comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
facies uelari sit mutari uerit as rerũ p̃t̃
ẜimo antem uobis non insi delibidinoso a¬
more susceptus est qui hiis multisq ali¬
is magnis malis bitari nulle p̃t mõdo
Et hũs quideni stoytis ad plonen uenio
deus et si in hoc multi litigent/ m onini
s miiorum meliorum q iudicio standũ
est pblato inꝙͣ utiq sũm ꝯ uir de amo¬
ribus suis eciam turpibus quanquã
uero pħo nulla libido etiami non turpis
et in concessa ꝑ ate tanti ueri dixermmi
multa licencius scuipsit ꝙmͣ quibus
plonicũ nomen asscabendum esset sc̃p¬
sit tũ et ꝙ nollem scripta extant Neq
tan celebris fame notam/ neq posti
anũ urgentis stili q dulcedine cala¬
niũ excitantis que uel in turpi pudeu¬
da q materia tanta illi est ut epi¬
tureis magnis quam platoracis n
rebus quasi sobos in luto ploniçi ra¬
dios triuas ingemi Et hant ipãmi
post ꝑlatonem multie uideo cansan
fuisse ut scripta reluauerent que

Expanded text:
facies velari, sic mutari veritas rerum potest: facies velari, sic mutari veritas rerum potest: sermo autem nobis nunc nonnisi de libidinoso amore susceptus est, qui his multisque aliis magnis malis vacare nullo potest modo. Et hec quidem Stoicis. Ad Platonem venio, deus — etsi in hoc multi litigent; in omni sed maiorum meliorumque iudicio standum est —, Plato, inquam, utique summus vir, de amoribus suis etiam turpibus, quanquam vero philosopho nulla libido non turpis et inconcessa sit, pace tanti viri dixerim, multa licentius scripsit quam quibus platonicum nomen ascribendum esset. Scripsit tamen et, quod nollem, scripta extant, neque tam celebris fame notam neque iudiciassionis animum urgentis stilique dulcedine calamum excitantis, que vel in turpi pudendaque materia tanta illi est, ut epicureis magis quam platonicis in rebus quasi solis in luto platonici radios cernas ingenii; et hanc ipsam post Platonem multis video causam fuisse ut scripta relinquerent que
Abbreviated transcription (Latin):
frẽs et auucos,/ et si uerus sapieus fuerit
fateor s ꝓpter eum qui hoc ibet In hus
oñubus oio te quibus locus est pulctudi¬
uis sic eiũ in cyceronis custulauo difsimi¬
tuu legimꝰ auorem ip̃iũ conatũ esse
aucicie fariende expulcrituduus specie
Quis tau sec cecus ut non uideat quid
sibi uelit hec pultritudo Pecte ergo querit
illit cicero/ quis eñi inquit iste amor cami¬
acie cur non deformem adolesrentem as¬
quam amat ant formosam anũ Mi
inirum etas et forma cum delimamẽte
siue sunt hui ꝯ anucicie fundamenta/ ã
houestius sic dicitur quam libido/ quid
si tũ aꝑtis sanis ꝙ oculis facile ceruitur
Itaq tota res eo redeat ut si sit amor
quisquani in rerum natura sino sollici¬
tudine turpi a desiderio/ siue suspirio et
ardenti cura sit hic sane ꝓuussus sapĩe¬
ti Wacat em̃ onnñ libidine ut cicero
Le animi que maxuue sunt uitanda
sapientibus Cetr̃ uon ut fando ⁊eruni

Expanded text:
fratres et amicos et, si verus sapiens fuerit, fratres et amicos et, si verus sapiens fuerit, fateor, sed propter eum qui hoc iubet. In his omnibus, oro te, quis locus est pulchritudini? Sic enim Ciceronis Tusculano diffinitum legimus, amorem ipsum conatum esse amicitie faciende ex pulchritudinis specie. Quis tam cecus ut non videat quid sibi velit hec pulchritudo? Recte ergo querit illic Cicero: “Quis est enim” inquit “iste amor amicitie? Cur non deformem adolescentem quisquam amat neque formosam anum?” Nimirum etas et forma cum delinimentis suis sunt huius amicitie fundamenta, que honestius sic dicitur quam libido: quid sit tamen apertis sanisque oculis facile cernitur. Itaque tota res eo redeat, ut, si sit amor quisquam in rerum natura sine sollicitudine turpique desiderio, sine suspirio et ardenti cura, sit hic sane permissus sapienti: “vacat enim omni libidine”, ut Cicero re animi, que maxime vitanda sunt sapientibus. Ceterum non ut fando rerum
Abbreviated transcription (Latin):
sexus amii leuitas puellam excusant
s quid auacreonti facias quid alteo
quor uterq non poeta modo insignis
s uir fortis et ribus gestis in sua re¬
publica carus fuit s quid ex ur̃is o¬
iudio catulo ꝓpercio tibullo quoꝵ nullũ
ferme insi amatoriũ est poema/ qmͣꝙ ꝙ
poetas quibus nescio unde maior licencia
data est et non pocius uite duces arguã
ph̾os ubi ercle gaudeas grauitatis multo
plus urĩs fuisse quani grecis Bie eñi oc¬
curret houim aliquis tam ꝑditus qui uõ
dicami tale aliquid fecerit s non libe̾ to¬
tum hoc uaiitatis genus irriserit atq
dampuauerit Apud illos autem non qẽs
quoq sed serenssimos ꝓldrum stoycos
ip̃m̃ q quod miraberis platonem in hoc
errore u̾satos simus amaturũ quid̾ sapiẽ¬
tem uolunt stoyci et saue si de amore cõ¬
uemiat non falluut᷑ Amabit eñĩ sapiẽs¬
denuu ut dixi auabit et ꝓxiuiũ amabit
uirtutem sapiam prĩaui parentes / filios

Expanded text:
sexus, animi levitas puellam excusant. sexus, animi levitas puellam excusant. Sed quid Anacreonti facias, quid Alceo? Quorum uterque non poeta modo insignis, sed vir fortis et rebus gestis in sua republica clarus fuit. Seu quid ex vestris Ovidio, Catullo, Propertio, Tibullo, quorum nullum ferme nisi amatorium est poema? Quanquam quid poetas, quibus nescio unde maior licentia data est, et non potius vite duces arguam philosophos? Ubi hercle gaudeas, gravitatis multo plus vestris fuisse quam Grecis; vix enim occurret horum aliquis tam perditus, qui non dicam tale aliquid fecerit, sed non libere totum hoc vanitatis genus irriserit atque damnaverit. Apud illos tamen non communes quosque sed severissimos philosophorum stoicos ipsumque, quod miraberis, Platonem in hoc errore versatos scimus. Amaturum quidem sapientem volunt stoici et sane, si de amore conveniat, non falluntur. Amabit enim Deum sapiens, ut dixi, amabit et proximum, amabit virtutem, sapientiam, patriam, parentes, filios,
Abbreviated transcription (Latin):
opino quedam honestatis accesserit ¶B
Amo nec possum aliter uec bolo R Pos¬
ses nempe si uelles s forsan adhut uol¬
uentibus auus uoles si quidem cum
in multis tñ p̃cipne in hoc morbo eue¬
nit ut sepe uirtuti temptatũ frust᷑
⁊enediũ ultro dies longior afferat/ O¬
Aulla dies me uon amantem uiderit¬
E qlge igitur lude nisan sompno la¬
tere exꝑrectus flebis ¶E Ego uero nou
flebo s tanam meq ip̃m more amanc̃iu
carminibus consolabor R Est hoc¬
ipiũ quidem de quo multa dici possent
et qm̃ huc me trahis infistam Inter
multas fateor mira hec cunantium
auiençia/ non solum apud uulgus ubi
ꝯsuetudiue in naturau uersa furor
omis/ excusabilis s apud utriusq liu¬
gue doctissimos Aam et poetas gretoꝵ
et ur̃os quedam de alienis multa de
suis amoribus plausibilit̾ scripsisse cõ¬
ꝑtum est atq unde morim infamiani
merebantur eloquentie gloriam ꝯsetu¬
tos Collerabilior apud illos stipho etas

Expanded text:
opinio quedam honestatis accesserit. opinio quedam honestatis accesserit. Amo: nec possum aliter nec volo. Posses nempe si velles et forsan adhuc volventibus annis voles, si quidem cum in multis, tum precipue in hoc morbo evenit, ut sepe virtuti tentatum frustra remedium ultro dies longior afferat. Nulla me dies non amantem viderit. Age igitur; lude, insani, somno letare: experrectus flebis. Ego vero non flebo, sed canam meque ipsum more amantium carminibus consolabor. Est hoc quidem de quo multa dici possunt et quando huc me trahis insistam. Inter multas, fateor, mira hec amantium amentia, non solum apud vulgus, ubi consuetudine in naturam versa furor omnis excusabilis, sed apud utriusque lingue doctissimos. Nam et poetas Graiorum et vestros quedam de alienis, multa de suis amoribus plausibiliter conscripsisse compertum est atque unde morum infamiam merebantur eloquentie gloriam consecutos. Tolerabilior apud illos Sappho: etas,
Abbreviated transcription (Latin):
eñi uidentur temꝑalia sinit que aũt
non uident̃ et̾na sit. Dos aũt cen
anino/ detiq oculis/ et̾nũ inchil non
dicam amare s nec intelligere uec cogi¬
tare quid ydonei uobiscum peritura sec¬
tamiui/ et pudendos affectus honesto
tegentes uelo/ libidinem dicitis amoren
illum colitis illim fandi leticiam deñ
facitis ut ꝓbra urã que uix celum tegit
excusetis Qaiud eĩi deo auctori fit ꝓpe¬
⁊am ¶te iam crigite deo urõ aras ac
thura poragite Ille uos ad celinu ueliet
ỹmo uero celi deus illum et uos trudet
in tartarum ¶ Inueuiles ludos intalũp¬
mam trahis amo da uemaui R  i
ab offensa poscenda est ueuia ip̃e tibi iguos¬
ce neq eñi aliũ quaui te ledis et achmi¬
ser quos interscopulas fragilem nibã
agis¶ Iuuat ita uiuere nec intelligo
quid nam nocet R Miseruu est pcr̃are
miserius delectari imẜrimũ excusare atq
amare pcc̃m et tũ demũ consũi ata
miseria est cum ad studiũ uoluptatis

Expanded text:
enim videntur temporalia sunt, que autem enim videntur temporalia sunt, que autem non videntur eterna”. Vos autem ceci animo deditique oculis eternum nichil non dicam amare, sed nec intelligere nec cogitare quidem idonei, vobiscum peritura sectamini et pudendos affectus honesto tegentes velo libidinem dicitis amorem. Illum colitis, illum fandi licentia deum facitis, ut probra vestra, que vix celum tegit, excuset. Quid enim deo auctore sit perperam? Ite iam, erigite deo vestro aras ac thura porrigite: ille vos ad celum evehet! Immo vero celi Deus illum et vos trudet in tartarum. Iuveniles ludos in calumniam trahis; amo, da veniam. Si ab offenso poscenda est venia, ipse tibi ignosce; neque enim alium quam te ledis et, ah miser!, quos inter scopulos fragilem cymbam agis! Iuvat ita vivere, nec intelligo quidnam vetet. Miserum est peccare, miserius delectari, miserrimum excusare atque amare peccatum et tum demum consummata miseria est cum ad studium voluptatis
Abbreviated transcription (Latin):
cle ut est animus s tua epnno reni nori
mutat ¶ODerunit quos delectat ego
amabo R Odium atq amorem in drnꝰ
dixerim nam ut odisse uiciun et amare
uirtutem eaue laudabile est / sit sen u̾tutis
odium sen uicii amor eque dampnabile
Et ad suminam uix niuemes quod per se¬
ip̃m sit lande nel infanna dignũ sit qn
pançis additis lans et uituꝑacio altã lo¬
cum sumat alterius tu quid ames uideu̾s
¶Quid amẽ insi quod ceñ R Non õs
idem amant fuerunt qui amarẽt deũ
tam euixe ut ꝓro amore hec ouñii
quidem et se ipõs uitamq suam proie¬
cisse lucruui diceretur fuerunt qui non
altius aspirantes pro nuda uirtute a
pro pr̃ia idem facerent nuiuerarem nͥ
i numerabiles essent ¶Ego nec
in celo fui uinꝙͣ uet uirtutem bidi a¬
mo que cerni pũt E Si nchil amas
insi quod cerni põt nichil igitur mag¬
num amas quid ꝙ directe obiuas pre¬
cepto illi uulgatissnuo/. Nolite amare
que uidentur s que non uideutur que

Expanded text:
cle, ut est animus; sed tua opinio rem non cle, ut est animus; sed tua opinio rem non mutat. Oderint quos delectat, ego amabo. Odium atque amorem indifferentia dixerim: nam ut odisse vitium et amare virtutem eque laudabile est, sic seu virtutis odium seu vitii amor eque dannabile: et ad summam, vix invenies quod per seipsum sic laude vel infamia dignum sit; quin paucis additis laus ac vituperatio altera locum sumat alterius. Tu quid ames videris. Quid amem nisi quod ceteri? Non omnes idem amant: fuerunt qui amarent Deum tam enixe, ut pro amore hec omnia quidem et seipsos vitamque suam proiecisse lucrum ducerent, fuerunt qui non altius aspirantes pro nuda virtute aut pro patria idem facerent; numerarem, nisi innumerabiles essent. Ego nec in celo fui unquam nec virtutem vidi; amo que cerni possunt. Si nichil amas nisi quod cerni potest, nil igitur magnum amas. Quid quod directe obvias precepto illi vulgatissimo: “Nolite amare que videntur, sed que non videntur; que
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ a leui frangat incursu tam rapi¬
dos pedes tam forçia brachia fragi¬
libus uniculis liget linquo fabulosa
et uetera ninus in beluas tnͣfformatũ
louemi / ridiculis martem uiucuł m¬
plicitum Duris nempe impensa di¬
gitis herculem adhuq et leandrum
fluctibus bablida lacenuis ꝓcum
telis uinci ꝓpꝰa cuspide p̾amũ iphin
laqueo pereuntem quod q est cercius
atq sonancius et grecorui ducet
de amore certantes et notis troiani
flãnus credentem absq hus om̃ibꝯ
atq nulle siłibus latis duo illi quos
p̃mismius ad pͣndum de quo agit᷑
uel magnitudine nomi uel histo rie
fide sufficiant ¶ Almo quid deodie
dices/ si amore dampnas R t tu
accipis utruq damynabo neq
ideo bonũ aliquid dicamꝙ aduersũ
malo duo eñi extrema sibimirucem
aduersa ꝑiterq a medio hoc est a
uirtute distancia ꝑiter mala sunt ¶
Ergo malniu est amare hoc ego fateor
malo/ inchil melius muenio R Credo her¬

Expanded text:
ra levi frangat incursu, tam rapira levi frangat incursu, tam rapidos pedes, tam fortia brachia fragilibus vinculis liget? Linquo fabulosa et vetera nimis: in beluas transformatum Iovem, ridiculis Martem vinculis implicitum, duris nentem pensa digitis Herculem, ad hec et Leandrum fluctibus, Biblida lacrimis, Prochryn telis viri, propria cuspide Pyramum, Hyphin laqueo pereuntem quodque est certius atque sonantius, et Grecorum duces de amore certantes et notis Troiam flammis ardentem. Absque his omnibus et mille similibus satis duo illi quos premisimus ad probandum de quo agitur vel magnitudine nominum vel historie fide sufficiunt. Amo. Quid de odio dices, si amorem damnas? Ut tu accipis, utrunque damnabo neque ideo bonum aliquid dicam quod adversum malo sit. Duo enim extrema, sibi invicem adversa pariterque a medio, hoc est a virtute, distantia pariter mala sunt. Ergo malum est amare. Hoc ego, fateor, malo hoc nichil melius invenio. Credo her
Abbreviated transcription (Latin):
rispuit queni delectat egrotare ¶o.
Ut libet ciꝑud me quidꝰ ingenũ est
amare R Ut quisq sapit et loqui
apud me quid serule prorsus ac lan/¬
guidi/ et quod fortiisios etiam
Uiros emolliat eneruet q dicam ꝙ ne¬
mo est qui senciat uenio erit qui au¬
dieus non nuretur sic magnarum
rerum recordacio uel scientibus ad¬
miranda est/ neue omĩa sequar quod
nec nccͣm puto nec possibile Duaꝵ
toto orbe claissimarum gentiur
duos longe p̃st antissimos duces ad me¬
moriam reuoca iulius cesar uictor ingal
q iuox in armania in ponto in affrica
et rursus in hispama / sũmo marte uic¬
tuxus in medio tantarnui uictoriaꝵ
ab amore regio interu apud alexandri¬
amuictus est Hanibal apud ticinũ a¬
pnd crebiam apnd tnͣsimenũ apud cãuas
uictor et demũ in prĩa unicendus sua
p̾us apud salapiam apulie oꝑidum qo
mextusabilior sit me̾tacio amore sub acta
est Quanta tibi uidetur mali uis q̃
tam duros animos tam rigida pecto¬

Expanded text:
respuit quem delectat egrotare. respuit quem delectat egrotare. Ut libet: apud me quidem ingenuum est amare. Ut quisque sapit et loquitur; apud me vero servile prorsus et languidum et quod fortissimos etiam viros emolliat enervetque. Dicam quod nemo est qui nesciat, nemo erit qui audiens non miretur — sic magnarum rerum recordatio vel scientibus admiranda est — neve omnia sequar, quod nec necessarium puto nec possibile. Duarum toto orbe clarissimarum gentium duos longe prestantissimos duces ad memoriam revoca: Iulius Cesar victor in Galque mox in Armenia, in Ponto, in Africa et rursus in Hispania supremo Marte victurus, in medio tantarum victoriarum ab amore regio interim apud Alexandriam victus est. Hannibal apud Ticinum, apud Trebiam, apud Transimenum, apud Cannas victor ac demum in patria vincendus sua, prius apud Salapiam Apulie oppidum, quo inexcusabilior sit, meretricio amore subactus est. Quanta tibi videtur mali vis, que tam duros animos, tam rigida pecto
Abbreviated transcription (Latin):
ceris eo caucius exincendio fugiendum
tonsulo tunc sunt mala ꝑiculosissiã
tum delectant sepe su autatem hanc
diu̾ssinus fiuis exasperat ¶ Amo amor¬
q Rot ita sit quid insi duplex nodꝰ
nexus atrior granius distrunen meliꝯ
de te sperarem si amares tiũ/ non ettã
amareris et si eñi facilitatem amoris
ata diffic ulttitem eque notiuam qui¬
dam dicant ꝙ facilitate amimus capt᷑
cuni difficultate extendat / ego tũ it a
sencio inichil ad amandum effitatius
quani amari nec amatum iri credere
quanus id non facile creditura sit
seca et cupida mens amantis qui unꝯ
est ex grege illo de ano scribitur ꝙ qui
amant ip̃i sibi somꝑnia fingant ¶
Almo ego cuui gandio R Qui ꝙͣ male
sibi est non seutit ob texpuit qm̃i malo
suo gandet insauit ¶ Apud me fateor
delect abile est amarc ꝑ̾ Odiosũ mallẽ
ac molestum quo et fuga mali ꝓmp¬
tior ess et ꝓpniquior spes salutis nunt
delectatio morbum alit sanus em̃ fiꝰ

Expanded text:
seris eo cautius ex incendio fugiendum seris eo cautius ex incendio fugiendum consulo: tunc sunt mala periculosissima, cum delectant. Sepe suavitatem hanc durissimus finis exasperat. Amo amorque. Ut sit ita, quid nisi duplex est nodus, nexus arctior, gravius discrimen? Melius de te sperarem si amares tantum, non etiam amareris. Etsi enim facilitatem amoris atque difficultatem eque nocivam quidam dicant, quod facilitate animus capiatur, cum difficultate contendat, ego tamen ita sentio: nichil ad amandum efficacius quam — quamvis id non facile creditura sit ceca et cupida mens amantis, qui unus est ex illo grege, de quo scribitur quod qui amant ipsi sibi somnia fingunt. — Amo ego cum gaudio. Qui quam male sibi est non sentit, obtorpuit; qui malo suo gaudet, insanit. Apud me, fateor, delectabile est amare. Odiosum mallem ac molestum, quo et fuga mali promptior foret et propinquior spes salutis. Nunc delectatio morbum alit; sanus enim fieri
Abbreviated transcription (Latin):
dultis amaritudo delectabilis moribꝰ
locundura suppliciũ blanda mors ¶Ẽ
Iliuo et uicissini amor E p̾niũ noscere
potes ⁊ ͫ in ambigno est insi forte noc¬
turnũ muliercule tue muriuur in testi¬
momũ trahas ¶ Amor aut dubie R
Pe. su asit ut uideo/ nec magnũ ꝑsua¬
dere uolentibus Ounus amaus secus
et credulus ꝙ si fidci iuramento ama¬
toris uis messet scuptum ab amãte
ciregrap hum tenera inglaçie testibus
anstris in medĩa profer s o insane
nichail uinꝙͣ impudice presertun credas
femine/ sexus ardor leuitas consued ͦ mẽ¬
tiendi fallendi studiũ fructus q falla¬
tie hec suigula multo q maxime hec
omĩa quid quid illius ore prodierit suspͤ¬
tum faciunt¶ Amo quod ire am̃ĩ
delectet et dulciter ardeo R Crediz
ex me audire quod ille magister amoris
ait ut feliciter ardens gaudeas et uen¬
to tuo nanges/ uoluptatis id quideur nõ
consilii est Ego uero quo suanius ar¬

Expanded text:
dulcis amaritudo, delectabilis morbus, dulcis amaritudo, delectabilis morbus, iucundum supplicium, blanda mors. Amo et vicissim amor. Primum nosci potest, secundum in ambiguo est, nisi forte nocturnum muliercule tue murmur in testimonium trahis. Amor haud dubie. Persuasit, ut video; nec magnum persuadere volentibus: omnis amans cecus et credulus. Quod si fidem iuramento amatorio vis inesse, scriptum ab amante cyrographum tenera in glacie testibus austris in medium profer. Sed, o insane, nichil unquam, impudice presertim, credas femine: sexus, ardor, levitas, consuetudo mentiendi, fallendi studium fructusque fallacie, hec singula multoque maxime hec omnia, quicquid illius ore prodierit suspectum faciunt. Amo quod iure animum delectet et dulciter ardeo. Credis ex me audire quod ille magister amorum ait, ut feliciter ardens gaudeas et vento tuo naviges; voluptatis id quidem, non consilii est. Ego vero, quo suavius ar
Abbreviated transcription (Latin):
memisti illius qui phi cognonũe ob
imperiũ non omrisit qui cum uxoris
nosceret adultoria et amnci et eam nel
ocaideret uel saltem dnmitteret horta¬
rentur Iespondebat si uxorem diuntti ꝯ
reddanius et dotem Dos antem erat i¬
portandis non auaricie estibus nrritandis
niuenta est itaq quo magis illam ex¬
aggeras magis nifamas utqz utruma
mole su a uoceat et hinc dantis npri¬
Denciam huic concupiscentiam accpien¬
tis auctura est ¶ Est michi maxima
dos uxoris E Non quanta sit dos sed
qualis uxor refert et in dote ip̃ã non ꝙͣ¬
titas certe s qualitas extunanda est uñ
scilicet ꝓfecta quibus parta modis mul¬
te magne dotes malis artibus sunt
quesite. Helyopolicasiũ et ꝓniucũ morẽ
nosti quorum nuptis non pietate prĩa
s stuprie ac decore dos constabat De
fior auioribus R Gratus nisidris
opp̾mendus¶ Gratis uror amoribꝰ¬
R Bene ais uror et eñi amor latens
igias gratum uulnus sapidũ ueuenũ

Expanded text:
meministi, illius qui philosophi cognomen ob meministi, illius qui philosophi cognomen ob imperium non omisit, qui, cum uxoris nosceret adulteria et amici ut eam vel occideret vel saltem dimitteret hortarentur, respondebat: “Si uxorem dimittimus, reddamus et dotem”? Dos autem erat ius supportandis, non avaritie estibus irritandis inventa est; itaque quo magis illam exaggeras, magis infamas, ut que utrinque mole sua noceat et hinc dantis impudentiam, hinc concupiscentiam accipientis auctura sit. Est michi maxima dos uxoris. Non quanta sit dos, sed qualis sit uxor refert et in dote ipsa non quantitas certe, sed qualitas existimanda est, unde scilicet profecta, quibus parta modis: multe magne dotes malis artibus sunt quesite. Heliopolitanum et Punicum morem nosti, quorum nuptiis non pietate patria, sed stupris ac dedecore dos constabat. fruor amoribus. Gratis insidiis opprimendus! Gratis uror amoribus. Bene ais: “uror”; est enim amor latens ignis, gratum vulnus, sapidum venenum,
Abbreviated transcription (Latin):
lis ad cubiculum uiri uirgos ad artulã
auaricie inpulsu/ dos concupita dedu¬
citur G Magnam mchi dotem uxor
attulit R. Dic uerius magnũ p̃ciũ
libertatis tue que si tibi cara ẽẽt ut
decuit uullo eciam p̃cio uendidisses
De morious nichil uarras nempe ichil
ut ⁊ eor de moribus cogitasti deuiq op¬
tuuis femine dotibus fide uerecundia
castitate modestia sunt uobis ista ꝯ¬
temptui / et solur in nuꝑtiis urĩs actẽ¬
ditur dos et forma hoc est auaricia
et libido ꝓ nube mot̾iuoniis hiis con¬
digne¶ Petiũosissima est comuux¬
ad femiuas trahipossiteH Uxo ⁊
michi p̃dines est R Exto melius
erat cum mopi requiescere quaui la
el acio amiui sit in mensa tunor aũt
uiri nullus/ non audebis uicia rẽp̃hen¬
dere duni respicies doteru non p̾sumes
hĩibare illaui per quam te memaneus
suꝑbire/ nec fastidia diuu taxat ac tedia
s probra eciar et iniurias tollerabis
an forte non aurelu antonii p̾ncipas

Expanded text:
lis ad cubiculum viri virgo, sed ad arculam lis ad cubiculum viri virgo, sed ad arculam avaritie impulsu dos concupita deducitur. Magnam michi dotem uxor attulit. Dic verius: magnum pretium libertatis tue, que si tibi cara esset ut decuit, nullo eam pretio vendidisses. De moribus nichil narras. Nempe nichil, ut reor, de moribus cogitasti deque optimis femine dotibus, fide, verecundia, castitate, modestia: sunt vobis ista contemptui et solum in nuptiis vestris attenditur dos et forma; hec est avaritia et libido, pronube matrimoniis his condigne. Pecuniosissima est coniunxad feminas trahi possit. Uxor michi perdives est. Quanto melius erat cum inopi requiescere quam laboelatio animi sit immensa, timor autem viri nullus. Non audebis vitia reprehendere dum respicies dotem, non presumes humiliare illam per quam te memineris superbire nec fastidia duntaxat ac tedia sed probra etiam et iniurias tolerabis. An forte non Aurelii Antonini principis
Abbreviated transcription (Latin):
Ote anctus sum opuna R Et
opuua tyramũde malũ uialo
ad ditum suꝑbie conugalis duo stimuili
dos et forma ¶ Mustum dotata est
uxor mea E Multum do tata uxore
richil est importumus nichil intracta¬
bilius ml sibi nen licitum arbitratire
que suas opes mariti comꝑat egestati
que uirum ꝑ ascit dũam se suitrt esse
nen soçiam ¶ Magua dos men subut
luuen R unde dos ingreditur iide
libertas egreditur quod beue p̾inderat
ligurgus cuiꝯ lege tiu fuit ut nido¬
tate imberent et adiecta racie ut ux¬
ores eligerentur non pecume senerius¬
q mat̾iuonia sua uiri cohercerent cũ
nullis freuis dotis tenerent᷑ utrũq
sapient᷑ nã et uere multis in domibꝯ
non uiro uxor sed pecunia mibit aua¬
ricie et est utiq magna dos litencia
coniugis frenũ uiri ¶ Iugeno cũ uxore
dos obuenit R Muta ordiuem ymo
eñ cum ingena dote exor subiit / quã
libencius exclusisses si sola possit eecludi
plaue quigiũ obsenum ubi non spe pro¬

Expanded text:
ote auctus sum opima. Et opima tyrannide, malum malo additum; superbie coniugalis duo stimuli: dos et forma. Multum dotata uxor est michi. Multum dotata uxore nichil est importunius, nichil intractabilius; nil sibi non licitum arbitratur: que suas opes mariti comparat egestati, que virum pascit, dominam se putat esse, non sociam. Magna dos meum subiit limen. Unde dos ingreditur, inde libertas egreditur, quod bene providerat Lycurgus, cuius lege cautum fuit ut indotate nuberent, et adiecta ratio ut uxores eligerentur, non pecunie securiusque matrimonia sua viri coercerent, cum nullis frenis dotis tenerentur. Utrunque sapienter: nam et vere multis in domibus non viro uxor, sed pecunia nubit avaritie et est utique magna dos licentia coniugis, frenum viri. Ingens cum uxore dos obvenit. Muta ordinem: immo enim cum ingenti dote uxor subiit quam libentius exclusisses, si sola posset excludi. Plane coniugium obscenum, ubi non spe pro
Abbreviated transcription (Latin):
lie de ꝑasitis breuem accipere regulam dum
illos affatini paueris rident arridebunt
plaudent mambus/ Rlandabunt uirum op¬
tium liberalem deinq prẽm̃ pr̃ĩe dicent
nichil adultiuũ grate adulacionis obmiserĩt
de qua satricus loquens adulandi gentem pru¬
et reliqua pueris quoq notissima Sin
aliqñ cessaui̾s si quidem sponte auarum
sordidum unserum diffamabunt siͭopra ho¬
nuiculum non malun certe sed stolidum et
meptum te tuamqz domum fugient ut stoplz
ut intelliges illud flacti. Diffugĩt cadis cã
fers sucatꝭ anna de hiis quiden laquitur
amicis ueri enĩ maxne maduersos herent
et illas donuis auidius frequentant quas
fortuna deseruit hiis mepciis huis que dif¬
ficultatibus ut occurras intemꝑe et ronui¬
uas tumidos et scurras audos horui qz
om̃i uoces et smãs iam uuric disce coni¬
petere et sit l abeto nicħ il loci ⁊ecto ẽẽ indi¬
cio ubi totum uoluptati traibuũ nrchil uir¬

Expanded text:
lis. De parasitis brevem accipe regulam: dum lis. De parasitis brevem accipe regulam: dum illos affatim paveris, rodent, arridebunt, plaudent manibus, laudabunt virum optimum, liberalem, denique patrie patrem dicent, nichil ad ultimum Graie adulationis omiserint, de qua satyricus loquens adulandi gentem pruet reliqua pueris quoque notissima. Sin aliquando cessaveris, si quidem sponte, avarum, sordidum, miserum diffamabunt; sin inopia, homunculum non malum certe sed stolidum et ineptum, teque tuamque domum fugient ut scopulum. Tunc intelliges illud Flacci: Diffugiunt cadis cum fece siccatis amici. De his quidem loquitur amicis; veri enim maxime in adversis herent et illas domos avidius frequentant quas fortuna deseruit. His ineptiis hisque difficultatibus ut occurras in tempore, et convivas tumidos et scurras aridos horumque omnium voces et sententias disce contemnere et sic habeto, nichil loci recto esse iudicio ubi totum voluptati tribuitur, nil vir
Abbreviated transcription (Latin):
GSipere gla̾m cõuiuiis ꝑ yalsa est gla
uerus erior Alexandrum macẽdonem con¬
uimis indulsisse usq ad fuuestam ebricta¬
amentis impense flebilemq imperii iac¬
turam quere alios duos Quere nrichi
sanũ pñcipem quem sobrĩ rege i hus
intentum dabis nam phos ac poetas
egregios menor are ncci non est multo¬
que minus sanctos uixos/ et oĩo omnes
grandum aliquod piu ue animo agitantes
quibus onubus aut dubie tota ca res iu¬
fauus et nusa est E Gloria michi a
ta est R ilissime mercis ingene parciuz
totum fieri ut gule complaccas aliene
credo ant sunt quos gula uerget frenat
mopia lus nichil est grauue quam alie¬
na cura et inpensa freno absolui quoda
per se nequeant/ per quos adipisti qui
hoc eis prestant clari apud illos du
hoc fatiant et famosi sunt faige de suic̃
nel desment clari esse Tandem ut ego quoq
iam desmam iam sunma est Conuiua cõ¬
dicio delicata est et quernla longe q diffici¬

Expanded text:
Spero gloriam conviviis. Falsa est gloria, Spero gloriam conviviis. Falsa est gloria, verus error. Alexandrum Macedonem conviviis indulsisse usque ad funestam ebrietaamentis impense flebilemque imperii iacturam. Quero alios duos: quem michi sanum principem, quem sobrium regem his intentum dabis? Nam philosophos ac poetas egregios memorare necessarium non est multoque minus sanctos viros et omnino omnes grande aliquid piumve animo agitantes, quibus omnibus haud dubie tota ea res infamis et invisa est. Gloria michi aps est. Vilissime mercis ingens pretium, coquum fieri ut gule complaceas aliene. Credo autem, sunt quos gula urget, frenat inopia: his nichil est gratius quam aliena cura et impensa freno illo absolvi quodque per se nequeunt per alios adipisci. Qui hoc eis prestant, clari apud illos, dum id faciant, et famosi sunt. Finge desinere, simul desinent clari esse. Tandem, ut ego quoque iam desinam, hec summa est: convivarum conditio delicata est et querula longeque diffici
Abbreviated transcription (Latin):
sonat et ut senserunt maiores ur̃i huiꝰ
nomĩs auctores non modo non argnam
nomeri imponrtie quasi uero non possit
çum amitis uiui aliter quani edendo et
bibendo et non meluis cogitando et lo¬
quendo cum et docto honũ et crudito ut
ait cicero ip̃c uiuere sit cogitare et iul pro¬
fecto sit dulaus noto ac fido loqttio colloq̾o
ami toruui Noli ergo rem fedam pulcro uelo
tegere tnͣslucet eñi et quod ꝯuiuũ dicitur cõ¬
messacio esse coguoscit audite pocuis apłiũ
pauluui clara uoce uox et amelus inter cet
a ꝯmessacionibus et ebriecatibus de hortãl¬
tem et uidete ne ad turpia nos̃s splen¬
dore capiami ¶ Comnua me delecta¬
uit R Dic quod est ꝯmestiones pota¬
cioues epul aciones uisc̾ationes hec si delet¬
tat acciꝑe uulie tu uilis ⁊ei debitor ac si
dare stultus tu stulte sollicitudimis ẜuꝰes
Conuuis glonam quero R Ios est
uĩdeturr ibi querẽ ribi quod queritis non est

Expanded text:
sonat et ut senserunt maiores nostri nominis sonat et ut senserunt maiores nostri nominis huius auctores, non modo non arguam nomen imponitis, quasi vero non possit cum amicis vivi aliter quam comedendo et bibendo, et non melius cogitando et loquendo, cum et docto homine et erudito, ut ait Cicero ipse, vivere sit cogitare et nil profecto sit dulcius noto ac fido colloquio amicorum. Nolite ergo rem fedam pulchro velo tegere; translucet enim et quod convivium dicitur comessatio esse cognoscitur. Audite potius apostolum Paulum clara voce a malis vos, inter cetera a comessationibus et ebrietatibus, dehortantem et videte ne ad turpia nominum splendore rapiamini. Convivia me delectant. Dic quod est: comestiones, potationes, epulationes, viscerationes. Hec si delectant accipere, vilis tu, vilis rei debitor; at si dare, stultus tu, stulte sollicitudinis servus es. Conviviis gloriam quero. Mos est vester querere ibi, ubi quod queritis non est.
Abbreviated transcription (Latin):
grauent᷑ qui hoc ip̃m arguit qui qui¬
ino non intersit non il iam ꝯuina est
sed inpudentissimus perasitus tꝰ lingna
rion plis extimuanda quam gula est que
non mõdo non metuenda est sed op tanda
nũꝙͣ dicente satis/ nam que ꝯmedia
iniius quis melior plorante gula tles
aliqui apud comites descrbunt᷑ liti q
risum excitant quod insi coram auditi¬
q queant facere hec deuiq summa est
comuualer censuram non ꝯmuando
enaseris ꝑasiticos morsus ac rabies ri¬
dendo et contempnendo fugauis non ẽ¬
çilia ad quietem uia ¶ Conniuiis ua¬
co R. Pulcrum tibi studiũ elegisti quid
hnic estui conuemat quid illi quibus añt
compescenda ferculis fames aut iritã¬
da salsamentis/ en preclaram utilen
q phĩe partem quis p̾mus/ quie scds̃
quis teraius/ ingratum stomachus ci¬
bus p̃mat quis uini sunini ꝯ cerebro gra¬
ciores nebulas effindat ¶ Conuiuiis
delector ꝓ Si sit accipiant ut uerbũ

Expanded text:
graventur; qui hoc ipsum arguit, quod congraventur; qui hoc ipsum arguit, quod convivio non intersit, non iam ille conviva est, sed impudentissimus parasitus, cuius lingua non pluris extimanda quam gula est: que non modo non metuenda est, sed optanda nonnunquam, dicente satyrico: Nam que comedia, mimus quis melior plorante gula? Tales aliqui apud comicos describuntur letique risum excitant: quid visi coram auditique queant facere? Hec denique summa est: convivalem censuram non convivando evaseris, parasiticos morsus ac rabiem ridendo et contemnendo fugaveris; non est alia ad quietem via. Conviviis vaco. Pulchrum tibi studium elegisti: quid huic gustui conveniat, quid illi, quibus aut compescenda fames ferculis aut irritanda salsamentis. En preclaram utilemque philosophie partem! quis primus, quis secundus et quis tertius ingratum stomachum cibus premat, quis vini fumus cerebro gratiores nebulas effundat! Conviviis delector. Si sic accipiatur ut verbum
Abbreviated transcription (Latin):
cõmina fascidiosi diuites coguntͬ fameli¬
ci pauperes excludunt᷑ bobis s. extimantibꝰ
gloriosum ctaris hospitibus babundare net
deest preter uulgus fonteni omnis erroris
auctor in signis Est em̃i ut michi bide᷑¬
et ut ant citero ualde decorum patere do¬
mos homi illustrũ hospitibrs illustribus
plarie uir egregie qui de ferre uicer ualeãt
sed egentibus clausas ẽẽ qua iri re cut
indiqne forcitan notatum a lactancio
scyceronent noiuinꝰ qui profecto illud melins
cilibi sed codem libro ⁊ hoc maxime n quit
officium est nt quisq maxime opis indigeat
ita ei potissmũ epitudar quod contͣ fit
aplerisq a quo em̃i plimum sperant ecĩa
si ille hiis non eget tũ ei potentissimu
inp̾nuint Bene nunt ais ticero et uere
nam et ita fieri debet et aplinus contͣ
fit s ut ad rem rede am si quirelis ac
fascidio comunarum uis tauere cõuiiiis
abstine hñt et quecumq for tasẜs qui
ꝯmino inter fuere quda argnant quo

Expanded text:
osi divites coguntur, famelici pauperes excluduntur, vobis scilicet extimantibus gloriosum claris hospitibus abundare. Nec deest preter vulgus, fontem omnis erroris, auctor insignis: “Est enim, ut michi videbitur” ait Cicero “valde decorum patere domos hominum illustrium hospitibus illustribus”: plane, vir egregie, qui referre vicem valeant, sed egentibus clausas esse. Qua in re haud indigne forsitan notatum a Lactantio Ciceronem novimus, qui profecto illud melius alibi sed eodem libro: “hoc maxime” inquit “officium est, ut quisque maxime opis indigeat, ita ei potissimum opitulari. Quod contra fit a plerisque; a quo enim plurimum sperant, etiam si ille his non eget, tamen ei potissimum inserviunt”. Bene nunc ais, Cicero, et vere; nam et ita fieri debet et a plurimis contra fit. Sed ut ad rem redeam, si querelis ac fastidio convivarum vis carere, conviviis abstine. Habent utcunque fortassis qui convivio interfuere quod arguant, quod
Abbreviated transcription (Latin):
clamore offendit lyic silentio Ille illotis uaẜ
aquam tepidam hicuinũ molle porrexit
hiis querelis non tam ciule quam uici reso¬
nant/ et platee nec in merito nam quid
attiet iocundins domi sue pransuros pre¬
cibus fatigare aut quorsum et sumptus in¬
Utilis et suꝑnacuus labor atq unũ inatriũ
turba conuenieris insi ut te uicins ostentes
et quasi de conuiiis tuis pedester agas
uolurtanũ triũplum fit tubis finibula cõ¬
crepant atq appareant pompe emia tri¬
bur caritati nichil finge postridie unũ qui
parapsis ⁊ nũꝙͣ id a quimi domino impe¬
trabat nempe non illi prestitum s sibi que
ꝙͣuis uti esse non sit dubium solent tñ ubi
cid mensam ebreu deierarit affirmant¬
q ciliquid percussis epulis hiis feririe
uerbis uti per hanc in quiũt quam sił
faciinꝰ caritatem quibus rite respon¬
deatur ỹmo uero per hanc ebrietate in
et banc crapulam. Uera enĩ caritas de¬

Expanded text:
clamore offendit, hic silentio, ille illotis vasis clamore offendit, hic silentio, ille illotis vasis aquam tepidam, hic vinum molle porrexit. His querelis non tam aule quam vie sonant et platee, nec immerito: nam quid attinet iucundius domi sue pransuros precibus fatigare? Aut quorsum et sumptus inutilis et supervacuus labor atque unum in atrium turba conveniens, nisi ut te vicinie ostentes et quasi de conviviis tuis pedester agas voluptarium triumphum? Sic tubis cymbala concrepant utque appareat pompe omnia tribui, caritati nichil, finge postridie unum aliqparopsis: nunquam id a convivii domino impetrabit; nempe non id illi prestitum, sed sibi. Que quamvis ita esse non sit dubium, solent tamen, ubi ad mensam ebrii deierant affirmantque aliquid, percussis epulis his ferme verbis uti: “per hanc, inquiunt, quam simul facimus caritatem”. Quibus rite respondeatur: “immo vero per hanc ebrietatem et hanc crapulam”. Vera enim caritas de
Abbreviated transcription (Latin):
Oiinis glorior ꝑ latus uictas
uoluptatis conuinia sunt furoris
quid em̃ insi compacicus furor est multos
duntrs a negoniis honestioribus fortassis ab¬
stractos honorifico tedio unũ in locuni co¬
gere/ et multos beutres aut uacuos melis
mansuros aut suo gli gͣtius inplendos
arbitrio ex quisitis et nociuis cibis infertue
ubi et uni morem gesseris plato multis te
ille Tres michi qui uie ꝓpe dissentire ui᷑
poscentes uario multũ diu̾sa palato quid
dem quid non deui quem dies flacte seu
quid facias insi ut ꝑcnitus nichil des et
hanc turam illis lnquis quibus null a
alcior cura est Agant quod ubet/ qui
nil aliud agere sciunt/ nam si tres distor¬
dant quod centum faciant aut mille
uix sine tacitis sciltem abeunt lamentis¬
hot male sapuit ilud male oluit hoc pre¬
ferendum fuit illud geldoniu illud tempes¬
tinũ hoc meste oblatum hoc irato uultu
ciudum illud hoc lacerum ille famulus seg¬
nis hic preceps hic surdescit hic ꝯtumax h

Expanded text:
iis glorior. Lautus victus voluptatis, convivia sunt furoris. Quid enim nisi pompaticus furor est, multos divites, a negotiis honestioribus fortassis abstractos, honorifico tedio unum in locum cogere et multos ventres aut vacuos melius mansuros aut suo gratius implendos arbitrio exquisitis et nocivis cibis infarcire, ubi ut uni morem gesseris palato, multis tedille: Tres michi convive prope dissentire videntur, poscentes vario multum diversa palato. Quid dem? quid non dem? Quid des, Flacce? Sed quid facias, nisi ut penitus nichil des et hanc curam illis linquas, quibus nulla cura altior est? Agant quid libet qui agere nil aliud sciunt. Nam si tres discordant, quid centum facient aut mille? Vix sine tacitis saltem abeunt lamentishoc male sapuit, illud male oluit, hoc prefervidum fuit, illud gelidum, illud intempestivum, hoc mesto oblatum, hoc irato vultu, crudum illud, hoc lacerum; ille famulus segnis, hic preceps, hic surdaster, hic contumax, hic
Abbreviated transcription (Latin):
nũt eciam miror R Corinthiis uris usta
facibus suds uos ussit incendio et muroꝵ
extidiũ suorum in ur̃os animos uulta est
neq id nouũ sepe eñ uictores bellorũ ext̾¬
norui simul exterius uiciis uicti estis sic
uos scipio asiatitus et mansius uelso asie
uictere s asiatitis deliciis lectis que purpu¬
⁊eis atq aureis uestibus ex quisite ꝙ suppel¬
lectili quodq uilissimũ epulie cotis q pes¬
sume dedit sit pompeis geninis ac mar¬
garitis sic uos Mũimꝰ tabulis pictis atq
cornitheis subniganit ut dum de hostibus
hostilia trĩpharent. ¶ Enpide tor nithiis
uasis utor Re Icq uasa corinthia ne
aurca meliorem tibum faciuet neq stã¬
nea perorem neq omnino de qualitate
derun s om̃o ex morbo animi hec urã cu¬
piditas orta est sen ip̃a pocuis morbus est
animi cui ut consuleris gualescas ꝓ inu-¬
tilii tet uasorum citris unam qripe utile
ac salubrem ut scras ip̃e tuũ uas sancte¬

Expanded text:
nunc etiam miror. Corinthus vestris usta nunc etiam miror. Corinthus vestris usta facibus suo vos ussit incendio et murorum excidium suorum in vestros animos ulta est, neque id novum: sepenumero victores bellorum externorum simul externis vitiis victi estis. Sic vos Scipio Asiaticus et Manilius Volso Asie victores Asiaticis delitiis lectisque purpureis atque aureis vestibus exquisiteque suppellectili, quodque vilissimum, epulis cocisque pessumdedit: sic Pompeius gemmis ac margaritis, sic vos Mummius tabulis pictis atque Corinthiis subiugavit, ut dum de hostibus hostilia triumpharent. Cupide Corinthiis vasis utor. Neque vasa Corinthia neque aurea meliorem cibum faciunt neque Samia peiorem neque omnino de qualitate rerum, sed ex morbo animi hec vestra cupiditas orta est, seu ipsa potius morbus est animi. Cui ut consulens convalescas, pro inutilium tot vasorum curis unam arripe utilem ac salubrem, ut scias ipse tuum vas in sancti
Abbreviated transcription (Latin):
ab illa prisca seueritatem ad bant mol¬
liciem indiuabat que p̾mũ patheras
tiphos q aureos gemmatos discuiu argor¬
teum cornubiatum laucem pampmiatã
papenam hederatam mirari cepit et reli¬
qua que galienus imꝑator claudio mi¬
sit imꝑatoa post faturo deinde alias
et alias furorini spẽs que magnificenͤ
tribuunt᷑ nouissime autemi hris drebris nõ
hederas modo s pampnios non cormibos
s ipãs cum molis suis siluas omne gens
arborũ at feratũ et uolucrũ et hominũ
uultus et quecuuiq nel oculus uidit audiuit¬
q auris nel mens fuixit mauro expressa
nel argento longa iaui ꝯsuetudine non mi¬
datur geniuis inhiaus de quibꝰ paulo ante
tractanimꝰ / quid multa ipm̃ iam uilesat
aurun crescente suꝑbia pridem uero que lau¬
das cormtilia uiluerunt contemytus que de
natura rerun uiliũ extimatione laudabilis
finctus de falsa nobiliũ admira tione damp¬
nabilis factus est G Ego uero coriithia

Expanded text:
ab illa prisca severitate ad hanc molab illa prisca severitate ad hanc mollitiem inclinabat, que primum pateras scyphosque aureos, gemmatos, discum argenteum corymbiatum, lancem pampinatam, patenam hederatam mirari cepit et reliqua que Galienus imperator Claudio misit imperatori post futuro, deinde alias atque alias furorum species, que magnificentie tribuuntur; novissime autem his diebus non hederas modo vel pampinos vel corymbos sed ipsas cum incolis suis silvas, omne genus arborum ac ferarum et volucrum et hominum vultus et quecunque vel oculus vidit audivitque auris vel mens finxit, in auro expressa vel argento longa iam consuetudine non miratur gemmis inhians, de quibus paulo ante tractavimus. Quid multa? Ipsum iam vilescit aurum crescente superbia. Pridem vero que laudas Corinthia viluerunt contemptusque de vera rerum vilium extimatione laudabilis futurus, de falsa nobilium admiratione damnabilis factus est. Ego vero Corinthia
Abbreviated transcription (Latin):
homibris fuisse diuinitateni dum fictili¬
bus coleretur nec michi dubiũ nec seue¬
ce. Quid uero ad humanũ usum fictili a
tiberonis quãno ut ꝓbrum grane apud
pł̃m cecis dño nocuisse suffragiũ certum
sit et preture repulsam peperisse, max¬
Nno q ualerio factum populi populariter
excusante indigna fuisse publico munere
Uideantur ego tñ hoc quocũ cum seneca
sencio apud quem illa multis laudibus
effermit᷑ sunt em̃ parcimonie antique
romanis aptissima moribus quibꝰ et
domesti pr̃ifamilias p̾uata donius bñ
institute urbro honestas publita regi deb
et frenato gressu metam teneat/ enis qui
interus est compositi atq tñsquilli status
Itaq si heluis tubero fictilibus suis añ
tellam ionis expositis quibꝯ ille frugali ͭ ͤ
atq sobrietatem ntq ait seneca panꝑ¬
tatem in capitolio consecrabat ocalos po¬
puli ⁊am lascuuentis offendit non est co
egeegii culpa s temporum nam tũt res

Expanded text:
hominibus fuisse divinitatem, dum fictilihominibus fuisse divinitatem, dum fictilibus coleretur, nec michi dubium nec Senece: quod vero ad humanum usum, fictilia Tuberonis, quamvis ut probrum grave apud populum cecis domino nocuisse suffragiis certum sit et preture repulsam peperisse MaximoqueValerio factum populi populariter excusanti indigna fuisse publico munere videantur, ego tamen hic quoque cum Seneca sentio, apud quem illa multis laudibus efferuntur: sunt enim parsimonie antique et Romanis aptissime moribus, quibus ut modesti patris familias privata domus, sic bene institute urbis honesta respublica regi debet, ut frenato gressu metam teneat eius qui in terris est compositi atque tranquilli status. Itaque si Q. Elius Tubero fictilibus suis ante cellam Iovis expositis, quibus ille frugalitatem atque sobrietatem utque ait Seneca, paupertatem in Capitolio consecrabat, oculos populi iam lascivientis offendit, non est civis egregii culpa sed temporum. Iam tunc res
Abbreviated transcription (Latin):
cuñt ata ieritant Non parcit regum
maculis unlgus loquax et si malam
meruit clam libortate utitur In cauerius
cibulat gent intenebris tubis dubras
uos in mibibus acres uersus ꝯntrius serit
subscribit statius multiloquit᷑ silencio ex¬
clamat miuatur a oculis lingna ferit
sit sepe lenibus ex causis graues contͣhunͣ
in fanue et claris quoq nomĩbus obscura
ignomima idq si p̾ncipum maxno eue¬
Inri potuit quid p̾uati sperent quibus esse
debeas amita mediocratas imuunça luxu¬
ria G Cormthus delectat. Rlt si per¬
tus erroribus oculis q fulgoribꝰ dau¬
derentur liquido apparet quantũ fictilia
p̃ferenda coruithiis quantũ uel pata faciliora
nel io cundiora usu nel securiora seruatu
nel diuiciis diuinis humanis q cultibꝰ
aptiora corte quo ad securitatem actiui
nan hic cesaris liystoria est p̃scripti illi
securis uixissent si cornithis caruissent
atq ad diuinũ cultum tñ ꝓpiciã mag̾

Expanded text:
uunt atque irritant. Non parcit regum uunt atque irritant. Non parcit regum maculis vulgus loquax; etsi palam metuit, clam libertate utitur. In cavernis sibilat, gannit in tenebris, dubias voces in nubibus, acres versus in triviis serit, subscribit statuis, nutu loquitur, silentio exclamat minaturque oculis, lingua ferit. Sic sepe levibus ex causis graves contrahuntur infamie et claris quoque nominibus obscura cognomina idque si principum maximo evenire potuit, quid privati sperent, quibus esse debeat amica mediocritas, inimica luxuria? Corinthiis delector. At si pectus erroribus oculique fulgoribus clauderentur, liquido appareret quantum fictilia preferenda Corinthiis, quantum vel paratu faciliora vel iucundiora usu vel securiora servatu vel divinis humanisque cultibus aptiora. Certe quod ad securitatem attinet, si vera hec Cesaris nota est, proscripti illi securius vixissent si Corinthiis caruissent: at quod ad divinum cultum, tum propitiam magis
Abbreviated transcription (Latin):
que ⁊uebat s uentura furori mateua per¬
abatur ad hunt modum Tunt cornithiis
hiniꝰ fons fuit insame/ nũt damascus ñ
hodie uasa mttunt᷑ ur̃os captura ocalos aĩ¬
mos ip ¶ Uasis corithiis delector R
miraret magis nisi augustũ modestissiniũ
lic atq grauissimũ p̃ñcipem lectũ esset
apud egregios scuptores delect acioue haç
usq adco conuptum p̃cipitem q actũ ut
ꝓscuptione taĩuiurali condempnasse aliꝗs
nullam altam ob cansam nsi huiꝰ modi
uasorum desiderio putareturr utq enis ad
statuam famoso epygrauiate appõĩto ad
eternam laudati ducis infanuam coriithia¬
nus diceretur ꝙ si credimꝰ int̾ hunt opti¬
niũ pessimũq om̃i authonũ hac inꝑte
quid intersit insi ꝙ hunt ad imuriaui cauia
et maior qui pccãt et minor causa pecrã¬
di nec peccantis in aguitudo atq inꝑiui
liugue uel calami uuluus enadunt indi¬
cus q hoñu eximũt᷑ illos magis nise ac¬

Expanded text:
que ruebat; sed venturo furori materia parque ruebat; sed venturo furori materia parabatur. Ad hunc modum tunc Corinthus huius fons fuit insanie, nunc Damascus: inde hodie vasa mittuntur vestros captura oculos animosque. Vasis Corinthiis delector. Mirarer magis, nisi Augustum modestissimum licet atque gravissimum principem lectum esset apud egregios scriptores delectatione hac usque adeo correptum precipitemque actum ut proscriptione triumvirali condemnasse aliquos nullam aliam ob causam nisi huiusmodi vasorum desiderio putaretur utque eius ad statuam famoso epigrammate apposito ad eternam laudati ducis infamiam Corinthiarius diceretur. Quod si credimus, inter hunc optimum pessimumque omnium Antonium hac in parte quid intersit, nisi quod hunc ad iniuriam causa et maior qui peccat et minor causa peccandi: nec peccantis magnitudo atque imperium lingue vel calami vulnus evadunt iudiciisque hominum eximuntur, illos magis in se ac