comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
rat᷑ nõĩatin cautũ ut et quor habebẽt domitos trãdebet et alios
no doomanet᷑ qtt sensim obsoleuit usus elephantiũ nõ solũ in ꝓta¬
la ubr longe aduene uiq aduecti exat s in affrica etiã ei egipo¬
to que illoꝵ sũt uicimores origini Itaq et in ꝓtalia auorũ iudiuo¬
me moria unicũ frederito romanorũ principi fuisse et ñc egiptio tyrãns
nõ nsi unitũ esse fama est utrũq uero ad spectatulũ potius ꝙͣ ad usũ
sit in mdia atq ethiopia exteraꝵ tedio gentiũ libcrati flłuas patoĩas nico¬
lũt elephantee Cu quis es qui elephante plorcatis uideris ualter ne ha¬
nbal qui uno uectur elephante unoq fretus otulo ytaliã fatigauit
ego hant beluã et si hũam enuila incellectus ab auitoribus prõditã
et moribus niyis insig̃ne habendo tamẽ mictilem et meptam et regie
potius luxurie ꝙͣ pͣuate fortune hanibalem dico que domũ impliit

Expanded text:
rant, nominatim cautum ut et quos haberent domitos traderent et alios rant, nominatim cautum ut et quos haberent domitos traderent et alios non domarent. Ita sensim obsolevit usus elephantium non solum in Italia, ubi longe advene vique advecti erant, sed in Africa etiam et Egypto, que illorum sunt viciniores origini. Itaque et in Italia avorumemoria unicum Federico Romanorum principi fuisse et nunc Egyptio tyranno non nisi unicum esse fama est, utrunque vero ad spectaculum potius quam ad usum. Sic in India atque Ethiopia exterarum tedio gentium liberati silvas patrias incolunt elephantes. Tu quis es, qui elephante gloriari videris? Alterne Hannibal, qui uno vectus elephante unoque fretus oculo Italiam fatigavit? Ego hanc beluam, etsi humani emulam intellectus ab auctoribus proditam et moribus miris insignem, habendo tamen inutilem et ineptam et regie potius luxurie quam fortune habilem dico, que domum impleat,
Abbreviated transcription (Latin):
nut uagate lupus agu nũc infectũ gregem mors iuaseuit nõ
stait imscrte uñis malis et mortalitate propria uisi estis infi mor
unt michi elephantes Ra ᵒ Cui queso usui pacis ne aut
delli habuerut hos duo illi notissimi hostes ytalie pyochus.
et hanibal quibus romanas dum turbare aties sperat
suas turobauere aĩal gpaue prorsus et enorme quõdas
Ut ex historhs nosũ sepe suis exitio fuit aspectu nirũ et moli
et sp̃t it odore et stridore terribile efft̃u autẽ mutile proturatione
difficile sa E st michi ingens elephas Ra. fuerũt olim in ytalia ele.¬
phsantes nõ uenatu quesiti illi quid sc̃d ab hostibus apti et in
ronĩpho ducti quosq pͥma fe fronte teoruuerat eqnos ytales untores
in capitoliũ sequuti extpti aũt ꝓproho carthagiñe sibes uero nõ exep¬
ti tni sed etia nt̾dicti sit eñ in ꝯdiciombus pacis quã uicti pecie¬

Expanded text:
nunc vagantem lupus agnum, nunc infectum gregem mors invaserit. Non nunc vagantem lupus agnum, nunc infectum gregem mors invaserit. Non sat miseri vestris malis et mortalitate propria visi estis nisi mortunt michi elephantes. Cui, queso, usui: pacisne an belli? Habuerunt hos duo illi notissimi hostes Italie Pyrrhus et Hannibal quibus, Romanas dum turbare acies sperant, suas turbavere. Animal grave prorsus et enorme quodque, ut ex historiis nosti, sepe suis exitio fuit: aspectu mirum et mole et specie et odore et stridore terribile, effectu autem inutile, procuratione difficile. Est michi ingens elephas. Fuerunt olim in Italia elephantes, non venatu quesiti illi quidem, sed ab hostibus capti et in triumpho ducti quosque prima fronte terruerunt equos Italos victores in Capitolium secuti, erepti autem Pyrrho, Carthaginensibus vero non erepti tantum, sed etiam interdicti. Sic enim in conditionibus pacis quam victi petie
Abbreviated transcription (Latin):
paru malꝰ fuerit lelusor rudis Ga Armẽtis at greꝑibus diues Iam¬
Ras saudate diuitie sed mterte et casibus mull/ obnoxie fraloios¬
des ⁊apmigs pestibus que tam coebre et tam ualide sũt ue sepe totos
gregip totaqs lateort aumneta nota pest/ quã lucretius quã ꝑ illum
sequens maro de scoipsit et quã multas putas famosãs mino scꝑtor
pemiria sed dampnasas eque Ga diues sum grehiblis Et ormenis
Bauongs pateterq diuitie que nõ ditã axcula ut auroũ aut pẽme
ẜ ne domo licet amplissia claudi possint iã nec a scruis net a fu¬
libus net a fers cctrotibribus tutus est es om̃ibus in tuas diuitibis
dot nus  regibus et aometis gandes Ra Gaudes semel dolitures
muiles miato dies sie rumoribus mestis ibit nũt uorudeut sabei
tulesmtis oma nocno pueres prladlo percussẽrũt ut petuoso ill
quõdam mĩtiatũ sem est nĩt bos cormi forperit nĩt cous egiuis

Expanded text:
pars mali fuerit illusor rudis. Armentis ac gregibus dives sumpars mali fuerit illusor rudis. Armentis ac gregibus dives sum. Laudate divitie, sed incerte et casibus multis obnoxie: fraudibus, rapinis, pestibus, que tam crebre tamque valide sunt ut sepe totos greges totaque lacerent armenta: nota pestis quam Lucretius quamque illlum sequens Maro descripsit. Et quam multas putas famosas minus scriptorum penuria, sed damnosas eque? Dives sum gregibus et armentis. Vage patentesque divitie, que non dicam arcula, ut aurum aut gemme, sed ne domo licet amplissima claudi possint; iam nec a servis nec a furibus nec a feris atrocibus tutus es: omnibus in tuas divitias datum ius. Gregibus et armentis gaudeo. Gaudes semel doliturus milies; nullus dies sine rumoribus mestis ibit: nunc irruerint Sabei tulerintque omnia nec non pueros gladio percusserint, ut pecuoso illi quondam nuntiatum seni est, nunc bos cornu fregerit, nunc crus equus;
Abbreviated transcription (Latin):
tis et grepribus habundo Raᵈ Beluina prosperitas quã
belue pepere Gau Amo greges et et armenti t   õ
amore amãt et amati slitudo suspecta est c̃ac ometa
greges ꝙ anio Raiᵒ amãtꝭ dĩa nisi uos miucẽ ac̃ urotute que in pͥmis
bat aifiaida negligit que nenligenda diligit Oadmo aomẽta gee¬
ges qs p S mrei terũ uiluĩ amatores o soresq nobiliũ Amat que n.
se amari sentiut nec am̃ãtibus uĩcẽ reddũt cũ int̾ca net uos uiti
leddatꝰ amãrtibus totũq hoe malũ facit quaritia ut nõ mõ seriũ in
prross pasnꝑ teip̃m illg̃ paueris quõd nsi occupatissimus ꝑastor
uus officiũ uile laudatũ s a multꝭ ante alios a catullo ueronessica
sus pes alios ño tu peistor sed pastor seruus pastorũꝙ dolus exposita
uu uiino obfuerit nũc p̃cꝑitiũ m̃ĩt morbues nũł abactor totidie
cenũ asiqd fingend unde dũpnũ nbi dolorꝙ et illusio magna uero

Expanded text:
tis ac gregibus abundo. Beluina prosperitas quam tis ac gregibus abundo. Beluina prosperitas quam belue peperere! Amo greges et armenta. In omni amore amantis et amati similitudo suspecta est. Armenta gregesque amo. Amatis omnia, nisi vos invicem ac virtutem: que in primis erant amanda negligitis et que negligenda diligitis. Amo armenta gregesque. O miseri rerum vilium amatores osoresque nobilium! Amatis que nec se amari sentiunt nec amantibus invicem reddunt, cum interea nec vos vicem reddatis amantibus tutumque hoc malum facit pia est. Si per teipsum illos paveris, quid nisi occupatissimus pastor eris, officium vile, laudatum licet a multis, ante alios a Catullo Veronensi? sin per alios, non tu pastor sed pastorum servus pastorumque dolis expositus. Nunc vicinus obfuerit, nunc precipitium, nunc morbus, nunc abactor; quotidie demum aliquid fingendum, unde damnum tibi dolorque et illusio. Magna vero
Abbreviated transcription (Latin):
oportuna sũt dũ licẽtiur ibi laxiusq degitur aueosisqs mapio sẽñ¬
sibus a rrotũspectione pexituli na et laqueo densis in silius frte e
uisco uolutyes facilius in ramis uroidibus capĩtur Galetur i uiri¬
daron̾s et turaꝵ uatuꝰ dego t̾nͦ letitia turatoũq uacuitas cautiomi
semper aduersa est dũ sua nempe quisque peditula dũ tẽm huã¬
in gñis scatũ om̃es auoiter cogitat uix aut letus ualde aut curarã
uacuus quisꝙͣ uiuet neq locorũ sp̃es neq opũ spes obluone acuraerit
impendentiũ maloꝵ Gu libenter in uioidariis meus uersor Ra No ħeo¬
cle libentius ꝙͣ apti et uisi No ⁊efeot aut̃ ubisis sed quid ibi agos
nũꝙͣ te locus nobilitau̾i̾t s tu locũ neq id alit ꝙͣ p̃cladit ibi et insigne
aliquod molitndo De Gregibus et armentis Cam liꝯ. Gaud̃¬
Audeo gregibus et aomẽt Raᵒ Brutinũ gaudiũ Gadlpmẽ¬

Expanded text:
opportuna sunt, dum licentius ibi laxiusque degitur aversisque magis senopportuna sunt, dum licentius ibi laxiusque degitur aversisque magis sensibus a circumspectione periculi. Nam et laqueo densis in silvis fere et visco volucres facilius in ramis viridibus capiuntur. Letus in viridariis et curarum vacuus dego. Letitia curarumque vacuitas cautioni semper adversa est: dum sua nempe quisque pericula, dum communem humani generis statum omnes acriter cogitant, vix aut letus valde aut curarum vacuus quisquam vivet neque locorum species neque opum spes oblivionem attulerit impendentium malorum. Libenter in viridariis meis versor. Non hercle libentius quam apri et ursi; non refert autem ubi sis, sed quid ibi agas. Nunquam te locus nobilitaverit, sed tu locum neque id aliter quam preclarum ibi et insigne aliquid moliendo. 59 DE GREGIBUS ET ARMENTIS Gaudeo gregibus et armentis. Brutinum gaudium! Armen
Abbreviated transcription (Latin):
et uiceta illa mõdõeũ manu cosita regũ ac satrapaꝵ cur̃a et p̃ripũa
ut perhibẽt uoluptate atq in illis iussu ebrn et uesam regis adoles¬
centis int̾sectus est ꝑarmemo clarus senex et in fallor matedom
pͥmus ducũ quis nõ nouit caiẽta sictoris flexa illũ lla quo millo
sub celo pulchrior nullꝰ a memor illit iussu tenulẽti et toudetis
antomi occisus est cicero et poterat ut nĩq tanto uroo lotus queũe
rentissimus oratõrũ uroq optimꝰ Sed et mõdus et auitor mortis
prorsus indignus fuit Epatiebatur illis forte tũc in lotis titero urta¬
nas fugiens procellas et uel ad ꝓhiãm uiteq cultũ sus more noui
aliquod cogitabat uel rem publitã imẜatus de statu paroie tonteptũ¬
ami dolore o tuloru oflectatione semabat quãdo ab lꝗ oTO B est XRo¬
tet ĩmissi carnfices talem uroũ abstultrũt mũdo quale ut augru¬
eor scla nulla restituẽt Sit est igitur soca delettabilia sepe ipidus

Expanded text:
t vireta illa Medorum manu consita, regum ac satraparum curam et precipuam, ut perhibent, voluptatem? Atqui in illis iussu ebrii ac vesani regis adolescentis interfectus est Parmenio clarus senex et, ni fallor, Macedonum primus ducum. Quis non novit Caietani litoris flexum illum, quo nullus sub celo pulchrior, nullus amenior? Illic iussu temulenti et crudelis Antonii occisus est Cicero. Et poterat utcunque tanto viro locus convenirentissimus oratorum virque optimus; sed et modus et auctor mortis prorsus indignus fuit. Spatiabatur illis forte tunc in locis Cicero urbanas fugiens procellas et vel ad philosophiam viteque cultum suo more novi aliquid cogitabat vel rempublicam miseratus de statu patrie conceptum dolorem animi oculorum oblectatione leniebat, quando ab illo omnis hoste virtutis immissi carnifices talem virum abstulerunt mundo, qualem, ut auguror, secula nulla restituent. Sic est igitur: loca delectabilia sepe insidiis
Abbreviated transcription (Latin):
urena michi sũt urrĩdaria Raͦ habent hec int̾dũ fateor ho¬
neste alĩquod uoluptat nõnũꝙͣ etiã inhoneste Eque uit :
scũdiosus at uolueptuosos uideas umbrosio seressibus d¬
Rectaos nã et ingeniũ lotus excitat et ad pentẽtiam qͦse
abios/ et ad mꝯt̾mẽtia ac lascuu̾a exhortatur Net de nichilo est q
sumus ora to du infesto de adultenũ obiceret amiena in quibus id
bomissun esset loca descoipsit quasi ad flagitũ stimulos nõ lotis
enoo sed mo gaudendũ est si talis obtigit qui bene locis om̃ibus uti
sum captee quis ignorat pudet pigetꝙ exequi que t̾mibus itidem noͣ¬

Expanded text:
ena michi sunt viridaria. Habent hec interdum, fateor, honeste aliquid voluptatis, nonnunquam etiam inhoneste; eque igitur studiosos ac voluptuosos videas umbrosis secessibus delectari. Nam et ingenium locus excitat et ad penitentiam quosdam, alios ad incontinentiam et lasciviam exhortatur: nec de nichilo est quod summus orator dum infesto reo adulterium obiceret, amena in quibus id commissum esset loca descripsit quasi ad flagitium stimulos. Non locis ergo sed animo gaudendum est, si talis obtigit qui bene locis omnibus uti  secessum Capree quis ignorat? Pudet pigetque exequi que itidem o
Abbreviated transcription (Latin):
to aũt ꝯloliosuis arido in tiure eoue supio affortans uixerat ꝙͣ suib
mn uosuꝑtatious ptnteps ilłe romiams Rꝑeto igitur nõ in lot neꝙ
llis pteo dĩm m rebus habitat õĩs ur̃a feliatas unde et qui sole¬
tabio Puna atessus ꝙͣ abditos lauocirut sic intelligi uoluebũt si huis
hmins uti sacet et nõ alit proinde quẽq tu de uioet tius feutum¬

Expanded text:
oriosius arido in rure exul Scipio Africanus vixerat quam suis in voluptatibus princeps ille Romanus? Repeto igitur: non in locis neque ullis preter animum in rebus habitat omnis vestra felicitas; unde et qui solitariam vitam recessusque abditos laudaverunt sic intelligi voluerunt, si his animus uti sciret, et non aliter: proinde quem tu de viretis
Abbreviated transcription (Latin):
cut ac si tite ꝯsideres tua etiam mĩt nõ sũt aliens protuldubio cͣso¬
dicerie quis hit głorie tue sotus quod ad te si geside peo cisper estate
si olimpus nubibus altior si ramosus at frrndiser apemnns ꝓselu
terte nõ sũt hm sc̃o locorũ tũũ sit ipẽdit quo lauideus Ga Dicorit
spatior uioetis ra Refert quena tiroe iterim luo in pectore spatictur
Rea in quod uiuat artula in eburnea ungẽta olida ꝯdidisse quad pul¬
tois n lotis turpem amnũ Quod in rupibus horridis santissipu
fioruerũt uixi quot in peatis florentibus turpes ad ulti ma rturrãt
notuisse apertũ est nõ tm̃ haustu acris ĩmodico sed feoro etia occul

Expanded text:
eno procul dubio gloriaris. Quis hic glorie tue locus? Quid ad te si gelide per estatem Alpes, si Olympus nubibus altior, si ramosus ac frondifer Apenninus? Quicerte, non sunt hominum sed locorum; tuum sit expedit quo lauderis. Decoris spatior viretis. Refert quenam cure interim tuo in pectore spatientur. Nam quid iuvat arcula in eburnea unguenta olida condidisse, quid pulchris in locis turpem animum? Quot in rupibus horridis sanctissimi floruerunt viri? Quot in pratis virentibus turpes adulteri marcuerunt? nocuiss
Abbreviated transcription (Latin):
fortassis asperior uideatur sie tame et cuilibet sapreti
et p̃sertim pio uereq religioso uiuẽdũ est ut sibi ml re¬
pentinũ aut subitũ essex possit et si quod tale incidat
nĩo celeritas/ ip̃a nõ noceat et prosit corpori
De totiuis

Expanded text:
fortassis asperior videatur, sic tamen et cuilibet sapienti, fortassis asperior videatur, sic tamen et cuilibet sapienti, et presertim pio vereque religioso vivendum est, ut sibi nil repentinum aut subitum esse possit, et, si quid tale incidat animo, celeritas ipsa non noceat et prosit corpori. 114 DE TOTIUS
Abbreviated transcription (Latin):
dõ Qiuis ꝙ dolor extasim parit Ra longos febriũ dolores bre¬
ui transigis suspirio eo dduẽtare extasim intelligo Ra uix
id quĩdem̃ intelugere est nã et repetite aduenit et pns in¬
tellãn urribus suis pͥuat eõ. sinqui aĩo incipio Rae felix
qui ẽẽ ncciam utq aũĩt durissimã sine sensu sis obituxꝰ¬
o Sepe extasim incurro Ro Sepe mortuus reuiuistis do Ex¬
tasim sepe mortiferam experior Ro hanc plus ꝙ semel ex¬
perioi nequis nemo enĩ plus ꝙͣ semel moritur ꝙ aut opti¬
mu mortis genus sit inter doctos et p̃claros uiros uiyos¬
aliqu quesitum est ube iulius cesar int̾fuit sũmus uiy
et imperis et doctrina qui et ip̃e tempore extremo ut de
illo scriptũ est repente linqui aĩo solebat quã questionẽ
ille sic absoluit ut repentmũ atq mopinũ int̾itũ cõmo¬
dissimũ diffiniyet que sinã et si pietati uertq religioni

Expanded text:
Quid quod dolor extasim parit? Longos febrium dolores, breQuid quod dolor extasim parit? Longos febrium dolores, brevi transigis suspirio. Adventare extasim intelligo. Vix id quidem intelligere est; nam et repente advenit, et, presens, intellectum viribus suis privat. Linqui animo incipio. O felix qui rem necessariam, utque aiunt, durissimam, sine sensu sis obiturus! Sepe extasim incurro. Sepe mortuus reviviscis. Sepe extasim mortiferam experior. Hanc plusquam semel experiri nequis: nemo enim plus quam semel moritur. Quod autem optimum mortis genus esset, inter doctos ac preclaros viros aliquando quesitum est; ubi Iulius Cesar interfuit, summus vir et imperio et doctrina, qui et ipse tempore extremo, ut de illo scriptum est, repente linqui animo solebat, quam questionem ille sic absolvit, ut repentinum atque inopinum interitum commodissimum diffiniret; que sententia et si pietati vereque religioni
Abbreviated transcription (Latin):
liacum patior dolore Rasperare incipe q̃ñquid
quid iam tristius metuas nil est dicut aũt
ad extrema gaudii peruenisse principiũ est doloris dic̃
extremitas est doloris pͥncipiũ gaudii sit oportet Contra¬
deop lox hec est Alterũ ex alterius fine oritur do Dolore
torqueor yliaco Ra Epes est fateor acerba solacyi nil acerbius
pati possẽ do yliaco coutior dolore Ra Qui dolet ac metuit
ille miser est undiq tibi pars altera miserie metus cripit᷑
na quod oro metuat qui ip̃am que ab omibus p̃ꝙ omibus me-¬
tuitur morte sperat eo̾ yliato dolore distrutior Ra᷑. Disce uĩuẽs
mori qdq nõ misi semel fit sepius experroe faties securiꝰ
tãd semel quõd tam sepe tentaueris nichil em̃ noui facies
simllimus dolor yliacus morti est nsi ꝙ mors facilior bͤ¬
uorq ut qui hũc fortiter tulit insi metus alter interueiãt
multo illã fortius sit laturꝯdoͬ. Dolore rupor yliaco Ra Mag¬
intudo ip̃a doloris finem spondet nemo eñĩ diu moritur

Expanded text:
liacum patior dolorem. Sperare incipe, quandoquidem quod iam tristius metuas nil est. Sicut autem ad extrema gaudii pervenisse, principium est doloris, sic extremitas doloris, principium gaudii sit oportet; contrariorum hec lex est: alterum ex alterius fine oritur. Dolore torqueor iliaco. Species est, fateor, acerba solatii, nil acerbius pati posse. Yliaco crucior dolore. Qui dolet ac metuit ille miser est; undique tibi pars altera miserie, metus, eripitur. Nam quid, oro, metuat, qui ipsam que ab omnibus preque omnibus metuitur mortem sperat? Yliaco dolore discrucior. Disce vivens mori, quodque non nisi semel fit sepius experire; facies securius tandem semel, quod tam sepe tentaveris; nichil enim novi facies: simillimus dolor iliacus morti est, nisi quod mors facilior breviorque, ut qui hunc fortiter tulit, nisi metus alter interveniat, multo illam fortius sit laturus. Dolore rumpor iliaco. Magnitudo ipsa doloris finem spondet: nemo enim diu moritur.
Abbreviated transcription (Latin):
naculis humanitatem ac mansuetudine dondiq in muris
speni fidem caritatem arcꝭ in medio ꝓuidentiam supreme
curris in uertice bonã famã in crrcuitu dei atq homi
Aosit amor absit metus, dignos cole ceteros prettri neqz cul¬
tos neq offerses ita nec te alius nec cualiũ ꝯtoemistes
et in domo hũill tutius uiues ꝙͣ in arce uixisti hãt tibi
artem nemo usꝙͣ muidebit hãc tibi nemo poterit aut uolet
exipere hanc malos in scuporem bonos in lamorẽ mitãdiq
studiũ excitabis O ꝙ facile erat trãquilla serenãq uitã
agere m uos eam inquietam ac turbidam fecissecis oĩa
ferme et uram et proxmmioꝵ in ꝑnitĩe ꝯq̃rentes ad quid
enĩ coces iste insi ad ur̃am simus alienãq molestiam ut
neq uorumꝙͣ scilicet quiescatꝭ et instay aranearũ mustas
captantiũ ptereũtibus insultet acq cũctꝭ a̾antibus lustra

Expanded text:
naculis, humanitatem ac mansuetudinem undique in muris, naculis, humanitatem ac mansuetudinem undique in muris, spem, fidem, caritatem arcis in medio, providentiam supreme turris in vertice, bonam famam in circuitu. Dei atque hominum adsit amor, absit metus; dignos cole, ceteros preteri, neque cultos neque offensos; ita nec te alius, nec tu alium contremisces, et in domo humili tutius vives, quam in arce vixisti. Hanc tibi arcem nemo usquam invidebit, hanc tibi nemo poterit aut volet eripere; hac malos in stuporem, bonos in amorem imitandique studium excitabis. O quam facile erat, tranquillam serenamque vitam agere, ni vos eam inquietam ac turbidam fecissetis, omnia ferme et vestram et proximorum in perniciem conquirentes! Ad quid enim arces iste, nisi ad vestram simul alienamque molestiam, ut neque vos unquam scilicet quiescatis, et, instar aranearum muscas captantium, pretereuntibus insultetis; atqui cunctis animantibus lustra
Abbreviated transcription (Latin):
cam Illa ꝓferto est quã oiũdius naso ait quia qũe metuit
quisq podire cupit/ dictũ poiis ab ennio quẽ metiĩt in qͥt
oderũt que quisq odit perisse expetit eras in tua metuẽ dus
sed et metuens et quos in quies metuebam ymo u̾o quos nõ
om̃is metuet qui ceperit ietui sed illos in p̃mis a quibus
ip̃e metuitur Nã et cicero c̃mũ sequutꝰ qui se inquit me¬
tui uolet a quibus metuentur eosd metuat ip̃i mte est
Sepeidem repeto qꝑ ita se res habet net ãduertit in hoc
cecit ut in reliquis dũ sup̃ om̃es esse intimini in fra omes
estis Quidese eñ timore depressius sit conatus omis ui¬
detur in aduersum desinit Do Axcem michi carissimã ami¬
si roᵈ fac tibi cariorem aliã quã nõ perdas crrcũ ualla amĩi
piis intentionibus honestis uitam actibus prudentiã ac
fortitudinẽ ante fores loca Iustitiã atq modestiã in ꝓpug¬

Expanded text:
causam? illa profecto est, quam Ovidius Naso ait: Quia quem metuit causam? illa profecto est, quam Ovidius Naso ait: Quia quem metuit quisque perire cupit, dictum prius est ab Ennio: Quem metuunt, inquit, oderunt, quem quisque odit periisse expetit. Eras in tua arce metuendus, sed et metuens. “Et quos, inquies, metuebam?” Immo vero quos non? Omnes metuet, qui metui ceperit, sed illos in primis a quibus ipse metuitur. Nam et Cicero Ennium secutus. “Qui se, inquit, metui volent a quibus metuentur, eosdem metuant ipsi necesse est.” Sepe idem repeto, quia ita res se habet; nec advertitis, in hoc ceci, ut in reliquis; dum supra omnes esse nitimini infra omnes estis: quid est timore depressius? sic conatus omnis vester in adversum desinit. Arcem michi carissimam amisi. Fac tibi cariorem aliam quam non perdas; circumvalla animum piis intentionibus, honestis vitam actibus; prudentiam ac fortitudinem ante fores loca, iustitiam atque modestiam in propug
Abbreviated transcription (Latin):
egs autẽ tibi ostendam munitissimam cutissimãq arcẽ
sine muris sine turribus sine ullo prorfus oꝑoso rerũ ap¬
paratu si uis tuto uiuere bene uiue Nil uirtute securis
bñ aute uiuere nõ hoc dico superbe laute pompatice seduis¬
te sed sobrie sed modeste Nillis opus est arcobus que nõ
tutum te prestiterint sed sollicitũ formĩdabilem ee molestum q̃
est dt het uoluptas metui nec amari an illud labern nocissi¬
mũ nõ audisti Necesse est multos timeat quẽ multi tument
hoc ille dixit in iulĩ cesarẽ quãto ĩd in alios illo  minores
et formidabiliores / rectis dici potest Nescis quid cur tam
multi cupiãt tieri Nemo em̃ gratis mecuit. una et me¬
tuit et peritulo sius uni est multos metuere ꝙͣ mult unũ
Nõne saenctuis multo est ꝙ nullꝰ te metuat et tu nillum
ꝙ quõd te multi metuãt et tu multos segrtgari em̃ ista
nequelit semperq metu metus queritur postis huid dc̃i

Expanded text:
ego autem tibi ostendam munitissimam tutissimamque arcem ego autem tibi ostendam munitissimam tutissimamque arcem sine muris, sine turribus, sine ullo prorsus operoso rerum apparatu: si vis tuto vivere, bene vive. Nil virtute securius; bene autem vivere, non hoc dico superbe, laute, pompatice, sed iuste, sed sobrie, sed modeste. Nullis opus est arcibus, que non tutum te prestiterint, sed, sollicitum, formidabilem ac molestum. Que est autem hec voluptas, metui nec amari? an illud Laberii notissimum non audisti: Necesse est multos timeat, quem multi timent? Hoc ille dixit in Iulium Cesarem: quanto id in alios, illo et minores et formidabiliores, rectius dici potest; nescio quidem, cur tam multi cupiant timeri. Nemo enim gratis metuitur, una et metuit; et periculosius uni est multos metuere, quam multis unum. Nonne satius multo est quod nullus te metuat, et tu nullum, quam quod te multi metuant, et tu multos? segregari enim ista nequeunt, semperque metu metus queritur. Poscis huius dicti
Abbreviated transcription (Latin):
Alidis arcibus spoliatꝰ sum ra Adhuc eogo tyrãni¬
dis sirpererant sema que iã tand̃ amissis arcibꝰ
Abiecisti non est satis uenenosum stipitem p̃ci¬
disse in radicem uulferis qui arcibus fidit tyrã¬
nus esse nõ desiit dõmõtana arce pͥuatꝰ sum ro ubiq arged̾
und ur̃a superbia in subiectos tonet ac fulmitet hñs pͥuari
nõ modo nõ flebile sed optand est eo. Sũt tñĩ aliqua eo Ra¬
hus etiã que bona uulgus appellat quibus boni quoq modes¬
tiq ammitentẽtur atq ad illicitum uegeantur quibus mo¬
tibus si obstare uirtutꝭ ope nõ ualear quid in optanda sit a¬
missio earũ rerũ que hos pariit motus Da᷑ Aocem fortissi¬
ma amisi raCu fortissimã dicis fragilem probat euentus
amisisti potius rem usu ineptam difficilem custõdia rem in¬
utilem tebi uicinis om̃̃ibus odiosam Iam dormire noctibus in¬
cipies et doymire alios sines do. Tutissima michi aex diou¬
ta est ra. Quomodo esset tuta quex periit ip̃e tetũ cogita

Expanded text:
alidis arcibus spoliatus sum. Adhuc ergo tyrannidis supererant semina, que iam tandem amissis arcibus abiecisti? non est satis venenosum stipitem precidisse, ni radicem vulseris: qui arcibus fidit, tyrannus esse non desiit. Montana arce privatus sum. Ubique arces uodammodo, unde vestra superbia in subiectos tonet ac fulminet. His privari non modo non flebile sed optandum est. Sunt enim aliqua ex his etiam, que bona vulgus appellat, quibus boni quoque modestique animi tententur, atque ad illicitum urgeantur; quibus motibus si obstare virtutis ope non valeas, quidni optanda sit amissio earum rerum, que hos pariunt motus? Arcem fortissimam amisi. Tu fortissimam dicis, fragilem probat eventus. Amisisti potius rem usu ineptam, difficilemque custodia, rem inutilem tibi, vicinis omnibus odiosam. Iam dormire noctibus incipies, et dormire alios sines. Tutissima michi arx diruta est. Quomodo esset tuta que periit, ipse tecum cogita;
Abbreviated transcription (Latin):
per ipascitur uos om̃e uerbulũ casu elaꝵ sum ad muroĩa
capitalem trhitis impatiens gems Do. Irascor sit me¬
rit Ralei de te quidem male si de R. P. mẽ nõ ira sedius¬
titia illa u. fit optie et ad sum̃ã morditus ut dici sol
Syceromanũ illud ẽ tenẽd ira procus ut absit cũ qua pihi
ite fieri nichil ꝯsiderate potest Iure eogo laudatur arthice.
diis dedito posse ssiones suas culpa uillii estouctar asp¬
ceret i eũ uersus sumerẽ inquit ex te debitas penas nisi
tibi iatꝰ essem Alter iratus seruo nõ imꝑunẽ diuisiti
ut architas sed amico ꝯm sit ut supplitũ exigerit uerit.
ne se me impetus quo nõ deceret impellent hec borũq si¬
muilia foenare ir̃a dñt ne sequates suos ut solita est n
famna cladẽq p̃cipitet De Gula Capitulum .i07. dolor

Expanded text:
per irascitur. Vos omne verbulum casu elapsum, ad iniuriam per irascitur. Vos omne verbulum casu elapsum, ad iniuriam capitalem trahitis, impatiens genus. Irascor sic meritis. Si de te quidem male, si de Republica, modo non ira sed iustitia illa sit, optime. Et, ad summam, mordicus, ut dici solet, Ciceronianum illud tenendum: “Ita procul ut absit cum qua nichil recte fieri, nichil considerare potest”; iure ergo laudatur Archite Tmus, dum se studiis dedito, possessiones suas culpa villici destructas aspiceret, in eum versus. “Sumerem, inquit ex te debitas penas, nisi tibi iratus essem”, alter iratus servo, non impunem dimisit ut Architas, sed amico commisit ut supplicium exigeret, veritus ne se ire impetus quo non deceret impelleret. Hoc horumque similia frenare iram debent, ne sequaces suos, ut solita est, in infamiam clademque precipitet. 108 DE GULA Gula velicor
Abbreviated transcription (Latin):
finis et in same sit et uite si quĩd hec etiam pestis ut supe¬
rior et si sepe alios semper tamẽ ante alios possessorem su¬
um torquet et crutiat ut mirer unde quibusd̃. uideri po¬
tuit huic nescio quid melle dultiis inesse habet fortasse
ultio dulce aliqd efferũ inhumanũ Ira inchil nisi amarũ
habet do ipascor ob miurias ta uix matundus uinꝙͣ add eo qͣ̃sꝙͣ
fult ut multa te lacessitus masceretur nis forte celiꝰ senalo
wacundissimꝰ ille mortaliũ qui clienti suo in om̃ibus sibi
confentienti atq omia ꝯficenti irascens exclanauit dic
alĩquõd contra ut simꝰ duo duuũ caput qualẽ tuliNe in¬
moias qui ob̾sequiũ nõ ferebat eyi bascor quia offendo¬
Ras hac in ꝑte uulgo plurimũ eoratur querũtur cause sin¬
gunt᷑ offense inq hnis ip̃is que uẽ fũt cause noe modus
ꝙceditur in omibus peccatis uelũ aliquod excusationis
comodius ipe totidie uerbis at rebus offenditur nec sẽ¬

Expanded text:
finis et insanie sit et vite. Si quidem hec etiam pestis ut superior, etsi sepe alios, semper tamen, ante alios, possessorem suum torquet et cruciat, ut mirer unde quibusdam videri potuerit, huic nescio quid melle dulcius inesse: habet fortasse ultio dulce aliquid, efferum, inhumanum; ira nichil nisi amarum habet. Irascor ob iniurias. Vix iracundus unquam adeo quisquam fuit, ut nulla re lacessitus irascetur, nisi forte Celius Senator, iracundissimus ille mortalium, qui clienti suo in omnibus sibi consentienti, atque omnia confitenti, irascens exclamavit: “Dic aliquid contra ut simus duo”, durum caput: qualiter tulisset iniurias qui obsequium non ferebat? Irascor quia offendor. Hac in parte vulgo plurimum erratur, queruntur cause, finguntur offense, inque his ipsis que vere sunt cause ire, modus exceditur, in omnibus peccatis velum aliquod excusationis tamen Deus ipse quotidie verbis ac rebus offenditur, nec sem
Abbreviated transcription (Latin):
domo est neq ubi sed quod natũ extimand et in siliuis ortas
auiculas pascitꝭ et dominatos scorpiones occiditꝭ Do Impiꝰ
filius est michispericulose se pouere anꝙͣ noceat sapient est
nõ te pietatꝰ umbra decipiat nulla impio debetur impie¬
tas est ubi sit condelitatꝭ spes piũ esse ded dũ aliquid
uel minimũ spei est semper ad mifericordia nclina memẽto¬
q ce pr̃em esse nõ uidicẽ neq hic tibi terẽtianũ illud excidat:
pro pectato magno paululum supplicii est pri De disco
Ra Quid auteille ne igitur ee cõcordem habet
unaminitas fr̃na que unũ ex duobus facere

Expanded text:
domo est, neque ubi, sed quid natum extimandum; et in silvis ortas domo est, neque ubi, sed quid natum extimandum; et in silvis ortas aviculas pascitis, et domi natos scorpiones occiditis. Impius filius est michi. Periculosa seponere, antequam noceant, sapientis est. Non te pietatis umbra decipiat, nulla impio debetur pietas; est, ubi sit, crudelitatis species pium esse; sed dum aliquid vel minimum spei est, semper ad misericordiam inclina, mementoque te patrem esse, non iudicem, nec hic tibi Terentianum illud excidat: Pro peccato magno paululum supplicii satis patri 45 DEfratrem Quid autem, ille ne igitur te concordem habet? unanimitas fraterna, que unum ex duobus facere
Abbreviated transcription (Latin):
s quisq sua deflet nicõmoda. nullꝰ aliena uel public᷑a impiꝰ
ac rebellis est filius Da Magira tibi portio molestie dempca est
morte filii trere Dohabeo ignauũ et inherte filiũ Raniesas
ut affricanus ille uio magnus dissimillimũ sibi filiũ lon¬
Neq degenerẽ amauit unice et profecto maior nõ dicã amor
sed miseratio debetur ei quẽ inunus adiuat nã nullius
rei eget qui uirtutũtit diues est quaxũ indigentia uẽ mise¬
ros ac perinde misericordie egentissimos facit Tu in filio
et si nõ uirtũte ama qd filus sine id quid at ꝙ homo est
faustum eoq grauius quod du ferri potest nequid abici ꝑfer
et qua datur corrige sit eñ aut filiũ curaueris aut certe
pr̃em egeris hoc tibi debitũ illud optabile Do Impius in hũa¬
ms intractabilix est filius Radi quidem mollities ac uolup¬
tas in ꝑfidia ac scelus eruperunt uenenosum aĩal exigend

Expanded text:
sed quisquis sua deflet incommoda, nullus aliena vel publica. Impius sed quisquis sua deflet incommoda, nullus aliena vel publica. Impius ac rebellis est filius. Magna tibi portio paterne molestie dempta est, mortem filii timere. Habeo ignavum et inertem filium. Nescis ut Africanus ille vir magnus, dissimillimum filium sibi longeque degenerem amavit unice. Et profecto maior non dicam amor, sed miseratio debetur ei, quem minus adiuvat natura. Nullius rei eget qui virtutum dives est, quarum indigentia vere miseros ac proinde misericordie egentissimos facit. Tu in filio, etsi non virtutem, ama quod filius, si ne id quidem, at quod homo est, faustum, eoque gravius, quod dum ferri potest, nequit abici: perfer, et qua datur corrige. Sic enim aut filium curaveris, aut certe patris officium egeris: hoc tibi debitum, illud optabile. Impius, inhumanus, intractabilis est filius. Si quidem mollities ac voluptas in perfidiam ac scelus eruperint, venenosum animal exigendum
Abbreviated transcription (Latin):
Abco filiũ contumacen Ratio Equũ est ut qui pa¬
tõe ferre non poteras filiũ feras utiq sarcia
grauiorem magis ami p̃mit pungitq acruis
superbi filii uerbũ unũ ioreuerẽtius prolatum ꝙ seueri
prĩs quetũ duirius durities ille em̃ inuxiã facit hic iu¬
r suo utitur Do filiũ habes rebellantem Ra Impudenter de
minorum rebellione conqueritur qui maiorũ iusta con¬
tempsit imperia do filius ꝯtumaꝵ est michi Rae andem
fortassis intelligis quid tuꝰ ille tam durꝰ pr uisus est tibi doffi¬
liũ patior. insolentẽ raͦ Si etatis est uiciũ cũ etate trasibit mł¬
torum ferox adolescentia progssu tp̃is ad uixtutẽ mirificis
prouectibus flexa est do Rebellum fuiũ habeoẜ nõ solus ⁊ dauid
et mitradates ponti rex et seuerus imꝑator rõmis rebellantes
filios habuere et mult̃ post sclis britanici patẽ regni ut fama
loquit᷑ tarbauit s regii adolescentꝭ in pr̃em cõcitata rebelleo

Expanded text:
abeo filium contumacem. Equum est ut qui patrem ferre non poteras, filium feras, utique sarcinam graviorem; magis animum premit pungitque acrius superbi filii verbum unum irreverentius prolatum, quam severi patris quecunque durities. Ille enim iniuriam facit, hic iure suo utitur. Filium habeo rebellantem. Impudenter de minorum rebellione conqueritur, qui maiorum iusta contempsit imperia. Filius contumax est michi. Tandem fortassis intelligis, quid tuus ille tam durus pater visus est tibi. Filium patior insolentem. Si etatis est vitium, cum etate transibit; multorum ferox adolescentia, progressu temporis, ad virtutem mirificis provectibus flexa est. Rebellem filium habeo. Non solus: et David, et Mithridates Ponti rex, et Severus imperator Romanus rebellantes filios habuere, et multis post seculis Britannici pacem regni, ut fama loquitur, turbavit regii adolescentis in patrem concitata rebellio;
Abbreviated transcription (Latin):
callidãq eius ac maliuolam siñam notabat Do Immicitias
habeo RͦS muitus habe et armato semper in pectore cor aĩ¬
cũ pacis habitet atq ita bellum exerteas ut coactus uideare
neu forte odio succũbat hũãnitas neu tami unidicte scũdeas
ꝙͣ glorie aut saluti sais ut romains muisior ẽ hambal ꝙͣ pro¬
rus cũ ut̾q hostis et prior piorus ytaliam muaferat at nõ
delendi aĩo ut hamibal sed uincendi om̃ibus eintend modis
ue in actu quol uera uirtus emiueat sic ut nichil bello qri¬

Expanded text:
callidamque eius ac malivolam sententiam notabat. Inimicitias callidamque eius ac malivolam sententiam notabat. Inimicitias habeo. Sed invitus habe; et armato semper in pectore cor amicum pacis habitet, atque ita bellum exerceas ut coactus videare, non forte odio succumbat humanitas, neu tam vindicte studeas quam glorie aut saluti. Scis ut Romanis invisior est Hannibal quam Pyrrhus, cum uterque hostis et prior Pyrrhus Italiam invaserit, at non delendi animo, ut Hannibal, sed vincendi. Omnibus enitendum modis, aut in actu quolibet vera virtus emineat, sic ut nichil bello q
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ subit libido blauda hostis ac pestilens do Graues iimititie
michi sũt Ramagne inmicitie plerũq magnarũ namititiaꝵ
fuere principiũ Doͬ habes mimicos Ia habeto et fidem simul ⁊
clemẽtiam de deliquo quidquid euenerit cura saltem ut hũani¬
tate sis ac uirtute superior sũt et sua iura cum hostibus
cum quibus ita rem gere ut amicos fieri posse nõ dubites
atq hoc samus ꝯsilium scito ꝙͣ biantix qui sic amnicos diligi
iubet ut mimitos effici posse memineuis quod dictũ ꝙͣuis ab
aliis laudatum nec mͥ certe nec tullio probatur Est ẽm̃ ue
rum amicitiẽ uenenũ In odio ergo cogitandus amor nõ odiũ
in amore longeq aristotilicũ illud in rethoric bianteo cõsilio
preferendum nõ oportet ut auĩt amare taꝙͣ õditurũ sed magiꝰ¬
odire tamꝙͣ amaturũ Quõd profecto scribens aristo ᷝ ͤ ͤ biãtem ip̃

Expanded text:
ue subiit libido, blanda hostis ac pestilens. Graves inimicitie ue subiit libido, blanda hostis ac pestilens. Graves inimicitie michi sunt. Magne inimicitie plerunque magnarum amicitiarum fuere principium. Habeo inimicos. Habeto et fidem simul et clementiam. De reliquo quicquid evenerit, cura saltem ut humanitate sis ac virtute superior. Sunt et sua iura cum hostibus, cum quibus ita rem gere, ut amicos fieri posse non dubites. Atque hoc sanius consilium scito quam Biantis, qui sic amicos diligi iubet, ut inimicos fieri posse memineris. Quod dictum, quamvis ab aliis laudatum, nec micrum amicitie venenum. In odio ergo cogitandus amor, non odium in amore; longeque Aristotelicum illud in rethoricis Bianteo consilio preferendum: non oportet, ut aiunt, amare tanquam oditurum, sed magiodisse tamquam amaturum. Quod profecto scribens Aristoteles Biantem ipsum,
Abbreviated transcription (Latin):
ira metus odiũ inquietũdo nec dũ pacti penã comuius exigut
Sic interd ultio pit offensam et fortasse nõ sequuturã aoma¬
bũtur laborabũt sudabũt estuabũt hanelabua trepidabũt et
fortassis nchil horũ ad te multi sepe grauibus odiis sibi nõ
aliis nocuereeo Est mn pugna cũ hostibus Ra Et illis secum
et tucius aliꝙͣto cum hostibus ꝙͣ cũ uicyis pugnatur quis quis
aliũ odit pͥmũ aĩe sue uuliuis infligit proximũq nõnũꝙͣ suo
corpori munia nempe cupiditas femiendi nocendiq multos in-¬
cautos mdatosꝙ dedit hostibus sic semper pͥma ꝑs malgrũ
in auctorem uertitur interdũq nouissima cum sepe interim
sit illesus in quẽ pernities parabatur ex undiq michi bella cõ¬
sirrgut tã Nũꝙ clarior sanctiorq fuit ꝑpłus rõnis ꝙͣ dũ młt
ac grauibus bellis occupabatur pax initiũ mali fuit secũ nã-¬

Expanded text:
ira, metus, odium, inquietudo, necdum peracti penam criminis exigunt; ira, metus, odium, inquietudo, necdum peracti penam criminis exigunt; sic interdum ultio preit offensam, et fortasse non secuturam. Armabuntur, laborabunt, sudabunt, estuabunt, anhelabunt, trepidabunt, et fortassis horum nichil ad te. Multi sepe gravibus odiis sibi non aliis nocuere. Est michi pugna cum hostibus. Et illis secum. Et tutius aliquando cum hostibus, quam cum vitiis, pugnatur; quisquis alium odit, primum anime sue vulnus infligit, proximum nonnunquam suo corpori: nimia nempe cupiditas ferendi nocendique, multos incautos nudatosque dedit hostibus. Sic semper prima pars malorum in auctorem vertitur, interdumque novissima, cum sepe interim sit illesus, in quem pernicies parabatur. Undique michi bella consurgunt. Nunquam clarior sanctiorque fuit Populus Romanus quam dum multis ac gravibus bellis occupabatur? Pax initium mali fuit. Secum namq
Abbreviated transcription (Latin):
proximo dic eñi si res habet ut ubi maior est lecorũ uicinitas
ibi maiorẽs uidẽas distantiam aĩoꝵ rara sine iurgiis acc ranco¬
re uicinia est nemo ur̃m insi fallor arabum aut indorũ regibꝰ
muidet lippus ⁊ luor longiiqua nõ aspicit Dõ uicimis obsideor
Ra si penitꝰ ab hac peste uis absolui in solitudinẽ te
Nimititias habeo la fac ut iustitie sis amicꝰ nullũ
certius p̃sidiũ uera uirtus fortune minas calcat
ac despict Ca Inimicitie michi sũt Ra Et cautior eris
et notior multos mimiatie lustrarũt qui obscuri
mãsissẽt si hoscibus cariussent Dõ hostes undiꝙ in sut Rõ
Obseabũt ne muisibiles aĩoꝵ hostes subeãt uoluptates nõ tã
hosces tibi sors obtulit ꝙͣ custodes malo malũ marus arcebit᷑.¬
De huic illuit hestibus premor Ra Illi quoq suis pmũtar affec¬
tibus Estq aꝑiũ illos ultor tuꝯ isꝙ nõ unus pro te ꝑtes facuit

Expanded text:
proximo. Sic enim se res habet, ut ubi maior est locorum vicinitas, proximo. Sic enim se res habet, ut ubi maior est locorum vicinitas, ibi videas maiorem distantiam animorum. Rara sine iurgiis ac rancore vicinia est. Nemo vestrum, nisi fallor, Arabum aut Indorum regibus invidet: lippus est livor, longinqua non aspicit. Vicinis obsideor infestis. Si penitus ab hac peste vis absolvi, in solitudinem te imicitias habeo. Fac ut iustitie sis amicus: nullum certius presidium; vera virtus fortune minas calcat ac despicit. Inimicitie michi sunt. Et cautior eris et notior; multos inimicitie illustrarunt, qui obscuri mansissent si hostibus caruissent. Hostes undique michi sunt. Obstabunt ne invisibiles animorum hostes subeant, voluptates; non tam hostes tibi sors obtulit, quam custodes, malo malum maius arcebitur. Hinc illinc hostibus premor. Illi quoque suis premuntur affectibus, estque apud illos ultor tuus, isque non unus: pro te partes faciunt
Abbreviated transcription (Latin):
erũt quod ferre nõ potes pondus excute et quẽ pugnãdo hos¬
tem pati nequis fugiendo euade quid refert quo te tramite
nitutũ eripias millũ iter ad trãquillitatẽ animi difficile u¬
dicandũ est ꝙ si sepe idem feceris nec profeceris sato culpã
tuã esse nec minus forsitan alienã magna ꝑs lieũ uulga¬
eiũ duos sontes et si forte nocẽtiorẽ alterum nillũ habet in¬
noxiũ ꝙͣuis nempe politicũ et sociale aĩal dicatur homo si
uerũ tamen inspicitur nullũ ninus uerũ est illud satyricũ
maiorẽ esse serpentiũ ferarũq cõcordiam ꝙͣ homi si quĩd
ursi cipri tures ac leones demiq uipere aspides cocõdrilli-
et ad sũma om̃e ał preter homine ut iũꝙ sua inspetie qͦes¬
at interdum honis autẽ nũꝙͣ homo homiuẽ premit semper atq
acterit ꝑꝑetiusq bellis ac licibus inquietã uitam fibi prestat ac

Expanded text:
erunt. Quod ferre non potes, pondus excute, et quem pugnando hoserunt. Quod ferre non potes, pondus excute, et quem pugnando hostem pati nequis, fugiendo evade: quid refert quo te tramite in tutum eripias? Nullum iter ad tranquillitatem animi difficile iudicandum est. Quod si sepe idem feceris nec profeceris, scito culpam tuam esse, nec minus forsitan alienam. Magna pars litium vulgarium duos fontes, etsi forte nocentiorem alterum, nullum habet innoxium. Quamvis nempe politicum et sociale animal dicatur homo, si verum tamen inspicitur, nullum minus. Verumque est illud Satyricum, maiorem esse serpentum ferarumque concordiam quam hominum. Si quidem ursi, apri, tigres, ac leones, denique vipere, aspides, crocodilii et, ad summam, omne animal preter hominem, utcunque in sua specie quiescit, interdum homo autem nunquam. Homo hominem premit semper atque atterit, perpetuis bellis ac litibus inquietam vitam sibi prestat ac
Abbreviated transcription (Latin):
tum cũctis in rebus ualet opinio leues finge aĩo
leues erut do uicios malos habeo Rantulti suam
culpã proximis imputat acutius aliena cernũtur discutũt.
exactius seuerius indicant: Suarũ rẽrũ nemo nõ et mitis
aubiter et puis est iudex eoͬ. Atres amarosq patior uicinos Ra
Ne fortassis in gustu sit uiciũ nõ in re fastidiosis dultia etiã
amarestũt eo uicinos dieros ac superbos queror la Multum
sibi quesq permittit nchil alteri huic in iudetio rerũ multi¬
plex obliquitas et iuges offensionũ cause et sepe unde culpa
est inde primũ oritur querela Cauid nñe scmiꝯ antu illis
qui tam duri tibi uidentur durus et tetricus et intractabi¬
lis uideare Do. Iperos patior uicinos la du plex ẽ remediũ pa¬
tientia et fuga pͥmũ probo ferendi artisitio om̃is mitestit as¬
peritas Do. uiciuos pessimos ferre nõ ualco Ra Si nec ita pro¬
ficis quis te tenet migra illico nõ ut procaces ita et sequates

Expanded text:
tum cunctis in rebus valet opinio. Leves finge animo, tum cunctis in rebus valet opinio. Leves finge animo, leves erunt. Vicinos malos habeo. Multi suam culpam proximis imputant: acutius aliena cernuntur, discutiuntur exactius, severius iudicantur, suarum rerum nemo non et mitis arbiter et pius est iudex. Acres amarosque patior vicinos. Ne fortassis in gustu sit vitium, non in re. Fastidiosis etiam dulcia amarescunt. Vicinos duros ac superbos queror. Multum sibi quisquis permittit, nil alteri; hinc, in iudicio rerum, multiplex obliquitas et iuges offensionum cause; et sepe, unde culpa est, inde primum oritur querela. Quid nunc scimus, an tu illis qui tam duri tibi videntur, durus et tetricus et intractabilis videare? Asperos patior vicinos. Duplex est remedium: patientia et fuga. Primum probo: ferendi artificio, omnis mitescit asperitas. Vicinos pessimos ferre non valeo. Si nec ita proficis, quis te tenet? Migra illico: non, ut procaces, ita et sequaces
Abbreviated transcription (Latin):
sent tu fugere debuisses fugerũt aut qui fugiendi erãt aut fu¬
gandi Nũc tu liber mĩt securus ñc dũs tue domius remasis¬
ti fugerũt serui fugitios uindicandi ius est dño tute dñm dis¬
simula neue hoc iure utere si boni essent non fugissẽt malos
amisse ͣiactura sed questus est uenenalia ałia tucius est uita¬
re ꝙͣ capere Dõ. Serui me solũ reliquertiuere solũ. uereq mo¬
pẽ si ne solus sis seruili egeas comitatu ita nec amicũ ha¬
bes nec te ip̃m Quidaũtẽ Serui ne ergo tui sine te esse cupiũt
tu sine illis esse nõ potes uĩde ne hoc ip̃o miserior sis Eꝑ si
forte te nõ seruos cogitas s preciũ nõ desideriũ mane sed
turpis auaritia castiganda est de quo satis est dictũ dũ de
amissa petunia loqueremur de uicius importiũs car z0¬
icini importum sũt michi la uide ne tu Dolor¬
illis importunor Do Graues uicmos perfero Ranel¬

Expanded text:
sent, tu fugere debuisses. Fugierunt qui aut fugiendi erant, aut fusent, tu fugere debuisses. Fugierunt qui aut fugiendi erant, aut fugandi. Nunc tu liber, nunc securus, nunc domus tue dominus remansisti. Fugierunt servi. Fugitivos iudicandi ius est domino. Tu te dominum dissimula, neve hoc iure utere. Si boni essent, non fugissent; malos amisisse non iactura, sed questus est: venenosa animalia tutius est vitare quam capere. Servi me solum reliquerunt. Vere solum, vereque inopem, si, ne solus sis, servili egeas comitatu. Ita nec amicos habes, nec te ipsum. Quid autem, servi ne igitur tui sine te esse cupiunt, tu sine illis esse non potes? Vide, ne hoc ipso servis tuis ipse miserior sis, quod si forte non servos cogitas sed pretium, non desiderium inane sed turpis avaritia castiganda est, de quo satius est dictum, dum de amissa pecunia loqueremur. 31 DE VICINIS IMPORTUNIS Vicini importuni sunt michi. Vide ne tu illis importunior. Graves vicinos perfero. Mul
Abbreviated transcription (Latin):
armadi stringendiq pedes uagi quot acuti ungues obseruãdi
duro te negotio liberatum dices do fugerũt serui Ra Et cũ hiis
odia in dominũ si contemptus et murmura et querele quin
et exxcyatores taciteq deuotiones ĩmeriti capitꝰ quibus nix¬
to seruitio caruisse quis tam ambitiosus ut nesciat asscoibẽ¬
dũ lucro Do᷑. Diffugerũt serui ra. Quis umꝙͣ de fuga hostiũ
capere cogitabat fugientẽ mestus aspexerit as at modestis uic¬
toribus terga hosciũ uidisse satis est quin et idem ip̃e alibi fu¬
gientibus parci iubet sola hoscur ꝯtentus fuga idem facito et
si tui hostes grauiore supplicio digni esset fugisse sufficiat
Aeq illorũ fuga tuam metire uictoriam ablatamqs tibi neces¬
sicatem unidicte seuerioris intellige doͬ Sexui fugere Rarep̃o¬
te uitur fecere quod cogendi erãt grãm habeto deꝑellendi ĩmanes
beluas tibi demptus est labor. hinc quereris fugerũt qui nsi ficgis¬

Expanded text:
armandi stringendique pedes vagi, quot acuti ungues observandi: armandi stringendique pedes vagi, quot acuti ungues observandi: duro te negotio liberatum dices. Fugierunt servi. Et cum his odia in dominum, et contemptus et murmura, et querele, quin et execrationes taciteque devotiones inmeriti capitis. Quibus, inmerito servitio, caruisse, quis tam ambitiosus ut nesciat ascribendum lucro? Diffugierunt servi. Quis unquam de fuga hostium ntercipere concitabat fugientem mestus aspexerit, at modestis victoribus terga hostium vidisse satis est, quin et idem ipse alibi fugientibus parci iubet, sola hostium contentus fuga; idem facito. Et si tui hostes graviore supplicio digni essent, fugisse sufficiat, atque illorum fuga tam metire victoriam, ablatamque tibi necessitatem vindicte severioris, intellige. Servi fugiere. Sponte igitur fecere quod cogendi erant. Gratiam habeto: depellendi immanes beluas tibi demptus est labor; hinc quereris? fugierunt qui nisi fugis