comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ad ludo adrideo adnitor adsumo. Errore tñ scͥptoꝵ hoc fieriputo quã ratione.
Nã que sit differentia euphonie ut cũ eadẽ consonans sit seqns inalus trasfera¬
tur .d. maliis ñ scire ñ possii ut cũ dica affectuꝰ alido. & assiduus bene sonet
cũ autẽ affat᷑ alludo assisto. male Inf. Nulla descait silła nͥ loco .b. ł d. Ex
fitio sufficio. affectus Efficio difficilis diffunde & ex hoc quoq uita ee̾ ostẽ¬
ditui ᷑. Qd̃ eũ om̃s semiuocales simplices. solent. in medus dictionib gemia¬
ri. hec ñ geminat᷑ nec t̾minat eas sicut ille s ꝙ p̃ponit᷑ nͥ insuo nõie. sed
os p̃pontt᷑. liquidis l. & R. more mutaꝵ s. apud latinos nulliꝰ silłe eͣ t̾mina-¬

Expanded text:
am, ut adfatur, adludo, adrideo, adnitor, adsisto, adsumo. errore tamen scriptorum hoc fieri puto quam ratione: am, ut adfatur, adludo, adrideo, adnitor, adsisto, adsumo. errore tamen scriptorum hoc fieri puto quam ratione: nam quae sit differentia euphoniae, ut, cum eadem consonans sit sequens, in aliis transferatur d, in aliis non, scire non possum, ut, cum dicam affectus, allido et assiduus, bene sonet, cum autem affatur, alludo, assisto, male. in f nulla desinit syllaba, nisi loco b uel dficio, sufficio, affectus, efficio, difficilis, diffundo. et ex hoc quoque muta esse ostenditur, quod, cum omnes semiuocales simplices solent in mediis dictionibus geminari, haec non geminatur nec terminat eas sicut illae nisi in suo nomine. sed et praeponitur liquidis l et r more mutarum. g apud Latinos nullius syllabae est termina
Abbreviated transcription (Latin):
autẽ quib eũq litteris sequentib integra manet. ut abdo obdo subdolus. abluo
ab hine sublat᷑. obloquor. ab nego obnitor. sub nixus. Ergo nulla nͥ p̃positio cogat
Ind parit᷑ nulla potest futa desinere p̃positiua nͥ seq̃ns &ͦ ab eadẽ incipiat. ĩ
simplicib dictionib & inplerisq cõpositis ut abaddit᷑. labaddier addo reddo red
mione sectari inludũ. ducere. ac reducere. horatiꝰ in epodo. d̾s hec fortasse betug¬
na redducet insede uice. Hirgił. in iͦii. etectã clãsem socios. amorce reduxit
do aggero. applico. appello. attingo attinet t. quoq seqͣnte rationabilus
affectus. ł allido .R. arrideo .N. annuo. sassidiuis. Subthrahit᷑ & iã inauib dã
ꝯsequẽs dictio. agn. łs.p. łs. c incipit ut agnitꝰ. aspectꝰ ascendo. Alus enĩ seq̃n¬
tib lict̾is integra manet. in cõpositioe. ut ad hibo adhereo admitto. ad qui¬

Expanded text:
autem quibuscumque literis sequentibus integra manet b, ut abdo, obdo, subdolus, abhinc, autem quibuscumque literis sequentibus integra manet b, ut abdo, obdo, subdolus, abhinc, abluo, sublatus, obloquor, abnego, obnitor, subnixus. ergo nulla, nisi praepositio cogat,a desinere praepositiua, nisi sequens quoque ab eadem incipiat in simplicibus dictionibus et in plerisque compositis, ut abaddir uel abaddier, addo, reddo, redmione : «sectari, in ludum ducere ac redducere». Horatius in epodo : «deus haec fortasse benigna / reducet in sedem uice». Virgilius in IIII: «eiectam classem, socios a morte reduxi». do, aggero, applico, appello, attingo, attinet; f quoque sequente rationabilius: affectus; l: allido; r: arrideo; n: annuo; s: assiduus. subtrahitur etiam in quibusdam, cum sequens dictio a gn uel sp uel sc incipit, ut agnitus, aspectus, ascendo. aliis enim sequentibus literis integra manet in compositione, ut adbibo, adhaereo, admitto, adqui
Abbreviated transcription (Latin):
ueam mutari ut occido oceumbo. succino. succido. In quib dã cñ ꝑ ab abs. p̃positi
eũ dictionib a.c incipientib cõponit᷑. ut abscondo abscedo. abscido Ob qͦ ÷ gndo
iẽadẽ com̃itit᷑ . b. ł inu. uocalẽ officio offundo.sufficio suffero. susfio. Similit̾ aufe¬
ro aufugio ne si affero ꝙ affugio dicamꝰ ꝓ adfero & ad fugio accipiant᷑.s. qͦ: seqͣnte
ineam transit. b ut suggero oggannio. nec ñ & iã m. ut sũmito p̾terea omitto
spem deponas aut parcẽ illusus. onuitas. Idẽ patit᷑ psequente ut oppono suppono .R.
quoq sequente plerũq ineam conũtit᷑ ut arripio. surripio. Inquib dã autẽ manꝙ
umutabilis ut abrogo abrados & puto differentie causa ne si arrogo & aͬrado dica¬
mus dubum sit. ab. an.ad. p̃positio sit q̃ mutauit sua̾ consonante᷑ in R. Aliis

Expanded text:
in eam mutari, ut occido, occumbo, succino, succido. in quibusdam tamen pro ab abs praepositio in eam mutari, ut occido, occumbo, succino, succido. in quibusdam tamen pro ab abs praepositio cum dictionibus a c incipientibus componitur, ut abscondo, abscedo, abscido. ob quoque estin eandem conuertitur b uel in u uocalem, ut officio, offundo, sufficio, suffero, suffio, similiter aufero, aufugio, ne, si affero, affugio dicamus, pro adfero et adfugio accipiantur. g quoque sequente in eam transit b, ut suggero, oggannio, nec non etiam m, ut summitto. praeterea omitto spem deponas aut partem inlusus omittas». idem patitur p sequente, ut oppono, suppono. r quoque sequente plerumque in eam conuertitur, ut arripio, surripio; in quibusdam autem manet immutabilis, ut abrogo, abrado, et puto differentiae causa, ne, si arrogo et arrado dicamus, dubium sit, ab an ad praepositio sit, quae mutauit suam consonantem in r. aliis
Abbreviated transcription (Latin):
dietiõe sała auocali incipit necesse ẽ ance cedentẽ quoq nisi sit cõposita inuoca¬
leni terminari. ut pietas e̾ialis ꝓarea. ruo. nuinio. ẽ tũ quando in compositis qs
subtrabit᷑ ꝯsonans ut coeo eois. Principales sitte. he inprincipio dictionit posi
uͦ si sacp̃us silła audeali incipiat. ñ posst̃ desinere nͥ sic̃ supͣdictũ ÷ indictionib¬
ex p̃positionib in osonantes desinentib ł alus partib orationis sint cõposi¬
te. ut abutor. obedis subeo aduro. ieo. exacuo intereo ꝑago transes. pre¬
tereo alterutrił Nec cam̃ si sequens aconsonante incipit. licet ante cedentẽ in qua¬
cũꝙ consonantẽ desinere. Ergo ꝑ singulas consonantes ut potero idtractare cona¬
bor Inb. iuenit᷑ silła desinẽs sisequens quoq ab eadẽ incipiat. ut sabbum sabba¬

Expanded text:
dictione syllaba a uocali incipit, necesse est antecedentem quoque, nisi sit composita, in uocadictione syllaba a uocali incipit, necesse est antecedentem quoque, nisi sit composita, in uocalem terminari, ut pietas, curialis, pareo, ruo, munio. est tamen quando in compositis etiam subtrahitur consonans, ut coeo, cois. principales syllabae, hoc est in priuero, si sequens syllaba a uocali incipiat, non possunt desinere, nisi, sicut ex praepositionibus in consonantes desinentibus uel aliis partibus orationis sint compositae, ut abutor, oboedio, subeo, aduro, ineo, exacuo, intereo, perago, transeo, praetereo, alterutrum. nec tamen, si sequens a consonante incipit, licet antecedenti in quamcumque consonantem desinere; ergo per singulas consonantes, ut potero, id tractare conabor. in b inuenitur syllaba desinens, si sequens quoque ab eodem incipiat, ut Sabburra, sabba
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯsonantes ante cedere uocalẽ ñ rursus ꝯsequi nisi tres possunt. S tñ hoc non¬
caudumẽ qd̾ si tres ꝯsonantes p̾cedant uocale̾ non pocest̾ nsi due consequi utt
monstras. Nec iterũ si consequant᷑ tres possunt añteced̾e nisi due ut strps. Si
dit rationabiliu eẽ. sonoriꝰq quantũ ad ipsã uocis prolationẽ in compositis qͦq
simpliciui regulã in ordiuandis sitłaꝵ litteris seruare. Obicit᷑ tũ huic ulud qd
oportet Ergo oblitus oblatus obruo abrado ꝙ similia.sib. t̃ransit insecũ̾dã silłam
more sĩpliciũ dictionũ. pͥmã comunẽ hãbere inmetriꝰ ut possit eciã corripi.s hoc
nusꝗͣ. inuenit᷑ ꝓreterea circũ eo circũago ⁊ similia nonpaterent᷑. Flisionẽ.n.
in ꝓnunciatioe si tranfiret insequentẽ silłam .iii. nec inꝑhibeo. exhibes. inhuma
auhelo. inhybeo adhie abhine & similib scd̾e silłłe pͥncipał aspiret᷑ uocalis¬

Expanded text:
consonantes antecedere uocalem, nec rursus sequi nisi tres possunt, hoc siquidem modo ut, si tres consonantes praecedant uocalem, non possunt nisi duae sequi, ut monstrans, nec iterum, si consequantur tres, possunt antecedere nisi duae, ut stirps. si dit, rationabilius esse sonoriusque quantum ad ipsam uocis prolationem, in compositis quoque simplicium regulam in ordinandis syllabarum literis seruare. obicitur tamen huic illud, quod oportet ergo oblitus, oblatus, obruo, abrado et similia, si b transit in secundam syllabam more simplicium dictionum, primam communem habere in metris, ut possit etiam corripi: sed hoc nusquam inuenitur. praeterea circumeo et circumago et similia non paterentur elisionem m in pronuntiatione, si transiret in sequentem syllabam m, nec in perhibeo, exhibeo, inhumatus, anhelo, inhibeo adhuc, abhinc et similibus secundae syl
Abbreviated transcription (Latin):
de arbitor. sũmatĩ de cetenarũ qͦ proprietate parciũ or̾is ꝑcͣrere. ꝓpruiniẽ adu̾
bii eum uerbo poni nec se sine eo ꝓfectam significationẽ ꝑosse habere. t benefa¬
tio docte lego. hoc ergo inter aduerbium & pͣpositionẽ e quod ad uerbiũ ꝙ. si¬
ne casuaub pocest ꝙ pͦponi & pꝰ pomi u̾bis & cum casualib ut ꝑone ẽrit. ꝟ euertt
pone. Uenit tempore longo pꝰ & post longo temꝑe uenit. Tenentiꝰ iuadelphis post fa
ceret tñ Sigͥ inuenias cum nomine ad uerbium sine uerbo scias ꝑeclipsin fieri.
itt si dicam ñ boñ homo ꝓmalus sub audicio est. Prepositiõis aũ ꝓpriũ est seꝑatĩ
quidẽ ꝑappositionẽ casualib pͣponi. ut derege. apud amicũ. Coniuneti uero per

Expanded text:
rbitror, summatim de ceterarum quoque proprietate partium orationis percurrere. proprium bii cum uerbo poni nec sine eo perfectam significationem posse habere, ut bene facio, docte lego. hoc ergo inter aduerbium et praepositionem est, quod aduerbium et sine casualibus potest praeponi et postponi uerbis et cum casualibus, ut pone currit et currit pone, uenit tempore longo post et post longo tempore uenit. Terentius in adelphis : «post faceret tamen». si igitur inuenias cum nomine aduerbium sine uerbo, scias hoc per ellipsin fieri, ut si dicam: non bonus homo pro malus, subaudio est. praepositionis autem proprium est separatim quidem per appositionem casualibus praeponi, ut de rege, apud amicum, coniunctim uero per
Abbreviated transcription (Latin):
duplide apcẽ inuenit᷑ ut fa exfecis & fax faueis. listat silła adictiont & sensu & acentu. Nͥ¬
siemm sciaruis quoniodo posita ÷ silła indictione uicertũ ÷ quo accentu eam ꝓnunciemꝰ
silaba enuĩ per se misi cumsit̃ dictio sensum habere non potest. Inuenit᷑ tam̃ & plena
oratuo inuna dictione ut inue̾bis imꝑatiius curte lege. Et similit̾ plena dictio muna
test cam̃ sine eo eẽ. ⁊ imiliter spͥs asper. ł lenis. tempꝰ unũ ł drio ł & iã ut quibdã pla¬
cet unum semis ł dduo semis & cria. Unũ si uocalis est breuis perse ł sieã una ꝯsoñas¬
simples consequit᷑ ut capud. Unum semis in cõmunib sitlis de quib multi docuert᷑
ut lacrime s sciendũ quod ñ solũ ante .l. łt. s ꝙ iã ante m. ut iã supͣ dociumꝰ. &. n.po.¬

Expanded text:
nuenitur, ut faex faecis et faux faucis. distat syllaba a dictione et sensu et accentu; nisi enim sciamus, quomodo posita sit syllaba in dictione, incertum est, quo accentu eam pronuntiemus: syllaba enim per se, nisi cum sit dictio, sensum habere non potest. inuenitur tamen et plena oratio in una dictione, ut in uerbis imperatiuis, curre, lege, et similiter plena dictio in una test tamen sine eo esse. similiter spiritus asper uel lenis. tempus unum uel duo uel etiam, ut quibusdam placet, unum semis uel duo semis et tria; unum, si uocalis est breuis per se, ut ămosimplex consequitur, ut caput, unum semis in communibus syllabis, de quibus multi docuerunt, ut lăcrimae. et sciendum, quod non solum ante l uel r, sed etiam ante m, ut supra docuimus, et n po
Abbreviated transcription (Latin):
in m. inuenit᷑ silła desinens inmedia dictione quando sequens ab ł p .ł.iͫ. incipit utrã :
łox. ut eoncinnꝰ mancꝰ. educo pondꝰ cost teor infundo ẽgius angulus. aunꝰ inquiro eon¬
quiro linquo uiruͣpo. uiruo. Inmultis mninuenio R. sequente.ii. inR. cou̾ti. ut corruo
corrumpo & pene ubicũq conp̃positio ante dictionẽ. ab R. incipientẽ ed̃ponitur. hoc
idem patit᷑ corrugo corrigo: nec nuirũ cũ apud grecos auctores arcuĩ hoc idẽ soleat

Expanded text:
in m inuenitur syllaba desinens in media dictione, quando sequens a b uel p uel altera m incipitin m inuenitur syllaba desinens in media dictione, quando sequens a b uel p uel altera m incipituel x, ut concinnus, mancus, conduco, pondus, confiteor, infundo, congius, angulus, annus, inquiro, conquiro, linquo, inrumpo, inruo. in multis tamen inuenio r sequente n in r conuerti, ut corruo, corrumpo, et paene ubicumque con praepositio ante dictionem ab r incipientem componitur, hoc idem patitur: corruo, corrigo. nec mirum, cum apud Graecos auctores artium hoc idem soleat
Abbreviated transcription (Latin):
gurt suggero oggannio. Greci tn solent loco .n. ante .õ. ł c. Eeposite hane pon̾e.
N ut longinus anchises. Est qͣndan. pͥncipalis silłe ante se ad sumit. Gait natꝰ gnatuᷤ
ut innum̾iis quadringenti ꝓ quadrinoenti acentũ. Quingenti septilgenti occin¬
genti. Ideo enĩn. pͣposita facit c. ins qu̾ti. Qd̾ inquib ea n numis. seruat᷑ c. du¬
centi trecenti sescenti. id ÷ sexcenti. In h. que eͣ nota aspiratiõis nͣpocest t̾minari
siłła. Inuenio tam̃ inuah. oh. Interiectionibꝰ terminalẽ uideri siłłe .h. S magis puto
ta uoce solenc interiectiones & huiꝰcedodi uoces ꝓferri ut ꝙͥ iͥa  ãhe ch R. nulliꝰ sitłe po
cest eẽ t̾minalis .l. quac̾q consonante sequente pocest antecedente terminare sitłam
ut albus ulcus soldũ ualde. alfenꝰ. algeo. illud ulmꝰ. alnꝰ. culpa fulsit altꝰ. silua mus̾si
Q ꝙR. solis sequentib ñ inueni antecedentẽ. nã h. &kͥ. nec possunt pꝰ hanc iueruri

Expanded text:
χ positae hanc ponere, n, ut Longinus, Anchises. est quando n principalis syllabae ante se assumit g, ut natus gnatus, ut in numeris: quadringenti pro quadrincenti a centum, quingenti, septingenti, octingenti; adeo enim n praeposita facit c in g conuerti, quod in quibus ea non est numeris seruatur c: ducenti, trecenti, sescenti. in h, quae est nota aspirationis, non potest terminari syllaba. inuenio tamen in uah et ah interiectionibus terminalem uideri syllabae h, sed magis puto,ta uoce solent interiectiones et huiuscemodi uoces proferri, ut etiam ha ha, he he. k nullius syllabae potest esse terminalis. l quacumque consonante sequente potest antecedentem terminare syllabam, ut albus, ulcus, soldum, ualde, Alfenus, algeo, illud, ulmus, alnus, culpa, fulsit, altus, silua, mulxi. q et r solis sequentibus non inueni antecedentem l; nam h et k nec possunt post hanc inueniri.
Abbreviated transcription (Latin):
mprincipio silłe seq̃ntis. pꝰ uocalẽ correptã s. & muta & post eã liciuida seqiuat᷑ qip¬
pecũ s. in metro sub trahi more soleat ueterũ ut horatiꝰ sermonũ liber .i. pli̾cuumꝰ
insani ridentes ꝓemia scribe. Iniongis nat᷑a ł positione duo st̃ tempora ut do̾ ars.
duo semis quando pꝰ uocale̾ nat᷑a longã due ꝯsonantes secunt᷑. ł una duplex. Ut
mons rex. tam̃ in metro necesse e̾ unã quãq silłam ł uniꝰ ł duũ accipi tempoꝵ.¬

Expanded text:
principio syllabae sequentis post uocalem correptam s et muta et post eam liquida sequatur, quippe cum s in metro subtrahi more soleat ueteri, ut Horatius sermonum libro primo: «linquimus, insani ridentes praemia scribae». in longis natura uel positione duo sunt tempora, ut dō, ārs, duo semis, quando post uocalem natura longam una sequitur consonans, utnt, tamen in metro necesse est unamquamque syllabam et unius et duorum accipi tempo
Abbreviated transcription (Latin):
lum Frgo cͤriꝰa ina pars ẽ orationis. ꝓpriũ ũbi accione siue passione. siue utru¬
q cum modis ꝙ formis & temporib sine calu significare. hoc habent ẽ infini¬
ta. quare ñ sunt separanda auerbo. participiũ autẽ iure separat᷑ a uerbo. quod
& casus habet quib caret uerbũ & gn̾a adsimilitudinẽ nõiũ. Nec modos habet qͣs
Ergo qͥs &. qͥ ꝙ qualis talis. & quantꝰ tantꝰ osimilia que st̃ fintasiue i. terrogatiua
Prelatiua ł redditisia magis nomina ft̃ appellanda quam ꝓnoi̾a Neq enim
loco ꝓpͥoꝵ noĩũ ponuntur Neq certas significant personas. s o fubstantiam
quamuis infinitã & qualitatẽ quamiuis generalẽ ꝗ ẽ suũ nominis habent. No¬
mina st̃ g dicenda. Qũauis declinationẽ ꝓnorũ habeant quedã exeis. Nͣ enĩ

Expanded text:
 uerbi actionem siue passionem siue utrumque cum modis et formis et temporibus sine casu significare. hoc habent etiam infinita, quare non sunt separanda a uerbo. participium autem iure separatur a uerbo, quod et casus habet, quibus caret uerbum, et genera ad similitudinem nominum, nec modos habet, quos  et qualis et talis et quantus et tantus et similia, quae sunt infinita siue interrogatiua uel relatiua uel redditiua, magis nomina sunt appellanda quam pronomina: neque enim loco propriorum nominum ponuntur neque certas significant personas, sed etiam substantiam, quamuis infinitam, et qualitatem, quamuis generalem, quod est suum nominis, habent: nomina sunt igitur dicenda, quamuis decli
Abbreviated transcription (Latin):
inquoᷤ eũ inquib dã mutet.in. inR ut irrito irriguus. Inreliquis quoq euphonia
hoc exigente seruare. ut irruo irrumpo. dicere. cum nec insimplicib inueniat᷑
dictionib tu atite r.s. quoq sequente .ł. t łiuł u. loco ꝯsonantiũ. ke integra man
ludo illido. uimunis cõmunis .p. nullã t̾minat. silłam nisi seqͣnte quoq ab ea
incipiente ut lupꝰ apparet inpocoon. R. quacũq consonante sequente potẽ ter¬

Expanded text:
que, cum in quibusdam mutet n in r, ut irrito, irriguus, in reliquis quoque euphonia hoc exigente seruare et irruo, irrumpo, dicere, cum nec in simplicibus inueniatur dictionibus n ante r. s quoque sequente uel t uel i uel u loco consonantium uel x integra maludo, illido, immunis, communis. p nullam terminat syllabam, nisi sequente quoque ab ea incipiente, ut lippus, apparet, Hippocoon. r quacumque consonante sequente exce
Abbreviated transcription (Latin):
illaha est cõphensio liceraꝵ consequens sub uno accentu ⁊ ug
sp̃u ꝓlata abusiuie tͣi ꝙ iã singulariĩ uocaliũ sonos silłas nominamꝰ.
possumꝰ tñ ꝙ sic de finire siłłam. silła ẽ uoxliteralis qͣue sub uno acceutu
ꝓ ced̾e̾. silła potest in latino sermone ut a.ab. arx. mars stans stirps. Et sciendũ
ex aiapliorib lut̾is pene in num̃abiles. Nulla silła tres uocales habet. Unde .u. R¬
ꝙ i. nͣ alic̾ uingunt᷑ diptongis. nist loco posite ꝯsonantiũ.uͭ. &̾ tũ uingi poce̾ dip¬
tongo. cũ amittit uĩlitere ut quȩ lingue. Sepe inuenut᷑ ꝓduab uocalib
uinctis. hoc est ꝓdipcongo syngule uocales posite. ut plostrũ ꝓ plaustru. & inquiro

Expanded text:
llaba est comprehensio literarum consequens sub uno accentu et uno spiritu prolata; abusiue tamen etiam singularum uocalium sonos syllabas nominamus. possumus tamen et sic definire syllabam: syllaba est uox literalis, quae sub uno accentu m ad sex literas procedere syllaba potest in Latino sermone, ut: a, ab, arx, mars, stans, stirps. et sciendum,ex amplioribus literis, paene innumerabiles. nulla syllaba tres uocales habet, unde u et i non aliter iunguntur diphthongis nisi loco positae consonantium, u tamen etihthongo, cum amittit uim literae, ut quae, linguae. saepe inueniuntur pro duabus uocalibus iunctis, hoc est pro diphthongo, singulae uocales positae, ut plostrum pro plaustrum et inquiro
Abbreviated transcription (Latin):
te uͦ semiuocalib p̾ponunt᷑ liquidis absq i.oñis paene om̃ib bl. utbłandus.cl.
clarus. d. labodlas. Nom̃ barbarũ. g. i. gladiꝰ. glabrio.ti. põsemꝰ atlas pl. planꝰ f.il
flauus .un. ab nuo s b. magis suꝑioris ẽ sillabe. en.chsidus. dn. cyrdius adriadue
g.n. gneus tn. aetria pn. therapͥne sipnus ẜR. brenius. umbre cr. crebo
dr. drances. gr. gratꝰ. Er. fiiter p t pratũ tr. tractꝰ. Ante mau̾ iuenũe

Expanded text:
uero semiuocalibus praeponuntur liquidis absque m omnes paene omnibus: bl, ut blandus; cl: uero semiuocalibus praeponuntur liquidis absque m omnes paene omnibus: bl, ut blandus; cl: clarus; dl, ut Abodlas, nomen barbarum; gl: gladius, Glabrio; tl: Tlepolemus, Atlas; pl: planus; fl: flauus; bn: abnuo, sed b magis superioris est syllabae; cn: Cnidus; dn: Cydnus, Ariadne; gn: Gneus; tn: Aetna; pn: Therapnae, Siphnus; br: Brennus, umbrae; cr: creber; dr: Drances; gr: gratus; fr: frater; pr: pratum; tr: tractus. ante m autem inue
Abbreviated transcription (Latin):
Insemiuocalib similiter stͣ alie p̃positiue aliis seniuocalib ueadẽ silła ut .m. seqͣnce¬
faciunt quiꝰante in scribunt. Numꝗͣ enĩ duplex incapice silła posita potest eũ
alia ĩungi consonance.. Lucanꝰ quoq hoc ostendit indx. terga sedent crebro macu¬
le  distincta smaragdo. Hã si ee̾t ⁊. ante .a. subtrai ininetͦ minune poss uec staret
uersus s. enĩ intietꝰ sepe iũ ꝯsonantis amictit. Infiue autẽ silłe om̃s liquide solent
ante .s. poni ut puls hyems. mons ars. Sinuliter ante .x. excepta m. ut falx la¬
dira ab domen migdonides. c. uͥ .& .p. p̃ponunt᷑. sequente᷑ ut actus lectꝰ aptꝰ diptoti¬
gꝰ. semiuocalis nulla p̃ponit᷑ mutis nisi .s. sequente .b. ut asbestꝰ asbutes .c. ł.q.
scutũ squalor p. ut spes spera .t. status asthennius ante alite̾ nullã mutaꝵ. Au iꝰ

Expanded text:
in semiuocalibus similiter sunt aliae praepositiuae aliis semiuocalibuin semiuocalibus similiter sunt aliae praepositiuae aliis semiuocalibufaciunt qui zm scribunt; nunquam enim duplex in capite syllabae potest cum alia iungi consonante. Lucanus quoque hoc ostendit in X: «terga sedent, crebro maculas distincta smaragdo». nam nisi esset s ante m, subtrahi in metro minime posset nec staret uersus; s enim in metro saepe uim consonantis amittit. in fine autem syllabae omnes liquidae solent ante s poni, ut puls, hiems, mons, ars; similiter ante x, excepta m, ut falx, ladera, abdomen, Mygdonides. c uero et p praeponuntur sequente t, ut actus, lectus, aptus, diphthongus. semiuocalis nulla praeponitur mutis nisi s sequente b, ut asbestus, Asbustes, c uel q: scutum, squalor, p, ut spes, sphaera, t: status, Sthenius, ante aliam autem nullam mutarum. mutae
Abbreviated transcription (Latin):
gͦosis. Idem insedotẽ donis aigianicet uilesq sororis ornatꝰ sacro p̾culca suꝑuenit
auro. Raro aũ diximiꝰ ꝓpter medeã plateã. Nã quod uergił. quitea typhoca tem¬
nis. E correpcã ꝓtulit doricũ ẽ. Illienĩ solent ei diptongo abieere .i. inlatinis autẽ d¬
tionib. Difficile inuenies .i. longa̾ ante uocale̾ positã nͥ ingenitiuis inius desinen¬
cib ut illiꝰ soluiꝰ ulliꝰ que cam̃ licet ꝙ corripere. & inu̾bo fiã fias fiat qd ip̃m quoq ꝯtͣ
alioꝵ eiꝰdem conuigationis fit regulã uerboꝵ. In masculis quoq ei pura ine
Spondeus. ñ sine Racione tnͣ hoc fit s quia ipura penultuna ante ^ Ea ł um per
noĩatos non inuenit᷑ ꝓducta. In latinis distionib nisi dissillabis ⁊ ipsis g̾cis. Nã
Qd̾ apud statiũ legi lyciꝰ. statiꝰ ũ. tebaidos ad patrias si quando domos optataq
paean templa lycie dabis tot dicia dona sacratis. postib ⁊ totidẽ uotimenior exi¬

Expanded text:
. idem in II: «tunc donis Argia nitet uilesque sororis / ornatus sacro praeculta superuenit auro». raro autem diximus propter Medeam, Plateam. nam quod Virgilius «qui tela Typhoĕa temnis» e correptam protulit, Doricum est: illi enim solent ei diphthongo abicere i. in Latinis autem dictionibus difficile inuenies i longam ante uocalem positam, nisi in genetiuis in ius desinentibus, ut illius, solius, ullius, quae tamen licet et corripere, et in uerbo fiam fias fiat, quod ipsum quoque contra aliorum eiusdem coniugationis fit regulam uerborum. in masculinis quoque ei pura in e spondēus. non sine ratione tamen hoc fit, sed quia i pura paenultima ante us uel a uel um per nominatiuos non inuenitur producta in Latinis dictionibus nisi in disyllabis et ipsis Graecis. nam d apud Statium legi, Lycīus. Statius in X Thebaidos : «at patrias si quando domos optataque, Paean, / templa, Lycie, dabis tot ditia dona sacratis / postibus et totidem uoti memor exi
Abbreviated transcription (Latin):
nitiuo ulixei. horauꝰ incarniũ primo ^ cͤursꝰ duplices ꝑ mare ulixei. In u. q.
mutat᷑ fugio ꝓ ꝙͣ e yt co.oe ẽ Quando ꝑ diheresin ꝓfert᷑ ingrecis nõib & gͥ¬
cam seruat scripeurã. ꝑ o enĩ n i. ponit᷑. qͥu̾e cñ sic̾ supͣdictum est locum
g̾cos tñ o quoq i. sequente ꝓducere licet ante cedentẽ breut. Ut homerꝰ ui ħ¬
eiidẽ oẜe. diptongo altera uocalis seq̃nte e longa more attico ut ꝓ poeta
Necmirũ cũ ꝓ u quoq ħ abemꝰ o. & ꝓie. indipcongo accipimꝰ hoc tt̃i quoq
adimitationẽ boetoꝵ solemꝰ facere. ⁊ ransit inii. longã ut phoenices pun̾i
tatur᷑ ut haereo hesi. audio audiu. menio meniui. excepto cͥedo cecidi. Ei
diptongo nẽ ñ utim᷑ s loco eiꝰ ing̾cis nominib e. łi. ꝓductas pͥoniinꝰ ꝙ in pri¬
ei & nͭ fio n ꝓeitiori & nos plerũa cũ ei apud grecos sit pura penultuma¬

Expanded text:
netiuo Vlixei. Horatius in carminum prnetiuo Vlixei. Horatius in carminum prmutatur: fugio pro φεύγω. oe est quando per diaeresin profertur in Graecis nominibus et Graecam seruat scripturam. per o enim et i ponitur, quae tamen, sicut supra dictum est, locum Graecos tamen quoque i sequente producere licet antecedentem breuem, ut Homerus ei id est oe diphthongo altera uocalis sequente e longa more Attico, ut poēta nec mirum, cum pro ω quoque habemus o et pro i e in diphthongo accipimus. hoc tamen quoque ad imitationem Boeotorum solemus facere. transit in u longam, ut Phoenices Pūnicetatur, ut haereo haesi, audio audiui, moenio moeniui, excepto caedo cecidi. ei diphthongo nunc non utimur, sed loco eius in Graecis nominibus e uel i productas ponimus. et in priet ἦπον pro εἶπον. et nos plerumque, cum ei apud Graecos sit pura paenultima
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯsonans que dimidiũ tẽpꝰ habet ⁊ om̃ mͦ ꝓducunt᷑. Au. quoq uidet᷑ quasi pa¬
ei diuisionẽ cũ .i. pꝰ i. addita transit eadẽ.u. inꝯsonantuĩ potestatẽ ut gaudeo
gauisus. & nartec. nauita & taic Nauis. Transit tam̃ & iã ub. ut aufero
abstuli abalatꝰ. o sciendũ qd ꝓ ab p̃positione. au.ponit᷑ in his uerbis aufiͬgio &
aufero. E ꝯtrario quoq frequenter solet fieri ut ãcͥcedente.a. d ii. loco ꝯsonantis se¬
te inuacalẽ. ut lauor lautꝰ. faueo fantor. auis auceps auguruĩ agustus. timisit
ino ꝓductã more antiquo. ut lotꝰ ꝓlautꝰ. plostrũ ꝓ plaustrũ eoces ꝓ cauree
S ic̃ & iã contra ꝓ o. au ut austruͣ ꝓ ostrũ ausculũ ꝓ osculuͣ. freqntissimeq hoc fa¬
clebant antiqui. Inu. q longã traͣnsit fraudo defrudo claudo in cludo. ee.
transit ine longã ut achilles ꝓ achilleus ullixes ꝓulxͦeus. qd̾ ostenditur & ge¬

Expanded text:
 quae dimidium tempus habet, omni modo producuntur. au quoque uidetur quasi pati diuisionem, cum i post u addita transit eadem u in consonantium potestatem, ut gaudeo gauisus et ναύτης nauita, ναῦς nauis; transit tamen etiam in b, ut aufero abstuli ablatus. et sciendum, quod pro ab praepositione au ponitur in his uerbis: aufugio et aufero. ex contrario quoque frequenter solet fieri, ut antecedente a et u loco consonantis sete in uocalem, ut lauor lautus, faueo fautor, auis auceps, augurium, augustus. transit in o productam more antiquo, ut lōtus pro lautus, plōstrum pro plaustrum, cōtes pro cautes; sicut etiam contra pro o au, ut austrum pro ostrum, ausculum pro osculum, frequentissimeque hoc faciebant antiqui. in u quoque longam transit: fraudo defrūdo, claudo inclūdo. eu transit in e longam, ut Achillēs pro Achilleus, Vlixēs pro Vlixeus, quod ostenditur ex ge
Abbreviated transcription (Latin):
uestis ꝙ auri. Ingcis uͦ quociens huiꝰoemodi. Fiat apudnos dihiae resis penuͥtune
silłe. i ꝓ duplicͥe consonante accipit᷑. ut Aaia. Aia iac aia. aiax. Transit iniꝓ
ductã ut qͥuerd in quiro exquiro quamuis exquero. plautꝰ dixit in aulularia .i.
intro exciuere sit ne ita ut ego p̃dico. ledo illido. cedo. occido ponitur. ꝓ e longã
ui eniniia ꝙͥ c co ꝙ aie in dicunt. Inuenit᷑ tam̃ hec diꝑcongꝰ in media dictio¬
ne correpta. Tc̃ qͣndo coͣposite dictionis ance cedentis nifine eͥ. seqͣnte uocali ut p̾us¬
Infundunt pariter sulcos. totũq de hiscit. Couulsũ oe quoꝙ id÷ patit᷑ apuoͦ.¬

Expanded text:
uestis et auri». in Graecis uero, quotiens huiuscemodi fiat apud nos diaeresis paenultimae syllabae, i pro duplici consonante accipitur, ut Μαῖα Maia, Αἴας Aiax. transit in i productam, ut quaero inquīro, exquīro quamuis exquaero Plautus dixit in aulularia : «i intro, exquaere, sitne ita ut ego praedico», laedo illīdo, caedo occīdo. ponitur pro e longa, ec diphthongus in media dictione correpta tunc, quando compositae dictionis antecedentis in fine est sequente uocali, ut praeusin V: «infindunt pariter sulcos totumque dehiscit / conuulsum remis rostrisqu
Abbreviated transcription (Latin):
łagendu̾ istũ ostende que̾ ꝯseripsisti syrrigraphũ inter me. & amicã. ⁊ lenam le¬
ges pellege naͣ tu poeta es prorsus ad eãrem unicꝰ. Idẽ ineadẽ ita pellucet quasi
lant̾ua punita .S. terminante autecedntẽ silłam he sole inueniunt᷑ ꝯsonantes
ad sequentes. e incompositis ut ab scondo. obsͣrus qͥa s. t̾minalis ÷ p̃positionis. na
sequente.ł p. ł t. insimplicib dictionil. si ante cedat .s. eiusde̾ ẽ silłe. ut cosinꝰ
ꝓspera testis. Similit̾ t̾minat. s. alt̾a .s. sequente. ut cassis cossus. I quoq loco
consonantis in compositis sequente ut disiectꝰ .c̃. pꝰ s. & iã sequente. ł p. łt. p̃po¬
sitione in s. denente ante posita ie discucio disciplet disterminat abffeo distu¬
li asporto ꝓ absporto c. si suꝑiorẽ finit siłsam necesse ẽ sequente᷑ qͦ ab ea ĩciꝑe.¬

Expanded text:
«agedum istum ostende quem conscripsisti syngraphum / inter me et amicam et lenam, leges pellege! / nam tu poeta es prorsus ad eam rem unicus». idem in eadem: «ita pellucet quasi lanterna Punica». s terminante antecedentem syllabam hae solae inueniuntur consonantes assequentes: c in compositis, ut abscondo, obscurus, quia s terminalis est praepositionis, namsequente uel p uel t in simplicibus dictionibus, si antecedat s, eiusdem est syllabae, ut Cosmus, prospera, testis; similiter terminat altera s sequente, ut cassis, cossus, i quoque loco consonantis in compositis sequente, ut disiectus, c etiam sequente uel p uel t, praepositione in s desinente anteposita, ut discutio, displicet, disterminat, absterreo, distuli, asporto pro absporto. t si superiorem finit syllabam, necesse est sequentem quoque ab ea incipe
Abbreviated transcription (Latin):
in uiii. theb̾. Uade apͥmis puer indite belł. archas ⁊ argolice captaneu iã maxime tur
analogia̾ placet quod inusu ñ inueni. In us u t̾minantia sisint ꝓpͥa .i. añ.us. hñtia. ab¬
res autẽ gaudentes breuicate ꝑ abscisionẽ extͦme lit̾e ꝓtulerũt ꝓuirgilie. uirgili ⁊ ꝓ
m̃curie mn̾curi. horat̾ ini. carminũ. Mercuri facũ de nepos athalantis. In eod. Multis
ille bonis flebilis occidi nulli flebilior ꝗͣ tͥ uirgilii. Uñ accentꝰ ꝑfecti uocat̾i inhis su̾at᷑
Si u ñ ess abscisio debuert̃ hcem᷑i uocat̾i. id qui in i. desinentes. penultimã correptã
hnͣt. añ penultimã acuese. ut uirgłi m̾curi. ꝙ minime licet. Nam penultimã acui¬

Expanded text:
 : «uade, o primis puer inclyte bellis / Arcas, et Argolicae Capaneu iam maxime turmanalogiam placet, quod in usu non inueni. in us uero terminantia, si sint propria, i ante us habentia, ababscisionem extremae literae protulerunt pro Virgilie Virgili et pro Mercurie Mercuri. Horatius in I carminum : «Mercuri, facunde nepos Atlantis». in eodem: «multis ille bonis flebilis occidit, / nulli flebilior quam tibi, Vergili»; unde accentus perfecti uocatiui in his seruatur. si enim non esset abscisio, debuerunt huiuscemodi uocatiui id est qui in i desinentes paenultimam correptam habent antepaenultimam acuere, ut Vírgili, Mércuri, quod minime licet, nam p
Abbreviated transcription (Latin):
umꝗͣ meniori nos eximet euo. Et uiuenał in iͦ. satirar. Tituliq cupidõ hesuri sax
mo dicat. Sic gͣ neq ħ memora. ł auctora. ł ꝓauꝑa : neutͣlit̃ facile puto facile
inusi possei ueniri. S sicut supͣ dictũ :: figͣate sunt ꝓlata. ⁊ ħ ⁊ alia plurima ħꝰ cemi¬
apud auctores. Inueniunt᷑ ĩ nomina qͣdã q̃ obliquos casus conunes possident: ꝙuis
nominat̾s non sit comunis ut plus. cũ sit neutͥ noĩat̾s dum taxat: gnit̾s eiꝰ comunis
est tͥum gn̾ũ nec ñ ⁊ datiuꝰ ⁊ ablat̾s. Unde płalia quoq tam in es. ꝗͣ ina. inuenimus¬

Expanded text:
umquam memori uos eximet aeuo», et Iuuenalis in IV saturarum : «titulique cupido / haesuri saximo dicat. sic ergo neque haec memora uel auctora uel paupera neutraliter puto facile in usu posse inueniri, sed, sicut supra dictum est, figurate sunt prolata et haec et alia plurima huiuscemapud auctores. inueniuntur tamen quaedam, quae obliquos casus communes possident, quamuis nominatiuus non sit communis, ut plus cum sit neutri nominatiuus dumtaxat, genetiuus eius communis est trium generum nec non et datiuus et ablatiuus, unde pluralia quoque tam in es qua
Abbreviated transcription (Latin):
eresun Iuuenał inc. Iuuenes hortant᷑ ut illã ire uiã ꝑgant ⁊ eid incumb̾e secte. In eod. cerã
nũs hac dictante pusillas. implet ⁊ ad nechos dat eigd̾ ferre cinedis. Inꝯpõe aũ nec alit̾¬
possunt ꝓferri cũ ꝯsequẽs ꝯsonãs cog̃.i. socũ loco uocał ꝓferri. ¶Cui ꝙͦ inueniũt quidã dis¬
sitłe ꝓtusisse ꝑdieresin. ut albitiꝰ rer romanar̃ pͥmo ulle eui tͥnis capitolia celsis tͥumphis.
S ponte dm̃ patuere cui freta uulla repostes absconde sinꝰ non tute mensb urbes. Ꝙ autẽ
paitei ⁊ uultei. ⁊ gai ⁊ similia .i. fiualẽ ⁊ an eã uocalẽ ꝓuna silła hñt. usus ꝙͦ confirorat.

Expanded text:
r. Iuuenalis in V: «iuuenes hortantur, ut illam / ire uiam pergant et eidem incumbere sectae». in eodem: «ceras nunc hac dictante pusillas / implet, et ad moechos dat eisdem ferre cinaedis». in compositione autsequens consonans cogit i secum loco uocalis proferri. cui quoque inueniuntur quidam bisyllabe protulisse per diaeresin, ut Albinus rerum Romanarum I: «ille, cui ternis Capitolia celsa triumphis / sponte deum patuere, cui freta nulla repostos / abscondere sinus, non tutae moenibus urbes». quod autem Pompei et Vultei et Gai et similia i finalem et ante eam uocalem pro una syllaba habent, usus quoque confirmat.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗͣ qͣrce inueñt absq dat̾o ⁊ abłat̾o. płalib qui semꝑ inbus. exeunt. St̃ tñ q̃dam
tabi. saniem. Uirg̾ in .iii.⁊ terrã tabo macłant mͥ frigidꝰ horror. Cet̾i uͦ casus musu non
facile inueniũtur. maria. aera. uina. mella horcdã. genitiuos ⁊ datiuos płales musu
raro hnt nͥ apud uecustissimos. apud quos multa p̃tea desinentia inuenies. oꝑtet gͥ
scire quid analogie roem. usus tñ autoꝵ mag̃ emulari. Iuo pͣt̾ea ⁊ ambo. gntos ꝗ¬
⁊ acctos. ẜ haut declinoẽm ꝓfert̃ duoꝵ ⁊ amboꝵ duos ⁊ ambos quamiuis in neutro

Expanded text:
 quartae inuenitur absque datiuo et ablatiuo pluralibus, qui semper in bus exeunt. sunt tamen quaedam tabi saniem». Virgilius in III: «et terram tabo maculant, mihi frigidus horror». ceteri uero casus in usu non facile inueniuntur. maria, aera, uina, mella, hordea genetiuos et datiuos plurales in usu raro habent nisi apud uetustissimos, apud quos multa praeterea deficientia inuenies. oportet igitur scire quidem analogiae rationem, usum tamen auctorum magis aemulari. duo praeterea et ambo genetiuos  secundum hanc declinationem proferunt, duorum, amborum, duos, ambos, quamuis in neutro
Abbreviated transcription (Latin):
positã. lib pens. libpendis. Gauiꝰ ii.iͦ. institutoꝵ adibitis ñ inuenio .nꝰ.U. testi¬
h pubib itẽr libripende. In eod qui libͣm eneã ceneat qͥ appellatur libripens.
Acorde qͦ compositti ablata .s. & addita dis. faciunt gnitm. ut uecors necor¬
dis discors. dicordis concors. concordis. antiquissimi tñ solebant guit̾o similem
iii.c.d.t̃. Socales u̾t poeta monile. gu̾mi. frugi u̾go. cornu. Semiuo¬
cales ut sob temiplũ. flam̃. cesar. ciuitas. pollie. Mute ut lac. caput. aliud. hoc

Expanded text:
tum libripens libripendis. Gaius in I institutorum : «adhibitis non minus quinque testitum libripens libripendis. Gaius in I institutorum : «adhibitis non minus quinque testibus, item libripende». in eodem: «qui libram aeneam teneat, qui appellatur libripens». a corde quoque composita ablata s, addita dis faciunt genetiuum, ut uecors uecordis, discors discordis, concors concordis. antiquissimi tamen solebant genetiuo similem tres c d t. uocales, ut poeta, monile, gummi, frugi, uirgo, cornu; semiuocales, ut sol, templum, flamen, Caesar, ciuitas, Pollux; mutae, ut lac, caput, aliud. hoc
Abbreviated transcription (Latin):
gn̾s ÷ lapidis. Compolita simpligum dedinoẽm sequntur. ut ꝑnox. ꝑnoctis.
desinentia  i. facu̾uut gn̾itm̃. urbs urbis. hiemps. hiemis inops inopis. Norand̃ hoͦ
municeps mnunicipis celebs. celibis. acapite solũ composita .s. & mutata e. i .i. ꝙad¬
dita tis. faciunt gn̾tm. ut anceps ancipitis. biceps. bicipitis. antiqͥ tn ancipłtis. ꝙ
anticipitis ut sospes. sospitis. plactꝰ in ꝯmorientib saliã inpute̾ã p̃cipes. Idemĩ
ꝑcipẽ inpos. Ennius in iͦ. annali. Ocunibunt multi lecͥo ferroq. lapiq aut ĩ¬
tra muros aut extͣ p̃cipe casu. ¶n ns. ł rs.ł is desinentia. ablata s. & addi¬
ca tis. ꝓfert᷑̃ gnit̃m ut mons montis sapiens sapientis choors. chodrtis. arsar.¬
partẽ attinet. & leus. lendis. aĩal nã lenͥs. lentis legum̃ est. & glens glanqs glau¬
iastu glans nã ꝙ ap̃. uͥg̾. in qͣrto georgicon inuenit᷑ glandis. indubiã uenit

Expanded text:
genus est lapidis. composita simplicium declinationem sequuntur: pernox pernoctis, sita i faciunt genetiuum, ut urbs urbis, hiems hiemis, inops inopis. notandum hicmuniceps municipis, caelebs caelibis. a capite solum composita ablata s et mutata e in i et addita itis faciunt genetiuum, ut anceps ancipitis, praeceps praecipitcipitis, ut sospes sospitis. Plautus in commorientibus : «saliam in puteum praecipes». idem in / herois». Ennius in XV annali : «obcumbunt multi letum ferroque lapique / aut intra muros aut extra praecipe casu». in ns uel rs uel ls desinentia ablata s, addita tis proferunt genetiuum, ut mons montis, sapiens sapientis, cohors cohortis, ars arpartem pertinet, et lens lendis animal nam lens lentis legumen est et glans glannam quod apud Virgilium in IIII georgicon inuenitur, glandis, in dubium uenit,
Abbreviated transcription (Latin):
gn̾it᷑o fit muto̾e inum. ut ħꝰ pͥami hũc pͥamũ lucifiꝰ. lucifer. tidĩ tideũ. In hꝰcemͦi tͣn
nominib .i. ineus desinẽtib gc̾o mag̾ actiuo utuntur auctores. Uirg̃ ui .i. Itonea pecit
dexera lenaꝙ serestũ. Id mnouo⁊ amic̃ crethea musis crethea musarͣ comite̾. Scatĩ
ina ħec ñ ⁊ uirib infra tidhea fert aius. Inuenr᷑ tñ inusu ⁊̃ ium actiuꝰ hꝰcemͦu¬
nõib Cic̾o de nͣ deoꝵ .iii. theseu ipolitũ. Liiiꝰ xł. aburbe ꝯdita. odio cui ꝑse iͥndul¬
g̾ent. Id̾ in eod. ꝑ se sese ad uingunt. In eodẽ totus inꝑseũ u̾sus. Indẽ mned̾. ad ꝑsea mi¬
sit. Ieod̾. trangssus ꝑ seũ fisui. In eod̾ ꝑ seu̾ amphipolim mutit.Iđ. in .xxxuiii.
areus ⁊ alcihiadͤis. In eod̾ ꝙ areũ ⁊ alcihiaden ne lacedemonii possũt repend̾e. Statiꝰ¬
iI .Ii. thebadꝰ. Pentheũq tͣhñs ñ dũ thee phedimꝰ equo bache gnͣs. plautꝰ iniudularia¬

Expanded text:
 ut huius Priami hunc Priamum, luciferi luciferum, Tydei Tydeum. in huiuscemodi tamen nominibus, id est in eus desinentibus, Graeco magis accusatiuo utuntur auctores. Virgilius in I: «Ilionea petit dextra laeuaque Serestum». idem: «et amicum Crethea Musis, / Crethea Musarum comitem». Statius in I: «nec non et uiribus infra / Tydea fert animus». inuenitur tamen in usu etiam in um acnominum. Cicero de natura deorum III: «Theseum, Hippolytum». Liuius in XL ab urbe condita : «odio, cui Perseus indulgeret». in eodem: «Perseo sese adiungunt». in eodem: «totus in Perseum uersus». in eodem: «ad Perseum misit». in eodem: «transgressus Perseum filium». in eodem: «Perseum Amphipolim mittit». idem in XXXVIIII: «Areus et Alcibiades». in eodem: «quod Areum et Alcibiaden ne Lacedaemonii possint reprehendere». Statius Thebaidos II: «Pentheumque trahens nondum te Phaedimus aequo, / Bacche, genus». Plaut
Abbreviated transcription (Latin):
nses eius gñituꝰ & datiuus in ae. diptongũ. desinunt. & pares hñt silłas no¬
huic anchise. nͥ diuisio fiat ingñito poetica. qua freq̃nter uet̾es romanoꝵ poete
utuntur aeneai. ꝙ achisai & pictai. & aulai. ꝓ enee. anchise. picte. aule dicentes. Ug̃
in .iii. eneidos. Aulai in medio libabant poda bachi. Iđ in .ii .iii. Diues equũ. diues
munꝰa miliciai Id ineoꝰ aulai dequo pacto tuiai uͥguns arã & phia nassai tͣbarͣ

Expanded text:
ses. eius genetiuus et datiuus in ae diphthongon desinit. et pares habent syllabas nohuic Anchisae, nisi diuisio fiat in genetiuo poetica, qua frequenter ueteres Romanorum poetae utuntur, Aeneai et Anchisai et pictai et aulai pro Aeneae, Anchisae, pictae, aulae dicentes. Virgilius in III Aeneidos : «aulai medio libabant pocula Bacchi». idem in VIIII: «diues equum, diues moenera militiai». idem in eodem: «Aulide quo pacto Triuiai uirginis aram, / Iphianassai turparunt
Abbreviated transcription (Latin):
uetes enĩ .i. finalẽ q̃÷ longa ꝑ eiꝰ diptongũ scͥbebant. longas aute uocales uetustissimi
tinã celiq deis erebiq licẽnt. Icł accid̾ꝰ ⁊̃ in ꝓnoĩe. ei. nii eis ⁊ iis equib illud apparet.
ditiquitatis inhis ad huc seruatur cũ due .i. ꝓuna longa ponunt᷑. tã supͣdicti no¬
minis qͣ ꝓnõis t̾nis casib hii dii. diis ab his dii s.ii.iis. abiis Hamgi dicas der deis a
deis ei eis ab eis. dissilła sunt. sicut ostn̾dm̃s. Iuuenał in .u. Implit. ⁊ ad mechos dat eisd̾.
ferre cinedis. puto autẽ in his qͦ differentie cã. suata ⁊ genino .i. ne sidi ⁊ dis. ⁊i.⁊is¬

Expanded text:
lem, quae est longa, per ei diphthongum scribebant, longas autem uocales uetustissimi is Erebique liceret». idem accidit etiam in pronomine ei et ii, eis et iis. e quibus illud apparet, antiquitatis in his adhuc seruatur, cum duae i pro una longa ponantur tam in supra dicti nominis quam pronominis ternis casibus: hi dii his diis ab his diis, ii iis ab iis. nam si dicas dei deis a deis, ei eis ab eis, disyllaba sunt, sicut ostendimus. Iuuenalis in V: «implet et ad moechos dat eisdem ferre cinaedis». puto autem, quod in his quoque
Abbreviated transcription (Latin):
iectũi. S quid ego ł memoro dixctũ fact q fac̃ frux i. frugi hõ. alia uͦi om̃ĩa
latina. ablata .x. & addita cis. faciunt guitͣm ut fallax fallacis. lux lucis uox.
reuitant e.iiii. correptã ꝑ oh liquos casus. ut apex ͤ pisces utex. u̾ticis remex.
remigis. Simiłr in ex desinentia mascłina cm̃ laxina corripũt .i. penultimã
obliquis it ħ fornix fo̾nicis. calix calicis uarix uaricis. Barbara q inx. mag̾

Expanded text:
iectiuum: «sed quid ego haec memoro? dictum factumque facit frux». id est frugi homo. alia uero omnia Latina ablata x, addita cis proferunt genetiuum, ut fallax fallacis, lux lucis, uox mutant e in i correptam per obliquos casus, ut apĕx apĭcis, uertĕx uertĭcis, remĕx remĭgis. similiter in ix desinentia masculina tantum Latina corripiunt i paenultimam in obliquis, ut hic fornix fornĭcis, calix calĭcis, uarix uarĭcis. barbara quoque in x magis
Abbreviated transcription (Latin):
sonancẽ ut iux niuis Nec uͣineit. ut nox noctis subpellex sub pidless s hec ꝯtra
rgiua declinari uident. Subͭ & iã loco aspirationis ut ueho uexichrado traxi ue¬
citur inf. ut efficio effero ꝙ seiendũ quod quocieus ẽqᷤͤ e p̾positio p̃ponit᷑ conposita
dictiõ̾i̾l auocalib iucipientib fabhis quatuor consonantib hoc ił eaat s ncegra
mauet ut exaro exigo exes ex oleo exuro excutio expeto etrab. eesequor exes. In
rouat łacere consuetudine̾ illieñs. sequente num ꝗͣ x. ppont.¬

Expanded text:
onsonantem, ut nix niuis nec non in ct, ut nox noctis, supellex supellectilis, sed haec contra regulam declinari uidentur. subit etiam loco aspirationis, ut ueho uexi, traho traxi; uertitur in f, ut efficio effero. et sciendum, quod, quotienscumque ex praepositio praeponitur composita dictionibus a uocalibus incipientibus uel ab his quattuor consonantibus, hoc est c p t s, integra manet, ut exaro, exeo, exigo, exoleo, exuro, excutio, expeto, extraho, exsequor, exspes, in ecorum facere consuetudinem. illi enim s sequente numquam x pr
Abbreviated transcription (Latin):
i. ꝓ ti. seribere. Unde quinquaginea quoq num̾i signũ ꝙ illi ꝑ ti. seribunt.
nos ꝑ l. more illoꝵ atitiquissimo scribimiꝰ
quia ꝯunctꝰ eẽ iudet᷑ eũ potestate elemĩtoꝵ Non absurdũ pilto  ei nc̃
illũ sub iungere. St̃ gͥ uocales p̃positiue aliis uocalib sub sequentib in
eisde̾ siłłis ae o. sub uinctiue. eu. ut ae. au eu oe .I. quoq apud antiquos
pꝰ e ponebat᷑. ei diptongũ faciebat. qua ꝓom̃ri. longa scribebut uiore antiqͦ

Expanded text:
l pro n scribere, unde quinquaginta quoque numeri signum, quod illi per n scribunt, nos per l more illorum antiquissimo scribimus.quia coniunctus esse uidetur cum potestate elementorum, non absurdum puto ei nunc illum subiungere. sunt igitur uocales praepositiuae aliis uocalibus subsequentibus in eisdem syllabis a e o, subiunctiuae e u, ut ae au eu oe. i quoque apud antiquos post e ponebatur et ei diphthongum faciebat, quam pro omni i longa scribebant more antiquo
Abbreviated transcription (Latin):
ui fleio flexi. Y & ⁊. ing̾eis tantũmꝰ ponunt᷑. dictionib Quãius inmuitis uegeres
nhiee quoq mucasse inueniant᷑⁊ ꝑ.x .ii. ꝓ h uͦ quod ꝓ ẜd. ꝯuinetis accipit᷑.s ł .d. pͥo

Expanded text:
ui, flecto flexi. y et z in Graecis tantummodo ponuntur dictionibus, quamuis in multis ueteres ui, flecto flexi. y et z in Graecis tantummodo ponuntur dictionibus, quamuis in multis ueteres haec quoque mutass
Abbreviated transcription (Latin):
autẽ concrarie aspirationis. qiam griliꝰ flatile᷑ uocat: R suꝑuacua ⁊ ut supͣdixiĩ
que quãuss scribat᷑ nulła aliã uim habet quã e de.q. quoq sufficient̾ tractatũ s.¬
est que nͥ eadem uim haberet. Quã e. nũꝗͣ in pͥncipiis infinituoꝵ. Luiterro¬
gatiuoꝵ quoꝵ dã noinũ posita ꝑobliquos casus iillã traustret. Ut quis cuiꝰ cui
Similit auerbisq. habentib inquib dã participiis ui.c. tranfertͣ. ut seqͦr secu¬
tꝰ loquor loeutꝰ transit ins. ut cor queo corsi. sic ę. pareo parsi. Smulit᷑ abicit
i. inp̃t̾ito linqͣli. qui. ut uico ui ei. T̃ransitꝰ᷑ iãx. ut .e. coqiuo corei ut duco
duxi Apud antiqiussimos freqͣntissime loco cu. sillabe qui ponebatur & ectrario
ut arquus coquiis oquulus ꝓ areꝰ eocꝰ. oculꝰ. quũ ꝓ cũ quͥ qr ꝓcur. ⁊ ransit in d.¬
uero uerto uersus ꝯcucio c̃cͦssus. octa. g̾cũ ossa c. uͦ antetedente iox peto pex¬

Expanded text:
irationis, quam Grillius flatilem uocat. k superuacua est, ut supra diximus: quae quamuis scribatur, nullam aliam uim habet quam c. de q quoque sufficienter supra tractatum est, quae nisi eandem uim haberet quam c, numquam in principiis infinitorum uel interrogatiuorum quorundam nominum posita per obliquos casus in illam transiret, ut quis cuius cui. similiter a uerbis q habentibus in quibusdam participiis in c transfertur, ut sequor secutus, loquor locutus. transit in s, ut torqueon in praeterito, linquo liqui, ut uinco uici. transit etiam in x, ut coquo coxi, ut duco duxi. apud antiquos frequentissime loco cu syllabae quu ponebatur et e contrario, ut arquus, coquus, oquulus pro arcus, cocus, oculus, quum pro cum, quur pro cur. t transit in s: uerto uersus, concutio concussus, ὀστᾶ Graecum ossa; c uero antecedente in x: pecto pex
Abbreviated transcription (Latin):
aute hes .s. litera hc̃ sonuĩ quẽ nc̃ habet.u. Ioco ꝯsonantis posita. Unde anciqͥ ssi
imi as. ꝓab scribe solebant. s ꝗa ñ potẽ uaui. hoc e̾ digĩmna infine silie inueniri.
Idco mutata ẽ inb. Sifiũ qͦ ꝓsibilũ ceste. Noti ix. Marcello dedoctoꝵ undaguie dice¬
bant. G. transit uis. spargo sparsi mergo mergt. Iux. Rego rexi pingo puxiaus.
⁊aagor act iegor lectous pingor pictꝰ. h. literã non ẽẽ ostendimꝰ s uotã aspirationis.
qͣm grecoꝵ antiquissimi similitex ut latin inuersu scribebant. Nc̃ autẽ dtͥiusert.¬

Expanded text:
autem haec f litera hunc sonum, quem nunc habet u loco consonantis posita, unde antiqui autem haec f litera hunc sonum, quem nunc habet u loco consonantis posita, unde antiqui af pro ab scribere solebant; sed quia non potest uau, id est digamma, in fine syllabae inueniri, ideo mutata est in b. sifilum quoque pro sibilum teste Nonio Marcello de doctorum indagine dicebant. g transit in s: spargo sparsi, mergo mersi; in x: rego rexi, pingo pinxi; in ct: agor actus, legor lectus, pingor pictus. h literam non esse ostendimus, sed notam aspirationis, quam Graecorum antiquissimi similiter ut Latin