comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tue nõ ãplieudis̃ nõ claitato nõ gle pedcebat unde
igit᷑ sabito tanta ista muͣtio Non possum adduci
ue suspiter periuã captũ licet qd cuiq libet loqͣt᷑
tuã atq ueruã ut cuboã. sic etiã suspitoe uitar̾ potiusti
Alud magꝭ uereor neignorãs uerũ iter glo̾ie
glosũ putes plꝰ te unũ posse ꝙͣ oẽs et metui
a ciub tiuuis ꝙͣ diligis malis Qd si ita putas totã
dere p. me̾rer laudai coli diligi glosũ est metui
u̾o et in odio esse Inuidiosũ decestablẽ dbecillũ ca-¬
ducũ Qd̃ uidemꝰ enã in fabulis ipĩ illi qui oderũt
dũ metuat dixerit ꝑniciosũ fiuisse. utinã .m. achã

Expanded text:
tuae, num amplitudinis, num claritatis, num gloriae paenitebat? Vnde igitur subito tanta ista mutatio? non possum adduci ut suspicer te pecunia captum. licet quod cuique libet loquatur, tuam. atque utinam ut culpam, sic etiam suspicionem vitare potuisses! illud magis vereor ne ignorans verum iter gloriae gloriosum putes plus te unum posse quam omnis et metui a civibus tuis quam diligi malis. quod si ita putas, totam de re publica mereri, laudari, coli, diligi gloriosum est; metui vero et in odio esse invidiosum, detestabile, imbecillum, caducum. quod videmus etiam in fabula illi ipsi qui ‘oderint, dum metuant’ dixerit perniciosum fuisse. Vtinam, M. Antoni,
Abbreviated transcription (Latin):
fuerat offensi sigficauert̃ se bidficio nouo medriã uet̾is
dolo̾is abiecisse hac t ꝑ dolabella magͦ loqͦr cũ doloe¬
hãc tu ĩꝙͣ potusti eqͦ aĩo tãtã dig̾tatẽ depone.
T
Eautẽ.m. anthõi absentẽ appello mnũ illũ diem ꝙ
in ede telluris sonatꝰ fuĩt nõ onũꝰ hnis mẽsib
quib te quidẽ multũ a me dissẽtiẽtes btm̃ pntant
antepoĩs Que tua fuit orõ de ꝯcordia. quãto metu
neretan ꝙ̃ta sollicitudĩs cĩtas cũ a te est libata. Cũ col

Expanded text:
 offensi significarent se beneficio novo memoriam veteris doloris abiecisse. hanc tu, P. Dolabella,— magno loquor cum dolore—hanc tu, inquam, potuisti aequo animo tantam dignitatem deponere? tu autem, M. Antoni, —absentem enim appello—unum illum diem quo in aede telluris senatus fuit non omnibus his mensibus quibus te quidam multum a me dissentientes beatum putant anteponis? quae fuit oratio de concordia! quanto metu senatus, quanta sollicitudine civitas tum a te libera
Abbreviated transcription (Latin):
plam ita ꝯẜuãda ꝯcordiẽ cã arbatꝰ sũ ut
nõ mõdo quas ninꝰ cesar leges tulisset ĩfir̾udas
hoc tpẽ nõ putarem s ne illas quiꝰ qͦs pꝰ mortem
cesaris ꝓlatas eẽ et fixas iudetis de exilio reducti a mor¬
tuo cuutas data nõ solũ singłis ẜ etiã natõibꝰ ⁊ ꝓ m̃ciis
uniu̾̾sis a mortuo ĩmĩtatibꝰ infiy sillata uertigalia e
dimꝰ eas loges q̃s ipe nobis inspectãtibꝰ recita᷑ prũciaui¬

Expanded text:
rdiae causa arbitratus sum ut non modo, quas vivus leges Caesar tulisset, infirmandas hoc tempore non putarem, sed ne illas quidem quas post mortem Caesaris prolatas esse et fixas videtis. de exsilio reducti a mortuo; civitas data non solum singulis sed nationibus et provinciis universis a mortuo; immunitatibus infinitis sublata vectigalia a dim
Abbreviated transcription (Latin):
3ꝰ ꝯsula̾is in quibꝰ accꝭ ꝯsistit Nempe in legibꝰ a cesae
ip̃o si quere̾s quid nã egisses in urbe et in togaleges
multas leges młtas rũde̾t se et p̾claras tulisse.
cirogͥpha a̾ mutaret aͥ nõ daret a si dedisset nõ istas
res in accis suis ducẽt S ea ipa ꝯcedo q̾busdã etiã
in reb conineo In max̃ĩs uo rebꝰ .i. in legibꝰ acca cosa̾is¬

Expanded text:
sulatus in quibus actis constitit? nempe in legibus. de Caesare ipso si quaereres quidnam egisset in urbe et in toga, leges multas responderet se et praeclaras tulisse, chirographa vero aut mutaret aut non daret aut, si dedisset, non istas res in actis suis duceret. sed haec ipsa concedo; quibusdam etiam in rebus coniveo; in maximis vero rebus, id est
Abbreviated transcription (Latin):
Qd̃ ita erit gescũ id lex erit et in es mnadi iubebitꝭ
Credo illa legitiã. Cõsules ppłm iure rogauerunt¬
hͦ eño a maioibꝰ accepiiuꝰ ius rogãdi ppłs quo iure
stuct Dou ppło Is ne qui exclusus ẽ Quo iue dn eo
quod ius u et armuis om̃e sublatũ ẽ Atq ego ħ dico
de futu̾is qdͥ est amicoꝵ añ dice ea que uitari pñt
Que se fita nõ eruĩ refellet̾ oro mea hͨ loquor de

Expanded text:
d ita erit gestum, id lex erit? et in aes incidi iubebitis, credo, illa legitima: consules populum iure rogaverunt—hocine a maioribus accepimus ius rogandi?—populusque iureui populus? isne qui exclusus est? quo iure? an eo quod vi et armis omne sublatum est? atque haec dico de futuris, quod est amicorum ante dicere ea quae vitari possint: quae si facta non erunt, refelletur oratio mea. loquor d
Abbreviated transcription (Latin):
cesaris Ansi cui quid ille ꝓuũsit erit fixũ qd̵ idẽ fat̾e
nõ potuit ut młtis młta ꝓmissa nõ fecit que tñ młto
plura illo mortuo reꝑta sur̃ ꝙͣ uinõ bñficia ꝑ oẽs anos
ebuta et data. s ea nõ muto nõ moneo. simo etiã scudio
Drẽa illiꝰ acta defendo peciuã utinã ad opꝰ tẽplũ man̾ee
quid est ꝯd̾ tã ꝓpͥe possit dici actũ eiꝰ qui rogatꝰ in. re.

Expanded text:
cui quid ille promisit, id erit fixum quod idem facere non potuit? ut multis multa promissa non fecit: quae tamen multo plura illo mortuo reperta sunt quam a vivo beneficia per omnis annos tributa et data. sed ea non muto, non moveo: summo studio illius praeclara acta defendo. pecunia utinam ad Opis maneret! quid est quod tam proprie dici possit actum eius qui togatus in re
Abbreviated transcription (Latin):
de re .p. dicere ĩcipiã pauca q̃rar de hest̾na mi. an¬
chonii ĩiuria cui sum uincꝰ idq me nõ nullo eiꝰ offico
aberã an non sepe rarius frequẽtes fuistis An eares
agebat᷑ ut etiã egrotos deferri oportet hãnibal cͣdo
erat ad portas de pirri pace agebat᷑ Obquãrẽ etiã
de supplicatõib refẽba᷑ Quo in gne̾ senatoes deesse
cura ꝯselũł st̃ ut pene liberũ fit senatoͬi non ad esse
Qui cũ m mos notꝰ tẽt cĩq euia lãgne̾m et mͥmet
displicem misi ꝙ amicitia que hec dicet Ac ille nob
audix̃tibus cũ fabus S domũ meã ueniturũ ẽẽ dix
uimis iracũde hoc quidẽ et ualde ĩtemꝑãt᷑ luiꝰ enĩ
male ficii ista pena est ut dic̾e in hoc ordr̃e audẽt se
publicis operis dist̾batuꝵ publice̾ ex fenatꝰ ꝯsulto
edificatã domũ Quis autẽ ñꝙͣ tãto dap̃no sena¬
toes coegit a quid ẽ ultra pignꝰ multa. qui scisset¬

Expanded text:
de re publica dicere incipio, pauca querar de hesterna M. Antoni iniuria: cui sum amicus, idque me non nullo eius officio aberam, an non saepe minus frequentes fuistis, an ea res agebatur ut etiam aegrotos deferri oporteret? Hannibal, credo, erat ad portas aut de Pyrrhi pace agebatur, ad quam causamde supplicationibus referebatur, quo in genere senatores deesse cura consules sunt ut paene liberum sit senatori non adesse. qui cum mihi mos notus esset cumque e via languerem et mihimet displicerem, misi pro amicitia qui hoc ei diceret. at ille vobum meam venturum esse dixit. nimis iracunde hoc quidem et valde intemperanter. cuius enim malefici tanta ista poena est ut dicere in hoc ordine auderet se publicis operis disturbaturum publice ex senatus sententia aedificatam domum? quis autem umquam tanto damno senatorem coegit?
Abbreviated transcription (Latin):
paucis pose diebꝰ sanatꝰ uncꝰ imipactꝰ est fugitiõ illi q̃ .u.
marrii. nomen inuaserat atq hec omũã ꝯĩt᷑ cũ collega
alia porro ꝓp̾a clolabelle Qui nͥ collega fuiss credo eis
fritua fuisse gĩa Nã cum serperet in urbe ĩfiuitũ malũ
Idq manaret iñ dres latiꝰ. hiidemq bustũ in foro face̾nt
qui illã in sepultã sipulturã refocerãt et cotidie magꝭe
magisq ꝑditi horẽs cũ sius siłibꝰ seruis tectis ac templis

Expanded text:
senatus; uncus impactus est fugitivo illi qui in Mari nomen invaserat. atque haec omnia communiter cum conlega; alia porro propria Dolabellae quae, nisi conlega afuisset, credo eis futura fuisse communia. nam cum serperet in urbe infinitum malum idque manaret in dies latius, idemque bustum in foro facerent qui illam insepultam sepulturam effecerant, et cotidie magis magisque perditi homines cum sui similibus servis tectis ac templis
Abbreviated transcription (Latin):
Que m̃ urbs mͥ ꝯuĩctissiã plꝰ una nocte nre cupiẽs
retine nõ potuit ueritꝰ enũ sũ ne meus repẽtiuꝰ ad
meos nccios aduetꝰ suspicõis aliguid afferret si eem̃
ꝯmoratꝰ Cũ autẽ me ex sicilia ad lencopetiã qd̾ est
ꝓmontoriũ agͥ ⁊ egnu uẽti detulissẽt ab eo loco ostendi
ip̃m locũ uñ ꝯstẽderã Cũq d̃cõpesta nox eet mã̾se sẽ ꝙ¬

Expanded text:
en urbs mihi coniunctissima plus una me nocte cupiens retinere non potuit. veritus sum ne meus repentinus ad meos necessarios adventus suspicionis aliquid adferret, si essem commoratus. cum autem me ex Sicilia ad Leucopetram, quod est promunturium agri Regini, venti detulissent, ab eo loco conscendi ipsum locum un
Abbreviated transcription (Latin):
lutas M aẽthonii pax deuiq ꝑ eũ et ꝑ libos eiꝰ cum
p̃st̾atissis ciuibꝰ ꝯfirta ẽ Atq hiis p̾ncipiis reliqͣ ꝯsẽ¬
trebãt ad delibͥatões eas quas hẽbat domi de te publica
pͥmipes fiuitatis adhibeliat ad huc̃ ordinẽ res optias
doferebat. nichil tñ in s cesa̾is ꝯmentꝭ reꝑieba᷑ sũma¬
cũ dig̾tate et ꝯstantia ad ea que q̃sita erãt rũdebat
Nũ qui exules restituti unũ aiebat p̃t̾ea neminem
iã regie ptãtis obsederat fũditꝰ ex re p. sustulit. deq̃
acculit Quo recitato auctẽ eiꝰ sumo studio secuti simiꝰ
eiq ãplissimis uͥbis ꝑ senatꝰ ꝯsultũ gras egnuus.
lux quedã uodebat Rablata nõ mͦ regno qd̾ ꝑtulẽamꝰ sed¬

Expanded text:
luntas; pax denique per eum et per liberos eius cum praestantissimis civibus confirmata est. atque his principiis reliqua consentiebant. ad deliberationes eas quas habebat domi de re publica principes civitatis adhibebat; ad hunc ordinem res optimas deferebat; nihil tum nisumma constantia ad ea quae quaesita erant respondebat. num qui exsules restituti? Vnum aiebat, praeterea neminem.iae potestatis obsederat, funditus ex re publica sustulit; de qua attulit, quo recitato auctoritatem eius summo studio secuti sumus eique amplissimis verbis per senatus consultum gratias egimus. lux quaedam videbatur oblata no
Abbreviated transcription (Latin):
pꝰ ꝯtper ꝙ me aliquid et in .m. ãthoniũ młta dicẽda
fuit Alterũ peto a uobis ut me pro md de dctente¬
nigne alterũ ipẽ effiniã ut ꝯtra illũ cũ dicã atcente
auorato buñt llud oro si meã cũ i oni urtho
io i dite do inod̾ator̃ modestiãq cogͦstis ne me hodui
trartabo ut ꝯsulem ne ille quidͥ me ut ꝯstlatẽ Et si

Expanded text:
 pro me aliquid et in M. Antonium multa dicenda sint, alterum peto a vobis ut me pro me dicentem benigne, alterum ipse efficiam ut, contra illum cum dicam, attente audiatis. simul illud oro: si meam cum in omni vita tum in dicendo moderationem modestiamque cognostis, ne me hodie, tractabo ut consulem: ne ille quidem me ut consularem. etsi
Abbreviated transcription (Latin):
quod ego guissimũ emen iudico. pauca dicam
Dntͣ rem suã me nestio qñ uẽisfe q̃stꝰ est an ego
nõ uenirem ꝯtra alienũ ꝓ familiati et nca̾o meo
nõ uenirẽ ꝯtra gram̃ nõ u̾tute spe s etat flore

Expanded text:
quod ego gravissimum crimen iudico, pauca dicam. quod ego gravissimum crimen iudico, pauca dicam. contra rem suam me nescio quando venisse questus est. an ego non venirem contra alienum pro familiari et necessario, non venirem contra gratiam non virtutis spe, sed aetatis flor
Abbreviated transcription (Latin):
quẽ quẽ noĩari uobis. cũ ip̃i recordanĩ. michi penaꝵ
illi plꝰp̃ optarẽ dederut De miror anthõĩ quoꝵ fitã
putare eorũ exitꝰ nõ ꝑhorreste̾ atq h ͦ in aliis miuꝰ
mirabar Nemo enũ illoꝵ Iimicꝰ in fuit uolũtariꝰ
Omẽs a me cã rei publice lacessiti. Tu nesu̾o quid̾
uiolatꝰ ut audacior ꝙͣ .l. catilma. furiõsior ꝙͣ. p. clodiꝰ
uidere ult maledictꝭ me laccessisti tuãq a me aliena¬
toem̃ ꝯmẽdatoẽ tibi ad ipiõs cuies fore putasti
Quid putẽ. ꝯcep̃tũ ne nre. nõ uideo nec in uita nec
in grã nec in rebꝰ gestis nec in hac mei medioi̾tate
iugemii quid despice̾ possit ãthoniꝰ An in senatu
facillie de me det̾hi posse credidit Qui ordo clo̾issis̃
hoc quid̾ est bñficiũ Quid eñ ẽ plemiꝰ. quid uberiꝰ
ꝙͣ in et ꝓ me et ꝯtra anchoniũ dice̾. Illud ꝓfecto est
Non estiauit sii siłibꝰ ꝓbari posse se esse hostem
rũdeo de amicitia qͣm a me uiolatã ẽẽ c̾miãtꝰ est

Expanded text:
mquam a me nominari: vobiscum ipsi recordamini. mihi poenarum illi plus quam optarem dederunt: te miror, Antoni, quorum facta imitere, eorum exitus non perhorrescere. atque hoc in aliis minus mirabar. nemo enim illorum inimicus mihi fuit voluntarius: omnes a me rei publicae causa lacessiti. tu ne verbo quidem violatus, ut audacior quam Catilina, furiosior quam Clodius viderere, ultro me maledictis lacessisti, tuamque a me alienationem commendationem tibi ad impios civis fore putavisti. quid putem? contemptumne me? non video nec in vita nec in gratia nec in rebus gestis nec in hac mea mediocritate ingeni quid despicere possit Antonius. an in senatu facillime de me detrahi posse credidit? qui ordo clarissimihoc quidem est beneficium. quid enim plenius, quid uberius quam mihi et pro me et contra Antonium dicere? illud profecto: non existimavit sui similibus probari posse se esse hostem respondeo, de amicitia quam a me violatam esse criminatus est,
Abbreviated transcription (Latin):
Quid n. trrpiꝰ ꝙͣ qui marestatẽ ip̃łi .R. miuerit ꝑurin
eũ dap̃natũ iudicio ad tã ip̃a unii reu̾⁊ pot̾ quam
sit ie dap̃natꝰ B quid plu̾a de lege dispunto q̃si
uo id agat᷑ ut q̃sqͣm ꝓuocet Id agit᷑ id fert̾ ne qͥuis
oiõ rai hiis legib reꝰ fiat Quis enũ a̾ accusator
tã amẽs reꝑiat᷑ qui reo ꝯdep̃nato obici młtitudrm
ꝯducte uelit aͥ iudex quireid dãpnae audẽat ut ipe
ista lege dat᷑ s due maxĩe salutaes leges qstioesꝙ
tollũt᷑ Quid enũ est aliud ꝙͣ adhortai adolestentest
us turbuliti ut sedinio si ut ꝑnicõsi cuies ueluit esse

Expanded text:
 minuerit per vim, eum damnatum iudicio ad eam ipsam vim reverti propter quam sit iure damnatus? sed quid plura de lege disputo? quasi vero id agatur ut quisquam provocet: id agitur, id fertur ne quis omnino umquam istis legibus reus fiat. quis enim aut accusator tam amens reperietur qui reo condemnato obici se multitudini conductae velit, aut iudex qui reum damnare audeat, ut ipse  provocatio ista lege datur, sed duae maxime salutares leges quaestionesque tolluntur. quid est aliud hortari adulescentis ut
Abbreviated transcription (Latin):
ut rẽt iocũdũ aiuicis in quo uicit oẽs carũ. qui suis¬
d̃ ꝯuibus est codissim/ Tãtã tã me sollicitudinem
bonoꝵ tãtũ cimiorẽ oño in quo menũmꝰ Corte in
Ut quicũq casus ꝯsecutꝰ eẽt exstaret ꝯstĩe mde
testiõniũ Et sid a uobis benigne dc diligent̾ audaeꝰ
Que ptãs si inͥ sepiꝰ sine meo ac ur̃o ꝑicło fiat utari sn

Expanded text:
est; iucundum amicis, in quo vincit omnis; carum suis, quibus est ipse carissimus: tantam tamen sollicitudinem bonorum, tantum timorem omnium in quo meminimus? certe in ut quicumque casus consecutus esset, exstaret constantiae meae testimonium, et sum a vobis benigne ac diligenter auditus. quae potestas si mihi saepius sine meo
Abbreviated transcription (Latin):
que etiã rei p. sepiꝰ flagitata ꝙͣ ne p̃torie ꝓuĩcie
si quid m̃eorie causa reculit in libellũ id nu̾abit᷑ in
centuriates comitiis tulit id in actis cesais nõ habeb
At que est ista tertia decuria cẽcurionũ dquis qd̾
isti ordĩ iudicat᷑ lege iuliã etiã ne põpeia ⁊ aurelia
nõ patebit Censꝰ p̃fuĩeba᷑. ĩquit nõ cẽtu̾ioĩ quid̾
solo. s equiti etiã rõno Itaq uiri hõestissĩ atq fortissi
qui ordiẽs duxerũt iudices at si ferretꝭ qͥcũq equo
meruisset qd est laudatiꝰ nemini ꝓba̾et In iudice .ii.
spectari et fortuna debet et digcas Nõ quero Inq̾t
ista addo eniã iudices macplãres ex legioẽ alandaꝵ
Ailit̾ eiũ nri negat posse se saluos eẽ ꝙ ꝯtumeliosũ
honorẽ hiis qͦs ad iudicãdũ n ͨ opmnãtes uocatis
hic est enĩ legis Iudex ut hii in tertia decuria iudicẽt
qui libere iuditae nõ audeãt. In quo quãtꝰ uror
est dii ĩmorles eoꝵ qui istã legem excogitauerunt

Expanded text:
ica saepius flagitata quam ne praetoriae provinciae si quid memoriae causa rettulit in libellum, id numerabitur in  populum centuriatis comitiis tulit, id in actis Caesaris non habebitur. at quae est ista tertia decuria? ‘centurionum’ inquit. quid? isti ordini iudicatus lege Iulia, etiam ante Pompeia, Aurelia non patebat? ‘census praefiniebatur,’ inquit. non centurioni quidem solum sed equiti etiam Romano; itaque viri fortissimi atque honestissimi qui ordines duxerunt res meruisset, quod est lautius, nemini probaretis; in iudice enim spectari et fortuna debet et dignitas. ‘non quaero’ inquit ‘ista: addo etiam iudices manipularis ex legione alaudarum. aliter enim nostri negant posse se salvos esse.’ O contumeliosum honorem eis quos ad iudicandum nec opinantis vocatis! hic enim est legis index ut ei res in tertia decuria iudicent qui libere iudicare non audeant. in quo quantus error est, di immortales! eorum qui istam legem excogitaverunt!
Abbreviated transcription (Latin):
ego h ͦ ab õib hiis desidero qui sentẽtiã ꝯsula̾i loco diq̃t
dilia cã est eoꝵ quoꝵ silẽtio igͤsto alia eorũ quoꝵ
uocem requiro quosgd doleo in suspicoẽ ꝓplõ .R. uẽite
nõ metũ ꝯdͥ ipm eet̃ turpe. s aliũ alia decã deesse
dig̃tati sue. Quaꝵ pͥmũ maxias grãs et habeo
Riuiũ Igit̃ acta cesai̾s puiãda õseo nõ quo ꝓbem¬
quis n id quid̃ pt̾ s qr rorm̃ hũdã maxue arbitr

Expanded text:
ego hoc ab omnibus eis desidero qui sententiam consulari loco dicunt. Alia causa est eorum quorum silentio ignosco; alia eorum, quorum vocem requiro. quos quidem doleo in suspicionem populo Romano venire non metu, quod ipsum esset turpe, sed alium alia de causa deesse dignitati suae. qua re primum maximas gratias et ago primum igitur acta Caesaris servanda censeo, non quo probem—quis enim id quidem p
Abbreviated transcription (Latin):
ĩuecta eluitas casu foret ne me ĩꝑatũ cu̾a lacͤaret repes
Qd̾ autẽ thoseus a docto se audisse dixit id deseipõ lo q̃t ᷑
euripedes. fuit eiũ auditor anaxagoe quẽ ferũ nũtiata
morte filii dixisse Screbã me geniusse moͣrlẽ erue ucg
declat his eẽ hec arba quibꝰ nõ fund̃ cogitato ceego idqd¬

Expanded text:
itas casu/ foret, Ne me i/nparatum cu/ra lacerare/t repens. quod autem Theseus a docto se audisse dicit, id de se ipso loquitur Euripides. fuerat enim auditor Anaxagorae, quem ferunt nuntiata morte filii dixisse: sciebam me genuisse mortalem. quae vox declarat is esse haec acerba, quibus non fuerint cogitat
Abbreviated transcription (Latin):
z antippa p̾dirae̾ solita in uiro suo fuisse sotte eodem sempir
se iudisse exentem illũ donio et ruercẽtem Necuo erat
radem frons. qui .M. crassi illiꝰueteis quẽ femel ait in
onũ uita risisse iucilliꝰ ẜ tnsqlla et serena dic .i. accepis
iure enũ erat semꝑid uoltꝰ cũ ment a qua is fingit᷑ ulla
firri mũtiõ. qͣre accipio egiude̾ a cerenans h arua ot casꝰ
et nuẽtꝰ quibꝰ norũ aduẽcentes ĩpetꝰ dutna meditaꝵ¬

Expanded text:
anthippe praedicare solita in viro suo fuisse Socrate: eodem semper se vidisse exeuntem illum domo et revertentem. Nec vero ea frons erat, quae M. Crassi illius veteris, quem semel ait in omni vita risisse Lucilius, sed tranquilla et serena; sic enim accepimus. iure autem erat semper idem voltus, cum mentis, a qua is fingitur, nulla fieret mutatio. quare accipio equidem a Cyrenaicis haec arma contra casus et eventus, quibus eorum advenientes impetus diuturna praemedita
Abbreviated transcription (Latin):
pt̃. hoc duo gͦ gn̾a uoluptas gestiẽs et libido bonorũ
opiõe curbant᷑ ut duo roliqͣ metꝰ et eg̾tudo malorũ
nã et metꝰ opĩo magni mali impendent et agritudo
est opĩo magni mali pñt Et quid̃ recẽs opĩo cłis mali
ut in rorccm uideat᷑ esse aingi. Id aucẽ est ut is quis do¬
leat oporce̾ opiẽt᷑ se doloe. hys autẽ ꝑt̾batoibus quas
in uita hom̃ scultina quasi quasd̾ furias dmittit atq ĩntat
datũ est uite tusquille placideꝙ e̾duce. ¶nͫͫ
Ed cet̾a alias nũc eg̾cudiom si possumꝰ dẽpellaꝰ
Id eiũ sit ꝓpõitũ qñ quid̃ eã tu uideri t̾ in sapiẽtom
detestabilis oñi ꝯtentoe̾ uelis ut ita dicã remsq fugiẽda¬
Qualis eni tibi ille uidet̾ tãtalo ꝑgn̾atꝰ pelopenatꝰ is
queda a sorero oomao coge ippodanña raptis nactꝰ napbyo

Expanded text:
 haec duo genera, voluptas gestiens et libido, bonorum opinione turbantur, ut duo reliqua, metus et aegritudo, malorum. nam et metus opinio magni mali inpendentis et aegritudo est opinio magni mali praesentis, et quidem recens opinio talis mali, ut in eo rectum videatur esse angi, id autem est, ut is qui doleat oportere opinetur se dolere. his autem perturbationibus, quas in vitam hominum stultitia quasi quasdam Furias inmittit atque incitat, datum eegritudinem, si possumus, depellamus. id enim sit propositum, quandoquidem eam tu videri tibi in sapientem detestabilis, omni contentione, velis, ut ita dicam, remisque fugiendaqualis enim tibi ille videtur Ta/ntalo progna/tus, Pelope na/tus, qui quondam a/ socru O
Abbreviated transcription (Latin):
actidere posse ut eg̾tudiẽ oppmã idest miẜia nã cũ oĩs
pturbatio miẜia tus carnificiã ẽ est egtudo ht̃ ardorem
libido lenitatẽ leticia gestions huilitatẽ metꝰ s egritudo
maioa quedã tabe̾ cruciatũ afflceoem feditatẽ lacorat
Epndit admũ planeq ꝯficie hanc il exurnuꝰ sic ut abmaꝰ

Expanded text:
e, ut aegritudine opprimatur, id est miseria? nam cum omnis perturbatio miseria est, tum carnificina est aegritudo. habet ardorem libido, levitatem laetitia gestiens, humilitatem metus, sed aegritudo maiora quaedam, tabem cruciatum adflictationem foeditatem, lacerat exest animum planeque conficit. hanc nisi exuimus si
Abbreviated transcription (Latin):
doles entitu deplorad calisthem̃s sodalis sui rebꝰ ellex¬
andri ppspens angit᷑ Itaꝙ dicit calisthem̃ incidisse
ustudo est et alcuo rebus aduersis sit diudẽtia ee¬
tudo ut ax altius robus sedĩs In quẽ egit cadit nusidi
in oñd̃ etia diudere non cadit diudẽ in sapiẽtẽ Ergo
ne miseteri quid̃ U si hec referre sapiẽs solẽt nusiꝵ
etiã soleret ab est gͦ a sopiẽte eg̾tudo ¶am¬

Expanded text:
eritum deplorans Calisthenis sodalis sui, rebus Alexandri prosperis angitur, itaque dicit Calisthenem incidisse adversis, sic invidentia aegritudo est ex alterius rebus secundis. in quem igitur cadit misereri, in eundem etiam invidere; non cadit autem invidere in sapientem: ergo ne misereri quidem. quodsi aegre ferre sapiens soleret, misereri etiam soleret. abest ergo a sapiente aegritudo. Hae
Abbreviated transcription (Latin):
hoc ꝓpe modũ u̾bo greci orm̃ animi ꝑt̾bator̃s appellat᷑
uocant enĩ illa eot .i. morbũ quicũq est motꝰ in aĩo tur¬
eg̾tudo at nõ silĩs egrotator̃s est libido nõ dinodata lennẽ
que est uoluptas auinu elata et gestiõs ipẽ etiã nreto
non est morͥ ad mod siłis ꝙͣ ꝙͣ egtudim est finitiuus S

Expanded text:
bo Graeci omnem animi perturbationem appellant; vocant enim pa/qos, id est morbum, quicumque est motus in animo turaegritudo, at non similis aegrotationis est libido, non inmoderata laetitia, quae est voluptas animi elata et gestiens. ipse etiam metus non est morbi admodum si
Abbreviated transcription (Latin):
adantꝭ nel muti nel loquẽto origo. Q uie uita qͥs int̾itꝰ
queq ex alĩo in aliud unissitudo atq ꝯmũtio onde
mada sustic̾at in quã oĩã delata cfuitate mediũ mnũdi
de ui et ina deorũ seudiũ ncend̾ illiꝰ et̾uitatꝭ mutdi
neq se in brĩtae uite collocatã putat cũ rerũ cãs¬

Expanded text:
imantis vel muti vel loquentis origo, quae vita, qui interitus quaeque ex alio in aliud vicissitudo atque mutatio, unde maria sustineantur, qua omnia delata gravitate medium mundi lde vi et natura deorum studium incendit illius aeternitatem imitandi, neque se in br
Abbreviated transcription (Latin):
bcm̃.̃ om̃ẽs q saprẽtes hys gaudiis pfrrud omẽs eos
beõs esse ꝯfitoi nccẽ est. D. Qtiã ne in cruciatu at
cormẽtꝭ m. An tu me sy uiola purabas. a in rosa
dicere An epicuo qui tãtũmͦ induit ꝑsonã philosop
et sibi ipi hoc nomẽ iscripsit dice̾ licebit ꝙ nõ q̃ ut ht̃¬
se res me tñ plaudẽte dicit nullũ saprẽti esse tempꝰ
Et si urat᷑ torq̃ at᷑ secet᷑ qn possit ex clamai̾ qͣm ꝓ
nos in uocibꝰ occupatos ĩanes sonos fũde̾ neq q̃dꝙͣ
ad nos ꝑtinere insi quod aut leue aut asperũ in
corpe sentiat᷑ huic gͦ ut dixi nõ multũ diffe̾ntia
iudino feraꝵ obliuisti licebit sui et cũ fortunã ꝯcep̃¬
nere cũ sit om̃e bonũ eꝰ et malũ in ptãte fortuẽ
cũ dicẽ sebtĩ in sũmo cruciatu atq cormet cd ꝯsti
u̾o illa sibi remedia pauit sibi ad collandũ dolorem
firmitatẽ aĩmi turpitudis ueꝯdiã ex̾citatõi ꝯsuetu ᵃͣ q

Expanded text:
est omnesque sapientes is gaudiis perfruuntur, omnis eos beatos esse confiteri necesse est. Etiamne in cruciatu atque tormentis? An tu me in viola putabas aut in rosa dicere? an Epicuro, qui tantum modo induit personam philosophi et sibi ipse hoc nomen inscripsit, dicere licebit, quod quse res, me tamen plaudente dicit, nullum sapienti esse tempus, etiamsi uratur torqueatur secetur, quin possit exclamare: quam pro nos in vocibus occupatos inanis sonos fundere, neque quicquam ad nos pertinere nisi quod aut leve aut asperum in corpore sentiatur: huic ergo, ut dixi, non multum differenti a iudicio ferarum oblivisci licebit sui et tum fortunam contemnere, cum sit omne et bonum eius et malum in potestate fortunae, tum dicere se beatum in sumvero illa sibi remedia comparavit ad tolerandum dolorem, firmitatem animi, turpitudinis verecundiam, exercitationem consuetudinemque
Abbreviated transcription (Latin):
hͤ ille inituẽs atq suspmẽs uei potꝰ oĩos ꝑtis hoasq
cirꝯspiciẽs quãta rursus admi tusqllitate huãna e
cit̾ioa ꝯsiderat hmo illa cognitio u̾tut existit efflorest̃t
officia que degende etat ratio diligẽda Qiubꝰ et talib
ex qua cũ sũma utilitas existit ad res põd̾andas tũ
maxiẽ igenua delitãtio et digna supiã. ¶ ca ͫ nͫ¬
Ed hic om tñseat idẽ ip̃e sapiẽs ad rem publitã
tuendã. Quid eo possit eẽ p̃stãtiꝰ cũ ꝯtiuẽs pru¬
dentia utilitatẽ ciuiũ cernat iusticia nichil in domũ siõ
pde di̾uet roliqͥs utat᷑ Dot camq uaris uentibꝰ admu̾ge
fructũ anucitiaꝵ in quo docꝭ poĩtũ ẽ in ꝯsiliũ omuis uite¬

Expanded text:
asque circumspiciens quanta rursus animi tranquillitate humana et citeriora considerat! hinc illa cognitio virtutis existit, efflorescunofficia, quae degendae aetatis ratio deligenda. quibus et talibus ex qua cum summa utilitas existit ad res ponderandas, tum maxume ingenua delectatio et digna sapientia. Sed haec otii. transeat idem iste sapiens ad rem publicam tuendam. quid eo possit esse praestantius, cum †contineri prudentia utilitatem civium cernat, iustitia nihil in suam domum inde derivet, reliquis utatur tot tam variisque virtutibus? adiunge fructum amicitia
Abbreviated transcription (Latin):
urbe huilem horuãculã a puliu̾ et radio excitabo qui inhx
anus post fuit archimedẽ Cui dego questor ignoatũ a sira¬
cusars cũ ẽẽ oĩo nagarẽt ceptũ unidiq et nestit̃ uep̾b
et dumetis idagaui sopulchrũ Tenebã eiũ quosꝰ senaio¬
los quos in eiꝰ moiuiͭ  eẽ ĩ st̾ptos accoꝑã qui declarabãt
in sumo sepulcro sperã esse positã cũ chilindro E go
autẽ cũ oĩã collustrarẽ ocłis Est in ad portas sag̃gia¬
nas magna frequẽtia sepulchroꝵ diãdu̾ti columellã¬
⁊ dumis edunrẽtem in qua erat spere figu̾a et chilidii
Aecq ego statĩ siracusaĩs erãt añ p̾ncipes mecũ dixi
me illud ip̃m arbit᷑ri esse quod querem Iniuisti ñ falib
multi purgarũt et aꝑuert locũ Quo cũ patefactꝰ eõr
aditꝰ ad adu̾sã basim accessimꝰ aꝑpebat epiginã exesis
post̾i̾o̾ibꝰ ꝑtibus uersicłoꝵ dimidiat fere Ita noblqpo¬

Expanded text:
urbe humilem homunculum a pulvere et radio excitabo, qui multis annis post fuit, Archimedem. cuius ego quaestor ignoratum ab Syracusanis, cum esse omnino negarent, saeptum undique et vestitum vepribus et dumetis indagavi sepulcrum. tenebam enim quosdam senariolos, quos in eius monumento esse inscriptos acceperam, qui declarabant in summo sepulcro sphaeram esse positam cum cylindro. ego autem cum omnia conlustrarem oculis—est enim ad portas Agragantinas magna frequentia sepulcrorum—, animum ae dumis eminentem, in qua inerat sphaerae figura et cylindri. atque ego statim Syracusanis— erant autem principes mecum—dixi me illud ipsum arbitrari esse, quod quaererem. inmissi cum falcibus multi purgarunt et aperuerunt locum. quo cum patefactus esset aditus, ad adversam basim accessimus. apparebat epigramma exesis posterioribus partibus versiculorum dimidiatum fere. ita nob
Abbreviated transcription (Latin):
in forũ ꝓculisse et ꝑ p̃conẽ uendidisse Exagaq
petiua edixisse ut ꝙ quisqͥs a sac̾s hrẽt id ant̾ diem
certã in suũ quodq fanũ ⁊̃ ferres Ita ad n̾ore tatẽ
in deos in hoiẽs auxit diioriã hũcigi᷑ n ͨ oloupꝰ inp̃r

Expanded text:
in forum protulisse et per praeconem vendidisse exactaque in forum protulisse et per praeconem vendidisse exactaque pecunia edixisse ut quod quisque a sacris haberet id ante diem certam in suum quicque fanum referret: ita ad impietatem in
Abbreviated transcription (Latin):
diis duĩdrlib sacͥleg detur Atq hõ acutꝰ cũbene ꝑla¬
neq ꝑcepisset an radẽ sentẽtia ꝑseu̾abat. Qui tũ ad
peloponẽsũ classẽ appulisset et in fanũ ueds ioms
olimpn aureũ ei detxit aminculũ grandi ponde̾ quo
Ionẽ ornarat e maĩb carthagiuẽsiũ tyrauꝰ gelo at
in eo etiã cauillatꝰ ẽ etate gͣnẽ eẽ aureũ amuculũ
aꝑtũ ad om̃e dm tempꝰ dicet᷑ idemq esculapii epidami
barbã aureã denu iussit neq eñ ꝯuõire barbatũ
ex̃ filiũ cũ in dib fauis pat̾ in barbis eẽt Idemq nce̾ sab
argõteas de oĩb delubris iussit aufferri in qͥbꝰ ꝙ more
ueteri grenie insc̾ptũ eẽt bonoꝵ deoꝵ uti se eaꝵ bõitate
uelle dicebat Idem uictoiolas aureas et pacas coronas q
eaq se accipe nõ aufferre dicebat Esse erũ sculticia
a quibꝰ uona p̾canur ab hiis porrigẽtib et dantib
nolle sumie̾ Qrũdẽq ferũt hec q̃ dixi sublatade famis

Expanded text:
homo acutus cum bene planeque percepisset, in eadem sententia perseverabat. qui quom ad Peloponnesum classem appulisset et in fanum venisset Iovis Olympii, aureum ei detraxit amiculum grandi pondere, quo Iovem ornarat e manubiis Carthaginiensium tyrannus Gelo, atque in eo etiam cavillatus est aestate grave esse aureum amiculum  ad omne anni tempus diceret. idemque Aesculapi Epidauri barbam auream demi iussit; neque enim convenire barbatum esse filium, cum in omnibus fanis pater imberbis esset. iam mensas argenteas de omnibus delubris iussit auferri, in quibus quod more veteris Graeciae inscriptum esset "bonorum deorum", uti se eorum bonitate velle dicebat. idem Victoriolas aureas et pateras coronasqueeaque se accipere non auferre dicebat; esse enim stultitiam a quibus bona precaremur ab is porrigentibus et dantibus nolle sumere. eundemque ferunt haec quae dixi sublata de fanis
Abbreviated transcription (Latin):
uic loco sic selono occͣre̾ nõ idtirco nõ optĩe nobis
a diis esse ꝓiũsũ ꝙ multi eoꝵ bñficio ꝑu̾se ute̾nt᷑
etiã prĩoniis multos male uti nec ob eã cam eos
negat aᵈ que est in collatõe ista siłiendo. Nec enum
horcuoli obesse deianira uoluit cũ ei tĩncã cẽtant
sanginẽ tũtã dedit nec ꝓdesse phereo Iason qnladio¬
ent̃ ot tũ obesse uellent ꝓfuorũt. et cũ ꝓdesse offuerẽ
Ita nõ fit ox eo ꝙ datur ut uolũtas eiꝰ qui dedei̾t
appeat Mec si is qui accepit bene utit̾ Idcirco is q̃
dedit amtẽ dedit. Que enũ libido. q̃ aua̾icia quod
faciuꝰ aut suscipit nͥ ꝯsiłio capto. oͥ sine adii moci

Expanded text:
re: non idcirco non optume nobis a dis esse provisum, quod multi eorum beneficio perverse uterentur; etiam patrimoniis multos male uti, nec ob eam causam eos negat, aut quae est in collatione ista similitudo? nec enim Herculi nocere Deianira voluit cum ei tunicam sanguine Centaenim et cum obesse vellent profuerunt et cum prodesse offuerunt; ita non fit ex eo quod datur ut voluntas eius qui dederit appareat, nec si is qui accepit bene utitur idcirco is qui dedit amice dedit. Quae enim libido quae avaritia quod facinus aut suscipitur nisi consilio capto aut sin
Abbreviated transcription (Latin):
qr icestꝰ ⁊ ogatõe pude centũ h cotidia nã sue nenõ
peculatꝰ testamẽtoꝵ etiã lege nona q̃ones In
cot iudicia de fide mala tutele mãdati ꝓ socio fiduicie
Reliq̃q que exempto aut uendite aut ꝯdicto ant
lorato ꝯ̃t fideni fuĩ Inde Iudicuo publicũ rei pri¬
nate lege letoria Iudo et uerriculũ malinaꝵ om̃õ¬

Expanded text:
cestu rogatione Peducaea; tum haec cotidiana: sicae venena peculatus, testamentorum etiam lege nova quaestiones. inde e", inde tot iudicia de fide mala, tutelae mandati pro socio fiduciae, reliqua quae ex empto aut vendito aut conducto aut locato contra fidem fiunt, inde iudicium publicum rei privatae lege Laetoria, ind
Abbreviated transcription (Latin):
dicent ñ iniuria sibi illud accide quiillũ muicie
nans recopissen oñdit eis in rod̃ cursu multas
alias laborates q̃ señ que unde etiã ihns panch
culpa est dt deo ne uxnusatio quid̃ ẽ instie̾. que̾
uos p̃clare defendip cũ dicto ram unn diorũ esse
ut etiã si quis morte penã scele̾is effuge̾i̾t expectõs
hec pene a libis et nepotib ac posteris O mirã eq̃¬
tatem deoꝵ ferret ne ciuitas ulla latorẽ istiꝰ moi leg
ut ꝯdep̃nae̾t᷑ filiꝰ aͥ nepos si pater a̾ auus deliqͥsset
Quinã catalidaꝵ int̾uẽtõi modꝰ paret᷑ dut quenã
umqͣr ob mortẽ mertili penis luẽdis dab̾ sacretas suꝑplic̃
Trũ poete stoicos depͥuerũ an. Clli ͫ¬
stom poet dederit auc̾tẽ nõ facile dixim portẽta
eiũ ab ut̾sq et flagitia dicũt᷑ Nec eiũ quẽ bipo naites
iambis leserat a qui erat archiloci u su uuln̾atꝰ a
deo diuissũ dolorẽ nõ ꝯceptũ a se ꝯtiebat nec cũ egesti

Expanded text:
n iniuria sibi illud accidere qui illum in eandem navem recepissent, ostendit eis in eodem cursu multas alias laborantis quaesivitque num etiam in is navibus culpa est; at deo ne excusatio quidem est inscientiae. Quem vos praeclare defenditis, cum dicitis eam vim deorum esse, ut etiam si quis morte poenas sceleris effugerit expetantur eae poenae a liberis a nepotibus a posteris. O miram aequitatem deorum: ferretne civitas ulla latorem istius modi legis, ut condemnaretur filius aut nepos, si pater aut avus deliquisset? quinam Tantalidarum internecioni modus paretur, aut quaenam umquam ob mortem Myrtili poenis luendis dabitur satias supplici? Utrum poetae Stoicos depravarint an Stoici poetis dederint auctoritatem non facile dixerim; portenta enim ab utrisque et flagitia dicuntur. neque enim quem Hipponactis iambus laeserat aut qui erat Archilochi versu volneratus a deo immissum dolorem non conceptum a se ipso continebat, nec cum Aegisthi
Abbreviated transcription (Latin):
lacedemoꝵ discipliuã dicã uꝙͣ potiꝰ ab apoliẽ potꝰ sparte
ꝙͣ aligurgo datã dricolaꝰ inquit entit cornithum
carthaginẽ hasdrubal hn duos illos ocłos oe maritiẽ
effice̾ nõ possit Et quid sinẽ laboe̾ ullo ut enũ hom̃
nẽbra sułla ꝯtentõẽ mẽte ipã ac uolũtate moueã᷑

Expanded text:
m disciplinam dicam umquam ab Apolline potius Spartae quam a Lycurgo datam. Critolaus inquam evertit Corinthum, Carthaginem Asdrubal; hi duo illos oculos orae maritumae eefficere non possit, et quidem sine labore ullo; ut enim hominum membra nulla contentione mente ipsa ac voluntate
Abbreviated transcription (Latin):
Nenũ mĩora dii negligui neq agellos singlõ x
nec uiciculas ꝓsequũ. nec si uredo ne a gͣndo
quipiã nocuit id Ioui aiadi̾itend̾ fuit ne in regnis
quid̃ reges onnã mõma curãt Sic enõ dicito. quast
ego panlo aỹ de fundo formiario p. rutilii sum questꝰ
nõ de amissa salute Atq hic quid̃ omẽs moͣrles sic
hũi Q xt̾nas ꝯmoditates uineta segetes olineta ub̾¬
siid donũ a deo nñ a nõb habe̾mꝰ Atno a̾ henõib
aucti aut re familiai a si aliid qͥppiã nacti sumꝰ¬
fortiuti boni aut depulme mali tũdiis gras  atime¬

Expanded text:
enim minora di neglegunt, neque agellos singulorum nec viticulas persequuntur, nec, si uredo aut grando cuipiam nocuit, id Iovi animadvertendum fuit; ne in regnis quidem reges omnia minima curant": sic enim dicitis. Quasi ego paulo ante de fundo Formiano P. Rutili sim questus non de amissa salute. Atque hoc quidem omnes mortales sic habent, externas commoditates, vineta segetes oliveta, ubersi id donum a deo non a nobis haberemus. at vero aut honoribus aucti aut re familiari, aut si aliud quippiam nacti sumufortuiti boni aut depulimus mali, tum dis grati
Abbreviated transcription (Latin):
sic si horẽs rationẽ bono ꝯsilio a diis dmorlib datã
in fraudẽ maliciãq ꝯu̾tũt nõ clari illã qͣm da̾e hn¬
no gu̾i meliꝰ fuit ut si medicꝰ sciat eũ agrotũ qui
qussus sit uinũ sum̾e meratiꝰ sup̃tuꝵ statĩq ꝑiturũ
magna sit in culpa sic nrã ista ꝓuidẽtia rep̃hedẽda
q̃ roem̃ dede̾it hiis quos stierit ea pu̾se et ĩpbe usu¬
ros inisi forte dicitꝭ eã nescisse utmã quid̃ s noñ

Expanded text:
silio a dis immortalibus datam in fraudem malitiamque convertunt, non dari illam quam dari humano generi melius fuit. Ut si medicus sciat eum aegrotum, qui iussus sit vinum sumere, meracius sumpturum statimque periturum, magna sit in culpa, sic vestra ista Providentia reprendenda, quae rationem dederit is quos scierit ea perverse et inprobe ussuro
Abbreviated transcription (Latin):
gant alam si curẽi bene bõis sit male mał &d̾.
nũt abest debebat ipi quid̃ oõs bonos effice si quid̃¬
hom̃ giũ ꝯsulebãt smn id muiuꝰ uouis quid̃ certe ꝯsule
debebãt. Cur igtr᷑ duos scipioẽs fortissios et optiõs
uiros in hispada penꝰ oppssit Cur maximꝰ extrlit
filiũ osularẽ Cur marcellud hamubat int̾runt du
paulũ canire susculorut Curpenoꝵ crudlitatior
Reguli est rraditũ our affricanũ doiestici ꝑretes

Expanded text:
gant: nam si curent, bene bonis sit, male malis; quod nunc abest. debebant illi quidem omnis bonos efficere, si quidbant; sin id minus, bonis quidem certe consulere debebant. Cur igitur duo Scipiones fortissimos et optimos viros in Hispania Poenus oppressit, cur Maximus extulit filium consularem, cur Marcellum Annibal interemit, cur Paulum Cannae sustulerunt, cur Poenorum crudelitati Reguli corpus est praebitum, cur Afri
Abbreviated transcription (Latin):
a nõ bonã a nõb nõ em̃ ut prĩoniũ e̾liiqͥt᷑. sic
ratio est honĩ bñficio deoꝵ data. Quid eñ nocõtiꝰ
hõibus dedisser. si is nocere uoluissẽt muisticie
autem ĩtemxerãtio eniditatis. que senuã essẽt
si hiis uinis ⁊atio nõ subesset. ¶ezn

Expanded text:
t non bonam a nobis. Non enim ut patrimonium relinquitur sic ratio est homini beneficio deorum data; quid enim potius hominibus dii dedissent si is nocere voluissent, iniustitiae autem intemperantiae timiditatis quae semina essent si is vitiis ratio non su
Abbreviated transcription (Latin):
tais nõdã dis ꝙ tã munificẽ et tã largo da ets
obremi si mens uolidtas ꝙ dõna idarco ꝯ suluit leõb
ariiis est largita roez hiis solis ꝯsuluit quos bona
rõt donauit quos uidemꝰ si noͣ ulli sũt et ꝑ xautos
sũd plate̾t autẽ pancis a diis diuo̾r libꝰ esse ꝯsultũ¬

Expanded text:
ino quam tam munifice et tam large dari. Quam ob rem si mens voluntasque divina idcirco consuluit hominibus quod is est largita rationem, is solis consuluit quos bona ratione donavit, quos videmus si modo ulli sint esse perpaucos. non placet autem paucis a diis inmortalib
Abbreviated transcription (Latin):
auctoes nõ fabulaꝵ Atq hi cũ ip̃i dii poetia si stisser
foe̾ ꝑniciosa illa filiis peccasse in bñficio putarẽt᷑
Et si uerũ ẽ ꝙ aristhociꝰ dic̾e solebat nocẽ audiẽtib
phõs hiis qui bũditã male int̾ p̾ta̾ent᷑ posse eiũ
asotos ex ariscippi a ceruo et zenois seola exi̾e ꝓrsꝰ

Expanded text:
auctores non fabularum. atque hi tamen ipsi di poetici, si scissent perniciosa fore illa filiis, peccasse in beneficio putarentur. Et si verum est quod Aristo Chius dicere solebat, nocere audientibus philosophos is qui bene dicta male interpretarentur posse enim asotos ex Aristippi, acerbos e Zenonis schola exire—prorsus,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑsone mita subduceaq roẽ nephaia scela meditã ᷤᷤ
Quid leuicates comuite parũ ne semꝑ in rõe u̾santur
parũ ne subtilit᷑ dispũt ille in eurucho Quid ig̃ faciã
Exolusit ⁊ uocat Redeã nõsi me obsecret ille ĩsiue¬
esse dicit xarẽtem hr̃e auaꝵ in lepidã in libos difficiłe
qui te noc ames nec scudeat suui Atq huic incredibło
sentẽciẽ racudcłas suggoit aut tu illũ fictũ fallas
tias paindũ postremo a prẽ parço ꝙ sumas p̃to
dissipas libentiꝰ Idemꝙ facilẽ et libͤalem prom dꝯ¬
modũ eẽ amanti filio disput quõ neq inq̃r quo
pacco fallã neq quid inde auffera nec quẽ dolit̃
ad eũ aut machinã ꝯmolliar scio quidꝙ̃ Ita dio
mers dolos fallatias p̃stigias p̃sluxit ꝯmoditas
prĩs Quid gͦ isti doli quid machiẽ quid fallaniẽ
yt fet in corde ꝯsilia omĩa
Qo exeamꝰ de theatro ueniamꝰ in forũ
Sessũ ite p̃cor quid ut iudicet᷑ qui tablãriũ

Expanded text:
sonae inita subductaque ratione nefaria scelera meditantes. quid levitates comicae parumne semper in ratione versantur? parumne subtiliter disputat ille in Eunucho: quid igitur faciam? exclusit, revocat; redeam? non si me obsecret. ille vero in Syneesse dicit parentem habere avarum inlepidum in liberos difficilem, qui te nec amet nec studeat tui, atque huic incredibili sententiae ratiunculas suggerit: aut tu illum fructu fallas autias pavidum; postremo a parco patre quod sumas, quanto dissipes libentius; idemque facilem et liberalem patrem incommodum esse amanti filio disputat: quem neque quo pacto fallam nec quid inde auferam nec quem dolum ad eum aut machinam commoliar scio quicquam: ita omnes meos dolos fallacias praestrigias praestrinxit commoditas patris. quid ergo isti doli, quid machinae, quid fallaciae sunt mihi in corde consilia omnia. Sed exeamus e theatro, veniamus in forum. sessum it praetor. quid ut iudicetur? qui tabularium
Abbreviated transcription (Latin):
Nũ cũ latinis dectans par̾ deciꝰ cũ utrustis filius cũ pireo
fabritiꝰ se hostiũ telis obrecissent ñ uno bello ꝓ prĩa cade̾tes
scipiones hispec̃a iudiss nec paulũ et geminiũ canne uena¬
sia marcellũ latini albinũ lurani gͣchũ nũ qͥs hoꝵ miser
hodie nec eñ quid̃ post spm̃ ext̾mũ nec tñi potest esse miser
quisꝙ sensi ꝑempto ad idipm odiosũ est sorre sensii esse ꝙ diosũ
suid ess carere Cũ uoꝑsprtuũ sit in chilposse in eo esse qui
ip̃e non sit quid pt̃ in eo esse odiosũ qui nec careat nec sentia᷑.
Dxͣꝙͣ id quidem nimis sepe sed eo qd in hoc iest oĩs. anirni
ꝯtractio ex metu mortis. qui eni satis uide̾it id ꝯd̾ ẽ lucet
clariꝰ aĩo et corpe ꝯsũpto totoq anmãte deleto et fit̃o mnu̾tu
uniu̾so illud aĩal ꝯd̾ fuerat frc̃m ec nchil is plane ꝑspitiẽt
int ipporentauꝵ qui mĩs fuo̾it et regẽ agamẽnione inchil

Expanded text:
 cum Etruscis filius, cum Pyrrho nepos se hostium telis obiecissent; non uno bello pro patria cadentis Scipiones Hispania vidisset, Paulum et Geminum Cannae, Venusia Marcellum, Litana Albinum, Lucani Gracchum. num quis horum miser hodie? ne tum quidem post spiritum extremum; nec enim potest esse miser quisquam sensu perempto. 'At id ipsum odiosum est, sine sensu esse.' odiosum, si id esset carere; cum vero perspicuum sit nihil posse in eo esse qui ipse non sit, quid potest esse in eo odiosum qui nec careat nec sentiat? quamquam hoc quidem nimis saepe, sed eo quod in hoc inest omnis animi contractio ex metu mortis. qui enim satis viderit, id quod est luce clarius, animo et corpore consumpto totoque animante deleto et facto interitu universo illud animal, quod fuerit, factum esse nihil, is plane perspiciet inter Hippocentaurum, qui numquam fuerit, et regem Agamemnonem nihil
Abbreviated transcription (Latin):
solercia ensu̾bas castrũ hoc furiaꝵ in colo iã tertio me
ꝙͦ funesto die Tristi aduolatu adimt lacͥmuas ungiub
ionis sacelles pastu dilanias fero Tũ iecoẽ opĩo fitã ⁊
fatiata affatim clangorẽ fũdit nastũ et sublime aduo¬
laus pumata cauda nr̃m adinat sãgiue. Cũ uu ad¬
esũ in flatu renonatũ est iecur dũ rursus tetros auida
se pastꝰ refert Bic hũc custodẽ mestocrunãtẽ solo Qui¬

Expanded text:
eratus ca/strum hoc Furiarum i/ncolo. Iam te/rtio me quo/que funesto/ die Tristi a/dvolatu adu/ncis lacerans u/nguibus Iovi/s satelles pa/stu dilania/t fero. Tum ie/core opimo fa/rta et satiata a/dfatim Clango/rem fundit va/stum et sublime a/volans Pinna/ta cauda no/strum adulat sa/nguinem. Cum ve/ro adesum infla/tu renovatu/mst iecur, Tum ru/rsum taetros a/vida se ad pastu/s refert. Sic ha/nc custodem mae/sti cruciatu/s alo, Qu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑendẽs affixꝰ ad cãtasũ dicit hec
Itanũ soboles sona nri sangiuis geu̾ata celo asprcite
religatã asꝑis uinctã ꝙ saxis nauõ ut horriso no
freto noctẽ pauẽtes tumdi duectũt nauite Gaturmꝰ
me sic ĩfixit Iupit̾ Ionisq nomẽ mulcibri ascinit moꝰ¬

Expanded text:
endens adfixus ad Caucasum dicit haec: “Tita/num suboles, so/cia nostri sa/nguinis, Genera/ta Caelo, aspi/cite religatum a/speris Vinctu/mque saxis, na/vem ut horrisono/ freto Nocte/m paventes ti/midi adnectunt na/vitae. Satu/rnius me si/c infixit Iu/ppiter, Iovi/sque numen Mu/lciberi adscivi/t m
Abbreviated transcription (Latin):
iã detolorẽ sangiẽ oem̃ exsorbuit. Snc corpꝰ clade
horribli assiptũ extabu ᷑ I ppe illigatꝰ peste intermor
texaili nõ nõs hostilis dextra nõ t̾ra edita molos gurãtiũ
nd̃ bifor̃to dpetu centaurꝰ utꝰ corꝑi d̃fixit meo nõ gͣia
uis nõ barbã ulla diuanitas nec sona terris gens religata
ultinus. quas uagrans undiq dem̃ huic feritatem expulit
d ur feminea int̾iuor manu .I O nate uere hoc nomẽ
usurrpa pr̃i ne nie occidẽtem mr̃is suꝑet caitas hec arrope
ad me madbꝰ abstractã piis iã t̾uã me ne on illã potiorẽ¬
putes pge aude nate illat̾ma prĩs pestib misc̾re gẽtes
Ꝙ uidit nemo ulli ĩgemiscẽtem malo s effeiãta uirtus
affluta occidit. Accede nate assiste inẜand̃ aspice Quist̾atũ
corpꝰ lacͤatũ prĩs. uidete cuuncti dii tuq celestiũ sator. Iace

Expanded text:
Iam de/colorem sa/nguinem omnem exo/rbuit. Sic co/rpus clade horri/bili absumptum e/xtabuit, Ipse i/nligatus pe/ste interimor te/xtili. Hos no/n hostilis de/xtra, non Terra e/dita Mole/s Gigantum, no/n biformato i/mpetu Centau/rus ictus co/rpori inflixi/t meo, Non Gra/ia vis, non ba/rbara ulla inma/nitas, Non sae/va terris ge/ns relegata u/ltimis, Quas pe/ragrans undique o/mnem ecferitatem e/xpuli, Sed fe/minae vir fe/minea interimo/r manu. O na/te, vere hoc no/men usurpa/ patri, Ne me o/ccidentem ma/tris superet ca/ritas. Huc a/rripe ad me ma/nibus abstracta/m piis; Iam ima patris pe/stibus, Misere/re: gentes Quem vi/dit nemo ulli i/ngemescente/m malo! Ecfe/minata vi/rtus adflicta o/ccidit. Acce/de, nate, adsi/ste, miserandum a/spice Evi/sceratum co/rpus lacerati/ patris! Vide/te, cuncti, tu/que, caelestu/m sator, Ia
Abbreviated transcription (Latin):
rerũ omn ortꝰ nr̃ afferat sit exitũ mors ut nichil ꝑtuuut ad
nos añ ortũ. sic nichil post mortẽ ꝑtĩebit In quo quid pt̃ uẽ
mali cũ mors nec ad uiuos ꝑtidat nec ad mortuos a la ulli
sunt alt̾os nõ attiuget. qui qui leuiorẽ faciũt morti sinulimã
uolũt esse Quasi uero ita quisꝙͣ .xc ãnos uelit uiue̾ ue
obdorminit qui est mõs carie nõdũ oppĩõr est exꝑretꝰ n ũ
igit᷑ eñ curare censes cũ luna laboret a qua ꝯsopitꝰ puta᷑ ut
eũ dormiẽtẽ ostlãret᷑ Qiid curet autẽ qui ne sentie qd habes
sompnũ ygnẽ morto eomq cotidie indius et dubitas qͥni ẜ̃ sr¬

Expanded text:
noster adferat, sic exitum mors, ut nihil pertinuit ad nos ante ortum, sic nihil post mortem pertinebit. in quo quid potest esse mali, cum mors nec ad vivos pertineat nec ad mortuos? alteri nulli sunt, alteros non attinget. quam qui leviorem faciunt, somni simillimam volunt esse: quasi vero quisquaobdormivit, qui est mons Cariae, nondum, opinor, est experrectus. num igitur eum curare censes, cum Luna laboret, a qua consopitus putatur, ut eum dormientem oscularetur? quid curet autem, qui ne sentit quidem? habes somnum imaginem mortis eamque cotidie induis: et dubitas quin s
Abbreviated transcription (Latin):
S ut cepñuꝰ dit si uis de qͣ disputai̾ ueł d ¶2mͫ¬
lorẽ existimo maxi ͫ maloꝵ om̃ m. Eriã in maiꝰ ꝙͣ
dedecus. D Non audeo id ditere quidꝰ ot me pudet ta
cito de sentẽcia esse derectũ .m. magꝭ esset pudend̾ siĩ sina
nõ recusandus s nõ ult̾ appetendꝰ subeñdꝰ exciprendꝰ
dolor d Ita prsꝰ existiõ qͣre ne sit sũmũ malũ dolor ma

Expanded text:
 ut coepimus. dic, si vis, de quo disputari velis. Dolorem existimo maxumum malorum omnium. Etiamne maius quam dedecus? Non audeo id dicere equidem, et me pudet tam cito de sententia esse deiectum. Magis esset pudendum, si in seodo recusandus, sed non ultro adpetendus subeundus excipiendus dolor? Ita prorsus existimo. quare ne sit sane summum malum dolor, m