga fr̃s. & pus illi. ani¬
mo ergapatientiã: Ali uero quod bene constant̃ &x sollicite
agerent & sufficienter consolarentur fr̃s: & quid huic meriti
piurtutibus quiduero illi ꝓcorreptione inminer& ad ño ꝓigna uia
p̃dicabat. Etitacorũ quia sentes erant actus. & tausas & merita
& neglegentias describebat: utaudientes hidequib dicebatur.
conscientia conuictinegare non possent: Docebat autẽ om̃s ut
auisibilib: reb & corporris: animos ad inuisi bilia & incorporra

Expanded text:
Habuit autem et hanc gratiam super omnes patres et caeteros homines, Habuit autem et hanc gratiam super omnes patres et caeteros homines, ut uniuscujusque fratrum de vicinis monasteriis conversatio ei revelaretur, ita ut scriberet ad patres ipsorum, et commoneret quod illi et illi segniter agerent, nec rectum in timore Dei propositum gerunt: illi vero et illi in fide et animi virtute proficiunt. Sed et ad ipsos fratres scribebat, aliis quidem quod multum taediosi essent erga fratres, et pusillo animo erga patientiam, aliis vero quod bene, constanter et sollicite agerent, et sufficienter consolarentur fratres. Et quid huic meriti pro virtutibus, quid vero illi correptionis immineret a Domino pro ignavia praedicabat, et ita eorum qui absentes erant, actus et caussas, ac merita, vel negligentiam describebat, ut audientes hi de quibus dicebatur, conscientia convicti negare non possent. Docebat autem omnes, ut a visibilibus et corporeis rebus animos ad invisibilia et incorporea