comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
si ita est quid est cãe qͥn si zeuoĩs rõ ĩꝯsentaneũ sit sans
magnã uimi ĩ ñtute eẽ ad beate uiuẽdũ liceat idẽ ꝑ ipate¬
ticis dic̾e. rem eĩ opior spectari oꝑtere nõ u̾ba. M Tu qui¬
dem tabellis obsignatis agis mecũ ⁊ cestificaus quid
dixeum aliqũ aut scripserim cũ aliis isto mͦ qui legi¬

Expanded text:
 si Zenonis rationi consentaneum sit satis magnam vim in virtute esse ad beate vivendum, liceat idem Peripateticis dicere? rem enim opinor spectari oportere, non verba. Tu quidem tabellis obsignatis agis mecum et testificaris, quid dixerim aliquando aut scripserim. cum aliis isto modo, qui legi
Abbreviated transcription (Latin):
sius micteretur in suo quidq gn̾e ꝑfectũ ẽẽ uoluit. Ita¬
q ⁊ arbores ites ⁊ ea q̃ st̃ hũiliorã. Neq se tolłere a t̾ra
alicmiꝰ posst̃. alia semꝑ uirent alia yeme nidata uern
tp̃e tepefacta frondescũt. Neq est ullũ ꝙ nõ ita nigeat
interiore quodã metu. ⁊ sius in quoq semĩb ĩclusis
ut aut flores aut fruges fundat aut bactas oĩa q ĩ omĩ¬
b qnͣtũ ĩ ip̃is sit nlła ui ĩpediente ꝑfecta suit. Fociliꝰ
las ẽẽ uelit. alias uolucres celo fim libero serpentes
las abditas terra q tectas atq eaꝵ q̃q suũ tenens mu¬
nus cũ ĩdisꝑaris aĩmantis uitã tnͣsire nõ possit man
in lege nature. Et ut besius aliud alii p̾cipin a natura
datũ est qd̾ suũ queq retineus n ͨ discedit ab eo sic hoĩ qͥ
uina cũ alio nlło ñ cũ ip̃o deo si hoc fas ẽ dictu ꝯperari pot̃
Hic qͥ si est excultus ⁊ si eiꝰ acies ita curata est ut ne te¬

Expanded text:
suis niteretur, in suo quidque genere perfectum esse voluit. itaque et arbores et vites et ea, quae sunt humiliora neque se tollere a terra altius possunt, alia semper virent, alia hieme nudata verno tempore tepefacta frondescunt, neque est ullum quod non ita vigeat interiore quodam motu et suis in quoque seminibus inclusis, ut aut flores aut fruges fundat aut bacas, omniaque in omnibus, quantum in ipsis sit, nulla vi impediente perfecta sint. facilius las esse voluit, alias volucres caelo frui libero, serpentislas abditas terraque tectas. atque earum quaeque suum tenens munus, cum in disparis animantis vitam transire non possit, manet in lege naturae. et ut bestiis aliud alii praecipui a natura datum est, quod suum quaeque retinet nec discedit ab eo, sic homini vina cum alio nullo nisi cum ipso deo, si hoc fas est dictu, comparari potest. hic igitur si est excultus et si eius acies ita curata est, ut ne cae
Abbreviated transcription (Latin):
pertate terreri oĩa que sͥ inse se ẽẽ poĩta n ͨ ẽẽ quicꝙͣ exẽ
suã potestatẽ qd̾ ducant ĩ honis nr ͨ hut n ͨ hec lequi que
sunt magni cuustã ⁊ altiuiri ⁊ eadẽ q mulgas p̃ mci¬
lis ⁊ bonis uu̾are ꝯcedi ułło modo pot̾. Qua glia com¬
motus epicurꝰ exoritur cui ⁊̃ si displicet uidetur seupp
diceret si ipẽ se audiret. Quid ẽ eĩ ꝯd̾ minꝰ ꝯueriitt ꝙͣ¬

Expanded text:
pertate terreri, omniaque sibi in sese esse posita, nec esse quicquam extra pertate terreri, omniaque sibi in sese esse posita, nec esse quicquam extra suam potestatem, quod ducant in bonis. nunc et t magni cuiusdam et alti viri, et eadem, quae vulgus, in malis et bonis numerare concedi nullo modo potest. qua gloria commotus Epicurus exoritur; cui etiam, si dis placet, videtur semper ed numquam id diceret, si ipse se audiret. quid est enim quod minus
Abbreviated transcription (Latin):
turba quedã pauꝑtas ignobiitas hũilitas collitudo aui¬
nuslio suoꝵ grauẽs dolores corꝑis ꝑdita uallitudo/ debi¬
litas cecitas / interitus patrie exiliũ / ẜuitus. Denq ĩ hii
hec cañs ĩportant qͥ ĩsapientẽ pt̃ maiurere. at si ea ma
la sut̃ quis põt p̾stare suꝑ saꝑientẽ beatissimã fore cũ ĩ
hominib hiis uno tp̃e ẽẽ possĩt. Non gͥ facile concedone¬
q bruto meo neq ꝯuid̾nib magistus. ⁊Iec ueterib illis
aristotili spensippo zenocrati pole momi. ut cũ ea q̃ supͣ e¬
ninieram in malis m̾ient / idẽ dicant semꝑ beatũ eẽ
sapientem quos sititulus hic delectat in sigñs ut pułsi¬
cet pictagora socrate platone dignistimꝰ indicãt aliqñ
illa quoꝵ splendoͬ capunitur uires ualitudĩe pulcrrtudi¬
nem diuicias honores opes otempnere eaq hiis qua sũ¬
ꝓ nichilo duc̾e. tũ poterũt clarissima uoce ꝓfiteri se naꝙ
fortune impetu nec młtitudĩs opĩone nec dolo⁊e nͨ pan¬

Expanded text:
 humilitas, solitudo, amissio suorum, graves dolores corporis, perdita valetudo, debilitas, caecitas, interitus patriae, exilium, servitus denique. in his haec casus importat, qui in sapientem potest incurrere.s potest praestare semper sapientem beatum fore, cum vel in omnibus is uno tempore esse possit? non igitur facile concedo neque Bruto meo neque communibus magistris nec veteribus illis, Aristoteli Speusippo Xenocrati Polemoni, ut, cum ea quae supra enumeravi in malis numerent, idem dicant semper beatum esse sapientem. quos si titulus hic delectat insignis et pulcher, Pythagora Socrate Platone dignissimus, inducant animum illa, quorum splendore capiuntur, vires valetudinem pulchritudinem divitias honores opes contemnere eaque, qua nihilo ducere: tum poterunt clarissima voce profiteri se neque fortunae impetu nec multitudinis opinione nec dolore nec pau
Abbreviated transcription (Latin):
uideamꝰ qui dicendi st beati. Equidẽ hos existimo q̃ st̃ in
bonis nullo adiũcto malo. ⁊ Ieq ulla alia huic u̾bo cũ be¬
atũ dicimꝰ subĩcta notio est. Risi secretis eĩ malis oĩ¬
bus cumulata bonoꝵ eplexio hanc asseqͥ uirtꝰ si q̃dꝙͣ p̾te¬

Expanded text:
videamus, qui dicendi sint beati. equidem eos existimo, qui sint in videamus, qui dicendi sint beati. equidem eos existimo, qui sint in bonis nullo adiuncto malo; neque ulla alia huic verbo, cum beatum dicimus, subiecta notio est nisi secretis malis omnibus cumulata bonorum complexio. hanc assequi virtus, si
Abbreviated transcription (Latin):
dicit qui cũ dolorem nõ m ͦ maxamũ malũ s solũ in¬
lum ⁊̃ duxerit toto corpore opprum possit dolorib a
⁊ uerbis metrodorꝰ. Occupaui te iniquit fortuna acqe
pi ouĩs q aditus tuos interusi ut ad me aspirare uõ
posses. Preclare si austochius aut̃ si stoicus zenon di¬
ceret qui ñ qd̃ turpe eẽt nichil malũ duceret. Tu icͦꝰ me¬
trodere qui o miẽ bonũ inuiscenb medulisq ꝯdideris
et diffinieris sũmũ bonũ firma corporis affectione
explorata q spe ꝯtineri fortune aditus int̾cuxisti qͥ
mic̃ isto bono iam expoliari potes. at is qui capiunt
aut᷑ disputantis ilłd est nõ quidq dicat s quid cui q
dicendum sit uid̾e uelut in ea ip̃a sũa quã in hac disputaco
suscepimꝰ onĩs bouos semꝑ bea tos uolumꝰ ẽẽ. Oninib eĩ¬
iistructos ⁊ ornatos cũ sap̃ientes cũ uiros bonos diciurꝰ.

Expanded text:
dicit, qui, cum dolorem non modo maxumum malum, sed solum madicit, qui, cum dolorem non modo maxumum malum, sed solum malum etiam dixerit, toto corpore opprimi possit doloribus aem melioribus etiam verbis Metrodorus: occupavi te inquit, Fortuna, atque cepi omnisque aditus tuos interclusi, ut ad me adspirare non posses. praeclare, si Aristo Chius aut si Stoicus Zenon diceret, qui, nisi quod turpe esset, nihil malum duceret; tu vero, Metrodore, qui omne bonum in visceribus medullisque condideris et definieris summum bonum firma corporis adfectione explorataque eius spe contineri, Fortunae aditus interclusisti? quo modo? isto enim bono iam exspoliari potes. Atqui his capiuntuautem disputantis illud est, non quid quisque dicat, sed quid cuique dicendum sit, videre. velut in ea ipsa sententia, quam in hac disputatione suscepimus, omnis bonos semper beatos volumus esse. quos diinstructos et ornatos tum sapientis, tum viros bonos dicimus.
Abbreviated transcription (Latin):
atus eẽ nõ possit. In eo ⁊̃ putatur dic̾e ĩ rotã .i. genꝰ qd̾¬
dam tormenti apud grecos beatũ nõ ascendere. Nõ usꝙ̃
id quidem dicit oĩo s que dicit oĩo ualent. possũ gͥ cui
gessern in malis cẽ dolores corporis ĩ malis naufu¬
gia fortune huic suitensere dicentis nõ omĩs bonos eẽ
bratos cũ ĩ om̃s bonos ea q̃ ille ĩ malis numerat cadere
ꝯstanciꝰ. si enĩ tot st in corpore bona tot extra corpꝰ ĩ ca¬
lu atq fortuua. ⁊ion me ꝯsentaneũ ẽ plus fortunã q
dna reꝵ sit ⁊ externaꝵ ⁊ ad corpus ꝑtinenciũ ꝙͣ ꝯsciliũ
nałe. An maliuꝰ epicureũ imitari qui młta p̾clare se¬
pe dicit ꝙͣ eĩ sibi ꝯstant̾ ꝯueniẽter q dicat nõ laborat
nes diceret nõ is qui finẽ bonoꝵ uoluptatẽ ẽẽ dixerit. Ne
liꝯ ꝙͣ fortunã exiguã int̾ uenire sapienti. S hoc is ne

Expanded text:
atus esse non possit. in eo etiam putatur dicere in rotam— id est genus quodatus esse non possit. in eo etiam putatur dicere in rotam— id est genus quoddam tormenti apud Graecos—beatam vitam non escendere. non usquam id quidem dicit omnino, sed quae dicit, idem valent. possum igitur, cui concesserim in malis esse dolores corporis, in malis naufragia fortunae, huic suscensere dicenti non omnis bonos esse beatos, cum in omnis bonos ea, quae ille in malis numerat, cadere constantius. si enim tot sunt in corpore bona, tot extra corpus in casu atque fortuna, nonne consentaneum est plus fortunam, quae domina rerum sit et externarum et ad corpus pertinentium, quam consilium valere? An malumus Epicurum imitari? qui multa praeclare saepe dicit; quam enim sibi constanter convenienterque dicat, non laborat.nes diceret, non is qui finem bonorum voluptatem esse dixerit. neglius quam: fortunam exiguam intervenire sapienti? sed hoc isne
Abbreviated transcription (Latin):
udentur. Nam qui beatus nõ intelligo quidredem¬
rat ut sit beacior. Si est enĩ ad̾ desit ne beatus ꝯuidem
est. ⁊ quid ex maiore ꝑte unã ꝙ̃q ꝑtem appellari specta¬
u q dicut̃ est ñ isto mͦ ualeat. Cũ uͦ m genera malo¬
tum ẽẽ dicant qui duoꝵ geneꝵ malis omĩb urgear
ut oĩa aduersa suit infortuna omĩb a oppersũ corpus
et ꝯfectũ dolorib huic paul ulũ ne ad beatã intã de eẽ
dicemꝰ nõ mꝭ ad beatissima. Hoc illud est ꝙ theo phi¬
ttrus sustiu̾e nõ potinit. ⁊iã cũ statina uerbera tomu¬
ta cruciatus patrie eu̾siones ex alia orbitates/ magnitẽ
uim here ad male misereq inuẽdũ/ nõ ẽ ausus elate
et ample loqui cũ hiu̾iliter demsseq sentiret. Quã
bene nõ quentur ꝯstanter quidẽ certe itaq n picid̾e
bus pͥuũ in eo libro quẽ scripsit de uita beata in qͦ młta
disputat. Qm̃obrem is qui torqueatur qui crucieturbe¬

Expanded text:
dentur. nam et, qui beatus est, non intellego quid requirat, ut sit beatior—si est enim quod desit, ne beatus quidem est—, et quod ex maiore parte unam quamque rem appellari spectarique dicunt, est ubi id isto modo valeat; cum vero tria genera malorum esse dicant, qui duorum generum malis omnibus urgeatur, ut omnia advorsa sint in fortuna, omnibus oppressum corpus et confectum doleatissimam? Hoc illud est, quod Theophrastus sustinere non potuit. nam cum statuisset verbera, tormenta, cruciatus, patriae eversiones, exilia, orbitates magnam vim habere ad male misereque vivendum, non est ausus elate et ample loqui, cum humiliter demisseque sentiret. quam bene, non quaeritur, constanter quidem certe. itaque mihi plabus primum in eo libro quem scripsit de vita beata, in quo multa disputat, quam ob rem is, qui torqueatur qui crucietur, be
Abbreviated transcription (Latin):
auniocho sepe et cũ austone imꝑ cũ athenis ĩ pator cipõ
eum diu̾sa reꝵ dessencio funt mͣ enĩ nõ indebtitier cens¬
ꝙͣ eẽ besitus posse cũ ĩ malis ect̃ In malis aĩ sapientem
eẽ posse. si eeut̃ ulla corporis aut fortime nt la dtc̃e bã¬
tur hec que scripsit eciã antiochꝰ locis płrib ututẽ me¬

Expanded text:
 cum Athenis imperator apud eum deversarer, dissensio fuit. mihi enim non videbatur quisquam esse beatus posse, cum in malis esset; in malis autem sapientem esse posse, si essent ulla corporis aut fortunae mala. dicebantur haec, quae scripsit etiam Antiochus locis pluribus,
Abbreviated transcription (Latin):
ecsñ bes ee sapientes. ⁊ Iec uero athalas sbstĩe celuui nec
promoteus attistus caucaso. nec stellatus cepheus c ĩoro¬
re qrucro filia traderiet᷑ ñ celestium diuina cogͥtio uoñ
eos ad enor en sabule trad idiss a quib ducti dencepe
cons qui in reꝵ ꝯtemp lacõẽ studia ponebant capiep
et ha bebantur ⁊ noĩabantur id q eoꝵ nom e us adpi¬
etigore manauit etatem. Que cuit scubit aiuditor ple¬

Expanded text:
s esse sapientis. nec vero Atlans sustinere caelum nec Prometheus adfixus Caucaso nec stellatus Cepheus cum uxore genero filia traderetur, nisi caelestium divina cognitio nomen eorum ad errorem fabulae traduxisset. a quibus ducti deinceps omnes, qui in rerum contemplatione studia ponebant, sapientes et habebantur et nominabantur, idque eorum nomen usque ad Pythagorae manavit aetatem. quem, ut scribit auditor Pla
Abbreviated transcription (Latin):
alioꝵ ⁊ ex nrã fortasse mollicia nõ ex ip̃a uͥtute de uurta¬
tis robore existuno. Ina si mõ est ulla uitus quã dubitaci¬
Culpa q in oĩ tarens p̾ter se ipãm nichil tenset ad se ꝑti¬
nere. ⁊ Ios aut̾ oĩa adu̾sa tñ ueniẽcia metu augentes cũ¬

Expanded text:
aliorum, et ex nostra fortasse mollitie, non ex ipsa virtute, de virtualiorum, et ex nostra fortasse mollitie, non ex ipsa virtute, de virtutis robore existimo. Illa enim, simodo est ulla virtus quam dubitaculpaque omni carens, praeter se ipsam, nihil censet ad se pertinere.
Abbreviated transcription (Latin):
Quod si ab hiis inuẽta ⁊ ꝑfecta uirtus est. ⁊ si p̾sidii ad bẽ
iuuẽdũ in uirtute satis est. Quis est qui nõ p̾clare ab ilł
poĩtam ⁊ a nob̾ susceptam oꝑam philosophandi arbitͤ¬
tur. Mi aũt uirtus sb̃iecta subuarios in certos q casꝰ
faniula fortune est. ⁊ ꝯec tantaꝵ uiriũ est ut se ip̃atueatu
uereor ue nõ tam uirtutis fiducia int̾rendũ nob̾ ad sp̃e
bẽ inuẽdi ꝙͣ uota facienda ideant᷑. Equidẽ eos caũs in
quib me fortuna uehemient̾ exerant mecũ ip̃e ꝯsiderã
huic incipio sine diffid̾e̾. Interdũ ⁊ hũa in gn̾is in becilli¬
tatem fragillitatẽ q extimescere. uereoᷤ eĩ ne nͣaͣ cũ corpo¬
ra nob̾ infiria dediss. Hiis q ⁊ morbos insanabiles udo¬
ut ⁊ corpor dolorib ꝯguientes ⁊ seꝑatu suis angor¬
b ⁊ molestiis implicatos. S ĩ hec̾ me ip̃e castigo ꝯd̾ ex

Expanded text:
quodsi ab is inventa et perfecta virtus est, et si praesidii ad beate quodsi ab is inventa et perfecta virtus est, et si praesidii ad beate vivendum in virtute satis est, quis est qui non praeclare et ab illis positam et a nobis susceptam operam philosophandi arbitretur? sin autem virtus subiecta sub varios incertosque casus famula fortunae est nec tantarum virium est, ut se ipsa tueatur, vereor ne non tam virtutis fiducia nitendum nobis ad spem beate vivendi quam vota facienda videantur. equidem eos casus, in quibus me fortuna vehementer exercuit, mecum ipse considerans huic incipio sententiae diffidere interdum et humani generis imbecillitatem fragilitatemque extimescere. vereor enim ne natura, cum corpora nobis infirma dedisset isque et morbos insanabilis et dorit, et corporum doloribus congruentes, et separatim suis angoribus et molestiis implicatos. Sed in hoc me ipse castigo, quod ex
Abbreviated transcription (Latin):
et uolũ tanos eti re que suscipi qd̃ ita rectũ eẽ indeatur.
cturam pollicetur. Demius gͥ nos huic excolendos patian¬
q nos cauari. I. Iiis enũ malis incidentib nõ m ͦ beati.s
ne sam quidẽ eẽ possumꝰ. aut gͣ negemꝰ quidꝙͣ rõne con¬
tidiumenta ⁊ auxilia petamꝰ uene beateq inuẽdi. Liber¬
Nnitus hic dies brute fiuẽ faciet quintus.¬
tusculana ꝵ disputa cõnũ. Quo die a nobis
ea de re quã tu ex omib maxie probas dispu¬
Statũ placere eĩ tibi ad modũ sensi ⁊ ex eo lib ͦ
quẽ ad me accuratissiẽ scripsisti. ⁊ młtis ser¬
monib tuis uͥtutem ad bẽ niuendũ se ipãm eẽ ꝯtentam
Quid si difficille ẽ ꝓbaturã pp̃uaria ⁊ tam mła tormen
ta fortune tale tñ est ut ut elaborandũ sit quo faciliꝰ pro¬
gnificentiꝰ q dicatur. Nam cũ ea cã impulerit eos qui
totos se ĩ opt̃io uite statu exquirendo collocarent. Profett
spe bẽ uiuendi tanta in eo studio curã operã q posuerut

Expanded text:
et voluntarios ea reque suscipi, quod ita rectum esse videatur. cturam pollicetur. demus igitur nos huic excolendos patiamurque nos sanari. his enim malis insidentibus non modo beati, sed ne sani quidem esse possumus. aut igitur negemus quicquam ratione conadiumenta et auxilia petamus bene beateque vivendi. Quintus hic dies, Brute, finem faciet Tusculanarum disputationum, quo die est a nobis ea de re, quam tu ex omnibus maxime probas, disputatum. placere enim tibi admodum sensi et ex eo libro, quem ad me accuratissime scripsisti, et ex multis sermonibus tuis virtutem ad beate vivendum se ipsa esse contentam. quod etsi diffita fortunae. Tale tamen est, ut elaborandum sit, quo facilius prosque dicatur. nam cum ea causa impulerit eos qui totos se in optumo vitae statu exquirendo conlocarent, profecto spe beate vivendi tantam in eo studio curam operamque posuerunt.
Abbreviated transcription (Latin):
le est qd̃ aut̃ letabile id p̾dicandũ ⁊ prese ferendũ. Quod
tale aut̃ id eciã glonosum. Si no gloriosũ certe laudabi
lũ g̾ bonũ qd̃ honestũ. Ex quo efficitur honestate una i¬
tã ꝯtiue beatam. ⁊ Ion st̃ gͥ ea boua dicenda n ͨ hñda quib
habundantẽ lic eẽ miseruuũ. an dubitas qn p̾stans ua
litudĩe urib forma acerimis integerrinus q sensib
res ĩperia opes głiam si fuerit is qui hec hab ĩ iustꝰ inte¬
perans tunidꝰ habeti ingemo atq nłło dubitabis n ͨ eũ
ius sic beata uita ex sius milib ꝑtib effici debebat Qd
si ita est ex bonis q̃ sola honesta st̃ efficiendũ ẽ btmu. Ea
mixta ex disuinlib si erut honestũ ex hiis effici meli
potent. Quo detracto qd̾ poterit btm ĩtelligi. Et enĩ
quid qͥd est qd̾̃ bonũ sit id expectendũ est. Quod aut ex¬
pectendũ id certe aprobandũ quod aut̃ aprobauens id

Expanded text:
le est; quod autem laetabile, id praedicandum et prae se ferendum; quod tale autem, id etiam gloriosum; si vero gloriosum, certe laudabillum igitur bonum, quod honestum; ex quo efficitur honestate una vitam contineri beatam. Non sunt igitur ea bona dicenda nec habenda, quibus abundantem licet esse miserrimum. letudine, viribus, forma, acerrimis integerrimisque sensibusres, imperia, opes, gloriam, si fuerit is qui haec habet, injustus, intemperans, timidus, hebeti ingenio atque nullo, dubitabisnenis, sic beata vita ex sui similibus partibus effici debeat. quod si ita est, ex bonis, quae sola honesta sunt, efficiendum est beatum; ea mixta ex dissimilibus si erunt, honestum ex is effici nihil poterit; quo detracto quid poterit beatum intellegi? Etenim, quicquid est, quod bonum sit, id expetendum est; quod autem expet
Abbreviated transcription (Latin):
tiũ pono tuo.d. ⁊ Ior dubito u ͨ id inĩc agitur tu ullũs qũ¬
tũ staies s de hoc qd̾ i̾ dix inder quale sit de quo a tedi¬
sx utati uolo. m N Iempe negas ad bẽniuendũ scitis po¬
stuatatenuꝰ prorsus nego. m Q uio ad recte houe¬
sid laudabuit postremo ad bene inuẽdũ satis ne est pr¬
le unutit̾itute.d Certe satis. m Potes gͥ aut qui ma¬

Expanded text:
pono tuo. Non dubito, nec id nunc agitur, tu illum quantum ames, sed hoc, quod mihi dixi videri, quale sit, de quo a te disputari volo. Nempe negas ad beate vivendum satis posse virtutem? Prorsus nego. Quid? ad recte honeste laudabiliter, postremo ad bene vivendum satisne est praesidi in virtute? Certe satis. Potes igitur aut, qui ma
Abbreviated transcription (Latin):
indignꝰ hẽre possit ĩ bonis nõ nũo. Qd̾ eiũ est bonũ
id nõ quis hẽre pot̃. Onucto nobilitatẽ famã q po¬
pularem stultoꝵ ĩpħoꝵ imꝓboꝵ q ꝯsensu excitatã
hec que st̃ mĩa tamͣ bona dicantur necc̃e est. Candid
is. ea si boua dicemꝰ quid erit in phi grauitate ꝙͣ in
nulgi opĩoe stultoꝵ q turbã qd̃ dicantur aut gramꝰ
a ut grandiꝰ. at enĩ eadem sto ici precipua uł ꝓducta
dicunt que bona isti dict̃ illi quidem. S hiis uicau
btãm ꝯpleri negant. hii ã siue ẽẽ ulłam putant aut
si sic bta beatissimã certe negat. Nos a ũt uolumꝰ bet¬
tissimam. Idq nobis socratica illa ꝯclusione confirmatur
Sic eiũ pnͣceps ille pħe disserebat qualis cuiusq aĩ aff¬
tus eẽt t̾alẽ ẽẽ hoĩem. Qualis aut hõ ipẽ eẽt talem eiꝰ

Expanded text:
re possit, in bonis non numero; quod enim est bonum, id non quivis habere potest—, omitto nobilitatem famamque popularem stultorum inproborumque consensu excitatam: haec, quae sunt minima, tamen bona dicantur necesse est, candiduli oris. ea si bona ducemus, quid erit in philosophi gravitate quam in volgi opinione stultorumque turba quod dicatur aut gravius aut grandius? At enim eadem Stoici praecipua vel producta dicunt, quae bona isti. dicunt illi quidem, sed is vitam beatam compleri negant; hi autem sine is esse nullam putant aut, si sit beata, beatissimam certe negant. nos autem volumus beatissimam, idque nobis Socratica illa conclusione confirmatur. sic enim princeps ille philosophiae disserebat: qualis cuiusque animi adfectus esset, talem esse hominem; qualis autem homo ipse esset, talem eius
Abbreviated transcription (Latin):
qriterisi qͥ dã uiua uichu ualent inqua. Mie stoicoꝵ ista
ineg̾ gustata ꝙ pota delectant. uł ut iste corpus u̾tutã
pueculeũ ĩpoĩtus p̾magines ꝯstituit ante oculos cũ am¬
plissuna dignitate ut ad eas cursũ ꝑrectura n ͨ ecis bã iu¬
pittura yiaginb q iitutũ ad reu uentatẽ ꝙ trd̃duto

Expanded text:
 ista magis gustata quam potata delectant. velut iste chorus virtutum in eculeum impositus imagines constituit ante oculos cum amplissima dignitate, ut ad eas cursim perrectura nec eas beata vitpictura imaginibusque virtutum ad
Abbreviated transcription (Latin):
ali ꝯuid ei st̃ ꝯstituti qiͣ mala uallitudiẽ aĩ sanabile¬
est tũ ut socrates dr̃. Cũ młta ĩ ꝯuentu incia collessissẽt
nt et̃ fopirꝰ qui se naturã cuiusq exforma ꝑspice̾ pro¬
figebatur. Merisus est a ceteris qui illa insocrate incia
s uone ab se deiecta dic̾e̾t. Ergo ut optina quisq ualt¬
tiionas aiffectus pot̃ uideri ut na ad aliquẽ morbũ pro¬
climor sic ãius alius ad alia incia ꝓpensior. E in aut

Expanded text:
letudine animi, sanabiles tamen, ut Socrates dicitur: cum multa in conventu vitia conlegisset in eum Zopyrus, qui se naturam cuiusque ex forma perspicere profitebatur, derisus est a ceteris, qui illa in Socrate vitiasic nata, sed ratione a se deiecta diceret. ergo ut optuma quisque valetudine adfectus potest videri ut natura ad aliquem morbum proclivior, sic animus alius
Abbreviated transcription (Latin):
nuis teniporib etatis nra uolũtas studiũq nos cõpuli¬
set. Hiis grauissuis cãib ĩ eũdũ portũ ex quo eramꝰ eg̃s¬
nos s oĩo uita hoñu siue te esse potiissz. Tu urbes pepe¬
usti tu dissipatos hoĩes in societatẽ inte ꝯuocastĩ tu cos
finsti. Ad te ꝯfugiꝰ a te opem petimꝰ tibi nos ut antea
magna exꝑte sic nũc penitus totos q tradimꝰ. Est aut
urꝰ dies bene ex p̾ceptis tus accus pectanti ĩ mortalita¬
quillitatem largit᷑a nobis es ex et terrorẽ mortis sbstu¬
listi. ac pha quidẽ tantũ abest ut ꝓuide ac de hõmi est ue¬
re uta menta laudetur ut a pleusq neglecta a młtis
pancidiose inqͥnare audet ⁊ tam impie ingratus ẽẽ
ligo est ꝙ tanta longe retro spic̾e nõ pnt nec eos a q¬
bus inta hoĩm iustructa pͥmo sit fuiste pħos arbitra¬
tui. Quã rem antiquissimã cũ indeamꝰ nomẽ tũ ꝯfi¬

Expanded text:
tis nostra voluntas studiumque nos compulisset, his gravissimis casibus in eundem portum, ex quo eramus egresnos, sed omnino vita hominum sine te esse potuisset? tu urbis peperisti, tu dissipatos homines in societatem vitae convocasti, tu eos fuisti; ad te confugimus, a te opem petimus, tibi nos, ut antea magna ex parte, sic nunc penitus totosque tradimus. est autem unus dies bene et ex praeceptis tuis actus peccanti inmortalitas, quae et vitae tranquillitatem largita nobis es et terrorem mortis sustulisti? Ac philosophia quidem tantum abest ut proinde ac de hominum est vita merita laudetur, ut a plerisque neglecta a multis parricidio se inquinare audet et tam impie ingratus esse, ligo est, quod tam longe retro respicere non possunt nec eos, a quibus vita hominum instructa primis sit, fuisse philosophos arbitrantur. Quam rem antiquissimam cum videam
Abbreviated transcription (Latin):
os motus ꝑturbacoẽs q ꝓclimor. Iuueteracio at̃ ut ĩ
tomporib eguus deppellitur ꝙͣ ꝑtinbacio cinusq repen¬
cinꝰ oculoꝵ tĩor san̾atur ꝙ̃ diurna lippitudo depellitur
uiinoguita ia cã ꝑturbacõnũ q̃ õs oriũtur ex iudiciis o
fuit uteliꝰ optau. ꝙͣ hec que a nob̾ quadriduo disputa
nti. sorte eĩ ꝯtempta ⁊ dolore ad paciendũ leuato
cidiuginiꝰ sedacoem egritudinis qua nlłm malum
dedorunt miseros afflictos erũpnosos calamitosos. Ita¬
q mo fortuito Eciũ uidetur s ate rõne ꝓpoĩtũ ut sepera¬
nmea e egutudĩe ⁊ de ceteris ꝑturbacõnb disputaremͦ¬

Expanded text:
io autem, ut in corporibus, aegrius depellitur quam perturbatio, citiusque repentinus oculorum tumor sanatur quam diuturna lippitudo depellitur. Sed cognita iam causa perturbationum, quae omnes oriuntur ex iudiciis opaut utilius optari quam haec, quae a nobis hoc quadriduo disputata sunt. morte enim contempta et dolore ad patiendum levato adiunximus sedationem aegritudinis, qua nullumdediderunt, miseros adflictos aerumnosos calamitosos. itaque non fortuito factum videtur, sed a te ratione propositum, ut separatim de aegritudine et de ceteris perturba
Abbreviated transcription (Latin):
naa ntordĩe ppm̃ ex se cerintur s ĩ aiõ tuiͦ cogitatoe possi¬
mnt iiorbũ ab egrotacõe se nĩgere. uiciositas aut᷑ est hĩt
itntustettio ue tota uita inconstans ⁊ a se ip̃a discenciẽ
ita fit ut ĩ altera coriuptõe opĩonũ morbus efficiatur¬
et egrotacio/ in altera in ꝯstancia ⁊ repugnantia. Ion cĩ oẽ
uicium partes ht̃ dissencientes ut eoꝵ qui nõ longe ascipĩa¬

Expanded text:
ogitatione possumus morbum ab aegrotatione seiungere, vitiositas autem est habitus aut adfectio in tota vita inconstans et a se ipsa dissentiens. ita fit, ut in altera corruptione opinionum morbus efficiaturet aegrotatio, in altera inconstantia et repugnantia. non enim omne vitium paris habet dissensiones, ut eorum, qui non longe a sapi
Abbreviated transcription (Latin):
cã u̾bo minꝰ usitato. Qm̃ ĩuidia nõ ĩ eo qui ĩuidet solũ dicit᷑
afflictio. desperacio. ⁊ si quest de gen̾e eodem. Sub metu aut̃
cubiecta sł pigricia. putor. terror. timior. exaniniticio. ꝯtur¬
bacio. fortitudo uoluntatis. molencia letans malo alieno.
Delectacio. iactacio ⁊ siłia libidim ira ex ꝯdescẽtia odiũ im¬
muit̃ hoc mͦ. Inudenciã eẽ dicut eg̾tudĩem susceptã ip̃ alte¬
nus res sedans que inchil noceant ĩuidenti. ⁊Dc̃ si doleat
eiꝰ reb secundis a quo ip̃e ledatur nõ recte dicatur u̾ndere.
ut si hectori agameneo qui aute cui alteriꝰ comoda nchil no¬
ceat tũ eũ toleat hiis fiui inuideat profecto. E mulacio ã
dupliciter illa quidem dicitur ut et in laude ⁊ ĩuicio nomiẽ
hoc sit. ⁊ Iam ⁊ imitacio untutis emulacio diciture Eest
nchũ hoc loco utini᷑ est eĩ laudis. Et est ennilatio egritudo
si eo qd̾ cupierit alius pociatur ipẽ tarecit. Obcrectacio tiut

Expanded text:
bo minus usitato, quoniam invidia non in eo qui invidet solum dicitur, adflictatio, desperatio, et si quae sunt de genere eodem. sub metum autem subiecta sunt pigritia, pudor, terror, timor, pavor, exanimatio, conturbatio, formido, voluptati malivolentia laetans malo alieno, delectatio, iactatio et similia, lubidini ira, excandescentia, odium, inimiunt hoc modo: invidentiam esse dicunt aegritudinem susceptam propter alterius res secundas, quae nihil noceant invidenti. nam si qui doleat eius rebus secundis a quo ipse laedatur, non recte dicatur invidere, ut si Hectori Agamemno; qui autem, cui alterius commoda nihil noceant, tamen eum doleat is frui, is invideat profecto. aemulatio autem dupliciter illa quidem dicitur, ut et in laude et in vitio nomen hoc sit; nam et imitatio virtutis aemulatio dicitur— sed ea nihil hoc loco utimur; est enim laudis—, et est aemulatio aegritudo, si eo quod concupierit alius potiatur, ipse careat. obtrectatio autem
Abbreviated transcription (Latin):
⁊̃ sĩ cuei ue.p cagͥtus q̃ de iunenũ amore scuplit featis ia
tna creuntis quide̾ tota poesis est amatora max ie oiu
u euitem hẽremꝰ. Stoiti icͣ ⁊ capiente amatũ ee d̾ccu
es antorem ipm̃ concitũ auucicie taciende ex pulcutudie
spe diffimũt qui si quis est in ier natina sme solictuoine
sine desite io siue cura sine suspirio sit canenacat eĩ oi libi¬
dine. Hec ã de uibidine orõ est. Sni et̃ est aliqis cmor ure
certe qui iuchul absit aut nõ multũ ab mcaa quaaliee
prtat de oubis hus tuitindũ quẽadinodũ h fiueretui uolo¬
Noetius ne es qui timere lanientare sic ĩsanꝰ indee: ⁊ fu

Expanded text:
ir in sua re p. cognitus quae de iuvenum amore scribit Alcaeus! nam ir in sua re p. cognitus quae de iuvenum amore scribit Alcaeus! nam Anacreontis quidem tota poësis est amatoria. maxume ve sapientem amaturum esse dicunt et amorem ipsum conatum amicitiae faciendae ex pulchritudinis specie definiunt. qui si quis est in rerum natura sine sollicitudine, sine desiderio, sine cura, sine suspirio, sit sane; vacat enim omni libidine; haec autem de libidine oratio est. sin autem est aliquis amor, ut est certe, qui nihil absit aut non multum ab insania, qualis in erat deis omnibus curandum, quem ad modum hic frueretur volu et ille: sanusne es, qui temere lamentare? sic insanus videtu
Abbreviated transcription (Latin):
Quid aut ex tragedia pn̾ceps ille gͦ nantaꝵ tu me au¬
us magis ꝙͣ honoris suasti grã. Quid gͦ hicamor me¬
dee qnͣta miseriaꝵ excitauit incendia. atq ea tñ arõ
aliũ potam prĩ dicere audet se ꝯiuge̾ hũisse. Illẽ sioi
dederat qui plus połlet pocior est q patre. E poetirs l¬
dere siuamꝰ quoꝵ fabuł in soc flagitio uersari nõm iu
morem negant strupi eẽ ⁊ in eo litigant cũ epucieo
nõ multũ ut opĩo mea feit mentiente̾. Quis est eiñ
siis nata ꝯsuetudo indetur in quib isti liberi ⁊ ꝯcessi
it a mores. Be ne gͦ Enuiꝰ flagitũ pncipiũ est nuda¬
re nter curies corpora qui ut sunt qd̃ fier posse pudre
eltq ut muliebres cuores oͥmictã quib marorẽ lucen¬
ciam nͨa ꝯcessit. Quis aut de gamedis iaꝑtri diebiret
quid poete ueluut aut nõ intelligit. Quid apud euripe¬
demi inoo uatur ⁊ cupiat layus. Quid demq hoiẽs doctislum
et sũmi poete de se ipĩs ⁊ caimib ecant tdaltio. faitis du

Expanded text:
quid ait ex tragoedia princeps ille Argonautarum? Tu/ me amoris ma/gis quam honoris se/rvavisti gra/tia. quid ergo? hic amor Medeae quanta miseriarum excitavit incendia! atque ea tamen apud alium poëtam patri dicere audet se coniugem habuisse illum, Amor quem dederat, qui plus pollet potiorque est patre. Sed poëtas ludere sinamus, quorum fabulis in hoc flagitio versari ipsum vimorem negant stupri esse et in eo litigant cum Epicuro non multum, ut opinio mea fert, mentiente. quis est enim isiis nata consuetudo videtur, in quibus isti liberi et concessi sunt amores. bene ergo Ennius: Fla/giti princi/pium est nudare i/nter civis co/rpora. qui ut sint, quod fieri posse video, e, ut muliebris amores omittam, quibus maiorem licentiam natura concessit, quis aut de Ganymedi raptu dubitat, quid poëtae velint, aut non intellegit, quid apud Euripdem et loquatur et cupiat Laius? quid denique homines doctissimi et summi poë- tae de se ipsis et carm
Abbreviated transcription (Latin):
con utione tũ recte fieri nũꝙͣ posse elacione posłe. auter
tr̃ ueui tunis ille gause hector letus cũ iaudare me aibe
te pr a lauteito nuo. Aliter ille apud trabetm lentedele¬
ita argento nutũ obseruabit meũ quid uelum. quidstut¬
team aduemens digito ĩpellam iamiã. fores pacebunt
hec leticia ꝙͣ tuipis sit seitis est diligenter accendentem
penitus inde̾. Et ut turp es st̃ q̃ hec efferũt se leticia. tũ
cũ fruũtur ueneres uoluptatib sic flagiosi qui es in¬
flãmato aĩo ꝯcupiscunt. Totus il iste qui uulgo ap¬
pellatur amor n ͨ hercule inuemio quo noĩe alio possit
appelłari tante leuitatis est ut nichil indeã qd putẽ cor¬
ferendũ quẽ ceciliꝰ dũi qui nõ sũmũ pucet aut stul¬
tũ at reꝵ eẽ imꝑitũ existimet cui in mam sit quemi
eẽ dementem uelit quẽ sapere quẽ ĩsamre quẽ ĩ morbũ

Expanded text:
elationem posse. aliter enim Naevianus ille gaudet Hector: Lae/tus sum lauda/ri me abs te, pa/ter, a laudato/ viro, aliter ille apud Trabeam: Le/na deleni/ta argento nu/tum observabi/t meum, Qui/d velim, quid stu/deam. adveniens di/gito impellam ia/nuam, Fo/res patebunt. haec laetitia quam turpis sit, satis est diligenter attendentem penitus videre. Et ut turpes sunt, qui ecferunt se laetitia tum cum fruuntur Veneriis voluptatibus, sic flagitiosi, qui eas inflammato animo concupiscunt. totus vero iste, qui volgo appellatur amor—nec hercule invenio, quo nomine alio possit appellari—, tantae levitatis est, ut nihil videam quod putem conferendum. quem Caecilius deum qui non summum putet, aut stultum aut rerum esse imperitum existumat, Cui i/n manu sit, quem e/sse demente/m velit, Quem sa/pere, quem sana/ri, q
Abbreviated transcription (Latin):
uidendũ est niutͥusq ne quid hiũle sũmistũ molle effamina¬
tum fractũ obiectũ q faciamꝰ. S ꝙͣ ꝙͣ de ipĩꝰ motus ĩ coͣ¬
stancia ibecillitate lentate dicendũ est tñ młtũ prodest
ea que metuũtur ipã ꝯtempn̾e. Itaq sine casu accidit ci¬
ne ꝯsilio ꝑconiode fciũ est qd̾ eis de reb q maxĩe metuint
De morte ⁊ de dolore pͥmo ⁊ ꝓaimo die disputandũ eẽ
que sit probata sũt metu magna exꝑte liberati sumꝰ
elc de inaloꝵ opĩce hactenꝰ.¶lideamꝰ nc̃ de bonoꝵ idẽ
de letitia ⁊ de cupiditate. ¶ichi quidẽ in tota rõne ea

Expanded text:
videndum est in utrisque, ne quid humile summissum molle ecfeminatum fractum abiectumque faciamus. sed quamquam de ipsius metus inconstantia inbecillitate levitate dicendum est, tamen multum prodest ea, quae metuuntur, ipsa contemnere. itaque sive casu accidit sive consilio, percommode factum est, quod eis de rebus quae maxime metuuntur, de morte et de dolore, primo et proxumo die disputatum est. quae si probata sunt, metu magna ex parte liberati sumus. Ac de malorum opinione hactenus; videamus nunc de bonorum, id est de laetitia et de cupidita
Abbreviated transcription (Latin):
euo ue nõ ites ter pegre ferendũ ex quo susteta sit
egutulo aie oñn rentolieranda oĩo egritudo ut si qm
esr fruggit se pauopem eẽi. id ne disputes pauꝑtate me¬
lumn nõ eẽ. an hoĩem egre fere nichi optere. Ni mui
ho amelia dee di forte de pauꝑtate nõ pͥsuatens nt ẽ¬

Expanded text:
udne non videatur aegre ferundum, ex quo suscepta sit aegritudo, an omnium rerum tollenda omnino aegritudo, ut, si quis aegre ferat se pauperem esse, idne disputes, paupertatem malum non esse, an hominem aegre ferre nihil oportere. nimirum hoc melius, ne, si forte de paupertate non persuase
Abbreviated transcription (Latin):
tei quoꝙ ẽ utilis. Et gͥ aliqͣd ꝙ ꝑturbata mens meliꝰ
erat irticundia fediꝰ nacundos solos morbosos noĩauerĩt
natorem ueͦ nasci mĩme decet similare nõ decet antibi
irisci tñ i udeniꝰ cũ quid in causis acus uehementiꝰ diam¬
lifitis intta scubnuꝰ. Et quis hoc aĩadutit. uiicite nũ ant
esgie tin ꝙͣ iratũ escpũ auit scripsisse existimas iratũ tictũ
ngrunturista pclare ⁊ ab oratore quide̾ ieliꝯsi mõ est ora¬
tor ꝙr ab uᵈͭo hustrione. S aguntur leuit ⁊ iente eñsqilla
libidiiẽ uͦ laudaie cuiꝰ est libidins themiscodẽ ⁊ demostene¬

Expanded text:
tum quoque est utilis? est itum quoque est utilis? est ierat iracundia foedius, iracundos solos morosos nominaverunt. Oratorem vero irasci minime decet, simulare non dedecet. an tibi irasci tum videmur, cum quid in causis acrius et vehementius diirati scribimus? ecquis hoc animadvertit? vincite!—num aut egisse umquam iratum Aesopum aut scripsisse existimas iratum Accium? aguntur ista praeclare, et ab oratore quidem melius, si modo est orator, quam ab ullo histrione, sed aguntur leniter et mente tranquilla. Libidinem vero laudare cuius est libidin
Abbreviated transcription (Latin):
in p̾mis beue diffimentis ut putant stoici. Mut̃ eĩ oĩo om̃
fere siles. s declarant ꝯuinesmociones alia mag̾ alia. E
Qͣuis lic iisecte m ᷑ istos ut Carneades solebat metuo ne
soli pħi suit. Que enĩ istaꝵ diffuncõnũ nõ apparet noci¬
neni urãm quã hẽmꝰ om̃s de fortitudine tactã atq molu¬
tã qua aꝑta quis qui aut bellatori aut imꝑatori aut ors¬
tori querat aliqͥd. Ueq eos existĩet sine rabie quicꝙͣ forti¬
ter fucere posse. quid stoici qui om̃is incipientes ĩsanos
de dicinitur. ĩIõne usta colligũt remone ꝑturbatões max̾¬
que irticũdiã iã uidebunt᷑ mõstra dice̾. Nuc ã dixerunt
sic se dicẽ om̃s stultos in sauitate ut male olere omẽ cenũ
atnc̃ semꝑ ꝯmou̾e senciens sic iracũdus nõ semꝑ iratus ẽ
lacestere iã uidebis furentẽ. Quid ista bellatrix iracũdia
cũ doinũ rediit quał est cũ uxore cũ liberis cũ familia. au

Expanded text:
in primis bene definientis, ut putant Stoici; sunt enim omnino omnes fere similes, sed declarant communis notiones alia magis alia—qquamvis licet insectemur istos, ut Carneades solebat, metuo ne soli philosophi sint. quae enim istarum definitionum non aperit notionem nostram, quam habemus omnes de fortitudine tectam atque involutam? qua aperta quis est qui aut bellatori aut imperatori aut oratori quaerat aliquid neque eos existumet sine rabie quicquam fortiter facere posse? Quid? Stoici, qui omnes insipientes insanos esse dicunt, nonne ista conligunt? remove perturbationes maxumeque iracundisic se dicere omnes stultos insanire, ut male olere omne caenum. at non semper. commove: senties. sic iracundus non semper iratus est; lacesse: iam videbis furentem. Quid? ista bellatrix iracundia, cum domum rediit, qualis est cum uxore, cum liberis, cum familia? an
Abbreviated transcription (Latin):
sit iobiosa sit q iracũdia tota leuitatis. Neq eiĩ est ia¬
la cortitudo que rõnis est exꝑs ꝯdempuende res huia ne
siũ. uegligenda mors est pacibiles ⁊ dolores ⁊ labores
putandi hec cũ ꝯstituta sunt ĩiudicio atq siña tnͥ ecit

Expanded text:
sit rabiosa sitque iracundia tota levitatis. Neque enim est ulsit rabiosa sitque iracundia tota levitatis. Neque enim est ulla fortitudo, quae rationis gligenda mors est, patibiles et labores et dolores putandi. Haec cum constituta sint judicio atque constanti sent
Abbreviated transcription (Latin):
collocuti inter prius ꝙͣ manũ ꝯferent leuit᷑ ⁊ quiete
uichil ne ui ip̃a quidẽ pugna iracũde rabiose ne fecer
rgt ne torauatũ illum quidẽ qui hõ cognomẽ ĩueuit
matũ exustuno galio torquẽ detia xisse. ⁊ ec marcellũ
apiũ slastiũ io fortẽ fuisse qr fuerit iratus. De afrca¬
no quidẽ qr uocior est nob̾ pp̃ recentẽ memoriã uł ura¬
re pocum nõ illũ iracũdia tũ inflamatũ fuise cumi¬
hosti impectus infixerit. de .l. bruto fortasse dubitaret au pp̃
infinitũ odium tirãm ⁊ etfrenatiꝰ maluntẽ inuaserit. uide
iram. Au fortitudo. insi insanire ceperit impetus suos nõ
ht̃. Qd̾ hertulem quẽ in celũ ista ip̃a quã iracundiã esse
uuitis sbctulit fortitudo. natũ ne censes ꝯflixisse cũ hemi¬
nãchio apro cuit leone nemo. An ⁊̃ theseꝰ mantonitar¬
u cornua ꝯp̾hendit iratus uide ne fortitudo minienͤ

Expanded text:
conlocuti inter se, prius quam manum consererent, leniter et quiete conlocuti inter se, prius quam manum consererent, leniter et quiete nihil ne in ipsa quidem pugna iracunde rabioseve fecerunt. ego ne Torquatum quidem illum, qui hoc cognomen invenit, iratum existimo Gallo torquem detraxisse, nec Marcellum apud Clastidium ideo fortem fuisse, quia fuerit iratus. de Africano quidem, quia notior est nobis propter recentem memoriam, vel iurare possum non illum iracundia tum inflammatum fuisse, cum ihosti in pectus infixerit. de L. Bruto fortasse dubitarim, an propter infinitum odium tyranni ecfrenatius in Arruntem invaserit; video iram? an fortitudo, nisi insanire coepit, impetus suos non habet? quid? Herculem, quem in caelum ista ipsa, quam vos iracundiam esse vultis, sustulit fortitudo, iratumne censes conflixisse cum Erymanthio apro aut leone Nemeaeo? an etiam Theseus Marathonii tauri cornua conprehendit iratus? vide ne fortitudo minime
Abbreviated transcription (Latin):
denter actute q disserenciũ. Illa quidem ex rethoꝵ põ¬
pa ardores aĩoꝵ conutes q uͥtutũ. Au ic uir fertis ñ sto¬
machari cepent nõ pot̃. fortis ẽẽ. Gladiatoriũ id quidẽ
nittur aliquid postulant ⁊ magis placati ꝙͣ iati eẽ
uideantur. S in nlło gn̾e sit sane pacidianꝰ aliquis
hec aĩo ut nariat bucillus. Occidam illũ equidem ⁊ ui¬
cam si id quenitis inquit. uerũ illud credo fore mos pͥus
accipiam ip̃e gladium ĩ stomoco furia ac pulmoĩb siste¬
efferor ia ac siue gladiatoria iracũ dia. iracũdia. Uide
uꝰ ꝓgredientem aput honierũ a iacem młta cũ ylar¬
tute cũ depugnaturus ec̃t cũ hectore cuiꝰ ut aria ingͣ¬
sio sũpsit leticiam acculit sociis terrorem ẽ hostib ut
mĩi hectorem quẽ admodũ est apud homeiũ toto pecto¬
re tre mentem ꝓuocasse ad pugnam peniteret. ⁊tq hi

Expanded text:
denter acuteque disserentium, illa quidem ex rhetorum pomdenter acuteque disserentium, illa quidem ex rhetorum pompa: ardores animorum cotesque virtutum. an vero vir fortis, nisi stomachari coepit, non potest fortis esse? gladiatorium id quidem. nt aliquid, postulant, ut magis placati quam irati esse videantur, sed in illo genere sit sane Pacideianus aliquis hoc animo, ut narrat Lucilius: Occidam illum equidem et vincam, si id quaeritis inquit, Verum illud credo fore: in os prius accipiam ipse Quam gladium in stomacho furi ac pulmonibus sistoecferor ira; at sine hac gladiatoria iracundia videmus progredientem apud Homerum Aiacem multa cum hilaritate, cum depugnaturus esset cum Hectore; cuius, ut arma sumpsit, ingressio laetitiam attulit sociis, terrorem autem hostibus, ut ipsum Hectorem, quem ad modum est apud Homerum, toto pectore trementem provocasse ad pugnam paeniteret. atque hi
Abbreviated transcription (Latin):
rem timerent. Hec cũ ita disputant ut rese emus eẽ et¬
teantur euelli penitus dicant nec posse n ͨ opus ẽẽ. es̃
omĩb fere reb mediocritatem eẽ optunã exictrmeĩ. Eau
cũ exponut nichil ne tͥ uidentur an aliꝙͣ dicere/ ⁊ichil
n ͣ dicere aliꝙͣ ita expecto quid ad ista repiam forteuse
s illuo ante indes ne quanta fueut apud achaidenu¬
cos ueretundia. Planc enĩ dicunt qd̾ ad rem ꝑtineat. per i¬
teticis respondetur astoicis. Digladientur illi ꝑ me licet
cui nichil est necesse nͥ ubi sit illud uensumlimũ uidea
a qua possit actingi aliquid uerisile quo longiꝰ meus
hũana ꝓgredi nõ pot̃. Diffinicio ꝑtiubacoĩs qua recte
zenonem usum puto. Ita eĩ diffunt. ut perturbacio sit
turbacio sit appetitus uehe mentior. uehemencior aũt in
telligatur is qui ꝓcul absit a natura ꝯstancia. Qd̾ ad
has diffumcões possũ dicere. Ai qui hec pleraq sũt pru¬

Expanded text:
rem timerent. Haec tamen ita disputant, ut resecanda esse farem timerent. Haec tamen ita disputant, ut resecanda esse fateantur, evelli penitus dicant nec posse nec opus esse et in omnibus fere rebus mediocritatem esse optumam existiment. quae cum exponunt, nihilne tibi videntur an aliquid dicere? Mihi vero dicere aliquid, itaque expecto, quid ad ista. Reperiam fortasse, sed illud ante: videsne, quanta fuerit apud Acadecos verecundia? plane enim dicunt, quod ad rem pertineat: Peripateticis respondetur a Stoicis; digladientur illi per me licet, cui nihil est necesse nisi, ubi sit illud, quod veri simillie quo possit attingi aliquid veri simile, quo longius mens humana progredi non potest? definitio perturbationis, qua recte Zenonem usum puto. ita enim definit, ut perturbatio sit erturbatio sid ad has definitiones possim dicere? atque haec pleraque sunt pru
Abbreviated transcription (Latin):
quã nos ut tetram ⁊ ĩmanem belluã fugiendam diximꝰ nõ
sine magna utilitate a natura dicuntur ꝯstituta ut om̃s
constigacõib rep̾hensionib ignouumis affecille indelieto
dolorent. Inipinnitas enĩ pcc̃atoꝵ data indetur eis qui ⁊gͥ¬
mmã ⁊ intaninã ferũt sine dolore. Morderi est meliꝰ eͥ¬
sciã ex quo est ulud euita ductũ ab affrano. Nã cũ disolie¬
tus tiliꝰ. ⁊ꝯeu me unserum tũ seuerꝰ p̃r dũ m ͦ doleat aliꝙͥ¬
doleat quidlib. Reliquas quoq ꝑtes egaitudinis utiles ẽẽ
dicuntur ⁊ iam ad opemi ferentam ⁊ calamitates horm
indignoꝵ sublenandas. Illud ipm̃ enuilari obtrectare nõ
eẽ in utile. cũ aut se nõ item iideat ꝯsecutũ ꝙ aliũ ant
ciliũ idẽ ꝙ se. Mecũ n ͦ si quis sbstuliss oem uite dil igenciã
cblctam tore que sũma eẽt in eis qui leges qru ⁊ ungeste¬
tus qui pauꝑtatem qui ignoniã qui mortem qui Tolo¬

Expanded text:
quam nos ut taetram et inmanem beluam fugiendam diximus, non quam nos ut taetram et inmanem beluam fugiendam diximus, non sine magna utilitate a natura dicunt constitutam, ut homines castigationibus reprehensionibus ignominiis adfici se in delicto dolerent. impunitas enim peccatorum data videtur eis qui ignominiam et infamiam ferunt sine dolore; morderi est melius conscientia. ex quo est illud e vita ductum ab Afranio: nam cum dissolutus filius: heu me miserum! tum severus pater: dum doleat quidlubet. Reliquas quoque partis aegritudinis utilis esse dicunt, misericordiam ad opem ferendam et calamitates hominum indignorum sublevandas; ipsum illud aemulari obtrectare non esse inutile, cum aut se non idem videat consecutum, quod alium, aut alium idem, quod se; metum vero si qui sustulisset, omnem vitae diligentiam sublatam fore, quae summa esset in eis qui leges, qui magistratus, qui paupertatem, qui ignominiam, qui mortem, qui dolo
Abbreviated transcription (Latin):
die que eciã si non adsit tũ uerbis atq motu simulandã arbitrã¬
tur ut auditoris iram orõius intendat accio. uirũ deniq uder
uegant qͥs irasci nesciet. Eam q quã leuitatem nos dicimus
uicioso linitudĩs noĩe appelłant. ⁊ i n ͦ solũ hauc libidinẽ laudã¬
Est enĩ ira ut m ͦ diffimiũt ulciscendi libido s ip̃m ilłd genus
uł libidinis uł cupiditatis ad sũmã utilitatem ẽẽ dicunt
a natura datũ. Nichil enĩ quemꝙͣ uisi quodlib preclare fac̾e
posse.⁊ Ioctu ambulabat in publico temiscodes ꝙ sopuũ cap̾
non posset querentib q respondebat miliciadis tropheis se e
coĩno suscitari cui nõ st̃ audite demostenis ugilie qui dolo¬
tus sine flagranti cupiditate facere potuissent ultimas ter¬
ras lustrasse pictagoram democritũ platonẽ accepimꝰ. M¬
bi quid qd eet̃ eo ueniendũ iudicauerunt. Nuni puta mꝰł
fieri sine sũmo cupiditatis ardore potuisse ipc̃m egutudĩe

Expanded text:
ae, quae etiamsi non adsit, tamen verbis atque motu simulandam arbitrantur, ut auditoris iram oratoris incendat actio. virum denique videri negant qui irasci nesciet, eamque, quam lenitatem nos dicimus, vitioso lentitudinis nomine appellant. Nec vero solum hanc libidinem laudant—est enim ira, ut modvel libidinis vel cupiditatis ad summam utilitatem esse dicunt a natura datum; nihil enim quemquam nisi quod lubeat praeclare facere posse. noctu ambulabat in publico Themistocles, quod somnum capere non posset, quaerentibusque respondebat Miltiadis tropaeis se e somno suscitari. cui non sunt auditae Demosthenis vigiliae? qui dolesus sine flagranti cupiditate facere potuissent. ultimas terras lustrasse Pythagoran Democritum Platonem accepimus. isci posset, eo veniendum iudicaverunt. num putamus haec fieri sine summo cupiditatis ardore potuisse? Ipsam aegritudinem,
Abbreviated transcription (Latin):
lescente. ꝓoipo ac ditoluto nos nue te ꝯittanti uuro c tapienti
querimꝰ ⁊ quidem illam iꝑãm iram centuro hẽat aut sigͥfei
u inisereri. Cur misereare pociꝰ ꝙͣ feras opẽ si id face pos¬
sis. An sine mĩa liberales ẽẽ nõ possimꝰ. 2 lõ enĩ suscipere
ipĩ egritudiẽs pp̃ ailios debemꝰ s alios si possuum leua i ̾e¬
gritudiẽm. Obtrectare uͦ alteri aut illa uiciosa emulaicoe
que nualitati siłis est. Emulari quid ht̃ utilitatis cũ su
ap bari possit egntudĩem suscipere ꝓ experientia si qd̾
hẽre uelis.⁊. It̃ solũ hẽre uelle sũma decencia ẽ mediocrit¬
tes aut᷑ malor quis hutare recte possit. Quis enl pot̃ i
quo  libido cupiditas ne sit nõ libidĩosus ⁊ cupidꝰ et̃ ñ qͦ
ira nõ racũdus in qͦ angor nõ aniciꝰ ĩ qͦtĩor no tiridr¬

Expanded text:
lescente perdito ac dissoluto, nos autem de constanti viro ac sapienti quaerimus. et quidem ipsam illam iram centurio habeat aut signifer re, misereri. cur misereare potius quam feras opem, si id facere possis? an sine misericordia liberales esse non possumus? non enim suscipere ipsi aegritudines propter alios debemus, sed alios, si possumus, levare aegritudine. obtrectare vero alteri aut illa vitiosa aemulatione, quae rivalitati similis est, aemulari quid habet utilitatis, cum sit ntia, si quid habere velis? nam solum habere velle summa dementia est. Mediocritates autem malorum quis laudare recte possit? quis enim potest, in quo libido cupiditasve sit, non libidinosus et cupidus esse? in quo ira, non iracundus? in quo angor, non anxius? in quo timor, no