comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
malachiȩ: quales pͥncipes. &e quales po¬
puli. Quom ñ ce̾ is frater fuit draconũ:
&e socius strucionũ: Et ido dedit ei do¬
minꝰ uirtutẽ calcandi suꝑ serpentes &
sccepiones: alligare reges eoꝵ in compe¬
dib & nobiles eoꝵ in manicis ferreis.
Demq audi quid sequatur.
rant possessiones. ingratꝰ beneficio:
extunc &e deinceps insolentissime sẽꝑ
se habuit adu̾sum eum & suos. in oĩb
infestus eis: ubiq insidians. detrahensq
actib eius. At ñ impimite hoc. Erat
illi unicus filius. qui imitator patris
audens aliquid & ipse in malachiã:
eodem anno mortuus ẽ. M ortuus
autẽ sic. Uisum ẽ malachiȩ debere con¬
strui in benchor oratoriũ lapideum:
instar illoꝵ quȩ in aliis regionib ex¬
structa conspexerat. Et cum cepisset
iacere fundam̃ta: indigene qͥdem mi
rati sunt. qͦd in t̾ra illa necdũ eiꝰmodi
ȩdificia inuenirent᷑. Uerum ille neꝗͣ

Expanded text:
Malachiae, quales principes, et quales poMalachiae, quales principes, et quales populi. Quomodo non et is frater fuit draconum, et socius struthionum? Et ideo dedit ei Domiminus virtutem calcandi super serpentes et scorpiones, alligare reges eorum in compedibus, et nobiles eorum in manicis ferreis. Audi denique quid sequatur. rat possessiones, ingratus beneficio, extunc et deinceps insolentissime semper se habuit adversus eum et suos, in omnibus infestus, ubique insidians, detrahensque actibus ejus. At non impune hoc. Erat illi unicus filius, qui imitator patris, audens aliquid et ipse in Malachiam, eodem anno mortuus est. Mortuus autem sic. Visum est Malachiae debere construi in Benchor oratorium lapideum, instar eorum quae in aliis regionibus exstructa conspexerat. Et cum coepisset jacere fundamenta, indigenae quidem omnes mirati sunt, quod in terra illa necdum ejusmodi aedificia 685 invenirentur. Verum ille nequam,
Abbreviated transcription (Latin):
lis. ne si ꝓpe remaneret: orationis ñ pos¬
set sustinere uirtutẽ. Quasi uͦ uł abscon¬
ditum ñ inueniat: uł ñ ꝑueniat ad re-¬
motum. Tumetas miser ponis oratio¬
nib sc̃oꝵ: Non ẽ oratio iacta sagita:
ut fugiaᷤᷤ a facie arcus. Quo ibis a sp̃u
dei qui eam portat: &e quo a facie eiꝰ fu¬
gies: Deniq fugientẽ insequit᷑: inue¬
nit latitantẽ. Erisq cecꝰ & ñ uidens: ut
ti uł nunc. qͥa sagittȩ potentis acute ꝑ¬
uenerunt ad te: que & si resilierunt a
corde qͥa saxeum ẽ. s ñ ab oculis. Utinã
ꝑ fenestras saltem oculoꝵ ꝑueniant us¬
q ad cor: &e uexatio det intellectũ cȩcitati.
Cernere erat saulũ denuo ad manus
trahi. & duci ad ananiam: ad ouẽ scił
lupumł ut refunderet p̾dam. Refiidit.
& recepit uisum: qͦd malachiȩ usq adeo
onus eẽt. ut sit misertꝰ & lupo. Diligent᷑
ex his adu̾te lector. cũ quib habitatio

Expanded text:
lis, ne si prope remaneret, orationis non poslis, ne si prope remaneret, orationis non posset sustinere virtutem. Quasi vero vel absconditum non inveniat, vel non perveniat ad remotum. Tu metas ponis, miser, orationibus sanctorum? Num est oratio jacta sagitta, ut fugias a facie arcus? Quo ibis a Spiritu Dei, qui eam portat, et quo a facie ejus fugies? Denique fugientem insequitur, invenit latitantem: erisque caecus et non videns, ut ti vel nunc, quia sagittae potentis acutae pervenerunt ad te: quae etsi resilierunt a corde, quia saxeum est, sed non ab oculis. Utinam per fenestras saltem oculorum perveniant usque ad cor, et vexatio det intellectum caecitati. Cernere erat Saulum denuo ad manus trahi, et duci ad Ananiam , ad ovem scilicet lupum, ut refunderet praedam. Refudit, et recepit visum, quod Malachias usque adeo ovis esset, ut si misertus et lupo. Diligenter ex his adverte, lector, cum quibus habitatio
Abbreviated transcription (Latin):
lachias: Non ẽ qͦd possit. nͥ ut recurrat
ad suum illud solitum. unicũq refugiũ
Congregato exerritu forti nimis. turba
magna discipłoꝵ suoꝵ. adit hominem.
requirit uinctum: negat᷑. Et malachiaᷤ.
Inique inquit agis contra dnm̃. & contͣ
me. &e contra te ipsum: pactũ p̾uaricais.
Si disfimulas tu: s ñ ego. Credidit se
homo fidei mex̧. si contingat mori ego ꝓ¬
didi eum: ego reus sanguinis eiꝰ Quid
tͥ uisum ẽ. me ꝓditorem: te p̾uaricatorẽ
constituere: Noueris me donec liberet᷑
nichil gustaturũ. s neq istos. Sic locutꝰ
intrat eccłiam. dm omĩpotentẽ suis. &e¬
suoꝵ anxiis gemitib int̾pellat: ut inuiste
addictum dignet᷑ eripere de manu p̾ua¬
ricatoris & mniqui. Et eo die cũ nocte
sequenti:. in ieumnio & oratione ꝑstitert̃.
Platum ad regem qͦd fieret: & magis in¬
de induratũ ẽ cor eiꝰ unde emolliri de¬
buerat. Init fugam: ueritꝰ homo carna¬

Expanded text:
lachias? Non est quod possit, nisi ut recurrat lachias? Non est quod possit, nisi ut recurrat ad suum illud solitum unicumque refugium. Congregato exercitu forti nimis, turba magna discipulorum suorum, adit hominem, requirit vinctum; negatur. Et Malachias: « Inique, » inquit, « agis contra Dominum, et contra me, et contra te ipsum, pactum praevaricans: si dissimulas tu, sed non ego. Credidit se homo fidei meae: si contingat mori, ego prodidi eum, ego reus sanguinis ejus. Quid tibi visum est me proditorem, te praevaricatorem constituere? Noveris me, donec liberetur, nihil gustaturum, sed neque istos. » Sic locutus, intrat ecclesiam: Deum omnipotentem suis, suorumque anxiis gemitibus interpellat, ut injuste addictum dignetur eripere de manu praevaricatoris et iniqui. Et ea die cum nocte sequenti in jejunio et oratione perstiterunt. Perlatum ad Regem quid fieret; et magis inde induratum est cor ejus, unde emolliri debuerat. Init fugam, veritus homo carna
Abbreviated transcription (Latin):
hactenus meminit. in quantacũq illu¬
uie ita intumuisse. ut oꝑiret t̾ram: sata
&e prata ꝑuaderet: Digitus di ẽ iste.
& dñs sepit uias nr̃as ꝓpter scm̃ suum
malachiam: cuiꝰ sumꝰ preuaricati pactũ.
transgressi mandatũ. Ita &e hi infecto
negotio ad sua equȩ confusi repedaue¬
runt. Diuulgatũ ẽ uerbum ꝑ uniuer¬
sam regionem: &e benedicebant dm qui
comp̾hendit sapientes in astutia sua:
&e confringens cornua pecratoꝵ. subli¬
mauit cornu xp̃i sui.
liquis de nobilib infensus regi re¬
conciliat᷑ ꝑ manũ malachie. Nec enim
regi satis fidebat ille. ut pacem cũ eo fa¬
ceret: nͥ mediante malachia. aut quẽ
rex eque reuereret᷑. Nec immerito.ut
post apparuit. Nam factum securum.
& minime iam cauentẽ sibi. captum
trusit in uincula: odio antiquo captꝰ
plus ipse. Requirit᷑ homo a suis. de ma¬
nu mediatoris. Nec enim aliud amici
expectare. quã mortẽ. Quid faceret ma¬

Expanded text:
hactenus meminit in quantacumque illuhactenus meminit in quantacumque illuvie ita intumuisse, ut operiret 684 terram, sata et prata pervaderet? Digitus Dei est iste, et Dominus sepit vias nostras propter sanctum suum Malachiam, cujus sumus praevaricati pactum, transgressi mandatum. » Ita et hi infecto negotio, ad sua aeque confusi repedaverunt. Divulgatum est verbum per universam regionem: et benedicebant Deum, qui comprehendit sapientes in astutia sua, et confringens cornua peccatorum, sublimavit cornu christi sui. 60. Aliquis de nobilibus infensus Regi, reconciliatus est per manum Malachiae. Nec enim Regi satis fidebat ille, ut pacem cum eo faceret, nisi mediante Malachia, aut quem Rex aeque revereretur. Nec immerito, ut post apparuit. Nam factum securum, et minime jam caventem sibi, captum trusit in vincula, odio antiquo captus plus ipse. Requiritur homo a suis de manu mediatoris: nec enim aliud amici exspectare quam mortem. Quid faceret Ma
Abbreviated transcription (Latin):
ne pacẽ ẽẽ turbatã nactꝰ oportunũ tẽpꝰ.
pacẽ ꝑ semet int̾ ipsos denuo reforma¬
re curauit. ae firmare reformatã: datiᷤ
&e receptis altrinsecꝰ fide &e iuramento. ue¬
rum illi quib ante pax facta fuit iniu¬
riȩ memores: neglecto pacto & precepto
malachiȩ. tractauerunt de uice redden¬
da. Et congregati om̃s in unũ abant ut
ĩparatos p̾occuparent: recdlerentq
in caput eoꝵ malũ. qͦd sibi ipsi facere
cogitassent. Et magno flumine quod
intererat facillime tͣnsuadato. fluuio¬
lo quẽ ñ ꝓcul ab illo offendere. retenti
sunt. Neq enim iam fluuiolus. s plane
fluuiꝰ ingens apparuit. ubiq sui tran¬
sire uolentib transitũ negans. mirati
om̃s tantum nunc eẽ. tantillum ante¬
hac fuisse scientes: & loqui int̾ se. Unde
inundatio hȩc: Aer serenus ẽ. imbres
ñ sunt: nec ꝓxime fuisse meminimus.
Et si multum pluisset: quis nr̃m unqͣm

Expanded text:
ne pacem esse turbatam, nactus opportunum tempus, ne pacem esse turbatam, nactus opportunum tempus, pacem per semet inter ipsos denuo reformare curavit, et firmare reformatam, datis et receptis altrinsecus fide et juramento. Verum illi, quibus ante pax fracta fuit, injuriae memores, neglecto pacto et praecepto Malachiae, tractaverunt de vice reddenda. Et congregati omnes in unum, ibant ut imparatos praeoccuparent, redderentque in caput eorum malum, quod sibi ipsi facere cogitassent. Et magno flumine, quod intererat, facillime transvadato, fluviolo, quem non procul ab illo offendere, retenti sunt. Neque enim jam fluviolus, sed plane fluvius ingens apparuit, ubique sui transire volentibus transitum negans. Mirari omnes tantum nunc esse, tantillum antehac fuisse scientes, et loqui inter se: « Unde inundatio haec? aer serenus est, imbres non sunt, nec proxime fuisse meminimus. Et si multum pluisset, quis nostrum unquam
Abbreviated transcription (Latin):
chiam adu̾sus malignantes. Interim
uͦ impii. cum quib fecerant pacẽ inse-¬
qui ñ desistebant: ad ꝑdendum eos.
Et ecce sp̃c mendax in ore quoꝵdam
uiroꝵ: qui eos deciꝑet. Et occurrert᷑
illis in uia uiri nunciantes factã ir¬
ruptionẽ in t̾ras ipsoꝵ ab adu̾sariiᷤ.
in ore gladii consium omĩa & diripi
bona eoꝵͬ uxores quoq ac liberos tol¬
li &e abdici. His auditis:. reu̾si sunt
festinant̾. Sequebant᷑ ultimi pͥmos:
quo irent. aut quid acciderit nescien¬
tes. Nec enim om̃s audierant uiros
loquentes.Cumq uenissent. & inuemiᷤ¬
sent nichil hoꝵ quȩ nuntiata erant.
confusi sunt: dep̾hensi in malicia sua.
Et cognouerunt sp̃u erroris se tradi¬
tos ꝓpter nuntiũ malachie quẽ dece¬
ꝑunt: & nomen ipsiꝰ q̃d spreuerunt.
Poero ep̃c audiens frustratos ꝓditores in
iniquitate sua qͥuã cogitauerant. cũ gau¬
dio remeauit ad malachiam: referens
ciens malachias eiusmodi occasio¬

Expanded text:
chiam adversus malignantes. Interim chiam adversus malignantes. Interim vero impii cum quibus fecerant pacem, insequi non desistebant ad perdendum eos: et ecce spiritus mendax in ore quorumdam virorum, qui eos deciperet. Et occurrerunt illis in via viri, nuntiantes, factam irruptionem in terras ipsorum ab adversariis: in ore gladii consumi omnia, et diripi bona eorum, uxores quoque ac liberos tolli et abduci. His auditis, reversi sunt festinanter. Sequebantur ultimi primos, quo irent, aut quid acciderat, nescientes. Nec enim omnes audierant viros loquentes. Cumque venissent, et invenissent nihil horum quae nuntiata erant, confusi sunt, deprehensi in malitia sua. Et cognoverunt spiritui erroris se traditos propter nuntium Malachiae quem deceperunt, et nomen ejus quod spreverunt. Porro episcopus audiens frustratos proditores in iniquitate sua quam cogitaverant, cum gaudio remeavit ad Malachiam, referens derant sibi. 59. Sciens Malachias ejusmodi occasio
Abbreviated transcription (Latin):
imparatos eẽ. quippe qui pace facta
mali nichil suspicarent᷑: loquebant᷑
mutuo. & dicebat homo ad pximum
suũ. Quid uolumꝰ facere: Nictoria p̾
manib ẽ. & ultio de mnimicis. Et ceꝑe
insequi illos. Innotuit ep̃o qͦd fiebat:
a accurrens conuenit ducẽ eoꝵ super
iniquitate & dolo. s spretꝰ ab illo est.
Inuocauit nom̃ malachiȩ adu̾sus eũ:
& nichilipendit. Irridensq ep̃m: pu¬
tasne inquit ꝓpter te amittere debe-¬
amus malefactores nr̃os: qͦs d̾s tradidit
in manꝰ nr̃as: Et recordatꝰ uerbi sui ep̃c
qͦd habuerat cum malachia. flens &
eiulans u̾so uultu ad monast̾ium eiꝰ:
uͥ es ait homo di: uͥ es: Nonne hoc ẽ
pater mi qͦd tͥ dicebam: Heu heu ue¬
ni ut facerẽ bonũ. & ñ malũ: & ecce ꝑ
me om̃s. illi in corpore. isti in anima
pereunt. Multa in hunc modum lo¬
quebat᷑ lamentans ce plangens: & q̃si
presentẽ sollicitans. & compellans mala¬

Expanded text:
imparatos esse, quippe qui pace facta imparatos esse, quippe qui pace facta mali nihil suspicarentur, loquebantur mutuo, et dicebat homo ad proximum suum: « Quid voluimus facere? Victoria prae manibus est, et ultio de inimicis. » Et coepere insequi illos. Innotuit episcopo quod fiebat; et accurrens convenit ducem eorum super iniquitate et dolo, sed spretus ab illo est. Invocavit nomen Malachiae adversus eum, et nihili pendit: irridensque episcopum, « Putasne, » inquit, « propter te amittere debeamus malefactores nostros, quos Deus tradidit in manus nostras? » Et recordatur verbi sui episcopus, quos habuerat cum Malachia, flens et ejulans, verso vultu ad monasterium ejus: « Ubi es, » ait, « homo Dei? ubi es? Nonne hoc est, pater mi, quod tibi dicebam? Heu, heu, veni, ut facerem bonum, et non malum; et ecce per me omnes, illi in corpore, isti in anima pereunt! » Multa in hunc modum loquebatur lamentans et plangens, et quasi praesentem sollicitans et compellans Mala
Abbreviated transcription (Latin):
t᷑ error: confessus reatũ absoluit᷑. petit
uiancum. datur reconciliato: & uno
pene mom̃to ꝑfidia ore abdicat᷑. &¬
morte diluit᷑. Ita mirantib cunctis
subonĩ celeritate completꝰ ẽ sermo
malachie. & scͥpture parit̾ dicentis:
qͥa uexatio dat intellectũ auditui:¬
Nter ppłos quarũdam regionũ orta
aliqͣndo grauis discordia ẽ. Int̾pella¬
tur malachias de componenda pace
int̾ eos. Et cum eẽt alias impeditꝰ. in¬
iungit negociũ hoc uni ep̃oꝵ. Illo ex
situm. se contemptũ iri. frustra fati¬
gari nolle: uade inquit. & dñs erit
tecũ. Et ille. Acquiesco: s si me ñ audi¬
erint. scito me ad tuam paternitatẽ ap¬
pellaturũ. Subridens malachias. fiat
inquit. Tum ep̃c conuocatis partib.
dictat formã pacis: ad quiescunt. recõ¬
ciliant᷑ ad inuicẽ: fide hinc inde da¬
ta stabilit᷑ pax. & sic dimisit eos. At
pars una uidens hostes factos securoᷤᷤ.

Expanded text:
tur error. Confessus reatum absolvitur, petit tur error. Confessus reatum absolvitur, petit Viaticum, datur reconciliatio: et uno pene momento perfidia ore abdicatur, et morte diluitur. 683 Ita mirantibus cunctis, sub omni celeritate completus est sermo Malachiae, et scripturae pariter dicentis quia vexatio dat intellectum audituinter populos quarumdam regionum orta aliquando gravis discordia est. Interpellatur Malachias de componenda pace inter eos: et cum esset alias impeditus, injungit negotium hoc uni episcoporum. Illo excsitum; se contemptum iri, frustra fatigari nolle: « Vade, » inquit, « et Dominus erit tecum. » Et ille: « Acquiesco, sed si me non audierint, scito me ad tuam Paternitatem appellaturum. » Subridens Malachias: « Fiat, » inquit. Tunc episcopus convocatis partibus, dictat formam pacis: acquiescunt, reconciliantur ad invicem; fide hinc inde data, stabilitur pax: et sic dimisit eos. At pars una videns hostes factos securos,
Abbreviated transcription (Latin):
Ego ꝑsonã ñ accipio: ut deserã ueritatẽ.
quit fateri te ueritatẽ faciat. uł ex ne¬
cessitate. Quo respondente am̃. soluit᷑
conuentꝰ. Tali ille inustus cauterio fu¬
gam meditat᷑: infamis atq inhonorꝰ
fore ñ sustinens. Et continuo sua tol¬
lens. exibat: cum ecce subita correptus
infirmitate. sistit gradum: uirib ꝙ de¬
ficiens eodem loco iactat se suꝑ solum:
hanelus & fessus. forte incidens in id
quid nã ibi agat ꝑcunctat᷑. Respondet
graui se infirmitate teneri. & neq ꝓce¬
dere neq redire ualentẽ. Et ille. Infir¬
mitas ista haud alia inquit. quã ipsa
mors ẽ. Hoc autẽ ñ dixit a semetipso: s
pulchre ds ꝑ insanũ corripuit eũ qͥ sansꝰ
acquiescere noluit consiliis sensatoꝵ. Et
adddit. Reuertere domũ: ego te iuiuabo.
Demꝙ ipso duce reuertit᷑ in ciuitatẽ: re¬
dit ad cor. & ad miscdiam dñi. Eadẽ
hora accit᷑ ep̃c. agnoscit᷑ ueritas: abici¬

Expanded text:
ego personam non accipio, ut deseram veritatem. ego personam non accipio, ut deseram veritatem. quit, « fateri te veritatem faciat vel ex necessitate. » Quo respondente, « Amen, » solvitur conventus. Tali ille inustus cauterio, fugam meditatur, infamis atque inhonorus fore non sustinens. Et continuo sua tollens exibat, cum ecce subita correptus infirmitate, sistit gradum, viribusque deficiens, eodem loco jactat se super solum anhelus et fessus. Forte incidens in id quidnam ibit agat percontatur. Respondet gravi se infirmitate teneri, et neque procedere, neque redire valentem. Et ille: « infirmitas ista haud alia, » inquit, « quam ipsa mors est. » Hoc autem non dixit a semetipso; sed pulchre Dominus per insanum corripuit eum, qui sanis acquiescere noluit consiliis sensatorum. Et addit: « Revertere domum, ego te juvabo. » Denique ipso duce revertitur in civitatem; redit ad cor, et ad misericordiam Domini. Eadem hora accitur Episcopus, agnoscitur veritas, abjici
Abbreviated transcription (Latin):
mediũ ẽ. Seorsum tam̃ a laicis: ut si fie¬
ri posset. sanaret᷑. & ñ confunderet᷑. Itaq
in conuentu clericoꝵ data facultas ho¬
mini ẽ. ꝓ sua sententia respondendi.
Cumꝙ totis ingenii uirib quo ñ medio¬
crit̾ callebat. asserere & defendere conare¬
tur errorẽ: malachia contra disputan¬
te. & conuincente. iudicio omniũ suꝑatꝰ.
deconuentu confusus qͥdem exiit. s ñ
correctꝰ. Dicebat autẽ se ñ ratione uictũ
ẜ ep̃i pressum auctoritate. Et tu inquit
o malachia sine causa me hodie con
malachias pro homine sic indurato:
s magis fidei dolens iniuriã. timens
ꝑiculum. eccł̃iam conuocat᷑: errantem
publice arguit.publice monet ut resi¬
piscat. Suadentib hoc ipsum ep̃is. &
uniu̾so clero: cum ñ adquiesceret. con¬
tumaci anathema dicunt. hereticũ ꝓ¬
testantes. Nec sic euigilans: om̃s inqͥt
fauetis homini. potius quã ueritati.

Expanded text:
medium est, seorsum tamen a laicis, ut, si fiemedium est, seorsum tamen a laicis, ut, si fieri posset, sanaretur, et non confunderetur. Itaque in conventu clericorum data facultas homini est pro sua sententia respondendi. Cumque totis ingenii viribus, quo non mediocriter callebat, asserere et defendere conaretur errorem, Malachia contra disputante et convincente, judicio omnium superatus, de conventu confusus quidem exiit, sed non correctus. Dicebat autem se non ratione victum, sed Episcopi pressum auctoritate. « Et tu, » inquit, « o Malachia, sine causa me hodie conftiam. » Moestus Malachias pro homine sic indurato, sed magis fidei dolens injuriam, timens periculum, ecclesiam convocat: errantem publice arguit, publice monet ut resipiscat. Suadentibus hoc ipsum episcopis et universo clero, cum non acquiesceret, contumaci anathema dicunt, haereticum protestantes. Nec sic evigilans: « Omnes, » inquit, « favetis homini potiusquam veritati;
Abbreviated transcription (Latin):
netrat cȩlos. penetrauit abyssos: &e de
ꝓfundo maris tantas pisciũ copias euo
natiuitatis brigidȩ uirginis &e quartꝰ
erat malachias. Ad quẽ prb̃r qͥ hospitio
susceꝑat eos. quid faciam inquit: quod
pisces ñ habeo: Quo respondente ut
quereret a piscatorib. bienniũ est ait
qͦd ñ inueniunt᷑ pisces in flumine: un¬
de ce piscatores prorsus diffisi etiam ar-¬
ti sue renuntiauerunt. Et ille. Precipe
natum inferunt mensis. ce ferculũ. &e
miraculum. Et ut clare liqueat. mala¬
chiȩ meritis hoc datũ fuisse: aliis quoꝙ
duob sequentib annis. eadẽ nichilominꝰ
sterilitas ꝑdurauit.
uit qͥdam clericꝰ in lesmor ꝓbabilis ut
fertur uitȩ: s fidei ñ ita. Is sciolus in ocłis
suis p̾sumpsit dicere. in eucharistia ẽẽ
tantumm sacram̃tum. & ñ rem sacram̃¬
ti: idest solam scĩficationẽ. & ñ corporiᷤ
ueritatẽ. Suꝑ quo a malachia secreto
& sepe conuentus. s incassũ: uocatꝰ ad

Expanded text:
netrat coelos, penetravit abyssos, et de netrat coelos, penetravit abyssos, et de profundo maris tantas piscium copias evocnativitatis Brigidae virginis: et quartus erat Malachias. Ad quem presbyter qui hospitio susceperat eos: « Quid faciam, » inquit, « quod pisces non habeo? » Quo respondente, ut quaereret a piscatoribus: « Biennium est, » ait, « quod non inveniuntur pisces in flumine: unde et piscatores prorsus diffusi, etiam arti suae renuntiaverunt. » Et ille: « Praecipe, natum inferunt mensis et ferculum, et miraculum. Et ut clare liqueat, Malachiae meritis hoc datum fuisse, aliis quoque duobus sequentibus annis eadem nihilominus sterilitas perduravit.uit quidam clericus in Lesmor, probabilis ut fertur vitae, sed fidei non ita. Is sciolus in oculis suis, praesumpsit dicere, in Eucharistia esse tantummodo sacramentum, et non rem sacramenti, id est solam sanctificationem, et non corporis veritatem. Super quo a Malachia secreto, et saepe conventus, sed incassum, vocatus ad
Abbreviated transcription (Latin):
tib accoliᷤ &e iacturam grauẽ ppłi̾s egre
ferentib : reuelatũ ẽ cuidam mulieri.
precib malachiȩ posse afferri remediũ.
Idq innotuit om̃ib. ipsa ꝓdente. Nu¬
tu di contigit adeẽ malachiã. Dum enĩ
cireuiret. & repleret euangłio regionẽ:
diuertit illuc. ut & ipsis eandẽ grãm
imꝑtiret. At barbari quib erat ma¬
ior cura de piscib: omni instantia fla-¬
gitant. ut potius respicere dignet᷑ suꝑ
sterilitatẽ insulȩ suȩ. Qui cũ responde¬
ret se minime ad hoc uenisse. hominũ
magis. quã piscium desiderare capturã:
uidens tam̃ fidem eoꝵ. flexis in littore
genib orauit ad dñm: ut licet indignis.
indultum olim beneficiũ tanta fide
repetentib ñ negaret. Ascendit oratio.
ascendit & piscium multitudo: & forte.
uberior quã in dieb antiquis. Et ipsa
ppło terre ꝑseuerans: usq in hodiernũ
diem. Quid mirũ si oratio iusti quȩ pe¬

Expanded text:
tibus accolis, et jacturam gravem populis aegre tibus accolis, et jacturam gravem populis aegre ferentibus, revelatum est cuidam mulieri, precibus Malachiae posse afferri remedium: idque innotuit omnibus, ipsa prodente. Nutu Dei contigit adesse Malachiam. Dum enim circuiret, et repleret Evangelio regionem, divertit illuc, ut et ipsis eamdem gratiam impertiret. At barbari, quibus erat major cura de piscibus, omni instantia flagitant, ut potius respicere dignetur super sterilitatem insulae suae. Qui cum responderet se minime ad hoc venisse, 682 hominum magis, quam piscium desiderare capturam; videns tamen fidem eorum, flexis in littore genibus, oravit ad Dominum, ut, licet indignis, indultum olim beneficium tanta fide repetentibus non negaret. Ascendit oratio, ascendit et piscium multitudo, et forte uberior, quam in diebus antiquis, et ipsa populo terrae perseverans usque in hodiernum diem. Quid mirum, si oratio justi, quae pe
Abbreviated transcription (Latin):
hodie uiuere: & tante ẽẽ pauentie &
lenitatis: ut quȩ om̃s exasꝑare solebat:
nullis mͦ exasꝑari damnis. contume¬
liis afflictionib queat. Si licet & me
iuxta apłm abundare in sensu meo.
accipiat quisq ut uoletꝰ. ego istud
suꝑiori suscitate miraculo mortuȩ
dm̃ timoratꝰ. ueniens ad malachiã.
questꝰ est ei suꝑ sterilitate ammȩ suȩ:
supplicans ut sibi optineret ab omĩ¬
potente dõ grãm lacrimaꝵ. Et sub¬
ridens malachias qͦd gratũ haberet
in homine scłari desideriũ spiritale:
suã maxilła maxillȩ illiꝰ qͣsi blandi¬
petisti. Tantos exinde &e pene conti¬
nuos exitus a quaꝵ deduxert̃ oculi
eiꝰ. ut illud scͥpture ei posse aptari ui
st insula maris in hyb̃nia. abolim
fecunda piscium: & mare ibi piscosũ
ualde. Peccatis ut credit᷑ habitantiũ
adempta copia solita. quȩ multos ha¬
bebat filios infirmata ẽ. & a tanta fun-¬
ditus sui cõmoditate emarruit. Dolen¬

Expanded text:
hodie vivere, et tantae esse patientiae et hodie vivere, et tantae esse patientiae et lenitatis, ut quae omnes exasperare solebat, nullis modo exasperari damnis, contumeliis, afflictionibus queat. Si licet et me, juxta Apostolum, abundare in sensu meo , accipiat quisque ut volet; ego istud superiori suscitatae miraculo mortuae Deum timoratus, veniens ad Malachiam, questus est ei super sterilitate animae suae, supplicans ut sibi obtineret ab omnipotente Deo gratiam lacrymarum. Et subridens Malachias, quod gratum haberet in homine saeculari desiderium spirituale, suam maxillam maxillae illius quasi blandipetisti. » Tantos exinde, et pene continuos exitus aquarum deduxerunt oculi ejus, ut illud Scripturae ei posse aptari vidm . Est insula maris in Hibernia, ab olim fecunda piscium: et mare ibi piscosum valde. Peccatis, ut creditur, habitantium adempta copia solita, quae multos habebat filios, infirmata est, et a tanta funditus sui commoditate emarcuit. Dolen
Abbreviated transcription (Latin):
tia quã sibi malachias iniunxerat:
in bona confessione iterũ obdormi¬
uit & migrauit ad dñm:¬
uit item mulier cui sp̃c iracundiȩ
&e furoris in tantũ dominaret᷑. ut ñ
solum uicini &e cognati fugerent con¬
sortiũ eiꝰ. s filii quoq ipsi uix sustine¬
rent habitare cum ea. C lamor &e ran¬
cor &e tempestas ualida: ubicunꝙ fuis¬
set. Audax &e ardens &e precepsanetu¬
enda lingua ce manu: importabilis
&e inuisa. Dolentes filii tum ꝓ illa.
tum ꝓ seipsis. trahunt illã ad p̾semi¬
am malachie: lacrimabile cũ fletu
querimoniã deponentes.Uir aũ sc̃s
&e piculũ matris. & incõmodũ mise¬
rans filioꝵ seorsum aduocat ilła: fu¬
erit ne confessa aliquando peccata
sua. sollicite ꝑcunctat᷑. Respondit.
Nequaquã. Confitere inquit. Pa¬
ret. & ille inungens penitentiã con¬
tanta mansuetudo: ut pateat om̃ĩb
ñ eẽ aliud. quã admirabiłẽ mutatio¬
nem dextere excelsi. Fertur adhuc

Expanded text:
tia, quam sibi Malachias injunxerat, tia, quam sibi Malachias injunxerat, in bona confessione iterum obdormivit, et migravit ad Domuit item mulier, cui spiritus iracundiae et furoris in tantum dominaretur, ut non solum vicini et cognati fugerent consortium ejus, sed filii quoque ipsius vix sustinerent habitare cum ea. Clamor, et rancor, et tempestas valida, ubicumque fuisset. Audax, et ardens, et praeceps, metuenda lingua et manu, importabilis omnibus, et invisa. Dolentes filii tum pro illa, tum pro seipsis, trahunt illam ad praesentiam Malachiae, lacrymabilem cum fletu querimoniam deponentes. Vir autem sanctus et periculum matris, et incommodum miserans filiorum, seorsum advocat illam: fueritne confessa aliquando peccata sua, sollicite percontatur. Respondit, « Nequaquam. Confitere, » inquit. Paret. Et ille injungens poenitentiam contanta mansuetudo, ut pateat omnibus non esse aliud, quam admirabilem mutationem dexterae Excelsi. Fertur adhuc
Abbreviated transcription (Latin):
gr̃ãm. Et stans suꝑ eam. tota nocte la¬
borabat in gemitu suo. & ꝓ oleo sc̃o
largo imbre lacrimarũ ꝑfundens mor¬
tuam. uicem illi undionis quã poterat
exhibebat. Ipse qͥdem sic. Ad suos autẽ:
uigilate inquit & orate. Itaq illi in psal
mis ille in lacrimis. noctem duxere ꝑui¬
gilem. Et mane facto exaudiuit dñs
sc̃m suũ. quia sp̃c dñi erat postulans
de graui somno euigilant. fricanssͥ
manib frontẽ & timpora. suꝑ lectũ
se erigit: & agnito malachia inclinais
deuote salutat eum. Et u̾so luctu in
gaudium.stupor app̾hendit om̃s: &e
qui uiderunt &e qui audierunt.S
&e malachias grãs agens. benedixit
dñm. Et unxit eam nichilominꝰ scienᷤ
in hoc sacram̃to remitti peccata. & qͦd
oratio fidei saluet infirmũ. Nost hȩc
abiit ille & illa conualuit. &e uiuenˢ
incolumis tempore aliquanto ut gła
dñi manifestaret᷑ in ea. ꝑacta peniten¬

Expanded text:
gratiam. Et stans super eam, tota nocte lagratiam. Et stans super eam, tota nocte laborabat in gemitu suo: et pro oleo sancto, largo imbre lacrymarum 681 perfundens mortuam, vicem illi unctionis, quam poterat exhibebat. Ipse quidem sic; ad suos autem: « Vigilate, » inquit, « et orate. » Itaque in psalmis illi, ille in lacrymis, noctem duxere pervigilem. Et mane facto, exaudivit Dominus sanctum suum, quia spiritus Domini erat postulans de gravi somno evigilant, fricans sibi manibus frontem et tempora, super lectum se erigit, et agnito Malachia, inclinans devote salutat eum. Et verso luctu in gaudium, stupor apprehendit omnes, et qui viderunt, et qui audierunt. Sed et Malachias gratias agens, benedixit Dominum. Et unxit eam nihilominus, sciens in hoc Sacramento remitti peccata, et quod oratio fidei salvet infirmum . Post haec abiit ille, et illa convaluit; et vivens incolumis tempore aliquanto, ut gloria Domini manifestaretur in ea, peracta poeniten
Abbreviated transcription (Latin):
mam uncturꝰ oleo: descendit & intrauit
ad eam. Quo uiso exultat illa: spe am¬
mata salutis. Et cum pararet ungere eã:
uisum ẽ om̃ib differendũ potius usꝙ
mane. Erat enim uesꝑa. Acquieuit ma¬
lachias: & data benedictione suꝑ egrã
exiuit cum his qui secũ erant. At uͦ pꝰt
modicũ subito clamor factus ẽ. planctꝰ
& strepitꝰ multus ꝑ totã domũ: siqͥdẽ
insonuit qͦd mortua eẽt. Aecurrit ma¬
lachias tumultu audito: & secuti sunt
eum discipłi eius. Et accedens ad lectũ.
ut certo comꝑit expirasse: consternatꝰ
ẽ animo: sibi imputans qͦd fraudata gr̃a
sacram̃ti obierit. Et eleuatis in celũ ma¬
nib obsecro dñe inquit insipient̾ egiͣ
ego ego peccaui qui distuli: ñ ista quȩ
uoluit. Hȩc dicens contestatꝰ ẽ in audi¬
entia omniũ. nulła se recepturũ conso¬
lationem: nullã daturũ requiem sp̃ui
suo nisi quã tulerat. liceret restitiere

Expanded text:
mam uncturus oleo. Descendit, et intravit mam uncturus oleo. Descendit, et intravit ad eam: quo viso, exsultat illa, spe animata salutis. Et cum pararet ungere eam, visum est omnibus differendum potius usque mane. Erat enim vespera. Acquievit Malachias, et data benedictione super aegram, exivit cum his qui secum erant. At vero post modicum subito clamor factus est, planctus et strepitus multus per totam domum; siquidem insonuit quod mortua esset. Accurrit Malachias tumultu audito, et secuti sunt eum discipuli ejus. Et accendens ad lectum, ut certo comperit exspirasse, consternatus est animo, sibi imputans, quod fraudata gratia Sacramenti obierit. Et elevatis in coelum manibus, « Obsecro, Domine, inquit, insipienter egi. Ego, ego peccavi, qui distuli; non ista, quae voluit. » Haec dicens, contestatus est in audientia omnium, nullam se recepturum consolationem, nullam daturum requiem spiritui suo, nisi, quam tulerat, liceret restituere
Abbreviated transcription (Latin):
secuturos. festinat malcꝰ scđm manda¬
tum. & ueniens intrat ad morituram:
alterũ se exhibens puerũ helisei: nͥ qͦd
huiꝰ efficatior oꝑa fuit. Iubet missam
sibi a malachia benedictionẽ acciꝑe &
gustare si quomͦ ualuerit. At illa ex¬
hilarata audito nomine malachiȩ.
ut obedire possit nutu significat pau¬
lisꝑ uelle se erigi: nam u̾bo ñ poterat.
Erigitur. gustat: gustato confortata est:
loquit᷑ &e gr̃as agit. Et immisit dnĩs so¬
porem in eam. &e suauissime requieuit
in eo: cuiꝰ usu dui caruerat. sic̃ &e esu.
Stetit interim sangus. &e pͦt modi¬
cum exꝑgefacta sanam se repperit:nͥ
qͦd longa inedia. &e sanguinis minuti-¬
one adhuc debilis erat. Si quo minꝰ. die
sequenti desideratꝰ malachiȩ aduentus
aspectusꝙ ꝑfecit:¬
abitabat uir nobilis in uicinia ben¬
chorensis monasterii. Cuiꝰ uxor cum in¬
firmaret᷑ ad mortẽ. rogatus malachias.
ut descenderet priusquã moreret᷑. infir¬

Expanded text:
secuturos. » Festinat Malchus secundum mandasecuturos. » Festinat Malchus secundum mandatum, et veniens intrat ad morituram, alterum se exhibens puerum Elisaei , nisi quod hujus efficacior opera fuit. Jubet missam sibi a Malachia benedictionem accipere, et gustare, si quo modo valuerit. At illa exhilarata, audito nomine Malachiae, ut obedire possit nutu significat paulisper se erigi velle; nam verbo non poterat. Erigitur, gustat: gustato confortata est, loquitur et gratias agit. Et immisit Dominus soporem in eam, et suavissime requievit in eo, cujus usu diu caruerat, sicut et esu. Stetit interim sanguis, et post modicum expergefacta, sanam se reperit, nisi quod longa inedia, et sanguinis minutione adhuc debilis erat. Si quominus, die sequenti desideratus Malachiae adventus aspectusque perfecitabitabat vir nobilis in vicinia Benchorensis monasterii, cujus uxor cum infirmaretur ad mortem, rogatus Malachias ut descenderet, priusquam moreretur, infir
Abbreviated transcription (Latin):
pace factum ẽ.: qͥa nec illi ausi sunt ma-¬
lachiȩ uoluntati in aliqͦ obuiare. uidẽ¬
tes signum qͦd fecerat. nec ille parere
dubitauit:tam euidenti argum̃to fa¬
ctus securior de dñi uoluntatez
Iulier quedã fluxum sanguinis pa¬
tiebatur: & hȩc nobilis. carissima mala¬
chiȩ: plus tam̃ obmoꝵ. quã generis
nobilitatẽ. Que ex toto deficiens nimi-¬
rum cũ sanguine exhaustis uirib iã
posita in extremis misit ad di hominẽ:
ut quod suꝑerat animȩ subueniret: qͥ se
iam ñ eet̃ uisurus in corpore. Audiens
malachias moleste tulit qͦd mulier uir¬
tutis foret: & uita eiꝰ fructuosa ope et
exemplo. Et uidens se ñ posse satis accur¬
rere tempestiuȩ. accito malco. qͦd iuue¬
nis eẽt ce expeditꝰ. ipse ẽ cuiꝰ supra me
quit. fer illi tria poma hȩc. suꝑ quȩ no¬
m̃ dñi inuocaui. Confido in ipso. qͦͣd
uͥ ex eis gustauerit. ñ gustabit mortẽ
priusquã nos uideat: & si tarduiscle

Expanded text:
pace factum est, quia nec illi ausi sunt Mapace factum est, quia nec illi ausi sunt Malachiae voluntati in aliquo obviare, videntes signum, quod fecerat: nec ille parere dubitavit, tam evidenti argumento factus securior de Domini voluntate. 52. Mulier quaedam fluxum sanguinis patiebatur: et haec nobilis, charissima Malachiae, plus tamen ob morum quam generis nobilitatem. Quae ex toto deficiens, nimirum cum sanguine exhaustis viribus, jam posita in extremis, misit ad Dei hominem, ut, quod supererat, animae subveniret, qui se jam non esset visurus in corpore. Audiens Malachias moleste tulit, quod mulier virtutis foret, et vita ejus fructuosa opere et exemplo. Et videns se non posse satis accurrere tempestive, accito Malcho, quod juvenis esset, et expeditus ipse est, cujus supra me quit, « fer illi tria poma haec, super quae nomen Domini invocavi. Confido in ipso quod ubi ex eis gustaverit, non gustabit mortem, priusquam nos videat, etsi tardiuscule
Abbreviated transcription (Latin):
& hic erat alienigena. Queritur ille.
nuntiat᷑ decumbere lecto: & ita debilis.
ut nullo pacto exeat. nͥ in manib por¬
tatus ministrantiũ. Et malachias.
Surgat inquit in nomine dñi ego
p̾cipio: obedientia saluũ faciet eum.
Quid faceret ille: Parere uolebat: sed
imparatũ se sentiebat. Quod & si posset
ire: ep̃ari reformidabat. Ita cũ uolun¬
tate obediendi pugnante gemino
hoste. pondere languoris. &e metu one
ris: uicit illa tam̃. data sibi in adiu¬
torium spe salutis. Itaq conat᷑. mouet
sese. temptat uires: inuenit se solito for¬
tiorem. Creseit parit̾ fides cũ uiribus:
&e rursum facta fortior fides. dat uicis¬
sim uirib increm̃tum. Iam surgere ꝑ
se ualet. iam meliuscule gradi:iam
nec sentire in ambulando lassitudi¬
nem: demũ expeditꝰ & alacer. ꝑuenire
ad malachiam sine hominis adiutori¬
o. Qui adsumens eũ misit in cathedrã:
clero & ppło collaudante. Hoc ita in

Expanded text:
et hic erat alienigena. Quaeritur ille: et hic erat alienigena. Quaeritur ille: nuntiatur decumbere lecto, et ita debilis, ut nullo pacto exeat, nisi in manibus portatus ministrantium. Et Malachias: « Surgat, » inquit, « in nomine Domini, ego praecipio; 680 obedientia salvum faciet eum. » Quid faceret ille? Parere volebat, sed imparatum se sentiebat: quod etsi posset ire, episcopari reformidabat. Ita cum voluntate obediendi, pugnante gemino hoste, pondere languoris, et metu honoris  al. oneris, vicit illa tamen, data sibi in adjutorium spe salutis. Itaque conatur, movet sese, tentat vires, invenit se solito fortiorem. Crescit pariter fides cum viribus, et rursum facta fortior fides dat vicissim viribus incrementum. Jam surgere per se valet, jam meliuscule gradi, jam nec sentire in ambulando lassitudinem; demum expeditus et alacer pervenire ad Malachiam sine hominis adjutorio. Qui assumens eum, misit in cathedram, clero et populo collaudante. Hoc ita in
Abbreviated transcription (Latin):
rabatur si uere eẽt qͦd erat: pene som¬
nium suspicatus. Cepit tam̃ se pede¬
tentim mouere: neq enim posse ire
satis credebat. Tandem quasi e gra-¬
ui somno euigilans. cognoseit miseri¬
cordiam dñi suꝑ se: firmiter
gra ditur. & in pistͥnũ reuertit᷑
exiliens ce exultans &e laudans d̾m.
uiso eoqui ante uiderant &e cognoue¬
rant.repleti sunt stupore &e extasi phã¬
tasma putantes:
irum item hydropicũ orando sa-¬
nauit: qui ilico remansit in monastio
dissensere partes: qͥbq ut assolet p̾sułe
uolentib ꝯstituere suũ. ñ dĩ. Uenit illuc
malachias: audita dissensione. Con¬
uocato clero &e ppło: etiam corda &e uota
discordantiũ unire curauit. Et ꝑsua¬
sis illis totum negotiũ sibi debere cre¬
di. cui potissimũ sollicitudo incumbe¬
incontinenti nominat eiꝰ ñ quẽpiam
de nobilib terre. s magis quendam ho¬
minẽ pauꝑem. quẽ seiret sc̃m̃ & doctũ:

Expanded text:
mirabatur si vere esset quod erat pene sommirabatur si vere esset quod erat pene somnium suspicatus. Coepit tamen se pedetentim movere: neque enim posse ire satis credebat. Tandem quasi e gravi sommo evigilans, cognoscit misericordiam Domini super se; firmiter graditur, et in pistrinum revertitur, exsiliens et exsultans, et laudans Deum. Viso eo, qui ante viderant et cognoverant, repleti sunt stupore et ecstasi, phanstasma putantes. Virum item hydropicum orando sanavit: qui illico remansit in monasteridissensere partes, quibusque, ut assolet, praesulem volentibus constituere suum, non Dei. Venit illuc Malachias, audita dissensione. Convocato clero et populo, etiam corda et vota discordantium unire curavit. Et persuasis illis totum negotium sibi debere credi, cui potissimum sollicitudo incumbeincontinenti nominat eis, non quempiam de nobilibus terrae, sed magis quemdam hominem pauperem, quem sciret sanctum et doctum:
Abbreviated transcription (Latin):
iuenit. Hec diceis
cum
lacrimis. precem
fundit:
efflagitat opem.
Misertus
etꝰ orauit mala¬
chias: iubeis
egrum interim
&e surrexit sanus. Hunc ipse qͥa delon¬
ge uenerat. aliquãdiu in comitatu suo
retinuit: &e erat ambulanscum eo:
N monasterio bencorensi. pauꝑ qͥdam
fratrũ elemosinis sustentabat᷑. Et erat
cotidianam accipiens stipem: aliquid
officii factitans in pistͥno. Is claudus
ab annis duodecĩ. humi manib repeis:
post se trahebat pedes emortuos. Quẽ
die quadam ante cellam suam mala¬
chias mestũ &e merentẽ inueniens: cau¬
sam ꝑcunctat᷑. Et ille. Uides inquit quã
ex longo misellus afflicter: &e manꝰ dñi¬
suꝑ me: & ecce ad cumulũ erumne.
homines qui misereri debuerant irri¬
dent me potius. miseriã exꝓbrantes.
Quẽ uͥ audunt. pietate motꝰ suspexit
in cȩlum: manus parit̾ leuans. facta
aũ breui oratione ipse intrauit celłã:
& ille surrexit. Et stans suꝑ pedeᷤ suoͤm

Expanded text:
invenit. » Haec dicens, invenit. » Haec dicens, cum lacrymis precem fundit, efflagitat opem. Misertus ejus oravit Malachias, jubens aegrum interim et surrexit sanus. Hunc ipse, quia de longe venerat, aliquandiu in comitatu suo retinuit, et erat ambulans cum eo. 50. In monasterio Benchorensi pauper quidam fratrum eleemosynis sustentabatur. Et erat quotidianam accipiens stipem, aliquid officii factitans in pistrino. Is claudus ab annis duodecim, humi manibus repens, post se trahebat pedes emortuos: quem die quadam ante cellam suam Malachias moestum et moerentem inveniens causam percontatur. Et ille: « Vides, » inquit, « quam ex longo misellus afflicter, et manus Domiper me: et ecce ad cumulum aerumnae, homines, qui misereri debuerant, irrident me potius, miseriam exprobrantes. » Quem ubi audivit, pietate motus suspexit in coelum, manus pariter levans. Facta autem brevi oratione, ipse intravit cellam, et ille surrexit. Et stans super pedes suos,
Abbreviated transcription (Latin):
iarmitiũ comitẽ multo iam tẽ¬
pore decumbentẽ lecto. durit̾ quidẽ
increpans. qͦd malus homo eẽt. immo¬
deratius seruiens uentri ce gule. bene¬
ipsius. & suoꝵ:
Nurbe caselensi uenit homo ante eũ
cum filio paralitico:. rogans illum
sanari. Qui orans breuit̾:uade in qͥt
filius tuus sanabitur. It &e crastino
redit cum filio: s minime sanato.
Tum surgens malachias &e stans suꝑ
eum diutiꝰ orauit: & ille sanatus est.
Et conu̾sus ad patrẽ: offer inquit illũ
deo. Annuit homo s ñ tenuit: &e pꝰt
aliquot annos ille iam iuuenis recidit
in id ipsum: sine dubio. ꝓpter inobedi¬
entiam patͥs. & pacti transgressionẽ:
lius quida de longinquo. cũ eẽt
malachias in finib mumuniȩ: attu¬
lit ad eum filiũ: pedum penitꝰ offitio
destituitũ. ẜcunctatꝰ quonã modo illi
id accidisset: ut suspicor in qͥt demonũ
malignitate. Et addit. Ludenti in pͣ¬
to ipsi
ni fallor immisere sopo¬
rem.
euigilansq puerulꝰ
sic se

Expanded text:
iarmitium comitem, multo jam tempore decumbentem lecto, duriter quidem increpans, quod malus homo esset, immoderatius serviens ventri et gulae, beneipsius et suorum. In urbe Caselensi venit homo ante eum cum filio paralytico, rogans illum sanari: qui orans breviter, « Vade, » inquit, « filius tuus sanabitur. » It, et crastino redit cum filio, sed minime sanato. Tum surgens Malachias, et stans super eum diutius oravit, et ille sanatus est. Et conversus ad patrem: « Offer, » inquit, « illum Deo. » Annuit homo, sed non tenuit: et post aliquot annos ille jam juvenis recidit in idipsum, sine dubio propter inobedientiam patris, et pacti transgressionem. Alius quidam veniens de longinquo, cum esset Malachias in finibus Mumoniae, attulit ad eum filium, pedum penitus officio destitutum. Percunctatus quonam modo illi id accedisset: « Ut suspicor, » inquit, « daemonum malignitate. » Et addit: « Ludenti in prato ipsi, ni fallor, immisere soporem, evigilansque puerulus, sic se
Abbreviated transcription (Latin):
erat ei ab ep̃o Gisleberto qui ut supra
memorauimꝰ tunc legatus extiterat.
qͦd iam ñ posset pre senio & debilitate
corporis uillicare. Post hȩc petit malachi¬
as confirmari nouȩ metropolis consti¬
tutionẽ. & utriusq sedis sibi pallea dari.
Et confirmationis qͥdem pͥuilegium mox
accepit: de palleis autẽ oportet ait summꝰ

Expanded text:
erat ei ab episcopo Gilleberto, qui, ut supra erat ei ab episcopo Gilleberto, qui, ut supra memoravimus, tunc legatus exstiterat, quod jam non posset prae senio et debilitate corporis villicare. Post haec petit Malachias confirmari novae metropolis constitutionem, et utriusque sedis pallia sibi dari. Et confirmationis quidem privilegium mox accepit: « De palliis autem, » ait summus
Abbreviated transcription (Latin):
suscepit: humane satis illi suꝑlonga
peregrinatione compassus. Et pͥmo
qͥdem malachias qͦd alt iꝰ inflixerat
animo cum multis lacͥmis implora¬
bat: licere sibi uiuere &e mori in cla¬
raualle. ꝑmissu & benedictione sũ¬
mi pontificis. Et petiit hoc ñ oblituᷤᷤ
ad quod uenerat: s affectus qua ue.¬
nerat desiderio clareuallis. Non aũ
obtinuit qͦd uir apłicus lucris po¬
tius uberiorib occupandũ decerne¬
ret. Nec tam̃ omĩno frustratꝰ ẽ a desi¬
derio cordis sui: cui mori ibi & si ñ uiue̾
donatum ẽ. Mensem integrũ fecit in ur¬
be: loca scã ꝑambulans & frequentans
causa orationis. Cumq ꝑ id temporis
sepe ac diligent̾ ab eo & ab his qui cũ
eo erant. summꝰ pontifex inquisisset eẽ
patriȩ. mores gentis. statum eccliarũ.
& quanta in terra ꝑ eum ds oꝑatus
fuisset: paranti iam repat̾are cõmisit
uices suas.ꝑ uniu̾sam hyb̃niam legatũ
illum constituens. Significatũ siqͥdem

Expanded text:
suscepit, humane satis illi super longa suscepit, humane satis illi super longa peregrinatione compassus. Et primo quidem Malachias, quod altius infixerat animo, cum multis lacrymis implorabat, licere sibi vivere, et mori in Clara-Valle, permissu et benedictione summi Pontificis. Et petiit hoc, non oblitus ad quod venerat, sed affectus quo venerat desiderio Clarae-Vallis. Non autem obtinuit, quod virum Apostolicus lucris potius uberioribus occupandum decerneret. Nec tamen omnino frustratus est a desiderio cordis sui, cui mori ibi, etsi non vivere, donatum est. Mensem integrum fecit in Urbe, loca sancta perambulans, et frequentans causa orationis. Cumque per id temporis saepe ac diligenter ab eo, et ab his qui cum eo erant, summus Pontifex inquisisset esse patriae, mores gentis, statum Ecclesiarum, et quanta in terra Deus per eum operatus fuisset: paranti jam repatriare commisit vices suas, per universam Hiberniam legatum illum constituens. Significatum siquidem
Abbreviated transcription (Latin):
nonum annũ quo mortuus est ipse
ñ defecit ei. factus optimus &e p̾tiosi ᷤᷤ¬
simus palefridus. Quodq euidentiꝰ¬
miraculũ cernentib fecit: de subni¬
gro cepit albescere. & ñ multo post
uix inuemebat᷑ albior illo. Michi qͦ¬
ꝙ in uia hac datum ẽ uidere uirũ:
& in eiꝰ uisu &e uerbo refectus sum &
delectatus sum sicut in omĩb diuitiis
Et ego uicissim peccator licet inueni
gr̃am in oculis eiꝰ ex tunc &e deinceps
usq ad obitum ipsiꝰ. sicut in ꝓemio p̾¬
fatus sum. Ipse etiã dignatꝰ diu̾tere
claramualłẽ uisis fr̃ib compunctꝰ ẽ.
& illi immediocrit̾ edificati in p̾sen¬
tia &e sermone eiꝰ. Et acceptans locũ
&e nos atq intimis uiscerib colligens:
uale dixit nobis &e abiit. Qui transal¬
pinans cum uenisset yporiã ciuitatẽ
italie. hospitis sui paruulum filiũ.
qui male habens erat moriturꝰ ꝯtinuo
sede apłica felicis memoriȩ scd̃s
innocentius papa qui eum benigne

Expanded text:
nonum annum, quo mortuus est ipse, nonum annum, quo mortuus est ipse, non defecit ei, factus optimus et pretiosissimus palefridus. Quodque evidentimiraculum cernentibus fecit, de subnigro coepit albescere, et non multo post vix inveniebatur albior illo. CAPUT  in hac via datum est videre virum, et in ejus visu et verbo refectus sum, et delectatus sum, sicut in omnibus divitiis. Et ego vicissim, peccator licet, inveni gratiam in oculis ejus extunc, et deinceps usque ad obitum ipsius, sicut in prooemio praefatus sum. Ipse etiam dignatus divertere ad Claram-Vallem, visis fratribus, compunctus est: et illi non mediocriter aedificati in praesentia et sermone ejus. Et acceptans locum, et nos, atque intimis visceribus colligens, valedixit nobis, et abiit. Qui transalpinans, cum venisset Iporiam civitatem Italiae, hospitis sui parvulum filium, qui male habens moriturus Sede apostolica felicis memoriae 674 Innocentius secundus papa: qui eum benigne
Abbreviated transcription (Latin):
de regulariũ fratrũ. nc̃ uͦ monachus ce
monachoꝵ pat̾ in mailros monasterio
ordinis nr̃i. Qui deuotus malachiȩ se
orationib satis humilit̾ cõmendauit.
Is aduertens multos habere ep̃m socios
& equos paucos. nam pret̾ ministros ce
clericos alios. quinq cũ eo erant prbri
&e equi ñ nisi tres: obtulit ei suũ quo
ipse uehebat᷑. hoc solum dolere se in qͥens
qͦd eẽt runcinꝰ dure portans. Et addit.
Libentius dedissem si melior fuisset:
s si dignamini ducite qualemcũꝙ
predicas uiliorẽ: quia ñ potest mͥ uile
eẽ quicqͥd tam p̾tiosa uoluntas obtu¬
lerit. Et conu̾sus ad suos hunc inquit
sterinte mͥ: quia cõmodus satis &e suf¬
ficiens erit in longum. Quo facto as¬
cendit. & pͥmo qͥdem durũ ut erat
sentiens postmodũ mira mutatione
ualde cõmodum sibi & suauit̾ am-¬
bulantẽ inuenit. Et ne caderet super
t̾ram de sermone quẽ dixerat:usq ad

Expanded text:
de regularium fratrum; nunc vero monachus, et de regularium fratrum; nunc vero monachus, et monachorum pater in Mailros monasterio ordinis nostri, qui devotus Malachiae se orationibus satis humiliter commendavit. Is advertens multos habere Episcopum socios, et equos paucos nam praeter ministros, et clericos alios, quinque cum eo erant presbyteri, et equi nonnisi tres, obtulit ei suum, quo ipse vehebatur, hoc solum dolere se inquiens, quod esset runcinus dure portans. Et addidit: « Libentius dedissem, si melior fuisset: sed, si dignamini, ducite qualemcunquepraedicas viliorem: quia non potest mihi vile esse, quidquid tam pretiosa voluntas obtulerit. » Et conversus ad suos: « Hunc, » inquit, « sternite mihi, quia commodus satis, et sufficiens erit in longum. » Quo facto, ascendit: et primo quidem durum, ut erat, sentiens, postmodum mira mutatione valde commodum sibi et suaviter ambulantem invenit. Et ne caderet super terram de sermone quem dixerat, usque ad