comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
requiescerẽ. Nuinqͥd fiegressus ex ut̾o statĩ
perisset : retributionis meritũ ex hac ip¬
sa ꝑditione conciperet᷑. Nunqͥd etna reqͥe
abortiua ꝑfruuntur: Quisq̾s enĩ regenera¬
tionis unda ñ soluit᷑: reatu primi uinculi
ligatꝰ cenetur. Quod uͦ apud nos ualet aqͣ
baptismatis. hoc egit apud ueteres. ł ꝓpar¬
uulis sola fides. ł ꝓmaiorib uirtꝰ sacrificii:
ł ꝓhiis qui ex abrabȩ stirpe prodierant. my¬
ffiũ eircuncisionis. Nã q unusquisq cũ pri¬
imi parentis culpa concipitur: ꝓpħa testatur
dicens. Fece enĩ ininiquitatib conceptꝰ sũ.
&e q is quẽ salutis unda ñ diluit. originalis
culpȩ supplicia ñ amitfit. Aꝑte ꝑsemet ipsã
ueritas ꝑhibeas dicͥt Nisi quis renatꝰ fuerit
qd̃ inuulua mortuũ se fuisse desid̾at. ⁊ poꝰ.¬
tuisse se quiescere eiꝰdẽ mortis beneficus sp̃e-¬
rat: dũ constet qđ nequaquã eũ requies uite
susciꝑet. si areatu illũ originalis culpe. neqͣqͣ

Expanded text:
ismum. --Nunquid si egressus ex utero statim periisset, retributionis meritum ex hac ipsa perditione conciperet? Nunquid aeterna requie abortivi perfruuntur? Quisquis enim regenerationis unda non solvitur, reatu primi vinculi ligatus tenetur. Quod vero apud nos valet aqua baptismatis, hoc egit apud veteres vel pro parvulis sola fides, vel pro majoribus virtus sacrificii, vel pro his qui ex Abrahae stirpe prodierant, mysterium circumcisionis. Nam quia unusquisque cum primi parentis culpa concipitur, Propheta testatur, dicens: Ecce enim in iniquitatibus conceptus sum . Et quia is quem salutis unda non diluit, originalis culpae supplicia non amittit, aperte per semetipsam Veritas perhibet, dicens: Nisi quis renatus fuerit quod in vulva se mortuum fuisse desiderat, et potuisse se quiescere ejusdem mortis beneficiis sperat, dum constet quod nequaquam eum requies vitae susciperet, si a reatu illum originalis culpae 103 nequaquam
Abbreviated transcription (Latin):
quis. ẽ. ille tur qͥ datiuitatẽ mam patri annun¬
tiat. nͥ anciquus hostis: Qui cũ nos in cogita¬
tionib nr̃is fluctuare consid̾at: maloꝵ m̃tes
qui ex auctoritace huiꝰ mundi p̃minent. ad
ꝑsuasionẽ nr̃e deceptionis instigat. Cũq
nos agere infirma conspererit: ea quasi for¬
tia fau̾orib ertollit: ⁊ quasi natos masculos
titisse gratulat᷑. Patri gͦ masculũ natũ denun¬
tiat: quando huic mundo eũ quẽ ꝑsuaserit.
factũ innocentiȩ corruptorẽ demonstrat. Hã
qr ip̃so eĩ nuntio. reꝓbũ gaudiũ nr̃i corrupto¬
ris indicat᷑. His gͦ scripturȩ sacrȩ maledictio¬
nib discimꝰ. qͥd apud beatũ iob inuoce male¬
dictionis inquiramꝰ: ne quẽ ds̃ pꝰ uulnera ⁊¬
ũbera remunerat᷑: lector. esꝰ ũba redarguie re
ñ intelligens p̾sumat. Quia gͥ utc̃q hec
quȩ inp̾fatione fuerant exquirenda distin-¬
ximꝰ: uba iã historiȩ disserentes exequam̃.¬

Expanded text:
quis est ille vir qui nativitatem nostram patri annunquis est ille vir qui nativitatem nostram patri annuntiat, nisi antiquus hostis, qui cum nos in cogitationibus fluctuare considerat, malorum mentes, qui ex auctoritate hujus mundi praeeminent, ad persuasionem nostrae deceptionis instigat; cumque nos agere infirma conspexerit, ea quasi fortia favoribus extollit, et quasi natos masculos um nos exstitisse gratulatur? Patri ergo masculum natum denuntiat, quando huic mundo eum, quem persuaserit, factum innocentiae corruptorem demonstrat. Nam quia ipso ejus nuntio reprobum gaudium nostri corruptoris indicatur. His ergo Scripturae sacrae maledictionibus discimus quid apud beatum Job in voce maledictionis inquiramus, ne quem Deus post vulnera et verba remunerat, lector verba ejus redarguere non intelligens praesumat. Quia igitur utcunque haec quae in praefatione fuerant exquirenda distinximus, verba jam historiae disserentes exsequam
Abbreviated transcription (Latin):
numerꝰ filioꝵ isrł. quasi harena maris. reliqͥe
salue fient. Possunt tñ idcirro gelboe montes
ore ꝓpħe maledici ut dũ fructꝰ exarescende tr̾a
ñ oritur. possessores t̾re stilitatis dãpno feriant᷑.
quatinꝰ ipsi maledictionis sententiã accipent:
qͥ apud se mortẽ regis susciꝑe iniqͥtate sua exi¬
illiꝰ patri nuntiauit: Hoc nimirũ tanto in¬
trinsecꝰ maiori mist̾i̾o plenũ ẽ: quanto extͥn¬
secꝰ humana ratione uacuũ. Nã si qͥd ext̾s
rationabile fortasse sonuisset: nequaquã nos
ad studiũ int̾ioris sensus uł intellectꝰ accend̾ae.
Eo gͦ nob̾ plenius aliꝗͥd int̾ꝰ innuit: q̃ foris ra¬
tionabile nil ostñdit. Si enĩ ex marris sue ut̾o
hoc in mundo ꝓpħa affligendꝰ ꝓdiit. natiui¬
tatis eiꝰ nuntiꝰ qͥd deliqͥtꝰ S qͥd ꝑsona ꝓpħȩ
flucꝰtuantis. nͥ ꝑ pęnȩ meritũ ueniens. humani
generis mutabilitas designat᷑:Iꝗͥd ꝑ patrẽ

Expanded text:
numerus filiorum Israel sicut arena maris, reliquiae numerus filiorum Israel sicut arena maris, reliquiae salvae fient . Possunt tamen idcirco Gelboe montes ore prophetae maledici, ut dum fructus exarescente terra non oritur, possessores terrae sterilitatis damno feriantur, quatenus ipsi maledictionis sententiam 104 acciperent, qui apud se mortem regis suscipere iniquitate sua exiillius patri nuntiavit? Hoc nimirum tanto intrinsecus majori mysterio plenum est, quanto extrinsecus humana ratione vacuum. Nam si quid exterius rationabile fortasse sonuisset, nequaquam nos ad studium interioris intellectus accenderet. Eo ergo nobis plenius aliquid intus innuit, quo foris rationabile nihil ostendit. Si enim ex matris suae utero hoc in mundo propheta affligendus prodiit, nativitatis ejus nuntius quid deliquit? Sed quid persona prophetae fluctuantis, nisi per poenae meritum veniens humani generis mutabilitas designatur? Et quid per
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥa gͦ montes gelbee saul moriente deliquer᷑. qua¬
tinus ineis nec ros nec pluuia cadet: ⁊ ab om̃i
eos uiriditatis germine. sententię sermo sicca¬
ret: S qr gelboe int̾p̃tat᷑ decursus. ꝑ saul aũ
unctũ ⁊ mortuũ mors nr̃i redẽptoris expri¬
mit᷑ ñ ĩmerito ꝑ gelboe mondes. suꝑba iudoꝵ
corda signant᷑: quȩ dũ in huiꝰ mundi desidiis
defluunt: in xp̃i. idẽ uncti se morre miscu¬
erunt: ⁊ quia in eis unctus rex corporaliter
moritur: ipsi ab om̃i gr̃e rore siccantur. De qͥb
⁊ bñ dr̃: ut agriprimitiarũ eẽ ñ possint. Su¬
per be quippe hebreoꝵ m̃tes. primitiuos fru¬
ctus ñ fert̃: qr in redẽptoris aduentu ex parce
maxima in ꝑfidia remauentes. pͥmordia fidei
sequi noluert᷑. Dcã nãq eccła in pͥmiciis suis
multitudine g̃tiũ fecundata. uir in mundi
fine iudeos qͦs inuenerit suscipiet: ⁊ extrema
colligens. eos quasi reliquias frugũ ponłt. De
quib nimirũ reliquus: isaias dic̃. Si fuerit

Expanded text:
go montes Gelboe, Saul moriente, deliquerunt, quatenus in eis nec ros nec pluvia caderet, et ab omni eos viriditatis germine, sententiae sermo, siccaret? Sed quia Gelboe interpretatur decursus, per Saul autem unctum et mortuum, mors nostri Mediatoris exprimitur, non immerito per Gelboe montes, superba Judaeorum corda signantur, quae dum in hujus mundi desideriis defluunt in Christi, id est uncti, se morte miscuerunt. Et quia in eis unctus rex corporaliter moritur, ipsi ab omni gratiae rore siccantur. De quibus r: ut agri primitiarum esse non possint: superbe quippe Hebraeorum mentes primitivos fructus non ferunt; quia in Redemptoris adventu ex parte maxima in perfidia remanentes, primordia fidei sequi noluerunt: sancta namque Ecclesia in primitiis suis multitudine gentium fecundata, vix in fine mundi, Judaeos, quos invenerit, suscipiet, et extrema colligens, eos quasi reliquias frugum ponet. De quibus nimirum reliquiis Isaias dicit: Si fuerit
Abbreviated transcription (Latin):
tis intelligentia. cũ ꝑ cordis humilitatẽ ꝗͣri¬
tur. legendi assiduitate penetrẽtur. Sic̃ enĩ
igułtor hominũ facies cernimꝰ ⁊ corda nes¬
scimꝰ. s. si familiari eis locutione comungim̃
usu colloqͥi. eoꝵ uã cogitationes indagamꝰ:
ita cũ in sacro eloquio sola historia aspicitur.
nicħ aliud quã facies udetur: s si huic assi¬
duo usu conuingimur: eiusnimirũ mentẽ
quasi ex colloquitionis familiaritate pene¬
tramꝰ. Dũ enĩ alia ex aliis colligimꝰ. facile
ineuis u̾b agnoscimꝰ. aliud eẽ qdꝰ incimant:
aliud qđ sonant. Tanto aut̃ quisq noticiȩ
illiꝰ extraneus redditur: quanto insola eius suꝑ¬

Expanded text:
ntia cum per cordis humilitatem quaeritur, legendi assiduitate penetratur. Sicut enim ignotorum hominum facies cernimus, et corda nescimus, sed si familiari eis locutione conjungimur, usu colloquii eorum etiam cogitationes indagamus; ita cum in sacro eloquio sola historia aspicitur, nihil aliud quam facies videtur; sed si huic assiduo usu conjungimur, ejus nimirum mentem quasi ex collocutionis familiaritate penetramus. Dum enim alia ex aliis colligimus, facile in ejus verbis agnoscimus, aliud esse quod intimant, aliud quod sonant. Tanto autem quisque notitiae illius extraneus redditur, quanto in sola ejus sup
Abbreviated transcription (Latin):
iungitur. Dies ille u̾tatur intenebras. ñ reqͥ¬
rat eũ ds desuꝑ. ⁊ñ sit in recordatione: i ñ il
umbra mortis. occupet eũ caligo. ⁊ inuolua¬
tur amaritudine noc̾tẽ ilłã tenebrosus tur¬
bo possideat. Sit nox illa solitaria: nec laude
digna. Expeciet lucẽ ⁊ ñuideat: nec ortũ
surgentis aurore. Dies qͥ elapsus cursu tp̃ris
obscura: Uł quẽdiẽ caligo occupat. quẽ ĩplica¬
tio amaritudinis inuoluit s aut quã nocꝰtẽ
tenebrosus turbo possidet: quã nullus status
tenet᷑ aut qͣmͦ optat᷑ solicaria fierr: que tran¬
seundo iã fuerat nulla: aut lucẽ quomͣ expec¬
tat: quȩ ⁊ sensu caret. ⁊ in ꝓprio statu ñ ꝑma¬
net : Quib ad huc u̾bis subicit. Quare ñ¬

Expanded text:
jungitur: Dies ille vertatur in tenebras, non requjungitur: Dies ille vertatur in tenebras, non requirat eum Deus desuper, et non sit in recordatione, umbra mortis, occupet eum caligo, et involvatur amaritudine. Noctem illam tenebrosus turbo possideat, sit nox illa solitaria, nec laude digna; exspectet lucem, et non videat, nec ortum surgentis aurorae. Dies qui elapsus cursu temporiobscuret; vel quae caligo occupat, quae implicatio amaritudinis involvit; aut quis noctem tenebrosus turbo possidet, quam nullus status tenet? Aut quomodo optatur fieri solitaria, quae transeundo jam fuerat nulla? Aut lucem quomodo exspectat, quae et sensu caret, et in proprio statu non permanet? Quibus adhuc verbis subjicit: CAPUT
Abbreviated transcription (Latin):
natꝰ sũ. ⁊ nor inqua dictũ ẽ. concept̾ꝰ ẽ homo.
si suꝑficietenus ad tendit᷑ quid his ub̾ rep̃hñ¬
sibiliꝰ inuenit᷑: Quis aut̃ nesciat diẽ qͥ natꝰ ẽ.
nequaquã it᷑ stare potuisse : Modus quippe
ẽ. tẽporis: ut statũ ñ habeat mansionis. Quia
enĩ ꝑuent̾a cendit ad eẽ: sẽꝑ ex prec̾itis festi¬
nat ñ eẽ. Cur gͦ uir tantꝰ maledicere rei. ꝗͣ
nequaqm sublistere ñ ignoraret: S fortasse
aliquis dicat. qđ ex eo pondus uirtutis eiꝰ aspi¬
citur. qr tribulatione cõmotꝰ. illi rei maledic
tũ irrogat. quã constat qd̃ minime subsistat.
S hoc citiꝰ ꝑspecta ratio destruit. qr si subsistetit
res cui maledicer&. ꝑniciosũ maledictũ intu¬
lit. si aũ ñ subsistebat. ociosũ. Quisqͥs uͦ eius
spũ plenꝰ ẽ. qͥ ait. om̃e u̾bũ ociosũ qđ locuti
fuerint homines. rationẽ reddent de eo
indie iudicii: ita ociosa ad mittere. sicut ĩ
ꝑniciosa formidat cui adhuc sententiȩ. ad¬

Expanded text:
 Conceptus est homo, si superficie tenus attenditur, quid his verbis reprehensibilius invenitur? Quis autem nesciat, diem in quo natus est nequaquam tunc stare potuisse? Modus quippe est temporis, ut statum non habeat mansionis. Quia enim per ventura tendit ad esse, semper ex praeteritis festinat non esse. Cur ergo vir tantus malediceret rei, quam nequaquam subsistere non ignoraret? Sed fortasse aliquis dicat, quod ex eo pondus virtutis ejus aspicitur, quia tribulatione commotus, illi rei maledictum 102 irrogat quae constat quod minime subsistat. Sed hoc citius perspecta ratio destruit, quia si subsistebat res cui malediceret, perniciosum maledictum intulit: si autem non subsistebat, otiosum. Quisquis vero ejus spiritu plenus est, qui ait: Omne verbum otiosum, quod locuti fuerint homines, rationem reddent de eo in die judicii , ita otiosa admittere, sicut etiam perniciosa formidat. Cui adhuc sententiae ad
Abbreviated transcription (Latin):
mundũ hominẽ de inmundo semine neẽ
conceptũ: qͥ sic in mundũ uenit ex iurgine.
ut nil hab̾& de inmunda conceptione. Neq
enĩ ex uiro ⁊ femina: s ex sp̃ũ sc̃o ⁊ maria uir¬

Expanded text:
in mundo hominem de immundo semine non esse in mundo hominem de immundo semine non esse conceptum, qui sic in mundum venit ex Virgine, ut nihil haberet de immunda conceptione. Neque enim ex viro et femina, sed ex sancto Spiritu
Abbreviated transcription (Latin):
Is qui ꝑ se solus ẽ mundus: mundare p̃ual&
inmunda. Homo enĩ incorruptibili carne
uiuens. haba̾ tẽptationũ inmunditias. imn¬
p̃ssas insema ipso: qi nimirũ eas trax̃ ab ori¬
gine. Ipsa quippe ꝓpt̃ delectationẽ carnis
eiꝰ conceptio: inmunditia ẽ. Unde ⁊ psalmista
inm̃te patit᷑. qͣuis ex iuditio reluctet᷑ quia
conceptꝰ de minunditia. dũ ad munditiam
tendit. hoc conatur iuincere qđ ẽ. Quisquis
aut̃ occulte tẽptationis motꝰ atq inmunditi¬
am cogitationis eiucerit. neqͦquã sibi suam
mmimditiã tribuat: qr de inmundo conceptũ
semine nullus facere mundũ potest. nͥ isqͥ
mundus ꝑ semet ipsũ solus ẽ. Quigͦ iam ad
locũ munditiȩ mente ꝑuenit conceptionis
suȩ uiã respitiat ꝑ quã uenit: atq inde colli¬
gat qi ex sua uirtute ñ hab& munditiã uiun¬
di cui de inmunditia factũ ẽ initiũ subsisten¬
di. Pocest uͦ hoc in loco intelligi. qđ ueatꝰ iob
incarnationẽ redẽptoris intuitꝰ. solũ uidit

Expanded text:
Is qui per se solus est mundus, mundare praevalet immunda. Homo enim in corruptibili carne vivens, habet tentationum immunditias impressas in semetipso, quia nimirum eas traxit ab origine. Ipsa quippe propter delectationem carnis ejus conceptio immunditia est: unde et Psalmista in mente patitur, quamvis et judicio reluctetur, quia conceptus de immunditia, dum ad munditiam tendit, hoc conatur vincere quod est. Quisquis autem occultae tentationis motus atque immunditiam cogitationis evinceret, nequaquam sibi suam munditiam tribuat, quia de immundo conceptum semine nullus facere mundum potest, nisi is qui mundus per semetipsum solus est . Qui ergo jam ad locum munditiae mente pervenit, conceam respiciat, per quam venit, atque inde colligat quia ex sua virtute non habet munditiam vivendi, cui de immunditia factum est initium subsistendi. Potest vero hoc in loco intelligi, quia beatus Job incarnationem Redemptoris intuitus, solum vidit
Abbreviated transcription (Latin):
ñ potuit: qi tempora eo stante transibant.
Det pꝰꝗͣ deliquit: in quodã se quasi lubrico
tẽporalitatis posuit. Et qr cibũ comedit ue¬
titũ: statꝰ siu ꝓtinꝰ uiuenit defec̾tũ. Quã¬

Expanded text:
non potuit, quia tempora eo stante transibant. non potuit, quia tempora eo stante transibant. Sed postquam deliquit, in quodam se quasi lubrico temporalitatis posuit, et quia cibum comedit vetitum, status sui protinus invenit defectum. CA
Abbreviated transcription (Latin):
gat. ñꝗͣq se instabilitate figat: cur cursꝰ
uitȩ hominis umbre potius quã solicõpara¬
tur: nͥ qi amisso amore conditoris calorẽ cor¬
dis ꝑdidit. ⁊ insolo iniquitatis suę frigore
remansit: Quia iuxta ueritatis uocẽ habun¬
dauit iniquitas. irfrigescit caritas multoꝵ.
Quigͥ in amore dei. calorẽ cordis ñ habet.
nec tam̃ uitã quã diligit. tenet: scilicet
uelut umbra fugit. U̾nde de illo qͦq rec̾¬
te scriptũ ẽ: qr secutꝰ ẽ umbrã. Bene aut̃¬
tia ad pueritiã. pueritia ad adolescentiam.
adolescentia ad iuuentutẽ. iuuentꝰ ad se¬
nectutẽ. senectꝰ trausit ad mortẽ. incursu
uitȩ p̃sentis ipsis suis augientis ad detri¬
menta impellit᷑: ⁊ uide semꝑ deficit. un¬
de se proficere in spatiũ uitȩ credit. firum
ienĩ statũ hic habere non possumus: ubi
transituri uenimꝰ. Atq hoc ipsum nr̃m
uiuere: cotidie ãuita transire ẽ. Quẽ tude¬
licet lapsũ pͥmus homo ante culpã hab̾e

Expanded text:
nunquam se in stabilitate figat; cur cursus vitae hominis umbrae potius quam soli comparatur, nisi quia, amisso amore conditoris, calorem cordis perdidit, et in solo iniquitatis suae frigore remansit? Quia juxta Veritatis vocem: Abundabit iniquitas, et refrigescet charitas multorum . Qui inec tamen vitam quam diligit, tenet, scilicet velut umbra fugit. Unde recte quoque de illo scriptum est: Quia secutus est umbram. Bene auttia ad pueritiam, pueritia ad adolescentiam, adolescentia ad juventutem, juventus ad senectutem, senectus transit ad mortem, in cursu vitae praesentis, ipsis suis augmentis ad detrimenta impellitur, et inde semper deficit, unde se proficere in spatium vitae credit. Fixum etenim statum hic habere non possumus, ubi transituri venimus atque hoc ipsum nostrum vivere, quotidie a vita transire est. Quem videlicet lapsum primus homo ante culpam habere
Abbreviated transcription (Latin):
tiũ  Considauit quippe suꝑius & om̃ipo.¬
tentis dĩ potentiã. ⁊ infirmitatẽ suã dedu.¬
xit ante ocłos se & dm̃: pensauit quis cũ qͦ
ad iuditiũ ueniat. Uidit hinc hominẽ.
inde conditorẽ: idẽ puluerẽ. ⁊ dm̃: ⁊ tec̾te
quasi clausis ocłis ñ aspicere ẽ: qđ ñ uult
ferire. Unde mox qͦq dẽ ipso iuiditio ad¬
iungitur. E adducere eum tec̃ iniuditiũ :
S qr contẽplatꝰ ẽ ad iuditiũ uenientẽ dm̃:

Expanded text:
Consideravit quippe superius et omnipotentis Dei potentiam, et infirmitatem suam; deduxit ante oculos se et Deum, pensavit quis cum quo ad judicium veniat. Vidit hinc hominem, inde conditorem, id est pulverem, et Deum; et recte quasi clausis oculis non vult aspicere quem non vult ferire. Unde mox de ipso quoque judicio adjungitur: Et adducere eum tecum in judicium? Sed quia contemplatus est ad jud
Abbreviated transcription (Latin):
ne quin¬
quot hominib plenus est. Uita itaq incar¬
ne: Nos infeno est. Unde bene ꝑ psalmistã
dr̃. Homo sicut fenũ dies eius: & sicut flos
agri ita florebit. Csaias qͦq ait. Om̃is caro
fenũ: ⁊ om̃is gła eius sicut flos agri. Homo
i enĩ more floris ꝓcedit. ex occulto: ⁊ subito
appant in ꝑublico : quistatĩ expublico ꝑmor¬
tẽ retrahit᷑ ad occultũ. Carnis nos uiri¬
ditas ostendit s ariditas pulueris ab aspe¬
etib recrahit. Quasi flos apparuimꝰ qui ñ
eramꝰ: quasi flos arescimus qui tẽporalit̃
apparebamus. & quia ꝑ mom̃ta homo co¬
tidie compellit᷑ ad mortẽ: recte adiungitur:¬

Expanded text:
ne munquot hominibus plenus est. Vita itaque in carne, flos in feno est. Unde bene per Psalmistam dicitur: Homo sicut fenum dies ejus: et sicut flos agri ita florebit . Isaias quoque ait: Omnis caro fenum, et omnis gloria ejus sicut flos agri . Homo etenim more floris procedit ex occulto, et subito apparet in publico: qui statim ex publico per mortem retrahitur ad occultum. Carnis nos viriditas ostendit, sed ariditas pulveris ab aspectibus retrahit. Quasi flos apparuimus qui non eramus, quasi flos arescimus qui temporaliter apparebamus. Et quia per momenta homo quotidie compellitur ad mortem, recte in libr
Abbreviated transcription (Latin):
re oꝑa conatur. Mens ⁊ enĩ mutabilitatis
suȩ pondẽ ad aliud semꝑ impellit᷑ quã ẽ:⁊
nisi instatu suo arta custodia disciplinȩ
teneat᷑. semꝑ indeceriora dilabit᷑. Que enĩ
stantẽ semꝑ deseruit: statũ quẽ hab̾e po
tuit. amisit. Unde nc̃ cum ad meliora in¬
titur: quasi contra ictũ fluminis conat᷑.
Cum uͦ ab intentione ascendendi resoluit᷑.
sine labore reducitur ad inia. Quia enim
in ascensu labor ẽ. in descensu otiũ: intratu.¬
ros ꝑ angustã portã dñs admonet diceus.
Contendite intrare ꝑ angustã portã. Dicta.¬
rus quippe anguste por̾tȩ introitũ. p̃mi¬
sit contendite: qi nͥ mentis contentio fer¬
ueat unda mudi ñ uincit᷑. ꝑ quã anima
semꝑ ad ima reuocatur. Quia gͥ homo ue¬
lũt flos nascitur ⁊ conterit᷑: qr sicũt umbra
fugit atq in statu suo ñquã ꝑmariet: quid
in hac consideratione subiungit. audiamꝰ.

Expanded text:
revocatur. Mens enim mutabilitatis suae pondere ad aliud semper impellitur quam est, et nisi in statu suo arcta custodiae disciplina teneatur, semper in deteriora delabitur; quia etiam semper stantem deseruit, statum quem habere ptuit amisit. Unde nunc cum ad meliora nititur, quasi contra ictum fluminis conatur: cum vero ab intentione ascendendi resolvitur, sine labore reducitur ad ima. Quia enim in ascensu laborem, in descensu otium, intraturos per angustam portam Dominus admonet, dicens: Contendite intrare per angustam portam . Dicturus quippe angustae portae introitum, praemisit, contendite, quia nisi mentis contentio ferveat, unda mundi non vincitur, per quam anima semper ad ima revocatur. Quia igitur homo velut flos nascitur et conteritur, quia sicut umbra fugit, atque in statu suo nunquam permanet, quid in hac consideratione subjungat audiamus.
Abbreviated transcription (Latin):
annos quindecĩ erechiȩ regi ad uitã addi¬
dit omps ds̃. cum eũ mor ꝑmisit. tc̃ eum
p̃sciuit esse moriturum. Qua inre questio
mortis sententia dictaẽ ꝓtinꝰ ad eiꝰ lacrimas
qͦ tẽpoie mori ipse merebat᷑. ꝑ largitatem
uͦ miscdie illo eũ tẽpore ad mortẽ distuli
qd aute scła ipse p̃sciuit. Nec ꝓpħa igit᷑¬

Expanded text:
annos quindecim Ezechiae regi ad vitam addidit omnipotens Deus, cum eum mori permisit, tunc eum praescivit esse moriturum. Qua in re questiomortis sententia dicta est, protinus ad ejus lacrymas quo tempore mori ipse merebatur, per largitatem vero misericordiae illo eum tempore ad mortem distulit, quod ante seacula ipse praescivit. Non est
Abbreviated transcription (Latin):
Nulla que in hoc mundo homiinib frunt:
unt. Nam cuncta ds̃ secuitura p̾sciens. an¬
Statutũ quippe iam homini ẽ. uł qnͣtum
hunc mundi ꝓsꝑitas sequatur. uł qͣntũ
aducrsitas feriat. ne electos eius aut inmo¬
data prosꝑitas eleuet. aut numia aduer.¬

Expanded text:
Nulla que in hoc mundo hominibus homnibuunt. Nam cuncta Deus secutura prospiciens decStatutum quippe homini est, vel quantum hunc mundi prosperitas sequatur, vel quantum adversitas feriat; ne electos ejus aut immoderata prosperitas elevet, aut nimia adver
Abbreviated transcription (Latin):
LIUSTORUEST
tanto sollititius presentẽ uitam quam sit
sugitiua cogitare: quanto studiosius nouer̾
ceustis patrie bona etͣna ꝑpendẽ. Ex hisenĩ
que manentia intꝰ aspitiunt: foris fgam
tei ũ labentium subtilius attendunt. Un¬
de beatꝰ iob cum de lapsti humani tẽpo¬
ris sententiã ꝓtulisset dicens. homo natꝰ
de muliere breui iuuens tempore. ⁊ rursũ.
& fugit uelut timbra. uñꝗ̃ in eodẽ statu
pmanet: acdbuc de breuitare uit eiꝰ a diungit
ReUe dies hominis sunt. numerꝰ men¬
sium eiꝰ apud te est. Hoc et enĩ apud nos
uelut non esse considerat: quod tantaue¬
locitate transcurrit. Quia uͦ apud om̃ipo¬
tentẽ dm̃ etiã labentia stant: apud eũ eẽ
multiplicata dierũ spatia designant᷑. Nob̃

Expanded text:
ustorum est tanto sollicitius praesentem vitam quam sit fugitiva cogitare, quanto studiosius noverint coelestis patriae bona aeterna perpendere. Ex his enim quae manentia intus aspiciunt, foris fugam rerum labentium subtilius attendunt. Unde beatus Job, cum de lapsu humani temporis sententiam protulisset, dicens: Homo natus de muliere, brevi vivens tempore. Et rursum: Et fugit velut umbra, et nunquam in eodem statu permanet, areves dies hominis sunt, numerus mensium ejus apud te est. - Hoc etenim apud nos velut non esse considerat, quanta velocitate transcurrit. Quia vero omnipotenti Deo etiam labentia instant, apud eum essemultiplicata dierum spatia designantur. Nobis
Abbreviated transcription (Latin):
transeat: aut in eo qđ moderate exsequitur:
de se p̃sumat. Sepe uͦ animus fallitut. ut
qđ uoluptuose appetit. necessariũ suspice¬
tur: quatinus om̃e quod libet. uite debitã
utilitatẽ putet: & sepe quia effec̾tus proui¬
dentiam sequitur. in sui fidutia mens leua
tur. Cumq sibi ad est quod deesse ceteris
uiderit: cogitatione tacita de magnitudi¬
ne suȩ prouisionis hylarescit: tantoq iã
auera prouisione longe fit. quanto ipsam
qͦq elationẽ quã patitur nescit. Unde sol¬
lerti semꝑ cotidie intentione pensandũ ẽ
uł quid oꝑe aginius. uł quid corde uer¬
samus. ne aut mentẽ p̃pediens foris se tr̃e¬
na cura multiplicet. aut saltẽ de eius mo¬
deramine intus se cogitatio eraltet. ut cũ
diuinanidicia teporali circũspectione me¬
tuimus. sempit̾ni supplitia horroris eua

Expanded text:
transeat, aut in eo quod moderate exsequitur, transeat, aut in eo quod moderate exsequitur, de se praesumat. Saepe vero animus fallitur, ut quod voluptuose appetit, necessarium suspicetur, quatenus omne quod libet vitae debitam utilitatem putet. Et saepe quia effectus providentiam seqtur. Cumque sibi adest quod deesse caeteris viderit, cogitatione tacita de magnitudine suae promissionis hilarescit; tantoque jam a vera provisione longe fit, quanto ipsam quoque elationem quam patitur nescit. Unde solerti semper custodiae intentione pensandum est, vel quid opere agimus, vel quid corde versamus; ne aut mentem praepediens foris se terrena cura multiplicet, aut saltem de ejus moderamine intus se cogitatio exaltet, ut cum divina judicia temporali circumspectione metuimus, sempiterni supplicia horroris eva
Abbreviated transcription (Latin):
bitationis infimę ianuã erire. Cura autẽ
carnis. ut femina foris ñ appareat: & uidi
iactant̃ erubescat: ut quasi post tergũ uiri
sub discretione sp̃s solis necessariis intenta
nequaquã sciat procacit̾ detegi. si uerecude¬
debeat moderari. Cui tam̃ sepe cũ dicitur
ut de se minime p̃sumat. s totã se indiui¬
ne spci fidutiã transferat. despicit. &. cessan¬
te studio adesse sibi uitȩ subsidia posse diffi¬
dit. Unde & hec eadẽ sara promissionẽ dei
audiens ridet. s ridens corripitur: correpta
aut̃ procinus fecundatur. & que iuuentute
ingeus fccundari ñ potuit anins fracta se¬
nilib utero marcescente concepit: qͣr cũ cura
carnis suiconfidentiã hab̾e desierit: contra
spem ex diuina promissione recip̃. qd̾ habtãt
se ex humana racione cdubitauit. Unde
cum suꝑnę spei fidutiã concip̾it: quid mens
nt̃a aliud quã gaudiũ parit Curandum
itaq ne aut necessitatis metas cura carnis

Expanded text:
bitationis infimae januam exire; cura autem bitationis infimae januam exire; cura autem carnis, ut femina, foras non appareat, et videri jactanter erubescat, ut quasi post tergum viri sub discretione spiritus, solis necessariis intenta, nequaquam sciat procaciter detegi, sed verecunde moderari. Cui tamen saepe cum dicitur ut de se minime praesumat, sed totam se in divinae spei fiduciam transferat, despicit, et, cessante studio, adesse sibi vitae subsidia posse diffidit. Unde et haec eadem Sara promissiones Dei audiens ridet, sed ridens corripitur, correpta autem protinus fecundatur; et quae juventute vigens fecundari non potuit, annis fracta senilibus, utero marcescente, concepit, quia cum cura carnis sui confidentiam habere desierit, contra spem ex divina promissione accipit quod habituram se ex humana ratione dubitavit. Unde cum supernae spei fiduciam concipit, quid mens nostra aliud quam gaudium parit? Curandum itaque est ne aut necessitatis metas cura carnis
Abbreviated transcription (Latin):
huc incarne uiuentib funditꝰ cura carnis ab
haberi uitũq curã in p̃sentib ñ negat: quam
tendi ad tempus qđ soquit᷑ uetat. dnmirũ
paulus cũ curã carnis fieri in concupiscentũs
ñ sinit. ꝓculdubio in necessitate concedit.
Discirtione gͦ magruimodaminis carins cura
frenanda est. ut seruiat & minime principe¬
tur ne quasi dña animũ uincat. s subacta
mentis dñio quasi ancilla famuletur: ut
iussa adsit. atq ad nutũ cordis repulsa desili¬
atꝰ ut uix ãt̾go sc̃e eogitationis appareat:
&. nũꝗͣ contra faciem recta cogitantis obsistã
Qđ bene nobis historia sacrx̨ lec̾tionis innuit᷑
cum abraham crib angelis occurrisse me¬
moratur. Ipse quippe uenientib extra osti¬
um occurrit: sara aut̃ post ostiũ substitit:
qr uidelicet ut uit ac dñs domus. spiritalis
nr̃ scilicet intellectus debet incognitione
trinitatis claustin carnis excedẽ: as quasi ha¬

Expanded text:
huc in carne viventibus funditus cura carnis abshuc in carne viventibus funditus cura carnis abshabere utcunque curam in praesentibus non negat, quam tendi ad tempus quod sequitur vetat. Et nimirum Paulus, cum curam carnis fieri in concupiscentia non sinit, procul dubio in necessitate concedit: discretione ergo magni moderaminis carnis cura frenanda est, ut serviat et minime principetur, ne quasi domina animum vincat, sed subacta mentis djussa adsit, atque a nutu cordis repulsa, desiliat, ut vix a tergo sanctae cognitionis appareat, et nunquam contra faciem rectae cogitationis obsistat. Quod bene nobis historia sacrae lectionis innuitur, cum Abraham tribus angelis occurrisse memoratur. Ipse quippe venientibum occurrit, Sara vero post ostium stetit, quia videlicet ut vir ac dominus domus spiritalis, noster scilicet intellectus, debet in cognitione Trinitatis claustra carnis excedere, et quasi ha
Abbreviated transcription (Latin):
titudinis animus accingit. t̾orpoiẽ decutit:
tanto q in oelestib desidio rapitur: ut pene
nil ex eo inferius remansisse uideatur. ¶ta¬
iñ cum ad carnis curã reducit᷑. sine qua pre¬
sentis uitȩ uia nuillo mͦ explecur: ita hunc
inferius dep̾ssũ tenet: ac si adhuc de sũmis
nulla contigisset. Auditis uerb̾ celestis ora¬
culi in amorẽ patriȩ celestis erigitur: s re¬
surgente p̃sentis uitȩ studio. sub t̾renȩ curȩ
aggere sepelit᷑: atq int̾ra cordis. nequaꝗͣ. sir¬
ꝑnę spei sem̃ proficit: qi cogͥitationis infi¬
mȩ spina densescit. Quam uidelicet spinã ꝑse
met ipsam ueritas manu scẽ exhortionis eradi¬
cat. dicciis. Nolite solliciti esse incrastinũ Con¬
tra hano qͦq ꝑ paulũ dr̃. Catins curã ne fece¬
ritis incõcupiscentiis. S in his ninirũ ducis¬
ac militis uerb̾ agnoscimus: qi cc̾ ab ea mortift¬
rouulnere animus pungitur: cum in ea men¬
surx equitas ñ tenetur. Neq enĩ mortali ad¬

Expanded text:
titudinis animus accingit, torporem discutit; tantoque in coelestibus desiderio rapitur, ut pene nil ex eo inferius remansisse videatur. Et tamen cum ad carnis curam reducitur, sine qua praesentis vitae via nullo modo expletur, ita hunc inferius depressum tenet, ac si adhuc de summis nulla contigisset. Auditis verbis coelestis oraculi, in amorem patriae coelestis erigitur; sed resurgente praesentis vitae studio, sub terrenae curae aggere sepelitur; atque in terra cordis nequaquam supernae spei semen proficit, quia cogitationis infimae spina densescit. Quam videlicet 336 spinam per semetipsam Veritas manu sanctae exhortationis eradicat, dicens: Nolite solliciti esse in crastinum . Contra hanc quoque per Paulum dicitur: Carnis curam ne feceritis in concupiscentiis . Sed in his niac militis verbis agnoscimus quia tunc ab ea mortifero vulnere animus pungitur, cum in ea mensurae aequitas non tenetur: neque enim mortali ad
Abbreviated transcription (Latin):
chra cũ mortuis ardebunt. Ecce quę maneat
nos sacto eloquio quantꝰ indãpnatione ig¬
nis quanta in igne obscuritas quantꝰq in
obscuritate pauor sit. nullatenus ambigimꝰ.
Ded quit prodest ista p̾nosse᷑ siñ contingat
euadereꝰ Coca gͦ intentione cutandũ ẽ ut
cum uacationis tẽpus accipimus. bene ui¬
uendi studio maloꝵ ultritia torm̃ta fugi¬
amꝰ. Hinc quippe ꝑsalomonẽ dr̃. Qđcũq po¬

Expanded text:
chra cum mortuis ardebunt. Sicut de chra cum mortuis ardebunt. Sicut de nos sacro eloquio, quantus in damnatione ignis, quanta in igne obscuritas, quantusque in obscuritate pavor sit, nullatenus ambigimus. Sed quid prodest ista praenosse, si non contingat evadere? Tota ergo intentione curandum est ut, cum vacationis tempus accipimus, bene vivendi studio, malorum ultricia tormenta fugiamus. Hinc quippe per Salomonem dicitur:
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ suasoris expleuer̾: tt̃ cũ duce suo reprobi
adtorm̃ta ꝑueniunt C quãuis angłoꝵ atq
hominũ longe sit natuta dissimilis. uͦna camĩ
pena implicat. quos unus incrimine reatus
ligat. Quoo bene ac breuit̾ insinuat ꝓpħa qͥ
ait. Ibi assur &. omm̃is multitudo eius: & incir¬
cuiti eius sepulchia illius. Quis nãq assur su¬
ꝑbi regis nomine. nisi ille ꝑ elationẽ cadeus
antiquus hostis exprimitur: Qui ꝓco qđ mul¬
tos adculꝑã ꝑtrahit: cũ cuncta sua multitudi¬
ne ad inftrm claustra descendit. Sepulhra
aut̃ mortuos ceguntꝰ Et quis alius mortẽ
acrius ꝑtulit: quã isqui conditorẽ suũ despici¬
ens uitã reliquit. Qũe indelicet mortuũ cum
humana corda suscipiunt: ẽius ꝓculdubio se¬
pulchra fiunt. S inaircuitu illius sepulchra
eius sunt: qr inquoꝵ se mentib nunc ꝑ desi¬
nos sp̃s allicita ꝑpecrando suscipiunt: tc̃ septil¬

Expanded text:
persuasoris exercuerunt, tunc cum duce suo reprobi persuasoris exercuerunt, tunc cum duce suo reprobi ad tormenta perveniunt. Et quamvis angelorum atque hominum longe sit natura dissimilis, una tamen paena implicat, quos unus in crimine reatus ligat. Quod bene ac breviter insinuat propheta, qui ait: ibi Assur et omnis multitudo eius, et in circuitu eius sepulchra illius. Quis namque Assur superbi regis nomine nisi ille per elationem cadens antiquus hostis exprimitur? Qui pro eo, quod multos ad culpam pertrahit, cum cuncta sua multitudine ad inferni claustra descendit. Sepulchra autem mortuos tegunt. Et quis alius mortem acrius pertulit quam is, qui conditorem suum despiciens vitam reliquit? Quem videlicet mortuum cum humana corda suscipiunt, eius procul dubio sepulchra fiunt. Sed in circuitu illius sepulchra eius sunt, quia in quorum se mentibus nunc per desinos spiritus inlicita perpetrando suscipiunt, tunc sepul
Abbreviated transcription (Latin):
gitur: qr mira dispensatione conditoris ig¬
nis qualitas indiuersa uirtute tẽꝑata & ues¬
tim̃ta ñ attigit. & uincula incendit sc̃isq ui¬
ris &. ad inferendũ torm̃tũ flãma friguit & ad
solutionis ministeriũ exarsit. Dicut gͦ elecͤ¬
tis. ignis ardere nouit adsolatiũ. & tam̃ ar¬
dere adsupplitiũ nescit ita e diuerso. ge¬
hennę flãma reꝓbis & nequaꝗͣ lucet ad cõ¬
solationis grãm. & tam̃ lucet ad penã: ut dãp¬
natoꝵ oculis ignis supplitiĩ & nulla claritate
candeat: a ad doloris cumulũ dilecti qualit̃
crucient᷑ ostendat. Quid autẽ mirũ sigehen¬
nȩ ignẽ credimus hab̾e supplitiũ simulob¬
scuritatis & luminis: qnͣdo exꝑĩto nouimꝰ.
qr & tedarũ flãma lucet obscura: Tunc edax
flãma cõburit. quos nc̃ carnalis delectatio
polluit: tc̃ infinita patens baratrũ inferni
deuorat. quos nc̃ manis elatio exaltat: atq¬
qui quoliba ex uitio hic uoluntatẽ callidi

Expanded text:
gitur quia mira dispensatione conditoris iggitur quia mira dispensatione conditoris ignis qualitas, in diversa virtute temperata, et vestimenta non attigit, et vincula incendit, sanctisque viris et ad inferendum tormentum 335 flamma friguit, et ad solutionis ministerium exarsit. Sicut ergo electis ignis ardere novit ad solatium, et tamen ardere ad supplicium nescit; ita e diverso gehennae flamma reprobis et nequaquam lucet ad consolationis gratiam, et tamen lucet ad poenam; ut damnatorum oculis ignis supplicii et nulla claritate candeat, et, ad doloris cumulum, dilecti qualiter crucientur ostendat. Quid autem mirum si gehennae ignem credimus habere supplicium simul obscuritatis et luminis, quando experimento novimus quia et taedarum flamma lucet obscura? Tunc edax flamma comburit quos polluit. Tunc infinite patens inferni baratrum / devorat, quos nunc inanis elatio exaltat. Atque quolibet ex vitio hic voluntatem callidi
Abbreviated transcription (Latin):
qͦq reꝓbos aspitiat cremari: qui addoloris sin
cuinulũ eum quẽ despererat insinu ab rahȩ
lararum uidit. Siergo ei ut pena cresceus uir
dectus apparuit. cur nͦ credendũ sit. qđ ui¬
dẽ insupplitio eos etiã quos contra dm̃ dile¬
xerat posit : Qua exre colligitur. qđ eos quos
mordinate nc̃ reꝓbi diligunt. miro uiditis
ordine secũ tc̃ intorm̃tis uidebunt: ut penã
ꝓprię punitionis ex aggeras. illa auctori p̃po¬
sita carnalis cognatio. pari ante odos uitio
ne dapnata. Ignis itaq qui in obscuritate
cruciat: credendũ ẽ. qi lum̃ ad corm̃tũ seruał.
Qđ si approbare testimonus in sua exp̃ssione
ñ possumus. suꝑ est ut ediuerso doceamꝰ. Tres
quippe hebrrȩ gentis pueri ꝑchaldei regis
imꝑiũ succensis camuni ignib ligatis mani¬
b pedibq ꝓiectisunt: quos tam̃cũ idẽ rex
incamini incendio miratꝰ explorare illesis
uestib deambulantes uidit. U̾bi aꝑte colli¬

Expanded text:
quoque reprobos aspiciat cremari, qui ad doloris sui quoque reprobos aspiciat cremari, qui ad doloris sui cumulum eum quem despexerat in sinu Abrahae Lazarum vidit? Si ergo ei ut poena cresceret et vir electus apparuit, cur non credendum sit quod in supplicio videre eos etiam quos contra Deum dilexerat possit? Qua ex re colligitur quod eos quos inordinate nunc reprobi diligunt, miro judicii ordine secum tunc in tormentis videbunt, ut poenam propriae punitionis exaggeret illa auctori praeposita carnaline damnata. Ignis itaque qui in obscuritate cruciat credendus est, quia lumen ad tormentum servat. Quod si approbare testimoniis in sua expressione non possumus, superest ut e diverso doceamus. Tres quippe Hebraeae gentis pueri Chaldaei regis imperio succensis camini ignibus, ligatis manibus pedibusque projecti sunt. Quos tamen cum idem rex in camini incendio exploraret illaesis, vestibus deambulantes vidit. Ubi aperte colli
Abbreviated transcription (Latin):
nit. s nequaꝗͣ tenebras discutit. quantũ ꝑ
notitiã p̃sentis uitȩ colligitur: supplitia or¬
dinẽ ñ habñt que ñsuã ꝑ om̃ia qualitatem
tenent. Qũauis illic ignis & ao consolationẽ
ñ luc& : & tam̃ ut magis torqueatꝰ ad aliqͥd
m̃to reprobi flãma illustrante uisuri suN.
quoꝵ amore deliquer̃. quatinꝰ qr eoꝵ uitã
carnalit̾ contra p̾cepta conditoris amauer̃:
ipsoꝵ qͦq eos interitꝰ in augm̃to suȩ dãpnati¬
onis affligat. Id ꝓfecto eugłio teste colligi¬
mus: in quo ueritate nuntiante diues ille
quẽ contigit ad incendii ẽt̾ni torm̃ta descen¬
dẽ. quinq fr̃m describit᷑ meminisse. Qui a¬
braham petut ut ad eoꝵ eruditionẽ eũ mitte¬
ns: ne illuc eos qñdoq uenientes par pena
cruciane. Quigͥ adoloris sui cumulũ ꝓpinqͦ¬
rum absentiũ meminit: constat ꝓculdubio
qi eos ad augm̃tũ suppliti paulopost potu¬
it etiã p̃sentes uidẽ. Quid aut̃ mirũ si secum

Expanded text:
uantum per notitiam praesentis vitae colligitur, supplicia ordinem non habent, quae non suam per omnia qualitatem tenent: quamvis illic ignis et ad consolationem non lucet, et tamen ut magis torqueat ad aliquid os secum in tormento reprobi flamma illustrante visuri sunt, quorum amore deliquerunt, quatenus qui eorum vitam carnaliter contra praecepta Conipsorum quoque eos interitus in augmento suae damnationis affligat. Quod profecto Evangelio teste collegimus, in quo, veritate nuntiante, dives ille quem contigit ad incendii aeterni tormenta descendere, quinque fratrum describitur meminisse. Qui Abraham petiit ut ad eorum eruditionem Lazarum mitteret, ne illuc eos quandoque venientes par poena cruciaret. Qui igitur ad doloris sui cumulum propinquorum absentium meminit, constat procul dubio quia eos ad augmentum supplicii paulo post potuit etiam praesentes videre. Quid autem mirum si secum
Abbreviated transcription (Latin):
Unde &. nequaꝗ̃ se penalit̃. s mnirabilit̾ asserit cru¬
ciari: quiadum ꝑfletũ mens ad sũma rapitur.
cõpunctionis suc penã gaudens miratur: ¶ẜlt¬
bet affici. qiafflictione sua se conspicit ad alta
um remissa. quo inaliis uigilantiã ꝓfectus
considerat: eonise pigredinẽ torporis erubes¬
cat. Unde & rec̾te subiungitur. Nstauras¬

Expanded text:
Unde et nequaquam se poenaliter, sed mirabiliter asserit cruUnde et nequaquam se poenaliter, sed mirabiliter asserit cruciari, quia dum per fletum mens ad summa rapitur, compunctionis suae poenam gaudens miratur; et libet affici, quia afflictione sua se conspicit ad alta um remissa, quo in aliis vigilantium provectus considerat, eo in se pigritudinem torporis erubescat. Unde et recte subjungitur: CA
Abbreviated transcription (Latin):
tutionis m̃x dãpna sentimus. Quo emĩ longe
nos conditor deserit: eo mens nr̃a insensibilis
obdurescit. Nulla que dĩ sunt diligit. ñeqͣ¬
quã suꝑna concupiscit: E quia amoris inti¬
mi calorem ñ hab&. frigida deorsũ iacet.Ae
miserando modo fit cotidie tanto securior. qͣn¬
to peior. Cumq unde sit lapsa ñ memimit.
& supplitia secutura ñ metuit. qͣntũ lugenda
sit. nescit. At si afflatu scĩ sp̃s tangitur ad con¬
siderationẽ protinus suȩ̨ ꝑditionis eiugilat:
incelestium inquisitione se exeutit. ardore sũ¬
mi estus mardescit. Que secatũ primunt dãp¬
na consid̾at . &. plorat ꝓficiens que pͥus leca
ꝑierat. Benegͦ conditori dr. reuersusq mira¬
uisitans ad amorẽ suũ erigit. inde hanc per
lacrimas grauius affligit. Aesiaꝑte dicat. Ne¬
inquendo ne nequaꝗͣ afficis. quia insensibi¬
lẽ redis. S cum reuerteris crucias. q̃uiadũ te
isinuas mͥ. me quã sim lugendus demonstias.

Expanded text:
tutionis nostrae damna sentimus. Quo enim longe tutionis nostrae damna sentimus. Quo enim longe nos conditor deserit, eo mens nostra insensibilius obdurescit, nulla quae Dei sunt diligit, nequaquam superna concupiscit; et quia amoris intimi calorem non habet, frigida deorsum jacet, ac miserando modo fit quotidie tanto securior, quanto pejor; cumque unde sit lapsa non meminit, et supplicia secutura non metuit, quantum lugenda sit nescit. At si afflatu sancti Spiritus tangitur, ad considerationem protinus suae perditionis evigilat, in coelestium inquisitione se excutit, amoris summi aestibus inardescit, quae se circumprimunt damna considerat, et plorat proficiens quae prius laeta peribat. Bene ergo conditori dicitur: Reversusque miravisitans ad amorem suum erigit, inde hanc per lacrymas gravius affligit. Ac si aperte dicat: Relinquendo me nequaquam afficis, quia insensibilem reddis; sed cum reverteris crucias, quia dum te insinuas mihi me quam sim lugendus demonstras.
Abbreviated transcription (Latin):
si suis surgere uirib ñ ualet. quicumse nil
erse esse considerat discit ꝓculdubio cuiꝰ adiu¬
torium requirat. Quẽ tam̃ suꝑna miseratio cap¬
tum quasi a fouea euehit: quia hunc infirmi¬
tate cognita adueniã reducit. Ieenȩ itaq io¬
re ꝓpt̃ suꝑbiã ad suꝑiores partes in caueã re-¬
meat: qui cũ de uirtute extollitur. lapsus ad
desidĩa in humilitate religat᷑. Iuia enĩ prius
ꝓpͥa p̃sumptione ꝑierat. mira pietate agitur.
ut infirmitatis sue iam notitia clausus uiuas
Quod qr sc̃s iuir crebro accidere hominib conspi¬
cit. ñi inse ꝑiculi uocẽ sumit: ut cũ nos eiꝰ fletꝰ
agnoscimus. que in nob̾ sunt flenda discamꝰ.
S cũ mentẽ nr̃ãm elatio erigit: sũmi ã nob ꝓtr¬
nus cõpunctio amoris recedit: Cum uͦ suꝑ¬
na nos grã uisitat. statĩ ꝑ lacrimas ad sua de¬
sideria instigat. Unde ⁊ apte subiungituR
ctore relinquimur: nec ipsa ullatenis desti¬

Expanded text:
sed suis surgere viribus non valet. Qui cum se nihil sed suis surgere viribus non valet. Qui cum se nihil ex se esse considerat, discit procul dubio cujus adjutorium requirat. Quem tamen superna miseratio captum quasi a fovea evehit, quia hunc infirmitate cognita ad veniam reducit. Leaenae itaque more, propter superbiam ad superiores partes in caveam remeat, qui cum de virtute extollitur lapsus ad desideria in humilitate religatur. Quia enim prius propria praesumptione perierat, mira pietate agitur, ut infirmitatis suae jam notitia clausus vivat. Quod quia sanctus vir crebro accidere hominibus conspicit, nostri in se periculi vocem sumit; ut cum nos ejus fletus agnoscimus, quae in nobis sunt flenda discamus. Sed cum mentem nostram elatio erigit, summi a nobis protinus compunctio amoris recedit; cum vero superna nos gratia visitat, statim per lacrymas ad sua desideria instigat. Unde et apte subjungiturctore relinquimur, nec ipsa ullatenus desti
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ ꝙ constriurit. Post foueã itaq caueam patit̃.
que erecta ex gc̃no supplicio apͣue libertatis mo¬
tib sub celestis artificis dispensatione religatur.
Nocte gͥ dr̃ ae propt̃ suꝑbiã quasi leenã capies me
qr & liber homo ꝑ cbum sibi mortẽ intulit. &¬
reductus adueniã sub disciplina melius clausꝰ
uiuit. Quasi lecna gͥ propt̾ suꝑbiã captꝰ ẽ quia
inde nẽ eum discipliua sue corruptionis depͥ¬
mit: unde transgressionẽ p̃cepti non timens
audact infoueam saltũ dedit. Sed si parũꝑ¬
obtutus mentis a culpa primi parentis auerti¬
mus: nos adhuc cotidie ut leenã capi ꝑ uitium
dationis inuenimus. Sepe nãq homo acceptis
uirtutib in audatiã sue p̃sũptionis erigit᷑. s
mira dispensatione pietatis ante eius oculos res
quelib& inqua corruat ordinatur. Dumq ꝑ
culpã aliquid appetit: qͣuid aliud quã p̃dã in
fouea concupiscit. Sua sponte in hianscadit:

Expanded text:
temque constringit. Post foveam itaque caveam patitur, temque constringit. Post foveam itaque caveam patitur, quae, erepta ex aeterno supplicio, a pravae libertatis motibus, et sub coelestis artificis dispensatione religatur.dicit: Et propter superbiam, quasi leaenam capies me, quia et liber homo per cibum sibi mortem intulit, et reductus ad veniam sub disciplina melius clausus vivit. Quasi leaena ergo propter superbiam captus est, quia inde nunc eum disciplina suae corruptionis deprimit, unde transgressionem praecepti non timens, audacter in foveam saltum dedit.  obtutum mentis a culpa primi parentis avertimus, nos adhuc quotidie ut leaenam capi per vitium elationis invenimus. Saepe namque 328 homo acceptis virtutibus in audaciam suae praesumptionis erigitur, sed mira dispensatione pietatis ante ejus oculos res quaelibet, in qua corruat ordinatur. Dumque per culpam aliquid appetit, quid aliud quam praedam in fovea concupiscit? Sua sponte inhians cadit,
Abbreviated transcription (Latin):
carnis appetit quasi lecua catulis escã q̃ siũ
atq indeceptionis suȩ foueã cecidit: que sua¬
dente hoste ad cibũ ꝓhibitũ manũ tetendis.
Sed infouea ꝓtinus caneã inueñ. qr sponte
ad mortẽ ueniens. corruptionis suȩ mox car¬
cerẽ ꝑtulit. atq ad auras lib̾a. gr̃a int̾ueni¬
ente reducit᷑. S cũ multa agere conat. & ñ
ualet: eiusdẽ coiruptionis suȩ obstaculis qua¬
si caucȩ uer̾tib ligat᷑. Iam quidẽ eã inquã
ceciderat dãpnationis foucã euasit: qi secu¬
turȩ mortis suppli se hr tiũ manuredẽp¬
tionis aduta. ad ueniã redeundo suꝑauit.
Sed tam̃ ocartata caucã tolerat: qi suꝑnę qͦꝙ
disciplinȩ nęxib cingitur: ne ꝑ carmis desi¬
dĩa uagetur. Que gͦ sponte sua infoueam
cecidit ad auras lib̾a s clausa redit: quia
& ꝑ lib̾tatẽ arbitrii inculpã coiruit: q̃ tam̃
panc asius motib conditonis grã coactã nolen¬

Expanded text:
carnis appetivit, quasi leaena catulis escam quaesivit, carnis appetivit, quasi leaena catulis escam quaesivit, atque in deceptionis suae foveam cecidit, quae, suadente hoste, ad cibum prohibitum manum tetendit. Sed in fovea protinus caveam invenit, quia sponte ad mortem veniens corruptionis suae mox carcerem pertulit; atque ad auras liberas, gratia interveniente, reducitur. Sed cum multa agere conatur, et non valet, ejusdem corruptionis suae obstaculis quasi caveae vectibus ligatur. Jam quidem eam in quam ceciderat damnationis foveam evasit, quia secuturae mortis supplicium, manu redemptionis adjuta, ad veniam redeundo superavit. Sed tamen coarctata caveam tolerat, quia supernae quoque disciplinae nexibus cingitur, ne per carnis desideria vagetur. Quae ergo sponte sua in foveam cecidit, ad auras liberas clausa redit, quia et per libertatem arbitrii in culpam corruit, et tamen hanc a suis motibus, conditoris gratia coactam nolen
Abbreviated transcription (Latin):
robustius figat Unde & adhuc apte subiun¬
me. Lecna cũ escã catulis exquirit. inhianter
infoueã captionis ruit. Sicut enĩ ex quib dã
regionib feitur. fit meius itinere fouea in
quã pecus deponitur: ut illuc se eius appecita
ꝓioere lecna prouocetur. Que angusta si mul
& alta p̾paratur: ut meam ruere ambien¬
do ualeat᷑: s hanc saliendo nullo mͦ euadat. A¬
lia quoq fouea que prior cohereat. effodit᷑. que
tam̃ ei inqua pecus ẽ extremę partis aꝑtione
coniuingitur Inqua ninirũ cauea ponit᷑: ut
loena corruens quia desuꝑ terroub uigetur.
cũ quasi insecretiori parte foueȩ occultare
se appetit. caueã uolens intret. Cuius iã seui¬
tia nequaꝗͣ ꝑtimesciturꝰ quia clausa incauea
leuatur. Que enĩ sua sponte in foueã corruis:
ad suꝑiores partes circũsepta uec̾tib redit.
Sic sic̾ humana mens nimirũ captaẽ: que in
lib̾tate arbitrii condita. dũ nutrire desidia

Expanded text:
robustius figat. Unde et adhuc apte subjunrobustius figat. Unde et adhuc apte subjuneaena cum escam catulis exquirit, inhianter in foveam captionis ruit. Sicut enim ex quibusdam regionibus fertur, fit in ejus itinere fovea, in qua pecus deponitur, ut illuc se ejus appetitu projicere leaena provocetur: quae angusta simul et alta praeparatur, ut in eam ruere ambiendo valeat, sed hanc saliendo nullo modo evadat. Alia quoque fovea, quae priori cohaereat, effoditur, quae tamen ei, in qua pecus est, extremae partis apertione conjungitur. In qua nimirum cavea ponitur, ut leaena corruens, quia desuper terroribus urgetur, cum quasi in secretiori parte foveae occultare, se appetit, caveam volens intret; cujus jam saevitia nequaquam pertimescitur, quia clausa in cavea levatur. Quae enim sua sponte in foveam corruit, ad superiores partes circumsepta vectibus redit. Sic sic nimirum humana mens capta est, quae in libertate arbitrii condita, dum nutrire desideria