comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
dã motꝰ occłos eadẽ illa dim̃sioe delectet. dr̃ tam̃ ranonabilis illa sal¬
tatio qͥb̃ ne aliqͥd significet ⁊ostendat excepta sensuũ uoluptate.
õ i sipennatã uenerẽ faciat ⁊ cupidinẽ palliatũ ꝗͣ uis idẽ ira m̃¬
monstrantur. nã occłi offenderentur. sinõ pulchre moueretur.
n ꝓtinebat ad sensũ inquo anima eo ipso ꝗ miata ẽ corꝑi ꝑcipit
uoluptatẽ. Aliud gͦ sens. aliud ꝑsensum. Nã sensũ mulcet pulcher
mot᷑. ł sensũ aũ aĩmũ solũ pulchra imotu significatio. ħ ȩtiã
mauribꝰ faciliꝰ adu̾tit᷑. Nã qͥcqͥd iocunde sonat illũ ipsũ auditum
libet atq inlicit. Quod aut ꝑ eundẽ sonũ b̾ne significat᷑ nintio q̃dẽ
aurũ s ad solã m̃tẽ refertur. Itaq cũ audim illos u̾sus qͥ tatũ ocea¬
no ꝓperet̃ seuinguere soles. hymbni ł quȩ tardis mora noctib o bstet:

Expanded text:
idam motus oculos eadem illa dimensione delectet, dicitur tamen rationabilis illa salidam motus oculos eadem illa dimensione delectet, dicitur tamen rationabilis illa saltatio, quod bene aliquid significet et ostendat, excepta sensuum voluptate. Non enim, si pennatam Venerem faciat, et Cupidinem palliatum, quamvis id mira memonstrantur; nam oculi offenderentur, si non pulchre moueretur. hoc enim pertinebat ad sensum, in quo anima eo ipso, quod mixta est corpori. percipit uoluptatem. aliud ergo sensus, aliud per sensum; nam sensum mulcet pulcher motus, per sensum autem animum solum pulchra in motu significatio. hoc etiam in auribus facilius aduertitur; nam quidquid iucunde sonat, illud ipsum auditum libet atque inlicit; quod autem per eundem sonum bene significatur, nuntio quidem aurium sed ad solam mentem refertur. itaque cum audimus illos uersus: quid tantum Oceano properent se tinguere soles hiberni uel quae tardis mora noctibus obstet,
Abbreviated transcription (Latin):
uimedio collocatũ. quippe inreb fabricatis nulla cogente necessita¬
te iniqua dim̃sio partiũ facere ipsi aspectui uelut quandã uidet᷑
inuiriã. Quod aũt intꝰ tres fenestrȩ una in medio. due alatib pa¬
ribus int̾ uallis solio lum̃ infundũt ꝗͣ nos delectat diligentiꝰ intu¬
entes quãq inse animũ rapit manifesta res ẽ nec multis u̾b ub aꝑi¬
enda unde ipsi architecti iã suo u̾bo rauonẽ istã uocãt. ipartes
discordit᷑ colloc atas dicũt nõ hab̾e rationẽ qͥ late paret ac pęne
mom̃s artes oꝑaq humana diffundit᷑. Iã incarminib inqͥbꝰ itẽ di¬
cimꝰ eẽ rationẽ ad uoluptatẽ auriũ ꝑtinentẽ qͥs nõ sentiat dim̾¬
sionẽ eẽ tociꝰ huiꝰ suauitatis opificẽ sedistricioe saltante cũ b̾ne
ex pectantibꝰ gestꝰ illi om̃s signa sũt rerũ ꝗuis m̃broꝵ num̃osus qͥ¬

Expanded text:
in medio collocatum. quippe in rebus fabricatis nulla cogente necessitain medio collocatum. quippe in rebus fabricatis nulla cogente necessitate iniqua dimensio partium facere ipsi aspectui uelut quandam uidetur iniuriam. quod autem intus tres fenestrae, una in medio, duae a lateribus paribus interuallis solio lumen infundunt, quam nos delectat diligentius intuentes quamque in se animum rapit! manifesta res est nec multis uerbis uobis aperienda. unde ipsi architecti iam suo uerbo rationem istam uocant et partes discorditer conlocatas dicunt non habere rationem. quod late patet ac paene in omnes artes operaque humana diffunditur. iam in carminibcimus esse rationem ad voluptatem aurium pertinentem, quis non sentiat dimensionem esse totius hujus suavitatis opificem? Sed histrione saltante, cum bene spectantibus gestus illi omnes signa sint rerum, quamvis membrorum numerosus qu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑtinet impsa ȩtiã uoluptate. Aliĩ uͦ sens inuoluptate sua. s ꝓpter
aliꝗͥ aliud solẽt. ħ nom̃ exigere. Id aũ ẽ rationalis aniniantis fac¬
tũ ꝓpt̾ aliquẽ finẽ s adoccłos q̃ ꝑtinet inquo cõgruentia partiũ ra-¬
tionabilis Drͣ pulchrũ appellari solet quod uͦ adaures qno rationa¬
bilẽ cõcentũ dicunꝰ cantũq numerosũ rationabilit̾ ẽẽ cõpositũ sua
uitas uocatur ꝓpͥo iã nomine. S neq inpulerhis rebus ꝗ nos color
inlieit neq inauriũ suauitate cũ pulsa corda qͣsi liqͥde sonat atq pu-¬
re. rationabile illud dicere solemꝰ. Restat gͦ ut inistoꝵ sensuũ uo¬
luptate idadrationẽ ꝑtinere fateam̃. ubi quędã dim̃sioẽ atq mo¬
dulauo. Itaq in hoc ipso edifitio singła ħne cõsid̾antes nõpossumꝰ
nõ offendi qd unũ hostiũ uidemꝰ in latere. altũ ꝓpe inmedio nec tñ

Expanded text:
pertinet, in ipsa etiam uoluptate. alii uero sensus non in uoluptate sua sed propter pertinet, in ipsa etiam uoluptate. alii uero sensus non in uoluptate sua sed propter aliquid aliud solent hoc nomen exigere, id autem est rationalis animantis factum propter aliquem finem. sed ad oculos quod pertinet, in quo congruentia partium rationabilis dicitur, pulchrum appellari solet, quod uero ad aures, quando rationabilem concentum dicimus cantumque numerosum rationabiliter esse conpositum, suas uocatur proprio iam nomine. sed neque in pulchris rebus, quod nos inlicit, neque in aurium suauitate, cum pulsa corda quasi liquide sonat atque pure, rationabile illud dicere solemus. restat ergo, ut in istorum sensuum uoluptate id ad rationem pertinere fateamur, ubi quaedam dimensio est atque modulatio. Itaque in hoc ipso aedificio singula bene considerantes non possumus non offendi, quod unum ostium uidemus in latere, alterum prope in medio nec tamen
Abbreviated transcription (Latin):
aut tẽꝑe. Nemo aũt ostiũ ingressus ⁊ rosã naribꝰ admouẽs audet
tta laudare quã rationabilit̾ flagrat. Nec simedicꝰ illã ut ol faceret
iusserit. Tuc it p̃ceptũ ł datũ illud rationabilit᷑ nõ tam̃ olere ra
tionabilit᷑ aũt saꝑe cũ causa extrinsecꝰ nulla sit s p̾senti satis si¬
at uoluptati nullomͦ ipsa loquendi consuetudie̾ drͣ Si n qͣrat᷑
deillo cui poculũ medicꝰ dederit cur id dulcit̃ debuerit. Aliud
se ht̃ incorꝑe. Siaũ roget᷑ licurriens aliꝗ gulȩ stimulo c̃citat c̾ur
ita dulce sit ⁊ respondeatꝰ quia libet aut quia delector. Nemo illud
dicet rationabilit̾ dulce nͥ forte illiꝰ delectatio alicui rei sit neces¬
saria ⁊ illud ꝗmandit abhoc ita cõfectũ sit. Tenemꝰ quantũ inue¬
tigare potiumꝰ qͣdã uestigia ratiois insensibꝰ. ⁊ ꝗͣ aduisũ atq auditũ

Expanded text:
aut tepere. nemo autem hortum ingressus et rosam naribus admouens audet aut tepere. nemo autem hortum ingressus et rosam naribus admouens audet ita laudare: quam rationabiliter fragrat! nec si medicus illam, ut olfaceret, iusserit — tunc enim praeceptum uel datum illud rationabiliter, non tamen olere rattionabiliter autem sapere, cum causa extrinsecus nulla sit sed praesenti satisfiat uoluptati, nullo modo ipsa loquendi consuetudine dicitur. si enim quaeratur de illo, cui poculum medicus dederit, cur id dulciter sentire debuerit, aliud se habet in corpore. si autem rogetur ligurriens aliquid gulae stimulo concitatus, cur ita dulce situel respondeat: \'quia libet\' aut \'quia delector\', nemo illud dicet rationabiliter dulce, nisi forte illius delectatio alicui rei sit necessaria et illud, quod mandit, ob hoc ita confectum sit. Tenemus, quantum inuestigare potuimus, quaedam uestigia rationis in sensibus et, quod ad uisum atque auditum
Abbreviated transcription (Latin):
in quibꝰ potentia iusq ratioĩs possit & ipsis sensib ad moueri. Oꝑa
hominũ quȩ uident̃. ⁊ u̾ba q̃ audiunt᷑. Inutroq aũt utit m̃s gemi
eñ aliqͥd udemꝰ cõgruentibꝰ s partb figuratũ. nõ absurde dici¬
mꝰ rationabilit̾ apparere: Itẽq cũ aliꝗd bne cõcinere audimꝰ. nõ
dubitanꝰ dicere rationabilit̾ sonat. Nemo aũt nõ ridet᷑ sidiãit
racionabilit᷑ olet. aut rationabilit̾ sapit. aut rationabilit̾ molle
ẽ nͥ forte in his quȩ ꝓptͣ aliquit ab hominibus ꝓcurata sũt ut ita ole¬
ret᷑ ł saperet ł feruerent ł quid aliud ut siquis locũ und guibus
odoribꝰ serpentes fugant᷑ rationabilit᷑ dicat. ia olere causã intuens
quare sit factũ. aut poculũ ꝙ medicꝰ cõfecit rationabilit̾ amaru̾̃
eẽ ł dulce. aut ꝗ tẽꝑari languido soliũ usserit calere rationabilit̾

Expanded text:
in quibus potentia uisque rationis possit ipsis etiam sensibus admoueri, opera in quibus potentia uisque rationis possit ipsis etiam sensibus admoueri, opera hominum, quae uidentur, et uerba, quae audcum aliquid videmus congruentibus sibi partibus figuratum, non absurde dicimus rationabiliter apparere. Itemque, cum aliquid bene concinere audimus, non dubitamus dicere quod rationabiliter sonat. Nemo autem non rideatur, si dixerit, Rationabiliter olet; aut, rationabiliter sapit; aut, rationabiliter molle est; nisi forte in iis quae propter aliquid ab hominibus procurata sunt, ut ita olerent vel saperent vel ferverent, vel quid aliud. Ut si quis locum, unde gravibus odoribus serpentes fugantur, rationabiliter dicat ita olere, causam intuens quare sit factum; aut poculum quod medicus confecerit, rationabiliter amarum esse vel dulce; aut quod temperari languido solium
Abbreviated transcription (Latin):
airogãs siuel me illã iã ꝑcepisse ꝓfitear. Tam̃ quantũ dignata ẽ ĩres
q̃ nb notȩ uident᷑ ꝓcedere : indagemꝰ eã si possimꝰ interĩ ꝓut susceptꝰ
ri solet. Nã illud nos mouere maxime debet. q ipse hoo auet̾ibus sa¬
pientibꝰ ita definitus ẽ. hoõ ẽ animal rationale mortał. Hic genere
posito q animal dictũ ẽ uideamꝰ additas differentias duas qͥb eredo ad¬
monendus erat hõo ⁊ quo s redeundũ eẽt ⁊ und̾ fugiendũ. Nã ut ꝓ¬
gress aĩȩ usq ad mortalia lapsus ẽ. Ita regresseẽ inrationẽ debet. Uno
nͥ tenuerit : bestia erit. Hinc nͥ se au̾terit diuina nõ erit. s qm̃ solet̃
has balucas ranonabiles possum: dicere nrmq sermonẽ. Rationales
aũ ł illũ qͥhas fecit ł nos quo loquim᷑. Gͦ ꝓcedit ratio ab anima ratio¬
nali. scilicet inea que ł fuit rationabilia: ł dicunt᷑. duo gͥ uideo

Expanded text:
adrogans, si uel me illam iam percepisse profitear. tamen quantum dignata est in res, adrogans, si uel me illam iam percepisse profitear. tamen quantum dignata est in res, quae nobis notae uidentur, procedere, indagemus eam, si possumus, interim, prout susceptus ri solet; nam illud nos mouere maxime debet, quod ipse homo a ueteribus sapientibus ita definitus est: homo est animal rationale mortale. hic genere posito, quod animal dictum est, uidemus additas duas differentias, quibus credo admonendus erat homo, et quo sibi redeundum esset et unde fugiendum. nam ut progressus animae usque ad mortalia lapsus est, ita regressus esse in rationem debet; uno nisi tenuerit, bestia erit, hinc nisi se auerterit, diuina non erit. sed quoniam solent has balneas rationabiles possumus dicere nostrumque sermonem, rationales autem uel illum, qui has fecit, uel nos, qui loquimur. ergo procedit ratio ab anima rationali scilicet in ea, quae uel fiunt rationabilia uel dicuntur. Duo igitur uideo,
Abbreviated transcription (Latin):
nant᷑ offm chem̃tię suȩ ꝑuniu̾so ppłos agit. s ad disputatiois nr̃ȩ. si pla¬
cet ordinẽ redeamꝰ. & qm̃ de auctoritate satis dictũ ẽ uideamꝰ quid s
ratio uelit. Ratio ẽ m̃tis motio ea quę discunt᷑ distinguẽdi
& conectendi potẽs. qua duce uti addm̃ intelligendũ ł ipsã quȩ aut
in nb aut usq quaq ẽ anunã. Rarissiũ omo genꝰ hominũ potest
ñ ob aliud nͥ quia unistoꝵ sensuũ negotia ꝓgresso redire insemetipsũ
cuiq difficile ẽ. Itaq cũ uirebus ipsis fallacibꝰ ratione totũ agere ho¬
nuines moliant᷑. quid sit ipsa ratio ⁊ qualis sit nͥ pauꝑci ꝓrsus ignorãt.
irũ uidetur. s tam̃ se ita res ħt. Satis ẽ ħ dixisse inp̃sentia. Nã
si uob̾ rẽ tantã sic̃ intelligenda ẽ nẽ ostende cupiã : tã ineptꝰ sũ ꝗͣ

Expanded text:
ntiae suae per uniuersos populos agit. sed ad disputationis nostrae, si plantiae suae per uniuersos populos agit. sed ad disputationis nostrae, si placet, ordinem redeamus et, quoniam de auctoritate satis dictum est, uideamus, quid sibi ratio uelit. Ratio est mentis motio ea, quae discuntur, distinguendi et conectendi potens, qua duce uti ad deum intellegendum uel ipsam quae aut in nobis aut usque quaque est animam rarissimum omnino genus hominum potesnon ob aliud, nisi quia in istorum sensuum negotia progresso, redire in semetipsum cuique difficile est. Itaque, cum in rebus ipsis fallacibus ratione totum agere homines moliantur, quid sit ipsa ratio, et qualis sit, nisi perpauci prorsus ignorasentia; nam si uobis rem tantam, sicut intellegenda est, nunc ostendere cupiam, tam ineptus sim quam
Abbreviated transcription (Latin):
minũ autt meptia fugiendã quod nos audiẽtes aut uidentes. difti¬
eos uotu es e oceslim amus quã sensus iste renintiat eoq sid utes inui¬
tos uotales es eredam̃ quales & se upsi ⁊ eos sir famili uoqs fi uet lit mul
eaanicoꝵ uroꝵ quibusoa magnis autini bonis que nos iobeseri ⁊ꝑ sua¬
deas uelin. Nã enor iste nõ minima ⁊ hac causa nutrit᷑. ꝗ nõ pauci
sesubito adbonã uitã mirandamq cõu̾tunt. ⁊ donec aliqͥbꝰ clarioribus
factis in notescãt. quales erat eẽ credunt᷑. Nã nelõ giꝰ habeã qͥs istos
adolescentes qͥ antea nou̾at facile credat tã studiose magna querere
tantas repente in hac ȩtate indixcisse inimititias uoluptatib. Ergo
hanc opinionẽ pellamꝰ excanimo. Nã ⁊ illud diuinũ audciliũ ꝗđ ut de¬
cebat religiose inultimo sermonis tui posiusti. latiꝰ qͣm nõ nulli oppi¬

Expanded text:
minum aut ineptiam fugiendam, quod nos audientes aut uidentes diffiminum aut ineptiam fugiendam, quod nos audientes aut uidentes difficile aliter existimamus, quam sensus iste renuntiat, eoque fit, ut multos non tales esse credamus, quales et se ipsi et eos sui familiares noueruntnostrorum quibusdam magnis animi bonis, quae nos soli scimus, persuadeas velim. Nam error iste non minima hac causa nititur, quod non pauci se subito ad bonam vitam mirandamque convertunt; et donec aliquibus clarioribus factis innotescant, quales erant esse creduntur. Nam ne longius abeam, quis istos adolescentes, qui antea noverat, facile credat tam studiose magna quaerere, tantas repente in hac aetate indixisse inimicitias voluptatibus? Ergo hanc opinionem pellamus ex animo: nam et illud divinum auxilium, quod, ut decebat, religiose in ultimo sermonis tui posuisti, latius quam nonnulli opi
Abbreviated transcription (Latin):
is et̃ magnoꝵ hominũ ⁊ pene diuinoꝵ libri plenissimi sut ꝗ nõ ꝓpt̃
m̾ om̃ino illos nolo credere nͥ docemi rationẽq reddeno.e Propter
quos prerũ magnuudine concitandos ȩtiã te arbitror istũ it̃posu¬
isse sermonẽ. Noñ it tͥ sũt. adsequendum ista difficilia. quȩ tt̃ea
rapuisti auiditate tantoq naturȩ inea ad mirabilis impetu ingress
sa m̃tiendi aut saltẽ occasio. Nã neq tefalsa tua laude studiosiorẽ
fieri puto. ⁊hi ad sũt qͥ utrũq nouerũt ⁊ ei sermo isto mutitur
cin nr̃m uullus ignotus ẽ. Bonos aũt iuros deditosq optimis moribꝰ
sinõ alit̃ sentis atqͦ di xisti pauciores te arbitror et aederes qͥnoi pba
eegruere uult uifiosoꝵ hominũ coloquiis ea dt̃ quȩ aut ꝓbare aut ap¬
peteir iudeatur. multa etiã fac̃ nõ libent᷑ ꝓpt̃ aut utanchũ odui ho¬

Expanded text:
his enim magnorum hominum et paene diuinorum libri plenissimi sunt, quod non his enim magnorum hominum et paene diuinorum libri plenissimi sunt, quod non mihi omnino illos nolo credere nisi docenti rationemque reddenti, propter quos pro rerum magnitudine concitandos etiam te arbitror istum interposuisse sermonem. non enim tibi sunt ad sequendum ista difficilia, quae tanta rapuisti auiditate tantoque in ea naturae admirabilis impetu ingressu ulla causa mentiendi aut saltem occasio; nam neque te falsa tua laude studiosiorem fieri puto et hi adsunt, qui utrumque nouerunt, et ei sermo iste mittetur, cui nostrum nullus ignotus est. Bonos autem uiros deditosque optimis moribus, si non aliter sentis atque dixisti, pauciores te arbitror esse credere, quam mie, dum congruere uult uitiosorum hominum conloquiis, ea dicit, quae aut probare aut adpetere uideatur. multa etiam facit non libenter propter aut uitandum odium ho
Abbreviated transcription (Latin):
caput multa dat̾ inditia doctrinarũ suarũ ⁊ ñ ui uĩt alit̃ q̃ ui
uendũ eẽ p̃cipiũt. Quibꝰ si aliqua ȩciã fortunę mimera acceste¬
iuttauoꝵ appareat̃ usu magni. Cõtẽtuq maiores. difficillimũ
om̃ino ẽ ut eis qͥsꝙ uiuendi p̾cepta dantibꝰ credes rectȩ iutupetur
Hic alipius ꝑmagna in ꝗt uite imnaggo abste ante ochos nrõs cuplene
tũ breuit᷑ cõstituta ẽ. Cui ꝗͣ uis cotidiais p̃ceptis tuis inhient. ⁊ ħ ene
Sodie cupidiores flagrantioresq reddidisti. Ad quã sifieri poss nõ
solũ nos uerũ ȩtiã cũctos homines iãꝑ uenire & eidẽ inaerẽ recu
perẽ sut ħ auditu mirabilia ita eẽnt imitatioe facilia. Nĩ nescio
udeatĩ aut diunos homines aut nõ sine diuina ope sic iuuere. Qn ego
uerbis ꝓtp̃re eapressa sint. nõ tam̃ ame inuenta ee optme s is

Expanded text:
capit, multa dant indicia doctrincapit, multa dant indicia doctrinuendum esse praecipiunt. quibus si aliqua etiam fortunae munera accesserint, quorum appareant usu magni contemtuquemaiores.difficillimum omnino est, ut eis quisque uiuendi praecepta dantibus credens recte uituperetur. Hic Alypius: Permagna, inquit, uitae imago abs te ante oculos nostros cum plene tum breuiter constituta est, cui quamuis cotidianis praeceptis tuis inhiemus, tamen nos hodie cupidiores flagrantioresque resolum nos, verum etiam cunctos homines jam pervenire, et eidem inhaerere cuperem, ut haec sicuti auditu mirabilia, ita essent imitatione facilia. Nam nesciovideatur aut divinos homines, aut non sine divina ope sic vivere. Cui ego: uerbis pro tempore expressa sint, non tamen a me inuenta esse optime scis.
Abbreviated transcription (Latin):
curiosas aut fragiliũ cupidas potestatũ. aut inaniũ formidolosas mi¬
Inculoꝵ. Illa gͦ auctoritas diuina dicenda ẽ. qͣnõsolũ insensibi¬
libꝰ signis trascendit om̃em humanã facultatẽ. s ⁊ ipsũ hominẽ
agẽs ostendit ei quo usq seppt̾ ipsũ dep̾sserit & nõ teneri sensib
quibꝰ uident᷑ illa mirãda s ad intellectũ iubet euolare simul de¬
monstrãs. ⁊ quanta hic possit ⁊cur ħ faciat ⁊ quã parui pendat.
Doceat enĩ oportet i factis potestatẽ suã ⁊ humilitate clem̃tiã. Ip̃¬
ceptioẽ naturã. Quȩ omĩa sacͥs quibꝰ miciam̃ secretiꝰ firmiusq
trad iln unt᷑. inqͥbꝰ bonoꝵ uita facillune nondisputationũ ambagi¬
bus s mistioꝵ auctoritate purgatur. Humana uͦ auctoritas ple¬
rũq fallit. meis tam̃ iure udet excellere qui quãtũ impitoꝵ sei

Expanded text:
curiosas aut fragilium cupidas potestatum aut inanium formidulosas micuriosas aut fragilium cupidas potestatum aut inanium formidulosas miraculorum. illa ergo auctoritas diuina dicenda est, quae non solum in sensibilibus signis transcendit omnem humanam facultatem sed et ipsum hominem agens ostendit ei, quo usque se propter ipsum depresserit, et non teneri sensibus, quibus uidentur illa miranda, sed ad intellectum iubet euolare simul demonstrans, et quanta hic possit et cur haec faciat et quam parui pendat. doceat enim oportet et factis potestatem suam et humilitate clementiam et praeceptione naturam, quae omnia sacris, quibus initiamur, secretius fitraduntur, in quibus bonorum uita facillime non disputationum ambagibus, sed mysteriorum auctoritate purgatur. humana uero auctoritas plerumque fallit; in eis tamen iure uidetur excellere qui, quantum imperitorum sensus
Abbreviated transcription (Latin):
in quo uniu̾sa sũt ł ipse pociꝰ uniu̾sa ⁊ qͥcqͥd p̃t̾ uniu̾sa uniu̾soꝵ¬
pͥncipiũ. ad ꝗͣ cognitionẽ inhac uita ꝑuenire pauci : ultͣ ꝗͣ uero
etiã pꝰ hanc uitã nemo ꝓgredi potest. Qu aũt sola auctoritate
cõtenti bonis tãtũ moribus rectisq uotis constant᷑ oꝑã dederint aut
cõtẽpnentes aut nõualentes disciplinis lib̾alibꝰ atq optimis erudiri.
eatos eos ꝗdẽ cũ int̾ homines uiuũt nescio qͦmͦ appellẽ. Tamͣ ieõ¬
cussa credo mox ut ħ corpꝰ reli⁊ querint eos quo b̾ne magis minuꝰ¬
tuȩ uixer̃ eo faciliꝰ aut difficiliꝰ lib̾ari.
nñat᷑. inqͣ metuenda ⁊ uenienda ẽ aerioꝵ animaliũ mira fallatia
quȩ prerũ adistos sensuꝰ corꝑis ꝑtinẽtiũ quasdã diunatioẽs nõ nul¬
lasq potentias decipe aĩmas facillime cõsuer̾ aut piturarũ fortunar̃

Expanded text:
in quo uniuersa sunt-uelipse potius uniuersain quo uniuersa sunt-uelipse potius uniuersaprincipium. ad quam cognitionem in hac uita peruenire pauci, ultra quam uero etiam post hanc uitam nemo progredi potest. qui autem sola auctoritate contenti bonis tantum moribus rectisque notis constanter operam dederint, aut contemnentes aut non ualentes disciplinis liberalibus atque optimis erudiri, beatos eos quidem, cum inter homines uiuunt, nescio quomodo appellem; tamen inconcusse credo, mox ut hoc corpus reliquerint, eos quo bene magis min uixerunt, eo facilius aut difficilius liberari. nominatur. in qua metuenda est aeriorum animalium mira fallacia, quae per rerum ad istos sensus corporis pertinentium quasdam diuinationes nonnullasque sententias decipere animas facillime consuerunt aut periturarum fortunarum
Abbreviated transcription (Latin):
diosi erudire debeat qͥ sic̃ dictũ ẽ uiuere instituer̃. Ad discendũ¬
itẽ necessario dupplicit᷑ ducim̃ auetoritate atq ratiõe. Uẽpr̃e
ponitur. alud ꝗ pluris in appetendo ęstimat᷑. Itaq quanq̃
bonoꝵ auctoruas imꝑitȩ multitudini uideat᷑ eẽ salubrior. ratio
uꝰ aptior eruditis. quia nullꝰ hominũ nͥ ex imꝑito perius fit
nullus aũt imꝑitꝰ nouit qualẽ sedebeat p̾bere docentib: ⁊ quali ui.¬
ta eẽ docilis possit. euenit ut oĩbꝰ bona magna & occulta dicere
cupientib nõ aꝑiat nͥ auctoritas ianuam. Quã qͥsq ingress. sine
ulla dubitatioe uitȩ optimȩ pͣcepta sectat᷑. ꝑquȩ cũ docilis factus
fuerit. tũdemũ discet ⁊ quanta rauoẽ p̃dita sint ea ipsa quȩ se¬
quuntꝰ ẽꝰ ante rationẽ. & quid sit ipsa ratio quã pꝰ auctoritatis
cunabula firmꝰ ⁊ idoneus iã seqͥtur atq cõp̃hendit. & qͥd intellect

Expanded text:
diosi erudiri debeant, qui sicut dictum est uiuere instituerunt. ad discenditem necessario dupliciter ducimur, auctoritate atque ratione. tempore ponitur, aliud, quod pluris in appetendo aestimatur. itaque quamquam bonorum auctoritas imperitae multitudini uideatur esse salubrior, ratio uero aptior eruditis, tamen, quia nullus hominum nisi ex imperito peritus fit, nullus autem imperitus nouit, qualem se debeat praebere docentibus et quali uita esse docilis possit, euenit, ut omnibus bona magna et occulta discere cupientibus non aperiat nisi. auctoritas ianuam. quam quisque ingressus sine ulla dubitatione uitae optimae praecepta sectatur, per quae, cum docilis factus fuerit, tum demum discet et quanta ratione praedita sint ea ipsa, quae secutus est ante rationem, et quid sit ipsa ratio, quam post auctoritatis cunabula firmus et idoneus iam sequitur atque conprehendit, et quid intellectus,
Abbreviated transcription (Latin):
mate oni ulcior ex eo qã neqͥe ꝗ sit id s̃ exeo qͣncil sit uereres dicta eẽ uolioꝵ t.
adio purcerrima que teꝑancia & frugalitas dicit᷑. S si ħ obscurꝰ est ꝙͣ ut io iã
uos idere possitis. certe illus cõco ditis qe si animi inꝑitoꝵ etiã ipsi plena sĩt cur
consinꝰ eta siosit duo alimẽtoꝵ genera inuenuĩt᷑. Unũ salubre atq utile: Alt̃um
nobidũ atq pestiferũ. Iue cũ itasint. arbitror die natali meo qm̃ duo qdã te¬

Expanded text:
matrem omnium vitiorum, ex eo quod nequidquam sit, id est ex eo quod nihil sit, veteres dictam esse voluerunt. atque pulcherrima, quae temperantia et frugalitas dicitur. Sed si hoc obscurius est quam ut id jam vos videre possitis; certe illud conceditis, quia si animi imperitorum etiam ipsi pleni sunt, ut corporum, ita animorum duo alimentorum genera inueniuntur, unum salubre atque utile, alterum morbidum atque pestiferum. Quae cum ita sint. arbitror die natali meo. quoniam
Abbreviated transcription (Latin):
debere sine illa quasi dupplici scientia bonȩ disputa¬
tioĩs potentiȩq numerorũ. Siqͥs ętiã hoc plurimũ
putat. solos num̃os optime nou̾it aut solã dyałticã
i ⁊ ħ diffinitũ ẽ tantũ ꝑfecte sciat ꝗͥ sit unũ innu¬
m̃is quantũq ualeat nõdũ in illa sũma łge sũ moq
ordine rerũ om̃iũ. s inhis quȩ cotidie passim senti

Expanded text:
debere sine illa quasi duplici scientia bonae disputadebere sine illa quasi duplici scientia bonae disputationis potentiaeque numerorum. si quis etiam hoc plurimum putat, solos numeros optime nouerit aut solam dialecticam. si et hoc infinitum est, tantum perfecte sciat, quid sit unum in numeris quantumque ualeat nondum in illa summa lege summoque ordine rerum omnium, sed i
Abbreviated transcription (Latin):
Si aũt inportunũ fuisse & quasi imꝓbũ malũ dõ dicimꝰ
ꝗ nõ nulli existima̾t iã nemo doctus risũ tenebit ne-¬
mo nõ suscensebit indoctus. quid eñĩ potuit dõ noce-¬
re mali nescio qͣ illa nat᷑a. Si it dicũt nõpotuisse
fabricandi mundi causa nõ erit sipotuisse dicũt inea¬
piabile nefas est dm̃ iuolabilẽ credere. nec ita saltẽ
ut ł uirtute ꝓuiderit ne sua substantia iuolaret᷑
Nãq animã pęnas hic pendere fatent᷑. Cũ it̾ eiꝰ ⁊di
substantiã nichil uelit om̃ino distare. Si aũ istũ
mundũ nõ factũ dicanꝰ. Impiũ ẽ atq ingratũ cre¬
his atq huiꝰ moĩ rebꝰ aut ordine illo eruditioĩs aut
nullomͦ quicꝗ requirerẽdũ ẽ. & ne qͥsquã latissi¬
nũ aliqͥd nos cõplexos eẽ arbitraret᷑. hoc dico planiꝰ
aiq breuiꝰ ad istarũ rerũ cognitionẽ neminẽ aspirare

Expanded text:
si autem inportunum fuisse et quasi improbum malum deo dicimus, si autem inportunum fuisse et quasi improbum malum deo dicimus, quod nonnulli existimant, iam nemo doctus risum tenebit, nemo non suscensebit indoctus; quid enim potuit deo nocere mali nescio qua illa natura? si enim dicunt non potuisse, fabricandi mundi causa non erit; si potuisse dicunt, inexpiabile nefas est deum uiolabilem credere, nec ita saltem, ut uel uirtute prouiderit, ne sua substantia uiolaretur; namque animam poenas hic pendere fatentur, cum inter eius et dei substantiam nihil uelint omnino distare. si autem istum mundum non factum dicamus, impium est atque ingratum crehis atque huius modi rebus aut ordine illo eruditionis aut nullo modo quicquam requirendum est. Et ne quisquam latissimum aliquid nos conplexos esse arbitretur, hoc dico planius atque breuius, ad istarum rerum cognitionem neminem adspirare
Abbreviated transcription (Latin):
corpꝰ dissertis reliqͥsse iudearis. h ętiã decęt̾is huimodi artibꝰ
diceri quas sipęnit fortasse cõtẽpns : ammoneo te qͣntũ filiꝰ
audeo quãtũq ꝑmitus. ut fidẽ istã tuã quã uenerãdis myste.¬
rus ꝑcepisti firme caufeq custodias. De inde ut inhac uita atq
moribꝰ cõnstant̃ uigilat᷑q ꝑmaneas. Derebraũt obscurissunis &
tam̃ diunis qͦmͦ ds̃ ⁊ nicħ mali factat. ⁊ sit om̃ps ⁊ tãtaimala
aliquando ȩẽ cȩpit. quomꝰ ante ꝗͣ eẽt potestate dĩ ma¬
lũ tenebat᷑ & qͥd opꝰ erat mundũ fabricari quo malũ qͥ
iã dĩ potestiss frenabat adpenas animarũ in eluderet᷑.
Si aũ fuit tẽpꝰ quo sub di dñgo malũ nõ erat quid subito
accidit qͥ ꝑ ęt̾na retro tp̃ora nõ accid̾at. Indo̾ enĩ nouũ
extitisse cõsiliũ nedicã impiũ ineptissimũ ẽ dicere.

Expanded text:
corpus disertis reliquisse uidearis. Hoc etiam de ceteris huius modi artibus corpus disertis reliquisse uidearis. Hoc etiam de ceteris huius modi artibus dixerim, quas si penitus fortasse contemnis, admoneo te, quantum filius audeo quantumque permittis, ut fidem istam tuam, quam uenerandis mysteriis percepisti, firme cauteque custodias, deinde ut in hac uita atque moribus constanter uigilanterque permaneas. de rebus autem obscurissimis et tamen diuinis, quomodo deus et nihil mali faciat et sit omnipotens et tanta mala aliquando esse coepit, quomodo antequam esset, potestate Dei malum tenebatur; et quid opus erat mundum fabricari, quo malum quod jam Dei potestas frenabat, ad poenas animarum includeretur; si autem fuit tempus quo sub Dei dominio malum non erat, quid subito accidit, quod per aeterna retro tempora non acciderat. In Deo enim novum exstitisse consilium, ne dicam impium, inepti
Abbreviated transcription (Latin):
nouũ ẽ ⁊ cuiꝰ aĩmũ ł ętate ł admirabili tẽꝑantia remotissunũ
meq uiuentitibꝰ. Si n dicãte facile adcũ sermonẽ ꝑuenturã qͥ lo¬
quutiois ⁊ linguę uicio careat : ꝓfecto m̃tiar. Me enĩ ipsũ ciu
magna necessitas fuit ista ꝑdiscere adhue in multis u̾borũ sonis
itali excagitãt. ⁊ ame uicissim ꝙ adipsũ sonũ attinet rep̃hendũ t᷑.
Aliud ẽ it eẽ arte. aliud gente securũ. Solo ecismo aũ quos dicim
fortasse quisq doctus diligent̃ attendẽs moratioẽ mea reperiet.
A õ enĩ defuit qͥmͥ nõ nulla huimoĩ uitia ipsũ ciceronẽ fecisse ꝑitis¬
sune psuadiss B arbarismoꝵ aũt genus nr̃is tẽporib tał coꝑtũ ẽ¬
contẽptis istis ł puerilibꝰ rebus ł adte nõꝑtinentibꝰ ita grãm ancę
pęne diuinã iuim naturamq cognoscis. ut eiꝰ animã teniusse.

Expanded text:
novum est, et cujus animum vel aetate vel admirabili temperantia remotissimum novum est, et cujus animum vel aetate vel admirabili temperantia remotissimum imeque viventibus. Si enim dicam te facile ad eum sermonem perventuram, qui locutionis et linguae uitio careat, profecto mentiar. me enim ipsum, cui magna necessitas fuit ista perdiscere, adhuc in multis uerborum sonis Itali exagitant et a me uicissim, quod ad ipsum sonum attinet, reprehenduntur. aliud est enim esse arte, aliud gente securum. soloecismos autem quos dicimus fortasse quisque doctus diligenter attendens in oratione mea reperiet; non enim defuit, qui mihi nonnulla huius modi uitia ipsum Ciceronem fecisse peritissime persuasisset. barbarismorum autem genus nostris temporibus tale conpecontemtis istis uel puerilibus rebus uel ad te non pertinentibus ita grammaticae paene diuinam uim naturamque cognosces, ut eius animam tenuisse,
Abbreviated transcription (Latin):
Facilĩ aũt ista cognoscet qͥ num̃os simplices atq intelligibiles cõ¬
pbendit. Porro uistos cõphendet. ꝗ ⁊ ingenio ualẽs & pͥuisgio etatis
aut cui libet felicitatis ocios& studio uehem̃t̃ incensꝰ memoratũ
disciplinaꝵ ordinẽ quantũ satis ẽ fuerit ꝓsequut᷑. Cũ n artes ũ
le om̃s lib̾ales partim adusũ uitȩ. partĩ ad cognitionẽ rerũ cõ¬
tẽplationẽq discant᷑ : usũ earũ asseqͥ difficillimũ ẽ nͥ ei qͥ ab ip¬
sa pueritia ingeniosissimꝰ instantissime atq constantissime oꝑ am
dederit. Quod uero exillis adid quod querimꝰ opꝰ ẽ: ne te queso
mat̾ ħ uelut rerũ in m̃sa quedã silua det̾reat. & enĩ quȩdã de
om̃ibꝰ eligent᷑ num̃o paucissima ui potentissima. Cognitione
aut̃ multis quidẽ ardua. Tibi tam̃ eiꝰ cuiꝰ ingeniũ condie mͥ

Expanded text:
facilius autem cognoscet ista, qui numeros simplices atque intelligibiles comfacilius autem cognoscet ista, qui numeros simplices atque intelligibiles comprehenderit. Porro istos comprehendet, qui et ingenio valens, et privilegio aetatis aut cujuslibet felicitatis otiosus, et studio vehementer incensus, memoratum disciplinarum ordinem, quantum satis est, fuerit persecutrtim ad cognitionem rerum contemplationemque discantur, usum earum assequi difficillimum est nisi ei. qui ab ipsa pueritia ingeniosissimus instantissime atque constantissime operam dederit. Quod uero ex illis ad id, quod quaerimus, opus est, ne te quaeso, mater. haec uelut rerum inmensa quaedam silua deterreat. etenim quaedam de omautem multis quidem ardua; tibi tamen, cujus ingenium quotidie mihi
Abbreviated transcription (Latin):
illa om̃ia quȩ ꝑ tot disciplinas late uarieq diffusa sũt ad unũ
qͥddã simplex uerũ certũq redeg̃it. E ruditi dugnissimꝰ nomine
nõ temere iã querit illa diuina nõ iã credenda solũ. uerũ ȩtiã
cõtẽplanda intelligenda atq retinenda. Quisquis aut̃ ł ad¬
huc seruus cupiditatũ & in hiãs reb̾ ꝑeuntibꝰ. łiã ista fugiẽs
casteq uiuẽs nesciẽs tam̃ ꝗ sit nicħ. qͥd informis materia. qͥ¬
formatũ exanime. ꝗͥ corpꝰ. qͥd spẽs incorpore. quid locꝰ. qͥd tẽpus.
quid in loco. ꝗͥ intẽpore. quid motꝰ scđm locũ. ꝗͥ motus nõ scđ̾m
locũ. quid stabilis motꝰ. quid sit ęquũ. quid sit nec in loco eẽ
nec nusquã. quid sit pͣter tẽpus ⁊ seꝑ.⁊ quid sit nꝰꝗ eẽ: inus¬
scit̾ melius nesciendo: S de aĩa ipsa sua querere ac disputa¬
re uoluerit. tantũ errabit. quantũ errari plurimũ potest.

Expanded text:
illa omnia, quae per tot disciplinas late uarieque diffusa sunt, ad unum illa omnia, quae per tot disciplinas late uarieque diffusa sunt, ad unum quiddam simplex uerum certumque redegerit, eruditi dignissimus nomine non temere iam quaerit illa diuina non iam credenda solum uerum etiam contemplanda intellegenda atque retinenda. quisquis autem uel adhuc seruus cupiditatum et inhians rebus pereuntibus uel iam ista fugiens casteque uiuens, nesciens tamen, quid sit formatum exanime; quid corpus, quid species in corpore, quid locus, quid tempus, quid in loco, quid in tempore; quid motus secundum locum, quid motus non secundum locum, quid stabilis motus, quid sit aevum; quid sit nec in loco esse, nec nusquam; et quid sit praeter tempus, et semper; quid sit et nusscitur melius nesciendo, sed de anima ipsa sua quaerere ac disputare voluerit, tantum errabit, quantum errari plurimum potest:
Abbreviated transcription (Latin):
nhis aũt quȩ sentiunt᷑ ũbras eoꝵ potiꝰ atq uestigia recolebat.
iese multũ erex̃. multũq p̃sũpsit. Ausa ẽ in mortalẽ animã
cõpbare. T ractauit omĩa diligẽt᷑. ꝑ̃cepit ꝓrsus se plurunũ
posse &e quicqͥd poss num̃is posse. Mouit eã qd̾ã miraculũ ⁊ suspi¬
cari cȩpit se ipsã fortasse numerũ eẽ eũ ipsũ quocuncta nim̾arẽ¬
tur: autsi id ñ eẽt ibi tñ eũ eẽ quo ꝑuenire satageret. Hũc uͦ to¬
us uiribus c̃p̃hendit qui iã unuisȩ u̾itatis uidex futurꝰ ilł cuiꝰ
m̃tionẽ fec̃ alypiꝰ cũ decͥadiicis quererem᷑ quasi ꝓtheus pima¬
nibꝰ erat. Imagines enĩ falsȩ rerũ earũ quas num̃amꝰ ab illo
occultissimo quo num̃amꝰ defluentes uisese rapiũt cogitationẽ.
& sepe illũ cũ iã tenet᷑ elabi facuĩt. Quibꝰ siquisq nõ cesserit &

Expanded text:
in his autem, quae sentiuntur, umbras earum potius atque uestigia recolebat. in his autem, quae sentiuntur, umbras earum potius atque uestigia recolebat. hic se multum erexit multumque praesumpsit, ausa est inmortalem animam conprobare. tractauit omnia diligenter, percepit prorsus se plurimum posse et quidquid posset numeris posse. mouit eam quoddam miraculum et suspicari coepit se ipsam fortasse numerum esse eum ipsum, quo cuncta numerarentur, aut si id non esset, ibi tamen eum esse, quo peruenire satageret. hunc uero totis uiribus conprehendit, qui iam uniuersae ueritatis index futurus, ille, cuius mentionem fecit Alypius, cum de Academicis quaereremus, quasi nibus erat . Imagines enim falsae rerum earum quas numeramus, ab illo occultissimo quo numeramus defluentes, in sese rapiunt cogitationem, et saepe illum, cum iam tenetur, elabi faciunt. Quibus si quisque non cesserit et
Abbreviated transcription (Latin):
etis fauente ratioẽ. Querendũ ne qͥd aliquid ꝓpaganis similit̃ id¬
und ista disciplina sens intellectusq particeps musicȩ nom̃ in
uenit. Hinc ꝓfecta ẽ in occłoꝵ opes ⁊t̾rã cęlũq cõlustrãs sensit
nichil aliud quã pulcͥtudinẽ s placere ⁊ inpulchritudiẽ figuras.
nfiguris dim̃sioẽs: Indim̃siõibꝰ num̃os. Que siuntq ipsa secũ.
utrũ ibi talis linea talisq rotunditas ł quę libet alia forma
eo metericã Motus eam cęłi multũ mouebat o& adse diliget
oͦsderandũ inuitabat & iã ibi ꝑ coͣtantissimas tẽpoꝵ uices ꝑ astro.
sñ ratos definitosꝙ cursus. ꝑ int̾ualloꝵ spatia mod̾ata intelleã
ncħ aliud quã illã dim̃sione num̃osq dñari. Quȩ similit̾ defi¬
qosis argum̃tũ torm̃tũq curiosis. Ihis gͥ oĩbꝰ disciplinis cur
rebãt ei oͦm̃ia nm̾osa. quȩtm̃ millis dim̃sioibꝰ manifestiꝰ emi¬
nebat̃ quas inse ipsa cogitãdo atq uoluendo intuebat᷑ u̾issima

Expanded text:
ente ratione quaerendumne quid propagini similiter iUnde ista disciplina sensus intellectusque particeps musicae nomen inram coelumque collustrans, sensit nihil aliud quam pulchritudinem sibi placere, et in pulchritudine figuras, in figuris dimensiones, in dimensionibus numeros; quaesivitque ipsa secum, utrum ibi talis linea talisque rotunditas, vel quaelibet alia forma geometriam. Motus eam coeli multum movebat, et ad se diligenter considerandum invitabat. Etiam ibintervallorum spatia moderata, intellexit nihil aliud quam illam dimensionem numerosque dominari. Quae similiter defigiosis argumentum, tormentumque curiosis. 43. In his igiturrebant ei omnia numerosa, quae tamen in illis dimensionibus manifestius eminebant, quas in se ipsa cogitando atque uoluendo intuebatur uerissimas,
Abbreviated transcription (Latin):
tiebant᷑. p̃t̃ trigetiũ: Ait enĩ. Curꝰg̃ nõp edacitate ea crequi:
odũ it inꝗ suũ anatura cõstitutũ habe oia corꝑa. ultraꝗ m̃su¬
ram ꝓgredi nequeãt. tam̃ ea m̃sura minora eẽnt sieis alim̃ta
defuisset̃. quod ⁊ inpeccoðibus faciliꝰ anĩ adu̾timꝰ & nemo du¬
bitat cibis subtractis om̃iũ animantiũ corꝑa macessere. Mas¬
cessere inquit licentiꝰ. nõ decrescere. Satis ẽ mͥ inꝙ ad id qđ uo¬
lo.& enĩ questio ẽ. utrũ ad corpꝰ cibꝰ ꝑtineat: ꝑ tinet aũt. cũ
lane inquit mat̾. nulla re alia credo ali animã  ꝗͣ intellectu
rerũ atq scientia. Dequa sententia cũ trigeciꝰ dubiũ se osten¬
deret : hodie inquit illa tu ipse ñne dociusti. unde aut ubi aa
pas cat᷑: Nã p aliquantã prandũ partẽ te di xisti adu̾tisse quo
uasculo uterem. quod alia nescio quȩ cogitasses. nec tam̃ abipl
ciboꝵ
parte abstinueras manꝰ atq morsus. Ubi gͥ erat animꝰ tuusiq̃ tõr Ao

Expanded text:
go non pro edacitate mea crevi? Modum, inquam, suum a natura constitutum habent omnia corpora, ultra quam mensuram progredi nequeant: tamen ea mensura minora essent, si eis alimenta defuissent; quod et in pecoribus facilius animadvertimus. Et nemo dubitat cibis subtractis omnium animantium corpora macrescere. Macrescere, inquit Licentius, non decrescere. Satis est mihi, inquam, ad id quod volo. etenim quaestio est, utrum ad corpus cibus pertineat. pertinet autem, cum Plane, inquit mater, nulla re alia credo ali animam quam intellectu rerum atque scientia. — De qua sententia cum Trygetius dubium se ostenderet: Hodie, inquit illa. tu ipse nonne docuisti, unde aut ubi anima pascatur? nam post aliquantam prandii partem te dixisti aduertisse, quo uasculo uteremur, quod alia nescio qua cogitasses, nec tamen ab ciborum parte abstinueras manus atque morsus. ubi igitur erat animus tuus, quo
Abbreviated transcription (Latin):
uene rabiłi ac ꝓpe duuna quȩ iure & habita ẽ & ꝓbata phy¬
tagorȩ disciplina abste hodiȩ nr̃is ętiã pęne ocłis reserata est
cũ ⁊ uitȩ regulas & scientię : nõ tam̃ uinera quã ipsos cãpo
ac liquida ęquora & ꝗ illi uiro magnę ueneratiõĩ fuit ipsa
& ita plene significasti ut quis suspicemꝰ & credam tͥ eẽ ad¬
huc secretiora tñ nõ absq impudentia nos putemꝰ. Si
ampliꝰ qͥeꝗ flagitandũ arbitrem̃. accipio ista inꝗͣ libenter.
eq enĩ me tã u̾ba iua quȩ uera nõ sut̃ quã uer inu̾bis aĩm
delectat atq excitat. & bene quod ei mutere statuimꝰ has
luteras qui de nob̾ solet libent᷑ multa m̾tiriSi qui autẽ
alii fortasse legerint neq hos metuo ne tͥ suscenseãt. Qius
eni amãtis errori inuidicando nonbni uolentissime ignoscat.
uod phytagorȩ m̃tionẽ fec isti nescio quo illo diuino ordiẽ

Expanded text:
uenerabilis ac prope diuina quae iure et habita est et probata Pyuenerabilis ac prope diuina quae iure et habita est et probata Pythagorae disciplina abs te hodie nostris etiam paene oculis reserata est, cum et uitae regulas et scientiae non tam itinera quam ipsos campos ac liquida aequora et, quod illi uiro magnae uenerationi fuit, ipsa et ita plane significasti, ut, quamuis suspicemur et credamus tibi esse adhuc secretiora, tamen non absque inpudentia nos putemus, si amplius quicquam flagitandum arbitremur ? Accipio ista, inquam, libenter — neque enim me tam uerba tua, quae uera non sunt, quam uerus in uerbis animus delectat atque excitat - et bene, quod ei mittere statuimus has litteras, qui de nobis solet libenter multa mentiri. si qui autem alii fortasse legerint, neque hos metuo, ne tibi suscenseant. quis enim amantis errori in iudicando non beneuolentissime ignoscat? quod autem Pythagorae mentionem fecisti, nescio quo illo diuino ordine
Abbreviated transcription (Latin):
bene aut uiue ntes facillime exaudiet. O remꝰ gͦ nõ ut nobis di-¬
uitiȩ ł honores uł hutꝰmodi res fluxȩ atq nutantes & quo iuis resis¬
tente transeuntes s ut ea ꝓueniat̃ quȩ nos bonos fatiat ac bato.
quȩ uota ut de uotissime impleant᷑ tͥ maxime ħ negotiũ mat̾
imungimꝰ cuiꝰ p̃cibꝰ indubitant̃ credo atq cõfirmo mͥ istã m̃tẽ
qm̃ dedisse ut inueniendȩ u̾itati nichil om̃ino p̃ponã nicħ ali¬
ud uelĩ nicħ cogitẽ nicħ amẽ nec desino crede nos ħ tantũ bo¬
nũ ꝗ te ꝓmerente cõcupuumꝰ te eadẽ petente adepturos:
ã u̾te alippi quidorter. quid moneã ꝗ ꝓptẽa nimiꝰ nõ es qr ta¬
lia quantũ ius amare fortasse sẽꝑ parũ niiũ uero nunꝗ
necto dici potest. Hic ilł. Uere effecisti inquid ut memioriã
doctissimoꝵ ac magnoꝵ uiroꝵ quȩ aliqn̾o ꝓrerũ ma gnitu¬

Expanded text:
bene autem uiuentes facillime exaudiet. oremus ergo, non ut nobis dibene autem uiuentes facillime exaudiet. oremus ergo, non ut nobis diuitiae uel honores uel huius modi res fluxae atque nutantes et quouis resistente transeuntes, sed ut ea proueniant, quae nos bonos faciant ac beatos. quae uota ut deuotissime inpleantur, tibi maxime hoc negotium, mater, iniungimus, cuius precibus indubitanter credo atque confirmo mihi istam mentem deum dedisse, ut inueniendae ueritati nihil omnino praeponam, nihil aliud uelim, nihil cogitem, nihil amem, nec desino credere nos hoc tantum boni, quod te promerente concupiuimus, eadem te petente adepturos. iam uero te, Alypi, quid horter, quid moneam? qui propterea nimius non es, quia talia quantumuis amare fortasse semper parum, nimium uero numquam recte dici potest. Hic ille: Uere effecisti, inquit, ut memoriam doctissimorum ac magnorum uirorum, quae aliquando pro rerum magnitu
Abbreviated transcription (Latin):
fieri. ⁊ tñ nõ frustra diñ rogari. Postremo quãdo istũ
uirũ mouebũt aut ulla honera. aut ulla ꝑicła aut
ulla fastidia aut ulla blandim̃ta fortune. Inħ enĩ sen¬
sibili mundo uehem̃ter cõsiderandũ ẽ quid sit tẽpꝰ a
locꝰ ut quod delectat in parte siue loci sure tꝑ̃is in¬
telligat᷑. tam̃ multo eẽ meliꝰ totũ cuiꝰ illa pars est
& rurs ꝗ offendit in parte ꝑspicuũ sit homini doc-¬
to noͣ obaliud offendẽ nͥ quia. Nõ udet᷑ totũ ciu
pars illa mirabilit̃ cõgruit. Inillo uͦ mundo in¬
telligibili quã libet partẽ tanꝗͣ toiuĩ pulchrã eẽ atq
ꝑfectã. Dicent᷑ ista lauꝰ si ur̃a studia siue memora¬
tũ istũ a nob̾ siue aliũ fortasse Breuiorẽ atq cõmodiorẽ rectũ
tamꝰ ordiuẽ ut horto ac sꝑo tenere instituerũt atq omino
da ẽ. optimis moribꝰ. Ds eñi nr̃ alit̾ nos exaudire nõ poterit

Expanded text:
fieri et tamen non frustra deum rogari ? postremo quando istum fieri et tamen non frustra deum rogari ? postremo quando istum uirum mouebunt aut ulla onera aut ulla pericula aut ulla fastidia aut ulla blandimenta fortunae ? in hoc enim sensibili mundo uehementer considerandum est, quid sit tempus et locus, ut, quod delectat in parte siue loci siue temporis, intellegatur tamen multo esse melius totum, cuius illa pars est, et rursus, quod offendit in parte, perspicuum sit homini docto non pars illa mirabiliter congruit: in illo vero mundo intelligibili, quamlibet partem, tanquam totum, pulchram esse atque perfectam. Dicentur ista latius, si vestra studia sive memoratum istum a nobis, sive alium fortasse breviorem atque commodiorem, rectum tamen ordinem, ut hortor ac spero, tenere instituerint, atque omnino da est optimis moribus; deus enim noster aliter nos exaudire non poterit,
Abbreviated transcription (Latin):
iter seqͥ ⁊dnante s libidinẽ cũ turpissimo seuttioꝵ stre¬
pitu dissonare. Cũ aũ se cõposuerit ⁊ ordinarit atq
concinnã pulchraq reddiderit. audebit iã dm̃ uidere
atq ipsũ fontẽ und̃ manat om̃e uerũ ipsuq patrem
ueritatis. Ds magne qͥ erũt illi ocłi quã sam. qͥ deori.
qui ualentes. quã constantes. quã sereni ꝗͣ beati : quid
aut̃ ẽ illud quod udẽt quid queso quid arbitrem᷑. qͥd esti¬
memꝰ quid loquamͦ. cotidiana u̾ba occiuriit isordida sunt
omia uilissimis rebꝰ nicħ ampliꝰ dicã nͥ ꝓmitt nb aspectũ
pulchrutudinis cuiꝰ initatioẽ pulchra cuiꝰ cõparatione
feda sũt cȩtã hac̃ qͥsqͥs iuderit uidebit aũt qͥb̾ne uuit
b̾ne orat bene studet quando eũ mouebit. Cur aliꝰ op¬
tas hab̾e filios nõ habeat aliꝰ habundant̃ exponat. aliꝰ
oderit nascitõs diligat natos quomͦ nõ repugnet. ⁊ nicħ
futurũ eẽ quod nõ sit ap̃ dm̃ ex quo necesse ẽ ordine oĩa

Expanded text:
i et dominante sibi libidine cum turpissimo se uitiorum strepitu dissonare. Cum autem se conposuerit et ordinarit atque concinnam pulchramque reddiderit, audebit iam deum uidere atque ipsum fontem, unde manat omne uerum, ipsumque patrem ueritatis. deus magne, qui erunt illi oculi, quam saquam valentes, quam constantes, quam sereni, quam beati! Quid autem est illud quod vident? quid, quaeso? Quid arbitremur, quid aestimemus, quid loquamur? Quotidiana verba occurrunt, et sordidata sunt omnia uilissimis rebus. nihil amplius dicam nisi promitti nobis aspectum pulchritudinis, cuius imitatione pulchra, cuius conparatione foeda sunt cetera. hanc quisquis uiderit — uidebit autem, qui bene uiuit, bene orat, bene studet — quando eum mouebit, cur alius optans habere filios non habet, alius abundanter, exponat alius, oderit nascituros, diligat natos? quomodo non repugnet nihil futurum esse, quod non sit apud deum. ex quo necesse est ordine omnia
Abbreviated transcription (Latin):
Sertale hominiũ geñ. cu płꝰ placeat ħ ipsũ qͥa mecũ phylo¬
sopbaris quã susuid hic aliuo aut iocunditatis nutͥ gultatis
urue uenot iuste am hec feminȩ sut ap̃ uetes piaiosophatat
& pbylosoploora tua mͥ plurimũ placet. Nã neꝵ oxtereg¬
nores. h grer ũ u̾bũ quo phylosophya nominatur. latines
amor sapiẽtie dr̃ Und etiã diuinȩ scͥptẽ quas uehem̃ter am¬
plecteris. nõ om̃no phylosophos s pholosophos hui mmĩtcer ar¬
oełis remotissimũ quȩ paucoꝵ sanoꝵ intelle tundũ abistis

Expanded text:
crede, tale hominum genus, cui plus placeat hoc ipsum, quia mecum philocrede, tale hominum genus, cui plus placeat hoc ipsum, quia mecum philosopharis, quam si quid hic altae et philosophia tua mihi plurimum placet. Nam ne quid, mater, ignores, hoc Graecum uerbum, quo philosophia nominatur, Latine amor sapientiae dicitur. unde etiam diuinae scripturae, quas uehementer amplecteris, non omnino philosophos, sed philosophos huius mundi uioculis remotissimum, que
Abbreviated transcription (Latin):
ipis nosti id agit. ut inuc ⁊ apud posteros nullũ genus ho¬
miiũ ddelateris ur̃oꝵ tẽpoꝵ iure cõquerat᷑. mi aũ libri si
quoꝵ forte manꝰ tetigerint lectoq meo nomine nõ dixerĩt
isse qͥs ẽ. eodicẽ quẽ ꝓiecerint. s ł curiosi ł nimuĩ studiosi
cbrepte ur luolcee łipriis intrare ꝑrexerint me tecũ phboso¬
pharte nõ moleste feret nec que niquã istoꝵ quoꝵ meis llefe¬
ris sermo miscet᷑ fortasse cõtepnẽt. Sũt eni nõ solũ libere
quod euidiis discipline liłali nedũ pbylosopho e satst es
sũmo apud uos loco nati doctissimoꝵ aũt hominũ latere
etiã sutores phy losophatos ⁊ multo uiliora fortunarũ ge¬
nera cõtinẽt. Niui iam̃ tanta ingenũ uirtutisq luce fulser
ut bona sua cũqua libet hui cemodi nobulrtate  illonsulser¬
let̃ etiã sipossent. ulla cõditioẽ mutare. Nec de ere mdre

Expanded text:
ipsa nosti, id agit, ut et nunc et apud posteros nullum genus hoipsa nosti, id agit, ut et nunc et apud posteros nullum genus hominum de litteris nostrorum temporum jure conqueratur. Mei autem libri si quorum forte manus tetigerint, lectoque meo nomine non dixerint, Iste quis est? codicemque projecerint; sed vel curiosi, vel nimium studiosi contempta vilitate liminis intrare perrexerint: me tecum philosophantem non moleste ferent, nec quemquam istorum quorum meis litteris sermo miscetur, fortasse contemnent. Sunt enim non solum liberi, quod cuivis disciplinae liberali, nedum philosophiae satis est, sed summo apud suos loco nati. Doctissimorum autem hominum litterae etiam sutores philosophatos, et multo viliora fortunarum genera continent: qui tamen tanta ingenii virtutisque luce fulserunt, ut bona sua cum qualibet hujuscemodi nobilitate nullo modo vellent, etiamsi possent, ulla conditione mutare. Nec deerit, mihi