comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
numinibꝰ. ad paricidiũ ueni. Quẽ ego paulo ante passꝰ sũ
nusere cõstiencie pudorẽ. Ad patre arma nõ retuli. timui
quimmo ne michi dũ reu̾tor occuerẽt: ne iostula ica ple-¬
nasq adhus uitricibus telis manus: in cauto rueret ãplexui
Qm tũc int̾ ceteras exclamationes deducentis excertitus
uocẽ qd̾ tirtũstantis ppli murmut excepit. Magnũ felicẽq
iuuenẽ si subito moreret᷑. Aduiuate dii parit atq hoĩẽs
dũ ꝑire concupisto: dñ uolo mmiẜemini. ne hunt ardorẽ fugiẽts
auime dilacõne laxetis. ꝑclamo testor. innouissimo fatista.¬
mus abrupto. ꝓpde est ut occidat patrẽ paricida p̃dictus: cũ
esti mori paratus. Quid me patri adhuc detines: quid mora.¬
ris abeuntẽ. Melius quidẽ fuerat hũc spiritũ autm ipãmat̾¬
norũ uisterũ sode conpͥmẽ: aut ut pͥmũ contactu suo celũ ter.¬
rasq polluerit. festinata morte dimttẽ. Sane tñ caritas

Expanded text:
numinibus: ad parricidium veni. quem ego paulo ante passus sum numinibus: ad parricidium veni. quem ego paulo ante passus sum miserae conscientiae pudorem! ad patrem arma non rettuli; timui quin immo, ne mihi, dum revertor, occurreret, ne in oscula mea plenasque adhuc victricibus telis manus incauto rueret amplexu. quam tunc inter ceteras exclamationes deducentis exercitus vocem, quod circumstantis populi murmur excepi! 'magnum felicemque iuvenem'; si subito moreretur! Adiuvate, dii pariter atque homines, dum perire concupisco, dum volo; miseremini, ne hunc ardorem fugientis animae dilatione laxetis. proclamo, testor: in novissimo fati stamus abrupto, prope est, ut occidat patrem parricida praedictus, cum est mori paratus. quid me, pater, adhuc detines, quid moraris abeuntem? melius quidem fuerat hunc spiritum aut in ipsa maternorum viscerum sede comprimere aut, ut primum contactu suo caelum terrasque polluerit, festinata morte dimittere. sane tamen caritas
Abbreviated transcription (Latin):
me nõ uolt: et iam nõ suꝑest insi paricidiũ. O mors landãda
fortibus exspectanda mseris. non recusanda felicibꝰ :qnͣtũ
te q̃siuiuiꝰ in belło. Tull enĩdos testor in aciẽ tuli non uirũ
iactacõnem nõ glorie cupiditatẽ. sed ut patrie p̃staret aliqͥd
uilitas mei ut hũc michi deploratũ spiritũ hoc destinatũ q
torpus publitarũ utilitatũ usus absumẽt. Dbi pͥmũ miser
diditi ꝙͣ multa uestientes. ꝙͣ multa face̾mus ĩuiti. In medi.¬
os hostiũ globos ꝑditus pugnator exilii cessit acies densissiã
queq cormua solus iuasi : resiste nemo sustinuit. Obuiis
ictibus mẽbra nudaui: et ad ĩturrens ubiq ferrũ uitalia ꝑa.¬
ta cirtũtuli: uacua circa me tela cetiderũt. Miserũ me de¬
cepte cogitatioĩs euentu. Fortiter fecedũ mẽor occidi : recedice
gratulacõnes. abite laudãtes. nõ circueo tem pla. nõ reddo uota

Expanded text:
me non vult, et iam non superest nisi parricidium. o mors laudanda me non vult, et iam non superest nisi parricidium. o mors laudanda fortibus, expetenda miseris, non recusanda felicibus, quantum te quaesivimus in bello! tuli enim, deos testor, in aciem, tuli non virium iactationem, non gloriae cupiditatem, sed ut patriae praestaret aliquid vilitas mei, ut hunc mihi deploratum spiritum, hoc destinatum damnatumque corpus publicarum utilitatium usus absumeret. ibi primum miser didici, quam multa nescientes, quam multa faceremus inviti: in medios hostium globos perditus pugnator exilui, cessit acies; densissima quaeque certamina solus invasi, resistere nemo sustinuit; obviis ictibus membra nudavi et ad incurrens ubique ferrum vitalia parata circumtuli; vacua circa me tela ceciderunt. miserum me deceptae cogitationis eventu! fortiter feci, dum mereor occidi. recedite, gratulationes, abite, laudantes; non circumeo templa, non reddo vota
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓclamauit fucurũ uirũ fortẽ deinde paricidã. Qr̾s uiqͣm pc.
fiducia maiore respondit. cũ suminũ facinus demĩciaret:
auce se dixit ꝓbaturũ. Iecerat ꝓfocto p .c. introgando ma.¬
thematicũ pacer rem nõ educaturi. si quid tristius cõperiss.
nisi hoc pͥmũ de fato fuisset ut uiuerẽ. Ded nec mathenia.¬
tici fides cirta momentũ. aliquẽ ne cessauit ordinem: nõ
numerus fefellit nõ serus in partu nõ uiuẽta non robur.
Illa quoꝙ que uelut extũ setus consenciebãt : affuere rñso.
bellũ. hostis. acies. ad illã ipam qua forciter facẽ poteraniꝰ etatẽ.
Pater uero ꝑiculi sui denũciatiõẽ nõ territus: arma michi proh
tristis neressitas. arma ipẽ circũdedit et siuis ad pugnã manib
aptauit tqͣm mathematico iam credidisset. Quis miret qd̃
qd responsũ nõ contep̃serit. dũsperabat ut fortit̾ facerẽ. Mori

Expanded text:
proclamavit futurum virum fortem, deinde parricidam, quis umquam, P.C., proclamavit futurum virum fortem, deinde parricidam, quis umquam, P.C., fiducia maiore respondit? cum summum facinus denuntiaret, ante se dixit probaturum. Fecerat profecto, P.C., interrogando mathematicum pater rem non educaturi, si quid tristius conperisset, nisi hoc primum de fato fuisset, ut viverem. sed nec mathematici fides circa momentum aliquod neque cessavit ordinem: non numerus fefellit, non sexus in partu, non iuventa, non robur. illa quoque, quae velut extrinsecus consentiebant, adfuere response: bellum, hostis, acies ad illam ipsam, qua fortiter facere poteramus, aetatem. pater vero periculi sui denuntiatione non territus arma mihi pro tristis necessitas!, arma ipse circumdedit et suis ad pugnam manibus aptavit, tamquam mathematico iam credidisset. quis miretur, quod responsum non contempserit, dum sperabat, ut fortiter facerem? mori
Abbreviated transcription (Latin):
spes nõ auida tuta: sod suspicia menis et p̃sagũ magni nestõ
cuius incerti detulisse pallorẽ. Quid aliud hoc eẽ uoltis . p.s.
Referã nũc .ꝑ.t. cuus artis cuiꝰ fuisse dicat᷑ auctoritatis quẽ
putauit ad eundẽ qui sic tuebat. Momo qui qd̵ certũ habeo
plurunis meruerat exꝑimentis. ut ad illũ pelutiad oracdã
deorũ. plenũq satrospũ pectus hoĩm. sollicitudines metus¬
q confugerent dicit᷑ insperta tocib raciõe celi digestis sidei̾b
ĩnumeros ad publici p̾uatiq fati scupuisse conspectũ . et tã¬
ta prosperorũ tristiũq cõgerie: magis ipo consultore ꝑteritus:
diu nõ cõmisisse uerbis qd̾ uidebat: Bed o uirũ grauitatis
antique: dignũ q cui se facorũ archana nudarent. Cũ ꝑtus
non fuit contentus meliora p̃dicere. Et que certissiã est rc̃a
ꝓferenciũ fides quitquid dep̃henderat ꝓtulit in mediũ. et

Expanded text:
spes, non avida vota, sed suspiria, metus et praesagum magni nescio spes, non avida vota, sed suspiria, metus et praesagum magni nescio cuius incerti detulisse pallorem. quid aliud hoc esse vultis, P.C., Referam nunc, P.C., cuius artis, cuius fuisse dicatur auctoritatis, quem putavit adeundum, qui sic timebat? homo qui, quod certum habeo, plurimis meruerat experimentis, ut ad illum velut ad oracula deorum plenumque sacro spiritu pectus hominum sollicitudines metusque confugerent, dicitur inspecta totius ratione caeli, digestis sideribus in numeros ad publici privatique fati stupuisse conspectum, et tanta prosperorum tristiumque congerie magis ipso consultore perterritus diu non commississe verbis quod videbat. sed o virum gravitatis antiquae dignumque, cui se fatorum arcana nudarent! cum partunon fuit contentus meliora praedicere, et, quae certissima est vera proferentium fides, quicquid deprehenderat, protulit in medium et
Abbreviated transcription (Latin):
mea cotus oculis aũuo q conũsus paricidã non uidet per
uirũ fortẽ. Nic est animꝰ quoine qͣmius denũciatũ poedrm̃¬
q seruauit. Et cũ incertis adhuc dubiis pirtutibꝰ p̃stiterit
ut uiuerẽ. prestat meritis actisq ne moriar Nũt ille quod
pietate qd̾ uideor istius ꝑirc reuerencia. uocat paritidiũ
suũ. Et in orbitate quã face fibi uidet᷑. nõ remediũ meũr. s
suũ spertat affectũ. Ailius qui uolt mori ne paricida sit: alit
sibi uidetꝰ remunerari nõ posse. qm ut ipẽ moriat᷑. Merito
prsus merito miscrũ fenẽ. tristes sollicitudines et p̃scii me¬
tus: ad matheniatitũ et responsa miserũt. Debui uir fortis
nũciari paricida predici. Siue enĩ misere cõiugis ꝓdigiofa
fecũditas tumultuosis pulsibut maritales inqͣetauit am¬
plerus seu ꝑ auxias noctes diros q sompnos feralibꝰ senex yma.¬
ginbus agicatus dicit᷑ ad notissimũ sacre artis ancistitẽ. non

Expanded text:
dam non videt per virum fortem. hic est animus, quo me quamvis denuntiatum praedictumque servavit, et, cum incertis adhuc dubiisque virtutibus praestiterit, ut viverem, praestat meritis actisque, ne moriar. nunc ille, quod pietate, quod videor istius perire reverentia, vocat parricidium suum, et in orbitate, quam facere sibi videtur, non remedium meum, sed suum spectat adfectum. filium, qui vult mori, ne parricida sit, aliter sibi videtur remunerare non posse, quam ut ipse moriatur. Merito prorsus, merito miserum senem tristes sollicitudines et praescii metus ad mathematicum et responsa miserunt. debui vir fortis nuntiari, parricida praedici. sive enim miserae coniugis prodigiosa fecunditas tumultuosis pulsibus maritales inquietavit amplexus, seu per anxias noctes dirosque somnos feralibus senex imaginibus agitatus dicitur ad notissimum sacrae artis antistitem non
Abbreviated transcription (Latin):
ipãm ꝓclamare naturã iuiciarẽ: teceptus es in hoc pulth¬
rimũ mũdi terũ q cõsorcuuĩ. et per succedenciũ uices in ordi¬
ire mortalicatis natus bona urã ridisci. Admicte posteros. cede
uenicutibꝰ Nestis te qnͣto diucius iueris: tantomagis in pa.¬

Expanded text:
ipsam proclamare naturam: 'receptus es in hoc pulchipsam proclamare naturam: 'receptus es in hoc pulcherrimum mundi rerumque consortium et per succedentium vices in ordinem mortalitatis natus bona nostra vidisti; admitte posteros, cede venientibus.' nescis, te quanto diutius vixeris, tanto magis impa
Abbreviated transcription (Latin):
causas mortis int̾rogatus. At ego difficilius redderẽ uite.
Niuidiuuat. O misera mortalitas animã ꝑ tot ãnos eciã
si natuã paciat ꝑ infinita temporũ sꝑacia stritis siõ corpis
retine complexu. Di cũta nostra. si poluptates. et qerumq ex
hac uniu̾sitate mũdi ẜ sollitanti aspectu. uel blandiũt᷑ usu
diligent᷑ excucias: tota uita hoĩs unus est dies. Miũles prorsꝰ
abiecte q mẽtes: quas nõ implent hec cadẽ semꝑ ꝙ redcũcia.
ut qͥs honestis oꝑatus artibus. sciat. qͥs finis bonorũ que utra
felicicas. Numꝙ̃ sibi ridebit pre matua morte ꝑiturus. Et
lucis causas ad auimũ mentẽq referenciũ: neminẽ cotidie
uita nõ saciat Relaturũ nũt me putatis qnͣto plura sint ĩ
luxuria. libido. Non pudet ꝓpter her ferite debilitates. luctus.
spacia mẽbrorũ. et cũ liceat euadẽ malle pati. Singe tibi ueld̾

Expanded text:
causas mortis interrogatus, at ego difficilius redderem vitae: causas mortis interrogatus, at ego difficilius redderem vitae: quid iuvat, o misera mortalitas, animam per tot annos, etiam, si natura patiatur, per infinita temporum spatia tristissimo corporis retinere complexu? si cuncta gaudia nostra, si voluptates et quaecumque ex hac universitate mundi vel sollicitant aspectu, vel blandiuntur usu, diligenter excutias, tota vita hominis unus est dies. humiles prorsus abiectaeque mentes, quas non implent haec eadem semperque redeuntia. at qui honestis operatus artibus sciat, quis finis bonorum, quae vera felicitas, numquam sibi videbitur praematura morte periturus, et lucis causas ad animum mentemque referentium neminem cotidie vita non satiat. relaturum nunc me putatis, quanto plura sint in luxuria, libido. Non pudet propter haec ferre debilitates, luctus, spatia morborum, et, cum liceat evadere, malle pati? finge tibi velut
Abbreviated transcription (Latin):
Pene sero renũciat uite. quis me sit ad gxitũ uenit: ut hoc illũ
ftcẽ nemo miret᷑ Ei tm̃ debet mors negari: de quo nõ sufficit
hos pene genus. ut ipe se potius occidat. Nam qd  lex iussiti ut
moriturus redderet causas. qd in sepultũ uoluit abia si sic
ꝓperasset crũpere. ut nõ nunciaret hoc p̃us nõ fateret . fallic᷑
quisq̃s ideo factũ putat ut tenerem in uita. Illa uero non ti.¬
met ꝑcundi temeritatẽ nec socretũ doloris aliem libent᷑ inq̃rit
Sciebat illos nõ alit̾ ausuros ꝓferre causas: quos sceleris con.¬
stiencia. quos maioris cruciatus metus in sup̃ma cõpelleret
Igit ne supplicia ꝓperato lucrarent obitu: rursus in penã
nocentis insepulti corporis reuocauiti iniuria lex placida.
mitis: caustis mortis reddi uoluit. Non estimari. Possũt igi᷑
p .c. publica quadã roce generis huãn respondẽ q̃rencibus

Expanded text:
paene sero renuntiat vitae quisquis sic ad exitum pervenit, ut hoc illum paene sero renuntiat vitae quisquis sic ad exitum pervenit, ut hoc illum facere nemo miretur. ei tantum debet mors negari, de quo non sufficit hoc poenae genus, ut ipse se potius occidat. Nam quod lex iussit, ut moriturus redderet causas, quod insepultum voluit abici, si sic properasset erumpere, ut non nuntiaret hoc prius, non fateretur, fallitur, quisquis ideo factum putat, ut teneremur in vita. illa vero non timet pereundi temeritatem, nec secretum doloris alieni libenter inquirit. sciebat illos non aliter ausuros proferre causas, quos sceleris conscientia, quos maioris cruciatus metus in suprema compelleret. igitur ne supplicia properato lucrarentur obitu, rursus in poenam nocentis insepulti corporis revocavit iniuria. lex placida, mitis causas mortis reddi voluit, non aestimari. Possum igitur, P. C., publica quadam voce generis humani respondere quaerentibus
Abbreviated transcription (Latin):
natua cõmenta est. ut periremꝰ muiti: et contra tot adũ¬
tate duramꝰ. An uos me mouc̃ nõ creditis ꝙ iuiuenis sim. qd̾
modo uite uoluptates modo gaudia lucis ingressus sũ. Qnͣ.¬
to oꝑe nuchi blandit qd̃ pubplicis ex acie teportatis huincĩs
leticiã ciuitatis impleui. Quociẽs me hercule het roluera et rotãtia
hoscili cruore arma conspexi: amimũ supͣ necessitates erigo. supͣ fre¬
tũ pono ded oiã michiiam discussa cõsup̃ta fũt. et honesta ꝑeũdi
raciõe uicta cesserũt. Quid michi ãplius cũ corꝑe qd̃ oderũt ocu.¬
li sui cũ quo cotidie ꝓꝑans aĩa rixati. Non fũt meamẽbra que
possim relut hostis alicui lacerare confodere. Nomini qͥ semel
renũciauit rebus huãnis: nõ reddit᷑ uita sed tempꝰ. Et ip̃a cu¬
piditas tacioq perrũdi. hoc ipõ quo uetam actrescit. felicior
me hertule qui morit anceꝙͣ debtat. qmͣ qui anteqm̃ uelit

Expanded text:
natura commenta est, ut periremus inviti, et contra tot advernatura commenta est, ut periremus inviti, et contra tot advertate duramus. an vos me movere non creditis, quod iuvenis sum, quod modo vitae voluptates, modo gaudia lucis ingressus sum? quantopere mihi blanditur, quod publicis ex acie reportatus umeris laetitiam civitatis implevi! quotiens mehercule haec vulnera et rorantia hostili cruore arma conspexi, animum supra necessitates erigo, supra fatum pono. sed omnia mihi iam discussa, consumpta sunt, et honeste pereundi ratione victa cesserunt. quid mihi amplius cum corpore, quod oderunt oculi sui, cum quo cotidie properans anima rixatur? non sunt mea membra, quae possim velut hostis alicuius lacerare, confodere. homini, qui semel renuntiavit rebus humanis, non redditur vita, sed tempus, et ipsa cupiditas ratioque pereundi hoc ipso quo vetamur, adcrescit. felicior mehercules, qui moritur, antequam debeat, antequam velit;
Abbreviated transcription (Latin):
Ego .p.c. coẽm hans ĩp̃acienciã senis: acteudo pietatis reue.¬
tencia. ficri nõ potest. ut se mori debẽ ꝑsuadeat patri filius.
ꝓpter quẽ se uidet octide. Hactenus leges hactenus un̾ta
uirtutũ. Deniamꝰ ad necessitates. Mou uolo. ita ut reddidi
causas. Ita nõ ex hac destinacione sencitis quitqͥd dici potest:
quitq̃d dici nõ potest. uiderit quid nos huc usq ꝓtulerit hĩ
incipit ratio. Qiuod uolo. fingite unũ ex pplo̾ turbaq petẽ
Dus p̃miorũ non dẽt hoc uetati. quotiẽs ht̃i causas: nõ pt̃e
quotiẽs nõ habet. Scilicet cĩ uerendũ est ne ad hot ĩconsulte
ne temẽ leuitus huãna ꝓfiliat: eticredibile est. ut quitq̃d
aput hoiẽm pro uita dici pt̃ ipsa sibi uita nõ dixerit. Abite.
gratulacõnes. silete blandicie. quotiẽs iam putatis noluisse
me mori. Pmũ hoc maximũ: qd̃̾ pro ĩcolumitate homĩs

Expanded text:
ego, P.C., communem hanc impatientiam senis accendo pietate, reveego, P.C., communem hanc impatientiam senis accendo pietate, reverentia. fieri non potest, ut se mori debere persuadeat patri filius, propter quem se videtur occidere. Hactenus leges, hactenus merita virtutum; veniamus ad necessitates. mori volo: ita ut non reddidi causas? ita non ex hac destinatione sentitis, quicquid dici potest, quicquid dici non potest? viderit, quid nos hucusque protulerit; hinc incipit ratio, quod volo. fingite unum ex populo turbaque petere ius supremorum; non debet hoc vetari, quotiens habet causas, non potest, quotiens itas humana prosiliat, et credibile est, ut quicquid apud hominem pro vita dici potest, ipsa sibi vita non dixerit? abite, gratulationes, silete, blanditiae; quotiens iam putatis noluisse me mori? primum hoc maximumque pro incolumitate hominis
Abbreviated transcription (Latin):
Sod deruit ĩotencie amore percũtẽ: tñsquillita magna ꝑe.¬
iuidi. Ignostite q̃so cuc̃taciõi. paciencie more. di me ꝯtinuo
otridissem: tqm̃ paricida moriebar. Neq est p .c. qd̾ excludi
pĩniũ putetis: contra dictionẽ patris. Ex inius ꝑ magno.¬
rũ operũ reuerenciã. de necessitate parendi. Et aututerũ
nobis magna ueĩt contra noĩs huiꝰ potenciã de u̾tutũ fauoẽ
libertas: aut obscq̃a ꝑaact᷑ ꝑacta deum opcõne repetemꝰ
Non est qd̵ uos resistentis moueat auttoritas. Neminem,
ĩuenias mori uolentẽ rqui nõ hẽat aliquẽ uetantẽ. Alle tiup̃s.¬
to nõ sũt pignora caritatis. lacrimis tũ audienciũ: et conso.
lacoĩbus. et prop̃tissima semꝑ exhortaciõe retinet᷑. Parẽtibꝰ
uero circa liberos unus affectus est fauere uite. time mortẽ.
Non hñt pacienciã nec iuste orbitatis. Et inter supplicia
nemo penas q oñs tũ illĩs ĩnocentes onĩs muiseri sumus

Expanded text:
 magna pereundi, ignoscite, quaeso, cunctationi, patientiae, morae: si me continuo occidissem, tamquam parricida moriebar. Neque est, P.C., quod excludi praemium putetis contradictione patris. eximus per magnorum operum reverentiam de necessitate parendi, et aut interim nobis magna venit contra nominis huius potentiam de virtutum favore libertas, aut obsequia peracta demum optione repetemus. non est, quod vos resistentis moveat auctoritas; neminem invenias mori volentem, qui non habeat aliquem vetantem: ille, cui praesto lationibus et promptissima semper exhortatione retinetur. parentibus vero circa liberos unus adfectus est: favere vitae, timere mortem. non habent patientiam nec iustae orbitatis, et inter supplicia ~nemo poenasque omnes tamen illis innocentes, omnes miseri sumus.
Abbreviated transcription (Latin):
cũ id exigam. qd̾ impetrac potiusse: cciã anteqm fortit᷑ facerẽ.
Nam qd̾ obitũ racioĩs reddo racionẽ queso neq̃s ideo me parũ aͥ
p̃mo fidem credatraut causis. qa utriusq iuris mistui preces.
Ignoscite ardori perire cupientis: qd̵ parit̾ imploro que singi.¬
la suffice potuissent. fudẽ qnͣymo restrã si qua adhuc lex ẽ
que adiuuare possit mori uolentẽ. cõmodate. cõ ferte esti quod
ptruisq uiris et auttoritas est. qd̾ in mea morte tribuatis. ps¬
tate causis utimoriar. p̃mio ut sepeliar. Dencõ p .c. hot poi¬
nũ ab effectibꝰ publicis petendũ: ne qͦs ideo mori me uelle nõ
credat. qr potius ad causas ac rba confugi: q̃a a uobis malu
peteᷤ quitꝙͣ ab hiis potui maĩbꝰ actiꝑe. Mlerui fateor malig.¬
nas interp̃taciones iurf. ut morercira bello rcũsus ardna
posui. ppli fauorẽ. gaudia ciuitatis intraui. Ded sine hoc est

Expanded text:
 inpetrare potuissem etiam antequam fortiter facerem. nam quod obiter optionis reddo rationem, quaeso, ne quis ideo me parum aut praemio fidere credat aut causis, quia utriusque iuris miscui preces; ignoscite ardori perire cupientis, quod pariter inploro quae singula sufficere potuissent. fidem quin immo vestram, si qua adhuc lex est, quae adiuvare possit mori volentem, commodate, conferte. est quod in utriusque iuris auctoritati est, quod in mea morte tribuatis: praestate causis ut moriar, praemio ut sepeliar. Sentio, P.C., hoc primum ab adfectibus publicis petendum, ne quis ideo mori me velle non credat, quia potius ad causas ac verba confugi, quia a vobis malui petere, quicquid ab his potui manibus accipere. merui, fateor, malignas interpretationes: vir fortis, ut morerer, a bello reversus arma posui, populi favorem, gaudia civitatis intr
Abbreviated transcription (Latin):
incerta fugienti. Plus est qd̵ expauesco qd̾ timeo. Minatꝰ
est michi manus meas meus aĩmꝰ: nullũ ꝙ uoluit eẽ mo.¬
mentũ quo securus intrepidus q roquiesterẽ. Iussus sunr
uitam per anhelitus metus q consume̾. Quis inter h ͨ spei.
qsͣ consolacõnis est locus. Mori debeo tanꝙͣ nocens: si mathe.¬
maticus uerũ dixit Tanqm̃ miser: si mẽtitus est. Qiuid h ͦ¬
qd̾ me futurũ dixit paricidã. Ei quẽ mittamꝰ in exꝑuẽ¬
tũ: cui credamꝰ.Placet post futurorũ incertã tractae᷑ racõ.

Expanded text:
incerta fugienti. plus est, quod expavesco, quod timeo; minatus incerta fugienti. plus est, quod expavesco, quod timeo; minatus est mihi manus meas meus animus, nullumque voluit esse momentum, quo securus intrepidusque requiescerem. iussus sum vitam per anhelitus metusque consumere. quis inter haec spei, quis consolationis est locus? mori debeo tamquam nocens, si mathematicus verum dixit, tamquam miser, si mentitus est. Quid, quod me futurum dixit parricidam? en quem mittamus in experimentum, cui credam
Abbreviated transcription (Latin):
cũ fortuna ruere dementia est. et etatẽ trahe ꝑcuntẽ. Nul¬
los ego senes degere turpius puto; qmͣ qui fortissuni fueñt.
Dultis expectẽ ut putres artus fedet pudenda canicies. uti
sanguiẽ mẽbra uacuata iux nitant ad gressus ut hee laur.¬
date manꝰ nec ad cotidiane uite ministeria sufficiãt. Qmͣ
miscrũ. qm̃ deforme estimenũsse qd fueris. restrre cicatritã
tuarũ redundacõnos et frigidã pret̾ĩtorũ memoriã cũ iam
fidẽ membra nõ habeat̃i. supra sua facta rideri. festinato exic̃
de sclõ debes: dũ alatre corpus dũ spiritꝰ uiget. dũ teneor dñ
desideror. Et hot polo deberi maĩbus meis: aĩmo meo. Rauete
dii ꝑiter atq hoĩes: mortẽ uir fortis inueni. Est hec cõmis
michi cũ multis fortasse causa: Sed ueniamꝰ ad meam
Di michi mathematicꝰ denũciasset dampna membrorũ
grauẽ corꝑis ꝑꝑetuũ q langorẽ: ignosteres tãta mala. uel

Expanded text:
cum fortuna ruere dementia est et aetatem trahere pereuntem; nulcum fortuna ruere dementia est et aetatem trahere pereuntem; nullos ego senes degere turpius puto, quam qui fortissimi fuerunt. vultis expectem, ut putres artus foedet pudenda canities, ut sanguine membra vacuata vix nitantur ad gressus, ut hae laudatae manus nec ad cotidianae vitae ministeria sufficiant? quam miserum, quam deforme est meminisse quod fueris, referre cicatricum tuarum redundationes et frigidam praeteritorum memoriam, cum iam fidem membra non habeant, supra sua facta rideri! festinato exire de saeculo debeo, dum alacre corpus, dum spiritus viget, dum teneor, dum desideror, et hoc volo deberi manibus meis, animo meo. favete, dii pariter atque homines: mortem vir fortis inveni. est haec communis mihi cum multis fortasse causa, sed veniamus ad meam. Si mihi mathematicus denuntiasset damna membrorum, gravem corporis perpetuumque languorem, ignosceres tanta mala vel
Abbreviated transcription (Latin):
Nũquid enĩ non hoc agũt singuli dies eamĩs nos hora ꝑtuti¬
tos fallentes q cursus applicat fato: et in hac turpissima ꝑꝑe¬
tiuitatis cogitaciõe destructi per exigua festinãtis eu moniẽ.¬
ta p̃morim. Raciamꝰ pociꝰ definite mediũ de necessitate so¬
laciũ exeauiꝰ sponte consiio ꝑleni seturitatis grãs agẽtes¬
Solus uixiti qua aduoliute qui mormaluult Iudulgete q̃so
seue tristes q cause indulgete uirtutes: ut mori tanꝙͣ magno
aĩmo uelim. Ita nõ sufficit ad maturandos exitus qd̃ fortit̾
feci. Infirme prorsus t̾reneq mẽtis est. ut numeretis ãnos.
Ego que felicissima uel lassitudo uel sacietus est ytute cõse¬
nui. Qd̾ adhuc int̾ accidẽtia fragilesq casus ago. hõ recep¬
tus in publicas gratulaceẽs p̃sencie huĩlitate decresco. Mi¬
noros fiant niccẽ est diut᷑nitate: quorũ inicia cõfirmauere
successus: cũ iam nec oꝑibus nec felicitati possit accidere :

Expanded text:
numquid enim non hoc agunt singuli dies? omnis nos hora per tacitos fallentesque cursus adplicat fato, et in hac turpissima perpetuitatis cogitatione districti per exigua festinantis aevi momenta praemorimur. faciamus potius de fine remedium, de necessitate solacium; exeamus sponte, consilio, pleni securitatis, gratias agentessolus vixit, quoad voluit, qui mori mavult. Indulgete, quaeso, saevae tristesque causae, indulgete, virtutes ut mori tamquam magno animo velim. ita non sufficit ad maturandos exitus quod fortiter feci? infirmae prorsus terrenaeque mentis est, ut numeretis annos; ego, quae felicissima vel lassitudo vel satietas est, virtute consenui. quid adhuc inter accidentia fragilesque casus ago? homo receptus in publicas gratulationes praesentiae humilitate decresco: minores fiant necesse est diuturnitate, quorum initia confirmavere successus. cum iam nec operibus nec felicitati possit accedere,
Abbreviated transcription (Latin):
sũ qm̃ sacre artis triste presagiũ est. qd̾ michi sic minatur
aniuiꝰ meus. Non habeo infelix in cogitaciõibꝰ unde nõ
tiioã et facinꝰ qd̾ sibi pro me pietas prĩs qd̾ singulorũ
ĩocencia togat. sencõ. pacõr agnosco. Ree qͣs me tr̃ labo.¬
re putet mustre ꝑsuasiois̃ errare: acpite cur nõ possim
dubitac̾ de faco: Parricidiũ credit qui facturus est : nõ trmeti
qui ꝑiturus est Ance oĩa igit a grauitate publica pero. ne ꝓ tota
ĩnocentia mea contẽti siis hoc qd uolo mori. nec qͥa uideor ꝯtendeᷤᷤ
cũ mathematico. uinct necessitates expugnac facũ. ideo michi
bene credi putetis et uitã. Aliud ost facinus nõ esse facturũ:
aliud mori uelle ne facias. En̾ummno si qua est fides: hot qd̃
uos constanciã putatis infirmitas esti Cid̃ ad sup̃ma cõfugio:
animũ meñ noui s ouislima uite mẽtis incegritas est ĩmea-

Expanded text:
sum, quam sacrae artis triste praesagium est, quod mihi sic minatur sum, quam sacrae artis triste praesagium est, quod mihi sic minatur animus meus. non habeo infelix in cogitationibus, unde non timeam, et facinus, quod sibi pro me pietas patris, quod singularis innocentia abrogat, sentio, patior, agnosco. ne quis me tamen laborare putet miserae persuasionis errore, accipite, cur non possim dubitare de fato: parricidium credit qui facturus est, non timet qui periturus est. Ante omnia igitur a gravitate publica peto, ne pro tota innocentia mea contenti sitis hoc, quod volo mori; nec, quia videor contendere cum mathematico, vincere necessitates, expugnare fatum, ideo mihi bene credi putetis et vitam. aliud est facinus non esse facturum, aliud mori velle, ne facias. quin immo, si qua est fides, hoc, quod vos constantiam putatis, infirmitas est. quod ad suprema confugio, animum meum novi. novissima victae mentis integritas est in mea
Abbreviated transcription (Latin):
Dir fortis opter premiũ qd uolet. qui causas mortis in se¬
natu nõ reddiderit in sepultus abiciatur
Didã de partu uxoris: mathematicũ cõsuluit.
Is respondit. uirũ fortem futurũ quĩ irascẽt᷑.
deinde paricidã. Qũ adoleuisset qui erat natꝰ.
bello patrie fortiter fecit. Roddit causas uolũtaris mortis pr̃
contradicit. ¶Positus p. c. in ea condicioe tristissime sortis
ut nec morte dignus sim iusi paricidã putetis. nec p̃mio insi
innotentẽ. Adeoq ludibriis misere sun diũsitatis. necessitatis
implicitus. ut speteandũ a nobis habeã odii mei fauorẽ q̃so
p̃ter oiã que ante hoc tempꝰ circa nos ordo p̃dicte uitatis ex¬
plituit. actulisse me tredatis urgenciũ malorũ ꝓbacionẽ.
De parriadio uenituꝙ etridẽ me poslũ. De faco; ꝙ michi nõ
licet mori. Ron solũ machematicꝰ stlõ tꝑibus ꝙ p̃dixit has
manus et ego me pricidiuã credo facturũ. Plus qm̃i respon¬

Expanded text:
ir fortis optet praemium quod volet. Qui causas voluntariae mortis in senatu non reddiderit, insepultus abiciatur. Quidam de partu uxoris mathematicum consuluit. is respondit virum fortem futurum, qui nasceretur, deinde parricidam. cum adolevisset qui erat natus, bello patriae fortiter fecit. reddit causas voluntariae mortis. pater contradicit. Positus, P.C., in ea condicione tristissimae sortis, ut nec morte dignus sim, nisi me parricidam putetis, nec praemio, nisi innocentem, adeoque ludibriis miserrimae diversitatis necessitatis inplicitus, ut impetrandum a vobis habeam odii mei favorem, quaeso praeter omnia, quae ante hoc tempus circa nos ordo praedictae veritatis explicuit, attulisse me credatis urgentium malorum probationem: de parricidio venit, quod occidere me possum, de fato, quod mihi non licet mori. nomanus; et ego me parricidium credo facturum. plus quam respon
Abbreviated transcription (Latin):
as manus tantũ. Si mori necesse estałli potissimũ incũbã.
h illa iam olim grauis etiinfelix aĩa querebat. Ubi ñc
mec uires ubi impetus. ubi dextra tam fortis. Duo ictu r
puto Ne ire quidem ip̃m michi continget occidere

Expanded text:
as manus tantum. Si mori necesse est, illi potissimum incumbam. as manus tantum. Si mori necesse est, illi potissimum incumbam. Hoc illa iam olim gravis et infelix anima quaerebat. Ubi nunc meae vires, ubi impetus, ubi dextra tam fortis? Uno ictu, puto, ne me quidem ipsum mihi continget occidere
Abbreviated transcription (Latin):
facie patris ocli. Non illudere in felicibus tenebris con-¬
tumaces seruuli poterãt nec quod extremũ ꝯtumeliaꝵ
genus est ut dnm agẽt rogabat. Nũc qnͣta dii boni
ludibria sũt meũda. Iuuxere se pariter cetitas et soli.¬
tudo. Qrd̾ tibi nũc miserrune a dolescens he̾ditas ꝓdest.
qũĩ tantũ audis. Cuud enĩ circa te perunia potest. que
fruendi uoluptates. ꝙ aliud ꝙͣ spoliorũ facilis occasio.
Quã bene ista oiã pat̾m otuli custodiebãt. Qxͣ facile deti¬
pi. quĩ facile denudari.ꝙͣ sine labore fulli potes: ꝙͣcito in¬
ops fiei. morte prĩs erhẽdatus es Ex nũc tibi nisi ꝑpetuus
ĩminet meror. et exetracõ uite. Miser post omĩa et lacri.¬
mas perdidit. nec dolentẽ adiuuãt oculi. Incipit apud
te gladius habere ꝙ agat Querit ecce queri miscri. ferrũ.
Nunc inquit reddidi te ĩllud: uinocens donec habuit me¬

Expanded text:
facie patris oculi; non inludere infelicibus tenebris confacie patris oculi; non inludere infelicibus tenebris contumaces servuli poterant, nec, quod extremum contumeliarum genus est, ut dominum ageret, rogabant, nunc quanta, di boni, ludibria sunt ineunda! Iunxere se pariter caecitas et solitudo. Quid tibi nunc, miserrime adulescens, hereditas prodest, quam tantum audis? Quid enim circa te pecunia potest? Quae fruendi voluptates, quid aliud quam spoliorum facilis occasio? Quam bene ista omnia paterni oculi custodiebant! Quam facile decipi, quam facile denudari, quam sine labore falli potes, quam cito inops fieri! Morte patris exheredatus es. Quid nunc tibi nisi perpetuus inminet maeror et execratio vitae? Miser post omnia et lacrimas perdidit, nec dolentem adiuvant oculi. Incipit apud te gladius habere, quod agat. Quaerit, ecce quaerit miser ferrum: "nunc," inquit, "huc reddite illud, innocens, donec habuit me
Abbreviated transcription (Latin):
inuentus sit omniũ bonorũ. Quis enĩ alius ẽẽ debrat
ut huic ꝓperandũ fuerit ad hereditatẽ. Rilius scriptus
nõ tinet penitenciã testamenti. Oũn bonorũ heres re¬
lictus est. Non ergo irascebatur pater cũ daret secretã
domius partẽ. Non possũt tibi diu̾sa ꝓdesse. Eadẽ obi.¬
teres reo si exheredatus eẽt. Elige utrũ uoles. Disciuit
se esse hercdem : amare patrẽ debuit. Di ignorauit:
nõ habuit quod speraret ex patris morte. Reliquũ est
ut inturani᷑ ille qui ꝑiit abutus magis ur̃m̃ desidẽtur
Te opuior hic grauius afficit dolor⁊ ĩpacienciꝯ hic lucta
examiuati. te ꝙ absoleta ꝓtinus nube. et tempori acco¬
modata lugubria flãmeo reuertente mutabis. Hic uõ
uiuenis qui si fortune sue mala cũ p̃teritis comparet.
cecus cepit cẽ nũc primũ ꝙͥ nõ miser in ħ̾sene ꝑdidit.
uiuebat illi magna pietas. aderãt quocũq iusserat de

Expanded text:
inventus sit omnium bonorum. Quis enim alius esse debebat, inventus sit omnium bonorum. Quis enim alius esse debebat, ut huic properandum fuerit ad hereditatem? Filius scriptus non timet paenitentiam testamenti. omnium bonorum heres relictus est: non ergo irascebatur pater, cum daret secretam domus partem. Non possunt tibi diversa prodesse; eadem obiceres reo, si exheredatus esset. Elige utrum voles: si scivit se esse heredem, amare patrem debuit; si ignoravit, non habuit, quod speraret ex patris morte. Reliquum est, ut intueamur, ille, qui periit, ab utro magis vestrum desideretur. Te, opinor, hic gravius afficit dolor, inpatientius hic luctus exanimat, te, quae absoluta protinus nubes, et tempori accommodata lugubria flammeo revertente mutabis. At hic vero iuvenis, qui, si fortunae suae mala cum praeteritis comparet, caecus coepit esse nunc primum, quid non miser in hoc sene perdidit! Vivebat illi magna pietas, aderant, quodcumque iusserat, de
Abbreviated transcription (Latin):
ut illi assiguet quietã et sepositã etimeliorẽ domus ꝑtẽ
Ita ego sit intelligebã quasi abdicares. quasi expelleres
Iratus igitur senex: tenet u̾iuenc̃ suũ uelut inciorẽ
complexu: et a luine obstat. Nego quid̃ duos seꝑat
media domo. et te integrã. sauã. illã infelicẽ cerum.
contumelie opportuuũ iniurie facilem. utrũ filio iras¬
mus parte: nestis que nitidioribus tectis elaboraca st̃
ꝑtinent ad oculos tuos. Quis tam sculte irascit ceto
ut putet ilłiꝰ int̾esse ubi habitare iubeata Te potius
ille submouit: tius iuidiã fecit odiis. tibi dicit. fuffic:
satis est. Habes maiorẽ domus partẽ. absentẽ puca-
miserũ. In pr̃nis diebus aliquẽ angulũ relmque.
Pater qui filio sub nou̾ca assiguat secretã domꝰ partẽ:
confitetur uxori se abdicare nõ posse. Transit ad aliud
genꝯ defensionis; sibi causa cedit nõ fuisse cũ bic heres

Expanded text:
ut illi adsignet quietam et sepositam et meliorem domus partem? ut illi adsignet quietam et sepositam et meliorem domus partem? Ista ergo sic intellegenda, quasi abdicares, quasi expelleres? Iratus igitur senex tenet iuvenem suum velut interiore conplexu et a limine obstat? Rogo, quod duos separat media domo, te integram, sanam, illum infelicem, caecum, contumeliae opportunum, iniuriae facilem, utrum filio irasna domus parte, ne sic quae nitidioribus tectis elaborata sunt, pertineant ad oculos tuos." Quis tam stulte irascitur caeco, ut putet illius interesse, ubi habitare iubeatur? Te potius ille summovit, tuis invidiam fecit odiis, tibi dixit: "sufficiat, satis est, habeas maiorem domus partem. Absentem puta miserum, in paternis sedibus aliquem angulum relinque." Pater, qui filio sub noverca adsignat secretam domus partem, confitetur uxori se abdicare non posse. Transit ad aliud genus defensionis: sibi causam caedis non fuisse, cum hic heres
Abbreviated transcription (Latin):
frreꝙ̃ter ĩuentus est : qui obitiabat. Ded causus inquit
parricidii iste habuit. quẽ iratus pater in socretã domus
ꝑtẽ religauerat. Mulier illa forsan ignominia: felicioi̾s
uideret esse p̃iugni. Ecritatis bñficiũ est cui illi sccretũ
datur. O p̃clarã leuis optimi singularẽ q pietatem.
Cm̃ blando ille se posuit mistrã suũ: qmͣ diligenter uxoris
gaudentis exclusit oculos. qmi multo cecũ pudore douauit.
di felicior inquit essem pater: ego tibi pocius cederẽ domo
tota. Nuc mser illã occupat partẽ in qua nemo te uideat
in quã solus ego ueniã: Duit circa te scruuli fideles: nõ
gruutus tuus audiat quisqm̃ nõ flebili merore pastat᷑
Nichil est quod te sellicitet cõuersione nr̃i. Decretũ qd̾
cecitati prescat᷑ ideo p̃stat᷑: ut iniꝰ oculi desiderentur
Aiquis odit filiũ cecũ et hac tantũ ulcõne cõtentus est:

Expanded text:
frequenter inventus est, qui obiciebat!"Sed causas," inquit, frequenter inventus est, qui obiciebat!"Sed causas," inquit, "parricidii iste habuit, quem iratus pater in secretam domus partem relegaverat." Mulierum illa forsitan ignominia felicioris videretur esse privigni; caecitatis beneficium est, cum illi secretum datur. o praeclaram senis optimi singularemque pietatem! Quam blando ille seposuit miserum suum, quam diligenter uxoris gaudentis exclusit oculos, quam multo caecum pudore donavit! "Si felicior" inquit "essem" pater, "ego tibi potius cederem domo tota. Nunc miser illam occupa partem, in qua nemo te videat, in quam solus ego veniam. Sint circa te servuli fideles. Non gemitus tuos audiat quisquam, non flebili maerore pascatur. Nihil est, quod te sollicitet conversatione nostri." Secretum, quod caecitati praestatur, ideo praestatur, ut minus oculi desiderentur. Aliquis odit filium caecum et hac tantum ultione contentus est,
Abbreviated transcription (Latin):
dimꝰ. Hoc sũt tamẽ: que contra te restruata sũt. Cuin
maritus tuus in cubiculo occideret: sciebas nullũ tibi re¬
lictũ patrotiniũ. insi aliquid occitati suule fecisses. Ide¬
oq sanguinẽ in illã ꝑtẽ induxxisti in quã q̃ri nolebas:
ut postrro die omĩs inuidia sanguinis notas et restigia
pp̃arata seq̃retut. Infamas cecũ: consiliũ ex calamita¬
te sup̃sisti. Itiebas illũ nõ aliter si dux deferisset ĩgredi
posse qmͣ uestigia ꝑietis ꝑpetuitate dirigeret. Binur¬
lasti itaq cecitatẽ: et ne quid steleri impio deesset maĩti
tui cruore lusisti. Omĩa tibi cõposita acq simulata st̃
per ociũ et securicatẽ: tqm̃ scelus tnͣsferet᷑ ingenio Nũc
enĩ tu inuocens: quia p̃uigni gladius in uuluẽ. qã pa¬
ties cruentatus. Hoc suffict᷑ utrũq uidicio pucabas. M̃
facili moinento cause fata u̾tant. qd̾ ferisse etiã is stelꝯ

Expanded text:
dimus. Haec sunt tamen, quae contra te reservata sunt: cum dimus. Haec sunt tamen, quae contra te reservata sunt: cum maritus tuus in cubiculo occideretur, sciebas nullum tibi relictum patrocinium, nisi aliquid caecitatis simile fecisses, ideoque sanguinem in illam partem induxisti, in quam quaeri volebas, ut postero die omnis invidia sanguinis notas et vestigia praeparata sequeretur. Infamans caecum consilium ex calamitate sumpsisti; sciebas illum non aliter, si dux defecisset, ingredi posse quam vestigia parietis perpetuitate dirigeret. Simulasti itaque caecitatem, et, ne quid sceleri impio deesset, mariti tui cruore lusisti. omnia tibi conposita atque simulata sunt per otium et securitatem, tamquam scelus transferretur ingenio: nunc enim tu innocens, quia privigni gladius in vulnere, quia paries cruentatus; hoc sufficere utrumque iudicio putabas. Quam facili momento causae fata vertuntur, quod fecisse etiam is scelus
Abbreviated transcription (Latin):
potestatẽ qui p̃iuigni fuit. heremus. hic difficilis ex¬
pugnandus est lotus. Quis credeti michi si dixero gla¬
diũ ꝑdidit cecus ille. Derpetua nocte clause gene: nõ
custodierũt. Ringẽ nimirũ ad tempꝰ uidebor et rem
nimiũ manifestã impeudent᷑ cõplorare. Scilicet suꝑisti
adoposita capulo manũs ac diebus ac noctibus cure
Nolo tqͣm callido glorieris ingenio. Non decepisti trucẽ
horridũ ꝙ latrouẽ. Nostri tibi occasionẽ p̃bere mores
Nam ꝙ uuo ictu occisus est senex: ad te suspicõ magis
respitit. Tu p̃pare corpus illud ad ictus potes dũ uideris
amplecti: tu blauda manu p̃temptare pectus. ubi assiduo
uisteris pulsũ noͣn quiestat aĩa. ubi stati morsit ubi de spũ
langiũs exitũ explorac ante cognostere licet. Pocest et
uno ictu mulier occidẽ. Denio nũc ad restigia ꝑietis cruẽ¬
tati: quibus te satis abunde q p̃ssimꝰ dũ adolescentẽ defen¬

Expanded text:
potestatem, qui privigni fuit?" Haeremus; hic difficilis expotestatem, qui privigni fuit?" Haeremus; hic difficilis expugnandus est locus. Quis credet mihi, si dixero: "gladium perdidit caecus, illae perpetua nocte clausae genae non custodierunt? Fingere nimirum ad tempus videbor et rem nimium manifestam inpudenter colorare. Scilicet semper isti adposita capulo manus, hae diebus ac noctibus curae. Nolo tamquam callido glorieris ingenio: non decepisti trucem horridumque latronem; nostri tibi occasionem praebuere mores. Nam quod uno ictu occisus est senex, ad quem suspicio magis respicit? Tu praeparare corpus illuc ad ictus potes, dum videris amplecti, tu blanda manu praetemptare pectus, ubi adsiduo visceris pulsu non quiescat anima, ubi statim mors sit. tibi de spiritu sanguinis hoc cum explorare ante et cognoscere licet, potes et uno ictu, mulier, occidere. Venio nunc ad vestigia parietis cruentati, quibus te satis abundeque pressimus, dum adulescentem defen
Abbreviated transcription (Latin):
in cubiculo senex Ita iłle ꝑcussor nõ timuit uxorẽ. Audio
setrctũ nuptiarũ et in matrimoialis lectuli solitudinem:
occisurũ intrate. Quẽ querã. ubi reliuquit᷑ maritꝰ ab
uxore uinocens. Noctẽ aut̃ ad scelus qͥs elegit. Nox tuũ
tempus est. Quid si accedit huic eciã sceleris occasio Non
uenite debes ad secretã domus partẽ nec tota tibi peãrũ sacͣ
pagenda lũc. Tu nõ cogitas: quẽadiodũ suspensa manu
sonantẽ blande cardinẽ flectas. Daces seciuidũ occasionẽ:
et expeditũ tibi in ꝓximo facuiꝰ est. Nou tumes ne qͣs de¬
phendati. Ipĩ quoq scriuili: longius quiescũtreti p̃stat᷑
grande secirtũ ingenio loci. tibiq ferire cũ uelis stire an
dormiat licet. Nox et ferrũ et securus maritus. quos
isto delicacius scelere occisũ eẽ mistrũ seuẽ cũ tu uolue.¬
ris scuus. Quomodo tñ inqͣt gladius ꝑuenit in cã

Expanded text:
in cubiculo senex: ita ille percussor non timuit uxorem? Audio in cubiculo senex: ita ille percussor non timuit uxorem? Audio secretum nuptiarum et matrimonialis lectuli solitudinem occisurum intrare; quem quaeram ubi relinquitur maritus ab uxore innocens~ noctem autem ad scelus quis elegit? Nox tuum tempus est. Quid, si accedit huc etiam sceleris occasio? Non venire debes a secreta domus parte, nec tota tibi penatium sacra peragenda sunt; tu non cogitas, quemadmodum suspensa manu sonantem blande cardinem flectas. Iaces secundum occasionem, et expeditum tibi in proximo facinus est. Non times, ne quis deprehendat. Ipsi quoque servuli longius quiescunt, et praestatur grande secretum genio loci, tibique ferire, cum velis, scire, an dormiat, licet, nox et ferrum et securus maritus, quid isto deli- catius scelere? Occisum esse miserum senem, cum tu volueris, scimus. "Quomodo tamen," inquit, "gladius pervenit in meam
Abbreviated transcription (Latin):
Nunc inspice uolo: qnͣto cercioribꝰ argumc̃tis nouerca
teneat. Transeo illũ uolgarẽ et oĩbus notũ de cõꝑacone
ꝑsonarũ lotũ. Alius dice̾t: maritũ et uxorẽ nisi lideris
iuiciarent. non fortissimis corporũ uinculis inhere
Ego illud pocius dicã. Derepta ẽ mulier exspettacio tua
Reueras quasi in uacuã domũ: et sine herede. Expecta¬
ueris ut infelix iste iuuenis ab ipĩs ꝓtinus iuptiarũ
tuarũ expelleret᷑ auspiciis. extorrẽ et inopemi sbmouẽt
pater blando corruptus amplexu et oũio sũma calanu¬
tate corporis occurre delicatis yxoris oculis necuret Inue¬
insti piũ et deuotũ unico senẽ et de oĩbus cõiugis tuides¬
perasti obit᷑ affectibus. Miserrimus est maritus. quisq̃s
iduct filio nouercã. qd̾ uxori nõ pidet posse utrũq amaẽ
Quero igitur ante onnã: ubi occisus est maritus: In cubicu¬
lo suo: hoc paulo ante p̃uigno defendendũ nõ fuit. Occisus ẽ

Expanded text:
Nunc inspicere volo, quanto certioribus argumentis noverca Nunc inspicere volo, quanto certioribus argumentis noverca teneatur. Transeo illum vulgarem et omnibus notum de conparatione personarum locum. Alius diceret maritum et uxorem, nisi liberis initiarentur, non fortissimis corporum vinculis inhaerere. Ego illud potius dicam: decepta est, mulier, exspectatio tua. Veneras quasi in vacuam domum et sine herede, exspectaveras, ut infelix iste iuvenis ab ipsis protinus nuptiarum tuarum expelleretur auspiciis, extorrem et inopem summoveret pater blando corruptus amplexu et ominosum calamitate corporis occurrere delicatis uxoris oculis vetaret. Invenisti pium et devotum unico senem, et de omnibus coniugis tui desperasti obiter affectibus. Miserrimus est maritus, quisquis inducit filio novercam, quod uxori non videtur posse utrumque amare. Quaero igitur ante omnia: ubi occisus est maritus? In cubiculo suo. Hoc paulo ante privigno defendendum non fuit. occisus est
Abbreviated transcription (Latin):
lis. Illa miscrũ dextera sangure tulit. et manũ sb̃̾inde
renonauiti. Palmatus esti paries: habet distanciã ua¬
cat aliquid loci. Integrũ ubiq uestigiũ est. Cecꝯmanꝰ
trrxisset. Quero nũc: uinde tantũ sangiĩs in manur
Tuc̃ enĩ ex omĩ uoluere cruor ꝓfluit. et effundit᷑: cũfiei
feriti recentẽ uiã sequit. At quotrẽs codt᷑ quo factũ est
cludit telo: latet tota mortis ĩuidia. Pretẽa cũ manus
ex parte qua paliare uestigiũ potest plicet᷑ in capulo.
et se dum telo occupat claudat : necesse est extiore ut ꝑte
resꝑsa sit. Tiis aut qui palmatus est paries uestigiũ
eius partis ostendit. ad quã cruor ꝑuenire non potuit
Urm̃ est nũc omĩa ista cõparare. ꝑpendere. Cur pruden¬
cior sit uidex in dephondendo scelere qm̃ reus adnuttẽdo:
hoc eẽ in causa puto. qd alter tantũ pro se cogitat: alteri
pro parte utraq Tuitus sũ adolestentis miserrimi cã

Expanded text:
lis, illa miserum dextra sanguinem tulit et manum subinde lis, illa miserum dextra sanguinem tulit et manum subinde renovavit. Palmatus est paries, habet distantiam, vacat aliquid loci, integrum ubique vestigium est; caecus manus traxisset. Quaero nunc, unde tantum sanguinis in manu; tunc enim ex omni vulnere cruor profluit et effunditur, cum ferri recentem viam sequitur. At quotiens eodem, quo factum est, cluditur telo, latet tota mortis invidia. Praeterea cum manus ex parte, qua palmare vestigium potest, plicetur in capulo et se, dum telum occupat, claudat, necesse est exteriore ut parte respersa sit. Tuus autem qui palmatus est paries? Vestigium eius partis ostendit, ad quam cruor pervenire non potuit! Vestrum est nunc omnia ista conparare, perpendere. Cur prudentior sit iudex in deprehendendo scelere quam reus in admittendo, hoc esse in causa puto, quod alter tantum pro se cogitat, alter pro parte utraque. Tuitus sum adulescentis miserrimi causam.
Abbreviated transcription (Latin):
sine errore ꝙ nouerca scq̃ret  usq ad cubitulũ suũ usq
ad lunen ip̃m. O admmirabilem casũ uec cruor añ defet᷑ͭ
Utar hoc loco natura ipĩus rei. Palmatus sanguine
ꝑies inuentus sic est. Totã manũ explicuit. omẽs digi¬
tos diligenter exp̃ssit Totũ ergo sanguinẽ cõsumet
intra pͥma uescigia. Pone enĩ manũ cruentatã atq
adco ut istis etiã blandiar madentẽ. pone mensurã
itiueris. spaciũ parietis. diu enĩ in setretã domꝰ parti
reuertendũ est: dẽt ꝓxima ꝑs a cubiculo patris habẽ
plurimũ sangiũs sequẽs miminũ. ultima nichil. Nã
cruor quociens admotus est trĩsit. aut in manũ carde
reptantis arestiti. Hoc quid eẽ dicamꝰ qd̃ tirca cubitu¬
lũ utrũq sangiũs istius restigiũ quasi incipit. Minc ẽ
paries palmatus: ot illint Quomodo ꝑtulit manus
quod relinq̃bat. Nou̾ca istud nou̾ca. securis cõposuit ocu¬

Expanded text:
sine errore quod noverca sequeretur usque ad cubiculum suum, usque sine errore quod noverca sequeretur usque ad cubiculum suum, usque ad limen ipsum. o admirabilem casum! Nec cruor ante defecit? Utar hoc loco natura ipsius rei: palmatus sanguine paries inventus sic est: totam manum explicuit, omnes digitos diligenter expressit. Totum ergo sanguinem consumet intra prima vestigia. Pone enim manum cruentatam atque adeo, ut istis etiam blandiar, madentem, pone mensuram itineris, spatium parietis diu enim in secretam domus partem revertendum est: debet proxima pars a cubiculo patris habere plurimum sanguinis, sequens minimum, ultima nihil. Nam cruor, quotiens admotus est, transit, aut in manu tarde reptantis arescit. Hoc quid esse dicamus, quod circa cubiculum utrumque sanguinis istius vestigium quasi incipit, hinc est paries palmatus et illinc? Quomodo pertulit manus quod relinquebat? Noverca istud, noverca securis conposuit ocu