comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ltaq cgo illu feliciorem dix̾im qui niclul negotii secũ hiũt.
Nũc quidez melius de se meruisse. qui malugintatez nature sue
uicit. Et ad sapicntia se non ꝑduxit s abstraxit. Hloc durui hoc
laboriosu ingeniũ nobis datu scias licet imus ꝑ obstantia.¬
¶ Itaq pugnemꝰ aliquoꝵ ĩ uocemꝰ auxilui. Euẽ inquis inuoca¬

Expanded text:
Itaque illum ego feliciorem dixerim, qui nihil negotii secum habuit, Itaque illum ego feliciorem dixerim, qui nihil negotii secum habuit, hunc quidem melius de se meruisse, qui malignitatem naturae suae vicit et ad sapientiam se non perduxit, sed extraxit. Hoc durum ac laboriosum ingenium nobis datum scias licet. Imus per obstantia. Itaque pugnemus, aliquorum invocemus auxilium. " Quem," inquis, " invoca
Abbreviated transcription (Latin):
in id uride zecedẽ cupimꝰ impelim᷑. Quid coluctat᷑ cũ aĩc
ꝑ.Y Stultitia inquis ẽ cui nichil ꝯstat. Nichil diu placet. S
epicurus ait ad ueritate sine alicuiꝰ adutorio exisse fetisse sibi
ip̃is uia. hos maxime laudat quib ex se impetꝰ fuit. Qui se ip̃i
ꝓtulerit ¶ Quesdamt indigẽ ope alioꝵ non ituros si nemo p̾ces¬
serit. s bñ secuturos. Ex his mnetrodoꝵ eẽ ait egregii hoc quoq s
scde sortis ingeniũ. Nos ex illa pͥma nota non suraꝰ. s bene
color ẽ. si queris huiꝰ exemplar. Hermacũ ait epicurꝰ talle
fuisse. Iltaq alt̾i̾ magis gratulatur. Alteꝵ magis suspicit.
se in dificiliore matia. Puta cĩ duo hedificia excitata cẽ. Am
bo disparia eque excelsa. atq maguifica. alteruiz puram aream¬
accepit. illic protinꝰ opus cacuit alteꝵ fondamenta laxa ht ĩ mole¬
manu qd̾ auit facienda sũt. & in fondametis sius occupanda.

Expanded text:
o, unde recedere cupimus, inpellit ? Quid conluctatur cum animo o, unde recedere cupimus, inpellit ? Quid conluctatur cum animo r. "Stultitia," inquis, "est, cui nihil constat, nihil diu placet." Sed Epicurus ad veritatem sine ullius adiutorio exisse, fecisse sibi ipsos viam. Hos maxime laudat, quibus ex se impetus fuit, qui se ipsi protulerunt. Quosdam indigere ope aliena, non ituros, si nemo praecesserit, sed bene secuturos. Ex his Metrodorum ait esse; egregium hoc quoque, sed secundae sortis ingenium. Nos ex illa prima nota non sumus; bene color est. Si quaeris huius quoque exemplar, Hermarchum ait Epicurus talem fuisse. Itaque alteri magis gratulatur, alterum magis suspicitse in difficiliore materia. Puta enim duo aedificia excitata esse, ab imo disparia, aeque excelsa atque magnifica. Alterum puram areamaccepit; illic protinus opus crevit. Alterum fundamenta lassarunt in mollemanu, quod aiunt, facienda sunt et in fundamentis suis occupata.
Abbreviated transcription (Latin):
edito speculari late longeq subiecta. A spice ꝙ̃ poitione eleg̾int
quib hedifitia excitau̾unt locis & qualia. Scies non uillas eeͣ
s castia. Habitatũ tu putas uniqͣ fuisse yma catone̾ ut
p̃nauigantes adultas dinum̾aret. Et tot gu̾a cymbaꝵ uariis
colorib picta & fluitatẽ toto lacu tosa ut audiret canc̃tiu
una nocte manu sua ip̃e drxisset: Quid ni malit quisqs uir ẽ
sompnũ suui clasico qr sypbonia ⁊umpi. ¶d satis diu cũ bays
litiganimus nũq satis cu uitiis. Que oro te lucili ꝑsequẽ sine mõ
siue fine. Nam illis quoq nec moiis ẽ nec finis. Proyce qͥcũq cor
tuu laniat. que si alit̾ exͣhi neqret cor ip̃m cum illis euelendum
quos philistas egiptii uocat in hoc nos amplectunt᷑ ut strangu
let. Uale.
Uid est hoc lucili quod nos alio tendentes alio trahit. Et

Expanded text:
edito speculari late longeque subiecta. Aspice, quam positionem elegerint, edito speculari late longeque subiecta. Aspice, quam positionem elegerint, quibus aedificia excitaverunt locis et qualia; scies non villas esse, sed castra. Habitaturum tu putas umquam fuisse in mica Catonem, ut praenavigantes adulteras dinumeraret et tot genera cumbarum variis coloribus picta et fluvitantem toto lacu rosam, ut audiret canentium unam noctem manu sua ipse duxisset ? Quidni mallet, quisquis vir est, somnum suum classico quam symphonia rumpi ? Sed satis diu cum Bais litigavimus, numquam satis cum vitiis, quae, oro te, Lucili, persequere sine modo, sequere. Nam illis quoque nec finis nec modus est. Proiice quecumque cor tuum dilaniant; que si aliter extrahi nequierint, cor ipsum cum illis evellendum quos Φιλητάσ Aegyptii vocant, in hoc nos amplectuntur, ut strangulent. VALE. Seneca Lucilio suo salutem Quid est hoc, Lucili, quod nos alio tendentes alio trahit et
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpoita ẽ: ad hoc pͥmũ laborat᷑.I Quid sit libeitas q̃ris: Nulli
rei ẜuire nulli necessitati nullis casib fortuna ĩ equa deduceͣ.
Quo die illã ĩ tellex̾o plus posse nichil potit. Ego illam ferã cũ
in manu mors sit. ¶His cogitationib intentũ loca ẜia
saciataq elige̾ op. Effeiãt aios amenitas nimia. Nec dubie
aliꝗd ad corumpendu uigorõ põt ⁊egio.NQuãlib uiam iumẽta
paciũt᷑. quoꝵ durata in aspo Ungula ẽ. In moli palustuq pas¬
cuo saginata cito subt̾unt.¶Et fortior nulles ex ꝯfi agoso ue¬
ma ab aratro trantferut᷑. In primo deficit pulue̾ ille ũctus &
intidus. I Seuer ior loci disciplina frrmat iugeniũ aptũq ma¬
guis conatib reddit. literm honestius scipio ꝙ bays exula¬
et Cesar Constuixunt quidez uilas in regione bayana. S illas
imposuer sumis iugis montiu. Uidebat᷑ hoc magis militare ex

Expanded text:
proposita est; ad hoc praemium laboratur. Quae sit libertas, quaeris ? Nulli proposita est; ad hoc praemium laboratur. Quae sit libertas, quaeris ? Nulli rei servire, nulli necessitati, nullis casibus, fortunam in aequum deducere. Quo die illa me intellexero plus posse, nil poterit. Ego illam feram, cum in manu mors sit ? His cogitationibus intentum loca seria sanctaque eligere oportet. Effeminat animos amoenitas nimia nec dubie aliquid ad corrumpendum vigorem potest regio. Quamlibet viam iumenta patiuntur, quorum durata in aspero ungula est; in molli palustrique pascuo saginata cito subteruntur. Et fortior miles ex confragoso vema ab aratro transferuntur; in primo deficit pulvere ille unctus et nitidus. Severior loci disciplina firmat ingenium aptumque magnis conatibus reddit. Literni honestius Scipio quam Bais exulaet Caesar extruxerunt quidem villas in regione Baiana, sed illas inposuerunt summis iugis montium. Videbatur hoc magis militare, ex
Abbreviated transcription (Latin):
Si quis sibi ꝓposuerit quantu oꝑis agressus sit sciet nichil de¬
licate nichil molit̾ cẽ fatiendu. Quid mͥ cu istis calentib ꝑ
stagnis: Quid cu sudatoriis ĩ q̃ sicus napor corpoã ex hausturus
ĩcludit᷑ꝰ ut oĩs sudor ꝑ labore exeat. Si faceremꝰ qd̾ fecit ani¬
bal nt ĩtrupto ⁊eꝵ cursu õmissoq bello fouendis corporib opa
daiemꝰ. Nemo non ĩ tempestiua descidiã uictori qͦ neduĩ uĩcẽ¬
ti ꝑiculosa merito rep̃hendet᷑. Almꝰ nobis ꝙͣ illis punica sigꝰ
sequentib licet. Plus picali restat cedentib. plus oꝑis etiam
ꝑseuantib. fortuna mecũ bella gerit. Nõ sum ĩ ꝑata facturꝰ. lugũ
non recipio ymo qd̾ maiore iurtute faciendii ẽ excutio. Non est
emoliendus aũis. I Si uoluptati cesso cedendĩ ẽ dolori cedendii
labori cedendu ẽ pauꝑtati. Idem sibi in me uius cęͣ nolet & am¬
bitio & ira int̾ tot affectus distrahatur ymo descerpat. Libertas

Expanded text:
Si quis sibi proposuerim quantum operis adgressus sit, sciet nihil delicate, nihil molliter esse faciendum. Quid mihi cum istis calentibus stagnis ? Quid cum sudatoriis, in quae siccus vapor corpora exhausurus includitur ? Omnis sudor per laborem exeat. Si faceremus, quod fecit Hannibal, ut interrupto cursu rerum omissoque bello fovendis corporibus operam daremus, nemo non intempestivam desidiam victori quoque, nedum vincenti, periculosam merito reprehenderet; minus nobis quam illis Punica signa sequentibus licet, plus periculi restat cedentibus, plus operis etiam perseverantibus. Fortuna mecum bellum gerit; non sum imperata facturus. Iugum non recipio, immo, quod maiore virtute faciendum est, excutio. Non est emolliendus animus; si voluptati cessero, cedendum est dolori, cedendum est labori, cedendum est paupertati; idem sibi in me iuris esse volet et ambitio et ira; inter tot adfectus distrahar, immo discerpar. Libertas
Abbreviated transcription (Latin):
das transcurrẽtes pono. Et fabrũ inquilinũ & ferrariũ Uicinum
aut hũc qui admeta sudantez tabulas expit̾ & tibias non can¬
tant s exclamat. Etiã nũe michi molestior ẽ somis qui ĩt̾mittit
subinde ꝙͣ qui ꝯtinuat᷑. ¶ S iam me sic ad oĩa ista duraui ut
audire uł pausare possim uoce acerbissima ⁊emigib modos dũ¬
licet foris resonet̾. du intꝰ nichil tumultꝰ sit dimi int̾ se nõ ri¬
xentur cupiditas & timor. du auaritia luxuriaq nõ desideant.
Nec alt̾a alterã nexet. ¶ Nam quid ꝓdest totius regionis
salentiũ si affectꝰ fremũt. Oiã noctis erat tacita ꝯposta
quiete. falsum ẽ. Nulla placida ẽ quies ẽ insi quã raro ꝯpo¬
suit. H lox chibi molestiã uon tollit & solicitudiẽs mutat
Nam dormiet quoq in sompnia tã turbulenta sut ꝙͣ dies.
¶Illi tranquilitas u̾a ẽ. in quã bona mẽs eeplicat᷑. aspice

Expanded text:
das transcurrentes pono et fabrum inquilinum et serrarium vicinum, das transcurrentes pono et fabrum inquilinum et serrarium vicinum, aut hunc, qui ad Metam Sudantem tubulas experitur et tibias, nec cantat, sed exclamat. Etiamnunc molestior est mihi sonus, qui intermittitur subinde quam qui continuatur. Sed iam me sic ad omnia ista duravi, ut audire vel pausarium possim voce acerbissima remigibus modos danlicet foris resonent, dum intus nihil tumultus sit, dum inter se non rixentur cupiditas et timor, dum avaritia luxuriaque non dissideant nec altera alteram vexet. Nam quid prodest totius regionis silentium, si adfectus fremunt ? Omnia noctis erant placida composta quiete. Falsum est. Nulla placida est quies, nisi qua ratio conposuit. Nox exhibet molestiam, non tollit, et sollicitudines mutat. Nam dormientium quoque insomnia tam turbulenta sunt quam dies. Illa tranquillitas vera est, in quam bona mens explicatur, Aspice
Abbreviated transcription (Latin):
Adice mic os qui in piscinam cum igenti ĩpulse aque sono saluit.
p̃ter istos quoꝵ si nichil aliud uoces sunt recte. alipedũ cogita
temiẽ & stridulã uoce: quo sit notabilior subinde expͥmẽte. nec
nũꝙ̃ͣ tatenter nͥ dum uellit allas & aliũ pro se clamare cogit
iam librarii uarias exclamationẽ & botulariu & exustulariũ
& omes popuaꝵ istitores m̾cem suam quadam ĩsignita modu.¬
latione uendentes. ¶ Ote inquis fereum aut surdu cui
mens int̾ tot clamorestã uarios tã disonos ꝯstat. Cũ crisi¬
pum nrmn assidua salutatio produxit ad mortẽ. At me hercu¬
le ego istum fremitum non magis curo q fluctum aut deiectũ
aque quãuix audiam cuidami genti hac fuisse cam̃ unam urbe
suã transferendi ꝙ fragorẽbilli cadentis ferre non potuit. Magis
implet ac u̾berat. In his que me sine auocatioe curꝯstrepiit hese¬

Expanded text:
Adice nunc eos, qui in piscinam cum ingenti inpulsae aquae sono saliunt. Adice nunc eos, qui in piscinam cum ingenti inpulsae aquae sono saliunt. Praeter istos, quorum, si nihil aliud, rectae voces sunt, alipilum cogita tenuem et stridulam vocem, quo sit notabilior, subinde exprimentem nec umquam tacentem, nisi dum vellit alas et alium pro se clamare cogit. Iam libari varias exclamationes et botularium et crustularium et omnes popinarum institores mercem sua quadam et insignita modulatione vendentis. "O te," inquis, "ferreum aut surdum, cui mens inter tot clamores tam varios, tam dissonos constat, cum Chrysippum nostrum adsidua salutatio perducat ad mortem." At mehercules ego istum fremitum non magis curo quam fluctum aut deiectum aquae, quamvis audiam cuidam genti hanc unam fuisse causam urbem suam transferendi, quod fragorem Nili cadentis ferre non potuit. Magis implet ac verberat. In his, quae me sine avocatione circumstrepunt, esse
Abbreviated transcription (Latin):
Uideo te mi lucilli cum maxie̾ audio. Adeo tecu sura ut dubi¬
tem an iicipiam non epłas. s codicillos tibi scribẽ. Uale.
Eream si ẽ tam necessariũ q̃ uidet scilentiũ in studio se¬
poito. Ette undiq me narius clamor tircũsonat supra
sp̃m balncu hito .ꝑ Prepone mic tibi oia gen̾a uocu que in ⁊pͥ¬
odiu possũt aures adduce̾. En fortiores excent᷑. Et manꝰ plumbo
graues iactant. Cũ ant laborauit aut laborantez imitantur.
Gemitus audio. quotiens ⁊ ecente spin ⁊emiẜuna. Sibilos &e
accerbissimas iespirationes cum in alique ĩ herte. Et ac plebe¬
ia imitatioe ꝯtentu incidi. audio crepitu illisse manꝰ hum̾is
q̃ prout plana ꝑuen̾it. aut ꝯcaua ita sonũ mutat. Si nõ pelli¬
crepꝰ suꝑuenit & mĩare cepit pillos actu ẽ. Adice nue̾ sor¬
dalur & furez dephensum e illii cui uox sua in balneo placet

Expanded text:
Video te, mi Lucili; cum maxime audio. Adeo tecum sum, ut dubiVideo te, mi Lucili; cum maxime audio. Adeo tecum sum, ut dubitem, an incipiam non epistulas, sed codicellos tibi scribere. VALE. eream, si est tam necessarium quam videtur silentium in studia seosito. Ecce undique me varius clamor circumsonat. Supra ipsum balneum habito. Propone nunc tibi omnia genera vocum, quae in odium possunt aures adducere: cum fortiores exercentur et manus plumbo graves iactant, cum aut laborant aut laborantem imitantur, gemitus audio, quotiens retentum spiritum remiserunt, sibilos et acerbissimas respirationes; cum in aliquem inertem et hac plebeia unctione contentum incidi, audio crepitum inlisae manus umeris, quae prout plana pervenit aut concava, ita sonum mutat. Si vero pilicrepus supervenit et numerare coepit pilas, actum est. Adice nunc scordalum et furem deprensum et illum, cui vox sua in balineo placet.
Abbreviated transcription (Latin):
Bidi ego & in uilla hylari de amena mestos. uidi in media so.¬
litudine occupatis similes. Quare non ẽ quod existimes
ideo paꝵ bene compositu eẽ te. qr in campania nõ es uare
aũt non es: huc usq cogitatices tuas mitte. Conusari cu
amicis absentib licet. Et quide quotiens uelis q diu ue¬
lis. Magis hac uoluptate que maxia ẽ fruim du absumꝰ.
Piesentia ei nos delicatos facit. Et quia align una lequim̃
anibulamꝰ asedemꝰ ꝯuiuamꝰ cu deducti sumꝰ nichil de his quos mõ
uidemꝰ cogitamꝰ.I Et ideo equo aĩo ferre debemꝰ abnte qr nemo
inde occupationes utriq diu̾sas. deinde studia diu̾sa sub urba¬
nas profectiones uidebis non multuz eẽ quod nobis ꝑegana¬
tio oripit ⁊Amicus aio possidendus ẽ. hic aut nuꝙͣ abest. Euẽꝯq
uult coitidie uidet. Itaq mediũ stude. mecũ cena. Mecũ am¬
bula. in angusto uiueremꝰ si ꝗeqͣ eẽt cogitationib clausum.

Expanded text:
Vidi ego in villa hilari et amoena maestos, vidi in media solitudine occupatis similes. Quare non est quod existimes ideo parum bene conpositum esse te, quod in Campania non es. Quare autem non es ? Huc usque cogitationes tuas mitte. Conversari cum amicis absentibus licet, et quidem quotiens velis, quamdiu velis. Magis hac voluptate, quae maxima est, fruimur, dum absumus. Praesentia enim nos delicatos facit, et quia aliquando una loquimur, ambulamus, consedimus, cum diducti sumus, nihil de is, quos modo vidimus, cogitaminde occupationes utrique diversas, deinde studia secreta, suburbanas profectiones; videbis non multum esse, quod nobis peregrinatio eripiat. Amicus animo possidendus est; hic autem numquam abest. Quemcumque vult, cotidie videt. Itaque mecum stude, mecum cena, mecum ambula. In angusto vivebamus, si quicquam esset cogitationibus clusum.
Abbreviated transcription (Latin):
existimat uulgus & secuꝵ & se ꝯtentũ sibi uuẽte quoꝵ
nichil milli ꝯtingẽ si sapienti pot. Elle quide nulla re solicit᷑
sibi uiuẽ scit Ille ei quod ẽ pͥmũ scit uiue Nam qui res
et homĩes fugit quẽ cupiditatũ suaꝵ infelicitas ⁊elega¬
uit qui alios feliciores uide̾ non potuit qui uelut timidu
atq ĩhers aĩal metu oblituit. Ille sibi non uiuit s qd̾ t̃̾pisliu¬

Expanded text:
existimat vulgus et securum et se contentum, sibi viventem, quorum existimat vulgus et securum et se contentum, sibi viventem, quorum nihil ulli contingere nisi sapienti potest. Ille sollicitus scit sibi vivere ? Ille enim, quod est primum, scit vivere ? Nam qui res et homines fugit, quem cupiditatum suarum infelicitas relegavit, qui alios feliciores videre non potuit, qui velut timidum atque iners animal metu oblituit, ille sibi non vivit, sed, qu
Abbreviated transcription (Latin):
aut̃ illud ut scis ficq̃ns & excitatꝰ exequat. Longior tranquili¬
tas soluit cuzarenis que humoro aligant sucus abesessit.⁊
ꝑx ꝯsuetudine tñ mea crrꝯspice̾ cepi an aliquid inuenirẽ ⁊
illie qd̾ michi poss bono eeͣ. Et direxi occulos in uillam que
aliqn uacie fuit ¶In hac ille p̃torius diues nulla alia re q ocio  ꝑ¬
notus ꝯsenuit. Et ob hac unu felix hẽbatur. Nam qͦtiẽs aliquos
amicitie a siuii gali quoties sciam odiu deuide amor inserat eq̃
ci offendisse illu qͣ aniasse ꝑiculosum fuit exclamabãt hoĩes
o. ratia soł scis uiue¶At illo latẽ sciebat non uiuẽ multu
aũt int̾est utru uita tua sit otiosa an ignaua. Nũꝙͣ alit̾
hãc uilam uatia hiuo p̃teriba qͣ ut dicẽ. Uatia hic situs
ẽ. S adco mi lucili pħya sacrũ quoddã ẽ & uen̾abile ut &̃ si quid
illi simile ẽ mendacio placrat. ociosu eĩ hoĩe & seductum

Expanded text:
autem illud, ut scis, frequens et concitatus exaequat, longior tranquilliautem illud, ut scis, frequens et concitatus exaequat, longior tranquillitas solvit, cum harenis, quae umore alligantur, sucus abscessit. Ex consuetudine tamen mea circumspicquod millimihi posset bono esse, et derexi oculos in villam, quae aliquando Vatiae fuit. In hac ille praetorius dives, nulla alia re quam otio notus, consenuit et ob hoc unum felix habebatur. Nam quotiens aliquos amicitiae Asinii Galli, quotiens Seiani odium, deinde amor merserat, aeque enim offendisse illum quam amasse periculosum fuit, exclamabant homines: " O Vatia, solus scis vivere." At ille latere sciebat, non vivere. Multum autem interest, utrum vita tua otiosa sit an ignava. Numquam aliter hanc villam Vatia vivo praeteribam, quam ut dicerem: " Vatia hic situs est." Sed adeo, mi Lucili, philosophia sacrum quiddam est et venerabile, ut etiam, si quid illi simile est, mendacio placeat. Otiosum enim hominem seductum
Abbreviated transcription (Latin):
cu eiciaris exire: Tamẽ & ẽ hͥ uirtꝰ Eicior quide s taniꝙ exeã.
Et ideo nũqͣ cicit̾ sapiens q eici ẽ inde expelli unde ĩuitꝰ rece¬
das. Nichil inuitꝰ facit sapies necessitate effugit.qr uult qd̾
tin ambulassez quantu sedi. labor ẽ .ii. & diu friri. Ac
bularenꝰ. occulos: ut ꝑ nos uidẽmꝰ. debilitate nobis indixẽ deli¬
cie. Et qd̾ diu uolimiꝰ posse desinimꝰ. IMichi tn necessaiui eiat cõ¬
cutẽ corpꝰ. ut siue bilis insederat faucib discutẽtur siuc ip̃e ex ali¬
qua cã spus dẽsior erat extenuaret illu iactatio. quã profiusse mͥ
sensi. Ideo diutius uchy ꝑseu̾aui in uitate ip̃o littore quod int̾
cumas ae ẜuulii uilla uacie curuat̾. Et hĩc mari illie lacu uelut ãgu¬
stum it̾rclaudit̾. Erat cĩ maris zecenti tempestate spissus. fluctꝰ

Expanded text:
cum eiciaris exire ? Tamen est et hic virtus; eicior quidem, sed tanquam exeam. cum eiciaris exire ? Tamen est et hic virtus; eicior quidem, sed tanquam exeam. Et ideo numquam eicitur sapiens, quia eici est inde expelli, unde invitus recedas; nihil invitus facit sapiens, necessitatem effugit, quia vult quod cntum ambulassem, quantum sedi. Labor est enim et diu ferri, ac bularemus, oculos, ut per nos videremus. Debilitatem nobis indixere deliciae, et quod diu noluimus, posse desîmus. Mihi tamen necessarium erat concutere corpus, ut sive bilis insederat faucibus, discuteretur, sive ipse ex aliqua causa spiritus densior erat, extenuaret illum iactatio, quam profuisse mihi sensi. Ideo diutius vehi perseveravi invitante ipso litore, quod inter Cumas et Servili Vatiae villam curvatur et hinc mari, illinc lacu velut angustum iter cluditur. Erat enim a recenti tempestate spissum. Fluctus
Abbreviated transcription (Latin):
extucta ẽ. q ante qͣ accendatꝰ. Ilos quoq extingium̃ & accẽdim̃.
Medio illo tempore aliquid patimꝰ. Utũq u̾o alta seairitas ẽ.¶̃ In
hoc .ri. mi lucilli misi falor erramꝰ: ꝙ morte uidicamiꝰ sequi cum
illa & p̾cesẜit & seqututa sit. Cuidꝗd̾ ante nõs fuit mors est.
Quid ei ⁊esfert utrum non incipias an desinas cũ utruisq
iei hic sit effectus non ec̃ y his in huiꝰmodi exortationib tacitis q̃ ꝑ¬
scil. Nam u̾bie locus uon erat Alloqui me non desii. Deuide pau¬
tum ẽ & remansit. Nec adhuc ꝙruis desierit ex natura fuit spĩs.
Sencio hesitatione quandam cius & moram. ¶ Quonio uolet: 3ͣꝑs¬
dũ modo ex aĩo suspirez. Hoc tibi de me suscipe non trepidabo. ad ex¬
tiema iam paratus sum. Nichil cogito dedie toto. illu tu lauda &
imitare que non piget mori du uiuat uiue̾. Que ei ẽ uͥtus

Expanded text:
extincta est, quam antequam accenditur? Nos quoque et extinguimur et acceextincta est, quam antequam accenditur? Nos quoque et extinguimur et acceatimur, utrimque vero alta securitas est. In hoc enim, mi Lucili, nisi fallor, erramus, quod mortem iudicamus sequi, cum illa et praecesserit et secutura sit. Quicquid ante nos fuit, mors est. Quid enim refert, non incipias an desinas, cum utriusque rei hic sit effectus, non esse ? His et eiusmodi exhortationibus, tacitis scilicet, nam verbis locus non erat, adloqui me non desii. Deinde pautum est ac remansit. Nec adhuc, quamvis desierit, ex natura fluit spiritus; sentio haesitationem quandam eius et moram. Quomodo volet, dummodo non ex animo suspirem. Hoc tibi de me recipe; non trepidabo ad extrema, iam praeparatus sum, nihil cogito de die toto. Illum tu lauda et imitare, quem non piget mori, cum iuvet vivere. Quae est enim virtus
Abbreviated transcription (Latin):
Ongum in coĩtatum dederat mala ualitudo Repente me
ĩuasit. Quo gen̾e inquis: prors m̾ito ĩtrogas. adeo tn¬
nullu ignotu ẽ. Uni tũ morbo q asignatus sum. Quẽ quare
gieco noniẽ appellez nescio. Satis eiz aꝑte dici suspiriũ pot. Bre¬
uis aut̃ ualde & procelle simł ẽ impetꝰ. Intra horã fere desinit.
Quis cĩ diu expectat oĩa corporis aut ĩ comoda aut ꝑicula ꝑ
me transierut. Nullu mn uidetꝰ molestius. Quidini: aliud
meditatione mortis uocant. Facit cĩ spĩis ille aligñ qd̾ sepe co¬
suffocatione non desii cogitationib locis ac fortib acquiescẽ. Ed
sum. Quando inquis.Anteqͣ nascerer. mors ẽ non ec̃ idem qd̾¬
ante fuit. S quale id fit iam nescio. Hoc erit post me. qd̾ ante
me fuit. Si quid in hac re tormenti ẽ. Necesse ẽ fuisse ante qͣ
ꝓdirenꝰ in lucem. At qui nullam sensimꝰ tuc uexatioe ⁊Rogo
non stultissimũ dicas. Si quis existimet lucerne peius ce̾ cimmi

Expanded text:
ongum mihi commeatum dederat mala valitudo; repente me invasit. " Quo genere ? " inquis. Prorsus merito interrogas; adeo nullum mihi ignotum est. Uni tamen morbo quasi adsignatus sum, quem quare Graeco nomine appellem nescio; satis enim apte dici suspirium potest. Brevis autem valde et procellae similis est impetus; intra horam fere desinit. Quis enim diu exspirat ? Omnia corporis aut incommoda aut pericula per me transierunt; nullum mihi videtur molestius. Quidni ? Aliud pe cosuffocatione non desii cogitationibus laetis ac fortibus adquiescere. "sum." "Quando?" inquis. Antequam nascerer. Mors est non esse; id quale sit, iam scio. Hoc erit post me, quod ante me fuit. Si quid in hac re tormenti est, necesse est et fuisse, antequam prodiremus in lucem; atqui nullam sensimus tunc vexationem. Rogo, non stultissimum dicas, si quis existimet lucernae peius esse, cum
Abbreviated transcription (Latin):
manu factus quaꝵ alta sole non recipit. Alt̾a usq iii occiden¬
te tenetꝰ. Prata bina medius ziuus a amari x ab acharu¬
sio lacu ⁊eceptꝰ euripi mõ diuidit. Alendis piscib &̃ assidue ex¬
hauriatꝰ suffitiens. S illi cu mare patet parcit. Et cũ tempe¬
stas piscatorib dedit ferias manꝰ ad prata porrigit᷑. Hoc tñ
ẽ comodissimũ in uilla ꝙ bayas transpariete hẽbat & in coͣ¬
dis illaꝵ abest uoluptatib fruit. Has laudes cius ip̃e noui cẽ
illa totius anni crodo. Occurrit cĩ fauonio. & illu adeo excipit.
ut neget bays. Non stulte uidet ellegisse hũc locũ uatia

Expanded text:
in occidentem tenet. Platanona medius rivus et a mari et ab Acherusio lacu receptus euripi modo dividit, alendis piscibus, etiam si adsidue exhauriatur, sufficiens. Sed illi, cum mare patet, parcitur; cum tempestas piscatoribus dedit ferias, manus ad parata porrigitur, Hoc tamen est commodissimum in villa, quod Baias trans parietem habet; incommodis illarum caret, voluptatibus fruitur. Has laudes eius ipse novi; esse illam totius anni credo. Occurrit enim favonio et illum adeo excipit, ut Bais neget. Non stulte videtur elegisse hunc l
Abbreviated transcription (Latin):
pħra regnũ suũ. dat tempꝰ non accipit. non ẽ ⁊es sucessiua. or¬
dinaria ẽ. duã est/ Adest & uib .ꝓ alexander cuidam ciuitati  ꝑͥ¬
ꝑtem agroꝵ. Et dimidiu reꝵ oiũ promittenti. Eo inquitꝓpo¬
sito in asiam ueni non ut id acciꝑe quod dedissetis. S ut habe.¬
acceptura quod uobis suꝑfuerit. S id uos hebitis quod ip̃a ero¬
gau̾o . YTotam huc ꝯu̾te mentem. huie asside hane cole. ingens qͣ¬
int̾ualum int̾ te a cet̾os fiat. Om̃s mortales animo añcedas.
non multo te dii añcedant. Queris quid int̾ te & illos i futuꝵ
sit. Diutius eriuit. At me hercules magͥ artificis ẽ clansisse
totũ in exiguo. Tantu sapienti uita sua quantũ deo oĩs etas
patet. Aliquio ẽ quo sapiens añcedat deu. Ille nature bnficio
non timet sue sapiens Eece res magua hois hre̾ ĩbecilitatẽ. Sec̾itatt̃¬

Expanded text:
phia regnum suum; dat tempus, non accipit. Non est res subsiciva, ordinaria est; domina est, adesse iubet. Alexander cuidam civitati partem agrorum et dimidium rerum omnium promittenti "Eo," inquit, " proposito in Asiam veni, ut non id acciperem, quod dedissetis. sed ut id habeacceptura, quod vobis superfuerit, sed id vos habebitis, quod ipsa reiecero. " Totam huc converte mentem, huic adside, hanc cole; ingens intervallum inter te et ceteros fiet. Omnes mortales multo antecedes, non multo te di antecedent. Quaeris, quid inter te et illos interfuturum sit ? Diutius erunt. At mehercules magni artificis est clusisse totum in exiguo. Tantum sapienti sua, quantum deo omnis aetas patet. Est aliquid, quo sapiens antecedat deum: ille naturae beneficio non timet, suo sapiens. Ecce res magna, habere inbecillitatem homi
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ uenta st̾ hoc semꝑ nouũ erit Usus & inuentoꝵ ab aliis scĩa ac
dispoitio. Puta relicta nobis medicamẽta quib sanarentꝰ occuli.
non opus est mͥ alia qͥrere s hec tũ morbis & tprib aptanda
st̾ hoc aspitas occulor colleuat. hoc palpebraꝵ grassitudo temiatꝰ
hoc uis subita ae humor au̾titur. hoc acuitꝰ uisus. Terãs ista op̾
& eligas tpĩis adhibeas singulis mõ Animi remedia ĩuẽta
tame st̾ & ritu deoꝵ colendi. Quidni. ego maguoꝵ uiroꝵ
& ymagines heãm ĩcitamenta animi & natales elebre: Qd ni
liam. caput adapiam Semita cedam. Quid ergo m̾̃cum catonẽ
Mutiuq & lelui sapiẽte & socrate cum platone & zenonẽ clean

Expanded text:
inventa sunt, hoc semper novum erit, usus et inventorum ab aliis scientia ac inventa sunt, hoc semper novum erit, usus et inventorum ab aliis scientia ac dispositio. Puta relicta nobis medicamenta, quibus sanarentur oculi; non opus est mihi alia quaerere, sed haec tamen morbis et temporibus aptanda sunt. Hoc asperitas oculorum conlevatur; hoc palpebrarum crassitudo tenuatur; hoc vis subita et umor avertitur; hoc acuetur visus; teras ista oportet et eligas tempus, adhibeas singulis modum. Animi remedia inventa tamen sunt et ritu deorum colendi. Quidni ego magnorum virorum et imagines habeam incitamenta animi et natales celebrem ? Quidni liam, caput adaperiam, semita cedam. Quid ergo ? Marcum Catonem utrumque et Laelium Sapientem et Socraten cum Platone et Zen
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ qr millum honestum. Quã tñ mͥ ex illis mulierculis dabis uix
retractis arogo uix cadauere reuulsis. Qui lacrime in totũ mẽ¬
sem durau̾unt. ¶Nulla res citiꝰ in odiu ueĩt q dolor. qui ⁊ ctẽs
ꝯsolatorez ĩ ueniet & aliquos ad se adducit. Inuet̾atꝰ u̾o deridetꝰ
nec in m̾ito aut ei simulatꝰ aut stultꝰ ẽ.¶ Hec tibi scribo̾.
int̾ exemplasim eoꝵ quos dolor uincit. hodie tñ factũ meũ dã¬
pno & inteligo niaxi̾a mͥ cã sic lugendi fuisse ꝙ uũq cogita¬
ueram mori eũ aute me posse. Hoc unũ michi occurrebat mino¬
rem ee̾ & multo minore tãq otdinẽ fata ẜuaret.¶ ⁊taq as¬
tuc̃ ego debui dice̾ minor e̾ ẜemis meus. Quid ad rem ꝑtinet post
me mori deb. S ante me põt. qd̾ qr non feci ĩꝑatu fortima le¬
cula p̃eludet᷑ occaxio aliꝗd adhuc adiiciendi. S ã si omia autorib

Expanded text:
est quia nullum honestum. Quam tamen mihi ex illis mulierculis dabis uix est quia nullum honestum. Quam tamen mihi ex illis mulierculis dabis uix retractatis a rogo, uix a cadauere reuulsis, cui lacrimae in totum mensem duraverint? Nulla res citius in odium venit quam dolor, qui recens consolatorem invenit et aliquos ad se adducit, inveteratus vero deridetur, nec inmerito. Aut enim simulatus aut stultus est. Haec tibi scribo me velim, inter exempla sim eorum, quos dolor vicit. Hodie autem factum meum damno et intellego maximam mihi causam sic lugendi fuisse, quod numquam cogitaveram mori eum ante me posse. Hoc unum mihi occurrebat, minorem esse et multo minorem, tamquam ordinem fata servarent. Itaque adtalitate. Tunc ego debui dicere: "Minor est Serenus meus; quid ad rem pertinet? Post me mori debet, sed ante me potest." Quia non feci, inparatum ndi. Sed etiam si omnia a veteribus
Abbreviated transcription (Latin):
& meremꝰ & existimamꝰ qr paꝵ ualent ĩ uniꝰ elati solatiũ. Si nor
he̾mꝰ maiorem ĩuiriam ip̃i nobis fecimꝰ ꝙ afortuna accepimus.
illa unũ abstulit. nos quiꝯq nonfecimꝰ. deinde ne unu quidẽ nimis
amauit qui plusꝙͣ unũ amare non potuit. I si quis dispoliatꝰ aĩssa qͣ¬
aliquid ĩueniat. quo tegat scapulas non ne tibi uideatꝰ stultissĩ
quẽ amabas extulisti. Quiere que̾ ames. Sacuis ẽ amicũ ⁊epare
qͣ flere. IScio ꝑtritum iam hoc cẽ quod adiecturus sirm nõ ideo sͥto ꝑᷝͣ
tũ p̃tmittã qr ab oĩb dictum ẽ fine delendi &̃ qui ꝯsilio non
fecerat tempore ĩueit. Tuxpissimũ aute ẽ in homic̾ prudente ⁊ eme¬
diu̾ meroris lassitudo merendi. Hlalo ⁊elinquas dolorem qr ab
illo relinquaris. Et qr primi id face̾ desiste quod &̃ si uoles diu
faceꝰ non poteris. PAnnũ feĩnis ad lugendũ ꝯstituẽ maiores. non
ut tam diu lugeret. s ne diutius. uicis nullũ legiptimũ tp̃s

Expanded text:
stimamus, qui parum valent in unius elati solacium; si non habemus, maiorem iniuriam ipsi nobis fecimus quam a fortuna accepimus; illa unum abstulit, nos, quemcumque non fecimus. Deinde ne unum quidem nimis amavit, qui plus quam unum amare non potuit. Si quis despoliatus amissa aliquid inveniat, quo tegat scapulas, nonne tibi videatur stultissimus ? Quem amabas, extulisti; quaere, quem ames. Satius est amicum reparare quam flere. Scio pertritum iam hoc esse, quod adiecturus sum, non ideo tamen praetermittam, quia ab omnibus dictum est: finem dolendi etiam qui consilio nonfecerat, tempore inuenit. Turpissimum autem est in homine prudenti remedium maeroris lassitudo maerendi. Malo relinquas dolorem quam ab illo relinquaris, et quam primum id facere desiste quod, etiam si uoles, diu facere non poteris. Annum feminis ad lugendum constituere maiores non ut tam diu lugerent, sed ne diutius: uiris nullum legitimum tempus
Abbreviated transcription (Latin):
pora & expire qr̾ adnio stultꝰ ẽ qui equii empturꝰ non ip̃ inspi¬
cit. s stratu cius & frenos sic stultissimꝰ est qui homie aut ex

Expanded text:
pta, et experiere. Quemadmodum stultus est, qui equum empturus non ipsum inspipta, et experiere. Quemadmodum stultus est, qui equum empturus non ipsum inspicit, sed stratum eius ac freno
Abbreviated transcription (Latin):
gradum fortuna dep̾ssit. Aliũ ex illis pastorem aliũ custodẽ case
fecit. Contempne nuc̃ cius fortune hominẽ in quam transire
dum ꝯtempnis potes. ¶ Nolo in ĩgente me locum ĩ mitte᷑ et
quantu in ẜuos tibi liceat ueniat in mente quoq tñidem
in te dũo tuo lice̾.I at ego iuquis millum hc̃o diñn. bona etas ẽ
forsita hẽbis. nescis qua etate hercuba ẜuire cepit. qͣ cresus qua
quoq & uiẜmone illum admitte & in ꝯsiliũ & in ꝯuictũ. Hoc¬
michi loco aclamabit tota manꝰ delicatoruĩ. nichil hac re huiliꝰ
nichil turpius. hos cosdem ego dep̾hendam Alienoꝵ suoꝵ osculã¬
tes manii. Ne illud quidem uidetis ꝙ om̃e ĩuidiam maio
honores illis in domo gere᷑ ac dice̾ ꝑmiscuit. & domu pusillã reꝵ¬
magis q onĩes liberos. feras si existmas me quosdam qi sordidio¬
cenent tecu qr digni sũt quidam ut sint Si quid ei ĩ illis ex

Expanded text:
gradum, fortuna depressit, alium ex illis pastorem, alium custodem casae gradum, fortuna depressit, alium ex illis pastorem, alium custodem casae fecit; contemne nunc eius fortunae hominem, in quam transire, dum contemnis, potes. Nolo in ingentem me locum inmittere et quantum tibi in servum liceat, veniat in mentem tantundem in te domino tuo licere. "At egoforsitan habebis. Nescis qua etate Hecuba servire cepit, qua Cresus, qua  sermonem illum admitte et in consilium et in convictum. Hoc loco adclamabit mihi tota manus delicatorum: "Nihil hac re humilius, nihil turpius." Hos ego eosdem deprehendam alienorum servorum osculantes manum. Ne illud quidem videtis, quam omnem invidiam maiorhonores illis in domo gerere, ius dicere permiserunt et domum pusillam remagis quam omnes liberos. Erras, si existimas me quosdam quasi sordidiocenent tecum, quia digni sunt, quidam, ut sint. Si quid enim in illis, ex
Abbreviated transcription (Latin):
delectet aspectus cuiꝰ nouitate nauscabiuidꝰ errigi possit ꝗd iã ip̃a
satietate fastidiat. quid illo dic exuriat. Cum his cenare nonsb̾¬
stinet. & ma iestatis sue diminutice putat ad eandẽ mensam
cũ ẜuo suo accede̾.¶ Dii melius ꝙ ex istis diios ħnt. Stare añi
linien Calisti dnm̃ suũ uidi & illũ qui impenderat titulũ qua
int̾ udicula mancipia produxat aliis intrantib exeludi Retu¬
lit illi grãn ẜuus. Ille in pͥma curiam ꝯiectus in aqua preco
expitur & ip̃e illum inuicem appologauit. & ip̃e nou iudicauit do¬
mo sua dignii. Dñs calistum uendidit. s dno ꝙ multa cali¬
stus . Nis tu cogitare istum quẽ ẜuu tuũ uocas ex eisdẽ se¬
minib ortu code frui celo cq̃ spirare eque uiuẽ eque mori.
tam tu illu uidẽ ingenuũ potes.ꝙͣ ille exte ẜuũ. Mariana cla¬
de multos splendidissime natos senatoriũ ꝑ miliciã auspicantes

Expanded text:
delectet aspectus, cuius novitate nauseabundus erigi possit, quid iam ipsa delectet aspectus, cuius novitate nauseabundus erigi possit, quid iam ipsa satietate fastidiat, quid illo die esuriat. Cum his cenare non sustinet et maiestatis suae deminutionem putat ad eandem mensam cum servo suo accedere. Di melius ! Quot ex istis dominos habet ! Stare ante limen Callisti dominum suum vidi et eum, qui illi inpegerat titulum, qui inter reicula mancipia produxerat, aliis intrantibus excludi. Rettulit illi gratiam servus ille in primam decuriam coniectus, in qua vocem praeco experitur; et ipse illum invicem apologavit, et ipse non iudicavit domo sua dignum. Dominus Callistum vendidit; sed domino quam multa Callistus ! Vis tu cogitare istum, quem servum tuum vocas, ex isdem seminibus ortum eodem frui caelo, aeque spirare, aeque vivere, aeque mori! tam tu illum videre ingenuum potes quam ille te servum. Mariana clade multos splendidissime natos, senatorium per militiam auspicantes
Abbreviated transcription (Latin):
quias tenuilentoꝵ subditus colligit. alius p̃tiosas aues scĩdit
& p pectus & clunes cͥtis ductib c̾cunferens manũ eruditam ĩ
frustia excutit. Infelix qui huic uni rei iuuit ut altilia decẽt̾
secet. Nisiꝙ misior ẽ qui hoc uoluptatis cã docet qͣ necessita¬
tis discit. Alius uini minist̾ ĩ muliebre uestẽ ornatus cu eta¬
te luctatur. ł lon pot̾ effugre pueritiã ⁊etrahitꝰ. laniq mi¬
litari hĩtu glaber retutis pillis aut penitꝰ ciuilsis tota nocte ꝑ¬
uigillat quã int̾ ebrictate din̾ ac libidine diuidit: & ĩ cubi¬
culo uir ĩ ꝯuiuio puerest Ialuis cui ꝯmuaꝵ censura missa ẽ
ꝑstat infelix & spectat quos adulatio & intempantia aut gu¬
le aut lingue ⁊ euocet ĩ trastinũ. adice absonatores quibus
dĩci palati notitia subtillis eͥ qui scuit ciuꝰ rei illũ sapor extitet cuiꝰ

Expanded text:
quias temulentorum toro subditus colligit. Alius pretiosas aves scindit; quias temulentorum toro subditus colligit. Alius pretiosas aves scindit; per pectus et clunes certis ductibus circumferens eruditam manum frusta excutit, infelix, qui huic uni rei vivit, ut altilia decenter secet, nisi quod miserior est, qui hoc voluptatis causa docet quam qui necessitatis discit. Alius vini minister in muliebrem modum ornatus cum aetate luctatur; non potest effugere pueritiam, retrahitur, iamque militari habitu glaber retritis pilis aut penitus evulsis tota nocte pervigilat, quam inter ebrietatem domini ac libidinem dividit et in cubiculo vir, in convivio puer est. Alius, cui convivarum censura permissa est, perstat infelix et exspectat, quos adulatio et intemperantia aut gulae aut linguae revocet in crastinum. Adice obsonatores, quibus dominici palati notitia subtilis est, qui sciunt, cuius illum rei sapor excitet, cuius
Abbreviated transcription (Latin):
amiai. ẜui sut.ymo ꝯẜui. si cogitau̾is tindem in utiosq licere
fortune. ¶ Ltaq rideo istos qui turpe putant cum sus ẜuo:
cenare. Quare: nisi qr suꝑbissima ꝯsuetudo cenanti dño stã¬
ainditate honerat distentu uentrem ac desuetu iam uentris
singultꝰ. Magno malo ulla uoce int̾pelatu scilentiũ luitiu
nocte tota inuti ieiuniq ꝑstant. Sic fit ut de domiõ loquat
quib cora dnĩo loqui non licet. I at illi quib non tantu ⁊ iͥ¬
pro duo porgere c̾uice piculuta iminens in caput suui au̾te᷑
in ꝯuiuiis loqͥbantur s in tornientis tacebant PDeinde eiusdem ꝙͣ ꝑͥ¬
arrogantie ꝓuerbiũ iactabatur. totidem cẽ hostes. quot seruos.¬
ł lon hẽmus illos hostes. s facimꝰ.I alia int̾im crudelia & ĩ hua¬
na p̃tereo ꝙ nec tanq hoĩb quide. s tanqͣ in mentis abuti¬
mur. ꝙ cũ ad cenandu discubuimꝰ alius sputa dee̾git alius reli¬

Expanded text:
Immo conservi, si cogitaveris tantundem in utrosque licere fortunae. Itaque rideo istos, qui turpe existimant cum servo suo cenare. Quare, nisi quia superbissima consuetudo cenanti domino stanaviditate onerat distentum ventrem ac desuetum iam ventris singultus. Magno malo ulla voce interpellatum silentium luitur. Nocte tota ieiuni mutique perstant. Sic fit, ut isti de domino loquantur, quibus coram domino loqui non licet. At illi, quibus non tantum pro domino porrigere cervicem, periculum inminens in caput suum avertere; in conviviis loquebantur, sed in tormentis tacebant. Deinde eiusdem arrogantiae proverbium iactatur, totidem hostes esse quot servos. Non habemus illos hostes, sed facimus. Alia interim crudelia, inhumana praetereo, quod ne tamquam hominibus quidem, sed tamquam iumentis abutimur. Cum ad cenandum discubuimus, alius sputa detergit, alius reli
Abbreviated transcription (Latin):
nolet nec effundit coegi petẽ littus. Cuiꝰ ubi uicina attigimꝰ.
Non expecto ut quicꝙͣͣ ex p̃ceptis uirgilii fiat ebu̾tunt pela¬
go pras tũ dente tenaçi anchora de prora iacit. Memor ar¬
tifitii mei ueteris frigidus cultor mitto me in mare quonio
sichoroluta decet gausapatꝰ. Que putas me passus: dim
ꝑ aspera eripior du uia quero. duz. du facio. Intelexi non
in merito nautis t̾ram timeri. Incredibilia funt que tuleri cu
me ferre non possiz. Illud scito ulixe uon fuisse tam irato maiͣ
natu. Ut ubiq naufragia facet᷑ . Nauscator erat & ego. Quo

Expanded text:
nollet, coegi, peteret litus. Cuius ut viciniam attigimus, nollet, coegi, peteret litus. Cuius ut viciniam attigimus, non expecto, ut quicquam ex praeceptis Vergilii fiat, Obvertunt pelago proras aut Ancora de prora iacitur, memor artificii mei vetus frigidae cultor mitto me in mare, quomodo psychrolutam decet, gausapatus. Quae putas me passum, dum per aspera erepo, dum viam quaero, dum facio ? Intellexi non inmerito nautis terram timeri. Incredibilia sunt, quae tulerim, cum me ferre non possem ; illud scito, Vlixem non fuisse tam irato mari natum, ut ubique naufragia faceret; nausiator erat. Et ego quo
Abbreviated transcription (Latin):
Rid non pot mͥ ꝑsuaderi cui ꝑsuasu ẽ ut nauigare
Solui mari languido nauez. Erat sine dubio celum
graue sordidis nubib que fere ã in aquam aut ĩ uentũ resoluũtꝰ
S putaui tam pauca miliaria a ꝑtenope tua usq priteolos pos.¬
se subripi ꝙ uir dubio & ĩpendente celo. Y iͥtaq quo celerius
euadere protinꝰ ꝑ altũ ad uesida direxi p̃cessiirus om̃es sinꝰ.
Cum iam eo processisse ut mea nichil iutesses utru irẽ an
reddire. pͥmiu equalitas illa que me corruꝑat ꝑiit. Nũdum
erat tempestas s iam inclinatio maris ac subinde crebrior fluctꝰ
Cepi gubnatore rogare ut me in aliquo littore exponeret.
Aiebat aspera esse & in portuosa. nec quicqͣ se eque ĩ tempestate
timeͣ qͣͣ terram. Peius aut uexabar ꝙrͣ ut michi ꝑiculũ susce¬
deret. Nausea eiz me seguis hec & sine exitu corq̃bat que
bilez mouet nec effundit ¶nstiti aũt gubernatori. & illu uellet

Expanded text:
i persuaderi, cui persuasum est ut navigarem Solvi mari languido. Erat sine dubio caelum grave sordidis nubibus, quae fere aut in aquasmaquam aut in ventum resolvuntur. Sed putavi tam pauca milia a Parthenope tua usque Puteolos subripi posse, quamvis dubio et inpendente caelo. Itaque quo celerius evaderem, protinus per altum ad Nesida derexi praecisurus omnes sinus. Cum iam eo processissent, ut mea nihil interesset, utrum irem an redirem, primum aequalitas illa, quae me corruperat, periit. Nondum erat tempestas, sed iam inclinatio maris ac subinde crebrior fluctus. Coepi gubernatorem rogare, ut me in aliquo litore exponeret. Aiebat illo aspera esse et inportuosa nec quicquam se aeque in tempestate timere quam terram. Peius autem vexabar, quam ut mihi periculum succurreret. Nausia enim me segnis haec et sine exitu torquebat, quae bilem movet nec effundit. Institi itaque gubernatori et illum, vellet
Abbreviated transcription (Latin):
uis excutit qui malii in bonũ ꝯn̾tit. Certus quidem iuditii ĩ ꝯcussus &̃
ĩ trepidus. quẽ aliqua uis mouet nuilla ꝑturbat. quẽ fortuna cũ qd̃
hũt tellu nocentissimũ ui maxia intorsit pungit non uulnerat. Et
hoc taro. Nam cet̾a eius tella quib gemis humanii debelatir grandi-¬
nis more dissultant que incussa tectis sine ullo hñtatoris ĩ comodo cre¬
pitat ac soluit.Y Quid me dennes in co que̾ tu ipe eudomenon uo¬
cas de quo tantũ libroꝵ ꝯpoitum ẽ. Eete tota uira mͥ mentit. Hac̃
coargue. Hac ad uerum fiacutꝰ es redige. Necessaria iudicat qͦꝵ

Expanded text:
vis excutit, qui mala in bonvis excutit, qui mala in bonepidus, quem aliqua vis movet, nulla perturbat, quem fortuna, cum quod habuit telum nocentissimum vi maxima intorsit, pungit, non vulnerat, et hoc raro. Nam cetera eius tela, quibus genus humanum debellatur, grandinis more dissultant, quae incussa tectis sine ullo habitatoris incommodo crepitat ac solvitur. Quid me detines in eo, quem tu ipse pseudomenon appellas, de quo tantum librorum conpositum est ? Ecce tota mihi vita mentitur; hanc coargue, hanc ad verum, si acutus es, redige. Necessaria iudicat, quorum
Abbreviated transcription (Latin):
impͥme.Neteꝵ qui int̾rogatur an cornua hẽat non c̃ tam scultus. ꝗ ꝓͥ¬
ut fronte suam temiptet. nec rursus tam ieptꝰ aut hebes ut nesciat.
Tii ili subtilissima colatioe psuaẜis.ꝑ Sic ita sine noxa decipuit. quo
p̾stigiatoꝵ aceptabula & caltuli inquib me fallacia ip̃a delectat. Effice
ut qu̾o fiat inteligam ꝑdidi nsum. ł dem de istis captionib dico. Qus
cii noĩe porius sophismata appelles: Nec ignoranti notet. nesciẽte
uiuat. ¶ Si utiq uis ũboꝵ. ambigintates deduceͬ. hoc nos doce  p¬
btm nor eũ eẽ quem uulgus appellat. ad quẽ peccunia magna co¬
Fluxit s illu cui bonũ om̃e in aĩo ẽ crectu & excissum & mira¬
bilia calcante. qui neie uidet cu quo se ꝯiitatu uellit qui
homie ea sola ꝑte extimat qua homo ẽ. qui nã magistra utitur.
Ad illuis leges ꝯponit᷑. sic uiuit quõ illa p̾sc̃psit. cui bonasua nulla

Expanded text:
inprime. Ceterum qui interrogatur, an cornua habeat, non est tam stultus, inprime. Ceterum qui interrogatur, an cornua habeat, non est tam stultus, ut frontem suam temptet, nec rursus tam ineptus aut hebes, ut ne sciat tu illi subtilissima collectione persuaseris. Sic ista sine noxa decipiunt, quomodo praestigiatorum acetabula et calculi, in quibus me fallacia ipsa delectat. Effice, ut quomodo fiat intellegam; perdidi usum. Idem de istis captionibus dico; quo enim nomine potius sophismata appellem ? Nec ignoranti nocent nec scientem iuvant. Si utique vis verborum ambiguitates diducere, I hoc nos doce, beatum non eum esse, quem vulgus appellat, ad quem pecunia magna confluxit, sed illum, cui bonum omne in animo est, erectum et excelsum et mutabilia calcantem, qui neminem videt, cum quo se conmutatum velit, qui hominem ea sola parte aestimat, qua homo est, qui natura magistra utitur, ad illius leges conponitur, sic vivit, quomodo illa praescripsit, cui bona sua nulla
Abbreviated transcription (Latin):
sissent. ¶ Multum illis temporis u̾boꝵ cauilatio & deceptio er ipu¬
it. captiose disputatices & acum̾ irritũ ex̾cent. Nectimꝰ nodos et
abiguã sigͥficatioe u̾bis illigam ac deinde disoluimtiꝰ. Tantii nob̾ uacat
iam uiue̾ iam mori scimꝰ. ¶Tota illo mẽte ꝑgendũ ẽ.Ubi prouide¬
ri debi ne res nos non u̾ba decipiant. ¶Quid mͥ nocũ similitudies
distingus quib nemo umiq insi dii disputati captꝰ ẽ. Res falluit illas
discerne᷑. pio bonis miala amplectim̃. optaniꝰ ꝯtia id quod optauimꝰ.
puguant uota nr̃a cum uotis ꝯscilia cu ꝯsciliis. adulacio q simił
Doce ꝙ̃admõr hanc similitudine possim distingue̾. Reit ad me ꝓ
aĩto blandꝰ immicus riria uobis sub uxtutũ nomie obrepiit. Te¬
meritas sub titulo fortitudis latet. Moderatio uocat ignania. Pro
cauto timidus accipit. In his magno piculo erram. his certas notas

Expanded text:
sissent. Multum illis temporis verborum cavillatio eripusissent. Multum illis temporis verborum cavillatio eripuit, captiosae disputationes,quae acumen irritum exercent. Nectimus nodos et ambiguam significationem verbis inligamus ac deinde dissolvimus. Tantum nobis vacat ? Iam vivere, iam mori scimus ? Tota illo mente pergendum est, ubi provideri debet, ne res nos, non verba, decipiant. Quid mihi vocum similitudines distinguis, quibus nemo umquam nisi dum disputat captus est ? Res fallunt; illas discerne. Pro bonis mala amplectimur; optamus contra id, quod optavimus. Pugnant vota nostra cum votis, consilia cum consiliis. Adulatio quam similis Doce quemadmodum hanc similitudinem possim dinoscere. Venit ad me pro amico blandus inimicus. Vitia nobis sub virtutum nomine obrepunt, temeritas sub titulo fortitudinis latet, moderatio vocatur ignavia, pro cauto timidus accipitur; in his magno periculo erramus. His certas notas
Abbreviated transcription (Latin):
sum & totu hoteum excutẽ: Me qͦ isto si posser trausferẽr et
nisi nature te fine offitii sparez impatuꝵ hanc simile expeditio¬
nem indixisse mͥ. nec me caribdis & silla & fabulosu istud
fretu det̾rere potuissẽt.Tranasse ista non solũ traicasse dum¬
mõ dum te ꝯplecti possem & pñs estimare quantũ ar̃o ceusses.
¶Ceterũ ꝙ libtos meas tibi mitti desideras non magis ideo me di¬
ẜtu puto qͣ formosum putarem si ymaginẽ mea peteres. In¬
dulgentie scio illud ec̃ non iuditii. & si mõ uditii ẽ indulgẽtia
tibi imposuit. S qualesꝯq sũt tu illos sic lege tanꝙͣ ueꝵ q̃ras
adhuc non sciam & ꝯtumacit̾ queram. Non ei me cuiꝙ emãci¬
paui. millius nomen fero. multu magnoꝵ uiroꝵ inditio credo.
Aliquid ex mco uendico. Nam illi quoq non ĩ uenta s & q̃rẽda
nobis reliq̃tiit. & inuenissẽt forsitã necesẜia. nisi & suꝑuacua qͥ¬

Expanded text:
sum et totum horreum excutere. Me quoque isto, si possem, transferrem, et nisi mature te finem officii sperarem inpetraturum, hanc senilem expeditionem indixissem mihi nec me Charybdis et Scylla et fabulosum istud fretum deterrere potuissent. Tranassem ista, non solum traiecissem, dummodo te conplecti possem et praesens aestimare, quantum animo crevisses. Ceterum quod libros meos tibi mitti desideras, non magis ideo me disertum puto quam formosum putarem, si imaginem meam peteres. Indulgentiae scio istud esse, non iudicii. Et si modo iudicii est, indulgentia tibi inposuit. Sed qualescumque suntadhuc, non sciam, et contumaciter quaeram. Non enim me cuiquam emancipavi, nullius nomen fero. Multum magnorum virorum iudicio credo, aliquid et meo vindico. Nam illi quoque non inventa, sed quaerenda nobis reliquerunt, et invenissent forsitan necessaria, nisi et supervacua quae