comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
pallũ assiria ꝑtulit dnũ ꝑsis ãlex¬
andrũ grecia at asia u̾ges dcos
uere aũt tyrãnos aceronnos et in¬
mites tulit. diamsios sicilia. pha¬
laridem agathoclem lacedemon, cleo¬
menem namdẽq ꝯuẽ argi qnodi
ꝑessi femmeãꝙ exoris auaritiã
que uiro ip̃o rapacio sno in sexu
eyrãinde miris modis ex̾tut᷑ d
quo feror ꝯuis a ueteres a nouos
nueret tprãnos qui tã mĩti hodie
tamqz alte hnt sins opibz ac poton.¬
cia radicati sunt ut nec nũars
iã baleant nec quelli neq mins
apud uos ꝙͣ apud egypties aũt
medos libertate pessũdata at sepul¬
ta ꝟsa ẜ̾uitus in naturã sit sit

Expanded text:
palum Assyria pertulit, Cyrum Persis, Alexpalum Assyria pertulit, Cyrum Persis, Alexandrum Grecia atque Asia. Reges dictos, vere autem tyrannos acerrimos et immites tulit, et Dionysios Sicilia, Phalaridem, Agathoclem; Lacedemon Cleomenem Agidemque quem Argi quoque perpensi femineamque uxoris avaritiam, que viro ipso rapacior in sexu suo tyrannidem miris modis exercuit. Sed quo feror? Quis aut veteres aut novos numeret tyrannos? Qui tam multi hodie, tamque alte, hinc suis opibus ac potentia, radicati sunt, ut nec numerari iam valeant, nec convelli, neque minus apud vos quam apud Egyptios aut Medos libertate pessumdata ac sepulta, versa servitus in naturam sit, sic
Abbreviated transcription (Latin):
se cruciãt/ hoc u̾fert ꝙ miseria plebis
apparet. ac tyrãm latot n minꝰ eñ
afflugit ꝓmpureo uelamiẽ tectũ
des ꝙͣ ferree. ẽ ⁊ sua ut mͦ sordibz
splendore miseria Aurea quide eyrãm
restis extoisecꝰ obuerte illa ardentib
intꝰ aculeis plena est ita ut bides ñ
penitꝰ aͦ impime semũt eyrãni auc
in ulta plebs p̃mit᷑ di Inclemẽtissi¬
mas nobis est dñs U. non tot passi
eent dm̃ nec tam late furerẽt insl
płi insanirẽt et tniq cimũ pro se
carior foret res p̾uata ꝙͣ ꝑuolica
uita ꝙͣ uirtus di unũ dnm̃ serua
fert prĩa. I. at ñ unũ ẜ t̾ginta sĩe
illa nobil legũ m̃r grecieq lumen
alteꝵ athene d prĩa dniũ unũ fort¬
R ml̃tos autẽ roma quis caligulas
nesciat ac nerones et domicianos
cõmodos et heliogabalos/ et basianos
et galienos at ne singcã imꝑñ pbro¬
ra exequar maxios et pietatis
hostes iuliotios ac decios Sardana¬

Expanded text:
se cruciant; hoc refert, quod miseria plebis se cruciant; hoc refert, quod miseria plebis apparet, et Tyranni latet. Non minus tamen affligit purpureo velamine tectum des quam ferree; est et sua, ut in sordibus splendore, miseria. Aurea quidem tyranni vestis extrinsecus? Obverte illam: ardentibus intus aculeis plena est, ita ut vides non penitus aut impune seviunt tyranni, aut inulta plebs premitur. Inclementissimus nobis est dominus. Non tot passim essent domini, nec tam late furerent, nisi populi insanirent, et cuique civium pro se carior foret res privata quam publica, vita quam virtus. Unum dominum serva fert gum nobilis mater Grecieque lumen alterum Athene. Patria dominum unum fert. Multos autem Roma: quis Caligulas nesciat ac Nerones, et Domitianos ac Commodos, et Heliogabalos et Bassianos et Galienos ac, ne singula imperii probra exequar, Maximinos et, pietatis hostes, Iulianos ac Decios? Sardana
Abbreviated transcription (Latin):
sceleratõꝵ smplitciis miscẽt᷑ ĩnopu
et nimis ueꝵ crebrũq dep̾hendit
illud flacci sepe despicit᷑ neglectus
incesto addidit integiũ ꝯd ipm ñ
smne e̾ta l nobis occlta iusticia dei
dieri indubitata fide e̾dit᷑ di diude¬
lem dñm ꝑetim᷑ ł Suudelitas mala
quidẽ et nateͣ hom̃i aduersa sed utile
uiciis et lascimenti pplo frenu pa¬
uor unc̾ũqz oriens. Amare instiis
expedit timere quicq̃d id quide sit
Nemo tam crux dñs ut ñ truculẽ¬
cior sit uoluptas ꝓsxitas comes
ac filia male agentibz nics perue
ꝙͣ secmitas ac libertas qui inc̾hie
metuit ꝓ ximꝰ est ruine dꝰ iniquã
dmm̃ infausta pless patit᷑ ł nll̃s
micha crede misera in plebe miserior
ꝙͣ tyrãnꝰ ꝙ si dubitas dyonis iũ
contẽplare, Illi bir imꝑbus net
indoctus de se ip̃o suaq tyrãnide qͥd
sentiret aꝑtissime pendentis supra
amici uoticẽ gladnĩ cuspide declarant
Nota ẽ lystoria tiet plebs tyrãnũ
et tyrãnꝰ plobem sit u̾çipco panore

Expanded text:
eleratorum suppliciis miscentur innoxii, et nimis verbum crebrumque comprehenditur illud Flacci: Sepe Diespiter neglectus incesto addidit integrum quod ipsum non sine certa, licet vobis occulta, iustitia Dei, fieri, indubitata fide creditur. Crudelem dominum perpetimur. Crudelitas mala quidem, et nature hominum adversa, sed utile vitiis, et lascivienti populo frenum, pavor undecunque oriens. Amare insciis expedit timere quicquid quidem sit: nemo tam trux dominus, ut non truculentior sit voluptas, prosperitatis comes ac filia. Male agentibus nichil peius quam securitas ac libertas. Qui nichil metuit, proximus est ruine. Iniquum dominum infausta plebs patitur. Nullus, michi crede, misera in plebe miserior quam Tyrannus, quod si dubitas, Dionysum contemplare: ille vir improbus nec indoctus, de se ipso suaque tyrannide quid sentiret, aptissime pendentis supra amici verticem gladii cuspide, declaravit. Nota est historia. Timet plebs Tyrannum, et Tyrannus plebem, sic reciproco pavore
Abbreviated transcription (Latin):
amicũ s opimonẽ falsan amicicie
didiste. Rabsencia amicor¬
micoꝵ torq̃or absencia L. dolet
id quide eueire s qui amici
mortẽ f̾re didicerit alioyͣto facilus
feret absenciã nec frãget abitus quẽ
nõ freg̾it obitus d abest micha op¬
tatissinꝰ amicꝰ dext̾a manꝰ dexterq¬
eent mel tñ ñ ferendũ uiro dicerẽ
nt̃ r̾dibũt et tua t̾ u̾stituet᷑ integ̾tas¬
d dibest amicꝰ dimidia mei ꝑe. I
dumidiũ aĩe sue ꝟgiliũ uõcat orace
qd̵ a młtis postea usurpatũ iã p̾dem
tm̃ s ciuiłi possidet᷑ qd aĩcicie nocet
absencia quo annꝰ tecũ ubicũq
sit aĩcus sedeat ambulet colloquat᷑
uel iocosa uel seria ⁊ ꝯd pñs forte
non facẽt absens faciat Nã si ml
aliud uideretis nisi q̃ sc̾ añ uctõs se
sola nos pñcia delc̃arẽt brenis ad¬
modũ uisio ⁊ angusta ulcãcis urã
foret d amici absentis dulti deside¬
no laborio R ãtq̃ amaris soliti estis
laborae̾ nõ dultib Acipe uoͬ nũc

Expanded text:
icum, sed opinionem falsam amicitie perdidisti. 53 DE ABSENTIA AMICOcorum torqueor absentia. Solet id quidem evenire: sed qui amici mortem ferre didicerit, aliquanto facilius ferret absentiam nec franget abitus, quem non fregerit obitus. Abest michi optatissitamen non ferendum viro dicerem, nunc redibunt, et tua tibi restituentur integritas. Abest amicus dimidia mei pars. Dimidium anime fuit Virgilium vocat Horatius, quod a multis postea usurpatum, iampridem m, sed civiliter possidetur, quid amicitie nocet absentia, quominus tecum ubicunque sit amicus, sedeat, ambulet, colloquatur vel iocosa, vel seria? Et quod presens forte non faceret, absens faciat. Nam si nil aliud videritis, nisi que sunt ante oculos, et sola vos presentia delectarent, brevis admodum visio, et angusta delectatio vestra foret. Amici absentis dulci desiderio laboro. Atqui amaris soliti estis laborare non dulcibus. Accipe vero nunc,
Abbreviated transcription (Latin):
odiu gtraxi R ediqsi ciues odio¬
si sociiͣ odiosi cognati odiosi con¬
inges odiosi frẽs/ odiosus demũ
pr̃i pilius et filio pr̃ et ad sim̾iã
ulla necessitudo ẽ que nõ odiis
esse possit infecta sola quide ami¬
cicia sincera et mali hnm iana¬
int̾eẽ diffiniũt. ꝙ ille om̃s ad iut̃¬
to odio durãt . nom̃q suũ r̾einẽt
hunc uni nõ mõ ẜi odiũ accesserit
sed si amor abstesserit amicicia iã
ñ est neq ud̾ magis odiosus aĩcꝰ¬
dos pacior Ro siquid spei u̾liquũ
ꝑfer, dũ infide uiant s ardent̾ ama
mlti eni tepido amore amicicias
extiuxer̃t a paꝵ fidendo ꝑfidiam
as que nõ placẽt sensim digsuem¬
das censunt nõ subito disciaendas
ne gemimũ gͣue dãnũ sini ⁊ amici
ꝑdici uideant᷑ et quesiti hostes insi
Forre acrior casus ac more ipaciẽs
maturo consilis uti uetet qui se
icidat int̾ erũpnas amiciciarum
ult ias muͬandas erit ferendus

Expanded text:
odia traxi. Odiosi cives, odioodia traxi. Odiosi cives, odiosi socii, odiosi cognati, odiosi coniuges, odiosi fratres, odiosus demum patri filius et filio pater, et, ad summam, nulla necessitudo est que non odiis esse possit infecta, sola quidam amicitia sincera mali huius ignainteresse diffiniunt, quod ille omnes adiuncto odio durant, nomenque suum retinent, huic uni non modo si odium accesserit, sed si amor abscesserit, amicitia iam non est. Neque vero magis odiosus amicdos patior amicos. Si quid spei reliquum, perfer, dum in fidem redeant, et ardenter ama: multi enim tepido amore amicitias extinxerunt, aut parum fidendo perfidiam itias que non placent, sensim dissuendas censuit, non subito discindendas, ne, geminum grave damnum, simulque et amici perditi videantur, et quesiti hostes; nisi forte acrior casus ac more impatiens maturo consilio uti vetet; qui, si incidat, inter erumnas amicitiarum ultimas numerandus erit, ferendus
Abbreviated transcription (Latin):
meritũ laudam R Errando discit᷑
sepe error uiri mltis abstat erroribz
dũq̃z errasse semel pudet ne silis
itex error obreꝑat occrit laudasti
in caute liniguã frena hoc bom
saltẽ illi insit malo d. Indicenũ
gdus quidã ad resipiscenciam
et salutẽ panci sunt qui ad rem
irer insi ꝑdema mltã cespitando
d uamicis q̃ror ł dind s hostib
faciat qmi de amicis q̃rimoniã
infideles L mpossiblez rem narras
ne forte aũt amicos credideris que
fictio eni brens s fides ẽ sublata
sed ficio d Infidos expior amnic̃os¬
l Amici falso hiti si pͥmũ infidelis
am̃i lacebras pandũt erroris tni
finẽ letus aspice ⁊ caueto interim
ne morli ꝯtagia inte ferpãt sed cp̃n¬
cuq ilłi f̾uerĩt tu aĩticie fidem
ritũ aliena peste nõ infici qd abe̾¬
cius facies si quãtũ e displiceat
illoꝵ ꝑfidia ip̃e tetũ acrit᷑ extus¬
seris sepe uicnͣ odiũ calcer ad ucu¬
tem fuit d mmeritꝰ amitorie

Expanded text:
meritum erravi. Errando discitur. Et meritum erravi. Errando discitur. Et sepe error unus multis obstat erroribus, dumque errasse semel pudet, ne similis iterum error obrepat occurritur. Laudasti incaute, linguam frena. Hoc boni saltem illi insit malo. Indignum gradus quidam, ad resipiscentiam et salutem: pauci sunt qui ad rectum iter nisi per devia multa cespitando amicis queror. Quid hic hostibus faciat, qui de amicis querimoniam infideles. Impossibilem rem narras, ne forte autem amicos credideris qui fictio evi brevis, non fides est sublata, sed fictio. Infidos experior amicos. Amici falso habiti, si nunc primum infidelis animi latebras pandunt, erroris tui finem letus aspice, et caveto interim ne morbi contagia in te serpant. Sed quicunque illi fuerint, tu amicitie fidemritum aliena peste non infici; quod libentius facies, si quantum tibi displiceat illorum perfidia, ipse tecum acriter excusseris. Sepe vitii odium, calcar ad virtutem fuit. Inmeritus amicorum
Abbreviated transcription (Latin):
re põt inquietũ malũ ad mẽcien¬
dum gͦ cotidie uos illa p̾cipitat
quos hunt suns urget impetꝰ. in
flã rex spẽs trahit sũt enĩ qui
aspectu ui eloqno uicia morum
tegũt qd de altibiade accepineꝰ de
ml̃tis uidimi sũt qm ucutes
uelo occalnt occulãt ꝯiõ seu id
tate insita seu ⁊̃ arte quadã studio¬
q aduersus id qd̾ uulgo ꝯcupiscit᷑
adhibito Nlã ut mltĩ qui se lonoꝰ
sit aliqui se malos fingerẽt sut
oꝑti quo uel hilãm fauoris pesti¬
lente aurã nl̃ in uisam honor
tpaliũ sarcinã Rectinarẽt qd de
ambrosio lectũ est accedͭ amor
at odiũ accedit ira et inidia spes
et metus affectusq amĩ rarñ ⁊
occulti hisq ip̃is int̾dũ quoꝵ It
incogniti semꝑ aut̃ indicui uen
zostes accedit ꝙ inuẽtis laus dmo
ꝓhibent᷑ quãto igr̃ magis uituꝵ¬
acio deinceps itaq ad laudandum
cardus ad situꝑandũ tardior uemi
cũ uterq ei ut dixi malus error
sit peior ẽ ultimiq d. laudando im¬

Expanded text:
re potest: inquietum malum.” Ad mentiendum ergo quotidie vos illa precipitat, quos hinc suus urget impetus, inde falsa rerum species trahitur. Sunt enim qui aspectu vel eloquio vitia morum tegunt. Quod de Alcibiade accepimus, de multis vidimus. Sunt qui virtutes velo occultant contrario, seu id  austeritate insita, seu etiam arte quadam studioque adversus id quod vulgo concupiscitur adhibito. Nam ut multi qui se bonos, sic aliqui qui se malos fingerent sunt reperti, quo vel humani favoris pestilentem auram, vel invisam honorum temporalium sarcinam declinarent. Quod de Ambrosio lectum est. Accedit amor atque odium, accedit ira et invidia, spes et metus, affectusque animi varii et occulti, hisque ipsis interdum, quorum sunt incogniti, semper autem iudicii veri hostes. Accedit quod viventis laus, divino o igitur magis vituperatio? Deinceps itaque ad laudandum tardus, ad vituperandum tardior veni, cum uterque enim, ut dixi, malus error sit, peior est ultimus. Laudando in
Abbreviated transcription (Latin):
ẜ p̾cure tanto mĩoris rei repugsa
cũ tuliss sũmã rer p. post adeptus
debes x̾pulsa spẽ auferre ẜ affene
solicitudinẽ ac ututẽ acuiere q̃
nil tã aspeꝵ ꝯd nõ lemar Uq¬
aiõ tulere dit publeꝰ untiliꝰ u̾pul¬
sa fris̃ audita quã passus erat¬
in peticõe consulatꝰ statim mor¬
te obĩt u̾pentina elige uerũ seqmi
niustũ dĩ patit᷑ u̾s pus¬
lica L. S fortassis ad me¬
uita et id steleri scelus est debitũ
Ñon solũ apud inferos s obiq
fieri indices ubiq iusticia suũ opꝰ
ep̾cet et si sepius cuntet᷑ int̾dum
utiq est deuo iudicãs eos in t̾ra de¬
moues ex lom̃ib fieri quidã oꝑma¬
diq libidine qd ut forte tolleraber
dcm̃ sit malaꝵ uolũtatũ similitudo
efficit qua hõ malꝰ ac ĩmalis os¬
se matꝰ pene demonẽ equat em¬

Expanded text:
ure tanto minoris rei repulsam cum tulisset, summam Reipublice post adeptus,debet repulsa spem auferre, sed afferre sollicitudinem ac virtutem acuere, que nichil tam asperum quod non leanimo tulere. At Publius Rutilius repulsa fratris audita, qua erat passus in petitione consulatus, statim morte obiit repentina. Elige utrum sequi niustum dominum patitur Respublica. Sed fortassis id merita; et id sceleri scelus est debitum. Non solum apud inferos, sed ubique feri iudices, ubique iustitia suum opus exercet; etsi sepius cunctetur interdum “utique est Deus iudicans eos in terra”. Demones ex hominibus fieri, quidam opinadique libidine; quod, ut forte tolerabiliter dictum sit, malarum voluntatum similitudo effecit, qua homo malus, atque in malis obstinatus pene demonem equat
Abbreviated transcription (Latin):
singłi A hoc q̃reris qdꝰ om̃ib
est cõe. uulla quidẽ res mag̃ minꝰ
inquinat ꝙͣ dura frons ac lenta
dilacio sod sic est mos cito uultis
acciꝑe carde aut̾ dare ad illud ala¬
cres ad hoc mesti ad illud p̃cipites
ad hoc segnes, ingracitudinis duplex¬
gͣdiss radix duplex mat̾ia q̃relarĩ
dũ ⁊ illos moia et celeritas hos con¬
tristat di młta micha ꝓmissa sut
nnghie implet᷑ I magmis ꝓmisserib
minũ fidei esse debet Nota uanitas
note blandicie nota honuĩ mendacia
Neulta tͦ unꝰ aliquis ꝓmisit suffi¬
cit ꝓmisisse q̃re aliũ qͣi ꝓmissũ

Expanded text:
reris, quod omnibus est commune? Nulla quidem res magis munus inquinat, quam dura frons et lenta dilatio. Sed hic est mos, cito vultis accipere, tarde autem dare, ad illud alacres, ad hoc mesti, ad illud precipites, ad hoc segnes. Ingratitudinis duplex radix, duplex materia querelarum, dum et illos mora, et celeritas hos constringat. Multa michi promissa sunt, nichil impletur. Magnis promissoribus minimum fidei esse debet: nota vanitas, note blanditie, nota hominum mendacia. Multa tibi unus aliquis promisit: sufficit promisisse; quere alium qui promissu
Abbreviated transcription (Latin):
int. Dnui ul ꝯtemptis hoc nocuit
rrrideor. L iroisiuũ nescio qd̾ etꝭ
hyfrionicũ inẽẽ aĩs solet eoq ma¬
gis quo mĩorib quid murꝰ ẽ opus
alter alteꝵ ridet d. Sppernor as aliis¬
R Lecordare an ta alios a sꝑras a
spreueris hic est mos huamis sper¬
nere et sperni mutuo uos uiassim
odio mutuoq p̃mitis ꝯtemptu
et uultis aliis ẽẽ uenerables, ne¬
minẽ uenerãtes placere unltis
deo cumꝰ oꝑum nlłm uobis placet
Mime in quit ꝯuẽit cũ ip̃i inter
nos uiles neglectiqz sumꝰ postu¬
lare ut diis in mortalibus cari
simꝰ et ab his diligam᷑. Iaud̾ gͤ
Sclarius malachie ꝓphe Iuiqmd
nen pater unus ꝯ itt nr̃m̃ nũq̃s
nõ deus unus creaint nos quare gͦ
despicit unꝰqͥsq nom frem̃ suũ s.¬

Expanded text:
nocuit, irrideor. Irrisivum nescio quid et histrionicum inesse animis solet, eoque magis quo minoribus. Quid mimis est opus? Alter alterum ridet. Spernor ab aliis. Recordare, an tu alios aut spernas, aut spreveris. Hic est mos humanus, spernere et sperni. Mutuo vos vicissim odio, mutuoque premitis contemptu, et vultis aliis esse venerabiles, neminem venerantes. Placere vultis Deo, cuius operum nullum vobis placet, “Minime, inquit, convenit cum ipsi inter nos viles neglectique simus, postulare ut diis immortalibus cari simus et ab his diligamur”. Illud ergo preclarius Malachie prophete: “Numquid non pater unus omnium nostrum? Numquid non unus Deus creavit nos? quare ergo despicit unusq
Abbreviated transcription (Latin):
tñ est sperin securiꝰ ꝙͣ metui dtaq
qd̾ ait anneꝰ in epła quadã nõ minꝰ
cõcepni ꝙͣ suspici nocet nõ ad mitto
Iaud ab eodem alibi dici rectius existi¬
hec uitanda didiceris de quib totidem
cõtimuis tracibz egimꝰ et suit mala
omĩa haud dubie tñ malũ minꝰ
qͥ uitimũ ꝙͣnis inobiliꝰ nec Reest suũ
cuiq r̾mediũ odiũ obsequie lenenr
liuor modestia cõtempeus amicitiis
illustũ et honestis artib ac ueute
Nemo pmũ bruto ꝯtemptier rome fuit
neno minꝰ postea age et tu bonũ
magnũq aliquid quo cõtempni neq̃as
de ꝓmissi muneris tarditate Eapi¬

Expanded text:
tamen est sperni securius quam metui. Itaque quod ait Anneus in epystola quadam: “Non minus contemni quam suspici nocet”, non admitto; illud ab eodem alibi dici rectius existihec vitanda didiceris: de quibus totidem continuis tractatibus egimus, et sint mala omnia, haud dubie tamen malum minus, hoc ultimum quamvis ignobilius, nec deest suum cuique remedium. Odium obsequio lenitur, livor modestia, contemptus amicitiis illustrium, et honestis artibus ac virtute. Nemo primum Bruto contemptior Rome fuit, nemo minus postea. Age et tu bonum magnumque aliquid, quo contemni nequeas. 37 DE PROMISSI MUNERIS TARDITATE
Abbreviated transcription (Latin):
in pullico tni nolunit et siquis in
illas oclĩ deflexit insamiãt dic
se uerus aliĩs sic indulgens sibe
sic miquus rex arbiter quisq est¬
de cõiigalis michi fides frangit᷑¬
R. uide ne eu hanc alnis ñ maritis
tm̃ s̾ uxori tue fregeris nã ft
qui ab uxore exiccũt qd nõ p̃frãt
qui lasciuiã suã titio urbanitatis
excusent alienã ut gͣnissimũ sc̃elꝰ
seuerissime pumẽtes : q cũcta s̾¬
cũ ꝑmiserint cũcta aliis negẽt iniqͥ¬
sum udices qui de pudicicia indicẽt
impudia ĩpune passim agũt omĩa
et seu solut legibz uaga libidine
uiti ip̃i quidẽ ile aut̃ ñ uyores
diuine atqz hũane domꝰ socre s
capte ex hostibz a empte p̃cio suit
ancille, cũ s si obsequii plusculũ
mutua ꝯuignꝰ fides est Non ex¬
cuso uxores uiros arguo/ p̾ mãq
illis culpe ꝑtem louo ꝑ sepe em̃
upori dux acz exemplũ lasc̃iũie
uir fuit ⁊ ñ mali processit im

Expanded text:
in publico cerni nolint, et si quis in in publico cerni nolint, et si quis in illas oculum deflexit insaniant: sic severus aliis, sic indulgens sibi, sic iniquus rerum arbiter quisque est. Coniugalis michi fides frangitur. Vide ne tu hanc aliis, non maritis tantum sed uxori tue fregeris. Nam sunt qui ab uxore exigunt quod non prestant; qui lasciviam suam titulo urbanitatis excusent, alienam ut gravissimum scelus severissime punientes; qui cuncta sibi permiserint, cuncta negent iniquissimi iudices; qui de pudicitia iudicent impudici, impune passim agunt omnia, et ceu soluti legibus, vaga libidine riti, ipsi quidem, ille autem non uxores, divine atque humane domus socie, sed capte ex hostibus aut empte pretio sint ancille; cum etsi obsequii plusculum,mutua coniugii fides est. Non excuso uxores: viros arguo, primamque illius culpe partem tribuo. Persepe enim uxori dux atque exemplum lascivie vir fuit, et inde mali pro
Abbreviated transcription (Latin):
cumors et sepe obsap̃cior in u̾liqnis
uiro est q̃ se memimi impudicam¬
d lascuia est opor R. Noy mirandũ
si formosa ñ curãdiẽ si deforiis S
uxor inpudica est ł pulchxa dum
limẽ upor subit subire añ debet
illud satyri Rara est adeo concordia for¬
me atq pudicicie Nam si turpie
insamat ꝓpe gaudendũ est cam ad¬
eẽ dinõtii d. adult̾a oxor est ł didul¬
teriũ sepe quide ẽquo ardencius epre¬
titi ꝯigni᷑ sepe unũ alc̾ius adulchi
pena est eoq iustior si multoꝵ cõge¬
ta an tu unꝙ alii fet̾is unde oc᷑
tibi fieri nt ab alio dignũ sit i¬
iusta enĩ atq impudens ẽ q̃rela
pati qd̾ fet̾it indignãtis et as alio
expectare. alteri qd fet̾is, lex moras
iubet et face̾ aliis qd t̾ ab abiis fieri
equitate laudauert sz mortalis
peculãte sim̃t licẽcia legũ salubriũ
abrogatrix om̃e fus nefasq cõfũ¬
dit Itaꝙ ꝑassim adulteri occrrisãt
qui cu chalanne uicinoꝵ ꝯuigiaq
fedauerint suas int̾im cõiugẽs nle

Expanded text:
 et sepe obsequentior in reliquis viro est, que se meminit impudicam. Lasciva est uxor. Non mirandum si formosa, non curandum si deformis. Uxor impudica est. Pulchra dum limen uxor subit, subire debet animum illud Satyrici: Rara est adeo concordia forme, atque pudicitie. Nam si turpis insaniat, prope gaudendum est: causam adesse divortii. Adultera uxor est. Adulterium sepe quidem equo ardentius expetiti coniugii, sepe unum alterius adulterii pena est, eoque iustior si multorum. Cogita an tu unquam alii feceris, unde hoc tibi fieri nunc ab alio dignum sit. Iniusta enim atque impudens est querela pati quod fecerit indignantis; et ab alio expectare, alteri quod feceris, lex moralis iubet, et facere aliis quod tibi ab aliis fieri equitate laudaverint. Sed mortalis petulantie licentia, legum salubrium abrogatrix, omne fas nefasque confundit. Itaque passim adulteri occursant, qui cum thalamos vicinorum coniugiaque fedaverint, suas interim coniuges, vel
Abbreviated transcription (Latin):
tes ut exigm dam̃ sensũ debeat ip̃a
rex ꝑenciũ lemre cognicio d Nudꝰ
ninrerosa prole p̃gͣuatꝰ sum ł
Auro ⁊̃ atq opib mbecilles
humeri p̃mi possũt nẽo tñ id q̃rit᷑
sed sic uim gaudet atq p̾ma inter
brẽ felicitatis una mĩant fnin¬

Expanded text:
tes, ut exigui damni sensum debeat ipsa rerum pereuntium lenire cognitio. Nudus  Numerosa prole pregravatus sum. Auro etiam atque opibus imbecilles humeri premi possunt: nemo tamen id queritur sed sic premi gaudet; at qui prima inter vestre felicitatis dona numerantur fi
Abbreviated transcription (Latin):
ut nire pacuuianũ illud in finere
canẽt men s̾nasse ut eent qui me
ꝑderẽt ex quo tñ nccio moriendũ
erat potest quodãmõ tali ex causa
optablis moris uideri de odie
r opulus me odit l hẽs quem
p̃dixerã ppłaris furẽ gr̃e pro
dilectione odiũ di ppls gr̾atis odit
me R miraris ꝙ sine ca õdit qui
sine distrecõe duexerat s cõsequẽs
hoc illius nñ modestia exulat ibe
ugnare imupetũ est nͣe d. odit
me ppls R. hec belua ĩmrie ꝓmyta
est segnis officio uelgi amor lems
odiũ graue d̾i połs michi succẽset¬
R. ds amãte plausus ab irato pplo
ꝑnices impar ꝑiclm̃ ac spes.
populo odiosne sum R nichil impe¬
tuosius stultoꝵ turbis uoi insamã
singloꝵ publicꝰ furor et furorẽ
publiciẽ singloꝵ rabies impeteit
pro iusticia sit uolũtas pro matu¬
ritate p̃cipitatõ d odit mẽ ppls̃¬
U nõ amasset etmã ne nomsset
quidẽ amor maloꝵ odio fmit᷑ utͣr

Expanded text:
re Pacuvianum illud in funere caneretur: Men servasse, ut essent, qui me perderent? Ex quo tamen necessario moriendum erat, potest quammodo tali ex causa optabilis mors videri. 34 DE ODIO Populus me odit. Habes quem predixeram popularis finem gratie, pro dilectione odium. Populus gratis odit me. Miraris quod sine causa odit, qui sine discretione dilexerat? consequens hoc illius, inde modestia exulat, ibi regnare impetum est necesse. Odit me populus. Hec belua iniurie prompta est, segnis officio. Vulgi amor levis, odium grave. Populus michi suscenset. Ab amante plausus, ab irato populo pernicies, impar periculum ac spes. Populo odiosus sum. Nichil impetuosius stultorum turbis, ubi insaniam singulorum publicus furor, et furorem publicum singulorum rabies impellit, pro iustitia sit voluntas, pro maturitate precipitatio. Odit me populus. Non amasset utinam, ne novisset quidem! Amor malorum odio finitur
Abbreviated transcription (Latin):
liũ habisti
Ramissa mr̃e¬
ꝑ Atrẽ ꝑdidi R Alt̾a t̾ suꝑest mr
quã nõ ꝑdes et si uelis ex illa
ueniẽs in hãc ꝑgis illa t̾ pancor
mẽsiũ domũ dedit hec multoꝵ dabit
ãnor. illa l dedit corpus hec aufert¬
d Miater obit mitissima R mater
substitit durissima que te ⁊ mrẽm
quã u̾quiris uno s̾ mio seruabit¬
utero tecũ erit te ⁊ illã ut crediniꝰ
die ultimo paritire d pia me
defas userint mĩ R deseri metuens
festmaint aratãq illi suã mortẽ fuisse
crediblẽ est tuã nõ uisure amplius
atz bnd maxime met nobat sec urit ate
oũt excessit te surpte qno p̃misso ui
feminei sur affectus plebli abnsset
doebue nec de morte queri potes nec

Expanded text:
lium habuisti. 47 DE AMISSA MATm perdidi. Altera tibi superest mater quam non perdes, et si velis; ex illa veniens, in hanc pergis, illa tibi paucorum mensium domum dedit, hec multorum dabit annorum, illa dedit corpus, hec aufert. Mater obiit mitissima. Mater subsistit durissima, que te et matrem quam requiris, in uno gremio servabitutero tecum erit, te et illam ut credimus, die ultimo paritura. Pia me deseruit mater. Deseri metuens festinavit, gratamque illi suam mortem fuisse credibile est, tuam non visura amplius, atque unde maxime metuebant securitate er hec excessit, te superstite, quo premisso, ut feminei sunt affectus flebiliter abiisse. bobus, nec
Abbreviated transcription (Latin):
menroria doloris nate cõis oblinisti¬
di me ulcisci uetitũ in ꝑpetuũ doleso¬
R forsan imꝑetuũ gaudebis quẽ¬
ciens putas posi miicitias depo¬
sitas s in grãm reditũ cohoronisse
aliqnos aĩtoꝵ inamplepib cogl¬
dum a successu impio paru abfm
o sors optima in ꝙ piã ꝑtem con¬
silũ crudele xtisti due iustam
iam exequi non sinor R ram
iustã uix ĩuenias cũ sit sc̾ͥptum
nra uiri iusticiã di non exat᷑ et
rursus ab altero Ira. furor biems
est optimũ s̾ non irasa ꝓximẽ
non ulcisci sed frenare ir̃am ne
am̃i rapiat quo non decet tercur̃
est ulcisti non posse ⁊̃ s. uelis S
pulchra micha p̃ripit᷑ uindicta¬
R pulchrior uenia u̾linquit᷑ et
pulcherrima onn oblinio hec int̾
om̃s pͥncipes Inliuĩ cesarẽ illug᷑¬

Expanded text:
memoria doloris, nature communis obliviscmemoria doloris, nature communis oblivisci. Me ulcisci vetitum in perpetuum dolebo. Forsan in perpetuum gaudebis. Quotiens putas, post inimicitias depositas, et in gratiam reditum cohorruisse aliquos, amicorum in amplexibus, cogidum a successu impio parum abfui? O sors optima in quam piam partem consilium crudele vertisti!”. Iustam iram exequi non sinor. Iram iustam vix invenias, cum sit scriptum: “Ira viri, iustitiam Dei non operatur”, et rursus ab altero: ira furor brevis est. Optimum igitur non irasci, proximum non ulcisci, sed frenare iram ne animum rapiat quo non decet, tertium est ulcisci non posse, etiam si velis. Pulchra michi preripitur vindicta. Pulchrior venia relinquitur, et pulcherrima omnium oblivio. Hec, inter omnes principes
Abbreviated transcription (Latin):
eripe lucrĩ est ea ne heant᷑ obstãe
lucrũ mau de facultatẽ ulciois
ꝑdidi R. felix iactura qd̾ noceat
amisisse d ad optata et ẜxata ol¬
cione ꝓhibeor R p̾mũ erat nolle
ẽ occasionẽ uiciomis omittere ⁊
Si pult̾rimũ uindc̃e genus est
nolle uicisci pulcrimia ẽ nccͣitas
nõ sim ultro ꝟtutẽ amplecte
optimũ ꝓximũ est ꝯpetui d. Erep¬
tã michi uindc̃am doles L. ueiẽt
tp̃e cito forte quo gaudeas neop
alr̃ accidisse ullo uelis mode om¬
dam ad que coacti ueniũt uelle
incipuit ⁊ amarre et de mtͣitate assyis
orit᷑ dũqs uolũtas fieri incipit desiit
rẽ ncͣcitas. di uidebar ulcsti posse
nat potmi I non posse maiũ agere
potentia magna ẽ nempe q̃ onñpo¬
ertidit ł. coluorũ tibie maib exci
eẽ ip̃m nomẽ indicio est nłs mor¬
bns tam ꝯͣrins ne mõe quidem.
Illa enu scdm nam accidit hec ac̃
contra de mĩe in homñe inhuanũ
est ꝙͣ nis meitũ Non oportet exul¬
cerati añi motã sequi et pͥuatd

Expanded text:
eripi lucrum est; ea ne habeantur obstare lucrum maius. Facultatem ultionis perdidi. Felix iactura quod noceat amisisse. At optata et sperata ultione prohibeor. Primum erat nolle est occasionem ultionis omittere. Si pulcherrimum vindicte genus est nolle ulcisci, pulcherrima est necessitas non sini; ultro virtutem amplecti optimum, proximum est conpelli. Ereptam michi vindictam doleo. Veniet tempus cito, forte, quo gaudeas, neque aliter accidisse ullo velis modo. Quidam ad que coacti veniunt, velle incipiunt et amare, et de necessitate consensus oritur, dumque voluntas fieri incipit, desinit esse necessitas. Videbar ulcisci posse, nec potui. Non posse malum agere, potentia magna est, nempe que omnipoexcidit. Colubrum tibi e manibus excidesse, ipsum nomen indicio est; nullus morbus tam contrarius, nec mors quidem: illa secundum naturam accidit, hec autem contra. Sevire in hominem inhumanum est, quamvis meritum: non oportet exulcerati animi motum sequi, et privati
Abbreviated transcription (Latin):
uicinos pessines ferre non ualee.¬
U Si nec ita ꝓficis quis ce tenet
migra illico nõ ut procaces ita et
seq̃uaces ert̃ qd fye non potes pon¬
dus exeure et quõ pugnãdo hostem
pati nequis fugiendo euade qmid re¬
fert quo te tranite in cutũ eripias
ndłm iter ad tran qllitatẽ arum diffi¬
cile iudicandũ est ꝙsi sepe id feris
nec profet̾is sato cipã tuã esse
nec minꝰ forsitan auenã magna
ꝑe liciũ uulgariũ dnos sontes et¬
si forte nocentiorẽ altero nđm ht̃ i
le aĩas dicat᷑ homo. si ueꝵ eñ inspe¬

Expanded text:
Vicinos pessimos ferre non valeo.Vicinos pessimos ferre non valeo. Si nec ita proficis, quis te tenet? Migra illico: non, ut procaces, ita et sequaces erunt. Quod ferre non potes, pondus excute, et quem pugnando hostem pati nequis, fugiendo evade: quid refert quo te tramite in tutum eripias? Nullum iter ad tranquillitatem animi difficile iudicandum est. Quod si sepe idem feceris nec profeceris, scito culpam tuam esse, nec minus forsitan alienam. Magna pars litium vulgarium duos fontes, etsi forte nocentiorem alterum, nullum hle animal dicatur homo, si verum tamen inspi
Abbreviated transcription (Latin):
ne gͥ cui sine te ẽẽ eupiĩt eu sũ
illis cẽ non potes uide ne got ip̃õ
suis tuis ip̃e miserior sis de si for¬
te nẽ ẜuos cogitas s p̾ciũ nõ de se¬
deriũ in ane s curpis auaricia
casirganda est de quo satie ẽ dtmñ
dũ de amissa pecinã loq̃remur
Deini importimi sũt michi¬
N uide ne tu illis importior¬
d granes uicinos ꝑfero. ł mẽtũ
tũctis in u̾bus balet opinio lenes
finge aĩõ leues exũt d uicmos
malos heo R ml̃ti suã cuipã ꝓxĩs
imputãt Acutiꝰ aliena t̾mũt᷑ discu¬
cũt᷑ exactins seuerins indicat᷑
Snaꝵ reꝵ nemo nõ ⁊ mins arbit
et pñis ẽ index d acres amarosq
pacior uicines I ne fortassis n
gustu sit uiciũ ñ in re fastidiosis
dulcia ⁊̃ amarestũt di uicinos
dures ac suꝑros q̃ror. L ml̃tũ s
in indicio rere młtiplex oblioas
Q iges offensionũ cause et sepe
uñ culpa ẽ iñ p̾mũ orit᷑ q̃rela
quid nẽ scimꝰ an tu illis. qui ta
arcificio om̃is mitescit asꝑitas dꝰ

Expanded text:
 tui sine te esse cupiunt, tu sine illis esse non potes? Vide, ne hoc ipso servis tuis ipse miserior sis, quod si forte non servos cogitas sed pretium, non desiderium inane sed turpis avaritia castiganda est, de quo satius est dictum, dum de amissa pecunia loqueremur. icini importuni sunt michi. Vide ne tu illis importunior. Graves vicinos perfero. Multum cunctis in rebus valet opinio. Leves finge animo, leves erunt. Vicinos malos habeo. Multi suam culpam proximis imputant: acutius aliena tiuntur exactius, severius iudicantur, suarum rerum nemo non et mitis arbiter et pius est iudex. Acres amarosque patior vicinos. Ne fortassis in gustu sit vitium, non in re. Fastidiosis etiam dulcia amarescunt. Vicinos duros ac superbos queror. Multum sibi in iudicio rerum, multiplex obliquitas et iuges offensionum cause; et sepe, unde culpa est, inde primum oritur querela. Quid nunc scimus, an tu illis qui tam artificio, omnis mitescit asperitas.
Abbreviated transcription (Latin):
militat in suaue negotiũ d Si¬
ꝓbis sernis obsessus sum N uosq
qui te obsident pascere cogis iame¬
na nccͣitas di Sernis ossideor pes¬
simis uoratib furis mẽdacit᷑
afflue̾ est opus seruos dit omĩa
dixis d Sernis obsideor quid con-¬
sueis L dund consulã seu quid
dicã nisi t̾rẽcianũ illus dene¬
Nota sũt iñ hac in ue seuece con¬
silia umẽdũ cum ẜuis famili¬
art᷑ coniitꝰ clement familiarẽ
eẽ iubet. At quier Nempe hs
quoꝵ familiaritas cõtemptus
e genicrix Addit nõ uberum
s Rboꝵ cãstitratõe uiendũ erga
surdos scil torpentesq dm̃camq
cõsuetudinẽ Dino pede calcãtes
Ad mictendes p̾lea in ẜrmonẽ in
confiliũ ĩ quiaũ ⁊ quos queso
utiq procaces stultos ebrios ꝑ fidos
insolentes qui neq s monẽ teneat᷑
neq consiliũ heam ⁊ ꝯnictũ fcdet

Expanded text:
militant, insuave negotium. Supemilitant, insuave negotium. Superbis servis obsessus sum. Eosque qui te obsident pascere cogeris, inamena necessitas. Servis obsideor pessimis, voracibus, furibus, mendacibus, affluere est opus? Servos dic, omnia dixeris. Servis obsideor: quid consulis? Quid consulam, seu quid dicam, nisi Terentianum illud: eNota sunt tamen hac in re Senece consilia: vivendum cum servis familiariter, comiter, clementer; familiarem esse iubet. At quibus? Nempe his quorum familiaritas contemptus est genitrix. Addit: non verberum, sed verborum castigatione utendum erga surdos, scilicet, torpentes dominicamque mansuetudinem duro pede calcantes: admittendos pretera in sermonem, in consilium, in convictum. Et quos, queso? Utique procaces, stultos, ebrios, perfidos, insolentes, non neque sermonem teneant neque consilium habeant et convictum fedent,
Abbreviated transcription (Latin):
tasse melius sue id quidẽ nosse
fuisse mẽtis infelicit cessit ⁊
Caue ne unin em̃ẽ ebsit alteri
cedet fõrte felicius quidã p̃tea
diu in gͣti urgente ain pudore
tande fuere gratissimi magnay
cũ fenore spes amissa u̾diit Ad dec
sepe qd x̾quisitus dericor neganit
uetro nõ debitor ootulit nłm lonũ
opus unꝙͣ periis Qui bñ agit
añ alios se cogitet una quidem
utus mltis ꝓ̾dest sed pͥma ⁊ max¬
ma ꝑs ututis in agentẽ dedit ita
ut inali om̃s ⁊ ingͣti sint non
idc̾co uir bonꝰ dñficie cessarit naꝙͣ
in mltos spargit in se cumłãt eꝰ
ip̃e uñficus umi saitẽ nõ ingͣto.¬
di proieci bñficia ĩingͣtos R Atqui
gratis dare nec auarꝰꝰ metuat eo
auẽ liba̾liras maior quo spes pͥmii
mĩor est/ d serus malis ac
Alis serms obsideor ł Ruic̃ ucẽ
ue obsideor olim t̾ c̾cũfultus
uideare sed obsessus eras n famitiar
soͫ excitu s hostili d Indomitis

Expanded text:
tasse melius; si ne id quidem, nosse tasse melius; si ne id quidem, nosse fuisse multis infeliciter cessit. Cave ne unius crimen obsit alteri, cedet forte felicius. Quidam preterea diu ingrati, urgente animum pudore, tandem fuere gratissimi, magnoque cum fenore spes amissa rediit. Ad hec sepe quod requisitus debitor negavit, ultro non debitor obtulit: nullum bonum opus unquam periit; qui bene agit, ante alios, se cogitet: una quidem virtus multis prodest, sed prima et maxima pars virtutis in agentem rediit, itaque ut mali omnes et ingrati sint, non idcirco vir bonus beneficio cessabit. Namque in multos spargit, in se cumulat, sibi ipse beneficus uni saltem non ingrato. Proieci beneficia in ingratos. Atqui gratis dare nec avarus metuat: eo autem liberalitas maior, quo spes premii minor est. 29 DE SERVIS MALIS AC is servis obsideor. Nunc recte ais “obsideor”: olim tibi circumfultus videbare, sed obsessus eras, non familiari solum exercitu, sed hostili. Indomitis
Abbreviated transcription (Latin):
sanũ d bñ mexitꝰ mĩtõs male
meõres et ingͣtos patior ł Cune
hoc ulis ĩuide̾s tuãꝵ cũ illoꝵ sorte
cõmutatã cupis: Noli obsecro.
eniustũꝙ sit uiciũ utus tuam
ueniat in partẽ d mũtos habes
ingͣcos ⁊ diud exptas audire
uñfacere ut desinas deq alt̾ius cul¬
pa tuũ ip̃e danũ facias: demin
tu pocius gĩ fac et qui mltõs
habes cura nũc eciã ut habeas
plures hẽbis aut̃ si ml̃tis bñfecis
mlti eniz semꝑ ingrate ẜ plures
hodie uereorq̃ ne ꝯfestim g̾tum
eẽ portentũ sit ita in diẽs oetro
d mlti inͥ sũt ingrati R ãn tu
mł̃tis idem fueris u̾cordare una
em̃ ingratitudo aliã punit sic᷑
in u̾liqnis unũ sepe pc̃m alt̾iꝰ
pena ẽ d młtis inceratis ꝓfmi¬
R ml̃tis indignis ꝓfuisse saciꝰ
ꝙͣ uni digne defuisse ꝓnĩ ꝑge neu
maloꝵ odio bones mores exuas
nec ꝓdesse aliis cesses ꝙ as aliis ma¬
le sit cognituẽ cognostent hi for¬

Expanded text:
sanum. Bene meritus, multos male sanum. Bene meritus, multos male memores et ingratos patior. Tu ne hoc illis invides, tuamque cum illorum forte commutatam cupis? Noli obsecro, cuiuscunque sit vitium, virtus tuam veniat in partem. Multos habeo ingratos. Quid expectas audire, benefacere ut sinas, deque alterius culpa tuum ipse damnum facias? Quin tu potius contrarium fac, et qui multos habes, cura nunc etiam ut habeas plures; habebis autem si multis benefeceris. Multi enim semper ingrati, sed plures hodie, vereorque ne confestim gratum esse portentum sit: ita in dies retro . Michi multi sunt ingrati. An tu multis idem fueris, recordare: una enim ingratitudo aliam punit; sicut in reliquis unum sepe peccatum alterius pena est. Multis ingratis profui. Multis indignis profuisse satius, quam uni digno defuisse; proinde perge, neu malorum odio bonos mores exuas, nec prodesse aliis cesses, quod ab aliis male sit cognitum. Cognoscent hi for
Abbreviated transcription (Latin):
ex ip̃a doctoꝵ acie quãtos oppugna¬
tores hat iusticia facile est in libris
rei .p. Ciceronis adu̾tere Sũt qu
meritis laudibz efferant sũt qui
fidem frange nõ fallere dicant
eẽ s plus scire et ẽẽ ingenii me
lioris q̃lz uulgo mltoꝵ hodie sit
opinio et mltoꝵ tox apud lactan¬
ciĩ noĩatim mercurro ebit᷑ dicẽti
sit ille ait ñ frandis et̃ deciꝑe
sed astucie, pulcer en ingenn deus
et eloquni Et ad sũmã nelã xcꝰ
tã laudata est qn uituxatores in¬
ueniat Gͣratitudinẽ nlłã barbaries
genciũ ullã moꝵ ĩmãitas ñ lauda¬
bit nẽo usꝙͣ ñ uituꝑabit ingrati¬
eudine sit fur sit sicarius sit
ꝓditor sit ingͣtus uiciũ siui ex¬
giendũ ac uitandũ in altero tol¬
lerandũ sic̃ cetera quib hũanũ
gratus fier d inciratos młtos
Inuemõ I uide ne qd inte cuixe sit
ml̃ti em̃ dũ oñfici dici uolut iacta¬
tores sut acz exꝑbratores ouerosum
genus quoꝵ bñficia plus offense
ptio odili parare mercimoniũ in¬

Expanded text:
ex ipsa doctorum acie, quantos oppugnatores habeat iustitia facile est in libris Reipublice Ciceronis advertere. Sunt qui meritis laudibus efferant, sunt qui fidem frangere non fallere dicant esse, sed plus scire et esse ingenii, que, licet vulgo multorum hodie sit opinio et multorum vox, apud Lactantium nominatim Mercurio tribuitur dicenti, sicut ille ait: non fraudis esse decipere, sed astutie. Pulcher enim ingenii Deus et eloquii, et ad summam, nulla virtus tam laudata est, quin vituperatores inveniat. Gratitudinem nulla barbaries gentium, nulla morum immanitas non laudabit. Nemo usquam non vituperabit ingratitudinem. Sit fur, sit sicarius, sit proditor, sit ingratus: vitium suum exgiendum ac vitandum, in altero tolerandum, sicut cetera quibus humanum gratus fieri. Ingratos multos invenio. Vide ne quid in te culpe sit: multi enim dum benefici dici volunt, iactatores sunt, atque exprobratores. Onerosum genus, quorum beneficia plus offense pretio odium parere, mercimonium in
Abbreviated transcription (Latin):
cia altissimũ ingeniũ p̾clara
eloꝙpcia nobilitas gmͣs forma
corpis ⁊ iuicti alir mac̾tudo
cum cũcta collegeris nil in eo clariꝰ
clemẽcia et offensar allimoire oꝑies¬

Expanded text:
ia, altissimum ingenium, preclara eloquentia, nobilitas generis, forma corporis et invicti animi magnitudo, cum cuncta collegeris, nichil in eo clarius clementia et offensarum oblivione
Abbreviated transcription (Latin):
U. S ĩnitus habe ꝑ armato sy
in pcore cor aĩcũ pacis hitetiãt
ita bellũ exceas ut coactus uidea¬
ie neu forte odio succñbat hũaan¬
tas. neu tam uiudate sudeas ipͣ
gie a saluti scis ut roͣnis ĩtusior
ẽ hanibal ꝙͣ prrrꝰ cũ utͦq hostis
et p̾or pyroꝰ ytaliã ĩnaserat at
non delendi aiõ ut hanibal sed
uincende om̃ib eintendũ modis
ut in actu quolz uera ꝟcus emine¬
at sit ut nchil bello qri alud̃ ꝙͣ
par honesta uideat de prexta
de prexta
facultate uindce Rᵃ ⁊cͫ ⁊ dotor

Expanded text:
o. Sed invitus habe; et armato semper in pectore cor amicum pacis habitet, atque ita bellum exerceas ut coactus videare, non forte odio succumbat humanitas, neu tam vindicte studeas quam glorie aut saluti. Scis ut Romanis invisior est Hannibal quam Pyrrhus, cum uterque hostis et prior Pyrrhus Italiam invaserit, at non delendi animo, ut Hannibal, sed vincendi. Omnibus enitendum modis, aut in actu quolibet vera virtus emineat, sic ut nichil bello queri aliud quam pax honesta videatur. 33 DE PREREPTA FACULT
Abbreviated transcription (Latin):
quid fulgor ex tenegrie nasc põi
nã cũ ⁊ cutis ꝓpoiuĩ difficc̃tas sit
mlio difficiliũs est obstuxis ꝙy p̾cla¬
ris ducib rcm̃ iter tenisse Sir ux.¬
oris. quid yie uõ te ane oporteat, et
quoꝵ pio r̾medio memĩsse paulo
supͣ monini Si nagoꝵ respice q
uiro quos filios hũere fabius maxo¬
mius ac scipio affricanꝰ et pompeid
magnus. nõ em imperñ atz opũ
s ecatis ⁊ gls sequor ordinẽ quẽ
aut uespasianꝰ uleiniũ aut aure¬
lius antonmꝰ unicũ ã seuerus
p̾mũ quos in gn̾e alio hortensus
ac cicero Quã postremo filiã aus¬
gustus cesar aut quẽ filiũ g̾ma¬
inch magna de luce magnas tẽbras
uidebis. et intelliges hoc proi infor¬
tumũ nescio quide unde s in max¬
mĩã quãq familiã sus nire fanti¬
liarius scandere, et cniq suas uo-¬
micas domi ẽẽ. ũl ignotas uicime
ũe neglectas/ Nec fratrũ nepotũq
deerãt exempla Ila posmi quoꝵ

Expanded text:
quidam fulgor ex tenebris nasci potest. quidam fulgor ex tenebris nasci potest. Nam cum virtutis proprium difficultas sit, multo difficilius est obscuris, quam claris ducibus rectum iter tenuisse. Sin uxoris, quid hic vero te agere oporteat, et quorum pro remedio meminisse, paulo supra monui. Si natorum, respice qui viri, quos filios habuere: Fabius Maximus ac Scipio Africanus et Pompeius Magnus non enim imperii atque opum sed etatis et glorie sequor ordinem; quem aut Vespasianus ultimum, aut Aurelius Antoninus unicum, aut Severus primum; quos in genere alio Hortensius ac Cicero; quam postremo filiam Augustus Cesar, aut quem filium Germanicus. Magna de luce magnas tenebras videbis et intelliges hoc prolis infortunium, nescio quidem unde, sed in maximam quanque familiam suo iure familiarius scandere, et cuique suas vomicas domi esse, vel ignotas vicinie vel neglectas, nec fratrum nepotumque deerant exempla. Illa posui, quorum
Abbreviated transcription (Latin):
cmĩb infamor L Niego id quid̃
fieri posse s ut fatear p̃siat tñ
aliems te flagrenis infamẽ esse
ꝙͣ alios tuis mlto est ei ꝯͣ mus
pcti pondus ꝙͣ infamie ubi pam̃
ullic miseria uera est cont᷑ aut̃
falsa infanna ue miserie nich
hẽ ut felicitatis morit flã gtoria
plebeios lz aiõs illa pugat hec
ml̃teat di meoꝵ infanua non
tangi neꝙo R angi piũ sterni
sumo studio tuoꝵ faine atz eñ
suscepte ꝑt urbacõi tue ꝯsule si
ses om̃e abierit illis omissis
solicitudine atq anggres upone̾dos
censeo nã ⁊ in cassũ inti ⁊ eͥfticie
matiã aucnpari par demencia est¬
di Sermilis ꝯbris notor ⁊ merita
paciencie penã luis cũ diluere no¬
tã possis scelerũ pulsis auctoribus
Dait meoꝵ qui tam facile pelli ne¬
q̃unt uror probris R Quoꝵ queso
Iam parentũ caftigacõ filñe ullo
iure ꝑmissa est m̃ t̾ igr̃ nichil in¬
faĩe quin pocius ucõ iudicio quasi

Expanded text:
criminibus infamor. Nego id quidem criminibus infamor. Nego id quidem fieri posse, sed, ut fatear, prestat tamen alienis te flagitiis infamem esse, quam alios tuis. Multo est enim gravius peccati pondus quam infamie: ubi peccatum, illic miseria vera est. Contra autem falsa infamia, vere miserie nichil habet, ut felicitatis nichil falsa gloria, plebeios licet animos, illa pungat, hec mulceat. Meorum infamia non tangi nequeo. Tangi pium, sterni summo studio tuorum fame atque inde suscepte perturbationi tue consule. Si spes omnis abierit, illis omissis, sollicitudinem atque angores deponendos censeo. Nam et incassum niti, et tristitie materiam aucupari, par dementia est. Servilibus probris notor. Meritam patientie penam luis, cum diluere notam possis scelerum pulsis auctoribus. At meorum qui tam facile pelli nequeunt uror probris. Quorum, queso? Iam parentum castigatio filiis nullo iure permissa est, inde tibi igitur nichil infamie; quin potius recto iudicio, quasi
Abbreviated transcription (Latin):
flã einz ut sit dura durabłis nõ
erit et infannã ⁊ glam̃ ut longeua
sit tuo tu q̃de ex agello amĩ ꝓria¬
bite faist falce messueris d aliẽo
c̾ine mestus simi E Credo h̃cle
esto aut̃ tua letus inuocencia insi
magis alieno tangeris ꝙ tuo Non
Ut prĩmonii hãditas sic et fame est
et si eẽt rxudiari ꝑosset onerosa
⁊ nfamẽ lriditate a dixe nemo co-¬
git᷑ dĩnc̃ ut dixi nomi successio
ullã ẽ nil agnacõnũ a cognatio¬
nũ qͣdus hac in re seu tu clarũ
ribi seu tu fuscũ nomẽ optaueris
a te illud nõ ab alio petendũ erit
tns opus est meritie qñ quide
aliems, nee fedari potes, nec ornai
Ouid tabellionẽ aspicis quid testã¬
tem quid amatissio clarissimoq
sem. tuo fidis seu quid horres os¬
scurã nec ueꝵ decus ĩ nec dedecꝰ
Non legat᷑ fama sed q̃rit᷑ d
Miẽoꝵ grauor infamia łmo
quidem tua te p̃mt opinie huãne
miserie radix ingens pone illã
falso fasce leuaberis. d Mieorie

Expanded text:
falsa enim, ut sit dura, durabilis non falsa enim, ut sit dura, durabilis non erit; et infamiam et gloriam, ut longeva sit, tuo tu quidem ex agello animi propria vite falce messueris. Alieno crimine mestus sum. Credo hercle; esto autem tua letus innocentia, nisi magis alieno tangeris quam tuo. Non patrimonii hereditas sic et fame est, et, si esset, repudiari posset. Onerosam et infamem hereditatem adire nemo cogitur. Nunc, ut dixi, nominum successio nulla est; nulli agnationum aut cognationum gradus; hac in re, seu tu clarum tibi, seu tu fuscum nomen optaveris, a te illud non ab alio petendum erit, tuis opus est meritis. Est quando quidem alienis nec fedari potes nec ornari. Quid tabellionem aspicis, quid testantem? Quid amantissimo clarissimoque seni tuo fidis? Seu quid horres obscurum, nec verum decus inde nec dedecus? Non legatur fama sed queritur. Meorum gravor infamia. Immo quidem tua te premit opinio, humane miserie radix ingens. Pone illam, falso fasce levaberis. Meorum
Abbreviated transcription (Latin):
siasticũ cõpiliũ uuꝑ filiã luxmio¬
sam cõfirma custodiã ne qñ fa¬
ciat te molpbriũ uenire et si at
nichil pene estius pati possis, mõ
tñ paterm offieñ nics omiseris ẽ
uñ mestũ ie solerie tuus enz ẽẽ
põt dolor sed nõ ꝑndor ꝯmppe nec
cͥmẽ nã p̃cipitẽ in libidines am̃i
frenare difficile est ualde. et nise
deus ix̃e manũ adhibeat impossi¬
effrenis ut contra eum frustrã
neq id mirũ cum sit sctu¬
uili ñ possũ esse ꝯtinẽs insi deus
dec Ne̾ue lunc inpudicicie excusa¬
cio ulla sit dat hoc deus pia fide
poscentis qd̾q inse est ad intẽtib
ac scientib cueͬ sit hoc unũ
uiteq ⁊ ipm extimatib ⁊ aucto¬
rem d filia adultera est .L. de
impta. hẽs ꝑticipẽ geneꝵ doloris
hẽs ⁊ ip̃m cesarẽ augustũ ⁊ in¬
ioie comitẽ et ulcionie exemplã
liens ennie infamior ł diceba
mõ et sic est aliem te cͦmĩs dolor

Expanded text:
siasticum consilium “super filiam luxuriosiasticum consilium “super filiam luxuriosam confirma custodiam, ne quando faciat te in opprobrium venire.” Etsi autem nichil pene tristius pati possis, modo tamen paterni officii nichil omiseris. Est unde mestum te soleris: tuus enim potest esse dolor, sed non pudor quidem nec crimen. Nam precipitem in libidines animum frenare difficile est valde, et nisi deus ipse manum adhibeat, impossieffrenis, ut contra eum frustra Neque id mirum cum sit scn possum esse continens, nisi Deus det.” Neve hinc pudicitie excusatio ulla sit: dat hoc Deus pia fide poscentibus, quodque in se est annitentibus, ac scientibus cuius sit donum, riteque et ipsum extimantibus et auctorem. Filia adultera est. Si nupta, habes participem generum doloris; habes et ipsum Cesarem Augustum et iniurie comitem, et ultionis exemplum. 24 imine infamor. Dicebam modo et sic est alieni te criminis dolor