comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
non solitudinis culꝑa est quod ut posus ita eẽ net abiud seuocã coluisso ꝑiie as
cadẽ exlã illam ipãm solicudinẽ mestis at panidis et imprudentibus it̾dc̃ãm
lualio suo non malo ꝑmittit s fuadet ac p̃cipit sic ẽ inquit non mitto sententiã
fuge multitudinem fuge pancitatem fuge etiã unud non habro cũ quo te ꝯdcatum
Gclimi et inde qd̵ iuiiciũ habeo audeo te tibi credere durid iusi fallor at p̃cisum
dogma fuge inquid muttitudonẽ libent id quidem fuge pancitatẽ patior non
moleste suge eciã uind iue ẽ quo me uet̾ius trudas ad extrenã solitueinẽ coartasti
quid iai restat iusi ut meixiũ fugiam ẜ et tunt tamen unũ fugero non
habeo tum quo te ꝯuũcatum celum mirũ ego uero heõ cum quo te et fortasse
plures ẜ et ꝓfecto unuo habeo O si nuc̃ tale ad amico consulam exclamaburꝰ
undiq solituonus ac uirtutis aduersarii me q sapeũ et inhudind dicent

Expanded text:
t prorsus ita esse nec aliud Senecam voluisse pervideas, eadem epystola illam ipsam solitudinem, mestis ac pavidis et imprudentibus interdictam, Lucilio suo non modo permittit sed suadet ac precipit. «Sic est» inquit «non muto sententiam: fuge multitudinem, fuge paucitatem, fuge etiam unum; non habeo cum quo te comunicatum velim, et vide quod iudicium habeo: audeo te tibi credere». Durum, nisi fallor, ac precisum dogma. «Fuge» inquit «multitudinem», libenter id quidem; «fuge paucitatem», patior non moleste; «fuge etiam unum», nil est quo me ulterius trudas, ad extremam solitudinem coarctasti. Quid iam restat nisi ut me ipsum fugiam, si et tunc tamen unum fugero? «Non habeo cum quo te comunicatum velim». Mirum: ego vero habeo cum quo te, et fortasse plures, sed profecto unum habeo. O si nunc tale aliquid amico consulam, exclamabunt undique solitudinis ac virtutis adversarii, meque saxeum et inhumanum dicent;
Abbreviated transcription (Latin):
uite dulcrm fuisse memoriam iuisi collatõe disparium mutati status amaritudiuẽ
acerbasset
ed ub̃nam duo occidencalium monachorum remauet at qͥs enus xxĩ fideliã¬

Expanded text:
vite dulcem fuisse memoriam nisi collatione disparium mutati status amaritudinem vite dulcem fuisse memoriam nisi collatione disparium mutati status amaritudinem acerbasset. Sed ubinam dux occidentalium monachorum Benedictus rema
Abbreviated transcription (Latin):
ad qͣria cristioi e conuĩtens at nut̾ Inquit᷑ ex occasioe auui pastorasis seclarat
hoiĩ negotia pantur et post cam pulcram quiẽtis sue spetiẽ feri actuo pt̃ia
darrone uite p̃tcute torqueni ac̃us et in ꝯpõem quiete uncẽtiũ nuissuumn fareatur
quorum plĩuos in hac d qua loquinur cita secretiore placiuss difpuñt nec
mitto alia ꝓpe febliora ubi ob hunc ipm̃ suũ asseusum Et inressant t ait
ficee et anibos orat utsiꝰ eum diliyunt secũ fleat̃ ac ꝓse deum rogent
Ut intelligas suum illum intellepisseipericulum qui quisi henus mortis
existumaus sblitarit uiere dpisse amicorũ auxiliũ in eo statu tã axplitis
Iiuploraret in eplã autem ad narseritem pat̾rum de hoc ipo loguẽs tanio se
merore ꝑcussum dicit ut uix loqui susticiat ex quibus as et pontificatus ꝑ iuoletio
illi sartiam sicut c̃ oĩbus ꝓfecto qui illesam ĩuaculata qr custoduũ et politario

Expanded text:
ad contraria tristior se convertens: «At nunc» inquit «ex occasione cure pastoralis, secularium hominum negotia patitur, et post tam pulcram quietis sue speciem terreni actus pulvere datione vite preterite torqueri acrius et in comparationem quiete viventium miserum fateatur, quorum plurimos in hac de qua loquimur vita secretiore placuisse diffinit. Nec Mitto alia prope flebiliora, ubi ob hunc ipsum suum ascensum et incessanter se ait flere, et amicos orat ut, si eum diligunt, secum fleant ac pro se Deum rogent. Ut intelligas suum illum intellexisse periculum qui, quasi genus mortis extimans solitarie vivere desiisse, amicorum auxilium in eo statu tam suppliciter imploraret. In epystola autem ad Narsetem patritium, de hoc ipso loquens, tanto se merore percussum dicit, ut vix loqui sufficiat. Ex quibus apparet et pontificatus permolestam illi sarcinam, sicut est omnibus profecto qui illesam immaculatamque custodiunt, et solitarie
Abbreviated transcription (Latin):
quiddã et sensisst uidetuo et tpfsse ꝙ unud ex multis mexed ñrator eius
augustius in libris suis quasr ilius iiugxiĩ pimẽtd et clequenti
gustum poiutͥ q̃ in eo quauta ec̃ pocuerit iusi grauitati rerad dduus sercoꝑ

Expanded text:
quiddam et sensisse videtur et scripsisse; quod unum ex multis ingens mirator eius quiddam et sensisse videtur et scripsisse; quod unum ex multis ingens mirator eius Augustinus in libris suis quasi illius ingenii experimentum et eloquentie gustum ponit, que in eo quanta esse po
Abbreviated transcription (Latin):
riu̾sito ad monitus orumis dixi mecum gramen alpinũ sapis ex alto
benis equidom ut huic̃ tamiem araculo fiuem faciã. a tullus et bio gilius
maio quos elequẽtie pncipes latĩne nemo eloqued necabit᷑ quit᷑ ꝯsilio hedant
drmn alt̾ cum sepe alias tñ p̾stim ad cctand lenuu cuiliã acceituous fiõ dosast
quertius et delarãdiler secessius quod q ibi st̾ptum menũ rixiam et ombrau
et ꝓrissimas ꝑplor̃ et cũcentũ auiũ et slpitũ famuoꝵ acq equas iñ ꝑtes
Aisst anĩs in medio insulã paruad et huic̃ nc̃e suuuillinã queret act aũtẽ
fuud alexii quis quis is ẽ pastorio carnur̃ lamdatuo  Iut denas uibiora
cacuiã Ragos assidus uedeus solus in mõtibs et silius is fcret platonẽ sequi
ambo qui initer otiosa cup̃seta et patia si luesta de iusoitutist rerid̃ palitar
A qt optud̃ lerib diputarat ⁊ niota nimirud et uulgata cõmemoro multid hͣ

Expanded text:
insito admonitus originis, dixi mecum: «Gramen alpinum sapis, ex alto insito admonitus originis, dixi mecum: «Gramen alpinum sapis, ex alto venis». Equidem ut huic tandem articulo finem faciam, et Marcus Tullius et Virgilius Maro, quos eloquentie principes latine nemo eloquens negabit, huic consilio herebant: dum alter cum sepe alias tum presertim ad tractatum legum civilium accessurus, frondosas quercus et delectabiles secessus, quodqerissimas populos, et concentum avium, et strepitum fluviorum, atque equas in partes scissi amnis in medio insulam parvam et huic nostre simillimam quereret; alter autem suum Alexim, quisquis is est, pastorio carmine laudaturus, «inter densas umbrosa cacumina fagos» assidue veniens, solus in montibus et silvis id faceret: Platonem secuti ambo, qui inter otiosa cupresseta et spatia silvestria de institutis rerum publicarum deque optimis legibus disputarat. Nota nimirum et vulgata commemoro. Multum te
Abbreviated transcription (Latin):
qd  his p̃apue dictum sit̾ qui oroc̃e texut aut hastorias nã qui pliam ac
maxnne qui poeticã meditãtur quibus acuta petius et arguta ꝙͣmulta ꝯq̃re
mens est eos libertati ꝓͥe rclinquẽdos ceusto Impetũ Iugeniiꝰ sequant᷑
considant ubicid ẽ aius ubi locus tompus qz suascrit aut uoi se stimulis
maioribus adigi senserut seu celo aꝑto seu clause tecto donius seu
solide uirgos obtentie seu xatule pnius umbraculo Non multorum euo¬
lutõe uolui̾im̃ et̃ opus illis Iam aute ꝑloctis d aio legut̾ sepe ecian
in aĩõ stribunt lectione p̃t̃̾ita si põti Iugemo sese accollatꝰ Nempe
sup̃ huãnũ modum rapiãtur o si supͣ horẽm loqui bolut ad sune locis
aꝑtissinus expeditius fieri int̾dum et alat̃us adiãn̾ti uni sexe mõtanũ
carmen quasi edũ e toto grege letissimũ atq loctissimũ uiei ⁊ iitore

Expanded text:
Quod his precipue dictum sit qui orationes texunt aut historias; nam qui philosophiam ac Quod his precipue dictum sit qui orationes texunt aut historias; nam qui philosophiam ac maxime qui poeticam meditantur, quibus acuta potius et arguta quam multa conquirere mens est, eos libertati proprie relinquendos censeo: impetum ingenii sequantur, considant ubicunque est animus, ubi locus tempusque suaserint, aut ubi se stimulis maioribus adigi senserint, seu celo aperto, sed clause tecto domus, seu solide rupis obtentu, seu patule pinus umbraculo. Non multorum evolutione voluminum est opus: illis iam ante perlectis, in animo legunt, sepe etiam in animo scribunt; lectione preterita sed presenti ingenio se se attollunt. Nempe supra humanum modum rapiantur oportet si supra hominem loqui volunt: id sane locis apertissimis expeditius fieri interdum et alacrius animadverti. Unde sepe montanum carmen quasi hedum e toto grege letissimum atque lectissimum vidi et, nitore
Abbreviated transcription (Latin):
lumẽ onũ uelut rclot̾ teneat niclil hoꝵ ut arbitior solitudĩ obstare s fauere
cuutta fatiberis Itaqi si int̾ tautas uoces audior consiliũ q nonũ nõ deppicr̃
et hos sequor et longin̾efeuectus si loa optio integra est scupturũ nouiꝰ
aliquid admoneo quotiẽti se exx̾plo demostenis melucet illus aute ꝓuisud sit
ut post stedord ingeni fuccessus eipssi ftiłi in siluati et loca uioc̃tia quoq nchil
ẽ nuisis anicͥicius queruli ãmii᷑ in rixxam gͣuedinẽ xossit fatigationen¬
q deponẽ Noc ido minis in arnũ ingeni rerũ seiã Iacẽ et int̾ ipm̃ qͥetis reꝑãdi¬
qs aĩ tpc̃ uenturo labori nat̾iam p̃parate utile simul et Iocũdũ opꝰ et actuosa
rcquies et quietus labor ut cũ ad angustia illã demosthe̾is ac secretani
arcam reditũ fuerit᷑ sententiarũ sementẽ intiib excussis uotuia uerborũ¬
messio equixaret atq ita nullũ scudio temxus. iuhers aut ĩaue p̃t̾fluat

Expanded text:
 teneat». Nichil horum, ut arbitror, solitudini obstare sed favere cunta fateberis. Itaque si inter tantas voces audior consiliumque novum non despicitur, et hos sequor et, longius evectus, si loci optio integra est, scripturum novi aliquid admoneo, quotiens se exemplo Demosthenis includet, illud ante provisum sit ut, post secundos ingenii successus, egressu facili in silvas et loca virentia, quoque nichil est Musis amicius, queruli amnis in ripam gravedinem possit fatigationemque deponere; nec ideo minus in arvum ingenii rerum semina iacere, et inter ipsum quietis reparandique animi tempus venturo labori materiam preparare, utile simul et iucundum opus, et actuosa requies et quietus labor, ut cum ad angustam illam Demosthenis ac secretam aream reditum fuerit, sententiarum sementem, inutilibmessis equiparet; atque ita nullum studio tempus iners aut inane preterfluat.
Abbreviated transcription (Latin):
solitum accexmus aute epalẽ curid maiori se siusse sirtutis mĩorum quuis euam incri
ili uuo insi sc̃mum semper atq ꝓfectum fuiss credtudum sit tamẽ pontificas
faco curuatus uestio quid in se dum ecĩ expeditior altiue atni perseitus cereletat
temporis illuus menior quo aiberius sous erat ne quis forte miretur eiuudei
antea liberum frequenta se solituoines quas uri secnus efiti diu siciut fecq̃ ta

Expanded text:
litum accepimus, ante epyscopalem curam maioris se fuisse virtutis. Mirum! quamvis enim nichil illi viro nisi summum semper atque perfectum fuisse credendum sit, tamen pontificali fasce curvatus, nescioquid in se dum esset expeditior altius atque perfectius recolebat, temporis illius memor quo liberius solus erat. Nequis forte miretur eundem antea liberum frequentasse solitudines, quas et duri servus officii, dum licuit, frequenta
Abbreviated transcription (Latin):
senetam habere qui exłaꝵ suarum quod̃ loco oiã nobis mala solitudinẽ
ꝓsuadcre ett ruesus alio laco uala ili coullia agitor cupiditates Iupbars ordiuaa
ardatiaus acus libidinem iorctari Iracundiam instigant ait Que si mdefuunte aut bnũter
Dicerentur hanodubie ce seneto reestendum uol solitutidiris patrocunus deserendum
euat s non ita est era enun non insi de stultis et qui passiones insequi᷑ passiõibus¬
unicuatiuo decta et̃ luxe clarius in ipde senete uerbia oꝑet lugentẽ inquit tunẽtẽ¬
qi aastodire olenius ne slindine malo Gtatuo audrs alip̃ elitudine ꝓhiberi h

Expanded text:
Senecam habere, qui epystolarum suarum quodam loco, omnia nobis mala solitudinem Senecam habere, qui epystolarum suarum quodam loco, omnia nobis mala solitudinem persuadere; et rursus alio loco, mala ibi consilia agitari, cupiditates improbas ordinari, audaciam adicerentur, hauddubie vel Senece resistendum, vel solitudinis patrocinium deserendum erat. Sed non ita est. Ea enim non nisi de stultis et qui passionibus vincuntur dicta esse, luce clarius in ipsis Senece verbis apparet. «Lugentem» inquit «timentemque custodire solemus, ne solitudine male utatur». Audis
Abbreviated transcription (Latin):
hant sedem donc seassum uicina societa ubi dun eoratici paliuitũ lapsus
peneulit nepibus ꝑ aruinines bauilas repunt uiteam portiad frouiea tecta
fecerut̃ Ecce ꝙͣ porticid et quã sedem uir stcid et eloquẽs apetebat bites pal¬
mites fionis armidines et int̾ hec studiosis seu amabile secretum quod
utrq non opcaret si p̃ter mutos ac tectum nullis beno secessibus iugẽdum
crederetur possem nũc̃ apar alios hoc ipiũ quẽre et pluriũ testimomio re
fromare in uererer ne aut fidei minus hũosse cantis testib aut cure ãplius
sustepisse dicerer ꝙ̃ oxxortet. hactenus ea lege disserui quid sentioem st
nullam iugxiiis leneri iuposuisse me sentiant qui het leget̾ si quis aceo
habuudaus ocio erit ut ociũ nõm leyat Singula g᷑ exaiẽnt de ueritate
rerum non tam michi uel aliis ꝙͣ exxetrontie credituri Iam uero qui soli¬
tudinem uirtutibus iniiuitam uolũt astipulatorẽ uident᷑ inter ceteros ãneũ

Expanded text:
hanc sedem. Dant secessum uicina secreta. Ubi dum erratici palmitum lapsus pendulis nexibus per harundines baiulas repunt, ufecerunt». Ecce quam porticum et quam sedem vir sanctus et eloquens appetebat: vites, palmites, frondes, arundines, et inter hec studiosis semper amabile secretum, quod utique non optaret, si preter muros ac tectum nullis bene secessibus ingenium crederetur. Possem nunc apud alios hoc ipsum querere et plurium testimonio rem firmare, ni vererer ne aut fidei minus habuisse tantis testibus, aut cure amplius suscepisse dicerer quam oportet. Hactenus ea lege disserui quid sentirem, ut nullam ingeniis legem imposuisse me sentiant qui hec legent, siquis adeo abundans otio erit ut otium nostrum legat; singula igitur examinent de veritate rerum, non tam michi vel aliis quam experientie credituri. Iam vero qui solitudinem virtutibus inimicam volunt, astipulatorem videntur inter ceteros Anneum
Abbreviated transcription (Latin):
phic̃ institutio gradaria d̃ non xnt̃ omnes sũmũ locũ p̃hendẽ aliõquin Iuia onuo
uatarent Tantũ it uitur obstẽdtas et q̃ in iuuis ec̃ solet̾ ordes id eium omĩb ẽ

Expanded text:
philosophie institutio gradaria est; non possunt omnes summum locum prehendere, alioquin ima omnia philosophie institutio gradaria est; non possunt omnes summum locum prehendere, alioquin ima omnia vacarent; tantum ut vitetur obscenitas, et
Abbreviated transcription (Latin):
spturis huit spem dautib de se m̾cta et iestĩes an amore oş an odio digna sit
Trepudat s et perat ac seipam̃ de certa et nota sui regis ifrritordia osolat᷑
dic se sit dmonũ uigil insidias in q id socum occupata cemispicit et dinuino
p̃idio fulta contempint Sic undiq felix ac tranquilla et ut ꝓ̃e dicã arx
nunita temxestatum q om̃i portus est quẽ qui suerit quid sbi aliud precer
portu careat uoluatur rerum pelagio uiuat in stopliẽ moriat᷑ ĩ fluctibus
et tamen usqi adeo ꝓpoĩti improbus sententit qr tenapsim et decipere alios putemi
uel in uerba iurare cogam ea ad fatenidum muati ad crededum nemo cognus
Nulla maior ꝙͣ iuditii libertas hant Ita michi uendico ut aliis nõ nege᷑. esse autem¬
ꝯccultissiue ꝓfuuossime q rei huãne cõstiẽ index nolum Et put omues deo largiẽte
bene uiu̾e nullũ respuit infinita elemẽtia si a nultis ipa respuit᷑ ipa etiã huãne

Expanded text:
scripturis, hinc spem dantibus, de se incerta, et nesciens an amore an odio digna sit, trepidat sed et sperat, ac seipsam de certa et nota sui regis misericordia consolatur. Sic se sic demonum vigil insidias inque id solum occupata circumspicit et divino presidio fulta contemnit. Sic undique felix ac tranquilla et, ut proprie dicam, arx munita tempestatumque omnium portus est. Quem qui fugit, quid sibi aliud preter portu careat, volvatur rerum pelago, vivat in scopulis, moriatur in fluctibus? Nec tamen usque adeo propositi improbus sententieque tenax sim ut desipere alios putem, vel in verba iurare cogam mea; ad fatendum multi, ad credendum nemo cogitur. Nulla maior quam iudicii libertas, hanc itaque michi vindico, Ut aliis non negem. Sit saneoccultissime profundissimeque rei humane conscientie iudex nolim. Et possunt omnes Deo largiente bene vivere — nullum respuit infinita clementia, sed a multis ipsa respuitur —; ipsa etiam humane
Abbreviated transcription (Latin):
eluzanus cuins nobis non genus non potentia non opes ẜ uirtus et quersatiõ et
testis animi frons et motura anñ uerba placueruit et hoc quidẽ de magmario
his lit̾u̾lis obtineat locum ut qd̵ diximus aꝑeat tali teste xprdnũ homidem non
egere Cni non exycurus aut aicero non tato non stipio nõ leluis imagiãtot

Expanded text:
eligamus cuius nobis non genus, non potentia, non opes, sed virtus et conversatio et eligamus cuius nobis non genus, non potentia, non opes, sed virtus et conversatio et testis animi frons, et motura animum verba placuerint. Et hoc quidem de imaginario c in his literulis obtineat locum ut quod diximus appareat, tali teste cristianum hominem non egere, cui non Epycurus aut Cicero, non Cato, non Scipio, non Lelius imaginatione
Abbreviated transcription (Latin):
inquit quecũ ꝙ fciẽs tãꝙ̃ specet aliquis et post pauca aliquor te inquit᷑ auctoritate
ustodi aut catho ille sit aut scipio aut lelius aut cuiusi int̾uentu ꝑditĩ qͦcũq
hommes uicia supͬmerent et ut intelligas hanc eca opicureã eẽ doct̾nam
Seneca idem alibi aliquis inquit uii bonus elig nobis eligendus ⁊̃ ac semꝑ
aute occulos habcudus ut sic tanmͣ illo spectante siuamas et orã tamꝙͣi illo
undente facianus hoc mi lucili exicuous p̃cepit custodem nobis et pedagogum
dedit demis quibusd̃ int̾põitis quib hoc ꝯrliũ admira. adiecit Et eluge itaq
cathonem ait si hic tibi uᵗ miuis rigidus elige renussioris aĩ birunt lelium elige
eum cuins tibi placint et inta et or̃o et ipẽ aute se anñ fere s̃ nultus uidee ut
aliquot enueratie utrobis liberum nobis luiquit elige̾ ꝙ̃ uolinus modo aliquem

Expanded text:
inquit «quecunque facies, tanquam spectet aliquis». Et post pauca: «Aliquorum te, inquam, autoritate inquit «quecunque facies, tanquam spectet aliquis». Et post pauca: «Aliquorum te, inquam, autoritate custodi, aut Cato ille sit, aut Scipio, aut Lelius, aut cuius interventu perditi quoque homines vitia supprimerent». Et ut intelligas hanc etiam esse epycuream doctrinam, Seneca idem alibi: «Aliquis» inquit «vir bonus nobis eligendus est, ac semper ante oculos habendus, ut sic tanquam illo spectante vivamus et omnia tanquam illo vidente faciamus. Hoc, mi Lucili, Epycurus precepit, custodem nobis et pedagogum dedit». Deinde, quibusdam interpositis quibus hoc consilium admiratur, adiecit et «elige itaque Catonem» ait «si hic tibi videtur nimis rigidus, elige remissioris animi virum Lelium; elige eum cuius tibi placuit et vita et oratio et ipse animum ante se ferens vultus». Vides ut aliquot enumeratis, utrobique liberum nobis linquit eligere quem velimus, modo aliquem
Abbreviated transcription (Latin):
rexellanius habentes es tostem prẽm indice teste illo Imagiario non egenius de quo
licet oppiõib infãmatus mahnorũ tñ iuditio magis uir̃ auu̾co st̾bens sic̃ fat inquit᷑
oiã camꝙͣ specter Epicurus marchus Cicero in ep̃łis quas ad quuntum ateronem
frẽm suum stbit post ad hortatiões̃ magnificas ad uiotutẽ ꝯcludeus Id Inquit facillime
faties si me aui semx uni icis ꝙͣ unuitisis place uoliusti tecũ semꝑ eẽ putabis
et onũbus his rebus quas dices et sciẽs int̾esse niultum hauidubie ꝯfidebat ueram
pũtiam ꝓfuiturã et̃ g̃mano qui memoriã solã efficatẽ deo sirtutis ad studud ectraret
egutꝰ hos seneca sed non ausus tũi sibi tribut luciliũ suũ mouet ut ãcuius carioris
uir pñciam sibi fuugat ait enum ꝓdest siedubio cuscodem sibi Imposuisse et hre
quẽ reppitias quẽ interesse cogitationibus tuis iudices nec multe post sit fcĩas

Expanded text:
repellamus. Habentes ergo testem Patrem iudicem, teste illo imaginario non egemus de quo alicet opinionibus infamatus, magnorum tamen iudicio magnus vir, amico scribens: «Sic fac» inquit «omnia, tanquam spectet Epycurus». Marcus Cicero in epystolis quas ad Quintum Ciceronem fratrem suum scribit, post adhortationes magnificas ad virtutem, concludens: «Id» inquit «facillime facies, si me, cui semper uni magis quam universis placere voluisti, tecum semper esse putabis, et omnibus his rebus quas dices et facies interesse». Multum hauddubie confidebat veram presentiam profuturam esse germano, qui memoriam sui solam efficacem adeo virtutis ad studium extimaret. Secutus hos Seneca, sed non ausus tantum sibi tribuere, Lucilium suum monet ut alicuius clarioris viri presentiam sibi fingat. Ait enim: «Prodest sine dubio custodem sibi imposuisse et habere quem respicias, quem interesse cogitationibus tuis iudices». Nec multo post: «Sic facias»
Abbreviated transcription (Latin):
net iicredibae dperim posse aliquĩ ex hoc niuero cui secilaus cem sestiguiue
mullum extet ad eum gradum iinsericordia sublenante ꝯsurge ut adhur terrs inlusus
coucnrentes in colie aiuxlorum choros audiat et oidcat in ex cestu menne quos ad
se redrens non possit ex priuiere
ed quĩd horum onũ stare quid ne de quis lonm possium ꝓcõs infelip et pets ineip̃odus

Expanded text:
Nec incredibile dixerim, posse aliquem ex hoc numero, cui secularis ceni vestigium nullum extet, ad eum gradum misericordia sublevante consurgere, ut adhuc terris inclusus concinentes in celis angelorum choros audiat et videat in excessu mentis quod ad se rediens non possit exprimere. 6 Sed quid horum omnium scire, quid ve de his loqui possum, peccator infelix et peccati mei pondus
Abbreviated transcription (Latin):
celequa pͣ im poli̾udine dignatuo nimioum nã et mullus iuͥstrepit et qꝙ ab deuet᷑
mentem distrasat non est Sit hunmorius cũus essiuestt oelestibus fcequẽti qt cosso quio
sieutiãm salutarem ocipit et e hopite atq adnena fit doniesticua ei a nanus ci
E amore untinuo q et ficli cultu inter deum et homĩem famiaritas tanta est
q̃ta ius honũem et homĩz non est Exobrem ut laberiose lonũce ot mortalibus
rebus imipsinitos at denis occupationbus tota intentione. remtisse ar lunt
ocupationm inumortalium et inferui laboris habere p̃iuitiar tregaer̃m si sursimĩ

Expanded text:
colloqui quam in solitudine dignatur. Nimirum: nam et nullus interstrepit, et quod ab intentione mentem distrahat non est. Sic humanus animus assuescit celestibus, frequentique colloquio fiduciam salutarem concipit, et ex hospite atque advena fit domesticus Dei. Magno enim ex amore continuoque et fideli cultu inter Deum et hominem, familiaritas tanta est, quanta inter hominem et hominem non est. Quamobrem ut laboriosos homines, et mortalibus semper rebus implicitos ac terrenis occupationibus tota intentione demersos, iam nunc occupationum immortalium et inferni laboris habere primitias crediderim, si
Abbreviated transcription (Latin):
ununia ꝓ uolintaria parꝑtate mextiuiabiles uerissias q diuitias ꝓ ioolata
cantus auiclicos et celestis duladinẽ armonie q̃ q omur melos excosserit᷑ illã dei
uocem tot trausactis laboribus suos etram in requie enocantis ꝓ q his om̃ious
põsorem ueracissimũ ac locupletissimũ habere edhitare aotidre quid ẽ qd ĩliqui
quid ẽ qd sequtus sum quale ẽ qd̵ patior quale qd expecto Quatũ ẽ qd eiu q̃tũ
ẽ qd̵ metam Extimare ꝙ̃ breui t̾p̃is Iactura Inio uero non sactura s lucro et
inuim̾abaiũ tediorum futa felicetatẽ neyotiẽtur ednam et dimuisses qotũi fastidiis
urbium q ꝑiculis Ibbi uero ẽ infernus ille siuẽtiũ cuid medint̃ psaliuesta ad
suxuã prĩam ꝓperantes Iam huic ceꝑuit ec̃ felices di quid̃ miẜ̾ie fuis felia ͭ ᷤᷤ
mitium est Natura ꝯͣrioꝵ exrgente ut usi hoc desiñt illud incipiat post̾ino et
coitatus ali sfuuos et colloqutores ppũs et uisiones beatifitas hrẽ et sepe pñtem

Expanded text:
voluntaria paupertate inestimabiles verissimasque divitias, pro incolatu cantus angelicos et celestis dulcedinem armonie, queque omne melos excesserit illam Dei vocem, tot transactis laboribus, suos eternam in requiem evocantis; proque his omnibus sponsorem veracissimum ac locupletissimum habere; cogitare quotidie: «quid est quod reliqui, quid est quod secutus sum, quale est quod patior, quale quod expecto, quantum est quod sevi, quantum est quod metam!», extimare quam brevi temporis iactura, imo vero non iactura sed lucro, et innumerabilium tediorum fuga, felicitatem negotientur eternam, et dimissis hominum fastidiis urbiumque periculis, ubi vere est infernus ille viventium cuius meminit Psalmista, ad supernam patriam properantes iam hinc ceperint esse felices; siquidem miserie finis felicitatis initium est, natura contrariorum exigente ut ubi hoc desinit illud incipiat. Postremo et cogitatus altissimos, et collocutores spiritus, et visiones beatificas habere, et sepe presentem
Abbreviated transcription (Latin):
uirtutum a plotino ingenti platorieo iudintam a matrobio cõprobato rod in ca
ipĩ politie uirtutes insinũ eradum tenent que ocupatoꝵ ẽ pnd core q ñ oñ¬
Sallorur subus ocuxationium suns uirius ꝓpͥa et mlto inaxic ⁊ q io. facust ẽ. ceriuie
id q̃piucis uuro berbo tota occupatorũ ĩm̃abilis aties sit̃ redacta ꝓximid asterẽdo
coruellut̃ Cortius eadus astior isaꝵ d̃ quas purnan et uiotures uotas̃ quare¬
nuime ⁊ pum passiones quas podlitice mollierũt uonoyataonie cõnulsuit odli¬
iusti hec perfectorum sut̃ qui ube suit nestio deo et qui fuerut amarus et si quãs

Expanded text:
virtutum, a Plotino ingenti platonico inductam, a Macrobio comprobatam; sed in ea ipsa politice virtutes infimum gradum tenent, que occupatorum esse porum quibus occupationum finis virtus propria et multo maxime reipublice salus est. Cernis ad quam paucos uno verbo tota occupatorum innumerabilis acies sit redacta. Proximum ascendendo convellunt. Tertius gradus altior illarum est, quas purgatiprium, passiones, quas politice mollierunt, purgatorie convulserint, oblivisci. Hec perfectorum sunt, qui ubi sint nescio; sed et qui fuerunt, s
Abbreviated transcription (Latin):
oñ humuanarum cui etemin sese ostentet in siluis tui se couat int repres Eruẽ
pt̃ pistes hauio quẽ pret̾ feras aut bolucres uisto faltat aut laqneo quẽ caurie que
gestit muloeat quẽ colorib delectet cui purxurã explicet cui oleũ rendicet cui
uerborum florida serta contepat cui dẽmũ sere aꝓpbet cui placẽ tuocat p̃t̃ illaum
cui in intunas solitudines peneteanti solicarud ichil ⁊̃ neminit̃ lea sult fades
nchiel luulat aut dissinuilat reichil oruat mehil palleat iithil fuig it nuda
prsui et icomyta est spectaculis enimn caret et plausorib benesitis adariun
uite uerum qi om̃ dum unicũ est̃ ht̃ ner bulgo aeco ⁊ mendat s estic̃ ꝓe de

Expanded text:
omnium humanarum. Cui etenim se se ostentet in silvis? cui se comat inter vepres? quem preter pisces hamo, quem preter feras ac volucres visco fallat aut laqueo? quem cantu, quem gestu mulceat, quem coloribus delectet? cui purpuram explicet, cui oleum venditet, cui verborum florida serta contexat? cui demum se se approbet? cui placere studeat, preter Illum, cui in intimas solitudines penetranti, solitarium nichil est? Neminem illa vult fallere, nichil simulat aut dissimulat, nichil ornat, nichil palliat, nichil fingit. Nuda prorsus et incompta est: spectaculis enim caret et plausoribus veneficis animarum. Vite rerumque omnium Deum unicum testem habet, nec vulgo ceco et mendaci, sed
Abbreviated transcription (Latin):
memorio q os mandam eo quidẽ actentius quo goudebam fitiã mueid detustatie
bullis ac fallens currosissime ꝑpoluit de hoc logueo est inquit lucubratio quotiẽ
ad cam intera ac resercti uemunus optinuiõ societi genus sed silentud et ⁊e cestas
non starim si quid obstreꝑet abiacuoi codices erunt et eplorandus dics uerũ in¬
cõ modis repugnandum et hic faciendns usus utorã que impedient unitat dectio
quam ⁊ tota mente in opus iptñ direxeris nichil eorum que ocliã hẽc auribut¬

Expanded text:
memorieque mandavi, eo quidem attentius quo gaudebam factum meum vetustatis amemorieque mandavi, eo quidem attentius quo gaudebam factum meum vetustatis abullis ac phaleris curiosissime perpolivit, de hoc loquens: «Est» inquit «lucubratio, quotiens ad eam integri ac refecti venimus, optimum secreti genus. Sed silentium et secessus re; ideoque non statim siquid obstrepet abiciendi codices erunt et deplorandus dies, verum incomodis repugnandum et hic faciendus usus, ut omnia que impedient vincat intentio; quam si tota mente in opus ipsum direxeris, nichil eorum que oculis vel auribu
Abbreviated transcription (Latin):
non amica non conũꝵ non uadimonium non usura non depositid non lucelluo nõ restra
non baluenm non tabna non stena non porticus in uise derincure apud ie inꝙͣ nĩ
ut uerum fatear non tam ꝓostudio alieno ue monitu ut ita sentut̃ ꝙͣ ne ipõus
altior e atq securior Et ut ꝙtiare alios inteo suas res et ut ipe res meas nou
uala selundinem atq otium a. quibus᷑ hodie ecio reluti quasds falas ad io quo
nieus ura suspirat amplettor ac ceneo tuobas atqr soliti tuoines seri repagula iuettes
q ꝑietur Et ita utsi qua me naĩtas in uobem oogat selitudiud̾ in pp̃ło atq in
medio tempestatis portum mithi ꝯflare didit̾ius artifias non oñib noto sensbris
inxpitandi ut qo sentuit̃ non sentiat̃ ex cum ꝑ ncipiũ expien ͭ creditid d̾ osuetuoiẽ¬
dduxastem multo post tempore ucunissim cuiusdio decuistim q urqi ꝯsaliã ec̃ cnuor

Expanded text:
non amica, non coniunx, non vadimonium, non usura, non depositum, non lucellum, non rostra, non amica, non coniunx, non vadimonium, non usura, non depositum, non lucellum, non rostra, non balneum, non taberna, non scena, non porticus in urbe devinciunt; apud me, inquam, cui, ut verum fatear, non tam proprio studio alieno ve monitu ut ita sentirem quam nature altior est atque securior. Et ut extimare alios iubeo suas res, et ut ipse res meas novi, valde solitudinem atque otium, de quibus multa hodie tecum, veluti quasdam scalas ad id quo mens nostra suspirat amplector ac teneo, turbas atque solicitudines ceu repagula vectesque permetuo: sed ita ut, siqua me necessitas in urbem cogat, solitudinem in populo, atque in medio tempestatis portum michi conflare didicerim, artificio non omnibus noto sensibus imperitandi ut quod sentiunt non sentiant. ost tempore acutissimi cuiusdam doctissimique viri consilium esse cognovi
Abbreviated transcription (Latin):
quespetiosissiã sidebitur s que aptissima nodis erit. ubi maxnuo iotĩ ac seuerum
siuipiũs extiãtorem ac ocusorẽ exigo ne ocloꝵ aut auriũ uoluxtate deceptꝰ aberret
ꝙ quibusdam accidisse stio qui dum morant᷑ alios sinemores sui acq aliena tẽtantes
uel solitariam uel sibonam ditam sie aliam quãlz ne morib q suis comꝑans norit̾
quisq quid suum sit ꝙ si ingredientib ẽ ucile ꝙͣto ꝓgressis utiluis quibus suꝑeligẽ di
laborẽ extirpande etiam uet̾is radicate q sententie labor est
pus me sanc cui mail ꝙ quidem nouerim qc̃ cũ pp̃o et cui aic̾ulaꝵ cantũ
obuenit quantum non inflet añ s delectet et solitudid amicũ stiat̃ uor ilas
sure loquati doctore s et sine tenaa torpore atq utinam sine sequati liuore didias quẽ

Expanded text:
que speciosissima videbitur, sed que aptissima nobis erit. Ubi maxime rectum ac severum que speciosissima videbitur, sed que aptissima nobis erit. Ubi maxime rectum ac severum sui ipsius extimatorem ac censorem exigo, ne oculorum aut aurium voluptate deceptus aberret. Quod quibusdam accidisse scio, qui dum mirantur alios, immemores sui atque aliena tentantes, ichi, secundum quod vel solitariam, vel urbanam vitam, sive aliam quamlibet nature moribusque suis comparans, norit quisque quid suum sit. Quod si ingredientibus est utile, quanto progressis utilius, quibus super eligendi laborem, extirpande etiam veteris radicateque sententie labor est! Apud me sane cui nichil, quod quidem noverim, comune cum populo, et cui literularum tantum obvenit, quantum non inflet animum sed delectet et solitudinis amicum faciat, ubi illas sine loquaci doctore, sed et sine tenaci torpore, atque utinam sine sequaci livore didici, quem
Abbreviated transcription (Latin):
uer ab ex calle quem seuet elerrisset iusi manns ex causet aut giant uccõtare diũtẽt
qd̵ ini iuitio pubtatis secisse herculem autor penophon ille socraticus testes d aaceio¬
raptiuo et quasi per tenebras aliens sestigis insistentes sepe periailosas et
inexplicabiles uurediuo bias et eousq ꝓuehint᷑ ut añ suus nestio quad ꝙͣ quid
eẽ ueliuius c̃curspice atq exanuuare ꝑmissum sit Ioc̾co quã sibi ꝓsonã uel nã uel fortuna uel
error aliquis imposiut si Iuuems non petuit quisq seuex secum conitet et ꝙ errans
unde semper deo gras̃ ayat at cur sinistlor sois fuit plus negoin pt est / poseꝙͣ tauẽ
uel in seuectute corrg̾e meniuierit q torrẽtiani senis in adelphis qui mutande sub exnud
siat satis bene. plato ait beatum cui eciã in senettute ꝯtigerit ut sapiãm uerãs¬
qi oppinones assequi possit. In om̃ĩ quidẽ ordiende Iuntande q uite ꝯsilio iltus ĩ pͥmt

Expanded text:
ec ab eo calle quem semel elegisset, nisi magnis ex causis aut gravi necessitate diverteret. Quod initio pubertatis fecisse Herculem auctor Xenophon ille Socraticus, testis est Ciraptamur et, quasi per tenebras alienis vestigiis insistentes, sepe periculosas, et inexplicabiles ingredimur vias et eo usque provehimur, ut ante simus nescio quid, quam quid esse velimus circumspicere atque examinare permissum sit — idcirco quam sibi personam vel natura vel fortuna vel error aliquis imposuit, si iuvenis non potuit, quisque secum senex cogitet, et, quod errans unde semper Deo gratias agat. At cui sinisterior sors fuit plus negotii est; postquam tamen avel in senectute corrigere, memineritque terrentiani senis in Adelphis qui, mutande sub extremum iat satis bene»; Plato ait «beatum cui etiam in senectute contigerit ut sapientiam verasque opiniones assequi possit». In omni quidem ordiende mutandeque vite consilio, illud in primis
Abbreviated transcription (Latin):
secuoitatem ietuẽtibus spem diectis salr̃m egris requiẽ fessis refricyium afflicte
monstrare ita errantibus sabrectare huiueros cadentib dare dext̾am ꝓstcͣis
s exhibitio ẽ maior uerum eho non tam aliis lege̾ pono ꝙͣ̃ legt̃ tibi mee mne̾te
xpono quã qui ꝓbat tenrat cui non placet abiiciat et relitta nobis solitrodie
ptarem fateor talis eẽ qui possem prodesse ꝙͣplurinus uel ut ait naso toti q
quisquis in tuto ẽ ut uel tantisꝑ diuersũ sentientib ꝯdescenda peccat in legem
no nisi quibus xt̃ laborantib opem fert. michi qui adh̃ manno q narfragio laboro
sufficit illius opemi implorare qui solus pote̾s ẽ p̃stare qdͥ postit᷑ cuperẽ magna si
modiais ꝯtemptabor uellem cum ocunibus saluus eĩ si minus cũ multis ultimo
quid expettas ut dicam michi si noy pereo satis d̃ m̃tũ ⁊̃ habunde feliciter

Expanded text:
securitatem metuentibus, spem deiectis, salutem egris, requiem fessis, refrigerium afflictis, securitatem metuentibus, spem deiectis, salutem egris, requiem fessis, refrigerium afflictis, monstrare iter errantibus, subiectare humeros cadentibus, dare dextram prostrsed exhibitio est maior. Verum ego non tam aliis legem pono, quam legem tibi mee mentis expono, quam qui probat teneat, cui non placet abiciat et, relicta nobis solitudine, in urbibus. Optarem fateor talis esse qui possem prodesse quamplurimis vel, ut ait Naso, totique oprium. Et profecto quisquis in tuto est, ut vel tantisper diversum sentientibus condescendam, peccat in legem nature, nisi quibus potest laborantibus opem fert. Michi qui adhuc magno naufragio laboro, sufficit Illius opem implorare, qui solus potens est prestare quod poscitur. Cuperem magna, sed modicis contentabor: vellem cum omnibus salvus esse, si minus cum multis; ultimo quid expectas ut dicam: michi si non pereo satis est, multum est, abunde, feliciter?
Abbreviated transcription (Latin):
qͣrios fures sptat q̃ iec̾co dix̾iu ne nureus si in eo qͦr qd̵ nũ aginius id̾ t̾rasi et
si sollicita uita epitum amat mutiloqͥo de cãtur contemplã aut̃ oud aurita scd̃tio
e. q̃z sit se fauibusi suis tenet et uiceuersa illa silentiũ odit h̃ slpitũ quena uero tutõ
uia ẽ. hoc ẽ pater quod hodierus colloquio uestinamus
Ie niͤ michi ex hus ixĩs quoꝵ mentio nobis oborta ẽ quotiẽs xntas postorẽ offiti
ꝑiisse quotiens ouem et dum uatam alligat in laqueum inaidissẽ et dũ ꝓfugad
sequit᷑ corrnisse quotiens credis aut meditũ pene ualentẽ duri ehros c̾ant eg̾tudiẽ
altius descendut̃ serpunt q latẽtius multis inqͥnt̃ ꝓdesse meritoriũmultis sb̃uedsse
laudabile quil negat s ordiãte caritatis initiũ scimus. Crede aut michi non ẽ
parue fidutiẽ polliti opem dec̾tantibus ꝯsuliũ dubiis liuẽ cecis leticiã mestis

Expanded text:
fines spectat. Que idcirco dixerim ne mireris, si in eo quoque, quod nunc agimus, idem cernas, et si solicita vita strepitum amat, multiloquio delectatur, contemplatio autem omnis amica silentio est, queque se finibus suis tenet; et vice versa, illa silentium odit, hec strepitum. Quenam vero tutior via est, hoc est, pater, quod hodierno colloquio vestigamus. Dic igitur michi: ex his ipsis, quorum mentio nobis oborta est, quotiens putas pastorem officio periisse, quotiens ovem et dum vagam alligat in laqueum incidisse, et dum profugam sequitur corruisse? quotiens credis aut medicum bene valentem, dum egros circumit egritudinem altius descendunt, serpuntque latentius. Multis, inquiunt, prodesse meritorium, multis subvenisse laudabile. Quis negat? sed ordinate caritatis initium scimus. Crede autem michi, non est parve fidutie polliceri opem decertantibus, consilium dubiis, lumen cecis, letitiam mestis,
Abbreviated transcription (Latin):
en ant̃ non scelestos modo s nhertes et ignauos archoam ut enum tybemi solitudo ediosa
capreas ẽ qua ꝑoas iusilam m̃cutam ꝑpetua ꝯmaculauit infauuã inst seguitie ac libidinis
officinam instituat᷑ serusi et fedus senex sit seruilii uatie salitudo ridiculasa ẽ qui non
ꝓnae inde ne a politano in lictore ꝓpe camparẽ cumas latens senuit otio famosuis
nntile et intro uillule sue septum non tã halitans ꝙͣ sepultus et qͣmultos eẽ dinius
usiq sullios des hic aute alies occuorit ꝙͣ irrisor nobilis notũ focit̾ et p̃ticit ne d̾ferre
oetancis nostris ueritatis inũuoiã exempli que molestiã cogẽniur Iam Intelligut
ad quos quecuuq de solitudic̃ dc̃a scit ddã st̃ restrã sorũ q nõ omib d̃ datum uel

Expanded text:
enim Tiberii solitudo odiosa est, qua Capreas insulam immeritam perpetua commaculavit infamia, ubi sevitie ac libidinis officinam instituit ferus et fedus senex; sic Servilii Vatie solitudo ridicula est, qui non procul inde Neapolitano in litore prope Campanie Cumas latens senuit, otio famosus inutili, et intra villule sue septum non tam habitans quam sepultus. Et quam multos esse credimus ubique Servilios? sed hic ante alios occurrit, quem irrisor nobilis notum fecit et prestitit ne inferre coetaneis nostris veritatis iniuriam exemplique molestiam cogeremur. Iam intelligis ad quos quecunque de solitudine dicta seu dicenda sunt referam. Verum quia non omnibus est datum vel
Abbreviated transcription (Latin):
solitudo st ꝑticipe cartat intollerabilis etiã ferocibus aiõ quadinũ q ꝑosis cũmersiũ
uideatuo quid nitaibus et huadtate preditisr uietri debet Qt si auuatie iuaris
allo cutor unui tñi sollatii afferre creditur quid ueris auiiacie cultoribus fidelis
aunti comĩfatio allatura sit in quo sese sictant ex quo uerũ audiant cid quo ut
citero ietus aue sic ounã loqui audeat̃ ut secum de quo nuilla supetio sub quo nulla
fraus ꝓ quo nultus labor non suauus sue quo milla sit dulcis quies a quo dems̃
et aduoist p̃sidia et ꝓppioris fortue ꝓuerant oruamenta huc̃ eno si a olitudine
uidebitur si ornari ad post̾ͥnum si alc̾tro carendum sit solitudine ipã priuari
maluorim ꝙͣ amico dit itaq solitudin̾em amplector ut amititiã non repellari meii
firgiom ote unum inse forsan is ipẽ sit̃ cuius mores etiã in uibibus fugiendos uite
tranquatitas non nrolaenda suadenis tota res n  ad hoc redit ut sicur acta ord se ipdi

Expanded text:
perosis commercium videatur, quid mitibus et humanitate preditis videri debet? Quod si amicitie ignaris collocutor unus tantum solatii afferre creditur, quid veris amicitie cultoribus fidelis amici conversatio allatura sit, in quo se se videant, ex quo verum audiant, cum quo, ut Cicero idem ait, sic omnia loqui audeant ut secum, de quo nulla suspicio, sub quo nulla fraus, pro quo nullus labor non suavis, sine quo nulla sit dulcis quies, a quo demum et adverse presidia et prosperioris fortune proveniant ornamenta? Hunc ego si a solitudine videbitur sed ornari. Ad postremum si alterutro carendum sit, solitudine ipsa privari maluerim quam amico. Sic itaque solitudinem amplector, ut amicitiam non repellam, neque fugiam etiam unum, nisi forsan is ipse sit, cuius mores etiam in urbibus fugiendos vite tranquillitas non negligenda suadeat. Tota res igitur ad hoc redit, ut sicut cetera omnia sic ipsam
Abbreviated transcription (Latin):
euit praudii tempus ille sub intenti ⁊ ruuiã mintãte aula ꝯpode᷑
puluiliaribus obrutus. sepultus q. reboant uariis tecta clamoribus.
Amstant caues aulici. uures q domestici c̃tatii ad lãtoꝵ t̃tõfusa aciet
obsequitr̃ et corrosoꝵ turba familiariũ cõsuso screpitu meusã instruit᷑.
uerritur putre solum. et sedo pulud cuucta cõplent᷑. solat atrio argc̃tum
auio insetum. et poula cauie̾ yẽmus etpressa. scãm̃ ceuro cefiũ ostio paries.
Era mari qn conq̾ite epulenet binia p̾stis calcata oõsuiais arduit rutiso ĩ aues
urẽ qraie q uĩdemie. uno in typho ꝓnosos et meroe cesenus faceraut o
msteut : suerentiuũ ꝙ colles et callabq uot sanis ẽ iusi sachius ausoni odoratꝰ
uel hilleo malt uel eoe sucto meditat ł aonddĩa bactis q nĩr autid adorature

Expanded text:
Venit prandii tempus. Ille sub ingenti et ruinam minitante aula componitur Venit prandii tempus. Ille sub ingenti et ruinam minitante aula componitur pulvinaribus obrutus sepultusque. Reboant variis tecta clamoribus; circumstant canes aulici muresque domestici, certatim adulatorum circumfusa acies obsequitur et corrasorum turba familiarium confuso strepitu mensam instruit. Verritur putre solum et fedo pulvere cunta complentur, volat atriis argentum auro infectum et pocula cavis gemmis expressa, scamnum serico vestitur, ostro paries, ra marique conquisite epule et vina priscis calcata consulibus. Ardent rutilo in auro nostre graieque vindemie, uno in scipho Gnosos et Meroe, Vesevus, Falernusque miscentur, Surrentinique colles et Calabri. Nec satis est, nisi Bachus Ausonius, vel Hibleo melle vel Eoe suco medicatus harundinis, ba
Abbreviated transcription (Latin):
tegnud̃. uauitatitus obiectum. puritat̃ cordis. sccordie absentiã. et doit̃te
caruis abstiuentiẽ dep̃catur. Nec multo post st̃iie in landibus t̃nã iii¬
ꝯfessiont personantez salutistra. et caritatẽ celico ine flãmantẽ ac
ꝓxmos accensurã. Que se deuote postulat Iam q̃t multum hit mentisz
ardorciͣ quol curri seu gẽmarũ splendors folitior. Inde aut̃ pedetẽtim
sua relegẽs sestigtia staubẽte Iam in altũ et qui maue nouũ illustͣuerat
meridiem accendente solis radio iul potius ꝙͣ exturgui flãmas litiũ
quas ctatim flatũ et fomentis alt̾ sustitatiet quo ille cpide ꝑurit᷑. hic
omnõ malatũ cuxidinũ calorẽ noxiũ austrii flapittato demqi quod unũ
porta satrricus stus periculo pq̃ti docet. in corꝑe auo mẽtc̃ siuã orat.
Dius hoꝵ oro hactenus horas suas expeudit honẽsaus.

Expanded text:
tegmen vanitatibus obiectum, puritatem cordis, vecordie absentiam et domitricem tegmen vanitatibus obiectum, puritatem cordis, vecordie absentiam et domitricem carnis abstinentiam deprecatur. Nec multo post, tertiis in laudibus, terticonfessione personantem salutifera, et caritatem celico igne flammantem ac proximos accensuram. Que si devote postulat iam habet, multum hoc mentis ardore quam quolibet auri seu gemmarum splendore felicior. Inde autem pedetentim sua relegens vestigia, scandente iam in altum et qui mane novum illustraverat meridiem accendente solis radio, nil potius quam extingui flammas litium, quas certatim flatu et fomentis alter suscitat, et quo ille cupide peruritur, hic omnem malarum cupidinum calorem noxium auferri flagitat. Denique quod unum poeta satyricus sine periculo posci docet, in corpore sano mentem sanam orat. Quis horum, oro, hactenus horas suas expendit honestius?
Abbreviated transcription (Latin):
uedit ise alier in dicio Rluad̃e pleuue omi psone qi secontii:⁊ cõ ꝓaudio
fauscum luuen ferene lucis ingreditur. Ille ut ad potentũ superba pallatia
surc ad poruridata iuidicum subsellia uentũ ẽ ceris falsa ꝑmstẽe aut iustitrã
diuit insoutiẽ. aut nocrutie rei pestit audaniã aui pronsus aliquis sl ĩꝓpͥt̃¬
dederus uel in alierã ꝑuitiem molitur. mordente añ ꝯstid̃ sepe metu cã
uciba unupente et spxe cera ꝑ mendatiis Geibera ꝓ ocibis restres pliuus qꝙ
rubouc aut palloris. seqi uicssim increxituẽ q uon potius deserti fouẽ ꝙͣ
disei fauiaui contupiert. et arator ꝙͣ orator eẽ maluerit. raptius uegeto
nehotio doniũ redit. et tuopibus sarsris non iie honud ꝙ̃ scutiũstiorũ
ꝯfarit. Iubait sain polie eporto in uĩnas dn landes pio letus ore prũpens
eo q suauiu̾s ⁊ duotis forte saspronis. leue nuomus ꝓni ꝯuogitie. aut dillas
auiũ conciuant querele. Innoxntiã in pͥmis luigne socnũ sitico irestium. uisas

Expanded text:
dit iste alacer in vicinam silvam, plenus otii plenusque silentii, et cum gaudio faustum limen serene lucis ingreditur. Ille, ut ad potentium superba palatia sive ad formidata iudicum subsellia ventum est, veris falsa permiscens, aut iustitiam premit insoia, sepe metu etiam verba rumpente; et sepe vera pro mendaciis, verbera pro verbis referens, plenusque ruboris aut palloris, seque vicissim increpitans, quod non potius deserti famem quam diserti famam concupierit, et arator quam orator esse maluerit, raptim infecto negotio domum redit, et turpibus latebris, non magis hostium quam clientium constitit, iubare iam solis exorto, in diurnas Dei laudes pio letus ore prorumpens eoque suavius si devotis forte suspiriis lene murmur proni gurgitis aut dulces avium concinnant querele, innocentiam in primis, lingue frenum litis nescium, visus
Abbreviated transcription (Latin):
Alus aut latrrib aduectum ouut̃ potumm siugurĩ atqr pitõsũd colub et pte
dicas ea frons d. Is q aniuꝰ stẽtis sic in deid in ꝙ hoi̾ti ycatus sit coĩb
meptis q letus dapibus non tũ ut marone ꝰ ible semũculus iegid opes
equat aiõ ẜ transendit nulu penitus iiuidet nultũ odit̾ sorte ꝯdtꝰsia et fortue
Imuriss in accessus nichil metiit᷑ nichil cupit sait non spargi ucrena fitilis
et dit hom̃ panta siffice et sãluãs seras q dĩcias ius optare sidium
Iiuorum me tuuere letũ agit atq tranqͥltũ eiuo placidas noctes ocioses dĩes
et secura conuiia It liber sedet iufpidns nullas striut̾ aut tauet d̃idias
unt i aman et non sua stit mortẽ suõ milti utilẽ maui damxnosto sitõ

Expanded text:
s aut litoribus advectum, omnem potum Ligurum atque Picentium collibus expressum dicas; ea frons est, isque animus utentis, sic in Deum inque homines gratus, sic comunibus inemptisque letus dapibus, non tantum, ut Maroneus ille seniculus regum opes equat animo sed transcendit. Nulli penitus invidet, nullum odit; sorte contentus sua et fortune iniuriis inaccessus, nichil metuit, nichil cupit; scit non spargi venena fictilibus, scit vite hominum pauca sufficere, et summas verasque divitias nil optare, summum imperium nil timere; letum agit atque tranquillum evum, placidas noctes, otiosos dies et secura convivia; it liber, sedet intrepidus, nullas struit aut cavet insidias, scit se amari et non sua. Scit mortem suam nulli utilem, nulli damnosam vitam,
Abbreviated transcription (Latin):
uidinus forsitam opͥmenei. Int̾im cum multa aliis que feriit nuata cupidinum
instruiuenta ꝯflauerint tantoꝵ ꝑ cõmodis caruere facinorũ hanc unã seralis

Expanded text:
vidimus, forsitan opprimendi. Interim cum multa aliis quesierint, multa cupidinum vidimus, forsitan opprimendi. Interim cum multa aliis quesierint, multa cupidinum instrumenta conflaverint, tantorum semper commodis caruere facinorum, hanc unam feralis