comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
audi nc̃ dispensationẽ ⁊ prudentiã sponsi. Sic̃ ab rahe olim obedientia
sane tẽptata÷: ita ⁊ nc̃ humilitas sponse. & qͦmͦ ille ĩpleta obedientia cẽ
audiuit. nc̃ cognoui qđ timeas dm̃: sie ⁊ huic mͦ cnͣ sub alis u̾bis dr̃. nc̃¬
cõgnoui qł humił sis. hoc is ÷ qdđ ait. Ecce tu pplera es. Et idõ p̃coniũ
it᷑at: ut głe scĩtatis additũ signet humilitatis honoie᷑. Eece tu pulc
es amica mea ecce cu pulcra. Nc̃ cognoui qđ pulcra fis. ñ solũ ex meo a¬
more. s et̃ ex tua humilitate. Nõ dico nc̃ pulera int̾ mulieres. nec pulem
in genis uł in collo. sic̃ añ dicebam. s pulcrã simpliat fateor. ñ utiq pul¬
cram ex cõꝑatiõe. ñ c̃ clistinctioe. ñ ex parte. Et adelielit. Ocłi tui colum¬
barũ. Aꝑte adhuc cõinendat᷑ humilitas. Ad hoc siqͥd respic̃. qđ ille re¬
p̃hensa de alta inqͥsitiõe sua: c̃tinuo ñ cuucbata ÷ ad simpliciora cles¬

Expanded text:
audi nunc dispensationem et prudentiam sponsi. Sicut Abrahae olim obedientia sane tentata est, ita et nunc humilitas sponsae. Et quomodo ille impleta obedientia tunc audivit: Nunc cognovi quod timeas Deum : sic et huic modo quasi sub aliis verbis diccognovi quod humilis sis; hoc enim est quod ait: Ecce tu pulchra es. Et ideo praeconium iterat, ut gloriae sanctitatis additum signet humilitatis decorem. Ecce tu pulchra es, amica mea, ecce tu pulchra. Nunc cognovi quod pulchra sis, non solum ex meo amore, sed etiam ex tua humilitate. Non dico nunc pulchram inter mulieres, nec pulchram in genis, nec in collo, sicut ante dicebam: sed pulchram simpliciter fateor, non utique pulchram ex comparatione, non cum distinctione, non ex parte. 4. Et addit: Oculi tui columbarum. Aperte adhuc commendatur humilitas. Ad hoc siquidem respicit, quod illa reprehensa de alta inquisitione sua, continuo non cunctata est ad simpliciora des
Abbreviated transcription (Latin):
nã pͥmã uestẽ ego male su̾aui. Siuis tuꝰ sũ ego. nec i audeo ꝑfiti amic̃.
qͥ testimoniũ decoris mei ẽ repetitiõe ñ audeo. Suffic̃ mͥ si semel audian.
cłs admirabor. gauelebo ad uocẽ sponsi. tantã nicħominꝰ pulc̾culinem
admirantis. Quis sat si saltẽ ex hoc ĩuenturꝰ sim gr̃am ĩ ocłis amice ut gr̃a
parit̾. stemꝰ simul. Nulla nos huic sub lucat colloqͥo cura secłi. nulla illecebͣ
laudis. Merito adiniranda cui scĩtas anussa humilitatẽ ñ attulit. s su̾a¬
ta admisit. Mito pulcra repetit᷑. cui neutͣ defuit pulcͥtudo. Rara auisiu
t̾ris aut scĩtatẽ ñ ꝑcde. aut humilitatẽ scĩmonia ñ excludi. ⁊ idõ beata qͦ

Expanded text:
us sum ego. Nec enim audeo profiteri amicum, qui testimonium decoris mei cum repetitione non audio. Sufficit mihi si semel audiam. culus admirabor; gaudebo ad vocem sponsi, tantam nihilominus pulchritudinem admirantis. Quis scit, si saltem ex hoc inventuter; stemus simul: nulla nos huic subducat colloquio saeculi cura, nulla illecebralaudis. Merito admiranda, cui sanctitas amissa humilitatem non attulit, sed servata admisit. Merito pulchra reperitur, cui neutra defuit pulchritudo. Rara avis in terris, aut sanctitatem non perdere, aut humilitatem sanctimonia non excludi: et ideo beata
Abbreviated transcription (Latin):
uidissimꝰ ⁊elꝰ iste. exp̃ssũ de botͦ eypri. ⁊ calix inebrians xp̃i amor. Deniq
eo qđ diuino amore flagraret. Habens itaꝙ ex fr̾no olm̃ mansuetueliniᷤᷤ
⁊ex diuino amore uinũ emulatiõis. securꝰ accede ad sananda uuln̾a illiꝰ
qͥ incidit in latͦnes. piissimi samaritani optimꝰ imitator secure qͦq dicito
cdilecti mei mͥ in affectib pietatis. & de hoc satis. Nã ⁊ mͥ infirmitas mea
pausanclũ inlic̃. sic̃ ⁊ sepe fac̃. ita ut plerũq cogar ĩꝑfectas ut ipsi
scitis relinqͦre clisputatiões. residua q capitłoꝵ in diẽ alt̾m resu̾are. S

Expanded text:
idissimus zelus iste, expressum de botro Cypri, et calix inebrians Christi amor. Deniqueo quod divino amore flagraret. Hebens itaque ex fraterno oleum mansuetudinis, et ex divino amore vinum aemulationis, securus accede ad sananda vulnera illius qui incidit in latrones, piissimi Samaritani optimus imitator. Secure quoque dicito justitiae, amor dilecti mei mihi in affectibus pietatis. Et de hoc satis. Nam et infirmitas mea pausandum indicit, sicut et saepe facit; ita ut plerumque cogar imperfectas, ut ipsi scitis, relinquere disputationes, residuaque capitulorum in diem alterum reservare. Sed
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ se disse qͦdã m̃ is h̃o in hoĩem. qͥ aĩ secdłaris feritate deposita. ⁊ recuꝑata ⁊̃ cũ
fenore gr̃e humanȩ unctiõe mansuetudiuis qͣm in ip̃o muscȩ carnaliũ
cupidicatũ penitꝰ ex t̾minarant. de suo qͤm gestat hoĩe ĩmo qͥ ip̃e ⁊ ⁊ matiã
sumit ⁊ formã misereneli hoĩb aliis. ita ut tãꝙͣ feralẽ qͦmclã rictũ eror

Expanded text:
tibi redisse quodammodo is homo in hominem, qui animae saecularis feritate tibi redisse quodammodo is homo in hominem, qui animae saecularis feritate fenore gratiae, humanae unctione mansuetudinis, quam in ipso muscae carnalium cupiditatum penitus exterminarant; de suo quem gestat homine, imo qui ipse est, et materiam sumit, et formant miserendi hominibus aliis, ita ut tanquam feralem quemdam rictum exhor
Abbreviated transcription (Latin):
qͦdã insensate lub̾ico adolescentię cdepͣuata. oem uirił mat̾itatis
ac sapĩẽ succũ amiserit ⁊ u̾sus in asꝑũ arente aĩo p̃t̾ se uni̾sosres¬
piciat. factꝰ sñ affectioẽ. G̾ ab ineunte adolescentia ista pessima atq
misr̾imia ꝓni st̃ sengꝰ hõis ⁊ cogitatioes ĩ malũ.⁊ nat᷑a ad inclagan¬
dũ qͣm ad ẽpatiendũ paratior. Inde hõ tãꝙͣ oĩo exutꝰ hoiẽm ĩ quo
uult sibi c̃ opꝰ ht̃ ab hõib subueniri. ñ uult ip̃e hõib opꝰ haben¬
tib subuenire. Mag̃ aũ udicat.sꝑnit. irridet. hõ hoĩes delinqͤn¬
tes peccator. ñ c̃sidãns se ip̃m ne ⁊ ipẽ tẽptet᷑. A qͦ malo minime
ut dixi nat᷑a resurget. ne ⁊ recuꝑabit ołim ingenite. mansuecudinĩ
qd semel ÷ ext̾minatũ in ea. Uerũprñ qd ñ potest nat᷑a: pt̃ grã.
Quẽ gͦ hominũ unctio spẽ miserata ꝑfunde̾ denuo sua benignita
illi ñ ołm s balsamũ in uiri eis engadda. Hec ii dubiũ ex fonie

Expanded text:
a, omnem virilis maturitatis ac sapientiae succum amiserit; et, versus in asperum, arente animo praeter se universos despiciat, factus sine affectione. 6. Igitur ab ineunte adolescentia ista pessima atque miserrima proni sunt sensus hominis et cogitationes in malum, et natura ad indignandum quam ad compatiendum pi, cum opus habet, ab hominibus subveniri, non vult ipse hominibus opus habentibus subvenire. Magis autem judicat, spernit, irridet homo homines, delinquentes peccator, non considerans se ipsum, ne et ipse tentetur. A quo malo minime per se, ut dixi, natura resurget, neque recuperabit oleum ingenitae mansuetudinis, quod semel est exterminatum in ea. Verumtamen quod non potest natura, potest gratia. Quem ergo hominum unctio spiritus miserata, perfundere denuo sua benignitatilli non oleum, sed balsamum in vineis Engaddi. 7. Nec enim dubium ex fonte
Abbreviated transcription (Latin):
li hba ⁊ peccatoris purgatiua humilitatẽ significans. hoc se pꝰ grauẽ lapsum
rex ⁊ ppħa lauari ẽfidit. ⁊ sic niueũ qͦndã ĩnocentie recuꝑ are candorẽ. Uer̃
in eo qͥ grauit̾ peccat. ⁊ si amanda. ñ tñ admiranda humilitas. At siqͥs mo¬
centiã retinet ⁊ nicħominꝰ humilitatẽ uingit: tĩne is tͥ uidr̃ geminũ aĩe
possicłẽ decorẽ: Scã maria scĩmoniã ñ amisit. humilitatẽ ĩuiocentiȩ sociaũ.

Expanded text:
ignificans. Hac se post gravem lapsum rex et propheta lavari confidit, et sic niveum quemdam innocentiae recuperare candorem. Verum in eo qui graviter peccavit, etsi amanda, non tamen admiranda humilitas. At si quis innocentiam retinet, et nihilominus humilitatem jungit, nonne is tibi videtur geminum animae possidere de
Abbreviated transcription (Latin):
monilib ip̃is descͥbit᷑. Boñ monile u̾i̾tas. boñ puritas suie sĩplicitaᷤᷤ.
bonũ plane monile saꝑe ad sob̾etatatẽ. Philosophoꝵ uł h̾eticor ĩ¬
tellectꝰ ñ ht̃ hc̃ ui se puritatis u̾itatisq nitorẽ. ⁊ iõ multã gͦerunit
ip̃m colorare ⁊ fuscare phaleris u̾boꝵ ⁊ u̾suciis sillogismoꝵ. ne si nudꝰ
appareat: falsi ⁊̃ appareat t᷑pitudo. Sq̃r. Murenulas aureas facie¬
mꝰ tͥ u̾micłatas argento. Si faciã singlarit̾ iñ faciemꝰ dixiss. ab¬

Expanded text:
monilibus ipsis 1412 describitur. Bonum monile veritas, bonum puritas sive simplicitas, bonum plane monile sapere ad sobrietatem. Philosophorum vel haereticorum intellectus non habet hunc in se puritatis, veritatisque nitorem: et ideo multam curam gerunt ipsum colorare et fucare phaleris verborum, et versutiis syllogismorum, ne, si nudus appareat, falsi etiam appareat turpitudo. 2. Sequitur: Muraenulas aureas faciemus tibi, vermiculatas argento. Si, faciam, singulariter, et non
Abbreviated transcription (Latin):
aĩe ignorantiã c̃depnantẽ. Qd it dic̃: Nõ utiq si dĩ. s si igno¬
ras te inqͥt ⁊ c̃. Patet gͦ qͥa ignorans ignorabit᷑. siue se sue lm̃
ignorare c̃tingat. De qͣ utͣqr ignorantia erit nob̾ si tñ ds̃ ma¬
qͣr. aut uos minꝰ attente q̃ ñ nͥ magno suscipieuida st̃ desicłio au¬
cliatis. Ꝙ  si corporis cib ẽ absq appetitu ⁊ saciatꝰ illũ sumis. ñ mͦ¬

Expanded text:
ae ignorantiam condemnantem. Quid enim dicit? Non utique si Deum, sed si ignoras te inquit, etc. Patet ergo quia ignorans ignorabitur , sive se, sive Deum ignorare contingat. De qua utraque ignorantia erit nobis, si tamen Deus maquar, aut vos minus attente, quae nonnisi magno suscipienda sunt desiderio, audiatis. Etenim si corporis cibus, cum absque appetitu et satiatus illum sumis, non m
Abbreviated transcription (Latin):
ñ estimet denegandũ. s sponte ac libens imꝑtiat. In ÷ gͦ nat᷑e si pecc̃o ñ
obolescat istiꝰmodi gͣte ⁊ egͤgiȩ qͣsi suauitatis liquor. ut molliorẽ mag̃
ad ẽpatiendũ peccantib qͣm ad indignandũ asꝑiorẽ sese sentiat. Uer̃
tis unguentũ. ⁊ minime ht̃ in se nat᷑a uñ id reparet sͥ semel amis¬
centia. in qͣ filiꝰ uinior portionẽ sub̾e pat̾ne postulat sequestrari. ⁊
bonũ incip̃ uelle diuidẽ qł in c̃mune dulciꝰ possidet᷑. ⁊ hr̃e solꝰqd¬

Expanded text:
n existimet denegandum, sed sponte ac libens impertiat. Inest ergo naturae, si peccato non obsolescat, istiusmodi gratae et egregiae quasi suavitatis liquor, ut molliorem magis ad compatiendum peccantibus, quam ad indignandum asperiorem sese sentiat et exhtis unguentum , et minime habet in se natura unde id reparet sibi semel amiscentia, in qua filius junior portionem sibi paternae substantiae postulat sequestrari, et bonum incipit velle dividere, quod in commune dulcius possidetur; et habere sol
Abbreviated transcription (Latin):
p̃sidet. habũdi ardor. Sola siqͥd auaricia qm̃ c̃cluc̾e płres ñ patit᷑. iino
c̃tenta ÷ su̾itore. Ip̃e uͦ inuĩcti oꝑis ꝓmptꝰ admodũ ⁊ ĩfatigabił executor
urgendis sane uim̃tis tͣhentib flagͥs utit᷑ ac̾rimiᷤᷤ. libidine acqͥrendi:
metu amittendi. St̃ ⁊ ali pͥncipes regis egỹpti. ħuces ⁊ ip̃i crꝰ suos ĩ ex¬
peditiõe dñi sui. sic̃ suꝑbia q̃ unꝰ de maioribꝰ⁊ pͥncipib sic̃ ininuica¬
ficdi inipietas. magnũ ⁊ ip̃a tenens loc̃ indomo ⁊ regno pbaraõis.⁊
exerceamini. ĩ qͥrenda relinqͦ. In istoꝵ itaq pͥncipũ foratudine cͣri¬
ũq suoꝵ ĩuisibił pharao uͥq discrens in om̃ familiã lñ qͥb pocest

Expanded text:
ucere plures non patitur, uno contenta est servitore. Ipse vero injuncti operis promptus admodum atque infatigabilis exsecutor, urgendis sane jumentis trahentibus, flagris utitur acerrimis, Libidine acquirendi, et Metu amittendi. 9. Sunt et alii principes regis Aegypti habentes et ipsi currus suos in expeditione dfidei Impietas, magnum et ipsa tenens locum in domo et regno Pharaonis; et exerceamini, inquirenda relinquo. In istorum itaque principum fortitudine, curruumque suorum, invisibilis Pharao ubique discurrens, in omnem familiam Domini, quibus potest
Abbreviated transcription (Latin):
militate p̃sumens. Regẽ cleniq noiat. nã sponsũ it̾m t̾rita ĩcrepa¬
tioẽ noĩare ñ auelet. ⁊ in alco habitare fatet᷑. nec sic tñ diffidit humi¬
litas. Primitiuȩ eccłe potes hc̃ c̃gruentissime aptare smmonẽ. si recordariᷤᷤ
elies illos qͥb assup̃to dño uͥ erat priꝰ ⁊ sedente in dext̾a pr̃is illo suo an¬
tiqͦ nobłi atq głoso accubitu discipłi erant c̃gͤgati in loco uno. ꝑseu̾an-¬
tes unãit̾ in oratiõe c̃ mulierib ⁊ maria mr̃e iħu. ⁊ fr̃ib eiꝰ. Nõne tibi

Expanded text:
militate praesumens. Regem denique nominat, nam sponsum interim territa increpatione non audet; et in alto habitare fatetur, nec sic tamen diffidit humilitas. 11. Primitivae Ecclesiae potes hunc congruentis sine aptare sermonem, si recordaris dies illos, quibus, assumpto Domino ubi erat prius, et sedente in dextera Patris, illo suo antiquo nobili atque glorioso accubitu, discipuli erant congregati in loco uno, perseverantes unanimiter in oratione cum mulieribus et Maria matre Jesu, et fratribus ejus . Nonne tibi
Abbreviated transcription (Latin):
laueles suas humilitatis obliuisat᷑. qͣm ⁊ humilit̾ ꝯficet᷑ sub naroli noĩe. Ac
siuoce uͥginis mariȩ dicat. Nulł mͥ mi̾tis c̃scia sũ ad tantã dignationẽ.¬
nͥ qdͣ resperit dẽ humilitatẽ aualle sue. Nã qͥd ÷ aliuid narcꝰ mea de¬
dit o cłorẽ suũ. qͣm placuit mea humilitas: ħ̃ mea inqͥt sapĩa. ñ mea
nobłitas. ñ mea pulcͥtulo. qͤ nulla erant mͥ. s qͤ sola inerat humili¬
tas: decdit ocłorẽ suũ .i. solitũ. Solito placet dõ humilitas. Solito pla¬
ne at q ex cõsueto excelsus dñs humilia respic̃. ⁊ ĩõ c̃ eẽt rexĩ accubi¬
tu suo .i. in excelso habitacło suo: illuc qͦq humilitatis odor ascendit.
regis. suiꝰ ÷ pat̾s. qͥa semꝑ in pr̃e filiꝰ. bsec lubites regẽ hc̃ eẽ clemĩtẽ. cui
ꝑhennis accubitꝰ ÷: pat̾ne benignitatis liu̾soriũ. Mito clamor humiliũ

Expanded text:
nec inter laudes suas humilitatis obliviscitur, quam et humiliter confitetur sub nardi nomine; ac nec inter laudes suas humilitatis obliviscitur, quam et humiliter confitetur sub nardi nomine; ac si voce virginis Mariae dicat: Nulquod respexit Deus humilitatem ancillae suae . Nam quid est aliud, nardus mea dedit odorem suum, quam: Placuit mea humilitas? Non mea, inquit, sapientia, non mea nobilitas, non mea pulchritudo, quae nulla erant mihi, sed quae sola inerat humilitas dedit odorem suum, id est solitum. Solito placet Deo humilitas; solito plane atque ex consueto excelsus Dominus humilia respicit: et ideo, cum esset rex in accubitu, id est in excelso habitaculo suo, illuc quoque humilitatis odor ascendit. regis, sinus est Patris; quia semper in Patre Filius. Nec dubites regem hunc esse clementem, cui perennis accubitus est paternae benignitatis diversorium. Merito clamor humilium
Abbreviated transcription (Latin):
p̃cellenti. siue pͥorib ab eo c̃stitutis. Ego plus dico. subde parib. subdẽ
⁊ minorib. Sic  decet nos inqͥt implere om̃ uisticiã. Nade ⁊ tu ad mino¬
rẽ si uis ĩ iusticia eẽ ꝑfectꝰ. defer inferiori. nmori te ĩclinato. hoc iifa¬
loco. spectabił om̃ib. amabił oĩb. Nõ potest hoc ille humił qͤm u̾itas
ad humilitatẽ cogit. qm̃ sibi ħt illã ⁊ exire ñ patitur ut sparsa foris
redoleat. Mag̃ aũ ñ ht̃ odorẽ. qͥ ñ ht̃ de uocionẽ. ut pote qͥ ñ sponte
neq libeut̾ se humiliat. Sponse uͦ humilitas tãꝙͣ natclꝰ sparg̃ odrẽ
suũ. amore cales deuotiõe uigens. opinioẽ redolens. Sponsȩ humłitas
uoltaria ÷ ꝓpetua ẽ. fructifera ÷. Odoi eiꝰ nec rep̃hensioẽ exc̾minat᷑ nec
lauide. Audierat. pulcrȩ st̃ genȩ tuȩ sic̃ tͣcuris. ⁊ collũ. s .m. Accoꝑat ⁊ ꝓ.
missionẽ ornatꝰ sui aurei. ⁊ nicħominꝰ tñ c̃ humilitate respondet.⁊ qͣn¬

Expanded text:
prioribus, tanquam ab eo constitutis. Ego plus dico, subdere paribus, subdere et minoribus. Sic enim decet nos, inquit, omnem implere justitiam . Vade et tu ad minorem, si vis in justitia esse perfectus; defer inferiori juniori te inclinato. Hoc enim faloco, spectabilis omnibus, amabilis omnibus. Non potest hoc ille humilis, quem veritas ad humilitatem cogit; quoniam sibi habet illam, et exire non patitur, ut sparsa foris redoleat. Magis autem non habet odorem, quia non habet devotionem, utpote qui non sponte, neque libenter se humiliat. Sponsae vero humilitas, tanquam nardus, spargit odorem suum, amore calens, devotione vigens, opinione redolens. Sponsae humilitas voluntaria est, perpetua est, fructifera est. Odor ejus nec reprehensione exterminatur, nec laude. Amissionem ornatus aurei, et nihilominus tamen cum humilitate respondet: et quan
Abbreviated transcription (Latin):
assignari. qͣm caritate constat exinanitũ. caritate mninoratũ ab angl̃is.
caritate parentib sublitũ. caritate baptiste manib inclinatũ. carita¬
te caruis infirma passũ. caritate postremno morti obnoxiũ. cruce ĩglo¬
riũ extitisse. S ⁊ hoc unũ adhuc cui sit c̃sidare arbitrii. recte ne et ã
hãc ip̃am humilidatẽ ita caritate calentẽ ħba humili ⁊ calicla .i. nardo pu¬

Expanded text:
assignarim, quem charitate constat exinanitum, charitate minoratum ab angelis, charitate parentibus subditum, charitate Baptistae manibus inclinatum, charitate carnis infirma passum, charitate postremo morti obnoxium, cruce inglorium exstitisse. Sed et hoc unum adhuc tui sit considerare arbitrii, rectene etiam hanc ipsam humilitatem ita charitate calentem, herba humili et calida, id est nardo, pu
Abbreviated transcription (Latin):
frenitici manũ medici repellentis. Mira ꝑusitas. Medicanti irasat᷑. qͥñ
irasat᷑ sagrtanti. Est i qͥ sagittat ĩ obscuro rectos corde qͥ ⁊ te ip̃m nõ sagit¬
s ⁊ qđ peccaras ext̾minas. ł sc uͦ ⁊ pecc̃m retiues medicam̃tũ respuendo. ⁊ pesta¬
re apponis irrationabilit̾ uascendo. ⁊ ÷ supͣ modũ peccans pȩcc̃m. Aliqͦti¬
ens addit᷑ ũpudentia. ut ñ mͦ ĩpatient̾ ferat qđ corripit᷑. s ⁊̃ iel uñ re¬
p̃hendr̃ ĩpudent̾ defendat. hoc plane desꝑatio. frons inqͥt mulieris
auditu ẽtrenisco. Sentis ne qͣnt ꝑiclĩ qͣntiq horroris ⁊ tͤmoris ressit
nec eris amore dignꝰ qͥ indignꝰ castigatiõe censeris. Uides qͥa t̾c magis

Expanded text:
phrenetici manum medici repellentis. Mira perversitas! Medicanti irascitur, qui non irascitur sagittanti! Est enim qui sagittat in obscuro rectos corde , qui et te ipsum nunc sagitet quod peccaras, exterminas. Nunc vero et peccatum retines medicamentum respuendo, et peccare apponis irrationabiliter irascendo; et est supra modum peccans peccatum. 4. Aliquoties additur et impudentia, ut non modo 1415 impatienter ferat quod corripitur, sed etiam id unde reprehenditur, impudenter defendat. Hoc plane desperatio. Frons, inquit, mulierauditu contremisco. Sentisne quanti periculi, quantique horroris et tremoris res sit nec eris amore dignus, qui indignus castigatione censeris. Vides quia tunc magis
Abbreviated transcription (Latin):
milib sponte c̃sentire mun̾e caritatis aduitũ: Illd̃ i necessitatiᷤᷤ ÷: ħ
caritate. Potat nimir̃ se uilẽ ⁊ ꝯtẽptibilẽ demonstrare. s plane ñ re¬
putare. qm̃ sciebat se ip̃m. Nołtate ꝓm̃ humił fuit ⁊ ñ iudicio. qui
talẽ se obtulit qͣlem ẽẽ nesciuit. mag̃ aũ placuit minimũ reputa¬
de dixit cordis affectu .i. uołtate. Itaq necessitatẽ ex clusit: qͥ uołta-¬

Expanded text:
milibus sponte consentire, munere charitatis adjutum. Illud enim necessitatis est, hoc charitate. Poterat nimirum vilem se et contemptibilem demonstrare, sed plane non reputare, quoniam sciebat se ipsum. Voluntate proinde humilis fuit, et non judicio, qui talem se obtulit, qualem se esse nescivit; magis autem placuit minimum reputade dixit, cordis affectu, id est voluntate. Itaque necessitatem exclusit, qui volunta
Abbreviated transcription (Latin):
cũ eẽs rex ĩ accubitu tuo. s c̃ ẽẽt rex ĩ accubitu suo. patet qđ ñ
ad ip̃m loqr̃ d de ip̃o. Puta ꝓĩ sponsũ uͥ eã qͣdenꝰ uisũ fuit aut
corripuit aut rep̃ssit. c̃ꝑta ex suffusiõe genarũ uecũ dia
cessisse loco. ut illa se absente loqueret᷑ liberiꝰ qͤ sentiret. s ⁊ si pa¬
tp̃e opoite hã ut clarũ relinqͤret qͣntũ sibi ĩ illa correptiõe c̃pla¬
cuit qͥpe qͣm sensit cdigne ⁊ ꝓut oportuit acceptari. ñ sane añ se ab¬
sentauit. qͣm ex habuuclantia qd ñ ÷ dubiũ cordis ꝓrũꝑet ĩ laudeᷤ

Expanded text:
Cum esses rex in accubitu tuo, sed: Cum esset in accubitu suo, patet quod non ad ipsum loquitur, sed de ipso. Puta proinde sponsum, ubi eam quatenus visum fuit aut corripuit, aut repressit, comperta ex suffusione genarum verecundia, cessisse loco, ut illa se absente loqueretur liberius quae sentiret; sed et si patempore oportere. Nam ut clarum relinqueret quantum sibi in illa correptione complacuit, quippe quam sensit digne et prout oportuit acceptari, non sane ante se absentavit quam ex abundantia quod non est dubium cordis prorumperet in laudes
Abbreviated transcription (Latin):
tire ⁊ eloqͥ accepert̃. si qͤstũ estiment pietatẽ. si ꝯu̾tant ad manem
głam qđ ad lucrũ dĩ acceꝑant erogandũ. si alta sapientẽ humilib
ñ c̃sentiant. Paueant qdđ in ꝓpħa legr̃ dicente dño. Dedi eis aurũ
pe sapiente̾ ⁊ amabit te. & itẽ. qđ ad donatiões ⁊ ꝓmissioẽs spectat.
Quanto maior es hunilia te in oĩb. Qd̃ ex eiꝰ responsioẽ meliꝰ utr̃q
patebit. S ip̃a si placet discussio ĩ aliud pͥncipiũ smonis diff̾atur.
⁊ de his qͤ dicta st̃ glouficemꝰ sponsũ eccłe dũm iħm xp̃m qͥ ẽ bñ¬

Expanded text:
tire, et eloqui acceperunt, si quaestum aestiment pietatem; si convertant ad inanem tire, et eloqui acceperunt, si quaestum aestiment pietatem; si convertant ad inanem gloriam, quod ad lucra Dei acceperant erogandum; si alta sapientes, humilibus non consentiant. Paveant quod in propheta legitur, dicente Domino: Dedi eis aurum pe sapientem, et amabit te ; et item quod ad donationes et promissiones spectat: Quanto major es, humilia te in omnibus ; quod ex ejus responsione melius utrumque patebit. Sed ipsa, si placet, discussio in aliud sermonis principium differatur, et de iis quae dicta sunt, glorificemus Sponsum Ecclesiae
Abbreviated transcription (Latin):
cupit ⁊ aliud accip̃. ⁊ nitenti ad c̃tẽplatioĩs qͥecẽ labor p̃dicatioĩs in¬
sponsi ãplerꝰ ⁊ oscła suspiraret responsũ ÷ ei. qͥa meliora ub̾a tua .ii.
ut ex hoc se intellig̾et mr̃ẽm. atq ad dancdũ lac paruuł nutͥendũ¬
q filios reuocari. Fo̾itassis ⁊ ĩ aliis cantici huiꝰ locis hoc ip̃m tu qͦ nisi
piger sis ad inqͥrendũ ꝑ te ip̃m adu̾t̾e̾ pot̾is. Anñ res ista qͦnclam
in scõ patͥarcha iacob p̾fig᷑abat᷑. c̃ frustratꝰ optatis dui q ex pectatis
racheł ãplexib ꝓ stili ⁊ decora fec̃cdã ⁊ lippã inuitꝰ atq ignarꝰ atcep̃:
ta gͦ uc̃ sponsa scire cupiens ⁊ ĩqͥrens u ĩ m̾idianis horis dilectus
pascat ⁊ cubet.mͦenulas ꝓ eo reportat aureas u̾micłatas argñto
.i. sapĩam c̃ eloqͤntiã. haut dubiũ qͥn ad p̃dicatioĩs opꝰ. Hocent᷑ ex
hoc sane int̾mittenda plerũq dulcia oscła ꝓp̾ lactantia ub̾a. neo ꝗͤ¬

Expanded text:
cupit, et aliud accipit: et nitenti ad contemplationis quietem labor praedicationis imsponsi amplexus et oscula suspiraret, responsum est ei: Qua meliora sunt ubera tua vino ; ut ex hoc se intelligeret matrem, atque ad dandum lac parvulis, nutriendumque filios revocari. Fortassis et in aliis cantici hujus locis hoc ipsum tu quoque, nisi piger sis ad inquirendum, per te ipsum advertere poteris. An non res ista quondam in sancto patriarcha Jacob praefigurabatur, Rachelis amplexibus, pro sterili et decora fecundam et lippam invitus atque ignarus accepit? Ita ergo nunc sponsa scire cupiens et inquirens, ubi in meridianis horis dilectus pascat et cubet, muraenulas pro eo reportat aureas, vermiculatas argentoientiam cum eloquentia; haud dubium quin ad praedicationis opus. 6. Docemur ex hoc sane, intermittenda plerumque dulcia oscula propter lactantia ubera; nec cu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑspicui sub̾a luminis int̾m. pure int̾dũ c̃tẽplatio uitatis parte suaᷤᷤ
ag̾e uitͣ nos uł ex parce p̃sumit. ita ut liceat usur pare ⁊̃ alicui nr̃m
ciu hoc cdatũ desuꝑ fu̾it illeł apłi. hc̃ cognosco ex parte. It̃. Ex parte
cognoscimꝰ ⁊ex parte ꝓpħamꝰ. Cũ aũ cliuiniꝰ aliqͥd raptĩ ⁊ ueluti ĩ uelo¬
citate chorꝰci luminis int̾dux̾it m̾iti sp̃u excedenti siue ad tẽꝑam̃tũ
nimii splendoris siue ad doctͥne usũ. ẽtinuo nescio uũ asst̃ imagia¬
torie q̃dã rer̃ inferioꝵ siłitudines. ĩfusis cliuinitꝰ sensis c̃uenient̾ accõ¬
moclate. qͥb qͦdãmͦ adumbratꝰ purissimꝰ ille ac splendiclissimꝰ u̾ta¬
tis racdiꝰ ⁊ ip̃i aĩe tołabilior fiat. ⁊ qͥb cõmunicare uolu̾it capabilior.
Ex istimo tñ ip̃as formari ĩ nob̾ scoꝵ suggestiõib angłoꝵ. sic̃ ectͣrio
c̃tͣrias ⁊ malas ing̾i ĩmissioẽs ꝑ angłos malos ñ dubiũ ÷. Ꝙ fortassis

Expanded text:
ias, interim purae interdum contemplatio veritatis partes suas agere intra nos vel ex parte praesumit; ita ut liceat usurpare etiam alicui nostrum, cui hoc datum desuper fuerit, illud Apostoli: Nunc cognosco ex parte: item, Ex parte cognoscimus, et ex parte prophetamus . Cum autem divinius aliquid raptim et veluti in velocitate corusci luminis interluxerit menti spiritu excedenti, sive ad temperamentum nimii splendoris, sive ad doctrinae usum, continuo, nescio unde, adsunt imaginatoriae quaedam rerum inferiorum similitudines, infusis divinitus sensis convenienter accommodatae, quibus quodam modo adumbratus purissimus ille ac splendidissimus veritatis radius, et ipsi animae tolerabilior fiat, et quibus communicare illum voluerit, capabilior, Existimo tamen ipsas formari in nobis sanctorum suggestionibus angelorum, sicut ecot malas ingeri immissiones per angelos malos non dubium est. 4. Et fortassis
Abbreviated transcription (Latin):
te sodalib eiꝰ c̃gruentiꝰ assignemꝰ sponsam qͣiͣ cousolantib tali ꝓmissi¬
opinor qͥa fides ex auditu. ⁊ qͣmdu ꝑ fidẽ ambłatur ⁊ ñ ꝑspẽm. dan¬
tendr̃ ocłs qͥ ñ sit ficle mundatꝰ. c̃ soł qͥ muuelo st̃ corde iuiuendi co¬
pia ꝓmittat᷑. Scͥptũ uͦ ÷.fide inundaus corda eoꝵ. Qͥa gͦ fides ex audi
tii ⁊ ex illa uisus ptatio ⁊. m̃ito illi ornaudis aurib intendebant. dũ
auditꝰ sic̃ rõ docuit. uisꝰ sit p̃paratio. Tu inqͥunt o sponsa ĩtuende
dilecti ĩhias claritati.s hoc alt̾ius ÷ tp̃ris. Damꝰ aũ ĩ p̃sentiar̃ or¬
nanĩtũ auribi tuis qđ erit tͥ uit̾in c̃solatio erit ⁊ p̃paratio ad hoc

Expanded text:
 assignemus, sponsam quasi consolantibus tali promissiopinor, quia fides ex auditu; et quandiu per fidem ambulatur et non per speciem, dantenditur oculus qui non sit fide mundatus, cum solis qui mundo corde sunt, videndi copia promittattu, et ex illa visus purgatio est, merito illi ornandis auribus intendebant, dum auditus, sicut ratio docuit, visus sit preparatio. Tu, inquiunt, o sponsa, intuendae dilecti inhias claritati; sed hoc alterius temporis est. Damus autem in praesentiarum ornamenta auribus tuis, quod erit tibi interim consolatio, erit et praeparatio ad hoc
Abbreviated transcription (Latin):
dilig̾ aĩa tua. Ip̃e ut gaudiũ tuũ plenũ ũt ostendet se ip̃m
t̾. Ip̃e adĩplebit te leticia c̃ uultu su. Tu accipe intim ad
c̃solationẽ meuulas has de manu nr̃a. cecũ dilectationes in dexta
eiꝰ usq in finẽ. adu̾tendũ cuiꝰcemodi menulas ei offerunt. Aureas inqͥt.
⁊ u̾micłatas argento. Aurũ dunitatis ⁊ fulgor. aurũ sapĩa qͤ clesur¬
sum ÷. hoc auro fulgentia quasi q̃dã u̾tatis signacła sponclent se fi¬
gͤaturos hu qͥb id minist̾ũ ÷ suꝑni aurifices. atq int̾nis aĩe aurib
insert᷑os. Qd ego ñ puto eẽ aliud qͣm texe̾ qͣsdã spc̃ales siłitudine̾. ⁊¬

Expanded text:
diligit anima tua. Ipse ut gaudium tuum plenum sit, ostendet se ipsum tibi; ipse adimplebit te laetitia cum vultu suo. Tu interim accipe ad consolationem muraenulas has de manu nostra; caeterum delectationes in dextera ejus usque in finem. 3. Advertendum cujusmodi ei muraenulas offerunt: Aureas, inquit, et vermiculatas argento. Aurum divinitatis est fulgor, aurum sapientia quae desursum est. Hoc auro fulgentia quaedam quasi veritatis signacula spondent se figuraturos hi, quibus id ministerii est, superni aurifices, atque internis animae auribus inserturos. Quod ego non puto esse aliud, quam texere spirituales
Abbreviated transcription (Latin):
uens sibi. ⁊ ip̃i qͤm lilig̃ sponso parit̾ ⁊ dño suo qͥ ÷ ds̃ bñlictus¬
OIIUOꝰ tuũ sic̃ monilia. Solet ornari collũ monilib
aliunde netẽe ÷ ut m̃clicent utide se speciosas m̃tiant᷑.
Nam c̃ sponse collũ ita ui semet ip̃o formosũ ⁊ tã clecent̾ qͣi nat᷑a for¬
matũ ÷ : ut extͥnsecꝰ ñ reqͥrat ornatũ. Qͥd at op̃ ÷ ꝑegͥnoꝵ fucos ad

Expanded text:
vens sibi, et ipsi, quem diligit, sponso pariter et Domino suo, qui est svens sibi, et ipsi, quem diligit, sponso pariter et Domino suo, qui est sollum tuum sicut monilia . Solet ornari collum monilibusaliunde necesse est ut mendicent, unde se speciosas mentiantur. Nam sponsae collum ita in se ipso formosum, et tam decenter quasi natura formatum est, ut
Abbreviated transcription (Latin):
uirgia deuites. si cdãpna ñ sentias. si ñ recorderis ĩuiriarũ. Alio¬
qͥn nec si solus corpore es: solꝰ es. Uicles ne posse ẽẽ ce ⁊ solũ inter
mnultos. ⁊ int̾ in ultos solũ : Solꝰ es in qͣntac̃q hom̃ũ u̾seris freqͤn¬
tia. tm̃ caue aliene c̃ũsatiõis ẽẽ aut curiosus explorator aut te¬
m̾ariꝰ iulex. Et̃ si ꝑperã actũ qͥd dep̃hendas. nec sic uiclices ꝓximũ.
mag̃ aũ excusa. Excusa intentioẽm si opꝰ ñ potes. puta ignorantiã.
puta surreptioẽm. puta casũ. Qd si oẽm oĩo lissimulationẽ rei c̾titu¬
fuit nimis tẽptatio. Qͥd de me illa feciss si accepiss silr̃ ĩ me potes¬
tatẽ: Q mem̃to me mͦ alloqͥ spõsã ⁊ ñ amic̃ sponsi instrue̾.cui alia
ratio ÷ diligñtiꝰ obseruandi ne qͥs peccet.⁊ explorandi an peccet. ⁊
em̃clandi si pecõm fu̾it. A qͣ sane necessitate sponsa lib̾a ÷: soli ui¬

Expanded text:
jurgia devites, si damna non sentias, si non recorderis injuriarum. Aliojurgia devites, si damna non sentias, si non recorderis injuriarum. Alioquin nec si solus corpore es, solus es. Videsue posse esse te et solum, cum inter multos; et inter multos, cum solus es? Solus es in quantacunque hominum verseris frequentia: tantum cave alienae conversationis esse aut curiosus explorator, aut temerarius judex. Etiamsi perperam actum quid deprehendas, nec sic judices proximum, magis autem excusa. Excusa intentionem, si opus non potes; puta ignorantiam, puta subreptionem, puta casum. Quod si omnem omnino dissimulationem rei certitufuit nimis tentatio, quid de me illa fecisset, si accepisset in me similiter potestatem? Et memento, me modo alloqui sponsam, et non amicum sponsi instruere, cui alia ratio est diligentius observandi ne quis peccet, et explorandi an peccet, et emendandi si peccatum fuerit. A qua sane necessitate sponsa libera est, soli vi
Abbreviated transcription (Latin):
ũ serues de ipãni. qͦm ex oĩb tͥ elegisti fũge publicũ. fuge⁊ ip̃os
domesticos. secede ab amicis ⁊ intimi. ⁊̃ ⁊ ab illo qͥ t̾ minstirat: Añ
p̃sentib cetis: Secede gͦ ñ coppe s m̃te. s ĩtentiõe sc leuotiõs .s. spũ.
⁊ corꝑe int̾cdũ ñ ociose te seꝑas c̃ oportune potes. p̃sertĩ in tp̃r oratiõis.
Teues ⁊̃ in hoc ⁊ manclatũ sponsi ⁊ formã. Tu inqͥt c̃ orab. intͣ ĩ.c.t. ⁊ .c.¬
h oia. Et qđ dix̃ fec̃. Solꝰ in oratiõe ꝑnoctabat. ñ mͦ se abscondens
a tb̾ s ne ullũ qͥd cliscipłoꝵ nec ullũ domesticoꝵ acl mittens. Deniq
tres sec̃ intimpᷤ ⁊ͥ adelux̾at. c̃ ult᷑ ꝓꝑaret ad mortẽ anulsus ÷ ⁊ ab ip̃is
orare uolens. Gͦ ⁊ tu fac similit̾ qñ orare uolu̾is. de cet̾o sola ĩdicit᷑¬
tͥ m̃tis ⁊ spe solitudo. Solꝰ ᷤᷤᷤ. si ñ cõmunia cogites. si ñ affectes p̃sen¬
tia. si despicias qđ multi suscipiunt. si fastidias qd os desicłant. si

Expanded text:
um serves te ipsam, quem ex omnibus tibi elegisti. Fuge publicum, fuge et ipsos domesticos; secede ab amicis et intimis, etiam et ab illo qui tibi ministrat. An praesentibus caeteris? Secede et corpore interdum non otiose te separas, cum opportune potes, praesertim in tempore orationis. Tenes etiam in hoc et mandatum sponsi, et formam: Tu, inquit, cum oraveris, i ora . Et quod dixit, fecit. Solus in oratione pernoctabat, non modo se abscondens a turbis, sed nec ullum quidem discipulorum, nec ullum domesticorum admittens . Denique tres secum intimos sibi adduxerat, cum ultro properaret ad mortem; avulsus est et ab ipsis orare volens . t spiritus solitudo. Solus es, si non communia cogites, si non affectes praesentia, si despicias quod multi suspiciunt, si fastidias quod omnes desiderant, si
Abbreviated transcription (Latin):
quẽ olimi exploratores cle isrł in uecte ferebant chorũ ꝓphecic̃ p̃ ceden¬
tẽ ⁊ subseqñtẽ apłicũ mediũ aũ iħm pultro scemate figurantes. hc̃ gͦ
minime indignat᷑. s mag̃ qiͣ qͤnclã ei suauissimi bassami rorẽ sudãs
piũ exibet ẽp̃assiõis affectũ. hoc scimꝰ uñ uenit. ⁊ iã auelistis. s ñ ad¬
suecũ eẽ ad om̃s.dũ hõ c̃silio sapientissimi pauli ut pie c̃descenłẽ
sciat p̃ocupatis pecc̃o. c̃sid̾at se ip̃m ne ⁊ ip̃e tẽptetur. An ñ hĩe deni¬
q amor ꝓrimi redicẽ tͣhit de qͦ in lege mandatur. diliges ꝓximũ
cuũ sic̃ te ip̃m e Ex intimis sane humanis affectib pͥmorelia ducit.
siui ortꝰ fr̾na dilectio. ⁊ le insita hõi ad se ip̃m nat᷑ ali qͣdam dulceli

Expanded text:
quem olim exploratores de Israel in vecte ferebant , chorum propheticum praecedentem, et subsequentem apostolicum, medium autem Jesum pulchro schemate figurantes: hunc erminime indignatur, sed magis quasi quemdam ei suavissimi balsami rorem sudans pium exhibet compassionis affectum; hoc scimus unde venit, et jam audistis, sed non adsuetum esse ad omnes, dum homo consilio sapientissimi Pauli, ut pie condescendere sciat praeoccupatis in peccato, considerat se ipsum, ne et ipse tentetur? . An non hinc denique amor proximi radicem trahit, de quo in lege mandatur: Diliges proximum tuum sicut te ipsum? Ex intimis sane humanis affectibus primordia ducit sui ortus fraterna dilectio, et de insita homini ad se ipsum naturali quadam dulc
Abbreviated transcription (Latin):
eccłam que ħt ocłm tẽptationis. donec se tradidit uiris spiritalib insbru
ignoramꝰ astucias diabłi. ⁊ cogitatiões eiꝰ. fert̃ ĩ engadeli arbuscłas bal¬
sami cresc̾e̾. qͤ ui modũ uinearũ ab indigenis excolunt᷑. ⁊ iñ forsitan ui¬
neas appellauit. Alioqͥn qͥd fac̾et botrꝰ cipri ĩ uineis engandi: Qs ũꝙͣ
mansuetudinis in qͦ paruu lor adhuc in xp̃o ten̾itudinẽ blanole fouet. et
dolores penitentiũ c̃solatur. S ⁊ siqͥs fr̃ in aliqͦ delicto p̃ocupatꝰ fu̾i̾t. uir ec
cłiasticꝰ qͥ hc̃ spm̃ iã accep̃ curabit huiꝰmodi mox instrue̾ in eod̾ spũ leuita¬
oleo s T̃ uino simul ⁊ oło sanitatẽ recipiunt. necessariũ ht̃ sp̃al medicus

Expanded text:
e habet oculum tentationis; donec se tradidit viris spiritualibus instrignoramus astutias diaboli, et cogitationes ejus . 2. Ferunt in Engaddi arbusculas balsami crescere, quae in modum vinearum ab indigenis excoluntur: et inde forsitan vineas appellavit. Alioquin quid faceret botrus Cypri in vineis Engaddi? quis unquam mansuetudinis, in quo parvulorum adhuc in Christo teneritudinem blande fovet, et dolores poenitc spiritum jam accepit, curabit hujusmodi mox instruere in eodem spiritu lenitaoleo, sed in vino simul et oleo sanitatem recipiunt : necessarium habet spiritualis
Abbreviated transcription (Latin):
dis ac lenibꝰ hortam̃tis qͤ ĩ eũ p̃rogata st̃ minime em̃datũ. mag̃ aũ for¬
te ⁊̃ abeuntẽ sua mansue tudine ⁊ patientia negligentiorẽ fieri. ⁊ ui
pecc̃o suo ⁊̃ securiꝰ ob dormire frustrato ita suauiũ oło monitor. oportebat
sane morclatiorib uti medicaminib. ⁊ uiũ c̃punctiõis infunde. du¬
ris uideł c̃ eo increpatiõib atq ĩuectiõib ag̾e̾. ⁊ si causa reqͥrit ⁊ duritia

Expanded text:
ortamentis, quae in eum praerogata sunt, minime emendatum, magis autem abutentem sua mansuetudine, et patientia negligentiorem fieri, et in peccato suo etiam securius obdormire; frustrato tam suavium oleo monitionum, oportebit sane mordacioribus uti medicamentis, et vinum compunctionis infundere, duris videlicet cum eo increpationibus agere; et si causa requirit, et duritia
Abbreviated transcription (Latin):
putrediuẽ. ⁊ prurulentã flaui songuinei ne humoris iitree aris
suꝑsiciẽ sũmatĩ atꝙ eqͣlit̃ suffundentẽ. ẽ qͥb sibi ũnce̾ modateᷤ cõ¬
mintis ad uemistauclã genarũ effigiem ribor subpallidꝰ in effi¬
cientiã aqporee pulcridinis tꝑatur. Alioqͥn incorporea illa aĩȩ ĩui
sibił q suba nec corporeis destincta m̃bris. nec insibilib extat᷑ fuca¬
a colorib. Cu uͦ sp̃alem eẽntiã spiritali si potes attinge intuitu.⁊
ad coaptandũ ꝓpositȩ siłitudinis scema. cogita aĩȩ faciẽ nientis
intentionẽ. ex qͣ nimirũ rectitudo oꝑis sic̃ ex facie pulcͥtudo
corporis estimat᷑. Porro u̾e cũcliã intellige cãqͣ. colorẽ ĩ facie. qđ
ħ potissim̃ iuntꝰ ⁊ uenꝰtatẽ ing̾at ⁊ augeat grãm. Pulae gͦ st̃¬

Expanded text:
putredinem, et purulentiam flavi sanguineive humoris, vitreae cutis putredinem, et purulentiam flavi sanguineive humoris, vitreae cutis superficiem summatim atque aequaliter suffundentem: e quibus sibi invicem moderate permistis, ad venustandam genarum effigiem rubor subpallidus in efficientiam corporeae pulchritudinis temperatur. Alioquin incorporea illa animae invisibilisque substantia, nec corporeis distincta membris, nec visibilibus exstat fucata coloribus. Tu vero spiritualem essentiam spirituali, si potes, attinge intuitu, et ad coaptandum propositae similitudinis schema cogita animae faciem, mentis intentionem; ex qua nimirum rectitudo operis, sicut ex facie pulchritudo corporis, aestimatur. Porro verecundiam intellige, tanquam colorem in facie, quod haec potissimu
Abbreviated transcription (Latin):
st̃ ꝓ ad elucta similitudine de eqͥtatu dñi ⁊ cͣrib pharaons. Post hoc
amica appellat᷑. Nã ip̃e qͥd̾ añ lib̾ationẽ amicꝰ erat. Alioqͥn: ñ lib̾ass
ꝙͣ ñ amass. s illa bñficio lib̾atĩois adducta ÷: ut eẽt amica. dndide
niq c̃ficentẽ. ñ qͥa noꝰ dilex̾imꝰ eũ inqͥt: s ip̃e prior clilex̃ no̾. Recordare
nc̃ mͥ moysi ⁊ ethiopisse.⁊ agnoᷤce iã cõ p̃figratũ c̃iugiũ u̾bi ⁊ aĩe pec¬
catͥris. ⁊ dĩcne si potes qͥd tdulciꝰ sapiat ĩ ẽsicłatiõ ẽ suauissimi sac᷑¬
m̃ti. u̾bi ne nimit̃ benigna clignatio. an aĩe ĩestimabił gła. an ĩopi¬
nata ficbicia peccatoriᷤᷤ. S ñ potiuit m oyseᷤᷤ et hiopissȩ mutare pellẽ. po
ut sẽꝑ q̃ ĩ mensa sponsi nob̾ apponunt᷑ c̃ auiditate sumentes. erucꝰ¬
Ren̾a ÷ sponse uec̃cha. ad increpationẽ sponsi puto facies
eiꝰ rubore suffusa ÷. pulcriorq ex eo apparens ilico audit.

Expanded text:
 adducta similitudine de equitatu Domini, et curribus Pharaonis. 10. Post haec amica appellatur. Nam ipse quidem et ante liberationem amicus erat, alioquin non liberasset quam non amasset; sed illa beneficio dare nunc mihi Moysi et Aethiopissae, et agnosce jam tanc praefiguratum conjugium Verbi et animae peccatricis; et discerne, si potes, quid tibi dulcius sapiat in consideratione suavissimi sacramenti, Verbine nimium benigna dignatio, an animae inaestimabilis gloria, an inopinata fiducia peccatoris. Sed non potuit Moyses Aethiopissae mutare pellem, pout semper quae in mensa Sponsi nobis apponuntur, cum aviditate sumentes, erucTenera est sponsae verecundia; et ad increpatiotionem sponsi, puto, facies ejus rubore suffusa est, pulchriorque ex eo apparens, illico audit:
Abbreviated transcription (Latin):
ditui nr̃o. Uellẽ uos uł erꝑtis crede̾. qͥ nͥ crediditis : ñ intelligetis. S
ñ ÷ om̃iũ fides. Absit aũ ut de cali hoc ÷ dei ignorantia sponsã cõ¬
monitã sentiamꝰ. qͤ canta sponsi parit᷑ ⁊ cĩ su ñ dico agniciõ ẽ s.
amicicia ⁊ familiaritate cdonata ÷: ut eiꝰ crebra colloqͥa ⁊ oscła m̃e¬
ret᷑. ⁊ nc̃ familiari ausu loquit᷑. Indica mͥ uͥ .p. uͥ.x. ĩ.m̃. Ubi sane

Expanded text:
re, quia, nisi crodideritis, non intelligetis. Sed non est omnium fides. 3. Absit autem ut de tali, hoc est de Dei ignorantia, sponsam commonitam sentiamus, quae tanta sponsi pariter et Dei sui, non dico agnitione, sed amicitia et familiaritate donata est, ut ejus crebra colloquia et oscula mereretur, et nunc familiari ausu loquitur: Indica mihi ubi pascas, ubi cube
Abbreviated transcription (Latin):
i bñ c̃gniit qͥd̃ loqr̃ in scͥptura auixta tab̾nacła pastor. Nnt supͣ sic̃
agni. s iuxta tab̾nacła pastoꝵ ecli pascunt᷑. Pastores siqͥd̃ qͥ neri paᷤ¬
tores st̃ licet tab̾nacła ħaut de t̾ra ⁊ in t̾ra corpora uideł sua hisdie¬
b quib nẽ militant: ñ tñ de t̾ra s de celestib pascuis gͣges clñicos
pasce̾ c̃sueuert̃. ħͥeq ir suã eis s dñi p̃dicant uołtatẽ. At hedi qͥst̃
corꝑis sensus celestia ñ reqͥrt̃. s uixta cab̾nacła pastoꝵ. in õib iudeł¬
bonis sensilib huiꝰ mundi q̃ ÷ regio corpoꝵ sumt̃ uñ sua desiłia ñ
tã sacient ꝙͣ. uritent. Turpis mutatio stuclioꝵ. ut cui añ stuclii
fu̾at ꝑegͥnantẽ ⁊ exulẽ aĩam suã sacͥs melitatioĩb tãꝙͣ. celestib¬
pasc̾e bonis. dĩ bñplactũ ⁊ mistĩa uołtatis eiꝰ inqͥrere. penetͣte de¬
pulchrimos ordines angłoꝵ. nc̃ õib his omissis turpi se manci¬

Expanded text:
in scriptura: juxta tabernacula pastorum. Non enim supra sicut agni, sed juxta tabernacula pastorum hoedi pascuntur. Pastores siquidem, qui veri pastores sunt, licet tabernacula habeant de terra et in terra, corpora videlicet sua his diebus, quibus nunc militant, non tamen de terra, sed de coelestibus pascuis greges Dominicos pascere consueverunt. Neque enim suam eis, sed Domini praedicant voluntatem. At hoedi, qui sunt corporis sensus, coelestia nbonis sensilis hujus mundi, quae est regio corporum, sumunt, unde sua desideria non tam satient, quam irritent. Turpis mutatio studiorum, ut cui ante studio fuerat peregrinantem et exsulem animam suam sacris meditationibus tanquam coelestibpascere bonis, Dei beneplacitum et mysteria voluntatis ejus inquirere, penetrare depulcherrimos ordines angelorum: nunc omnibus his omissis, turpi se manci
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑdet eos. ñ sane ob aliud: nͥ qm̃ male sec̃os redelat. Cũ aũ adreuit ear
⁊ securitas: tc̃ subitane suꝑ uemet eis int̾itꝰ. hi calcaria minune hñt
flabello ad citandũ uentũ. Porro conopeũ clissimłatio ÷ ũbͣm faciens:
abcondi. Flabellũ uͦ effusio ÷. uentũ adulatiõis apportans. Largi fc̃ lipeu¬
rioᷤi. em̃tes auro uentũ de ore adulatoꝵ. & de ħ satĩ. Iã uͦ auaricia rotis

Expanded text:
niam male securos reddat: Cum autem dixerint, Pax et securitas; tunc subitaneus superveniet eis interitus . Hi calcaria minime liabeet flabello ad citandum ventum. Porro conopeum Dissimulatio est, umbram faciens, abscondi. Flabellum vero Effusio est, ventum adulationis apportans. Largi sunt enim luxuriosi, ementes auro ventum de ore adulatorum. Et de hoc satis. 8. Jam vero Avaritia rotis
Abbreviated transcription (Latin):
mans sibi ⁊ dolũ ꝓ eo qeł ñ ÷ ip̃e. Qd timetis moclicȩ ficłi It pec¬
cata uolit remitt᷑e: S affixit ea eruci c̃ sius manib. Qł ceni ⁊ de¬
licati estis ⁊ ⁊ ip̃e nouit figĩtũ nr̃m. Qđ male assueti ⁊ ligati ẽ
nitate ⁊ multitudiue cͥminũ cuntet᷑ manũ porrig̾e aduitorii. S
uͥ habunclauit cdelictũ. suꝑ habundare grã c̃sueuit. An de uestim̃

Expanded text:
mans sibi idolum pro eo quod non est ipse. Quid timetis modicae fidei? ut peccata nolit remittere? Sed affixit ea cruci cum suis manibus. Quod teneri et delicati estis? Sed ipse novit figmentum nostrum. Quod male assueti, et ligati pnitate et multitudine criminum, cunctetur porrigere manum adjutorii? Sed ubi abundavit delictum,
Abbreviated transcription (Latin):
censsibi ĩ õib mał q̃ fecit cogitans q resipiscerr ⁊ redire ab oĩ uia
fac̾e̾. q̃plexio cen̾a ÷. uita extitit delicata. c̃suetudinẽ difficile uin¬
q̃ ÷ delictũ maxim̃.⁊ blasphemia ĩremissibił. Ipẽ uͦ aut ẽt᷑ batꝰ ni¬
mia tͥsticia absorbet᷑. ⁊ f̾ur in ꝓfundũ. minime iã ut c̃solationẽ
ct̾e dissimulans ⁊ sibi qͣlicẽq uerisimili blandiens rõne reuocat
se irreuocabilit̾ in scłm. ad ꝑfruendũ ⁊ deliciandũ in õib boniᷤ eiͦ
qͦad̃ licu̾it. Cũ aũ dixint pax ⁊ securitas. tc̃ subitaneꝰ suꝑ eos int̃

Expanded text:
cens sibi in omnibus malis quae fecit, cogitansque resipiscere, et redire ab omni via facere. Complexio tenera est, vita exstitit delicata, consuetudinem difficile vinquae est delictum maximum, et blasphemia irremissibilis. Ipse vero aut conturbatus nimia tristitia absorbetur, et fertur in profundum, minime jam ut consolcerte dissimulans, et sibi qualicunque verisimili blandiens ratione, revocat se irrevocabiliter in saeculum, ad perfruendum et deliciandum in omnibus bonis ejus, quoad licuerit. Cum autem dixerit: Pax et securitas, tunc repentinus
Abbreviated transcription (Latin):
careas c̃ salute. Nã si ignoras te: ñ habeb̾ timorẽ dĩ in te. ñ humi¬
litatẽ. An uͦ sine timore dĩ ⁊ sine humilitate de salute p̃sumas: tu
uitłis. Bene fecistis grumniendo. significare qđ miniine ita sapitis
ĩmo qd ñ ita cdesipiatis. ne in eo qd planũ ÷ ĩmorem᷑. S attendite
cet̾a. An potiꝰ pausancdũ ÷ nob̾ ꝓp̃ sõpnolentos: Putabã me uno smo¬
ne ĩplere qł ꝓmisi: de duplici ignorantia. ⁊ fecissẽ: nͥ fastiosis longior
iudetur. Qsdã siqͥł oscitantes. qͦsclã ⁊ dormitantes intueor. Nec mi¬
rũ. P̃cedentis noctis uigiliȩ longissime qͥppe fuert̃. excusant eos. ue
ceps uigilabt̃. nr̃e obsu̾atiois caut̾iũ u̾ituri. In hacsgͤerimꝰ eis hac
cet disputatiõe partim᷑. facientes finẽ uͥ ñ erat finis. Ip̃i uͦ suꝑs
facta indulgentia nobisc̃ glorificent sponsũ eccłe dũm nr̃ni iħm

Expanded text:
Nam, si ignoras te, non habebis timorem Dei in te, non humilitatem. An vero sine timore Dei et sine humilitate de salute praesumas, tu videris. Bene fecistis grunniendo significare quod minime ita sapiatis, imo quod non ita desipiatis, ne in eo quod planum est immoremur. Sed attendite caetera. An potius pausandum est nobis propter somnolentos? Putabam me uno sermone implere quod promisi de duplici ignorantia; et fecissem, nisi fastidiosis longior videretur. Quosdam siquidem oscitantes, quosdam et dormitantes intueor. Nec mirum: praecedentis noctis vigiliae longissimae quippe fuerunt excusant eos. Vernceps vigilabunt, nostrae observationis cauterium verituri. In hac spe gerimus eis cet disputatione, partimur, facientes finem, ubi non erat finis. Ipsi vero super sibi facta indulgentia nobiscum glorificent Sponsum Ecclesiae, Jesum
Abbreviated transcription (Latin):
÷ q̃ in ceł st̃ curiosiꝰ inuesligare. ne forte scrutatis maiestatis oppꝰ¬
mat agła. desinat inꝙͣ donec int̾ mulieres u̾sat᷑ inqͥrere q̃ ap̃
sullimes illas st̃ potestates. soł ip̃is ꝑspicnia. soł licita taꝙͣ. cxlestaꝵ
celestia ad uidendũ. Mirabił facta ÷ inqͥt iusio ista ex te o sponsa
ꝙͣ t postulas demo nstri. nec mͦ p̃uales intueri midianã ⁊ initã quã

Expanded text:
 in coelis sunt curiosius investigare, ne forte scrutatrix majestatis opprimatur a gloria. Desinat, inquam, donec inter mulieres versatur, inquirere quae apud sublimes illas sunt potestates, solis ipsis perspicua, solis licita, tanquam coelestibus coelestia ad videndum. Mirabilis facta est, inquit, visio ista ex te, o sponsa, quam tibi postulas demonstrari: nec modo praevales intueri meridianam et miram quam
Abbreviated transcription (Latin):
cligiti spacio plꝰꝙͣ hostiũ patit᷑ m̃sura erex̾is ita ut ĩpingas ⁊ capi¬
te qͣssato colliclaris: ita ĩ aĩa ñ ÷ plane timĩda qͣntalibet humiliacio
horrencla aũ nmĩ q pauenda uł minima teme̾ p̃sũpta erectio.
Quã obrẽ noli te hõ ẽꝑare maiorib. noli minorib. noli aliqͥb. noli
um. Qͥd scis ꝑt o hõ si unꝰ ille qͣm forte õĩum ulissimũ acq mmsrim̃¬

Expanded text:
digiti spatio plus quam ostii patitur mensura, erexeris, ita ut impingas et capite quassato collidaris; sic in anima non est plane timenda quantalibet humiliatio, horrenda autem nimiumque pavenda vel minima 1404 temere praesumpta erectio. Quamobrem noli te, homo, comparare majoribus, noli minoribus, noli aliquibus, noli uni. Quid scis enim, o homo, si unus ille, quem forte omnium vilissimum atque miserrim
Abbreviated transcription (Latin):
tͦ ⁊ qͥ bonã ñ ht̃ decoctionẽ: malos gen̾at humores. ⁊ corrũpit̾ cor¬
pꝰ. ñ nutͥt. Ita ⁊ mnulta scĩa ingesta stomacho aĩe q̃ ÷ memoria.
si clecocta igne caritatis ñ fu̾it. ⁊ sic ꝑ qͦslã artꝰ aĩe mores sał
atq actꝰ tͣnssusa atq digesta. qͣtenꝰ ip̃a de bonis q̃ nou̾t uita at¬
testante ⁊ morib bona efficiat᷑. ñ ne illa scĩa reputabit᷑ i pecc̃m.
tãꝙͣ. cib c̃u̾sus in pͣuos noxios q bumores: An ñ malꝰ humor pec¬
catũ. an ñ mali humores pͣui mores: du ñ inflationes ⁊ tortiones
inc̃scientia sustinebit qͥ huiꝰmocli ÷. sciens uicleł boñ ⁊ ñ facieus:
A nñ responsũ mortis ⁊ cdãpnatiõis totiens in seniet ip̃o babebit. qͦ¬

Expanded text:
non bonam habet concoctionem, malos generat humores et corrumpit cornon bonam habet concoctionem, malos generat humores et corrumpit corpus, non nutrit. Ita et multa scientia ingesta stomacho animae, quae est memoria, si decocta igne charitatis non fuerit, et sic per quosdam artus animae, moresque atque actus, transfusa atque digesta, quatenus ipsa de bonis quae noverit, vita attestante et moribus, bona efficiatur; nonne illa scientia reputabitur in peccatum, tanquam cibus conversus in pravos noxiosque humores? An non malus humor peccatum? an non mali humores pravi mores? At non inflationes et tortiones in conscientia sustinebit qui hujusmodi est, sciens videlicet bonum et non faciens? n non responsum mortis