comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
diuitib miserẽt᷑᷑ ut habundantib boni oꝑis ac
redẽptionis suȩ occasio ñdeeẽt: ut beniuolũ.
locupletem ⁊ mopia aliena ditaret. ⁊ opulen¬
tior quisq ingentia de egente lucͣ reciꝑet:
saret᷑ Hiri gatnus gͦ actus nr̃os: ⁊ quicqͥd possir¬
mus dũ lucẽ hm̃s pͥusquam nos tenebrȩ cõp̃¬
hendãt. qr iã in illo scło emendationi. ac redẽ p¬
tioni ꝓficere ñ licebit. sic̃ dic̃ sermo diuinus
Qm̃ ñ ẽ in morte qui memor sit tui. Sic̃ gͦ ibi
iã nulla timebit᷑ meritorũ amissio: ita nulla
tribuet᷑ peccatorũ remissio. Nulla ibi iã exe
rcendi boni oꝑis licentia cõcedet᷑. Nunquid
illic pascere aliquis esurientẽ pot̾it. uͥ eden¬
di. ⁊ bibendi necessitas ñ erit: uͥ cibo. ⁊ potu
nec ĩpius int̾ inferm flãmas. nec puis int̾ pa-¬
radisi delicias indigebit: Nunquid ibi alg¬
entẽ uestire cõtinget. uͥ om̃ino tegendi cor-¬
poris cura cessabit: uͥ sub illo frigore de qͦ

Expanded text:
retur: ut abundantibus boni operis ac redemptionis suae occasio non deesset, ut benevolum locupletem etiam inopia aliena ditaret, et opulentior quisque ingentia de egente lucra reciperet; setur. Dirigamus ergo actus nostros, et quidquid possumus, dum lucem habemus, priusquam nos tenebrae conprehendant, quia iam in saeculo illo emendationi ac redemptioni prospicere non licebit, sicut dicit sermo diuinus: quoniam non est in morte, qui memor sit tui. sicut ergo iam ibi nulla timebitur meritorum amissio, ita nulla tribuetur peccatorum remissio, nulla ibi iam rcendi boni operis licentia concedetur. Numquid illic pascere aliquis esurientem poterit, ubi edendi et bibendi necessitas non etit, ubi cibo et potu nec impius inter inferni flammas, nec pius inter paradisi delicias indigebit? Numquid ibi algentem vestire continget, ubi omnino tegendi corporis cura cessabit; ubi sub illo frigore, de qu
Abbreviated transcription (Latin):
solaciis reddit᷑a est. Ita in quam necẽẽ ẽ suꝑ
hanc unicam cͥminũ mucͦne cõfossam totũ põ.¬
dus doloris effundi: si forte possit lacͥmaꝵ uiur¬
ficata fontib calore ficłi suscitari. Accendẽda ẽ
cõpuctio: corroborandȩ sunt p̃ces. fut᷑i recordati.¬
one uiditii: atq miscd̾iar ũ oꝑib ad iuuandȩ.¬
Audienda ẽ ꝓphȩ sententia s audienda obedienti¬
E soce dicentis. Accipe inquit. orex cõsilium
meum: ⁊ pec̾ca tua elemosinis redime: Exẽplũ
etiam illiꝰ euangłici uiri ita ẽ audiendũ qsi¬

Expanded text:
solatiis, redditura est; ita, inquam, necesse est super solatiis, redditura est; ita, inquam, necesse est super hanc unicam criminum mucrone confossam, totum pondus doloris effundi, si forte possit lacrymarum vivificata fontibus calore fidei suscitari. Accendenda est compunctio, corroborandae sunt preces futuri recordatione judicii, atque misericordiarum operibus adjuvandAudienda est prophetae sententia, sed audienda obedientiae aure, dicentis, Accipe, inquit, o rex, consilium meum, et peccata tua eleemosynis redime . Exemplum etiam illius evangelici viri ita est audiendum, q
Abbreviated transcription (Latin):
se decip̃. si cũ ĩ medullis feru̾e̾ s sentiat morbũ
ꝑ suꝑficiẽ corꝑis molle deducat unguentum.
Nec itaq pͥncipalia mala. ingenti rugitu. ⁊ ge¬
mitu. ⁊ fonte indigẽt lacͥmar̃: atq pꝰ lacͥmas¬
clamandũ ẽ cũ ꝓpħa. Rugiebã a gemitu cordis
mer. Et lauabo ꝑsingłas noctes lectũ meũ. Et ie.
rum. E go aũ emerem sic̃ panẽ manducabã: ⁊ po¬
tũ meũ cũ fletu miscebã. Hemo despiciat hanc
rtet itaq sic̃ supͣ mortuũ cõclamatũ: ita mag¬
nos supͣ extinctã animã dare planctus. Et qͦmͦ so
pectore lam̃tari: ita cõuen̾ suꝑ unicã suã. s cũ spe
reꝑacionis affligi. De qͣ unica: sermo ꝓpħicꝰ dic̃.
Cripe a framea d̾s animã meã: ⁊ de manucanis
unicam meam. Quare unicam dix̾ Siue q
tanquam uinca diligenda ẽ: siue qr ipsa sola. ⁊
singłaris. añ tͥbunal celeste rõnem celestis õibꝰ

Expanded text:
se decipit, si cum in medullis fervere sibi sentiat morbum, se decipit, si cum in medullis fervere sibi sentiat morbum, per super ficiem corporis molle deducat unguentum. Haec itaque principalia mala ingenti rugitu, gemitu et fonte indigent lacrymarum, eique post lacrymandum est cum propheta: Rugiebam a gemitu cordis merum: Ego autem cinerem sicut panem manducabam, et potum meum cum fletu miscebam . Nemo despiciat hanc rtet itaque sicut supra mortuum conclamatum, ita magnos supra exstinctam animam dare planctus: et quomodo pectore lamentari, ita convenit super unicam suam, sed cum spe reparationis affligi. De qua unica sermo propheticus dicit: Eripe a framea animam meam, et de manu canis unicam meam . Quare unicam dixit? Sive quia tamquam unica diligenda est, sive quia ipsa sola et singula ante tribunal coeleste rationem, remotis omnibus
Abbreviated transcription (Latin):
exponit reatu: nouerit se de supplicio et̃no tͣir
sisse cõpendio. Itaq sicupimꝰ ut nos neqͣquã fal¬
lat. atq decipiat solitissima carnis uanitas. ⁊
secrete inhonesteq cõtagionis obscenitas. tacr¬
te m̃tis uoluptas. incanticordis impietas: pͥꝰ
ea quę manifesta sunt. idẽ. guiȩ appetitus
ire motꝰ. suꝑbiȩ ĩpetus. cõtͣdictioes tumidas.
re quirit: ut ñ contͣ alios. s ꝯtͣ nosmnet ipsos co¬
tidie dimicemꝰ. ⁊ imiu̾sos hostes nr̃os in nob̾met¬
ipsis iugit᷑ ꝑsequentes palmã sp̃uał tͥumphi ado¬
nio expugnauit ac ꝓdidit ac sacrum uerita¬
tis nom̃ ꝑiurii te meritate uolauit: si uerani
baptisim tunicã ⁊ speciosam uirginitatis olose¬
ricam ceno cõmaculati pudoris infec̾: Si ĩse.¬
se diabolo t̾didit: Hȩc atq hiiꝰmodi cõmissa ex¬
piari penitꝰ cõmum ⁊ mediocͥ. uł secͤta satisfactr¬
one nõ possunt: s gͣues cansȩ. gͣuiores.⁊ acͥores.¬

Expanded text:
exponit reatu, noverit se de supplicio aeterno brevi transiisse compendio. Itaque si cupimus ut nos nequaquam fallat atque decipiat sollicitissima carnis vanitas, et secretae inhonestaeque cogitationis obscenitas, tacitae mentis voluptas, incauti cordis impietas; prius ea quae manifesta sunt, id est, gulae appetitus, irae motus, superbiae impetus, contradictiones tumidas, requirit, ut non contra alios, sed contra nosmetipsos quotidie dimicemus, et universos hostes nostros in nobismetipsis jugiter persequentes, palmam spiritalis triumphi a Donio expugnauit ac perdidit, si sacrum ueritatis nomen periurii temeritate uiolauit, si niueam baptismi tunicam et pretiosam uirginitatis holosericam caeno commaculati pudoris infecit, si in sese diabolo tradidit, haec atque huiusce modi mala expiari penitus communi et mediocri uel secreta satisfactione uix possunt. graues causae grauiores et acriores
Abbreviated transcription (Latin):
te cõmendãt. Set forte qñ de elemosinis loqͥm̃
expauescit angusta pauꝑtas. Nõ ita ẽ hem̃i. Mem¬
inerit potiꝰ era minuta diuitũ thesauris fuis¬
se prelata: qr deus nr̃ ñ solũ copia largitatiss
beniuolencia pascit᷑ largientis. e go aũ puito rm̃i¬

Expanded text:
t Deus. Sed forte quando de eleemosynis loquimur, expavescit angusta paupertas. Non ita est, Charissimi. Meminerit potius aera minuta divitum thesauris fuisse praelata: quia Deus noster non solum copia largitatis, sed benevolentia pascitur largientis. Ego autem puto
Abbreviated transcription (Latin):
uitȩ: ꝑelemosinas. ꝑhumilitatem
cordis : ꝑ corꝑis castitatẽ. ꝑ exercitia
iustitiȩ ac miscdĩȩ. Quȩ cum ita srd:
quid ꝑtor errores festinemus ad mor¬
dem: qui tot uias accepimus ad salu¬

Expanded text:
tatem cordis, per corporis castitatem, per exercitia justitiae ac misericordiae. Quae cum ita sint, per tot errores festinamus ad mortem, qui tot vias accepimus ad salu
Abbreviated transcription (Latin):
dño inpencłemꝰ cui utiq totũ nos scimꝰ deb̾e qd̵
fraudaremꝰ : quia spes nr̃ȩ om̃s in cõsumma¬
tioẽ atq infine consistunt. Qͥd mͥ ꝓsunt nõ
si mͥ sata uireͦntia inherbis spem m̃ssis ostñ

Expanded text:
Domino impendissemus, cui utique totum nos scimus debere quod fraudaremus, quia spes nostrae omnes in consummatione atque fine consistunt. Quid mihi prodest si mihi sata vir
Abbreviated transcription (Latin):
aut añ uictoriȩ secitatem arma deponat: Ne¬
mo gͦ securum debe ẽẽ se uidicet: añquã ad
finem felici cõsummatioẽ perueniat. Nec
hoc nob̾ suffic̾e putemꝰ ad plenã salutẽ: qd
int̾ seruos dĩ uł habitoẽ censem᷑. uł noĩe cõ¬
putam᷑: quod in ĩsula uiu̾e̾. atq int̾ monacoᷤᷤ¬

Expanded text:
aut ante victoriae securitatem arma deponat? Neaut ante victoriae securitatem arma deponat? Nemo ergo securum debere se esse judicet, antequam ad finem felici consummatione perveniat. Nec hoc nobis sufficere putemus ad plenam salutem, quod inter servos Dei vel habitatione censemur, vel nomine computam
Abbreviated transcription (Latin):
talis respiciat quã incerti et quã lubricist̃
exitus uitȩ de qͣd̾r. Ne laudaueris hominẽ
hr̃e qͦd timeat. Nemo gͦ de p̃t̾itis securꝰ sit
tanti laquei obiecti sunt añ pecdes aĩe nr̃e:
tam in num̾i hostes obseruant ⁊ cꝰtodiunt it̃ nr̃m.
tantȩ fouȩȩ. ⁊ tanta p̃rupta. tantȩ rerũ dif¬
ficultates int̾iacent int̾ nos ⁊ finẽ nr̃m uia
ipsa quȩ ꝑse arta atq ardua est. tantisspũa¬
lium latronũ insidiis obsidet᷑. C antos nos sco.¬
Et putamus nos de p̃teritis deb̾e ẽẽ securo
et sine cotidiana cura. sine cotidiano timore
pontis angustias. ⁊̃ si maiorẽ partẽ ĩ offenso
tͥnsmiserit pede. iã pericłm euasisse se cre¬¬
dat: cũ inultimi pontis spacio si paululũ tr¬
tubaui̾t. casũ quẽ in medio spacio timebat
incurrit: Sic nos. etiã simagna pars uitȩ
mamius: cũ adhuc ꝑicłm pars extrema mr¬
nõ net᷑. Quis macie positus añ fuẽ certaminiᷤ.

Expanded text:
talis respiciat quam, incerti et quam lubrici sint talis respiciat quam, incerti et quam lubrici sint exitus vitae, de qua dicitur: Ne laudaveris hominem habere quod timeat. Nemo ergo de praeteritis securus sit. Tanti laquei objecti sunt ante pedes animae nostrae, tam innumeri hostes observant et custodiunt iter nostrum, tantae foveae et tanta praerupta, tantae rerum difficultates interjacent ipsa quae per se arcta et ardua est, tantis spiritualium latronum insidiis obsessa est  obsidetur , tantos nos scoEt putamus nos de praeteritis debere esse securos, et sine quotidiana cura, sine quotidiano timore pontis angustias, etiam si majorem partem inoffenso transierit pede, jam periculum evasisse se credat, cum in ultimo pontis spatio, si paululum titubaverit, casum quem in medio spatio vitarat, incurrat? Sic nos etiam, si magna pars vitae umamus, cum adhuc periculum pars extrema minetur. Quis in acie positus ante finem certaminis,
Abbreviated transcription (Latin):
cantis. Nõ leui agendũ ẽ. cõtriciõe ut debr¬
ta illa redimant᷑: quib morsȩt̾na debet᷑. Nõ
ꝑatus ẽ ignis ȩt̾mis. Si uolumꝰ intellige̾ ꝙͣ
gͣues ap̃d se faciat uidex nr̃ hominũ culpas:
respiciamꝰ ad pęnas. Quantũ enĩ nc̃ patiens
.ẽ. ds nr̃ in sustinendis delictis nr̃ is: tã seuerꝰ
erit in discuciendis. Et sic̃ mestimabilẽ ꝑauit
iustis głiam: ita mestimabilẽ ꝑauit ĩꝓbis pę¬
nã. Ergosupplitioꝵ acerbitatẽ e ꝯtͣrio de p̃
mioꝵ magnitudine mnͣtelligamꝰ: quia qui
nouit remun̾are merita᷑ nouit punire deli¬
noͦ cta. Salubrima gͦẽ ac multũ necessaria
fut᷑i uiditii recordatio: ⁊ p̃teritoꝵ ꝯmemo¬
ratio. uł deploratio delictoꝵ. Quod si quis ẽ.
qͥ s̃ de p̃teritis illesȩ uitȩ mitiᷤᷤ blãdiat᷑ et ad¬
huc innocentem se tͣnsisse putet ad dñi ser-¬
uitutem: ⁊ iõ se credit deb̾e ẽẽ securum: iste

Expanded text:
cantis. Non levi agendum est contritione, ut debicantis. Non levi agendum est contritione, ut debita illa redimantur quibus mors aeterna debetur; nec atus est ignis aeternus. Si volumus intelligere quam graves apud se faciat judex noster hominum culpas, respiciamus ad poenas. Quantum enim nunc patiens est Deus noster in sustinendis delictis nostris, tam severus erit in discutiendis; et sicut inaestimabilem paravit justis gloriam, ita inaestimabilem paravit improbis poenam. Ergo suppliciorum acerbitam magnitudine colligamus. Quia qui novit remunerare merita, novit punire delicta. Saluberrima ergo est, ac multum necessaria futuri judicii recordatio, praeteritorum commemoratio, vel deploratio delictorum. Quod si quis est qui sibi de praeteritis illaesae vitae meritis blandiatur, et adhuc innocentem se transisse putet ad Domini servitutem, et ideo se credidit debere esse securum, iste
Abbreviated transcription (Latin):
one fallentes. putamꝰ nos de om̃ib debitis tͣn¬
segisse: putamus qͦd mala nr̃a spacio tñꝑis e¬
uanuerĩt. Et qr illa nos obliti sumꝰ: cͤdimꝰ qͦd
de memoria diumȩ seiũtatis elapsa sint. S
nõ est ita. Omĩa apd̃ illũ collecta. oĩa ap̃ illũ
reposita. atq signata sunt. Audiamꝰ quid dic̃
ille qui cũ ipso diabolo manu ad manũ sur¬
gulari c̃tamine dimicabat. beatꝰ iob. Signa¬
usta semel cͥmina: et ꝓfundo uulne̾ ĩ animȩ¬
ipsiꝰ inp̃ssa iuiscib Multũ opꝰẽ. fletu: mul¬
quã sagitte q̃dã de cõscientia depellant᷑.
Nõ suffic̃ summis labiis dic̾e. peccaui: parce
remitte. Et saul dicebat. peccauĩ s ñ ob¬
tinuit illã ueniã quã dauid una peniten.¬
tiȩ uoce ꝓmeruit. Et hoc qͣre : quia cõfes¬
sionẽ illã nuda mag̃ u̾ba quã ueri gem¬
itus expͥmebãt: quia ñ cõpensabat cũ mag¬
nitudine cͥminis. lenta humiliatio supplicã¬

Expanded text:
one fallentes, putamus nos de omnibus debitis tranone fallentes, putamus nos de omnibus debitis transegisse, putamus quod mala nostra spatio temporis evanuerint: et quia illa nos obliti sumus, credimus quod de memoria divinae severitatis elapsa sint. Sed non ita est. Omnia apud illum collecta, omnia apud illum reposita atque signata sunt. Audiamus quid dicit ille qui cum ipso diabolo manu ad manum singulari certamine dimicabat, beatus Job: Signausta semel crimina, et profundo vulnere in animipsius impressa visceribus. Multo opus est fletu, mulquam sagittae quaedam de conscientia debellentur. Non sufficit summis labiis dicere: Peccavi, parce, remitte. Et Saul dicebat, peccavi : sed non obtinuit illam veniam quam David una poenitentiae voce promeruit. Et hoc quare? Quia confessionem illam nuda magis verba quam veri gemitus exprimebant. Quia non compensabat magnitudinem criminis laeta humiliatio suppli
Abbreviated transcription (Latin):
delectet: ⁊ eueniat illd qͦd ꝓpħa pec̾coribus
repit peccandi delectatio: statĩ fut᷑i uiditii
diẽ abscondit obliuo. E cõtͣrio aũ qnͣ qͣsq sol¬
licicior circa se fuerit. tanto plus metuit:
sic̃ ait scͥptura. Sapiens timendo declinat a
malo. Sapiens gͦ semꝑ incõpuctioe. ⁊ semꝑ in
metu ẽ: et ut de p̃t̾itis suspirat mał: ita de fu¬
turis ꝑiculis ꝑuigili sollicitudine cõtremiscit.
Qui de p̃teritis anxiꝰ ẽ id secũ cogitat ac reuoluit.
suis: ne forte mag̾̃ ad uet̾es miqͥtates. noua suꝑ¬
apposuerit uulna̾: ne suꝑ antiqͥs cõscientiȩ ma¬
culas recentia adhuc cͥmina ĩp̃sserit. ⁊ cõu̾si¬
onis nom̃ ad hoc assumpserit. ut gͣuiꝰ sub sacra
ꝓfessioẽ delinqueret. Aliquanti suffic̾e nobis
putamꝰ. quod ad secretũ istd̾ cõscendimꝰ quod
locũ habitũq mutauimꝰ : quod hic aliquã¬
tũ tñporis uiximꝰ spem om̃eni in annoꝵ nũo
collocantes. Ac sic ꝑniciosa nosmet ipsos ꝑsuasi¬

Expanded text:
delectet: ut eveniat illud, quod propheta peccatoribus repit peccandi delectatio, statim futuri judicii diem abscondit oblivio. Econtrario autem quanto quisque sollicitior circa se fuerit, tanto plus metuit, sicut ait Scriptura: Sapiens timendo declinat a malo . Sapiens ergo semper in compunctione et semper in metu est: et, ut de praeteritis suspirat malis, ita de futuris periculis pervigili sollicitudine contremiscit, qui de praeteritis anxius est, id secum cogitat ac revolvit, suis; ne forte magis ad veteres iniquitates nova superposuerit vulnera; ne super antiquas conscientiae maculas recentia adhuc crimina impresserit, et conversationis nomen ad hoc assumpserit, ut gravius sub sacra professione delinqueret. Aliquanti sufficere nobis putamus, quod ad secretum istud conscendimus, quod locum habitumque mutavimus, quod hic aliquantulum temporis viximus, spem omnem in annorum numero collocantes. Ac sic perniciosa nosmetipsos persuasi
Abbreviated transcription (Latin):
extͣse ht̃: qͥ uitia it̾ se tenet Itaq ut dixi
fr̃s hic sumꝰ. ⁊ toti ñ sumꝰ. Et qͥ int᷑ muros po¬
siti uix resistimꝰ: ĩsło ex positi qͥd faciemus
Qualit̾ stare potuert̃ influctu atq ĩ ipso coluc-¬
tantiũ tempestat ũ impetuꝰ qui tã gͣuit̾ ꝑielr¬
tant᷑ in portu : Iłoq in quantũ possumꝰ stabiles

Expanded text:
et, qui vitia intra se tenet. Itaque ut dixi, fratres, hic sumus, et toti non sumus; et qui intra muros positi vix resistimus, in saeculo expositi quid faciemus? Qualiter stare poterunt in fluctu, atque in ipso colluctantium tempestatum impetu, qui tam graviter periclitantur in portu? Ideoque in quantu
Abbreviated transcription (Latin):
serurre. uł ĩpendisse aĩam parũ debet uid̾i:
cuiꝰ obsequiis ac bñficuis etiã ipsi angłi i¬
pares se cõfitent᷑: cui postremũ cũ totũ de¬
beatur. nicħ tñ gͣtis soluit᷑: s remuratioẽm
qͣsi ipse uicissem debitor factus reodit ꝓex
solutioẽ debitorũ. ⁊ ꝓexiguis inm̃sa restitu¬
et. ꝓ hac enĩ misera uita laboribꝰ. ⁊ dolorib
plena in qͣ et usus breuis ẽ. et ipsa breuitaᷤ
mẽta: quã utiq uitã ⁊̃ si aͥ ctori suo offer¬¬
re dissimulet deuotio uoluntatis cõtinuo
a nob̾ ẽ exacto̾ra lex mortis  ⁊ qͦd ñ dat᷑ ex uoto
soluit᷑ ex debito: ꝓhac itaq uita dabit illã ur¬
tam q̃ nec ocło pot̾ cerni. nec tacita m̃tes cogr¬
tacioẽ pertingi: quã utiq cõseqͥ ẽ faciliꝰ qͣm
enarrare. Cuiꝰ erit cursus sine t̾mino: usus
sine fastidio: refectio sine cibi adiutorio : reqͥes
sine noctis ocio: etas sine senio: indeficiens si¬
ne uultu dĩ claritas: ⁊ sub antiquis ꝑpetiusq

Expanded text:
ndisse animam, parum debet videri; cujus se obsequiis atque beneficiis etiam ipsi angeli impares confitentur. Cui postremum cum totum debeatur, nihil tamen gratis solvitur, sed remunerationem quasi ipse vicissim debitor factus reddit, pro exsolutione debitorum, et pro exiguis immensa restituet. Pro hac enim misera vita, et laboribus et doloribus plena, in qua et usus brevis est, et ipsa brevitas incerta, quam utique vitam etiamsi auctori suo offerri dissimulet devotio voluntatis, continuo a nobis est exactura lex mortis, et quod non datur ex voto, solvitur ex debito. Pro hac itaque vita dabit illam vitam quae nec oculo potest cerni, nec tacita mentis cogitatione pertingi. Quam utique consequi est facilius quam enarrari; cujus erit cursus sine termino, usus sine fastidio, refectio sine sibi adjutorio, requies sine noctis otio, aetas sine senio, indeficiens sub vultu Dei claritas, et sub antiquis perpetuisque
Abbreviated transcription (Latin):
amaritudine quendã beatitudinis illiꝰ o dorẽ
totis ad noᷤ cordibꝰ attrahamꝰ : Et discusso om̃i
torpore. om̃i pigͥtia. cuiꝰ mat̾ ẽ. ĩfelicitas. illa
iã hylaritate. illa alacͥtate: dño deo nͥr̃o illoͣ¬
qͦ gaudio serͦuiamꝰ : quo gaudio ad mun̾a sir¬
a ipso inuitante ueniamus:

Expanded text:
amaritudine, quemdam beatitudinis illius odorem totis ad nos cordibus attrahamus; et discusso omni torpore, omni pigritia, cujus mater est infidelitas, illa jam hilaritate, illa alacritate Domino ac Deo nostro, illoque gaudio serviamus, quo gaudio ad munera sua ipso invitante veniamus.
Abbreviated transcription (Latin):
mag̃ s iudicaret factã inuiriã. ⁊ ex honorari
pociꝰ quã excoli ꝓnõciaret: et eiusmodi ne¬
gligenti atq ĩde uoto offensam pociꝰ credet
eẽ referendã quã gr̾am : Sigͦ cultꝰ. atq ho¬
nor hominis. deuotiõem fidẽ. hilaritatẽ re-
sitas ipsa cõsequit᷑. s hoc solũ fructꝰ ẽ si mereat᷑
susceptꝰ uocari: quantomag̃ nos ĩ honore d̾i ñri
obseruare debemꝰ ne ad obsequia eius indeuo¬
ti. atq cõpulsi. ne tͥstes. ne ĩgͣti in uitiq ueni¬
amꝰ: ñ respiciat ad munã q̃ negligenti. ac ur¬

Expanded text:
Al. indicaret injuriam, et exhonorari se potiusquam excoli pronuntiaret, et ejusmodi negligenti atque indevoto offensam potius crederet esse referendam quam gratiam? Si ergo cultus atque honor hominis devotionem, fidem, hilaritatem requsitas ipsa consequitur, sed hoc solum fructus est, si mereatur susceptus vocari. Quanto magis nos in honore Dei nostri observare debemus, ne ad obsequia ejus indevoti atque compulsi, ne tristes, ne ingrati invitique veniamus, et non respiciat Deus
Abbreviated transcription (Latin):
ad carã patͥam recuꝑata lib̾tate remeasse:
quã p̃ciosum sit pꝰ multe nauigatiõis ꝑicła
ad optatã t̾ram. atq ad portũ desid̾abilem
ꝑuenisse: atq ex his colligamꝰ et cognoscamꝰ
quã iocundũ erit comite bonaᷤs scientia. ad
ua. ⁊ solida gaudia atq ad angłoꝵ tͣnsire cõ¬
sorcia: ⁊ ad illã uitã cõscẽłe. uͥ nulli er̃t lab¬
ores. nulli dolores. nulla dãpna. nulla ĩ cõmo-¬
da ⁊ qͦd supͣ om̃e bonũ ẽ. nulla pecẽa: s et̾na
innocentia. inuiolata iusticia. ĩ cõcussa secͤitaᷤᷤ¬

Expanded text:
ad charad charsum sit, post multae navigationis pericula ad optatam terram, atque ad portum desiderabilem pervenisse. Atque ex his colligamus et cognoscamus quam jucundum erit comite bona conscientia ad vera et solida gaudia, atque ad angelorum transire consortia, et ad illam vitam conscendere ubi nulli erunt labores, nulli dolores, nulla damna, nulla incommoda, et quod supra omne bonum est, nulla peccata; sed aeterna innocentia, inviolata
Abbreviated transcription (Latin):
cogitemꝰ si alicui nr̃m int̾ nos obicerent᷑ delr¬
cta. ⁊ occulta sua. quẽ ad modũ ⁊ cordi intͥ usecꝰ
nota sunt: uere dico cõmunes om̃ium uultꝰ¬
noͣ ferre ñ posset. Et qͥd faciet infelix aĩa qñ cũ
obꝓbriis ⁊ feditatibꝰ suis angłoꝵ fũit cõspectib
p̃sentata: At uͦ aĩa illa q̃ bñ cursum suũ dire
ultimȩ horȩ illiꝰ necessitatẽ. Exire de huiꝰ corꝑis ha¬
bitacło ita s uidebit᷑. qͣsi pꝰ lõgas carceris tene-¬
bras ꝓducat᷑ ad lucẽ: qͣsi de aliqͦ obsc̾issimo
specu i aulam regiã intͦducat᷑: qͣsi de lacu mise-¬
riȩ. ⁊ de luto fecis abstracta. speciosis ac splendr¬
dis uestib induat᷑: atq int̾ florũ ⁊ aromatũ su¬
auitatẽ. miris reficienda odoribꝰ collocet᷑. Recorde. nõ¬
mur quã iocunda sit quies. quã delectabił re-¬
pausatio. pꝰ depositũ alicuiꝰ gͣuissimihonĩs fascẽ:
quã dulce sit pꝰ longe captiuitatis cathenas

Expanded text:
cogitemus si alicui nostrum inter nos objicerentur delicta et occulta sua, quemadmodum et cordi intrinsecus nota sunt, vere dico, communes omnium vultus ferre non posset; et quid faciet infelix anima quando cum opprobriis et foeditatibus suis angelorum fuerit conspectibus praesentata? At vero illa anima quae bene cursum suum direxultimae illius horae necessitatem; exire de hujus corporis habitaculo ita sibi videbitur, quasi post longas carceris tenebras producatur ad lucem, quasi de aliquo obscurissimo specu in aulam regiam introducatur, quasi de lacu miseriae et de luto faecis abstracta, speciosis ac splendidis vestibus induatur, atque inter florum et aromatum suavitatem miris reficienda odoribus collocetur. Recordemur quam jucunda sit quies, quam delectabilis repausatio, post se depositum alicujus gravissimi oneris fascem. Quam dulce sit post longae captivitatis catenas
Abbreviated transcription (Latin):
mum: uitia int᷑ hominem negligere minima.¬
nc Nescio de quib delictis debeant eẽ securi. etiam
de pecc̃is ignorantiȩ iudicandi ac rõnem de ocr¬
osis sermonib ac de cogitacionib reddit᷑i Nescio
q̃ debeant delicta neglige̾: de quibꝰ ⁊ ipse dñs
cũ qͣdam definicioe declarat. Am̃ dico uob̾: si qͥs
dixerit fr̃i suo. fatue. reus erit gehennȩ igniᷤ
Sint̾ hec ullã sꝑare indulgentiã posset: nͥ qͣm
paciencia: in om̃i mansuetudine. Ponamꝰ ori
nr̃o custodiã: timor fut᷑i uidic ii mitiget iracoi.¬
diã: Cogitacio ultimi diei frãgat suꝑbiã. Cogr¬
temꝰ qͥ luctꝰ erit negligenti aĩȩ. ex hoc corꝑe
discedenti. q̃ angustie. q̃ caligo. q̃ tenebre: cũ ex
illo adu̾sarioꝵ nũo pͥma occurre cõsciẽtia diu̾¬

Expanded text:
 vitia hominum negligere minima. Nescio de quibus delictis debeant esse securi, etiam de peccatis ignorantiae judicandi, ac rationem de otiosis sermonibus ac de cogitationibus reddituri. Nescio quae debeant delicta negligere, de quibus et ipse Dominus cum quadam definitione declarat: Amen dico vobis, si quis dixerit fratri suo, Fatue, reus erit ignis . Quis inter haec ullam sperare indulgentiam posset? nisi quam patientia, in omni mansuetudine. Ponamus ori nostro custodiam; timor futuri judicii mitiget iracundiam; cogitatio ultimi diei frangat superbiam. Cogitemus qui luctus erit negligenti animae ex hoc corpore discedenti, quae angustiae, quae caligo, quae tenebrae, cum ex illo adversariorum numero prima occurrere coeperit c
Abbreviated transcription (Latin):
on̾e. ⁊ cũ deposuerit uelut de loco suꝑiori
cõflige̾ : ut etiã sinauẽ merge̾ nõ potuerit.
saltẽ ex detͥmentis ⁊ dãpnis quȩ habundant
ĩ scło. iocundissimã p̃dã referat Immittit nd¬
pͥmũ intencioẽs diu̾sas: indignas animosita¬
tates: ut dũ homo quod se mel destinauit atq
ĩ furore definiuit implere cõtendit: ñ cogita
dampnũ suũ: ñ respiciat ruinã. Et cũ illum
cedit. Hic sumꝰ: ⁊ toti ñsumꝰ. Aut enĩ cordis
cogitacionib uariis. ⁊ imꝓbis. atq ĩhonestiᷤ
aggitam᷑: aut uenenatis linguȩ gladiis uul¬

Expanded text:
onere; et cum deposuerit, velut de loco superiori onere; et cum deposuerit, velut de loco superiori confligere, ut etiamsi navem mergere non potuerit, saltem ex detrimentis et damnis quae abundant in saeculo, jucundissimam praedam referat. Immittet primum intentiones diversas, indignitates, animositates: ut dum homo quod semel destinavit, atque in damnum suum, non respiciat ad ruinam; et cum illum itudo succedit. Hic sumus, et tuti non sumus: aut enim cordis cogitationibus variis et improbis atque inhonestis agitamur; aut
Abbreviated transcription (Latin):
um: quod hic dño uixerimꝰ. Iłoq qͣm diu
hic cõsistis: in arbitͥo ẽ cũ ueł ad scłm decliua¬
re. Cũ uͦ declinaueris: iã difficile ac pene uir¬
possibile erit ad locũ istũ uł cogitatioẽ re¬
spicere. Quod si aliqͥs securũ se putat de
hoc loco aliqñ posse discecłe. qm̃ hic bñ
cucurrerit. qd̾ hic multũ laborauerit: Hic
talis hoc agit qͦmͦ si aliqͥs oneratã mercibꝰ
nauẽ de portu soluat ⁊ tñpestatib tradat:¬
⁊ ad scopulos atq ad saxa detorqueat.
Quãto itaq laboramus: tanto cautiores
eẽ debenius. Proficientib enĩ: insidiat᷑ in imicꝰ.
Et uͥ uidet aliquã spem. aliquã gr̃am: ibi tãquã
leo rugiens. ⁊ circuens ad inuadencdã p̃dã totꝰ
incũbit. Et iõ qr hic positis noc̾e ñ p̃ualet: uir¬
lt aliquos minꝰ cautos. ꝑ cogitaciões. ac ꝑduu̾¬
sas tẽptaciones. ex hoc loco qͦdamnmͦ qͣsi extͣ cas

Expanded text:
um, quod hic Domino vixerimus. Ideoque quamdiu um, quod hic Domino vixerimus. Ideoque quamdiu hic consistimus, in arbitrio est, cum velis ad saeculum declinare. Cum vero declinaveris, jam difficile ac pene impossibile erit ad locum istum vel cogitatione respicere. Quod si aliquis ideo securum se putat de hoc loco aliquando posse discedere, quoniam hic bene cucurrerit, quod hic multum laboraverit, hic talis hoc agit, quomodo si aliquis oneratam mercibus navem de portu solvat, et tempestatibus tradat, et ad scopulos atque ad saxa detorqueat. Quanto magis itaque laboramus, tanto cautiores esse debemus. Proficientibus enim insidiatur inimicus, et ubi videt aliquam spem, aliquam gratiam, ibileo rugiens et circuiens ad invadendam praedam totus incumbit. Et ideo quia hic positis nocere non praevalet, vult aliquos minus cautos per cogitationes ac per diversas tentationes ex hoc loco quodammodo, quasi extra cast
Abbreviated transcription (Latin):
perde. uł pluuiaꝵ mundatioẽ decipiant:
Q uid mͥ ꝓderit si uinea spem omẽm ĩ flore ꝓni¬
ittat: ⁊ uł feraꝵ ĩ cursio. uł uastitas gͣndinis.
spemomẽm in cõsumatiõe subducat: Idoq
om̃is ꝓsꝑitas. om̃isq laboꝵ¬
dolendũsit. qͥ pꝰ huic multa laboꝵ stipendia.
pꝰ aliquantũ an noꝵ spaciũ. ꝓaliquib affectu
iiͦͬͦ. aut. u annos longissimũ tñpꝰ cdunt. et
omẽm reliquȩ uitȩ tractũ in scłi uanitate con¬
sumunt: cũ etiã unꝰ annꝰscłi labores nr̃os in
heremo ad qͥsitos ita possit absumẽ qͦmͦ si mare
magnũ paruissimũ intͣ se ruulũ recipiat &
absorbeat atq ei nec nom̃ relinqͣt Nescio ad q̃
inquã gͣue detͥmentũ credit᷑ ñ cotidie ꝓfice̾:
ibi uͦ sũma uirtꝰ ẽ ñ ꝑire. Ideoq si adhuc tenir¬
es ac pauꝑes sumꝰ: hic aliqͥd cõseqͥ laboremus.
Si uͦ aliqͥd ꝯsecuti sumus: hic illd̾ seruare cir¬
remꝰ. Hoc solũ nob̾ incõpendiũ erit et gaudi¬

Expanded text:
perie, vel pluviarum inundatione decipiant? Quid mihi proderit, si vinea spem omnem in flore promittat, et vel ferarum incursio, vel vastitas grandinis spem omnem in consummationem subducat? Ideoque omnis prosperitas, omnisque labodolendum sit qui hinc post multa laborum stipendia, post aliquantum annorum profectum, aliququinque annos longissimum tempus credunt, et omnem reliquae vitae tractum in saeculi vanitate consumunt, cum etiam unus annus saeculi labores nostros in eremo acquisitos ita possit absumere, quomodo si mare magnum parvissimum intra se rivulum recipiat et absorbeat, atque ei nec nomen relinquat. Nescio ad quae inquam, grave detrimentum creditur, non quotidie proficere: ibi vero summa virtus est non perire. Ideoque si adhuc tenues ac pauperes sumus, hic aliquid consequi laboremus. Si vero aliquid consecuti sumus, hic illud servare curemus. Hoc solum nobis in compendium erit et gaudi
Abbreviated transcription (Latin):
Quod age̾ sub p̃sentia p̃positoꝵ uerem᷑i sub dei
oculis cõmittẽ ñ timemꝰ. Nõ contenti sumꝰ nec.¬
essariis: s rursũ per cordis teporẽ habundãtiã
quã in scło dereliquimꝰ desidamꝰ Uñ nõ satis
ꝓdest qd̾ a nob̾ qͣlescumq facultates exclusimꝰ
qͣndo ipse in nob̾resider̃t̃ cupiditates. Inde ẽ noͣ
qͦd int̾dũ de reb paruissimis excitam᷑ ⁊ ꝓ uili¬
um rerũ appetitu. uilissimas intencioẽs mo-¬
uenius Hoc qͣre : Quia licet reliquerimꝰ ĩ reb̾
ext̾iora bona: adhuc tñ ĩ cordibꝰ mala ĩteriora
retinemus. Et int̾ hȩc qͦmͦ exultat adu̾sariꝰ nõ¬
nr̃. qͣndo nos uidet adhoc maxima cõtẽpsisse:
ut ĩminimis deformiꝰ uincerem᷑: Id̾oq ea q̃
intꝰ. ipsiꝰ animȩ uisceribꝰ ad hesert̃. radicitꝰ euellant᷑.
ac tibꝰ ac negociis militantes. in qͥbꝰ nc̃ erubescimꝰ.
tc̃ nob̾ adu̾sariꝰ ñ obstabat. ĩmo ⁊̃ cõsentiebat:

Expanded text:
quod agere sub praesentia praepositorum veremur, sub Dei oculis committere non debeamus: non contenti sumus necessariis, sed rursum per cordis teporem abundantiam quam in saeculo relinquimus, desideramus. Unde non satis prodest quod a nobis qualescumque facultates exclusimus, quando ipsae in nobis resederunt cupiditates. Inde est quod interdum de rebus parvissimis excitamur, et pro vilium rerum appetitu vilissimas intentiones movemus. Hoc quare? Quia licet reliquerimus in rebus exteriora bona, adhuc tamen in cordibus mala interiora retinemus; et inter haec quomodo exsultat adversarius noster, quando nos videt ad hoc maxima contempsisse, ut in minimis deformius vinceremur? Ideoque ea quae intus ipsius animae viactibus et negotiis eramus militantes, in quibus nunc et erubescimus, tunc nobis adversarius non obstabat, imo etiam consentiebat,
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ suscipiat bellũ cũ milite suo: Qͥs enĩ uelit
ĩpugnare subiectũ suũ : Supͣ om̃em ĩfelicitatẽ
erat uita illiꝰ: cui noc̾e ñ dignabat᷑ municꝰ. At
uͦ nc̃ pꝰquã uoluptatib illiꝰ renõciauimꝰ uidet
cultores suos ad actoris pͥstini redisse famulatũ:
uidetꝰ ĩ nob̾ qͦdanimͦ ydola sua ĩd̾i tẽpla muta.¬
ri : frendẽs ⁊ tanquã leo rugiens. om̃s nocẽdi ad.¬
itus ꝑuigil insidiator explorat. Dir ig̃ ꝯtra eoᷤ
uitioꝵ acies: ex hibens secũ septẽ sp̃c neqͥores
se: si forte domũ nr̃am spũalibꝰ bonis inueniat
uacuã. ac uacantẽ: et cũ t᷑b̾ suis eã ualeat occir¬
pare: ac s in eã p̃missis uitiis qͣsi qͥbusdã meta

Expanded text:
enim suscipiat bellum contra militem suum et quis uelit impugnare subiectum suum? sed super omnem infelicitatem erat uita illius, cui nocere dedignabatur inimicus. At uero nunc, postquam uoluptatibus illius renuntiauimucultores suos ad auctoris pristini redisse famulatum, videt in nobis quodammodo idola sua in Dei templa mutari, frendens, et tamquam leo rugiens, omnes nocendi aditus pervigil insidiator explorat , dirigit contra nos visionum acies, exhibens secum septem spiritus nequiores se, si forte domum nostram spiritualibus bonis inveniat vacuam ac vacantem, et cum turbis suis eam valeat occupare; ut s
Abbreviated transcription (Latin):
incipientes. uł indecorosis gulȩ blandim̃tis attẽ¬
ptat. uł aculeis ñ edomite carnis impugnat: si
possit eoꝵ sensus. uł honestas cogitacioẽs pollu
ꝓpͥis expugnare conat᷑: ut dũ tñꝑa. dũ nũta
ingerit. per inmundissimã uanitatẽ. humilita¬
tẽ cordis excindat : ⁊ qd̾ ꝑicłosum ẽ ĩ cõspectu
⁊ familiare malũ ẽ : quod armat ꝯtͣ nos lĩguȩ
nr̃ȩ gladios: qͦd irarũ inflãmat stimulos: atq
ita diu̾sis passionibꝰ inebriat mentem: ut quͣira

Expanded text:
indedecorosis gulae blandimentis attentat, vel aculeis non edomitae carnis impugnat, si possit eorum sensus vel honestas cogitationes polluerpropriis expugnare conatur; ut dum tempora, dum merita ingerit, per immundissimam vanitatem, humilitatem cordis excidat; et, quod periculosum est, in conspectu ac familiare malum est, quod armat contra nos linguae nostrae gladios, quod irarum inflammat stimulos. Atque ita diversis passionibus inebriat mentem, ut qua
Abbreviated transcription (Latin):
debellante tepore succũbimꝰ. Id̃o magnis uirr¬
b defendendũ ẽ magnȩ nom̃ ꝑfessionis. Mult̾
ẽ qd ad heremũ ueniendo ꝓmisimꝰ d̾o: quãlibet
multa sint q̃ sꝑamꝰ a d̾o Idoq discuciamꝰ omẽm
inerciã. omẽm lassitudinẽ m̃tis. ⁊ p̃ciosã milier¬
am p̃cioso agamꝰ affectu. Nõ expectemꝰ ad obse-¬
quia dñi nr̃i. mercenniarioꝵ acseruoꝵ more cõ¬
pelli. Neq contenti simꝰ ut aliꝰ a nob̾ exigat: qͥc¬

Expanded text:
is viribus defendendum est magnae nomen professionis. Multum est quod ad eremum veniendo promisimus Deo, quamlibet multa sint quae speramus a Deo. Ideoque discutiamus omnem inertiam, omnem lassitudinem mentis, et pretiosam militiam pretioso agamus affectu. Non exspectemus ad obsequia Domini nostri mercenariorum ac servorum more compelli, neque contenti simus ut alius a nobis exigat q
Abbreviated transcription (Latin):
gencias nr̃as cotidie discuciamꝰ: easq nob̾is
discusso teporis nubilo añ oc ulos cõstituamos
dicentes illd. Peccatũ meũ ego agnosco: ⁊ delr¬
ctũ meũ ꝯtͣ me ẽ semꝑ. Scelus ẽ qd int̾dum noͣ¬
nob̾ leuia ac uilia fac̾ pecca nr̃a ipsa cõsuetu.¬
do peccandi: cũ certũ sit nossic̃ de minimis boniᷤ ang̾i. ita de
ne gligentiis debere cõpungi Nonẽ enĩ minr
minimis

Expanded text:
gentias nostras quotidie discutiamus, easque nobis discusso teporis nubilo ante oculos constituamus, dicentes illud: Peccatum meum ego agnosco, et delctum meum contra me est semper . Scelus est, quod interdum nobis levia ac vilia facit peccata nostra ipsa consuetudo peccandi, cum certum sit nos sicut de minimis bonis augeri, ita de minimis negligentiis debere compungi. Non est enim minim
Abbreviated transcription (Latin):
cis. Hec om̃ia. & si qͣalia st̃ que cõmemorare loir¬
gum ẽ. ad cũ patientie modũ ꝑtinẽt. qͦammuᷤᷤ
ñ sua pecc̃a s quecũq extͥnsecus mala pacient᷑
sustinet ĩ se ipso. suo ꝓrsus corꝑe illeso. Aliꝰ̾e aũ
patientiȩ modus. quo idẽ ipse animꝰ quȩc ũq
molesta. & gͣuia in sui corꝑis passionibꝰ ꝑfert. nõ
sic̃ stulti. uł maligni homines. ꝓpt̾ adipencẽda uana
uł sceła ꝑpetrancla: s sic̃ a dño definit ũ ẽ ꝓpt̾
iustitiam. Utroq modo scĩ martyres certauert̃.

Expanded text:
quae commemorare longum est, ad eum patientiae modum pertinent, quo animus non sua peccata, sed quaecumque extrinsecus mala patienter sustinet in se ipso suo prorsus corpore inlaeso. Alius est autem patientiae modus, quo idem ipse animus quaecumque molesta et grauia in sui corporis passionibus perfert non sicut stulti uel maligni homines propter adipiscenda uana uel scelera perpetranda, sed, sicut a domino definitum est, propter iustitiam. utroque modo sancti martyres certauerunt —
Abbreviated transcription (Latin):
uiniorib ad huc necessitas: in semorib
uõ dignitas ẽ. Ille enĩ bene ꝓficit:¬
ille bene consuminat: qͥ cotidie sic
agit. quasi semꝑ incipiat suã ob rem
augienta meritoꝵ. in citunenta deben
cẽ ꝓfectuum. Scripta uero ꝓnuntians dẽ
his qͥ dũ pͥmas negligentias preter mit¬
tunt. in alias atq alias sc̃ꝑ in currunt:
ita ait. Peccator ad iciet ad petcandum.
candum. Ebi grã. Mali ciuꝰ libet. aut
obtrectationis passio: impugnare me
cepit. Si non statĩ me penitudo huiꝰ
momordit c̃ras tanta mͥ hꝰ uitii facilitas
eueniet. et quedã ut sic dixerĩ suauitaᷤ.

Expanded text:
junioribus adhuc necessitas, in senioribus junioribus adhuc necessitas, in senioribus vero dignitas; ille enim bene proficit,ille bene consumat, qui quotidie sic agit quasi semper incipiat. Quamobrem augmenta meritorum incitamenta debent esse profectuum. Scriptura vero pronuntians de his qui dum primas negligentias praetermittunt, in alias atque alias semper incurrunt, ita ait: Peccator adjiciet ad peccandum . candum? v. g., mali cujuslibet aut obtrectationis passio impugnare me coepit; si non statim me poenitudo vitae hujus momordit, cras tanta mihi hujus vitii facilitas veniet, et quaedam ut sic dixerim suavitas,
Abbreviated transcription (Latin):
non ueni facere uoluntatẽ meã s uo¬
luntatẽ eius qui misit me patris. Ire
autẽ post uoluntates ꝓprias tam ꝑni¬
tiosũ ẽ: ut hoc dñs iam post modum
iratus ꝓ dãpnatione peccati irroget
dicens. Et dimisi illos scd̃m desideria
cordis eoꝵ. Quã obre̾ qui uult tuta eẽ
oꝑa sua. uł recta in conspectu dei: nichil
obedientie p̾ferat: nichil penitus añ¬
ponat: siue sentor sit sile iunior sit.
Magis quantũ senior est. tantũ plus
debet studere edificatio ni et ꝑfectio¬
ni. Nullũ sibi finẽ faciat ꝓfitiendi.
nullumq t̃minũ cõstituat acquirẽ¬
di: cũ sibi audiat. Para inexitum o-
tia in exitu canetur. Quanto gͦ plus
ꝓficimus. tanto plus humiliemur.
quia quanto plus humiliati fuerimus.
tanto plus ꝓfitiemus. Nullus enim
senior tam indoctus apparcat. ut putu.
quod eũ ñ deccat obedientia. quȩ dm̃ de¬
cuit. Humilitas enĩ atq obedientia ĩ

Expanded text:
non veni facere voluntatem meam, sed vonon veni facere voluntatem meam, sed voluntatem illius qui misit me, Patris . Ire autem post voluntates proprias tam perniciosum est, ut hoc Dominus jam postmodum iratus pro damnatione peccati irroget, dicens: Et dimisi illos secundum desideria cordis eorum . Quamobrem qui vult tuta esse opera sua vel recta in conspectu Dei, nihil obedientiae praeferat, nihil penitus anteponat, sive senior, sive junior sit. Magis quanto senior est, tanto plus debet studere aedificationi et perfectioni. Nullum sibi finem faciat proficiendi, nullumque terminum constituat acquirendi, cum sibi dici audiat: Para in exitu opetia in exitu canetur . Quanto ergo plus proficimus, tanto plus humiliemur, quia quanto plus humiliati fuerimus, tanto plus proficiemus. Nullus illic senior tam doctus appareat, ut putet quod eum non deceat obedientia, quae Deum decuit. Humilitas enim atque obedientia in
Abbreviated transcription (Latin):
eueniunt. Obe̾clientes autẽ et hu¬
miles aĩe multas tribulationes
atq om̃s labores ꝓsternunt: atq in
compenoiũ mictunt. Sciendũ est
enĩ quod quantũ humiliores &
obedientiores fuerimus: tantũ suꝑ
nos leuius. ac lulcius uigũ dni sen¬
tiemus. Quantũ obedientiores fue¬
rimus prepositas & patͥbus nostris:
tr̃m obecliet cls̃ orationib nostris:
Uideainus quã acceptabilia sc̃ dn̾o
oꝑa uel ieurnia eoꝵ: qui suis potius
quam semioꝵ uoluntatib obsecunt᷑.
Clamant illi. Quare ieuinauimus
et nescisti ⁊ humiliauimꝰ aĩas nr̃as
&e non asperisti: Et ille responoet.
ldõ: quia indiebus ieiunioꝵ ur̃oꝵ in¬
obedientiã animarũ oꝑa non respi¬
ci: ieuinia nonaudiri: uota non susci¬
pi: Uncle nos amplius illius manda¬
ta seccemur. quiꝗ̃ ad hoc adnos ecȩlo
descendit ut non solũ nos recdimeret
mortis precioso s etiam ut uite edifi¬
caret exemplo. et cũ illo dicamus. Ego

Expanded text:
eveniunt: obedientes autem et hueveniunt: obedientes autem et humiles animae multas tribulationes, atque omnes labores prosternunt, atque in compendium mittunt. Sciendum est enim quod quanto humiliores et obedientiores fuerimus, tanto super nos levius ac dulcius jugum Domini sentiemus; quanto obedientiores fuerimus praepositis et patribus nostris, in tantum obediet Deus orationibus nostris. Videamus quam acceptabilia s jejunia eorum qui suis potius quam seniorum voluntatibus obsequuntur. Clamant illi: Quare jejunavimus, et nescisti? humiliavimus animas nostras, et non aspexisti? Et ille respondet: Ideo quia in diebus jejuniorum inobedientiam animarum opera non respici, jejunia non audiri, vota non suscipi. Unde nos amplius illius mandata sectemur, qui ad hoc ad nos e coelo descendit, ut non solum nos redimeret mortis pretio, sed etiam ut vitae aedificaret exemplo; et cum illo dicamus: Ego
Abbreviated transcription (Latin):
beneficiis. uoluntates uł intentiones¬
tuas. et sequaris ꝓprias cegtiatio
que quanlibet ad uros labores.
quam libet a dsalitis naufragia at
aĩẽ detrimenta te raptant: cotũ tñ
hoc prȩninia corclis indignatione ñ
sentis. Hoc enim ait sermo diuinus.
Tẽpore enĩ discessionis: multa ꝓmit¬
tit inimicus. ꝑsuadet sibi se. illuc quo
tendit maiorẽ ꝓfectũ: multã grãm.
atq rerum omniũ habunclantiã re¬
ꝑturũ: ac se tanquã angłm suscipien¬
dũ. Et post hec quandoq anxietate re¬
pletus et pace nudatus memor quo¬
modo ꝓfectus sui studiũ et sacrũ oui¬
le reliquerie: tunc animaa uertit
et quasi se clata teporis sui tẽpestate.
trine uidet. quid mali de se gesserit.
Tunc recognoscit quiopicłi incurrit:
cũ deloco adquẽ cũ gaudio uenerat
ficeite aroũ scaucalo discessit. Tẽ
pre dolore suꝑ cos quos occiderint
flere dicuntur. Et hec omnia anime
detrimenta : ex inobedientie malo

Expanded text:
beneficiis voluntates vel intentionesbeneficiis voluntates vel intentionestuas, et sequaris proprias cogitationes, quae quamlibet ad duros labores, quamlibet ad salutis naufragia atque animae detrimenta te rapiant, totum tamen hoc prae nimia cordis indignitate non sentis. Hoc ait sermo divinus: Tempore enim discessionis multa promittit inimicus; persuadet sibi se illic quo tendit majorem profectum, multam gratiam atque rerum omnium abundantiam reperturum, ac se tamquam angelum suscipiendum. Et post haec quando anxietate repletus, et pace nudatus, memor quomodo profectus sui studium, et sacrum ovile reliquerit, tunc animadvertit, et quasi sedata temporis sui tempestate, tunc videt quid mali de se gesserit, tunc recognoscit quid periculi incurrit, cum de loco ad quem cum gaudio venerat, sine pace et cum scandalo discessit. Tuncprae dolore super eos quos occiderint flere dicuntur; et haec omnia animae detrimenta ex inobedientiae malo
Abbreviated transcription (Latin):
portũ uacua atq inanis ꝑueniat.
Sic non grande graudiũ est. si aliqͥs
ad scłi fluctus reuertens nomenatq
habitũ professionis sue custodire
iudeatur. aĩa uero eius negligentiis
tabescat ac defluat. Et quid grauiꝰ
qͥuam ut subito tanquã aius repen-¬
tinus eradiceris deloco adquẽ te
ondguus uocauerat ⁊ inquo te pri¬
mũ illi minauerat ⁊ inquẽ te pꝰ
mala scłi quasi inportũ de graui dẽ¬
pestate incluxerat ⁊ obliuisci subito
fraternã societatẽ & consolationẽ:
obliuisci locũ illũ. in quo pͥmum pͥsti¬
nũ habitũ & nomen scłaris exuerra ᷤᷤ:
Aues ipse diligunt nidos suos. Amãt
fere loca. inquib nutrite sunt: amat
cubilia & pascua. Etquãlibet nat᷑ali
libertate passiuis ꝑ diiersa rapiant᷑
ex cursibus: sẽpius tamen ad racra
sibiloca quodã insito sibi desiderio
reuertuntur. Et tu intellectu preditꝰ.
ratione munitus. ita interdũ sensu
alienus efficeris: ut preferas dei

Expanded text:
portum vacua atque inanis perveniat; portum vacua atque inanis perveniat; sic non grande gaudium est, si saeculi aliquis ad fluctus revertens nomen atque habitum professionis suae custodire videatur, anima vero ejus negligentiis tabescat ac defluat; et quid gravius quam ut subito tamquam ales repentinus eradiceris de loco ad quem te Dominus tuus vocaverat, in quo te primum illuminaverat, in quem te post mala saeculi quasi ad portum de gravi tempestate induxerat? Oblivisci subito fraternitatis, societatis et consolationis; oblivisci loci illius in quo primum pristinum habitum et nomen saeculare exueras? Aves ipsae diligunt nidos suos, amant ferae loca in quibus nutritae sunt, amant cubilia et pascua; et quamlibet naturali libertate passivis perversa rapiantur incursibus, saepius tamen ad chara sibi loca quodam cibi desiderio revertuntur; et tu intellectu praeditus, ratione munitus, ita interdum sensu alienus efficeris, ut praeferas Dei
Abbreviated transcription (Latin):
de quo diuiniis sermo pnuntiat. It¬
nera insipientiũ: recta inconspeo¬
du eoꝵ: Et iterũ: St̃ uie que recte
ẽẽ uicdent᷑ hõĩbus: nouissima autẽ¬
carũ uenient ad profundũ inferi.
Postremo ueniet eiusmodi animab:
quod domui q̃ suꝑra har enã edifica¬
ta ẽ. Hec enĩ parabola maxie ad in¬
obedientes respicit. Sic enĩ legimus.
Dĩs qui aucdit uerba hec & ñ facit ea:
similabitͤ uiro stulto qui edificauit
domum suam supra harenã.
influxer int stillicidia passionũ. cũ
aduenerint flumina. torrens. aque
impetus tribulationũ. ex multitu¬
dine negligentiarũ: cũ flauerint
briũ suũ rapiant atq disꝑgant ⁊ tunc
irruant indomũ illã que sine obe¬
dientie fundamento edificata ẽ: &
fiet ruina illius magna. S forsitan
dicat aliquis. Nuqͥd statĩ de hoc loco
discedere ruina dicenda ẽe Dico
ꝑeat. tamen iacturã maximã de õne¬
re ac demercib suis faciat: & ipsa ad

Expanded text:
de quo divinus sermo pronuntiat: Itide quo divinus sermo pronuntiat: Itinera insipientium recta in conspectu eorum ; et iterum: Sunt viae quae rectae esse videntur hominibus, novissima auteeorum venient in profundum inferi . Postremo veniet hujusmodi animabus, quod domui quae super arenam aedificata est: haec enim parabola maxime ad inobedientes respicit. Sic enim legimus: Omnis qui audit verba mea haec, et non facit ea, similabitur viro stulto qui aedificavit domum suam super arenam, influxerint stillicidia passionum, cum advenerint flumina et torrentes atque impetus tribulationum, ex multitudine negligentiarum; cum flaverint brium suum rapiant atque dispergant, tunc irruent in domum illam, quae sine obedientiae fundamento aedificata est, et fiet ruina illius magna. Sed forsitan dicat aliquis: Numquid statim de hoc loco discedere, ruina dicenda est? Dicopereat, tamen jacturam maximam de onere ac de mercibus suis faciat, et ipsa ad
Abbreviated transcription (Latin):
re. Illis ipsis qui grauius apud nos
delinquunt nullã tristiorẽ nullam
acerbiorẽ possumus inuenire senten¬
tiã: quã ut acorpore congragationis
abscisi. sine pace discedant. Et ñ amen¬
tie genus ẽ. ut hoc qͥs ꝓremeclio ex¬
inmittit prunũ occasiones et causaᷤ.
inmittit in obedicntie passionẽ: quã
tur. Que cũ caꝑtiuã illa queauerit
mentẽ. intolerancla atq inpossibilia
facit.⁊̃ illa que parua ac lerua sunt.
Et sane dubiũ non ẽ. quod iure ᷤ mo¬
bedientibus diuinitus subtrahunt᷑.
Et sicut ille qui non habebat inse ne-¬
cessariam fidei deuotionẽ. ⁊̃ quod
habebat auferctur ab eo: itainobedi-¬
entia obdurat animũ quẽ semel ceꝑ it
ut adsuscipienda precepta. nec aricto¬
re nec ratione flectatur: s quod pes¬
simũ ẽ. sibi soli credat. et ꝓ omni ra¬
tione intentiones suas sequatur.: &
hoc solum rectũ putet. quod obdura¬
to coicde coneritꝰ similis ei effectiᷤ.

Expanded text:
re. Illis ipsis qui gravius apud nos re. Illis ipsis qui gravius apud nos delinquunt, nullam tristiorem, nullam acerbiorem possumus invenire sententiam, quam ut a corpore congregationis abscissi, sine pace discedant. Et nonne amentiae genus est, ut hoc quisque pro remedio eximmittit primum occasiones et causas, immittit inobedientiae passionem, quam tur. Quae cum captivam illaqueaverit mentem, statim intoleranda atque impossibilia facit etiam illa quae pEt sane dubium non est quod vires inobedientibus divinitus subtrahuntur; et sicut ille qui non habet necessariam fidei devotionem, et quod habebat, auferentia obdurat animum quem semel ceperit, ut ad suscipienda praecepta nec auctoritate, nec ratione flectatur. Sed quod pessimum est, sibi soli credat, et pro omni ratione intentiones suas sequatur, et hoc solum rectum putet, quod obdurato corde conceperit, similis ei effectus