comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Agno cͥtueor famulatu Rõ Ob¬
sideor dicẽ uoluisti B Magnꝰ
cͥrũstat ordo famuloꝵ R Dic ꝙ ẽ hosti¬
ni a qͥbus quo nichil est durius neq̃¬
as caue̾ Qui latebras domꝰ ĩtrospici¬
ant prodantq. cõsilia nouerĩt et effũ¬
dant quiq p̃ter furta cõtinua quod
nulli umꝙͣ accidit obsesso uesciendi tͥ
interim pascendiq sint inqz ip̃isq pe¬
netr abilibꝰ habendi duru ac dubsũ
belli genus pace carens et ĩduciis u bi
sub tuis signis hostilis muros ht̃ ex̾ci¬
tus. G Serui michi multi sunt Rml¬
ti serui multe lites multe discordie
multa deniq bella domestica. quoruz
uel spectator fedus uel labolosus cõpo¬
sitor sis oportet. Int̾q reos et accusa¬
tores medius seruis tuis seruias in¬
dex factus ex dño G Multos seruos
habeo R Curiosissimͫ aĩal serꝰ ad ĩ

Expanded text:
agno circumvehor famulatu. “Obsideor”, dicere voluisti. Magnus circumstat ordo famulorum. Dic, quod est, hostium, a quibus, quo nichil est durius, nequeas cavere, qui latebras domus introspiciant prodantque consilia que noverint ut effundant quique, preter furta continua, quod nulli umquam accidit obsesso, vestiendi tibi interim pascendique sint inque ipsis penetralibus habendi: durum ac dubium belli genus, pace carens et indutiis, ubi sub tuis signis hostilis muros habet exercitus! Servi michi multi sunt. Multi servi, multe lites multeque discordie, multa denique bella domestica, quorum vel spectator fedus vel laboriosus compositor sis oportet interque reos et accusatores medius servis tuis servias, iudex factus ex domino. Multos servos habeo. Curiosissimum animal servus ad i
Abbreviated transcription (Latin):
bat qñ ictus ẽ flumĩe In regia ꝙͦ tar¬
quiniꝰ priscus qñ ꝑcussus est ferro in
regia diuiq suꝑbus qñ pulsus ẽ regno
Nullus tñ locus ꝑiculis ĩ accessꝰ nullu
limen morti clausuz D habitacio iͥ ꝓpͥa
colatus instat dies comigrãdi/ ciuem
fingis aduena es conductoq habitas uo¬
met qui te nudũ laribus hiis ex turb¬
P Clara quidẽ et angusta dom̃ꝯ est R
huic digresso fusta erit et engusta E
et nũc si uere domũtuam respicis ob¬
scura et arta ꝓrsus illa et caduca qst qͣ
ĩ dies tantis adminiculis uix fulta sub¬
sistat assidue fatiscens casusq sui nũ¬
cia Et que certe nec a riuina ultĩã lõ¬
ge sic nec interĩ gn̾osũ ĩcolam delcẽt
ut domꝰ s arrigat ut carcer. ubi mo¬
ras oderit uñ optet absolui/ nec ergo
uel edibus alienis uel tuo carce gloriae̾
Unitissimis arcibus habito. R

Expanded text:
bat, quando ictus est fulmine, in regia quoque Tarbat, quando ictus est fulmine, in regia quoque Tarquinius Priscus quando percussus est ferro, in regia denique Superbus quando pulsus est regno? Nullus locus periculis inaccessus, nullum limen morti clausum. Habitatio michi propria incolatus! Instat dies commigrandi: civem fingens advena es conductoque habitas; veniet qui te nudum laribus his exturbet. Clara quidem et augusta domus est. Hinc digresso fusca erit et angusta. Sed et nunc si vere domum tuam respicis, obscura et arta illa prorsus et caduca est queque in dies tantis adminiculis vix fulta subsistat, assidue fatiscens casusque sui nuntia et que certe nec a ruina ultima longe sit nec interim generosum incolam delectet ut domus, sed angat ut carcer, ubi moras oderit, unde optet absolvi. I nunc ergo vel alienis edibus vel tuo carcere gloriare! 35 unitissimis arcibus habito.
Abbreviated transcription (Latin):
Agnnficẽtissime michi sunt edes¬
Noͣ Quid hic dicã nisi tullia¬
nũ illud. Ornãda est dignitas domo nõ
ex domo tota q̃renda/ nec domo diĩs
sed dño domꝯ honestanda. G Oriiatis¬
sime edes sunt ino Quid hic̃ tumes
architecti laus est non tuags Edibꝰ
ãplissimis habito. Rõ ubi fures latitat
tu uageris serui luxuriẽtur uulgꝯ he¬
⁊ reat liguoient᷑ ꝑ asiti multiplicis tedii
uacat locus GMapĩs edibꝰ habito k̃õ
Una est urbiũ et domoꝵ lex Nõ statĩ
melius habitat qui lacius neq enĩ ꝙ̃
late habites s ꝙͣ lete requiritur ad be¬
ata uitam. Sepe uel inpalaciis rͥgũ
labor dolorq hĩtant uel ĩ tuguriis ĩ o¬
puz quies et gauduiz. Ou si ãplitudo
domiꝰ aut forma p̾staret nobilissiã ar¬
ciũ eẽt architectura. O Regibꝯ Re¬
giis edibꝯ habito Rõ Quasi uõ curas
morbosq locus arceat siue ad apphen¬
denda turrnĩ fastigia mors egeat sca¬
lis Nõne in regia tulls hostilius hĩta¬

Expanded text:
agnificentissime michi sunt edes. Quid hic dicam nisi Tullianum illud: “Ornanda est dignitas domo, non ex domo tota querenda, nec domo dominus, sed domino domus honestanda”? Ornatissime edes sunt. Quid hinc tumes? Architecti laus est, non tua. Edibus amplissimis habito. Ubi fures latitent, tu vageris, servi luxurientur, vulgus hereat, liguriant parasiti: multiplicis tedii capax locus! Maximis edibus habito. Una est urbium et domorum lex: non statim melius habitat qui latius; neque enim quam late habites, sed quam lete requiritur ad beatam vitam. Sepe vel in palatiis regum labor dolorque habitant vel in tuguriis inopum quies et gaudium, quod si amplitudo domus aut forma prestaret, nobilissima artium esset architectura. Regiis edibus habito. Quasi vero curas morbosque locus arceat sive ad prehendenda turrium fastigia mors egeat scalis. Nonne in regia Tullus Hostilius habita
Abbreviated transcription (Latin):
Uidq ualitudo ꝓspera est Rdd¬
Quidꝙ de forma mõ diximꝰ
repetitũ putasꝙ Ualitudo.
corporis firma est. REn senectꝰ ab
aduerso mille morboꝵ armata gene¬
ribus. Contra ualitudinẽ interea uo¬
luptas militat fanuliata certamen
¶Ualitudo corporis leta est R Incõ¬
sulta iocũditas q̃q negligentes et ĩ¬
cantos fate̾ soleat posẜores suos et spe¬
sepe morbos artescere quos ualitudiẽ
ꝓp̾e diffidẽtes intencio declinass E
Ualitudo corporis bona est. R bene
utere alioqͥn leue bonuz qn et grane
malũ si ut solita est culpe cui ꝰpiã cãs ͭ
Multis ꝑiculosa et postlens sanitas
fuit qui tuciꝰ egrotassent B Ualiᵈͦ
corporis optima est R Res ꝑgrata
multũq utilis seu corpore quid agẽ¬
dum seu aĩo erit sed ut quarũdã ra¬
d̾sibus herbaruz mest uis ueneni que
dũ aliaru reru ĩmixtione purgata
est salubre poculũ e pluribꝰ fit quod
ex uno pestiferũ fuisset. Sic corpore-¬
a sanitas ne noxia sit habenti nõ a¬

Expanded text:
uod valitudo prospera est? Quicquid de forma modo diximus, repetitum puta. Valitudo corporis firma est. En senectus ab adverso, mille morborum armata generibus! Contra valitudinem interea voluptas militat: familiare certamen! Valitudo corporis leta est. Inconsulta iucunditas queque negligentes et incautos facere soleat possessores suos et sepe morbos arcessere, quos valitudini proprie diffidentis intentio declinasset! Valitudo corporis bona est. Bene utere; alioquin leve bonum, quin et grave malum si, ut solita est, culpe cuiuspiam causa sit. Multis periculosa et pestilens sanitas fuit, qui tutius egrotassent. Valitudo corporis optima est. Res pergrata multumque utilis, seu corpore quid agendum seu animo est. Sed, ut quarundam radicibus herbarum inest vis veneni que, dum aliarum rerum immixtione purgata est, salubre poculum e pluribus fit, quod ex uno pestiferum fuisset, sic corporea sanitas, ne noxia sit habenti, non a
Abbreviated transcription (Latin):
deo R Graciorem fateor sani¬
tatem redditam ꝙͣ retentã. Ingͣtissimi
mortales bona ur̃a uix aliter ꝙͣ ꝑdẽdo
cognosatis et ꝑdita ergo uos cruciant
et recupata letificant. N Grauissima
febris me destituit.t Grauissimas fe¬
bres medici dicũt que tꝑis in ossibꝰ¬
ac medullis estuant Sxtoille sunt
grauiores que maĩa nitus la tent hiis
te maxĩe liberatũ uelim G Egritudo
abiit R Egritudo pñs sepe profuit dũ
aĩe lumen ĩminuit et corꝑis auxit in¬
solenciã ꝙͣuis mala ꝙͣuis pessima eg̾¬
tudo uideatur Optabile malũ tñ qd̾
mali remediũ sit maigris G Tandem
egritudo longior finẽ habet. ROstul¬
tissime si tu mortẽ reris effugisse ad
quã curris assidue nũc ꝓpiniquior mor¬
ti es ꝙͣ dũ illi cõtiguus uidebaris Iire¬
meabile nobis est iter. neqz ulla ciꝰ in
parte subsistit᷑ neq diu̾sior neq lencior
usꝙͣ gressus. et sompnꝰ et uigilia et la¬
bor et requies/ et morbꝰ et sanitas/ eqͥ

Expanded text:
deo. Gratiorem, fateor, sanitatem redditam quam retentam. Ingratissimi mortales bona vestra vix aliter quam perdendo cognoscitis; et perdita ergo vos cruciant et recuperata letificant. Gravissima febris me destituit. Gravissimas febres medici dicunt que ipsis in ossibet medullis estuant. Quanto ille sunt graviores, que in anima intus latent! His te maxime liberatum velim. Egritudo abiit. Egritudo presens sepe profuit, dumanime lumen imminuit et corporis auxit insolentiam. Quamvis mala, quamvis pessima egritudo videatur, optabile malum tamen, quod mali remedium sit maioris. Tandem egritudo longior finem habet. O stultissime, sic tu reris mortem effugisse, ad quam curris assidue? Nunc propinquior morti es quam dum illi contiguus videbaris: irremeabile vobis est iter neque ulla eius in parte subsistitur, neque diversorium, neque lentior usquam gressus; et somnus et vigilia et labor et requies et morbus et sanitas eque
Abbreviated transcription (Latin):
giũ. Rõ Si pͥmũ caue ne scdm adeas
si scd̃m sile scaũ est illud pubbi imino¬
graphi ĩprobe neptimũ accusat qui ite¬
rũ naufragiũ facit. D. Terribili nau¬
fragio uix euasi Riõ Nescio quid t̾ribi¬
lius adeo sit ĩ aquis mori ꝙͣ in terris
qm̃ quide ĩ alterutro moriẽdũ est seu
quid optabilius u̾miũ cibꝰ esse ꝙͣ pisci¬
um Postremo tñ enatasti cura ne iteꝵ¬
remo fracto uitã aut latere debeas ta¬
belle disce t̾renũ aĩal t̾raz pati et telu
pocius ambie̾ ꝙͣ pelagux
De In-¬

Expanded text:
agium. Si primum, cave ne secundum adeas, agium. Si primum, cave ne secundum adeas, si secundum, sile. Scitum est illud apud Publii mimographi: Improbe Neptunum accusat qui iterum naufragium facit Terribili naufragio vix evasi. Nescio quid terribilius adeo sit in aquis mori, quam in terris, quandoquidem in alterutro moriendum est, seu quid optabilius vermium cibus esse quam piscium. Postquam tamen enatasti, cura ne iterum fracto vitam remo aut lacere credas tabelle. Disce terrenum animal terram pati, et celum potius ambire quam pelagus. 55 DE IN
Abbreviated transcription (Latin):
fidem t̾re redditꝰ/ non ĩpune deꝰ lu¬
ditur odit ille fedifragos. Rõffedum
nau fragiuz passus suz Rõ De nauf¬
gio non queitur nͥ qui euasit gaude
igit᷑ saluꝰ et doctor tnͣsacti enĩ ꝑicłĩ
grata solet eẽ mẽoria sic ex aduerso
finite prospitatis amara r̾cordacio
ꝙͣti uero olim faceres udisse tricones
equoreos et mõtes spumeos aquaꝵ
atq assurgentes fluctus in nubila ẽt
pelagi mõstra natancia. Habes uñ bru¬
mali nocte añ focũ fabellas horrificas
narres actonitis crepudulã familiãq
admiracõe suspendas. Iam quid sit po¬
etica tẽpestas ĩtelligis et qui male tre¬
dulis stupor fuit iam noticia certa est
quã bñ uel metu mortis uel iactũ mer¬
ciũ sis adeptus. D Duro naufragio
laboraui. õ Sine labore nichil disci¬
tur hoc si sapis ꝑꝑetuũ docuniẽtũ tibi ei̾t
ne qndo amplius crede̾ uitã mentis ĩ
aĩm ĩducas d Passus sũ triste nauf᷑¬

Expanded text:
fidem, terre redditus, non impune Deus lufidem, terre redditus, non impune Deus luditur: odit ille fedifragos. Fedum naufragium passus sum. De naufragio non queritur, nisi qui evasit: gaude igitur salvus et doctior. Transacti periculi grata solet esse memoria, sicut ex diverso finite prosperitatis amara recordatio. Quanti vero olim faceres vidisse tritones equoreos, et montes spumeos aquarum, atque assurgentes fluctus in nubila, et pelagi monstra natantia? Habes unde brumali nocte ante focum fabellas horrificas narres attonitis, trepidulamque familiam admiratione suspendas; iam quid sit Poetica tempestas intelligis, et qui male credulus stupor fuit, iam notitia certa est, quam bene vel metu mortis, vel iactu mercium sis adeptus. Duro naufragio laboravi. Sine labore nil discitur: hoc si sapis, perpetuum documentum tibi erit, ne quando amplius credere vitam ventis in animum inducas. Passum sum triste naufr
Abbreviated transcription (Latin):
Maris tu mͥ memoras naufragi
us sit ibi est tempestas illa cupidimu
et affectuũ seu uentoru repugnanꝰ
qui nos tensis ꝯcupiscẽtie speiq uelis
gub̾naculo mẽtis excussio cõstancieq
anchoris in alto ꝑditis ꝑ oẽs litoru
flexas. ꝑ q̃ oĩa maria circũ uoluit illd̾ te
naufragiũ in hoc traxit tolle cupidi ͭ ͤ
nauigationẽ ip̃am et certe ꝑiculũ naui¬
gandi magna ex ꝑte sustuleris illa nõ
inuanes solũ. s ĩ scopulos et ĩ morte
cogit miẜos. Atq fere om̃s qui suis
auspiciis ĩ mari ꝑeũt pͥus ĩ aĩo ꝑiere
pͥusq illos auaĩcie demersit unda ꝙͣ
pelagi Riara est quidez sine p̃cipitacõe
cupiditas ꝙͥquid enĩ uult ꝯfestini uult
morasq om̃ĩs et illaꝵ comites sup̃tus
odit ea breuis ĩ exiciũ uia et trebri pͥꝰ
uaufragii causa est P Magno nau¬
fragio uexatꝰ suz. Rõ Didi cisti deũ o¬
rare uotaq face̾ et pacisci multa qͦꝵ
et si metꝰ cã fuit tu tamẽ agnosce

Expanded text:
Maris tu michi memoras naufragiuel crebrius ullum sit: ibi est tempestas illa cupidinum et affectuum, seu ventorum repugnantia, que vos tensis concupiscentie speique velis, gubernaculo mentis excusso, constantieque ancoris in alto perditis, per omnes litorum fluxus perque omnia maria circumvolavit. Illud te naufragium in hoc traxit; tolle cupiditatem, navigationem ipsam aut certe periculum navigandi, magna ex parte sustuleris. Illa non in naves solum, sed in scopulos et in mortem cogit miseros. Itaque fere omnes, qui suis auspiciis in mari perierunt, prius in animo periere, priusque illos avaritie demersit unda quam pelagi. Rara est quidem sine precipitatione cupiditas. Quicquid enim vult, confestim vult, morasque omnes et illarum comites, sumptus, odit; ea brevis in exitium via, et crebri prima naufragii causa est. Magno naufragio vexatus sum. Didicisti Deum orare, votaque facere, et pacisci multa, quorum etsi metus causa fuit, tu tamen adgnosce
Abbreviated transcription (Latin):
Sic ut baiulos id erat uille nomẽ ipĩs
baianis in finibꝰ multos spͣtaculi noui¬
tate ꝯͣheret fuerũt et uiuaria coclearũ
et alie pisciũ uarietates atq ĩ pͥmis lu¬
pus tyberinꝰ inter duos p̃cipue põtes
captus. sed satis multa de alienis er¬
roribus. Cu quo ple̾s hiis ĩplicitos ui¬
des eo diligẽtius caue ne siłibꝰ ĩplice¬
ris neqz tibi nũc usũ piscu s nimis
magnã curã rerũ uiliũ mt̾dico T̃

Expanded text:
sic ut Baulos — id erat ville nomen, ipsis sic ut Baulos — id erat ville nomen, ipsis Baianis in finibus — multos spectaculi novitate contraheret. Fuerunt et vivaria cochlearum et alie piscium vanitates atque in primis lupus tiberinus, inter duos precipue pontes captus. Sed satis multa de alienis erroribus: tu quo plures his implicitos vides, eo diligentius cave ne similibus impliceris; neque tibi nunc usum piscium, sed nimis magnam curam rerum ignobilium interdico. 64
Abbreviated transcription (Latin):
fuit ut earuz fex milibꝰ t̾ũphalem cenã
Iulii cesaris adornaret Et hic quoq
suos ymitatores habuit noĩatim hor
lrẽ sepe nichil detrahunt ĩsanie nõnũ¬
ꝙͣ uoͣ qdͥ mireris adiciũt dũ lic̾e sibi õ¬
nia estimãt qui lrãs didicerũt et nił¬
ta sibi arrogant que sũ lrĩs non aude¬
rent et hic ergo uiua̾i ͫ hũisse dicit᷑
baiani tractus in lictoe ibiq int̾ ceteos
pisces sic murenã unã dilexisse ut ex¬
tictuz luxerit. en amor egregius en
docto grauiq uiro dignus fletus qui
nec sui tꝑis bella domestica neq pro¬
scͥptiones ac ciuiũ mores flesse legit᷑᷑
nec canẽsem si suũ in tempus ĩcidiss
fleturꝰ fuĩt ruinã murene obitũ fle¬
uit tanta hec leuitas facit ut Iumiori
uenia debeat᷑ antome etas ac sexus
excusabiliorẽ reddit ĩ eptiã que inure¬
nã sua tñ non defuc̃ta genuisse. sed
uiuẽtem aureis ĩ aurib ꝯ coluisse tradi᷑

Expanded text:
fuit, ut earum sex milibus triumphalem cenam fuit, ut earum sex milibus triumphalem cenam Iulii Cesaris adornaret. Et hic quoque suos imitatores habuit, nominatim Hortlitere sepe nichil detrahunt insanie, nonnunquam vero, quod mireris, adiciunt, dum licere sibi omnia existimant qui literas didicerunt et multa sibi arrogant que sine literis non auderent. Et hic ergo vivarium habuisse dicitur Baiani tractus in litore ibique inter ceteros pisces sic murenam unam dilexisse, ut extinctam luxerit. En amor egregius, en docto gravique viro dignus fletus! Qui nec sui temporis bella domestica neque proscriptiones ac civium mortes flevisse legitur nec Cannensem, si suum in tempus incidisset, fleturus fuerit ruinam, murene obitum flevit. Tanta hec levitas facit, ut iuniori venia debeatur Antonie — etas ac sexus excusabiliorem reddit ineptiam —, que murenam suam tamen non defunctam gemuisse, sed viventem aureis inauribus coluisse traditur,
Abbreviated transcription (Latin):
scipio et paulus in liberanda atꝙ ornã¬
da patria suisq uictoriis ac t̾ũphis.I.¬
ta peĩtus ueru fuit ꝙ quidã dicunt
quãtitate curas hoĩm pene pares qͣli ͭ
uero longe ĩpares atq ut mala sꝑ ex
ẽpla imitatorũ turbis affluũt Secũti
sunt licimũ hũc nobiles uiri philippus
hortẽcius ac luculꝰ uir alio qͥn meõra¬
bilis qui uiuario simplici non cõtentꝰ il¬
lic ꝓpe neapolim mẽtem sindi fec̾it non
nñore sũptu ꝙͣ quo sibi uilla erexerat
requiẽ captis piscibꝰ meditatus fluc¬
tu equoreo scisse rupis claustris ĩstar
trãquilli portus ĩmisso. Qͣobrẽ mͣgꝰ
põpenis ut qui nõ uiuaria s ĩperia co¬
gitaret haud ille pideͤ hũc lucullã xex¬
uem togatũ hoc est mõtiũ effessorem
nũcupabat Quid de aliis murenaꝵ
uiuaria pͥmꝰ fecit Chyrrus quidã ne¬
scio qͥs nã Cũ omibꝰ murenis suis ad ͤ
male noscitur Quaꝵ illi copia tãta

Expanded text:
Scipio et Paulus in liberanda atque ornanScipio et Paulus in liberanda atque ornanda patria suisque victoriis ac triumphis. Ita penitus verum fit quod quidam dicunt, quantitate curas hominum pene pares, qualitate vero longe impares. Atque ut mala semper exempla imitatorum turbis affluunt, secuti sunt Licinium hunc nobiles viri: Philippus, Hortensius ac Lucullus, vir alioquin memorabilis, qui vivario simplici non contentus, illic prope Neapolim montem scindi fecit, non minore sumptu quam quo sibi villam erexerat requiem captis piscibus meditatus, fluctu equoreo scisse rupis claustris instar tranquilli portus immisso. Quam ob rem magnus Pompeius, ut qui non vivaria sed imperia cogitaret, haud illepide hunc Lucullum Xerxem togatum, hoc est montium effossorem nuncupabat. Quid de aliis? Murenarum vivaria primus fecit C. Hirrius quidam nescio quis; nam cum omnibus murenis suis adhuc male noscitur, quarum illa copia tanta
Abbreviated transcription (Latin):
unũ aĩm quẽ rege̾ ac frenae̾ uel nõ
potestis uel quod est ueriꝰ non citra¬
tis Itaq uagus et ĩdomitus ille uos
agitat et ĩ õne uanitatũ genꝰ ac sce¬
leru ĩpellit quisi uobis ymo si rõĩ
subditus atq obediens eet ad meli¬
orẽ finẽ rectioi̾ calle uos duce̾t p̃star¬
q ut multa q̃ cupitis sꝑneretis B
Pisces ĩclusos ĩ piscinis habeo Riẽ
Cũ ũnia subdita sunt uobis uide ꝙͣ
decoꝵ sit eẽ uos subditos uolupͣti rei
oñn uilissime rerũ nobilissimos om̃m
que sb̾ celo sunt/ s sic est oĩbꝯ ĩꝑa¬
re uultis ut libidini seruiatĩs ac ui
orata baiano ĩ littore sub idẽ tõpus
reliquoꝵ pisciũ uiuaria ĩcepit liciniꝰ
murena. ut̾que cognomiẽ seu illud
agnomẽ a pisce sortitus. En p̃clare
donici tytulos mercãtur et forsitan
nõ curaꝵ miiꝰ hiis suis in piscibus
capiendis et colendis/ condiendis iq
suis uiuariis extruẽdis susceperãt quã

Expanded text:
unum animum quem regere et frenare vel non unum animum quem regere et frenare vel non potestis vel, quod est verius, non curatis. Itaque vagus et indomitus ille vos agitat et in omne vanitatum genus ac scelerum impellit, qui si vobis, immo si rationi, subditus atque obediens esset, ad meliorem finem rectiori calle vos duceret prestaretque ut multa que cupitis sperneretis. Pisces inclusos in piscinis habeo. Cum omnia subdita sint vobis, vide quam decorum sit esse vos subditos voluptati, rei omnium vilissime, rerum nobilissimos omnium que sub celo sunt. Sed sic est: omnibus imperare vultis ut libidini serviatis; neque Orata Baiano in litore; sub idem tempus reliquorum piscium vivaria incepit Licinius Murena, uterque cognomen seu illud agnomen a pisce sortitus. En preclare donici titulos mereantur! et forsitan non curarum minus hi suis in piscibus capiendis et condiendis inque suis vivariis extruendis susceperant quam
Abbreviated transcription (Latin):
iõ Non puto feliciꝰ extruxe¬
ris ꝙ salomõ cũ te ergo ꝯuerteĩs ad
uniusa oꝑa que fecerunt manꝰ tue
et ad labores ĩ quibus frustra suda ue¬
ris uidebis ĩ ombi uaĩtatem et afflc¬
tionẽ aĩ ut unde gauisus fui̾s fortas¬
se doleas iacturã extimãs et tẽporis
et ĩpense  ffeci michi piscinas biõ
Non satis est gule om̃s t̾ras lustrae̾
aq̃ eciã tentant᷑ et ĩ regno suo pisci¬
bus carçer erigiturso Pisçinas ĩ¬
pleui kõ lib̾tatẽ piscibꝰ abstulisti ac
ne donũ quos illa sanos fecerat egͦ¬
tare do cuisti D Coegi aquas ĩpisçi¬
nã. Rẽ Uim aquis ĩtulisse in iulio Ce¬
sare tanto illo quidẽ uiro nõtũ et sr̃¬
bie datũ uides quid in te ĩgit᷑ sꝑes¬
P Pisces in uniario cõclusi łxõ Pẽ¬
natas uolucres uĩtulis et ĩperio coar¬
cetis quid mirũ si pigris quoq pisci¬
bus ĩperatis ¶Omĩaprorsus ĩ ur̃a
potestate et urĩs subiecta sunt pedi¬
bus laboiosi et cupidi mortales p̃tͤ

Expanded text:
o. Non puto felicius extruxeris quam Salomon. Cum te ergo converteris ad universa opera que fecerint manus tue et ad labores in quibus frustra sudaveris, videbis in omnibus vanitatem et afflictionem animi, ut unde gavisus fueris fortasse doleas, iacturam existimans et temporis et impense. Feci michi piscinas. Non satis est gule omnes terras lustrare: aque etiam tentantur et in regno suo piscibus carcer erigitur. Piscinas implevi. Libertatem piscibus abstulisti ac nature domum quosque illa sanos fecerat egrotare docuisti. Coegi aquas in piscinam. Vim aquis intulisse in Iulio Cesare, tanto illo quidem viro, notatum et superbie datum vides: quid in te igitur speres? Pisces in vivario conclusi. Pennatas volucres vinculis et imperio coercetis: quid mirum si pigris quoque piscibus imperatis? Omnia prorsus in vestra potestate et vestris subiecta sunt pedibus, laboriosi et cupidi mortales!, preter
Abbreviated transcription (Latin):
felices quosq felicitati ꝓximos non
nego uitã ip̃am ꝑpetuis temptationũ
p̃liis paciũtur infestam. ꝑiculis sꝑ ml¬
tis et gͣuibꝰ expositi nec umꝙͣ ante
exitũ secri quod siue nescĩt siue sci¬
ut̃ eque miseri sist habendi. nulla e¬
nĩ cũ errore. nulla sine secuitate fe¬
licitas. E felix ip̃e michi uideor. Rõ¬
Iam respõsã habeo. si felicẽ error fa¬
ceret.paucissimi nõ felices eeñt fr¬
sa gͦ felicitas tua est ergo ip̃a per¬
breuis nulli errõe diu cõtigit gau¬
dere. Sola quidã ueritas solida est
error tenie̾ qddam et mane quod int᷑
ãplectenciũ mano qiͣ fumꝰ aut umbͣ
dissiliat. uehemẽterq umbras abigat.
falsaq gaudia ĩ aꝑtũ ꝓtrahat. q̃ felici¬
rat quer̾e̾ interim ab hiis ipĩs quoꝵ
ꝓxime mẽtio est habita. quere ab oĩ¬
bus qui felices uel sibi uel aliis uisi
sũt. ubi nã genciũ quo ue nũt ĩ statu
sint de sua illi breu felicte quid cen¬

Expanded text:
felices quosque felicitati proximos non felices quosque felicitati proximos non nego, vitam ipsam perpetuis tentationum preliis patiuntur infestam, periculis semper multis et gravibus expositi nec unquam ante exitum securi; quod sive nesciunt sive sciunt, eque miseri sunt habendi: nulla enim cum errore, nulla sine securitate felicitas. Felix michi ipse videor. Iam responsum habes: si felicem error faceret, paucissimi non felices essent; falsa ergo felicitas tua est et ea ipsa perbrevis: nulli errore diu contigit gaudere, sola quidem veritas solida est, error tenue quiddam et inane, quod inter amplectentium manus quasi fumus aut umbra dissiliat. Veniet que umbras abigat falsaque gaudia in apertum protrahat, que felicinat. Quere interim ab iis ipsis quorum proxime mentio est habita, quere ab omnibus qui felices vel sibi vel aliis visi sunt, ubinam gentium quove nunc in statu sint, de sua illa brevi felicitate quid sen
Abbreviated transcription (Latin):
felix. uel felicem aliũ da mͥ. tũ qͦ fe¬
lix sis. uel sine ꝯsorte felix esto uel
iam tandem uerioi sentencie aurẽ p̃¬
be. scdm quã dico iteru añ morte
nemo hom̃ felix S Ego animo fe¬
lix sum Rõ Sencio quã felicitatem
dicis. aut felix gͦ errõe tuo es ut a¬
it ille. que felicitas ut dixit miseria
licitas plena est ꝙuis sit ad felicita᷑¬
tem uia ad postremũ alcta discutiẽs
me mirari non dissimulo. quã iͥ fe¬
licitatem quidã sompniauit. ꝓmittũt¬
q aliis acutissim hoĩes ĩ multis hc
ĩ ꝑte cetiͣsimi. nã sine om̃ cumalus
bonoꝵ. ad felicitatem isq ĩdeficiens
ac stabilis r̾quirit᷑ et ꝙͣ młta desint
hoĩ. uite stadiũ hoc agenti ꝓse qͥsq
sentit. et hec ip̃a que assũt ꝙͣ ĩcerta
ꝙͣq labilia sint agnoscit siue qd̾ aliis
uidet᷑ sola uirtꝰ hoc p̃stat certe ip̃i qui
pͥꝯ uirtutẽ uitã agũt. quos diffimũt

Expanded text:
felix, vel felicem alium da michi cum quo fefelix, vel felicem alium da michi cum quo felix sis vel sine consorte felix esto vel iam tandem veriori sententie aurem prebe, secundum quam dico iterum ante mortem nemo hominum felix. Ego animo felix sum. Sentio quam felicitatem dicis: aut felix igitur errore tuo es, ut ait ille, que felicitas, ut dixi, miseria licitas plena est, quamvis sit ad felicitatem via. Ad postremum cuncta discutiens, me mirari non dissimulo, quam michi felicitatem quidam somniant promittuntque aliis, acutissimi homines in multis hac in parte cecissimi: nam sive omnium cumulus honorum ad felicitatem isque indeficiens ac stabilis requiritur — et quam multa desint homini vite studium hoc agenti pro se quisque sentit et hec ipsa que adsunt quam incerta quanque labilia sint agnoscit — sive, quod aliis videtur, sola virtus hoc prestat, certe ipsi, qui secundum virtutem vitam agunt, quos diffiniunt
Abbreviated transcription (Latin):
exiliiz. Indigna quoq alterius et ĩ¬
matura mors minuit longũ est euolu̾e
singulorũ fortumas. Ad sup̃mũ uenio
uius oĩm fere õmbꝰ felix uisꝰ est au¬
gustꝰ cesar monarchia enĩ altissima
diuturna pace uite spacio ac fine sua¬
uissimo qd̾q omnia suꝑat morũ atq
aĩ tnͣquillitate ꝑpetua quis hũc feli¬
cissi ͫͫ negauerit. S felicem negant
quilib hec scrutandi fuit obstat eniz
extnsecis fulgoi̾bꝰ. ĩterioris ac doẽsti¬
ce̾ uite statꝰ et fortuna longe alia nã¬
lis ac uirilis sobobis defectus adop¬
tiuoꝵ ac nepotũ ĩmature mortes et
quorrdã morte peior ꝯtumatia. Ad hͦ
et uilissimoꝵ quoq hoĩm ĩsidie. et su¬
oꝵ in se crebre aspiates et dilectis¬
sime ac uinice filie ac neptis adulte¬
ria crebrio᷑. deniq non suus heres.
successorq non placitꝰ et necessi ͭ ͤ
mags ꝙͣ iudicio electus nõ õmo se
dignꝰ nec ĩꝑio. Si horũ ergo nẽo

Expanded text:
exilium, indigna quoque alterius et inexilium, indigna quoque alterius et inulta mors minuit. Longum est evolvere singulorum fortunas; ad supremum venio: unus omnium fere omnibus felix visus est Augustus Cesar, monarchia omnium altissima, diuturna pace, vite spatio ac fine suavissimo quodque omnia superat, morum atque animi tranquillitate perpetua. Quis hunc felicissimum negaverit? Sed felicem negant, quibus hec scrutandi studium fuit. Obstat enim extrinsecis fulgoribus interioris ac domestice vite status et fortuna longe alia, naturalis ac virilis sobolis defectus, adoptivorum ac nepotum immature mortes et quorundam morte peior contumacia; ad hec et vilissimorum quoque hominum insidie et suorum in se crebre conspirationes et dilectissime atque unice filie ac neptis adulteria crebriora, denique non suus heres successorque non placitus et necessitate magis quam iudicio electus, nec omnino se dignus nec imperio. Si horum ergo nemo
Abbreviated transcription (Latin):
hic. felixes es et ꝙ nemo umꝙͣ fuit ne¬
mo erit ut anguror nã quis queso ho¬
minũ felix ĩ miẜiis. Nemo igit᷑ felix
pͥusꝙͣ ex hoc miseriarũ ualle miguer̾it
duos quidem e cũctis morlibꝰ colligũt
felices in quibꝰ opmnatissim ꝰ est qͣntꝰ
metellꝰ. et apud sc̾ptores rerũ et uł¬
go eciã felix. s hinc tñ ꝙuis late ias¬
tatũ felicitatis nomẽ ĩ quibꝰ exactio¬
nbꝰ scͥptis ereptũ. scio ĩuriis aliquã
li ab auctore susceptis. Iam reliquoꝵ
falsa felicitas ĩ aꝑto est. E illa felix tã oͦ.¬
tũ dictꝰ est Infelicẽ tamẽ uite illũ ac
mortis atrocitas probat alexandri
macedonis. ac iulii cesaris. et si for¬
tuna prosꝑrima uita tamen ĩquieta
sꝑ ac turbida atq ideo nũꝙͣ felix. u¬
triusq mors rabida ille ĩ medio bello¬
ru cursu hic post uictoriã reꝑẽte ille
ueneno periit hoc ferro. Scipionuz
bellicam felicitatem alterius ĩdignu

Expanded text:
hic es felix, quod nemo unquam fuit, nehic es felix, quod nemo unquam fuit, nemo erit, ut auguror. Nam quis, queso, hominum felix in miseriis? Nemo igitur felix, priusquam ex hac miseriarum valle migraverit. Duos quidem e cunctis mortalibus colligunt felices, in quibus opinatissimus est Quintus Metellus et apud scriptores rerum et vulgo etiam felix; sed huic tamen quamvis late iactatum felicitatis nomen in quibusdam exactioribus scriptis ereptum scio, iniuriis aliquandli ab auctore susceptis. Iam reliquorum falsa felicitas in aperto est: Silla felix tantum dictus est, infelicem tamen vite illum ac mortis atrocitas probat; Alexandri Macedonis ac Iulii Cesaris, etsi fortuna prosperrima, vita tamen inquieta semper ac turbida atque ideo nunquam felix, utriusque mors rapida, ille in medio bellorum cursu, hic post victoriam; repente ille veneno periit, hic ferro. Scipionum bellicam felicitatem alterius indignum
Abbreviated transcription (Latin):
m felix Rõ Et si pontificatu
forsan aut ĩꝑio aut õnmo potẽꝰ
atq opibꝰ felicem fieri credis fallei̾s
non felicem faciũt ista uł miserũ sed
detegũt atq oñdũt et si quid faceret̃.
miserũ potius ꝙͣ felicem facent. Sint
enĩ plena ꝑiculis quibꝰ hisanarũ est
affixa miseriarũ radgo s ffelix sũ.¬
Nõ O miser qui ĩ tot malis te felice
speres U Sum felix. Rõ Opimone
fortasẜ tua que qͣm falsa est. felicitati
nichil addiderit s miẜie multũ. siqͣ¬
dem proꝑ̾a non nosse miẜiã. miẜia sũ¬
na est E ffelix sum hõ hoc it᷑ car¬
nificũ gladios magnꝰ ille põpeiꝰ de
se p̃dicat qd tñ si profũdius uerũ fodis
nũꝙͣ fuerat ne tñ quidẽ dũ florẽtissi¬
mo ĩstatu felicissim ꝯ uide̾tur. E Sũ
felix. Rõ ffelix eo et unꝯ uiator ĩ solitꝯ
mirus cursor qui in hoc scripio. et dif¬
ficile calle. sis felix int̾ nille ꝑicula rap¬
tatus iugiter et ignorãs quo si quidẽ

Expanded text:
m felix. Pontificatu forsan aut imperio aut omnino potentia atque opibus felicem fieri credis. Falleris: non felicem faciunt ista vel miserum, sed detegunt atque ostendunt; et, si quid facerent, miserum potius quam felicem facerent: sunt enim plena periculis, quibus humanarum est affixa miseriarum radix. Felix sum. O miser, qui in tot malis te felicem speres! Sum felix. Opinione fortassis tua que, quoniam falsa est, felicitati nichil addiderit, sed miserie multum, si quidem propriam non nosse miseriam miseria summa est. Felix sum. Hoc inter carnificum gladios magnus ille Pompeius de se predicat; quod tamen, si profundius verum fodis, nunquam fuerat, ne tum quidem, dum florentissimo in statu felicissimus videretur. Sum felix. Felix es et vivis? viator insolitus, mirus cursor, qui in hoc scrupeo et difficili calle sis felix, inter mille pericula raptatus iugiter et ignorans quo, si quidem
Abbreviated transcription (Latin):
ridula cõprimit aĩ tumores liuores
q formidinu non nunꝰ ciatos me¬
tuũt ꝙͣ gladios nec minꝰ parapsides
ꝙ̃ sagittas Non mensa non domꝰ uõ
cubiculũ ꝑiculis suis uacat dubia q̃lib
atq suspecta pñtemq uiris ĩtẽtat
õma mortem. quod ĩ tempestate ait
mare in tnͣquillo uobis accidat Et hͦ
ur̃e ille tam dilecte uobis afferũt di¬
uitie pauꝑtas uero p̃ter ĩme̾itũ apᵈ
ꝯquiescat optabilia ac suauia penitꝰ
et tñquilla. Tandem ergo fictilibus
et uitreis ac t̾reis uasculis terreni ho¬
mines bibite atq edite si secure bibe
uultis atq ede̾ aureis uasis ac gẽma¬
uai̾tia ip̃m quoq iam uenenu gẽnias
amat aurũ Contra hanc pestem uz
pontici regis neq alterius efficatiꝰ
antidotũ iẜ pauꝑtas. D Uenenum
hausi mors p̾cordiis ĩnatat a ubi
semel moriendi esse decreueis qd
decretuz esse debz oĩbus qui se memi¬
nerint mortales. Quid refort an

Expanded text:
ridula. Comprimit animi tumores, livores ridula. Comprimit animi tumores, livores ue formidinum, non minus ciatos metuunt quam gladios, nec minus paropsides quam sagittas, non mensa, non domus, non cubiculum periculis suis vacat. Dubia quelibet atque suspecta, presentemque viris intentant omnia mortem; quod in tempestate ait Maro, in tranquillo vobis accidit, et hoc vestre ille tam delecte vobis afferunt divitie, paupertas vero preter immerito apud conquiescat, optabilia ac suavia penitus et tranquilla. Tandem ergo fictilibus et vitreis ac terrenis vasculis terreni homines bibite atque edite, si securi bibere vultis ac edere; aureis vasis ac gemmavaritia? Ipsum quoque iam venenum gemmas amat atque aurum. Contra hanc pestem neque Pontici regis, neque alterius efficacius antidotum quam paupertas. Venenum hausi; mors precordiis innatat. Ubi semel moriendum esse decreveris, quod decretum esse debet omnibus, qui se meminerint mortales, quid refert an
Abbreviated transcription (Latin):
Enenũ timeo. Rõ Potu absttne
tiboq promiscuo exꝑtorũ fides
amicoru ex cubet suspectos lumen
arceat. uina turbida fusca exulent
pulmẽta. dapũq ꝑmixtio caucio eẽt¬
assit et sobrietas et tarditas p̃cipita
tio absit que et in alis et preẜtim hͦ¬
in gne mortis multos ꝑdidit. Sic
ad mensam lenta manus oculꝰ celer
aĩm ꝰ uigil memorq disc̾mĩs nͨ tuis
tm̃ s tuoru oculis atq aĩmis obnox¬
ius. Inuigilla. Magnis ꝑiculis mag̃¬
nat obstat intencio nichil uero t̾bat
ĩcautu. D. Uenenari metuo. R¬
Oꝑosuz remediuz audisti. uis audire
facilimũ. pauꝑ esto ueneni metũ ꝑi¬
culũq discusseris Hoc si quidẽ mali
genus hũlis fortuna non r̾cipit. u¬
na secuitatis parens et t̾rorũ oĩm
exstirpatrix medicina illa optima
quid atq promptissima nulli hoĩm
negata multis eciã in gesta nolentibꝰ
Neq uero efficax minꝰ ꝙͣ ꝑabilis. tu¬
ta hercle ꝙͣuis amariuscula atq hor¬

Expanded text:
enenum timeo. Potu abstine ciboque permiscuo; expertorum fides amicorum excubet; suspectos limen arceat; vina turbida fusca exulent, pulmenta, dapumque permixtio; cautio adsit, et sobrietas et tarditas. Precipitatio autem absit, que et aliis, et presertim genere hoc mortis multos perdidit; sit ad mensam lenta manus, oculus celer, animus vigil, memorque discriminis; nec tuis tantum sed tuorum oculis atque animis obnixus invigila. Magnis periculis magna obstat intentio; nichil non turbat incautum. Venenari metuo. Operosum remedium audisti; vis audire facillimum? Pauper esto: veneni metum periculumque discusseris; hoc si quidem mali genus, humilior fortuna non recipit, una securitatis parens et terrorum omnium extirpatrix. Medicina illa quidem optima atque promptissima, nullique hominum negata, multis etiam ingesta nolentibus, neque vero efficax minus quam parabilis, tuta, Hercle, quamvis amariuscula atque hor
Abbreviated transcription (Latin):
ta multũ quidẽ s pro capta suo uentri
ingerũt Ioli uos aĩmãtiũ dm̃ mẽsu¬
ra urãm et nescitis et frangitis neq
de nichilo est ꝙ multi mirãtur qr prm̃
et auoꝵ meõ ͣ uinee młto paucõres es¬
sent honnẽs aũt totidẽ aut plue̾s uina
tũ mehora ecant sic in dies creuit ebri¬
orũ sitis d De lauto uictu ad tenu¬
ẽ sũ redactus. Rõ bñ hab ꝙ modestia
neglexit ĩplet ĩopia. Optimũ est spõte
agere ꝙ debeas proxiͫꝰ ł coacte

Expanded text:
ta multum quidem, sed pro captu suo ventri ta multum quidem, sed pro captu suo ventri ingerunt, soli vos, animantium domini, mensuram vestram et nescitis et frangitis. Neque de nichilo est quod multi mirantur, quia patrum et avorum memoria, vinee multo pauciores essent, homines autem totidem aut plures, vina tamen viliora erant. Sic in dies crevit ebriorum sitis. De lauto victu ad tenuem sum redactus. Bene habet: quod modestia neglexit, implet inopia. Optimum est sponte agere quod debeas, proximum vel coacte
Abbreviated transcription (Latin):
uerũ mũdo ĩ deteriꝰ lapso uos det̾rimĩ
oĩm esse nitimuĩ pub ͭ ͤ semꝑ pncipes
ruiue ut qui optĩ oñn fuistis uersis us¬
q̃ ꝙͣq uestigiis sitis oim pessimi et ĩ tꝑ
uiciis ac locoꝵ p̃cipuũ teneatis gradu¬
D Uictus tenuis mͥ non placet Rõuic¬
tũ tenuẽ et uirtutis ac uolupͣtis ama¬
tores ac pr̃õni laudant. Tu quã hesim
sis amplexus nescio plato siracusias
dãpuat mẽsas ne ullo mõ sibi placs̾ ait
bis in diẽ saturũ fĩ. Epycurꝰ ĩ ole̾ibꝰ suis
uolupͣtem ac delicias ponit. Et hunc
quẽ tu fugis uictũ rebus ac u̾bis ꝓbat
deiq ut ait cycero nemo de tenui ui¬
ctu pla dixit. Tu duaꝵ notissimos si ui¬
arũ duces sꝑuis. Q̾ est r̾liquũ nͥ ut
ĩpetũ tui erroris et ꝟtutis hostẽ et aĩ¬
cã uolupt onerosã se q̃reris ĩgliuuem
fedũ finẽ nec tam hoĩs ꝙͣ unnẽti. Exꝙ¬
indignãt᷑ ac dolent᷑ dixerim iumen¬

Expanded text:
Verum mundo in deterius lapso, vos deterrimi Verum mundo in deterius lapso, vos deterrimi omnium esse nitimini, publice semper prinicipes ruine, ut, qui optimi omnium fuistis, versis usquequaque vestigiis, sitis omnium pessimi et in temporum vitiis ac locorum precipuum teneatis gradum. Victus tenuis michi non placet. Victum tenuem et virtutis et voluptatis amatores ac patroni laudant: tu quam heresim sis amplexus nescio. Plato Syracusias mensas damnat, nec ullo modo sibi placere ait bis in die saturum fieri. Epicurus in oleribus suis voluptatem ac delitias ponit, et hunc quem tu fugis victum, rebus ac verbis probat. Denique ut ait Cicero: “nemo de tenui victu plura dixit”. Tu duarum notissimos si viarum duces spernis, quid est reliquum nisi ut impetu tui erroris et virtutis hostem, nec amicam voluptatis onerosam sequaris ingluviem, fedum finem nec tam hominis quindignanter ac dolenter dixerim, iumen
Abbreviated transcription (Latin):
spõte debuer D Tenuus me uictꝯ ex¬
tenuat Rõ Malles ne igit tumefĩ hec
tenuitas podagra tuis pellet e fimbꝰ
dolorẽ capitis auferet crebriq utigiẽ
uomitũq et ructũ et nauseã et sudorẽ
tediũq et fe fastidiũ tui ipiꝰ pallorẽ al¬
t̾nũ ac ruborẽ odorẽ quoq et oris et
corporis tibi atq aliis ĩportunũ sistet
p̃terea pedes ĩstabiles manꝰ treiulas
nutans caput qd̾ ꝙͦ est optimũ añn ip̃m
modea̾bit᷑ ẜuabitq et quid igit᷑ tã multa
corꝑis atq aĩ bona ꝑuo tibi desidei̾o ac
mõmẽtaneo gustꝰ ĩꝯmodo tibi ꝑta con
requiẽ uocas. Non legisti lautioris uite
tedia magͣ esse. Ita ut quĩq diebꝰ ꝯtinu¬
is non possit sñ fastidio tollerãi ab õn¬
bus ꝙꝑatis et altiora spͨtantibꝰ ꝙͣ pala¬
tũ et uentrẽ. d̾ Supͣ modũ uictꝰ est
te nus. Roffuit etas qñ ħ fuiss Et est
adhuc gens aliqͣ ubi ess uictus ãplissimꝰ

Expanded text:
sponte debueris. Tenuis me victus exsponte debueris. Tenuis me victus extenuat. Malles ne igitur tumefieri? Hec tenuitas podagram tuis pellet e finibus, dolorem capitis auferet, cerebrique vertiginem, vomitumque et ructum et nauseam, et sudorem tediumque et fastidium tui ipsius, pallorem alternum ac ruborem, odorem quoque et oris et corporis, tibi atque aliis importunum; sistet, preterea pedes instabiles, manus tremulas, nutans caput, quodque est optimum, animum ipsum moderabitur frenabitque. Et quid igitur: tam multa corporis atque animi bona, parvo cibi desiderio ac momentaneo gustus incommodo tibi parta conqrequiem vocas. Num legisti lautioris vite tedia magna esse, ita ut quinque diebus continuis, non possit sine fastidio tolerari ab hominibus temperatis et altiora spectantibus quam palatum et ventrem. Supra modum victus est tenuis. Fuit etas, quando hic fuisset, et est adhuc gens aliqua, ubi esset victus amplissimus.
Abbreviated transcription (Latin):
tu ut disc̾ni neq̃at ꝙͣ decorũsit qd̾
torq̃at fedũq ꝙ mulceat. D Nimis
angustꝰ est uictus. Nõ ymo nimis ã¬
pla inmiũq capax gula est unũ ui¬
sũ angustũ re aut̃ unũ el õmbꝰ ĩ ani¬
mã nruẽtibꝰ uiciis patens iter hcͣ flã¬
ma libidinũ hac torpor ĩgenii hcͣ ira¬
rũ et ungioꝵ feruor ĩgredit᷑ hac mmi¬
ꝑiosa cupiditas õmia pati iubens atq
sũt et munimẽ uite dicitis quod ruina
est hac ĩuidie faces et enulatio ĩplica¬
ta ĩdignãtibꝰ aĩmis tam gule aliũ se¬
inde laudem sperãtes uñ pudor metu¬
enda erat hac postremo suꝑbia dũ ĩfla¬
tus nec se capiens uent᷑ amme suũ af-¬
fricat tumorẽ et ꝑsuadet illi esse se
hoĩe aliud maius ꝙͣ ambrosia et nec¬
cae̾ pastꝰ sit uides ut uiciũ unũ est
õmbꝰ aditꝰ neq hũc si alit᷑ neq ĩopi¬
e uictibꝰ clausũ cupis. O pauꝑtas a¬
mabilis que ꝯtinẽcie tibi sumis of¬
ficiũ utile est cogi ad id qd̾ fac̾e tua

Expanded text:
decorum sit quod torqueat, fedumque quod mulceat. Nimis angustus est victus. Immo nimis ampla, nimiumque capax gula est, unum visu angustum, re autem, unum omnibus in animam irruentibus vitiis patens iter. Hac flamma libidinum, hac torpor ingenii, hac irarum et iurgiorum fervor ingreditur, hac imperiosa cupiditas, omnia pati iubens atquesunt, et munimen vite dicitis quod ruina est; hac invidie faces et emulatio implacata indignantibus animis: tam gule alium obseinde laudem sperantes, unde pudor metuendus erat; hac postremo superbia, dum inflatus, nec se capiens venter animo suum affricat tumorem et persuadet illi esse se homine aliquid maius, quod ambrosia et nectare pastus sit. Vides ut vitium unum est omnibus aditus, neque hunc, si aliter nequit, inopie vectibus clausum cupis. O paupertas amabilis, que continentie tibi sumis officium! Utile est cogi ad id quod facere tua
Abbreviated transcription (Latin):
nuis uoluptas et mũda sobri¬
etas an tu gule studio cõtͣriũ malles¬
D̾ asper est uictus. Rẽs Eqͣuinuis
fer gule illecebris caruisse cuz ad ma¬
muiz sint alie dulciores et q̃ri facili¬
ores et ẜuare habet et suas uirtꝰ il¬
lecebras cyceronis utor u̾bo has gu¬
stare et riurruminae̾ cũ ceper illas
magnope non requires de Durꝯẽ
uictus Rõ Muricies amita u̾tutibꝰ
mollicies uoluptati ꝙ aũt magni uiri
ultro se uoluptatibꝰ abdicãtes. hũc ꝙ̃
tu rͥfugis uictũ eleg̾e̾. Quoꝵ aliqͥ cu
pascent laute uesci panẽ et aquã ĩ deli
uĩ opinem᷑ ut nõ illã ualde oderit si ad¬
iũctũ illi deditus ĩtueri oculis possit sed
fimesta suanitas ꝟtutũ hostis acerrima
et titillatio bestialis quã qui seqt᷑ hõ
quidẽ uide̾i pot̃ ue̾ aũt aĩal brutũ ẽ at
hec et failiaritas ꝯͥcta cũ uiciis et ꝯsueᵈ ͦ¬

Expanded text:
nuis voluptas et munda sobrietas: an tu gule studio contrarium malles? Asper est victus. Equanimis fer gule illecebris caruisse, cum ad manum sint alie dulciores, et queri faciliores et servari. Habet et suas virtus illecebras Ciceronis utor verbo: has gustare et ruminare cum ceperis, illas magnopere non requires. Durus est victus. Durities amica virtutibus, mollities voluptati. Quot autem magni viri, ultro se voluptatibus abdicantes, hunc quem tu refugis victum elegere? quorum aliqui, cum possent laute vesci, panium opinemur, ut non illam valde oderit, si adiunctum illi dedecus intueri oculis possit? Sed funesta suavitas, virtutum hostis acerrima et titillatio bestialis, quam qui sequitur, homo quidem videri potest, vere autem animal brutum est. Ad hec et familiaritas contracta cum vitiis
Abbreviated transcription (Latin):
trices mouet ut ob õni aĩ uicia celã¬
da ludo hoc aut siliꝰ abstĩeant ne cõ¬
specte ira tumide aut auaitia exhau¬
ste amatoĩbꝰ displiceant suis. Qͣto
id uiris digni ꝯ p̃cipit᷑ ne nõ mõ ho¬
minu s dei oculos õma uidentis
et bonos aĩmos moresq ĩgenuos
amãtis offendant. Slusi uici gau¬
deo Rludus turpis dãpnosa uicto¬
ria breue gaudiuz O uici gandes¬
rte Ome de suo malo gaudiũ stultũ
est ꝓuide tartareus qͥspiam ludi huiꝰ
ĩuentor fuit Cuius ĩscii ludibrio ac
noxe scientes uero miraculo sbiace¬
ant ac scupoi Nam qd̾ mirabiliꝰ ꝙͣ¬

Expanded text:
trices monet, ut ob animi vitia celantrices monet, ut ob animi vitia celanda ludo hoc aut simili abstineant, ne conspecte ira tumide aut avaritia exhauste amatoribus displiceant suis. Quanto id viris dignius precipitur, ne non modo hominum sed Dei oculos omnia videntis et bonos animos moresque ingenuos amantis offendant! Lusi, vici, gaudeo. Ludus turpis, damnosa victoria, gaudium inane! Vici, gaudeo. Omne de suo malo gaudium stultum est. Proinde tartareus quispiam ludi huius inventor fuit, cuius inscii ludibrio ac noxe, scientes vero miraculo subiaceant ac stupori. Nam quid mirabili
Abbreviated transcription (Latin):
lesti spectaculi feditate U Delector tñ
hoc ludo RBide ne cretẽsiũ int̾p̃tatõ
in tuũ caput incideit᷑ mala cõsuetudi¬
ne delc̃ari quo nil dictu leuiꝰ nileuẽ¬
tu guis ꝓpiꝰq exicio est B Delector
tax illoꝵ ludo R abitienda delcã ꝰ in¬
honesta et si non uirtutis ac saltẽ fame
studio et pudoris cura nam uix aliud
ĩ actibꝰ hoĩ ĩuẽĩas ubi tam cłãre mo¬
res ac uicia detegant᷑ uidisti alac̾tͤ
ĩ p̃liu descensuras ĩ hoc ludo tremere
atq orare flebilit᷑ et suũ numẽru
ĩnocare quosdaz alibi magnãinos et
tranquillos illic pro ꝑua petuĩa et p̃¬
cari et irasci et in finẽ fure̾ ꝙͣ multa
pro paucis ninꝰ sepe ibi fecerũt ui¬
ri fortes que peo ĩgenti thesauro a¬
libi non fecissent. Ibi eñ uicioꝵ oĩ.
sed in p̾mis ire atq auai̾cie regnũ ẽ.
Meĩsti ut naso in eo libro quo ĩhone¬
stam quidẽ et suꝑuacuã artem docet

Expanded text:
lesti spectaculi feditate? Delector tamen lesti spectaculi feditate? Delector tamen hoc ludo. Vide ne Cretensium imprecatio in tuum caput inciderit, mala consuetudine delectari, quo nichil dictu leviu exitio est. Delector taxillorum ludo. Abicienda est delectatio inhonesta, etsi non virtutis, at saltem fame studio et pudoris cura. Nam vix aliud in actibus hominum invenias ubi tam clare mores ac vitia detegantur: vidisti alacriter in prelium descensuros in hoc ludo tremere atque orare flebiliter et suum numerum invocare, quosdam alibi magnanimos ac tranquillos illic pro parva pecunia et precari et irasci et in finem furere. Quam multa pro paucis nummis sepe ibi fecerunt viri fortes, que pro ingenti thesauro alibi non fecissent! Ibi enim vitiorum omnium sed in primis ire atque avaritie regnum est. Meministi ut Naso — in eo libro quo inhonestam quidem ac supervacuam artem docet,
Abbreviated transcription (Latin):
O delectat ludẽ R Delectas funesta
et turpis corruptiq amt̃ Ira em̃ et cõ¬
uicio dignus es Nam quis queso ĩge¬
nuus seu quis homo et non potius tru
beluat delectari queat ludi nome har¬
bente nequicia atq ĩpietate fedissã
ubi p̃ter hoĩm uultus nl huanũ sit
Uultus ꝙ ipĩ iracũdia ac meroe obsiti
confusisq clamoibꝯ efferati nec ia
suit hũam ubi non decdr moꝵ nõ mõ¬
destia sit uboꝵ non amor erga hoĩes
non erga deũ ruentia sed Iurgia et rã¬
cores. et doli et ꝑiuria et rapme uulna
ad ex̃mu et hoĩcidia quoq nil in deũ
seuid pot̃ hũana temẽitas dĩni noĩs
blasphenie qͥbus ante om̃s sceleꝵ offi¬
cinas, ille ludus ĩfelix statet ubi siqͦs
forte tacitos pudor tenet crebro tñsuspi¬
rantes quid labiis cordis a gant sciãt
ipi Quis hũc ludu uerus homo nõ
dicam tractare maĩbus s spectare ocu¬
lis possit et nõ augi ꝓrsus fugai̾ q te¬

Expanded text:
. Delectat ludere. Delectatio funesta . Delectat ludere. Delectatio funesta et turpis corruptique animi! Ira enim et convicio dignus es. Nam quis, queso, ingenuus, seu quis homo et non potius trux belua delectari queat ludi nomen habente nequitia atque impietate fedissima? Ubi preter hominum vultus nichil humanum sit vultusque ipsi, iracundia ac merore obsiti confusisque clamoribus efferati, nec iam sint humani, ubi non decor morum, non modestia sit verborum, non amor erga homines, non erga Deum reverentia, sed iurgia et rancores et doli et periuria et rapine, vulnera ad extremum et homicidia quoque? Nil in Deum sevius potest humana temeritas, divini nominis blasphemie, quibus ante omnes scelerum officinas ille ludus infelix scatet: ubi si quos forte tacitos pudor tenet, crebro tamen suspectantes, quid labiis cordis agant sciunt ipsi. Quis hunc ludum verus homo, non dicam tractare manibus, sed spectare oculis possit et non angi prorsus fugarique sce