comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
auctoris ñ innotuit. relinq̃ns nob̾ lib̾e cõm̃tari cui potissimũ
ꝑsone cõueniant. Muͦ ñ de est un̾ illa congruent assignem. siue
sponsesiue spõso. siue sponse siue sponsi sodalibꝰ. E pͥmũ sponse
qͣlit̾ cõgruant indicabo. Interĩ illa c̾fabulantibꝰ parit̾ atq ilł. ac
cessit ip̃e d̾ qͦ s̃mo erat. Ubiq libens appropiat de seloq̃ntibꝰ. Sic sol.
Siceuntibꝰ ĩ emaus ⁊ c̃ferentibꝰ int̾ se: iocũdũ se fac̾dũq exibuit co¬
mitẽ. Hẽpeħ ÷ qd̾ in euuangłio pollicet᷑. Uduo uł tres cõg̾gati st̃
exaudiam. ad huc ilł loq̾ntibꝰ dicã. ecce adsum. Ita gͦ nẽ affuit¬

Expanded text:
auctor non loquitur, relinquens nobis libere commentari, cui potissimum personae conveniant. Mihi vero non deest, unde illa congruenter assignem sive sponsae, sive sponso, sive etiam sponsi sodalibus. Et primum sponsae qualiter congruant, indicabo. Interim confabulantibus illa pariter atque illis, accessit ipse, de quo sermo erat. Utique libens appropiat de se loquentibus. Sic solet. Sic euntibus in Emmaus, et conferentibus inter se, jucundum se facundumque exhibuit comiteexaudiam; et adhuc loquentibus illis dicam: Ecce adsum . Ita ergo nu
Abbreviated transcription (Latin):
ccedamus iam ad librum
uerbisq sponse ratioe̾m demꝰ ⁊ cõseq̃ntiã. Pendent ir ⁊
p̃rupta nutant absq pͥncipio. idꝙ p̃mittendũ cͥ ꝯpetẽt̃
goeħ̾eant. Ponamꝰ ꝓiñ istoᷤ qͦs spõsi sod ales dirimꝰ iusitãdi salu¬
⁊ tedentẽ repꝑisse. mirari clausam. ⁊ qͣi alloqͥ ĩ hc̃ modũ. Ed noui ac

Expanded text:
ccedamus jam ad librum, verbisque sponsae rationem demus et consequentiam. Pendent enim, et praerupta nutant absque principio. Ideoque praemittendum cui competenter cohaereant. Ponamus proinde istos, quos sponsi sodales diximus, visitandi saluet taedentem reperis
Abbreviated transcription (Latin):
ausit: paulus cuiꝰ euangłiũ ã ÷ ab hoĩe. neq phoĩe iud accepit.
siquid̾ oscłm de ore. Ego⁊ pat̃ unũ sumꝰ. Itẽ. Ego in patre ⁊ pat̾
in me est. Oscłm ÷ oreados sũptũ. s nemo appropiat. Oscłm pla¬
ne dilett̃onis ⁊ pacis. s dilect̃o illa suꝑ eminet oĩ scĩe. ⁊ paxilla om
sensũ exuꝑat. Uerũt᷑n qd̾ oculus ñ uidit . n .a.a .ii.i.c. h.s.

Expanded text:
ausit et Paulus, cujus evangelium non est ab homine, neque per hominem illud accepit, siquidem osculum de ore. Ego et Pater unum sumus; item: Ego in Patre, et Pater in me est . Osculum est ore ad os sumptum; sed nemo appropiat. Osculum plane dilectionis et pacis; sed dilectio illa supereminet omni scientiae, et pax illa omnem sensum exsuperat. Verumtamen
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃mꝙ infundi sibi fident̃ sub o̾dĩ noĩe petit. Tenet quippe
aliꝗͥd iñ ñ desit occasio p̃sum̃di. Dicens enĩ filiꝰ nemo nouit
filiũ nisi pat̃.:⁊ nemo nouit prẽm nisi filiꝰ. adiecit. ⁊ cuiuo¬
luerit filius reuelare. Naũ diffidit sponsa qͥn sibi uelit. si cui
uolu̾it. Pecit gͦ audent̃ dari sibi oscłm. hoc÷ sp̃m illu ĩqͣ s⁊¬

Expanded text:
ipsumque infundi sibi fidenter sub osculi nomine petit. Tenet quippe aliquid, unde non desit occasio praesumendi. Dicens enim Filius: Nemo novit Filium, nisi Pater; et nemo novit Patrem, nisi Filius; adjecit, aut cui voluerit Filius revelare. Non autem diffidit sponsa quin sibi velit, si cui voluerit. Petit ergo audenter dari sibi osculum, hoc est Spiritum
Abbreviated transcription (Latin):
xoribꝰ orat. N onne id̾o liquido ĩp̃m se eẽ. declarat. qͥ c̃ pr̃e suo coti¬
Enaperit os carnis sue docens in monte discipulos. qͥ insilentio an¬
głos in celestibꝰ docet. En ad tactũ corporee mauꝰ curat᷑ lepra. su¬
gat᷑ cecitas. audit᷑ reparat᷑. lingua muta resoluit᷑. discipuliis ppe m̃¬
sus erigitur. ⁊ is indubitant̾ agnoscit᷑. cui dux̾at longe añ dauid
tibi peccata t̾ua. ⁊ retognoscit eũ de qͦ exmlt̾is retͦ tẽꝑibꝰ scͥptum
legerat. Egredietur diabolus ante pedes eiꝰ. Ubi nẽpe pecc̃m dimitat᷑:
ibi ꝓcul dubio diabolus de cord̾ peccatoris expellit᷑. Hĩc uniu̾salit̾ de
cunctis penitentibꝰ dic̃. Nẽ uidiciũ ÷ mundi. nẽ pͥnceps huiꝰ mundi
eicict᷑ foras. qd̾ scił humilit̾ confitenti remittat deus peccm.⁊ dia¬
bolus eũ qm in hominis cord̃ inuaserat. amittat pͥncipatũ. Deniq

Expanded text:
xoribus orat: nonne liquido ipsum se esse declarat, qui eum Patre suo quotixoribus orat: nonne liquido ipsum se esse declarat, qui eum Patre suo quotiEn aperit os carnis suae docens in monte discipulos, qui in silentio angelos in coelestibus docet. En ad tactum corporeae manus curatur lepra, fugatur caecitas, auditus reparatur, lingua muta resolvitur, discipulus prope mersus erigitur; et is indubitanter agnoscitur, cui dixerat longe ante David: tibi peccata tua , et recognoscit eum, de quo ex multis retro temporibus scriptum legerat: Egredietur diabolus ante pedes ejus . Ubi nempe peccatum remittitur, ibi procul dubio diabolus de corde peccatoris expellitur. Hinc universaliter de cunctis poenitentibus dicit: Nunc judicium est mundi, nunc princeps hujus mundi ejicietur foras : quod scilicet humiliter confitenti remittat Deus peccatum; et diabolus eum, quem in hominis corde invaserat, amittat principatum. 5. Denique
Abbreviated transcription (Latin):
ne data st̃. qͣnta t̾ris uł aqͥs attͥbuta. qͣnta ⁊̃ manufc̃is fabrilibꝰq
mortaliũ reputata oꝑibꝰ. ħbis. arbustis. minutissimis. uilissimisq
seminibꝰ pro numinibꝰ deferebant᷑. Heu sic hoies perdidert̃ ⁊ cõmu
tauert̃ głam in .s.ii.c.f. Quorũ deus miserat᷑ errores: de moute
umbroso ⁊ condenso dignant̾ egrediens insole posuit tab̾nacłm suũ
Optulit carnẽ sapientibꝰ carnẽ ꝑ qͣm discerent sapere ⁊ sp̃m. Nãdũ
in carne ⁊ ꝑ carnẽ facit oꝑa ñ carnis s dei: nature utiq imperans
nidẽ manifeste ip̃m se indicat ẽẽ. ꝑ qͤm ⁊ eadẽ añ fiebant qͣndo
fiebant. In carne inꝙͣ. ⁊ ꝑ carnẽ potent̃ ac patent̃ oꝑat᷑ mira. locu¬
tꝰ salubria. passus indigna. euident̃ ostendit qr ip̃e sit qͥ potent̃
sed inuisibilit̾ secula condidiss sapient̃ regẽt. ⁊ benignȩ ꝓtegẽt.
deniq dũ euangłicat ingͣtis. signa p̃bet infidelibꝰ ꝓsuis crucifi¬

Expanded text:
e data sunt; quanta terris et aquis attributa, quanta etiam manufactis fabrilibusque mortalium deputata operibus! Herbis, arbustis, minutissimis vilissimisque seminibus pro numinibus deferebatur. 3. Heu! sic homines perdiderunt et commutuli comedentis fenum? Quorum Deus miseratus errores, de monte umbroso et condenso dignanter egrediens, in sole posuit tabernaculum suum . Obtulit carnem sapientibus carnem, per quam discerent sapere et spiritum. Nam dum in carne et per carnem facit opera, non carnis, sed Dei, naturae utique imperans, nidem; manifeste ipsum se indicat esse, per quem eadem et ante fiebant quando fiebant. In carne, inquam, et per carnem potenter ac patenter operatus mira, locutus salubria, passus indigna, evidenter ostendit, quia ipse sit qui potenter, sed invisibiliter saecula condidisset, sapienter regeret, benigne protegeret. Denique dum evangelizat ingratis, signa praebet infidelibus, pro suis crucifi
Abbreviated transcription (Latin):
ficłi mens: rei sue familiaris tenuitate c̃stͥngit᷑. nec nalet p̃mopia
ociari ad uacandũ diuinis laudib. seu his q̃ laules pariũt intuen¬
dis bñficiis. ẜ si qñ c̾te conat᷑ assurg̾e. cõfestĩ domesticarũ necessi¬
tatũ curis urgentib reuocat᷑ ad sua. ⁊ in se cõpͥmi ꝓpͥa egestace con¬
pellit᷑. Qa si huiꝰ miseriȩ a me querit᷑ causa: dicã qđ ip̃i ĩ uob̾ n

Expanded text:
tenuitate constringitur, nec valet prae inopia otiari ad vacandum divinis 1294 laudibus, seu his, quae laudes pariunt, intuendis beneficiis. Et si quando certe conatur assurgere, confestim domesticarum necessitatum curis urgentibus revocatur ad sua, et in se comprimi propria egestate compellitur. Quod si hujus miseriae quaeritur a
Abbreviated transcription (Latin):
sc̃: qͣm pͥmi ⁊ purissimi fructꝰ sapĩe. Qd̾ enĩ ñ ignoratis. uidas
laudans ł cõfitens dabulon habitacłm fortitudinis. neptali:
cuus emissus int̾ptat᷑. Qͥ nimirũ agilitatis sue saltibꝰ eipͥmit
specłantis excessus. S ⁊ opaca penetre nemoꝵ. ut sensuum
consueuit. Scimꝰ aũ qͥ di̾it. Sacͥficiũ laudis honorif᷑ me.¬

Expanded text:
sunt, quam primi et purissimi fructus sapientiae. Quod enim non ignoratis, Judas laudans vel confitens, et Zabulon habitaculum fortitudinis, Neptalim cervus emissus interpretatur: qui nimirum agilitatis suae saltibus exprimit speculantis excessus, sed et opaca penetrare nemorum, ut ille sensuum, consuevit. Scimus autem qui dixerit: Sacrificium laudis honorif
Abbreviated transcription (Latin):
dolorẽ lemens. t̾ciũ sanatm̃. ⁊̃ morbũ expellens. Hc̃ de singłis lauiꝰ
disseramꝰ. Est gͦ unguentũ qđ sibi aĩa cõfic̃ multis irretita cͥmini¬
coris ollam simul oĩa coqͣt mnigne quodã penitentie ⁊ doloris. ut põ¬
est unũ unguentũ qͦ aĩa peccatrix sue cõu̾siõis pͥmorlia c̃dire de¬
bet plagisq suis recentib adibere. Pmũ nãq sac̾ficiũ ło̾ sp̃s ẽtribu
uisibili qͦ uisibilit̾ uncti ã peccat᷑ce corporei pedes di referunt᷑ in euã¬
głio. inuisibile hoͦ⁊ spiritale fuisse dicimꝰ fug̾atũ: ñ oĩo uile reputa¬
re pot̾imꝰ. Qdis de illo legr̃s & domꝰ inqͥt impleta ÷ ex o .ii. Peccatͥciᷤᷤ¬

Expanded text:
am morbum expellens. Nunc de singulis latius disseramus. 5. Est ergo unguentum, quod sibi conficit anima multis irretita criminitoris ollam simul omnia coquat igne quodam poenitentiae et doloris, ut posest unum unguentum, quo anima peccatrix suae conversionis primordia condire debet, plagisque suis recentibus adhibere. Primum namque sacrificium Deo, spiritus contribuln si illo visibili, quo visibiliter uncti a Peccatrice corporei pedes Dei referuntur in Evangelio, invisibile hoc et spirituale fuisse dicimus figuratum, non omnino vile reputare poterimus. Quid enim de illo legitur? Et domus, inquit, impleta est ex o
Abbreviated transcription (Latin):
aturam suis ullo mͦ corporib adiuuant᷑. Iue qui& ꝑ innata stoliditite
ñ eapiens iste uͦ ꝑ excellentious głȩ prerogatam nõ indigens. Porro
horinis som̃i qui mediũ qͤnclam inter sup̃mũ ⁊ infimũ con̾et locũ.¬
aun sine aurib instruis ꝑcipis instruentẽ: Itaq eũ absa coipons dẽ¬

Expanded text:
aturam, suis ullo modo corporibus adjuvantur; ille quidem pro innata stoliditate aturam, suis ullo modo corporibus adjuvantur; ille quidem pro innata stoliditate non capiens, iste vero pro excellentioris gloriae praerogativa non indigens. 5. Porro hominis spiritum, qui medium quemdam inter supaut sine auribus percipis instruentem? 6. Itaque cum absque corporis ad
Abbreviated transcription (Latin):
ita. Q ir is inuolutꝰ carue ac t̾rȩ incola sp̃c ex c̃sicłatione sensibiliũ ꝓfi¬
ciens gradatĩ quodã mͦ paulatĩ q nitit᷑ ꝑuenire: eo ille celestiũ habi¬
tator ingenita subcilitate sua in om̃i facilitate uelocitateq ꝑtingit.
nullo corporee cuiꝰ cũq rei informatꝰ intuitu. Cur it int̾ corpora spirita¬
les sensus scrutet᷑. qͦs in libro uitȩ ⁊ absq cõtradictioe legiti ⁊ absq dif¬
ficultate intelligit: sur in sucdore uultꝰ sui laboret excut̾e gͣna de pa¬
leis. de uiuis uina.⁊ de amurca oleũ. qͥ ex om̃ib satis habin deq ad ma¬
panib: Qs puteũ fodẽ curet ⁊ in t̾rȩ uiscib uenas aquar̃ cũ labore ri¬
mari. cuius uultui affatim aquas limpidas fons inuꝰ emanat: Nec
brutꝰ gͦ nec anglieꝰ spc̃ acd ea capessenla que beatã spialẽ facuint tre¬

Expanded text:
ita. Quo enim is involutus carne et terrae incola spiritus, ex consideratione sensibilium profiita. Quo enim is involutus carne et terrae incola spiritus, ex consideratione sensibilium proficiens, gradatim quodam modo paulatimque nititur pervenire: eo ille coelestium habitator ingenita subtilitate ac sublimitate sua, in omni velocitate facilitateque pertingit, nullo corporeae cujuscunque rei informatus intuitu. Cur enim inter corpora spirituales scrutetur sensus, quos in libro vitae et absque contradictione legit, et absque difficultate intelligit? cur in sudore vultus sui laboret excutere grana de paleis, de uvis vina, et de amurca oleum, qui ex omnibus satis abundeque ad mapanibus? quis puteum fodere curet, et in terrae visceribus venas aquarum cum labore rimari, cui ultro affatim aquas limpidas fons vivus emanat? Nec brutus ergo, nec angelicus spiritus ad ea capessenda, quae beatam spiritualem faciunt cre
Abbreviated transcription (Latin):
Angłuero curat satagit q in libertatẽ sp̃s admmistrare officul
pietatis futuros bonoꝵ promptũ mortalib alacremq sese muussis
culdubio sins corporib egent ut uuent. Nam in qͦ ip̃i ab eis us¬
uent᷑ nõ inideo: ad ꝓfectũ dũtaxat et̃ ncatis. Irrational aps
corpore suo. ut ꝑ corporalia ⁊ sensibilia que ꝑ illd sentit. ⁊̃ ad spiritualia
⁊ intelligibilia ꝓficiendo ꝑtingatꝰ Ad que tñ capessenda ꝓ suo corporali
temporaliq obsequio noscit᷑ uiuare illos qui oem̃ usũ rerum tẽpora¬
liũ ad fructũ tranferunt et̾narum. utentes hoc mundo tamꝙͣ. ũ uten¬
tes. Porro aũ suꝑ celestis sp̃c absq adiutorio corporis ⁊ absq instinctoꝵ
hoꝵ que ꝑ corpus sentiuntur sola profecto suę uiciuitate ac uiuacita¬
te naturȩ sufficit app̃hendẽ sũma ⁊ infima penetrare. An non hoc
spiciunt᷑: adiecit ꝓtinꝰ a creatura muncli: Nimirũ qm̃ a creat᷑a celi ñ

Expanded text:
Angelus vero curat satagitque in libertate spiritus administrare officium pietatis, futurorum bonorum promptum mortalibus alacremque ministrum sese procul dubio suis corporibus egent ut juvent. Nam in quo ipsi eis juventur, non video, ad profectum duntaxat aeternitatis. Irrationalis necorpore suo, ut per corporalia et sensibilia quae per illud sentit, etiam ad spiritualia et intelligibilia proficiendo pertingat? Ad quae tamen capessenda pro suo corporali temporalique obsequio noscitur juvare illos, qui omnem usum rerum temporalium ad fructum transferunt aeternarum, utentes hoc mundo, tanquam non utentes. 4. Porro autem supercoelestis spiritus absque adjutorio corporis, et absque intuitu horum quae per corpus sentiuntur, sola profecto suae vicinitate ac vivacitate naturae sufficit apprehendere summa, et intima penetrare. An non hoc m a creatura coeli non
Abbreviated transcription (Latin):
taut. Deniq letati ftͣ de ꝯu̾sione. ⁊ ̃ assũptiõe ñ agnolcent: hol
itaq puto int̾ orandũ alloqͥsponsã.⁊ ip̃is tãꝙͣ sponsi domesticil as
familiare amicũq colloqͥũ aĩe incarne suspirantis. c̃ celestibꝰ po¬
testatibꝰ. estit ĩ oscła. petit qd̾ cupit. ñ tñ noĩ at qͦmamat. qi illo
nosse ñ dubitat. ut pote de qͣ sibi freq̃ns c̃ ilł soleat eẽ. cõ fabulato.

Expanded text:
ersione: et in assumptione non agnoscent? 8. Hos itaque puto inter orandum alloqui sponsam, et ipsis, tanquam sponsi domesticis ac o oris sui. Et vide familiare amicumque colloquium animae in carne suspirantis cum coelestibus potestatibus. Gestit in oscula, petit quod cupit; non tamen nominat quem amat; quia illos nosse n
Abbreviated transcription (Latin):
illas affectiones cluob sponse ubĩbus assignabo. cõpassionẽ un: ⁊ cõ¬
gratulationẽ alt̾i. Aliqͥn par uula ÷ ⁊ nõcdũ nubil.si ñdũ ub̾a mi¬
sit. si se uideł neq ad cõgaulendũ sentiat ꝓmptã: nͦ ꝓnam ad cõdo
lendũ. Tał si forte ael regim̃ animarũ seu ad officium pͤdicationis
qͣnte ĩpudentie ÷: S releamꝰ ad ub̾a sponsȩ. ac ꝓdiu̾sitate ub̾imr:
diu̾sas lactis species ꝓponamꝰ. Nã cõgratulatio qͥd exorcationis.
cõpassio uͦ: cõsolatiõĩs lac fandit. Puto utrãq speciẽ ub̾rim celitꝰ
irrorxi pio pectori suo sp̃uał mat̾ totiens sentit. qͦtiens oscłm sum̃.
Uideas eã mox plenis ubĩbus paruuł incubare lactandis. ⁊ erio
d ep̃henelit forti aliqͦ tẽptatiõẽ cõcussũ. ⁊ m̃ curbatũ ⁊ tͥstẽ ꝑusił¬
lanimẽ ꝙ factũ ñ posse iã ferre nim tẽptatiõis. qͦmͦ cõdolet. qͦmͦ¬

Expanded text:
illas affectiones duobus sponsae uberibus assignabo; compassionem uni, et congratulationem alteri. Alioquin parvula est, et nondum nubilis, si nondum ubera misit, lendum. Talis si forte ad regimen animarum, seu ad officium praedicationiquantae impudentiae est? 2. Sed redeamus ad ubera sponsae, ac pro diversitate uberum, diversas et lactis species proponamus. Nam congratulatio quidem exhortationis, compassio vero consolationis lac fundit. Porro utramque speciem ubertim coelitus irrorari pio pectori suo spiritualis mater toties sentit, quoties osculum sumit. Videas eam mox plenis uberibus parvulis incubare lactandis; et ex uno deprehenderit forti aliqua tentatione concussum, et inde turbatum ac tristem, pusillanimemque factum, non posse jam ferre vim te
Abbreviated transcription (Latin):
humanam. idoq maxime op̾: ⁊̃ puritate intentionis qua soli
mens nr̃a d̾eo ⁊ plac̾e̾ appetat ⁊ ualeat in herere. Nec eniĩ aliud: in¬
denat s or mundũ hebat daiud qui dicebat deo. Adhesit aĩa
mea pͥ te Iͥcẽ. Nichi aũ adħere deo bonũ est. Uidebando adhebat.
adherendo uidebat. Anime gͥ inistis ex̾citate. clestes sese u̾cui fa¬

Expanded text:
humanam. Ideoque maxime opus est etiam puritate intentionis, qua soli mens vestra Deo et placere appetat, et valeat inhaerere. Neque enim aliud est inat Deo: Adhaesit anima mea post te ; item: Mihi autem adhaerere Deo bonum est . Videndo adhaerebat, et adhaerendo videbat. Animae ergo in his exercitatae coelestes sese nuntii fa
Abbreviated transcription (Latin):
immortalia tũ qđ nondũ st̃ homines. porro ip̃a corpoia mutent:
uersent in forma ⁊ specie qͣ uolt̃. qñ apparere uolunt densantis
⁊ solidantes ea qͣntũ uolunt. cũ tñ in sui u̾itate p̃ subtilitate nacs
at q substantiȩ suȩ impalpabilia sint ⁊ nr̃is om̃ino ĩ attingibila
uisib. an uͦ simpliei spiritali substantia subsistentes corpora cã opil
÷ sumant. rursum q expleto opere ponant in eaudem deqͣ st mu
diuĩsa sensisse. nec mͥ ꝑspicuũ ÷ uude alterutrũ doceam. set nesan
me fateor. u ⁊ nr̃is ꝑfectib ñ multũ c̃ferre arbitroi harum roũ

Expanded text:
immortalia tamen, quod nondum sunt homines; porro ipsa corpora mutent et immortalia tamen, quod nondum sunt homines; porro ipsa corpora mutent et versent in forma et specie qua volunt quando apparere volunt, densantes et solidantes ea quantum volunt, cum tamen in sui veritate prae subtilitate naturae atque substantiae suae impalpabilia sint, et nostris omnino inattingibilia visibus; an vero simplici spirituali substantia subsistentes, corpora cum opus est sumant, rursumque expleto opere ponant in eamdem, de qua sumdiversa sensisse; nec mihi perspicuum est unde alterutrum doceam; et nescire me fateor. Sed et vestris profectibus non multum conferre a
Abbreviated transcription (Latin):
si ua netui simul ⁊ uiuet coporeo prorsus indigere solatio d eni
siqua animantia qͣntũ ad usum sui repiantur incõmoda duuls apta
usib humanarũ necessicatũ : ꝓfecto ꝓsunt uisu ⁊ si non usu. utiliora¬
nimirum cordib intuentium qͣm utentiũ corporib esse possent:
si nocuia ⁊ eciã si ꝑniciosa temporali hominũ constet esse saluti. ã
tamen deest eoꝵ corporib unde cooperentur in bonũ his qui se¬
cuncdũ ꝓpositum uocati sc̃ scĩ. ⁊ si ñ cedendo in abum aut ex hibñ¬
do ministeriũ certe ingeniũ exercendouixta eũ qui utiq omni nas¬
ti ratione presto ⁊ cõmunis discipline profectũ. qui in uisibilia dei
ꝑ ea que facta st̃ intellecta cõspiciunt. Nã ⁊ diabolus eiꝰ q satelites¬
fu̾itis: ab sit ut possuit. Magis autẽ prosunt etiã nolentes eooꝑar¬
tur in bonũ bonis. Cet̾m angelica corpora utrũ nam ipsis spm¬
tib naturalia sint sic̃ hõib sua ⁊ sint animalia sicut homines.

Expanded text:
ut juvetur simul et juvet, corporeo prorsus indigere solatio. Quid enim si qua animantia, quantum ad usum sui, reperiantur incommoda, nullisque apta usibus humanarum necessitatum? Prosunt profecto visu, etsi non usu; utiliora cordibus intuentium, quam utentium esse corporibus possent. Etsi nociva, etsi etiam perniciosa temporali hominum constet esse saluti; non tamen deest eorum corporibus unde cooperentur in bonum his qui secundum propositum vocati sunt sancti; et si non cedendo in cibum, aut exhibendo ministerium, certe ingenium exercendo, juxta eum, qui utique omni utendi ratione praesto est, communis disciplinae profectum, quo invisibilia Dei, per ea quae facta sunt, intellecta conspiciuntur. Nam et diabolus eni aemulatores fueritis ? absit ut possint; magis autem prosunt et nolentes, cooperanturque in bonum bonis. 7. Caeterum angelica corpora, utrumnam ipsis spiritibus naturalia sint, sicut hominibus sua; et sint animalia sicut homines,
Abbreviated transcription (Latin):
re qͥcti. cuiꝰ pleniꝰ erudiri doctͥna exemplis informari desid̾ant.
n ñ deniq taliũ ĩ subseq̃nti cõpescit᷑ inqͥetudo. uͥ sub gͣui cõcestati¬
onȩ phibent᷑ suscitare dilectã qͦusq ip̃a uelit: Hec itaq sentien¬
tes oscłis inhiare sp̃osã. secretũ q̃rere s. fug̾e public̾. declinare
tͣbas. ⁊ cure ip̃arũ pͥam p̃ferre qͥetẽ: noli inqͥunt noli. q maiori̾
ub̾ibꝰ ꝙͣ. in ampletibꝰ fructꝰ eristit. ꝑea siqͥd̾ nos uendicas acarnali¬
bꝰ desideriis qͦ militant adu̾sus aĩam. eripis mundo ⁊ ad qͥris deo.
añ tamꝙͣ uino eb̾e tenebam᷑. uincunt he qͣs tua nob̾ ub̾a stillant
dãpnat᷑. siccaro ĩp̃ssura mortis ab oĩ ꝓrsus sua delectatiõe sica
n ult᷑ reuiresc̃ adlibidines. Uñ ꝓpħa. Omĩs caro .f. ⁊ .o .g.e.c.s. a¬

Expanded text:
ant. An non denique talium in subsequenti compescitur inquietudo, ubi sub gravi contestatione prohibentur suscitare dilectam, quousque ipsa velit? Hae itaque sentientes osculis inhiare sponsam, secretum quaerere sibi, fugitare publicum, declinare turbas, et curae ipsarum propriam praeferre quietem: Noli, inquiunt, noli; quia major in uberibus quam in amplexibus fructus existit. Per ea siquidem nos vindicas a carnalibus desideriis, quae militant adversus animam; eripis mundo, et acquiris Deo. ante, tanquam vino, ebriae tenebamur, vincunt hae, quas tua nobis ubera stillant,damnatur; sic caro in pressura mortis ab omni prorsus sua delectatione siccatur, nec ultra revirescit ad libidines. Unde propheta: Omnis caro fenum, et
Abbreviated transcription (Latin):
illa substantia mẽbris clistincta corporeis. erit forsitan qui nullates
cde monstrari. sic q ꝓbari qđ de osculo pedum manus ue difima
d quid si ⁊ ego uicissim ab ip̃o meo sciscitatore ele ore quoq dei rrqui¬
sito. quatenus quod de oris osculo scriptura loquitur ad deun
⁊ manũ ht̃ qua clat escã om̃i earni.⁊ pedes ħt quo terra scabellũ
ẽ. ad quos nimirũ ꝑeccatores terre cũsi st̃ atq humiliati satĩ
apud dm ⁊ ue̾ cunda confessio qͦ se humiliando deiciat. ⁊ ꝓmp¬
ta deuotio ubi se innouando reficiat. ⁊ io cunda cõtẽplatio uͦ
ercedendo quiescat. Omĩa om̃ib ⁊̾ qͥ oĩa administrat nec qͥcꝗͣ
ẽ omniũ ꝓpͥe. Nam qd in se ÷: lucẽ habitat inaccessibilẽ. ⁊ par
eiꝰ exuꝑat om̃ sensum. ⁊ sapĩe eiꝰ ñ ÷ num̾us. ⁊ magnitudinis eiꝰ

Expanded text:
illa substantia membris distincta corporeis; erit forsan qui nullatenus demonstrari, sicque probari quod de osculo pedum manusve definio. Sed quid, si et ego vicissim ab ipso meo sciscitatore de ore quoque Dei requisiero, quatenus quod de oris osculo Scriptura loquitur, ad Deumet manum habet, qua dat escam omni carni; et pedes habet, quorum terra scabellum est, ad quos nimirum peccatores terrae conversi atque humiliati satisfapud Deum et verecunda confessio, quo se humiliando dejiciat; et prompta devotio, ubi se innovando reficiat; et jucunda contemplatio, ubi excedendo quiescat. Omnia omnibus est qui omnia administrat, nec quidquam est omnium proprie. Nam, quod in se est, lucem habitat inaccessibilem , et pax ejus exsuperat omnem sensum ;
Abbreviated transcription (Latin):
cõpulsatand̾ reu̾ti aduirił tuũ pͥorẽ. ĩmo ut saltẽ m̾ereriᷤᷤ tan¬
g̾e pedes: mlt̾is p̃cibꝰ ⁊ fletibꝰ ĩ sictisti. Recolo inqͥt. Qͥd: Obtento eo
simulq accepta ĩ oscło pedũ ĩdulgentia de offensis nũ rursus
fc̃a ĩpatiens ⁊ tanta neqͣꝗͣ dignatiõe c̾otenta. s maioris familia¬
ritatis cupida. scd̾am qͦ gr̃am ead ꝗͣ priꝰ instantia pꝰtulasti
⁊ inpetͣsti. ita ut in osculo manꝰ ad epta sis uͥtutes ñ paucas.
⁊ ñ paruas: Non diffiteor ait. Et illi. Enĩ uͦ nͥ tues qͦuirare ⁊ ob¬
testari solebas. si u̾ꝙͣ adoscłin man̾ ꝑuenire daret᷑ suffic̾e iãtͥ. nil
te d̾ cet̾o petit᷑am: Ego. Qd gͥ: Forte hoꝵ qͦ acceꝑas qͥppiã ablatũ cau¬

Expanded text:
 reverti ad virum tuum priorem, nonne ut saltem merereris tangere pedes, multis precibus et fletibus institisti? Recolo, inquit. Quid? Obtento eo, simulque accepta in osculo pedum indulgentia de offensis, nunquid non rursus facta impatiens, et tanta nequaquam dignatione contenta, sed majoris familiaritatis cupida, secundam quoque gratiam eadem qua prius instantia postulasti et impetrasti, ita ut in osculo manus adepta sis virtutes non paucas, et non parvas? Non diffiteor, ait. Et illi: Enimvero num tu es quae jurare et obtestari solebas, si unquam ad osculum manus pervenire daretur, sufficere jam tibi; nil te de caetero petituram? Ego. Quid igitur? Forte ho
Abbreviated transcription (Latin):
in puritate sp̃c. Amat ardent̃: qͤ ita pͥo debriat᷑ amore ut ma¬
iestatem ñ cogitet. Qͥd enĩ: Respic̃ t̾rã ⁊ fac̾ eã trem̃e. ⁊ ista se ab eo
pꝰtulat oscłari: Ebria ne est : Tbria ꝓrsus. ⁊ forte t̃c ad ista ꝓrupit.
exierat de cella uinaria qͦ se numirũ intͦductã pꝰ modũ głatur.
Nerecunde tñ ñ ad ip̃m sponsũ sermonẽ dirigit: s ad alios tam¬
qͣm de absente. Oscłetur me in qͥt oscło oris sui. Grandis qͥppe
res petit᷑.⁊ opͦ ÷ u̾ecundia cõm̃dari p̃cem cõm̃dare petentẽ. Itaq
ii t̾n sine ira ⁊ disceptatione leuari puras manꝰ ꝑspȩxeruit. ꝓbat
hoc angłs loq̃ns ad tobiã. Qndo orabas cũ lacͥmis ⁊ sepeliebas
mortuos ⁊ derelinqͤbas pͣndiũ tuũ ⁊ mortuos abscondebas. in do

Expanded text:
 ita proprio debriatur amore, ut majestatem non cogitet. Quid enim? respicit terram, et facit eam tremere ; et ista se ab eo postulat osculari! Ebriane est? Ebria prorsus. Et forte tunc, cum ad ista prorupit, exierat de cella vinaria, quo se nimirum introductam postmodum gloriatur . Verecunde tamen non ad ipsum sponsum sermonem dirigit, sed ad alios, tanquam de absente: Osculetur me, inquiens, osculo oris sui. Grandis quippe res petitur, et opus est verecundia comitari precem, commendari petentem. Itaque ubi tamen sine ira et disceptatione levari puras manus perspexerint. Probat hoc angelus ita loquens ad Tobiam: Quando orabas cum lacrymis, et sepeliebas mortuos, et der
Abbreviated transcription (Latin):
lũ tota deuotioẽ cõplecti. ĩ qͣntũ me sua benignitas digna¬
bat᷑ admitt̾e. Ac si qñ miseratioĩs oblitꝰ stimłante conscientia
iudicio paulo diutiꝰ inhererẽ. mox mȩtu incredibili ac mi¬
serabili c̃fusione deiect᷑. ⁊ tenebroso cͥcũfusus horrore. hoc
tanta cqͣrico incuria ⁊ neglegentia dissoluebat ut cofesti

Expanded text:
 tota devotione complecti, in quantum me sua benignitas dignabatur admittere. At si quando miserationis oblitus, stimulante conscientia, judicio paulo diutius inhaererem, mox metu incredibili ac miserabili confusione dejectus, et tenebroso circumfusus horrore, hoc tanta econtrario incuria et negligentia dissolvebar, ut confesti
Abbreviated transcription (Latin):
dñs iħs utͣmq infuerit pedẽ. Ad uobꝰ signis cognoscite eã qͥ eiꝰ¬
modi st̃ ÷ qͥ sec̃ necesse referat duuinis inpssa uestigiis. Ip̃a st̃ ti¬
mor ⁊ spes. ille iudicii. illa miscd̾ie rẽpsentans imagiẽm. Mito
ñ paruꝰ fructꝰ ÷ in pͥmo hoc oscło qd̾ ad pedes accipit᷑. t̾m cipa¬
to ut neut᷑ frauderis illoꝵ. Porro si iam dolore pect̾̃i ⁊uidicii
timore conpungeris. ũitatis uidiciiq uestigio labia ĩ p̃ssisti.
Qdsi timorẽ dolorẽq diuine intiutu bonitatis : spe conseq̃nde

Expanded text:
erit pedem! A duobus signis cognoscite eam quae hujusmodi est, quae secum necesse est referat divinis impressa vestigiis. Ipsa sunt timor et spes; ille judicii, ista misericordiae repraesentans imaginem. Merito non parvus fructus est in primo hoc osculo, quod ad pedes accipitur; tantum curato ut neutro frauderis illorum. Porro enim si jam dolore peccati, et judicii timore compungeris, veritatis judiciique vestigio labia impressisti. Quod si timorem doloremque divinae intuitu b
Abbreviated transcription (Latin):
se elignabitur in dulcedine sua pauperi ds̃. Dirimꝰ si recolitis illa oscula
sron ad oelest aͥ manũ ados singła singuł iefere ntes. Iñ sgitio losepa¬
merdia cecicant᷑ nr̃e conuersionis. Siccłm aũ ꝓficiertts. elsane. aor po

Expanded text:
re dignabitur in dulcedine sua pauperi Deus. Diximus, si recolitis, illa oscula re dignabitur in dulcedine sua pauperi Deus. Diximus, si recolitis, illa oscula sumi ad pedes, ad manum, ad os, singula singulis referentes. In primo sane primordia dedicantur nostrae con
Abbreviated transcription (Latin):
auditã fecisti mͥ mane misccłi̾am tuã cũ iacentẽ primũ ĩ pulu̾e tuaq
osculanti reuenda uestigia: qł male uixerã remisisti. Porro ĩ ꝓgͣssu
diei letificasti aĩam serui tui. c̃ deinde in oscło manꝰ ⁊̃ bene uiuendig¬
tiã indulsisti. Ꝙ nõ quiol restat bone dñe. nisi ut eciã ĩ plenitudine lu¬
minis in feruore spũs ad oris qͦq oscłm dignant̾ aclmiitens. adĩpleas
me leticia c̃ uultu tuo: Indica mͥ o suauissime õ serenissime. indica mͥ
caritatis. Ne forte de nob̾ audite contingat. dict̃ it ⁊ ñ faciunt. Uosora¬
te int̾m ut uoluntaria oris mei beneplacita faciat ds̃ ad urãm ⁊ ip̃oꝵ
edificationẽ ⁊ laudẽ ⁊ głam nõis sui.
osculoꝵ sermo hesternꝰ cõplexus ÷. Numqͥd ercidit uobis ẽ
It michi ho dierna dispintatione preseqn&dꝰ enit. prout para¬

Expanded text:
auditam fecisti mihi mane misericordiam tuam, cum jacenti primum in pulvere, tuaque auditam fecisti mihi mane misericordiam tuam, cum jacenti primum in pulvere, tuaque deosculanti reverenda vestigia, quod male vixeram remisisti. Porro in progressu diei laetificasti animam servi tui, cum deinde in osculo manus etiam bene vivendi gratiam indulsisti. Et nunc quid restat, o bone Domine, nisi ut jam in plenitudine lucis, in fervore spiritus ad oris quoque osculum dignanter admittens, adimpleas me laetitia cum vultu tuo? Indica mihi, o suavissime, o serenissime, indica mihcharitatis, ne forte et de nobis audire contingat: Dicunt enim, et non faciunt . Vos orate interim, ut voluntaria oris mei beneplacita faciat Deus ad vestram ipsorum aedificationem, et laudem et gloriam nominis sui. osculorum sermo hesternus complexus est. Nunquid excidit vobis? Is mihi hodierna disputatione prosequendus erit, prout para
Abbreviated transcription (Latin):
que oꝑa st̃ pietatis. Hec de stercore se erigent in spẽ audendi potiora. Lib¬
Sane accipiendo donũ. oscłare manũ. Hoc ÷ nõ tibi s nõi eiꝰ da głam.
Da semel ⁊ da it̾m tũ ꝓ donatis cͥminib. tũ ꝑ collatis uirtutib. aut c̾te ui¬
deto unde munias frontẽ contͣ ictus istos. Quid habes qđ ñ accepisti:
Quantũ qͥppe crescis in grãm. tm̃ ⁊ in fiduciã dilataris. Iñ fit ut ⁊ amez
arclentiꝰ. ⁊ pulses fidentiꝰ ꝓ eo qđ tibi clecẽ sentis. Porro pulsanti apietul.
ñ negabitur sic affecto. ł̃ uia hic ordo. Primo ad pedes eiꝰ procidimꝰ ⁊ plo¬
tis ⁊ roborantis genua dissoluta. Postremo c̃ ista multis p̃cib ⁊ lacͥmis obti-¬
nemꝰ. tũ demũ audemꝰ forsitan ad ip̃m os głę caput attolłe̾. pauens ⁊ tre¬
inens dico ñ solum specłandũ s ⁊̃ osculandũ. qͥa sp̃c ante faciem prãm

Expanded text:
era pietatis. Haec te de stercore erigent in spem audendi potiora. era pietatis. Haec te de stercore erigent in spem audendi potiora. Sane accipiendo donum, osculare manum: hoc est, non tibi, sed nomini ejus da gloriam. Da semel, et da iterum, tum pro donatis criminibus, tum pro collatis virtutibus. Aut certe videto unde munias frontem contra ictus istos: Quid habes quod non accepistQuantum quippe crescis in gratiam, tantum et in fiduciam dilataris. Inde fit, ut et ames ardentius, et pulsos fidentius pro eo quod tibi deesse sentis. Porro pulsanti aperieturn negabitur sic affecto. Haec via, hic ordo. Primo ad pedes procidimus, et ploblevantis, et roborantis genua dissoluta. Postremo cum ista multis precibus et lacrymis obtinemus, tum demum audemus forsitan ad ipsum os gloriae caput attollere, pavens et tremens dico, non solum speculandum, sed etiam osculandum; quia spiritus ante faciem nostram
Abbreviated transcription (Latin):
Paueo. ⁊ qł uide x intentat arbori ñ facienti fructũ bonĩ. fãtror ꝓ
huiꝰ modi ñ sũomnino contentus priori gr̃a quaiã maloꝵ suoi
penitens. nisi ⁊ sccłani acceꝑo ut uideł dignos facian penitentie frucͥ¬
tꝰ ⁊ deinceps ñ reuertar ad uomitũ. Hot gͦ restat mͥ prius petendim
⁊ accipiendũ. qͣm pͤsumã altiora ⁊ sacratiora conting̾e̾. Nolo repente
fieri summꝰ. paulatĩ ꝓficere uolo. Quantũ displicet dõ impudentia
pecc̃oris. tm̃ penitentis u̾ecundia placet. Cicitiꝰ placas eũ. si nĩsurã tuã
seruau̾i̾s. ⁊ altiora te ne quesieris. Longus saltus ⁊ ardiuis ÷ de pede as
os. s net accessus cõueniens. Quid it : Recenti adhuc resꝑsus puluet
ora sacra c̃tinges: Heri de luto tractus. hodie uultui głe presentarise
ꝑmanũ tibi transitꝰ sit. Illa priꝰ te tergat. illa te erigat. Quomͦ erigate lui¬
do uñ p̃sumas. Quid istł : Decor cõtinnentie ⁊ digni penitentie frudil¬

Expanded text:
Paveo et quod judex intentat arbori non facienti fructum bonum . Fateor pro hujusmodi non sum omnino contentus priori gratia, qua jam malorum sum poenitens, nisi et secundam accepero, ut videlicet dignos faciam poenitentiae fructus; et deinceps non revertar ad vomitum. 4. Hoc ergo restat mihi prius petendum et accipiendum, quam praesumam altiora et sacratiora contingere. Nolo repente fieri summus; paulatim proficere volo. Quantum displicet Deo impudentia peccatoris, tantum poenitentis verecundia placet. Citius placas eum, si mensuram tuam servaveris, et altiora te non quaesieris. Longus saltus et arduus est de pede ad os, sed nec accessus conveniens. Quid enim? recenti adhuc respersus pulvere, ora sacra continges? heri de luto tractus, hodie vultui gloriae praesentaris? Per manum tibi transitus sit. Illa prius te tergat, illa te erigat? Quomodo erigat? Dando unde praesumas. Quid istud? Decor continentiae, et digni poenitentiae fru
Abbreviated transcription (Latin):
ris. nec oĩno ualentis flãmã dissimłare qͣm parit᷑. bid enũ
quale preripiat sermonis ȩxordiũ. Magnũ quid amagno petitũ
nullo t̾n ut assolet utit᷑ blandiciarũ. nullis circũuolutiõibꝰ ad id
qd̾ desid̾at ambit. ñ facit pemiũ. ñ captat beniuolentiã. s et habun¬
dantia cordis repente prũpens nude frontoseq satis oscłetur me

Expanded text:
rem, nec omnino valentis flammam dissimulare quam patitur. Vide enim quale praeripiat sermonis exordium. Magnum quid a magno petitura, nullo tamen, ut assolet, utitur blanditiarum fuco; nullis circumvolutionibus ad id quod desiderat ambit. Non facit prooemium, non captat benevolentiam; sed ex abundantia cordis repente prorumpens, nude frontoseque satis: Osculetur me,
Abbreviated transcription (Latin):
sine doctiores uł boni siue meliores efficiam᷑. Hullꝰ angłoꝵ nulad
marũ hoc mͦ mͥ capabił ÷. nulliꝰ ego capax nec ip̃i angeli ita se al¬
rutrũ capiunt. Seqͣstret᷑ ꝓinde p̃rogata hec sũmo atq mearã¬
scripto spiritui. qͥ solus c̃ docet angłmi suie hoĩem scientiam. ulti¬
mentum non querit nr̃e corporee auris sit̃ nec sibi ors Pes ses
fundit᷑ ꝑ se in notescit. purus capit᷑ a puris. Solus nullꝰ indias
solus ⁊ sibi ⁊ om̃ib de sola om̃ip otenti uoluntate sufficiens. pes¬
curtamen in mensa ⁊ innumera ꝑ subiectã cͤaturã orpoialẽ bl¬
spiritalem. s quasi inperans. ñ qͣsi m̃dicans. En ũbi gr̾a quod linguã
dubio facilius suauiusq id poss : ꝓfecto indulgentia ñ ĩdigentia.
nꝓfectu siqͥdẽ ur̃o: m̃itũ querit m. ñ sibi solatiũ. Id ip̃m sapere
opus omi homini oꝑanti boñ. ne forte ĩ se de bonis dñi ⁊ ñ in dño

Expanded text:
ive doctiores, vel boni sive meliores efficiamur. Nullus angelorum, nulla animarum hoc modo mihi capabilis est, nullius ego capax. Nec ipsi angeli ita se alterutrum capiunt. Sequestretur proinde praerogativa haec summo ac incircumscripto Spiritui, qui solus, cum docet angelum sive hominem scientiam, instrumentum non quaerit nostrae corporeae auris, sicut nec sibi oris. Per se infunditur, per se innotescit, purus capitur a puris. Solus nullius indiget; solus et sibi, et omnibus de sola omnipotenti voluntate sufficiens . 9. Operatur tamen immensa spiritualem; sed quasi imperans, non quasi mendicans. En, verbi gratia, quod linguam r se absque dubio facilius suaviusque id posset; profecto indulgentia est, non indigentia. In profectu siquidem vestro meritum quaerit mihi, non sibi solatium. Idipsum sapere opus est omni homini operanti bonum, ne forte in se de bonis Domini, et no
Abbreviated transcription (Latin):
pse mͥ labͤrem
Suscito. qui uos sponte ꝓuoco ad q̃rendũ. E enĩ ego pͥmi oscłi
insuper ñ manũ. s man ostendo. pͥis distinguo uocabulis. Lati¬
tudouna. alt̾a fortitudo dicatur. qd ⁊ tͥbuat affluent̃ ⁊ d̾fen¬
dat potent̃ qd̾ ded̾it. Utͣmq ꝓfecto oscłabit᷑ qͥuigͥtꝰ ñ fu̾it. d̾m
utiq bonoꝵ omĩum sic̾ larͣgitorẽ ita ⁊ conseruatorẽ recog¬

Expanded text:
pse mihi laborem suscito, qui vos sponte provoco ad quaerendum. Quia enim ego primi osculi insuper non manum, sed manus ostendo, propriisque distinguo vocabulis. Latitudo una, altera fortitudo dicatur: quod et tribuat affluenter, et defendat potenter quod dederit. Utramque profecto osculabitur qui ingratus non fuerit, Deum utique bonorum omnium sicut largitore
Abbreviated transcription (Latin):
u̾bi gr̃a a clño susceptũ in osculo ꝓclitorẽ. ⁊ osculatꝰ ÷ ait eũ. nec addit
hi tres animarũ affectꝰ siue ꝓfectus exꝑtis dumtaxat satis noti et ii¬
nifesti: ẽ aut de actis mał indulgentiã. aut de bonis agenelis gratũ
qͦ ratione oscła nominau̾im : manifestiꝰ accipite. Osculũ pacis indicũ
ẽẽ om̃s nouimꝰ. Porro aũ sicut scͥptura loquit᷑ peccata nr̃a separãt
int̾ nos ⁊ dm̃. Tollat᷑ itaq de medio qł int̾ ⁊ : pax ÷. Cũ gͦ satisfan¬
mus ut ablato qł separat peccato reẽcilicm᷑. ut indulgentiã qͣm re¬
cipimꝰ qͥd nisi qđcła oscłm dixi̾m pacis. idq unt̾i̾m ñ alibi quã ad pe¬
des sumendũ. Humił qͥppe ⁊ rie̾cunela debet ẽẽ satisfacio qͣ emendt
suꝑba tͣnsgressio. At cũ ⁊̃ ad iuiuendũ em̃datiꝰ dõq digniꝰ ẽuersar

Expanded text:
bi gratia, a Domino susceptum in osculo proditorem: Et osculatus est, ait, eum ; nec addidit: r consuevit. Sunt ergo hi tres animarum affectus, sive profectus, expertis duntaxat satis noti et manifesti, cum aut de actis malis indulgentiam, aut de bonis agendis gratiam,qua ratione oscula nominaverim, manifestius accipite. Osculum, pacis indicium esse omnes novimus. Porro autem si, ut Scriptura loquitur, peccata nostra separant inter nos et Deum , tollatur de medio quod interest, et pax est. Cum ergo satisfacimus, ut, ablato quod separat peccato, reconciliemur; indulgentiam quam recipimus, quid nisi quoddam osculum dixerim pacis? Idque interim non alibi, quam ad pedes sumendum. Humilis quippe et verecunda debet esse satisfactio, qua emendatur superba transgressio. 3. At cum etiam ad vivend
Abbreviated transcription (Latin):
hoc qui d̃icebat. Iniuisibilia cłi ꝑ ea qͦ facta st̃ intellecta cõspicurat᷑. Iysa
si qͥđ que facta st̃. id÷ corporalia ⁊ uisibilia ista ñ nisi ꝑ corporis instru¬
m̃tũ sensa in nr̃am noticiã ueniunt. Habet gͥ necessariũ corpꝰ spũa¬
lis creat᷑a qͣ nos sumꝰ. sine qͦ minirũ neqͣqͣm illã sciãm asseqͥtur ꝗͣ sola
iuił regenatis ꝗđ absq scĩa rerũ insibiliũ exeuntes de corꝑe a d beatã
uitã nicħ ominꝰ transire creclant᷑: breuit̾ respondeo. hoc illis c̃ferri

Expanded text:
ilia Dei, per ea quae facta sunt, intellecta conspiciuntur . Ipsa siquidem quae facta sunt, id est corporalia et visibilia ista, nonnisi per corporis instrumentum sensa, in nostram notitiam veniunt. Habet ergo necessarium corpus spiritualis creatura quae nos sumus, sine quo nimirum nequaquam illam scientiam assequvulis regeneratis, quod absque scientia rerum corporalium exeuntes de corpore, ad beatam vitam nihilominus transire credantur; breviter respondeo hoc illis conferre
Abbreviated transcription (Latin):
sccło loco ad manũ accipies. de qͦ ⁊ talẽ accipe ro̾nẽ. Si dix̾it mͥ iħc dimit¬
tunt᷑ tibi peccata tua. nisi ego desiero ꝑeccare quid ꝓderit : Exui tuniq̃
nauo̾. nũ ꝗͥd aliqͥd lauisse ualebite Sordens ⁊ õĩ gn̾e uicioꝵ iacui dis
in luto fecis. s erit sine dubio readenti qͣm iacenti det̾iꝰ. Deniq qͥ me
sanũ fecit. ip̃m mͥ dixisse recordor. Etce sanꝰ factus es. uade iã amplꝰ
noli peccare. ne cleteriꝰ tibi aliqͥd contingat. Qdũ dedit uoluntatem
penitendi. opus ÷ ut addat ⁊ continendi uirtutẽ: ne uerẽ penitenda

Expanded text:
o loco ad manum accipies: de quo et talem accipe rationem. Si dixerit mihi Jesus: Dimittuntur tibi peccata tua; nisi ego peccare desiero, quid proderit? Exui tunicam inavero, nunquid aliquid lavisse valebit? Sordens omni genere vitiorum jacui diu i factus es, vade, jam amplius noli peccare, ne deterius aliquid tibi contingat . Qui autem dedit voluntatem poenitendi, opus est ut addat et continendi virtutem; ne iterem poenitenda,
Abbreviated transcription (Latin):
boñ p̾sit inuito. Gei quidẽ dispensatio t̾m credita ÷ s nescio
sensu carentia st̃. multo min̾ egere deum quis dubitet: S qͣndo
inopus bonũ ⁊ ip̃a concrunt. apparet qm̃ oĩa suiunt ei cui meri¬
E sto deide quod corporũ ministeria oportune plerumq di¬
uinis operibus applicent᷑. ut uerbi gr̃a pluuie uuuficandis se¬
celestia atq t̾restria obsequi constat: Piane srfluo hrẽt situm:
qui nullũ sibi repperit alienum. Nerũ si cuncta qͣ hoc loco di

Expanded text:
bonum possit invito. Igitur ei quidem dispensatio tantum credita est; sed nescio sensu carentia sunt, multo minus Deum egere quis dubitet? Sed quando in opus bonum et ipsa concurrunt, apparet quoniam omnia serviunt ei, cui meriEsto deinde quod corporum ministeria opportune plerumque divinis operibus applicentur, ut, verbi gratia, pluviae vivificandis secoelestia atque terrestria obsequi constat? Plane superfluo haberet suum, qui nullum sibi reperit alienum. Verum si cuncta, quae hoc loco d
Abbreviated transcription (Latin):
Ieuꝰi gͦ securi uerã soli dõsic̃ imortalitatẽ ita i corporei
cedit. om̃e creatũ fauet.⁊̃ nullo uttueniente ł subueniente solatio
sp̃ali siue corporali. Docet uł monet sine lingua prebet uł te-¬
net. sine manibꝰ sine pedibus cur rit. ⁊succ̾rit ꝑeuntibus. Accita¬
bat ista ⁊ cũ pr̃ibus pͥoribꝰ scłis exꝑiebant᷑ hoĩes sedula beneficia.
s latebat eos beneficiis. Ille quidẽ attingebat a fine usq ad finẽ
fortit᷑ ⁊ disponens oĩa suauiter ñ sentiebat᷑ ab hominibꝰ E gaudebãt
de bonis dñi ⁊ dñm sabaoth eo qd̾ c̃ tͣnqͥllitate iudicaret nesciebat᷑.
Ab ip̃o erant s ñ c̃ ipso. ꝑ ip̃m uiuebant s ñ ip̃i. Ex ip̃o sapiebant s
ñ ip̃m. alienati. ingrati. insensati. Hĩc demu fc̃m ÷ ut qd̾ erant qd̾
uiuebant. qd̾ sapiebant. ñ auctori tͥbuerent s nat᷑e ascͥberent. ł¬

Expanded text:
rpoream cedit, omne creatum favet, etiam nullo interveniente vel subveniente solatio corporali, sive spirituali. Docet vel monet sine lingua; praebet vel tenet sine manibus; sine pedibus currit et succurrit pereuntibus. 2. Actitabat ista et cum patribus prioribus saeculis; experiebantur homines sedula beneficia, sed latebat eos benficus. Ille quidem attingebat a fine usque ad finem fortiter; sed disponens omnia suaviter, non sentiebatur ab hominibus. Et gaudebant de bonis DomiAb ipso erant, sed non cum ipso; per ipsum vivebant, sed non ipsi; ex ipso sapiebant, sed non ipsum, alienati, ingrati, insensati. Hinc demum factum est, ut quod erant, quod vivebant, quod sapiebant, non auctori tribuerent, sed naturae ascriberent
Abbreviated transcription (Latin):
cribere me aliquid ⁊ deuotio uibet. ⁊ ꝓbis
ocupatio. Uerũptamen q ĩpediente corpe¬
li molestia fr̃tu ad presens nõ possum secta
conuentũ. id tantillũ ocii qd̃ ues mͦ de sont
fraudans in noctib utcipere sinor. ñ sina
ociosum. Libet gͦ cemptare id potissimũ.
gredi qd sepe auimũ pulsauit: locui uideli
aliquid in laudib uirginis matris: suꝑ illa
none enuangłica in qila luca referente. dñicȩ annuntiatiõis con¬
tur hiforia: ad qd̾ saue opus faciendũ ⁊ si nulla fr̃m quoꝵ me ꝓl¬

Expanded text:
cribere me aliquid et devotio jubet, et prohibet occupatio. Verumtamen quia praepediente corporali modestia, fratrum ad praesens non valeo sectari conventum; id tantillum otii, quod vel mihi de somno fraudans in noctibus intercipere sinor, non sinam otiosum. Libet ergo tentare id potissimum aggredi, quod saepe animum pulsavit; loqui videlicet aliquid in laudibus Virginis matris, super illa lectione evangelica, in qua, Luca referente, Dominicae Annuntiationis continetur historia. Ad quod sane opus faciendum etsi nulla fratrum
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃as. ut scił remissis ⁊ mollib ⁊ĩ sugientib disciplinã: ñ candorẽ serem¬
tatis s obscurũ seu̾itatis exibeat. Uł decoloraria sole ÷: ignesc̾e̾ carita¬
te fr̾na. flere c̃ flentib. c̃ infirmantib infirmari. uri ad scanclala sin¬
głoꝵ. Uł sic. Sol usticiȩ decolorauit me xp̃c cuiꝰ amore langueo. Lan¬
guor iste coloris qͣdã ext̾minatio ÷.⁊ defectꝰ in desidĩo aĩȩ. Uñ ⁊dic̃.
Semor fui cłi ⁊ delectatꝰ sũ.⁊.ex̾.⁊ .d. s. m̃s. G iustar urentis soł desi¬
dii arelor ꝑegͥnantẽ in corpore decolorarat. dũ uultui głe iihian¬
tẽ ĩpatientẽ faõ repulsa. ⁊ eycruciat amantẽ dilatio. Qs nr̃m ita
ñ desicłaui tũ scis: Itẽ c̃ sco̾ dł. Renuit c̃solari aĩa mea .i. pͣsentiũ¬

Expanded text:
s et mollibus et fugitantibus disciplinam, non candorem serenitatis, sed obscurum severitatis exhibeat. Vel decolorari a sole, est ignescere charitate fraterna, flere cum flentibus, cum infirmitantibus infirmari, uri ad scandala singulorum. Vel sic: Sol justitiae decoloravit me Christus, cujus amore languco. Languor iste, coloris quaedam exterminatio est, et defectus in desiderio animae: unde et dicit: Memor fui Dei, et delectatus sum, et derii ardor peregrinantem in corpore decolorat, dum vultui gloriae inhiantem, impatientem facit 1371 repulsa, et excruciat amantem dilatio. Quis nostrum ita non desideravi, tu scis ; item cum sancto David: Renuit consolari anima mea ; id est
Abbreviated transcription (Latin):
deformẽ uis tang̾e: Expecta ut formosũ tangas. Nã qͥ defornss mͦ. tc̃
formosus. Deformis tactu. cleformis aspectii. deformis deniq defor¬
mi tͥ. qͦ sensib plꝰ inhẽs. ficłi inmꝰ. Esto formosa. ⁊ tange me. Esto fi¬
deł ⁊ formos a es. formosũ formosa ⁊ digmꝰ canges ⁊ feliciꝰ. Langes
manu ficłi. desidĩ digito. deuotiõis ãplexii. Tanges ocło m̃tis at
ñqͥd aclhuo nigrũ ÷ absit. Dilectꝰ tuꝰ canclilꝰ ⁊ rubicelꝰ. formos p̾la¬
ne. qͦm cͥcũ alant flores rosarũ ⁊ lilia c̃ualliũ. hoc martirũ uͥgnũ¬

Expanded text:
deformem vis tangere? Exspecta ut formosum tangas. Nam qui deformis modo, tunc deformem vis tangere? Exspecta ut formosum tangas. Nam qui deformis modo, tunc formosus; deformis tactui, deformis aspectui; deformis denique deformi tibi, quae sensibus plus inhaeres, fidei minus. Esto formosa, et tange me; esto fidelis, et formosa es. Formosa formosum et dignius tanges, et felicius. Tanges manu fidei, desiderii digito, devotionis amplexu; tanges oculo mentis. At nunquid adhuc nigrum? Absit! Dilectus tuus candidus et rubicundus. Formosus plane quem circundant flores rosarum, et lilia convallium; hoc
Abbreviated transcription (Latin):
de me. qͦ maiestati nil minuat. Disce id hab̾e c̾tius. iol cutꝰ seqͥ. qđ
illa suasit. Noli me tang̾e. ũdũ it ascendi ad prẽm meũ. Qrͣ uͦ õ iam¬
poreo głam estimas resurrectiõis: Hescis qđ tp̃r ad huc meȩ moita¬
litatis tͣnsfigati adhorã moriti corꝑis gła̾m ocłi discipłor sustin̾e ne¬
qͥuerint: Adhuc qͥł tuis sensib gero morẽ. Formã ing̾enelo su̾ilẽ ꝙͣ
de c̃suetudine recognoscas. Cet̾m mirabił facta ÷ gła mea exte.c̃¬
fortata ÷ ⁊ ñ pot̾is ad eã. Dist᷑ gͦ uidiciũ. suspende sententiã. et
tante rei diffinitionẽ ne crelas sensui. ficłi reseruato. Illa dignꝰ.
illa diffiniet c̾ciꝰ. qͣ pleniꝰ c̃p̃ henlit. Deniq ẽp̃henolit suo illo nusti¬
co ac ꝓfunclo sinu. qͣ sit longitudo. latitudo. sullimitas ⁊ ꝓfundũ.
clausũ portat. su̾at q signatũ. Illa gͥ cligne me tanget. qͦ pr̃i c̃seden¬
tẽ sus cipiet. ñ iã ĩ humili habitu s in celesti carue ip̃a s alta̾ sp̃ẽ. qͥd

Expanded text:
de me, quae majestati nihil minuat. Disce id habere certius, id tutius sequi, quod illa suaserit. Noli me tangere, nondum enim ascendi ad Patrem meum . Quorporis gloriam aestimas resurrectionis? Nescis quod tempore adhuc meae mortalitatis transfigurati ad horam morituri corporis gloriam oculi discipulorum sustinere nequiverint? Adhuc quidem tuis sensibus gero morem, formam ingerendo servilem, quam de consuetudine recognoscas. Caeterum mirabilis facta et gloria mea ex te, confortata est, et non poteris ad eam. Differ ergo judicium, suspende sententiam, et tantae rei definitionem ne credas sensui, fidei reservato. Illa dignius, illa definiet certius, quae plenius comprehendet. Denique comprehendit suo illo mystico ac profundo sclausum portat, servatque signatum. 10. Illa igitur digne me tanget, quae Patri consedentem suscipiet, non jam in humili habitu, sed in coelesti: carne ipsa, sed altera specie. Quid