comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
inq̃rit idq racione duplici pͥmũ ut reũ qã p̃mere atro.¬
citas criminũ nõ potesti turba cõfundat. Deinde ur gͣ¬
uius uideat᷑ ĩudiciũ patris cũ is dãpnet qui solrati ig¬
nostcr̾e. Cur inquiti cũ ego inimicũ haberẽ paupere
tu amicũ filiũ eius habusti. uolo iudices omissa onĩ
contencioẽ stilicet sic agẽ peccaui uoniã petor ⁊ errare
hoĩs est ignostere patris. Duxit me similis etas. eui¬
cerũt officia cepit fides. amantẽ odisse nõ potui Nichi¬
lonnussatis abunde ꝙ penarũ est et si pietatẽ tuã bñ
noui: plusꝙͣ uelles datũ est. Qnͣtumlibet pectaueriin
quid amplis iratissimꝰ dñs exigerat. Iudo tibi sacisfe¬
ci. Nullũ nc cladibus meis finẽ dari placet Parũ est
quod in sanos ꝑtuli fluctus. et seius tẽpestatib cõmissꝰ
artitrio uentorũ pependi. Parũ est qd̾ in nefarias la

Expanded text:
inquirit, idque ratione duplici: primum ut reum, quia premere atroinquirit, idque ratione duplici: primum ut reum, quia premere atrocitas criminum non potest, turba confundat, deinde ut gravius videatur iudicium patris, cum is damnet, qui soleat ignoscere. 'cur,' inquit, 'cum ego inimicum haberem pauperem, tu amicum filium eius habuisti?' volo, iudices, omissa omni contentione scilicet sic agere: peccavi, veniam peto; et errare hominis est et ignoscere patris. duxit me similis aestas, evicerunt officia, cepit fides. amantem odisse non potui. nihilominus satis habundeque poenarum est et, si pietatem tuam bene novi, plus quam velles, datum est. quantumlibet peccaverim, quid amplius iratissimus dominus exigeret? ludo tibi satisfeci. nullumne cladibus meis finem dari placet? parum est, quod insanos pertuli fluctus et saevis tempestatibus commissus arbitrio ventorum pependi? parum est, quod in nefarias lat
Abbreviated transcription (Latin):
Abdicas me pater tamcito: Modo tibi ex illa funosta ꝑx¬
grinatiõẽ insperatus reũtor. unde ut uenirẽ uire eptaẽ
potiusti: milla adhuc pro reditu mes soluca sut uota.
nõ ꝑcusse diis ĩmortalibꝰ hostie redep̃tori certe graciã
non irtulimꝰ. At ego expectabã ut desideris incensus
affectus uix posset expleri. ut post infaustã ꝓfectiõez
relut obiurgatus tanto ꝑiculo nũꝙͣ me posti hoc saltẽ ꝑgere
dimitteres. Uix salutaris laribus expellor: etiapud pleroses
dubitari potest an admissus sim. Anhoc agis ne quid tibi
prestisse uideat ᷑ qui me redemit. Deuus enĩ credo. et impiꝯ.
et qd̾ maxinũ om̃i riciorũ signũ est ingratus beneficia
patris nõ estimo: fortasse cui uitã debeã. nescio nulla est
ciput animũ incũ memoria meritorũ Miserũ me qd
nõ possũ tantũ seluẽ qnͣtũ accepi: qm̃qmͣ causas abdica.¬
tioĩs paterialtĩus repetit. et ultra pegrinacoẽm moã

Expanded text:
abdicas me, pater, tam cito? modo tibi ex illa funesta peabdicas me, pater, tam cito? modo tibi ex illa funesta peregrinatione insperatus revertor, unde ut venirem, vix optare potuisti; nulla adhuc pro reditu meo soluta sunt vota, non percussae diis immortalibus hostiae; redemptori certe gratiam non retulimus. at ego expectabam, ut desiderio incensus affectus vix posset expleri, ut post infaustam profectionem velut obiurgatus tanto periculo numquam me post hoc saltem peregre dimitteres. Vix salutatis laribus expellor, et apud plerosque dubitari potest, an admissus sim. an hoc agis, ne quid tibi praestitisse videatur, qui me redemit? saevus enim, credo, et impius et, quod maximum omnium vitiorum signum est, ingratus beneficia patris non aestimo; fortasse, cui vitam debeam, nescio, nulla est apud animum meum memoria meritorum. miserum me, quod non possum tantum solvere, quantum accepi! Quamquam causas abdicationis pater altius repetit et ultra peregrinationem meam
Abbreviated transcription (Latin):
oꝑibus uelex etate mores uel ex fortuua tñsissem. ⁊ tẽ.¬
pestiua cõuiuia et ꝑuigiles litos aduocata sodaliã tur¬
ba solutus atq affluens agert̾ tantũ q impendereᷤ qñ.¬
tũ non posset te ignorante consumi que tũ ipsa boni
patres libenter aiuis re miser cũ abdicanot̾ dignũ putes
et ultimo patrie potestatis fulmine coercendũ. quae̾ mẽ¬
dico seni porrexerĩ. ut parrissiẽ dicã qd̾ illi filius misit. Nõ
redempta meretx nõ egescũ cõuiuiis fenus nõ leonũ para¬
sitorũ q cara adulacio in crimẽ uenit. Cibaria scns nẽpe
unius etate ac malis confecti. Mhoc diuitias tuas cõcutitt.
lhoc fundatã pr̃iis auitisq opib domũ exhaucit. Di tam
auarus es: cõputa adhuc de aleno iuxi. At hec fortasse q̃
cirtũstat iudiciũ corona. et om̃s ignara cause turba.
maguũ nestio quid et ꝓtento simile crimen exspectat.

Expanded text:
operibus vel ex aetate mores vel ex fortuna traxissem et temoperibus vel ex aetate mores vel ex fortuna traxissem et tempestiva convivia et pervigiles iocos advocata sodalium turba solutus atque affluens agerem, tantumque impenderem, quantum non posset te ignorante consumi quae tamen ipsa boni patres libenter annis remiserunt, cum abdicatione dignum putes et ultimo patriae potestatis fulmine coercendum, quare mendico seni porrexerim, ut parcissime dicam, quod illi filius misit? non redempta meretrix, non egestum conviviis faenus, non lenonum parasitorumque cara adulatio in crimen venit; cibaria senis, nempe unius, aetate ac malis confecti. hoc divitias tuas concutit? hoc fundatam paternis avitisque opibus domum exhaurit? si tam avarus es, computa; adhuc de alieno vixi. At haec fortasse, quae circumstat iudicium, corona et omnis ignara causae turba magnum nescio quid et portento simile crimen expectat.
Abbreviated transcription (Latin):
uiatico illius infelicis reuertor. Placeamiꝰ licet nobis
fortuna nostra pater: pauꝑi soluendo nõ sumꝰ. Siqͣ
est fides iudices. pudet me contra iudicare mea bñlicia.
nec uideor uobis racionẽ posse redde̾ ꝙ michi tã parũ
obiciat᷑. Redẽptoris mei patri in preciũ meũ ordo egẽ¬
ti quid p̃stiti. Quod pyrata capto. qd laiusta gladiatoi
exigua scipẽ et cibos semꝑ petendos. Qntulũ cmĩ dare
poterat qd̾ nõ sentireti dñs tam curiosus. de hac re cõ.¬
sedistis hot concitauit istã iudici ccnã panis datis mẽ.¬
dico. Et dilacata has ĩpotentie nr̃e opinione. uid̃bam
amicos ferro ocaide̾ iniiicos fame. Computemiꝰ totã ĩstã
mee luxurie impensã. Audite suminã et miramini insi
hos sup̃tus ne diuicie quidẽ sustinẽt. Tanti constati patri
captiuitas mea cũ tam caro redemptus sim. Quo tandẽ
patereris auimo. si delicatus adolescens p̃sertĩ splendidis

Expanded text:
viatico illius infelicis revertor. placeamus licet nobis viatico illius infelicis revertor. placeamus licet nobis fortuna nostra, pater, pauperi solvendo non sumus. Si qua est fides, iudices, pudet me contra indicare mea beneficia, nec videor vobis rationem posse reddere, quod mihi tam parum obiciatur. redemptoris mei patri in pretium meum orbo, egenti quid praestiti? quod pirata capto, quod lanista gladiatori, exiguam stipem et cibos semper petendos. quantulum enim dari poterat, quod non sentiret dominus tam curiosus? de hac re consedistis, hoc concitavit istam iudicii scaenam, panis datus mendico, et dilatata hac impotentiae nostrae opinione videamur amicos ferro occidere, inimicos fame. computemus totam istam meae luxuriae impensam, audite summam et miramini, si hos sumptus ne divitiae quidem sustinent. tanti constat patri captivitas mea, cum tam caro redemptus sim. quo tandem patereris animo, si delicatus adulescens, praesertim splendidis
Abbreviated transcription (Latin):
maliusti. Facmiꝰ iudignũ illũ amitũ illũ ardorẽ nõ conti.¬
gisse castris. nõ bellitis cartanumbus: ubi uera uirtus.
nulla pugnandi lege p̃miũ scribit᷑. Qua in p̃lĩ ĩuase¬
rat.iratus etiã nũ tqͣm aduerstirio meo ad om̃s ĩpetus
excipiebats callide uetrraui gladiatoris astu. oĩs conathꝰ
contra se onrerant. Net difficilẽ tũ sub ilło p̃sertĩ aucto¬
ramento habuissot missionẽ: sed uoluit gladiator ui¬
uere Agitur iam dudũ corpus rolueribꝰ offereus utito¬
tã ꝓpe mercede̾ semel soluerete stans ꝑut cuilicuiti in
parria. in domo inter ꝓpuiquos securo consenescẽ euo
cui tñquillã sine rep̃hensione age̾ uitã. iacet confertꝰ
rolueribꝰ et pͥmo riuẽte flore fraudatus periit mistr
fato meo. At ego qui dicebar illi fortune. quẽ mors sibi
destina uerati emissus ludo nocentior qm̃ ueuditus ociã

Expanded text:
maluisti. facinus indignum illum animum, illum ardorem non contimaluisti. facinus indignum illum animum, illum ardorem non contigisse castris, non bellicis certaminibus, ubi vera virtus nulla pugnandi lege ~praemium scribitur.~ qua vi proelium invaserat iratus etiamnum tamquam adversario meo! at omnis impetus excipiebatur callide, veterani gladiatoris astu; omnes conatus contra se erant. nec difficilem tamen sub illo praesertim auctoramento habuisset missionem, sed noluit gladiator vivere. igitur iam nudum corpus vulneribus offerens, ut totam pro me mercedem semel solveret, stans periit. cui licuit in patria, in domo, inter propinquos securo consenescere aevo, cui tranquillam sine reprehensione agere vitam, iacet confectus vulneribus, et primo iuventae flore fraudatus periit miser fato meo. at ego, qui debebar illi fortunae, quem mors sibi destinaverat, emissus ludo nocentior quam venditus etiam
Abbreviated transcription (Latin):
testacionẽ uidi. Tlemo uinꝙͣ sic rogauit unc missionẽ
Tñsferunt in illũ detracta corpori ineo arma. et male
aptatis iusignibus Restinatũ par producit᷑. Quid me
admonctis supmarũ amici mei precũ. quibꝰ hec alimẽ¬
ta caro empta inopi fer patris senectuti petita auditoĩ¬
ũ hoc ad causã putatis. Ale pudet ꝙ rogatus sũ. Pen
hanc inqt᷑ michi lucẽ ultimã ꝑnotissumã amoris nrĩ
fidẽ nõ siuas mendicare ꝑntẽ meũ. Bustineas adiuues.
p̃stes affectũ. Si mereor tu sis illi uicarius meus. Nec
plura dicondi tompꝰ fuit. Lamq sup̃ma per galcam
dederã oscula digressisq in diuersũ ministris ꝑmissus
maris erat. O qmͣ sollicitus speraui. qmͣ actonita mẽte
qm̃ simili corꝑis motu quoriẽs ad infescũ mucronẽ qͣsi
ip̃e petererisb̾misi. quociẽs ad conatꝰ crectꝰ sũ. Omiseã¬
cogitacio. o crudelis natura metus. Merito tu aĩce pugnaẽ

Expanded text:
testationem vidi! nemo umquam sic rogavit missionem. testationem vidi! nemo umquam sic rogavit missionem. transferuntur in illum detracta corpori meo arma, et male aptatis insignibus destinatum par producitur. Quid me admonetis supremarum amici mei precum, quibus haec alimenta caro empta inopi patris senectuti petita? adiutorium hoc ad causam putatis? me pudet, quod rogatus sum. 'per hanc,' inquit, 'mihi lucem ultimam, per notissimam amoris nostri fidem, non sinas mendicare parentem meum. sustineas, adiuves, praestes affectum. si mereor, tu sis illi vicarius meus.' nec plura dicendi tempus fuit, iamque suprema per galeam dederam oscula, digressisque in diversum ministris permissus Mars erat. o quam sollicitus spectavi! quam attonita mente! quam simili corporis motu! quotiens ad infestum mucronem, quasi ipse peterer, me summisi, quotiens ad conatus erectus sum! o misecogitatio, o crudelis natura metus! merito tu, amice, pugnare
Abbreviated transcription (Latin):
lamiste tradiderati incliorẽ condiciont fuisse captiui. di
diues essem mqiti. porumã pro te attulissẽ. Quod unũ
pauꝑibus p̃siduũ est: manus habro. has prratis datu¬
rus fui has prote in pugnã uicarias dabo. dguoste pr̃
qdͥ niua contẽtione affectus: pene tibi orbitatis uoluꝰ inps¬
serim. Tostor deos: nõ per me stctisse ꝙ iuo. Neq emĩ ita
me efferebat ludus. aut in tantũ durauerat aninũ cedis
longa meditatio. Ut gnĩ eũ amicũ uellẽ ocridi qui ꝓ me
mori poterat. Uindicabã michi fortunã moã et adhuc
notessitatis gladiator depuguac᷑ eciã uolcbã. noq ullis
p̃cibus poterã euinci. quĩqmĩ se nõ suꝑ futurũ. alioquͣ̃
minabat᷑ idq unũ affirmabat interesse utrũ uicariũ
mallẽ habc̾ mortis an comite̾: nõ uici. Quidigit᷑ actũ
sit q̃ritis. Unxitic ad muneratiũ iudices. Quas ego
illius p̃ces qm̃ ꝑtinaces lacrunas qm̃ miserabile ob.¬

Expanded text:
lanistae tradiderat, meliorem condicionem fuisse captivi? 'si lanistae tradiderat, meliorem condicionem fuisse captivi? 'si dives essem,' inquit, 'pecuniam pro te attulissem. quod unum pauperibus praesidium est, manus habeo. has piratis daturus fui, has pro te in pugnam vicarias dabo.' Ignosce, pater, quod nimia contentione adfectus paene tibi orbitatis vulnus inpresserim. testor deos non per me stetisse, quod vivo. neque enim ita me efferarat ludus, aut in tantum duraverat animum caedis longa meditatio, ut eum amicum vellem occidi, qui pro me mori poterat. vindicabam mihi fortunam meam et adhuc necessitatis gladiator depugnare etiam volebam, neque ullis precibus poteram evinci, quamquam se non superfuturum alioquin minabatur idque unum adfirmabat interesse, utrum vicarium mallem habere mortis an comitem. non vici. quid igitur actum sit, quaeritis? duxit me ad munerarium, iudices. quas ego illius preces, quam pertinaces lacrimas, quam miserabilem ob
Abbreviated transcription (Latin):
uices meas effusis in pectus ncũ lacrimis solutus. int̾¬
cepto ꝓpe iam spiritu sero iam trepit ante me p̃mã uoteᷤᷤ
etidiu solã edidit satis uixi. Ut uero causas itiueris red.¬
didit et uenisse se ad redimendũ iudicauit. Et uude inꝙͣ̃
pectumã uisi redistis in graciã. et te pacer meus misit
Audice gentes. Audite populi: nõ selita iudĩciũ uestitũ
corona circũstet. sed si patit᷑ natura rerũ totus ad cogni¬
tionẽ calis exempli orbis tircũfluat. Tacete p̾ora secula
in q̃bus tñ a p̾mordio grueris huãni paucissiã amicitiẽ
paria admirabiliora fecerãt louga tꝑibus uestris fidos
incercepta: quitꝙ historie tradiderũti. cairuĩã finxerũt.
fabule adicterũt sub hac cõparaciõẽ tatoãt. Quis tre.¬
deret si dubitare posset inter duos amitos quoy alterũ
imimunc̃ malorũ onmũ fortuna fecerat. alterũ piratt

Expanded text:
vices meas, effusis in pectus meum lacrimis solutus, intevices meas, effusis in pectus meum lacrimis solutus, intercepto prope iam spiritu sero iam trepidante me primam vocem et diu solam edidit: 'satis vixi.' ut vero causas itineris reddidit et venisse se ad redimendum indicavit, 'et unde,' inquam, 'tibi pecunia, nisi redistis in gratiam, et te pater meus misit?' Audite gentes, audite populi! non solita iudicium nostrum corona circumstet, sed, si patitur natura rerum, totus ad cognitionem talis exempli orbis circumfluat. tacete, priora saecula, in quibus tamen a primordio generis humani paucissima amicitiae paria admirabiliora fecerat longa temporibus nostris fides intercepta. quicquid historiae tradiderunt, carmina finxerunt, fabulae adiecerunt sub hac conparatione taceant. quis crederet, si dubitari posset, inter duos amicos, quorum alterum immunem malorum omnium fortuna fecerat, alterum piratis ac
Abbreviated transcription (Latin):
tis exspertacioẽ succurrerẽt tenenti seruilia arma. Et
ignominio morte ꝑituro et tñ ulla miseris fides estir qͥd
horũ om̃i iguari agerẽt ꝓpinqui nichil peius de fortuã
mea suspicãtes qm̃ qd̾ stripserã: illud tũ grauissimũ
ꝙ patit᷑ qui tã diu nõ uer̃ret. captũ putabã Ergo tota
cogitaciocẽ intentꝰ in mortẽ exspectabã truentẽ illũ cõ¬
fectorẽ. Guis eĩ dubitet quid futurũ fuerit si ẽ pugnassc ᷤ
Ille quoq occisus est qui inter nos ut apparet fortior fuic a ns
cogitatioĩbus attonito et in mortc̃ iam penes demerso: inopi¬
nata subito amici mei spetie refulsit. Obstupui totũ q cor¬
pus ꝑcurrit frigidus pauor: neq alit̃ qmͣ si uana obicẽt᷑
oculis ymago mente captus steti. Ubi pͥmũ lux redit laxa¬
tũ que estriter uoti: quid tu inꝙͣ quo casu ꝑuenisti huc mi.¬
str. Nũquid et te uendidere pirate. At ille cõplexus ter¬

Expanded text:
tis expectatione succurrerent tenenti servilia arma et tis expectatione succurrerent tenenti servilia arma et ignominiosa morte perituro, tum, si ulla miseris fides est, quid horum omnium ignari agerent propinqui, nihil peius de fortuna mea suspicantes, quam quod scripseram. illud tamen gravissimum, quod patrem, qui tamdiu non veniret, captum putabam. ergo tota cogitatione intentus in mortem expectabam cruentum illum confectorem. quis enim dubitet, quid futurum fuerit, si ego pugnassem? ille quoque occisus est, qui inter nos, ut apparet, fortior fuit. His cogitationibus attonito et in mortem iam paene demerso inopinata subito amici mei species offulsit. obstupui totumque corpus percurrit frigidus pavor, neque aliter, quam si vana obiceretur oculis imago, mente captus steti. ubi primum lux rediit laxatumque est iter voci, 'quid tu,' inquam, 'quo casu pervenisti huc, miser? numquid et te vendidere piratae?' at ille complexus cer
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ harene destinabar uictima: nrõ numerario uilius
sceterat. Fiemebãt ubiq omiã apparatu mortis. hic fer¬
rũ acuebat ille ascendebat ignibꝰ laminas. Hinc uirge¬
huic uide flagessa afferebant ᷑ om̃s piracas putares.
Sonabant clangore ferali tube illatisq libitine thoris:
ducebat᷑ sumus ante mortẽ. ubiq roluera gemitus
truor totũ in orulis ꝑiculũ. Diquid est in me abdicacõe
dignũ iudices: unũ crumẽ agnosto qd in hec amicũ me
misi. Est quidẽ felicibꝰ def difficilis miseriarũ uera esti¬
macio. Riguraẽ tñ potestis qui nũc amimꝰ michi que co¬
gitacio fuerit Namq et natura redit in extremis tris¬
tis p̃terita roluptatis recordacio. et michi congeneris
constientia confortune constius aliqnͣdo fulgor cũ libc̃a¬
les artes cũ onuã quondã honestiora numerario meo do¬
mus familia amiei ceteraq nũꝙͣ uidenda in ultiã mor.¬

Expanded text:
enim harenae destinabar victima, nemo munerario vilius enim harenae destinabar victima, nemo munerario vilius steterat. fremebant ubique omnia apparatu mortis: hic ferrum acuebat, ille accendebat ignibus laminas, hinc virgae, inde flagella adferebantur. homines piratas putares. sonabant clangore ferali tubae, inlatisque Libitinae toris ducebatur funus ante mortem. ubique vulnera, gemitus, cruor; totum in oculis periculum. si quid est in me abdicatione dignum, iudices, unum crimen agnosco: quod in haec amicum meum misi. est quidem felicibus difficilis miseriarum vera aestimatio, figurare tamen potestis, qui tunc animus mihi, quae cogitatio fuerit. namque et natura redit in extremis tristis praeteritae voluptatis recordatio, et mihi cum generis conscientia, cum fortunae conspicuus aliquando fulgor, cum liberales artes, cum omnia quondam honestiora munerario meo, domus, familia, amici ceteraque numquam videnda in ultima mor
Abbreviated transcription (Latin):
naigaueriti fluctus. quos accesserit scopulos qnͣtos i¬
lustrauerit sinus. Raciliora ista putãt. qui nũꝙͣ naui¬
gauerũt. An omĩa p̃ceps sine respectu sui quẽ iuitũ
apparebat uite nõ parteᷤᷤ adiis explorauis et tñ ille ꝙͦ¬
qui tãto oꝑe festinabat : sero ꝑuenit. Audite iudices ⁊
nouã captiui q̃relã. Iam mistr aput priatas nõer̃:
alebat deuotũ corpus grauior onũ faine sagina Et int̾
debita noxe mancipiat: contẽpcissumꝰ tyro gladiacor
ut noiussime ꝑderẽ calamitatis mee ĩnorenciã. dis¬
cebã cotidie scelus. Hec tũ oĩa sustinui tuli adeo diffici¬
le est ut etiã sua criusa mori etiã dies aderat. iamq
ad spettaculũ supplitii urĩ populus cõucuerat. iamos¬
tentata ꝑ harenã ꝑitẽrũ corpora mortis sui pompã
duxeraiti sodebat sangiiẽurõ fauorabilis dñs cũ me cunuis
ut int̾iecto mari nõ fortuna qͥsꝙͣ nosse nõ natales nõ pa.¬

Expanded text:
navigaverit fluctus, quos accesserit scopulos, quantos navigaverit fluctus, quos accesserit scopulos, quantos lustraverit sinus? faciliora ista putant qui numquam navigaverunt. in omnia praeceps, sine respectu sui, quem iam tum apparebat vitae non parcere, adiit, exploravit, et tamen ille quoque, qui tanto opere festinabat, sero pervenit. Audite, audite, iudices, novam captivi querelam: iam miser apud piratas non eram; alebat devotum corpus gravior omni fame sagina, et inter dedita noxae mancipia contemptissimus tiro gladiator, ut novissime perderem calamitatis meae innocentiam, discebam cotidie scelus. haec tamen omnia sustinui, tuli; adeo difficile est etiam sua causa mori. et iam dies aderat, iamque ad spectaculum supplicii nostri populus convenerat, iam ostentata per harenam periturorum corpora mortis suae pompam duxerant. sedebat sanguine nostro favorabilis dominus, cum me, cuius, ut interiecto mari, non fortunam quisquam nosse, non natales, non pa
Abbreviated transcription (Latin):
deos soli ead̃ enĩ sentire riderer de parentis affectu. si hoc
incolumi redep̃cionẽ ab alio ꝑmissem Nam qd̾ unũ scd̾m
michi patrẽ forcuna uidebatẽ parasse p̃sidiũ. hoc sꝑare
n illa sorte nõ poterã. Quid attinebat amico scribere.
que scieba nõ habe unde redimeret. Nuꝙ ne uai dabit
lre a etmpus cõquerendi aput ꝑatre de auncie siuis qui
ꝓsicisti uolentẽ tetinẽ temptarũt qui pre fotiacioũ atta¬
penus moras. dofertus esset camiẽ uel luitis oĩtus. quit
em nõ uot ꝑresturet filio pater. sisi ꝙ interĩ amicus
nõ uitinũ mee fortune documentũ ꝓhibuit Minus h
muror de amico. Illud quod pensari nullis bñficiis poss
ꝓficistente nõ retinuiti pater. Inmo si quid in subsidia
uite se posuerat parca frugalitas id omẽ in impensas
ĩtineris cõtruxit et contulit. Anfelicissime sener sit ege̾
cepisti. Dicã nũc ego per quos iuuenis p̃stantissinis

Expanded text:
deos, soli. quid enim sentire viderer de parentis adfectu, si hoc deos, soli. quid enim sentire viderer de parentis adfectu, si hoc incolumi redemptionem ab alio petivissem? nam quod unum mihi secundum patrem fortuna videbatur parasse praesidium, hoc sperare in illa sorte non poteram; quid attinebat amico scribere, quem sciebam non habere, unde redimeret? Numquamne mihi dabitur liberum tempus conquerendi apud patrem de amicis suis, qui proficisci volentem retinere temptarunt, qui piae festinationi attulerunt moras? profectus esset tamen vel invitis omnibus quis enim non hoc praestaret filio pater?, nisi quod interim amicus non vicinum meae fortunae documentum prohibuit. minus haec miror de amico; illud est, quod pensari nullis beneficiis possit: proficiscentem non retinuit pater. immo, si quid in subsidia vitae seposuerat parca frugalitas, id omne in impensas itineris contraxit et contulit. infelicissime senex, sic egere coepisti! dicam nunc ego, per quos iuvenis praestantissimus
Abbreviated transcription (Latin):
est pater. certe nũꝙͣ rephendit. Nunꝙͣ ꝓhibuit. Ne clam
feti nec cõcumacẽ aduersus patris ĩperia umꝙͣ fuisse me
uol ipẽ rerũ declaratudo. Nam ꝙͣius infestũ latronibꝰ
mare uissus ĩtrauit. neq dissimulauerĩ magnas fuisse
causas patri.tur hoc michi ĩperaret qd̾ ipẽ face̾ nõ potu¬
erat. Ego et si nosciebã nõ introgaui. Batis plena racio
fuit patrẽ uelle. Rclix nauiganciũ condicõ qui ꝑcellas
modo et seuos tẽpestatis incursus et albentes fluctibus
scopulos alia q ꝑicula tuntũ maris ꝑculerũt. Ego mi¬
ser naufragis ĩuideo captus barbaris maĩbus. nec tam
neru cathenarũ uiuctus quĩ pondẽ mũdatũ carterẽ tuli.
et uincula macie laxaui. Quis ignoscẽt oĩbus qui post
hoc exemplũ nauigare timuissent. Ego qua una spe mi¬
sera trahebatur aĩa litteras de redep̃cioẽ scripsi prĩ testor

Expanded text:
est pater; certe numquam reprehendit, numquam prohibuit. nec clam est pater; certe numquam reprehendit, numquam prohibuit. nec clam feci, nec contumacem adversus patris inperia umquam fuisse me vel ipse rerum declarat ordo. Nam quamvis infestum latronibus mare iussus intravi neque dissimulaverim magnas fuisse causas patri, cur hoc mihi imperaret, quod ipse facere non potuerat. ego, etsi nesciebam, non interrogavi; satis plena ratio fuit patrem velle. felix navigantium condicio, qui procellas modo et saevos tempestatis incursus et albentes fluctibus scopulos aliaque pericula tantum maris pertulerunt! ego miser naufragis invideo: captus barbaris manibus nec tam nexu catenarum vinctus quam pondere inundatum carcerem tuli et vincula macie laxavi. quis non ignosceret omnibus, qui post hoc exemplum navigare timuissent? ergo, qua una spe misera trahebatur anima, litteras de redemptione scripsi patri, testor
Abbreviated transcription (Latin):
max. qmiqm̃ usi uicimã exprimẽ confessionẽ uicti deti
placuissea nula iam pridẽ signa dederant xeie fiuẽ¬
ꝙ pugne patentis. seam quo ꝑtinusse credimꝰ ꝙ pau¬
peradolescens reluctis oĩbus solũ me quẽ colereti quom
amaret elegerat. Bine dudio a pmis etatis ãis lres¬
rat sies potentissini amor ille pucrilis dũ aut ulła erãt
mtor ꝑutes odia autia nobis nou intelligebantur.
Post ductas tũ domos ꝑseuerauit: ymo impensis laborauit
Et si quid mithi in eo satis ꝑspectũ est: nichil horũ fecit ĩuito
patre. Quantũ incellige potui pauꝑ sine dubio pudore ceden¬
di ne dap̃nasse causã suã uideret. sinuil ꝙ nilla ipi dabatur
gracie uia stare uisus iu suscepto circuitu tamẽ quosdã mol¬
liores temptauit auditus. et dũ firma tandẽ pax ĩpetra¬
retur filiũ nobis obsidẽ dedite. At ne mens quidẽ offendirisꝰ

Expanded text:
max. quamquam, nisi ultimam exprimere confessionem victi utrique max. quamquam, nisi ultimam exprimere confessionem victi utrique placuisset, multa iam pridem signa dederant veniae finemque pugnae petentis. nam quo pertinuisse credimus, quod pauper adulescens relictis omnibus solum me, quem coleret, quem amaret, elegerat? sine dubio a primis aetatis annis iunxerat nos potentissimus amor ille puerilis, dum aut nulla erant inter parentes odia aut a nobis non intellegebantur. post diductas tamen domos perseveravit, immo inpensius laboravit, et, si quid mihi in eo satis perspectum est, nihil horum fecit invito patre. quantum intellegere potui, pauper sine dubio pudore cedendi, ne damnasse causam suam videretur, simul quod nulla ipsi dabatur gratiae via, stare visus in suscepto circuitu tamen quodam molliores temptavit aditus, et, dum firma tandem pax inpetraretur, filium nobis obsidem dedit. ac ne meus quidem offendi visus
Abbreviated transcription (Latin):
licare uoluisse domus sue misericordiã ne uiderent᷑ pauperes
tantũ uitã inimicis suis dedisse. Di ꝑseuerat ut porrectos e¬
grnti tibos mea fame rependat expulsũ ab oĩbus boĩs filus̃
simuilẽ faciat muito: uereor ne iniquis estimatoribꝰ mex¬
prabilis illius et sepe reprchensio de culpa uideat᷑ penes pi¬
trẽ qui tam facile irascit. Uerũ emĩsi placet fortune mags
moribus dissidẽ qm̃ suis nã et pauꝑtatis esti ꝓpriũ qnͣ̃do
alia defitiãt excerte libertatẽ et dũ cõtemptus fama uitalꝰ
potenciores uel ambiciose offende. et nacta bonã ꝯstienciã
magna fortuna indigniꝯ imparẽ adiisariũ patin. Ego
conseruiaui ut solet casus duratura longius a pius uit¬
ciis ꝙ odia. dĩi contiuneliã huilitas facilius intelligis
dignitus grauis sicꝙ ulła fuit emulacio. Que eo i esse
anter iuꝑes porest sro fato quodã similis ex diusi confis
contentio Iic irasccndo ꝑtinax erae. ille uicendo contu¬

Expanded text:
e voluisse domus suae misericordiam, ne viderentur pauperes tantum vitam inimicis suis dedisse. si perseverat, ut porrectos egenti cibos mea fame rependat, expulsum ab omnibus bonis filium similem faciat inimico, vereor, ne iniquis aestimatoribus inexpiabilis illius et saepe reprehensi odii culpa videatur penes patrem, qui tam facile irascitur. Verum enim, si placet, fortunae magis moribus dissedere quam suis; nam et paupertatis est proprium, quando alia deficiant, exerere libertatem et, dum contemptus fama vitatur, potentiores vel ambitiose offendere, et nacta bonam conscientiam magna fortuna indignius inparem adversarium patitur. ergo conseruit, ut solet, casus duratura longius a parvis initiis odia, dum contumeliam humilitas facilius intellegit, dignitas gravius. neque ulla fuit aemulatio quae enim esse inter inpares potest?, sed fato quodam similis ex diversis causis contentio. hic in irascendo pertinax erat, ille in cedendo contu
Abbreviated transcription (Latin):
nec pater deb debebat occidit. Me miserũ ꝙ sit quoq mlta
habiturus es: quibus ogo qui uindi cabor inuidiã. Oscula¬
beris ante ꝑituros. alloq̃ris accipies sup̃ma mandata. ⁊
moriturũ te cõtinuo ꝓmittes. Exhorabilis genitus tuos.
cũ meorũ sepultra numerabilis. Gictabit otulos quod

Expanded text:
nec pater debebat occidi. Me miserum, quod sic quoque multa nec pater debebat occidi. Me miserum, quod sic quoque multa habiturus es, quibus ego, qui vindicabor, invideam: osculaberis ante perituros, alloqueris, accipies suprema mandata et moriturum te continuo promittes. exonerabis gemitus tuos, cum meorum sepulcra numerab
Abbreviated transcription (Latin):
imelius optẽ. Uides qnͣtũ feteris ne fas. Adem ꝓ libei̾s
meis offerre nõ potui. Tu uero ꝑuulos tuos tene rutim
isto porius moriat᷑ amplexu. Tu ñt quoq nõ cuades
nõ effugies. Quacũq te duxerit orbitas sequar. effũdã
si quod paraueris uenenũ subtrahã omne ferrũ. inci-¬
dã quostũq strinxeris nexus. ab omĩ reuocabo p̃cipio:
Etiã ocrisis liberis tuis: nõ idem pacieris inimice ni
uixeris. Net uereor iudices ne putetis utriusq nostrũ
orbitatẽ sumle esse raciõe tractandã. Admouent᷑ ẽite
contra lacruas mcas liberi: quos nemo nosset. Prĩs
ĩuocẽtis occisi sũt ꝑuuli: quos nũc cura tẽpla ferretis.
circa ques se celebraret urã leticia. Scmꝰ est iuidices minorẽ
esse trĩsactarũ mortiũ mistracionẽ. Non ĩuenio ꝙ̃adinod
libeitis ꝓdesse debeat odiũ patris. Perierũt etiã illi quorũ

Expanded text:
i melius optem? vides quantum feceris nefas: idem pro liberis i melius optem? vides quantum feceris nefas: idem pro liberis meis offerre non potui. tu vero parvulos tuos tene, ut in isto potius moriantur amplexu. tu nunc quoque non evades, non effugies: quacumque te duxerit orbitas, sequar; effundam, si quod paraveris venenum, subtraham omne ferrum, incidam quoscumque strinxeris nexus, ab omni revocabo praecipitio. etiam occisis liberis tuis non idem patieris, inimice, nisi vixeris. Nec vereor, iudices, ne putetis utriusque nostrum orbitatem simili esse ratione tractandam. admoventur es ecce contra lacrimas meas liberi, quos nemo nosset. patris innocentis occisi sunt parvuli, quos nunc circa templa ferretis, circa quos se celebraret vestra laetitia. facinus est, iudices, minorem esse transactarum mortium miserationem. Non invenio, quemadmodum liberis prodesse debeat odium patris; perierunt etiam illi, quorum
Abbreviated transcription (Latin):
illo trahite dampnatos: quo nõ sequant. Tũc ẽ pẽa
tũ periturus trepida her̾et cũ restilingiti supremo
uincla conatu uolo ꝑituri pͥus uidere pallore audire ge¬
mitus. Uolo tircũspiciat uolo q̃rat᷑. Fidẽ uram iudices
ne nocentibus supplicii sui contĩgatielectio. Minꝰ iui¬
quũ esti ut euadat nocens penã: ꝙͣ ut contep̃nat. Mor.¬
tem uero dãpnatis qͥsquis p̃stat. indulget. Net sũt alia
beneficia penarũ. fallitꝰ quisqͥs illa uelut oĩm supplici¬
orũ summã putat. Occidi nõ est pena sod exitus. Ne.¬
q enĩ habet ĩpacienciã aut dolorẽ: qd̾ possis aspiccꝰ qͣsi
fatũ. Quid liberos relĩquas. ỹmo si serues qm itfelix
exitus est plenus q leticie. Iucrifacit mortis atro ciuita¬
tem: quisqͥs laudatus occiditi. ac inqͥt occidite. Non hr̃
liberos inimice nõ habeti⁊ q̃squis hoc te uelle miret:
Deue crudelis ego tibi ꝑmittã mori. Ut quid iam mich¬

Expanded text:
illo trahite damnatos, quo non sequantur. tunc est poena, illo trahite damnatos, quo non sequantur. tunc est poena, cum periturus trepidat, haeret, cum restringit supremo vincla conatu. volo perituri prius videre pallorem, audire gemitus, volo circumspiciat, volo queratur. fidem vestram, iudices, ne nocentibus supplicii sui contingat electio! minus iniquum est, ut evadat nocens poenam, quam ut contemnat. mortem vero damnatis quisquis praestat, indulget, nec sunt ulla beneficia poenarum. fallitur quisquis illam velut omnium suppliciorum summam putat; occidi non est poena sed exitus. neque enim habet impatientiam aut dolorem, quod possis aspicere quasi fatum. quid, si liberos relinquas, immo si serves? quam felix exitus est plenusque laetitiae! lucri facit mortis atrocitatem, quisquis laudatus occiditur. 'Me,' inquit, 'occidite.' non habet liberos, inimice, non habet, quisquis hoc te velle miratur. saeve, crudelis, ego tibi permittam mori? et quid iam mih
Abbreviated transcription (Latin):
est iudices. qd uos a grauitate iusticie dolor ultionis
abducat: qd̾ mortẽ suã inimicus offer̾ti.Non petit illd̾:
insi qͥsquis ipẽ non debet ocridi Seposita igit᷑ paulisꝑ
lege mei doloris hort tantũ ab affectibus nrĩs omniũ
mortaliũ noic̃ peto ne cui nocenti pene prostet᷑ arbi¬
tiiũ. Infinitã iudices sceleribus aꝑitis audaciam:
si peuã licet cligeᷤ coudep̃nato. Rec iam ullã morta.¬
liũ innocenciã trepidatioẽ continieas: si patitꝭ dep̃hensꝯ
quisq qd maluiti. Neuati om̃s truciatus oẽm dolorẽ:
pp̃atata mentẽ composiuisse paciencia. fallit᷑ quisquis
huãna paciencia tormenta sola nominũ atrociuitate
mentitur Null̃a pena est uisi ĩuito. Non habemꝰ ullũ
nisi ab ĩpaciencia dolorẽ. et ut aliquid crudele seuum sitr
metus faciut. Suppliciũ quisqm uocat ad qd̃ ꝓsilitt᷑
qd̾ expostitur. qd̾ curta se non ht̃ moras. Illo peri fidẽ

Expanded text:
est, iudices, quod vos a gravitate iustitiae dolor ultionis est, iudices, quod vos a gravitate iustitiae dolor ultionis abducat; quod mortem suam inimicus offert, non petit illud, nisi quisquis ipse non debet occidi. seposita igitur paulisper lege mei doloris hoc tantum ab adfectibus vestris omnium mortalium nomine peto, ne cui nocenti poenae praestetur arbitrium. infinitam, iudices, sceleribus aperitis audaciam, si poenam licet eligere condemnato, nec iam ullam mortalium innocentiam trepidatione contineas, si patitur deprehensus quisque quod maluit. levat omnes cruciatus, omnem dolorem praeparata mentem conposuisse patientia. fallitur quisquis humana tormenta sola nominum atrocitate metitur; nulla poena est nisi invito. non habemus ullum nisi ab impatientia dolorem, et, ut aliquid crudele, saevum sit, metus faciunt. supplicium quisquam vocat ad quod prosilitur, quod exposcitur, quod circa se non habet moras? illo, per fidem,
Abbreviated transcription (Latin):
Persuadontiũ uires sũti. quitq̃d ciuitas fecit. Et qd̵cũq
motũ nisi de mente nõ sunũt. et otiosa sũt membra
donec illis auimꝰ utat᷑. Nichil est facilius qm in quẽ¬
libet affectũ moue̾ populũ. Nulli cũ sua cogi
sua cogi.¬
tacio sua mens ulla racio p̃sto est nec hr̃ ulla turba
prudenciã sungulorũ. Diue quod minꝰ publicos capimꝰ
affectus. siue neglegencior est qui se nõ putatisolũ de¬
bere racionẽ: et multi fiducia facinus omnium
¶Quã non possit rem publicã turbare confunde᷑.si qd̾ ropẽ.¬
te ꝓclamat ꝓdidit ros imperator uester ad dixitiet nuc̃
ille liberos habet; Si me hercule post hant ĩimite uotẽ
templa monstrasses: sacrilegũ contiuuo flasset incen¬
diũ. Si cõuelli simulachra uoluisses: fecisset omne de
numinibus siuis facinus audacia. Uis stire tuũ esse
quitqͥd ciuitas fecit: gloriareris illo si prodidisses. Nõ

Expanded text:
persuadentium vires persuadentium vires motum nisi de mente non sumunt, et otiosa sunt membra, donec illis animus utatur. nihil est facilius quam in quemlibet adfectum movere populum; nulli, cum coimus, sua cogitatio, sua mens, ulla ratio praesto est, nec habet ulla turba prudentiam singulorum, sive quod minus publicos capimus affectus, sive neglegentior est, qui se non putat solum debere rationem, et multi fiducia facimus omnium. quam non possit rem publicam turbare, confundere, si quis repente proclamet: 'prodidit vos imperator vester, addixit, et nunc ille liberos habet?' si mehercules post hanc, inimice, vocem templa monstrasses, sacrilegum continuo flagrasset incendium, si convelli simulacra voluisses, fecisset omne de numinibus suis facinus audacia. vis scire tuum esse, quicquid civitas fecit? gloriareris illo, si prodidissem. Non
Abbreviated transcription (Latin):
fabula facis. In rumore cuiꝰ probacõnes cuiꝰ arguiuẽta
nõ habet: calũpnie genꝰ est pmũ crede̾. Ded inqͥt mori dẽo:
qͥa quate accusã hoc proditorẽ pati iubet. Poterã quidẽ
breuiter responde̾ legem que calup̃niatorẽ idem patiuib
eius ponã exigẽ qued fecisset. nõ qd̵ facere uoluisset.
fingamiꝰ tamẽ non hoc pauperẽ captasse quod accidit.
Cuiꝰ debet imputari exitus. qui de calupiie tue fluxit
errore. Wltis sare iudices aliud q̃sitũ qm qd lex q̃ moi
iubeat: Accusauit me eo tꝑe quo non potcrã dap̃natꝰ
occidi. Dic nũc non ego effeci ut occiderent liberi tur:
et aude ciuitatis illud uocare facinus. Non tamẽ ulłis
efficios artibus ut nõ potius mmiftrear rei publice mee
Non muꝰ et illa facinꝰ est passa: qm̃ pater. Coacta esti
liberos imperatoris uincentis occidere. Pallit̾ iudices
quisqͥ̃s ullũ facinus in rebus huãnis publicũ parat

Expanded text:
fabula facis. in rumore, cuius probationes, cuius argumenta fabula facis. in rumore, cuius probationes, cuius argumenta non habes, calumniae genus est primum credere. 'Sed,' inquit, 'mori debeo, quia lex, qua te accusavi, hoc proditorem pati iubet.' poteram quidem breviter respondere legem, quae calumniatorem idem pati iubet, eius poenam exigere, quod fecisset, non quod facere voluisset; fingamus tamen non hoc pauperem captasse, quod accidit; cui debet inputari exitus, qui de calumniae tuae fluxit errore? vultis scire, iudices, aliud quaesitum, quam quod lex, ~quae mori iubeat?~ accusavit me eo tempore, quo non poteram damnatus occidi. dic nunc: 'non ego effeci, ut occiderentur liberi tui,' et aude civitatis illud vocare facinus, non tamen ullis efficies artibus, ut non potius miserear rei publicae meae: non minus et illa facinus est passa quam pater: coacta est liberos imperatoris vincentis occidere. Fallitur, iudices, quisquis ullum facinus in rebus humanis publicum putat.
Abbreviated transcription (Latin):
iuimicus. Non est ꝙ se publico tueat ᷑ errore nec in ex.¬
cusacionẽ affert tqm̃ crediderit. et ipse fingentibus
Armo sic decipit ᷑. ut de inmico suo menciat᷑. Rumor
inquit fuit: te prodidisse. Dene admones. hũc p̾mr̃
calup̃nie tue obicio rumorẽ. Cuus cnĩ iudices nes¬
ciat hanc fame cẽ naturã. ut sit p̾mo uniꝰ honũs
audacia. Demullare locus est cõtinuo populus n.
quitꝙͣ a deo subito statĩq totũ est ut milło pariter
oĩm scrmno consenciat. Quã non possit moue᷑ ciui.¬
tatẽ. quc̃ replere pplin si quid oĩbus nobis narres in
nulło non cetu loq̃ris et de re quã cũ maxiẽ fiugts
iam dicas esse rumorẽ. Quanta tibi deinde menci¬
endi materia de ꝑiculorũ nostrorũ occasione fucturis
Nichil est tam capax malignitatũ sermonũ qm
dellũ. Gdͥ int̾est unde sup̃stritirumorortũ. Quod
negari nõ potest tu concõnaris accusas. tu cĩmiẽ de

Expanded text:
inimicus. non est, quod se publico tueatur errore, nec in exinimicus. non est, quod se publico tueatur errore, nec in excusationem adferat, tamquam crediderit et ipse fingentibus. nemo sic decipitur, ut de inimico suo mentiatur. 'rumor,' inquit, 'fuit te prodidisse.' bene admones. hunc primum calumniae tuae obicio rumorem. quis enim, iudices, nesciat hanc famae esse naturam, ut sit primo unius hominis audacia? de nulla re locutus est continuo populus, nec quicquam adeo subito statimque notum est, ut in illud pariter omnium sermo consentiat. quam non possit movere civitatem, quem non replere populum, si quid omnibus obviis narres, in nullo non coetu loquaris, et de re, quam cum maxime fingas, iam dicas esse rumorem? quanta tibi deinde mentiendi materia de periculorum nostrorum occasione succurrit? nihil est tam capax malignitatium sermonumque quam bellum. quid interest, unde sumpserit rumor ortum? quod negari non potest, tu contionaris, accusas, tu crimen de
Abbreviated transcription (Latin):
tinꝰ homo qui liberos nõ haberet. Quid qd̾ ex oĩm scclerũ
comꝑacione nichil est de testabilius hoĩbus qui leges
ipãs faciũt uocentes: nr̃o me hertule noĩe calũpnian.¬
tidus debetis irasti. quorũ nefas nõ potesti nisi per iudi¬
cui faciꝰ imponẽ Actũ est de rebus huãnis. si de cem̃b¬
nrĩs tantũdẽ mendaciis licet. nec ullus m̃ocens huc usq
felix est indulgencie fingenciũ par sit quẽqm̃ ne mor¬
taliũ iure quã finxerit quã composuerit ĩuenire ali¬
quid quod potest ꝓbatione̾ uotare. et faciuuꝰ explicare
facilitate uerborũ. Magis oderis mendaciũ cũ simile uõ
est. Quociens maĩfestũ est aliquẽ ꝑisse sine tausti. ca¬
lup̃miantibus irasti debeas. ut possis ĩllis ignoscẽ qui
crediderũt. Adicite huic exetracioni ꝙ calũp̃niatus ẽ
in bello. qd̃ de ꝓbacõne. quod deduce. ad hec onuuafecit

Expanded text:
cinus homo, qui liberos non haberet. Quid, quod ex omnium scelerum cinus homo, qui liberos non haberet. Quid, quod ex omnium scelerum comparatione nihil est detestabilius hominibus, qui leges ipsas faciunt nocentes? vestro mehercules nomine calumniantibus debetis irasci, quorum nefas non potest nisi per iudicum facinus inponere. actum est de rebus humanis, si de crimininostris tantundem mendaciis licet, nec ullus innocens hucusque felix est, ut diligentiae fingentium par sit. quemquamne mortalium in re, quam finxerit, quam conposuerit, non invenire aliquid, quod potest probationem vocare et facinus explicare facilitate verborum? magis oderis mendacium, cum simile vero est. quotiens manifestum est aliquem perisse sine causa, calumniantibus irasci debeas, ut possis illis ignoscere, qui crediderunt. Adicite huic execrationi, quod calumniatus est in bello, quod de proditione, quod de duce, quod haec omnia fecit
Abbreviated transcription (Latin):
laciũ In nullo mortaliũ ꝑferre possũ sceleris sui impa.¬
cienciã. Breuissana est iusticia uindicte cũ facuiꝰ men.¬
sura pene est. Et si naturã ulcõnis aspicias: optime uĩ¬
dicat᷑. quisq quomodo miser esti. Ridẽ uestrã uidices ne
ideo tãtũ putetis iustũ quod exigit reus: qũ ego recuso.
Non ferretis me pauꝑis mortẽ petentẽ: si liberos suos
optulisset. Ex oĩbus tamen quicũq incognita inaudi.¬
ta passi sũt: nullos hac lege magis uindicandos puto
qm̃ quorũ liberos aliquis occidit. Quid michi pro hoc
redditis leges. ubi respiro. ubi claudo gemitus. unde su.¬
mo solatiũ: bene admones dolor: illos. illos. liceat ĩua¬
derx: qui nũc magis amãtut qͦs orbitas nrã ꝯmendat
Dic quoq cietũstribim uisi totidẽ sũtinisi illis par est
ac similis etas. et ante omĩa optimus pater. Decepẽas
me fortuna deceperas: si michi tam grande Recisset fa¬

Expanded text:
lacium. in nullo mortalium perferre possum sceleris sui impalacium. in nullo mortalium perferre possum sceleris sui impatientiam. verissima est iustitia vindictae, cum facinus mensura poenae est, et, si naturam ultionis aspicias, optime vindicatur quisque quo modo miser est. Fidem vestram, iudices, ne ideo tantum putetis iustum, quod exigit reus, quia ego recuso. non ferretis me pauperis mortem petentem, si liberos suos optulisset. ex omnibus tamen, quicumque incognita, inaudita passi sunt, nullos hac lege magis vindicandos puto, quam quorum liberos aliquis occidit. quid mihi pro hoc redditis, leges? ubi respiro, ubi claudo gemitus, unde sumo solacium? bene, bene admones, dolor: illos, illos, liceat invadere, qui nunc magis amantur, quos orbitas nostra commendat. sic quoque circumscribimur, nisi totidem sunt, nisi illis par est ac similis aetas et ante omnia optimus pater. deceperas me, fortuna, deceperas, si mihi tam grande fecisset fa
Abbreviated transcription (Latin):
ris agnoscere. Innocencia opus est: ut mistrũ faciat
dolor. Constet licet uerimq mortiũ numera totidẽ nob̾
ultio cadauera assigneti plus tñ est de mencientibus
Et quitq̃d paciunti deprehensi: licet solacio idem sit
equitate minus est Ut idem sit suppliciũ nocentis et
facinꝰ una racione efficias. ut illud ferre non possit
Frustra estimatis qmi crudele qmͣ scuũ sit qd̾ petimiꝰ .
in qñtũ excesserint usitata genera penarũ explicata
ost iudices: explicata legis iniuidia: cũ qs̃ qd patit ᷑ et
fecit. Quis ꝙ hoc solũ est pene gonꝰ in quo nõ debeat
nocens nisi de se queri et tanto minꝰ debeat esse miscrabilis.
in qnͣto maior est qd̃ patitur inuidia. Quid equiꝰ excogitiũ
quid iustius pt̃. Grassatus aliquis est ferro p̃beat et ipẽ
ceruices. Miscuit noxiũ intus: unꝰ refiudat᷑ in suũ faciꝰ
auctorẽ. Oculos rapuit effodit reddat de sua cecitate so¬

Expanded text:
ris, agnoscere. innocentia opus est, ut miserum faciat ris, agnoscere. innocentia opus est, ut miserum faciat color. constet licet utrimque mortium numerus, totidem nobis ultio cadavera adsignet, plus tamen est de innocentibus, et quicquid patiuntur deprehensi, licet solacio idem sit, aequitate minus est. ut idem sit supplicium nocentis et facinus, una ratione efficias, ut illud ferre non possit. frustra aestimatis, quam crudele, quam saevum sit, quod petimus, in quantum excesserit usitata genera poenarum; explicata est, iudices, explicata legis invidia, cum quis, quod patitur, et fecit. Quid, quod hoc solum est poenae genus, in quo non debeat nocens nisi de se queri, et tanto minus debeat esse miserabilis, in quantum maiore est quod patitur, invidia? quid aequius excogitari, quid iustius potest? grassatus aliquis est ferro; praebeat et ipse cervices, miscuit noxium virus; refundatur in suum facinus auctorem. oculos rapuit, effodit; reddat de sua caecitate so
Abbreviated transcription (Latin):
liberos suos. dũ minꝰ pro uindicta mea puco quitqͥd ipẽ fe¬
tissem. & ongerant ĩam licet aduersus oĩm mortaliũ nocẽ.¬
tissinũ cuc̃ta supplicia ego tñ maximũ ulcõnis mee sola.¬
tiũ ꝑdidi ꝙ pauꝑi uos pocius debueratis irasci. Eruomã
igit ᷑ adhuc cũ pauꝑe legibus ac iure consisto. liberos eis
in fuppliciũ patris poto Qruid satit inp̃cer hoĩ qui ferit
nt quisꝙ deberet sic uindicari. Calup̃niator inqͥti idẽ
paciati. Pmittit michi iudices calamitates moe q̃ri
de hac lege tqͣm parũ nobis in ulcõne ꝓspexerit. Contͣ
nos ĩuentus est uindicte modus: quo nõ debeamꝰ esse
contẽti. Qiusꝙͣ ne mortaliũ idem uocat facinꝰ et penã:
tantũ ne doloris ĩuenire de suppliciis qnͣtũ de calamita¬
tibus putat: nescit ꝓfecto nescit qnͣtã pacientiã paret
merori. qnͣtũ ammo mẽbris ꝙ rigoris indicat. qd pacia¬

Expanded text:
liberos suos, dum minus pro vindicta mea puto quicquid ipse feliberos suos, dum minus pro vindicta mea puto quicquid ipse fecissem! congerantur iam licet adversus omnium mortalium nocentissimum cuncta supplicia, ego tamen maximum ultionis meae solacium perdidi, quod pauperi vos potius debueratis irasci. Quoniam igitur adhuc cum paupere legibus ac iure consisto, liberos eius in supplicium patris peto. quid satis inprecer homini, qui fecit, ut quisquam deberet sic vindicari? 'Calumniator,' inquit, 'idem patiatur.' permittunt mihi, iudices, calamitates meae queri de hac lege, tamquam parum nobis in ultione prospexerit. contra nos inventus est vindictae modus, quo non debeamus esse contenti. quisquamne mortalium idem vocat facinus et poenam, tantumne doloris venire de suppliciis quantum de calamitatibus putat? nescit profecto, nescit, quantam patientiam paret mereri, quantum animo membrisque rigoris induat, quod patia
Abbreviated transcription (Latin):
tusator proditã se esse ꝑsuaserati: fecit quitqͥd hic de me
facere potuit. Liberos meos quos inimicus tota sua cõ¬
tencioẽ monstrauerat ocridit. gene quo ꝑeut̃ ĩnocẽtes.
feretis me iudices: liberius aliqua dicentẽ. Rempessiẽ
exempli passus erã etiã si prodidissem. Scio uos iud̾ ͥ
hot loto mirari ĩ uocentiã meã. Ut pͥmũ enĩ michi ca¬
lamutates meas nũtius in castra ꝑtulit non arma
ꝓieti. nõ staciones uallũq descrui. totã orbitatẽ irã
in bella cõuerti. tqm liberos meos ibi ꝑdidissem.si uꝙͣ
feccritis. seecesse est iudites hor primũ reu̾sus extla¬
mẽ. ita pauper et iam nũc liberos habet. Adhuc ini¬
mici mei plena domus est. O mistre cogitationes.
o decepta solacia. Dic ego reuerteban quasi uindicatꝰ
Quas ego legconũ uestrarũ indignaciones. quẽ for.¬
tissimi excercitus cõpescui dolorẽ. dũ omĩbus ꝓmitto

Expanded text:
cusator proditam se esse persuaserat, fecit quicquid hic de me cusator proditam se esse persuaserat, fecit quicquid hic de me facere potuit: liberos meos, quos inimicus tota sua contione monstraverat, occidit genere quo pereunt innocentes. feretis me, iudices, liberius aliqua dicentem? rem pessimi exempli passus eram, etiam si prodidissem. Scio vos, iudices, hoc loco mirari innocentiam meam. ut primum enim mihi calamitates meas nuntius in castra pertulit, non arma proieci, non stationes vallumque deserui; totam orbitatem meam in bella converti, tamquam liberos meos ibi perdidissem. si umqfeceratis. Necesse est, iudices, hoc primum reversus exclamem: 'ita pauper etiam nunc liberos habet? adhuc inimici mei plena domus est?' o miserae cogitationes, o decepta solacia! sic ego revertebar quasi vindicatus. quas ego legionum vestrarum indignationes, quem fortissimi exercitus conpescui dolorem, dum omnibus promitto