comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
⁊cantus suꝑ omña uere flãmas
metuͬe crepitãtes tradit᷑ ea gͦ
hine gener, lis ꝓpria ẽ yt̾ illam
coem̃ feris om̃ib Genacoem̃ Est
et sua lis tigribz rapte plis et
profugi hostis ludificãtis instãtẽ
lupo una semꝑ cũ fame ppetua
rustieisqz ac pastorioz lis manet
uenenosa lequor ⁊⁊ ferocia q̃na
u̾ mãsuetis gregib ẽ quies quã¬
tis insib quãtisq odis dec̾ati toñ¬
fligũt sues quãtis arm̃toꝵ duces
q̃nã int̾ illos c̾tanña q̃uã fuce
q̃ uictoris insolencia ꝯms uicte
dolor q̃ i̾uioiaꝵ u̾cordatõ qui r̾dicꝰ
ad uindictã ꝯuis nõ legendo ꝑpr̃¬
dit ut poetaꝵ ingenia ⁊⁊ bellates
ex̾cent tauri ⁊ int̾ se aduersis lur¬
tantes cormo edi Quid de aliĩs
qñ pulꝰ aduena ꝯmetũ cibum
int̾ pares sumpsit. Qnis ñ ieed̾
adũtit gallins fecantib ꝓmbe¬
cilli familia quatꝰ ardor ĩ patiẽtia
quãta sit ꝙͣꝙ est id quid̃ cõe oĩm

Expanded text:
lammas lammas metuere crepitantes traditur? Ea ergo huic generi lis propria est, preter illam communem feris omnibus venationem. Est et sua lis tigribus rapte prolis, et profugi hostis ludificantis instantem Lupo una semper cum fame perpetua rusticisque ac pastoribus lis manet. Venenosa loquor et ferocia. Quenam vero mansuetis gregibus est quies? Quantis nisibus quantisque odiis dentati confligunt sues? Quantis armentorum duces? Quenam intris insolentia? Qui victi dolor? Que iniuriarum recordatio? qui reditus ad vindictam? Quis non, legendo, perpendit ut poetarum ingenia, et bellaces exercent tauri, et inter se adversis luctantes cornibus hedi? Quid de aliis? quando pullus advena quietum cibum inter pares sumpsit? Quis non illud advertit gallinis fetantibus pro imbecilli familia, quantus ardor, impatientia quanta sit, quanquam est id quidem com
Abbreviated transcription (Latin):
angues uliquos sibilo t̾rint ad¬
uẽtu fugat, uisu ꝑmit e lephãte
draco spiris nupligat seu ꝑosus
est eũ int̾tũ ini nõullis aĩantib
mt se nat᷑ale odiũ seu estate algi¬
dum sitiẽs cruorẽ ꝯd ⁊ quid tra¬
didere et pugne exitꝰ fact ut cre¬
di possit si ueꝵ est alteꝵ exãgnoẽ
exictatuq̃ emori alt̾ũ uero fusi
hostis hausto sanmne seu bello
uictorẽ untũq deliris ⁊ nimo
potu unptũ cõmortuũ peubere
pulta pt̾ra genꝰ hoc atq ĩ p̾mis
aceronꝰ epote dolor prudime⁊
nsi ul auditi muris fastidili
offendũt mirũ dictu tantũ ãe
et tantaꝵ uioiĩ tam pusilli sostiꝰ
horre ꝯspectũ si sit sine lite atq
offensigne nil genuit nat᷑a parẽs
leo ip̃e gñosum ac fecuꝵ ãł pro
defensione fetuũ ferrũ souens
neu forte uisũ t̾reat/ nec aspiciẽs
quid̃ rotuaꝵ si repitũ uacuos cͥrus
agentiu et gallmaceoꝵ cristas qs
nõ stupeat si uã fanta ẽ magisq¬

Expanded text:
angues reliquos sibilo territat, adangues reliquos sibilo territat, adventu fugat, visu perimit. Elephantem draco spiris implicat seu perosus est enim incertum unde nonnullis animantibus inter se naturale odium, seu estate algidum sitiens cruorem, quod et quidam tradidere, et pugne exitus facit ut credi possit, si verum est alterum exanguem exiccatumque emori, alterum vero fusi hostis hausto sanguine, ceu bello victorem, victumque delitiis et nimio potu ruptum commortuumque procumbere. Multa preterea genus hoc, atque in primis acerrimus epote dolor hirundinis et visi vel auditi muris, fastidia offendunt; mirum dictu, tantum animal et tantarum virium, tam pusilli hostis horrere conspectum. Sed sic, sine lite atque offensione nil genuit natura parens. Leo ipse, generosum ac securum animal, pro defensione fetuum ferrum spernens, neu forte visum terreat, nec aspiciens quidem rotarum strepitum vacuos currus agentium, et gallinaceorum cristas quis non stupeat, si vera fama est, magisq
Abbreviated transcription (Latin):
ue ancupũ artes at laq̃os quĩs pista¬
torũ hamos at recia hoꝵq om̃ cabo¬
res uigiliasq explicet aut het cõna
cũta quid sũt aliud ꝙͣ litiũ inftra¬
menta Age quinã asillo ꝵ aculer
uesparũq hasq cũ pestib que boum
p̃lia qui sudores nec maior caniẽ
equoꝵ q ut bliquoꝵ qͣsrupedũ pax
ꝯmes ue Que muscar est ma tedia q̃
niniũ quas muscas albas ludo dicũt
hiberne molestie q̃ muriũ ꝑẽms¬
ĩꝯmetudo q̃ pulicũ ꝑ noꝵ obsidio
q̃ culitũ lis diuona Que angum
ranaꝵq tũ ciconiis q̃ pigmeoꝵ bela
cũ gruibz quas mt arimaspõs et
griphes pugnas excitat aira sitis
Ut quoꝵ maior nxbitas haud faci¬
le iudicem insi ꝙ illi rapiniã hi
custodiã moliũt᷑ illos auaitia fti¬
mulat hos na Udem s custodie siu¬
diũ ⁊ p̃de distanissimo mudi tractu
apud indos ĩueĩo iare quoꝙ siã
aurũ contra parẽ gentis quar̾ciã
formicis ꝯnibusa incredillai mole
et nura feritate tuẽtib, basilistꝰ

Expanded text:
e aucupum artes ac laqueos, quis piscatorum hamos ac retia, horumque omnium labores vigiliasque explicet? aut hec contra, cuncta quid sunt aliud, quam litium instrumenta? Age, quinam asilorum aculei vesparumque, hisque cum pestibus que boum prelia, qui sudores? nec maior canum equorumque aut reliquorum quadrupedum pax quiesve. Que muscarum estiva tedia, que nivium, quas muscas albas ludo dicunt, hiberne molestie? Que soricum penox obsidio? que culicum lis diurna? que anguium ranarumque cum ciconiis? que Pygmeorum bella cum gruibus? quas inter Arimaspos et gryphes pugnas excitat auri sitis? ut quorum maior improbitas haud facile iudicem, nisi quod illi rapinam, hi custodiam moliuntur, illos avaritia stimulat, hos natura. Idem et custodie studium, et prede, distantissimo mundi tractu apud Indos invenio, illic quoque suum aurum, contra parem gentis avaritiam, formicis quibusdam incredibili mole et mira feritate tuentibus. Basiliscus
Abbreviated transcription (Latin):
est R non staturã corꝑis Rotus exigit
sz aĩ hec si conga si yc̃a si ampla si
mag̾fica si decora ẽ sit illa alt̾a qͣts¬
cũq nchil ad rem nõ solũ domi s
ne milicie quide ubi magis obesse
uidẽtur nosei ut mariꝰ sum̃ꝰ dux
nõ longos s torosos ⁊ ualidos milites
eligebat᷑ id ꝙͣ felicit᷑ ꝙͣ ꝯsulto facẽt
crebre ⁊ ingetes indicãt ulcterie ħt̃
corpoꝵ ꝓceritas maiestatis plustam
nõ uictoris. d brenis ẽ fratura ł
hoc nõ impedit qn uir boni ⁊ mag¬
nus ẽẽ possis insuꝑ ⁊ rex si sors
tulerit ⁊ imꝑator Et si em A fricam
Scipio celsus corꝑe Iulius cesar sta¬
tura fuerit excelsa breni tñ Alex¬
ander macedo et augustus cesas diet
eoꝵ mag̾eudim brenitas obfuit nec
detraxit fame d uete eẽ alcior ⁊ maior¬
Re dissurge ammo creste ututibz maior
coiss atz alcior hoc Gtilius ẜõt pacile

Expanded text:
est. Non staturam corporis virtus exigit est. Non staturam corporis virtus exigit sed animi. Hec, si longa, si recta, si ampla, si magnifica, si decora est, sit illa altera qualiscunque: nichil ad rem, non solum domi, sed ne militie quidem, ubi magis obesse videretur. Nosti ut Marius summus dux, non longos, sed torosos et validos milites eligebat. Id quam feliciter, quam consulto faceret, crebre et ingentes indicant victorie. Habet corporum proceritas maiestatis plusculum, non vigoris. Brevis est statura. Hec non impedit quin vir bonus et magnus esse possis, insuper et rex, si sors tulerit, et imperator. Etsi enim Africanus Scipio celsus corpore, Iulius Cesar statura fuerit excelsa, brevi tamen Alexander Macedo et Augustus Cesar, nec eorum magnitudini brevitas obfuit, nec detraxit fame. Vellem esse altior et maior. Assurge animo, cresce virtutibus: maior eris atque altior. Hoc utilius, hoc
Abbreviated transcription (Latin):
sibi sponte ublurerib deformanit ꝙͣ t̾
dissilĩs qui u optes qd ille s̾ absculit
et quo rar una innocue osi sin di
forma careo łꝰ duciꝰẽ carnisse quo
mexꝑimẽtũ tmn anceps ac laboriosũ
sexe uenturꝰ sis ml̃tis forma nocut
cũctos ex̾cuit quosd̃ post insultꝰ ua¬
rios molinit et uince faciles dedit, atz
ab honestate transuersos in culpã cuuidi¬
D. Aformis ⁊ breuis niiũ statura ẽ¬
R non ẽ ut reris ꝓsaꝙ̃dũ q̾relis inco¬
modũ longa ꝯspectior ẽ stat᷑a brenis
expedicior agiliorq. D Statura ꝑ¬
brenis ẽ L. did uetat ut in parũa
domo magniũ uirũ sit in ꝑuo corꝑe
magnlĩ am hitare di Corpꝰ exiguũ
est R. d scil lamẽtaris ꝙ te ip̃o non
es oneratꝰ s lenis ⁊ fatilis et ad
cũcta Rosatilis/ d. ꝑ exiguũ ẽ corpus¬
iusta hͣcle dolendi cã ꝙ ñ p̾ssus mole
corporea ẜ indutꝰ neq ip̃e tibi tedio
puit siaturã d exigua corꝑis stata

Expanded text:
sibi sponte vulneribus deformavit; quam tibi sibi sponte vulneribus deformavit; quam tibi dissimilis qui id optes quod ille sibi abstulit, et quo rari unquam innocue usi sint. Forma careo. Tutius est caruisse quo in experimentum tui anceps ac laboriosum sepe venturus sis. Multis forma nocuit, cunctos exercuit, quosdam post insultus varios mollivit, et vinci faciles dedit, atque ab honestate transversos in culpam trudi. Deformis et brevis nimium statura est. Non est ut reris prosequendum querelis incommodum: longa conspectior est statura, brevis expeditior agiliorque. Statura perbrevis est. Quid vetat, ut in parva domo magnum virum, sic in parvo corpore magnum animum habitare? Corpus exiguum est. Id scilicet lamentaris, quod te ipso non es oneratus sed levis et facilis et ad cuncta versatilis. Perexiguum est corpusiusta hercle dolendi causa, quod non pressus mole corporea sed indutus, neque ipse tibi tedio puit staturam. Exigua corporis statura
Abbreviated transcription (Latin):
mẽ mortẽ qui deformes sine de decore
ꝑicloꝵ uixissẽt ⁊ quid mltos dixi
ĩmũables idisc̾me fore om̃s in
crnnẽ trahit d eur me deformẽ
genuit nat᷑a R ut ip̃e te ornares
ac formosũ faceres ea forma que
tecũ rẽt insemo in gͣbatulo ĩfereta
studñ ẽ d eorpis mlta deformita
me p̃mit R. deformitas Iuidꝰ hec
apud quosd infelicitatis q̃dam
porcio est tu crede dicẽtib pon
deformitate corꝑis fedari aĩi s
pulchritudine amni corpꝰ ornari ñ
te hoc gͥ ihonestat a̾ p̃mut ẜ honestã¬
di aĩ mat̾iã assurgẽdiq aditũꝑ
ututes aꝑit/ d deformẽ nã parẽs
genuit R. Si deformẽ helenã ge¬
nuss uł ut uiros loquar si de formẽ
paride fortasse ylion adhut feuer¬
d. deformis in lucẽ ẽditꝰ q̃ror re
panci boni formã corꝑis amarũt
fecisse laudat᷑ ille tustꝰ adolestẽs
qui ẜclari bultꝰ epiiiã spem̃
quã suspectã mt̃tis adusaqi fame
sire senserat s pudicicie aliene illatis

Expanded text:
sine dedecore periculoque vixissent. Et quid multos dixi? Innumerabiles in discrimen, fere omnes in crimen trahit. Cur me deformem genuit natura? Ut ipse te ornares, ac formosum faceres, ea forma que tecum esset in senio, in grabatulo, in feretro, studii est. Corporis multa deformitas me premit. Deformitas quidem hec, apud quosdam infelicitatis quedam portio est; tu crede dicentibus “non deformitate corporis fedari animum, sed pulchritudine animi corpus ornari”. Non te hoc igitur inhonestat aut premit, sed honestsurgendique aditum per virtutes aperit. Deformem natura parens genuit. Si deformem Helenam genuisset, vel, ut viros loquar, si deformem Paridem, fortasse Ylion adhuc staret. Deformis in lucem editus queror. Pauci boni formam corporis amarunt, adolescens, qui preclari vultus eximiam speciem, quam suspectam multis adversamque fame sue senserat et pudicitie aliene, illatis
Abbreviated transcription (Latin):
Que gͣmaticoꝵ ad huc sub indice
lie existens qui ꝯflictꝰ uteoꝵ que
dyaletcor alterçatoes q̃ Remqr ar¬
medicoꝵ testimoniũ sit egrorum
uiã certe quã breuẽ dixere sepe
sins litib fecere breniisã deuãta
ẽ p̾terea de sacris et de uligione
difformitas aioꝵ nõ tã lõãtoꝵ¬

Expanded text:
adhuc sub iudice lis existens? qui conflictos rethorum, que dialecticorum altercationes? Que denique armedicorum testimonium sit egrorum: vitam certe quam brevem dixere, sepe suis litibus fecere brevissimam. Quanta est preterea de sacris et de religione difformitas animorum, non tam lit
Abbreviated transcription (Latin):
genus est p cedͥ ad huãne potenie
q̃dũ spectat exempla posium  ꝯ̾bus
ntaestate memorabĩe uenude slusso
esculanꝰ mr̃e hm̃ili prẽ ignoto taptã
xoia iã pubes in tumpo gnei pom¬
peñ strabonis qui põpen magux
reniior fint int̾ captinos alios ductꝰ
ide postea uariãte fortũa dũx pħ
remam cont̃ partsoꝵ ugõ si antiqua
xotencia ⁊ u̾centi uictora insorem̃

Expanded text:
genus est. Quod ad humane potentie genus est. Quod ad humane potentie gradum spectat, exempla posuimus, quibus maiestate memorabile. Ventidius Bassus Asculanus, matre humili, patre ignoto, capta patria, iam pubes in triumpho Gnei Pompeii Strabonis qui Pompeii Magni genitor fuit, inter captivos alios ductus. Idem postea, variante fortuna, dux Populi Romani contra Parthorum regem, et antiqua potentia et recenti victo
Abbreviated transcription (Latin):
deserte sciãt se u̾ges in tremulo stare
neq destensũ mõ instare s ruinam
Quenã igit᷑ ut adte t̾deam ista cala¬
mitas nascende cui nec r̾gnãdi spes¬
eripit᷑ nec successꝰ d. obseura E
radice ꝓdo ł Smĩs radix obstura
⁊ squalida ẽ uñ tñ  floridi et
frondentes rami ꝓ deut ñ unde qͥtq
ꝓdierit fi quale sit q̃rit᷑ d. parẽtib
infimis natꝰ sum .R. Sencio sũmũ
ad imꝑiũ stilũ uocas deptmi iss
uerus i quo supͦ dixineꝰ eq̃stris
tini filius i lignoꝵ uilis utiz ne¬
gociator mercis uterq remano p̃¬
filius arabes ꝯmullum gẽms et
maxinꝰi ⁊ maxiim p̃fuere ostu¬
rissimis ille parẽtibz ac barbaris
quopq eũ arrepto impio puderet
hic ferrauo an lignaris pr̃ẽ genit
inctum. Certe uespasianus inter
do nos p̾ͥncipes ñatus e ñ clara serpe
ex ordiĩe filios successores mieñ uni
cũ suꝑ ipiꝰ Anhusti cesarie origine
ãbigintas mlta sit unma ẽ huaẽ

Expanded text:
deserto, sciant reges se in tremulo stare, deserto, sciant reges se in tremulo stare, neque descensum modo instare sed ruinam. Quenam igitur, ut ad te redeam, ista calamitas nascendi, cui nec spes regnandi eripitur nec successus? Obscura de radice prodeo. Omnis radix obscura et squalida est, unde tamen et floridi et frondentes rami prodeunt. Non unde quicquam prodierit, sed quale sit queritur. Parentibus infimis natus sum. Sentio summum ad imperium stilum vocas. Septimius Severus, de quo supra diximus, equestris rtini filius, et lignorum vilis utique negotiator mercis: uterque Romano prfilius, Arabes, humillimi generis, et Maximinus et Maximus prefuere, obscurissimis ille parentibus ac barbaris, quorumque cum arrepto imperio puderet; hic ferrario an lignario patre genitus incertum. Certe Vespasianus, inter bonos principes numeratus, e non clara stirpe ex ordine filios successores impericum super ipsius Augusti Cesaris origine ambiguitas multa sit? Summa est, humane
Abbreviated transcription (Latin):
miii ⁊ esul q censor fũt, Si ne
id quide satis ẽ ⁊ fortasse u̾gnũ
cogitas ⁊fecto neq iaud spare
suffragio meritoꝵ huilitas uetat
origiis Cerciũ  qͥntũ et sextum
romanoꝵ u̾gnũ ad memoria ofer-
Tule hosuliꝰ ut ꝓbati ⁊ hibent aucto¬
res, et si aput alios de illo tle nichil
sc̾ptũ sit infãs in agresti tugurio
educatꝰ in adolescẽtia pastor fuit
Tarquimꝰ p̾stus pre negociatore ad¬
uena nec ytalice in fuꝑ originis Sermꝰ
tenes Rieminẽ u̾gẽ nõ exserus ne¬
minẽ ẜuũ nõ ex o̾gibus descendere,
sit res honnĩ longa etas ac fortuna
ꝑmiscunit Sileo cet̾aꝵ u̾ges gentur̃
epecudũ gregib uilissimaꝵs artiũ
tabius ad mopinũ subito dyadema
sbuectos Alexander maced ortulanũ
i asia e̾gẽ fecit et fuit ex illi ꝯ actib
laudatis iste nõ ultimꝰ dõntraq
alios siles .e. u̾gni fastigio ad ẜ̾uiciũ
usq ꝓlapsos sic suas res fortua mode

Expanded text:
mius et Consul et Censor fuit. Si ne mius et Consul et Censor fuit. Si ne id quidem satis est, et fortasse regnum cogitas, profecto neque illud sperare, suffragio meritorum, humilitas vetat originis. Tertium et quintum et sextum Romanorum regum ad memoriam refer: Tullus Hostilius, ut probati perhibent auctores, etsi apud alios de illo tale nichil scriptum sit, infans in agresti tugurio educatus, in adolescentia pastor fuit. Tarquinius Priscus, patre negotiatore, advena, nec Italice insuper originis. Servitenes: “neminem regem non ex servis, neminem servum non ex regibus descendere”. Sic res hominum longa etas ac fortuna permiscuit. Sileo ceterarum reges gentium, e pecudum gregibus vilissimarumque artium tabernis, ad inopinum subito diadema subvectos. Alexander Macedo hortulanum in Asia regem fecit, et fuit ex illius actibus laudatis iste non ultimus. Contraque, alios sileo e regni fastigio ad servitium usque prolapsos. Sic suas res fortuna mode
Abbreviated transcription (Latin):
unisse noticiã sum̃is l homibus
sumũ erat ipẽ zoꝵ duoꝵ ignobliũ
quos romã scil mãc̾uanũ u̾emusi¬
nũq uus miserat amiticiã ⁊ ꝯuictũ
seu grande auqd̃ blandis acͣ dulcib
palacio noblẽs ut sepe sũt̾ i̾utiles
atz indactos crediin fuisse qͥbus
hoꝵ noblis ignobilitas al ĩuidiosa
nec in merito uideret᷑  parentib
sum obscuris. L non mouẽt am
hec exempla alciorib agã Marcus
dicero. ut de illo sc̃ptumi est exordine
natꝰ eq̃stri de radice huili ꝑ egt̾gias
artes ꝑq honestos gradus ad ꝯsula¬
tum uenit quo nestio an alter unꝙͣ
salubrior rer publice ꝯsulatꝰ fiit¬
d. Lustica ⁊ ianota patrũ series ẽ
michi R dordent hec bt uideo, alceꝰ
⁊̃ nc̃ aspiras derte. Maxi ꝰ rusti¬
cani uir s ueͬ uir ut cõtiuis sun
ait Ticero du arator apud mar¬
sos fuerat rome septies ꝯsul
orig mis parniq oppidi diu quid
obsturꝰ incola post in maxiã urbe
clarissimꝰ aduena mox cmis exi¬

Expanded text:
am summis licet hominibus summum erat, ipse horum duorum ignobilium, quos Romam scilicet Mantuanum Venusinumque rus miserat, amicitiam et convictum ceu grande aliquid, blandis ac dulcibus palatio nobiles, ut sepe sunt, inutiles atque indoctos credimus fuisse, quibus horum nobilis ignobilitas atque invidiosa, nec immerito, videretur? Parentibus sum obscuris. Non movent animum hec exempla? Altioribus agam. Marcus Cicero, ut de illo scriptum est, ex ordine natus equestri, de radice humili, per egregias artes, perque honestos gradus, ad Consulatum venit, quo nescio an alter unquam salubrior Reipublice Consulatus fuerit. Rustica et ignota patrum series est michi. Sordent hec, ut video: altius etiam nunc aspiras. Certe et Marius rusticanus vir, sed vere vir, ut concivis suus ait Cicero. Diu arator apud Marsos fuerat: Rome septies Consul originis parvique oppidi diu quidem obscurus incola, post in maxima urbe clarissimus advena, mox civis exi
Abbreviated transcription (Latin):
s noua btiq et ob id ipm suspecta
michi ẽ fama ẽẽ c̾ca mare indicum
ĩaudite magtudinis auẽ quãdam
zonnẽs s tota insux rostro p̃hensa
naingia secũ collat ĩ nubila et pen¬
dentes inaere mishos nauigãtes ad re¬
latu ipõ t̾riliem mortẽ ferat d uãta
bero ois auaricie est que neq alnĩs
a nauigacõe &t̾ritos sequates soso
p̃de aindos p̃dam facuam Gero
et de ĩuisibilie auqd ad iceptũ tra¬
ham quãta ꝯmixtione ꝯͣnoꝵ fat no

Expanded text:
sed nova utique et ob id ipsum suspecta sed nova utique et ob id ipsum suspecta michi est fama. Esse circa mare Indicum inaudite magnitudinis avem quandamhomines, sed tota insuper rostro prehensa navigia secum tollat in nubila, et pendentes in aere miseros navigantes, advolatu ipso terribilem mortem ferat. Quanta vero vis avaritie est, que neque aliis a navigatione deterritos, sequaces suos prede avidos predam facit? Iam vero ut de invisibilibus aliquid ad inceptum traham, quanta commixtione
Abbreviated transcription (Latin):
illud maximũ stupẽduq̃ me̾ sum̃ma
⁊ eptrema nate̾ ꝓdigia nũaru
actigti ẜ actinã paucis echinus
seiipedalis piscicłs nam gͣms
in mensã uentis undis uemis uelis
actã u̾emet solus elem̃toꝵ atq
hom̃i uim ẽtundens nlło quidem
actu alio ꝙͣ nanignꝰ postib adhe¬
uendo nao demũ conamĩe s nac᷑a
ip̃a qd ⁊ si sc̃ptis illustribus in-¬
si. de occeano indico fortassis a srithico
scͥptũ esset et nõ potius in nostro
mari monstru hoc romams iꝑa¬
corib accidiis aiaduersa em̃ more cã
⁊ tota classe ꝑ deute nauis onae uelut
ianchoris stiaret neq posus loco mo¬
piscis clauo insidens ĩriẽtꝰ at ostẽsq
est pͥncipi indignãti euĩ inse potius¬
se tantulũ aĩas idꝙ unũ ꝓc̾ipuũ
admirãti ꝙ ĩ nanigiũ y̾ceptus tãtã
illiꝰ exteꝰ inherendi efficatiã amisiss
Nã illud̃ alteꝵ monstri genus non
siluisse equidem ꝙ affirmasse ma¬
luerim curꝰ apud nos nescio ꝙ uerax

Expanded text:
illud maximum stupendumque inter summa et extrema nature prodigia numeratum attigi; sed attingam paucis. Echinus, semipedalis pisciculus, navim quamvis immensam ventis, undis, remis, velis actam, retinet solus, elementorum atque hominum vim retundens, nullo quidem actu alio, quam navigii postibus adherendo, nullo demum conamine, sed natura ipsa; quod etsi scriptis illustribus insi de occeano Indico fortassis aut Scythico scriptum esset, et non potius in nostro mari monstrum hoc Romanis imperatoribus accidisset: Animadversa enim more causa, quod, tota classe prodeunte, navis una velut in anchoris staret, neque prorsus loco mopiscis clavo insidens inventus atque ostensus est principi indignanti, tantum in se potuisse tantillum animal, idque unum precipuum admiranti, quod in navigium receptus, tantam illam exterius inherendi efficaciam amisisset. Nam illud alterum monstri genus, non siluisse equidem quam affirmasse maluerim, cuius apud nos nescio quam verax,
Abbreviated transcription (Latin):
se uideret᷑ ꝙͣ cõtiua ute agit᷑ nõ
mõ cũ aliis ẜ fecũ de quo mox diel
nt̃ de pͥmo agendũ siquid̃ itrie
mali est ꝯd nõ omo in horem ma¬
chinet᷑ ut cetera homi mala uñtũꝵ
uemẽtia seu a nã seu a fortu
hono uni collata lema q̃da ĩcõmoda
bideant᷑ Id em̃ uero si ad płenũ
aperire uoluero id qd̾ nolim qdq̾s
a ꝓosito longe est ⁊ omñe iniãnor
actuũ scena u̾tegenda ⁊ om̃is cm
hystoria u̾texenda erit hoc unũ
Adde semeciaꝵ dissonatia s m eno¬
dalles res nodos/ Ems sectare¬

Expanded text:
se videretur, quam continua lite agitur, non se videretur, quam continua lite agitur, non modo cum aliis, sed secum! De quo mox dicam. Nunc de primo agendum, si quidem nichil mali est quod non homo in hominem machinetur, ut cetera hominum mala undecunque venientia seu a natura, seu a fortuna, huic una collata, levia quedam incommoda videantur; id enim vero, si ad plenum aperire voluero, id quod nolim, quodque a proposito longe est, et omnis humanorum actuum scena retegenda, et omnis evi historia retexenda erit. Hoc unum Adde sententiarum dissonantiam, et inenodabiles rerum nodos. Quis secta
Abbreviated transcription (Latin):
nũpͣ unꝰ secũ ip̃e dissenciẽt᷑ se dis¬
cerpens nã ot sileã uaiquos moth
uelle nolle amare odisse blandn
mĩani noidere fallexe fingere iotari
flere misereri parte̾ rasti platati
labi Aicl actolli titubare substte

Expanded text:
unus, secum ipse dissentiens, se discerpens. Nam ut sileam reliquos motus, velle, nolle, amare, odisse, blandiri, minari, irridere, fallere, fingere, iocari, flere, misereri, parcere, irasci, placari, labi, deici, attolli, titubare, subsistere,
Abbreviated transcription (Latin):
stomxit A quib ad utrãq parte᷑
ei plura quid̃ et panciora ditt
posse scio uer ego nec breuitati ad
stͥptis inserni ne legentẽ ñl iõpia
uel fastudio fatigarẽ Ieq uero
te moueat fortuẽ nom̃ ñ tñ in

Expanded text:
strinxit, de quibus ad utranque partem, et plura quidem et pauciora dici posse scio. Verum ego nec brevitati admscriptis inserui, ne legentem vel inopia vel fastidio fatigarem. Neque vero te moveat fortune nomen, non tantum in
Abbreviated transcription (Latin):
qui xtute ae industoia euaseiẽ
notissimi ⁊ sane souer noble
uircus facit nõ intelligo quid
quẽq uolentẽ fieri nobile impe¬
diat a̾ quid ita facilius sit nõdi¬
litate alios ꝙ se ipm̃ .d. Ex igno¬
bilib parẽtib Rstendo U Sems
socrates, euripides. demosezenẽs
huoꝵe pͥmuer marmoraleum
prẽ ultimꝰ ñ soͫ hiĩlib s incertis
Ur ille ꝟgilius rusticanis parentibz
Nec se libertino ac p̃tonre pre natuen
flaciꝰ erubuit ambo tñ ad insignẽ
usq adio ut cui u̾ges om̃s colla sõ¬
miserãt: cuiꝰ e mag mãĩb magͣ¬

Expanded text:
qui virtute atque industria evasere notissimi. Et sane si verum nobilem virtus facit, non intelligo, quid quenque volentem fieri nobilem impediat, aut quid ita facilius sit nobilitare alios quam seipsum. Ex ignobilibus parentibus descendo. Quid Socrates, Euripides, Demosthenes, quorum primus marmorarium re ultimus, non solum humilibus sed incertis. Vester ille Virgilius rusticanis parentibus fuit, nec se libertino ac precone patre natum Flaccus erubuit: ambo tamen ad insignem usque adeo, ut cui reges omnes colla submiserant, cuius e ma
Abbreviated transcription (Latin):
fere aincule illi insultat ꝓfugo sẽꝑ
et q̃rulo duenã Iterea et quales
mustelaꝵ contra aspides insidie qđ
crocha diuitũ thalios acimuie furũ
q̃nã ex diuerso prese emay prose
suo in gnͣ᷑e excubũ quãta ꝙ̃ibi¬

Expanded text:
fere avicule illi insultant, profugo semper fere avicule illi insultant, profugo semper et querulo. Quenam preterea et quales mustellarum contra aspides insidie? quod circa divitum thalamos acumen furum? Quenam, ex diverso, cuiusque pro se suo in genere excubie, quanta
Abbreviated transcription (Latin):
tũq e̾gibice atq in debieiis hitũ Ra
ip̃ius canis erga hoiem cui fert᷑ auĩtis¬
simꝰ quata fit caritas nͥ quã contilitit
spes cibi p̃t morsus ac latrat impla¬
cablẽs ñ tñ atheonis fabula ẜdis¬
cerptꝰ uẽ ꝓbat euriꝑides uulpina
fallacia una quid ex mltis audita
ẽ pistatores cũ ad uroes pstẽ deferãt
qd̵ estate libent̾ noctu fc̾iĩt aliqnae
uel uecula seu exanime calle iedio
trãsuersa huisse quã arreptã Recoria¬
eiui excõmodo cũ sup sarcinã ꝓiẽcis¬
sent idea u se piscib aftatim implesset
subito ꝑsiliusse miratibusq uaie
atq indicenãtib effugisse Iam qui
orr alii uulpũ Iol qmi lupoꝵ ulu¬
latus qd murm᷑ ad caulas q̃ coruoꝵ
miluorq eta columbaꝵ domes ac pue¬
lorũ mais Gigilantia qd̾ int̾ se utr¬
hibent nat᷑ale. atq et̾nũ odiũ alter
alteri ĩuadit indum effractisq ome
spem plis int̾iuit. Na cutulo non
bnus quidem altorq est hostis omẽs

Expanded text:
tumque regi unice atque in delitiis habitum. Nam ipsius canis erga hominem cui fertur amicissimus quanta sit caritas, nisi quam conciliat spes cibi, preter morsus et latratus implacabiles, non tantum Acteonis fabula, sed discerptus vere probat Euripides. Vulpina fallacia una quidem ex multis audita est: piscatores cum ad urbem pisces deferent, quod estate libenter noctu faciunt, aliquando vulpeculam ceu exanimem calle medio transversam habuisse, quam arreptam decoriaturi ex commodo, cum supra sarcinam proiecissent illam ubi se piscibus affatim implesset subito prosiluisse, mirantibusque illis atque indignantibus effugisse. Iam qui, oro, alii vulpium doli? qui luporum ululatus? quod murmur ad caulas? que corvorum milvorumque circa columbrarum domos ac pullorum nidos vigilantia? quod inter se, ut perhibent naturale atque eternum odium? Alter alterius invadit nidum, effractisque ovis spem prolis interimit: nam cucullo non unus quidem alterque est hostis: omnes
Abbreviated transcription (Latin):
duid ꝙ nlłm ał belłis uatat pistes
fere uolutres sipẽtes homies una
spes aliã exagitat Nulli oñ
quies data les lupũ lupꝰ tanẽ
canis leporẽ insequit᷑ Est et canũ
stioys audencior n luple modo
u̾siste᷑ sed leones pardos apros
ensos ẽsectari solita atqr aggredi
Quordã uero tã gñosa ferotia et tam
nobilis fert᷑ elatõ ut uisos aprosq fasti¬
diant inq solos elephãtes a leones
dignẽt᷑ irone quale unũ Alexandro
uegi missũ cõtemptuq tali male cogni¬
to cõtemptũ occidiq inssũ leginꝰ mus

Expanded text:
um animal bellis vacat? Pisces, fere, volucres, serpentes, homines: una species aliam exagitat, nulli omnium quies data. Leo lupum, lupus canem, canis leporem insequitur. Est et canum stirps audentior, non lupis modo resistere, sed leones, pardos, apros, ursos insectari solita atque aggredi. Quorundam vero tam generosa ferocia, et tam nobilis fertur elatio, ut ursos aprosque fastidiant, inque solos elephantes aut leones dignentur irruere; qualem unum Alexandro regi missum, contemptuque tali mali cognito, contem
Abbreviated transcription (Latin):
nõ hñt Et in his quide ferme
omib preda uł odiũ litẽ parit
dundq his cessantibz lis nõ cessat
aige enĩ in amore quãtꝰ zelus quã¬
ta ĩcõiuigio dissonãtia quot q̃rele
quãte suspiciones amãciũ que
suspiria qui dolores quãta non
sunt cũ quib ulła unꝙͣ paxspe¬
uanda nisi ꝙͣ ne̾ mors fet̾it ul
panꝑtas. Non dicã fratre quoꝵ
ore testata est nõ filioꝵ ĩparẽtes
qd̾ eiuisd̃ poete carmẽ cam̃t sed
parẽtũ quoꝵ opinatissimꝰ est
amor quãta indignaco in filios
quos dũ bonos cupĩt malos
uidemꝰ ueniã ad amicitie sem
nomẽ qd̾ ab amãr dcm absq
amore nec eẽ c̾te nec intellige
pot̃ quãta uoͣ in amicis ꝙͣms
fiũ concordia me eñ actuũq̃
discordia ꝙͣta opinonũ/ ato¬

Expanded text:
in his quidem ferme omnibus, preda vel odium litem parit. Quid, quod his cessantibus lis non cessat? Age enim in amore quantus zelus, quanta in coniugio dissonantia, quot querele, quante suspitiones amantium, que suspiria, qui dolores! Quanta nonsunt, cum quibus nulla unquam pax speranda, nisi quam vel mors fecerit, vel paupertas; non dicam fratrum, quorum onis testata est; non filiorum in parentes, quod eiusdem poete carmen canit; sed parentum, quorum opinatissimus est amor, quanta indignatio in filios, quos dum bonos cupiunt, malosvidemus. Veniam ad amicitie sanctum nomen, quod ab amando dictum, absque amore nec esse certe nec intelligi potest: quanta vero in amicis, quamvis finium concordia, vie tamen actuumque discordia, quanta opinionum at
Abbreviated transcription (Latin):
hi de Ritate litigant q̃ una sie
omn eẽ potest neq hanc litẽ aut
quesite uitatis splendor aut acza¬
demitꝰ unꝙͣ ualut fmire carne¬
ades phice seq̃ster pacis auxiq
s noitꝰ ut nõ melegant̾ mich
quidẽ lufisse uideat᷑ amnens seneta

Expanded text:
hi de veritate litigant, que una simul omnium esse potest, neque hanc litem aut quesite veritatis splendor, aut Academicus unquam valuit finire Carneades, philosophice sequester pacis anxius sed irritus, ut non ineleganter michi quidem lusisse videatur Anneus Seneca,
Abbreviated transcription (Latin):
dimꝰ nõ tñ uls̾ attenditis tã etadũ
stmilie ĩpulsa demẽcia ut uera
opinemĩ qd oxtatis falsũꝙ ꝙ tͣnites
Notastis ne aliquos prudẽtes ĩ u̾liques
hac insama laborare quosd opulen¬
tissiõs. hac uanitate ꝯsuptos dũq
opulenciores fieri student ⁊ fedo
q̃stni inhiant bñ parta prodigẽ
auxios dũ nec cogitare aliud
ꝙͣ folles ⁊ forci pes ⁊ caibones net
aliis ꝙͣ sue heresis quiue̾ didicerũt ĩ
siluestrer pene homiẽs enasisse Rõ¬
nllos Rmq amissis pmũ anuim lũ¬
mbus in hot excitio corporeos insuꝵ
oclos amisisse s promissũ ab arer¬
fice auꝵ spero ẜ Refert cnꝰ artis
artifex qd miitatt sũt quib pro¬
mutentib moril credi ꝑosit eã
ninꝰ se ꝑ missũ inriuradi uligione
firmauerines o. ceai par ne erat

Expanded text:
tis: tam blandum stimulis impulsa dementia, ut verum opinemini quod optatis falsumque quod cernitis. Notastine aliquos, prudentes in reliquis, hac insania laborare, quosdam opulentissimos hac vanitate consumptos dumque opulentiores fieri student et fedo questui inhiant, bene parta prodigereanxios, dum nec cogitare aliud quam folles et forcipes et carbones nec aliis quam sue heresis convivere didicerunt, in silvestres pene homines evasisse, nonnullos denique amissis primum animi luminibus in hoc exercitio corporeos insuper oculos amisisse? Promissum ab artefice aurum spero. Refert cuius artis artifex quid promittat. Sunt quibus promittentibus nichil credi possit eoque minus si promissum iusiurandi religione fir
Abbreviated transcription (Latin):
et̾nã/ L dem bonã mio optimam
speras iad̾ inde ut qd̾ bonũ agis
agas bñ Sũt ⁊ qui bona male̾ agãt
uitã et̾nam. ⁊ dr̃on celestis tm̃
sed lrestres dnĩ de se speriai amaot
sed a. quibus profecto as his qͥbus
se caros ac delcõs sciũt a qui se q
sersitan odiosi fuerint at rebelles
redire in gramn optantes ac m̃ias con¬
fugerũt S. uitã et̾ͥnã spero R. uitie
temꝑale coruige har ad illa ꝑgit᷑¬
S spero bitã et̾nã ⁊ una om̃̃i spes
est que si uite illa concipis et feli¬
cem te faciet et iã facit S. etlia
uitam frero R. pͥmũ eut miam

Expanded text:
eternam. Rem bonam, immo optimam eternam. Rem bonam, immo optimam speras; illud vide, ut quod bonum agis, agas bene. Sunt et qui bona male agant, vitam eternam. Non celestis tantum sed terrestres domini de se sperari amant; sed a quibus? profecto ab his quibus se caros ac delectos sciunt aut qui si quando forsitan odiosi fuerint ac rebelles, redire in gratiam optantes ad misericordiam confugerunt. Vitam eternam spero. Vitam temporalem corrige; hac ad illam pergitur. Spero vitam eternam. Una omnium spes est, que si rite illam concipis, et felicem te faciet et iam facit. Eternam vitam spero. Primum est ut m
Abbreviated transcription (Latin):
rursus alio ia ne crastin ꝰ dres hodier¬
no clarior et meliora semꝑ futura
tes omĩa tomsq suus interim spolian¬
tes int̾ urritas syes senestant quo ñe
sit intelligãt maiter se sx asse et
mt̾tũ uersi uideant frustra se alibe
q̃ sinisse qd secũ erat s Sꝑo pacem
rum umbra est magna ꝑs mortalĩ
uento pastit᷑ ⁊ in sõms gaudet .o. yͣ mlti
cũ hac spe ad et̾nos labores at bella
Astendunt de sye uite etue cappi¬
I pero eternã bitã ł nll̃a maior
nll̃a pulchrior nil̃a sanctior spes
modo non ceca p̃ceps ue sit Sint
emĩ qui semꝑ male a gendo bonũ Spe¬
rent quo nichi est stultiꝰ S. St̾nã
uicã spero .R. da est Acutũ cõsangni¬
nitas atz dõnexio sit a phre dispũ
tatũ et ut ncc̃e sit eum qui unã
logicis opinem᷑ Itaq ̃ spẽ habes
caritatẽ sinã heãs oꝑtet ac fudem
Si qua har ꝟsit ñ iã spes illa sed
p̃supco icõsulta est s uitã sꝑo

Expanded text:
rursus alio: itane crastinus dies hodierrursus alio: itane crastinus dies hodierno clarior et meliora semper futura tes omnia bonisque se suis interim spoliantes, inter irritas spes senescant, quo vel sic intelligant inaniter se sperasse et in tergum versi videant frustra se alibi quesivisse quod secum erat? Spero pacem rum umbra est, magna pars mortalium vento pascitur et in somniis gaudet. O quam multi cum hac spe ad eternos labores et bella descendunt! 122 DE SPE VITE ETEo eternam vitam. Nulla maior, nulla pulchrior, nulla sanctior spes, modo non ceca precepsve sit: sunt enim qui semper male agendo bonum sperent, quo nichil est stultius. Eternam vitam spero. Ea est virtutum consanguinitas atque connetatum est, ut necesse sit eum qui unam logicis opinemur? Itaque si spem habes, caritatem simul habeas oportet ac fidem; si qua harum desit, non iam spes illa, sed presumptio inconsulta est. Vitam spero
Abbreviated transcription (Latin):
mauis ꝙͣ hr̃e patẽ hant mox ut
bona fide uale cexis ĩuemies s. dꝑo
pacẽ animi ł uacẽ sꝑare bellantis
est qͦs aĩo cuo bellũ infert insi unq
tu qd ip̃e tibi alferileris img udent̾
ab alro postules, aut speres s. so
am̃i pacẽ R unde p̃cor ã qñ speres
qd̾ ip̃e c̾ nc̃ potes dare sit ut ilam
tibi nẽo alius ꝙͣ tu possit eriꝑe po¬
ne arma enpidinuz atqsz ioaꝵ polenã
aĩo q̃sieris pacẽ S Sꝑo pac̾e ẽt
quietẽ am̃i. ł. Quᵈ g. qd agis ad¬
uersum paci ẽ contͣq tuã spen
tantoxe interis uix em̃ deberent
initi homĩes ut falm᷑ eent quãtum
nieu̾t᷑ ut ꝑeant soluris pene bellũ
iuge ãĩ lãborq ennit᷑ ꝙͣ emenda paso
eẽt ac rquies sic pugnãt syes mõr¬
caliũ ac uota cũ studiis ut non
de om̃ib dissideniũ uideat᷑. S quiete
spo P mioũ unde nobis hẽc
libido sperandi semy s. mortare genꝰ
si q̾dõ qd̃ spatis adept̃i estis uursus sp̃e
in longrnqua trans mitntie et aude

Expanded text:
mavis quam habere pacem? Hanc mox, ut bona fide velle ceperis, invenies. Spero pacem animi. Pacem sperare bellantis est: quis animo tuo bellum infert, nisi unus tu? Quod ipse tibi abstuleris, impudenter ab altero postules aut speres. Spero animi pacem. Unde, precor, aut quando speres quod ipse tibi nunc potes dare, sic ut illam tibi nemo alius quam tu possit eripere? Pone arma cupidinum atque irarum: plenam animo quesieris pacem. Spero pacem et quietem animi. Quid igitur quod agis adversum paci est contraque tuam spem tantopere niteris? Vix tantum deberent niti homines ut salvi essent, quantum nituntur ut pereant. Pluris pene bellum iuge animi laborque emitur quam emenda pax esset ac requies. Sic pugnant spes mortalium ac vota cum studiis, ut non de omnibus dissidentium videatur. Quietem spero. Mirum unde vobis hec libido sperandi semper, o mortales genus! si quidem quod speratis adepti estis, rursus spem in longinqua transmittitis et inde
Abbreviated transcription (Latin):
tristicia ⁊ leta de i̾tib erñpũt oͣ mag¬
nã uictoriã quesmni ⁊ ueiae tã mag¬
nũ ut ñ nimo q̃ri possit est uti
plus uulneꝵ ac funer uictorissa
pars ꝯputat si nõ credĩs xerxen
atq thẽmo prlas miroga S magne
uictorie sors fuit ł uix pocest magͬ
uictoria parus gcio ꝯstare de bello
dũ agẽt. Adeo inqt uaria fortua
rum sic odia ferro trũca repullu¬
cese hostis iaginẽ sup̃mo ilo
suo die obniã dedit tã tremendo
s uici iam securꝰ sine hosts sũ¬
R Seulte dum erãt ħoies ñ deerũt
hostes tu rome uibi post ĩnuõs tri¬
uxhos edomituq orbẽ ñ ufnisse
hostem legis. et t̾ defutuꝵ spera
quiescenti form hosus Reritiat
pugnãti mũꝙͣ u uictor sum ł
Cane ne sis frusira uti scienibz
uictoria fructuosa ẽ uti aũt dico
ñ eo mõ quo maharbal ꝯmibale
publice ꝯsulebat nã ꝓfecto usus
fructusꝙ uictorie optimꝰ pax
est neq ad aliũ. ꝙͣ ad pacis ẜmẽ
iusta bella suscipiũt᷑ ẽ uictoria

Expanded text:
ristia et leta de tristibus erumpunt. Magnam victoriam quesivi. Nil tam magnum ut non nimio queri possit: est ubi plus vulnerum ac funerum victoriosa pars computat; si non credis, Xerxem atque Thermopylas interroga. Magne victorie sors fuit. Vix potest magna victoria parvo pretio constare; de bello dum ageret, “adeo” inquit “varia fortuna rum: sic odia ferro truncata repullucesi hostis imaginem supremo illo suo die obviam dedit, tam tremendo . Vici, iam securus sine hoste sum. Stulte, dum erunt homines, non deerunt hostes. Tu Romane urbi post innumeros triumphos edomitumque orbem non defuisse hostem legis: et tibi defuturum speras? Quiescenti forsan hostis deerit, at pugnanti nunquam. Victor sum. Cave ne sis frustra: uti scientibus victoria fructuosa est; “uti” autem dico non eo modo quo Maharbal Hannibali, publice consuluerat. Nam profecto usus fructusque victorie optimus pax est neque ad alium quam ad pacis finem iusta bella suscipiuntur. Victoria
Abbreviated transcription (Latin):
in domo qd in chalamo suo fiat nes¬
ciant. Sic penitꝰ uer est qd ap̃ tus¬
liũ legis qd est añ prdes nemo
spͨtat celi scrutãt᷑ plagas s̾ magͣ
nũtiat mathematicꝰ in signis et
uerax R. dno dirinꝰ insicor et
mẽtienda libertas maior ⁊ fides
⁊ nior mẽdacõ ẽ Sepe quid mira

Expanded text:
in domo, quid in thalamo suo fiat nesin domo, quid in thalamo suo fiat nesciant! Sic penitus verum est quod apud Tullium legis: Quod est ante pedes nemo spectat, celi scrutantur plagas. Magna nuntiat mathematicus insignis et verax. Quo divinus insignior, et mentiendi libertas maior et fides pronior mendacio e
Abbreviated transcription (Latin):
de ꝓmissis arusꝑi¬
R Inuemsti ecce aliud homĩ
genue cui si credas semꝑ pendeas
captans hinc ꝓmissis impulsus
isonio semꝑ more rotaberis. S¬
Erem bonã michi e̾buũt aruspites¬
P lion maiꝰ ẽ spem credulo p
metũ ꝑamdo infr̾e ꝯftantes am̃i
neutrã in ꝑtem facile incenant
affluere his qm careãt pudore
quos mentiridapudet ad ꝓmittẽ¬
dum tardi sumt S letu spondent
mathematici ł. Sponsores q̃re
alios seu pig ꝓmissi fragi
genus est nudo uerbo matecredis
Smlt̾a ꝓmittũt mathematite ꝑ
Quere qui ꝓ missũ impleat satis
est spem dedisse nõ potest unus
dare onña S. & ꝓmissis aruspicũ
exꝑrectus sum ⁊ consapieris
euentib nghil eulĩet ꝓmissore¬
S magna ibeor spare᷑ ł mira
paret᷑ s mathematici leta ꝓnutiãt᷑¬
L miri homnes fucura sola qm¬
et q̃ in celo fuĩt ita nũcient quasi
consilio celestiũ int̾fuerĩt u̾centi
nũc inde uerniãt meoria cum en
interẽ qd̵ in t̾ris quid in prĩa pd

Expanded text:
DE PROMISSIS ARUSPIr. Invenisti ecce aliud genus hominum, cui si credas semper pendeas,captans, hinc promissis impulsus ixionio semper more rotaberis. Spem bonam michi tribuunt aruspices. Non maius est spem credulo quam metum pavido inferre; constantes animi neutram in partem facile inclinantaffluere iis qui careant pudore; quos mentiri autem pudet ad promittendum tardi sunt. Leta spondent mathematici. Sponsores quere alios seu pignus: promissifragum genus est, nudo verbo male creditur. Multa promittunt mathematici. Quere qui promissum impleat: satis est spem dedisse, non potest unus dare omnia. Promissis aruspicum experrectus sum. Consopieris eventibus: nichil eveniet promissorum. Magna iparetur. Mathematici leta pronuntiant. Miri homines, futura qui et que in celo fiunt ita nuntient quasi consilio celestium interfuerint recentique nunc inde veniant memoria, cum tamen interim quid in terris, quid in patria, quid
Abbreviated transcription (Latin):
Multa spero ł m̃ta in spe mita
est banitas mltusq fallendi
aditus fortuns S spero mltã R spe
nltiplicẽ iulta Rsituũt qui mode¬
cũ sꝑat iter casibus artamit at q
nichie obstruxit s ualitudinẽ douaĩ
spero R mortalitatis ollimonem
S longã uitã spero ł diuf̾nũ car

Expanded text:
Multa spero. Multa in spe multa est vanitas multusque fallendi aditus fortune. Spero multa. Spem multiplicem multa destituunt. Qui modicum sperat, iter casibus artavit atque nichil obstruxit. Valitudinem bonam spero. Mortalitatis oblivionem. Spero longam vit
Abbreviated transcription (Latin):
ũl fasce oppͦmat ex optato fat
succedat em̃ qd ad corpꝰ actinet
hosti arma parauerie qd ad for¬
magna ⁊̃ ꝑs in cladem at ꝑnitiem
uerti q̃at qm̃ q̃ delc̃a̾nt añ sepe
⁊ ledunt S lec ego spei anchorã
nec mouebo l atq solent naute
tẽpestate orta uanis anchorã p̃ci
apud põẽtã dence tenace anchora
fundabat uanes in magnis quoq
pelagi motib accidit ubi ñ naues
fũdat illa s alligat ⁊ naufragio
uĩtas tradit net hcle alitꝰ int̾ pro¬
cellas huãnaꝵ reꝵ spes affixa et
tenax młtos in exitiũ traxit qͥ as¬
scisa utiq ⁊ abiectã spe ĩcolumes eua¬
sissent sexe gͥ subtrahenda spei an¬
chora uel si hereat auellenda si ne
ũ q̃dem liceat atscidenda rep sus
fluctibz r̾einquẽda est ut liberam
inte proram/ gub̃nacło ꝓmidencie
dirigas ad salutis portum S bene
spero R bnfrando ⁊ male hnd trã¬
sit uita mortaliũ.
de hereditatis exp tacõe ⁊ est supra

Expanded text:
vel fasce opprimat exoptato. Fac vel fasce opprimat exoptato. Fac succedat enim: quod ad corpus attinet, hosti arma paraveris; quod ad form ac perniciem verti queat, quoniam que delectant animum sepe et ledunt. Ieci ego spei bone anchoram nec movebo. Atqui solent naute tempestate orta navis anchoram precidapud poetam: Dente tenaci ancora fundabat naves in magnis quoque pelagi motibus accidit, ubi non naves fundat illa sed alligat et naufragio vinctas tradit. Nec hercle aliter inter procellas humanarum rerum spes affixa et tenax multos in exitium traxit, qui abscissa utique et abiecta spe incolumes evasissent. Sepe igitur subtrahenda spei ancora vel, si hereat, evellenda; si ne id quidem liceat, abscindenda rerumque sub fluctibus relinquenda est, ut liberam vite proram gubernaculo providentie dirigas ad salutis portum. Bene spero. Bene sperando et male habendo transit vita mortalium. 110 DE HEREDITATIS EXPECTATIONE He
Abbreviated transcription (Latin):
inclusi tociens cordis arte uponitis¬
S opem bonã usq ad uleiniũ non
Aeseram. ł Qud si diu añ illa te
deserit an ne illã u̾trahes an seq̃ris
an exp̾tabis ut r̾dat age aũt spera
qñ nchil ẽ dulciꝰ ꝙͣ falli Nõ ego
tibi spem quã mordicus tenes᷑
spe̾ bonã quã tu ueris ñ ẽ spes
honñes possũt mio ⁊ solent uere
itaqz bona spes est que de uero
bono rite concepta est hant qui
ht̾ stringat teneat neqz abire eã
u̾l in ultimis sinat sororesq ille
suas iũgat caritatẽ Ride hec spẽs
leta duicis uerax felx est queq
nec sꝑantẽ fallit nec ꝯ̃fudit sed
ad optatũ prouehit aĩmq interim
sperati uom anticipacõe letificat at
uos seu ueꝵ bonũ male meriti sꝑatis
seu malis ueris falsu bomi nom
ueniat mesta est mestiorq curi᷑
uenerit. S. hũanũ sapio ⁊ dehie
loquor q̃ homr̃es uocant bona ⁊
huiꝰ nomĩs doctos olim int̾ homĩes
bonga lis fuit q̃ adhuc pendet pen

Expanded text:
in clusi totiens cordis arce reponitisin clusi totiens cordis arce reponitis. Spem bonam usque ad ultimum non deseram. Quid si diu ante illa te deseruit? Anne illam retrahes, an sequeris, an expectabis ut redeat? Age autem, spera, quando nichil est dulcius quam falli. Non ego tibi spem quam mordicus tenes spem bonam quam tu reris: non est sphomines possunt, immo et solent; vere itaque bona spes est, que de vero bono rite concepta est. Hanc qui habet stringat, teneat neque abire eam vel in ultimis sinat sororesque illi suas iungat, caritatem, fidem. Hec spes leta, dulcis, verax, felix est queque nec sperantem fallit nec confundit, sed ad optimum provehit animumque interim sperati boni anticipatione letificat. At vos seu verum bonum male meriti speratis, seu malis veris falsum boni nomen io, antequam veniat, mesta est mestiorque cum venerit. Humanum sapio et de his loquor que homines vocant bona. Huius nominis doctos olim inter homines longa lis fuit, que adhuc pendet pend
Abbreviated transcription (Latin):
sibus Si Nlemo mic̾hi tollat syem¬
U Ntemo tibi tollat tediũ at carore
amim audisti uetere dici solitũ pro¬
uerbio Magnꝰ labor exptare ⁊
Rei boue expectacõ blanda ẽ rbz¬
⁊ fadlax ⁊ anceps ⁊ anxia sihõt
negas nuꝙͣ aliquid expͣtasti sẽd se
fallenciũ in extimattis curaarst̃
quib ad id qd agũt nchil ꝓesus
in efficax sese offert/ nichie o̾sput
nai se negat flecti faciuis c fall
ꝓna crediuitas argumĩtur᷑ uero
lenitatis ingens atz amẽtie dixeriz
passim cbinas spes ãplecti ⁊ hre
illico certis et bonis pasti ad quas
docti om̃s ⁊ exꝑti ueꝵ tardi sũt
Sbonã interm sꝑem habes ł
Incerim dicis credo dumi te illa
fefellerit hic est emĩ mos ĩniti
spem deponitix nũꝙͣ illã u̾licturi
insi ues illa ulmq̃uit quin cum
nos sepe u̾liq̃xit miꝵ dc̃ũ iterũ
at iceꝵ u̾deũtem enpide semꝑ ex¬
cipitis progressĩq obniã quãse
obliti ueteꝵ nome armatã dolis

Expanded text:
sibus. Nemo michi tollat spemsibus. Nemo michi tollat spem. Nemo tibi tollat tedium ac laborem animi: audisti vetere dici solitum proverbio: “Magnus labor expectare”. Rei bone expectatio blanda est. Sed fallax et anceps et anxia; si hoc negas, nunquam aliquid expectasti. Sed se fallentium inextimabilis turba est, quibus ad id quod agunt nichil prorsus inefficax sese offert, nichil respuit, nulli se negat, flecti facilis et falli prona credulitas. Argumentum vero levitatis ingens atque amentie dixerim passim obvias spes amplecti et his illico certis ut bonis pasci, ad quas docti omnes et experti rerum tardi sunt. Bonam interim spem habeo. Interim dicis: credo dum te illa fefellerit. Hic est enim mos: inviti spem deponitis, nunquam illam relicturi nisi vos illa relinqueret; quin cum vos sepe reliquerit, mirum dictu!, iterum atque iterum redeuntem cupide semper excipitis progressique obviam quasi obliti veterum novis armatam dolis
Abbreviated transcription (Latin):
nõ uident ⁊ qmi cras uie defti¬
nãt᷑ hodie nõ uuũt nõdũ ẽciꝯ
iniciũ sꝑat᷑ ita cũ spes oñs som
absentis exptatõ sit ꝯsequẽs ẽ spe¬
rantẽ pro ea salte ꝑte qua sꝑint
mali aliquid pati s dulce ẽ spare¬
R. Audio quidẽ mltos hoc dicẽ s hanc
ego dulcedinẽ ñ agnosco. Nã si feare
⁊ optato carc᷑ eciã dulce est qd̾ qꝰ
dixent hauddubie gustu caret S
Sperare delca̾dle est R Eigo ⁊ pen¬
dere ⁊ affici ⁊ corqri spẽs est longi
sinplicii longa spes ml sic aini fa¬
tigat nl sic semũ p̃cipitat itaq
sexe uir sapiens spẽ ꝑditã lucru
uocat seq in fugta cupidine libera¬
cum ab expectacõib uanis ad gau¬
dendum bonis sus cogi gaudet S de
euentu sors biderit, ego in sre caudes¬
R uide aũt neqñ forsan in re doleas
et ortasse ⁊ spasse et sꝑata ꝯsecutũ
eẽ peniteat mltos quos suspensa
diu torserat ad exitũ spes ducta
pessũdedit mlu uotins ⁊ ualde licz
nõ satseris longe spei ꝑiere suites¬

Expanded text:
ident, et qui cras vivere destinant hodie non vivunt. Nondum est cuius initium speratur; ita, cum spes omnis boni absentis expectatio sit, consequens est sperantem pro ea saltem parte qua sperat mali aliquid pati. Dulce est sperare. Audio quidem multos hoc dicere; sed hanc ego dulcedinem non agnosco. Nam si sperare, et optato carere etiam dulce est; quod qui dixerit haud dubie gustu caret. Sperare delectabile est. Ergo et pendere et affici et torqueri spes est et longi supplicii longa spes est: nil sic animum fatigat, nil sic senium precipitat. Itaque sepe vir sapiens spem perditam lucrum vocat seque infinita cupidine liberatum ab expectationibus vanis ad gaudendum bonis suis cogi gaudet. De eventu sors viderit; ego in spe gaudeo. Vide autem ne quando forsan in re doleas et optasse et sperasse et sperata consecutum esse peniteat: multos quos suspensa diu torserat, ad exitum spes ducta pessumdedit, multi votivis et valde, licet non sat, seris longe spei periere succes