comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uritias auarictia et habundantes uoluptates desiderium ꝑ
luxũ atq libidinẽ pereũdi perdendiq omia muexisse et sc̃p¬
tum et re ip̃a sepe cõpertum est Nõne auarũ sempeo egere
Nõne nocens ferru ferroq nocẽtius aurum Sacraq auri fa¬
mem nil nõ mortalia ꝑectora cogere petumeq aspectu debi¬
licatos spus nõne aurũ per medios ire satellites et prũpe̾
saxa potentius ictu fulmineo atq hmic pudicitie simul ac
uite insidias prouenixe mbre aureo dances expugnata
uiygnntas ac uatis argolici casus probat auareq sił
cõuigis una si quidem ruine duplicis, causa fuit auuil sa¬
tale quod bene spretũ argie ariphile male optatum ma¬
le ꝑtum illuis penates irupit, scelerũq in gentia semi¬
na mouit none opes falsas et caducas neq p̃stare posse
quod spondeãt neb lemre amimi fitim sed accendere neq
curas fugare sed aocessere neq necesfitates tollere sed ali

Expanded text:
vitias, avaritiam, et abundantes voluptates, desiderium per vitias, avaritiam, et abundantes voluptates, desiderium per luxum atque libidinem pereundi perdendique omnia invexisse, et scriptum, et re ipsa sepe compertum est? nonne avarum semper egere? nonne nocens ferrum ferroque nocentius aurum, sacramque auri famem, nil non mortalia pectora cogere, pecunieque aspectu debilitatos spiritus? Nonne aurum per medios ire satellites et perrumpere <amat> saxa potentius ictu fulmineo, atque hinc pudicitie simul ac vite insidias provenire? Imbre aureo Danaes expugnata virginitas, ac vatis Argolici casus probat, avareque simul coniugis: una si quidem ruine duplicis causa fuit, aurum fatale; quod bene spretum Argie, Eriphile male optatum, male partum illius penates irrupit, scelerumque ingentia semina movit. Nonne opes falsas et caducas, neque prestare posse quod spondeant, neque lenire animi sitim sed accendere, neque curas fugere sed arcessere, neque necessitates tollere, sed aug
Abbreviated transcription (Latin):
optatur persuasum sit claniat ab aduerso doit issimoru uoces
hõmi clamat experientia et ueritas clamat uetus et recene
exemplerum turba magna peciũam nilli utilem nult fuis¬
se pestiferam cum ꝑcto ac labore queuenda cĩe sollicitũdine
at pauore feruanda cũ querelis at meĩore perdendã dicat
peciue amatores quid uel in hnĩs uerbis falsi uel in suis opi¬
bus bom sit et ut uera sit extimatio eam laudate ret quid de
hoc quisq uiderit aut legerit integrũ ac sincerũ spretis uul¬
gi clameribus sepositis ꝙ fulgoribus metalloꝵ ad memoria
reuertatur quia uero nõ omĩbus uidendi experiendiqs sors
ead fuit illa añn subeat que famosis auctoribus scmpta nul¬
li usꝙͣ docto legendi audiendiqs de fuit facultas Nõne ergo pe¬
cumain peregrmos mores intulesse et molles diuitias tur¬
pi luxu secla prius integerrima fregisse Nõne ip̃as quoq di¬

Expanded text:
optantur persuasum sit. Clamant ab adverso doctissimorum voces optantur persuasum sit. Clamant ab adverso doctissimorum voces hominum, clamat experientia et veritas, clamat vetus et recens exemplorum turba, magnam pecuniam nulli utilem, multis fuisse pestiferam, cum peccato ac labore querendam, cum sollicitudine ac pavore servandam, cum querelis ac merore perdendam. Dicant pecunie amatores, quid vel in his verbis falsi, vel in suis operibus boni sit. Et, ut vera sit extimatio tam laudate rei, quid de hoc quisque viderit aut legerit integrum ac sincerum, spretis vulgi clamoribus sepositisque fulgoribus metallorum, ad memoriam revertatur: quia vero non omnibus videndi experiendique sors eadem fuit, illa animum subeant, que famosis ab auctoribus scripta, nulli unquam docto legendi audiendique defuit facultas. Nonne ergo pecuniam peregrinos mores intulisse, et molles divitias turpi luxu, secula prius integerrima fregisse? nonne ipsas quoque di
Abbreviated transcription (Latin):
erio aceruus et auri egroto donnini deduxit corpore febres
Nõ aĩo curas dixerat hoc externuis sapiens ille breuissime
Non prodexũt diuitie in die ultionis et addĩderat qd̾ prodes¬
set iustitiaem inquit liberabit a morte cũ ergo petẽũa quã
amissam luges in necessitatibus sũmis nec corpori possẽt
op̃e ferre nec aĩo mixil cur tantopere uel optari absens uel¬
ualeat uel amari pns hnis atq aliis motus orator ur̃ Nich¬
il est inquit tam angusti am̃i tãq pariuy ꝙͣ amare diuitias
At oraior ecclesiasticus auaro inquit niihil est sielestuis :
Uichil est inquius ꝙͣ amare pecuma Et ꝙͣ multorã in hoc unũ ꝯsẽ¬
tit ym̃o ꝙͣ mullus dissentit auctoritas friestra quidꝰ p̃ualut᷑ sã¬
pientum sentẽtiis uulgiq furor itaq ut illio iniquius Eĩ
nullũ ardentius uotũ ꝙͣ pecune est ut ex qua pendere omnioe q̃

Expanded text:
eris acervus et auri, egroto domini deduxit corpore febres, eris acervus et auri, egroto domini deduxit corpore febres, non animo curas. Dixerat hoc externus sapiens ille brevissime: “Non proderunt divitie in die ultionis”, et addiderat quod prodesset. “Iustitia enim, inquit, liberabit a morte”. Cum ergo pecunia, quam amissam luges, in necessitatibus summis nec corpori possit opem ferre nec animo, mirum cur tantopere vel optari absens valeat, vel amari presens. His atque aliis motus Orator vester “nichil est, inquit, tam angusti animi, tamque parvi, quam amare divitias”. At Orator Ecclesiasticus “avaro, inquit, nichil est scelestius; nichil est iniquius quam amare pecuniam”. Et quam multorum in hoc unum consentit, immo quam nullius dissentit auctoritas. Frustra quidem prevaluit, sapientum sententiis, vulgi furor, itaque ut nullum iniquius, sic nullum ardentius votum quam pecunie est, ut ex qua pendere omnia que
Abbreviated transcription (Latin):
misi ra. Si te adeo nõ tue quoq couciat iacture tibiq uel
alienũ aliquid demni doles disce illa cõquirrẽ que tua sint
ꝓpria atq ꝑpetua quorũ et acquisitio facilior ee possessio no-¬
bilior certiorq uireñtẽ si que sieris nõ amittes uos autẽ sa¬
pientie cõtemptores cultores ꝙ et amatores petume facti
estis obsurduisse uidemĩ salubribus ꝯsilyis ac moiitꝰ que¬
cũq per sanctos atq eruditos uiros cont᷑ hanc p̃sertun hũ¬
mane partem insame dicta sut Audistis saturitũ ur̃m pro¬
testantem Nam diues qui fieri uult et cito uult fieri
atq hnis dictis addentẽ sed que reuerentia legum quis
metus ac pũdor est umꝙͣ ꝓperantis auari hanc sinaꝵ he¬
breorum sapient ꝙͣ paucis absoluerat qui festinat ditari
inquit non exit nuocens audistis aliũ ex uris seu satyricꝰ
sit ille seu lyricus dicentem Non domus aut fundus non.

Expanded text:
misi. Si te adeo non tue quoque cruciant iacture, tibique vel misi. Si te adeo non tue quoque cruciant iacture, tibique vel alienum aliquid demi doleas, disce illa conquirere, que tua sint, propria atque perpetua, quorum et acquisitio facilior et possessio nobilior certiorque. Virtutem si quesieris non amittes. Vos autem sapientie contemptores, cultoresque et amatores pecunie facti estis? Obsorduisse videmini salubribus consiliis ac monitis, quecunque, per sanctos atque eruditos viros, contra hanc presertim humane partem insanie dicta sunt. Audistis Satyricum vestrum protestantem: nam dives qui fieri vult, et cito vult fieri; atque his dictis addentem: sed que reverentia legum, quis metus aut pudor est unquam properantis avari? Hanc sententiam Hebreorum sapiens quam paucis absolverat: “Qui festinat ditari, inquit, non erit innocens”. Audistis alium ex vestris, seu Satyricus sit ille, seu Lyricus, dicentem: non domus aut fundus, non
Abbreviated transcription (Latin):
bona unũ quodq p̃stantius amisso securoitatẽ et requuĩe iuenisti¬
Do Pecuma pebdidi Ra ͦ Seire si te illa nou perdidit quõd ml
tis iam possessoribus fecit Noxia eñ pecuie forma est uene¬
nosus fulgor ac pestifer itaq ueliũ serpens squamis aureis
placens mulcendo oculos amm̃a fexit promi si hin saluus es
gaude tibi ablatũ unde infici posses teq illesum inter pericula
transiuisse letus scupens ꝙ recogita sui infectus extropatam
mall tausam scito quo facilior ad salũtẽ reditus sit amisi au
sed fortune bonũ uel mutus dicts ita nec de tuo tu aliqd
nec de suo illa quid̃ peodĩdit sed tyãstulit eo. Amisi pecum¬
am Rae ut nõ amisesses si tua esset sic si tua nõ erat aunt¬
tere nequiuisti uere ãt nõ tua sed illuis exat quẽ sequuta
est ym̃o. ne illius quidem sed fortune ut dixi que eã cui
uisam fuerit breuẽ ad usum maguo sub fenore mutuat dis¬
ce iam tandem a proꝑriis aliena se cernere Doͬ pecumã a¬

Expanded text:
bona, unumquodque et prestantius amisso, securitatem et requiem invenisti. Pecuniam perdidi. Bene, si te illa non perdidit, quod iam multis possessoribus suis fecit: noxia enim pecunie forma est, venenosus fulgor ac pestifer, itaque velut serpens squamis aureis placens, mulcendo oculos, animam ferit. Proinde si hinc salvus es, gaude tibi ablatum, unde infici posses, teque illesum inter pericula transivisse, letus stupensque recogita. Sin infectus extirpatam mali causam scito, quo facilior ad salutem reditus sit. Amisi aused fortune bonum, vel invitus, dices. Ita nec tu de tuo aliquid, nec de suo illa quidem perdidit, sed transtulit. Amisi pecuniam. Ut non amisisses si tua esset, sic, si tua non erat, amittere nequivisti. Vere autem non tua, sed illius erat quem secuta est; immo ne illius quidem, sed fortune, ut dixi, que eam, cui visum fuerit, brevem ad usum magno sub fenore mutuat. Disce iam tandem a propriis aliena secernere. Pecuniam a
Abbreviated transcription (Latin):
quã amabam ta. Turpi amore relaxatus es Nãamor petu-¬
ne auaritia est minꝰ hãc amabis minus hanc optabis nca
et illud satyricũ exꝑimẽto cogintũ ꝙ minus hãt optat qͣ
nõ habet optanda autẽ amissio est magni etia boni cuiꝰ
in separabiliter malũ maius adiuctũ sit Amisi dulce uite
p̃sidiũ tatia Quid scis An amarũ potius excĩdiũ plures m̃l¬
to propter opes ꝙ propter mopiam periere
De uadimo

Expanded text:
quam amabam. Turpi amore relaxatus es: nam amor pecunquam amabam. Turpi amore relaxatus es: nam amor pecunie avaritia est. Minus hanc amabis, minus hanc optabis: nam et illud Satyricum experimento cognitum, quod “minus hanc optat qui non habet”: optanda autem amissio est magni etiam boni, cui inseparabiliter malum maius adiunctum sit. Amisi dulce vite presidium. Quid scis an amarum potius excidium? Plures multo propter opes quam propter inopiam periere. 14 DE VADIMO
Abbreviated transcription (Latin):
neret parũper aĩo tõquieuit et quomia collegarũ pntia
ac festinatio amplius nõ sinebaẽt aperuit sacculisq ꝯspet¬
tis solito more turgentibus atq obstousis iam sccurus abnt
mop negotio publico expedito domiũ rediens in thalamo se
iclusit arcula aperuit sacculos ꝙ introspexit aurũꝙ in are¬
nã uersum reperrens exclamauit Accurrit pater Et quid
inquit rei est fili quid quereris aut quĩ fles. Amisi in quit
illa pecumã quã mult̾ quesitami uigiliis multisq labori¬
bus in hñs sacculis diniseram spoliatus tua sum in domo
pacter ad het genitor quo spoliatus es nõne sactulos om̃ẽs
dicens apertos patri sacculos ostentabat Tam senex fronte
nich il mota Quid inquit refert fili aꝑud te arena an pe¬
cum occupat atq ani apud plures male atꝙ improbe oꝑo¬
sa apud paucos demũ fructuosa est Do: Amisi pecumam

Expanded text:
neret, parumper animo conquievit. Et quoniam collegarum presentia neret, parumper animo conquievit. Et quoniam collegarum presentia ac festinatio amplius non sinebant, raptim arculam aperuit, sacculisque conspectis solito more turgentibus atque obstrusis, iam securus abiit; mox negotio publico expedito, domum rediens, in thalamo se inclusit, arculam aperuit, sacculos introspexit, aurumque in harenam versum reperiens exclamavit! Accurrit pater, et “quid inquit rei est, fili? Quid queris, aut quid fles?” “Amisi inquit ille pecuniam, quam multis quesitam vigiliis, multisque laboribus in his sacculis dimiseram, spoliatus tua sum in domo, pater!”. Ad hec genitor “quomodo, ait, spoliatus es? nonne sacculos omnes dicens, apertos patri sacculos ostentabat. Tum senex, fronte nichil mota, “quid, inquit, refert, fili, apud te harenane an pelocum occupat atque animum, apud plures male atque improbe operosa, apud paucos demum fructuosa est. Amisi pecuniam
Abbreviated transcription (Latin):
ta p̃terea pauperibus dẽdit sacculos uõ in quibus aurũ illũd
filii fuerat arena lapillisq fluĩeis plenos obstructosꝙ et
obserata om̃ia quoq ꝑrius in statu fuerãt dimisit que tũcta
breuissio tp̃e gesta sũt quod et uolutas egregni seins et pe¬
cuma prompta esset Redeũti de hint filio fratres obun fue¬
uũt quoꝵ ille occursu hesit uestes atq habitũ miyatus qua¬
lem ante. nõ uidisset quesiuieꝙ auꝰ essent equi unde ille
uestes leti atq dñi ignari simplicitate ꝑuerile dm̃̃ prĩs esse
multos q alios domi in stabulo substisse dixerut utrũq etiã
parentẽ multipliti ac regio esse uestitu magis ille magis¬
q singula mirari Inde ubi paterne domus lime actigit
uix parẽtes/ uixq ip̃os parietes recognoscens nec adimya¬
tione iam simplici sed stupore plenus atq extasi thalamũ
atq artulam festmus adiit ubi cũ ext̾ius il mutãtu cer¬

Expanded text:
ta preterea pauperibus dedit. Sacculos vero in quibus aurum illud ta preterea pauperibus dedit. Sacculos vero in quibus aurum illud filii fuerat, harena lapillisque flumineis plenos obstrictosque, et obserata omniaque quo prius in statu fuerant, dimisit. Que cuncta brevissimo tempore gesta sunt, quod et voluntas egregii senis et pecunia prompta esset. Redeunti dehinc filio fratres obvii fuere, quorum ille occursu hesit, indumenta atque habitum miratus, qualem antea non vidisset, quesivitque cuius essent equi, unde ille vestes; leti atque omnium ignari, simplicitate puerili, domini patris esse, multosque alios domi in stabulo substitisse dixerunt, utrunque etiam parentem multiplici ac regio esse vestitu; magis ille magisque singula cepit mirari; inde, ubi paterne domus limen attigit, vix parentes, vix ipsos parietes recognoscens, nec admiratione iam simplici, sed stupore plenus atque extasi thalamum atque arculam festinus adiit, ubi cum exterius nil mutatum cer
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯꝑatione auri et decus et debitũ et nalia sibi iura uiles¬
cẽbent demq ut et sibimet et annose inri et foĩbus ꝑaruis
et cõsanguineis et amitꝭ et egentibus prõdesse aliqũ diui¬
tias suas uellet in hos enimt usus nõ in custõdiam tm̃ ac
suppeuiũ partas esse dicebat ꝯ pater Red frustra uel surdo
taintur uel auaro Contigit tand̃ ꝑro re pub ͭͣ filiũ abesse
et cũ elcis uirris ad romanũ poncificem proficisci Quo dig̾s¬
so statim pater occasione arreꝑta nouis chalami arculeq
clauibus introgressus thesaupũ milli utilem e latebris couit
seq et ꝯuigẽ et filios familiaq omes exquisitissime indiit
kut equos ornacissimos uasa argentea supellectilem
spetiosam ultimo domũ amplam sed nnĩe culta nouis aux
edificns et picturis in signibus adornauit muniuitq rebꝰ
omibus que liberalis et lauta et habundans uita exigit ml¬

Expanded text:
comparationem auri, et decus et debitum et naturalia sibi iura vilescomparationem auri, et decus et debitum et naturalia sibi iura vilescerent, denique ut sibimet et annose matri, et fratribus parvis, et consanguineis, et amicis, et egentibus prodesse aliquando divitias suas vellet. In hos enim usus, non custodiam tantum ac supplicium partas esse dicebat; hoc pater, sed frustra vel surdo canitur vel avaro. Contingit tandem pro Republica filium abesse, et cum electis viris ad Romanum pontificem proficisci, quo digresso, statim pater, occasione arrepta, novis thalami arculeque clavibus introgressus, thesaurum nulli utile e latebris eruit, seque coniugem et filios familiamque omnem exquisitissime induit, emit equos ornatissimos, vasa argentea, suppellectilem speciosam, ultimo domum amplam, sed minime cultam, novis auxit edificiis, et picturis insignibus adornavit munivitque rebus omnibus, quas liberalis et lauta et abundans vita exigit. Mul
Abbreviated transcription (Latin):
incendia furũ insidias et seruorũ fugã neq aliiͣs prodẽe
neq sibi sed examme tñi et nurtile aur̃ũ intubare hee
diuitie ur̃e sut do.: Pecumã domi dimissam abstulit nes¬
cio quis ta uile et raducũ est et certe nõ ꝓpriu quõd fur¬
to uel ui eriꝑi pt do. peciuam in loculis ꝯsignatam nõ
muenio ra dica tibi nõ antiquã rem fuit impeo apũd yta:¬
los nobilis et egregius quidae uir possessiõni aneiquarũ
diues satis ditior uirtutũ sed petiue non ita ut tiiꝰ nõ
custos sed dispensator ac dñs esse didicisset erat illi filiꝰ
p̃mogentus fori negocis appͥme industrius qui uigili
cura et parsimonia ingenti magnas opes multũq auri q̃fie¬
rat et mirũ uisũ in pr̃e sene iuuenilis largitas et in iue¬
ne filio semlis tenacitas Sepe illũ pr̃ hortabatur ne suũ
geniũ fraudaret ne pietatꝭ obliusceretur ac fame ueneni

Expanded text:
incendia, furum insidias, et servorum fugam, neque aliis prodesse incendia, furum insidias, et servorum fugam, neque aliis prodesse neque sibi, sed exanime tantum et inutile aurum incubare: he divitie vestre sunt. Pecuniam, domi dimissam, abstulit nescio quis. Vile et caducum est, et certe non proprium quod furto vel vi eripi potest. Pecuniam in loculis consignatam non invenio. Dicam tibi non antiquam rem. Fuit nuper apud Italos nobilis et egregius quidam vir, possessionum antiquarum dives satis, ditior virtutum, sed pecunie non ita, ut cuius non custos, sed dispensator ac dominus esse didicisset. Erat illi filius primogenitus, fori negotiis apprime industrius, qui, vigili cura et parsimonia ingenti, magnas opes multumque auri quesierat, et erat mirum visu, in patre sene iuvenilis largitas, et in iuvene filio senilis tenacitas. Sepe illum pater hortabatur, ne suum genium fraudaret, ne pietatis oblivisceretur ac fame, neve, in
Abbreviated transcription (Latin):
pensatorem egregiũ mag ꝑutes hant sinãm me dictate
scripsit cicero cum amore em diuitia uũ angusti ꝑuiq
an dixisset adiuxit et nichil inquit honestius magͬ.¬
ficentius q ꝙͣ pecumã ꝯtempnere si nõ habeas et si hẽax
ad bñ ficẽtiam libertãtẽq ꝯferre utor in re certa claris tes¬
Eñ hũanũ genus ta meredulũ seu ea surdũ esse mex¬
haustus labor hõmi querendiq ardor terras q et marĩa
uersans probat auauitia atq amore cultuq diuitiarũ
nõ mõ uirtutibus sed uite õdiũ indictũ do pec̾iuam mag¬
na amisi Ra magnũ pondus et durũ et graue simul cus¬
todis officui ut incipiens dixi. nempe de dñs uos custo¬
des imperio sa cupiditas fecit oñna facere atq onnia pati
iubens sola ut peciua cumuletur ac scouetur Itaꝙ mopo¬
ciuĩtates usus q hõm muc̃ta erat in metũ ac follicitũdi¬
nem uersa est Tnne et angi et crocũspicere domorum

Expanded text:
pensatorem egregium, magnum putes.” Hanc sententiam me dictante pensatorem egregium, magnum putes.” Hanc sententiam me dictante scripsit Cicero; cum amorem enim divitiarum angusti parvique animi dixisset, adiunxit: “Et nichil, inquit, honestius magnificentiusque quam pecuniam contemnere, si non habeas, et si habeas ad beneficentiam liberalitatemque conferre”. Utor in re certa claris tesenim humanum genus tam incredulum, seu tam surdum esset, inexhaustus labor hominum, querendique ardor terrasque et maria versans, probat, avaritia atque amore cultuque divitiarum non modo virtutibus, sed vite odium indictum. Pecuniam magnam amisi. Magnum pondus, et durum et grave simul custodis officium, ut incipiens dixi. Nempe de dominis vos custodes imperiosa cupiditas fecit, omnia facere atque omnia pati iubens, sola ut pecunia cumuletur ac servetur. Itaque in opportunitates ususque hominum inventa erat, in metum ac sollicitudinem versa est. Timere et angi et circumspicere domorum
Abbreviated transcription (Latin):
peciua ueris Sed multa ĩa diximus de quo nũꝙͣ satis nũꝙͣ
parum semper minis dr̃ quia petiuẽ ad amõre obstmatis
animis ml dicendo aliũd queritur nisi odiũ aut ꝯtemptus
quidquid uulgat obstat exroribus uel simulatum trẽdit
uel in sanũ do . Peodidi pecumã Ra Experrectus es te diui¬
tem sompmabas Dolorpeciua quã amaba periit 2 peciue
neq amorem neq odiũ sed frugalitatꝭ scũdiũ auoritieq
fugam laudo ut amare eñ pusillammi sic pati nõ posse
aurũ infirmi est parũ sibi fident atq auro succubere
metuẽtꝭ magnus ille est inquit Anneus qui fictilibus sic
utitur quẽ admõdum argento nec ille minror est qui sil ar¬
gento utitur quẽ admõdũ fictilibus ut mtllĩgas seu ini¬
tiũ seu uirtũtẽ nõ in rebus esse sed in amimis nec amato-¬
rem pec̾iue nec osorẽ sed absent contemptõre p̃ntisq dis¬

Expanded text:
pecunia veris. Sed multa iam diximus, de quo nunquam satis, nunquam pecunia veris. Sed multa iam diximus, de quo nunquam satis, nunquam parum, semper minus dicitur, quia pecunie ad amorem obstinatis animis, nil dicendo aliud queritur nisi odium aut contemptus, quicquid vulgatis obstat erroribus, vel simulatum creditur vel insanum. Perdidi pecuniam. Experrectus es, te divitem somniabas. Pecunia quam amabam periit. Pecunie neque amorem neque odium, sed frugalitatis studium avaritieque fugam laudo. Ut amare enim pusilli animi, sic pati non posse aurum, infirmi est parumque sibi fidentis, atque auro succumbere metuentis. “Magnus ille est”, inquit Anneus, “qui fictilibus sic utitur quemadmodum argento, nec ille minor est, qui sic argento utitur quemadmodum fictilibus: ut intelligas, seu vitium, seu virtutem, non in rebus esse, sed in animis. Nec amatorem pecunie nec osorem, sed absentis contemptorem presentisque dis
Abbreviated transcription (Latin):
lcm dei munus sed magnũ pauptoies opprobriũ iubet quĩ
iuis et facere et pati uerũq cotidie cernntur quod ab alio
dictum est paro uilissima rerũ certaniẽ mouist opes Qs.
eñ queso nõ hõdie scelexis insigni p̃mio et occasione ꝓꝑo¬
sita fas ome abrumpit polidorũ obtrũtat et auro ui
potitur pone fides fratres pone unammes amicos in cõ¬
filio in conuiuro in thorea de huic moditu int̾ illos nõ dicã
pomiũ aurẽũ sed pomi frustũ iaciat distordia hns ohiin ar¬
mis uti solita gladiis seria iociq frangẽtur sicut aute au¬
ro ml scelestuis queritur sic ut ad rem redeam nl mestius
perditur peccatum nempe ingens amme iactura contemꝑ-¬
intur proximiũq illi fame dampnũ sperutur et amissũ
tempuls inter leuia mĩatur lente flentur fratres ꝑdici
lentius parentes, lentissime cõiuges sepe uõ letissime sole opes
flentur acriter uerissimũ est illũd ploratur lacomis amissa:

Expanded text:
llectum Dei munus, sed magnum pauperies opprobrium iubet, quid llectum Dei munus, sed magnum pauperies opprobrium iubet, quid vis et facere et pati. Verumque quotidie cernitur, quod ab alio dictum est: pars vilissima rerum certamen movistis opes. Quis enim, queso, non hodie, sceleris insigni premio et occasione proposita, fas omne abrumpit; Polydorum obtruncat, et auro vi potitur? Pone fidos fratres, pone unanimes amicos in consilio, in convivio, in chorea; dehinc modicum inter illos non dicam pomum aureum, sed pomi frustum: iaciat discordia; his olim armis uti solita, gladiis seria iocique frangentur. Sicut autem auro nichil scelestius queritur, sic, ut ad rem redeam, nil mestius perditur. Peccatum nempe, ingens anime iactura, contemnitur, proximumque illi fame damnum spernitur, et amissum tempus inter levia numeratur. Lente flentur fratres perditi, lentius parentes, lentissime coniuges, sepe vero letissime: sole opes flentur acriter, verissimumque est illud: ploratur lacrimis amissa
Abbreviated transcription (Latin):
in iniquitate et rapinas nolite tõcupisctere diuitie si affluãt
nolite cor apponẽ neq hũc magꝭ ꝙͣ ipiũs filiũ dicẽtem qui:
cõfidit in diuitiis suis corruet neq rursus hnͣs om̃ibus ia¬
gis illum qui super om̃es est ciuꝰ doctrina celestis nisi ab.
insanis planeq furentibus teneri nequit qui profecto diui¬
tias et diuitiarũ comites uoluptates atq sollicitudines
spinas dixit semen uerborũ salubriũ suffocãtes dixit hoc
aiuꝰ in ore nõ est mũetum mendatiũ uiua inꝙͣ dixit hoc ue
ritas uerũtñ putas inuenerit fidem in t̾ra nullã prorsus a
rara quas ergo ille spinas suauitãte unicã atq dulcedinem
mũdies uocat et quod ait quidan gẽmas et lapides aurum
sũmũ bonũ p̃q om̃ibus appetũt iamq in urbiũ platers haud
bronice protlamatur. Ocuies cues querenda perura pͥmum
est uirtus post mĩmos atq illud alt̾ius uende ammõ luc ͦ
mercare atq excute solers/ om̃e latus mũdi Sic nũdũ intł¬

Expanded text:
si affluant, nolite cor apponere”, neque hunc magis quam ipsius filium dicentem: “Qui confidit in divitiis suis corruet”, neque rursus his omnibus magis illum qui super omnes est, cuius doctrina celestis, nisi ab insanis planeque furentibus contemni nequit, qui profecto divitias et divitiarum comites, voluptates atque sollicitudines spinas dixit, semen verborum salubrium suffocantes. Dixit hoc cuius in ore non est inventum mendacium, viva, inquam, hoc dixit veritas; veruntamen putas invenerit fidem in terra? nullam prorsus aut ratam. Quas igitur ille spinas, suavitatem unicam atque ducedinem mundus vocat, et, quod ait quidam, “gemmas et lapides, aurumsummum bonum pre omnibus appetunt. Iamque in urbium plateis haud ironice proclamatur: O cives, cives, querenda pecunia primum est; virtus post nummos! atque illud alterius: vende animam lucro, mercare atque excute solers omne latus mundi. Sic nondum inte
Abbreviated transcription (Latin):
nagesmut ulter ãs centesinũ uite annũ ꝑuerit si no
actinta qualiter moyses quidã et hiopo de latrone scus est
pbi solitarius xp̃ri scruꝰ.I Qualiter drsemꝰ e senatoe̾
głoroso maximꝰ et xp̃i amotor et sui met cõtemptor eua¬
serit ad quẽ est illa uox colestis fuge homñes et saluciberis
et illa arsem fuge tace et quieste Qualiter paulosinis¬
ple cognont nactus ex moribus dũ cõuictũ fugient oxoris
Rdultere solitudiẽ petiisset in tartã familiaritatẽ xprist¬
q gratiam uenit. Ut spirituũ principũ impucorũ quẽ a se
pelli anchomꝰ non posse fateretur. ille de obsesso pectore pu

Expanded text:
nagesimum, alter ad centesimum vite annum venit. Non nagesimum, alter ad centesimum vite annum venit. Non attingam qualiter Moyses quidam Ethiops de latrone factus est presbiter, solitarius Cristi servus. Qualiter Arsenius e senatore glorioso maximus et Cristi amator et suimet contemptor evaserit. Ad quem est illa vox celestis: «Fuge homines et salvaberis»; et illa: «Arseni, fuge, tace, et quiesce». Qualiter Paulus Simplex, cognomen nactus ex moribus, dum convictum fugiens uxoris adultere, solitudinem petiisset, in tantam familiaritatem Cristique gratiam venit, ut spirituum principem impurorum, quem a se pelli non posse Antonius fateretur, ille de obsesso pectore pu
Abbreviated transcription (Latin):
habitans nouissime felicem deo anma reodidit quã comita¬
tibus et ghaudentibus angelis ad celũ eundẽ tredetim inde dieiũ
spatio semõtus anthonius uidit.  Non referã qualem en
inote uitam duxorit aut p̃abo ille qui cautis in responsiombꝰ
aut nõmillis scriptoribus ip̃i quoq nõ tantũ omparatur au¬
chonio sed prefertur. Aut discipulus eius unus eo multis
anroms quem dum stũdiũ ac notitia lrarũ sagrarum clarũ
faiceretꝰ ꝓpterenq studut at. notitia per uimi in epm peteretur
fugere asiter nonualens. captũq se cernens ne solitudine pri¬
uarituu aure sibi presecuen sit seltem pontificio futurus i abi¬
uoretum uet eli quidem arte proficeret minatꝰ urgentibus se
pcestarent lingita se ꝓpter quã ea sibi importiutas fieret ab¬
scisurum imon loquar felices solitudines utriusq ma¬
churiꝰ mn quibus mirabiliũ patratores oꝑerũ alter eio no¬

Expanded text:
habitans, novissime felicem Deo animam reddidit, quam, comitahabitans, novissime felicem Deo animam reddidit, quam, comitantibus et gaudentibus angelis, ad celum euntem tredecim inde dierum spatio semotus Antonius vidit. Non referam qualem eodem in monte vitam duxerit, aut Pambo ille, qui cautis in responsionibus a nonnullis scriptoribus ipsi quoque non tantum comparatur Antonio sed prefertur, aut discipulus eius, unus ex multis, Amonius, quem dum studium ac notitia literarum sacrarum clarum faceret, proptereaque per vim in epyscopum peteretur, fugere aliter non valens captumque se cernens, ne solitudine privaretur, aurem sibi presecuit, sic saltem pontificio futurus inhabilis, cum nec ea quidem arte proficeret, minatus urgentibus, si perstarent, linguam se propter quam ea sibi importunitas fieret abscissurum. Non loquar felices solitudines utriusque Macharii, in quibus mirabilium patratores operum, alter ad no
Abbreviated transcription (Latin):
Entio tamen adhuc aliquid deesse et ui¬
deo nũc etiam quid expectes. Rem suaꝓ¬
te. natura ualidam exemplis armari
longa est historia. Qui pħi aut poete
quo sese altius attollerẽt. pͥmũ pedẽ
in solitũdine posuerũt. Ilã de sanctꝭ
et uulgatior et longior. qui urbes spõ¬
taneo dampnãtes exilio sacra sui pre¬
sentia solitudinem illustrarũt. De
quibus si exactius loqui uelim nõ pos¬
sum nõ incultare notissima. Et em̃i hac in ꝑaete quid incogni¬
tum est tibi. Illud ne expectaueris ut transeribã tibi quas uocãt
patrũ uitas. Quẽ libri titulũ sũpsisse nr̃os a marco uarrone airbe¬
tror qui et ip̃e de uitis patrũ scripserat sed alio quoda modonẽ
tam inflamandis deuotione amuris ꝙ notitie rerũ stũdens Nõ
dita quã iĩ spelũcam sexarinita annos latuit. ut dorõtheus ut
paterlamon conuige diissa que secũ continẽtia urogmali
Dui uixerat solus reliquũ uite tempus in deserto uitrie mõtis

Expanded text:
entio tamen adhuc aliquid deesse, et video nunc etiam quid expectes: rem suapte natura validam exemplis armari. Longa est historia qui philosophi aut poete, quo se se altius attollerent, primum pedem in solitudine posuerunt; nam de sanctis et vulgatior et notior et longior, qui urbes spontaneo damnantes exilio, sacra sui presentia solitudinem illustrarunt. De quibus, si exactius loqui velim, non possum non inculcare notissima; etenim hac in parte quid incognitum est tibi? Illud ne expectaveris, ut transcribam tibi, quas vocant patrum vitas. Quem libri titulum sumpsisse nostros a Marco Varrone arbitror, qui et ipse de vitis patrum scripserat, sed alio quodam modo, non tam inflammandis devotione animis quam notitie rerum studens. Non dicam qua in spelunca sexaginta annos latuit Dorotheus; ut pater Amon, coniuge dimissa que secum continentia virginali diu vixerat, solus reliquum vite tempus in deserto Nitrie montis
Abbreviated transcription (Latin):
iuiuenũ strage. non hͦ illi quorũ su pͣ meminimus grauis aga¬
gius Gaũ uxorem nobilem castam mansuẽtam huilem obsequi¬
osam piam fidom repperi fa Mrous auceps tormc̃e randidã
mueisti uix est tame qui inuenisse se fuscã putce. E¬

Expanded text:
iuvenum stragem; non hoc illi quorum supra meminimus Graius Agaiuvenum stragem; non hoc illi quorum supra meminimus Graius Agapam sanguis infecit. Uxorem nobilem, castam, mansuetam, humilem et obsequiosam, piam, fidam repperi. Mirus auceps cornicem candidam invenisti. Vix est tamen qui invenisse se fuscam putet.
Abbreviated transcription (Latin):
excitandus exercendus q peo noctem seu licẽtius otulum defflixe
seu uidenti lentius aoriferis ieu uiciã salutaueris seu fermas
alt̾iui laudaueris seu domũ seoius redieris postremo allq̃nod
feteris aut dixeris quo suspectus lesiq reus sis amors que si
uoita dici debet quenã mors dicenda sit nẽstio et hec quĩe de¬
tuo aydenti amore sententia nr̃a est Ga Est michi ꝓpetua thori
ꝯsors Ra Et sompri ꝑpetuũ exillũ maritalis lecte iarus ac te¬
muiꝰ sopor est huic uoluptas huit iurgia quies misꝙͣ Gahabes
uxorem fidelessim̃a Raͦ fuisse fidelis aliquas nõ nepo usq etiã
ad morte et ꝑfecto hõmĩ qui hoc uite genus elegerit magne
diuitie quix bona et fideles maior tam̃e Et aties adueosã nẽ¬
pe etiã illustoiũ multi dolo ꝯuigum prere Qill doipna toutes
et cruẽtas imꝑtias et infamem noctem miferamq tot simul

Expanded text:
excitandus exercendusque per noctem, seu licentius oculum deflexeris, excitandus exercendusque per noctem, seu licentius oculum deflexeris, seu ridenti lentius arriseris, seu vicinam salutaveris, seu formam alterius laudaveris, seu domum serius redieris, postremo aliquid feceris aut dixeris quo suspectus lesique reus sis amoris; que si vita dici debet, quenam mors dicenda sit nescio. Et hec quidem de ardenti tuo amore sententia nostra est. Est michi perpetua thori consors. Et somni perpetuum exilium; maritalis lecti rarus ac tenuis sopor est: hinc voluptas, hinc iurgia, quies nusquam. Habeo uxorem fidelissimam. Fuisse fideles aliquas non nego, usque etiam ad mortem, et profecto homini qui hoc vite genus elegerit magne divitie coniunx bona et fidelis; maior tamen est acies adversa, nempe etiam illustrium multi dolo coniugum periere. Sileo Danai truces et cruentas nuptias et infamem noctem miseramque tot simul
Abbreviated transcription (Latin):
tare et des tuas apere et sõnir carpere sineret nit uoori placens
mł quod tibi placeat preter illa speres totũ sibi te uenditat nec
suffitus totus si quo forte ire uelis fugere te fugeq cãs finoce di
quid agas oblitũ sui si quod coritas mãtũ sibi si tibo abstineas sor¬
de res suas tibi si sompno cesscris ext̾na te uenere fessum dicet
demq ut uxori placidus tibi atq ahiis iiuus sie oportet Gauxo¬
de hobeo que me ciodenter amat Ra ͦ Ntelius amaret raste pre s
brie ueretunde ardens amor quod nsi incendiũe est dae qua abbe¬
te quisuã ibi modeste quis ueuerentie quigali quie tyaquilluoti
locus aut quieti axdenter te amat uxor in uicissim se amari sẽ¬
serit tepescet amorẽq õdio mutabit sui equandus tibi est amor
et tu crodeais necesse est uniq dedieus sis amanti Rotipe qui¬
gis uio in sompuis nũt blandiciis nũc quercłis futesq coniubus

Expanded text:
tare et res tuas agere et somnum carpere sineret. Nunc uxori placens, tare et res tuas agere et somnum carpere sineret. Nunc uxori placens, nil quod tibi placeas preter illam speres: totum sibi te vendicat nec sufficies totus. Si quo forte ire velis, fugere te fugeque causas fingere, si quid agas oblitum sui, si quid cogites iratum sibi, si cibo astineas sordere res suas tibi, si somno cesseris externa te Venere fessum dicet: denique ut uxori placeas, tibi atque aliis inutilis sis oportet. Uxorem habeo que me ardenter amat. Melius amaret caste, pie et sobrie ac verecunde. Ardens enim amor quid nisi incendium est anime? qua ardente, quisnam ibi modestie, quis reverentie coniugali, quis tranquillitati locus aut quieti? Ardenter te amat uxor: nisi vicissim se amari senserit, tepescet amoremque odio mutabit; sin equandus tibi est amor et tu ardeas necesse est unique deditus sis amanti, zelotype coniugis vir insomnis, nunc blanditiis, nunc querelis fictisque criminibus
Abbreviated transcription (Latin):
duius logrtatu dnrissinuꝙ ꝑpessũ nõ ui luc sed totiut᷑ ntẽ
hospas forfitanq̃ hossis uatual psidie muasit dom̃a unde illa
udigi uittoio apuon spe sublata sola o. mors extludat ¶a
Romuge grata dioi tu ͤ Euias illa te duxit diu mintũ fiei
asus Acessit sponso dña tarisex puuignus emula so coui
familie iugum coquine labor omuis peniu sumptus artule ornamẽtum
uenit amantissima ra Cum amore si nestrs scelis ⁊elus et suspitio¬
nes et querell fuberũt ĩmortale duellum domi habes ip̃is ex uollip¬
tatibus at iotis inimititie eyũpent nec ad mẽsam necim thalanto
tugus eris nullu tempus litigio uacabit media nocte pugnabit᷑¬
Ga Exoptatas imꝑtias ꝯtraxi ra Cum ꝯuige nuptias cuem pate di¬
uortĩ ꝯtraxisti Ga uxor ꝯtigit cui unice places Raͦ Ncelius for¬
sitan displiceres non te amando premeres atꝙ attereret et toit¬

Expanded text:
durius cogitatu durissimumque perpessu non unius lucis, sed totius vite durius cogitatu durissimumque perpessu non unius lucis, sed totius vite hospes forsitanque hostis vacuam presidiis invasit domum, unde illam, ut dixi, veteris repudii spe sublata, sola scilicet mors excludat. Coniugem gratam duxi. Erras: illa te duxit. Diu nimium fueras tuus: accessit sponso domina, carnifex privignis, emula socrui, familie iugum, coquine labor, onus penui, sumptus arcule, ornamentum r michi venit amantissima. Cum amore, si nescis, zelus et suspitiones et querele subeunt; immortale duellum domi habes, ipsis ex voluptatibus ac iocis inimicitie erumpent; nec ad mensam nec in thalamo tutus eris: nullum tempus litigio vacabit, media nocte pugnabitur. Exoptatas nuptias contraxi. Cum coniuge nuptias, cum pace divortium. Uxor contigit cui unice placeo. Melius forsitan displiceres: non te amando premeret atque attereret, et cogi
Abbreviated transcription (Latin):
felitior felicissimꝰ cclabatu. Ga Pulchro ꝯuipio illustratus sum¬
Ra Anceps uxorios detformis facile fastiditur fo mosa diffarer
custoditur ea lepte qua inter formã rorporis atq am̃i castitatem
lie ꝓpe ꝑpetua est ted ut quod raoisẜimũ est ꝯtingat et forme
ꝓuduititia iucta Iuul ubeoius tecũ agam accẽdãt et feminse do¬
tes asis nobilitus sensus opulentia fecunditas atq facundia
foone ntepuita motu tandor scito tuũ suen hniis imipta subi¬
n cosie liam qratthotũ mrem affonca filia paterie toiũphis
le ploriam infolente Cay obile huigiũ et honestũ obtiptit Ra
Snuid de sasiu fastidioq cuĩs parũ ne feminti moris noti disc̃e
suro disce plti diste carobs peoldere un ꝯugio uacandi ese ami¬
fitieo scopulus uxor im̃pediosa et uiri affectuũ moderatrmx
Gas eneposa nichi uxor est obuomt Ra Grauis sarcina dute
cõpedes liberos humeros atq olim liberos pedos pͥment dueu dietie

Expanded text:
felicior, felicissimus celibatu. Pulchro coniugio illustratus sum. Anceps uxoris electio: deformis facile fastiditur, formosa difficile custoditur, ea lege qua inter formam corporis atque animi castitatem lis prope perpetua est. Sed, ut quod rarissimum est, contingat et forme pudicitia iuncta sit — uberius tecum agam: accedant et feminee dotes alie, nobilitas, sensus, opulentia, fecunditas atque facundia, fame integritas, morum candor —, scito tuum limen his immixtam subquam Corneliam Gracchorum matrem, Africani filiam, paternis triumphis ac gloria insolentem. Nobile coniugium et honestum obtigit. Quid de fastu fastidioque ais? Parumne feminei mores noti? Disce servire, disce pati, disce caros perdere; uni coniugio vacandum est: amicitiarum scopulus uxor imperiosa et viri affectuum moderatrix. Generosa michi uxor obvenit. Gravis sarcina, dure compedes liberos humeros atque olim liberos pedes prement. Durum dictu,
Abbreviated transcription (Latin):
Ut nos liberet de corpore mortis hiuꝰ. unde meritũ hõĩs nõ liberat
sed gr̃a dei solure cui nchil ne dicani impolͤ sed ne difficile qͥd
poreamꝰ quin et cũ cõdem illo sapientie re tractatore, quẽ philonẽ
hebrei opmantur, per quẽ contmnẽtiã donũ dei esse didiciub.¬
per sapientiam dei fres in pnti certamine corns nr̃e roborabi¬
niur et uictores eriiꝰ et ab oñi corruꝑtione purgabim᷑ corrige¬
fres babiloms fluĩa nouimꝰ magno transnatanda peritulo i
quorũ transitu nr̃i duces dextera poscentes xpristiano ore poe¬
ticum illud exclamemꝰ ad inuictu uere quod ad suũ uere uictũ
et profugu ille nanfragus apud uirgiliũ exclamabat Eoiꝑe
mc hiis inuicte malis Da dexterã miiero et tecũ me tolle
per undas sedibus ut saltem placidis in morte quiescã fluit¬

Expanded text:
ut nos liberet de corpore mortis huius, unde meritum hominis non liberat, ut nos liberet de corpore mortis huius, unde meritum hominis non liberat, sed gratia Dei solius, cui nichil, ne dicam impossibile, sed ne difficile quidem pereamus, quin et cum eodem illo Sapientie tractatore quem Philonem Hebrei opinantur, per quem continentiam donum Dei esse didici sapientiam, fratres, in presenti certamine carnis nostre roborabimur et victores erimus et ab omni corruptione purgabimur, corrigefratres, Babilonis flumina novimus magno transvadanda periculo, in quorum transitu nostri ducis dexteram poscentes cristiano ore poeticum illud exclamemus ad invictum vere, quod ad suum vere victum et profugum ille naufragus apud Virgilium exclamabat: Eripe me his, invicte, malis... Da dextram misero et tecum me tolle per undas, sedibus ut saltem placidis in morte quiesca
Abbreviated transcription (Latin):
in corpore eminebit Ioras et extra que exera erũt contẽplans ꝙͣ
qui a corporibꝰ et ca taꝙͣ peregrini incolere iubemur Tale demũ
meditationem moriendi ubi due desunãtur mortes. Altera na¬
cura uirtutꝭ altera quarũ prima millatenus nec accessenda
quere insi nature imperio. hoc est morte non licet et du uiui¬
inꝯ quotũq fugierimꝰ illa nos sequitux ubitũq latuerimus
illa nos iuemiet. Ieaq nulla inde homi requies Aulla usq ad
ultinũ securitas con sũmata. Eiquideni uanitates quibus ado¬
lestentia uel iuuẽtus olim remũtiauerit sepe senio occursant et
retursant et meursant et blando murmure q̃rule, ubi nos inqui¬
unt onnetitis ad quas de cetero nuillus est reditus. ubi uos spe¬
ratis an ubi non sompnus nõ esca nõ imptie quin finimint
dum licet ne ue tempus indultũ perdite quõd perbrerie tũ uelo¬
testins et domestico prelio clamandũ est ille suꝑꝑliciter exorãdꝰ

Expanded text:
in corpore, eminebit foras, ut ea quae extra erunt contemplans, quam ngi a corporibus et ea tanquam peregrini incolere iubemur. Tale demum est iam nisi meditationem moriendi»: ubi due designantur mortes, altera nature, virtutis altera; quarum primam nec ullatenus arcessendam quere nisi nature imperio, hoc est morte, non licet et dum vivimus, quocunque fugerimus, illa nos sequitur, ubicunque latuerimus, illa nos invenit. Itaque nulla homini inde requies, nulla usque ad ultimum consummata securitas, siquidem vanitates, quibus adolescentia vel iuventus olim renuntiaverit, sepe senio occursant et recursant et blando murmure querule: ubi nos, inquiunt, dimittitis, ad quas de cetero nullus est reditus? ubi nos iterum speratis? an ubi non somnus, non esca, non nuptie? quin fruimini dum licet neve tempus indultum perdite, quod, cum petestino et domestico prelio clamandum est: ille suppliciter exorandus
Abbreviated transcription (Latin):
de morte nõ cogitãt cito uolentes quod ualde uereo mutiliter co¬
gitabũt huic tandem articulo fine pono frustra memum Ne
quaꝙͣ fres per uos ip̃os assurgitis non est opus uiriũ uestrarũ
pondus carnis sordidum et graue animã miserã imbecillem
mole sua premit et suffocat. Ea uobis uigis et perdifficilis luctas
est reliquistis eñ diabolum ac muridũ et utruꝙ satre domius obse¬

Expanded text:
de morte non cogitant, cito nolentes et, quod valde vereor, inutiliter code morte non cogitant, cito nolentes et, quod valde vereor, inutiliter cogitabunt, huic tandem articulo finem pono. Iam equam, fratres, per vos ipsos assurgitis; non est opus virium vestrarum; pondus carnis sordidum et grave animam miseram imbecillem mole sua premit et suffocat. Ea vobis iugis et perdifficilis lucta est. Reliquistis enim dyabolum ac mundum et utrunque sacre domus obse
Abbreviated transcription (Latin):
dio ultro inherent nec inisi flentes et coacti a placitis licet falsis
opmniombꝰ euellantur que sũt multe. Sed õmũ sũma est illa.¬
a citerone posita in tusculano ꝙ me telli sperat sibi quisq fortunã
Illa maior periculosiorꝙ dementia ꝙ nec condicione noture nec
tot assiduis exemplis inducim᷑ ut de morte cogitemꝰ non credo
quia prorsus mortalitatis et mmbecillitat obliti sumꝰ
Ed iuuat oculos aduertere nõne in cõdem uidenus
quasi non sit tucius aduemẽtem hostẽ prospie̾
ꝙͣ cõmuentibꝰ oculis expectare dũ feriat fragilitas
quedã adest omnibꝰ nota nisi dissimilet. mors
autem instat et ꝓperat, sed nobis dilatione blandiner cum
illa sit in foribus nedum seni sed ãiculo quippe ꝙͣ uite breui¬
tas uicina incertitudo autẽ semper ceruicibꝰ impendentẽ faciat
Ceterum ergo clara uoce testatur ꝙ qui nũc uolentes utiliter

Expanded text:
dio ultro inherent, nec nisi flentes et coacti a placitis, licet falsis, dio ultro inherent, nec nisi flentes et coacti a placitis, licet falsis, opinionibus avelluntur, que sunt multe, sed omnium summa est a Cicerone posita in Tusculano, quod «Metelli sperat sibi quisque fortunam». Illa maior periculosiorque dementia, quod nec conditione nature nec tot assidue exemplis inducimur ut de morte cogitemus, non credo quia prorsus mortalitatis et imbecillitatis obliti simus, sed iuvat oculos avertere ne venientem videamus, quasi non sit tutius adventantem hostem prospicere, quam conniventibus oculis expectare dum feriat. Fragilitas quidem adest nota omnibus nisi dissimulent: mors autem instat ac properat, sed nobis de dilatione blandimur cum illa sit in foribus, nedum seni sed anniculo, quippe quam vite brevitas vicinam, incertitudo autem semper cervicibus impendentem faciat. Ceterum ego clara voce testatus quod qui nunc volentes utiliter
Abbreviated transcription (Latin):
blandula uagula hospes comesq corꝑus q̃ nĩc ab illis in locoe pal¬
lidula rigidala midula nec ut soles dabis iocos Parũ ne queso¬
perspicue quid sentiret et quidtmeret aperuit ꝙ si principibus
calls est mũdus nõ durat Et si talis est exitus qualem putemꝰ
esse aliis quibus ne uita quidem ip̃a super cotidianũ cotidiano la¬
bore promictitur. Sed in uita honnes het audiũt quibus natura
inisitũ aĩos ꝙͣtũ possũt ab amara et mesta cogitatione de flectere
ea sibi finigere que delectent non que crucient. Ieaq cũ mediis m
erũpius seuuerint adhuc iam a tergo relicte uite felcrtate sponde
non desinũt tanta uotorũ pertinatia est ut expectare quod fieri
posse non scuĩt ꝙͣ quod est ferre fortiter et prudenter aduertere
qua in re mnumerabiles falluntur sue ut uerius dicam scien¬
tes et uolentes delectabilem in errorem incidũt et sese fallendi stu¬

Expanded text:
blandula hospes comesque corporis, quae nunc ab ibis in loca palblandula hospes comesque corporis, quae nunc ab ibis in loca pallidula rigida perspicue quid sentiret et quid timeret aperuit? Quod si principibus talis est mundus, dum durat, et si talis est exitus, qualem putemus esse aliis, quibus ne vita quidem ipsa sine quotidiano labore promittitur? Sed inviti homines hec audiunt, quibus natura insitum est animos quantum possunt ab amara et mesta cogitatione deflectere et ea sibi fingere que delectent, non que crucient. Itaque cum mediis in erumnis senuerunt, adhuc sibi iam a tergo relicte vite felicitatem spondere non desinunt; tanta votorum pertinacia est, ut expectare malint quod fieri non posse sciunt, quam quod est ferre fortiter et prudenter advertere. Qua in re innumerabiles falluntur, sive, ut verius dicam, scientes et volentes delectabilem in errorem incidunt et se se fallendi stu
Abbreviated transcription (Latin):
modosed cũ om̃is eiui claris uiris comparet Illud aliud spec¬
taculum horrendũ sed effica cissimũ ad salutẽ apertio .s. sepul¬
ciorum precipire recentiũ eoq magis suit hominũ notorũ dũ ueniũt
scaturicgnies dũ instar sparsa ccruũtur dũꝙ ossa siue mota sẽdi¬
bus consũpte nares cõuullsi bentes / oculoriẽ specus inuo obsitũ ceno
contreta cesaries. Et obone ihesu ꝙͣto pericillosis est qd latet. Qs
eñi talis corporis qualis est aĩa et quali nisi mi sericordiã iue¬
nerit habitaculo sit recepta Equidem Adriqnus imperator cu¬
riosissimꝰ lrãrũ quid de aĩe recedentis iemere formidaret paucis
expressit que placet insere ut et sententia tanti principis et af¬
fectũ iudicent, qui sub extremũ uite sp̃m dum dum alii pborant
dectet et quando nullus est fingendi locus. haud dubiesit loquit᷑
ue in aĩo est aĩam cm̃ ip̃e sua in morte alloquẽs sit ait. animula

Expanded text:
modo, sed cum omnis evi claris viris comparet». Illud aliud specmodo, sed cum omnis evi claris viris comparet». Illud aliud spectaculum horrendum sed efficacissimum ad salutem, apertio scilicet sepulcrorum precipueque recentium eoque magis si sint hominum notorum, dum verminum scaturigines, dum viscera sparsa cernuntur, dumque ossa suis mota sedibus, consumpte nares, convulsi dentes, oculorum specus limo obsitum, ceno concreta cesaries et, o bone Iesu, quanto periculosius est quod latet! Quis enim novit talis corporis qualis est anima, et quali nisi misericordiam invenerit habitaculo sit recepta? Equidem imperator Hadrianus curiosissimus literarum quid de anime recedentis itinere formidaret paucis expressit, que placet inserere, ut et sententiam tanti principis et affectum indicent, qui sub extremum vite spiritum, dum alii plorant, dictet, et quando nullus est fingendi locus hauddubie sic loquatur ut in animo est. Animam enim ipse suam in morte alloquens ait sic: Anim