comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ex cusatius ẽ uolũtate pectare q caũ. In hac maxĩa culpa est
sponte delinq̃re. Quod dico tale ẽ. Gramaticꝰ nõ erubescet solo¬
magis peccat ꝙ si se intellige̾ disimulat. at in hac arte uiuendi
turpior uolentiũ culpa ẽ. Adice nũc ꝙ artes quoq plereq iuio ex
oĩb liberalissime hũt decieta sua non tm̃ p̾cepta. Sicut medicina
ltaq alia ẽ ypocratis secta alia asclepiadis alia temisiois. Pret̾e̾a
milla res ꝯtemplatiua sine decietis suis ẽ.q̃ greci uocat dognnata
nobis aut̃ uł decceta licet appellare uł scita uł placita. Que & ĩ geo
tat sinił agitq. Etras eĩ si tibi illã putas tmñ t̾restres ꝓmittere
mortale ꝯtineo.suadere uobis. ac disuadẽ ꝯtenta magna me uo¬
cant sup̃q nos poi̾ta. Nam tibi de suma celi rõne deũq dissere̾ ĩci¬
piam et rer pͥmordia pandam. Unde oĩs natura creat resauget

Expanded text:
excusatius est voluntate peccare quam casu, in hac maxima culpa est excusatius est voluntate peccare quam casu, in hac maxima culpa est sponte delinquere. Quod dico, tale est. Grammaticus non erubescet soloi turpior volentium culpa est. Adice nunc, quod artes quoque pleraeque, immo ex omnibus liberalissimae habent decreta sua, non tantum praecepta, sicut medicina. Itaque alia est Hippocratis secta, alia Asclepiadis, alia Themisonis. Praeterea nulla ars contemplativa sine decretis suis est, quae Graeci vocant dogmata, notat simul agitque. Erras enim, si tibi illam putas tantum terrestres operasmortale contineo suadere vobis ac dissuadere contenta. Magna me vocant supraque vos posita: Nam tibi de summa caeli ratione deumque Disserere incipiam et rerum primordia pandam; Unde omnis natura creet res, auctet
Abbreviated transcription (Latin):
nes rectas p̾cepta ꝑducũt. s cũ obseqris ĩgeniũ ẽ. aliqñ fenstra adin¬
uentꝰ si aiũ oꝑmniones obsident p̃ue. Deinde etiã si recte facuit uescuĩt
bt̃a nita p̾cepta haburde st̃. atqui illud gͦ e hoc his ⁊ũdebimꝰ ac¬
tiones honestas ex pceptis fieri & non tm̃ p̃ceptis. Ni alie ĩqui ũt
artes ꝯtente sinit. p̾ceptis atenta erit & sapĩa nam & hec ars uite
e atqui gubernatõe facit ille ꝗ p̾cipit sic moue gubernaculũ sic
uella submitte sic scdo̾ uẽto utẽ sic adulo resiste sic dubiu conĩe¬
q tibi uendica Alios artifices p̃cepta ꝯfirinãt. Ergo ĩ hoc ide pote¬
runt artifices uiuendi. Omẽs iste artes circa ĩst̾ra uite occupate
sũt non circa totã uitã. ltaq młta illas inibent ox trusecus & ĩpediũt¬
spes cupiditas tinior. at hec que arte uite professa ẽ nulla re quo
minus se exceat uetari pot. discutit eĩ impedimenta & tracta

Expanded text:
nes rectas praecepta perducunt, sed cum obsequens ingenium est; aliquando frustra admoventur, si animum opiniones obsident pravae. Deinde etiam si recte faciunt, nesciunt beatam vitam praecepta abunde sunt; atqui est illud, ergo et hoc." His receptis. " Si aliae," inquit, " artes contentae sunt praeceptis, contenta erit et sapientia, nam et haec ars vitae est. Atqui gubernatorem facit ille, qui praecipit: sic move gubernaculum, sic vela summitte, sic secundo vento utere, sic adverso resiste, sic dubium communemque tibi vindica. Alios quoque artifices praecepta conformant ; ergo in hoc idem poterunt artifice vivendi." Omnes istae artes circa instrumenta vitae occupatae sunt, non circa totam vitam. Itaque multa illas inhibent extrinsecus et inpediuntspes, cupiditas, timor. At haec, quae artem vitae professa est, nulla re, quo minus se exerceat, vetari potest; discutit enim inpedimenta et traicit
Abbreviated transcription (Latin):
format qui uix diligentia manuũ effingerẽt᷑. hec ĩuenta st postꝙͣ sa¬
du curnatã paulati ĩclinatoꝵ medio saxo alligaret᷑. hoc dica falsũ
curuant̾ ¶Excidit porro emide nobis democritu ĩuenisse q̃m admo
ebiir moliret᷑ ꝙ admodu decoetꝰ calculus ĩ smnaragdu ꝯu̾teret.¬

Expanded text:
format, qui vix diligenti manu effingerentur. Haec inventa sunt, postquam saformat, qui vix diligenti manu effingerentur. Haec inventa sunt, postquam sadum curvatura paulatim inclinatorum medio saxo alligaretur." Hoc dicam falsucurvantur. Excidit porro vobis eundem Democritum invenisse, quemadmodum ebur molliret
Abbreviated transcription (Latin):
rib se ad ĩ corporalia transtulit reritatẽq & argumẽta eiꝰ excussit.
post hec que admõ cernerẽt uite aut uecis ambigna. in utraq
eiz falsa uetis ĩmista st. Il lon abduxit ĩꝙ se ut possi doĩo s ꝑͥ¬
uidet̾ ab istis artib sapies s ad illas oĩo non ueit. Nichil eni
dignũ in uentu iudicass qd̾ non erat dignũ ppetuo usu iudicaturus
ponenda nõ sumet Panacharsis ĩquit in ueit rota figuli cuiꝰ circui¬
tu uasa formãt᷑. demũ qr ap̃ homeꝵ ĩ uenit̾ figuli rota maluit
uideri u̾sꝰ falsos eẽ q fabula. Ego nec anacharsi auctorẽ huiꝰ
rei fuisse ꝯtendo. & si fuit sapies ꝗde hoc ĩueit. s nõ tãq sapiens.
sicut młta sapiẽtes facuit qr hoies st̾ non qr sapientes puta uelocis¬
simũ cẽ sapiente/ cursu omes añ ibit qr uelox ẽ non qr sapiẽs. Cu¬
ꝑem possidonio aliquẽ uitriariũ ondere qui sp̃ũ uitiũ ĩ hitus plimos

Expanded text:
it, post haec quemadmodum discernerentur vitae aut vocis ambigua, in utraque enim falsa veris inmixta sunt. Non abduxit, inquam, se, ut Posidonio videtur, ab istis artibus sapiens, sed ad illas omnino non venit. Nihil enim dignum inventu iudicasset, quod non erat dignum perpetuo usu iudicaturus. Ponenda non sumeret. " Anacharsis," inquit, "invenit rotam figuli, cuius circuitu vasa formantur." Deinde quia apud Homerum invenitur figuli rota, malunt videri versus falsos esse quam fabulam. Ego nec Anacharsim auctorem huius rei fuisse contendo et, si fuit, sapiens quidem hoc invenit, sed non tamquam sapiens, sicut multa sapientes faciunt, qua homines sunt, non qua sapientes. Puta velocissimum esse sapientem; cursu omnes anteibit, qua velox est, non qua sapiens. Cuperem Posidonio aliquem vitrearium ostendere, qui spiritu vitrum in habitus plurimos
Abbreviated transcription (Latin):
opiniones hñti de bois malisq sunt neciã. an non hñti. Qui no
hẽt nil ate adiuuabitꝰ. aures cuiꝰ ꝯͣria monitionib tuis fama
possedit. Qui ht̃ exactum iuditiũ de fugiẽdis petendisq scit ꝗd
sibi faciendu sit quid non &̃ te tacente. Tota gͦ ꝑs ista pħre¬
simoui pot. P duo sũt ꝑꝑ q̃ delinquimꝰ aut in est aĩo prauis opi ꝙ pͥ¬
monib malicia ꝯtracta autã si nõ est falsis occupatꝰ ad falsa
ꝓcliuis ẽ. & cito spe qua non oportet trahente corumpitꝰ. itaq deb
ĩ ꝯp̃hensibile opꝰ est. alia eĩ dare debeniꝰ feneranti alia colenti agrũ
alia uegocianti. alia regur amicitias seqͥnti alia pares alia
ĩferiores amaturo in matrinionio p̃cipies quõ uadat cũ uro¬
re aliquis quã uirgiẽ duxit quõ cũ ea q̃ alicuiꝰ añ matrimoiu

Expanded text:
ones habenti de bonis malisque sunt necessaria an non habenti ? Qui non habet, nihil a te adiuvabitur; aures eius contraria monitionibus tuis fama possedit. Qui habet exactum iudicium de fugiendis petendisque, scit, quid sibi faciendum sit, etiam te tacente. Tota ergo pars ista pt, propter quae delinquimus: aut inest animo pravis opinionibus malitia contracta aut, etiam si non est falsis occupatus, ad falsa proclivis est et cito specie quo non oportet trahente corrumpitur. Itaque dinconprehensibile opus est. Alia enim dare debemus faeneranti, alia colenti agrum, alia negotianti, alia regum amicitias sequenti, alia pares, alia inferiores amaturo. In matrimonio praecipies, quomodo vivat eum uxore aliquis, quam virginem duxit, quomodo eum ea, quae alicuius ante mat
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ cã peccandi. huc̃ nobis peepta nõ detͣhũt nec cepuguaiit
opiniones de bonis ac malis falsas. Concede ꝑse efficatia
p̾cepta nõ cẽ adeu̾tenda prauã aĩ psuasione. s non ideo aliis

Expanded text:
est causa peccandi. Hunc nobis praecepta non detrahunt nec expugnant est causa peccandi. Hunc nobis praecepta non detrahunt nec expugnant opiniones de bonis ac malis falsas." Concedo per se efficacia praecepta non esse ad evertendam pravam animi persuasionem; sed non ideo nihil
Abbreviated transcription (Latin):
tia. Quid aut̃ cuiq debeat᷑ offio natura non docet. Denide cuiꝰ
curata suffusio e is non protinꝰ cu uisu recepit. aliis qͦ põt teddere.
malicia liberat᷑ & liberat. Non opꝰ ẽ ex hortatione ne ꝯscilio ꝗdez
ut coloꝵ ꝓprietates occulus intelligat.anigro albu &̃ nullo monẽte
distinguet. Multis ꝯͣ preceptis egetauĩs ut bideat ꝗd agendu
sit in uita. Ꝙxͣ q occulos quoq egro medicus non tiĩ curat s
e monet. Non ẽ inq ꝙ ꝓtiriꝰ ĩ becillã acie comittas ĩprobo lumĩ
a tenebris pͥmu adumbrosa procede. Dende plus aude & pan¬
latim claram luce pati asuesce. Non ẽ qd̾ post cibu studeas
non ẽ ꝙ plenis occulis actumentib ipes & flatu & iuim frgoris
mor occurrentis euita aliaq ei moĩ q̃ non minꝰ ꝙͣ medicamẽta
proficiũt adicit remediis mediana ꝯsaliũ. ¶ Etror inquit

Expanded text:
tia. Quid autem cuique debeatur officio, natura non docet. Deinde cuius tia. Quid autem cuique debeatur officio, natura non docet. Deinde cuius curata suffusio est, is non protinus eum visum recepit, aliis quoque potest reddere; malitia liberatus et liberat. Non opus est exhortatione, ne consilio quidem, ut colorum proprietates oculus intellegat, a nigro album etiam nullo monente distinguet. Multis contra praeceptis eget animus, ut videat, quid agendum sit in vita; quamquam oculis quoque aegros medicus non tantum curat sed etiam monet.a tenebris primum ad umbrosa procede, deinde plus aude et paulatim claram lucem pati adsuesce. Non est quod post cibum studeas, non est quod plenis oculis ac tumentibus imperes; adflatum et vim frigoris in os occurrentis evita "; alia eiusmodi, quae non minus quam medicamenta proficiunt. Adicit remediis medicina consilium. " Error," inquit, "
Abbreviated transcription (Latin):
p̃ceptiua ps sũ mouenda ẽ.qr qd̾ paucis ꝓmittit p̾state oĩb nõ põt.
s apĩa aut omes tenet. ¶ Int insaniaz publicaz & hac̃ q̃ a me ꝯ ꝑ¬
dicis tradit᷑ nichil int̾est uisi ꝙ hee morbo laborat illa opinioĩb
falsis altã cãs furoris traxit ex ualitudie alt̾a aĩ mala ualitudo ẽ.
Si quis furioso p̾cepta dat quo loqui debrat quo ꝓcedẽ quõ ĩ priuato
cus ip̃o quẽ monebit insanior. Si bilis nigra airanda ẽ et ip̃a furo¬
ris cã remouenda idem in hoc alio aĩ furore fatieudu ẽ.ip̃i discuti
debent. alioqn abibũt ĩuanũ monẽtiũ u̾ba. ¶ Hec ab aristone
dicũt᷑ cui rũdebutꝰ ad singula. Primũ adu̾sꝰ illud qd̾ ait siquid obstat
occulo & impedit uisũ debere ⁊emou̾i. Satcor huic non opꝰ ce̾ pceptis
ad iudendu s remedio quo purget᷑ acies & offitiente sibi morã
effugiat. Natã ci udebimꝰ cui usu sui reddit qui ⁊emouit obstã¬

Expanded text:
eceptiva pars summovenda est, quia quod paucis promittit, praestare omnibus non potest; sapientia autem omnes tenet. Inter insaniam publicam et hanc, quae medicis traditur, nihil interest nisi quod haec morbo laborat, illa opinionibus falsis. Altera causas furoris traxit ex valitudine, altera animi mala valitudo est. Si quis furioso praecepta det, quomodo loqui debeat, quomodo proerit ipso, quem monebit, insanior. Ei bilis nigra curanda est et ipsa furoris causa removenda. Idem in hoc alio animi furore faciendum est. Ipse discuti debet; alioqui abibunt in vanum monentium verba." Haec ab Aristone dicuntur; cui respondebimus ad singula. Primum adversus illud, quod ait, si quid obstat oculo et inpedit visum, debere removeri. Fateor huic non esse opus praeceptis ad videndum, sed remedio, quo purgetur acies et officientem sibi moram effugiat. Natura enim videmus, cui usum sui reddit qui removet obstan
Abbreviated transcription (Latin):
AhA ꝑte phye q̃ dat ꝓpria cuiq ꝑsone p̾cepta nec uniuͥ¬
cepunt. cet̾as qiͣ ce̾ utilitate utam nagantes ⁊elmqrũt. tã qr ouis¬
non poss de ꝑte suadeͣ nisi qui sumã pͥus totiꝰ uite ꝯplexus ẽ .IS eꝑͥ
aristen stoycus egͣrio hac̃ ꝑte leue existimat & q̃ nõ descendat in
re fatiendu sit ip̃e p̃cepit. Qnẽ adnio̾ illuaculari discit destina¬
tu locu captat & manũ format ad dirrigenda q̃ mittit. Cu hanc
ui ex disciplina & ercitatione ꝑcepit quoꝯq nult illa utitꝰ didicit
ei non hoc aut illud ferrie. s quodꝯq uoluerit. Sic qui se ad totã
uitã ĩstruxit nõ deliderat ꝑticulatiz admoneri doetꝰ in totu. Non
eiz quõ cu uxore ac liberis uiuat. ICleantes utile quide udi : ꝑ
cat & hac ꝑter. s ĩ becila nisi ab umiuso fluit. insi decreta ĩpa pħye
capita cognouit. ¶In duas gͦ q̾stiones locus iste diuidit᷑ utrũ

Expanded text:
hiae, quae dat propria cuique personae praecepta _ nec in univeceperunt, ceteras quasi extra utilitatem nostram vagantes reliquerunt, tamam prius totius vitae complexus est. Sed Ariston Stoicus contrario hanc partem levem existimat et quae non descendat in re faciendum sit sibi ipse praecipit. Quemadmodum qui iaculari discit, destinatum locum captat et manum format ad derigenda quae mittet, eum hanc vim ex disciplina et exercitatione percepit, quocumque vult illa utitur, didicit enim non hoc aut illud ferire, sed quodcumque voluerit: sic qui se ad totam vitam instruxit, non desiderat particulatim admoneri, doctus in totum, non enim quomodo cum uxocat et hanc partem, sed inbecillam nisi ab universo fluit, nisi decreta ipsa philosophiae et capita cognovit. In duas ergo quaestiones locus iste dividitur: utrum
Abbreviated transcription (Latin):
&e diis agat gr̃as. Int̾q cos sibi & reꝵ natẽ ĩputet ꝙ fuit. Merito
ei ĩputabit. meliore illis uita reddidit q accipit. Remplar boni
uiti posuit qual quãtq eẽt ou̾dit. si ꝗd adieciss fuiss simile pt̾o.

Expanded text:
et dis agat gratias interque eos sibi, et rerum naturae inputet, quod fuit. Merito et dis agat gratias interque eos sibi, et rerum naturae inputet, quod fuit. Merito enim inputabit; meliorem illi vitam reddidit quam accepit. Exemplar boni viri posuit, qualis quantusque esset ostendit. Si quid adiecisset, fuisset simile praeterito.
Abbreviated transcription (Latin):
idit eĩ uera luce. Non fuit unus emultis & uiuit & rixit ⁊ ui¬
guit. Aliqñ seno us ẽ. aliqũ ut solet ualidi sideris fulgur ꝑ mi¬
bila emicut. I Duid qͥris ꝙͣ diu uixit rieit ad posteros us tͣnsiliuit ⁊ x¬
ci ad eu die̾ me optaui q̃ ultimũ in spes auida promiẜat. s nullũ
non tanq ultimũ aspexi quid me ĩtogas qñ natꝰsi on int̾ iumores
ad huc censear. hẽo meũ . Quẽadnio ĩ minore corpotis hĩtu po̾t hõ
ec̃ ꝓfectꝰ. sic & in minore tpris non põt uita ee̾ ꝑfc̃a. Etas int̾ ex t̾na est
ꝙͣ diu si alienũ c̃ ꝙͣdiu u̾o uit bonꝰ sim ieũ ẽ. Hoc ame exige ne uelut
ꝑ tenebtas euu ignobile emetiar ut aga uita non ut p̃t̾ uehar.
Queris qd̾ sit ãplissimũ uite spatiũ usq ad sapĩa uiue̾. Qui ad
illa ꝑuei̾t attigit nõ longissimũ finẽ: s maxĩu. Ille glorietꝰ audact᷑

Expanded text:
Vidit enim veram lucem. Non fuit unus e multis. Et vixit et viguit. Aliquando sereno usus est, aliquando, ut solet, validi sideris fulgor per nubila emicuit. Quid quaeris quamdiu vixerit ? Vivit; ad posteros usque transiluit enim ad eum diem me aptavi, quem ultimum mihi spes avida promiserat, sed nullum non tamquam ultimum aspexi. Quid me interrogas, quando natus sim, an inter iuniores adhueadhuc censear ? Habeo meum. Quemadmodum in minore corporis habitu potest homo esse perfectus, sic et in minore temporis modo potest vita esse perfecta. Aetas inter externa est. Quamdiu sim, alienum est; quamdiu ero, ut sim, meum est. Hoc a me exige, ne velut per tenebras aevum ignobile emetiar, ut agam vitam, non ut praetervehar, Quaeris quod sit amplissimum vitae spatium ? Usque ad sapientiam vivere. Qui ad i
Abbreviated transcription (Latin):
sui se ip̾a fecerit. Sciniꝰ sidera impetu suo uadẽ. p̾t̾ t̾ra nichil stare.
cet̾a ꝯtinua uelocitate decutrẽ. Scimꝰ quẽadmõ sole luna p̃t̾eat.
ĩducat nocte. q̃ reducat die. Iluc eũdu ubi ista ꝓpuis aspicias.
¶Ne Inc spe ĩquit sapiẽs ille forti exeo. ꝙ pate in ad deos meos iter
iudico. Merui quide adinitti & iam it̾ illos fui. aũizq illo meu
missi & ad me ille suuz misẜant. S tolli me de medio puta &e post
siturꝰ excedo. ¶Non tam multis uixit ãnis ꝙ potuit. Et paucorũ
u̾suũ liberẽ e ꝗde laudandꝰ atq utilis. anuales tamisii scis qr nõ¬
de corosi sut. Et qui uocet᷑ hec ẽ uita quoꝵda lunga. & q̃ tamurii
sequit᷑ amiales. N lũquid feliciorẽ uidicas eu qui simio die munꝰ
q eu qui medio occidit Nũquid ailique tara stulte cupidũ cẽ uite¬
ta
putas ut iigulari ĩ spoliatio qͣ in arena malit. Non maioee

Expanded text:
sui fecerit. Scimus sidera impetu suo vadere, praeter terram nihil stare, cetera continua velocitate decurrere. Scimus quemadmodum solem luna praetereat, erdat, quae causa inducat noctem, quae reducat diem. Illuc eundum est, ubi ista propius aspicias. " Nec hac spe," inquit sapiens ille, " fortius exeo, quod patere mihi ad deos meos iter iudico. Merui quidem admitti et iam inter illos fui animumque illo meum misi et ad me illi suum miserant. Sed tolli me de medio puta et post nusquam transiturus excedo." "Non tam multis vixit annis quam potuit." Et paucorum versuum liber est et quidem laudandus atque utilis; annales Tanusii scis quam ponderosi sint et quid vocentur. Hoc est vita quorumdam longa, et quod Tanusii sequitur annales. Numquid feliciorem iudicas eum, qui summo die muneris, quam eum, qui medio occiditur ? Numquid aliquem tam stulte cupidum esse vitae putas, ut iugulari in spoliario quam in harena malit ? Non maiore
Abbreviated transcription (Latin):
pitudine solu malu fugerit. Reliqua omia diuitias honores bouã
randa nec malis moitores non desiderabit ad singula qui dicat
sie incede sic mane hoc uito hoc feĩe hoc marito. hoc celibi ꝯueiti¬
ꝯueit. ista cĩ q̃ diligentissime monet ip̃a facẽ uõ possut. Noc pe¬
dagogns puero nec auia nepoti p̾cipiet irasce̾du nõ ẽe̾. Et simag̃r̃

Expanded text:
pitudinem solum malum fugerit, reliqua omnia, divitias, honores, bonabonis adnumerandam nec malis, monitorem non desiderant ad singula, qui dicat: sic incede, sic cena. Hoc viro hoc feminae, hoc marito hoc caelibi convenit. Ista enim qui diligentissime monent, ipsi facere non possunt. Haec paedagogus puero
Abbreviated transcription (Latin):
stulit. Quid illũ octuagunta anni uiuãt ꝓ ĩhertiã exacti Non
uixit iste s ĩ uita moratꝰ ẽ Nec ẜo moratꝰ ẽ. s diu octuagita
annis uixit. int̾est morte eus ex quo die nuẽs. at ille obiit u¬
ridis s officia boni cius boi aici boĩ filii executꝰ ẽ. Iu nulla ꝑte cessa
uit l ctas ciꝰ iꝑst̃a ẽ. Octuagita annis uixit ĩmo octuagita a̾nis fuit.
nisi forte sic uixisse eu dicis quo dicunt arbores niue. ¶ Obsecro te ꝑs
lucili hoc agamꝰ ut ꝙͣadmodu p̃tiosa rerũ sic uita nr̃a non młtũ pa¬
teat. s multu splendeat. actu illa metiamꝰ nõ tpr̃e . U.is scire qd ĩter
huic int̾sit uegetu ꝯtemptorẽq fortune fui̾ctu oĩb uite hũane stipẽ¬

Expanded text:
Non vixit iste, sed in vita moratus est, nec sero mortuus est, sed diu. Octoginta annis vixit. Interest, mortem eius ex quo die numeres. At ille obiit viridis. Sed officia boni civis, boni amici, boni filii executus est; in nulla parte cessasit, vita perfecta est. Octoginta annis vixit. Immo octoginta annis fuit, nisi forte sic vixisse eum dicis, quomodo dicuntur arbores vivere. Obsecro te, Lucili, hoc agamus, ut quemadmodum pretiosa rerum sic vita nostra non multum pateat, sed multum pendeat. Actu illam metiamur, non tempore. Vis scire, quid inter hunc intersit vegetum contemptoremque fortunae functum o
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ antiquoꝵ nũ ⁊eiciũt᷑ cu aliꝗd noui luxuria com̃ta ẽ quo
ip̃a se obruet. I Atoli & pauca etãt balnea n ͨ ullo cultu exor ꝗ pͥ¬
nata. cui ei exornaretꝰ ⁊esquadratoria et ĩusu nõ oblectamẽ¬
tu repta uõ sofũdebatꝰ aqua nec ⁊ecẽs sẽꝑ uelut ex calido fõte
curebat. nec ⁊efere credebat ĩ aquã ꝑlucida sordes aepone̾n̾t. S dii
boĩ ꝙͣ uiuat illa baluea ĩ trare obscura & gregali tectoiõ ĩducta q̃
saires catonẽ tibi edile aut fabiũ maxiu aut ex corneliis aliquẽ
manu sua tẽꝑasse. Nã hoc qsͦ nobilissĩ ediles fũgebãt officio ĩtrãdi
ea loca q̃ ppħ receptabat Exigẽdiq mũditias ac salubrẽ tẽpatia.

Expanded text:
in antiquorum numerum reiciuntur, cum aliquid novi luxuria commenta est, quo ipsa se obrueret. At olim et pauca erant balnea nec ullo cultu exornata. Cur enim exornaretur res quadrantaria et in usum, non in oblectamentum reperta ? Non suffundebatur aqua nec recens semper velut ex calido fonte currebat, nec referre credebant, in quam perlucida sordes deponerent. Sed, di boni, quam iuvat illa balinea intrare obscura et gregali tectorio inducta, quae scires Catonem tibi aedilem aut Fabium Maximum aut ex Corneliis aliquem manu sua temperasse ? Nam hoc quoque nobilissimi aediles fungebantur officio intrandi ea loca, quae populum recept
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑsoa ĩ oĩ negotio suꝑest. lu una re deest in qua oĩb. multos ĩueni
cquos adu̾sꝰ hoĩes. adu̾sꝰ deos neĩe. obiurgauiꝰ quottidie fatu.
Euare ille ĩ medio cursu rapt̾ ẽ. Quare ille non rapit. Quare se¬
nectute sibi a aliis grauẽ extendit. I trũ obsecro te equi ÷ ꝑ¬
iudicas tenatẽ an tibi parẽ nam. Quid aut uit̾est q cito ere¬
as unde utiq excindu ẽ. non ut diu uiuam curãdu ẽ. s ut sat̃.
nõ ut diu uiuam fato opꝰ ẽ. ut satis aĩo. liiga uita ẽ si plenae̾¬

Expanded text:
. Multos inveni aequos adversus homines, adversus deos neminem, Obiurgamus cotidie fatum: " quare ille in medio cursu raptus est ? Quare ille non rapitur ? Quare senectutem et sibi et aliis gravem extendit ? " Utrum, obsecro te, aequius iudicas te naturae an tibi parere naturam ? Quid autem interest, quam cito exeas, unde utique exeundum est ? Non ut diu vivamus curandum est, sed ut satis; nam ut diu vivas, fato opus est, ut satis, a
Abbreviated transcription (Latin):
ad illu qui tuc quoq int̾ hoĩes ẽ nullas minas timet. nullas ue¬
timebit post mortẽ minas coꝵ quib usq ad mortẽ tuneri paꝵ est.
Non ꝯtret inquit me uncus nec proiecti ad ꝯtumelia cadaueris
laccratio feda uisuris. Nleĩe de sup̾mo officio rogo. Nulli religas
natura relictos alte cintu putes dixisse. Habuit ei ingeniũ ⁊ gra¬

Expanded text:
t ullas post mortem minas eorum, quibus usque ad mortem timeri parum est. Non conferret, inquit, me nec uncus nec proiecti ai contumeliam cadaveris laceratio foeda visuris. Neminem de supremo officio rogo. nulli reliquias natura relictos. Alte cinctum putes dixisse. Habuit enim ingenium et gra
Abbreviated transcription (Latin):
licie ei uis qͥda ĩ est qr auĩ ht mobile ad pͣua Illu agit arens
malicia a ea cogitata abest. De bono non ẽ adhue bonꝰ s ĩ bonũ
mor uenio imi probe eo conat᷑ ascendere unde descenderat. Qͥd
ẽ aũt cut non ocistimes ĩ eo diuimi aliquid existere qui dei ꝑs ẽ:
Dotu hac quo ꝯtinem̃ & unũ ẽ & deus & socii sumꝰ eius ⁊ mẽbra.

Expanded text:
litiae vis quaedam inest, quia animum habet mobilem ad prava. Illa apparens litiae vis quaedam inest, quia animum habet mobilem ad prava. Illa apparens malitia et exagitata abest ; non est adhuc bonus, sed in bonum mor Nemo inprobe eo conatur ascendere, unde descenderat. Quid est autem cur non existimes in eo divini aliquid existere, qui dei pars est ? Totum hoc, quo continemur, et unum est et deus; et socii sumus eius et membra.
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ sumis dolorib ĩsumis calamitatib sapiente nec meẜu futuꝵꝵ
nec bti. at qui hoc quoq ĩ credibile ẽ imo incredibiliꝰ. nõ uideo
stare deb aut si ab hoc cxpulsa ẽ non ꝓhibebit fieri miẜu. stãs nõ
põt mitti aut uicat᷑ oportet auti uincat. ¶ Diis inquit ĩ mor ꝙͣ ꝑs¬
talib solis & uirtꝰ & bt̃a uita ꝯtingit nobis umbra quedã illoru
bonoꝵ & similitudo accedimiꝰ ad illa non ꝑueĩmꝰ. Ratio u̾o diis ho¬
minibq coĩs ẽ. hec in illis ꝯsumata ẽ in nobis ꝯsumabilis. S ad
despatione nos uitia nr̃a ꝓducuit Illa ille alt̾ scdus ẽ ut aliquis ⁊p¬
paꝵ ꝯstas ad custodienda optĩa cuiꝰ iditiu labat &̃ nũc & ĩc̾tu
ẽ. Desideret occuloꝵ atq auriũ cetoꝵq sensuũ bonã ualitudie̾
& non fedu asiectu. corporis & hit̾u manente suo Etatis p̃terea
lũgiꝰ spaciũ ꝓ hae̾ põt non peĩtẽtia agitare.At ĩ ꝑfc̃o uito huic ma¬

Expanded text:
doloribus, in summis calamitatibus sapientem nec miserum futurum nec beatum. Atqui hoc quoque incredibile est, immo incredibiles. Non video stare debet, aut si ab hoc depulsa est, non prohibebit fieri miserum. Stans non potest mitti; aut vincatur oportet aut vincat. "Dis," inquit, "inmortalibus solis et virtus et beata vita contigit, nobis umbra quaedam illorum bonorum et similitudo. Accedimus ad illa, non pervenimus." Ratio vero dis hominibusque communis est; haec in illis consummata est, in nobis consumdesperationem nos vitia nostra perducunt; nam ille alter secundus est ut aliquis parum constans ad custodienda optima, cuius iudicium bibat etiamnunc et incertum est. Desideret oculorum atque aurium sensum, bonam valitudinem et non foedum aspectum corporis et habitu manente suo aetatis praeterea longius spatium. Per hanc potest non paenitenda agi vita, at inperfecto viro huic ma
Abbreviated transcription (Latin):
e nescio an c̾tior menioria sit q̃ nullũ et̾ se sb̾sidiũ ht̃. ¶Magͦ ⁊ ꝑͥ¬
& spatiosares ẽ sapĩa hacuo illi locoopꝰ ẽ de diuinis humaisq
discendu ẽ/ de pt̾itis de futis de caducis Et̾nis de tpre. de quo
rno hide qͣ multa querant᷑ pͥmũ an ꝑ se ip̃ sit aliquid deinde
an aliquid añ tp̃s sit siue tp̃r. an cu mondo ceꝑit. an &̃ ante
monduz qr fuit aliquid fuit᷑ & tp̃s. In nũabiles questiones sñt

Expanded text:
et nescio an certior memoria sit, quae nullum extra se subsidium habet. Magna eet nescio an certior memoria sit, quae nullum extra se subsidium habet. Magna et spatiosa res est sapientia. Vacuo illi loco opus est. De divinis humanisque discendum est, de praeteritis de futuris, de caducis de aeternis, de tempore. De quo uno vide quam multa quaerantur: primum an per se sit aliquid; deinde an aliquid ante tempus sit sine tempore; cum mundo coeperit an etiam ante mundum quia fuerit aliquid, fuerit et tempus. I
Abbreviated transcription (Latin):
non magisꝙ simplicitate ꝙͣ modestiã ac moderatione nõ magis
q frugalitate ac parscimoĩa uon magisqͣ clementia que alieno
sanguni tamꝙ suo parcit & scit hoĩ uon cẽ hoĩe prodige utẽdũ
Cũ dicatis inquit sine liberalib studiis ad u̾tute non puerri quẽ ad qͥ¬
modu negatis illa nichil ꝯferre uirtuti.qr nec sine cibo ad u̾tutem
ꝑuenit. Cib aut̃ ad u̾tute non ꝑtinet. ligua naui nichil ꝯfer̃t
ꝙͣus non fiat nauis uisi exliguis. non ẽ inꝙͣ cur aliꝗd putes eiꝰ
adiutorio fieri Sine quo põt fieri. pot quide &̃ illud dici sine libera¬
lib studiis uerri ad sapĩa posse qruis ei uirtꝰ discenda sit non t̃
ꝑ hec discitur. Quid ẽ aũt quare existime non futuꝵ sapiẽte
enz qui litt̾as nescit cu sapĩa nõ sit in lrĩs Res tradit nõ u̾ba

Expanded text:
? Non magis quam simplicitatem, quam modestiam ac moderationem, non magis ? Non magis quam simplicitatem, quam modestiam ac moderationem, non magis quam frugalitatem ac parsimoniam, non magis quam clementiam, quae alieno sanguini tamquam suo parcit et scit homini non esse homine prodige utendum. "Cum dicatis," inquit, "sine liberalibus studiis ad virtutem non perveniri, quemadmodum negatis illa nihil conferre virtuti?" Quia nec sine cibo ad virtutem pervenitur, cibus tamen ad virtutem non pertinet. Ligna navi nihil conferunt, quamvis non fiat navis nisi ex lignis. Non est, inquam, cur aliquid putes eius adiutorio fieri, sine quo non potest fieri. Potest quidem etiam illud dici: sine liberalibus studiis veniri ad sapientiam posse; quamvis enim virtus discenda sit, tamen non per haec discitur. Quid est autem, quare existimem non futurum sapientem eum, qui litteras nescit, cum sapientia non sit in litteris ? Res tradit, non verba,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯsumatur auis. Sciã bonoꝵ ac maloꝵ ĩmutabili q̃ soli phye¬
ꝯpetit nichil aũt ulla ues alia de bois ac malis qͥrit ss ingłas
ht̃ circuire uirtutes. Sortitudo ꝯtemptrix timĩdoꝵ ẽ t̾ribilia &
sub uigu libertate nr̃am mittentia dispicit ꝓuocat frangit. nũ¬
quid gͦ hauc liberalia studia coroborat. Sides scissimũ humaui
q̃re dolor hoc illa altius conda nũquid liberalia studia hos aĩos
facẽ possiit temꝑantia uoluptatib impat alias odit atq abi¬
git alias dispensat & ad sanũ mõ reddigit. nec ũq ad illas
pp ipãs ueit Scit optimũ cẽ modu cupitoꝵ non quantũ uelis
s quantu debras sumẽ. Humanitas uetat suꝑbũ ee̾ ap̃ sotios¬
uetat auaꝵ u̾bis reb affectib com̃e se facileq oĩb p̾stat.
nullũ alcenũ malu putat. Bonũ au̾t suũ ideo maxie ꝙ alicui
bono futuꝵ ẽ amat. nuquid liberalia studia hos mores p̃cipiunt

Expanded text:
summatur animus, scientia bonorum ac malorum inmutabili; nihil autem ulla ars alia de bonis ac malis quaerit. Singulas Iubet circumire virtutes. Fortitudo contemptrix timendorum est; terribilia et sub iugum libertatem nostram mittentia despicit, provocat, frangit. Numquid ergo hanc liberalia studia corroborant ? Fides sanctissimum humani quaeret dolor, hoc illa altius condam." Numquid liberalia studia hos animos facere possunt ? Temperantia voluptatibus imperat, alias odit atque abigit, alias dispensat et ad sanum modum redigit nec umquam ad illas propter ipsas venit. Scit optimum esse modum cupitorum non quantum velis, sed quantum debeas sumere. Humanitas vetat superbum esfectibus comem se facilemque omnibus praestat. Nullum alienum malum putat. Bonum autem suum ideo maxime, quod alicui bono futurum est, amat. Numquid liberalia studia hos mores praecipiunt
Abbreviated transcription (Latin):
nicipale sacru s ingens deoꝵ oiũ templu mudꝰ ipẽ reẜat᷑. uiꝰ
u̾a simlacra u̾asq facies cernendas mentib protulit. Nã ad specta¬
cula tã magna ebes usꝰ e. ad mitia demuĩ redit et̾uaz rõne toti

Expanded text:
nicipale sacrum, sed ingens deorum omnium templum, mundus ipse reseratur, cuius nicipale sacrum, sed ingens deorum omnium templum, mundus ipse reseratur, cuius vera simulacra verasque facies cernendas mentibus protulit. Nam ad spectacula tam magna hebes visus est. Ad initia deinde rerum redi
Abbreviated transcription (Latin):
quib domiꝰ fulgent. Quid lapideas moles ĩ retondu ac leue formatas
quib porticus & capacia ppłoꝵ trcta suscepimꝰ. quid u̾boꝵ notas quib
ꝑ nirba ac tibiã cantꝰ quib exceptus spus aut in ecitu. aut ĩ trã¬
situ formatꝰ in uoco non arma nec muros. nec bella utilia molit̾.
paci fauet & genꝰ humanũ ad ꝯcordia uocat. Non c̃ inqͣ ĩstrumẽ¬
toꝵ ad usus necessatios opifex. Quid illi ta puula assignas: artificẽ
uides uite. alias quide artes sub dominio ht̃. Nã qr ornamẽtu
ducit illo uias aperit. Que sint mala q̃ uideantꝰ ou̾dit. Ranitatem
exuit mentib dat magnitudine solida.ĩ flatã u̾o & ex ĩani spetiosã
repͥmit. Nec iguorari sinit int̾ magua quid int̾ sit & tumida. Totiꝰ
uatẽ nontiã ac sue tradit. quid sit̃ dii qualesq declatat ꝗd inferi

Expanded text:
quibus domus fulgent ? Quid lapideas moles in rotundum ac leve formatas, quibus domus fulgent ? Quid lapideas moles in rotundum ac leve formatas, quibus porticus et capacia populorum tecta suscipimus ? Quid verborum notas, quibus per tubam ac tibiam cantus, quibus exceptus spiritus aut in exitu aut in transitu formatur in vocem. Non arma nec muros nec bello utilia molitur, paci favet et genus humanum ad concordiam vocat. Non est, inquam, instrumentorum ad usus necessarios opifex. Quid illi tam parvola adsignas ? Artificem vides vitae. Alias quidem artes sub dominio habet. Nam cui vita, ilducit, illo vias aperit. Quae sint mala, quae videantur ostendit, vanitatem exuit mentibus, dat magnitudinem solidam, inflatam vero et ex inani speciosam reprimit, nec ignorari sinit inter magna quid intersit et tumida, totius naturae notitiam ac suae tradit. Quid sint di qualesque declarat, quid inferi,
Abbreviated transcription (Latin):
ratio comẽta ẽ hoĩs ei non sapientis ĩuenta st̾. tam me hercule
ꝙͣ nauigia quib amues quib maria transimꝰ aptatis ad accipiẽ¬
du uẽtoꝵ ĩpetũ uelis a additis at̾go gubernaculis que huc atq
illuc cursũ nauigii torq̃ant exemplu apiscib tractũ ẽ qui cau¬
da regunt᷑ & leui eiꝰ ĩ utroq inomẽto uelocitate suã fleetũt ꝑ dĩa¬
inꝗt hec sapiõs ꝗde ĩueit. S minora ꝙ ut ipe tractaret sordidio¬
rib ministris dedit. imo nõ ab aliis excogitata ista st ꝙͣ aquib
hodic qͣ curant᷑. E uedã nr̃a demũ prodisse menioria scimus
Ut specularioꝵ l su plucente testa claꝵ transmittẽtiũ lume ut sus¬
pensuram balncoꝵ & ĩp̾ssos parietib cupos ꝑ quos cirafoderet᷑ calor.
qr ima sumuil & sirma fouet̾ equalit̾. Quid loquar marmora ꝗb t̾pla

Expanded text:
ratio commenta est. Hominis enim, non sapientis inventa sunt, tam mehercules ratio commenta est. Hominis enim, non sapientis inventa sunt, tam mehercules quam navigia, quibus amnes quibusque maria transimus aptatis ad excipiendum ventorum impetum velis et additis a tergo gubernaculis, quae huc atque illuc cursum navigii torqueant Exemplum a piscibus tractum est, qui cauda reguntur et levi eius in utrumque momento velocitatem suam flectunt. it, "haec sapiens quidem invenit; sed minora quam ut ipse tractaret, sordidioribus ministris dedit." Immo non aliis excogitata ista sunt quam quibus hodieque curantur. Quaedam nostra demum prodisse memoria scimus, ut speculariorum usum perlucente testa clarum transmittentium lumen, ut suspensuras balneorum et inpressos parietibus tubos, per quos circumfunderetur calor, qui ima simul ac summa foveret aequaliter. Quid loquar marmora, quibus templa,
Abbreviated transcription (Latin):
Receptas in quit in nos fruges ꝯcurres uit̾ se duritia dentiũ frangit
& quicꝗd excidit ad cosde dentes lingua refertꝰ. tũe miscet᷑ ut faci¬
liꝰ ꝑ fances lubricas transeat. Cu ꝑueit ĩ uentrer aqua leui feruore
cõquoquit᷑ tuc̃ demũ corpori accedit. Hoc aliquis sequtus exemplat
lapide asperu aspo imposuit ad similitudie dentiũ quoꝵ ꝑs ĩmobilis
motũ alt̾ius ispectat. deinde utziusq attritu grana franguntꝰ e sepi
regerẽt̃. donee ad minutima ficq̃nt̾ trita redigant᷑ tũc farinã aq̃
sꝑgit & assidua tractatioẽ ꝑdomuit fruxitq pane qͥm pͥmo cinis
calidꝰ & feruens texta ꝓcoxit. deinde furm paulati repti & alia ge¬
nera quoꝵ feruor ẜuiret arbitrio. Non multu ab fuit ꝗn sutrinu
quoq ĩuentũ asapientib dicet᷑. Ciã ista tõ quid. s nõ recta

Expanded text:
Receptas," inquit, "in os fruges concurrens inter se duritia dentium frangit, Receptas," inquit, "in os fruges concurrens inter se duritia dentium frangit, et quicquid excidit, ad eosdem dentes lingua refertur; tunc vero miscetur, ut facilius per fauces lubricas transeat. Cum pervenit in ventrem, aequali eius fervore concoquitur, tunc demum corpori accedit. Hoc aliquis secutus exemplar lapidem asperum aspero inposuit ad similitudinem dentium, quorum pars immobilis motum alterius exspectat; deinde utriusque attritu grana franguntur et saepius regeruntur, donec ad minutiam frequenter trita redigantur. Tum farinam aqua sparsit et adsidua tractatione perdomuit unxitque panem, quem primo cinis calidus et fervens testa percoxit, deinde fumi paulatim reperti et alia genera, quorum fervor serviret arbitrio." Non multum afuit, quin sutrinum quoque inventum a sapientibus diceret. Omnia ista ratio quidem, sed non recta
Abbreviated transcription (Latin):
renioliat. Spata coire cogatꝰ e iugi. Textrini quoq artẽ asapiẽtib
cta ẽ stamen seceruit arundo ĩ ẜiti mediũ ⁊adiis sub tegnen acutis
.Quod digiti expeduit atq int̾ stamiã duetu pcusso feruit ĩsecti pectie
nichil cellatura ꝯfiçitꝰ. in qua non dico millũ corpori auxiliui. s
mullũ pudori ẽ ¶Transit deinde ad agricolas nec minꝰ facunde describit
ꝓscissu aratio solu & int̾ aratrũ quo solutior t̾ra faciliꝰ pateat radi¬
cib tiic sysa semia e collectas manu herbas nequid fortuitũ et agreste
succrescat quod necet. Hoc quoq opꝰ ait eẽ sapiẽtu tãqͣ non
nic qͦ plurntia culteres agroꝵ noua ĩueiant ꝑ que fertilitas
auorat᷑ Ndeinde non ẽ ꝯtentꝰ hisartib. s in pistrinũ sapientez
submittit. Narrat eĩ ꝙͣadmo ⁊eꝵ naturã imitatꝰ pane cepit face̾

Expanded text:
remolliat, spatha coire cogatur et iungi. Textrini quoque artem a sapientibus remolliat, spatha coire cogatur et iungi. Textrini quoque artem a sapientibus cta est, stamen secernit harundo; inseritur medium radiis subtemen acutis, quod digiti expediunt, atque inter stamina ductum percusso paviunt insecti pectine nihil celatura conficitur, in qua non dico nullum corpori auxilium, sed nullum pudori est? Transit deinde ad agricolas nec minus facunde describit proscissum aratro solum et iteratum, quo solutior terra facilius pateat radicibus, tunc sparsa semina et collectas manu herbas, ne quid fortuitum et agreste succrescat, quod necet segetem. Hoc quoque opus ait esse sapientium, tamquam non nunc quoque plurima cultores agrorum nova inveniant, per quae fertilitas augeatur. Deinde non est contentus his artibus, sed in pistrinum sapientem summittit. Narrat enim quemadmodum rerum naturam imitatus panem coeperit facere. "
Abbreviated transcription (Latin):
quottidie se ip̃a ĩcitat & tot seculis crescit &e ĩgenio adiuat uitia. Prio
supuacua cepit ꝯcupiscere inde qͣria. Nouissime corpori aiui addixit
& illiꝰ ẜuire libidim iussit. Om̃es iste artes quib aut ex̾citat᷑ ciuitas
aut stẽpit corpori negotiũ gerut Cui oiã oliz tanqͣ ẜuo p̾stabant̾¬
mc tanq diio parant. Ita hinc textoꝵ hic fabroꝵ officine simt
tus & ui fractos. Recessit ci ille nat̾alis modꝰ desideria ope necessaria
finieus. lam tusticitatis &e misie ẽ uelle quantu satis ẽ. Y Incredibile qͥpͥ¬
ẽ mi lucili qrͣ facile &̃ magnos uiros dulcedo oroi̾s abducat au̾o Ecte
possidomiꝰ ut mea fert opinio ex his qui plurimũ pħye ꝯtuletũt. dũ ułt¬
descubẽ pͥmũ q̃madnio tella suspensis ponderib zectu stamen extẽdat.
q̃madmõ sub tegiie̾ ĩẜtu. quod dirratiã utanq ꝯpͥnientis trame

Expanded text:
cotidie se ipsa incitat et tot saeculis crescit et ingenio adiuvat vitia. Primo cotidie se ipsa incitat et tot saeculis crescit et ingenio adiuvat vitia. Primo supervacua coepit concupiscere, inde contraria, novissime animum corpori addixit et illius deservire libidini iussit. Omnes istae artes, quibus aut circitatur civitas aut strepit, corporis negotium gerunt, cui omnia olim tamquam servo praestabantc tamquam domino parantur. Itaque hinc textorum, hinc fabrorum officinae sunt, ollesque cantus et infractos. Recessit enim ille naturalis modus desideria ope necessaria finiens; iam rusticitatis et miseriae est velle, quantum sat est. Incredibilest, mi Lucili, quam facile etiam magnos viros dulcedo orationis abducat vero. Ecce Posidonius, ut mea fert opinio, ex is qui plurimum philosophiae deinde quemadmodum tela suspensis ponderibus rectum stamen extendet, quemadmodum subtemen insertum, quod duritiam utrimque conprimentis tramae
Abbreviated transcription (Latin):
Quid ergo non uetustas multa abdidit loca. que ul ĩ uiria tp̃ris uł a
quolib caũ excauata ĩ specu recesẜunt. Quid gͦ uon quilib uirgeam
cratate teruerũt manu e uilli obliuietut luto. deinde de stipula aliisq
siluestrib operiẽ fastigiu & diris ꝑ deueta iacentib hyemẽ trãsire
securi. Quid ergo non ĩ defosso lateut scirtier gentes quibq pꝑninios
solis ardores nullu tegnentii satis repelendi caloris solidu ẽ insi ip̃a
arcus hurnꝰ. I Non fuit ta inimita naͣ ut cũ oĩb aliis aĩalib facile q s̾ ꝑͥ¬
actu uite daxet homo solus nõ poss sire tet artib uiue̾. Nihil hoꝵ
ab illa nobis imꝑatũ ẽ inhil egre q̃rendũ ut possit uita ꝓduci. ad pa¬
& gratuita. & oꝑa leui ꝑabilia. Modus oiũ ei prout postulabat necessi¬
tas erat. Nos ista p̾ciosa nos misa nos magnis multisq conquirẽda ar¬
tib fecimꝰ. Sufficit ad id nã quod possit. anatura luxuria desciuit que

Expanded text:
t loca, quae vel iniuria temporis vel alio quolibet casu excavata in specum recesserunt ? Quid ergo ? Non quilibet virgeam cratera texuerunt manu et vili obliverunt luto, deinde stipula aliisque silvestribus operuere fastigium, et pluviis per devexa labentibus hiemem transiere securi ? Quid ergo ? Non in defosso latent Syrticae gentes quibusque propter nimios solis ardores nullum tegimentum satis repellendis caloribus solidum est nisi ipsa arens humus ? Non fuit tam inimica natura, ut, cum omnibus aliis animalibus facilem actum vitae daret, homo solus non posset sine tot artibus vivere. Nihil horum ab illa nobis imperatum est, nihil aegre quaerendum, ut possit vita produci. Ad pa gratuita et opera levi parabilia. Modus enim omnium prout necessitas erat; nos ista pretiosa, nos mira, nos magnis multisque conquirenda artibus fecimus. Sufficit ad id natura, quod poscit. A natura luxuria descivit, quae
Abbreviated transcription (Latin):
detumenti facet uir bom Iniꝗs iumorib sꝑsꝰ.cu nec morti quidem
hoc ap̃ nos noceat. Ex hoc mala molitione ht̃ nemo eoꝵ qui illa
accusat exptꝰ ẽ. Intim tenieritas ẽ dampnare quod nescias. at
illud scis ꝙr multis utilis sit q multos liberet tormentis egestate

Expanded text:
detrimenti faceret vir bonus iniquis rumoribus sparsus? Ne morti quidem detrimenti faceret vir bonus iniquis rumoribus sparsus? Ne morti quidem hoc apud nos noceat; et haec malam olitionem habet. Nemo eorum, qui illam accusant, expertus est. Interim temeritas est damnare, quod nescias. At illud scis, quam multis utilis sit, quam multos liberet tormentis, egestate,
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ felix sciturꝰ ꝙ pusila t̾ra cẽt ex qua minimũ occupau̾at. Ita dico ĩ felix
ob hoc quod intellige̾ debebat falsũ se gere̾ cognome. Quis pot̾ ce̾ ma¬
da. non q̃ ꝑcipere posset uesanꝰ homo & trausoccranũ cogitatioẽs suas
eade sunt. Nuilli dari faciliora possiit. S quis quis nolet sibi ip̃i illa
reddet faciliora. Quõ equaminitate e doleas oportet a sitias a au¬
rias de seuescas si tibi longior ꝯtigerit int̾ homies mora & egrotes a
ydas aliquid a pereas non ẽ tame ꝙ istis qui te crrꝯstrepiit redas.
Nechil hoꝵ malu ẽ nichil ĩ tolerabile aut duru ex ꝯsensu istis met̾
e PSic morter times quõ famã. Quid aut stulti hoĩe u̾ba metuẽte
Elegant̾ demetrus nrͣ solet dice̾ eode loco sibi ce̾ uoces impitoꝵ quo
iuistis sine cã. sic & illa que nũꝙͣ tunẽtis inisi fama uisisset. Nũ qd

Expanded text:
infelix, sciturus, quam pusilla terra esset, ex qua minimum occupaverat. Ita dico: infelix infelix, sciturus, quam pusilla terra esset, ex qua minimum occupaverat. Ita dico: infelix ob hoc, quod intellegere debebat falsum se gerere cognomen. Quis enim esse manda, non quae perciperet vesanus homo et trans oceanum cogitationes suas eadem sunt. Nulli dare faciliora possum, sed quisquis volet, sibi ipse illa reddet faciliora." Quomodo ? Aequanimitate. Et doleas oportet et sitias et esurias et senescas, si tibi longior contigerit inter homines mora, et aegrotes et perdas aliquid et pereas. Non est tamen quod istis, qui te circumstrepunt, credas; nihil horum malum est, nihil intolerabile aut durum. Ex consensu istis metus est. Sic mortem times quomodo famam. Quid autem stultius homine verba metuente ? Eleganter Demetrius noster solet dicere eodem loco sibi esse voces inperitorum, quo muistis sine causa, sic et illa, quae numquam timeretis, nisi fama iussisset. Num quid
Abbreviated transcription (Latin):
formet᷑ auĩs ad intelectu patiẽtiãq sortis sue. & sciat nihil
ĩpantes adu̾sꝰ urbes idem posse qd̾ adu̾sus hoĩes INlichil hoꝵ¬
ĩdiguandũ ẽ. i eu intrauimꝰ mondu in quo hiis legib uiuit᷑.
placet. pare. non placet: quaꝯq uis exi. indignare si quid inte
inique ꝓpͥe ꝯstitutu ẽ. S si hec sumos ĩmiosq uecessitas obli¬
gat ĩ grã au fato reu̾̃tere aquo oiã resoluũt. non ẽ qd̾ nos
tumulis uictiais & his monumẽtis q̃ uiã dispatia texũt. Equat om̃es
cinis ĩpares nascim᷑ pares morim᷑. Ndem de urbib qd̾ de urbui
ĩcolis dico. Ta ardea capta qͣ toma ẽ. Conditor ille iuzis hũani nõ
natalib nos nec uoiu claritate distinxit nisi dũ sumꝰ. ubi u̾o ad fi¬
ĩ crastinũ sui certior. I alexander macedonĩ ⁊ex disce̾ geometriã ceꝑat

Expanded text:
formetur animus ad intellectum patientiamque sortis suae et sciat nihil formetur animus ad intellectum patientiamque sortis suae et sciat nihil imperantes, adversus urbes idem posse quod adversus homines. Nihil hod numbers. est. In eum intravimus mundum, in quo his legibus vivitur. Placet; pare. Non placet; quacumque vis, exi. Indignare, si quid in te iniqui proprie constitutum est; sed si haec summos imosque necessitas alligat, in gratiam cum fato revertere, a quo omnia resolvuntur. Non est quod nos tumulis metiaris et his monumentis, quae viam disparia praetexunt; aequat omnes cinis. Inpares nascimur, pares morimur. Idem de urbibus quod de urbium incolis dico: tam Ardea capta quam Roma est. Conditor ille iuris humani non natalibus nos nec nominum claritate distinxit, nisi dum sumus. Ubi vero ad fiin crastinum sui certior. Alexander Macedonum rex discere geometriam coeperat,
Abbreviated transcription (Latin):
desta corriput᷑. Enuare oiũ fatoꝵ uias longu ẽ. Hoc uuũ scio
diuĩ mortaliũ oꝑa mortalitate̾ damnata sunt int̾ ꝑitura uiuiꝰ.
¶Nee ergo atq cius mõi solacia admoueo liberali uiro ĩ credibili ꝗ p¬
quodã patrie sue aniore flagranti q̃ fortasse ꝯsũpta ẽ ut ĩ meliꝰ
xcitaret᷑. Sept maiori fortune locu fecit ĩuiria. mlta ceciderũt
u t alti surge̾nt & ĩ malas ymagines felicitari urbis inimicus
aiebat rome sͥ meendia ob hoc unũ dolori ee̾ ꝙ sciret melioaͬ
onies ut maiora c̾tioraq ꝙͣ amissere restituãt. Sint utina
diutuena. & meliorib auspitiis ĩ euu longiꝰ ꝯdita. Nam huic
colonie ab origie̾ sua centesimꝰ amꝰ ẽ. Etas ne hoĩ quide extrem.
a planco deducta ĩ hanc fieqͥntia loa oportunitate ꝯualuit. q̃ tũ
giauiosissimos cau̾s int̾ spatiu huiane senectutis passa ẽ ¶ Itaq qͦ yͥs¬

Expanded text:
deserta corruperit. Enumerare omnes fatorum vias longum est. Hoc unum scio: deserta corruperit. Enumerare omnes fatorum vias longum est. Hoc unum scio: omnia mortalium opera mortalitate damnata sunt, inter peritura vivimus. Haec ergo atque eiusmodi solacia admoveo Liberali nostro incredibili quodam patriae suae amore flagranti, quae fortasse consumpta est, ut in melius excitaretur. Saepe maiori fortunae locum fecit iniuria. Multa ceciderunt, ut altius surgerent. Timagenes felicitati urbis inimicus aiebat Romae sibi incendia ob hoc unum dolori esse, quod sciret meliora taturos omnes, ut maiora certioraque quam amisere restituantur. Sint utinam diuturna et melioribus auspiciis in aevum longius condita! Nam huic coloniae ab origine sua centensimus annus est, aetas ne homini quidem extrema. A Planco deducta in hanc frequentiam loci opportunitate convaluit, quot tamen gravissimos casus intra spatium humanae senectutis tulit. Itaque
Abbreviated transcription (Latin):
pta st: Nec ꝗcqrͣ extet ex qͦ appeat llas salte fuisse Pllon tm̃ in ani¬
facta labunt. nec trñ humana arte atq ĩdustria porta u̾tit dies¬
 &̃ inga mõtiu defliuui̾t.tote descendẽ regioes oꝑte se fluetib q̃ ꝓcul
a ꝯspectu maris stabãt. Rastauit ignis coles ꝑ quos relucebat & erasit.
& quoda altissimos u̾tices solatia nauigantiũ ac speculas ad humi-¬
em arenã deduxit ipũis nate̾ oꝑa uexant.: Et ideo equo aĩoferre
debemꝰ urbis̃ excidia. Casura ex tat oĩa om̃es exitꝰ manet siue ĩt̾na
nis flatusq p̃clusi iolentia pondꝰ sub quo tenent᷑ excussexũt.
sine torrentiũ ĩ abdito uastioꝵ obstantia effregerit siue flaniaꝵ
molentia cõpagniẽ soli rupit. siuie uetustas ĩ qua nichil tutũ esti
expugnau̾it minutati. Siue grauitas celi egeẜit ppłos & situs

Expanded text:
pta sint nec quicquam extet, ex quo appareat illas saltim fuisse? Non tanpta sint nec quicquam extet, ex quo appareat illas saltim fuisse? Non tana posita vertit dies; iuga montium diffluunt, totae desedere regiones, operta sunt fluctibus quae procul a conspectu maris stabant. Vasta vis ignium colles, per quos relucebat, erosit et quondam altissimos vertices, solacia navigandum ac speculas, ad humile deduxit. Ipsius naturae opera vexantur et ideo aequo animo ferre debemus urbium excidia. Casurae stant. Omnes hic exitus manet, sive interna vis flatusque praeclusa via violenti pondus, sub quo tenentur, excusserint, sive torrentium impetus in abdito vastior obstantia effregerit, sive flammarum violentia conpaginem soli ruperit, sive vetustas, a qua nihil tutum est, expugnaverit minutatim, sive gravitas caeli egesserit populos et situs