comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Et singulieorũ. ita consitebant᷑ in cordesuo fuisse cogitationes.
sicut ille arguebat Et tunc uere intellectũ est. quod om̃sinalȩ
aut orations intẽ pore: unusquisq incordesuo conceperit. ilusione.
& instinctu dȩmonũ siant: Nam ab hisqui om̃i custodia. seruant
in timore & amoredñi corsuũ. illos tenebrosos ȩthiopes. & cas
quas emittunt cogitationes repelluntur: Xp̃o enĩ conune
nihilq suꝑfluũ rẽcipit: xL.
uidam frat̃ requisiuit abbatẽ sisoium: quẽ ad modũ incella
propria degere deber& Cui ille respondens dixit:
aliquid exquo quendi: aut longius euagandi:.XL.i
Iequisitus ab ba pocm̃. que ad modũ oporteat ieiunare. res¬
pondit: Ego uolomonachũ ita cotidie parũ comedere:
ut non sacieur: Nambiduana. & triduana iciunia : uanȩ gloriȩ
uacant: H aec enĩ om̃ia examina uerunt sc̃ĩpatres: & inuenerunt
quia bonũ est cotidie ieiunare. & parũ comedere: ut possit &

Expanded text:
et singuli eorum ita confitebantur in corde suo fuisse cogitationes, sicut ille arguebat. Et tunc vere intellectum est, quod omnes malaeaut orationum tempore unusquisque in corde suo conceperit, illusione et instinctu daemonum fiant. Nam ab his qui omni custodia servant in timore et amore Domini cor suum, illi tenebrosi Aethiopes, et hae quas emittunt cogitationes repelluntur; Christo enim mensnihilque superfluum recipit. 44. Quidam frater requisivit abbatem Sisoium, quemadmodum in cella propria degere deberet . Cui ille respondens dixit: as aliquid coquendi, aut longius evagandi 45. Requisitus abbas Poemen quemadmodum oporteat jejunare , respondit: Ego volo monachum ita esse quotidie parum comedentem, ut non satietur, nam biduana et triduana jejunia vanae gloriae vacant. Haec enim omnia examinaverunt sancti Patres, et invenerunt quia bonum est quotidie jejunare et parum comedere, ut possit et
Abbreviated transcription (Latin):
idis lis quod fecii pcc aute illi anninssenti dieut seis. etore
fecio ⁊ dicuntei Primũ uestimenta corrupta ususe siue post ea
le melioar Et diciteis nũ quid mutatussũ ecillo io desto
aut melomeliore : dicunt ei rion: Quib sene nonore Sienoo
ile egosuinutrisq & nonsũ mutatus sicut illud nonotie er uoao¬

Expanded text:
sent, dicit eis: Et quid feci? Et dicunt ei: Primum vestimento corrupto usus es, et postea alio meliori. Et dicit eis: Nunquid mutatus sum ex illo inhonesto, aut ex illo meliore? Dicunt ei: Non. Quibus senex ait: Si ergo idem ego sum in utrisque, et non sum mutatus, et sicut illud primum no
Abbreviated transcription (Latin):
nt̃ rogantibus quib: dam fratribus abbatẽ moy senser¬
monẽ. ille hortatus ẽ. discipulũ suũ Zachariam : uteis aliquid
dicer&: Iunc ille palliũ suũ deposuit subpedessuos. & con¬
cul cauit illũ : dixit: Nisi quisic fuerit conculcatus: monachus
esse non potest:¬
esse non potest:L XXXII.
icebat abba. macharius: Ille uerus ẽ monachus quisr
in om̃ib uincit: Nãsialiũ arguens adira cundiã moueatur¬
quis ꝓpriã passionẽ implet: Nec enĩ ut alterũ salu& sed eb& ꝑdere

Expanded text:
nterrogantibus quibusdam fratribus abbatem Moysen sermonem, ille hortatus est discipulum suum Zachariam, ut eis aliquid diceret. Tunc ille pallium suum deposuit sub pedibus, et conculcavit illud, et dixit: Nisi quis sic fuerit conculcatus, monachus esse non potestn potest . 87. Dicebat abbas Macarius: Ille vere est monachus, qui se in omnibus vincit. Nam si quis alium arguens ad iracundiam movetur, propriam passionem implet. Nec enim ut alterum salvet seipsum debe
Abbreviated transcription (Latin):
exfacie tertiũ exligua. quarcũ exfato: Siergo potuerit
quisita portare malũ : ut non ingrediatur incor: non per¬
uenit usque ad faciem: Siautem uenerit infaciem: custo¬
diat lingũa neloquat᷑ illud: Qđsi locutus fuerit: uel hoc
custodiat nereddat infacto: sedmoxincidat: Tresenimgra¬
dussunt hominũ inpassionẽ ire: Nam qui uoluntariȩ nocet᷑.
aut iniuriat᷑ & parcit ꝓximosuo. hic secundũ naturã xp̃i. ẽ:¬
Quiuero noc&. aut iniuriat᷑. autcalũ niã ingerit. Aut usuras
exigit: hic scđm diabolũ est: LXiii¬
sisoiũ: Et contumeliȩ illigenus exponens. ad debat
cupiomepat̃ uindicare: Senexautẽ rogabat eum : ut
motuo statuisti. ueloremꝰ: Ex surgens autẽ senex. hisuerbis coe¬
pit orare: Ds̃. iam nõ es nob necessarius ut pronobissis sollicitus.
quia nc̃ ipsi sicut istefrat̃ dicit . & uolumꝰ & possum nos uindicar
Qdcũ ille frat̃ audiss&. ante pedessenis effusus. ueniã postu¬

Expanded text:
ex facie, tertium ex lingua, quartum ex facto. Si ergo potuerit ex facie, tertium ex lingua, quartum ex facto. Si ergo potuerit quis ita portare malum, ut ne ingrediatur in cor, non pervenit usque ad faciem; si autem venerit in faciem, custodiat linguam ne loquatur illud. Quod si locutus fuerit, vel hoc custodiat ne reddat in facto, sed mox dimittat. Tres enim gradus hominum sunt in passione irae. Nam cui voluntarie nocetur et injuriatur, et parcit Qui vero aliis nocet, aut injuriatur, aut calumnias ingerit, aut usuras exigit, hic secundum diabolum est. 2. QSisoim; et contumeliae genus exponens, addebat: Cupio me vindicare . Senex autem rogabat eum, ut rmo posuisti, saltem oremus. Et exsurgens senex his verbis coepit orare: Deus, jam non es nobis necessarius, ut pro nobis sollicitus sis, quia nos ipsi, sicut iste frater dicit, et volumus et possumus vindicare. Quod cum ille frater audisset, ante pedes senis prostratus, veniam pre
Abbreviated transcription (Latin):
et osculatus est dicens: Coratias agomanibus istis fr̃s: quia
pereas arbitrorme intrare in regnacȩlorũ: Ille autem
com punctus dehoc uerbo et agens pȩnitentiã: factꝰ. ẽ¬
et ipsestre nuus monachus ex actibus senis quos uidit:
bbas agathon dispensabat semet ipsum. LXXI.¬
Met in om̃ibus cũ discretione pollebat: tã in opere ma¬
nuũ suarũ qũã inuestim̃to lalib autẽ uestib utebatur
ut nec satis bona. nec satismala tuiquã apparͣent. Lxii.
iecit quidam senex: Ira ꝑ has quatuor res ex surgit :
Per cupiditatẽ: Auaritiȩ. dandi et accipiendi Et si
quis propriã sententiã amans: ut nec satis bona nec satismala
cuiquã appareat defendat Et siquisse uult esse honorib¬
dignũ. & siquis doctorẽ seesse uelit: plus om̃ĩb sapientẽ sperans
Ira etiam ꝑ hȩc quatuor humanossensus obscurat:. Siodium
retributionis: quatuor modis hab& Primũ ex corde. scđm

Expanded text:
et osculatus est, dicens: Gratias ago manibus istis, fratres, quia et osculatus est, dicens: Gratias ago manibus istis, fratres, quia per eas arbitror me intrare in regnum coelorum. Ille autem compunctus de hoc verbo, et agens poenitentiam, factus est ipse strenuus monachus ex actibus senis quos vidit. 75. Abbas Agathon dispensabat semetipsum, et in omnibus cum discretione pollebat, tam in opere manuum suarum quam in vestimento. Talibus enim vestibus utebatur, ut nec satis bonae, nec satis malae cuiquam apparerent. 76. ixit quidam senex: Ira per has quatuor res exsurgit: per cupiditatem avaritiae, dando et accipiendo; et si quis propriam sententiam amans, ut nec satis bona nec satis mala cuiqum appareat, defendat; et si quis vult se honoribi quis se doctorem esse velit, et plus omnibus sapientem sperat . Ira etiam per haec quatuor humanos sensus obscurat: Si odio hretributio quatuor modos habet: Primum ex corde, secundum
Abbreviated transcription (Latin):
icebat autẽ abbas paulus sialiquas resuoluerit. monachus
incellasua habere preterissine quib non potest ui¬
uere: frequent̃ cogit᷑ decella egredi. et ita adȩmone.
sextario lenticule & paruo aq uasculo ꝑdurauit: Et unũ
mat tã faciens eadẽ texebat. et recexebat. netancũ modo
foris exir&:¬
Dbbas macharius cũ ess& in egypto. et egressusfuis decella
Asua. reuersus inuenit quendã furentẽ. id qđ incella sua
habebat: Stetit ergo & ipsetã quã peregrinus & carregauł
animalcũ illo : cũ multarequie. & ꝑduxit rũdicens: Nihil
bat᷑ & furabat᷑ eius uictũ: cumautt̃ uider& senex:
non illũ arguebat sed amplius operabatur dicens: Puto frat̃
ille necessarius est: habebat enĩ grandẽ tribulationẽ senex.¬
& penuria panis: Cũ autẽ morerctur et circumdarent eum
fr̃s: illeuidens eum fratrẽ qui solebat ei furare panẽ suum
dicit ei: Accedehuc admefrat̃. Et apprehendit manus eiꝰ:

Expanded text:
icebat abbas Paulus: Si aliquas res voluerit monachus in cella sua habere, praeter eas sine quibus non potest vivere, frequenter cogitur de cella sua egredi, et ita a daemone dsextario lenticulae et parvo aquae vasculo perduravit, et unam mattam faciens, eamdem texebat et retexebat, ne tantummodo foris exiAbbas Macarius cum esset in Aegypto, et egressus fuisset de cella sua, reversus invenit quemdam furantem id quod in cella sua habebat . Stetit ergo et ipse tanquam peregrinus, et carricavit animal cum illo cum multa requie et perduxit eum, dicens: Nihil batur, et furabatur ei victum . Cum autem videret senex, non arguebat illum, sed amplius operabatur, dicens: Puto, frater ille necessarius est. Habebat autem grandem tribulationem senex ex penuria panis. Cum autem idem senior moreretur, et circumdassent eum fratres, ille videns eum fratrem qui solebat furari ei panem suum, dicit ei: Accede huc ad me, frater; et apprehendit manum ejus,
Abbreviated transcription (Latin):
cachinnorisit: Cuisenexdixit: Quid ẽ hoc qđagis:
egote in iurio & turides: cui iuuenis ait: Et non ius utri¬
rer quod hodie gratus accepi: Tunc senex dixitei Ingre¬
dere ergo ciuitatẽ: quia dignuses hoc autem solebat ab ba
io hannes referre: & hisipse ad debat dicens: Haec ẽ. portadĩ
ingressisunt ciuitatẽ dĩ:LXXXI¬
uidam frat̃. Requisiuit senẽ dicens: Dic mihipat̾ unã rẽ¬

Expanded text:
cachinno risit. Cui senex ait: Quid est hoc quod agis? cachinno risit. Cui senex ait: Quid est hoc quod agis? ego te injurior, et tu rides? Cui juvenis ait: Et non vis ut rirer quod hodie a te gratis patior? Tunc senex dixit ei: Ingredere ergo civitatem, quia dignus es. Hoc autem solebat abbas Joannes referre, et his ipse addebat, dicens: Haec est porta Deiingressi sunt civitatem Dei. 85. Quidam frater requisivit senem, dicens: Da mihi, pater, unam re
Abbreviated transcription (Latin):
illa regione nominatus: & ꝑmultũ tẽpus decella sua non exi¬
ens. surrexit ftatĩ. et uenit inciuitatẽ: & excutiens latro¬
nes decarcere. publice liberauit eos a tormentis: Ixxx:¬
u iusdam filo sosi discipulus peccauit: et dũsibi peter&¬
indulgere. dicit ei filosofus nontibi indulges: nisi ins
tribus annis porta ueris onera aliorũ: Ciureuer sopost
tres annos cũ iam peccato satisfeciss&. dicit ei filosofus:
Nec nunc adhuctibi indulgeo nisialis tribus annis dede
ris mercedẽ: his quite in uiriis & nouicus affligunt :
Qđetiam ille cũ conpless& Remissopeccato eius diciteim¬
ꝯifter suus. Ueni modo & ingredere atheniensiũ ciui¬
tatẽ ut illic sapientiã possis discere Erat autem illic qui¬
dam senex sapientia studiosus et sedebat ad portam :
Om̃sq ingredientes ex periendicausa conuitus affligebat
Quicũeidem iuueni illic ingredienti facer& ille exorto

Expanded text:
illa regione nominatus, et per multum tempus non exiilla regione nominatus, et per multum tempus non exiens, surrexit statim et venit in civitatem, et excutiens latrones publice de carcere, liberavit eos a tormentis. 84. Cujusdam philosophi discipulus peccavit ; et cum sibi indulgeri vellet, dicit ei philosophus: Non tibi indulgeo, nisi in his tribus annis portaveris onera aliorum. Cui reverso post tres annos, cum jam peccato satisfecisset, dicit ei philosophus: Nec nunc tibi adhuc indulgeo, nisi aliis tribus annis dederis his mercedem qui te injuriis et conviciis affligunt. Quod etiam cum ille complesset, remisso peccato ejus, dicit ei magister suus: Veni modo et ingredere Atheniensium civitatem, ut illic sapientiam possis discere. Erat autem ibi quidam senex sapientia studiosus, et sedebat ad portam, omnesque ingredientes experiendi causa conviciis affligebat; qui cum idem juveni illic ingredienti faceret, ille exorto
Abbreviated transcription (Latin):
certaturũ:
uidã frat̾ dũabaltero iniuriaret᷑ : uenit et renuntiauit¬
seni: Cui ille respondit: Satisfac cogitationitue. qm̃
tione: quȩ tibi contingit ꝑ hominẽ : nearguaseũ. nsitantũ.¬
modohic: quia propt̃ peccatamea contingunt mihi hȩc: LXXU
icebat frequent̾ abba poemen: Malitia nũquã exsuper&:¬
cant nos: conturbant animas nrãs Scriptũ. ẽ. enĩ. qm̃ hi
quibeatificant uos. ipsidecipiunt uos LXXUII.
Derat. ꝑseipsum beneillũ remunerare: Quod si longius m̃aba
aduersi contigerit. profitere hoctibi propt̃tua ue nire pec
autẽ illeuocẽ feciss&: deuicinis locis fr̃s alii confluentes.
conprehenderunt cos Quostrans missos inciuitatẽ. uidex
ipsos. latrones traditiessent iudici & uenientes ad ab batẽ
poemenẽ : renuntia uerunt ei factũ: Quiscripsit ad he¬
remitã dicens: Reminiscere primã protectionẽ: unde
ꝑ petrasses: Quo ille sermone cũ conpunctus e&̃: inom̃i

Expanded text:
certaturum. 78. Quidam frater, dum ab altero injuriaretur, venit et nuntiavitseni . Cui ille respondit: Satisfac cogitationi tuae, qutione quae tibi contingit per hominem, non arguas eum, sed tantummodo dic: Quia propter peccata mea contingunt mihi haec. 79. Dicebat frequenter abbas Poemeu: Malitia nunquam te exsupercant nos, conturbant animas nostras. Scriptum est: quoniam hi qui beatificant vos, decipiunt vos. » er seipsum bene illum remunerari; quod si longius manebaadversi contigerit, autem ille vocem dedisset, de vicinis locis fratres alii confluentes comprehenderunt eos. Quos transmissos in civitatem judex quia propter eos latrones traditi essent ad poenam; et venientes ad abbatem Pimenionem, narraverunt ei factum. Qui scripsit ad eremitam, dicens: Reminiscere primam proditionem, unde perpetrasses. Quo ille sermone cum compunctus esset, in omni
Abbreviated transcription (Latin):
institutioneseorũ magnã esse cognouimus : Quodnulliscilic& cistel¬
lã nulli peculiarẽ sportã: necaliquid aliud quasi propriũ liceat¬
quoquine deseruiebat: cũ prȩteriens prepositus monasteri: tria
Egranalenticulȩ iacere uidiss& int̾ra: que fratri festinanti ad
rant : confestim suꝑ hoc abbatẽ consuluit: Tunc frat̃ ille. uelut
int̃ uersor. & neglector sacripe culii iudicatus. ab oratione suspen¬
sus est: Cuius neglegentiȩ reatus non alit̃ rire missus est: nisicum pub¬
lica. penitentia diłuiss&:

Expanded text:
institutiones eorum magnam esse cognovimus , quod nulli fiscelinstitutiones eorum magnam esse cognovimus , quod nulli fiscellam, nulli peculiarem sportam, nec aliquid aliud quasi proprium coquinae deserviebat , cum praeteriens praepositus monasterii, tria grana lenticulae jacere vidisset in terra, quae fratri festinanti ad rant, confestim super hoc abbatem consuluit. Tunc frater ille, velut interversor et neglector sacri peculii judicatus, ab oratione suspensus est: cujus negligentiae reatus non aliter ei remissus est, nisi cum publica poenitentia diluiss
Abbreviated transcription (Latin):
oboedienti regula custoditur: ut iuniores alisq propositisui scin¬
tia uł ꝑmisso: nec ad ipsas quidẽ naturales necessitates progredi prȩsumãt
Et sic uniuersa prȩcepta que eis abbbate fuerint imperata conplerefes¬
tinant. tãquã siex dõsint cęlitus edita: Vtaliquando etiã in possi¬
bilia sibim& imperata. ea fide ac deuotione suscipiant: ut cotauir¬
tute ꝑficere ea & consũmarenitant᷑ : Itaq cõsedentes intracubicu¬
la sua. & operi acmeditationistudiũ parit̃ inpendentes: cũ signũ
aliquod audierint. ad orationẽ eos seuadopꝰ aliqd inuitantes: certa¬
tim decubilib suis unusquisq prorũpit. Ita ut ille quiopꝰ scriptoris
ex erc&: quã reꝑtus fuerit inchoasse litterã sinire nom audrat: sed
in eodẽ puncto quo ad aures eius sonitus pulsantis signũ ad uenerit.
sũ mauelocitate prosiliens netantũ quidẽ morãei int̾ polat:
quantũ medii apicis consũ m& effigiẽ illã sane uirtutẽ int̾ceceras

Expanded text:
obedientiae regula custoditur , ut juniores absque praepositi sui scientia vel permissu nec ad ipsas quidem naturales necessitates progredi praesumant; et sic universa praecepta, quae eis ab abbate fuerint imperata, complere festinant, tanquam si ex Deo sint coelitus edita, ut aliquando etiam impossibilia sibimet imperata, ea fide ac devotione suscipiant, ut tota virtute perficere ea et consummare nitantur. Itaque considentes intra cubilia sua, et operi ac meditationi studium pariter impendentes , cum signum aliquod audierint ad orationem eos seu ad opus aliquod invitans, certatim de cubilibus suis unusquisque prorumpit, ita ut ille qui scripturas exercet, cum repertus fuerit inchoasse litteram, finire non audeat; sed in eodem puncto quo ad 546 aures ejus sonitus pulsantis signi advenerit, summa velocitate prosiliens, ne tantum quidem morae ei interponat, quantum coepti apicis consummet effigiem. Illam sane virtutem inter caeteras
Abbreviated transcription (Latin):
ut dent uenia. sigreci sermonis ium exeramere ñ poriumũ
transrerentes euciselatinã linguã licet contra nem xpo
tẽ: tam̃ maluimꝰ grecũ sermonẽ hoc sustinere quã fraudẽ pati eos
Deus aũ om̃ipñs qͥ tanto uiro co oꝑatꝰ ẽ ad faciendũ talia .&. nobi
co oꝑet᷑ ad imitandũ ipsũ uel ex parte: ut mom̃ib clarificet᷑ no.

Expanded text:
ut dent veniam, si Graeci sermonis vim exprimere non potuimus, transferentes eum in Latinam linguam, licet contra nostrum tem; tamen maluimus Graecum sermonem hoc sustinere, quam fraudem pati eos Deus autem omnipotens, qui tanto viro cooperatus est ad facienda talia, et nobis cooperetur ad imitandum ipsum, vel e
Abbreviated transcription (Latin):
ordinẽ seripturar ũ. Seruauert̃ mandata discipłi. in uolutum
diem prȩt̃ eos ubi sit c̃ditꝰ nouit Legatarius aũ athanasii benedicti qͥ tritũ pal¬
munera amplectit᷑ &. tãꝗͦ. magna hereditate ditatꝰ letant᷑ ꝑ uestimtũ re
istoi qͣ licet partiore ut p̃dixi sermone narraueri. tue eer uis pate tes
aduercere qͥ t homo di apueritia adsenert ace usꝙ queneo scessal oi se

Expanded text:
ordinem Scripturarum. Servaverunt mandata discipuli, involutum ordinem Scripturarum. Servaverunt mandata discipuli, involutum diem, praeter eos, ubi sit conditum, novit. Legatarius autem Antonii benedicti, qui tritum palmuneribus amplectitur; et tanquam magna haereditate ditatus, laetanter ritorum: quae licet parciori, ut praedixi, sermone narraverim, tamen ex his potestis advertere qualiter homo Dei a pueritia ad senectam usque perve
Abbreviated transcription (Latin):
si qͣ patris memoria ẽ: si mͥ uicariũ rep̃sentatis ad fectũ. nullus ad ȩgy¬
tũ meas ꝑferat reliqͥas. ne uano honore corpꝰ seruet᷑: ne uituꝑati ut
nostis a me ritꝰ. ec iã circa me seruent᷑ obseqͥa. Huiꝰ enĩ rei gr̃ã: maxime
huc sũ regressus. Uos igit᷑ humo tegite : uos patris oꝑite corpꝰculũ & illu
qͦq senis ur̃i custodite mandatũ: ut nemo prȩt̾ urãm dilectionẽ locũ
tumuli nouerit. Confido indño: qr necessario resurrectionis tẽꝑe ho
corpꝰculũ resiliet in corruptũ. Uestim̃tor aũ meoꝵ: sit istadiuisio
Meloten & palliũ tritũ cui suꝑ iaceo. athanasio eꝑo date: qͦd mͥ nouũ
ipse donaũ. Serapion ep̃s aliũ accipiat meloten: uos eilicinũ habete
uestim̃tũ . & ualete uiscera mea. Antonius enĩ migrat: &. iã nerit in
dens paululũ pedes. mortẽ lȩtꝰ aspex̃: ita ut hlaritate uultꝰ p̃senti
tã quã amicos uideret: animã exalauit. & additꝰ e̾ patrib sed̾m

Expanded text:
si qua patris memoria est, si mihi vicarium repraestatis affectum, nullus ad Aegyptum meas perferat reliquias, ne vano corpus honore servetur, ne vituperati, ut nostis, a me ritus etiam circa me serventur obsequia. Hujus enim rei gratia maxime huc sum regressus. Vos igitur humo tegite, vos patris operite corpusculum, et illud quoque senis vestri custodite mandatum, ut nemo praeter vestram dilectionem locum tumuli mei noverit. Confido in Domino, quia necessario resurrectionis tempore hoc corpusculum resurget incorruptum. Vestimentorum autem meorum sit ista divisio: Melotem et pallium tritum, cui superjaceo, Athanasio episcopo date, quod mihi novum ipse detulerat. Serapion episcopus aliam accipiat melotem; vos cilicinum habetote vestimentum, et valete, viscera mea; Antonius enim migrat, et jam non erit dens paululum pedes, mortem laetus aspexit; ita ut ex hilaritate vultus quam amicos videret, animam exhalavit, et additus est patribus secundum
Abbreviated transcription (Latin):
pͥmã mansionẽ alexrandriȩ q̃ apellat᷑ cereus. cũ supͣdicto egypti p̃fecton¬
torio. Uehunt᷑ ęqͥs qͦs int̾ onĩs balachius euiꝰ erant mansuetissimos
nutriebat. Cũ igit᷑ parit̃ solito sibimet eqͥ adlud̾ent: mitior qͦ nesto¬
rius uehebat᷑. morsu repentino balachiũ decꝰ sit in t̾rã. acsic ineũ
inniens. femora eiꝰ lacęrau̾ atq corrosit: ut stat̾i relatꝰ ad ciuita¬
tẽ pꝰ t̾ciũ diẽ moreret᷑: uniu̾siq agnoscerent mi narũ ab antonio
p̃dictarũ effectũ qͣntocius c̾secutũ. digno ꝑsecutoris sine cõpleto.

Expanded text:
 appellatur Chaereum, cum supradicto Aegypti praefecto Nestorio. Vehuntur equis, quos inter omnes Balacius, cujus erant, mansuetissimos nutrierat. Cum ergo pariter solito sibimet equi alluderent, mitior, quo Nestorius vehebatur, morsu repentino Balacium decussit in terram, et sic in eum inhians, femora ejus laceravit atque corrosit, ut statim relatus ad civitatem post tertium diem moreretur; universique agnoscerent minarum ab Antonio praedictarum effectum quantocius consecutum, digno persecutoris fine completo.
Abbreviated transcription (Latin):
eiꝰ exẽplo eciã si ꝓfut̾a suaderent. in nullo his cõmodaremꝰ ad sensũ:¬
qr ꝓfecto ñ q̃gruit pꝰ lib̾tatẽ adnõ c̃cessã. & script᷑arũ p̃cepta uitalia.
a diabolo uiuendi caꝑe c̃silia: qͥ suũ deserens ordinẽ. sacrũ xꝑi teme¬
rauit imꝑnĩ. spt̾ea eciã dñs eũ de script᷑is loq̃ntẽ. iubebat tacere: qr
peccatori dix̃ ds̃. qͣre tu enarras iusteras meas. & ad sumis testam̃tũ
meũ ꝑhos tuũ Omĩa demones simulant: colloqunt᷑ sepe cũ fr̃ibꝰ.
sepe c̃t᷑bant: inc̾ditos excitant sonitꝰ : manꝰ ad p̃hendunt. sibilant in¬
sipient̃: cachinant. ut uł in puncto peccati. xꝑianũ pectꝰ introeant.
Cũq ab umu̾sis fuerint repulsi. ad extremũ debilitatẽ suã lam̃taci.¬
one testant᷑. E dñs qͥdẽ qͣsi d̾s.&. suȩ c̃serꝰ maiestatis. obmutescere his
peccator. obmutui & humiliatꝰ sũ & silin debonis.  it̃ũ. Ego uͦ tãꝗͣ

Expanded text:
ejus exemplo, etiamsi profutura suaderent, in nullo his commodaremus assensuruit nos post libertatem a Domino concessam, et Scripturarum praecepta vitalia, a diabolo vivendi capere consilia, qui suum deserens ordinem, sacrum Christi temeravit imperium. Propterea etiam Dominus eum de Scripturis loquentem jubebat tacere, quia peccatori dicit Deus: Quare tu enarras justitias meas, et assumis testamentum meum per os tuum ? Omnia daemones simulant, colloquuntur saepe cum fratribus, saepe cum turba inconditos excitant sonitus, manus apprehendunt, sibilant, insipienter cachinnant, ut vel in puncto peccati Christianum pectus introeant. Cumque ab universis fuerint repulsi, ad extremum debilitatem suam lamentatione testantur. Et Dominus quidem quasi Deus, et suae conscius majestatis, obmutescere his peccator, obmutui, et humiliatus sum, et silui a bonis . Et iterum: Ego vero tanquam
Abbreviated transcription (Latin):
omi ꝓuncias amor eĩ famaq uolitauit: quẽ nec libror dissemmaton ori¬
tio luculenta nec mundanȩ sapientiȩ disputacio. nec nobilitas generis
nec opũ infinita ẽgestio cõm̃dauit: eui õiũ ore ẽ adseribendiumas eus
ulirico ipsi eciã q̃ urbiũ capud . romȩ ut merordiũ ꝓmiserat demon¬
straret: Creatoris ẽ ista benignitas q̃ famulos suos lice t eolentes
nobilitare ẽsueũ: ut uirtꝰ possibilis nec ex tra humanã ẽẽ nagris ot¬
sor docet᷑ eeplis .&. ad beate uitȩ imitatione ex fruietulaboris o
tim ꝙq inpellat᷑ Nunc itaq fr̃ib librũ masnore legere eurate
regnaceior .s ecia hic in tpsis montisi secretis latere capi mer

Expanded text:
ovincias amor ejus famaque volitavit, quem nec librorum disseminatorum oratio luculenta, nec mundanae sapientiae disputatio, nec nobilitas generis, nec opum infinita congestio commendavit, cui omnium ore est ascribendum, nisIllirico, ipsi etiam que urbium caput est Rome, ut in exordio promiserat», demonstravit. Creatoris est ista benignitas, qui famulos suos, licet nolentes, nobilitare consuevit, ut virtus possibilis nec extra humanam esse naturam sanctorum doceatur exemplis, et ad beatae vitae imitationem, ex fructu laboris o LXII.--Hunc itaque fratribus librum magnopere perlegere curate, regna coelorum, sed etiam hic in ipsis montium secretis latere cup
Abbreviated transcription (Latin):
endiq ẽditio ẽ. Illa st̃ ueneratione om̃i ꝑ colenda: illa toto animi affec
litt᷑as: qͥb c̃sueta nesciã redde salutacionis obseqͥa : Igit᷑ rogatꝰ ab uni¬
u̾sis fr̃ib ut &ꝑianos reges suis litt̾is refrigeraret. ne sclicet ꝑ suentiũ
eiꝰ ex asꝑarent᷑: ad susceptas ȩpłas c̃uenientia rescripsit. Laudaũ pͥmũ
qͦd x ꝑm colerent: deinde salutaria ꝑsuasit. ne magnã putarent re¬
giã potestatẽ: ne p̾̃senti carnis imꝑio tum̃tes. & se homines ẽẽ nescirent:¬

Expanded text:
endique conditio est. Ista sunt veneratione omni percolenda, illa toto animi affectendique conditio est. Ista sunt veneratione omni percolenda, illa toto animi affectlitteras, quibus consueta nesciam reddere salutationis obsequia? Igitur rogatus ab universis fratribus ut Christianos reges suis litteris refrigeraret, ne scilicet per silentium ejus exasperarentur, ad susceptas epistolas convenientia rescripsit. Laudavit primum, quod Christum colerent, deinde salutaria persuasit, ne magnam putarent regiam potestatem, ne praesentis carnis imperio tumentes, et se homines esse nescirent
Abbreviated transcription (Latin):
nosq eiꝰ imitamini famulos ꝙ hac scientia c̃tenti: nulla de inceps scłaris
in prudentiȩ argum̃ta q̃retis. Hactenꝰ hȩc antonio dicente: miro filoso¬
phi stupore ꝑculsi . & cũ honorifico salutatu abeo recedentes: multũ
mo mundi limite c̃ditũ: &. fauor pͥncipũ. &. oñs celebraret aula regalis. Nã
& c̃stantinꝰ augꝰtꝰ & eiꝰ lib̾i c̃stans atq ẽstancius. talia cognoscentes. cre¬
bro ad eũ qͣsi ad patrẽ muissis litt̃is obsecrabant. ut recipeis eos scriptis ex¬
hlararet. Atille eiꝰmodi manens qͣlis & anteqͣ. litt̃ȩ ad eũ uenirent fue¬
rat: nec salutacione pͥncipũ mouebat᷑. C tam̃ ñ susceptis lut̃is: c̃uo cans
monachos aiebat. Reges scłi epłas ad nos miser̃t̃: q̃ hic xꝑianis adhiben¬
da miratio ẽ: Licet enĩ diu̾sa sit dignitas: at tam̃ eadẽ nascendi mori¬

Expanded text:
nosque ejus imitamini famulos; et hoc scientiae fine contenti, nulla deinceps saecularis nosque ejus imitamini famulos; et hoc scientiae fine contenti, nulla deinceps saecularis imprudentiae argumenta quaeratis. Hactenus Antonio dicente, miro philosophi stupore perculsi, cum honorifico salutatu ab eo recedentes, multum mo mundi limite conditum, et favor principum, et omnis celebraret aula regalis. Nam et Constantinus Augustus, et ejus liberi Constans atque Constantius, talia cognoscentes, crebro ad eum, quasi ad patrem, missis litteris, obsecrabant ut reciprocis eos scriptis hilararet. At ille ejusmodi manens, qualis et antequam litterae ad eum venirent fuerat, nec salutatione principum movebatur, et tanquam non acceptis litteris, convocatis monachis aiebat: Reges saeculi epistolas ad nos miserunt, quae hic Christianis adhibenda miratio est? Licet enim diversa sit dignitas, attamen eadem nascendi mori
Abbreviated transcription (Latin):
glosa c̃stantia. Quor õĩũ crux aͦ pͥnciptũ ẽ. eũ interĩ uos int̾ tanto sun tu.¬
tũ choros. sillogismor retia tenditis: & rerũ lucẽ tenebrosis conamini argu¬
m̃tacionib obuoluere. Ecce nos ut dix̃ doctor nr̃. ñ ingentili ꝑsuasione.
s infide aꝑtissima suademꝰ. q̃ u̾bor ad firmationẽ p̃uenire ẽsueuit. Ad¬
st̃ qͥpꝑe patientes ademonib uerati. qͦs cũ in mediũ ꝓdurisset. uerbare¬
petiũ dicens. Nc̃ uos collectionib ur̃is & qͦ uultis malefico carmine. dos
urõs qͦs putatis expellite. Sin aũ ñ potestis: uictas submittite manꝰ. ad
qͣt sterũ diãͫ. & inuocato nomine iħu. cũ uitale signũ insacro numero
trinitatis p̃ssisset infrontibꝰ una cũ expulsis demonib uana p̃sentiũ
ad scribens: usꝰ ẽ ad fatu reciꝓco & ait. Nolite putare me his sanitatẽ dedis.

Expanded text:
gloriosa constantia, quorum omnium crux Christi principium est. Cum interim vos inter tantos virtugloriosa constantia, quorum omnium crux Christi principium est. Cum interim vos inter tantos virtutum choros syllogismorum retia tenditis, et veram rerum lucem tenebrosis conamini argumentationibus obvolvere, ecce nos, ut dixit Doctor noster, non in gentili persuasione , sed in fide apertissima suademus, quae verborum affirmationem praevenire consuevit. Adsunt quippe patientes a daemonibus vexati. Quos cum in medium produxisset, verba repetivit, dicens: Nunc vos collectionibus vestris, et quo vultis malefico carmine deos vestros, quos putatis, expellite; sin autem non potestis, victas submittite manus, etquetur. Dixit, et invocato nomine Jesu, cum vitale signum in sacro numero Trinitatis pressisset in frontibus, una cum expulsis daemonibus vana praesentium  curat, ascribens, usus est affatu reciproco, et ait: Nolite me putare his sanitatem dedisse,
Abbreviated transcription (Latin):
uentia sofistarũ. nichil disputacio filosophiȩ multitudini potest obesse cre¬
dentiũ: crucisirũ nominamꝰ &. uniu̾si demones qͦs uos ut dos colitis rugniñ.
atq de obsessis corꝑib ad pͥmũ dñicȩ crucis signũ fugant᷑. Uui st̃ illa fabu
ta st̃ oĩa: cũ de sua cruce mundo xꝑs intonuit. Nichilominꝰ prȩt̾missis de
infestacione regali c̾cussa gentilitas. immo scło cara .&. hominũ p̃sidiis
fulia iã corruit: famuli aũ aͥ qͦ plꝰ p̃mim᷑. eo magis ad surgimꝰ &. floremꝰe
tam̃ta ꝑtulerit. licet uariis sit incursata t̾roribꝰ. nullo tam̃ t̾rarũ orbe
c̃eludit᷑: nullo gentiũ barbararũ sine ꝓhibet᷑. Quando enĩ dnunȩ di¬
iunȩ scientiȩ tantꝰ splendor inlux̃. qͣndo tot simul in se c̃uenere uirtu¬
tes ẽtinentia in mat̾monio uirginitas in ȩccła floret . & martyrũ ꝓdño suo

Expanded text:
uentia sophismatum, nihil disputatio philosophiae multitudini 56 potest obesse creuentia sophismatum, nihil disputatio philosophiae multitudini 56 potest obesse credentium. Crucifixum nominamus, et universi daemones, quos vos ut deos colitis, rugiunt, atque ex obsessis corporibus ad primum dominicae crucis signum fugantur. Ubi sunt illa fabulta sunt omnia, cum de sua Cruce mundo Christus intonuit. Nihilominus vos, praetermissis debinfestatione regali concussa gentilitas, imo saeculo chara et hominum praesidiis fulta, jam corruit. Nos famuli Christi quo plus premimur, eo magis assurgimus et floremus. tamenta pertulerit, licet variis sit incursata terroribus, nullo tamen terrarum orbe concluditur, nullo gentium barbararum fine prohibetur. Quando enim divinae scientiae tantus splendor illuxit? quando tot simul in se convenere virtutes? Continentia in matrimonio, virginitas in Ecclesia. Floret martyrum pro Domino suo
Abbreviated transcription (Latin):
Cũ gͦ ait oꝑationẽ fidei manimo sitã qͥs habuerit. suꝑflua erit u̾boꝵ
cõpositio: ꝑ qͣ. c̃ceptã sensu nr̃o credulitatẽ tẽptatis euellere. Et tam̃
sepe nrãs earplicare intelligentias ñ ualetis: ita solidiora st̃ m̃tis oꝑa
qͦ sofismatũ fraudulenta conclusio. Nos xꝑiani mysteriũ uitȩ nr̃ę
ñ insapientia mundi habemꝰ repositũ s in uirtute fider q̃ nob̾ ado¬
q̃ gerunt᷑ ordo cõm̃dat: cũ nob̾ imꝑitis &. litt̾arũ ur̃arũ ignaris. addi
cognitionẽ eiꝰ solũmodo uerba suffitrunt. Ecce nos tot gentilitatis
gregib abstractis. inuniũsũ orbẽ cotidie ꝓpagam᷑. uiob̾ uͦ pꝰ aduentĩ¬
dñi nodosȩ sofismatũ defecere uersutiȩ. Ecce nos sĩplicẽ xͥ fidẽ do¬
ceeider̃t̃. Uossi potestis ostendite. qͦs ẽtexione u̾bor gentilitatẽ
xꝑo prȩponere suaseritis. ẜ õs iã t̾ras uerꝰ dĩ filtus aꝑs iħs agnitꝰ ẽ.: niehileloq¬

Expanded text:
ait, operationem fidei animo sitam quis habuerit, superflua erit verborum compositio, per quam conceptam sensu nostro credulitatem tentatis evellere, et tamen saepe nostras explicare intelligentias non valetis. Ita solidiora sunt mentis opera, quam sophismatum fraudulenta conclusio. CAP. XLIX.--Nos Christiani mysterium vitae nostrae non in sapientia mundi habemus repositum, sed in virtute fidei, quae nobis a D geruntur, ordo commendat; nobis imperitis et litterarum vestrarum ignaris ad Dei cognitionem ejus solum verba sufficiunt. Ecce nos tot gentilitatis gregibus abstracti, in universum orbem quotidie propagamur; vobis veni, nodosae sophismatum defecerunt versutiae. Ecce nos, simplicem Christi fidem doceciderunt. Vos, si potestis, ostendite quibus contextione verborum gentilitatem Christo praeponere suaseritis. Per omnes jam terras verus Dei Filius Christus est agnitus. Nihil eloq
Abbreviated transcription (Latin):
ne cunctamine tribuet᷑. Scismaticor qͦq & hereticoꝵ uenena uitate
meũ circa eos odiũ sectamini: aͥ st̃ inimici. Scitis ipsi qͦd nullus mich
nec pacificꝰ qͥdẽ sermo cũ eis aliqͥndo fuerit. ꝓpt̾ prauã eor uoluntatẽ. &¬

Expanded text:
ne cunctamine tribuetur. Schismaticorum quoque et haereticorum venena vitate, ne cunctamine tribuetur. Schismaticorum quoque et haereticorum venena vitate, meumque circa eos odium sectamini, quia Christi sunt inimici. Scitis ipsi quod nullus mihi nec pacificus quidem sermo cum eis aliquando fuerit, propter pravam eorum voluntatem,
Abbreviated transcription (Latin):
pos modis uitia scica de functos egrpti eeiã sisca eene. corpa oar¬
guebat dicens. Quia maiꝰ qͥd sanctius corꝑo potest ẽe domitnco
dño grãs. ꝓbono magisterio retuler̃t. Metuensigit᷑ cͣsuetudinẽ supradictã.
ne eodẽ circa se lab̾ent᷑ errore: celerit̾ ualedicens. monachis qͥ c̃fluxerant.
dẽ ante qͥndeci annos modico int̾uallo se iunctos instituerat: qͥq eciã
trũ ingredior uiã lã enĩ me dñs iuitat. ĩa cupio uid̾e cȩlestia. S uos
o uiscera mea admoneo. ne tanti tẽꝑis laborẽ repente ꝑdatis. Hodie uo
religiosũ studiũ arr ipuisse arbit᷑mini. &. cȩpte uoluntatis fortitudo sub¬
crescet. Uarias demonũ in sidias uidistis: eor impetꝰ feroces & uires effec¬
tas Ad iħm suspirate: credulitatẽ nominis eiꝰ ur̃is in figite m̃tibꝰ. & certa fi¬
de uniũsi immici fugabunt᷑. Mem̃tote eciã admonitionũ mearũ ir
certȩ c̃ditionis uitã cotidie ancipite ret̾ctate : &. & lestȩ uob̾ p̃miũ si¬

Expanded text:
his modis vitium circa defunctos Aegypti, etiamsi sancta essent corpora, coarguebat, dicens: Quid majus aut sanctius corpore potest esse Dominico, s, Domino gratias pro bono magisterio retulerunt. Metuens ergo consuetudinem supradictam, ne eodem etiam circa se laberentur errore, celeriter valedicens monachis, qui confluxerant, dem ante quindecim annos modico intervallo sejunctos instituerat, quique etiatrum gradior viam; jam enim Dominus me invitat, jam cupio videre coelestia. Sed vos, o viscera mea, admoneo, ne tanti temporis laborem repente perdatis. Hodie vos religiosum studium arripuisse arbitremini, et quasi coeptae voluntatis fortitudo succrescet. Varias daemonum nostis insidias, vidistis eorum et impetus feroces, et vires effeminatas. Jesum suspirate, et credulitatem nominis ejus vestris figite mentibus, et a certa fide universi daemones fugabuntur. Mementote etiam admonitionum mearum et incertae conditionis, vitam quotidie ancipitem retractate, et coeleste vobis praemium si
Abbreviated transcription (Latin):
Unde effectũ ẽ. ut pꝰ eiꝰ doctrinã om̃s diaboli pandent᷑ insidiȩ
mo recedentes: in eccłe matris gremio ẽseđ̾unt. Quid plura:
Tocius orbis homines ad eũ ẽfluebant: & uniu̾sarũ gentiũ uari¬
etas. bellicosissimũ ẽtra de mones uirũ cͣspicere gestiebant. Nul¬
lus se frustra illuc uenisse conqͣstꝰ ẽ. Om̃ib delectabile atq ioeu̾¬
dũ laboris cõmertiũ fuit. Fatigatio enĩ itineris emolum̃tũ iuaties
reportabat: sic̃ rei ꝓbaũ effectꝰ siã pꝰ solutionẽ eiꝰ qli comum ueibrere orbiue¬

Expanded text:
Unde effectum est ut post ejus doctrinam omnes diaboli panderentur insidiUnde effectum est ut post ejus doctrinam omnes diaboli panderentur insidimo recedentes, in Ecclesiae matris gremio consederunt. Quid plura? Totius orbis homines ad eum confluebant, et universarum gentium varietas bellicosissimum contra daemones virum conspicere gestiebant. Nullus se frustra illuc venisse conquestus est, omnibus delectabile atque jucundum laboris commercium fuit. Fatigatio enim itineris emolumentum viatici reportabat, sicut rei probavit effectus. Nam post resolutionem ejus, quasi communi vulnere orbi
Abbreviated transcription (Latin):
dignitate: remotioris uitȩ beatitudinẽ admitent. Si qͥ aũ maiori
potestate p̃mebant᷑. nec pot᷑ant obtinere iusticiã. ita eos obnixe de¬
fendebat : ut ipse ꝓ illis pati uidet᷑ iniuriã. Multis utilis fuit p̃clar
senis oratio. eũ multis magnisq diuitiis sp̃tis. & altiori gͣdu de relie¬
in gaudiũ : Quis ñ ir̃a uertit inpacẽ : Quis orbitatis luctũ nͣ adeiꝰ tẽꝑ¬
auit aspectũ : Quis ñmerore pauꝑtatis qͦ p̃mebat᷑ ab iecto. stat᷑i & di¬
uitũ desperit opulentias. &. in sua letatꝰ ẽ pauꝑtate : Quis pꝰ lassi¬
ȩtatis suȩ accensꝰ ardorib. ñ ex eiꝰ monitu pudieiciȩ amator fuit:
Quis uexatꝰ a demone. sine medela rediuit: Quis mimici cogitaci¬
onib distractus. ñ cęca tẽpestate sopita. sereno regͣssus ẽ animo:
Sciebat emiͣ qͦ qͥsq laboraret in cõmodo. & exr uitȩ meritis discre¬
tionẽ sꝑs agnoscens. adhibebat u̾bor. ꝓut erant uulnera sanitatẽ

Expanded text:
vitae beatitudinem appeterent. Si qui autem majori potestate premebantur, nec poterant obtinere justitiam, ita eos obnixe defendebat, ut ipse pro illis pati videretur injuriam. Multis utilis fuit praeclari senis oratio; multi, magnis divitiis et altiori gradu miliin gaudium? Quis iram non convertit in pacem? Quis orbitatis luctum non ad ejus temperavit aspectum? Quis non merore paupertatis quo premebatur oblito, et divitum despexit opulentiam, et in sua laetatus est paupertates succensus ardoribus, non ex ejus admonitu pudicitiae amator fuit? quis vexatus a diabolo, sine medela rediit? Quis inimici cogitationibus distractus, non caeca tempestate sopita, sereno regressus est animo? Sciebat enim quo quisque laboraret incommodo, et ex vitae meritis discretionem spirituum agnoscens, adhibebat morborum, prout erant vulnera, sanitatem.
Abbreviated transcription (Latin):
si fuissent hoc fragili corꝑe colligati. obserato introitu idẽ negaretur
accessꝰ. Cũ aũ ut diximꝰ hoc inpedim̃to sint libi. & obstruc ta penetrent. atq
ioĩ licent̃ uolitent aere: manifestũ ẽ obeneruacionẽ eoꝵ ꝑmanere ec¬
cłȩ corpꝰ in lesũ. Deniq satellites impii cũ pͥncipe suo diabolo quẽ salua¬
tor in eugłio homicidã & patrẽ ab inicio malieiȩ fuisse firmabat. nob̾¬
adu̾sũ se fortit̾ dimicantib nullomꝰ cessissent: si potestas eoꝵ ñfuisset
ablata. Nã si m̃cior. cur nob̾ sathana parcis: qͥ ubiq discurris : Cur qͥnul¬
lo claudis loco. adu̾sũ te uiuentũ .&. disputantũ. ñ potes labefactare
cͣstanciã : Sed fortasse nos diligis:. qͦs cotidie conaris obruere. Aut credibi
scđm qͦd scͥptũ ẽ. ꝙr ab ominacio ẽ pietas peccatori : Quis tã fecunaũ ad
maliciã possidet pectꝰ. qͥs tã meditatas implere conat᷑ insidias: Scimꝰ

Expanded text:
si fuissent hoc fragili corpore colligati, observato introitu, iisdem negaretur accessus. Cum autem ut diximus hoc impedimento sint liberi, et obstructa penetrent, atque in omni licenter volitent aere, manifestum est ob enervationem eorum permanere ecclesiae corpus illaesum. Denique satellites impii cum principe suo diabolo, quem Salvator in Evangelio homicidam et patrem malitiae ab initio fuisse firmaantibus fortiter, nullo modo cessissent, si potestas eorum non fuisset ablata. Nam si mentior, cur nobis, Satanas, parcis, qui ubique discurris? cur, qui nullo clauderis loco, adversum te bene viventium et disputantium non potes labefactare constantiam? Sed fortasse nos diligis, quos quotidie conaris obruere; aut credibilsecundum quod scriptum est: Quia abominatio est pietas peccatori . Quis tam secundum ad malitiam possidet pectus? quis tam meditatas implere conatur insidias? Scimus te
Abbreviated transcription (Latin):
one colligaũ dicens. Respondete mͥ qͥd pͥus ẽ. sensꝰ an litterȩ. & qͥd euiꝰ
exordiũ ẽ. sensꝰ ex litteris. anlitterȩ oriant᷑ ex sensu. Iiis ad serentib
qr sensꝰ ee̾t auctor atq iuentor luterarũ ait. Igit᷑ cui sensꝰ in columis
ẽ.: hic litteras ñ reqͥret. Quis p̃sentiũ pꝰ hanc responsionẽ ñ ex clama
uerit. cũ obstupuerint & ipsi qͥ uictist̃: tãtã inimꝑito litt̾arũ sagaci¬
tatẽ animi admirantes: Neq enĩ ut insolitudme & montib uersatus
atq ibidẽ omnẽ ex igens uitã agrestis &. rigidꝰ erat: s iocundꝰ atq affa¬

Expanded text:
one colligavit, dicens: Respondete mihi, quid prius, sensus an litterae? et quid cujus one colligavit, dicens: Respondete mihi, quid prius, sensus an litterae? et quid cujus exordium? Sensus ex litteris, an litterae oriuntur ex sensu? Illis asserentibus quia sensus esset auctor atque inventor litterarum, ait: Igitur si cui sensus incolumis est, hic litteras non requirit. Quis praesentium post hanc colluctationem non exclama verit, cum obstupuerint et ipsi qui victi sunt, tantam in imperito litterarum sagacitatem animi admirantes? Neque enim, ut in solitudine et montibus versatus, atque omnem ibidem exigens vitam, agrestis et rigidus erat, sed jucundus atque affa
Abbreviated transcription (Latin):
lus in laudib dei. mat̾ ingaudio fuit. Ipse aũ lȩtabat᷑. qr ad deside.¬
ratã solitudiẽ repedabat. Erat aũ ualde sapiens. & hoc in se mira.¬
bile habebat. q cũ litteras ñ didicisset. in mobilis homo & mansu
etꝰ erat. Aliqͥndo .&. enĩ duo filosophi gentiles uenert᷑ ad eum
putantes antoniũ se posse temptare. Erat uͦ in exteriori monte. Quos cũ
uidisset. paganos intellex̃ ea uultu: & ꝓcedens ad eos ꝑ int̾pretẽ ita cepit
loqͥ. Quare tã longe ad stultũ hominẽ sapientes se uerare uoluer̃t:
Illis dicentib ñ eẽ illũ stultũ s nimũ sapientẽ: uigilant̃ respondit
Siad stultũ uenistis: suꝑfluus ur̃ labor est. Siaũ putatis me sapi
tari. Si ego aduos uenissẽ uos imitarer: s ꝙr uos ad me qͦsi ad sapientẽ
uenistis. estote sic̃ ego sũ xꝑiam. Abscesser̃t philosophi: utrũq miran

Expanded text:
lus in laudibus Dei, mater in gaudio fuit. Ipse autem laetabatur, quia ad desidelus in laudibus Dei, mater in gaudio fuit. Ipse autem laetabatur, quia ad desideratam solitudinem repedabat. Erat autem valde sapiens, et hoc in se mirabile habebat, quia cum litteras non didicisset, ingeniosissimu XLIV.--Aliquando etenim philosophi duo gentiles venerunt ad eum, putantes Antonium se posse decipere. Erat vero in superiori monte. Quos cum vidisset, paganos intellexit ex vultu; et procedens ad eos, per interpretem ita coepit loqui: Quare tam longe ad stultum hominem sapientes se vexare voluerunt? Illis dicentibus, non esse illum stultum, sed et nimium sapientem, vigilanter respondit: Si ad stultum venistis, superfluus est labor vester; si autem putatis me sapietari. Si ego ad vos venissem, vos imitarer; sed quia vos ad me quasi ad sapientem venistis, estote, sicut ego sum, Christiani. Abscesserunt philosophi, utrumque miran
Abbreviated transcription (Latin):
dictꝰ in scła. Ipsa mͥ eredite irascunt᷑ elem̃ta . &. om̃is cont̾ arrianũ furorẽ.
thyzari ab ȩccłe columna stulla tc̃ ȩtas. nullꝰ sexꝰ domi remansit. Taceo
multũ sibi & tactũ. ꝓdesse credentes. Quot tẽ diabolica obsidione &.
uariis infirmitatib lib̾ati: O. uot simulacris ereptast̃ spolia : Quan.
ti aberrore gentiliũ retracti. nr̃o uncti st̃ gregi :.T.anti certe. ut
rent. estimantes tędio illi fore ẽuentũ popłi: ipse tranqͥllo animo dicebat
Nũqͥd ñ cȩtꝰ demonũ his maior est t᷑bis: Nũqͥd obseq̃ntiũ multitu¬
do c̃luctarũ in monte nr̃oꝵ cat̾uis ẽ numerosior. Accidit eeiã ut eũ
eũ redeuntẽ circa portã ꝓseq̃rem᷑: a t̾go q̃dã mulier clamitaret dico
Hoc audito mirabilis senex. a nobisammonitus uolens tamen ⁊ ipse paululũ substiat.

Expanded text:
dictus in saecula . Ipsa, mihi credite, irascuntur elementa, et omnis contra Arianum furorem, dictus in saecula . Ipsa, mihi credite, irascuntur elementa, et omnis contra Arianum furorem, tizari ab Ecclesiae columna. Nulla tunc aetas, nullus sexus domi remansit. Taceo multum sibi et tactum prodesse credentes. Quot tunc diabolica obsidione et variis infirmitatibus liberati! quot simulacris erepta sunt spolia! quanti etiam ab errore gentilium retracti, nostro juncti sunt gregi! Tanti certe, ut rent, aestimantes taedio illi conventum populi fore, ille tranquillo animo dicebat: Nunquid hic coetus daemonum major est turbis? nunquid obsequentium multitudo colluctatorum in monte noeum redeuntem circa portam prosequeremur, a tergo quaedam mulier clamitaret, dicens: Hoc audito, mirabilis senex a nobis admonitus, volens tamen et ipse, paululum substitit.
Abbreviated transcription (Latin):
uit eos de monte dicens. multo serpentib deteriores hor ẽẽ ser¬
mones. Mentientib aũ arrianis aliqͣndo dicentibꝰq de antonio
ita eũ credẽ sic̃ & ipsi. admiratꝰ eoꝵ audaciaͬ.&. iusti doloris ira cõ.¬
motꝰ ẽ. Rogatꝰq ab eꝑ is atq uniu̾sis fr̃ĩb alexandriã descendit:
ibiq arriomanitas sermone publico c̃demnaũ: ultimã hanc ẽẽ heresim&.¬
p̃cursorẽ antixpisti ad sirmans. Predicabatq in popłos filiũ di. ñ facturã.
ñ ex nullis extantib s ꝓpriũ untus cũ patre substantiȩ nec ereatura pociussati
adoptio. aut apellatio uideat᷑: impiũ eẽ dicens uel m̃te ẽcipe erat qͥndo ñ erat.
rianis uerb̾ sit nulla c̃mnctio. Quȩ enĩ societas luci ad tenebras: uos fidelit᷑
in t̾uallo a gentib seꝑant᷑. qͥ seruiert̃ ereaturȩ potius ꝗͣ. ereatori qͥ est bene¬

Expanded text:
vit eos de monte, dicens multo serpentibus deteriores horum esse servit eos de monte, dicens multo serpentibus deteriores horum esse sermones. Mentientibus autem Arianis aliquando Antonium ita ut se credere, admiratus eorum audaciam, et justi doloris ira commotus, rogatusque ab episcopis atque universis fratribus, Alexandriam descendit; ibique Ariomanitas praecursorem Antichristi affirmans; praedicavitque in populo Filium Dei, non facturam, non ex nullis exstantibus, sed proprium, unius cum Patre substantiae, ne creatura potius, aut adoptio, aut appellatio videretur, impium esse dicens vel mente concipere: Erat quando non erat, rianis vobis nulla sit conjunctio. Quae enim societas luci ad tenebras? Vos fideliter intervallo a gentibus separantur, qui serviunt creaturae potius quam Creatori, qui est bene
Abbreviated transcription (Latin):
nou̾ laban socerũ insidias sibi machinantẽ: dicens ad filias eiꝰ. Nẽ facies
patris ur̃i. sic̃ heri & nudius t̃cius. Sic samuhel agnoũ dđ Lȩtificatores
enĩ habebat ocłos. & dentes sic̃ lac candidos. Similit̃ agnoscebat᷑ antonius
qr sẽꝑ eande̾ faciẽ int̾. ꝓsꝑa &. adu̾sa tenens: nec scd̾is ex tollebat᷑. nec fran
miscuit cõmunioni: antiꝗͣ. eor sciens prauitatẽ atq t̾nsgressionẽ. Nũꝗͣ
manicheis aut aliis hereticis salt̾i amicabilia uerba largitꝰ ẽ: nͥ tantũ
ea q̃ possent ab iniqͥtatis errore reuocare: denuntians taliũ amititias
atq sermones. ꝑ ditionẽ ẽẽ animȩ. Sic eciã arrianos de testabat᷑. ut
õib diceret. nec iuxta eos qͥdẽ ẽẽ accedendũ. Nã cũ uenissent qͥdã ar¬
riomanitȩ.reꝑta eor pꝰ examinationẽ in fidelissima secta: effuga¬

Expanded text:
novit Laban socerum suum insidias sibi machinantem, dicens ad filias ejus: Non est facies novit Laban socerum suum insidias sibi machinantem, dicens ad filias ejus: Non est facies patris vestri sicut heri et nudiustertius . Sic Samuel agnovit David: Laetificatos enim habebat oculos, et dentes sicut lac candidos . Similiter agnoscebatur Antonius, quia semper eamdem faciem inter prospera et adversa retinens, nec secundis extollebatur, nec frangmiscuit communioni, antiquam eorum sciens pravitatem atque transgressionem. Nunquam Manichaeis aut aliis haereticis saltem amicabilia verba largitus est, nisi tantum ea quae eos possent ab iniquitatis errore revocare, denuntians talium amicitias atque sermones perditionem esse animae. Sic etiam Arianos detestabatur, ut omnibus diceret nec juxta eos quidem esse accedendum. Nam cum venissent quidam Ariomanitae, reperta eorum post examinationem infidelissima secta, effuga