comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ñ ꝓdest quicꝙͣ. s sp̃c ẽ qui uiuificat sacͦsancte carni conferẽs ĩ sollẽpni sacram̃¬
to sp̃ualem efficatiam ad uiuificandos tanti ꝑticipes mist̾is. formosus gͣi
stola. hoc ẽ inicarne sua. s multo formosior in assumpto sp̃u. qui ntiq carne
p̃stancior: qi u̾bo uicinior. Et in hoc sp̃n unctũ eum intellige p̃consortibꝰ sui.¬
tie qui ñ sicut alii ꝑticipatõe. s ꝑsouali unctione ub̾rime illi consertꝰ ẽ oliue.
oe qua unctio om̃is emanat e an non tͥ uelut oluia uidetur u̾itas ⁊ ubũ d̾i
cuꝰ unctio decet nos de om̃ib. ainis molliti sunt sermones suꝑ oleum. cuiꝰ
unguentũ effusũ nom̃ ẽ: hiuc oliue ꝑsonali unione consertꝰ cõditionis ñ cor¬
ruptionis nr̃e oleaster utt sic dicam. ⁊ pinguedims illiꝰ factꝰ ꝑticeps. qͥd liuni¬
nis. quid dulcedinis. qͥd suauitatis. qͥd omnimode uͥtitis acceꝑit. oꝑm eius
nicp ad om̃ia nͥtutis inditia dicere potes: oleum effusum nom̃ tuũ: absq eo

Expanded text:
 sed spiritus est qui vivificat , sacrosanctae carni conferens in solemni sacramento spiritualem efficaciam ad vivificandos tanti participes mysterii. Formosus ergo in stola, hoc est, in carne sua; sed multo formosior in assumpto spiritu, qui utique carne praestantior, quia Verbo vicinior. Et in hoc spiritu unctum eum intellige prae consortibus suiatiae, qui non sicut alii participatione, sed personali unione uberrimae illi consertus est olivae, ex qua unctio omnis emanat? An non tibi velut oliva videtur Veritas et Verbum Dei, cujus unctio docet nos de omnibus, cujus molliti sunt sermones super oleum, cujus unguentum effusum nomen est? Huic olivae personali unione consertus conditionis, non corruptionis nostrae oleaster, ut sic dicam, et pinguedinis illius factus particeps. 9. Quid luminis, quid dulcedinis, quid suavitatis, quid omnimodae virtutis acceperit, operum ejus nique ad omnia virtutis indicia dicere potes, Oleum effusum nomen tuum; absque eo
Abbreviated transcription (Latin):
nea illa capitis tui corona. dulcis lectulus illd̃ crucis tue lignũ. In hocego nas¬
cor ⁊ nutͥor creoꝵ ⁊ recreoꝵr. usuꝑ passionis tue altaria memoue mͥ indũ libẽ¬
ter rocolloco. Qd̃ si maiora datur i archaniora ꝑsentire diuine maiestatis mi¬
st̾ia. nicħ illd̾ alectulo i nocte differt: si qͥd ad fut᷑am contemplet᷑ plenitudinẽ: ñ¬

Expanded text:
nea illa capitis tui corona. Dulcis lectulus illud crucis tuae lignum. In hoc ego nasnea illa capitis tui corona. Dulcis lectulus illud crucis tuae lignum. In hoc ego nascor et nutrior, creor et recreor, et super passionis tuae altaria memoriae mihi nidum libenter recolloco. Quod si majora datur et arcaniora persentire divinae majestatis myst
Abbreviated transcription (Latin):
ctus. Lectulus dum infirmam ⁊ fatigatã suscipit: dilectus dũ inflamat et
succendit. Lectulus . dilectus: qi quiescit in illo. ⁊ cẽcupiscit ⁊ defic̃ĩ ip̃m.
Mirariꝰ q dico lectulum: audebo .⁊i adiciam uilius aliquid ĩmo sublimĩ super
indicia maiora. Ip̃e ꝑuulis lectulus: ip̃e pullis ẽ nidulus. Et enim passer
inuenit sͥ domũ: ⁊ turt᷑ nidũ uͥ ponat pullos suos. Un audire quał lecculus:
Iacta cogitatꝰ tuos ĩplumes adhuc i infirmos indño. Et ip̃e te enutͥet donec for
tali collocari in lectulo: Quis inꝙͣ. dabit mͥ istos puluillos uc̃uicalia hiꝰmmͦ
assui subcubito ⁊ capite meo: Felix c̃uical q. s sponsa supposuit. Leua eius
sub capite med: i dextͥa illiꝰ amplexabit᷑ me. alt̾m iam possidet: alt̾m sͥ polli¬
cetur. Leuam tenet: s dext̾am querit. delectationes enim in dext̾a tua: usq ĩ

Expanded text:
dilectus. Lectulus, dum infirmam et fatigatam suscipit: dilectus, dum inflammat et dilectus. Lectulus, dum infirmam et fatigatam suscipit: dilectus, dum inflammat et succendit. Lectulus et dilectus, quia quiescit in illo, et concupiscit et deficit in ipsum. 7. Miraris quod dico lectulum? Audebo et adjiciam vilius aliquid, imo sublimius super indicia majora. Ipse parvulis lectulus, ipse pullis est nidulus: Etenim passer invenit sibi domum, et turtur nidum ubi ponat pullos suos . Vis audire qualis lectulus? Jacta cogitatus tuos implumes adhuc et infirmos in Domino, et ipse te enutriet, donec fortali collocari in lectulo? quis, inquam, dabit mihi istos pulvillos, et cervicalia hujuscemodi assui sub cubito et capite meo? Felix cervical, quod sibi sponsa supponit: Laeva ejus sub capite meo, et dextera illius amplexabitur me . Alterum jam possidet, alterum sibi pollicetur. Laevam tenet, sed dextram quaerit. Delectationes enim in dextra tua usque in
Abbreviated transcription (Latin):
lationẽ: ista amoris usum ioblectationẽ. ad hoc enim refert ⁊ qͥctis lectulũ. i no¬
cas latibulũ. ut qũe diligit uncõcusse recolat. i sucere sapiat: ⁊dulctt sentiat.
Ergo multo porior ĩ diligente qmͣ ĩudigente querendi ratio. qͣmuis uire diti po¬
sit ꝙ. scã q̾dam semꝑeget amor auaricia. Semꝑ enim ad secretioia exestuat. ⁊
q̃ tenet ñ reputans uolubili se raptat in anteriora rotatu nuttalis instar rote
sp̃uali leuitate ad suꝑiora toto conatii atcollit᷑. de t̾ra uic paululũ aliquid
attingens. deniq iin paulo nundũ se cõp̾hendisse arbitratur. s ip̃e ad ante¬
nora extentus qͣi rationał rota sequit᷑ quo illũ rapit sp̃s feruentis desiderii
Siquid̃ ⁊ cũ consũmau̾it homo tuno incipiet. In p̃senti qͦ sponsa dũ tenetꝰ
tulum. ñ hoc conterita ardentius requirit dilectũ. Ille illi lectulus: il

Expanded text:
lationem; ista ad amoris usum et oblectationem. Ad hoc enim refert et quietis lectulum, et nolationem; ista ad amoris usum et oblectationem. Ad hoc enim refert et quietis lectulum, et noctis latibulum, ut quem diligit, et inconcusse recolat, et sincere sapiat, et dulciter sentiat. Ergo multo potior in diligente quam in indigente quaerendi ratio: quamvis jure dici possit quod sancta quadam semper eget amor avaritia. Semper enim ad secretiora exaestuat, et quae tenet non reputans, volubili se raptat in anteriora rotatu; et vitalis instar rotae spirituali levitate ad superiora toto conatu attollitur, de terra vix paululum aliquid attingens. Denique et in Paulo nondum se comprehendisse arbitratur: sed ipse ad anteriora extensus, quasi rationalis rota sequitur, quo illum rapit spiritus ferventis desiderii . Siquidem et cum consummaverit homo, tunc incipiet . In praesenti quoque sponsa dum tenet lectulum, non hoc contenta, ardentius requirit dilectum. Ille illi lectulus: ille
Abbreviated transcription (Latin):
lectulus i nox. totũ pax iquies. ilatebre. Nunqͥt satis ẽ : fortasse satis: s laborã¬
ti. stam non satis amanti. Dulcis enim laboranti sõpnꝰ. amantis anxietas: illũ
dormire ñ sinit. sõpnolentiam excutit: uigilias inducit. Amor de quiete ip̃a
inquictior ueddit᷑. Qiue sccr cẽptatio. qͥescit eccupatio: quiescit afflictio: s qͥesc̾e
dilectio nestit. tnnc mag̃ uires eecet dulce incencliũ. i flãma uorax de latibilio
euadens uacuo lib̾uis euagatur in aĩo. alt̾us possidens: ⁊ auiduis depascẽs. Ex¬
casione accepta suũ nescit amor ñ ex̾cere negeciũ. Semꝑ enim quem amat
uel p̃sente eo seoblectat: uel absentem desid̾at. Indie inquit tribulatõis mes
d̾m̃ exquistu manĩb icis. Longo differentior querendli rõ nunc a sponsa ꝓpout̃.¬
Illã uero ñ impellit afflictio: s trahit affectio. Ille in psalmo q̃rit adu̾sus tribu¬

Expanded text:
lectulus et nox, totum pax et quies, et latebrae. 6. Numquid satis est? Fortassis satis, sed laboranlectulus et nox, totum pax et quies, et latebrae. 6. Numquid satis est? Fortassis satis, sed laboranti; nam non satis amanti. Dulcis enim laboranti somnus . Amantis anxietas illum dormire non sinit, somnolentiam excutit, vigilias inducit. Amor de quiete ipsa inquietior redditur. Quiescit tentatio, quiescit occupatio, quiescit afflictio, sed quiescere dilectio nescit. Tunc magis vires exercet dulce incendium, et flamma vorax de latibulis evadens vacuo liberius evagatur in animo, altius possidens, et avidius depascens. Occasione accepta suum nescit amor non exercere negotium. Semper enim quem amat, vel praesente eo se oblectat; vel absentem desiderat. In die, inquit, tribulationis meae Deum exquisivi manibus meis . Longe differentior quaerendi ratio nunc a sponsa proponiIllam non impellit afflictio, sed trahit affectio. Ille in psalmo quaerit adversus tribu
Abbreviated transcription (Latin):
me fr̃m qui i quieti a sollicitudine ⁊ qͣi ꝑditi u absconliti sunt añ multitudi¬
ne: hñtes in alt̾o lectulũ in altͥo noctis obcurũ. Quod̾amͦ cnim abscondit᷑ cuilib
qmlibet excelsa conu̾satio: uͥ in oqͣlem altitudinẽ tota se frm̃ num̾ositas attol¬
lit. Iuxta illam de saluatore ꝓpħiam. ambulant in tenebris: ⁊ ñ c̃ ers lumem
s humane laudis lum̃: ut liberiꝰ sꝑent in nõie dñi. ui̾nitant᷑ suꝑ d̾m suũ. Cͦ ꝑ¬
absconditꝰ ẽ uultus coꝵ. uñ nec reputauimꝰ cos. Imo qͥ se ip̃os intus ñ reputant.
qui somundi ad usus foris ũ aptãt. qͥ nec hominũ ab ore głam exoptant: sed
illami q̃ ex solo deo ẽ. Iuxta ꝙ. legit᷑. Ego głam meã ñ quero: Et quigłatur ĩ do¬
Non illum moidaces cure curõnolant: inqͥctudinũ ñ exasꝑant inuirie. d totã

Expanded text:
me fratrum, qui et quieti a sollicitudine, et quasi perditi et absconditi sunt in multitudime fratrum, qui et quieti a sollicitudine, et quasi perditi et absconditi sunt in multitudine, habentes in altero lectulum, in altero noctis obscurum. Quodam modo enim absconditur cujuslibet quamlibet excelsa conversatio, ubi in aequalem altitudinem tota se fratrum numerositas attollit, juxta illam de Salvatore prophetiam: Ambulant in tenebris, et non est eis lumen, sed humanae laudis lumen, ut liberius sperent in nomine Domini, et innitantur super Deum suum . absconditus est vultus eorum. Unde nec reputavimus eos, imo qui se ipsos intus non reputant; qui se mundi ad usus foris non aptant; qui nec hominum ab ore gloriam exoptant, sed illam quae ex solo Deo est, juxta quod legitur: Ego gloriam mean non quaero . Et, Qui gloriatur, in DoNon illum mordaces curae circumvolant, inquietudinum non exasperant injuriae; sed totum
Abbreviated transcription (Latin):
ad carnalis infirmitatẽ illocebre lectuli sensum deflect̾e uelis: nec erras nec
laboras sic assignando. Soliis enim sponse sub hoc intellectu lectulus ẽ: nec com
cebra. Non refittauit lectũ doloris nr̃i: s ñ se reclinauit usq ad sensũ dilectio¬
nis nr̃e. Ideo cũ istum designat: in lectulo meo dicit ñ cõmunit̾ in ñto. Alibi si¬
seħ ẽ s insuauisẽ. Non floridus. s horidus illi uidet᷑. Dura satis conditio. si uel so¬
lacorruptio foret: nunc uͦ ad infirmitatẽ acced̃ adu̾sitas. duplicatũ incõmodũ
lectulus ⁊ nox. infiriitas ⁊ adu̾sitas. s magna uis amoris ꝙͣ. neutra cõpescit. uec
illa ĩguatai nec ista illata. Nion enim uł lectulo tenet᷑ uel t̾retur nocte s in le¬
itulo suo ꝑ noctes querit qũe dilig̃ auima ei. Claustraliũ uidet᷑ uox ista. maxi¬

Expanded text:
ad carnalis infirmitatis illecebras lectuli sensum deflectere velis; nec erras, nec ad carnalis infirmitatis illecebras lectuli sensum deflectere velis; nec erras, nec laboras sic assignando. Solius enim sponsae sub hoc intellectu lectulus est, nec comcebra. Non refutavit lectum doloris nostri, sed non se reclinavit usque ad sensum delectationis nostrae. Ideo cum istum designat, in lectulo meo dicit; non communiter, In nostro. Alibi sihic est, sed insuavis est: non floridus, sed horridus illi videtur. Dura satis conditio, si vel sola corruptio foret: nunc vero ad infirmitatem accedit adversitas, duplicatum incommodum, lectulus et nox, infirmitas et adversitas. Sed magna vis amoris, quam neutra compescit, nec illa innata, nec ista illata. Non enim vel lectulo tenetur, vel terretur nocte, sed in lectulo suo et per noctes quaerit quem diligit anima ejus. Claustralium videtur vox ista maxi
Abbreviated transcription (Latin):
cum incipit oblectari in sponso. forte ⁊ ẽaliqͥs ꝓpͥus sponsi. qñ sui oblita penitꝰ.
u se exuta: tota tͣnsit in ip̃m. ⁊ qͣi induit᷑ ip̃o dilecta ip̃iuis. In lectulo suo uec efflu¬
it extra se: necturbatur in se. In lectulo cõmuni affluunt illi delicie q̃dam de p̃sentia
sponsi. In illo qͣi solus ẽ sponsi amoris exagitata incendio. ebullit i excrescit effu¬
sa. ueffluens. tota tranffundit᷑ in ip̃m. i insmulem absorbet᷑ q̃litatẽ. In pͥmo peneᷤ
se ẽ. In scd̾o penes illam sponsꝰ. In t̾cio penitus ẽ ip̃a penes ip̃m. ⁊ si dici pot̃: ñ ẽ nisi
ip̃e. In pͥmo querit. In scd̾o adheret. int̾cio unit᷑ illi. In pͥmo tͣnquillitatẽ ꝓpͥam poᷤ¬
sidet. In scd̾o qͣndam meretur cõmunionẽ cũ dilecto. int̾cio assumit᷑ u absoibetur
qͣndam carritatis igr̃e unitatẽ. Melior ħ lectulus t̾tius qͣm scd̃s: qͣnto ex
c̃unitas qm̃ cõmunitas. Bomis tñ pͥmus ꝑ quẽ ad istos ꝑatur accessus. Quodsi

Expanded text:
m incipit oblectari in sponso. Forte est et aliquis proprius sponsi, quando sui oblita penitus, et se exuta tota transit in ipsum, et quasi induitur ipso dilecta ipsius. In lectulo suo nec effluit extra se, nec turbatur in se. In lectulo communi affluunt illi deliciae quaedam de praesentia sponsi. In illo qui solius est, sponsi amoris exagitata incendio ebullit, et excrescit effusa et effluens. Tota transfunditur in ipsum, et in similem absorbetur qualitatem. In primo penes se est: in secundo penes illam sponsus: in tertio penitus est ipsa penes ipsum, et, si dici potest, non est nisi ipse. In primo quaerit: in secundo adhaeret: in tertio unitur illi. In primo tranquillitatem propriam possidet: in secundo quamdam meretur communitatem cum dilecto: in tertio assumitur et absorbetur in quamdam charitatis et gratiae unitatem. Melior hic lectulus tertius quam secundus, quanto exunitas quam communitas. Bonus tamen primus, per quem ad istos paratur accessus. 5. Quod si
Abbreviated transcription (Latin):
cernere. Nontñ aliud qm ꝙ fide concipit conspit̾e conatur. Et si ñd̾ iud̾e sincere pot.
suꝑͣ fidem conat᷑. fidentũ nititur: fide cohibetur. In pͥmo deuotaẽ. In scdõ pru¬
deuns: in t̾cio sobria. Et ut sic dicam. fides tenet. tuetur rõ. intelligentia ĩtuet᷑.
Uonꝰ iste curuitꝰ inqͦ mens r̃õnis ductu ꝑuestigando ꝓced̾. s a fide ñ recedit. In¬
strusta a fide: ⁊ restricta ad fidẽ. Erronea plane si ñ tucta referat ad eiꝰ examen: i
ittũ rõnis incessũ ad fidei maturttatẽ castiget. Bonꝰcutuitꝰ uͥ uisticia dei reue¬
latur oxfide infidem. Sonꝰ arcuitꝰ uͥquis tranfformat᷑ a claritate in cdaritatẽ

Expanded text:
cernere: non tamen aliud, quam quod fide concipit, conspicere conatur. Et si nondum sincere videre pocernere: non tamen aliud, quam quod fide concipit, conspicere conatur. Et si nondum sincere videre posupra fidem conatur, fide tamen nititur, fide cohibetur. In primo devota est; in secundo prudens; in tertio sobria: et, ut sic dicam, fides tenet, tuetur ratio, intelligentia intuetur. Bonus iste circuitus, in quo mens rationis ductu pervestigando procedit, sed a fide non recedit, instructa a fide, et restricta ad fidem. Erronea plane, si non cuncta ad ejus referat examen, et citum rationis incessum ad fidei maturitatem castiget. Bonus circuitus, ubi justitia Dei revelatur ex fide in fidem. Bonus circuitus, ubi quis transformatur a claritate i
Abbreviated transcription (Latin):
tm̃ fomitẽ querit. Bonis quid̃ rõnis curuitꝰ. s qñ se rõ ip̃a intra fidei regulas
cõtinet: ⁊ eiꝰ t̾minos ñ excedit. dofide ad fidem: uel de fide ad intelligẽtiam ꝑtĩgẽs.
Intelligentia quid̃ isi fidem gecedit. ñ tñ alid̃ contuet᷑ qm̃ .q. fide conttͥniet᷑. In itelli
gentia qͣ. in fide ñ cͥcitudo maior inest. s serenitas. Neutra uel errat uel heret. ubi
uel error uel hesitatio ẽ: intelligentia ñ ẽ. uͥ hesitatio ẽ. fides ñ ẽ. Et si fides ad mitte
posse uidet᷑ errorẽ. ñ ẽ u̾a nec catholica fides: s erronea crudelitas. fides ut sic dicam
u̾itatem tectam tenet possidet: intelligentia reuelatã ⁊ nudam cõtuet᷑ rõ coneit
reuelare. Ratio uit̾ fidem intelligentiã ꝙ discurrens ad illam se eugit: s ista se regit.
Ratõ plus aliqͥd qũã cred̾e nult. Cind aliud: Conspicere. alind ẽ tred̾. aliud est

Expanded text:
tantum fomitem quaerit. Bonus quidem rationis circuitus: sed quando ratio ipsa intra fidei regulas se tantum fomitem quaerit. Bonus quidem rationis circuitus: sed quando ratio ipsa intra fidei regulas se continet, et ejus terminos non excedit, de fide ad fidem, vel de fide ad intelligentiam pertingens. Intelligentia quidem, etsi fidem excedit, non tamen aliud contuetur quam quod fide conterrat, vel haeret. Ubi vel error vel haesitatio est, intelligentia non est: ubi haesitatio est, fides non est. Et si fides admittere posse videtur errorem, non est vera nec catholica fides, sed erronea credulitas. Fides, ut sic dicam, veritatem rectam tenet et possidet; intelligentia revelatam et nudam contuetur; ratio conatur revelare. Ratio inter fidem intelligentiamque discurrens, ad illam se erigit, sed ista se regit. Ratio plus aliquid quam credere vult. Quid aliud? Conspicere. Aliud est credere, aliud est
Abbreviated transcription (Latin):
sumꝰ iup̃is tt̾ato sꝑamus. Ego loca ista ñ corꝑalia s sp̃ualia credid̾im. oportu¬
na ad anime ex̾citatõem sp̃ualem. ꝓpt̾ea in his accipiamꝰ ec̾citum cͥcuitum
Circuitus iste aut recordationis est: aut inuestigatõnis. sucuit onim qͥ nel
ta recolit. uel ex ip̃is notis collig̃ q̃ui ñd̃ sunt nota. Cirtuit qͦ dãmꝰ qui ne
dat᷑: uel ꝑscrutatur noua. sircuitꝰ qͥdam ẽ cũ ea q̃ iam fide ⁊ intelligentia te¬
nemꝰ: ordiue retractamis. Cituitꝰ qͥdam ẽ cũ exhis q̃ iam tenemꝰ ad eccultiora tõ¬
dimus ⁊i penetͣmus. Cutuitꝰ ille oblectationis ẽ: iste rõnis. Iire amicabilior ẽ: iste
acutior. Et qmuis ille curnitꝰ mag̃ accõmodettꝰi sponse indeat᷑. neutrũ tñ illi ne¬
gabimꝰ. Siue enĩ nota icõꝑta reuiixit. siue inuestigat noua: in om̃ib amoris

Expanded text:
sumus in ipsis, iterato speramus. Ego loca ista non corporalia, sed spiritualia crediderim, opportusumus in ipsis, iterato speramus. Ego loca ista non corporalia, sed spiritualia crediderim, opportuna ad animae exercitationem spiritualem; propterea in his accipiamus circuitum. 2. Circuitus iste aut recordationis est, aut investigationis. Circuit enim qui vel nota recolit, vel ex ipsis notis colligit quae nondum sunt nota. Circuit quodammodo qui nota recordatur, vel perscrutatur nova. Circuitus quidam est, cum ea quae jam fide et intelligentia tenemus, ordine retractamus. Circuitus quidam est, cum ex his quae jam tenemus, ad occultiora tendimus et penetramus. Circuitus ille oblectationis est, iste rationis. Ille amicabilior, iste acutior. Et quamvis ille circuitus magis accommodatus sponsae videatur, neutrum tamen illi negabimus. Sive enim nota et comperta revisit, sive investigat nova, in omnibus amoris
Abbreviated transcription (Latin):
tr. sĩ cnagat᷑ tñ. ñ exced̾ t̾minos ciuitatis. ñ loca q̃ dilectus ꝑambula¬
te solet Inxuruitu ambulat: s intꝰ ambulat ꝑ uicos. ⁊i plateas ciuitatis.
Sapĩa enim inhiis uizs li ostend̾ hilarit: ⁊ in plateis dat nocẽ suiã. Ideo in
istis arcuit. qi nouit uͭ soleat illi uberide occursus eẽ dilecti. ẜ nrriubo inquit
q̃ ram ꝑ uicos. ⁊ plateas. Frequens tͥ ofelix anima ẽ talis cucuitꝰ. ⁊ accessus
fanubaris. ⁊ nota tͥ sunt om̃ia ciuitatis huiꝰ. cirauitꝰ ⁊ recessus intuni an¬
beatũ hunc expeditam te sentis cutuitũ. Ideo ñ cunctanti s confidenti sim¬
lis dicit. sirciuibo ciutatẽ. Et qnͣtum putatis frẽs qͣntum solacii confert in¬
mse interim. ⁊ crebro conterere gressu loca inquib stare solebant pedes eiꝰ
quem diligit: Nescio quo pacto loca in quib aliquid bom exꝑti sumꝰ. exp̃ssuᷤ
id ip̃m ĩ pͥmunt memorie.  ex cdine añ m̃tis depingunt ecd̃os. iq. iam exꝑti

Expanded text:
t, non evagatur tamen, non excedit terminos civitatis, non loca quae dilectus perambulare solet. In circuitu ambulat, sed intus ambulat per vicos et plateas civitatis. Sapientia enim in his viis se ostendit hilariter, et in plateis dat vocem suam. Ideo in istis circuit, quia novit ubi soleat illi uberior occursus esse dilecti. Circuibo, inquit, quaerens per vicos et plateas. Frequens tibi est, o felix anima, talis circuitus, et accessus familiaris, et nota sunt tibi omnia civitatis hujus, circuitus et recessus intimi, anbeatum hunc expeditam te sentis circuitum. Ideo non cunctanti, sed confidenti similis dicit: Circuibo civitatem. Et quantum putatis, fratres, quantum solatii confert invisere interim et crebro conterere 11 gressu loca in quibus stare solebant pedes ejus quem diligit? Nescio quo pacto loca, in quibus aliquid boni experti sumus, expressius id ipsum imprimunt memoriae, et ex ordine ante mentis depingunt oculos, et quod jam experti
Abbreviated transcription (Latin):
s sit deus cordis mei ⁊ pars mea dcͥs uiet̾num. Si hanc ꝑtem ꝑdid̾o: in anis ⁊ uacua
remanebo. q̃i t̾ra siciens. ⁊ quasi uas ꝑditum. assume assume qui ebrius es siti¬
entem. i uacuo uasi tue plenitudinis portionẽ infunde. Quid parcis torrenti
illi ub̾tatis tue: heu me qm raptĩ transit torrens iste nr̃is in conuallib. Cito
quid̃ transit. s trahunt me pꝰse intt̾num desid̾ium ĩꝑtite delicie. delicie abeũt.
s desid̾ium relunqunt. Ille excurrũt: ⁊ istd̃ excruciat. Qũato sunt eñi p̃rogata
mora tali torq̃ro animã. ⁊ depenis diligentis. i querentiste ridire : Si maiestaᷤ
te abducit. mĩa inclinet. Si teñ indulges dilecte: miserero uel afflicte. Afflicta
sum ihumiliata nunis. agemitu cordis mei mecũ illd̾ iugiens ñ mueni illũ.
u̾minc multitudo uscerũ tuoꝵ ⁊ miseratõnũ tuarũ : du u nimis di con

Expanded text:
sed sit Deus cordis mei, et pars mea Deus in aeternum . Si hanc partem perdidero, inanis et vacua sed sit Deus cordis mei, et pars mea Deus in aeternum . Si hanc partem perdidero, inanis et vacua remanebo, quasi terra sitiens, et quasi vas perditum. Assume, assume, qui ebrius es, sitientem, et vacuo vasi tuae plenitudinis 9 portionem infunde. Quid parcis torrenti illi ubertatis tuae? Heu me! quam raptim transit torrens iste nostris in convallibus! Cito quidem transit, sed trahunt me post se in aeternum desiderium impartitae deliciae. Deliciae abeunt, sed desiderium relinquunt. Illae excurrunt, et istud excruciat. Quanto sunt enim praerogata iseram mora tali torquere animam, et de poenis diligentis et quaerentis te ridere? Si majestas te abducit, misericordia inclinet. Si te non indulges dilectae, miserere vel afflictae. Afflicta sum et humiliata nimis, et a gemitu cordis mei mecum illud rugiens: Non inveni illum. Ubi nunc multitudo viscerum tuorum et miserationum tuarum? Diu et nimis d
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ u ꝓfugus. Ego quidẽ uaga ñ ita ⁊ꝓfuga: magis enim q̃rens qmͣ fugicus. Et il
litentusicquart fuga plus cõpetit. an ñ uaga que de lectuli angustiis tͣnseo
ad ambitũ urbis. discurrẽs ꝑ plateas ꝑ uicos ꝑ ugiles. Qui adheret dño iriꝰ
lut unuio. ⁊ ad me dimidiata redii. nam tota ate ñ discessi. desiderio enim
inteferor: s a p̃sentia differor. habẽo aliqd̃ in desiderio solacium: s totã illud
abscond̾ ⁊ absorbet dedilatione supliciũ. Quo pacto ñ absconclit̾ õt̃ solacdium
qmͣdui abscondis faciem tuam ame: Deniq sicut ait ꝓph̃a consolatio abscõ¬
dita ẽ ab ocłis: qi facta ẽ int̾ dilectos diuisio. s mͥ absconilita ẽ
fuerat hec unio indulta. Tu enim bonoꝵ meoꝵ ñ eges. Bona enim mea:
dona tua sunt. Ideo mͥ incõbit desolatio: dũ ate seꝑari contingit. Tu uirtus
uin: ut dereliquo inme neo carnalis affectus. nec cordis mei sensus respiret.

Expanded text:
et profugus. Ego quidem non ita vaga et profuga: magis enim quaerens quam fugiens; et, ut licentius loquar, tibi fuga plus competit. Annon vaga, quae de lectuli angustiis transeo ad ambitum urbis, discurrens per plateas, per vicos, per vigiles? Qui adhaeret Domino, u haec identitas, dissiliit unio, et ad me dimidiata redii? Nam tota a te non discessi. Desiderio enim in te feror, sed a praesentia differor: habeo aliquod in desiderio solatium, sed totum illud abscondit et absorbet de dilatione supplicium. Quo pacto non absconditur omne solatium, andiu abscondis faciem tuam a me? Denique, sicut ait propheta, Consolatio abscondita est ab oculis, quia facta est inter dilectos divisio Osfuerat haec unio indulta. Tu enim bonorum meorum non eges. Bona enim mea, dona tua sunt: ideo mihi incumbit desolatio, dum a te separari contingit. Tu virtus  mea et cor meum, ut de reliquo in me nec carnalis affectus nec cordis mei sensus respiret;
Abbreviated transcription (Latin):
nos: Ioseph de se male m̾itos fratres nuseratus: ñ pot̾at se contin̾e. s cõmota
sunt uiscera euis. ⁊ quis ec̃t blandeĩnotuit. Et quid̃ tem̾or eẽ solet ad grãm sp̃o¬
si pietas qmͣ fr̃ĩs. Tu mͥ plus qm ioseph. Tu enuim fr̃: tu sponsus. Quis dabit
mͥ te frẽm meũ: Ego me totam ad q̃ rendũ ĩpendo. ⁊tu me suspendis sponsus.
ishũilitas. qmͣ amor ⁊i maiestas. Paululũ marestatis obliuiscere: ut mĩe
recorderis. In te om̃e desid̾ium meũ. ttquid ñ añ te⁊ ut qͥd abscondit᷑ ẽ a te
gemitus m̃s qͥ totus ẽ ꝓte:. dissimulas .i differs. ⁊ au̾tis faciem tuam ame ⁊ fc̃a
sũ conturbata. ꝓpt̾ea queror. ⁊ causor iclamito: ñ inueni illũ. felix cõdi¬

Expanded text:
miseratus fratres, non poterat se continere: sed commota sunt viscera ejus, et quis esset, blande innotuit . Et quidem tenerior esse solet ad gratiam sponsi pietas, quam fratris. Tu mihi plus quam Joseph. Tu enim frater; tu sponsus. Quis dabit mihi te fratrem meum? Ego me totam ad quaerendum impendo, et tu me suspendis, sponsus et humilitas, quam amor et majestas. Paululum majestatis obliviscere, ut misericordiae recorderis. In te omne desiderium meum. Utquid non ante te? utquid absconditus est a te gemitus meus, qui totus est pro te? Dissimulas et differs, et avertis faciem tuam a me, et facta sum conturbata. P
Abbreviated transcription (Latin):
bont conscĩt ausũ amisit. ⁊ inuentũ se dolurt i qui mag̃ q̃rere debueiat. Qui
ficte dilig̃ fugit cõspectum tuũ : q̃ iͦ sponsa ẽ ⁊ caritatis dotata mun̾e. ⁊̃ fugitantẽ
insectatur. Quoibis bone ih̃u a facie uehem̃tis desid̾ iz e Si ascentłis in celũ illic es:
si destend̾is in infernũ ades. u̾ꝙ tescquit᷑ cunosa scritatx. ⁊ ꝑsingulos oꝑm¬

Expanded text:
bonae conscientiae ausum amisit , et inventum se doluit, qui magis quaerere debuerat. Qui bonae conscientiae ausum amisit , et inventum se doluit, qui magis quaerere debuerat. Qui ficte diligit, fugit conspectum tuum: quae vero sponsa est et charitatis dotata munere, etiam fugitantem insectatur. Quo ibis, bone Jesu, a facie vehementis desiderii? Si ascenderis in coelum, illic est: si descenderis in infernum, ades
Abbreviated transcription (Latin):
tarus ad eũ qui incelis ẽ patrem. S nimis exslẽ ⁊i macilentã sp̃e reposuerat mn
sinusuo. m̾cẽnariam cõdicionem patrẽ rogatutꝰ. Modeste quid̾ ꝓ m̾itis. s de
patͥne miserationis copia. hũait̾ nimis ⁊ miuriose sentiens uͥe fameliti dans
inquat n uadam ato patrem meũ. Iste de q̃rondo nil mouetur patre. tña de
ta ẽ ⁊ ꝑata cunctis indulgentia. Delicie uͦ fugaces i recondite ulatibulis gau¬
dentes: ideo ille dicit surgam ⁊ uadã. illa uͭ surgam iq̃ram. deniq upat̾ occrit
penitenti: sponsus subducit diligenti. Miscd̾ia sui ꝓfusior ẽ: delectatio pau¬
mtttit te paulus que suisũ sunt q̃rere. nͥ priꝰ resurrex̾is. Non potes q̃ sursum
qͦdam dulcedinis. ⁊ exꝑrentie gustu ꝑsentire illa : Ideo cuncta ꝑlustrat ⁊
scritatur: ut ꝙ. amat alicubi degustet. Surgam inquit ututubo ciuitatẽ.
ram ꝑ uicos ii plateas qũe diligit anima mea. Mustt̃ dͥ fiducie sc̃s ami¬

Expanded text:
turus ad eum, qui in coelis est, Patrem. Sed nimis exilem et macilentam spem reposuerat in sinu suo, mercenariam conditionem patrem rogaturus. Modeste quidem pro meritis, sed de paternae miserationis copia humiliter nimis et injuriose sentiens, vere famelici dans inquit, et vadam ad patrem meum. Iste de quaerendo nil movetur patre, tantum de ta est et parata cunctis indulgentia: deliciae vero fugaces et reconditae, et latibulis gaudentes. Ideo ille dicit: Surgam et vadam. Illa vero: Surgam et quaeram. Denique et pater occurrit poenitenti, sponsus se subducit diligenti. Misericordia sui profusior est, delectatio pargam. Non permittit te Paulus quae sursum sunt quaerere, nisi prius resurrexeris . Non potes quae sursum quodam dulcedinis et experientiae gustu persentire illa? Ideo cuncta perlustrat et scrutatur, ut quod amat, alicubi degustet. Surgam, inquit, et circuibo civitatem, quaeram per vicos et plateas, quem diligit anima mea. Multum sibi fiduciae sanctus am
Abbreviated transcription (Latin):
s ñ capit amor impactens. de dilatõe solatium. Scio mͥ repositũ temꝑe suo: s
de fugicis tarditate temꝑis amor causat᷑. Tu differs: ẜ ego quid̾ diucuis ñ fero.
s surgam ⁊ curuibo ciuitatẽ. Contempno lectulũ. ⁊ iniciũ sermonis decelinquo.
ut ad ꝑfectiora ferar. Nam isi sponsa sim. ⁊ ꝑfecta ꝓ regule modulo humane. ĩi¬
cium tm̃ accepisse me reputo: ad qd̃ restat respiciens. Surgam ⁊ cirtuibo auitatẽ
q̃ram ꝑuicos ⁊ plateas. Ihu bone qͥdẽ ꝙ. alicubi ñ iueniris qͥ uͥꝙ cred̾is: Multe¬

Expanded text:
sed non capit amor impatiens de dispensatione solatium. Scio mihi repositum tempore suo: sed sed non capit amor impatiens de dispensatione solatium. Scio mihi repositum tempore suo: sed de fugacis tarditate temporis amor causatur. Tu differs: ego quidem diutius non fero, sed surgam et circuibo civitatem. Contemno lectulum, et initium sermonis derelinquo, ut ad perfectiora ferar. 4. Nam etsi sponsa sum et perfecta pro regulae modulo humanae, initium tantum accepisse me reputo, ad quod restat respiciens: Surgam, et circuibo civitatem, quaeram per vicos et plateas . Jesu bone, quid est quod alicubi non inveniris, qui ubi
Abbreviated transcription (Latin):
s nond̾ ad me cõnenio eiꝰ. amara quid̃ amanti cũmutatio: ictirco ꝓ uice uo¬
cem cõmuto ñ inuem illũ. Om̃ia tempꝰ hñt. ⁊ sius spaciis uniu̾sa sũb soletͣnꝰ¬
currunt. Qñ erit ut cũ sole ꝑmaneant. ⁊ añ mutabilitatẽ lune. ut in et̾nita¬
tẽ stent. ⁊ ñ tͣnscurrant cũ temꝑe: Nunc uͦ om̃ĩa tempꝰ hñt. ⁊ hñt f¬
suũ tempꝰ tt̾aitas ip̃a. dũr eium ⁊ temꝑa et̾na. Et̾na ergo insc et̾ua sunt. s
nob̾ ꝑata sunt temꝑesuo. Om̃ia tempꝰ hñt. tempꝰ amplectendi. ⁊ tempꝰ ab ã¬
plexu longe fieri. Qrd̃ gͦ erit aptum mag̃ qmͣ nox amplectendi tempꝰ: Immo
quis eret aptior ad ãplectendũ uellectulo losꝰ uel nocte tempꝰ: In pace locus tuuis.
nõ quictis tempꝰ ipacis tͥ ꝑaui in corde meo lectulũ. ueniat dilectꝰ m̃s. ueni¬
at delectatio mea. ⁊ requiescat incubili suo. Tn forsan dispensatorie differs.

Expanded text:
nti commutatio. Idcirco pro vice vocem commuto: Non inveni illum. Omnia tempus habent, et suis spatiis universa sub sole transcurrunt. Quando erit ut cum sole permaneant, et ante mutabilitatem lunae, ut in aeternitate stent, et non transcurrant cum tempore? Nunc vero omnia tempus habent, et rgo in se aeterna sunt, sed nobis parata sunt tempore suo. Omnia tempus habent: tempus amplectendi, et tempus ab amplexu longe fieri . Quod ergo erit aptum magis, quam nox, amplectendi tempus? imo quis erit aptior ad amplectendum, vel lectulo locus, vel nocte tempus? In pace locus tuus: et ideo quietis tempus; et pacis tibi paravi in corde meo lectulum. Veniat dilectus meus, veniat delectatio mea, et requiescat in cubili suo. Tu forsan dispensatorie differs:
Abbreviated transcription (Latin):
q inuitat᷑ ut ueniat. i ꝑflet ortulũ sponsi. Ille penã ht̃: ħ ꝑfiua gaudia.
Ille nuuax ẽ: ħ blandiciis deliciis q manãs. Rogabo inqͥt patrẽ meũ: ⁊ aliũ
ꝑaclitũ dabit uob̃. Hoc ẽ anstrũ inuitare. et dic̾e ut ueniat iꝑslet ortũ
suũ. ꝑfla ortum meũ ifluent aromata eiꝰ. Qdam fructꝰ nͥ p̃ssi roactiq liqͦ¬
rẽñ fundc̃. fiuctꝰ aũ qͥ sut̃ ĩ orto tam delicate depicto p̾ssionẽ ñ expectãt. cogi
nesciuut. s austͦ ꝑflati: fluunt ultͦ. Intuemini mundi sap̃iam. nonne
uiolent̾ exp̾ssa uidet᷑. ⁊ longe elaborata tam ex̾cicio qͣ studio : at in nr̃e ac¬
torib philosophie. ⁊ uelox iuehemens sap̃ie ꝓrupit abyssus. uultis ue¬
locitatẽ audire: Cum stet̾itis añ reges ⁊ p̾sides nolite p̾meditari. dabitur

Expanded text:
que invitatur, ut veniat et perflet hortulum sponsi. Ille poenam habet, hic proflua gaudia. Ille minax est, hic blandimentis deliciisque manans. Rogabo, inquit, Patrem meum, et alium Paracletum dabit vobis : hoc est austrum invitare, et dicere ut veniat, et perflet hortum suum. Perfla hortum meum, et fluent aromata ejus. Quidam fructus, nisi pressi coactique, liquorem non fundunt. Fructus autem qui sunt in horto tam delicate depicto, pressionem non exspectant: cogi nesciunt, sed austro perflante fluunt ultro. Intuemini mundi sapientiam. Nonne violenter expressa videtur, et longo elaborata tam exercitio quam studio? At in nostrae auctoribus philosophiae, et velox et vehemens sapientiae prorupit abyssus. Vultis velocitatem audire? Cum steteritis ante reges et praesides, nolite praemeditari; 132 dabitur
Abbreviated transcription (Latin):
stꝰ resoluat. Sirĩgat ille lascuuã. hic animũ in gaudia ꝓflua laxet. Ii
latꝰ iinfusus. foris continentie pruiia. ⁊ intꝰ replecio iusticie. Bene
to fiat. qñ ext̾iora gelido qͦdam continentie sp̃u reddẽt ligent:¬
ra rigant᷑ ꝓfluis gaudiis. Et ut aust̾ flatũ ad int̾iora deflectas: ꝑfla ĩ¬
quit. Qui ꝑflat in ĩtimis flat. ⁊ ĩpenetrale nicħ ẽ illi. Sp̃c iste sũbtilis
õ: acutꝰ. ⁊ mobił. ꝑflans ñ inflans. Sc̃ia inflat. caritas ꝑfiat. Carctas
utt̾ior ẽ ꝙͣ. scĩa: i ad secretiora ꝑtingit. Om̃ĩa uit̾iora ꝑflat sp̃s qͥ scru¬
fluuiit utilit. Meditatc̃es c̃ones. suspiria. singult᷑. latͥme. ip̃a colloqͥa
omnia uelut aromata fluunt: que de caritate ducũt originẽ. Om̃ia

Expanded text:
ster resolvat. Stringat ille lasciviam, hic animum in gaudia proflua laxet. Illlatus et infusus. Foris continentiae pruina, intus repletio justitiae. Bene uterque flat, quando exteriora gelido quodam continentiae spiritu rigentra rigantur profluis gaudiis. 6. Et ut austri flatum ad interiora deflectas Perfla, inquit. Qui perflat, in intimis flat, et impenetrabile nihil est illi: spiritus iste subtilis est, acutus, et mobilis, perflans non inflans. Scientia inflat : charitas perflat. Charitas interior est quam scientia, et ad secretiora pertingit. Omnia interiora utiliter fluunt, meditationes, orationes, suspiria, singultus, lacrymae, ipsa colloquia. Omnia velut aromata fluunt, quae de charitate ducunt originem. Omnia
Abbreviated transcription (Latin):
lominus q̃dan passio inuidendo. Sici in animo dr̃ uitellectꝰ. ⁊ poten¬
cia nat᷑ał ad intelligendũ. ⁊ usus potentie. In arbitͥo simiłr ħ occurete
distinctio. ut uno sub nõĩe. ⁊ aptitudo intelligat᷑. ⁊ act. ut᷑biq arbi
tas mala eo ip̃o ꝙ. uolũtas: s seruit eo ip̃o ꝙ mala. Om̃is enim qͥ fac̃
pcc̃m seruus ẽ pcci. Pc̃cm enim q̃. occupat stͥugit. ⁊ligat. captiuat¬

Expanded text:
ominus quaedam passio in videndo. Sic et in animo dicitur intellectus et potentia naturalis ad intelligendum, et usus potentiae. In arbitrio similiter haec occurrit distinctio, ut uno sub nomine et aptitudo intelligatur et actus. Utrobiquetas mala eo ipso quod voluntas: sed servilis eo ipso quod mala. Omnis enim qui facit peccatum, servus est peccati Peccatum enim q
Abbreviated transcription (Latin):
auose. Illa lib̾tas semꝑ ĩ uoluntate ẽ: ista ñ sic. Semꝑ enim lib̾e uolumꝰ.
affectuo se ñ semꝑ. affectꝰ ad lib̾tatẽ ñ spectãt arbitrii. Nectñ plane lib̾a
ẽ bone uoluntatis lib̾tas. si affectuosa ñsũit. S cũ aust̾ͥ afflau̾it: statim
affectões aromatice fluerit. Nori p̾munt ut ꝯpͥmant᷑. lib̾e fluunt. uolũ¬
tatẽ scãm frequert̾ tediui qd̾dam ⁊ tͥsticia comitat᷑. s affectiones dul¬
u aliis ꝓfliunt. aromatici utͥꝙ sunt. intꝰ affectꝰ. ⁊ foris affat᷑. Ad ista pot̾
asprrare lib̾tas arbitrii: s de arbirii lib̾tate ñ pendẽt. Sicut affectiones
p̃ue cõtrabonã uolũtatẽ sepe st̃. sic bone cũ assunt. ⁊ si cũ ip̃a sint exea
orẽ efficiunt s de eiꝰ lib̾tate ñ fluut. fluunt ã cũ aust̾ ꝑflau̾it. Odulcis
tatis uerna teꝑies arridet in ortis. Et u̾ua temꝑies. ⁊ autũpuał ub̃tas.
Nam in fluxu aromatũ fiustuũ siguat᷑ matitas. Ecce qm bonũ ⁊ qm̃

Expanded text:
ctuose. Illa libertas semper in voluntate est, ista non sic. Semper enim libere volumus, affectuose non semper. Affectus ad libertatem non-spectant arbitrii. Nec tamen plane libera est bonae voluntatis libertas, si affectuosa non fuerit; sed cum auster afflaverit, statim affectiones aromaticae fluent. Non premuntur ut exprimantur; libere fluunt. Voluntatem sanctam frequenter taedium quoddam et tristitia comitatur; sed affectiones dulet aliis profluunt. Aromatici utrique sunt intus affectus; et foris affatus. Ad ista potest aspirare libertas arbitrii, sed de arbitrii libertate non pendent. Sicut affectiones malae contra bonam voluntatem saepe sunt, sic bonae, cum adsunt, etsi cum ipsa sunt, ex ea orem efficiunt, sed ex ejus libertate non fluunt. Fluunt autem cum auster perflaverit. O dulcis tatis verna temperies arridet in hortis, et nova temperies, et autumnalis ubertas! Nam in fluxu aromatum, fructuum signatur maturitas. Ecce quam bonum, et quam
Abbreviated transcription (Latin):
p̃cipius electisq aromatib rara flux̾unt in ea. Ip̃o dre pentecostes qñ sp̃s
uehemens flauit ab austro: tot homiliũ milia. u̾itate. t̾ibo. uita. spũa¬
lit ꝓflux̾unt. Non cos rei familiaris cura ꝑst̾rytt. de reliqͦ. lib̾a qͥd ab
hoc aquilone satis duro largius ꝓfluunt incontẽplatõe ⁊ amore deu¬

Expanded text:
praecipuis electisque aromatibus rara fluxerunt in ea. Ideo die Pentecostes, quando Spiritus praecipuis electisque aromatibus rara fluxerunt in ea. Ideo die Pentecostes, quando Spiritus vehemens flavit ab austro, tot hominum millia veritate, verbo, vita spiritualiter profluxerunt . Non eos rei familiaris cura constrinxerat de reliquo. 2. Libera quidem ab hoc aquilone satis duro, corda largius profluunt in contemplatione e
Abbreviated transcription (Latin):
nͥ ⁊ ip̃e tigore gelido constͥngit affectꝰ: ab altenis dñe ꝑce sponse tue. Quid
mag̃ alienũ ab ea ꝙͣ. timor qͥ ñ ẽ in caritate. cũ ip̃a tota sit in caritate :
Ille seruuł ẽ: illa in lib̾tatẽ uocat᷑. uidistis fr̃es hesterno uirũ meticulo¬
se inced̾e. ut institutionis pͥma subiret elem̃ta. Qmͣ memorante ⁊i qͣm nu¬
tante ꝓposito discipline rudim̃tis se passus ẽ insigniri. et bñ nostis dũ
adhuc scł̃aris erat ꝙͣ. largos elemosinarũ riuulos manꝰ eiꝰ fundebant.
Quid erat cause nͥ q. ñtem eiꝰ in hac ꝑte timoris ꝑstriux̾at aqͥlo: Aust̃
scilicet illam exꝑte afflauit s ũ ꝑflauit. Ideo elemosinarũ ꝓonpte ꝓ¬
fudit aromata. s abrenũtiatõis p̃ciosissimꝰ ille aromatitꝰ q liquor p̃
multos conatꝰ iux tand̾̃ ab eiꝰ aĩo tenuit̾ expͥmi potuit. Plane simił erat
ius tͥstis: abscessit tñ. uidetis timoris aqͥlouẽ flantẽ sub lege. Ideo q de

Expanded text:
ctus? Ab alienis parce, Domine, sponsae tuae. Quid magis alienum ab ea, quam timor qui non est in charitate, cum ipsa tota sit in charitate? Ille servilis est, illa in libertatem vocata. Vidistis, fratres, hesterno sermone virum meticulose incedere, ut institutionis prima subiret elementa; quam morante, et quam nutante proposito disciplinae rudimentis se passus est insigniri! Et bene nostis, dum adhuc saecularis erat, quam largos eleemosynarum rivulos manus ejus fundebant. Quid erat causae, nisi quod mentem ejus in hac parte timoris perstrinxerat aquilo? Auster scilicet illam ex parte afflavit, sed non perflavit; ideo eleemosynarum prompte profudit aromata. Sed abrenuntiationis pretiosissimus ille aromaticusque liquor post multos conatus vix tandem ab ejus animo teuniter exprimi potuit. Plane similis erat vis tristis, accessit tamen. Videte timoris aquilonem flantem sub lege: ideo de
Abbreviated transcription (Latin):
tentiã ad aliqͥd hr̃e. uilld̃ posse. Multa sicqͥd̃ ad q̃ nat᷑alit̾ potentes sumuᷤ.
ñ statĩ illa possumꝰ. uͥ cũ nata facultas aut infirmitate p̃pedit᷑. aut arte
usuq destituit᷑. freq̃nter adhorã ocłs uid̾e ñ pot̃. cũ tũ naturali ñ defictt᷑
potentia usus. Adest habit᷑ ⁊ abest usus. siat̾alit᷑ potens ẽ ude. s actu¬
alit̾ ñ pot̃. uic i nat᷑ał lib̾tas arbitrii. manet qͥd̾. s ĩpedita pcc̃o. i deoq

Expanded text:
et 133 illud posse. Multa siquidem ad quae naturaliter potentes sumus, non statim illa possumus, ubi connata facultas aut infirmitate praepeditur, aut arte usuque destituitur. Frequenter ad horam oculus videre non potest, cum tamen naturali non deficitur potentia visus: adest habitus, et abest usus. Naturaliter potens est videre, sed actualitor non potest. Sic et naturalis libertas arbitrari manet quidem, s
Abbreviated transcription (Latin):
mitte sp̃m tuũ: ⁊ renouabit᷑ antiqͣ lib̾tas. Renouabit᷑ ĩqm ñ recͤ¬
abit᷑. Nam ⁊ si oblitt̾ata ẽ: ablata tũ ñ ẽ. Manet q̃ creata ẽ. s mou̾e
se nequit. ad q. data ẽ. uiuit ñ uiget. Sic in freneticis ñ nuit᷑ inna¬
ta rõalitas. s in sic affectis ulls eiꝰ motꝰ existere ualet. sũ sũit curata gͣ¬
iiis passio: ñ reddit᷑ s resuscitat᷑ consopita rõ. Sic ⁊ concͤata homini
lib̾tas arbitrii. ñ ẽ penitꝰ uel ex parte ablata: s pc̃co ligata. Cadẽ ẽ
q̃ fc̃a ẽ: s ẽ alit̾ affecta. Et ut sic dicam ẽ lib̾tas ꝯditionis. lib̾tas disposi¬
scd̾a in habiu bene uł male constitute m̃tis. t̾cia inisu. Ideo nͥ fũit ap¬
tudo uat᷑ał ad utta ꝑ gram. nec habitꝰ nec actus uoluntatis ad
spectabit. Inualida ẽ arbitrii lib̾tas. ꝓpt̾ea uͥ arbitum succumbit afflet
aust̾. i statĩ aromata fuent. Non hc̃ gen̾osam hanc lib̾tatẽ uu̾e lib̾am

Expanded text:
renovabitur, inquam, non recreabitur. Nam etsi oblitterata est, ablata tamen non est. Manet quae creata est, sed movere se nequit ad quod est data; vivit, non viget. Sic et in phreneticis non minuitur innata rationalitas, sed in sic affectis nullus ejus motus existere valet. Cum fuerit urata gravis passio, non redditur, sed resuscitatur consopita ratio. Sic et concreata homini libertas arbitrii, non est penitus vel ex parte ablata, sed peccato ligata: eadem est quae facta est, sed est aliter affecta. Et, ut sic dicam, est libertas conditionis, est libertas disposisecunda, in habitu bene vel male constitutae mentis; tertia, in usu. Ideo nisi fuerit aptitudo naturalis adjuta per gratiam, nec habitus, nec actus voluntatis ad virtutem spectabit. Invalida est arbitrii libertas: propterea ubi arbitrium succumbit, afflet auster, et statim aromata fluent. Non habet generosam hanc libertatem et vere lib
Abbreviated transcription (Latin):
no in ortũ tuũ ĩpingit. sit᷑ ẽ eim ĩ lat̾ib aqͥlonis. Effice illũ nob̾ dñe dex¬
trũ: temꝑa illũ flatib austͥ. sooꝑabit᷑ enĩ nob̾ ĩ aqͥlo iubonũ. tue diledi¬
onis austro afflante. Siue uissus siue ꝑmissus surg̾e. aqͥlo tͥbulatõnis ñ
nos t̾reat. modicũ enĩ: ⁊ ꝯsolatõis aust̃ succodet. si ñ int̾cedat iut̾am uͥ eñi¬
puto tͥbulatõe : aliꝰ solet uos aqͥlo ꝑurg̾e. ab hoc nob̾ dñs aqͥlone parcit.
alios int̾ponens: qͥ scł̃aris tumultꝰ itͣbationis impulẽ freqũtes excipiant.
Ext̾ioꝵ uos cura gͣuuis nulla ꝑsfͥugit: qi de uire nlła contiug̃. Nec tñ ĩmu
nes uos sinit. Quos ext̾ioꝵ cura ñ ualet: utt̾ior afficit cedio. Bene cũ ilł
agit᷑ in hac ꝑte .q. ext̾iorib ñ patet. s nichominꝰ aqͥlonẽ ñ effugiũt: dũ
sͥ in ĩt̾iorib ñ placent. festiua pꝰ gaudia u̾tiuit infastidiũ. ⁊ hylarõ ñts

Expanded text:
no in hortum tuum impingit; situs est enim in lateribus aquilonis. Effice illum nobis, Domine, dextrum; tempera illum flatibus austri. Cooperatur enim nobis etiam aquilo in bonum tuae dilectionis, etiam austro afflante. Sive jussus, sive permissus surgere aquilo tribulationis, non nos terreat. Modicum enim et consolationis auster succedet, etsi non interim intercisputo tribulatione? Alius solet vos aquilo perurgere. Ab hoc vobis Deus aquilone parcit, alios interponens, qui saecularis tumultus et tribulationis impulsus frequentes excipiant. Exterior vos cura gravis nulla perstringit, quia de jure nulla contingit: nec tamen immunes esse vos sinit. Quos exterior cura non valet, interior afficit taedio. Bene cum illis agitur in hac parte, quod exterioribus non patent; sed nihilominus aquilonem non effugiunt, dum sibi in int
Abbreviated transcription (Latin):
uicio tũ qͦ rixat᷑. cu bellũ ĩ dicit t Qisuũ ñ c̃ fastidiũ: cũ qͦ fed̃ ñ ꝯtͣhit. mole¬
stũ patit᷑: ñ ꝓpiciat᷑ illi. Deniq ñ ip̃e animꝰ oc oꝑat᷑: s mag̃ aqͥlo incuiꝰ lat̾i¬
b habitat. Ideo detestat᷑ illd̾. eo ꝙ ad u̾sus uͥtutẽ eiꝰ molimina sentit. Qui
sentit ip̃e scit: qnto cũ tedio illd̾ bone ꝯu̾satõis tediũ tolerit. qͦmͦ fastidit fas¬
tidiũ illd̾. qnta cũ amaritudine obluctat᷑ amaritudim illi amaritudini
iuolente. q̃ de iugitate excicii disciplinaris inuito se ing̾it. Ad austrũ ani
mꝰ ex uoto seũgit. ⁊i ecte aqͥlo ad usanti .i ĩ uito se ĩportune ĩm̾git. Durũ est
sustin̾e a facie frigoris huiꝰ. ⁊ fug̾e non subest ad uotum. laborat animus⁊
scipline studio: ⁊ huiꝰ tedii odio. Molestã utraq affectio. ⁊ ñ dulces

Expanded text:
. Molestum patitur, non propitiatur illi. Denique non ipse animus hoc operatur, sed magis aquilo, in cujus lateribus habitat. Ideo detestatur illud, eo quod adversus virtutem ejus molimina sentit. Qui sentit, ipse scit quanto cum taedio illud bonae conversationis taedium tolerat, quomodo fastidit fastidium illud, quanta cum amaritudine obluctatur amaritudini illi, amaritudini violentae, quae de jugitate exercitii disciplinaris invito se ingerit. Amus ex voto se vergit; et ecce aquilo adversanti et invito se importune immergit. Durum est sustinere a facie frigoris hujus, et fugere non subest ad votum. Laborat animus et disciplinae taedio, et hujus taedii odio. Molesta est utraque affectio, et non dulces
Abbreviated transcription (Latin):
sidram iutta patit᷑. iqͣi uolũtaria ĩsesit: pumendo ꝑsequit᷑. Egerrime
tolerat ꝙ. ñ ad uotũ in te qͥ bonũ eiꝰ es solũ deliciari ualet. Sibi ĩputat. qd̃
suffert inuita. Stimulator ab aqͥlone uenit illi. s stimulꝰ iste ad p̃ces spõ¬
sam instigat. hoc stimulo castigata ad supplicatões se confert: ꝙ. se pꝰ ĩ am¬
plexꝰ ꝑau̾at. Mitiga sponse tue iħu bone a dieb his mał. Nisi adiuues eam
habitabit in aqͥlone anima eiꝰ. Quis ei ꝯsurget. adu̾sus aqͥlonẽ nͥ tu deus qͥ
uenis abaust̃: Bonũ aroma ꝓpositũ sc̃m. ⁊ conscĩa pura. s ñ fluit illi qͥ
eiꝰ sicut torrens in aust̃. Ip̃e ẽ ortꝰ: esto tu auster. Te irugante erit aĩa eiꝰ sic̃
ortꝰ uriguus. i teflante ñ deficient eiꝰ aromata: Qui .u.ir. ꝑ .o. s.i. amen.¬

Expanded text:
sidiam invita patitur, et quasi voluntariam in se sic puniendo persequitur. Aegerrime tolerat quod non ad votum in te, qui bonum ejus es, solum deliciari valet. Sibi imputat quod suffert invita. Stimulator ab aquilone venit illi, sed stimulus iste ad preces sponsam instigat. Hoc stimulo castigata, ad supplicationes se confert, quae se prius in amplexus paraverat. Mitiga sponsae tuae, Jesu bone, a diebus his malis. Nisi enim adjuves eam, habitabit in aquilone anima ejus. Quis enim consurget adversus aquilonem, nisi tu, Deus, qui venis ab austro? Bonum aroma, propositum sanctum et conscientia pura: sed non fluit illi, quejus sicut torrens in austro. Ipsa est hortus, esto tu auster. Te irrigante erit anima ejus sicut hortus irriguus, et te flante non deficient ejus aromata, qui vivis et regnas in sae
Abbreviated transcription (Latin):
spiat. i nestit uñ ueniat: ⁊ forte qͦ uadat. An mag̃ qͦ euadat. Iam ex se ad
malũ tał affectio uadit. s frequent̾ euadit ad bonũ. Non ꝑtingit qͦ ꝑoit.
ꝯmon̾i. Cõmonaris ut aqͥlonis uiciniã attendas. ꝯmoueris ut rigorẽ eiꝰ effu¬
gias. Non sub ẽ tͥ dũ in lat̾ib aqͥlonis sitꝰ es eiꝰ uicunã fug̾e. s tñ iuolen¬
tiã euad̾e potes. dũ ħ sumꝰ semꝑ uicinꝰ ẽ. ñ ẽ semꝑ uiolentꝰ. s pꝙͣ. girauimꝰ¬

Expanded text:
spirat: et nescis unde veniat, et forte quo vadat. An magis quo evadat? Nam ex se ad malum talis affectio vadit, sed frequenter evadit ad bonum. Non pertingit quo percommoneri. Commemoraris ut aquilonis viciniam attendas, commoneris ut rigorem ejus effugias. Non subest tibi, dum in lateribus aquilonis situs es, ejus viciniam fugere: sed tamen violentiam evadere potes. Dum
Abbreviated transcription (Latin):
lus illic aq̾lo p̃mit. dic ei dñe ut surgat. ut discedat. uoca ⁊ dic austro. ueni
ꝑsla ortũ meũ. ⁊ fluat̃ aroinata. Non dico austrã felicitatis. isecitatis t̾re¬
ne. uã ħ aust̃ freq̃nt̾ aromata string̃. iexsictat. s austrũ uoca gr̃e tue. Et si
ita necesse ẽ. ⁊ aqͥlonem ĩ illũ st̾ilem ortũ mitte: ñ obstinatõnis. s nexatõis.
nẽ: ut ip̃a uexatio det intellectũ ad olmidiendũ. Aqͥlonis rigore flagẽ
ferat. Tam ꝑtib qm tẽꝑib aust̃.i aqͥlo cͥca ortum nr̃m uices alt̾uãt. Sic̃ eñ
nc̃ fiat aust̾. nĩc aqͥlo: ita hic aust̾ illic aqͥlo. Aliqͦciens aust̾ i aqͥlo simł¬

Expanded text:
it. Dic ei, Domine, ut surgat, ut discedat. Voca et dic austro: Veni, perfla hortum meum, et fluant aromata illius. Non dico austrum felicitatis et securitatis terrenae; nam hic auster frequenter aromata stringit et exsiccat: sed austrum voca gratiae tuae. Et si ita necesse est, et aquilonem in illum sterilem hortum mitte, non obstinationis, sed vexationis aquilonem, ut ipsa vexatio det intellectum auditui ad obediendum. Aquilonis rigore flagellnferat. Tam partibus quam temporibus auster et aquilo circa hortum nostrum vices alternant. Sicut enim nunc flat aust