comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Tnus gͦ om̃ib est ĩ troitꝰ natiuitatis ad
uitã: ⁊ simił eritꝰ. Et qr uidit comune
ẽẽ. naciuitatis exordium. elaborauit ẽe.
portio d̾r: ⁊ inuocauit ⁊ uenit ĩ eum
sp̃s sapiencie. S luxuriosi aliam partẽ
eligant: qui diciuit. Nino p̃cioso ⁊ uu¬
guentis nos in pleamꝰ : ⁊ nõ p̃tereat uoz
flos tẽporis. Coronemus nos rosis: ante
quam marcescant. Et ĩ fra. Qm̃ hec par
nr̃a: ⁊ hec sors. Qmͣ magnũ cõtẽpuere di¬
uitias: s qͣm raꝵ hoc ip̃me̾. Ttiq ⁊ moy¬
ses potuit ẽe successor: mitͥtus a regis filia.
Potuit gͦ ẽẽ nõ solũ quasi pharae: s etiã
pharao. Et pharac potuit ẽẽ : sĩc̃ moy.¬
ses. Uterq eiũ homo: s om̃is potẽcia hõi¬
nĩ in affectu est. Moyses noluit rex ẽẽ
bitratꝰ est p̃ferẽdũ. S fugiendo poteuti÷ nõ¬
am: potencior factus est. Factus est em̃i ĩ
dũi: regi pharas. Rex erat pharao. s deus
nõ erat. Moyses factus est illi deus. ħ est.

Expanded text:
go omnibus est introitus nativitatis ad vitam, et similis exitus. . Et quia vidit commune esse nativitatis exordium, elaboravit esse portio Dei, et invocavit, et venit in eum spiritus sapientiae . Sed luxuriosi aliam partem eligunt, qui dicunt: Vino pretioso et unguentis nos impleamus, et non praetereat nos flos temporam haec pars nostra, et haec sors . 15. Quam magnum contemnere divitias: sed quam rarum hoc ipsum est! Utique et Moyses potuit regis esse successor, nutritus a regis filia. Potuit ergo esse non solum quasi Pharao, sed etiam Pharao, et Pharao potuit esse sicut Moyses; uterque enim homo: sed omnis potentia hominis in affectu est. Moyses noluit rex esse,bitratus est praeferendum: sed fugiendo potentiam, potentior factus est; factus est enim in deum regi Pharao. Rex erat Pharao, sed deus non erat: Moyses factus est illi deus, hoc est
Abbreviated transcription (Latin):
or est hoc cõmune cũ
Multis. Nã psrimorũ est
cõtͥstari. si qͣn abaliquo paciant᷑ in uiriam. si.
lesi. si apperiati. si decolorati suit. Nr̃a eñi cau¬
sa nos ĩ firmiores :÷ fraudi nob̾ aliquos dolemꝰ
fuisse. At uero qui forcior est nõ ꝓpͥam cõtu¬
meliam dolet: s aliena peccata. ⁊ ĩ sua inui¬
ria lapsum alt̾us ĩ genuscit : ⁊ causam se fiũ¬
se de plorat ledentis erroris. Eremplũ accipe
apłicũ. Paulus enĩ ĩ peccato flebat alieno: sic̃
ait ip̃e. Iõ ex multa tribulatione ⁊ angustia
cordis scͥpsi uobis: ꝑmultas lacͥmas. Et cũ ip̃e

Expanded text:
e cum multis. nam plurimorum est contristari, si quam ab aliquo patiantur iniuriam, si laesi, si adpetiti, si decolorati sint; nostra enim causa nos infirmiores, fraudi nobis aliquos dolemus fuisse. at uero qui fortior est, non propriam contumeliam dolet, sed aliena peccata et in sua iniuria lapsum alterius ingemescit et causam se fuisse deplorat laedentis erroris. exemplum accipe apostolicum. Paulus enim in peccato flebat alieno, sicut ait ipse: nam ex multa tribulatione et angustia cordis scripsi uobis per multas lacrimas, et cu
Abbreviated transcription (Latin):
cem᷑. S quis nr̃m huiꝰmodi ut se diuinoꝵ iudi¬
ciorũ serie cõsoletur: t̾ribilia st̃ peccatatorib etiã
hũna iudicia. qͣnto magis diu̾na formidini sunt.
Deniq ut hec illa que uere et̾na sũt colligamus
exemplo. uidemus ĩ hoc sclo ĩ nocentes letos ad iu¬
dicium festinare. odisse moras. celi̾tatẽ affectare
iudici: reos autẽ refug̾e ⁊ pau̾e. de differre. uita¬
re. mestificari deniq cum diem iuditii audierĩt
constitutũ. Beatꝰ itaq ille: qui illud celeste ui¬
diciũ letꝰ expectat. Scit enĩ sibi regnũ celerumn.
angłoꝵ consorciũ. coronã quoq bonorũ repositã
ẽẽ meritoꝵ. Consid̾emꝰ ñc qd̾ sit aliud ꝓpositũ

Expanded text:
iudiciorum serie consoletur ? terribilia sunt peccatoribus etiam humana iudicia; quanto magis diuina formidini sunt! denique ut hoc illa quae aeterna sunt colligamus exemplo, uidemus in hoc saeculo innocentes laetos ad iudicium festinare, odisse moras, celeritatem affectare iudicii, reos autem refugere et pauere, differre, uitare, maestificari denique, cum diem iudicii audierint constitutum. beatus itaque ille qui illud caeleste iudicium laetus expectat; scit enim sibi regnum caelorum, angelorum consortium, coronam quoque bonorum repositam esse meritorum. Conside
Abbreviated transcription (Latin):
bebas. Uñ habes qd̃ hab̾e te clicis: Surgit
claudꝰ : ⁊ sono tui sermonis erigit᷑. S̾anitatẽ
donas aliis: qui incligebat: ip̃e tue salutis auri¬
lio. Reliquisti gͦ qd̾ habe̾as: accepisti quem nõ¬
nomen munificũ. illiꝰ nom̃ tͥ est fructuosũ: illiꝰ
nom̃ tͥbuta dependit. ⁊ bona tributa nõ pecunie
s gr̃e. Porcio tua nõ ariditate siccat᷑. nõ ibre
duuitur. nõ iufrigore urit᷑. nõ tẽpestate qͣssat᷑.
ꝑ cliem sol ñõ uret te: neq luna ꝑ noctẽ. Serua
porcionẽ quã elegisti. Est eiũ porcio quani
t̾rene partes equare nõ possũt. Quid eñi ẽ
qd̃ conferri possit his de quib deus dicit.
in habitabo in his ÷ Quid magnificenciꝰ hos¬
picio celesti : Quid beatiꝰ possessione diuina:
Et de ambulabo in quit in his. Alu querunt᷑
cde sui ruris angustiis. in te d̾o ẽ ampla posses¬
sio: in quo de ambulare se dicit. hoc est lara
spacia habitacionis iuueniens : qui t̾ram in¬

Expanded text:
bebas; unde habes quod habere te dicis? Surgit claudus, et sono tui sermonis erigitur. Sanitatem aliis donas, qui indigebas ipse tuae salutis auxilio. Reliquisti ergo quae habebasnomen tibi munificum, illius nomen tibi est fructuosum, illius nomen tibi tributa dependit, et bona tributa, non pecuniae, sed gratiae. Portio tua non ariditate siccatur, non imbre diluitur, non frigore uritur, non tempestate quassatur. Per diem sol non uret te, neque luna per noctem. Serva portionem quam elegisti; ea est enim portio, quam terrenae partes aequare non possunt. quid enim est quod conferri possit his, de quibus deus dicit: et inhabitabo in his? quid magnificentius hospitio caelesti, quid beatius possessione diuina ? et deambulabo, inquit, in his. alii queruntur de sui ruris angustiis; in te deo est ampla possessio, in quo deambulare se dicit, hoc est laxae spatia habitationis inueniens qui terram in
Abbreviated transcription (Latin):
dei hoc ꝓph̾cat᷑ orado: toto ꝑgentes orbe fũdẽdũ:
hoc gͦ surrecture eccłie ꝓmissũ. daui uereciur¬
diis sin impacient. erit uero cõmunis ꝓfectus mo¬
rancis: erig̾e uidet᷑. Et aodidit. Hec me cõsolata s¬
est ĩ humilitate mea qm̃ ĩ uerbũ tuũ uinisicauit.
ec est spes. hec que uerbo tuo ob ¶ ine.¬
uenit mͥ consolata est me: ut collerarẽ a cer¬
ba p̃sentiũ. dñ facit ⁊ fideles futuros. Quo mͦ nos
cõsoletur accipe. Quis uos separabit ĩ quid adilec¬
cione xp̃i : tribulatio. an angustia. anꝑsecucio.
antames. au pncimi. an gladius e Sicut scͥptũ est.
Quia ꝓpe̾ te mortificam̃ tota die: estimati sumꝰ
grauis. si ĩ cursus latronũ. si facultatũ ꝓscͥptio. si
qͥs qͥd eoꝵ que putant᷑ ĩ isto adu̾sa scło fande suꝑaut᷑¬

Expanded text:
dei hoc prophetatur oraculo toto per gentes orbe fundendum. dei hoc prophetatur oraculo toto per gentes orbe fundendum. hoc ergo surrecturae ecclesiae promissum Dauid uerecundus sui, inpatiens uero communis ere uidetur. Et addidit: haec e c me consolata est in humilitate mea, quoniam uerbum tuum uiuificauit me. haec est spes, haec, quae uerbo tuo obuenit mihi, consolata est me, ut tolerarem acerba praesentium, dum facit et fidere futuris. quomodo nos consoletur, accipe: quis nos separabit, inquit, a dilectione Christi? tribulatio an angustia an persecutio an fames ar te mortificamur tota die, deputati sumus grauis, si incursus latronum, si facultatum proscriptio, si quicquid eorum quae putantur in isto aduersa saeculo, facile superantu
Abbreviated transcription (Latin):
pacio s fidelis. quiꝰ uerbũ dñi nõ posse fallere
confitetur. Ideoq amonet ⁊̃ dauit dicens ⁊ me¬
min̾erit dñs uerbi sui quo nos ad sꝑandũ ꝓuo¬
cat. ut t̾renis renũciemꝰ. ĩ hereamꝰ celestib. Di
cit gͦ dauid̃. Cercaui. certatꝰ sum: brauiũ petos
u̾bitui. qd̃ ꝓmusisti michi. Memor esto ꝓ mis¬
soꝵ tuoꝵ: qd̃ spopondisti seruo tuo: hõ nsur¬
pator̾e sꝑaui: que ut sꝑarẽ ip̃e fecisti. Seruuᷤ
sum: ex pecto alim̃tũ a dño. Miles sũ: erigo
ab iꝑatore stipendiũ. uocatꝰ sũ apłs: ab in¬
põt leuitis comuina ꝓmissa librare sicut habc̾.
Date leui nires eĩ: date leui maifestos enis.
Pot̃ eciam pͦpsi credentis electis auoqͥum istus
aptare: cui ꝑcipũ ioseph. pͥmo ĩ typho eiꝰ noĩs¬
nis deinde ꝑccibũ. ĩ pͥme oleccionis heredes
tͣnsfusa est diuina ꝓmissio. dicente moyse: primo¬
bit simmul. usq ad sũmitatẽ t̾re. unicũ enĩ uerbũ

Expanded text:
patio, sed fidelis; quia verum Deum non posse fallere confitetur. Ideoque admonet et David dicens, ut meminerit Dominus verbi sui; quo nos ad sperandum provocat, ut terrenis renuntiemus, inhaereamus coelestibus. 4. cit ergo Dauid: \'certamen certatus sum; brauium peto uerbi tui quod promisisti mihi. memor esto promissorum tuorum quae spopondisti seruo tuo. non usurpatorie speraui, quae ut sperarem ipse fecisti. seruus sum, expecto alimentum a domino; miles sum, exigo ab imperatore stipendium; uocatus potest leuitis communia promissa librare, sicut habes: date Leui uiros eius, date Leui manifestos eius; potest etiam populi credentis electis adloquium istud aptare, cui per typum Ioseph primo in tribum eius nominis, deinde per tribum in primae electionis heredes transfusa est diuina promissio, dicente Moyse: primobit simul usque ad summitatem terrae; unicum enim uerbum
Abbreviated transcription (Latin):
d̾i dampnãdo comittat: Is em̃ qui ĩ iudiciis
deisꝑat saluare pot̾ u̾bũ ueritatis. quia dũ
ueretur penam: custodit grãm. Ideoq ait. Et
unũ signisicare uoluiss. S quia nõ so¬
lum ĩ p̃senti uite huiꝰ tẽpr̾. s etiam ĩ futuro

Expanded text:
dei damnanda committat? is enim, qui in iudiciis dei damnanda committat? is enim, qui in iudiciis dei sperat, seruare potest uerbum ueritatis, quia. dum ueretur poenam, custodit gratiam. Ideoque ait: et unum significare uoluisset. sed quia non solum in praesenti uitae huius tempore, sed etiam futuro
Abbreviated transcription (Latin):
ne fructũ afferat. Nũc cõsid̾emꝰ: utrũ etiam
ex corde possit aufferri ueritatis uerbũ. Ra¬
difficile aufferri potistDeniq dictũ est adño
qiuare tu enarras iꝰticias meas: Non dixit
quare cogitasti iusticias. ⁊ assumis destamẽtũ
meũ ꝑos tuũ : Non dirit : ꝑcor tuũ. Sermo
cohibet᷑ in digni animi : nõ obstruit᷑: penitẽ¬
cia ĩsolenciam ꝓhibet : nõ excludit correctio¬
nẽ. Cauendum tam̃ est ne et ip̃a in t̾ius cor¬
da turbent᷑. ⁊ offendat tenebras malicia: ut
cor uanis cogitacionib obcecatũ lum̃ uerita¬
tis amittat. fulgorẽ q uerbi capere non possit.
Sigͥ dauid orat ne aufferat᷑ eore suo uerbũ.
⁊ si aufferat᷑: nõ usq qͣ id est nõ penitꝰ auf¬
ferat᷑. quis tantꝰ ẽ qui ĩ potestate sua grãm
disputacionis ẽẽ cõmemoret: p̃ sertim siuri¬
ta redarguat. qd̃ doctrina p̃sumat. ⁊ iudicio

Expanded text:
ne fructum afferat. 28. Nunc consideremus, utrum etiam ne fructum afferat. 28. Nunc consideremus, utrum etiam ex corde possit auferri verbum veritatis. Radifficile auferri potest. Denique dictum est a Domino: Quare tu enarras justitias meas ? Non dixit: Quare cogitasti justitias meas? Et assumis Testamentum meum per os tuum? Non dixit: Per cor tuum. Sermo cohibetur indigni animi, non obstruitur poenitentia: insolentiam prohibet, non excludit correctionem. Cavendum tamen est ne et ipsa interius corda turbentur, et offundat tenebras malitia, ut cor vanis cogitationibus obcaecatum lucem veritatis amittat, fulgoremque verbi capere non possit. Si igitur David orat, ne auferatur eet, si auferatur, non usque quaque, id est non penitus auferatur, quis tantus est, qui in potestate sua gratiam disputationis esse commemoret praesertim si uita redarguat quod doctrina praesumat et iudicio
Abbreviated transcription (Latin):
cit uuaꝵ. Merito gͥ. sc̃s dauidꝰ pascha dñi ce¬
lebrant: ⁊ feruenti sp̃u tẽꝑa ĩ gressus estiua.
qui ĩ uerbo dei fiuctꝰ narios colligebat: hie¬
emi̾s adu̾sa de clinans. ait. Et ne aufferas de
ore meo u̾bũ ueritatis usq ꝙͣ: quia ĩ uidicus cu¬
is suꝑ sꝑami. Quant᷑ labor est ut u̾bũ ꝑcipias:
qͣntũ itͣm ꝑicłu si amittas. Et id̾o tͥ dicit᷑: noli
negligere grãni que inte est. Excole diligent.
quasi bonus agͥcola campũ tuũ: ut pascant᷑
agni tui. ⁊ sata tua floreant. Non auffera¬
t᷑ exore tuo u̾bum: ne forte u̾bis facta nõ con¬
gruant. ⁊ deformẽt iniqͥtatis oꝑa magist̾iũ
discipline. ẽollit᷑ exore uerbũ ÷ cũ dicit᷑ pecca¬
tori. Quare tueuarras iusticias meas e Et ip̃a .¬
obinutescit facundia: si egra sit concientia.
uenĩt aues celi. eciam ip̃e tollũt uerbum¬
eore exore tuo: que collũt u̾bi semen ex saro

Expanded text:
cit uuarum. Merito igitur sanctus Dauid pascha domini cecit uuarum. Merito igitur sanctus Dauid pascha domini celebrans et feruenti spiritu tempora ingressus aestiua, qui in uerbo dei fructus uarios colligebat, hiemis aduersa declinans ait: et ne auferas ex ore meo uerbum ueritatis usque quaque, quia in iudiciis tuis super speraui. quantus labor est, ut uerbum percipias, quantum iterum periculum, si amittas! et ideo tibi dic-itur: noli neglegere gratiam quae in te est. excole diligenter quasi bonus agricola campum tuum, ut pascantur agni tui et sata tua floreant. non auferatur ex ore tuo uerbum, ne forte uerbis facta non congruant et deforment iniquitatis opera magisterium disciplinae. tollitur ex ore uerbum, cum dicitur peccatori: quare tu enarras iustitias meas? et ipsa obmutescit facundia, si Veniunt aves coeli; etiam ipsae tollunt Verbum ex ore tuo, quae tollunt verbi semen e saxo,
Abbreviated transcription (Latin):
gernunb. Imb̾ abũt luxurie luxurie ꝓfluen¬
tis: ⁊ nubila tetris ora flagiciis. estiua iam pure
cõsriencie serenitate larant᷑. Ideo nõ enadũt quoꝵ
fuga hieme fit: quia non secũt᷑ dñi passionẽ: nõ
tollũt crucẽ suani: ⁊ rp̃m seciut᷑. Imber impe¬
dit flores : ⁊̃ nũc flores uident᷑ ĩt̾ra. Bom flores
apłi: qui diu̾sorũ scͥptoꝵ atq oꝑũ suorũ fuderũt
odorem. te̾mpꝰ secandi aduenit ÷ qm̃ maturã
in horreas frum̃ta cõdinit᷑. Et quimetit: mer¬
cedem accipit. Uor turturis audita est ÷ qr in¬
uenit sibi nidum. E ccłia eñi÷ domus est cas¬
titatis ficꝰ q̃ ꝓpt̾ infecunditatẽ iudebat᷑ excidi ÷
fruclus ferre iã cepit. Uinea translata ex egyp¬
io: iam non macheriis destructa depositis : ĩ¬
cursat᷑ abestiis. nͨ informis sentib s odora iam-
florib. Que solebat fac̾e spicat: fructu curueᷤ̾¬

Expanded text:
germinibus. imber abiit luxuriae profluengerminibus. imber abiit luxuriae profluentis et nubila taetris orta flagitiis aestiua iam purae conscientiae serenitate laxantur. ideo non euadunt, quorum fuga hieme fit, quia non secuntur domini passionem, non tollunt crucem suam et Christum secuntur. imber impedit flores, et nunc flores uidentur in terra; boni flores apostoli, qui diuersorum scriptorum atque operum suorum fuderunt odorem. Tempus secandi aduenit, quoniam matura in horreis frumenta conduntur et qui metit, mercedem accipit. uox turturis audita est, quia inuenit sibi nidum; ecclesia enim domus est castitatis. ficus, quae propter infecunditatem iubebatur excidi, fructus ferre iam coepit. uinea translata ex Aegypto iam non maceriis destructa depositis incursatur a bestiis nec informis sentibus, sed odora iam floribus, quae solebat facere spinas, fructu curues
Abbreviated transcription (Latin):
s secreti ip̃ius ĩ t̾pretem requirebat. Henit dñs
iħs saliens suꝑ montes. Nobis sero uidebat᷑ ue¬
nire: s ille ꝓperabat. Saliebat deiq ⁊ trausiz li¬
ebat: ut iudeorũ corporalia ⁊ sarosa doginata
tͣnsiliret. Astitit pꝰ parietẽ domꝰ que erat ĩuet̾i
Nõ dũ erat᷑ donus illius aꝑta uestibula. nõ dum
claues sciencie portarũ elastra patefecerat: quib
legis daudebant᷑ ĩ terra. Desupiore tam̃ ħ est
sp̃uali parte ꝓspectaus eccłiam uocat: ut per
legem ⁊ ꝓhetas euangłii u̾tice sub limis asur¬
gens. recia iudaice ĩ t̾p̃tacionis ⁊ nodos: ĩtrepi¬
do calcet uostigio. Ideoq ꝓrima uocat᷑. ut ad¬
hereat xp̃o: mũdana nõ querat. Ideo formo¬
sa. ut speciosos euangłizantiũ pedes ꝓferat.
Ide ͦ columba : ut sp̃ualia petat. t̾restria dereliu
tũ xp̃i: hieuis erat. uenit. xp̃s. fecit estatẽ. Tũc
omĩa erant florum ĩ digna: nuda uͥtutum. Pas¬

Expanded text:
sed secreti ipsius interpretem requirebat. Venit Dominus sed secreti ipsius interpretem requirebat. Venit Dominus Jesus saliens super montes. Nobis sero videbatur venire, sed ille properabat. Saliebat denique et transiliebat, ut Judaeorum corporalia et saxosa dogmata transiliret. Astitit post parietem domus quae erat in veteri nondum erant domus illius aperta uestibula, nondum claues scientiae portarum claustra patefecerant, quibus legis claudebantur interna. de superiore tamen, hoc est spiritali parte prospectans ecclesiam uocat, ut per legem et prophetas euangelii uertice sublimis adsurgens retia Iudaicae interpretationis et nodos intrepido calcet uestigio. ideoque proxima uocatur, ut adhaereat Christo, mundana non quaerat, ideo formosa, ut speciosos euangelizantium pedes proferat, ideo columba, ut spiritalia petat, terrestria derelinqtum Christi hiems erat; uenit Christus, fecit aestatem. tunc omnia erant florum indigua, nuda uirtutum; pas
Abbreviated transcription (Latin):
ueni qr iam recia soluta sũt: uirgo peꝑit.
puer natꝰ exuirgine. hicħ debet nuili ebri here¬
ditatr: quia siliꝰ mulieris nõ tenet᷑. Cerne me¬
dium parietẽ macherie iam solutũ: qui int̾iorũ
affectuũ cõcordiam diuidebat. ⁊ indiu̾sum erri¬
tabat dis sensiones corporaliũ passionũ. ueni gͦ se¬
cura. cupio uid̾e faciem tuam: ⁊ audire uocẽ tuã.
ueni ut iam me nõ ꝑrecia iudeas : s facie ad faci¬
em uultib: amatoris dͥ lecta potiaris. Ethice ista
decursa suit : nustica autẽ illa sipossuꝰ uł linea
ĩ tueam᷑ extrema. Sedebat iutra domũ sp̃osa
de uota dño. intra parietẽ legis et ꝓpħetaꝵ. sp̃u¬
aliũ lapidũ exedificacione fundatũ: qui claude¬
bat acis. uallabat domũ regiam. plenã iocun¬
ditatis atq leticie. Mirabat᷑ thes auros regios. ⁊
incuebat᷑ sollicite: cupiens sapientiã que sibi
diuitias demonstraret adsciftere. In secreto erat.

Expanded text:
ueni, quia iam retia soluta sunt. uirgo peperit, ueni, quia iam retia soluta sunt. uirgo peperit, puer natus ex uirgine est, nihil debet muliebri hereditati. quasi filius mulieris non tenetur. cerne medium parietem maceriae iam solutum, qui interiorum affectuum concordiam diuidebat et in diuersum excitabat dissensiones corporalium passionum. ueni ergo secura; cupio uidere faciem tuam et audire uocem tuam. ueni, ut iam me non per retia uideas, sed facie ad faciem uultibus amatoris dilecta potiaris. ethice ista decursa sint; mystica autem illa, si possumus, uel linea intueamur extrema. Sedebat intra domum sponsa deuota domino intra parietem legis et prophetarum spiritalium lapidum exaedificatione fundatum, qui claudebat atque uallabat domum regiam plenam iucunditatis atque laetitiae. mirabatur thesauros regios et intuebatur sollicite, cupiens sapientiam. quae has sibi diuitias demon
Abbreviated transcription (Latin):
sarus fuit: qũe uincła gen̾ationis humane
delictis ob noriũ nõ tenerẽt. nõ cepisset aua¬
ritia: nõ ligasset dolus. Is solus erat iħeqͥ
cũ hiuiꝰ carnis se circũ dedisset uidis captus
nõ erar: nõ erat alligat᷑. s dis rũpens ea acq
dissoluens. ad se magis uocauit eccłiam ꝓ¬
spiciens ꝑlaq̃os. eminens suꝑ recia: ut᷑ ipã
dis ceret uĩelit non teneri. Deniq eo usq nou
longe auĩtłis fuit: ut ꝓ nobis subiret ⁊ mortem.
s tam̾ nõ sernus mortis effectus: set lib̾ int̾ mor¬
tuos. Liber etũi erat. qui soluende iortis potesta¬
tẽ habebat. Deniq ip̃e te doceat: qui ait. Sol¬
uite hoc templũ: ⁊ in triduo resuscitabo illud.
dudiamꝰ itaq quid dicebat. Exurge ueni ꝓximã
mea. hoc est surge amortus. erurge a uicłis qͥb
circũdata tenebaris. Erurge qruia ego resurreri
tͥ. Solue u̾ncłm ĩqͥtatis: quia ego iam solui tͥ.

Expanded text:
sarius fuit, quem uincula generationis humanae sarius fuit, quem uincula generationis humanae delictis obnoxia non tenerent, non cepisset auaritia, non ligasset dolus. is solus erat Iesus, qui cum huius carnis se circumdedisset uinculis, captus non erat, non erat alligatus, sed disrumpens ea atque dissoluens ad se magis uocauit ecclesiam, prospiciens per laqueos, eminens super retia, ut et ipsa disceret uinculis non teneri. denique eo usque non longe a uinculis fuit, ut pro nobis subiret et mortem, sed tamen non seruus mortis effectus, sed liber inter mortuos: liber enim erat, qui soluendae mortis potestatem habebat. denique ipse te doceat, qui ait: soluite hoc templum, et in triduo resuscitabo illud. Audiamus itaque quid dicat: exsurge, ueni, proxima mea, hoc est: surge a mortuis, exsurge a uinculis quibus circumdata tenebaris. exsurge, quia ego resurrexi tibi, solue uincu lum iniquitatis, quia ego iam solui tibi.
Abbreviated transcription (Latin):
om̃s homunes. s ĩ similitudinẽ carnis pectati:
ut depeccato dãpnaret pectatũ ĩ carne. Pec catũ
erat caro: scd̾m illud qr ħeditario erat dapnata
maledicto. Pecratũ erat illecebra: ⁊ ministra-
peccati. uenit dñs ihc ⁊ ĩ carne peccato obuor¬
xia. uulitiam uͥtutis exercuit. facta sũt men¬
bra nr̃a nõ iam arma libidinis: s arma uͥtutĩ.
Nã quͥ erãt ĩ centina libidinis. ibi uũc sũt do¬
micilia castitatis. hic gͦ uenit ad laq̃os: set
uoluntarius. uenit ad retia: s securꝰ. plena
erant om̃ia retib referta laq̃is. Audi dicẽtẽ.
Inma hac qua ambula . ab̾cõder̾t laqͥum
mͥ. Et in libro sapiencie syrach moueris: ut
cognoscas qr ĩmedio laq̃oꝵ ambulas. Quot
iuicia: tot recia. Quot pectata: tot laq̃i: here.¬
ditarii iam te nerus tenebant: uenit ad la¬
q̃os ihs. ut adam solu̾et. uenit lib̾are ÷ qd̃ ꝑt¬
erat. õs retib tenebant᷑ uullus aliũ eruere po¬
t̾at. cũ se ip̃m eruere non posset. ẽał gͦ neces

Expanded text:
ine carnis peccati, ut de peccato damnaret peccatum in carne. peccatum erat caro secundum illud, quia hereditario erat damnata maledicto, peccatum erat inlecebra et ministra peccati. uenit dominus Iesus et in carne peccato obnoxia militiam uirtutis exercuit. facta sunt membra nostra iam non arma libidinis, sed anna uirtutis; namque ubi erant incentiua libidinis, ibi nunc sunt domicilia castitatis. hic ergo uenit ad laqueos, sed uoluntarius, uenit ad retia, sed securus. Plena erant omnia retibus, referta laqueis. audi dicentem: in uia hac qua ambulabam absconderunt laqueum mihi, et in libro Sapientiae Sirach moneris, ut cognoscas quia in medio laqueorum ambulas. quot uitia, tot retia, quot peccata, tot laquei; hereditarii iam te nexus tenebant. uenit ad laqueos Iesus, ut Adam solueret, uenit liberare quod perierat. omnes retibus tenebamur, nullus alium eruere poterat, cum se ipsu
Abbreviated transcription (Latin):
aꝑfidis. Nater ignosce illis: nõ eñi siunt quid facũt.
Li quet gͥ his magistiis doctͥne celestis. qd̾ iustus
se accusare malit: quam aliũ de formare. Demq
de ioseph cui desponsata erat maria mat̾ dñi scͥptũ
est. qd̾ cũ eam grauem ut̾o indisset: cũ ẽẽt iustus
noluit eam traducere. Et utiq nullũ ad huc au.¬
dierat oracłm. Ita nõ solum abulcionis atrocita¬
te. s etiam ab acusacionis seueritate iusti aliena
ꝑsona ẽ. potiusq ducit suã remissionẽ acusari cid iso
uundicau̾it: quam alienũ crimen urgere. S dices
qͦmͦ dixit ip̃e daurd. Letabit᷑ ustus cũ uid̾it iundic¬

Expanded text:
fidis: pater, dimitte illis: non enim sciunt quid faciunt. Liquet igitur his magisteriis doctrinae caelestis, quod iustus se ac-cusare malit quam alium deformare. denique de Ioseph, cui desponsata erat Maria mater domini, scriptum est quod, cum eam grauem utero uidisset, cum esset iustus, noluit eam traducere, et utique nullum adhuc audierat oraculum. ita non solum ab ultionis atrocitate, sed etiam ab accusationis seueritate iusti aliena persona est potiusque ducit suam remissionem accusari, quod non uindicauerit, quam alienum crimen urgere. sed dices: \'quomodo dixit ipse Dauid: laetabitur iustus, cum uiderit uindic
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ non sim mͥ conscius qd̵ eũ in me aliqͥb ĩ ui¬
riss excitau̾im: tam̃ causa illi fuerĩ lapsus eiꝰ.
qdͣ in nocentẽ ledendo derelinquat: qd̃ fac¬
tas sum ei matheria peccati. Hoc gͦ dolet. ad.

Expanded text:
et non sim mihi conscius quod eum in me aliquibus injuet non sim mihi conscius quod eum in me aliquibus injuriis excitaverim, tamen causa illi fuerim lapsus ejus, quod innocentem laedendo delinquat, quod factus sim ei materia peccati. 21. Ho
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ ale egrũ ⁊ sicedat᷑ sustinet. ⁊ siialedicat nõ
derelicuit. ⁊ qͥcqͥd pot̾ medicine ad hibͥe ue de ne¬
gat. Nec tamqͣm contumacem deserit. ste
quã bene de se meritũ om̃i studio sanare contẽ¬
dit. exerceus nõ solũ artis ꝑitiam: s etam men¬
tis benignitatẽ: Ita gͦ etiam ustus. ⁊ cum con¬
tẽpnit᷑ apeccatore ũ au̾tit᷑. ⁊ cũ ledit᷑ furoris ill¬
lud putat ẽẽ nõ inꝓbitatis. magisq i iulueri
eiꝰ meditimnam affrre desid̾at: ⁊ cõ pat cͤ. ⁊ dolet.
do: ⁊ dicit hũs nnũ ex fratrib sic laborare.
sic affici ut faciat mͥ ĩ iurlam. qͥ si agnosc̾et me:
honoraret utiq c̃te nõ led̾et. Quid eñ lesus ẽ¬
itieo facto: ut habeat ledentis affectũ: Cum.
gͦ non sitbpetit causa ledendi⁊ nõ pot̾ c̃ẽ cul
pa ꝓpositi. Ergo si iustꝰ sum: afficior ꝓpt̾ ca¬
corporis detrimentũ. Possum etiaut ulud do¬
lere. qd̃ etian si ego ledentem non leserim.

Expanded text:
ille aegrum, etsi caedatur, sustinet, etsi maledicatur, non relinquit t\'t quicquid potest medicinae adhibere, non denegat nec tamquam contumacem deserit, sed tamquam bene de se meritum omni studio sanare contendit, exercens non solum artis peritiam, sed etiam mentis benignitatem. Ita ergo etiam iustus et cum contemnitur a peccatore, non auertitur, et cum laeditur, furoris illud putat esse, non inprobitatis, magisque uulneri eius medicinam adferre desiderat et conpatitur et dolet do: et dicit hunc unum ex fratribus sic laborare, sic affici, ut faciat mihi injuriam; qui si agnosceret me, honoraret utique, certe non laederet. Quid enim laesus est meo facto, ut habeat laedentis affectum? Ergo cum non suppetit causa laedendi, non potest culpa esse propositi. Ergo si justus sum, afficior propter chacorporis detrimentum. Possum etiam illud dolere, quod etiam si ego laedentem non laeserim,
Abbreviated transcription (Latin):
sẽquentib. Itaq dicit. Qantabiles uͥi erant iustisi s¬
caciones tue: ĩ loco ꝑegͥnationis mee.
ERIto ꝑegriuacionib nõ fr̃agebat᷑. suꝑbos
declinabat: eoꝵq ꝓsperis suc cessib non
monebat᷑. Consolabat᷑ se ĩ iuidiciis celestib. ange¬
bat᷑ in alienis pectatis. qr cantabiles habebat iusti¬
ficaciones dei. Que eñi bene tenemꝰ: cantare cõsue:¬
uimꝰ. ⁊ que cantant᷑: meliꝰ ur̃is adherent sensib.
Nõ eñ ꝑfũctorie trauseamꝰ que legunꝰ. ut tũc t̃ã.¬
tũ cũ legiinꝰ: ea ĩ me moriam eoꝵ redire uideaniur.
S eciam cũ ali est codex manib taiqͣm animair¬
cia que ꝓbant᷑ ⁊ muncda habent᷑ in lege. etiam
qͣndo nõ pascũt᷑ ruminare consuerũt ex semet¬
ip̃is alim̃ta sͥ recõdita ꝓferentes⁊ ita ⁊ nos de nr̃e
memorie thesauro. de ĩt̾iorib nr̃is riuninãdum
nob̾ pabulũ sp̃uale ꝓanamꝰ. Hymni nobis. can¬
ticũ nobis. psalmi nob̾: iustificationes dñi suit.

Expanded text:
i er ant iustif icationes tuae in loco seueritate s meae. merito peregrinationibus non frangebatur, superbos declinabat eorumque prosperis successibus non mouebatur, consolabatur se in iudiciis caelestibus, angebatur in alienis peccatis, quia cantabiles habebat iustificationes dei. quae enim bene tenemus cantare consueuimus et quae cantantur melius nostris adhaerent sensibus. non enim perfunctorie transeamus quae legimus, ut tunc tantum, cum legimus ea, in memoriam eorum redised etiam cum abest codex manibus, tamquam animantia quae probantur et munda habentur in Lege, etiam quando non pascuntur ruminare consueverunt, ex semetipsis alimenta sibi recondita proferentia: ita et nos de nostrae memoriae thesauro, de interioribus nostris ruminandum nobis pabulum spiritale promamus. Hymni nobis, canticum nobis, psalmi nobis justificationes Domini sint.
Abbreviated transcription (Latin):
is. nõ suam s egroti deflet erũpuani: ⁊ concu¬
meliam dolet. nõ quo sͥ sit irrogata. s quia
ꝑ furoreni quid faciat eger iguorat: ita uir
bonus cum uidet peccatorem nõ reu̾eri. nõ
honorare eciam canos senioris. quo p̃sente
aliciuid faciat ĩ dignũ. nõ agnosc̾e cuadam
pectãdi in sania quã in detora ⁊ ĩ honesta cõ

Expanded text:
is, non suam, sed aegroti deflet aerumnam et contuis, non suam, sed aegroti deflet aerumnam et contumeliam dolet, non quo sibi sit inrogata, sed quia per furorem quid faciat aeger ignorat, ita uir bonus, cum uidet peccatorem non reuereri, non honorare etiam canos; senioris, quo praesente aliquid faciat indignum, non agnoscere quadam peccandi insania, quam indecora et inhones
Abbreviated transcription (Latin):
lebat. Deniq addilit. Nõ ut cõtͥstemini s
ut sciatis quam caritatẽ habes in uobis habũ¬
dantius. Qõtͥstari eñ uolebat usq ad penitẽ: noꝰ¬
ciam lapsos. nõ usq ad mesticiã ꝓfundiorem:
tantũ ut eorũ qui arguebant᷑ mesticia. gaudi¬
ũ fieret arguenti. Unde ait. Si eñi ͤ cotͥsto uõ:¬
⁊ quis est qui me letificet. nͥ qui cõc̾stat᷑ exme:
alrguit itaq ut alleuet diuturnitatẽ mesticie.
quo penitentia fieret in salutẽ. Dapnat ut:
ab soluat. excludit ut recipiat. nõ ignoscit
ut lib̾et. Ido tar paulꝰ quia bene ꝑitus in le¬
ge: cognou̾at p̃ceptũ dicens. Pusillaninutas
detinuit nie apeccatorib derelinq̃ntib legeni
tuam. Dolebat dauid nõ quia contepuebatur.
nõ qr appetebat᷑ ip̃e. s quia lex dei relinq̃bat᷑:
et eorũ qui hoc faciebãt dãpnũ dolebat qdͦ
pirent d̾o. Sic bonꝰ pat̾ in freuesi cõstituti
sil ii cũ ab eo maledicatur. u̾b̾et̃. affitiat᷑ ĩ uiri¬

Expanded text:
idit: non ut contristemini, sed ut sciatis quam caritatem habeo in uobis abundantius. contristari enim uolebat usque ad paenitentiam lapsos, non usque ad maestitiam profundiorem, tantum ut eorum qui arguebantur maestitia gaudium fieret arguenti. unde ait: si enim ego c-ontristo uos, quis est qui me laetificet nisi qui contristatur ex me? arguit itaque, ut alleuet diuturnitatem maestitiae, quo paenitentia fieret in salutem; damnat ut absoluat, excludit ut recipiat, non ignoscit ut liberet. ideo talis Paulus, qui bene peritus in lege cognouerat praeceptum dicentis: pusil- lanimitas detinuit me a peccatoribus derelinquentibus legem tuam. Dolebat Dauid, non quia contemnebatur, non quia adpetebatur ipse, sed quia lex dei relinquebatur, et eorum qui hoc faciebant damnum dolebat, quod perirent deo. sicut bonus pater in frenesi constituti filii, cum ab eo maledicatur, uerberetur, adficiatur iniuri
Abbreviated transcription (Latin):
eriasse. s. se meriusse significaret. Tescio male¬
dictionem iͥꝰ sͥ nõ solũ nõ nocere. s eciam ꝓdes¬
se memorauit: sic scͥptũ est. Et clixit dauid ad
abisai ⁊ ad om̃is pueros eius. Eece filiꝰ meus qui
exiuit de semine meo: querit animam meam.¬

Expanded text:
errasse, sed se meruisse significaret, tertio maledictionem illius sibi non solum non nocere, sed etiam prodesse memorauit, sicut scriptum est: et dixit Dauid ad Abisai et ad omnes pueros eius: ecce filius meus, qui exiuit de semine meo, quaerit animam meam
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ peccatũ suũ agnouit. ⁊ s̃iquitatẽ ꝓpͥam cõfi¬
tendo. iustificatꝰ est in semet ip̃ d alibi quoq
deurie morte coargutꝰ aꝓpħeta: ait. Peccaui.
dñe. qui res ponsum est. ꝓpter penitẽciã abla¬
tũ adño eiꝰ eẽ peccatũ. Item ĩ alio loco cũ seniei
malediceret ei ⁊ labrdaret eñ septũ bellatorib
ꝑ quos uindicare seposset: pacient ferebat. ue
uerbo quideni refereus cõtumeliam. Quineci¬
am cu abisar dux eiꝰ. cord̾ maledicentis uellet

Expanded text:
et peccatum suum agnouit et iniquitatem propriam confiet peccatum suum agnouit et iniquitatem propriam confitendo iustificatus est in semet ipso. alibi quoque de Uriae morte coargutus a propheta ait: peccaui domino; cui responsum est propter paenitentiam ablatum a domino eius esse peccatum. Item alio loco, cum Semei malediceret ei et lapidaret eum saeptum bellatoribus, per quos uindicare se posset, patienter ferebat, ne uerbo quidem referens contumeliam. quin etiam cum Abisai dux eius caput maledicentis uellet
Abbreviated transcription (Latin):
accuset. ⁊ iustus non eẽ: qr neuio sine peccato
pretͥ iułi dm̃i. ⁊ possit eciam peccator hoc ip̃o
sui. scd̃ni illud. dic iqͥtates tuas ut iustifi¬
ceris: at tamen forsitan eciam aliquib nõ uide¬
atͣ absurdum. ut eciam de illo dictũ sit : qd̾
iustꝰ sit qui se accusat ꝓ alio. eciam si uise ni¬
chi habeat qd̾ accuset. Quã gͥ in his omib
rtentat consid̾emꝰ: lccusaũ se: nullo accusau¬
te peccatũ confessus est ꝓpͥum. qͣndo ꝑcussus est
dñc auffer iniqͥtatẽ serui tui : qr delicun uehe¬
meut̾. Itac̃ quaniuis scͥptura habeat. qd̵ oppo¬
sita est ira dei ut irasceret᷑ in isrł. quo regis ꝓ¬
lapsum ercusare indet᷑: tamen cũ iidisset au¬
głm qui stragem plebis efficiebat. ꝑcucientis ic¬
tim se ip̃m obaecit dicens. Ecce ego peccaui. et
ego pastor malignũ feci. ⁊ hic grer qͥd fecit fi¬
at manꝰ tua in me: ⁊ ĩ domũ patͥs mei. Quasi
uistꝰ gͦ accusator sui fuit. ⁊ ĩ ip̃o sermonis exordiͦ.

Expanded text:
accuset et iustus esse, quia nemo sine peccato praeter unum deum, et possit etiam peccator hoc ipso sui secundum illud: dic iniquitates tuas, ut iustificeris, attamen forsitan etiam aliquibus non uideatur absurdum, ut etiam de illo dictum sit, quod iustus sit qui se accusat pro alio, etiamsi in se nihil habeat quod accuset. Quam igitur in his omnibus nueniat, consideremus. accusauit se nullo accusante, peccatum confessus est proprium, quando percussus est domine, aufer iniquitatem serui tui, quod deliqui uehementer. itaque quamuis scriptura habeat, quod adposita est ira dei, ut irasceretur in Israel, quo regis prolapsio excusari uideretur, tamen, cum uidisset angelum qui stragem plebis efficiebat, percutientis ictui se ipsum obiecit dicenego pastor malignum feci: et hic grex quid fecit? Fiat manus tua in me, et in domum patris mei . Quasi justus ergo accusator sui fuit in ipso sermonis exordio,
Abbreviated transcription (Latin):
dices: ostendens uitã eternam ũis ẽẽ. manda¬
tis. At ille iustificare se uolens. dicit. Hec oĩa
feci. qͥd mͥ restat: Ad quem dñs uolens ei
dñm fieri porcionẽ. nõ peccuniam. nõ pos¬
sioẽs. s dñm uerũ ait. Si uis ꝑfectus eẽ.
uade ⁊ uende omĩa tua que habes : ⁊ da pau¬

Expanded text:
dices, ostendens uitam aeternam in his esse mandadices, ostendens uitam aeternam in his esse mandatis. at ille iustificare se uolens dicit: haec omnia feci; quid mihi restat? ad quem dominus, uolens ei dominum fieri portionem, non pecuniam, non possessiones, sed deum uerum, ait: si uis perfectus esse, uade
Abbreviated transcription (Latin):
mea s auena sentencia. frequent̾ eñi estimat᷑.
pauꝑ ile im dendꝰ ⁊ erecrandus ꝓpt̾ illuuiem
uestium. aut uulu̾um cicatͥces. eo qd̃ in t̾ra
nullam hãt porcionẽ: ⁊ tamen porcio eiꝰ ĩ ce¬
lo est. aninia eiꝰ ibi sͥ patͥmoniũ collocauit:
qr audiuit ihm dicentẽ. Nolite thesaurũ no¬
b̾ cond̾e ĩ t̾ra: s thesaurũ inquit uob̾ cõdite ĩ¬
celo. S hoc diuites audire nẽ possũt: clau¬
sas aures hñt. ⁊ sono eris obtusas. Nũmus
mag̾ illis resonat: quam uerba diuina. Demq
accessit quidam diues ad dñm: qui portionẽ
dñi nõ habebat. habebat eñi multas posses¬
siones: s dñs nõ in ter multa num̾at᷑. Non
eñi dignat᷑. cũ hoc scło hab̾e cõsorcium. Que
em̃i porcio iusticie cũ iniqͥtate: Dic̃ gͦ hic di¬
ues. quid faciens uitam et̾nam possidebo:
Respondit ei iħs. Mandata nostiꝰ nõ homici¬
diũ facies. nõ ad ant̾ab̾. nõ falsum testimoniũ

Expanded text:
mea, sed aliena sententia; frequenter enim aestimatur pauper ille inridendus et exsecrandus propter inluuiem uestium aut uulnerum cicatrices, eo quod in terra nullam habeat portionem. et tamen portio eius in caelo est, anima eius ibi sibi patrimonium conlocauit, quia audiuit Iesum dicentem: nolite thesaurum uobis conderein terra, sed thesaurum, inquit, uobis conditeincaelo. Sed hoc diuites audire non possunt, clausas aures habent et sono aeris obtusas; nummus magis illis resonat quam uerba diuina. denique accessit quidam diues ad dominum, qui portionem dominum non habebat. habebat enim multas possessiones, sed dominus non inter multa numeratur; non enim dignatur cum saeeulo habere consortium. quae enim portio iustitiae cum iniquitate? dicit ergo hic diues: quid faciens uitam aeternam possidebo? respondet ei dominus: m a ndata nosti: non homicidium facies, non adul- terabis, non falsum testimonium
Abbreviated transcription (Latin):
Ler em̃ nõ solũ agẽdi munꝰ ĩ format: uerũ etiam se
crece mũdat m̃tis affectũ. Nõ eñi solũ ĩ oꝑib. s eci¬
am ĩ ip̃is occuitis scd̾m legem dño nulitamꝰ: quia
lex dicit. Non fiat uerbũ ĩ iusticia occulta incor¬
de tuo. nõ solũ nichil oꝑe factisq deluiquas. cũ
suꝑbos uid̾is głari. nͨ sermone labaris. s ne in corde
qiuidem ĩtimo dũ dei indicio disceptas contrahas
miqͥtatis offensam. que qͦyutat᷑ oculcior eo freqũe¬
tior ẽẽ cõsueuit : quia tuto putat unus quisq qd̾
huiꝰ isu lis ceptaciones. ułut septꝰ᷑ uisc̾ib suis con¬
ciencie sue credat. cum ip̃e sui actusator ĩ die iudi¬
cũ sit fut᷑us: quia reuelabũt᷑ cordis abscondita.
testimonium ꝑhibente conscientia acusacionibus

Expanded text:
lex enim non solum agendi munlex enim non solum agendi munmentis affectum. Non enim solum in operibus, sed etiam in ipsis occultis secundum legem Domino militamus; quia Lex dicit: Non fiat verbum injustitia occulta in corde tuo ; ut non solum nihil opere factisque delinquas, cum superbos videris gloriari, nec sermone labaris: sed ne in corde quidem intimo, dum de Dei judicio disceptas, contrahas iniquitatis offensam: quae quo putatur occultior, eo frequentior esse consuevit; quia tuto putat unusquisque quod hujusmodi disceptationes, velut septus visceribus suis, conscientiae suae credat; cum ipse sui accusator in die judicii sit futurus; quia revelantur cordis abscondita, testimonium perhibente conscientia accusationibus
Abbreviated transcription (Latin):
tam diu uident᷑ ẽẽ dũ dormuĩt. Ubi edormierĩt
sõpnũ suũ: qui uidebant᷑ sͥ potare iam siciunt.
qui epulabant᷑ esuriũt: nichil solidĩ isto sõpnio
ꝑ fectũq referentes. Et bene sõpmũ dormiunt
scłares uiri qui licet scło uigilent: d̾o dormiunt.
Demq̃ bene sc̃i iob qui eorũ ante̾ affluentiã mira¬
bat᷑ art: quia sic̃ palẽe iactãt᷑ auento: ⁊ sic̃ puliũ
aut̾ habens bone fidnciam consciencie. ĩ suis ma¬
gis nonissimis gratulabat᷑ ⁊ se uite huiꝰ eritu
alaboribus in celligit liberari: merced̾eq boni
oꝑis ⁊ factorũ reqͥrit dicens. Reposita est mͥ co
rona iusticie: quan reddet mͥ dñs ĩ illa dlie uistꝰ
ider. Non solum autẽ mͥ: s enam his qui dili¬
giuit aduentũ eiꝰ. S hoc ille ait qui pot̾at dic̾e:
alege autẽ cua nõ declinaui. In qͦ no solũ boni
oꝑis elucet gr̃a: s etiam ĩ cime puritas ꝯcientie.

Expanded text:
tamdiu videntur esse, dum dormiunt. Ubi edormierint tamdiu videntur esse, dum dormiunt. Ubi edormierint somnium suum, qui videbantur sibi potare, jam sitiunt: qui epulabantur, esuriunt, nihil solidum ex isto somnio, perfectumque referentes. Et bene somnium dormiunt saeculares viri, qui licet saeculo vigilent, Deo dormiunt, de quibus bene sanctus Job, qui eorum ante affluentiam mirabatur, ait: Quia sicut paleae jactantur a vento, et sicut pulvis autem habens bonae fiduciam conscientiae, in suis magis novissimis gratulatur, et se vitae hujus exitu a laboribus intelligit liberari, mercedemque boni operis et factorum requirit dicens: Reposita est mihi 1048 rona, quam reddet mihi dominus in illa die, iustus iudex, non solum autem mihi, sed etiam his qui diligunt aduentum eius. Sed hoc ille ait, qui poterat dicere: a lege autem tua non declinaui, in quo non solum boni operis elucet gratia, sed etiam intimae puritas conscientiae.
Abbreviated transcription (Latin):
Et aixi. Humauid sine causa iustificaui cornieũ :¬
⁊ lauiĩt in nocentes meas. ⁊ fui flagellatꝰ tota die:
hec uidens dicit. ubi est prouidentia der: ubi est.¬
uisticiaꝰ Suꝑbꝰ iste habundat. arrogaus iste locu¬
pletat᷑. impuiꝰ iste beatus ⁊ potens est. Iustuꝰ au¬
tẽ illeuides quem ad modũ iacet de iectus atq
defectus. quent admodum ip̃o uictu ĩ diget.
afficitur cõtumeliis ab isto impio. ab isto ĩ solẽte
noscere: s nesdiebat. Et id̾o anxius fluctuanti
anmo laborabat : undeait. Et estimabam me sci¬
re. hoc labor est ante me. Donec ĩ grediar ĩ scu̾arium
dei. ⁊ ingelligam ĩ noiussimis. In quibus ꝑid qd̾ se
extulerũt suꝑhi: iudit ꝓpħetico sp̃u deiectiores fere.
⁊ ait. Quom̃ facti ĩ desolacionen. fubito defecerũt:̃¬
⁊ ext̾iminati st̃ ꝓpt̾ ĩiqͥtatẽ suam. sicut sopniũ ex
urgentis. C̃ognouit gͥ impiorũ successus ĩ hoc scło
sõpno eẽ similes nõ ueritati. quorũ emoluĩta

Expanded text:
et dixi: Numquid sine causa justificavi cor meum, et lavi inter innocentes manus meas, et fui flagellatus tota die ?haec videns dicit: Ubi est providentia Dei, ubi justitia? Superbus iste abundat, arrogapletatur, impius iste beatus et potens est, iustus autem ille uides quemadmodum iacet deiectus atque defectus, quemadmodum ipso uictu indiget; adficitur contumeliis ab isto impio, ab isto insolente cnoscere, sed nesciebat et ideo anxius fluctuanti animo laborabat. unde ait: et aestimabam me scire hoc; labor est ante me, donec ingrediar in sanctuarium dei et intellegam in nouissimis, in quibus per id, quod se extulerunt superbi, uidit prophetico spiritu deiectiores fore et ait: quomodo facti sunt in desolationem? subito defecerunt et exterminati sunt propter iniquitatem surgentis ? Cognovit igitur impiorum successus in hoc saeculo somnii esse similes, non veritatis: quorum emolumenta
Abbreviated transcription (Latin):
nazareni surge ⁊ ãbula. hec est portio mea. ħ¬
cioẽ mea diues sũ. in porcione mea potens sum
Merito tales p̾sumo fructus istiꝰ porcionis: ut sa¬
lus ⁊ uita donet᷑. Quia hoc est istiꝰ patͥmoniũ
porcionis: quam elegi nͥi. Dixit hoc claudo: et
surrexit qui erat clandus ab ut̾o matris sue.
Quomͦ gͦ petrus potat porcionis sue dãpna
sentire. qui nature damina reparabat: Quare
nõ habes argentũ atq aurũ petre : dic nob̾.
Dic etiaui qͥd sit istud qd̃ habere te dicit. qui
ouũa que habebag te rebquisse dixisti. Sic enĩ
locutꝰ es dño. Ecce nos reliquinꝰ omĩa: ⁊ secu¬
n sum᷑ te: hoc est nõ que siuimꝰ que scłi sũt.¬

Expanded text:
Nazareni surge et ambula, hoc est: portio mea Nazareni surge et ambula, hoc est: portio mea tione mea dives sum, in portione mea potens sum: merito tales praesumo fructus istius portionis, ut salus et vita donetur: quia hoc est istius patrimonium portionis quam elegi mihi. Dixit hoc claudo, et surrexit qui erat claudus ab utero matris suae. Quomodo ergo Petrus poterat portionis suae damna sentire, qui naturae damna reparabat? 7. Quare non habeas argentum atque aurum, Petre, dic nobis: dic etiam quid sit istud quod habere te dicis, qui omnia quae habebas, te reliquisse dixisti. Sic enim locutus es Domino: Ecce nos omnia reliquimus, et secuti sumus te , hoc est, non 1058 quaesivimus quae saeculi su
Abbreviated transcription (Latin):
et deuocionis obsequiũ : młto diciores qui pos¬
sessionũ suarũ spacia ampla diffudũt. Quã
ta maiora. quani fructus sunt. At uero iste
nicħ̃ sibi possidens. nulli nͥ deo militat. Supͣ
t̾ram ẽ eiꝰ porcio: nam cũ t̾ra deficit. nõ mari
claudit᷑ : cui porcio deus est. dociꝰ possessor na
qͥ nũquam possit ꝑire : ꝓdomibus satis est s̃.
ut sit habitacio dñi ⁊ dei templũ. quo nicħ pot̾
ẽẽ p̃ciosious. Quid eñi p̃ciosius deos ut quid de¬
chil suũ inuenit. Id eoq dñs qui uenit docere
nt fieret uob̾ porcio: ait. uenit enĩ huiꝰ mũdi pͥn¬
ceps. ⁊ in me ĩueuit nichil. Meritoq imitator
sui ẽẽ uolens: ait. Nolice possid̾e aurũ. neq ar¬
gentũ. neq peccuniã. T nde petrus ostendenꝰ᷑
ĩ deo porcionẽ gͥẽe. nõ ĩ scło: ait. Argeutũ ⁊ au¬
rũ nõ habeo. s qd̃ habeo do tibi. In nomine iħ̾u

Expanded text:
et devotionis obsequium, multo ditiores quam qui poset devotionis obsequium, multo ditiores quam qui possessionum suarum spatia ampla diffundunt. Quanta majora quam fructus sunt. At vero iste nihil possidens, nulli nisi Deo militat, supra terram ejus est portio, non cum terra deficit, non mari clauditur. Cujus portio Deus est, totius possesqui numquam possit perire; pro domibus satis est sibi, ut sit habitatio domini et dei templum, quo nihil potest esse pretiosius. quid enim pretiosius deo aut quid dehil suum inuenit. Ideoque dominus, qui uenit docere, ut fieret nobis deus portio, ait: uenit enim huius mundi princeps et in me inuenit nihil, meritoque imitatores nos sui esse uolens ait: nolite possidere aurum neque argentum neque pecuniam. unde Petrus ostendens in deo portionem sibi esse, non in saeculo, ait: argentum et aurum non habeo, sed quod habeo do tibi: in no-. mine Iesu
Abbreviated transcription (Latin):
nõ cispossessione munificus. Ip̃e mͥ: hoc est
tamqͣm habuudans ꝓ his om̃ib. Nõ ab hoc de¬
cimas. nõ fructus. nõ dona quero: nõ nuu̾a.
Ip̃e mͥ ꝓmun̾e ẽ: ip̃e est ꝓ cribute. Non ĩ possesi¬
one sua: numisicus mͥ. s ip̃e mͥ possessio. ip̃e mĩs
frrictus. ip̃e nĩs census. Assuptꝰ mͥ uł asũptꝰ
ame. Nõ pot̾ ħ sine diuina eẽ gr̃a. Sic̃ enĩ
possessio nõ pot̾ mea ẽẽ. uisi emero eamr: sic
sũptꝰ fuerit: recte dicit᷑ ip̃e m̃s. Deniq cũ moy¬
si dictũ eẽt. ut ppło iudeorũ ꝑtͥb singłas diuid̾et
ĩ colatꝰ. ⁊ distribueret singłis tribub porcionẽ:
tribũ leuitiẽa excepit deus dicent: filiũ leui uõ
erit porcio. neq sors ĩ medio fr̃m suorũ: quia
dñs deus pars eorũ est. Et alibi. Ego dñs por¬
cio eorũ. Negat᷑ hiis t̾rena diuisio. ut ip̃i dũ
scłarẽ sͥ nõ uindicant porcionẽ: fiant celestis
possessio. Hel ħ solũ nou̾int possid̾e. ħ est fid̾i

Expanded text:
non de possessione munificus: ipse mihi, hoc est, tamquam abundans pro his omnibus, non ab hoc decimas, non fructus, non dona quaero, non munera, ipse mihi pro munere est, ipse est pro tributo: non in possessione fructus, ipse meus census, adsumptus mihi uel adsumptus a me. non potest hoc sine diuina esse gratia. sicut enim possessio non potest mea esse nisi emero eam, sic sumptus fuerit, recte dicitur ipse meus . denique cum Moysi dictum esset, ut populo Iudaeorum per tribus singulas diuideret incolatus et distribueret singulis tribubus portionem, tribum Leuiticam excepit deus dicens: filiis Leui non erit portio neque sors in medio fratrum suorum, quia dominus deus pars eorum e s t, et alibi ego dominus portio eorum. Negatur his terrena diuisio, ut ipsi, dum saecularem sibi non uindicant portionem, fiant caelestis possessio; uel hoc solum nouerint posside
Abbreviated transcription (Latin):
tamqͣm dicat. Meus iste ad u̾sarus est. qui me las¬
cessit. mͥ de bet᷑ ista congressio. Unde ⁊ apłc mł
tiplicis culpe mat̾iam eẽ suꝑbiam de. clarauit :¬
oues ⁊ pugnas u̾boꝵ ex quib oriunt᷑ ĩuidie. cõ¬
tenciones. sac̾legͥ a. suspiciões uiale. conflictaciont̃

Expanded text:
tamquam dicat: \'meus iste aduersarius est, qui me latamquam dicat: \'meus iste aduersarius est, qui me lacessit; mihi debetur ista congressio\'. unde et apostolus multiplicis culpae materiam esse superbiam declarauit ones et pugnas uerborum, ex quibus oriuntur inuidiae, contentiones, sacrilegia, suspiciones malae, c
Abbreviated transcription (Latin):
ẽẽ noluisset. ⁊ uerũ falsũq cognosc̾e qd̃ penitꝰ disc̾¬
nere huãna fragilitate nõ pot̾at: id̾oq quid seq̃ut᷑
acceꝑat. ne cem̾aria u surpacione d̾ illa paradisi se¬
de decid̾et nͥ in qͣm homo siris nõ cõtentꝰ finib ĩ¬
t̾dicta temerasset: nũqͣm feralis culpe ad nos
tͣusisset hereditas. Et quid de hoĩne dicam: Ip̃e
cdiabolꝰ ꝑsuꝑbiam nat᷑e sue amisit grãm. Deniq
dũdicit. ponã tronũ meum suꝑ nubes. ⁊ ero si¬
mił altissimo: consortiis erecioit angłoꝵ. Guips
cͥminii digna m̾cede dampnatꝰ. hominẽ sibi par-¬
ticipem requisiuit÷ ĩ quem consorciũ sue tͣnsfũd̾et᷑¬
S offense. Quid gͥ ħ peccato potest ẽẽ dec̾uis. qd̾ adei.
cepit ĩ iuria : Id̾oq ⁊ scͥpt᷑a dicit. Dñc suꝑbis resis¬
tit. tamqͣm sue cõcumelie pro pulsator. ueluti qd̾¬
dam suscipit adu̾sus suꝑbiam speciale c̾tamen :

Expanded text:
esse voluisset, et verum falsumque cognoscere, quod penitus disceesse voluisset, et verum falsumque cognoscere, quod penitus discernere humana fragilitate non poterat ideoque quid sequeretur acceperat, ne temeraria usurpatione de illa paradisi sede decideret, nisi, inquam, homo suis non contentus finibus interdicta temerasset, numquam feralis culpae ad nos transisset hereditas. et quid de homine dicam ? ipse diabolus per superbiam naturae suae amisit gratiam. denique dum dicit: ponam thronum meum super nubes et ero similis altissimo, consortiis excidit angelorum; cuius criminis digna mercede damnatus hominem sibi participem requisiuit, in quem consortium suae transfunderetur offensae. Quid igitur hoc peccato potest esse deterius, quod a dei coepit iniuria ? ideoque et scriptura dicit: dominus superbis resistit. tamquam suae contumeliae propulsator ueluti quoddam suscipit aduersus superbiam speciale certamen,