comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tionem. modo ad ꝓbationem seualio quolibet mͦ flagellamͣ. S uere
et ꝑfecte deuotionis ẽ penam qmͣ patit᷑ suis semꝑ merttis ascrib̾e.
et culpam qm in seminime dep̃hendit ex occulto timere. Ille tta¬
q denotionis feruor. quasi sũmum ꝑfectionis culmen iam atai¬
git. qui qͣmlibet inustũ confusionis obꝓbrium ⁊ quicqͥd etiã pre

Expanded text:
tionem, modo ad probationem, seu alio quolibet modo flagellamur. Sed verae tionem, modo ad probationem, seu alio quolibet modo flagellamur. Sed verae et perfectae devotionis est poenam quam patitur suis semper meritis ascribere, et culpam quam in se minime deprehendit, ex occulto timere. Ille itaque devotionis fervor quasi summum perfectionis culmen jam attigit, qui quodlibet injustum confusionis opprobrium, et quidquid sibi e
Abbreviated transcription (Latin):
renter affligitur. Nonne subbabilonica ut sic dicam afflictione gene¬
bat qͥ dicebat. tota die uerecundia mea contͣ me ẽ. et confusio faciei
mee tooꝑutt me: Cogitat tam̃ illam confiisionẽ sũa captiuitatẽ qmͣ
tunc sustinuit qmͣ sine culpa tc̃ tempis portauit. qui secura conscien¬
tia dic̾e potuit. Hec om̃ia uenert̃ suꝑ nos. nec obliti sumꝰ te: et inique
ñ egimꝰ intestam̃to tuo. s cũ inter instantia flagella p̃sentem in no¬
bis culpam minime dep̃hendimꝰ. nec tunc qͥdem securi ẽẽ debemus.
Adhoc nos suo exemplo erudiuit. qui att. Nichil mͥ consciꝰ sum. sẽo
ñ in hoc iustific̾atus sum. Sepe etenĩ ꝓ p̃cederti. sepe ꝓ p̃denti sed la¬
menti culpa ꝑcutim᷑: et ꝓtali qͥdem quã om̃ino nullã uł forte sa¬
tisfactione deletam credebamꝰ. Et quidẽ quod om̃ino factendũ est.
non semꝑ ad correctionẽ. seu ad purgationẽ ꝓcutumͦ. s mͦ ad erudi¬

Expanded text:
renter affligitur. Nonne sub Babylonica, ut sic dicam, afflictione gemerenter affligitur. Nonne sub Babylonica, ut sic dicam, afflictione gemebat, qui dicebat: Tota die verecundia mea contra me est, et confusio faciei meae cooperuit me . Cogita tamen illam confusionis suae captivitatem quam tunc sustinuit, quam sine culpa tunc temporis portavit, qui secura conscientia dicere potuit: Haec omnia venerunt super nos, nec obliti sumus te, et inique non egimus in testamento tuo Sed cum inter instantia flagella praesentem in nobis culpam minime deprehendimus, nec tunc quidem securi esse debemus. Ad hoc nos suo exemplo erudivit, qui ait: Nihil mihi conscius sum, sed non in hoc justificatus sum . Saepe etenim pro praecedenti, saepe pro praesenti, sed latenti, culpa percutimur, et pro tali quidem quam omnino nullam, vel forte satisfactione deletam credebamus. Et quidem, quod omnino fatendum est, non semper ad correptionem, seu ad purgationem percutimur. Sed modo ad erudi
Abbreviated transcription (Latin):
trir. nam ⁊ uidas confitens int̾pretatur. uide gͦ qmͣ recte diuinitꝰ
głificari meruit: qͥ diuinam głam ñ ꝓpriam in tanta ⁊ tali af¬
flictione uiuendo et confitendo quesurit. Quã multi ñ tam ꝓ¬
pria culpa qmͣ aliena malitia notã suspitioĩs incurrt̃. et quasi
de ierłm ad babilonem. et ueluti deloco pacis ⁊ qͥetis ad locũ confusionis.
⁊ captiuitatis tͣnseunt. Ierł̾m namq uisio patis. babylon confusio int̾pretat᷑.
qͥd itaq ẽ de ierłm in babylonẽ iniuste captiuatum tͣnsire nͥ sub sinistra. s
tamen falsa suspitione laborare pͣuors ẽ semꝑ bonors uitam lacerare
simplicem illũ intentionis eoꝵ occultũ. nota si possunt simstre sus¬
ꝑitionis obducunt. Uelut gͥ in modum danielis mens iusti sub in-¬
iusta captiuitate apud babilonem tenet᷑. qndo falsa suspitione la¬
borans. iniuste confusionis obꝓbrio tam impudenter qmͣ irreue¬

Expanded text:
tur. Nam et Judas confitens interpretatur. Vide ergo quam recte divinitus tur. Nam et Judas confitens interpretatur. Vide ergo quam recte divinitus glorificari meruit qui divinam gloriam non propriam in tanta, et tali afflictione vivendo, et confitendo quaesivit. Quam multi non tam propria culpa, quam aliena malitia notam suspicionis incurrunt, et quasi de Hierusalem ad Babylonem, et veluti de loco pacis et quietis ad locum confusionis et captivitatis transeunt. Hierusalem namque visio pacis, Babylon confusio interpretatur. Quid itaque est de Jerusalem in Babylonem injuste captivum transire, nisi sub sinistra, sed tamen falsa, suspicione laborare? Pravorum est semper bonorum vitam lacerare, amationem deficiunt, simplicem illum intentionis eorum oculum nota, si possunt, sinistrae suspicionis obducunt. Velut igitur in modum Danielis mens justi sub injusta captivitate apud Babylonem tenetur, quando falsa suspicione laborans, injustae confusionis opprobrio tam impudenter quam irreve
Abbreviated transcription (Latin):
Nuem inqͥt arioch hominẽ de filiis transinigratioĩs iude: qui
solutionẽ regi annuntiet. Ab arioch inuenitur: qͦd eqͥtatis iu¬
ditio iustũ ⁊ rectum eẽ dep̃hendit᷑. Inuenit itaq arioch danie¬
Et forte qͦd de filiis transiigratioĩs iude fuit. qͦd longã captiui¬
tatem pacient̃ sustinuit sustinuit. damelis meritũ in idipsũ
adiuuit. ⁊ eum ad tante gre susceptionẽ aptiorẽ exhibuit. Iste
damel utiq de ierłm inbabilonẽ captiuatꝰ fu̾at et fortassis nicħ
tale cõmiserat. un eiꝰmodi captiuitatẽ incͣreret. nͥ eũ cõmunis casꝰ
inuoluet: ⁊ aliena malitia iniuste oppͥme̾t. Nichilominꝰ tam̃ mre¬
ritis sius ascͥbebat. captiuitatẽ qmͣ sine culpa sustinebat. Peccauimꝰ
inqͥt iniqͥtatem fecimꝰ. impie egimꝰ. & recessimꝰ. et declinauimꝰ a
mandatis tuis ac iudiciis. Recte gͦ de filiis tuunsnngratioĩs iude
or qͥ etiã int̾ minuᷤꝰ merite opp̃ssionis flagella dño humilit̃ confite¬

Expanded text:
ni, inquit Arioch, hominem de filiis transmigrationis Judae, qui solutionem regi annuntiet. Ab Arioch invenitur, quod aequitatis judicio justum et rectum esse deprehenditur. Invenit itaque Arioch DanieEt forte quod de filiis transmigrationis Judae fuit, quam longam captivitatem patienter sustinuit, Danielis meritum in idipsum adjuvit, et eum ad tantae gratiae susceptionem aptiorem exhibuit. Iste Daniel utique de Jerusalem in Babylonem captivatus fuerat, et fortassis nihil tale commiserat unde ejusmodi captivitatem incurreret, nisi eum communis casus involveret, et aliena malitia injuste opprimeret. Nihilominus tamen meritis suis ascribebat captivitatem quam sine culpa sustinebat. Peccavimus, inquit, iniquitatem fecimus, impie egimus, et recessimus, et declinavimus a mandatis tuis ac judiciis qui etiam inter immeritae oppressionis flagella Domino humiliter confite
Abbreviated transcription (Latin):
fiuctuatio ñ facit mare mortuum. s uiuum. s ualidum. s inquietumꝰ.
s postqͣm ceperint inferiores ague clecͣttre. atq cdeficere. & infimaꝵ dele¬
ctationum fluxus languescere atq euanescere inciꝑit &̾ conscientia
pariter ad pacem & tranquillitatem serp̃am paulatim componere. fũ¬
turi uidicii metum magis magisq deponere. & illas preterite iuligni¬
tionis & anxietatis estuationes amitterȩ. & mortui similitulinẽ trepi¬
dationis & perturbationis motum ñ hr̃e. In hunc itaq modum car¬
nalis uoluptatis profluuium exaustum atiꝵ exsiceatum penitus q
absumptum facit mare inualulum & infirmum & tranguillum. et
qͦd uire debeat dici mortuum. Uides certe ut arbitror qͣm recte ma¬
re suum nomen mutauit. mortuiq nomen accepit in quo inferioꝵ

Expanded text:
fluctuatio non facit mare mortuum, sed vivum, sed validum, sed inquietum. fluctuatio non facit mare mortuum, sed vivum, sed validum, sed inquietum. Sed postquam coeperint inferiores aquae decurrere atque deficere, et infimarum delectationum fluxus languescere atque evanescere, incipit et conscientia pariter ad pacem et tranquillitatem seipsam paulatim componere, futuri judicii metum magis magisque deponere, et illas praeteritae indignationis et anxietatis aestuationes amittere, ad mortui similitudinem trepidationis et perturbationis motum non habere. In hunc itaque modum carnalis voluptatis profluvium exhaustum atque exsiccatum, penitusque absumptum facit mare invalidum, et infirmum, et tranquillum, et quod jure debeat dici, mortuum. Vides certe, ut arbitror, quam recte mare suum nomen mutavit, mortuisque nomen concepit, in quo inferioru
Abbreviated transcription (Latin):
influens inunclatio dleficere & cõmotionis causa perire ceꝑit & ip̃m mare
ab illa sua procellosa exagitatione quiescere. & quasi mortuum motum pͥ¬
stine inquietationis amittere & nomen mutare. Sic i mirum sic torrens
uoluptatis carnalis & ueheinens impetus carnis qͣm dui uiget solet as
causa tumoris & indignationis. Solet sane conscientiam̃ totam tłlur
amaritudinis flutus exagitare. & profundissimam illam humani corit
abyssum ab uno euertere. & magnum illud mare magnis tempestatib
agere. Mens si quidem celesti desiderio feruens puritati stucdens & ai
perfactionem tendens. qͣm diu turpes delectationes ex carnis imꝑetu
sentire cogitur. necesse est enim infimis cdesideriis & ã una fluentib
lucdetur. Hinic est qd̃ sibi irascitur ꝗd̃ sibi indignat᷑. & acluersus scpe
seuire uitlet᷑. Puto quia huiꝰmodi perturbatio &̃ tumłtuatio uehemass

Expanded text:
influens inundatio deficere, et commotionis causa perire, coepit et ipsum mare influens inundatio deficere, et commotionis causa perire, coepit et ipsum mare ab illa sua procellosa exagitatione quiescere, et quasi mortuum motum pristinae inquietationis amittere, et nomen mutare. Sic nimirum, sic torrens voluptatis carnalis et vehemens impetus carnis, quandiu viget, solet esse causa tumoris et indignationis. Solet sane conscientiam totam turbare, amaritudinis fluctus exagitare, et profundissimam illam humani cordis abyssum ab imo evertere, et magnum illud mare magnis tempestatibus agitare. Mens siquidem coelesti desiderio fervens, puritati studens, et ad perfectionem tendens, quandiu turpes delectationes ex carnis impetu sentire cogitur, necesse est infimis desideriis, et ad ima fluentibus reluctetur. Hinc est quod sibi irascitur, quod sibi indignatur, adversus seipsam saevire videtur, puto quia hujusmodi perturbatio et tumultuatio, vehemensque
Abbreviated transcription (Latin):
mare mortuum in quo contingit tam celebre factum: Quid̃ .xuiii.¬
nueso tale nom en accepit. Nam qͦ̃ priꝰ non habuerit: ex eo scriptura
satis innuit quo ait. Mare solitutiinis: qͦd itunc uocatur mortuum.
tionis. immo hoc ip̃m mare de quo mͦ loquim᷑. haut digne tali nomine
censet᷑ nec aebet aiti mortuum. nisi forte in illo contingat predictũ mi-¬
ratulum. Scimꝰ quia qũ mortuum ẽ omnino se mouere ñ ꝑotest. forte
hoc mare postqͣm inciens uncda flefecit. postqͣm influentẽ & inplłentẽ
gurgitẽ ñ ħabuit a suo feruore defecit. & tum̃tes illas atꝙ ebullienteᷤᷤ
fuctuationum suaꝵ procellas amisit. Impetꝰ siquidem influentis ior¬
danis. cursusq rapitlissimꝰ illapsu suo uehem̃tissimo ip̃m impellebat
atis exagitabat: & tranquillum & quietũ ẽẽ penitꝰ ñ sinebat. Ibat gͦ tc̃
temporis tumens & spumans & młtum exestuans. & quasi aũ cõmotõis
⁊ inquietationis sue inuriam uehem̃ter maignans. S postqͣm cepit

Expanded text:
mare Mortuum, in quo contigit tam celebre factum? Quid, quaeso, tale nomen accepit? Nam, quod prius non habuerit ex eo Scriptura satis innuit, quo ait: Mare solitudinis, quod nunc vocatur Mortuum tionis, imo hoc ipsum mare de quo modo loquimur haud digne tali nomine censetur; nec debet dici mortuum nisi forte in illo contingat praedictum miraculum. Scimus quia quod mortuum est omnino se movere non potest, forte hoc mare postquam incidens unda defecit, postquam influentem et impellentem gurgitem non habuit, a suo fervore defecit, et tumentes illas atque ebullientes fluctuationum suarum procellas amisit. Impetus siquidem influentes Jordanis cursusque rapidissimus illapsu suo vehementissimo ipsum impellebat atque exagitabat, et tranquillum, et quietum esse penitus non sinebat. Ibat ergo tunc temporis tumens et spumans et multum exaestuans, et quasi ad commotionis et inquietationis suae injuriam vehementer indignans. Sed postquam coepit
Abbreviated transcription (Latin):
Quis hoꝵ beatior: Item. Ecce alii duo. quoꝵ unꝰ: odit mundi huiꝰ aduersitatem.
ater autem detestatur muncdanam uoluꝑtatem. S ubi queso: uł ille hostem
sium declinare poterit: uł iste immicum suum calcare non possit: Quis hoꝵ
queso felitior: Beatꝰ inquit scriꝑtura: qui post aurum non abiit nͨ sperauit n
thesauris pecunie. Et̃ iterum. Beatꝰ uir qui suffert temptationẽ qm̃ cũ probatꝰ
fuerit accipiet coronam uite. Isti sunt. Gacl & aser. quoꝵ ꝑrior calcat munda¬
nam głami. alter: proꝑter ileum ꝑatit᷑ libent mundi pressuram. Ualde itaq
notanddum &s ꝑrofunde retinendum. qđ siript᷑a sacra abstinentie laborem non
calamitatem. s felicitatem appellare uoluit & patientie rigorem: non miserum
hteatum nominare decreuit. Hoc autẽ breuit̾ hic cõmemorare uolumus
qͦl ꝑ ta non solum illam que in cibo & potu est abstinentiam intelligere

Expanded text:
Quis horum beatior? Item ecce alii duo, quorum unus odit mundi hujus adversitatem, Quis horum beatior? Item ecce alii duo, quorum unus odit mundi hujus adversitatem, alter autem detestatur mundanam voluptatem. Sed ubi, quaeso, vel ille hostem suum declinare poterit, vel iste inimicum suum calcare non possit? Quis horum, quaeso, felicior? Beatus, inquit Scriptura, qui post aurum non abiit, nec speravit in pecuniae thesauris . Et item: Beatus vir qui suffert tentationem, quoniam, cum probatus fuerit, accipiet coronam vitae . Isti sunt Gad et Aser, quorum prior calcat mundanam gloriam, alter propter Deum libenter patitur mundi pressuram. Valde itaque notandum et profunde retinendum quod Scriptura sacra abstinentiae laborem non calamitatem, sed felicitatem appellare voluit, et patientiae rigorem non miserum, sed beatum appellare decrevit. Hoc autem breviter hic commemorare volumus, quod per Gad non solam illam quae in cibo et potu est abstinentiam intelligere
Abbreviated transcription (Latin):
dium beatitudinis. carere scilicet eo qđ nolis: & habere qͦd uelis. felicem
siuudem dicimꝰ: qui nil patit᷑ qͦt nolit. & illum beatum iudicamꝰ: cui subpe¬
tunt que cupit. Qui igitur pro celestium desiderio scł̃i uoluptatem odit: ꝓfc̃o
ꝑ abstinentiam hostem suum ubiq declinare poterit. Recte gͦ rigor abstinentie.
oui. i felicitas ilicit᷑. qui ubi caleat scłi blandimenta que detestat᷑. Item. Suis
pro cłei amore afflictionem corporis diligit: ubi queso non inueniat aliquid
unde affligi possit. Si gͦ uire beatꝰ crelit᷑ qui ubies muenit qͦd amat: iuste iugor
pitientie aser: hoc est beatꝰ nominat᷑. cui undiq obuiat. qd desiderat. sc̃ce duo
amatores. unꝰ dei. alter scli. Iste ꝓpt̾ dm̃ cdiligit temporalem afflictionem. Iue:
er dm̃ cliligit. Iste numqͣm apprehendere potest bonoꝵ plenitudinem qͣm sitit.

Expanded text:
dium beatitudinis, carere eo, scilicet quod nolis, et habere quod velis. Felicem dium beatitudinis, carere eo, scilicet quod nolis, et habere quod velis. Felicem siquidem dicimus qui nil patitur quod nolit, et illum beatum judicamus cui suppetunt quae cupit. Qui igitur pro coelestium desiderio saeculi voluptatem odit, profecto per abstinentiam hostem suum ubique declinare poterit. Recte ergo rigor abstinentiae Gad, id est felicitas dicitur, qui ubique calcat saeculi blandimenta quae detestatur. Item qui pro amore Dei afflictionem corporis diligit, ubi, quaeso, non inveniat aliquid unde affligi possit? Si ergo jure beatus creditur, qui ubique invenit quod amat, juste vigor patientiae. Aser, hoc est beatus, nominatur, cui undique obviat quod desiderat. Ecce duo amatores, unus Dei, alter saeculi. Iste propter Deum diligit temporalem afflictionem, ille st quod propter Deum diligit, iste nusquam apprehendere potest bonorum plenitudinem quam sitit.
Abbreviated transcription (Latin):
est uł tranquillitas: nulla huiꝰ mundi oblectamenta concupiscere
nulla eiꝰ aduersa formidare: Quoꝵ unum: per oacĩ aclipiscitur
alterum: per asar obtinetur. Quid enim de huiꝰ mundi oblectam̃tis conui¬
piscat. qui oblata delectamenta amore abstinentie recusat: Uel quid̃ de
huiꝰ mundi aduersis tueat: qui uirtute patientie roboratꝰ. de illatis etiam
malis tripudiat: Sicut de apłis scriptum est. Ibant gaulentes a conspetu
concilii. qm̃ digni habiti sunt ꝑro nomine iħu contumeliam ꝑati. Et sic̃ pt
paulum precipit᷑ in tribulatione gauclentes. Quid igit᷑ illiꝰ gauaium minis¬
nuat. qui etiam de illata contumelia uel qualibet pressura exultat: Aabe¬
atitudinem ergo animi spectat: quicquid pro dei amore caro elurum tolerat
unde enim corꝑus atterit᷑: inde conscientia exhilarat᷑. & quo exteriꝰ uudetur
infelitioꝵ: eo interiꝰ constat esse deatioꝵ. Duo enim sunt: ex quib constat gau¬

Expanded text:
est, vel tranquillitas, nulla hujus mundi oblectamenta concupiscere, nulla ejus adversa formidare? Quorum unum per Gad adipiscitur, alterum per Aser obtinetur. Quid enim de hujus mundi oblectamentis concupiscat, qui oblata delectamenta amore abstinentiae recusat? Vel quid de hujus mundi adversis timeat, qui virtute patientiae roboratus de illatis etiam malis triumphat? Sicut de apostolis scriptum est: Ibant apostoli gaudentes a conspectu concilii, quoniam digni habiti sunt pro nomine Jesu contumeliam pati ; et sicut per Paulum praecipitur: In tribulatione gaudentes . Quid igitur illius gaudium imminuat, qui etiam de illata contumelia vel qualibet pressura exsultat? Ad beatitudinem ergo animi spectat, quidquid pro Dei amore caro durum tolerat. Unde enim corpus atteritur, conscientia exhilaratur. Et quo exterius videtur infelicior, eo interius constat esse beatior. Duo enim sunt ex quibus constat gau
Abbreviated transcription (Latin):
maris habitabit & instatione nauium ꝑtingens usq acl sydo¬
nem. Que gͦ causa est putas: cur habitet in lutore. nͥ ut mumat
extrema terre. & utpote habita cłum fortitudinis protegat infirmiora
fatigari conspicit. Ut enim naufragantib semꝑ paratus sit ael ferenel̃um
auxilium: manet ut de eo scriptum est. instatione .n. Duit᷑nis namo
temptatõib oppressos. & quasi quedam naufragia ꝑassos. & pene iam¬

Expanded text:
maris habitabit, et in statione navium, pertingens usque ad Sidonem . Quae ergo causa est, putas, cur habitet in littore, nisi ut muniat extrema terrae, et utpote habitaculum fortitudinis protegat infirmiora fatigari conspicit. Ut enim naufragantibus semper paratus sit ad ferendum auxilium, manet, ut de eo scriptum est, in statione navium. Diuturnis namque tentationibus oppressos, et quasi quaedam naufragia passos, et pene jam
Abbreviated transcription (Latin):
obseruare: quomodo soleat diuina script᷑a circa eandem rem: significatõem¬
modo extendere. motlo restringere uł etiam mutare. Solet autẽ hos alter¬
nantiũ significationũ modos: multis modis ddet̾mmare. & mͦ ꝑlocum. mꝑ¬
actum. uel aliis quibq circumstantiis suũ sensum aꝑire. ꝑ lotũ slet̾minatur
ficut illud ubi beniamin in egyptũ descendisse legitur. ꝑ actum: sicut ibi

Expanded text:
observare, quomodo soleat Scriptura divina, circa eamdem rem, nunc significationeobservare, quomodo soleat Scriptura divina, circa eamdem rem, nunc significationem extendere, modo restringere, vel etiam mutare. Solet autem hos alternantium significationum modos, modis multis determinare, et modo actum, vel aliis quibusque circumstantiis, sensum suum aperire. Per locum determinatur sicut est illud, ubi Benjamin in Aegyptum descendisse legitur. Per actum, sicut ibi,
Abbreviated transcription (Latin):
non sunt: que qͣmuis ratio patit᷑ eẽ. nulla tamen humana ratione in-¬
nitatis unitate credimꝰ & multa. que de corpore xp̃i inaubitata ficlei
auctoritate tenemꝰ. quid̃ eñ in una & simplici essentia tres ꝑsone sint
uł qͦd unũ idemqꝙ corpꝰ coclemq in tempore inadiuersis locis eẽ possit. nlła
humana ratõ patit᷑. Et huiꝰmodi assertionib omnis absi ilubio rõcinatio
reclamare uidet᷑. Hec sunt itaq duo illa genera contemplationũ. quoꝵ
unum: ad mortẽ rachelis. alterum ꝑtinet ad beniamin excessum. In pͥmo.
seniamin int̾ficit inrẽm. ubi omẽm suꝑgredit᷑ rõnem. Insccło aritem: seipm
beniamin ȩxcedit uͥ meo qͦd extduina reuelatione cognoscit humane intellipi¬
tie modum transcendit. ¶ Hoc autem ñ solũ in beniamin: s & in om̃ib eiũs
fri a trib oportet attenclere. immo in innumeris script᷑aꝵ locis eliligenter

Expanded text:
non sunt; quae quamvis ratio patitur esse, nulla tamen ratione innon sunt; quae quamvis ratio patitur esse, nulla tamen ratione innitatis unitate credimus, et multa quae de corpore Christi indubitata fidei auctoritate tenemus. Quod enim in una, et simpliin diversis locis esse possit, nulla humana ratio patitur, et hujusmodi assertionibus omnis absque dubio ratiocinatio reclamare videtur. Haec sunt itaque duo genera illa contemplationum, quorum unum ad mortem Rachel, alterum pertinet ad Benjamin excessum. In primo Benjamin interficit matrem, ubi omnem suseipsum excedit, ubi in eo, quod ex divina revelatione cognoscitur, humanae intelligentiae modum transcendit. Hoc autem non solum in Benjamin, sed et in omnibus fratribus oportet attendere, imo et in innumeris Scripturarum locis, diligenter
Abbreviated transcription (Latin):
qͣm sepe in extasim raptꝰ supra seip̃m lucit᷑. dũ pulchritudmis eiꝰ magnitudi¬
ne attonitꝰ: in eiꝰ almiratione suspendit᷑. & impletꝰ absq dubio: de eo qͦd le¬
gt᷑. Beniamin alolescentulus . ĩ. in .ex. Notandũ sane qͦmͦ sibi octͣrant
testimonia script᷑aꝵ. qͦd enĩ ꝓpħa per rachelis int̾itũ. qͦd ewangłista de¬
signat per casum discipłoꝵ hoc psalmista exprinit in bemamiñ ꝑ mentis
excessum.
De duob generib contemplation Lxxxui.
ossumꝰ tñ ꝑ mortem rachelis. ⁊ ꝑer excessum benamin diuersa con¬
templatõmim genera non inconuemient̾ intelligere. Constat siqͥdẽ
duo contemplationum genera supra rationẽ eẽ. & utrumq ad beniamin
ꝑtinere:. Et pͥmũ quidẽ est supͣ rõnem: s ñ pret̾ rationem. Scl̃m autẽ et
supͣ rõnem ⁊ ꝑret̾ rationem. Illa sane supͣ ratõnem. s pret̾ rationem

Expanded text:
quam saepe in extasim raptus, supra seipsum ducitur, dum pulchritudinis ejus magnitudiquam saepe in extasim raptus, supra seipsum ducitur, dum pulchritudinis ejus magnitudine attonitus, in ejus admiratione suspenditur, et impletur absque dubio quod de eo legitur: Benjamin adolescentulus in mentis excessu. Notandum sane quomodo sibi occurrant testimonia Scripturarum. Quod enim propheta per Rachelis interitum, quod evangelista designat per casum discipulorum, Psalmista exprimit in Benjamin, per mentis excessum.De duobus generibus contemplationum. Possumus tamen per mortem Rachel, et per excessum Benjamin, diversa contemplationum genera, non inconvenienter intelligere. Constat siquidem duo contemplationum genera, supra rationem esse, et utrumque ad Benjamin pertinere. Et primum quidem est supra rationem, sed non praeter rationem; secundum autem et supra rationem et praeter rationem. Illa sane supra rationem, sed praeter rationem
Abbreviated transcription (Latin):
huiꝰ dilecte sue ꝑulchritudmẽ. qͣm sororem & amicam uocat ꝓpt̾ castam et
illa. Non enĩ habet amaritutlinem conuersatio illiꝰ. nec tedium coniuitꝰ ip̃iꝰ.
S amititiam &. gauliũ. & in amicia illiꝰ tlilectio ł̃ona. ditat quisi qͦil sen a cit.
ego aliam cãm ñ inuenio. que illũ intͥnsecꝰ ita ligatum teneat. ut nͨ ad modi¬
cũ quidẽ exire ualeat. Uniũ autẽ scio: quia quisquis huiꝰ motli amice desi¬
lerio flagrat. qͣnto eam familiariꝰ nouit. tͣnto ampliꝰ amat. &. quo frequentiꝰ
eiꝰ fruit᷑ amplexib: eo uehementiꝰ esꝰ desid̾io estuat. Eiuis siquidẽ frequens
contuberniũ solet sane dlesi derium non minuere s augere. & amoris
incenilium amiꝰ inflaminare. Mirum gͦ ñ est cur iste beniamin totadie qͣsi
inthalamo morat᷑. qui talis sponse dulcedine fruit᷑: & int̾ humeros eiꝰ re¬
quiescens eiꝰ amore iugit̾ delectat᷑. qͣm putas frequentes m̃tis excessus patit᷑.

Expanded text:
hujus dilectae suae pulchritudinem, quam sororem et amicam vocat, propter castam et illa. Non enim habet amaritudinem conversatio illius, nec taedium convictus ipsius, sed laetitiam, et gaudium, et in amicitia ipsius delectatio bona . Dicat quisque quid sentiat, ego aliam causam non invenio, quae illum intrinsecus ita ligatum teneat, ut nec ad modicum quidem exire valeat. Unum autem scio, quia quisquis hujusmodi amicae desiderio flagrat, quanto eam familiarius novit, tanto amplius amat, et quo frequentius ejus fruitur amplexibus, eo vehementius ejus desiderio aestuat. Ejus siquidem frequens conturbernium, solet sane desiderium, non minuere, sed augere, et amoris incendium acrius inflammare. Mirum ergo non est, cur iste Benjamin, tota die quasi in thalamo commoratur, qui talis sponsae dulcedine fruitur, et inter humeros illius requiescens, ejus amore jugiter delectatur. Quam putas frequentes mentis excessus patitur,
Abbreviated transcription (Latin):
beniamir libent̾ immorat᷑. mirabilit̾ slelectat᷑ & tũ se ip̃m pregaudio iam
caꝑe ñ possit: supͣ seip̃m lucit᷑ & ꝑ excessum m̃tis: in suꝑna eleuat᷑. Nhisi
enim in int̾noꝵ contemplatõne beniamu noster delectabiit᷑ requiesceret
de eo ꝑcul dubio per moysen scriptũ ñ eẽt. Senianim aĩtt amantissimꝰ añha-
bitabit in eo confudent̾: totadie quasi in thalamo cõmorabit᷑. & int̾ hume
illiꝰ requescet. Quid putas cause ẽ: qł iste ben iamin totałie in thala¬
mo moram facit. qđ̃ ĩbi uigit̾ requiescit. in tñi ut nͦ ad horam saltĩ exur
uelit.: Illud autẽ scimꝰ : qd̃ in thalamis soleant sponsus & sponsa simł morari.
amoris obsequiis in alterutrum ocupari. mutius amꝑlexib. & caritate alt̾na
confoueri. Mirande gͦ pulchritudinis & forme singłaris ni fallor p̾rogati

Expanded text:
um seipsum prae gaudio jam capere non possit, supra seipsum ducitur, et per excessum mentis in summa elevatur. Nisi enim in interiorum contemplatione, Benjamin noster delectabiliter requiesceret, de eo procul dubio per Moysen scriptum non esset: Benjamin, ait, amantissimus Domini habitabit in eo confidenter, tota die quasi in thalamo commorabitur, et inter humeros illius requiescet . Quid putas causae est quod iste Benjamin tota die in thalamo moram facit, quod ibi jugiter requiescit, intantum ut nec ad horam saltem exire velit? Illud autem scimus quod in thalamis soleant sponsus et sponsa simul morari, amoris obsequiis, in alterutrum occupari, mutuis amplexibus, et charitate alterna confoveri. Mirandae ergo pulchritudinis, et formae singularis, n
Abbreviated transcription (Latin):
ualet ratiocinando apprehendere. Sicut enim ꝑ Rachel rationem: sic ꝑ eius
ancillam intelligimꝰ ymaginationem. Suadet gͦ ratio cõmodiꝰ esse. qͣlicunq mͦ
uera bona cogitare. & ymaginaria qualam saltira pulchritudine ad eorum
desiderium animum accendere: qͣm in falsis & deceptoriis bonis cogitatõem
figere. Et hec est ratio: cur Rachel uoluit ancillam suam uro suo tradere
Hanc esse primã uiã omni ingredienti ad inuisibilium contemplationem:
nemo ignorat. nisi forte quem adhanc scientiam nec dum exꝑientia in for
Quomodo infirmoꝵ spetulatoni diuinecripture alluclant

Expanded text:
valet ratiocinando apprehendere. Sicut enim Rachel rationem, sic per ejus valet ratiocinando apprehendere. Sicut enim Rachel rationem, sic per ejus ancillam intelligimus imaginationem. Suadet ergo ratio commodius esse qualicunque modo vera bona cogitare, et imaginaria quadam saltem pulchritudine ad eorum desiderium animum accendere, quam in falsis et deceptoriis bonis cogitationem figere: et haec est ratio cur Rachel voluerit ancillam suam viro suo tradere. Hanc esse primam viam omni ingredienti ad invisibilium contemplationem nemo ignorat, nisi forte, quem ad hanc scientiam necdum experientia informat. Quomodo infirmorum speculationi divinae Scripturae alludant
Abbreviated transcription (Latin):
unmo q̃m pene impossibile mentem carnalem & adhuc instudus
spiritaub ruilem &̃ inusibilium intelligentiam assurgere. & in
illis ocłm contem plationis sigere: Hulla quippe nouit achuc. nĩ corꝑalia.
iit in uisbilia uulere. et nil aliua occrit cogitanti nisi forme rerum iuisibili¬
un desiaerat incorporea intieri: & nil sompniat. nisi ꝑmagines rerum
irp odesiurna suid gt faciat quid agat: Nonne melłꝰ est qͣutumꝙ mñ illa cogita¬
re qͣm obluuoni uł negligentie tradere: Immo sibene amat: mens ea facise¬
ñ obluuscit᷑. multo tamen difficiliꝰ ad eoꝵ contemplationem subleuat᷑. Facit tam
qͦd potest. intuet᷑ ea quomͦ potest. Cogitat ꝑ ymaginationem: quia nͨ lum
iudere ualet ꝑ intelligentie puritatem. Hec ut arbitror est causa: cur na¬
chel prius liberos habeat de ancilla qͣm generet de se ip̃a. Quia dulce ei est.
saltim ymaginando eoꝵ memoriam retinere: quoꝵ intelligentiam nunclũ

Expanded text:
mo quam pene impossibile mentem carnalem, et adhuc in studiis spiritualibus rudem, ad invisibilium intelligentiam assurgere, et in illis contemplationis oculum figere? Nulla quippe novit adhuc, nisi corporalia; isibilium; desiderat intueri incorporea, et nil somniat nisi imagines rerum corporalium. Quid igitur faciat, quid agat? Nonne melius est qualicunque modo illa cogitre, quam oblivioni vel negligentiae tradere? Imo, si bene amat mens, ea non facile obliviscitur, multo tamen difficilius ad eorum contemplationem sublevatur. Facit tamen quod potest, intuetur ea quomodo potest. Cogitat per imaginationem, quia necdum videre valet per intelligentiae puritatem. Haec, ut arbitror, est causa cur Rachel prius liberos habeat de ancilla, quam generet de seipsa; quia dulce est ei saltem imaginando eorum memoriam retinere, quorum intelligentiam nondum
Abbreviated transcription (Latin):
sinenter cogeret᷑ aspicere. Nunc autem ꝑ assicluam considerationem fucuroꝵ
maloꝵ. facile ei persuadet᷑ contemptꝰ presentuim bonoꝵ. W iterũ. periuge̾
contemplationem et̾ne felicitatis: inflaminat᷑ ad uoluntariam tolerantiam
presure temporalis. Hoc est ut arbitror: cur dan & neꝑtalun prius nascantur
uel cur Gãd & aser: posterius generentur.

Expanded text:
sinenter cogeretur aspicere? Nunc autem per assiduam considerationem futurorum sinenter cogeretur aspicere? Nunc autem per assiduam considerationem futurorum malorum facile ei persuadetur contemptus praesentium bonorum. Et iterum per jugem contemplationem aeternae felicitatis inflammatur ad voluntariam tolerantiam pressurae temporalis. Hoc est, ut arbitror, cur Dan et Nephtalim prius nascantur, et cur Gad et Aser posterius generentur.
Abbreviated transcription (Latin):
ancilla Rachel religatur sub uiri potestate qͣm ancilla lye. Si enim yma¬
ꝯmationis euagatio que fit ꝑ mmutiles cogitationes ꝑrius non repͥmit᷑.
absiꝑ aubio sensualitatis appetitꝰ iinoderatꝰ minime temperat᷑. Qui igit᷑
uult corporalium uoluꝑtatum desideria temperare: prius assuescat
carnales delitias numqͣm uel saltim raro cogitare. ꝓfecto qͣnto talia rarꝰ
cogitaueris: tanto rariꝰ & tepidiꝰ nimirum ea desiderabis. hec ni fallor et
causa: cur sub uirili dominio pͥor incuruetur bala qͣm zelpħa. Patet nichi¬
lominꝰ q̃ de Gad & aser: abstinentia uidelicet & patientia nuniqͤm acopi¬
uos filios faceret: nisi sororis sue Rachel acdoptiuam sobolem assidue cerueres
Quis enim uinqͣm affectioni cordis posset persuadere munili huiꝰ prospera oi¬
tempnere. & eiꝰ aduersa non formidare: nisi suggerentib dan & neptalum q¬
ture uite tormenta. uel premia eterna non solum frequenter immo pene inde¬

Expanded text:
sub viri potestate quam ancilla Liae. Si enim imaginationis evagatio quae fit per inutiles cogitationes prius non reprimitur, absque dubio sensualitatis appetitus immoderatus minime temperatur. Qui igitur vult corporalium voluptatum desideria temperare, prius assuescat carnales delicias nunquam, vel saltem raro cogitare. Profecto namque quanto talia rarius cogitaveris, tanto rarius, tanto tepidius nimirum ea desiderabis. Haec, nisi fallor, est causa cur sub virili dominio prior incurvetur Bala quam Zelpha. Patet nihilominus quod de Gad et Aser abstinentia, videlicet et patientia, nunquam adoptivos filios faceret, nisi sororis suae Rachel adoptivam sobolem assidue cerneret. Quis enim unquam affectioni cordis posset persuadere mundi hujus prospera contemnere, et ejus adversa formidare, nisi suggerentibus Dan et Nephtalim futurae vitae tormenta, vel praemia aeterna, non solum frequenter, imo pene inde
Abbreviated transcription (Latin):
me districtionis regula consulit᷑. Quid sit autẽ ad interficien¬
dos sapientes egredi: ex suꝑiorib facłe potest ꝑpendi. Sciendum
autẽ qiũa inconsulte sententie diffinitionem uł qualitatem. sepe
tunt faciliꝰ dep̃bendimꝰ. ampliꝰq formidamꝰ. cum iam qualis sit
pͥmum de sententie datione consulit᷑: cumad eiꝰ executionem
iam iamo: egrederetur.

Expanded text:
mae discretionis regula consulitur. Quid sit autem ad interficienmae discretionis regula consulitur. Quid sit autem ad interficiendos sapientes egredi, ex superioribus facile potest perpendi. Sciendum autem quod inconsulte sententiae definitionem vel qualitatem saepe tunc facilius deprehendimus, ampliusque formidamus, cum jam qualis sit,primum de sententiae datione consulitur, cum ad ejus occasionem jam jamque egreditur.
Abbreviated transcription (Latin):
tatis iudicium ꝯ sulere. et ex magna deuotione uehement̃ discutere.
an forte iustũ uł iniustũ sit qͦd meminit se pͥus ꝑ sp̃c sui impetũ
statiusse. Multa enĩ temꝑe compunctionis et oronis mens hominis
mala et iniusta ẽẽ inuenit. que pͥus exanimi impetu et quasi
p̃cipitanter definiuit. que tam̃ iniusta eẽ tunc temꝑis ñ aduer¬
tit. Et multa sepe ex eodem sp̃c sui impetu. homo ꝯtra conscienti¬
deuotionis sue temꝑe temꝑat. et ad saniorem sententiã reformat
Debemꝰ itaq ea que p̃cipitanter magis qm prudent̃ statuimꝰ. et
mala eẽ ptimescimꝰ. postmodũ diligenter discute. et utrũ iusta
aniniusta. utilia an etrã in utilia sint sagaci retractione ꝑquirere
et in hunc modũ quasi ꝑ danielis officium. arioch de lege uł sen¬
tentia data reqͥritur. dum de quolibet minꝰ consulto mentis ꝓpo¬
sito ex magna deuotione. tandem aliqñdo uere equitatis ⁊ sum¬

Expanded text:
tatis judicium consulere, et ex magna devotione vehementer discutere, tatis judicium consulere, et ex magna devotione vehementer discutere, an forte justum vel injustum sit, quod meminit se prius per spiritus sui impetum statuisse? Multa enim tempore compunctionis et orationis mens hominis mala et injusta esse invenit, quae prius ex animi impetu, et quasi praecipitanter definivit, quae tamen injusta esse tunc temporis non advertit, et multa saepe ex eodem spiritus sui impetu homo contra conscientidevotionis suae tempore temperat, et ad saniorem sententiam reformat. Debemus itaque ea quae praecipitanter, magis quam prudenter statuimus, et mala esse pertimescimus, postmodum diligenter discutere, et utrum justa an injusta, utilia an inutilia sint, sagaci retractatione perquirere, et in hunc modum quasi per Danielem officium Arioch de lege vel sententia data requiritur, dum de quolibet minus consulto mentis proposito ex magna devotione, tandem aliquando verae aequitatis, et sum
Abbreviated transcription (Latin):
et quoslibet int̾ne pacis ꝑturbatores districta aĩaduersione feri¬
re:ꝰ Boriꝰ sane iste pͥnceps militie. rigor uidelicet. ⁊ seuerttas iusti¬
cie: cuiꝰ legib uł disciplinis quisqͥs ñ obtemꝑat. ab illa celestis
milicie societate sealienat. Recte autẽ ut arbitror. iste pͥnceps
milicie arioch dicit᷑. nam arioch ad solitudinem redigens redigentꝰ¬
interp̃tatur. Scimꝰ quia regnũ celoꝵ intra nos ẽ. Debet iste pͥn¬
ceps militie quocũq regnũ uł regionem uidet ꝯtra hoc regnũ
exurgere uł rebellare. ⁊ et̾n regis legib ñ obtemꝑare. forti mi¬
pugnatione euertere: et ad sempit̾nam solitudinem redigere.
et si fieri potest met̾num delere. Si gͥ ꝑ damelem deuotionẽ. p ari¬
och. zelum rectitũdinis debemꝰ intelligere. qͥd ẽ damelem abarioch
delege & sententia regis querere: nͥ compinictam mentẽ equi¬

Expanded text:
et quoslibet internae pacis perturbatores districta animadversione feriet quoslibet internae pacis perturbatores districta animadversione ferire? Bonus sane iste princeps militiae rigor videlicet; et severitas justitiae cujus legibus, vel disciplinis quisquis non obtemperat, ab illa coelestis militiae societate se alienat. Recte autem, ut arbitror, iste princeps militiae Arioch dicitur. Nam Arioch ad solitudinem redigens interpretatur. Scimus quia regnum coelorum intra nos est. Debet itaque iste princeps militiae quodcunque regnum vel regionem videt contra hoc regnum exsurgere, vel rebellare, et aeterni regis legibus non obtemperare, forti impugnatione evertere, et ad sempiternam solitudinem redigere, et si fieri potest, in aeternum delere. Si igitur per Danielem devotionem, per Arioch zelum rectitudinis debemus intelligere, quid est Danielem ab Arioch de lege, et sententia regis quaerere, nisi compunctam mentem aequi
Abbreviated transcription (Latin):
tentia a facie regis eẽt egressa. Cum gͦ rem indicasset arioch dameli:
damel ingcessus rogauit regẽ ut tempꝰ daret ei ad solutionem in¬
oicandam regi. Sicut in daniele intelligitur feruor deuotionis.
sic ꝑ pͥncipem militie regis recte ut arbitror intelligimꝰ ⁊elum
rectitudinis. ⁊ rigorem districte seueritatis. Certe sine rigore ĩte
seueritatis. nec illio quidem regnum licet in pate uł securitate pos¬
sidere. in quo solent homines hominib imꝑare. inquo solent ho¬
mines possidentium pacẽ ꝑturbare. Quis imꝑantium unqm̃ pa¬
ce quitina frui uł letari potuit. qui pacis adũsarios cũ potuit &
oportuit. dictricte iudicare ⁊ fortiter ferire noluit: Quantoma¬
gis autẽ in illo utiq regno in quo nobis ñ est colluctatio aduer¬
sus carnẽ ⁊ sanguinem s aduersus sp̃nalia nequitie in celestib:
quantomagis inqmͣ in eiusmod regno oportet nos fortiter agere.
et om̃s ꝑstrepentium cogitationum uł affectionũ tumultus.

Expanded text:
 rem indicasset Arioch Danieli, Daniel ingressus rogavit regem, ut tempus daret sibi ad solutionem indicandam regi . Sicut in Daniele intelligitur fervor devotionis, sic per principem militiae recte, ut arbitror, intelligimus zelum rectitudinis et rigorem districtae severitatis. Certe sine rigore justae severitatis, nec illud quidem regnum licet in pace vel securitate possidere, in quo solent homines hominibus imperare, et in quo solent homines possidentium pacem perturbare. Quis imperantium unquam pace diutina frui, vel laetari potuit, qui pacis adversarios, cum potuit et oportuit districte judicare, et fortiter ferire noluit? Quanto magis autem in illo utique regno, in quo non est nobis colluctatio adversus carnem et sanguinem, sed adversus spiritualia nequitiae in coelestibus, quanto magis, inquam, in ejusmodi regno oportet nos fortiter agere, et omnes perstrepentium cogitationum, vel affectionum tumultus,
Abbreviated transcription (Latin):
facta ꝯsulimꝰ: quid rectiꝰ qmͣ cordis deuotionẽ in ipso figurari in¬
ueniemꝰ: Hide quomͦ sub om̃i aduersitate: et qͣlitumq necessi¬
tate semꝑ ad dñm recurrit et consulit. auxilium diuinũ im¬
plorat. ⁊ accipit.Q aũ nessiat uere deuotionis ẽẽ sub om̃i necessita¬
tis artiło ad diuina p̃sidia confugere: et tam in ambigns qmͣ
adusis. hinc consilium. illĩ auxilium humilit̾ petere. effica¬
citer impet᷑re: Scimꝰ autẽ quia intime et deuote nunquam
mens orit. que se ad deuotionem studiosis p̃meditationib pͥus
ñ extitat. Hisunt enĩ uere deuotioĩs socii inseꝑabiles: circum¬
specte. discrete. ⁊ ꝓuide cogitationes. Sine huiꝰmod enĩ sociis et
coopatorib: q̃libet nr̃a deuotio ñ nouit uł ualet orare quomͦ o
ab arioch pͥncipe militie regis qui egressus fuerat ad int̾

Expanded text:
facta consulimus, quid rectius quam cordis devotionem in ipso figurari infacta consulimus, quid rectius quam cordis devotionem in ipso figurari inveniemus? Vide quomodo sub omni adversitate, et qualicunque necessitate semper ad Dominum recurrit et consulit, auxilium divinum implorat et accipit. Quis autem nesciat verae devotionis esse sub omni necessitatis articulo, ad divina praesidia confugere, et tam in ambiguis quam adversis hinc consilium, illinc auxilium humiliter petere, et efficaciter impetrare? Scimus autem, quia intime et devote nunquam mens orat, quae se ad devotionem studiosis praemeditationibus prius non excitat. Hi sunt enim verae devotionis socii inseparabiles, circumspectae, discretae et providae cogitationes. Sine hujusmodi enim sociis et cooperatoribus, quaelibet nostra devotio non novit vel valet orare quomodo principe militiae regis, qui egressus f
Abbreviated transcription (Latin):
cultores int̾ficte. dum post humanaꝵ arcium despectũ ꝯtempła¬
tionis meditationis. lectionis. ⁊ orationis instantiam penitꝰ deserit.
Notandum tam̃ qͦd de sapientib iudeoꝵ dicitur: qui ad ꝑditionẽ
querebantur. Quid queso ẽ. locum ubi eiꝰmodi sapientes ad pditionẽ
inueniri ualeant. querere. uͥbi occasionẽ seu etram exeusationis ali¬
cuiꝰ oportunitatẽ captare. quo tociꝰ atq liberiꝰ. et cum securiori con¬
scientia sacre ⁊̃ eruditionis studia dissoluta mens possit abicere.
Sepe enĩ infirmitatem corꝑis p̃tendimꝰ. cum sp̃ualia exercitia ab¬
icimus. Sepe caritatẽ hoc eẽ fingimꝰ. quod ꝯtemplatiuam uitã
deserentes. ext̾iorib negociis nos ipsos funditꝰ exponimꝰ. In hunc
modũ occasio. ⁊ quasi locioportunitas queritur. ubi damel cum
cet̾is sapientib iudeoꝵ ad int̾ficiendum inueniatur. Si huiꝰ danielis

Expanded text:
cultores interficit, dum post humanarum artium despectum, contemplacultores interficit, dum post humanarum artium despectum, contemplationis, meditationis, lectionis et orationis instantiam penitus deserit. Notandum tamen quod de sapientibus Judaeorum dicitur, quia ad perditionem quaerebantur. Quid, quaeso, est locum ubiinveniri valeant quaerere, nisi occasionem seu etiam excusationis alicujus opportunitatem captare, quo tutius atque liberius et cum securiori conscientia sacrae etiam eruditionis studia dissoluta mens possit abjicere? saepe enim infirmitatem corporis praetendimus, cum spiritualia exercitia abjicimus. Saepe charitatem hoc esse fingimus, quod contemplativam vitam deserentes exterioribus negotiis nos ipsos funditus exponimus. In hunc modum occasio, et quasi loci opportunitas quaeritur, ubi Daniel cum caeteris sapientibus Judaeorum ad interficiendum inveniatur. Si hujus Danielis
Abbreviated transcription (Latin):
bilonis trucĩdant᷑. unde ẽ quod de eis dicit᷑. Et egressa sententia
sapientes int̾ficiebantur. Sententia egrẽdit᷑. quando io qͦd quis¬
q mente deliberau̾at atq statuerat. tandem alignͣto ex ope ma¬
nifestat. Quasi adhuc intͥnsecus ẽ. quõd ad huc uersatur. et la¬
ter inm̃te: et uelit iam ext̾ius eẽ incipit. qͣndo iam apparet in
ope le quit᷑. Querebat᷑ quia claniel et sotii eiꝰ ut ꝑirent. Ecce quo¬
modo malũ grassat᷑. Audiuimꝰ suꝑiꝰ quomͦ sapientes babilonis
ut̾ficiebantur. ecce iam sapientes iudeoꝵ querunt᷑ ut int̃ficiant᷑.
Ecce qͥb gradib studiosa mens sepe a sua inuacitate ⁊ sagacitate.
resoluitur. et a sũmis paulatim ad det̾iora relabttur. Prius scłari¬
um. postea sꝑitalium doctrinaꝵ curã cdeponit. et se totam ad so-¬
la ext̾iora negotia exponit. et in se quasi om̃s scientie et sapientie

Expanded text:
bylonis trucidantur, unde est quod de eis dicitur: Et egressa sententia bylonis trucidantur, unde est quod de eis dicitur: Et egressa sententia sapientes interficiebantur. Sententia egreditur, quando id quod quisque mente deliberaverat atque statuerat, tandem aliquando ex opere manifestat. Quasi adhuc intrinsecus est, quod adhuc versatur, et latet in mente, et velut jam exercitus esse incipit, quando jam apparet in opere. Sequitur: Quaerebanturque Daniel et socii ejus, ut perirent. Ecce quomodo malum grassatur. Audivimus superius quomodo sapientes Babylonis interficiebantur, ecce jam sapientes Judaeorum quaeruntur, ut interficiantur. Ecce quibus gradibus studiosa mens saepe a sua vivacitate resolvitur, et a summis paulatim ad deteriora relabitur, prius saecularium, postea spiritalium doctrinam curam deponit, et se totam ad sola exteriora negotia exponit, et in se quasi omnes scientiae et sapientiae
Abbreviated transcription (Latin):
possumꝰ: tandem uͦ intuemur. et sequim᷑. Recte gͦ pͥus furor et
postea ira ponitur. Notandũ sane. quod sapientes babylonisdi¬
cunt᷑. qui hoc leco ꝑire p̃cipiunt᷑. Puto alios ẽẽ sapientes babylo¬
nioꝵ. et alios ẽẽ sapientes iudeoꝵ. Illi sane occupant᷑ circa t̾rena.
isti crrea diuina. illisane sectantur sapientiam mundi: que
stułticia ẽ apud d̃m. Isti etiã scrutantur ꝓfunda c̃i: ut pote spi
tales. ⁊ spualib spũalia comꝑantes. Quid gͥ ꝑ sapientes babilo¬
nioꝵ nͥ scientias scłares. ⁊ qͥd ꝑ sapientes iudeoꝵ intelligimus
nͥ doctrinas sꝑitales. Quasi gͦ sapientes babylonis dampnatiom
addicimꝰ. qͣnto scłares disciplinas a nr̃is studiis amputamꝰ. Harũ
amputationi conscientia nr̃a faciliꝰ acguiescit. et eo leuiꝰ earũ
abiectioni consentit. qui eas qmͣuis ad aliguid utiles humane
saluti minime necessarias attendit. Primo ergo sapientes ba¬

Expanded text:
possumus, tandem vero intuemur et sequimur. Recte ergo prius furor, et possumus, tandem vero intuemur et sequimur. Recte ergo prius furor, et postea ira ponitur. Notandum sane quod sapientes Babylonis dicuntur, qui hoc loco perire praecipiuntur. Puto alios esse sapientes Babyloniorum, et alios esse sapientes Judaeorum. Illi sane occupantur circa terrena, isti circa divina. Illi sane sectantur sapientiam mundi, quae stultitia est apud Deum, isti scrutantur etiam profunda Dei, utpote spisapientes Babyloniorum, nisi scientias saeculares? et quid per sapientes Judaeorum intelligimus, nisi doctrinas spiritales? Quasi ergo sapientes Babylonis damnationi addicimus, quando saeculares disciplinas a nostris studiis amputamus. Harum amputationi conscientia nostra facilius acquiescit, et eo levius earum abjectioni consentit, quo eas quamvis ad aliquid utiles humanae saluti minime necessarias attendit. Primo ergo sapientes Ba
Abbreviated transcription (Latin):
tumqy laborantes nichilq ꝓficientes spitalium illam specłatoꝵ
ut dum illam quam amare ꝯsueuerat diuinarum reuelationum
spetulationẽ amtitit. animꝰ duitina satigatione iam fractu non so¬
lum eiꝰ in tuiꝰ recuꝑatione defecit. s quoꝵ cũq studioꝵ curam de¬
ponat. et om̃s sapientes suos quodã modo ꝑdere disponat. In furore
inqͥt et iramagna. furor ẽ ꝑturbatio m̃itis tociꝰ exꝑs rationis. Ira ẽ
mentis ꝑturbatio magna: s a ratione ñ penitꝰ aliena. Quasi ex fu¬
rore agitamur et actitamꝰ. quando sine respectu rationis in ib qͦd
fieri ñ oportet nos ipsos p̃cipites damꝰ. Ita sepe cõmoti intelligimꝰ
qͥd faciendum sit. cũ tñ refrenari ñ possit si magna fuerit. In pri¬
mo itaq ꝓturbationis nr̃e impetu sepe nec saltem ad rationem res¬
picimꝰ. postmodum autẽ rationem quidẽ uidemꝰ. sed sequi non

Expanded text:
tumque laborantes, nihilque proficientes spiritalium illam spectaculotumque laborantes, nihilque proficientes spiritalium illam spectaculout, dum illam quam amare consueverat divinarum revelationum speculationem amittit animus, diutina fatigatione jam fractus, non solum ejus in cujus reparatione defecit, sed quorumcunque studiorum curam deponat, et omnes sapientes suos quodammodo perdere disponat. In furore, inquit, et ira magna. Furor est perturbatio mentis, totius expers rationis. Ira est mentis perturbatio magna, sed a ratione non penitus aliena. Quasi ex furore agitamur, et actitamur, quando sine respectu rationis in id, quod fieri non oportet, nos ipsos praecipites damus. Ira saepe commoti intelligimus quid faciendum sit, cum tamen refrenari non possit, si magna fuerit. In primo itaque perturbationis nostrae impetu saepe, nec saltem ad rationem respicimus, postmodum autem rationem quidem videmus, sed sequi non
Abbreviated transcription (Latin):
cendunt.Uii. Quomͦ post p̃clara sepe studioꝵ suoꝵ ĩsignia mens tam
secularium quã spiritualiũ doctrinarum curam deponit. ⁊ se totam
et in ira magna p̃cepit. ut ꝑirent om̃s sapientes babylo¬
nis. Et egressa sententia: sapientes int̾ficiebantur. Etce
qͦd suꝑus iam p̃locuti sumꝰ. postqmͣ rex de sompnii sui
recuꝑatione desꝑauit: in furore. et ira om̃s sapientes suos ꝑ̃re de¬
creuit. Nti iam diximꝰ hoc ẽ sapientes suos ꝑdere. ꝑacutos illos atq
subtiles scientie ⁊ sapientie intellectus. scłm pristinam consue¬
tudinem et assuetam exertitationẽ ulteriꝰ non reqͥrere. et cuiꝰtum¬
q doctrine studiis nullam penitꝰ oꝑam dare. uł curam impen-¬
dere. Quasi sompnium uisũ amitcit᷑. qͣndo illa ꝑ quam ad sub¬
limia mens frequent̾ subleuabatur. gr̃a contẽplationis subtrahit᷑.
Et tunc quidẽ uelut. de eiꝰ recupatione desꝑamus. qͣm dui dici mul¬

Expanded text:
CAPUT VII. Quomodo post praeclara saepe studiorum suorum insignia mens tam CAPUT VII. Quomodo post praeclara saepe studiorum suorum insignia mens tam saecularium quam spiritalium doctrinarum curam deponit; et se totamre et in ira magna praecipit ut perirent omnes sapientes Babylonis. Et egressa sententia, sapientes interficiebantur . Ecce quod superius jam praelocuti sumus. Postquam rex de somnii sui recuperatione desperavit, in furore et ira omnes sapientes suos perire decrevit. Uti jam diximus, hoc est sapientes suos perdere, per acutos illos atque subtiles scientiae et sapientiae intellectus secundum pristinam consuetudinem et assuetam exercitationem ulterius non requirere, et cujuscunque doctrinae studiis nullam penitus operam dare, vel curam impendere. Quasi somnium visum amittitur, quando illa per quam ad sublimia mens frequenter sublevabatur gratia contemplationis subtrahitur, et tunc quidem velut de ejus recuperatione desperamus, quando diu mul