comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ. sũma illa ac pulcherina oĩ uã quos piculo exemit nec pi¬
culosos quidez facit. Prim ẽ deoꝵ cultꝰ deos credeͬ deinde re¬
dere illis maiestatẽ suã ⁊edde̾ bonitate sine qua nulla ẽ ma¬
iestas. ⁊ cire illos eẽ qui p̾sident mondo qui uniu̾sa ut sua
tempant qui humam genis tutellã gerũt. int̾du curiosi
singuloꝵ hi uec dant malu uechũt. Eetoꝵ castigat quos¬
dam & cohercent a irrogant penas. & aliqũ spetie boni pu¬
nũt. Lis deos proꝑitiare. Homis esto. satis illos coluit ꝗ
mansuctus ẽ homĩ. p̾cipiemꝰ gͦ ut naufrago manũ porrigat¬
erranti uiam mõstret cu exuriente panẽ suii diuidat. Quando oĩa
q̃ p̾standa ac uitanda sunt curauerit. dicam cũ possi breuit̾ hanc
illi formulã humiam offitii tradẽ Ome id quod uides quo diuiua
atq humana ꝯclusa sunt unũ ẽ membra suniꝰ corporis magͥ natã
nos coguatos edidit. Eũ ex eisdez ẽ ĩ cader giguet hec nobis amo¬

Expanded text:
est. Summa illa ac pulcherrima omnium natura quos periculo exemit, ne periculosos quidem fecit. Primus est deorum cultus deos credere; deinde reddere illis maiestatem suam, reddere bonitatem, sine qua nulla maiestas est. Scire illos esse, qui praesident mundo, qui universa vi sua temperant, qui humani generis tutelam gerunt interdum incuriosi singulorum. Hi nec dant malum nec habent; ceterum castigant quosdam et coercent et inrogant poenas et aliquando specie boni puniunt. vis deos propitiare ? Bonus esto. Satis illos coluit, mansuetus homini est. Praecipiemus, ut naufrago manum porrigaterranti viam monstret, cum esuriente panem suum dividat ? Quando omnia, quae praestanda ac vitanda sunt, dicam, cum possim breviter hanc illi formulam humani officii tradere: omne hoc, quod vides, quo divina atque humana conclusa sunt, unum est; membra sumus corporis magni. Natura nos cognatos edidit, cum ex isdem et in eadem gigneret. Haec nobis amo
Abbreviated transcription (Latin):
illoꝵ utunt illa subducrĩt at bona ꝯscĩa predire nult a ꝯpici.
ip̃as nequitie tenebras timet .¶ Ellegant̾ itaq ab epituro dic¬
tu puto. põt necenti ꝯtingere ut lateat latrudi fides non
põt. aut si hoc m̃õ ieliꝰ hũc explitati posse iudicas sensũ. adeo
non prodest latere peccantib quia latendi &e si felicitatem
ego repugnare seete nr̃e si sic expediatur non iudico. qrͣ: qa
pͥma illa ce maxia peccantui pena ẽ peccasse. Nec ullũ seclus
l illos fortuna exoruet mun̾ib suis l te tueatꝰ ac uiudicet.
ĩpunitu e.qm̃ sceleris in scelere suppliciũ ẽ. S nichilonunꝰ¬
expauesce̾ & securitati distidẽ. Qnare ergo hoc ego supplitio ne¬
quitia libere. quare uon femꝑ illom in suspenso relniquam.
llinc dissentiamꝰ cu epicuro ubidicit. nichil iustũ ce̾ natura
&e cauia uitanda eẽ qr uitari metꝰ non possit. Hic ꝯsentiaꝰ

Expanded text:
illorum utuntur, ipsa subducunt. At bona conscientia prodire vult et conspici; illorum utuntur, ipsa subducunt. At bona conscientia prodire vult et conspici; ipsas nequitia tenebras timet. Eleganter itaque ab Epicuro dictum puto: " potest nocenti contingere, ut lateat, latendi fides non potest," aut si hoc modo melius hunc explicari posse iudicas sensum: " ideo non prodest latere peccantibus, quia latendi etiam si felicitatem ego repugnare sectae nostrae, si sic expediatur, non iudico. Quare ? Quia prima illa et maxima peccantium est poena peccasse, nec ullum scelus, licet illud fortuna exornet muneribus suis, licet tueatur ac vindicet, inpunitum est, quoniam sceleris in scelere supplicium est. Sed nihilominexpavescere et securitati diffidere. Quare ego hoc supplicio nequitiam liberem ? Quare non semper illam in suspenso relinquam ? Illic dissentiamus cum Epicuro, ubi dicit nihil iustum esse natura et crimina vitanda esse, quia vitari metus non posse; h
Abbreviated transcription (Latin):
ciliatãs ex̾cẽt in ip̃a cause dictione. Credat hoc quisq. qui
damãbat᷑ uno adultĩo absolutꝰ ẽ multis. Qnĩe tp̃s clodisi nõ
om̃e catones catones feret. ¶Ad det̾iora facilles sunius
qr nec dux potest nec comes doesse a res ipa etiã suio duce
rosq ĩ emendabiles facit ouĩr aliaꝵ artiu pectata artificibus¬
pudori sunt offenduitq errante uite peccata delectanti. ⁊ lon
gaudet nauigio gub̾nator eu̾so. non gaudet medicus ellato. nõ
gaudet orator si patroni culpa reus cecidit at ꝯͣ oĩb crme̾ suũ
uoluptati. letat̾ ille adult̾io in quo itritatꝰ ẽ ip̃a difficultate
letat᷑ ille crrꝯscptione furtoq. nec ante illi culpa ꝙ̃ culpe fortiia
displicuit. Id praua ꝯsuetudie euenit. ¶ Alioqn ut scias subeẽ
aĩs in pessima abductis boni sensu nec ignorari turpe nec ne¬
gligi om̃es peccata dissimulãt. & ꝙ uix felicit cesfint fructu

Expanded text:
ciliaturas exerceret in ipsa causae dictione. Credat hoc quisquam ? Qui ciliaturas exerceret in ipsa causae dictione. Credat hoc quisquam ? Qui damnabatur uni adulterio, absolutus est multis. Omne tempus Clodios, non omne Catones feret. Ad deteriora faciles sumus, quia nec dux potest nec comes deesse, et res ipsa etiam sine duce, sine rosque inemendabiles facit, omnium aliarum artium peccata artificibupudori sunt offenduntque deerrantem, vitae peccata delectant. Non gaudet navigio gubernator everso, non gaudet aegro medicus elato, non gaudet orator, si patroni culpa reus cedidit; at contra omnibus crimen suum voluptati est. Laetatur ille adulterio, in quod inritatus est ipsa difficultate. Laetatur ille circumscriptione furtoque, nec ante illi culpa quam culpae fortuna displicuit. Id prava consuetudine evenit. Alioquin ut scias subesse animis etiam in pessima abductis boni sensum nec ignorari turpe, sed neglegi; omnes peccata dissimulant et, quamvis feliciter cesserint, fructu
Abbreviated transcription (Latin):
stione q̃ ex̃ ordine senatus ꝯsulto ex cebat᷑ plusq querebatur
ad missu ẽ: Querebatꝰ an post ad ult̾iu aliquid poss tutiꝰ esse
appuit sine adultio tutũ cẽ non posse. hoc uit̾ pompeiu & ce¬
sarem Int̾ e icerones Catonẽq cõmissu ẽ. Catonẽ ĩq illũ
quo sedente ppłus uegat᷑ pinisisse sibi postulare florabilos io¬
cos midãdaꝵ m̾etricũ.I. Dicredis spectasse tuc seueriꝰ q̃ pͥ¬
hoies ꝙ̃ iudicasse & fient e frã ista sunt. et licentia uibium
aliqñ disciplina inetuq nũꝙ sponte ꝯsident. Nõ ẽ itaq quod
redas miẽ pluximũ libidin ꝑmisisse legib niinũ. lũge ei̾ fui¬
galior hec iuiuentꝰ ẽ qͣ illa cu reus adult̾iu apud iudices ne¬
garet uidices aput eũ ꝯfiterent᷑. Cñ stupeũ cõmitẽt᷑ ⁊ ei idi¬
cande cã. Eñ clodius iisdem uitiis gratiosus quib uoces con¬

Expanded text:
estione, quae extra ordinem senatusconsulto exercebatur, plus quam quaerebatur, estione, quae extra ordinem senatusconsulto exercebatur, plus quam quaerebatur, admissum est ? Quaerebatur, an post adulterium aliquis posset tutus esse; apparuit sine adulterio tutum esse non posse. Hoc inter Pompeium et Caesarem, inter Ciceronem Catonemque commissum est, Catonem inquam illum, quo sedente populus negatur permisisse sibi postulare Florales iocos nudandarum meretricum, si credis spectasse tunc severius homines quam iudicasse. Et fient et facta sunt ista, et licentia urbium aliquando disciplina metuque, numquam sponte considet. Non est itaque quod credas nos plurimum libidini permisisse, legibus minimum. Longe enim frugalior haec iuventus est quam illa, cum reus adulterium apud iudices negaret, iudices apud reum confiterentur, cum stuprum committeretur rei iudicandae causa, cum Clodius isdem vitiis gratiosus, quibus nocens, con
Abbreviated transcription (Latin):
res fide excedit. Arcescunt ad se promisit int̾cessit. dedit. lai
uͥo odii boni rem ꝑdita. &̃ nocte scortataꝵ mulioꝵ ata¬
m cedis cumulo fuetuit. Nlon nacat de pcio queri plusĩ acces¬
sionib fuit iuis scueri illuis uxore dabo illas. his diuitis.
huiꝰ quoq tibi p̾stabo ꝯcubitũ adult̾iui insi fec̾is damna. illa fano¬
sa qua desideras ueĩet. illiꝰ tibi noctez ꝓmitto. nec differo. Intra
ꝯparandi rationẽ fides ꝓmissi mei stabit. płꝰ e̾ distribue̾ adult̾ia
ꝙ facẽ. Illud ẽ matrib familias denũtiare hoc illude̾. Ni iudices
Clodiam a senatu petierant p̾sidiũ quod non erat nisi dãna¬
turis neciu & impetrau̾ant. Itaq ellegant̾ illis catulus ait¬
ꝙͣ meruit. Quicꝙ fuisse cortuptiꝰ illis morib credis quibus
libido non sacris ĩ hiberi non uditiis potat quib in ea ip̃a q̃.¬

Expanded text:
res fidem excedit " Accersivit ad se, promisit, intercessit, dedit, Iam res fidem excedit " Accersivit ad se, promisit, intercessit, dedit, Iam vero—o di boni, rem perditam MERCEDIS CUMULO FUERUNT”. 5 NON VACAT DE PRECIO QUERI, PLUS eri illius uxorem ? Dabo illam, vis divitis huius ? Tibi praestabo concubitum. Adulterium nisi feceris, damna. Illa formonsa, quam desideras, veniet. Illius tibi noctem promitto nec differo; intra comperendinationem fides promissi mei stabit. " Plus est distribuere adulteria quam facere; hoc vero matribus familiae denuntiare est. Hi iudices Clodiani a senatu petierant praesidium, quod non erat nisi damnaturis necessarium, et inpetraverant. Itaque eleganter illis Catulus aquam meruit. Quicquam fuisse corruptius illis moribus credis, quibus libido non sacris inhiberi, non iudiciis poterat, quibus in ea ipsa qua
Abbreviated transcription (Latin):
Rias mi lucilli si existimas nr̃i seculi eẽ uiciũ lux̾iam
& negligentiã boni morise alia q̃ obicit suis quisq
temporib houĩ sunt ista nõ tp̃oͬꝵ. Nulla etas nacauit aculpa
aꝑtiꝰ ꝙ coram catone peccatu est ¶Eredat aliquis peccĩna
eẽ u̾sata in eo iuditio in quo reus erat clodius. ob id adult̾iñ
cuz cu cesaris uxore in aꝑto cõmiẜat uiolatis ⁊ eligionib eius
sacrifitii quod fieri ppło dicit sic suotis ex̃ ꝯspertu oĩb niris¬
ut picture quoq masculoꝵ aĩalũ ꝯtegant᷑ atꝙ dati iuditib
nini sunt. e qd̾ etiã in hae pactione turpius ẽ stupra ĩ suꝑ
matronaꝵ ae adolescentulaꝵ nobiliu salarii loco exactast:
Mmus crimie ꝙ absolutione pectatu ẽ adult̾ii reus adul¬
teria diuisit nec aute fuit de salute seairus q similes sui iu¬
dices suos reddit hec in co iudicio facta st in quo sinhil
aliud cato testimoui dix̾at q Ip̃a pona u̾ba ciceronis qr

Expanded text:
rras, mi Lucili, si existimas nostri saeculi esse vitium luxuriam et neglegentiam boni moris et alia, quae obiecit suis quisque temporibus; hominum sunt ista, non temporum. Nulla aetas vacavit a culpa. quam apertius quam coram Catone peccatum est. Credat aliquis pecuniam esse versatam in eo iudicio, in quo reus erat P. Clodius ob id adulterium, quod cum Caesaris uxore in operto commiserat violatis religionibus eius sacrificii, quod pro put picturae quoque masculorum animalium contegantur ? Atqui dati iudicibus nummi sunt et, quod hac etiamnunc pactione turpius est, stupra insuper matronarum et adulescentulorum nobilium stilari loco exacta sunt. Minus crimine quam absolutionc peccatum est: adulterii reus adulteria divisit nec ante fuit de salute securus, quam similes sui iudices suos reddidit. Haec in eo iudicio facta sunt, in quo, si nihil aliud, Cato testimonium dixerat. Ipsa ponam verba Ciceronis, quia
Abbreviated transcription (Latin):
tibi ultro mitta. ¶Que sint hec int̾rogas: q̃ scire magis eys¬
iuuat q̃ prodest. Sic hoc de quo q̃ris bonũ an corpꝰ sit . ¶Bonu ⁊pͥ¬

Expanded text:
tibi ultro mittam. Quae sint haec interrogas ? Quae scire magis tibi ultro mittam. Quae sint haec interrogas ? Quae scire magis iuvat quam prodest, sicut hoc, de quo quaeris: bonum an corpus sit ? Bonum fa
Abbreviated transcription (Latin):
aliqͣ res i mala ꝯscia p̾stat nulla secuꝵ. putat ei se &̃ si non de p̃¬
hendit᷑ posse dep̃hendi. & int̾ somnos mouet & quotiẽs alicui
scelus loquit de suo cogitat. Non satis oblit̾atu uidetꝰ illi non
satis tectu. nocẽs hũit aliqn̾ latendi fortunã uũqͣr fiduciar.
Ardius rescribo ad epłas tuas non quia districtꝰ occupa¬
tionib sim. hane excusatione caue audias uaco & cẽs
uacan̾t qui uolunt. Nemine ies sequũtur ip̃i illas amplexã¬
tur & argumentũ eẽ felicitatis occupationẽ putãt.QQuid sy¬
ergo fuit quare non protinꝰ rescriberẽ ei de quo querebas: uenie¬
differrez te donee suns isti rei ueiẽt locus. lus tibi exͣ ordinem
dicẽ humaniꝰ uisu ẽ & tam lõge ueĩente non detinẽ. Itaq a hoc
ex illa serie reꝵ coherentiu excerpaui & si qͦ erũt eiꝰmoĩ nõ q̃rẽti

Expanded text:
aliqua res in mala conscientia praestat, nulla securum; putat enim se, etiam si non depaliqua res in mala conscientia praestat, nulla securum; putat enim se, etiam si non deprenditur, posse deprendi. Et inter somnos movetur et, quotiens alicuius scelus loquitur, de suo cogitat; non satis illi obliteratum videtur, non satis tectum. Nocens habuit aliquando latendi fortunam, numquam fiduciamca Lucilio suo salutem Tardius rescribo ad epistulas tuas, non quia districtus occupationibus sum. Hanc excusationem cave audias; vaco et omnes vacant, qui volunt. Neminem res secuntur. Ipsi illas amplexantur et argumentum esse felicitatis occupationem putant. Quid ergo fuit, quare non protinus rescriberem ? Id, de quo quaerebas, veniedifferrem te, donec suus isti rei veniret locus, an ius tibi extra ordinem dicerem; humanius visum est tam longe venientem non detinere. Itaque et hoc ex illa serie rerum cohaerentium excerpam et, si qua erunt eiusmodi, non quaerenti
Abbreviated transcription (Latin):
que potẽte potentes sunt. Quib applitari exꝑpediet nõ ĩplica¬
ti ne pluris ⁊ emediu ꝙ piculu ꝯstant. Nlichil tñ eque ꝓ¬
deut qr quiescere & miniũ cu aliis lo̾qui plurimũ secu.
Est queda dulcedo ẜmoĩs q̃ irrepit & eblanditur  non
alit̾ q ebrietas. aut am̃or secreta producit. ⁊lemo qd̾ audie¬
rit tacebit. nec quantũ audierit loquet᷑. Qui zem nõ tacuerit
non tacebit auctore.ht̃ unusogq aliq̾m cui tm̃ credat quã¬
tu ip̃i creditu e. ut garulitate suã custodiat & ꝯtentus
sit uriꝰ antib ppłim faciet. Sic qd̾ mõ secretu erat ⁊ imior ẽ.¬
¶ Securitatis magna portio ẽ nichil iniq̃ facere. Confusa uitã sys
& ꝑturbatã ĩ potẽtes agunt. Tantũ mnetiuĩt quantũ nocent nec
ullo tempore uacant. Trepidant ei cum fec̾int herent. Cõscien¬
tia aliud agere non patitur ac subuide rudere ad se cogit dat
penas quisꝗs expectat quisquis aũt meruit expectat. Tutũ

Expanded text:
plicari, ne pluris remedium quam periculum constet. Nihil tamen aeque proderit quam quiescere et minimum cum aliis loqui, plurimum secum. Est quaedam dulcedo sermonis, quae inrepit et eblanditur et non aliter quam ebrietas aut amor secreta producit. Nemo quod audierit, tacebit. Nemo quantum audierit, loquetur. Qui rem non tacuerit, non tacebit auctorem. Habet unusquisque aliquem, cui tantum credat, quantum ipsi creditum est. Ut garrulitatem suam custodiat et contentus sit unius auribus, populum faciet, si quod modo secretum erat, rumor est. Securitatis magna portio est nihil inique facere. Confusam vitam et perturbatam inpotentes agunt; tantum metuunt, quantum nocent, nec ullo tempore vacant. Trepidant enim, cum fecerunt, haerent; conscientia aliud agere non patitur ac subinde respondere ad se cogit. Dat poenas quisquis expectat; quisquis autem meruit, expectat. Tutum
Abbreviated transcription (Latin):
tudinẽ eiꝰ uł custoduit uł testituit corpora sũt. gͦ & bonũ eiꝰ corpͥẽ.
Nã puto te dubitatuꝵ an affectus corpora sint ut aliuid q de
uultu nobis mutent an fronte astringant an faciẽ diffuri¬
dant an ⁊ aborezcocent an fugent sanguinez. Quid gͦ tam
manifestas notas corporis credis ĩ pͥmi nisi a corpore. ¶Si af¬
fectus corpora sunt & morbi aĩoꝵ et auaritia crudelitas in¬
durata uicia &e in statu ĩ emẽdabile abducta. ergo & malicia
e spes eiꝰ ois maliguitas ĩuidia & suꝑbia sergo e bona pͥniui

Expanded text:
tudinem eius vel custodiunt vel restituunt, corpora sunt; ergo et bonum eius corpus est. Non puto te dubitaturum, an adfectus corpora sint—ut aliud quoque,nisi dubitas, an vultum nobis mutent, an frontem adstringant, an faciem diffundant, an ruborem evocent, an fugent sanguinem. Quid ergo ? Tam manifestas notas corporis credis inprimi nisi a corpore ? Si adfectus corpora sunt, et morbi animorum, ut avaritia, crudelitas, indurata vitia et in statum inemendabilem adducta; ergo et malitia et species eius omnes, malignitas
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥd eucĩt mo̾tib quoꝵ ꝓccritas minꝰ aparet lõge ĩtuẽtib. Cũ actes¬
ẜis tue manifestu sit qd ĩ ardue sũma sint.Talis ẽ mi lu¬
cilli uerus & reb non attificiis pħus ĩ edicto stat admirabilis
celsꝰ magͥtudĩe ue̾ est. nõ exurgit ĩ plãtas nec simis ãbulat digitis
cor more ꝗ mendatio statura adiuuat lõgioresq qͣ sũt uideriuo¬
lũt. cõtentꝰ ẽ magͥtudine sua. Quidn ꝯtent̾ꝰ sit eo us creuisse
quo manũ fortuna non porrigit.ergo & supͣ huana ẽ a parsibi
ĩ oĩ statu reꝵ. siue sed̾o cursu uita procedit siue fluctuat᷑ per
ad u̾sa & difficilia ¶ Hanc ꝯstãtia cauilatioes iste de ꝗb z ps
paulo añ loq̃bar p̾stare non possut ludit istis anis nõ ꝓficit &¬

Expanded text:
montibus, quorum proceritas minus apparet longe intuentibus; cum accesmontibus, quorum proceritas minus apparet longe intuentibus; cum accesseris, tunc manifestum fit, quo in arduo summa sint; talis est, mi Lucili, verus et rebus, non artificiis philosophus. In edito stat admirabilis, celsus, magnitudinis verae. Non exsurgit in plantas nec summis ambulat digitis eorum more, qui mendacio staturam adiuvant longioresque quam sunt, videri volunt; contentus est magnitudine sua. Quidni contentus sit eo usque crevisse, quo manus fortuna non porrigit ? Ergo et supra humana est et par sibi in omni statu rerum, sive secundo cursu vita procedit, sive fluctuatur et it per adversa ac difficilia; hanc constantiam cavillationes istae, de quibus paulo ante loquebar, praestare non possunt. Ludit istis animus, non proficit
Abbreviated transcription (Latin):
hẽam aquã. hẽamꝰ polenta. loui ip̃i ꝯtrou̾sia de felicitate facia¬
mus. Eaciamꝰ oro te eẽ susta defrierũt. Turpo ẽ btã uitã ĩ auro
aliogn ꝗd ĩtest an mag᷑ sit an exigua q̃ ẜuire te cogiit. Ed
refert quantulũ sit qd̾ tibi possit negare fortuna. Hoc ip̃a aqua
uocare nichil desiderantez. Hec nobis attalꝰ dixit. naͣ oĩbus¬
dixit. q̃ si uoles frcqͥnt̾ cogitare id agis ut sis felix nõ ut ui¬
illis nomẽ ĩponẽ & mullũ hesit. Uidelicet & ꝗa res ip̃a nõ
recipiebat᷑ a nobis nec ĩ isu erat noĩ quoq repugnãdũ ẽ. Yap¬
tissimũ tñ uidetꝰ inͥ. quo cit̾o usꝰ ẽ. cauilatioe̾s uocat quib ꝗsquis
se tradidit q̃stionculas quidez uanas nectit. Eeteꝵ ad uitã nichil ꝓ¬
ficit n fortior sit neq tẽꝑantior n elatior ¶ At ille ꝗ pħ̾ia ĩ suũ ⁊ꝑ
remediũ ex̾cuit ĩgens fit aĩo plenꝰ fiducie ĩ suꝑabilis & maior adeũti.

Expanded text:
siam de felicitate faciamus.' Faciamus, oro te, etiam si ista defuerint. Turpe est beatam vitam in auro alioquin quid interest, magna sint an exigua, quae servire te cogant ? Quid refert, quantulum sit, quod tibi possit negare fortuna ? Haec ipsa aqua vocare nihil desiderantem." Haec nobis Attalus dixit ; quae si voles frequenter cogitare, id ages, ut sis felix, non ut viillis nomen inponere, nullum haesit, videlicet, quia res ipsa non recipiebatur a nobis nec in usu erat, nomini quoque repugnatum est. Aptissimum tamen videtur mihi, quo Cicero usus est: cavillationes vocat. Quibus quisquis se tradidit, quaestiunculas quidem vafras nectit, ceterum ad vitam nihil proficit, neque fortior fit neque temperantior neque elatior. At ille, qui philosophiam in remedium suum exercuit, ingens fit animo, plenus fiduciae, inexsuperabilis et maior adeunti
Abbreviated transcription (Latin):
oblectatione audientiũ u̾ba iactare. s aiu̾ aẽ durare &
adu̾sus minas etrigẽ. Unꝰ ẽ ei huiꝰ uite fluctuãtis & tur¬
bidine portꝰ cuentã ꝯtempnẽ stare fident᷑ ad portu tella
fortune aduso pectore excipe non latitantez &e t̾giusãtez.
¶agͣminos nos natã produxit & quibda aĩalib feru de sꝓͥ¬
dit quibda subdolu quibda pauidu ita nobis glorio¬
su & excelsu spm̃ q̃ tente ubi honestissime non ubi tu
dit. diis oiũs ẽ supͣ oĩa ẽ. itaq milli se rei sũmittit.
nichil illi uidetur graue nichil aspu quod uiꝵ ĩ curuet.¬

Expanded text:
urare et adversus minas erigere. Unus est enim huius vitae fluctuantis et turbidae portus eventura contemnere, stare fidenter ac paratum tela fortunae adverso pectore excipere, non latitantem nec tergiversantem. Magnanimos nos natura produxit et ut quibusdam animalibus ferum dedit, quibusdam subdolum, quibusdam pavidum, ita nobis gloriosum et excelsum spiritum, quaerentem ubi honestissime, non ubi tutdit. Dominus omnium est, supra omnia est; itaque nulli se rei summittat, nihil illi videatur grave, nihil qu
Abbreviated transcription (Latin):
ominꝰ adiuuat ã ꝗ currente hortat᷑ non cĩ tm̃ prodest sapienti
sapiens s sibi ip̃i. Hor sciãs detrahe illi uia propriã a ille nͥ
agit. Uuo mõ dicas l nõ ese ĩ melle dulcedine. Nam ipe ille qui

Expanded text:
us adiuvat etiam currentem hortator. " Non prodest sapienti us adiuvat etiam currentem hortator. " Non prodest sapienti sapiens, sed sibi ipse. Hoc scias: detrahe illi vim propriam, et ille nihil aget." Illo modo dicas licet non esse in melle dulcedinem: nam ipse ille, qui
Abbreviated transcription (Latin):
aliquẽ cu quo ꝯferat cu quo querat. Peritos luctãdi usus
cx̾cet. Musicus qui paria didicit mouet. Opus ẽ sapienti
agitatioẽ u̾tutu.Itaq q̃madño ip̃e se mouet sic mouetꝰ ab
iio sapiẽte .¶Quid sapiẽs sapienti proderit ĩpetũ illi dabit
occaxiones actionũ honestaꝵ cõmostrabit p̾t̾ hec aliquas cogi¬
taticẽs suas expͥmet.docebit quẽ ĩuen̾it. Semp cĩ dẽ asapiẽ¬
te restabit qd̾ ĩuei̾at ae quo aiũs excurrat.¶ Alalus malo nocet/
facit q peiore ira nietꝰ ĩ citando tristitie assentiendo uoluptates¬
laudando & tũc maxie laborat mali ubi plurimu uicia miscuẽ & ĩ
tatis crescet utriq lecitia. Pretea quaꝵda illi rer scia tradet.
Non ei oĩa sapiens scit. &̃ si sciret breuiores uias reꝵ aliꝗs ex cogr¬
tare possit a has iudicare ꝑ quas faciliꝰ totũ opꝰ crrꝯferr sproderit sas̃ ꝓͥ¬

Expanded text:
aliquem, cum quo conferat, cum quo quaerat. Peritos luctandi usus aliquem, cum quo conferat, cum quo quaerat. Peritos luctandi usus exercet; musicum, qui paria didicit, movet. Opus est et sapienti agitatione virtutum: ita quemadmodum ipse se movet, sic movetur ab alio sapiente. Quid sapiens sapienti proderit ? Impetum illi dabit, occasiones actionum honestarum commonstrabit. Praeter haec aliquas cogitationes suas exprimet: docebit, quae invenerit. Semper enim etiam a sapiente restabit, quod inveniat et quo animus eius excurrat. Malus malo nocet facitque peiorem, iram eius incitando, tristitiae adsentiendo, voluptateslaudando, et tunc maxime laborant mali, ubi plurimum vitia miscuere, et in tatis crescet utriusque laetitia. Praeterea quarumdam illi rerum scientiam tradet; non enim omnia sapiens scit. Etiam si sciret, breviores vias rerum aliqui excogitare posset et has indicare, per quas facilius totum opus circumfertur. Proderit sa
Abbreviated transcription (Latin):
ut q̃ fuerit uba sit oꝑa. Mullos aut peĩ m̾eri de oĩb mõtalib ⁊x¬
udico q qui ĩ pħra uelut aliqd̾ artificiũ uenale didicoriit.
utilis disciplino cirꝯferũt. Nulli non uicio quos ĩsequũt obuoxii.
cu ip̃o mari erripienda st̃ uento uela. Quid me põt adiuuare
rector nauigii attonitꝰ & uomitas: Quanto maiore ꝑiculo pu¬
tas uitã ĩ tempestate iactari q ulla ratẽ. non ẽ loquendũ
s gub̾uaculu oĩa q̃ dicũt q̃ t̾ba audiente iactãt/ alicua st̾
dixit illa platon/ ⁊ dixit zeuon & dixit crisipꝰ & possidoniꝰ
e ĩgens aginen. Non tot ac taliũ noĩa quõ sint probare post̾.
quod exegeras transfera. ne ad rez spetiosa ee aurib erectis cu
eĩ bio esse sapiente & sũma adeptu. quo ergo pro¬
desse alicui possit sumũ hñti bonũ qͥritꝰ Prosunt int̾ se boni
ex̾cent ci uirtutes & sapi̾a in suo statu ꝯtinent.desiderat ut̾q

Expanded text:
sint opera. Nullos autem peius mereri de omnibus mortalibus iudico quam qui philosophiam velut aliquod artificium venale didicerunt, utilis disciplinae circumferunt nulli non vitio, quod insequuntur, obnoxii. cum ipso mari, eripienda sunt vento vela; quid me potest adiuvare rector navigii attonitus et vomitans ? Quanto maiore putas vitam tempestate iactari quam ullam ratem ? Non est loquendum, sed gubernandum. Omnia quae dicunt, quae turba audiente iactant, aliena sunt; dixit illa Platon, dixit Zenon, dixit Chrysippus et Posidonius et ingens agmen nostrorum tot ac talium. Quomodo probare possint quod exegeras, transferam, ne ad rem spinosam et auribus erectis curomni bono esse sapientem et summa adeptum; quomodo prodesse aliqui possit summum habenti bonum, quaeritur. Prosunt inter se boni; exercent enim virtutes et sapientiam in suo statu continent. Desiderat uterque
Abbreviated transcription (Latin):
iuuat s ꝙͣ diu oportet. Ille qui non uxore non aĩca tanti putat
ut dutius in uita comoret᷑ qui ꝑscn̾abit mori delicatꝰ ẽ. Hoc
ꝙ impet sibi aiũs ubi utilitas suoꝵ exigit nec tñ si uult mori
s si cepit int̾mittat & sius se ꝯcedat Ingentis ammi ẽ aliena ca̾
ad uita ren̾ti. qd̾ magui uiri sepe fecerũt. S hoc qͦ sũme huma¬
nitatis eẽ existrmo senectute sua cuiꝰ marius fruct̾ ẽ securior
dulce utile optabile. Habet p̃t̾ea in se non mediocre ista ⁊es gau¬

Expanded text:
a, p. xliii. oportet. Ille, qui non uxorem, non amicum tanti putat, ut diutius in vita commoretur, qui perseverabit mori, delicatus est. Hoc quoque imperet sibi animus, ubi utilitas suorum exigit, nec tantum, si vult mori, sed si coepit, intermittat et suis se commodet. Ingentis animi est aliena causa ad vitam reverti, quod magni viri saepe fecerunt. Sed hoc quoque summae humanitatis existimo, senectutem suam, cuius maximus fructus est securior  dulce, utile, optabile. Habet praeterea in se non mediocre ista res gau
Abbreviated transcription (Latin):
quib urgeris effuge̾. non alibi si opportet. s alius. puta te uei̾sse
athenas. puta ⁊odon clige arbitrio tuo cinitate.quid ad ⁊ ẽ ꝑtie̾t
quos illa mores heãt. ⁊ uos affers. diuicias. iudicabis bonũ torq̃¬
bit te pauptas & quod ẽ miẜimũ falsa. Quãuis ei multũ pos¬
sideas tũ quia aliquis plus ht̃ tanto tibi uideris defice̾ quanto
uinceris. Honores iudicas bonũ male tehẽbis ꝯsul ille factus
ille cẽ reffectꝰ. ⁊ nuidebis quotiẽs aliquẽ in fastis sepiꝰ legeis.
tantꝰ erit aibitiois furor ut neno tibi post te uideat᷑ si aliꝗd
aute fuerit.Maxiui malu iudicabis morte cũ in illa nichil
sit mali uisi ꝙ ante ip̃a ẽ timeri Exercebũt te nõ tiñ picula
s suspiciones uanis semꝑ agitaberis. Quid eĩ prodest euasisse

Expanded text:
quibus urgueris, effugere, non aliubi sis oportet, sed alius. Puta venisse te quibus urgueris, effugere, non aliubi sis oportet, sed alius. Puta venisse te Athenas, puta Rhodon; elige arbitrio tuo civitatem: quid ad rem pertinet, quos illa mores habeat ? Tuos adferes. Divitias iudicabis bonum: torquebit te paupertas, quod est miserrimum, falsa. Quamvis enim multum possideas, tamen, quia aliquis plus habet, tanto tibi videris defici, quanto vinceris. Honores iudicabis bonum: male te habebit ille consul factus, ille etiam refectus, invidebis, quotiens aliquem in fastis saepius legeris. Tantus erit ambitionis furor, ut nemo tibi post te videatur, si aliquis ante te fuerit. Maximum malum iudicabis mortem, cum in illa nihil sit mali, nisi quod ante ipsam est, timeri. Exterrebunt te non tantum pericula, sed suspiciones; vanis semper agitaberis. Q
Abbreviated transcription (Latin):
cesẜit ut pͥmu grauitate irrbis excessi & illu odore culinaru
fiunigantiũ q̃ mote quicꝗd pestiferi uaporis obriuĩt cũ pulucie
esfundunt protinus mutata ualitudine sensi. Quantũ deĩde
putas adicctu uirib postqͣ uicas attigi ĩ pascuũ emissus cibũ
meuz in uasi. Repetiui ergo iã me nõ ꝑmansit martor ille corpo¬
ris dubii & male cogitantis. Incipio toto aiõ stude̾. ¶⁊lon
multũ ad hoc locus ꝯfert nisi se sibi p̾stat auis qui secretũ ĩ occu¬
pationib mediis si uolet habebit. At ille qui regiones eligit
& ociũ captat ubiq quo distringatur ĩ ueniet. Nã socratẽ que¬
renti ciuda ꝙ nichil sibi pegrinatioes profuissẽt ⁊ñdisse ferũt
nõ ĩ merito hoc tibi eueit.Tetu eĩ pegrmaris. O qrͣ bene cũ ꝗbdã
ageret᷑ si asc ab erraret̃. Nũc primui se ipõs solicitãt corrũpũt tera¬
tant. E uid prodest mare transire ⁊ urbes mutare. ISi uis ista

Expanded text:
cessi et illum odorem culinarum fumantium, quae motae quicquid pestiferi vaporis obferunt, cum pulvere effundunt, protinus mutatam valitudinem sensi. Quantum deinde adiectum putas viribus, postquam vineas attigi ? In pascuum emissus cibum meum invasi. Repeti vi ergo iam me; non permansit marcor ille corporis dubii et male cogitantis. Incipio toto animo studere. Non multum ad hoc locus confert, nisi se sibi praestat animus, qui secretum in occupationibus mediis, si volet, habebit; at ille, qui regiones eligit et otium captat, ubique, quo distringatur, inveniet. Nam Socraten querenti cuidam, quod nihil sibi peregrinationes profuissent, respondisse ferunt: " non inmerito hoc tibi evenit; tecum enim peregrinabaris." O quam bene cum quibusdam ageretur, si a se aberrarent! Nunc premunt se ipsi, sollicitant, corrumpunt, territant. Quid prodest mare traicere et urbes mutare ? Si vis ista,
Abbreviated transcription (Latin):
utilis eẽ possit. Quis eĩ ip̾̃e ereptus sit oculis m̃ mlta uiri
uirtꝰ aĩo multusq recursat gentis honor. Cogita qͣntu nobis
exempla bona prosint. Scios maguor uiroꝵ non minꝰ ꝙ pñtia
cc̃ utile memoria. ale.

Expanded text:
utilis esse possit. Quamvis enim ipse ereptus sit oculis, tamen Multa viri utilis esse possit. Quamvis enim ipse ereptus sit oculis, tamen Multa viri virtus animo multusque recursat Gentis honos. Cogita, quantum nobis exempla bona prosint: scies magnorum virorum non minus praesentiam esse utilem quam memoriam. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
ginare tecu. Aliqn̾ natẽ tibi archana recegent. Discutietur
ista caligo e lux undiq clara ꝑcutiet uinaginare tecũ qͣntus
ille sit fulgor tot siderib int̾ se lumẽ miscẽtib. nulla serenũ
umbra t babit equalit̾ splendebit cẽ celi latꝰ dies & nox ac¬
ris infimi uices st̃: Tũc ĩ tenebris uixisse te dic̾es cu tota
obscure in tueris & tr̃a admiraris illã ia ꝓcul. Quid tibi ui¬
debit᷑ diuina lux cu illa suo loco uideisͣHec cogitatio
uichil sordidu aiõ subside̾ sut. nichil huile. nichil crudele
deos oũi aeꝵ eẽ testes ait illis nos approbari illis ĩfutuꝵ¬
pari ub et̾uitate proponẽ. quã qui mente ꝯcepit nullũ
horret incendiu ul ex̾citu non terret᷑ tuba millis ad ti¬
more minis agit᷑. quid ni non timeat. qui mori sꝑat  
ille qͦr qui aiũ tam diu uidicat manẽ ꝙͣ diu ⁊etinet cor¬
poris unculo & solutu statim sꝑgi id agit ut &ẽ post morte

Expanded text:
liquando naturae tibi arcana retegentur, discutietur ista caligo et lux undique clara percutiet. Imaginare tecum, quantus ille sit fulgor tot sideribus inter se lumen miscentibus; nulla serenum umbra turbabit. Aequaliter splendebit omne caeli latus; dies et nox aeris infimi vices sunt. Tunc in tenebris vixisse te dices, cum totam obscure intuens. Et tamen admirans illam iam procul; quid tibi videbitur divina lux, cum illam suo loco videris ? Haec cogitatio nihil sordidum animo subsidere sinit, nihil humile, nihil crudele. Deos rerum omnium esse testes ait. Illis nos adprobari, illis in futuernitatem proponere. Quam qui mente concepit, nullos horret exercitus, non ferretur tuba, nullis ad timorem minis agitur. Quidni non timeat qui mori sperat ? Is quoque, qui animum tamdiu iudicat manere, quamdiu retinetur corporis vinculo, solutum statim spargit, ut etiam post mortem
Abbreviated transcription (Latin):
ta fluidoꝵ ac labentiũ dies iste quẽ tanqͣ extremũ reformi¬
das eterni uatalis ẽ. depone onꝰ. Qͥd cũtaris tãq non pͥus quaq
relicto in quo latebas corpore exieris. heres & reluctaris. Tũc
quoq insu matris expulsꝰ es geriꝰ ploras. & hoc ip̃m flẽ nascẽ¬
tis ẽ. S tũc debebat iquosci. ⁊udis & imꝑitꝰ oiũ ueneras
ex mat̾noꝵ uisceꝵ calido molliq fo̾mento omissu afflauit
obruetꝰ abolebit. Quid ꝯtustaris ita solet fieri. pere¬
unt sepe uelamenta nascentiũ. quid ista sic diligis
qiͣ tua istis oꝑtꝰ es. Ueniet qui te reuelet dies et ex
ꝯtubernio fedi atq olidi uentris educat Ihĩc nũc quo qͥp¬
q tu quãtu potes supuola ubiq necessariis q̃ coherebis¬

Expanded text:
quem tamquam extremum reformidas, aeterni natalis est. Depone onus; quid cunctaris, tamquam non prius quoque relicto, in quo latebas, corpore exieris ? Haeres, reluctaris; tum quoque magno nisu matris expulsus es. Gemis, ploras; et hoc ipsum flere nascentis est, sed tunc debebat ignosci: rudis et imperitus omnium veneras. Ex maternorum viscerum calido mollique fomento emissum adflavit obruetur, abolebitur. Quid contristaris ? Ita solet fieri: pereunt semper velamenta nascentem. Quid ista sic diligis quasi tua ? Istis opertus es. veniet, qui te revellat dies et ex contubernio foedi atque olidi ventris educat. Huic nunc quoque tu, quantum potes
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ damnũ suu popina cõgesẜat. ueneri pondeliq. & ostrea eatenus cir¬
distinctiq sine ullis ossib mulli ꝯͣxerant piget eẽ ia pictuitã singła¬
ꝯ geriuit᷑ in unũ. Sapor is in cena sit qui fieri deb saturo ĩ uẽtre.

Expanded text:
in damnum suum popina congesserat; veneriae spondylique et ostrea eatenus cirin damnum suum popina congesserat; veneriae spondylique et ostrea eatenus cirstructique sine ullis ossibus mulli constraverant. Piget esse iam singula; coguntur in unum sapores. In cena fit, quod fieri debebat in ventre.
Abbreviated transcription (Latin):
naticoes coloresq descripta. ut cade omib leuitas sit eadẽ pͥme mñẜa la¬
miginis. Eade spẽs capiloꝵ ne quis cui rectior coma crispulis
misceat. Et inseo pistoꝵ turba. transeo mĩstratoꝵ ꝑ quos signo
dato ad differenda cenã discurit. Dii boni quantũ honĩ unꝰ uentꝰ
ex̾cet. Quid tu illos boletos noluptariũ uenenũ. nchil octulti oꝑis in¬
sagmatã. nichil existimas limose giauitatis ĩferre: Quid illud socioꝵ
garũ p̃ciosa maloꝵ pisciũ samie. nõ credis urere falsa tabe p̃cordia. Qd
iuditas sine noxa in ip̃is uiscerib extiugui. Quã fedi itaq pe¬
stilentesq ructꝰ sunt: quãtũ fastidiũ sui exallantib crapulã uẽ¬
tre ae scias putrescere sumpta nõ coqni. Memiui fuisse quonidã
in ẜmone nobilẽ patina ĩ quã quicꝗd ap̃ lautos solet die ducẽ ꝓperas

Expanded text:
nationes coloresque discripta, ut eadem omnibus levitas sit, eadem primae mensura lanationes coloresque discripta, ut eadem omnibus levitas sit, eadem primae mensura lanuginis, eadem species capillorum, ne quis, euicui rectior est coma, crispulis misceatur. Transeo pistorum turbam, transeo ministratorum, per quos signo dato ad inferendam eenamcenam discurritur. Di boni, quantum hominum unus venter exercet! Quid ? Tu illos boletos, voluntarium venenum, nihil occulti operis iusaginatam, nihil existimas limosae gravitatis inferre ? Quid ? Illud sociorum garum, pretiosam malorum piscium saniem, non credis urere salsa tabe praecordia ? Quid iudicas sine noxa in ipsis visceribus extingui ? Quam foedi itaque pestilentesque ructus sunt, quantum fastidium sui exhalantibus crapulam veterem ! Scias putreseereputrescere sumpta, non concoqui. Memini fuisse quondam in sermone nobilem patinam, in quam quicquid apud lautos solet diem ducere, properans
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ maxiu medicoꝵ ac natẽ ꝑitissimũ ĩ inidacio p̾ndi cum tot
feĩe podagrice calneq sint. Beneficiũ sexus suis uitiis ꝑdideit.
& quia feĩarn exuerat damnate sunt morbis uizilib. Antiq me¬
dici nesciebant dare cibu sepiꝰ & uiuo fulcire uenas cadentes.
Nesciebant sanguinẽ mitteͬ & diutina egrotatioe balneis sudoi̾b¬
q laxare. Nesciebant cuirũ uinculo brachioꝵq latente ui et ĩ
medio sedente ad extrema reuocare. Non erat nece̾ cirꝯspicere
multa auxilioꝵ gen̾a cu essent pieuloꝵr paucissima. Nũc
Uero qͣ longe processerut mala ualitudis. Has usuras uolupta¬
ni pendim ultra mo. fasq cõcupitaꝵ. innũabiles esse morbos
nõ miraberis cocos mia. Cessat om̃e studiũ et liberalia professi
scolis solitudo ẽ atqui cerebres culmie sunt. quanta circa nepotũ focos
ꝯiuuia alie cubiculi ꝯtumelie otpeetat. transeo agmina exoletoꝵ pec

Expanded text:
ot feminae podagricae calvaeque sint ? Beneficium sexus sui vitiis perdiderunt et, quia feminam exuerant, damnatae sunt morbis virilibus. Antiqui medici nesciebant dare cibum saepius et vino fulcire venas cadentes, nesciebant sanguinem mittere et diutinam aegrotationem balneo sudoribusque laxare, nesciebant crurum vinculo brachiorumque latentem vim et in medio sedentem ad extrema revocare. Non erat necesse circumspicere multa auxiliorum genera, eum essent periculorum paucissima. Nunc vero quam longe processerunt mala valitudinis ! Has usuras voluptatium pendimus ultra modum fasque concupitarum. Innumerabiles esse morbos non miraberis: cocos numera. Cessat omne studium et liberalia professi  philosophorum scholis solitudo est; at quam celebres culinae sunt, quanta circa nepotum focos convivia aliae cubiculi contumeliae exspectant. Transeo agmina exoletorum per
Abbreviated transcription (Latin):
utiq eoꝵ quib istiuis su boni cã. Est istud laudantiu bonũ. iur¬
tute ei geritur. Oĩs aũt uirtutũ actio bonũ ẽ hoc ꝯtintẽ illis
non potuiss nisi ego talii cẽ.Itaq utiuisq bonũ ẽ merito lau¬
dari. Tam me hercules ꝙ bñ udicasse iudicantis bomiiz est
& eiꝰ scdm quẽ udicatu ẽ. Nũquid dubitas an iustitia & ha¬
bentis bonũ sit & eius cui debitu soluit mexentẽ laudare
iustitia ẽ ergo utriusq bonũ ẽ. ¶ Cauilatorib habunde¬
rndebimꝰ. s non deb hoc nobis eẽ ꝓpoĩtu arguta disserẽ & pħya
ta uia a recta q sibi ip̃i flexus disponẽ quos cu magͣ mole¬
stia debeat ⁊elege̾. Neq ẽi quitqͣ aliud iste disputationes st̃ q it̾
se semꝑ captantiũ lusus. Da potiꝰ qͣ nͣale sit ĩ inmẽsu mẽtẽ̾ sua

Expanded text:
utique eorum, quibus ipse sum boni causa. Est istud laudantium bonum, virutique eorum, quibus ipse sum boni causa. Est istud laudantium bonum, virtute enim geritur; omnis autem virtutis actio bonum est. Hoc contingere illis non potuisset, nisi ego talis essem. Itaque utriusque bonum est merito laudari, tam mehercules quam bene iudicasse iudicantis bonum est et eius, secundum quem iudicatum est. Numquid dubitas, quin iustitia et habentis bonum sit et autem sit eius, cui debitum solvit ? Merentem laudare iustitia est; ergo utriusque bonum est. Cavillatoribunderimus. Sed non debet hoc nobis esse propositum arguta disserere et philerta via et recta quam sibi ipsum flexus disponere, quos cum magna molestia debeas relegere ? Neque enim quicquam aliud istae disputationes sunt quam inter se
Abbreviated transcription (Latin):
laudandu ec̃ iudicat cu tragicus ille ap̃ nos ait. Magnificũ
eẽ laudari alaudato uiro laude digno. Et cuz eque antiquus
poeta ait laus alt̾ius non laudationez dicit que corrumpit
artes. Hlichil eĩ eque & eloquentiã & om̃e aliud studiũ aurib de¬
bitu uiciauit ꝙ ppłaris asẜtio. fama uoce itaq desiderat non
claritas. põt cĩ citra uoce ꝯtingẽ ꝯtenta iudicio. & plena ẽ non
tin int̾ tacentes s &̃ int̾ reclamãtes. Quid ĩt̾sit int̾ claritate
&e gloria dicaz. Eloria młtoꝵ uiditiis ꝯstat. Claritas bonor.
¶Cuiꝰ inquit bonu ẽ claritas: idest laus bono a bonis reddita
utrũ laudati an laudantis. Utuusq meu qui laudor. ꝗa natã
me amante ouiz genuit a benefecisse me gaudeo & gratos me
s ae meu. lta eiz aĩo ꝯpositꝰ su: ut alioꝵ bonũ meu iudicem

Expanded text:
laudandum esse iudicat. Cum tragicus ille apud nos ait magnificum laudandum esse iudicat. Cum tragicus ille apud nos ait magnificum esse " laudari a laudato viro," laude digno ait. Et cum aeque antiquus poeta ait " laus alit artis," non laudationem dicit, quae corrumpit artes. Nihil enim aeque et eloquentiam et omne aliud studium auribus deditum vitiavit quam popularis adsensio. Fama vocem utique desiderat, claritas potest etiam citra vocem contingere contenta iudicio. Plena est non tantum inter tacentis, sed etiam inter reclamantis. Quid intersit inter claritatem et gloriam dicam: gloria multorum iudiciis constat, claritas bonorum, " Cuius," inquit, " bonum est claritas, id est laus bono a bonis reddita ? Utrum laudati an laudantis ? " Utriusque, Meum, qui laudor; quia natura me amantem omnium genuit, et bene fecisse gaudeo, et gratos me sed et meum. Ita enim animo conpositus sum, ut aliorum bonum meum iudicem,
Abbreviated transcription (Latin):
qr si de me uir bonꝰ sentit codez loco sũ qͦ si omes boni idez sc̃ti¬
rent. omẽs ci si me cognou̾int. ide sentiet. par illis idezqr u¬
diciu ẽ. Eque uero prospicit᷑ ab his qui dissidere non possuit.
ita ꝓ co ẽ. ac si ide om̃es seutiãt qr aliud sentire nõ possũt.
iudicia. difficiles affectꝰ dubia oĩa inueĩes leuia suspecta.
cet uer reritas una uis una facies ẽ. Ap̾ hos falsa st̃ ꝗb
assentiũt᷑ Nnqͣ aũt falsis ꝯstantia ẽ uariant & disident.
ad uoce ⁊efert̾ s ad señtia. licet ei Uix bonꝰ taceat s aliquẽ
iudicet dignũ laude cẽ laudatus ẽ. Preterea alud ẽ laus
aliud laudatio. hec a Uoce exigit. Itaq nemo dicit laudez
mittimꝰ Exgo laus aẽ raciti ẽ bñ sñtientis ac bonũ hirũ aput
se laudantis. Deinde ut dixi ad aiu refert̾ laus. non ad u̾ba
q̃ ꝯceptã laude egerut & ĩ notitiã plui̾u emittũt. laudat quẽ

Expanded text:
bonus sentit, eodem loco sum, quo si omnes boni idem sentirent; omnes enim, si me cognoverint, idem sentient. Par illis idemque iudicium est, aeque vero inficiscitur. Dissidere non possunt; ita pro eo est, ac si omnes idem sentiant, quia aliud sentire non possunt. " iudicia sunt. Difficiles adfectus, dubia omnia invenies, levia, suspecta. cet verum, veritatis una vis, una facies est; apud hos falsa sunt, quibus adsentiuntur. Numquam autem falsis constantia est: variantur et dissident. ad vocem referunt, sed ad sententiam. Licet enim vir bonus taceat, sed aliquem iudicet dignum laude esse, laudatus est. Praeterea aliud est laus, aliud laudatio, haec et vocem exigit. Itaque nemo dicit laudem mittimus. Ergo laus etiam taciti est bene sentientis ac bonum virum apud se laudantis. Deinde, ut dixi, ad animum refertur laus, non ad verba, quae conceptam laudem egerunt et in notitiam plurium emittunt. Laudat qui
Abbreviated transcription (Latin):
bonꝰ facit bonũ ẽ. Nam & plaudit &e sibilat s nee plausum
magis ꝙ st̾iuitamẽtu aut tussim. cego claritas bonũ non
ẽ ¶Ad sũmiã dicite nobis utrũ laudantis an laudati bonũ sit.
Si landãtis bonũ cẽ dicitis tu ridicula re facitis quasi affrr¬
metis meu c̃ẽ quod alius bñ ualeat. S laudare dignos honesta
actio ẽ lta laudãtis bonũ ẽ cuiꝰ actio ẽ uon nr̃m qui laudam̃.
atqui hoc q̃rebat. IRespondeo nũe singulis cursi. Primum¬
an sit aliquid ex distantib bomi &̃ nũ q̃rit̾ & ꝓs utqͣ sntĩa habet.¬

Expanded text:
bonus facit, bonum est. Nam et plaudit et sibilat, sed nec plausum magis quam sternumentum aut tussim. Ergo claritas bonum non est. Ad summam dicite nobis, utrum laudantis an laudati bonum sit: si laudati bonum esse dicitis, tam ridiculam rem facitis, quam si adfirmetis meum esse, quod alius bene valeat. Sed laudare dignos honesta actio est; ita laudantis bonum est, cuius actio est, non nostrum, qui laudamur. Atqui hoc quaerebatur." Respondebo nunc singulis cursim. Primuman sit aliquod ex distantibus bo
Abbreviated transcription (Latin):
spũs ĩ corpore fracto e ĩutili maneat. depͣues licoc dũ mõstruo¬
so de desto temporis aliꝗd accedat. Susfigas licet a accutam
sensuro cruce subdas. S tanti ẽ uultiꝰ suũ p̃mere & patibulo
pendere districtum du differat id qd̾ ẽ in malis optinuĩ sup¬
plicii finez. & ẽ tanti hre̾ aĩa ut aga. Quid hunc optes ni¬
si deos faciles Iquid sibi uult ista carmis effc̾ĩati turpitudo: ꝗd
timoris dementissimi pactio: quid tam feda uite comendatio
cui putas inq recitasse uirgiliũ usq adco ne mari mifũ ẽ.
optat ultima maloꝵ & que pati grauissimũ ẽ extendi ac susti¬
diu mori: luueĩt᷑ aliꝗs qui uelit ĩt̾ supplicia tabesce̾ & ꝑire mẽbra¬
tiz & totiẽs ꝑstilicidia emitteͬ aĩa q semel exalare. ĩuenitur
qui uelit ad actus ad illud infelix lignũ iam debilis iã prauus

Expanded text:
dum spiritus in corpore fracto et inutili maneat. Depraves licet, dum monstrodum spiritus in corpore fracto et inutili maneat. Depraves licet, dum monstroso et distorto temporis aliquid accedat. Suffigas Meet et acutam sessuro crucem subdas." Est tanti vulnus suum premere et patibulo pendere districtum, dum differat id, quod est in malis optimum, supplicii finem ? Est tanti habere animam, ut agam ? Quid huic optes nisi deos faciles ? Quid sibi vult ista carminis effeminati turpitudo ? Quid timoris dementissimi pactio ? Quid tam foeda vitae mendicatio ? Huic putes umquam recitasse Vergilium: Usque adeone mori miserum est ? Optat ultima malorum, et quae pati gravissimum est extendi ac sustidiu mori ? Invenitur aliquis, qui velit inter supplicia tabescere et perire membratim et totiens per stilicidia emittere animam quam semel exhalare ? Invenitur, qui velit adactus ad illud infelix lignum, iam debilis, iam pravus
Abbreviated transcription (Latin):
ex futo suspendit᷑ cui irritũ ẽ p̃ns. ubi u̾o quicꝗd mͥ debui
redelitu ẽ ubi stabilita mens sit nichil int̾est inter diem
bilitasq casuũ ꝑturbabit sic̾tus sit adu̾sꝰ ĩc̾ta. Ildeo propera
lucili mi uinẽ & singulos dies singulas uitas puta. Qui hoc mõ
se aptabit cui uita sua quottidie fuit tota securꝰ ẽ. iuspe uiuẽ¬
tib proximũ quodq tp̃s ellabitꝰ subitq auiditas e misimũ ac
pissimũ uotu quo & debilitatẽ non recusat & deformitate
& nouissime accutã cuice. du mõ int̾ hec mala spũs pro¬
roget᷑. debile facito manu debile pede debile coxa. Tuber
astrue gibeꝵ lubricos quate dentes. Uita du supest bñ ẽ ac mͥ uł
set optatꝰ & tãq uita petit᷑ supplicii mora cõtemptissimũ puta¬
rem si uiue̾ uellet usq ad cuuce. Tun̾o inquit me debilites licet

Expanded text:
ex futuro suspenditur, cui inritum est praesens. Ubi vero, quidquid mihi debui, ex futuro suspenditur, cui inritum est praesens. Ubi vero, quidquid mihi debui, redditum est, ubi stabilita mens scit nihil interesse inter diem bilitasque casuum perturbabit, si certus sis adversus incerta ? Ideo propera, Lucili mi, vivere et singulos dies singulas vitas puta. Qui hoc modo se aptavit, cui vita sua cotidie fuit tota, securus est; in spem viventibus proximum quodque tempus elabitur subitque aviditas et miserrimus ac  quo et debilitatem non recusat et deformitatem et novissime acutam crucem, dummodo inter haec mala spiritus prorogetur: Debilem facito manu, debilem pede coxo, Tuber adstrue gibberum, lubricos quate dentes; Vita dum superest, benest; hanc set, optatur et tamquam vita petitur supplici mora. Contemptissimum putarem, si vivere vellet usque ad crucem::' Tu vero " inquit, " me debilites licet,
Abbreviated transcription (Latin):
strensin laboꝵ tarda manu p̃cia ꝓcuratões officioꝵq ꝑ offitia¬
alieua nobis ĩgerant̾ mortalitatis exempla non diutius q cũ
mitam᷑ lesura ẽ: Quid aut stultius q mirari aliquid ullo die
factu. qd̾ onnĩ pot fieri. Stat quide t̾minꝰ nobis ubi illui ĩ exo¬
tabilis fatoꝵ necessitas fixit. s nemo scit nr̃m ꝙͣ ꝓpe u̾setur
t̾minꝰ ¶ Sic itaq formenꝰ auĩ tanqͣ ad extrema uẽtu sit. rps¬
Nichil differamꝰ quottidie cu uita paria faciamꝰ. Maxĩu uite
aũt indigentia timor nascitꝰ & cupiditas futĩ ex edẽs au̾i.
Nichil ẽ miẜius dubitatioe uehemẽtꝰ intuentiũ quorsus eua¬
dãt. quãtu sit illud quod restat aut quale. collecta mens ĩ¬
explicabili formidiẽ agitat᷑.¶ Quõ effugemꝰ hac̃ uolutatio ⁊ ꝑ
ne. Uno mo si rita nr̃a non ꝓminebit si in se colligit᷑. Ille ciz

Expanded text:
strensium labostrensium labosubinde nobis ingeruntur mortalitatis exempla non diutius quam dum miramur haesura. Quid autem stultius quam mirari id ullo die factum, quod omni potest fieri ? Stat quidem terminus nobis, ubi illum inexorabilis fatorum necessitas fixit, sed nemo scit nostrterminum. Sic itaque formemus animum, tamquam ad extrema ventum sit. Nihil differamus. Cotidie cum vita paria faciamus. Maximum vitae autem indigentia timor nascitur et cupiditas futuri exedens animum. Nihil est miserius dubitatione venientium quorsus evadant; quantum sit illud quod restat aut quale, sollicita mens inexplicabili formidine agitatur. Quo modo effugiemus hanc volutationem ? Uno, si vita nostra non prominebit, si in se colligitur. Ille enim