comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
subsistẽs D hiũle pͥnͥcipiũ fuit. I¬
Illud p̃teriit que sequũt᷑ cogita nͨ me
latet ut pͥma et ultimꝰ uite dies qͥbus-¬
da uisi sũt hũane ꝯdicõnis statũ mxͣ
modeari siue ut ip̃i diꝯt ꝯtine̾ d̾ ul¬
timo nẽpe ꝯsenserĩ de pͥmo aũt non
ita. Et si enĩ ut ip̃i uolũt płi̾m ĩf̾sit qͥ¬
bus auspiciis inchoe᷑ et si cũ hiis sen-¬
ẜit satyricꝰ ubi de ip̃o loquit᷑ uencidio
ita sc̃psit Discat enĩ que sydea te exci¬
piant mõs pͥmos incipiẽtem ede̾ ua¬
gitus adhuc a mr̃e rubẽtẽ. Nos tñ ita
respuimiꝰ et hec auspicia et hãc tantã
sydorũ uim negamꝰ ꝯditori almio syde¬
ru omĩa r̾liꝙ̃tes quo treatũ nullũ
penitus ab hoc uirtutis et felicitatis
et gle calle secludimꝰ d hũlitas ge¬
neis multa est. RQuid tu aut̃ mul¬
tam ne suꝑbiã eẽ malles aut quid hĩc
tibi nũc deesse sentis nͥ ne fumoẜ yma¬

Expanded text:
subsistens. Humile principium fuit. subsistens. Humile principium fuit. Illud preteriit; que sequuntur cogita. Nec me latet ut primus et ultimus vite dies quibusdam visi sunt humane conditionis statum maxime moderari, sive, ut ipsi dicunt, continere. De ultimo nempe consenserim, de primo autem non ita. Etsi enim, ut ipsi volunt, plurimum intersit quibus auspiciis inchoetur etsi cum his sentiens Satyricus, ubi de ipso loquitur Venditio, ita scripserit: distat enim, que sidera te excipiant modo primos incipientem edere vagitus et adhuc a matre rubentem, nos tamen ista respuimus, et hec auspicia, et hanc tantam siderum vim negamus, conditori almo siderum omnia relinquentes, a quo creatum nullum penitus ab hoc virtutis et felicitatis et glorie calle secludimus. Humilitas generis multa est. Quid tu autem? Multamne superbiam esse malles? Aut quid hinc tibi nunc deesse sentis? Nisi ne fumosis ima
Abbreviated transcription (Latin):
alienos currus orenaueat ac carcerez
uinctꝰ ĩtͣuerat uictor ac tͥũphãs capi¬
toliu ꝓpͥiis curribꝰ honestauit. Et roͣ¬
nũ carcem acie captiuoꝵ hostiũ ĩpleu
Et quo gͣcius spectaculũ eẽt mirabi¬
liorq uictoria eodẽ ip̃oq die parca e¬
rat r̾uolutꝰ ãnis quo clades illa t̾ri¬
bilis apud carras accepta fua̾t. Quis
ambitiosꝯ adeo tãq auidꝰ regni est
ut non hanc gloriã sine rͥgno ꝙͣ ĩglo¬
riũ regnũ malit. Et ꝙ oro nocuit uẽ¬
cidio ad felicitatem et ad sũmã decus
ꝙ huilit̾ natus eẽt et p̾ma etate fortu¬
despectũ roma suspexit Et claris suo¬
ru ciuiũ noĩbꝰ illud̃ ꝑeg̾mi fuscũ noͫ
inseruit hec sũt ad ascensũ scale hii u̾¬
tutũ gradus quibꝰ nõ ad gloriã mõ al¬
tioremq fortuã ĩtendo sꝑando uigilã¬
et tu nota hũilit ut conscendas enitẽ
pͥmũ et ultimũ uirtutis ĩ uestigio pe¬
dem figens nec declinãs alicubi nec

Expanded text:
carcerem carcerem vinctus intraverat, victor ac triumphans Capitolium propriis curribus honestavit, et Romanum carcerem acie captivorum hostium implevit. Et quo gratius spectaculum esset mirabiliorque victoria, eodem ipso die parta erat, revolutis annis, quo clades illa terribilis apud Carras accepta fuerat. Quis ambitiosus adeo tamque avidus regni est, ut non hanc gloriam sine regno, quam inglorium regnum malit? Et quid, oro, nocuit Ventidio ad felicitatem et ad summum decus, quod humiliter natus esset, et prima etate fortudespectum Roma suspexit, et claris suorum civium nominibus, illud peregrini fuscum nomen inseruit. He sunt ad ascensum scale, hi virtutum gradus, quibus non ad gloriam modo altioremque fortunam nitendo, sperando, vigilant tu natus humiliter, ut conscendas enitere, primum et ultimum virtutis in vestigio pedem figens, nec declinans alicubi, nec
Abbreviated transcription (Latin):
clara scirpe clarissimꝰ et rem pubᶜ
gessit exuie Et duos ex ordine .s.¬
hũane carsum sortis origine non ꝑilti
uñ cũqz licet assurge̾ seu fortuua manũ
porrigat seu uirtus D Hũile ninis
potẽcie gradũ spectat exempla posumꝰ
quibꝰ iã iri alcius non possit. Unum
restat non ĩꝑio a regno s sua pre aͣ
quadã maiestate memorabile. uencidiꝰ
bassꝰ escularius mr̃e hiali pr̃e ignoto
capta prĩa iam pubes intũpho gner
pompen strabonis qui pompeii magra
geĩtor fuit ĩter captiuos alios ductus
Idem postea uariante fortuna dux po¬
puli romani ꝙͣ parthoruz regem Et
antiqͣ potentia et r̾centi uictoria inso¬
lentem felicissimo puguit euẽtu et fi¬
lio regis int̾fecto Cesĩsq hostiũ legioĩ¬
bus quod ad eũ diem nulli rõnoru
ducuz fata ꝓmiẜant ĩsignẽ illã rõno¬
ruz legionũ stragẽ et tassoꝵ mortẽ mͣg¬
inficentissime uultꝰ ip̃m ĩ quo uictus

Expanded text:
clara stirpe clarissimus, et rempublicam clara stirpe clarissimus, et rempublicam gessit eximie, et duos ex ordine humane cursum sortis origine non preverti: undecunque licet assurgere, seu fortuna manum porrigat seu virtus. Humile nimis potentie gradum spectat, exempla posuimus, quibus iam iri altius non possit. Unum restat, non imperio aut regno, sed suapte alia quadam maiestate memorabile. Ventidius Bassus Asculanus, matre humili, patre ignoto, capta patria, iam pubes in triumpho Gnei Pompeii Strabonis qui Pompeii Magni genitor fuit, inter captivos alios ductus. Idem postea, variante fortuna, dux Populi Romani contra Parthorum regem, et antiqua potentia et recenti victoria insolentem, felicissimo pugnavit eventu, et filio regis interfecto, cesisque hostium legionibus, quod ad eum diem nulli Romanorum ducum fata permiserant, insignem illam Romanorum stragem et Crassorum mortem magnificenti
Abbreviated transcription (Latin):
ant reges se in tremulo stare nz descẽsuz
mõ eis ĩstare s ruma. Que nã igitur
ut ad te redea ista calamitas nascendi
Cui nec rͥgnandi spes eripitur nec suc¬
cessus O Obscura de radice prodeo. Rõ
Omnis radix obscura et squabda est. uñ
tñ et floridi et̾ frondẽtes rami prodeut̃
non unde quidq ꝓdierit s quale sit q̃ri᷑
Parentibꝰ ĩfimis natus su Rsẽ¬
cio sũmũ ad ĩꝑiu scilũ uocas Seꝑtiꝰ se¬
uerꝰ de quo supͣ diximꝰ equestris et ip̃e
ordinis helius ꝑtinax et ip̃e lib̾tini filiꝰ
et lignoꝵ uilis utiq negociator mͥcis ut̾q
romano prefuit ĩꝑio Cui et philippꝰ pr̃
ac filius arabes huãlimi gnĩs Et maxi¬
minꝰ et maxiꝰ prefue obscurissimis i ͤ
ꝑntibꝰ ac barbaris quorũq eũ atrep¬
to ĩperio puderet hic ferrario an ligna¬
rio pr̃e geniti incertur Corte uespasi¬
anꝯ mt bonos prĩcipes miͬatus ẽ nõ

Expanded text:
ant reges se in tremulo stare, neque descensum ant reges se in tremulo stare, neque descensum modo instare sed ruinam. Quenam igitur, ut ad te redeam, ista calamitas nascendi, cui nec spes regnandi eripitur nec successus? Obscura de radice prodeo. Omnis radix obscura et squalida est, unde tamen et floridi et frondentes rami prodeunt. Non unde quicquam prodierit, sed quale sit queritur. Parentibus infimis natus sum. Sentio summum ad imperium stilum vocas. Septimius Severus, de quo supra diximus, equestris et ipse ordinis; Elius Pertinax, et ipse libertini filius, et lignorum vilis utique negotiator mercis: uterque Romano prefuit Imperio; cui et Philippus pater ac filius, Arabes, humillimi generis, et Maximinus et Maximus prefuere, obscurissimis ille parentibus ac barbaris, quorumque cum arrepto imperio puderet; hic ferrario an lignario patre genitus incertum. Certe Vespasianus, inter bonos principes numeratus, e non
Abbreviated transcription (Latin):
meitoꝵ hũilitas uetat originis Terciũ et
qͥntuz et sextu rõn oꝵ reguz ad meõriã
refor. Tulli ꝰ hostiliꝰ ut ꝓbati ꝑhibet aue¬
tores Et si apud alios de illo tale nichil
scͥptũ sit Infans ĩ agresti tugurio educatꝰ
ĩ adolescẽtia pastor fuit Tar qͥuiꝰ priscus
prẽ negociatore aduena nec ytalice ĩ¬
li mr̃e natus utute regnũ rome meruit
Nec miraberis si platoĩcũ illido tenes Ne¬
minẽ regem non ex ẜuis neminẽ ẜuũ nõ
ex regibꝰ descende̾ sic res hoĩm longa e¬
tas ac fortuna ꝑmisait. Sileo ceteaꝵ
reges gonauz/ e pecuduz gregibꝰ uilissiã¬
ruq artiu tabnis ad opinionũ subito dy¬
adema subuectos. Alexand̾ matedo or¬
tulanuz ĩ asia regem fecit Et fuit ex illiꝰ
actib ꝯ laudatꝰ Iste nõ ultimꝰ Cont᷑q a¬
lios sileo e regem sastigio. ad ẜuiciũ usq
prolapsos. Sic sua res fortuna modea᷑
ad supmos gradus. Cuiꝰ calle deẜtosci¬

Expanded text:
meritorum, humilitas vetat originis. Tertium et meritorum, humilitas vetat originis. Tertium et quintum et sextum Romanorum regum ad memoriam refer: Tullus Hostilius, ut probati perhibent auctores, etsi apud alios de illo tale nichil scriptum sit, infans in agresti tugurio educatus, in adolescentia pastor fuit. Tarquinius Priscus, patre negotiatore, advena, nec Italice inli matre natus, virtute regnum Rome meruit. Nec miraberis si Platonicum illud tenes: “neminem regem non ex servis, neminem servum non ex regibus descendere”. Sic res hominum longa etas ac fortuna permiscuit. Sileo ceterarum reges gentium, e pecudum gregibus vilissimarumque artium tabernis, ad inopinum subito diadema subvectos. Alexander Macedo hortulanum in Asia regem fecit, et fuit ex illius actibus laudatis iste non ultimus. Contraque, alios sileo e regni fastigio ad servitium usque prolapsos. Sic suas res fortuna moderatad supremos gradus; cuius calle deserto, sci
Abbreviated transcription (Latin):
sũ obscuris. Rõ Non mouent añn hec ꝑ¬
ex ẽplar alcioi̾bꝰ agam. Marcus citero
ut de illo sc̃ptũ est ex ordine natꝰ eq̃ster
de radice hũili per egregias artes/ ꝑq
honestos gradus ad ꝯsulatũ uenit. Quo
nescio an alter umꝙͣ salubrior rei puᶜͤ
ꝯsulatꝰ fuit. D Rustica et ignota pr̃m
series est mͥ. Nõbordent hec ut uideo
alciꝰ nũc eciã aspiras. Gerte et marius
rusticanꝰ uir s uere uir ut cõciuis suus
aĩt cicero diu arator apud marsos fuãt
rome septies ꝯsul fuit. Tanͣ gla ut uir y¬
taliã obsidione et metu ẜuitutis liberas¬
set cũ cõpatrioͣ licet idem suus ue dixe̾it
Et marthus catho plebeye uir oiginis ꝑ¬
uiqz opidi illi quid obscurꝰ incola p̃ ꝯ̃
ĩ niꝗuiã brbe clarissimꝰ aduena mox
ciuis exumiꝰ et consul et censor fuit Si
ne id quid̾ satis est et fortassiͤs r̾gnũ co¬
gitas ꝓfecto neq illud sperare suffragio

Expanded text:
sum obscuris. Non movent animum hec sum obscuris. Non movent animum hec exempla? Altioribus agam. Marcus Cicero, ut de illo scriptum est, ex ordine natus equestri, de radice humili, per egregias artes, perque honestos gradus, ad Consulatum venit, quo nescio an alter unquam salubrior Reipublice Consulatus fuerit. Rustica et ignota patrum series est michi. Sordent hec, ut video: altius etiam nunc aspiras. Certe et Marius rusticanus vir, sed vere vir, ut concivis suus ait Cicero. Diu arator apud Marsos fuerat: Rome septies Consul fuit tanta gloria, ut bis Italiam obsidione et metu servitutis liberasse eum, compatriota licet idem suus, vere dixerit. Et Marcus Cato, plebeie vir originis parvique oppidi diu quidem obscurus incola, post in maxima urbe clarissimus advena, mox civis eximius et Consul et Censor fuit. Si ne id quidem satis est, et fortasse regnum cogitas, profecto neque illud sperare, suffragio
Abbreviated transcription (Latin):
sit nobilitare alios ꝙͣ seipõs D Ex igno¬
bilibꝰ ꝑntibꝰ descendo. Rõ Quid socͣ¬
tes erupides demostenes. Quoꝵ p̃mꝰ
marinorinũ prẽm huĩt obstetricẽ mr̃e
fuit. Nec se libertino ac p̃cone pre natꝰ
flactus exubuit ambo tũ ad ĩsignẽ gła
et sũmi pncipis grãm ꝑuen̾e usq adeo
ut cui reges õnes colles submiẜant Eꝯ
e maĩbꝰ magͣ õma poscebãtur atq uñ
om̃ ferme morͣliu p̃cipueq spes nobili
ũ pendebant Cuiꝰ demũ faĩliarẽ pro¬
meruisse uoticiã sũmis licet hoĩbꝰ s̃ m
erat ip̃e horuz duoruz ignobiliuz quos
romã sc mãtuanũ uenuifiũq rus mi¬
ẜat aĩcitiam et cõiũctũ cen grande ad̾
blandis ac dulcibꝰ epistolis flagitaẽt. et
ꝙͣ multos tũc in palatio nobiles ut sepe
sũt ĩntiles atq ĩdoctas credimꝰ fuisse qͥ¬
bus horu nobilis ignobilitas atq ĩuida¬
osa nec ĩmei̾to uidẽtur. D Parẽtibus

Expanded text:
sit nobilitare alios quam seipsum. Ex ignosit nobilitare alios quam seipsum. Ex ignobilibus parentibus descendo. Quid Socrates, Euripides, Demosthenes, quorum primus marmorarium patrem habuit, obstetricem matremfuit, nec se libertino ac precone patre natum Flaccus erubuit: ambo tamen ad insignem gloriam et summi principis gratiam pervenere, usque adeo, ut cui reges omnes colla submiserant, cuius e manibus magna omnia poscebantur, atque unde omnium ferme mortalium precipueque nobilium spes pendebant, cuius demum familiarem promeruisse notitiam summis licet hominibus summum erat, ipse horum duorum ignobilium, quos Romam scilicet Mantuanum Venusinumque rus miserat, amicitiam et convictum ceu grande aliquid, blandis ac dulcibus epystolis flagitaret. Et quam multos tunc in palatio nobiles, ut sepe sunt, inutiles atque indoctos credimus fuisse, quibus horum nobilis ignobilitas atque invidiosa, nec immerito, videretur? Parentibus
Abbreviated transcription (Latin):
fũdatã ab ahiis ĩueĩsse. De. Noua et in¬
dis origo est Rõ Atq cdarior est hĩtus:
ille uir pastorꝭ urbis rome ꝯditor qui ĩ
siluis artem posuit et facili culino exigu¬
ã ac squalẽtem regiam texit. Quã tot
postea pncipes. qui ĩgencia menia testu¬
dines atq marmoreas atq aureas erey¬
ere tanta semꝑ nouitas egregii ac mͣg¬
in pn̾cipis laus est . D. Ignobili p̾mor¬
dio genitus sum AõStude ut fine sis
nobili de pn̾cipiis enĩ labor de fine fru¬
ctus. Qui si ĩmatur ꝰ capit᷑ longeuꝰ esse
non põt. D Radicẽ gle p̃cidit ignobili¬
tas Rõ Non p̃cidit quid̾ s ĩfodit alnius
ut ualidior sit licet serio surgat. Ce teꝵ
non ignobiles mõ s ignotos ex oĩgne
hoĩ dabo qui u̾tute atq ĩdustria eua¬
sere notissum. Et sane si uerũ nobilez
U̾tus facit non ĩtelligo quid ꝙ̃q uolõtem
fieri nobilẽ ĩpediat aut quid ita facilius

Expanded text:
fundatam ab aliis invenisse. Nova et rufundatam ab aliis invenisse. Nova et rudis origo est. Atqui clarior est habitus ille pastorius urbis Rome conditor, quod in silvis arcem posuit et facili culmo exiguam ac squalentem regiam texit, quam tot postea principes qui ingentia menia testudinesque marmoreas atque aureas erexere: tanta semper novitatis egregie ac magni principii laus est. Ignobili primordio genitus sum. Stude ut fine sis nobili. De principiis enim labor, de fine fructus; qui, si immaturus carpitur, longevus esse non potest. Radicem glorie precidit ignobilitas. Non precidit quidem, sed infodit altius, ut validior, licet serior, surgat. Ceterum non ignobiles modo, sed ignotos ex omni genere hominum dabo, qui virtute atque industria evasere notissimi. Et sane si verum nobilem virtus facit, non intelligo, quid quenque volentem fieri nobilem impediat, aut quid ita facilius
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯdicõ nescio au et optabilis i gnobilem
nasci utrais uite uiã spectes nãsi uo¬
luptatibꝰ obsequi uulgiq uestigiis tritũ
iter sequi scatus ex cusabilior fiet uei̾ du¬
cibus domesticis carens error cessabitq
ĩꝓperin illud ac̾rimũ de generãtiũ a ꝑ¬
entibꝰ claris eo ꝙ nulla tibi domi sit cla¬
ritas ꝙͣ obscures bni uirtutis semita
raro pede signatã elegis eo clarior fies
quo maioribus tenebris p̃ssus ac cͥcũ¬
uẽtꝰ em̾sers toͣ claritas tua erit reꝵ par¬
ticeps tuaꝵ nullꝰ occurret nulla partez
glorie descerptura erit imitacio nicħ
inde famã metes solꝯ nide laudaberis
solꝰ auctor gnis fũdatorq uocaberꝭ. Qd̾
nõ fie̾t si nobilts natꝰ eẽs uides ne ĩ¬
gitur ꝙͣta tibi noue laudis ocrasio data
est nobilez ꝑ te fieri et nobilitatẽ dare
nõ accipe dabis hoc posteris tuis ut no¬
biles nascãt᷑ qd̾ ꝑutes tibi non dederũt
cui plus est multo nobilitatẽ fundae ꝙͣ

Expanded text:
io, nescio an et optabilis, ignobilem nasci, utramvis vite viam spectes. Nam seu voluptatibus obsequi vulgique vestigiis tritum iter sequi statuis, excusabilior fiet, veri ducibus domesticis carens, error, cessabitque improperium illud acerrimum, degenerantium a parentibus claris, eo quod nulla tibi domi sit claritas quam obscures. Sin virtutis semitam raro pede signatam eligis, eo clarior fies, quo maioribus tenebris pressus ac circumventus emerseris: tota claritas tua erit, rerum particeps tuarum nullus occurret, nullam partem glorie decerptura erit imitatio, nichil inde famam metes, solus inde laudaberis, solus auctor generis fundatorque vocaberis, quod non fieret si nobilis natus esses. Videsne igitur quanta tibi nove laudis occasio data est, nobilem per te fieri, et nobilitatem dare, non accipere? Dabis hoc posteris tuis, ut nobiles nascantur, quod parentes tibi non dederunt tui. Plus est multo nobilitatem fundare, quam
Abbreviated transcription (Latin):
quo in gne̾ excellas huiꝯ enĩqͦ u̾bi
sigͥficacõ uaga est Uerũq est illud ubi
intenderis ingeĩu uale̾. Malo igit᷑ in.¬
geniu bonu ꝙͣ excellens. ꝙ illud ĩ ma¬
lũ flecti nequit. hoc in diuersa uolubi¬
le est Ram et crispius lutiã catiliuã
magna ui animi fuisse ait s ĩgemo
malo pͣuoq B Ingemũ magnũ est
RBonuz cupio et modestũ mag̾tudo
sola suspecta est Sepe magnũ ĩgei ͫͫ
magnoꝵ ĩitiũ maloꝵ fuit raro auten
magni errores uͥ ex magnis ingeniis
prodire

Expanded text:
quo in genere excellas: huius enim quoque verbi quo in genere excellas: huius enim quoque verbi significatio vaga est verumque est ubi intenderis ingenium valere. Malo igitur ingenium bonum quam excellens, quod illud in malum flecti nequit, hoc in diversa volubile est. Nam et Crispus Lucium Catilinam magni vi animi fuisse ait, sed ingenio malo pravoque. Ingenium magnum est. Bonum cupio et modestum: magnitudo sola suspecta est; sepe magnum ingenium magnorum initium malorum fuit. Raro autem magni errores nisi ex magnis ingeniis prodiere.
Abbreviated transcription (Latin):
quidẽ quia molimine deficit ualidis¬
sima eciã si ad ultimũ extenuẽt᷑ in¬
firma sunt. Sit robur om̃e tenuitas
atterit. Q Acutissimũ ingemũ ẽ mͥ si
Nichil sapĩe odiosius acumũd imĩe
nichil uo̾ philosophanti molestiꝰ ꝙͣ
sophista ideo ĩuisam palladi finxere
ueteres araneã cuiꝰ subtile opus ac
tenues tele sunt sz fragiles nulliq u
sui utiles ut nuicronis ergo sic ĩge¬
nii acies sic nõ penetret mõ s subsi¬
stat sc̃ P romptũ ac u̾sabile ingeniũ¬
mͥ est. R hac marro catoni censorio
tributũ est ꝙ litteris sił atq armis
bellitis q omibꝰ et urbanis ac rustat
artibꝮ eque foret ydoneros qd ex ꝑ¬
te greci suo tbuũt epaminonde parse
aut̃ ciro Tuũ hoc uersabile quonã u̾¬
gat neu u̾sutũ sit ne ue aliquid nõ a¬
gile sed leue pocius et incõstans heãt
caueto Aliud einz est non posse cõsistͬe
aliud facile ire posse quo uelis. OIuge¬
muz est excellens R Multũ refert

Expanded text:
imoque molimine deficiet: validissima etiam, si ad ultimum extenuentur, infirma sunt. Sic robur omne tenuitas atterit. Acutissimum ingenium est michi. Nichil sapientie odiosius acumine nimio, nichil vero philosophanti molestius quam sophista: ideo invisam Palladi finxere veteres araneam, cuius subtile opus ac tenues tele sunt, sed fragiles nullique usui. Ut mucronis ergo, sic ingenii acies sit: non penetret modo, sed subsistat. Promptum ac versabile ingenium est. Hoc Marco Catoni censorio tributum est, quod litteris simul atque armis, bellicisque omnibus et urbanis ac rusticis artibus eque foret idoneus, quod ex parte Greci suo tribuunt Epaminonde, Perse autem Cyro. Tuum hoc versabile quonam vergat, neu versutum sit neve aliquid non agile, sed leve potius et inconstans habeat caveto. Aliud est enim non posse consistere, aliud facile ire posse quo velis. Ingenium est excellens. Multum refert
Abbreviated transcription (Latin):
Ad uirtutes utinã alioqͥn quo
uelocius est ꝓpius ruine ¶Ingeĩu
expeditu est iR Si et bonis actibus
applicabile p̃ciosa am̃i supplex simiE¬
Nnon onerosa ꝑiculosa laboriosa
Inge niuz ꝑacutuz est R Ingemii nõ
acumẽ sed equalibilitas atq cõstãcia
uerã laudem ac ꝑpetuã merent᷑ qͦrũ

Expanded text:
Ad virtutes utinam! Alioquin quo velocius, eo propius ruine. Ingenium expeditum est. Si et bonis artibus applicabile pretiosa animi suppellex; si minus, onerosa, periculosa, laboriosa! Ingenium peracutum est. Ingenii non acumen, sed equabilitas atque constantia veram laudem atque perpetuam meren
Abbreviated transcription (Latin):
scudiu ãuoꝵ ĩ momẽto excidit p̃mo cũ
sꝑ fere gͣdarii sint ꝓgressus raro nõ re-¬
pẽtini exitus reru sunt .  Per longas
curas ad sec̾itatis ũcia uentũ et Rõ Co¬
licita multũ de pn̾cipiis hũana curiositas
finẽ teta non ꝓspicit densa uenturi cali¬
go tꝑis mortalis aciẽ frustrat᷑ obtuitꝰ
deliberacõ utiq̃ uestra sit cõsũmacõ for¬
tune dicã meliꝰ dei est cuiꝰ ĩ maĩbꝯsortes
sunt hom̃/. non quas ip̃i uobis opiõe urã
sepe ĩproba fingitis s quas ille p̃sciẽtia
sua uidet eius est aut̃ illa uox. Stulte
hac nocte aĩa tuã repetẽt ate. q̃ aͥ ꝑasti
cuiꝰ erũt. Cõminacõ horrenda que nͥ
spes sõnos te mortaliũ ĩt̾rũpat obsur¬
diusti haud dubie
De potençia

Expanded text:
studium annorum in momento excidit; immo cum studium annorum in momento excidit; immo cum semper fere gradarii sint progressus, raro non repentini exitus rerum sunt. Per longas curas ad securitatis initia ventum est. Sollicita multum de principiis humana curiositas finem ceca non prospicit: densa venturi caligo temporis mortalis aciem frustratur obtuitus; deliberatio utique nostra sit, consummatio fortune; dicam melius: Dei est, cuius in manibus sortes sunt hominum, non quas ipsi vobis opinione vestra speque improba fingitis, sed quas ille prescientia sua videt: eius est autem illa vox: “Stulte, hac nocte animam tuam repetunt a te, que autem parasti cuius erunt?” Comminatio horrenda, que nisi spes somnosque mortalium interrumpat, obsorduistis haud dubie. 91 DE POTENTIA
Abbreviated transcription (Latin):
tores testamẽtaris erũt et qui gaudiuz
p̃mat et qui fletũ simulent et qui teã¬
cem spĩtu ferã mortem taciti ĩcrepent
qui trisim serpent et qui ꝓ nosticꝭ ĩhy¬
ent et qui cadauer aureũ p̃stolent᷑ to ͫ
hoc tibi cõquisita undiq uite cõferunt
ĩstrumẽta non ut meliꝰ uiias s ut co¬
mitacior moiaris non peĩtus opera
ꝑ didisti et iam comites langiẽti et li¬
bitine sũptus et fuueris pompa nõ de¬
erũt. G Conqͥsita sunt õma qͥestẽdũ
est Rõ Iam dixi uite requiẽ et sola¬
cnĩ q̃rebas/ laborẽ mortis ac tediũ ĩue¬
nisti G Cũcta disposui ꝓsꝑitas parta
est. Rõ Cõgessisti fallacissime ac fugatis¬
sime spei indũ q̃ ubi pͥmũ adoleuit euo¬
let mestũ et uacuũ cor relinquẽs. sepe
uel ĩ plumis ꝑeat B longo succedit re¬
quies labori Rõbreuis ip̃ã adeo fortassis
Ut nulla pocius dici possit. Multoꝵ sepe

Expanded text:
tores testamentarii, erunt et qui gaudium tores testamentarii, erunt et qui gaudium premant et qui fletum simulent et qui tenacem spiritum, seram mortem taciti increpent et qui crisim servent et qui prognosticis inhient et qui cadaver aureum prestolentur. Tot hec tibi conquisita undique vite conferunt instrumenta, non ut melius vivas, sed ut comitatior moriaris. Non penitus operam perdidisti: iam et comites languenti et libitine sumptus et funeris pompa non deerunt. Conquisita sunt omnia, quiescendum est. Iam dixi: vite requiem et solatium querebas, laborem mortis ac tedium invenisti. Cuncta disposui, prosperitas parta est. Congessisti fallacissime ac fugacissime spei nidum, que ubi primum adoleverit evolet, mestum et vacuum cor relinquens, sepe vel implumis pereat. Longo succedit requies labori. Brevis ipsa adeo, fortassis ut nulla potius dici possit. Multorum sepe
Abbreviated transcription (Latin):
appatus rerũ moritur niłq iam usita¬
cus ꝙͣ ut uite studiũ mors p̃uertat
pautis accidit ut adoptata ꝑueniant
hĩis q ipĩs tito diuturm quesitus usꝰ
enpitur ut gaudii breuitas queda uel
accessio sit doloris de quo multos in
morte queri solitũ notũ est O Ia
inter uiscũ et laqueos secura auis uo¬
litat piscis int̾ hamos ludit int̾ plagas
fera. sepe ubi ꝑiculi plus est et pauoris
minꝰ ais fortune est ut libẽtius feriat
metũ demit E Per om̃e uitã labora¬
ui ut ĩ fine quiescerẽ securꝰ Rõ Secu¬
ritatem et quietem tuã ĩ p̃cipiti colloca¬
sti et uix isti mestus ut letus more rei̾s¬
ideo ĩsulsũ uite mortisq cõciliũ mõ de
sec̾itatis et quietis et tristicie et gaudii
qͥsiui quibꝰ ĩstructior uita eẽt Rõ ẜmo
uero qͥbꝰ mors molestior egisti plane
negoctũ medicoꝵ iam frequẽtes ade¬
rũt stratũq circũscrepent aderũt capta¬

Expanded text:
apparatus rerum moritur nilque iam usitaapparatus rerum moritur nilque iam usitatius quam ut vite studium mors prevertat. Paucis accidit ut ad optata perveniant hisque ipsis tam cito diuturni questus usus eripitur, ut gaudii brevitas quedam velut accessio sit doloris, de quo multos in morte queri solitos notum est. Iam inter viscum ac laqueos secura avis volitat, piscis inter hamos ludit, inter plagas fera; sepe ubi periculi plus est et pavoris minus. Ars fortune est: ut licentius feriat, metum demit. Per omnem vitam laboravi, ut in finem quiescerem securus. Securitatem et quietem tuam in precipiti collocasti et vixisti mestus ut letus morereris: non insulsum vite mortisque consilium, modo de securitatis et quietis et tristitie et gaudii quisivi, quibus instructior vita esset. Immo vero quibus mors molestior! Egisti plane negotium medicorum: iam frequentes aderunt stratumque circumstrepent, aderunt capta
Abbreviated transcription (Latin):
cogitandũ illa cogitatõ reliquas fre¬
net  Iaboraui en quiesco y Rõ Om̃is
quidẽ id speratis s erratis ĩ hoc õnes.
stilꝯ enĩ uite aliꝰ multũq finis aꝓpoĩ¬
to diuersus hec tua requies a bͤius
aut falsa est/ aut quod est uerius utͣq.
QR hic requiẽ sõpmiatis sic cathenis
uinctus lib̾tatem eger sanitatẽ sõpni¬
at sic sopitus esuriens opimas dapes
s en dies ultimꝰ aderit idq cõfestim
discussurꝰ h sõpnia. Nolite aũt falli sõp¬
mis atq opioib ꝯ falsis quibꝮ plena ẽ¬
uita mortalis nolite uobis hic requiẽ
sponde̾ credite m tota quies hom̃ post
laborẽ mors. E Omĩa que inrẽ uisa
o se oneret ꝙͣto uix exonerae debuerat
itaq ꝑeg̾nio fasce curuatus dũ in altũ
inti uult ruit et pro celo illi t̾ra est G
Cumulata sunt õma iam ĩ portu sum ho
uita silima ꝓcelloso mari illiꝰ finis ĩ lit¬
tore huiꝰ ĩ morte utͥq portus rcẽ dicit᷑.
ꝓfecto aut̃ magna ꝑs mortaliũ acer¬

Expanded text:
cogitandum: illa cogitatio reliquas frenet. Laboravi; en quiesco. Omnes quidem id speratis, sed erratis in hoc omnes. Stilus enim vite alius multumque finis a proposito diversus. Hec tua requies aut brevis aut falsa est aut, quod est verius, utrunque. Quid hic requiem somniatis? Sic catenis vinctus libertatem, eger sanitatem somniat, sic sopitus esuriens opimas dapes; sed en dies ultimus aderit isque confestim discussurus hec somnia. Nolite autem falli somniis atque opinionibus falsis, quibus est plena vita mortalis, nolite vobis hic requiem spondere: credite michi, tota quies hominum post laborem mors. Omnia que in rem visa o se oneret, quanto vix exonerare debuerat. Itaque peregrino fasce curvatus, dum in altum niti vult, ruit et pro celo illi terra est. Cumulata sunt omnia, iam in portu sum. vita simillima procelloso mari: illius finis in litore, huius in morte, uterque portus recte dicitur. Profecto autem magna pars mortalium acer
Abbreviated transcription (Latin):
sum Rõ Nut̃ igitur tempꝰ est moriẽ¬
di speras ne hic diu aliquẽ lecũ eẽ mo¬
Quod iam dixi repetam est enĩ mĩme
tediosa rerũ utiliũ sed iocũda repiticio
Mem̃sti ergo quid apud citeronẽ lacõ
ille ait sem rhodio dyagore leto tunc
ualde leuibꝰ licet ex causis quas audi¬
sti supͣ cu de palestris agẽmꝮ. Moreͤ dy¬
agora ĩqt non enĩ ĩ celũ ascẽsurꝰ es gͣ¬
uiter id quidẽ nã quid ãpliꝰ expectẽt
aĩꝰ letus ĩ hac rerũ tanta ꝟ̾tigine insi
ut letus esse desinat. ẽẽ t̾stis ĩcipiat ita¬
q oportũe ad modũ dyagoras consilio
paruit amici spectante quidẽ et plan¬
dẽte populo int̾ filioꝵ uictoꝵ ãplexus
et oscula exspirauit sc̃ptũ est ĩ libro:
noctium actitarũ et ad sũmã plures
grandio ꝙͣ tristicia ꝑiere onbꝯ ergo qͥ

Expanded text:
sum. Nunc igitur tempus est moriensum. Nunc igitur tempus est moriendi: sperasne hic diu aliquem letum esse? MoQuod iam dixi repetam; est enim minime tediosa rerum utilium sed iucunda repetitio. Meministi ergo quid apud Ciceronem Lacon ille ait seni Rhodio Diagore leto tunc valde, levibus licet ex causis, quas audisti supra cum de palestricis ageremus: “Morere Diagora” inquit “non enim in celum ascensurus es”. Graviter id quidem: nam quid amplius expectet animus letus in hac rerum tanta vertigine, nisi ut letus esse desinat, esse tristis incipiat? Itaque opportune admodum Diagoras consilio paruit amici, spectante quidem et plaudente populo, inter victorum filiorum amplexus et oscula expiravit; scriptum est hoc in libro Noctium Atticarum. Et ad summam, plures gaudio quam tristitia pe
Abbreviated transcription (Latin):
rerũ huanaꝵ labor et meror. In hiis
igitur requiescis durũ capud et lodice
ferrea et spmoso recubaris puluinaiꝰ.
Opi pari ꝓuisa sunt õma Rõ Exp¬
tata puto merciũ nauis applicuit ꝑĩcu¬
lũ euasisti exstruxisti domũ ex arasti ar¬
uũ putasti uineam rigasti prata cõpe
pes ĩ aluearia semẽtem ĩ sulcos nouas
merces ĩ maria tuto loco collatũ fenus
plena artula diues aula cultus thala¬
mus referta horrea spumãs penu ꝓ¬
iusa dos filie cõiugiã nato empta po¬
puli gͣcia blando ambitu parta suffra¬
gia ꝓnũ adte opibus sũmis atq ho¬
noibꝯ stratũ iter O felicẽ te. restat ut
gaudeas hec ni fallor cõclusio tua est
mea uero alia restat ut moriae Ray
ualde int᷑ hoĩes ut multo studio quesi¬
tis multo fruãtux tꝑe longus labor usꝰ¬
rebus breuis E ꝓrosꝑe rebus eũtibꝰ
stabili ĩ statu sũ Nõ Quõ aũt̃ rebus
eũtibꝰ ut stes uidei̾s ego nẽpe non ui¬
deo Rebus ad uota fiuẽtibꝰ letus

Expanded text:
rerum humanarum labor et meror. In his igitur requiescis: durum caput et lodice ferrea et spinoso recubans pulvinari! Opipare provisa sunt omnia. Expectata, puto, mercium navis applicuit, periculum evasisti, extruxisti domum, exarasti arvum, putasti vineam, rigasti prata, compegpes in alvearia, sementem in sulcos, novas merces in maria; tuto loco collocatum fenus, plena arcula, dives aula, cultus thalamus, referta horrea, spumans penu, provisa dos filie, coniugium nato, empta populi gratia, blando ambitu parta suffragia, pronum ad te opibus summis atque honoribus stratum iter: o felicem te! Restat ut gaudeas. Hec, ni fallor, conclusio tua est; mea vero longe alia: restat ut moriare. Rarum valde inter homines, ut multo studio quesitis multo fruantur tempore: longus labor, usus brevis. Prospere rebus euntibus stabili in statu sum. Quomodo autem rebus euntibus tu stes videris; ego nempe non video. Rebus ad vota fluentibus letus
Abbreviated transcription (Latin):
Ebus rite ꝯpoĩtis tnͣquillꝰ ago.
Ecilz ut tua nauis fluctibꝰ
maris sic aĩꝰ uite curis explicitꝰ por¬
tũ attigit laboꝵ ac t̾roꝵ s non ita
est nũc nũc maxĩe metuẽdũ. nescis
ꝙ res hoĩ non stant qui uolubili ĩ
rota sedet altior is ꝓximꝰ est ruine
SOptata eũt õnia. Rõ bñ ais eut̃
oĩa nichil enĩ manet añ ergo ꝙͣ felix

Expanded text:
ebus rite compositis tranquillus ago. Scilicet ut tua navis fluctibus maris, sic animus vite curis explicitis portum attigit laborum ac terrorum. Sed non ita est, nunc maxime metuendum: nescis quod res hominum non stant. Qui volubili in rota sedet altior, is proximus est ruine. Optato eunt omnia. Bene ais: “eunt omnia”: nichil enim manet. Ante ergo quam felix
Abbreviated transcription (Latin):
affluũt D Pauporẽ ĩ laboi̾bꝯ uitã du¬
co Rõ Eleantes hauriende aque et ri¬
gandis oleĩbꝯ plantꝰ arpinas mole ma¬
nuaie locare operas uergẽte ĩopia coacta
pauꝑ ille ortulanꝰ hic pistor rliquias
hic scͥbendis quas uenderet comediis
lactãcius formianꝰ uir doctͥne multi¬
plicis rariq int̾ suos eloquii filii quo
sũmi pn̾cipis ingr̃ idẽ sũma rerũ om̃i
et̃ ꝯnuiu egestate uitam egit. pauꝑ
nati est flactꝰ ĩops uixit. Pacumus
ĩops stacius uterq uictus cã fabulas
uendicauit. In ops deniũ qu u̾ggilius
donec p̃ter suũ morẽ opes ĩgemo actes¬
sere. Multa sũt talia quol hom ĩstatu
Et omitto illos qm̃ in mis multi st̾ qui
celestiũ opu desiderio nõ mopiã modo
s famã sitĩ nuditate et exti ema oĩa¬

Expanded text:
affluunt? Pauperem in laboribus vitam duaffluunt? Pauperem in laboribus vitam duco. Cleantes hauriende aque et rigandis oleribus, Plautus Sarsinas mole manuarie locare operas, urgente inopia coactuspauper ille hortulanus, hic pistor? reliquias hic scribendis quas venderet Comediis. Lactantius Firmianus vir doctrine multiplicis, rarique inter suos eloquii, filii quoque summi principis magister, idem summa rerum omnium etiam communium egestate vitam egit. Pauper natus est Flaccus, inops vixit Pacuvius, inops Statius, uterque victus causa, fabulas venditavit. Inops demum aliquando Virgilius, donec, preter suum morem, opes ingenio accessere. Multa sunt talia quolibet hominum in statu. Et omitto illos, quoniam nimis multi sunt, qui celestium opum desiderio, non inopiam modo, sed famem, sitim, nuditatem et ext
Abbreviated transcription (Latin):
rie tam du bonꝯ fuĩt ut dice ceperam
ꝙͣ du pauꝑ fuit At libidimbꝰ probris¬
q uẽo obrutus opes suas metrri ac di¬
nũare non poterat. At uarirꝰ hẽlioga¬
balus effẽĩnatissim ꝯ t̾pissinꝰq hoĩ ac
sup̃m/ urĩ pudor ĩperii uentris õnis
dictufedũ et auditu s pro feda cupidi¬
tate morͣliũ forsan non silend nõ nisi
auro excipi dignabatur Cũ nõ sriorĩ
mõ taliũ uiroꝵ cenas s deoꝵ sacra fic̃¬
tilibꝰ agi solẽ memĩss urbs mmẜa ad tã
turpes manꝰ fatis lapsa uoluẽtibꝰ. S
o aurũ auaricie uotũ ingens o spesĩ
oculoꝵ stupor ac mẽtiũ uertebaris lau¬
darẽ factũ aut c̾te nõ arguerẽ ꝙ erroĩ
hoĩ tam obsceua nulla aptior eẽt irri¬
sio si ab hoĩe saue mẽtis id fie̾t. Nunc
p̃claras optandasq diuitias quis nega¬
re audeat que se ferro ac celeri peti ue¬
lint dũ sit sprete optĩs sic pessimisq

Expanded text:
rie, tamdiu bonus fuerit, ut dicere ceperam, rie, tamdiu bonus fuerit, ut dicere ceperam, quamdiu pauper fuit. At libidinibus probrisque Nero obrutus, opes suas metiri ac dinumerare non poterat: at Varius Heliogabalus effeminatissimus turpissimusque hominum ac supremus vestri pudor imperii, ventris onus dictu fedum et auditu, sed pro feda cupiditate mortalium forsitan non silendum, non nisi auro excipi dignabatur, cum non superiorum modo talium virorum cenas, sed Deorum sacra fictilibus agi solere meminisset. O urbs misera, ad tam turpes manus fatis lapsa volventibus! Sed o aurum avaritie votum ingens! O spes uoculorum stupor ac mentium, vertebaris? Laudarem factum, aut certe non arguerem, quod errori hominum tam obsceno nulla aptior esset irrisio, si ab homine sane mentis id fieret. Nunc preclaras optandasque divitias, quis negare audeat, que se ferro ac scelere peti velint, dum sic sprete optimis, sic pessimis
Abbreviated transcription (Latin):
tui quigii dos non poss Attilius r̾gulꝰ
Gneus scipio quĩtus ciciuatꝰ rõm ĩpe¬
rii defensores tãta rei faĩbaris ĩopia
fuit ut pͥmꝰ ĩ affrica maxĩas res gen̾s
secũdꝰ ĩ hyspania ille prop̾t̾ uillici mor¬
tem hic ꝓpt̾ filie dote missionẽ a sena¬
tu pet̾e cogen̾tur et optinuissẽt nͥ sena¬
tus rei pubͭ ͤ cõsulẽs optimioꝵ cuuiã suc¬
c̾riss ĩ opie Quĩto aut̃ quat̾uo agri ĩ¬
gera arãti senatꝰ et populi ꝯsensu r̾bus
ĩ ex tͧmis sũmũ ĩꝑiu de ferretur hiis ac¬
cedãt curiꝰ ortulo diues et fab̾tiꝰ ꝑuo
potens Qui oblatas ꝯtempsere diuici¬
as et nł p̃ter ferrũ dexterasq et aĩm
hñtes ditissimũ grecie gregẽ ac potẽ¬
tissi ͫ ytalie populũ doniue̾ Auro ip̃i ẽ¬
que ac ferro ĩ expugnabiles et ĩnicti.
Q̾ loqͥm᷑ ciues cũ et ipẽ populꝰ rõnꝰ
dnis erimue fons atq exemplar hysto¬

Expanded text:
tui coniugi dos non posset. Attilius Regulus, tui coniugi dos non posset. Attilius Regulus, Gneus Scipio, Quintius Cincinnatus, Romani imperii defensores, tanta rei familiaris inopia fuere, ut primus in Africa maximas res gerens, secundus in Hispania, ille propter villici mortem, hic propter filie dotem, missionem a Senatu petere cogerentur; et obtinuissent, nisi Senatus, Reipublice consulens, optimorum civium succurisset inopie. Quintio autem quaterna agri iugera aranti, Senatus et Populi consensu, rebus in extremis summum imperium deferretur. His accedant Curius hortulo dives, et Fabritius parvo potens, qui oblatas contempsere divitias, et nichil preter ferrum dextrasque et animum habentes ditissimum, Grecie regem ac potentissimum Italie populum domuere, auro ipsi eque ac ferro inexpugnabiles et invicti. Et quid loquimur cives? cum et ipse Populus Romanus omnis eximie fons atque exemplar histo
Abbreviated transcription (Latin):
distincte filios ad p̃standa parẽtibꝰ ali¬
mẽta cõpellerent Eos suos scatuit ali
oporte̾ qui libros erudissent eo ꝙ hiiso¬
li pat̾mõi ͫ c̾tũ suis ac stabile relituri
essent D Multa michi ad uitã desũt¬
Nõ Qui pauca sufficiũt quõ desũt mlta
non uideo s deesse uite dicitis quod
auaicie de est ita fit ut nõ multa tm̃
sz õma uobis desint et que habetis
et que cupitis ꝙ et illa tange nõ audetꝭ¬
et hec asse qui nõ ualetis utrobiq par
uel miẜra uel egestas. D Nuiũ pari¬
ꝑ dego. Rõ Solare am̃ comitibꝰ nĩg¬
nis et illustribꝰ ualerius publicola unꝯ
ex i omane lib̾tatis auctõ̾ibꝰ meneniꝰ
agrippa romane seq̃ster pacis uñ sepe¬
lirẽtur qr de ꝓpͥo non erat de pub ͨ ͦ ñ¬
hũere pauliꝰ enuliꝰ macedonũ regã uic¬
tor fuit finitorq regni famosissĩ et ã¬
tiqui tam diues glorie tam petiuiẽ ĩ ops
fuit ut nͥ agello tanti uiri uendito r̾stĩ¬

Expanded text:
distincte filios ad prestanda parentibus alidistincte filios ad prestanda parentibus alimenta compellerent, eos solos statuit ali oportere, qui liberos erudissent, quod hi soli patrimonium certum suis ac stabile relicturi essent. Multa michi ad vitam desunt. Cui pauca sufficiunt, quomodo desint multa non video. Sed deesse vite dicitis, quod avaritie deest. Ita fit ut non multa tantum, sed omnia vobis desint, et que habetis, et que cupitis, quod et illa tangere non audetis, et assequi hec non valetis: utrobique par vel miseria vel egestas. Nimium pauper dego. Solare animum comitibus magnis et illustribus: Valerius Publicola, unus e Romane libertatis auctoribus, Menenius Agrippa, Romane sequester pacis, unde sepelirentur, quia de proprio non erat, de publico habuere. Paulus Emilius, Macedonum regum victor, finitorque regni famosissimi et antiqui, tam dives glorie, tam pecunie inops fuit, ut nisi agello tanti viri vendito, resti
Abbreviated transcription (Latin):
deo excitanda mẽo. est theophrasti
quodͤ mẽorabã dictu ad hũc se h mo¬
du doctũ ex õnbꝰ solũ neq ĩ aliens
ꝑegrinũ neq amisẜ faĩliaribꝰ et nccͣa¬
riis ĩ opẽ amicoꝵ s ĩ õm ciuitate esse
cuẽ dissiłesq fortuẽ sũ timore posse
despice casus at qui nõ doct̾narũ sed
felicitatis p̃sidiis putaret se esse ualla¬
tũ labidis itmeribꝰ uadẽte nõ stabł
s ĩfirma ꝯflictari uita Do patmõĩ¬
pr̃nũ habui ꝑdidi quid cõsili capiam¬
Rõ Pat̾nũ pat̾mõi duplex alterũ
ex rebus pereũtibꝰ quod fortũa mode¬
rat᷑ ex u̾tutibꝰ ac doctͥns alterũ qd̾
exͣ fortũe r̾gnũ procul ĩ tuto poĩtu
ledi neꝙ hoc est illud quod ĩ p̾mis a¬
mãtissum pr̃es filiis tradũt qd̾ non¬
nͥ repudietur illos ĩ finẽ et pꝰ finẽ
et eloquerie et legũ parẽs athenarũ
ciuitas Cũ grecarũ oñn leges urbiũ ĩ¬

Expanded text:
deo, excitanda memoria est, Theophrasti deo, excitanda memoria est, Theophrasti quod memorabam dictum, ad hunc se habet modum: “Doctum ex omnibus solum, neque in alienis peregrinum, neque amissiriis inopem amicorum, sed in omni civitate esse civem difficilesque fortunae sine timore posse despicere casus; at qui non doctrinarum sed felicitatis praesidiis putaret se esse vallatum, labidis itineribus vadentem non stabili sed in firma conflictari vita. Epipaternum habui, perdidi; quid consilii capiam? Patrimonium paternum duplex: alterum ex rebus pereuntibus, quod fortuna moderatur; ex virtutibus et doctrinis alterum, quod extra fortune regnum procul in tuto positum, ledi nequit. Hoc est illud quod, in primis, amantissimi patres filiis tradunt; quod nisi repudietur, eos in finem et post finem et eloquentie et legum parens Athenarum civitas, cum Grecarum omnium leges urbium in
Abbreviated transcription (Latin):
uestigia. Inde opidũ ĩtrogressꝯ ad gigna¬
sũi lrãru rcõ calle ꝯscendit atq ibi phis¬
phicis dispũtioibus ad mirationẽ pͥmo
deinde amicitias optimatũ ac mune¬
ra meruit. Quibꝰ non tm̃sibi s sociis
ret. Cũ digressuri quere̾nt quid ille
nũciari domi uellet hoc unũ iussit nũ¬
çiarent eas opes filiis parãdas q̃ nau¬
fragio nõ perirent quas necͣ inaritiã
nec uibana nͨ bellica tẽpestas ei iꝑet p¬
clare. D Rerũ atq aĩ ĩ ops su Rõ¬
Pmũ te expeditũ 2 ͫ plane ĩ opẽ fac
ac miẜu s ut aristippi cõsiliũ sic et
theo phrasti dictũ te legisse arbitror
quid uero lectio sola profuit s menusse
oportet et ĩ usus tuos lcã ꝯuͣ̃te. Do
Domo familia nctͣiis atq ornamẽti
õmbꝯ spoliatus quid agam. Quo me
uertam. Rõ Adeas opes quib ꝯspoliae
neq̃as. Que te undiq comitatũ diui¬
tem et ornatũ prestent. Et qm̃ ut ui¬

Expanded text:
vestigia. Inde oppidum introgressus, ad gymnavestigia. Inde oppidum introgressus, ad gymnasium literarum recto calle contendit, atque ibi Philosophicis disputationibus admirationem primo, dehinc amicitias optimatum et munera meruit, quibus non tantum sibi sed etiam ret; cunque digressuri quererent quid ille nuntiari domi vellet, hoc unum iussit, nuntiarent eas opes filiis parandas, que naufragio non perirent, quas nec maritima, nec urbana, nec bellica tempestas eriperet preclare. Rerum atque animi inops sum. Primum te expeditum, secundum plane inopem facit et miserum. Sed ut Aristippi consilium, sic et Theophrasti dictum te legisse arbitror; quid vero lectio sola profuerit! Et meminisse oportet, et in usus tuos lecta convertere. Domo, familia, necessariis atque ornamentis omnibus spoliatus, quid agam, quo me vertam? Ad eas opes quibus spoliari nequeas, que te undique comitatum divitem et ornatum prestent; et quoniam, ut vi
Abbreviated transcription (Latin):
miẜmi non tius s que tua forsan uul¬
gi more credideras mirorq si nũdũ
ĩtelligis aliena. Do ffortuname nudi
liquit ĩopem. Ri uirtus te uestiet ni
respu̾is ac ditabit nͥ forte plus auru
ac purpurã ꝙͣ decorũ generose mẽtis
habitũ facis. Q si faceres tũt uerũ ĩo¬
pem nudũq te dicerem. D Cõtͣ fortu¬
ne ĩpetũ ĩopieq in olestias nullo satis
artificio tutus sum. Rõ Quid miraeͤris
artificiũ tuũ om̃e et arma quibꝰ te tu¬
eri cogitas ĩ maĩbus hostis sunt illa ca¬
pulũ tenet ĩ te cuspis obuersa est. Ei
ad littꝰ rodiũ naufragio eiectus aristip¬
pus et ip̃e nudꝰ ĩopsq rerũ om̃ qͣs
dare põt fortuã uel aufferre dũ locorũ
nouitate captus ut fit oculosq circũfe¬
rens forte illos ĩ quasd desc̃ptiones
geometͥtas defipiss et clamãs ꝯsolatꝰ
est comites et bono aiõ esse iussit neq
eñ deẜtis locis applicuisse c̾ne̾ se hom̃

Expanded text:
miserim, non tuis, sed que tua forsitan vulmiserim, non tuis, sed que tua forsitan vulgi more credideras; mirorque si nondum intelligis aliena. Fortuna me nudum liquit atque inopem. Virtus te vestiet, ni respuis, ac ditabit, nisi forte pluris aurum et purpuram quam decorum generose mentis habitum facis; quod si faceres, tunc vere inopem nudumque te dicerem. Contra fortune impetum et inopie molestias nullo satis artificio tutus sum. Quid miraris? artificium tuum omne et arma quibus te tueri cogitas, in manibus hostis sunt; illa capulum tenet, in te cuspis obversa est. Si ad litus Rhodium naufragio eiectus Aristippus, et ipse nudus inopsque rerum omnium, quas dare potest fortuna vel auferre, dum locorum novitate captus, ut fit, oculosque circumferens, forte illos in quasdam descriptiones Geometricas defixisset, exclamans consolatus est comites, et bono animo iussit esse, neque enim desertis locis applicuisse: cernere se hominum
Abbreviated transcription (Latin):
sufficit D. Uictũ uestitũq nccͣm aua-¬
ra sors negat. Nealiũde petendi uirtus
liberalior ꝙͣ fortuã est nichil negat nͥ
quod et ꝑmissũ noceat et negatũ pro¬
sit nil eripuit il ꝙ hũisse dãpnosũ ami¬
sisse utile sit, Non differt non ĩpperat¬
⁊ nõ r̾trahit manũ nõ rugat frõtẽ nõ
attollit suꝑciliũ nullũ despicit milłu
nillũ descituit nullã fallit nõ seuit ñ
rrascitur nõ mutat᷑ una semꝑ ubiq¬
S est nͥ quod magis macisq degustata
dulcior ĩ dics et ꝓpiꝰ ꝯspecta fit pulchri¬
or ut sis igit uerus diues ab hac pos¬
ce non te fastidiet nec repellet ꝙͣuis
ex̾ceat difficiles ht̃ additus pͥmos te¬
tera proua iocũda façilia. Semel nͥ ad
illã ꝑueneris non senties pauptatem¬
D upoliauit me bonis meis oĩbꝰ for¬
tuna Rõ ffallit te opĩo malũ cõe mor̾¬
luĩ nã profecto nõ bonis et ut bona per¬

Expanded text:
sufficit. Victum vestitumque necessarium avasufficit. Victum vestitumque necessarium avara sors negat. Aliunde petendum. Virtus liberalior quam fortuna est: nichil negat, nisi quod et permissum noceat et negatum prosit; nichil eripit nisi quod habuisse damnosum, amisisse utile sit. Non differt, non improperat, non retrahit manum, non rugat frontem, non attollit supercilium, nullum despicit, nullum destituit, nullum fallit, non sevit, non irascitur, non mutatur, una semper et ubique est, nisi quod magis magisque degustata dulcior in dies, et propius conspecta fit pulchrior. Ut sis igitur verus dives, ab hac posce: non te fastidiet nec repellet, quamvis exerceat; difficiles habet aditus primos, cetera prona, iucunda, facilia. Semel vero ubi ad illam perveneris, non senties paupertatem. Spoliavit me bonis meis omnibus fortuna. Fallit te opinio, malum commune mortalium: nam profecto non bonis et, ut bona per
Abbreviated transcription (Latin):
tuna mRiõ Ut nichil ĩpor ͤ diu fert᷑ . Sͦ.
nichil breue difficile s hoc dicis gͣue ex¬
cute aut̃ illã aĩ dĩciis An plus auro ti ĩ¬
bius ꝙͣ uituti. An et hoc ĩ paradoxis:
stoycis non legisti. Q solus sapiens dies.
est. An legisti forsitan s sepuisti. Ꝙ plei̾q
faciũt legẽtes ut fabulent᷑ ornacius non
ut meliꝰ uiuãt nł ad honestatẽ oĩa ad scĩ¬
en ͣ atq eloquẽtiã referẽtes qͦ nichil ẽ
ripuit Rõ Non tibi fecit ĩiuriã suũ tulit
s uetus et nõ hͨ ĩgratitudo est dati ĩmeõ¬
res memĩsti ablati itaq iae atq tepentes
gracie crebre ac feride sũt querele. T¬
nõ uoluptuose nõ ĩsolent᷑ aut splendide
bitur et certe cũ nec toto ꝙ est usꝙͣ au¬
ro neq oĩm gẽmaꝵ põpa atq oĩgenũ
rerũ copia cupiditas expleat᷑ paucꝭ ad¬
mod et si desint leui lĩgue uel manꝰ
artificio ꝯꝑandis tollit᷑ aut lenit᷑ ncc̃i¬
tas nͣalis sic uirtuti modicũ uicio nich .¬

Expanded text:
nichil importabile diu fertur, sic nichil breve difficile. Sed hoc dicis gravius: excute autem illam animi divitiis; an plus auro tribuis quam virtuti? an et hoc in Paradoxis Stoicis non legisti, quod “solus sapiens dives est”? An legisti forsitan, sed sprevisti? quod plerique faciunt legentes, ut fabulentur ornatius, non ut melius vivant, nichil ad honestatem, omnia ad scientiam atque eloquentiam referentes, quo nichil est ripuit. Non tibi fecit iniuriam: suum tulit. Sed vetus et nota hec ingratitudo est: dati immemores, meministis ablati, itaque rare ac tepentes gratie, crebre ac fervide sunt querele. non voluptuose, non insolenter aut splendide,bitur. Et certe cum nec toto quod est usquam auro, neque omni gemmarum pompa atque omnigenum rerum copia, cupiditas expleatur, paucis admodum et, si desint, levi lingue vel manus artificio comparandis, tollitur aut lenitur necessitas naturalis: sic virtuti modicum, vitio nil
Abbreviated transcription (Latin):
pit altidẽ modicis edibꝰ futurꝰ mũdi do¬
ninꝰ natus est cesar pastorali casa ro¬
mulꝰ et remus tam magne urbis ꝯdito¬
i es educati nõ ampłis atriis hĩtauit ca¬
ue sub tentoriis sũmm duces In scupẽdis
palatiis gatus et nero tũ cũ quib ꝯ hĩtae
malis elige D Iugusta iͥ est domus¬
hiũlis et ĩculta Rõ Ruti fures uentos¬
q sbmoueãt et utrisq peiora uulgi te¬
dia tecta frigus estũ soles ymbres arce¬
aut turres aeree apte sũt uolucribus
domꝰ ampla suꝑbie ornata ligcurie re¬
ferta cupidim apte nullũ uirtus sperunt
habitaculũ nͥ uiciis occupatũ D̾ Ban¬

Expanded text:
pit Alcidem; modicis edibus futurus mundi dopit Alcidem; modicis edibus futurus mundi dominus natus est Cesar; pastorali casa Romulus ac Remus, tam magne urbis auctores, educati. Non amplis atriis habitavit Cave sub tentoriis summi duces, in stupendis palatiis Gaius et Nero, tu cum quibus habitare malles elige. Angusta est mhumilis et inculta. Muri fures ventosque submoveant, et, utriusque peiora, vulgi tedia, frigus, estum, soles, imbres arceant, turres aeree volucribus, domus ampla superbie, ornata luxurie, referta cupidini; nullum virtus spernit habitaculum, nisi vitiis occupatum. Peran