comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ħ raro. Recognosce singnlos. consid̾a unit̾sos nlłuis iton
nita: spectet in cͣstinuim. Qͥd in hoc sit mali q̃ris infinit᷑
non enĩ uiunt inittrt. s iucturi sunt. Omũa differũt.
Eciam si atenderemꝰ: tñ nos uita p̃ curreret. Nunc ñõ cunc¬
tantes: qͣ aliena tͣnscurrit. ⁊ ultinio diefinit᷑. onũ: perit.
S ne epłe mod̾ excedam q̃ nõ debet sinstrͣt manum legãtis
inpłe: in alium dier hauc litem cum dialeticis differam:
minium subtilibꝰ.⁊ hoc solum curantib hoc ⁊ nõ
ex cõmodo ad aꝑni. ac t̾m̃ degustare nolui. Demdeblin.¬
ditꝰ est ip̃e ut ꝓced̾em longiꝰ. Qͥ ꝙͣ desertas fm̃t ex hoc
in telligas licet᷑. lenis mͥ insus ẽ cum eẽt nͨ mei nͨ tui
corꝑis. s quipͥmo aspectu: Ant uti luni. aut epicuri lau¬
dari p̾set. Tanta etũ dulcedine metenint. ⁊ tq̃rit: ut
illumi sũ ulla dilatione ꝑlegerim. sol me inuittibat
fames amitionebat. nubes mitabant᷑ tñ ghausi dotũ.

Expanded text:
 ? Recognosce singulos, considera universos; nullius non vita spectat in crastinum. Quid in hoc sit mali, quaeris? Infinitum. Non enim vivunt, sed victuri sunt. Omnia differunt. Etiamsi adtenderemus, tamen nos vita praecurreret; nunc vero cunctantes quasi aliena transcurrit et ultimo die finitur, omni perit. Sed ne epistulae modum excedam, quae non debet sinistram manum legentis inplere, in alium diem hanc litem cum dialecticis differam nimium subtilibus et hoc solum curantibus, non et hex commodo adaperui ac tantum degustare volui. Deinde blanditus est ipse, ut procederem longius. Qui quam disertus fuerit, ex hoc intellegas licet; levis mihi visus est, cum esset nec mei nec tui corporis, sed qui primo aspectu aut Titi Livii aut Epicuri posset videri. Tanta autem dulcedine me tenuit et traxit, ut illum sine ulla dilatione perlegerim. Sol me invitabat, fames admonebat, nubes minabantur; tamen exhausi totum.
Abbreviated transcription (Latin):
timam ⁊ tͥ salurareni: sint scͥbis ꝑseneras ire ad bonã
mentem. et qmͣ stultum est optae: cum pꝰsis a te un¬
petͣre: Nõ sunt ad celum eleuande matꝰ. nͭ exorandꝰ
edit᷑. nt nos ad aurem simulatͥ: qiͣ magis exanditi pꝰsun:
ad mitut. Ppe ẽ a te deus. tecum ẽ. inte 4̃. Ita dicolũ¬
tẽpestatibꝰ placid̾. exsuꝑiore loco: hoĩes uidentẽ ex
equo: d̾os. nõ subibit te ner̃atõ eiꝰ Nõ ne dices ᷑ ma¬

Expanded text:
timam et tibi salutarem, si, ut scribis, perseveras ire ad bonam mentem, quam stultum est optare, cum possis a te impetrare. Non sunt ad caelum elevandae manus nec exorandus aedituus, ut nos ad aurem simulacri, quasi magis exaudiri possimus, admittat; prope est a te deus, tecum est, intus est. ' Ita dico, Lutempestatibus placidum, ex superiore loco homines videntem, ex aequo deos, non subibit te veneratio eius ? Non dices
Abbreviated transcription (Latin):
Patͥcius socͣtes nõ fuit. Cleantes aqmͣ tarit ⁊ ngando
urto: locauit manꝰ. Platonen nõ accepit pħia. s fecit.¬
Qͥd ẽ qrͣ desꝑes. His tepꝰse fien patem. Om̃es his maioreᷤᷤ
gem ex s̃iuis ee oriudũ. omem̃ serunm exregib. Omira
ista longa uarietas miscuit̃. ⁊ sursum deorsum ꝙ fortuna
u̾sanit. Quis est gñosus: An ad uͥtutem bene. ł anatã ꝯpo¬
sitas. Hoc unũ intuendim est apͥmo mãdi ortu. nłq¬

Expanded text:
Patricius Socrates non fuit. Cleantes aquam traxit et rigando horto locauit manus. Platonem non accepit nobilem phiQuid est quare desperes his te posse fieri parem ? Omnes hi maiores gem non ex servis esse oriundum,neminem servum non ex regibus. Omnia ista longa varietas miscuit et sursum deorsum fortuna versavit. Quis est generosus ? Ad virtutem bene a natura conpositus. Hoc unum intuendum est; alioquin
Abbreviated transcription (Latin):
pult᷑ res sit ꝯsumnare uitaꝵ añ moitẽ. deinde expectaeꝰ e
bis tempꝰ: quo scies ad de non ꝑtiñe. quo tñquillus plaçidus¬
scire quid sit. quid faciat hoĩes aiidos futt᷑. Nemo sibi con
tos conꝑilant. ut locuplerent. Quicquid ad de tnͣferunt ali¬
cra dethñd̾ est. Opto tibi tui facultadem. ut uagis cogitrtõ¬
nibi. agitatu mens.tindem resistat. ⁊ c̾ta sit: nt placeat
sibi. ⁊ intellectis uctu bonis: que simil intellecta sunt pꝰsi

Expanded text:
pulchra res sit consummare vitam ante mortem, deinde expectare sepulchra res sit consummare vitam ante mortem, deinde expectare sebis tempus, quo scies tempus ad te non pertinere, quo tranquillus placidusscire, quid sit, quod faciat homines avidos futuri ? Nemo sibi conttos conpilant, ut te locupletent. Quicquid ad te transferunt, alicui detrahendum est. Opto tibi tui facultatem, ut vagis cogitationibus agitata mens tandem resistat et certa sit, ut placeat sibi et intell
Abbreviated transcription (Latin):
animꝰ: s si ħ iectꝰ donꝰ. magnꝰ Quid aliud uoces hc̃ ꝙͣ dm̃ in
corꝑe hũnano hospitantẽ: Hic aniꝰ tam in equitater
romanũ qmͣ in libͥtinũ. ꝙͣ inseruũ pͣ cadere. Quii est eques
rontanꝰ. ant lib̾cinꝰ. aut seruus: Nor̃a ex ambiciorie. aut in
ista regione uenunit quid agas .ibi. ⁊ cum quo moreris. Uer¬
badaie nõ potes. Tecum sum. Sic uine tamqmͣ quid facias : an¬
diturus sim immo tamqun᷑ uisurus. Qris quid me maxime
ex his q̃ de te andio delectat. quod nicħ audio. Ꝙ płic ex his
qne int̾rego: nescinnt quid agas. Hoc est salutaie: nõ ꝯũ¬
sari cinti dissimilib. ⁊ dĩsa cupientibi. Habeo quid̾ fiduciam te
nõ pꝰse torq̃ri. mansurum ꝙ inpposito ⁊ si sollicitatcium pe¬
ruerba cͥcueant. Qod gͦ est: Nontimeo ne in mutent me
timco ne ĩ pediant. Multũ aut̃ nocet qui morat᷑. Pꝑagͦ
acceła ⁊ uade. Perduc te intutum. ⁊ sub inde consid̾a: ꝙͣ

Expanded text:
Animus, sed hic rectus, bonus, magnus. Quid aliud voces hunc quam deum in corpore humano hospitantem ? Hic animus tam in equitem Romanum quam in libertinum, quam in servum potest cadere. Quid est enim eques Romanus aut libertinus aut seista regione veniunt, quid agas, ubi et cum quibus moreris. Verba dare non potes; tecum sum. Sic vive, tamquam quid facias auditurus sim, immo tamquam visurus. Quaeris quid me maxime ex iis, quae de te audio, delectet ? Quod nihil audio, quod plerique ex his, quos interrogo, nesciunt quid agas. Hoc est salutare, non conversari dissimilibus et diversa cupientibus. Habeo quidem fiduciam non posse te detorqueri mansurumque in proposito, etiam si sollicitantium turba circumeat. Quid ergo est ? Non timeo, ne mutent te, timeo, ne inpediant. Multum autem nocet etiam qui moratur, accelera et evade, perduc te in tutum et subinde considera, quam
Abbreviated transcription (Latin):
uidiam. Cucumspice ista: q̃ nos agunt in in saram. que cum
I te : magnꝰ es qrid agas: Quemadmodium cenes Q nem¬
ad mod̾ dormias q̃nt  scitui. Eo tibi die diligñcinꝰ uiueti¬
d̾ est. ẽ unc felicem eẽ te iudica: cumpot̾is inpublieo uiũe:
cum te parietes tui tegñt: non abscondent. Quos plerum¬
q circiundatos nob̾ iudicamꝰ. non ut tuciꝰ uniamꝰ. s ut
peccenns occulcius. Lemdicam ex qͣ mores existimes nrõs
uix qmiꝙͣ in uenies qͥ pꝰsit aꝑto hostio im̃e. Ianitores cõ¬
sciencia nr̃a. nõ suꝑbia posuit. Sic ninamus ut dephũ¬
di.sit subito aspici. Quid aut̃ ꝓdest recõdere se. ⁊ occłos
hoĩnũ anresq uitare. bona conscientia tꝰbam ad uocat
mala : etiam in sollicitudiẽ auxia atq sollicita e si honeᷤᷤ¬
ta sunt que facis: omnes sciant: Si tͦpia quid refeit
neminem sare cum tuscias: O te miserum si ꝯtempnis

Expanded text:
ilium Circumspice ista que nos angunt agunt in insaniam et que cum es, quemadmodum dormias, quaeritur, scitur; eo tibi diligentius vivendum est. Tunc autem felicem esse te iudica, cum poteris in publico vivere, cum te parietes tui tegent, non abscondent, quos plerumque circumdatos nobis iudicamus non ut tutius vivamus, sed ut peccemus occultius. Rem dicam, ex qua mores aestimes nostros: vix quemquam invenies, qui possit aperto ostio vivere. Ianitores conscientia nostra, non superbia opposuit; sic vivimus, ut deprendi sit subito adspici. Quid autem prodest recondere se et oculos hominum auresque vitare ? Bona conscientia turbam advocat, mala etiam in solitudine anxia atque sollicita est. Si honesta sunt quae facis, omnes sciant, si turpia, quid refert neminem scire, cum tu scias ? O te miserum, si contemnis
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ mors ꝙͣ fimescimꝰ acrecusamꝰ. int̾nutat ui̾tam niõ
eripit. ueniat itm̃ qui nos in sucem reponat dies ꝓͣ
miꝰs recusarent. nͥ oblitos reducet. S p̾tea diligñtib
docebo om̃ia q̃ iidñt᷑ ꝑire mutati. Equo amino debet
rediturꝰ exire. Obseria oibem retum in se remeancium. uide¬
bis nicħ inħ mundo gitingui: s uicib descãdere acsing̃e
Estas abit. s alt̃ amnꝰ illam ad dicit. Hymenis. cecidit.
referent illam sui mensos. Solem nex obiuit. s ipam̃ sta
tim abiget. stellar̃ iste decursus quicquid pt̃erat rpetit
Pars celi leuat᷑ assidue ꝑs tãgit ͦ. Deniq finem faciatm
Si ħ unũ adiecero nͨ infantes. ns̃ pueros. nͨ mente lap

Expanded text:
 pertimescimus ac recusamus, intermittit vitam, non eripit; veniet iterum, qui nos in lucem reponat dies, quem multi recusarent, nisi oblitos reduceret. Sed postea diligentius docebo omnia, quae videntur perire, mutari. Aequo animo debet rediturus exire. Observa orbem rerum in se remeantium; videbis nihil in hoc mundo extingui, sed vicibus descendere ac surgere. Aestas abît, sed alter illam annus adducet; hiemps cecidit, referent illam sui menses; solem nox obruit, sed ipsam statim dies abiget. Stellarum iste discursus quicquid praeterit repetit; pars caeli levatur assidue, pars mergitur. Denique finem faciam, si hoc unum adiecero, nec infantes nec pueros n
Abbreviated transcription (Latin):
ne quid tͥ ex his q̃ optant᷑ euenant. Non sunt ista
boua q̃ isti iite uolunt congeri. Unũ bonũ ẽ. ꝙ
b̾ate iite cã ⁊ firmam̃tũ t̃. sibi fidere. Hoc autẽ
res mͦ mala sit. mͦ bona. modo leuis ⁊ ꝑferenda. mͦ
sus ad honosta ritentes: quanto magis incubuerũt
ninꝰ q sibi uinci ac stringere ꝑmiseriito. Admira¬
bor ⁊ clamabo. Canto melior surge. inspira. ⁊
cliuũ istum imo si potes sp̃u. exsuꝑa. Señosos
⁊ nc̃ dm̃ fatigare. Od uotis opus ẽ: fac te ip̃e
felicem. facies aut̃. si intellexeris bona et̃. quibꝰ
ad mixta uͥtis ẽ. turpia: quibꝰ malicia conunc¬
ta est. Quẽadmod scł mixta lucis. ncħ splendd̾.
est nicħ atrum nͥ qd̾ tenebias ht̃. aut aliquid̾ in se tͣrit

Expanded text:
ne quid tibi ex his, quae optantur, eveniat. Non sunt ista ne quid tibi ex his, quae optantur, eveniat. Non sunt ista bona, quae in te isti volunt congeri; unum bonum est, quod beatae vitae causa et firmamentum est, sibi fidere. Hoc autem res modo mala sit, modo bona, modo levis et perferenda, modo sus ad honesta nitentes, quanto magis incubuerint minusque sibi vinci ac strigare permiserint, adprobabo et clamabo: " Tanto melior, surge et inspira et clivum istum uno, si potes, spiritu exsupera." Generosos etiamnunc deos fatigare. Quid votis opus est ? Fac te ipse felicem. Facies autem, si intellexeris bona esse, quibus admixta virtus est, turpia, quibus malitia coniuncta est. Quemadmodum sine mixtura lucis nihil splendidum est, nihil atrum, nisi quod tenebras h
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ ꝓpe nõ eꝰ parata om̃ib locis om̃ib q monĩ¬
enĩ morti tempꝰ exemptum ẽ: S uereri debos
ne tam longas epłas peiꝰ ꝙͣ mortem oderis. Idaq fi¬
nem faciãm. Tũtñ mortem ut nũqmͣ timdas: sẽꝑ
nuserat exibere. Sequere illum inpet ñ at̃: quo
ad optima q̃: calcatis popularib bonis: ibas. Nõ
desid̾o taiorem melioremq te fieri: qmͣ mollieba¬
ris. Fundamenta tua multum loci ocuparunt. tã¬
tum effice: qͣnt conat᷑ es. ⁊ illa q̃ decam ĩ aĩo tulisci
tͣcta. ad sũmam: sapiens eris. Sic luseris auies: qͥb
illa uox erat blanda nõ tñ publica. Ad ħ que tim̃da
ẽ non ex umo scopulo s ex om̃ĩ t̃tarũ ꝑde circunisonat.
Prẽt uehere itaq nõ unũ locam insidiosa uolaptate
suspectũ: s om̃es ubes. Suidum te amantissimis
p̃sta: bono aĩo male p̃cant ᷑. ⁊ si eẽ iuis felix: dñi ora

Expanded text:
enim non prope est, parata omnibus locis omnibusque momenenim non prope est, parata omnibus locis omnibusque momenenim morti tempus exemptum est ? Sed vereri debeo, ne tam longas epistulas peius quam mortem oderis. Itaque finem faciam. Tu tamen mortem ut numquam timeas, semper romiserat, exhibere. Sequere illum impetum animi, quo ad optima quaeque calcatis popularibus bonis ibas. Non desidero maiorem melioremque te fieri quam moliebaris. Fundamenta tua multum loci occupaverunt; tantum effice, quantum conatus es, et illa quae tecum in animo tulisti, tracta. Ad summam sapiens eris, si cluseris aures, quibus batur, erat blanda, non tamen publica, at haec, quae timenda est, non ex uno scopulo, sed ex omni terrarum parte circumsonat. Praetervehere itaque non unum locum insidiosa voluptate suspectum, sed omnes urbes. Surdum te amantissimis tuis praesta; bono animo mala precantur. Et si esse vis felix, deos ora,
Abbreviated transcription (Latin):
ẽẽ.in illo extͤmo anhelitu. sitã eẽt: hab̾et Aliqnͣt᷑ in
ip̃a brenitate solacir᷑ nłłm enĩ dolorem longũ eẽ. cͤdo si
magnꝰ ẽ. cetm̃ succarsurum sibi. ⁊̃ in ip̃a distctione
aĩe corporisq sic ũcrnciati id fieret. Post illũ dolorẽ
se dolete nõ posse. ñ dubitare aut̃ se: quin semlis.
aĩa inpͥmis sabis eẽt. nͨ magna ui distͣt᷑ a corpore
Ignis qui ualentem mat̾iam occupauit: aqͣ.⁊ m
t̃dum uinextinguendus ẽ. Illeqͥ alimentis de¬
fecit sua sponte subsidit. libent̃ hoc mi lucili
audio. non tamqmͣ noua: s damqmͣ inrem p̃¬
sentem ꝑductꝰ. Did gͦ : Nonmłtos spͨtami ab¬
rumpentes uitam: Ego nidi. s plus mom̃ti
ap̃ me habũt qui ad mortem uenerunt sñ odio
nite. ⁊ admittunt illam nonatt᷑hunt. Illud qͥd̾
alebat tormentu. nr̃a nos sentue oꝑa. qͥ tunc
tͤpidamꝰ cum ꝓpe a nob̾ ẽẽ cdimꝰ mortem. Aquo

Expanded text:
esse in illo extremo anhelitu; si tamen esset, habere aliquantum in esse in illo extremo anhelitu; si tamen esset, habere aliquantum in ipsa brevitate solacii. Nullum enim dolorem longum esse, qui magnus est. Ceterum succursurum sibi etiam in ipsa distractione animi corporisque, si cum cruciatu id fieret, post illum dolorem se dolere non posse. Non dubitare autem se, quin senilis nima in primis labris esset nec magna vi distraheretur a corpore. " Ignis, qui alentem materiam occupavit, aqua et interdum ruina extinguendus est; ille, qui alimentis deficitur, sua sponte subsidit." Libenter haec, mi Lucili, audio non tamquam nova, sed tamquam in rem praesentem perductus. Quid ergo ? Non multos spectavi abrumpentes vitam ? Ergo vero vidi, sed plus momenti apud me habent, qui ad mortem veniunt sine odio vitae et admittunt illam, non adtrahunt. Illud quidem aiebat tormentum nostra nos sentire opera, quod tunc trepidamus, cum prope a nobis esse credimus mortem. A quo
Abbreviated transcription (Latin):
pe dicta. ⁊ sepe dicñda. Plus ut puto fidei hab̾et ap̃te:
plus pond̾is: si quis reuirisset. ⁊ in morte nicħ mali et̃ rar¬
raret exꝑtꝰ. Accessus mortis. ꝙͣ ꝑtbatioẽi afferat optime¬
dicẽt tibi: hii q̃ scdnĩ illam steterunt. qui ue¬
num̃es qu nos decipi noluit. Is ait tam stultumeẽ qui mor¬
tem timeat qͣ qui sentutẽ. Nam qͦmadmodum señtus
adolo cñciam seqͥtur: ira mos senͤtutẽ. Uiñe noluit: qui
mori nõ ułt. Uita eñĩ cum exceptione mortis data est.
uictam. Qͥs queri potest iuea condicione se
eẽ inqͣ nemo nõ est. Prima aut̃ ꝑs equitatis : eqͣlitas
s nc̃ suꝑnaçaũ ẽ nate cam̃ ag̃e. que nõ lliam uoluit
legem nram ẽẽ: qmͣ suam. Qnicquid ꝯposint: resol¬
uit. ⁊ quicquid resoluit: ꝯposuit Itm̃. Iam uͦ sicuĩ
ꝯtigit ut illum senͦdas leuit̃ emuitc̃et. nõ repente ail¬
sum nite. s minutatĩ subduatũ. One ille gr̃as
dem eꝑicuri p̃ceptis obsequ̾s pͥmũ sꝑare se młłm dolorẽ

Expanded text:
inspectae indicantem. Plus, ut puto, fidei haberet apud te, plus ponderis, si quis revixisset et in morte nihil mali esse narraret expertus; accessus mortis quam perturbationem adferat, optimedicent, qui secundum illam steterunt, qui venumeres, qui nos decipi noluit. Is ait tam stultum esse, qui mortem timeat, quam qui senectutem. Nam quemadmodum senectus adulescentiam sequitur, ita mors senectutem. Vivere noluit, qui mori non vult. Vita enim cum exceptione mortis data est; nvictam. Quis queri potest in ea condicione se esse, in qua nemo non est ? Prima autem pars est aequitatis aequalitas. Sed nunc supervacuum est naturae causam agere, quae non aliam voluit legem nostram esse quam suam; quicquid conposuit, resolvit, et quicquid resolvit, conponit iterum. Iam vero si cui contigit, ut illum senectus leniter emitteret non repente avolsum vitae, sed minutatim subductum; o ne illum eptis obsequens, primum sperare se nullum dolorem
Abbreviated transcription (Latin):
ior. ꝑueniãt ⁊ Anberat lib̾tatem recedendi. sd̾ tñ subiẽ
nicħ ẽẽ tẽptandum. nͥ cum apte potuerit: tempestine¬
q tẽptar. S cumꝰ tempꝰ captatum din neñit : gxiliẽ d̾
Ait. Dormitate de fuga cogitantem uetat ⁊ sperat.
Palutarem ⁊ ex disficillimis exitũ. si nͨ ꝓperem᷑ añ tem¬
it oneri. lucdare cum officio ꝙ semel iecepisti. Non
.Euir fortis ac stcennus qͥ laborem fugit nͥ cͤsest illi
aniꝰ. ip̃a rr̃ difficultate. Dicãt᷑ tͥ ista: si oꝑepcium
habebit ꝑseuetancia. si nicħ indignũ bonio uiro faciendũ

Expanded text:
ior interveniat et auferat libertatem recedendi. Idem tamen subicit nihil esse temptandum, nisi cum apte poterit tempestiveque temptari. Sed cum illud tempus captatum diu venerit, exiliendum ait. Dormitare de fuga cogitantem vetat et sperat salutarem etiam ex difficillimis exitum, si nec properemus ante temre oneri. Luctare cum officio, quod semel recepisti. Non est vir fortis ac strenuus qui laborem fugit, nisi crescit illi animus ipsa rerum difficultate." Dicentur tibi ista, si operae pretium habebit perseverantia, si ni
Abbreviated transcription (Latin):
colam aibor ad fructam ꝑducta delectat si pastor exfetu gre¬
gis sui cap̃ uoluptatẽ. si alũpnũ suum nemo alit̃ ũituet ᷑ ꝙͣ
ut adolocãctiam illiꝰ suam uidicet. Quid euenite credis. hisqͥ
ingnia magna edutauetunt. ⁊ que t̾ eĩta formanerũt. ad¬
ulta subito uident᷑ Assero temͥ. meur opꝰ es. Ego cumi ui¬
di indelem tuati inieq manũ exhortatꝰ sum addidi stniloᷤᷤ
nͨ lente ire passas sum s sub inde mcitaus. ⁊ nc̃ ddem sai¬
cio. s iam currentem hortor ⁊ i uicem hortautẽ. Scis qui
bonũ dicam : ꝑfectur absolutum. quẽ iualũ facẽ ulła iiis.
filła necessitas pꝰsit . Hunc utte ꝓspicio si ꝑseuerauũs. ⁊ intu¬
bueri. ⁊ id egeris ut oĩa facta dictaq t̾tia int̾ se ꝯgiuat
at iespondeant sibi ⁊ utia fornta ꝑcͦsa sint. Nonẽ hus
aniiꝰi intecto. cuiꝰ acta discordant. ¶ uelut ad nos:

Expanded text:
colam arbor ad fructum perducta delectat, si pastor ex fetu gregis sui capit voluptatem, si alumnum suum nemo aliter intuetur quam ut adulescentiam illius suam iudicet; quid evenire credis iis, qui ingenia educaverunt et quae tenera formaverunt adulta subito vident ? Adsero te mihi; meum opus es. Ego quom vidissem indolem tuam, inieci manum, exhortatus sum, addidi stimulos nec lente ire passus sum, sed subinde incitavi; et nunc idem facio, sed iam currentem hortor et invicem hortantem. "Quid malum facere nulla vis, nulla necessitas possit. Hunc te prospicio, si perseveraveris et incubueris et id egeris, ut omnia facta dictaque tua inter se congruant ac respondeant sibi et una forma percussa sint. Non est huius animus in recto, cuius acta discordant. VALE. Seneca
Abbreviated transcription (Latin):
uas regłam̃ p̃nde. ⁊ ad hãc onẽm uitam tuam erequa.
Qdam se domi ꝯtͣhunt. dilatant foris. ⁊ ertendunt.
uicisĩ ẽ hec diu̾sitas: ⁊ signũ uacillantis aĩ. ac sĩ dum ha¬
bentis denoiem suum : s iam nc̃ dicam unde sit in ꝯstã¬
tia ⁊ dissimilitado rer̃ consilioꝵ ꝙ. Nemo ꝓponit sibi
quid uelit. nͨ siposuit: ꝑsenerat in co: s tnssilit: ns tem̃
mutatꝰ s reditꝰ. ⁊ in ea q̃ desernit: ac dampnauit. resolis¬

Expanded text:
vas regulam prende et ad hanc omnem vitam tuam exaequa. Quidam se domi contrahunt, dilatant foris et extendunt; vitium est haec diversitas et signum vacillantis animi ac nondum habentis tenorem suum. Etiamnunc dicam, unde sit ista inconstantia et dissimilitudo rerum consiliorumque: nemo proponit sibi, quid velit, nec si proposuit, perseverat in eo, sed transilit; nec tantum mutat, sed redit et in ea, quae deseruit
Abbreviated transcription (Latin):
eliget. si q̃ nꝙ repellit. tiet. nͨ nuat᷑ q̃ elegit. Sii
magaꝰ ille ⁊ in uictꝰ animꝰ ẽ. sumitt te ac depͥnii uedo.
laborem si nd̃ recuses: parñ ẽ posce. Quis gͦ in quis labor
friuolus ⁊ suꝑnacutis ẽ. qmͣ humiles cãe nocauerunt.
Non est malus: nõ magis qmͣ ille: qui pulcas reb impe
⁊ illuc accedat. ut ꝑfc̃a mitus sit. eqͣlitas ac tenor uite
ꝑ omĩa ꝯsonans sibi. quod non pͭ eẽ nisi terma scc̃a. Co¬
tingat ⁊ ars: ꝑ qmͣ hũta ac dinina noscant᷑. ħ est sum¬

Expanded text:
repellit timet, nec miratur quae elegit, si modo magnus illi et invictus animus est. Summitti te ac deprimi veto. Laborem si non recuses, parum est; posce. " Quid ergo?" inquis, "labor frivolus et supervacuus et quem humiles causae evocaverunt, non est malus ? " Non magis quam ille, qui pulchris rebus inet illud accedat, ut perfecta virtus sit, aequalitas ac tenor vitae per omnia consonans sibi, quod non potest esse, nisi rerum scientia contingit et ars, per quam humana ac divina noscantur. Hoc est sum
Abbreviated transcription (Latin):
big uerendũ ẽ ne qnͣdo in muscipła sillabas capiam. antne
qndo si negłigñcior fuero: caseum lib̾ comedat. nͥ forte
illa acutior sit collectis. Qus silła est. silła aut̃ casenta nd
rodit. Mns gͦ cassera nõ rodit. Opueriles itieptias. In hoc
snꝑcilia subduximꝰ. In ħ barbam dimisimus. Iꝑta decñt¬

Expanded text:
bio verendum est, ne quando in muscipulo syllabas capiam aut ne quando, si neglegentior fuero, caseum liber comedat. Nisi forte illa acutior est collectio: " Mus syllaba est. Syllaba autem caseum non rodit; mus ergo caseum non rodit." O pueriles ineptias! In hoc supercilia subduximus ? In hoc barbam demisimus ? Hoc
Abbreviated transcription (Latin):
diend̾. qm̃ ldem gͣuit̾ affectis: sauitatis loco ẽ bona re¬
missio. Dum nie illi paro. tu int̾im qui potes. qui in¬
telligis. unde. quo. euaseris. ⁊ ex eo suspicaris. quo nsq
sis euasurꝰ. Conpone mores tuos attolle aĩm̃. Aduersus
formidata consiste: Num̃ate eos noli: qui tͥ metum fa¬
ciunt. Nonne uidebiturꝰ stultus siquis mułtitudinẽ
eo loco timeat. ꝑ qmͤ tnͣsitus singłis est. Eque ad mor¬
tem. multis aditus nõ est licet illam multi miñ ẽ¬
turꝰ. Sic istud a disposuit. Spm̃ tͥ tam mmꝰ eripiet  ꝙͣ

Expanded text:
iam quidem graviter adfectis sanitatis loco est bona remissio. Dum me illi paro, tu interim, qui potes, qui intellegis, unde quo evaseris, et ex eo suspicans, quousque sis evasurus, compone mores tuos, attolle animum, adversus formidata consiste. Numerare eos noli, qui tibi metum faciunt. Nonne videatur stultus, si quis multitudinem eo loco timeat, per quem transitus singulis est ? Aeque ad tuam mortem multis aditus non est, licet illam multi minentur. Sic istuc natura disposuit: spiritum tibi tam
Abbreviated transcription (Latin):
tͥ eẽ me in ꝯspectu senͤtutis iam uereor. ne sentutẽ pꝰ mere¬
liquerim. iam his antis: certe huic corpori aliud
uocabulũ conuenit. Qtã qͥdem senftus łasse etatis: nõ fracte
nomen ẽ. int̾ dec̾pitos me numĩa. ⁊ extͤna tangñtes. Gracias
tñ mͥ apud te ago. non sencio in aĩo etatis in iuriam: cum
sentiam incorpore. Tantini uicia. ⁊ uicioꝵ must̾ia: senu¬
erunt. Uiget ammꝰ. ⁊ gandet non multum sibi eẽ cum cor¬
ꝯͣuersiam. de seftute. Hunc ait eẽ florem suum. C̾redamꝰ ili
bono sno utat᷑. Ire in ꝯ̾nitõnem iuuat. ⁊ despicete quid ex hͨ
tnͣ quilltate ac modestia moꝵ. sapienciedebeam quid etati. ⁊ di¬
ligñt᷑ excutere q̃ non pꝰssum face. q̃ nolim ꝓdesse habiturꝰ eq̃

Expanded text:
tu esse me senectutis; iam vereor, ne senectutem post me reliquerim. Aliud iam his annis, certe huic corpori, vocabulum convenit, quoniam quidem senectus lassae aetatis, non fractae, nomen est; inter decrepitos me numera et extrema tangentis. Gratias tamen mihi apud te ago; non sentio in animo aetatis iniuriam, cum sentiam in corpore. Tantum vitia et vitiorum ministeria senuerunt; viget animus et gaudet non multum sibi esse cum corcontroversiam de senectute. Hunc ait esse florem suum. Credamus illi; bono suo utatur. Ire in cogitationem iubet et dispicere, quid ex hac tranquillitate ac modestia morum sapientiae debeam, quid aetati, et diligenter excutere, quae non possim facere, quae nolim †prodesse habi
Abbreviated transcription (Latin):
cũ tͦ se cõmutatum uelit. qui homitiem ea sola ꝑte esti¬
mat qͣ honio est. qui n᷑ magist᷑ utitͤ. ad illiꝰ leges conpotut᷑.
Sic uiuit qͣitiꝰ illa p̃scͥpsit. tui bona sua nlła uis excutit.¬

Expanded text:
cum quo se conmutatum velit, qui hominem ea sola parte aesticum quo se conmutatum velit, qui hominem ea sola parte aestimat, qua homo est, qui natura magistra utitur, ad illius leges conponitur, sic vivit, quomodo illa praescripsit, cui bona sua nulla vis excutit
Abbreviated transcription (Latin):
tefent qmͣ multos s qmͣ honos habeas. lectõ ẽta ꝓ dest ua¬
tradelectat. qui quo destutanit ꝑuenire iilt Unai
Na illi ꝙꝰ nõ inuenta s q̃renda nobis relq̃tund.⁊ nece¬
nissent forsitan nesessaria: nͥ ⁊ suꝑuacna q̃ sissenttr
Oenbaum illis temꝑistũboꝵ canlłacio eripuit. Cãpti¬
⁊ sinibiquam significatõmi ũbis illigatr̃. ac de indeos¬
lũs adulatio qui similis ẽ aimatie. Non uitat ut
illam: s nncit. ei p̃t̃it. aꝑtis acꝓpicũs anrib recipit ᷑
⁊ inp̃cordia uma descũdit. eo ip̃o gt̃osa: quo ledit. Doce
qniadmod̾ hant similitudinẽ possis dinoscere uenitad
me ꝓ amico blandꝰ iniuicͦ. uicia nobis sub iurtutum tio¬
mine obrepunt. Tem̃itas sub titulo fortitudinis ladet. mo¬
datõ uocat ᷑ ignauia ꝓ cautt timidus accipitͦ In his magno
confluxit. S illum cui bonũ om̃e in animo est erectum.
⁊ extissum. ⁊ mirabilia calcantem. qui nemi ner uidet.

Expanded text:
refert, quam multos, sed quam bonos habeas; lectio certa prodest, varia delectat. Qui, quo destinavit, pervenire vult, unam Nam illi quoque non inventa, sed quaerenda nobis reliquerunt, et invenissent forsitan necessaria, nisi et supervacua quaesissent. Multum illis temporis verborum cavillatio eripuit, captis et ambiguam significationem verbis iliis. Adulatio quam similis est amicitiae ! Non imitatur tantum illam, sed vincit et praeterit; apertis scendit, eo ipso gratiosa, quo laedit. Doce quemadmodum hanc similitudinem possim dinoscere. Venit ad me pro amico blandus inimicus. Vitia nobis sub virtutum nomine obrepunt, temeritas sub titulo fortitudinis latet, moderatio vocatur ignavia, pro cauto timidus accipitur; in his magno confluxit, sed illum, cui bonum omne in animo est, erectum et excelsum et mutabilia calcantem, qui neminem videt,
Abbreviated transcription (Latin):
cit. Nutͥendus ẽ hic pudoi qͥ qmͣ diu in aĩo eius durau̾it: ali¬
quis erit bone spei locus. Cuiti ħ uet̾ano parciꝰ agndũ puto. ne
indesꝑationẽ sui ueniat. Nec ullum tempꝰ agͤdiendi fuit me¬
lius: qmͣ hoc. dum int̾ quiescit. duni emendato similis est. hec
rat̾missio eins inposuit mͥ u̾ba: nõ dat. Expecto cum magno
f̾nore uicia reditia: que nc̃ scio ceslare : nõ de cẽ. Inpendam huic
rei dies. ⁊ utrũ pꝰsit aliquid agi. an nõ pꝰsit exꝑiar. Tu nobis te

Expanded text:
cit. Nutriendus est hic pudor, qui quamdiu in animo eius duraverit, alicit. Nutriendus est hic pudor, qui quamdiu in animo eius duraverit, aliquis erit bonae spei locus. Cum hoc veterano parcius agendum puto, ne in desperationem sui veniat. Nec ullum tempus adgrediendi fuit melius quam hoc, dum interquiescit, dum emendato similis est. Aliis haec intermissio eius inposuit; mihi verba non dat. Exspecto cum magno faenore vitia reditura, quae nunc scio cessare, non deesse. Inpendam huic rei dies et utrum possit aliquid agi an non possit, experiar. Tu nobis te,
Abbreviated transcription (Latin):
uant᷑. Quosdã subit ead̾ faciendi nincadi ꝙ sacietas :
nite nõ odium: s fastidinm. Inqd̾ ꝓlabimn᷑ ip̃a impellen¬
nexa sunt oĩa: fugiunt. ac seqũt᷑. diem nox p̃mit. dies
noctem estas mantũpail desinit. autũpno hineps instat
q̃ uere ꝯpescit᷑ Omĩa sic tnͣsennt ut reu̾tant᷑. Nich̾ no¬
uicia emende̾tida. altͦua frangenda sunt. Uitir hb̾tate tota
nõ amo illũ.: nͥ offendo. Quid gᷤ in qͥs qͣdragenariũ pnpillũ
cogitas. sab tutela tua contin̾e: Respice etatẽ eiuis iam du¬
ram ⁊ in tͣctabilem. n õ p̃ formati Cen̾a fingunt᷑. ampfet¬
turꝰ sim nestio. Malo successũ mͥ: qmͣ fidem deeẽ. Nec des¬
ꝑaius eciam dĩutiros egros pose sanari. Si cont᷑ͣ in temꝑantã
stẽcis. fi mita musta inuitos ⁊ fac̾e coegeris. ⁊ pati: ã dealt̃o
quidem satis fiduae habeo. Eãrepto qsd ad huc pͨcate erubos¬

Expanded text:
eadem faciendi videndique satietas et eadem faciendi videndique satietas et vitae non odium sed fastidium, in quod prolabimur ipsa inpellennexa sunt omnia, fugiunt ac secuntur. Diem nox premit, dies noctem, aestas in autumnum desinit, autumno hiemps instat, quae vere conpescitur; omnia sic transeunt ut revertantur. Nihil novitia emendanda, alterius frangenda sunt. Utar libertate tota. Non amo illum, nisi offendo. "Quid ergo?" inquis, "quadragenarium pupillum cogitas sub tutela tua continere ? Respice aetatem eius iam duram et intractabilem. Non potest reformari; tenera finguntur." An profecturus sim nescio. Malo successum mihi quam fidem deesse. Nec desperaveris etiam diutinos aegros posse sanari, si contra intemperantiam steteris, si multa invitos et facere coegeris et pati. Ne de altero quidem satis fiduciae habeo, excepto eo, quod adhuc peccare erubes
Abbreviated transcription (Latin):
Obinrgat epicurus. nõ munꝰ eos. qui mortem ꝯcupiscũt
ꝙͣ eos qni tuent. ⁊ ait. Ridiculosum ẽ curtere admor¬
tem tedio inte. cam gñe uide ut currendum ad mortem
sit efficeris. Item alio loco dicit. Qid tam ri diculum qͣ
appetere mortem: cum uitam iñ quietam tibi fec̃is me¬
mortis: cogant᷑ ad mortem. Quicquid hoꝵ tͣctaũis: ꝯfir¬
mabis aĩmũ. uł ad mortis uel ad uit̾e penitenciatti. At
mutrum monendi sumꝰ ac firmandi. ⁊ ne nimis ame¬
mꝰ uitam. ⁊ ne nimis oderimꝰ. ⁊ iam cum racio suadet
finite. s si temiere nͦ cum ꝓ cursu capiendus ẽ inpetus
uirꝰ fortis ac sapiens ñ debet . euita: s exite. ⁊ añ oia ille qͣ
uĩtet᷑ affectꝰ qui multos occupanit : libido moriendi. Et
enĩ mi lucili ut ad alia. sic ⁊ ad moriend̾ inconsulta aĩ in¬
clinatõ. que sepe gũosos: atq ac̾rime idolis uir̃os corri¬
pit. sepe in nauosq iacũtes. Illi ꝯtepiit uit̾am. higͣ¬

Expanded text:
Obiurgat Epicurus non minus eos, qui mortem concupiscunt, quam eos, qui timent, et ait: " Ridiculum est currere ad mortem taedio vitae, cum genere vitae, ut currendum ad mortem esset, effeceris." Item alio loco dicit: " Quid tam ridiculum quam adpetere mortem, cum vitam inquietam tibi feceris memortis cogantur ad mortem. Quicquid horum tractaveris, confirmabis animum vel ad mortis vel ad vitae patientiam. In utrumque enim monendi ac firmandi sumus, et ne nimis amemus vitam et ne nimis oderimus. Etiam cum ratio suadet finire se, non temere nec cum procursu capiendus est inpetus. Vir fortis ac sapiens non fugere debet e vita, sed exire. Et ante omnia ille quoque vitetur affectus, qui multos occupavit, libido moriendi. Est enim, mi Lucili, ut ad alia, sic etiam ad moriendum inconsulta animi inclinatio, quae saepe generosos atque acerrimae indolis viros corripit, saepe ignavos iacentes
Abbreviated transcription (Latin):
ones. ⁊ lit̾atĩ collodͥa: ⁊ exp̃ceptis sapientima ñba colecta.
et eniditus sino: non ostñdunt uerum tobur am̃ii. Est
enim oratio: ⁊ tr midissimis andax. Quid egeris: tunc apra¬
rebit cum aniiam ages: accipio ꝯdicionem. nõ reformudo
indicium: hoc mecum loquor s tecuta &s me locucum pu¬
ta Iunenor es. Quid refert. Non dinim̃ant᷑ amii
Inc̃cum ẽ quo loco temors spect eͤt.: Itaq tuillam om̃i loco.
eipecti. desim̃e lar uolebam. ⁊ maꝰ etpectabat ad clansulã
S ꝯficienda sunt sacͣ. ⁊ huic epłe uiaticut dandũ ẽ. Pu¬
das me nõ disc̾e. unde sũ ptatꝰ sum mutiram: Scis cuu̾s¬

Expanded text:
ta conloquia et ex praeceptis sapientium verba collecta et eruditus sermo non ostendunt verum robur animi. Est enim oratio etiam timidissimis audax. Quid egeris, tunc apparebit, cum animam ages. Accipio condicionem, non reformido iudicium." Haec mecum loquor, sed tecum quoque me locutum puta. Iuvenior es; quid refert ? Non dinumerantur anni. Incertum est, quo loco te mors expectet; itaque tu illam omni loco expecta. Desinere iam volebam et manus spectabat ad clausulam; sed conficienda sunt sacra et huic epistulae viaticum dandum est. Puta me non dicere, unde sumpt
Abbreviated transcription (Latin):
dum. hic ẽ locus soluendi eris alieni: pꝰsum enĩ tͥ uocem ep¬
icuti tui reddere. ⁊ hanc epłam lib̾ate. Molestam est semꝑ
uitam in choare. ac si ħ mͦ magis sensus p̃ expͥmi: maleui¬
uũt. qui semꝑ niten in cipiunt. Quare inquis: Desid̾at et̃
explanationem uer ista. Q semꝑ illis inꝑfecta uita ẽ. Nonp̾ aut̃
stare paicitꝰ ad morteni: qui modo incipit mũere. Id agsiduni
dum om̃s sunt: Ordam uͦ tc̃ incipiunt cuiti desinendum ẽ.
Si uidicas ħ mitum adiciam quod magis ad inueris. Qrdã

Expanded text:
dum. Hic est locus solvendi aeris alieni. Possum enim tibi vocem Epdum. Hic est locus solvendi aeris alieni. Possum enim tibi vocem Epicuri tui reddere et hanc epistulam liberare: " Molestum est semper vitam incohare." Aut si hoc modo magis sensus potest exprimi: " Male vivunt, qui semper vivere incipiunt." " Quare?" inquis, desiderat enim explanationem ista vox. Quia semper illis inperfecta vita est. Non potest autem stare paratus ad mortem, qui modo incipit vivere. Id agendum dum omnes sunt. Quidam vero tunc incipiunt, cum desinendum est. Si hoc iudicas mirum, ad
Abbreviated transcription (Latin):
rem crede qmͣ magnam. Uanas suogerit uolaptates. breues pe¬
Ita dico inp̃cipiti nosuptas ad dolorem uergit nͥ modum tenue¬
nt. Modum tenere in eo difficlintũ est: quod bomi eẽ cd̾id̾ic
Uiri boni auiditas trita est. Eͦd si istud int̾rogas Aut uñ su¬
beat dicam. Ex bona ꝯsientia. ex honestis consilis. ex rͤtis actõ¬
nib. ex ꝯtemptu fortaitoꝵ. ex placido nitẽ. ⁊ ꝯtinuo tenore
unam p̾mentis uiam. Narti illi qͥ ex asus ꝓositis in alia tnͣsiluĩt.
c̃tum mansurũ. ue postunt suspensi ⁊ uagi Nana sunt quis
consilio: se sna q dispomũt. disponant: Cet: eõꝵ more q̃ flu¬
iamibꝰ muatant: nõ eunt s ferunt᷑. E quib alia: lenior unda
detinit. ac mollis uexit. alia nchementior rapuit: alia ꝑni¬
me ripe: cuisu larigͥente deposuit. alia torrens impetus in
mate eiecit. Ideo cotistituend̾ est quid nesimꝰ: ⁊ ineo ꝑseueran¬

Expanded text:
rem crede quam magnam; vanas suggerit voluptates, breves, paerem crede quam magnam; vanas suggerit voluptates, breves, paeIta dico: in praecipiti voluptas ad dolorem vergit, nisi modum tenuit. Modum autem tenere in eo difficile est, quod bonum esse credideris. Veri boni aviditas tuta est. Quid sit istud, interrogas, aut unde subeat? Dicam: ex bona conscientia, ex honestis consiliis, ex rectis actionibus, ex contemptu fortuitorum, ex placido vitae et continuo tenore unam prementis viam. Nam illi, qui ex aliis propositis in alia transibunt uicquam certum mansurumve possunt suspensi et vagi ? Pauci sunt, qui consilio se suaque disponant, ceteri eorum more, quae fluminibus innatant, non eunt, sed feruntur. Ex quibus alia lenior unda detinuit ac mollius vexit, alia vehementior rapuit, alia proxima ripae cursu languescente deposuit, alia torrens impetus in mare eiecit. Ideo constituendum est, quid velimus, et in eo perseveran
Abbreviated transcription (Latin):
de ẽẽ leticam. uolo ilam domi tͥ nasq. Nascit ᷑ si mͦ int᷑ te i p̃ie
sit cet̾e hillantates nõ implent p᷑tus. frontem iepictunt: lene ᷤᷤ
sunt: nͥ forte tudicas eum gaudeie qui ridet. Ammꝰ debet eẽ
alat̾. ⁊ fidens.⁊ suꝑ oĩa erectꝰ: mͥ cde. uerimi gaudium res secura
est. Au existanias qmꝙͣ solito unltu ⁊ ut isti delicati locunt᷑.
in magno gandio ẽ. ẜ parum blando. In huiꝰ gandis possessione
de oẽ uolo. Nsumqiaͣ deficiet cum semes unde petat᷑ imieñis.
Leusũ metalloꝵ fuictus ĩnsummo est. Illa opulentissima sunt:
ciuopo in alto latet uena. asidue plemꝰ iesponsrta fodienti H qͥb
cum inuenticium gaudium est: fundamento caret. hoc de
ctuo loquor. ad quod te conor ꝑducete. solidum est. et quod plias
pateat introrsus. fac oro te lucili kitie quod mmiũ te potest
p̃stare felicemi. Dissice. ⁊ conculca ista que extͥnsecus splendãt
que tͥ ꝓmittunt᷑ ab alio. uel ex alio. ad itm̃ botium specta. ⁊

Expanded text:
laetitiam. Volo illam tibi domi nasci; nascitur, simodo intra te ipsum sit. Ceterae hilaritates non implent pectus, frontem remittunt, leves sunt, nisi forte tu iudicas eum gaudere, qui ridet. Animus esse debet alacer et fidens et super omnia erectus. Mihi crede, verum gaudium res severa est. An tu existimas quemquam soluto vultu et, ut isti delicati locuntur,in magno gaudio est, sed parum blando. In huius gaudii possessione esse te volo; numquam deficiet, cum semel unde petatur inveneris. Levium metallorum fructus in summo est; illa opulentissima sunt, quorum in alto latet vena adsidue plenius responsura fodienti. Haec, ptatem, et quodcumque invecticium gaudium est, fundamento caret. Hoc, de quo loquor, ad quod te conor perducere, solidum est et quod plus pateat introrsus. Fac, oro te, Lucili carissime, quod unum potest praestare felicem: dissice et conculca ista, quae extrinsecus splendent, quae tibi promittuntur ab alio vel ex alio, ad verum bonum specta et
Abbreviated transcription (Latin):
citate ꝯtñdat: ut ait epicuirꝰ. caiꝰ aliꝙͣ uocem huic epłe inuol¬
uam. Sic fac inquid omĩa. tamꝙͣ spectat epicuiꝰ. Prod est sine
dubio castodem sibi irposuisse.⁊ habere qmͣ iespicias qui int̾ et̃
cogitationib tius uidices. hoc quidẽ longe magnificũtiꝰ est sic
iuere tanqmͣ sub alicꝰ boni ĩiri ac semꝑ p̾sentis: occłis. Sic ego
ꝯtent᷑ sum. ut facęs q̃cumq facies tamqmͣ spectet aliquis
Omĩa nob̃ mala solitudo ꝑsuadet. Cumiam ꝓfecis
tm̃ ut sit tͥ ⁊̃ tui renerenca: licebit di mittas peda

Expanded text:
citate contendat, ut ait Epicurus, cuius aliquam vocem huic epistulae involvam. " Sic fac," inquit, "omnia, tamquam spectet Epicurus." Prodest sine dubio custodem sibi inposuisse et habere, quem respicias, quem interesse cogitationibus tuis iudices. Hoc quidem longe magnificentius est, sic vivere tamquam sub alicuius boni viri ac semper praesentis oculis, sed egotentus sum, ut sic facias, quaecumque facies, tamquam spectet aliquis; omnia nobis mala solitudo persuadet. Cum iam profeceris tantum, ut sit tibi etiam tui reverentia, licebit dimittas paedag
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ scit quo gaudeat. qͥ felicttttẽ suam in aliena potestate nõ po¬
suit. Sollictꝰ ẽ ⁊ incoupos sui qmͣ spos aliqͣ ꝓritat licet ad manti
siti licet eidifficili petat ᷤ licet illã numqiĩ spertta decepint
hoc añ omĩa fac mi lucdr. disce gaud̾e. Soistatas nc̃ mue dethe¬
res tͥ multas nolupiates qͥ fortntta sum monieo qͥ spes dulcissi

Expanded text:
qui scit, quo gaudeat, qui felicitatem suam in aliena potestate non posuit; sollicitus est et incertus sui, quem spes aliqua proritat, licet ad manum sit, licet non ex difficili petatur, licet numquam illum sperata deceperint. Hoc ante omnia fac, mi Lucili: disce gaudere. Existimas nunc me detrahere tibi multas voluptates, qui fortuita summoveo, qui spe
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑfcm̃ uenie̾t: Qi uͦ ablatũ s̾ib quicquid senait n᷑ aditium
S ineo habitu ẽ in qno mͦ cum ies cedunt cui siue agge¬
tunt᷑ uulgaria bona supͣ res snas eminet. siue aliqd ex
istis ł oĩa casus excussit mitior nõ fit. Si inparchiã na¬
tꝰ eẽt: artimi infans statim tenderet. Si auoꝵ nostro
set. hec singłis disciplina gñtis sue suadet ⁊ inꝑat.
Quid gͦ: huic mneditand̾ ẽ. quid ad ũsus ora tela. ad
u̾sus oẽ hostumgenꝰ. bñ facit. mortemi ꝯtempsie. que qni n
habeat aliquid in set̃ribile: ut ⁊ aĩt us̃ nrõs quos in
amorem sui nata formauit offendat: nenodubitat. Nec
enim opus eẽt in id ꝯꝑari. ⁊ acui: inꝙ instintui qͦdam uo¬

Expanded text:
m veniat, qui nec ablatum sibi quicquam sentit nec adiectum, sed in eodem habitu est, quomodocumque res cedunt. Cui sive adgeruntur vulgaria bona, supra res suas eminet, sive aliquid ex istis vel omnia casus excussit, minor non fit. Si in Parthia natus esset, arcum infans statim tenderet; si in Germania, e suadet atque imperat. Quid ergo huic meditandum est ? Quod adversus omnia tela, quod adversus omne hostium genus bene facit, mortem contemnere, quae quin habeat aliquid in se terribile, ut et animos nostros, quos in amorem sui natura formavit, offendat, nemo dubitat; nec enim opus esset in id comparari et acui, in quod instinctu quodam vo
Abbreviated transcription (Latin):
fecisse. aliqͦs dies int̾pon̾e. qͥb nos imagmaria pai¬
ꝑtute ex c̃ceamꝰ. ad uerã qd̾ eo magis faciend̾ ẽ: quod
delicus ꝑmaduimꝰ. et oĩa dura ac difficilia iuditam᷑.
moneridꝰ q naturam nob̾ ttim̃ũ ꝯstituisse. Ne¬
mo nascit᷑ diues. Qͥẜ qͥs exit in lucem: iꝰsus ẽ lidr
⁊ panno ẽẽ contentꝰ. Ab his inicus nos regna nõ ci
piũti ¶Profunda suꝑ nos altitudo demꝑił ueniet.¬
ñ panca ingeñta capnt exetent. ⁊ ĩ idẽ qñq silencium
obituraͥ cblinioni resistent. ac se dia uindicabunt

Expanded text:
fecisse: aliquos dies interponere, quibus nos imaginaria paupertate exerceamus ad veram. Quod eo magis faciendum est, quod deliciis permaduimus et omnia dura ac difficilia iudicamus. monendusque naturam nobis minimum constituisse. Nemo nascitur dives. Quisquis exit in lucem, iussus est lacte et panno esse contentus; ab his initiis nos regna not. Profunda super nos altitudo temporis veniet, pauca ingenia caput exerent et in idem quandoque silentium abitura oblivioni resistent ac se diu vindicabunt
Abbreviated transcription (Latin):
anncos sibi putat: quib ip̃e nõ ẽ qd̾ bñficia sua esficatia
iudicat: ad ꝯsiliandos aĩmos. cum quidam quo plus debent¬
amare: magis oderint. Loeue es alientĩ debitorem facit
gͣuem in iraicum. Quid gͦ : bñficia nor parãt amici¬
tias: Paraito  Si acceptiuos lituit eligere : si
tue. ¶Illud te mi luciłi rogo. atq hortor. ut phiam
in p̃cordia sma deunitas. et exꝑitũt᷑ ꝓfectus tui capias nõ
or̃one. nõ scripto. s amĩni firmitate cupiditatiuu dium¬
tõne. Uerba ieb ꝓba. Aliud ꝓositum sapientib: aliud his

Expanded text:
amicos sibi putat, quibus ipse non est; quod beneficia sua efficacia judicat ad conciliandos amicos, cum quidam, quo plus debent, magis oderint. Leve aes alienum debitorem facit; grave, inimicum. Quid ergo? Beneficia non parant amicitias? parant si accepturos licuit eligere. Si tem te, mi Lucili, rogo atque hortor, ut philosophiam in praecordia ima demittas et experimentum profectus tui capias non oratione nec scripto, sed animi firmitate, cupiditatum deminutione; verba rebus proba. Aliud propositum
Abbreviated transcription (Latin):
ua surrexit. Pmꝑis est mim̃aie pecus. Quocumq misenꝰ
occłm id tͥ octutret quod eniñe pꝰsset nͥ int̾ paria leg̃et᷑.
Quaie depone istam spera: pꝰse tesũmatuy degustare inge¬
nia maximoꝵ uuoꝵ. Tota tͥ inspicienda sunt. tota tͣctai¬
ro captare flosculos: turpe ẽ. ⁊ fulcue se notissimis aut.
bancissutus uocib ⁊ memoria stare. Sibi iam inntt̃at᷑
Dicat ista nõ teneat. T̃urpe ẽ enĩ sens aut ꝓspicient
senͤtutem excom̃tario saꝑe. Memoriam in alienis et̃tue
rint. Alind aut̃ ẽ meminisse. ⁊ aliud scite. Meminisse ẽ
iem cõmissam memorid tustodire. At ꝯͣscite est.⁊ sua q̃ q
tac̃e. nͨ ad gpemplar̾ pendẽre et tocietis respic̃e ad magistesĩ¬

Expanded text:
auperis est numerare pecus. Quocumque miseris oculum, id tibi occurret, quod eminere posset, nisi inter paria legeretur. Quare depone istam spem, posse te summatim degustare ingenia maximorum virorum; tota tibi inspicienda sunt, tota tractanro captare flosculos turpe est et fulcire se notissimis ac paucissimis vocibus et memoria stare; sibi iam innitatur. Dicat ista, non teneat. Turpe est enim seni aut prospicienti senectutem ex commentario sapro captare flosculos turpe est et fulcire se notissimis ac runt. Aliud autem est meminisse, aliud scire. Meminisse est rem commissam memoriae custodire. At contra scire est et sua facere quaeque nec ad exemplar pendere et totiens respicere ad magist
Abbreviated transcription (Latin):
Facile est aut̃ milucili occupatões euadere: si
ocupatiotiũ p̃cia ꝯtẽpseris. Illa sunt q̃ nos mo¬
rant᷑ ⁊ decinent. Oid gͦ tam magnas speᷤᷤ
ielinquͣ : ab ip̃a messe iecedam. midsĩ erit
latꝰ. ĩ comitata ledica. atͥum uacuum. Ab
his gͦ inuiti homines tecedunt. ⁊ m̾adẽ
piere deplorant. ⁊ de eaꝵ tr̃ loqũtur fuga : quib caiere
nõ p̾sit Uidebis uoluntaram eẽ ilł ĩeomoram : ꝙ egre
ferte ip̃os misere loquitt ᷤ. Ita est luclli pancos: seruitꝰ płes:
seruitutem tenent. S si pp̃ ħ tergiũsaris ut cͥcumaspicias.: qñ¬
tum feras tecum: ⁊ qmi magna pecunta in st̾as ocium. Nti¬
qmͣ exitũ inuende. Nerno cum sarciuis enatate Emeige
Iam inpͥmebatu epłe signũ resoluenda est. ut cum solempni ad
te munꝰcło ueniat. ⁊ aliquiͣ magnificani noceni ferat secũ
⁊ occit mͥ. Ecce nescio utrum nerior an elogũtior. Cius
inqͥs. Epicii ad huc alienas sartinas adoro. Nemo nõ ita euit

Expanded text:
Facile est autem, mi Lucili, occupationes evadere, si occupationum pretia contempseris. Illa sunt, quae nos morantur et detinent: " Quid ergo ? Tam magnas spes relinquam ? Ab ipsa messe discedam? Nudum erit latus, incomitata lectica, atrium vacuum ?" Ab his ergo inviti homines recedunt et mercedem piere, deplorant et de earum rerum locuntur fuga, quibus carere non possunt; videbis voluntariam esse illis in eo moram, quod aegre ferre ipsos et misere locuntur. Isuadebunt. Sed si propter hoc tergiversaris, ut circumspicias, quantum feras tecum et quam magna pecunia instruas otium, numquam exitum invenies. Nemo cum sarcinis enatat. Emerge Iam inprimebam epistulae signum; resolvenda est, ut cum sollemni ad te munusculo veniat et aliquam magnificam vocem ferat secum, et occurrit mihi ecce nescio utrum verior an eloquentior. "Cuius?" inquis; Epicuri, adhuc enim alienas sarcinas adsero ; "Nemo non ita exit
Abbreviated transcription (Latin):
la fortnei Incipe gͤ mlucili sequi eoꝵ. ꝯsuetudiẽm. ⁊ ali¬
quos dies destina. quib secẽdis atnis ieb. minimo q tefa¬
dignꝰ: qmͣ qui opes ꝯtempsit. qͣrum pꝰsessionẽ tͥnõ int̃dico
s estic̾e uolo: ut illas intͤpide possideas. qd̾ ꝯsequeris iu si
te ⁊ ꝯm̃e illis. beate ucturnm ꝑsuasetis tͥ. si illas tanqmͣ exi¬
t᷑ aes semꝑ asspexeris. Set tam inciptamꝰ epłam conplica¬
re. Ptius inquis iedder ꝙ debes. delegabo te ad cpicarum. ab
illo fiet muñatio. In modica ira gignit᷑ insaniam. Hoc ꝙͣ
uerum sit: nec̃te ẽ scias. Gum hũis scruunm. ⁊ iimicm:
in ott̃es ꝑsonas. hic exardescit affectꝰ. tam ex aniore nascit᷑:
qmͣ odio. nõ muᷤ int̾ seria: qmͣ ĩ t ludos ⁊ iocos. Nes int̾ est
er qtͣi magnia tã nascut᷑. Set intqͥͣlem ꝑdutat animititi. Sic
ignis nõ iefeit ꝙͣ magnꝰ: s in quo incidat. Nam ⁊̃ maxinul
solida tiõ ieccꝑunt rursus arida: et cori pͣi facilia. sc ̃tillam qͦ.

Expanded text:
la fortunae. Incipe ergo, mi Lucili, sequi horum consuetudinem et aliquos dies destina, quibus secedas a tuis rebus minimoque te fadignus quam qui opes contempsit. Quarum possessionem tibi non interdico, sed efficere volo, ut illas intrepide possideas; quod uno consequeris modo, etiam sine illis beate victurum persuaseris tibi, si illas tamquam exituras semper aspexeris. Sed iam incipiamus epistulam conplicare. "Prius," inquis, "redde quod debes." Delegabo te ad Epicurum; ab illo fiet numeratio: " Inmodica ira gignit insaniam." Hoc quam verum sit, necesse est scias, cum habueris et servum et inimicum. In omnes personas hic exardescit affectus; tam ex amore nascitur quam ex odio, non minus inter seria quam inter lusus et iocos. Nec interest, ex quam magna causa nascatur, sed in qualem perveniat animum. Sic ignis non refert quam magnus, sed quo incidat. Nam etiam maximum solida non receperunt; rursus arida et corripi facilia scintillam quoque
Abbreviated transcription (Latin):
inportu. In eam dimissus es uitam. que nũqmͣ᷑ tͥ t̃minũ
miseriarum ac serniatis ip̃a factara sit. Subduc c̾uicemiu¬
go tͥtam. Semel eam incidi. qmͣ semꝑ p̃mi: sacius ẽ. Si te
ad pͥnata ietuleris minora erunt om̃ta: s affatim itplebũt.
At nĩc płina: ⁊ undiq ĩgesta nõ satiant. Utrum aut̃ ma¬
nis ĩ in opia sat᷑iatem : an incopia famen:. ⁊ aindi a felicitas
ẽ. ⁊ aliem aindicati exposita. Quam di tibi satis nicħ fuer̃t
temere ꝓpecuina. quͣ młta laboriose ꝓ honore tẽp̃tañis aliqͥd
⁊ p ocio andendsi est uͨ in ista sollicitudĩe ꝓcurationũ: ⁊ deinde¬
⁊ urbanoꝵ officioꝵ senescendũ  timulta. nͨ semꝑ nouis eludis
quos esfug̾e nlła modestia. nlła uite qͥece ꝯtigit. añ inquid cut¬

Expanded text:
itur. In eam demissus es vitam, quae numquam tibi terminum miseriarum ac servitutis ipsa factura sit. Subduc cervicem iugo tritam; semel illam incidi quam semper premi satius est. Si te ad privata rettuleris, minora erunt omnia, sed affatim implebunt; at nunc plurima et undique ingesta non satiant. Utrum autem mavis ex inopia saturitatem an in copia famem ? et avida felicitas est et alienae aviditati exposita. Quamdiu tibi satis nihil fuerittemere pro pecunia, quam multa laboriose pro honore temptaveris; aliquid et pro otio audendum est, aut in ista sollicitudine procurationum et deinde urbanorum officiorum senescendum in tumultu ac semper novis fluctibus, quos effugere nulla modestia, nulla vitae quiete contigit. Quid