comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
sbere librum scripse quẽ diisuous non fuerais quo stz solitarie site solitariꝰ
liber eõt inst quia in mentem redit eam me solitud imẽ lardasse nõ que unũ
etianisod que tuobas firit suuuil illa me coeritatio ꝓpõro emuouit ut omustũ
se siiuiqi ure medio lectorõ partitio releuaret uiud g in duos socu dulce
auõ michi fuit ẜter moreu set̾nm quos in muttis sequi soles hus q̃libustã
littulis neus sope saconis et glosu xui nomen iu̾serere quos ⁊ fecisetꝰ
pristi iec nostrorum iũgeniorum ducer et eloquis hũauo uni stnitillatã
e lestium mistruissent delectant fateor ses multo amplius de lectarent
Nut̃ iuiltet eloquentie p̾ma frous clara berborum late s̃ sententiarim¬

Expanded text:
scribere; librum scripsi. Quem divisurus non fueram, quo scilicet solitarie vite solitarius scribere; librum scripsi. Quem divisurus non fueram, quo scilicet solitarie vite solitarius liber esset, nisi quia in mentem rediit eam me solitudinem laudasse, non que unum etiam sed que turbas fugit. Simul illa me cogitatio proposito emovit, ut honustum fessumque vie medio lectorem partitio relevaret: unum igitur in duos secui. Dulce autem michi fuit, preter morem veterum quos in multis sequi soleo, his qualibuscunque literulis meis sepe sacrum et gloriosum Cristi nomen inserere; quod si fecissent prisci illi nostrorum ingeniorum duces et eloquio humano vim scintillarum celestium miscuissent, delectant fateor, sed multo amplius delectarent. Nunc mulcet eloquentie prima frons clara verborum luce, sed sententiar
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ ꝓp̾un et ego nec sapiens net ꝓxiiius sapienti sed ut citeronis cerbo
utar magius sum opiãtor Contra aut̃ paucos quibus loquor affuturos
stio pt̃et nueuum superiores rebus oĩbus atq uictores ero sai hinc
Inditii tui arram teneo satis ost quii alii Iudatẽt ꝓse quishi uiderit dñ banas
flictuantes qi sententiar nulla uccĩtas ad berum cogit Certe cum uenerit̾
meuitabilis dr̃es et brie aĩam huic ceperit meluctabilis mortis hora
qñ non in porticibus aut compitis pxl̃i dugito monstratũ et̃ Non retẽ aut
pontificem fuisse non peciua non gra non deliciis afpluxisse s caste s pie ss
mocent᷑ uixisse profuerit᷑ Eñc ot spero fatebituo qui nũt negat trranquillũ
hoc saltem fuisse consilium Itaq tuntus ardor tantus mat̾io amior ẽ ut cũ
musto rixerimꝰ plura se offerant ẜ studio consulendũ ẽ putabã eiũ eplam

Expanded text:
est proprium, et ego nec sapiens nec proximus sapienti; sed, ut Ciceronis verbo est proprium, et ego nec sapiens nec proximus sapienti; sed, ut Ciceronis verbo utar, «magnus sum opinator». Contra autem paucos quibus loquor, affuturos scio preter numerum superiores rebus omnibus atque victores. Ego iam hinc iudicii tui arram teneo; satis est. Quid alii iudicent, pro se quisque viderit, dum vagas fluctuantesque sententias nulla necessitas ad verum cogit. Certe cum evenerit inevitabilis dies et urgere animam hinc ceperit ineluctabilis mortis hora, quando non in porticibus aut compitis populi digito monstratum esse, non regem aut pontificem fuisse, non pecunia, non gratia, non delitiis affluxisse, sed caste, sed pie, sed innocenter vixisse profuerit; tunc, ut spero, fatebitur qui nunc negat, tranquillum hoc saltem fuisse consilium. Itaque tantus ardor, tantus materie amor est, ut cum multa dixerim, plura se offerant; sed studio consulendum est. Putabam enim epystolam
Abbreviated transcription (Latin):
sugularis egregn dutis dictum noc importue detur insolentie głandi
par in tanta imparitate licentia eto quoq non modo nũꝙͣ minus otiosus ꝙͣ
cum otiesuss ii̾uus ue solus ꝙͣ cum solus sed semper otiosus ini dum otiosus
semper solus insi dam solus fui et si non sum dubus qd ⁊ pe Iam dixt maguo
strepitu ppł his omũbus ocausuoum ses seritas intrexida et inuicta est
nec uauos horret strepitus ut dest̾ptor generosi corripedis maro ait ilq
ardua c̃mx argutum ꝙ caput cuius quidem non asfertor adhuc mahis
audax ꝙͣ solicitus inquisitor sum̃ ad quã lioet enun studio semper aspirem
uereor tamen ne qñ nĩchi uel illius la tebre uel mee cure bel tarditas q̃d̾
ebstet iueni ut sepe res quorens oppionbus implicer hec gs non
diffiuitor sed strutator uestitator ꝙ tractauerim uars et diffiuire sapiẽtis

Expanded text:
singularis et egregii ducis dictum, nec importune detur insolentie gloriandi singularis et egregii ducis dictum, nec importune detur insolentie gloriandi par in tanta imparitate licentia! ego quoque non modo nunquam minus otiosus quam cum otiosus, minus ve solus quam cum solus, sed semper otiosus nisi dum otiosus, semper solus nisi dum solus fui. Etsi non sim dubius, quod sepe iam dixi, magno strepitu populum his omnibus occursurum; sed veritas intrepida et invicta est, nec vanos horret strepitus, ut descriptor generosi cornipedis Maro ait: illi ardua cervix argutumque caput. Cuius quidem non assertor adhuc magis audax, quam solicitus inquisitor sim. Ad quam licet enim studio semper aspirem, vereor tamen nequando michi vel illius latebre, vel mee cure, vel tarditas quedam obstet ingenii, ut sepe res querens opinionibus implicer. Hec ergo non diffinitor, sed scrutator vestigatorque tractaverim. Nam et diffinire sapientis
Abbreviated transcription (Latin):
non fiet dum p̃t̾ nnmuerum hoc ẽ benator sos poctaroi in sicuam eas h̃tuouus
ex quo modo siue ullo uenantium cõmeatu ea forte bol beritis p̃cipaie it
siluas agentibus per mssa lic̃na est not hui̾us gis int̾ditã Genatio rara
quidem et mueesta ⁊ exc̃citro corporis indulta non luxuu ꝙ que ꝙ icl ao¬
nate sunt pestatio aucupiũq he sut̃ turis artes demq ill semper pẽdeat
at uoluantur nos ad petiͣs p̃iis uestigñs insistatuus illi seixor hereant uosz
a liĩ ꝓcreoiamur illi semper dubii consultẽt̃ nos Iam tandõ salutare ꝯsiliũ ex-¬
sequanuro post̾iuo ilħ mondum fugientem amplexent᷑. teneantq si possut̃
nos dum̃ et queranuis dñ inueĩri pt̃ et ĩnocenus dũ ꝓpo ẽ qniu ot dã coes¬
n quo Impetus calaniũ tulit ꝙͣ multa dixiꝰ de reꝑua ut buli lexistiat
ut ego senteo ꝓmapiã et michi equubus tã Iocuuda ut cũ in corporeo
carrẽ diu uiictum me fuisse mederimn uixisse non amplius michi uubat

Expanded text:
 fiet, dum preter numerum, hoc est non venator sed spectator, in silvam eas, abiturus ex commodo sine ullo venantium commeatu. Ea forte vel clericis, precipue inter silvas agentibus, permissa licentia est nec huius generis interdicta venatio, rara quidem et modesta et exercitio corporis indulta non luxui, queque illi cognate sunt piscatio aucupiumque. He sunt ruris artes. Denique illi semper pendeant ac volvantur, nos ad petram pressis vestigiis insistamus; illi semper hereant, nos aliquando progrediamur; illi semper dubii consultent, nos iantandem salutare consilium exequamur. Postremo illi mundum fugientem amplexentur teneantque si possunt; nos Dominum et queramus dum inveniri potest et invocemus dum prope est, quin et, dEn quo impetus calamum tulit, quam multa diximus de re parva, ut vulgus existimat, ut ego sentio permaxima, et michi equidem tam iucunda, ut cum in hoc corporeo carcere diu vinctum me fuisse meminerim, vixisse non amplius michi videar
Abbreviated transcription (Latin):
ncut dĩtias iu̾gratus heros et sorsan hestis niusus corꝰ ueruoi et ixuipo
aotadue aias nomen obluuo semprcl̃ia Contra q̃usi pauger hac fiũt
as aciuror ia ofrarorat iustus non nos qt ad enusationt pouocet falsa
pospporitas sera inseua sequertrent ⁊ nobues molles et eueruen duites
laus Rue formiori at̾a popnie nobus silue montes p̃ta fontes placuni
en caruis a siola et lũtouis unilgtĩq brnieus nos stubia libalia et hõesta
setrẽmuaro et si qus mecharicuums nuste uurat sit agricultura senatis ꝙ
cui qͣnio meẽ clamostun ad et nr̃o proposito dissonũ uiara ͥ betus qr sic
ceriduu i benado nultam cerborum et̃ sactuuas senanioue th̃ et medita oi
et diurdiio oppoatuuam maginis quĩbusd ͥ uugeh̃s uiam stio pp̃ solatr rrem

Expanded text:
t divitias ingratus heres et forsan hostis invisus, corpora vermes et upupe, Tartarus animas, nomen oblivio sempiterna. Contra, quamvis pauper hic fuerit, in memoria eterna erit iustus. Non nos igitur ad emulationem provocet falsa prosperitas, vera miseria; sequestrentur a nobis molles et enervati divites. Illis therme, fornices, atria, popine; nobis silve, montes, prata, fontes placeant. Illi carnis desideria et lucrum undecunque veniens; nos studia liberalia et honesta sectemur. Et siquid mechanicum miscere iuvat, sit agricultura venatioque. Cui quamvis inesse clamosum aliquid et nostro proposito dissonum videatur, vetusque sit verbum in venando multam verborum esse iacturam, venationem tamen et meditationi et
Abbreviated transcription (Latin):
goma pucthiertuus q femĩne capat capi llo spuliauerie et faciẽ na¬
t̾uua sprcie mrdauerie licet illa celo deiecta maori ed ita feugibi eda¬
cata sicet meỹ Genud ipã fuerit licet om̃ irratiarũ thorostipataea
tato cuxidinum populo romitara et ualtes suo cunta couoma fagrã
et balsama rorane calua proceẜit placere non potrrit uec iustane
sus qd cum tapesie tolor gratue et mtor solendisu in quoetan qren¬

Expanded text:
 pulcherrimaeque feminae caput capillo spoliaveris et faciem nativa specie nudaveris, licet illa caelo deiecta, mari edita, fluctibus educata—licet, inquam, Venus! ipsa fuerit, licet omni Gratiarum choro stipata et toto Cupidinum populo comitata et balteo suo cincta, cinnama fragrans et balsama rorans, calva processerit, I placere non poterit nec Vulcano suo. Quid cum capillis color gratus et nitor splendidu
Abbreviated transcription (Latin):
exilium pentem sanre in reliquis inuoãtissinõ eẽ iustissinis̃ ꝙ mortaliũ et lõcti
ous et beatibus uite uellorum eꝑtem at nestiã iurgiorũ otio q semꝑ pacifico
firiente et nnt̾ lucos hat socitudines habitantẽ cuiꝰ nc̃cis et popouiꝰ melas in costuo.¬
yphis ebris et multi alii meiere addũt pliuus scduẽ et soluius curiosissimi
pier̃ steuitatores gentis alt̾ius s uitine et huic ꝑ fĩis muentionẽ ariupheos boca
quisus sedes ntinora alimuẽta suit bacte Eram ec̃tos seuiam et cleruentẽ deciũ¬

Expanded text:
eximium. Gentem sane in reliquiseximium. Gentem sane in reliquisis vite, bellorum expertem ac nesciam iurgiorum, otioque semper pacifico fruentem, et inter lucos ac solitudines habitantem. Cuius gentis et Pomponius Melas in Cosmographie libris et multi alii meminere. Addunt Plinius Secundus et Solinus, curiosissimi talium scrutatores, gentis alterius sed vicine et huic persimilis mentionem, Arimpheos vocant, quibus sedes nemora, alimenta si
Abbreviated transcription (Latin):
ulerd fidant quis uetat unuũ et̃ hodie multa p̃clea de his diq pot̾ant q̃ ꝑstqui longũẽ
Res quĩ suuat int̾ sumuuer solitudũt amicos socitarias etiã ut ita ditõ nẽtes attuune̾
longo alio moudi tractu t̾as aquillonẽ montes q ripheos ub exuiieto celi rõne
non iusi unã soto anno dĩem atqr unã noctem feriũ et etraniꝙ̃ semẽstrẽ hi ꝑborcã
gentem et̃ isdem ꝓpe moribus fama d̃ iusi ꝙ de nuditate nichil credo pp̃ ñ iustire
ruitiis celius eailm tamõ coluntarie mortis ꝯsuetudiẽ pesfiã ꝓ alio gud morienꝰ¬
Acut enim ie in feaminas eut̃ sit hi ubi ut auit uon tediĩ si satietas oue et desidiũ
moitis iuae sserit sertis ornati lerũ uelut ad festum ac solẽne ꝓgẽtes se in ꝓxnuos
fuitus maris ab altistuua ruxpoe p̃cipitout hit ꝓceleb̾s uite fiuas hoc sepullꝰ erenue

Expanded text:
plures fuerant, quid vetat unum esse hodie? Mulplures fuerant, quid vetat unum esse hodie? Mule, longe alio mundi tractu, trans aquilonem montesque Ripheos, ubi exigente celi ratione nonnisi unam toto anno diem atque unam noctem ferunt, et utranque semestrem, Yperboream gentem esse iisdem prope moribus fama est, nisi quod de nuditate nichil credo propter immitius celum, eadem tamen voluntarie mortis consuetudine pessima, sed alio genere moriencut enim Indi in flammas eunt, sic hi ubi, ut aiunt, non tedium sed satietas vite et desiderium mortis incesserit, sertis ornati, letum velut ad festum ac solemne pergentes, se in proximos fluctus maris ab altissima rupe precipitant: hic percelebris vite finis, hoc sepulcri genus
Abbreviated transcription (Latin):
acq supplicit̃ accedant Iulcessionem eis axud deuni et Respousa in dubiis at uite
ꝯsilia postentes et quem per oiã ꝓpe dĩẽ m̾e uen̾e̾nt᷑ honoribus Cum ille gͣndeuus
mndus hũ reculans uot ixit̃ assurgens rehibus uiy motis labiis xauca respõdeat
cuu̾is uoces ꝓ oraculis excepte marnũ ois caus suit solamen et longissimariũ retaigũ
uiarum reges ip̃os perhibent qd̵ cum his que fetisse alexanerum leguiius satis
donrent cuin as eã quant ie iuhitat siluam ueneruit solitos ex equis de silire puo¬
purcam clanuumn exuere diademata et amaos et arnillas et sceptᵃ de pou̾e dĩssis q
Aarellictibus solos aut cũ pancissud̃ electis uiris ad eũ non sine scupore quod ing̃d
uer denit adoraro ilos solitus sit pacem q pũtie in illorid p̃cib arbic̃tur sitã qͥ st olim

Expanded text:
atque suppliciter accedant, intercessionem eius apud Deum et responsa in dubiis ac vite atque suppliciter accedant, intercessionem eius apud Deum et responsa in dubiis ac vite consilia poscentes et quem per omnia prope divinis venerentur honoribus, cum ille grandevus, nudus humi recubans, nec ipsis assurgens regibus, vix motis labiis pauca respondeat; cuius voces pro oraculis excepte magnum omnis casus sint solamen et longissimarum refrigerium viarum. Reges ipsos perhibent quod cum his que fecisse Alexandrum legimus satis convenit, cum ad eam quam is inhabitat silvam venerint, solitos ex equis desilire, purpuream clamidem exuere, dyademata et anulos et armillas et sceptra deponere, dimissisque satellitibus solos aut cum paucissimis electis viris ad eum non sine stupore quodam ingredi, rex venerit, adorare illos solitus sit, pacemque provincie in illorum precibus arbitretur sitam. Qui si olim
Abbreviated transcription (Latin):
esus carmũ ubi x̃mordatit uos non bob equis ꝙ uel c̾uis s luxis at lecib pares dicit
atii ardontiore cõuitio mortuorũ etiã corporum sepulcͣ uiuẽtia. in hoc quoq ce smonis
diueqorũ pd care nõ meo pater non inuitus aduxim qũ licet ut aadisti non
omnes bratmaicos mores probem sollcudinem at salitariã aitã probo dẽ qua treus p̃t̾iũ¬
dos non credidi quos hacuita singularitꝰ p̃q om̃ibus glãꝵi solitos accepissem Trauses
cñ huit uelut e regione suspecta ne diutus insistẽti tã longanquis in robus ueris forte
saera pernusceam ꝙ̃iuis nut̾ etiã dum hot scbo non desuit ãqui ex nõis equib iilla
natio orbẽ lustrare curiosior qui asserut axus iudos ec̃ hõiem his moribus inc̃dibis
inuoceritia at doct̾na ad quẽ uiseneum ꝓpłi at reres iudorũ plus ꝙͣ dici possit huĩlit̾

Expanded text:
esus carnium, ubi premordaciter nos non bobus equisque vel cervis sed lupis ac leonibus pares dicit, esus carnium, ubi premordaciter nos non bobus equisque vel cervis sed lupis ac leonibus pares dicit, atque ardentiore convitio mortuorum etiam corporum sepulcra viventia. In hoc quoque te sermonis diversorium, care animo meo pater, non invitus adduxerim, quoniam, licet ut audisti non omnes bragmanicos mores probem, solitudinem tamen ac solitariam vitam probo, de qua scribens pretereundos non credidi, quos hac vita singulariter preque omnibus gloriari solitos accepissem. Transeo tamen hinc, velut e regione suspecta, ne diutius insistens tam longinquis in rebus veris forte falsa permisceam. Quamvis nunc etiam, dum hec scribo, non desint aliqui ex nostris, quibus nulla natio orbem lustrare curiosior, qui asserant apud Indos esse hominem his moribus incredibili innocentia ac doctrina; ad quem visendum populi ac reges Indorum, plus quam dici possit, humiliter
Abbreviated transcription (Latin):
nisto maior et̃ nen xt plaret sollimso plaret cistas q̃ milli etiũ tãta ⁊ pelacet sistetas xtadet
otiũ plart quies plaret intõta cogitatio plaret narog̃tas atqr soruoitas modo er i̾atas abit
plaret aiiuorum equabiatas una q semper fious et nulledie trõr aut orpitas olacot siluess
habiratio fontis qi uitiuitas quc̃ ut in eo libro sc̃ptum ẽ quari uber tre mare incorrupid
arq integrũ in os suũ muligere consueuerat meuerq fatror colloqutio ila grauissiua
cũ bragianarũ onĩ tũ p̃ciput dandami de qͣ pauto añ dicetam cum alexandro habita
nurectam affectuum intertiua distordia et ext̾ior membrorã multa rebellio multa morũ
peruersitas atq aute alias cedis amor at uellorũ studiũ do mestiꝰ qͦ uictus enoriitar
p̃cepe hebe̾tas et qula sui hostis at peruities alimimi ridicula alurĩ aquisitio et In p̾is

Expanded text:
 placet libertas, que nulli gentium tanta est; placet silentium, placet  placet libertas, que nulli gentium tanta est; placet silentium, placet otium, placet quies, placet intenta cogitatio, placet integritas atque securitas, modo temeritas absit; placet animorum equabilitas unaque semper frons, et nullius rei timor aut cupiditas, placet silvestris habitatio, fontisque vicinitas quem, ut in eo libro scriptum est, quasi uber terre matris incorruptum atque integrum in os suum mulgere consueverat. Movetque me, fateor, collocutio illa gravissima cum bragmanarum omnium tum precipue Dandami, de qua paulo ante dicebam, cum Alexandro habita. invecta, affectuum intestina discordia et exterior membrorum multa rebellio, multa morum perversitas, atque ante alia cedis amor ac bellorum studium, domestici quoque victus enormitas, preceps ebrietas, et gula sui hostis ac pernicies alumni, ridicula ciborum conquisitio, et in primis
Abbreviated transcription (Latin):
diuites cãns atq aureas yniuas non quero cclato argẽto et estuãtib exliẽ qͣues
mensas non ĩmenor adeo mersum si in õb̃us modiu q̃ro non ꝓlabeo int̾eum huui
Distimibe̾ aut sopiꝵi nefanuliarẽ meumi improbase uierar qui ait in epłis ẜ dẽna
oreis iuuat et ꝓpe riũ sonnius in herba totum uero sub diuo tp̃s ah̃e non
tam hõm ꝙͣ nesorum iudico q̃uis ille se celum protecto t̾ram cotã ꝓ lecto haberi
ut quesi uita eorum non ab alio ꝙͣuis ab ois sitre statiõe corꝑis in iussudei abitre
licrat cum ueluit qd̵ non solum xxĩ fides de testatuo si plsorum quoq clar ssuri
ut uero dementre hoo sit illus impoitnus suꝑbie est ꝙ se pctiñ nen hĩc efiomaut se
et si uetes non sun senem ip̃m qui alexanide in fionts̃ iuulta cũ liceitat reguiert et

Expanded text:
divites casus atque aureas ruinas; non quero celato argento et estuantibus epulis graves divites casus atque aureas ruinas; non quero celato argento et estuantibus epulis graves mensas — non immemor adeo mei sum —, sed in omnibus modum quero; non prohibeo interdum humi discumbere aut sopiri, ne familiarem meum improbasse videar, qui ait in Epystolis: cena brevis iuvat, et prope rivum somnus in herba. Totum vero sub divo tempus agere, non tam hominum quam ursorum iudico, quamvis ille se celum pro tecto terram totam pro lecto habere ut quasi vita eorum non ab alio quam ab eis sit, et statione corporis iniussu Dei abire liceat cum velint; quod non solum Cristi fides detestatur, sed philosophorum quoque clarissimi. Ut vero dementie hoc, sic illud importune superbie est, quod seEtsi nescius non sim senem ipsum, qui Alexandro in frontem multa cum libertate restiterit, et
Abbreviated transcription (Latin):
ħ illi sac̃simn genus eẽt et de hoc quid solitario sene hactenus d qͦ ruosũ s. q pnĩ
ritu gentis illius quid in totũ ꝓ nĩtiem iguoro nuiditas uãq illa uan placet ꝙͣtal
elementorum clemẽtia neq omi tm̃ frigorib ẜ pudori modsti auuttus hoẽstate
ꝯsulitur ꝙ̃ius ut st̃ptum ẽ yentalia uelare soleat᷑ ceta nuidi non placet ĩturiositas
belumã somimi cibi q ne dum exmũ cuoiose site fugniius in qͣriũ relabaniur placet
hat in re ut in in nuuiltil cicereirana tmxeries adhibenda inquit ẽ mũditia non
odiosa neq exquisita miuis tantũ qr fugiat agrestẽ et inhuãm ueyluyẽtiã ead
rõ est habenda cesaitus in quo ficut in plerisq rebut medior̃tas optiã ẽ hic iꝙͣ
michi uite modus plaret sit sonnuis brenis abus lenis potus facilis huĩlis toga
modo ad int̾ habitum actorum mensam q hõis et petudis intsit᷑ nom quero tectorũ

Expanded text:
 illi sacrificii genus esset. Et de hoc quidem solitario sene hactenus. De quo rursum deque omni ritu gentis illius quid in totum pronuntiem ignoro. Nuditas namque illa non placet quantalibet elementorum clementia, neque enim tantum frigoribus sed pudori modesti amictus honestate consulitur; quamvis, ut scriptum est, genitalia velare soleant, cetera nudi. Non placet incuriositas belluina somni cibique, ne dum extremum curiose vite fugimus in contrarium relabamur; placet hac in re, ut in multis, ciceroniana temperies: «Adhibenda» inquit «est munditia non odiosa neque exquisita nimis, tantum que fugiat agrestem et inhumanam negligentiam». Eadem ratio est habenda vestitus, in quo sicut in plerisque rebus mediocritas optima est. Hic, inquam, michi vite modus placet. Sit somnus brevis, cibus levis, potus facilis, humilis toga, modo aliquid inter habitum ac thorum mensamque hominis et pecudis intersit. Non quero tectorum
Abbreviated transcription (Latin):
liẽt oĩbus copie sufsuttum et oiẽ noritane expertẽ tamẽ et sollitudiẽs
fugitiuũ et soriũ studii queslturum quibus satis ut aibit᷑ libro saperiore
responsum est nom uet ego iusi n hoc michi plene cũ tulio que̾uoot soletu¬
dis at stuidii sotiu̾s inio uel sotios. et querendos dic̾m et collendosi et h .
gr et que ad obiuandum nobis suuilia cħi silent teneo et cepta solitur
affrat̃ erime sup̃ meduuis et iullianud illum sanosissiiũ lreuntã ãtiotliã

Expanded text:
licet omnibus copiis suffultum et omnis necessitatis expertem, tamen et solitudinem fugiturum et sotium studii quesiturum. Quibus satis, ut arbitror, libro superiore responsum est. Nam nec ego, nisi in hoc michi plene cum Tullio conveniret, solitudinis ac studii sotium, imo vel sotios, et querendos dicerem et colendos. Et hec igitur, et que ad obviandum nobis similia trahi solent, teneo: et deserta solitudine Afratem, cuius supra meminimus, et Iulianum illum famosissimum heremitam Antiochiam
Abbreviated transcription (Latin):
fuge uel reditus spos supersit dicam enus tibi nõ ꝙ pallidius exẽplorũ
talumꝰ histoutus dixisse sibi Iohẽm scbit ehiptum hemitam illũ cuius supp̃
et ar laborum si qͬ ista bis fug̾e noh relinqu̾e solitudines nõas millus
emm te in desortis degẽtẽm locis exĩi foteet hec palladio Iohõs ego aut̃
tayi de exãtu nichil iam enum es qd̵ ille cauendum p̃monebat ne q
Iam tibi possibile ẽ exm̃ non fiusse ad quẽ statũ añ aunos ũ to biotue
euexit sri qd̃ huit ꝓxiium ẽ Dica exãtus enum turs tlũ est in qͦ¬

Expanded text:
fuge vel reditus spes supersit. Dicam enim tibi non quod Palladius, exemplorum fuge vel reditus spes supersit. Dicam enim tibi non quod Palladius, exemplorum talium historicus, dixisse sibi Iohannem scribit Egiptium heremitam illum, cuius supra ista vis fugere, noli relinquere solitudines nostras. Nullus enim te in desertis degentem locis epyscopum faciet». Hec Palladio Iohannes. Ego autem tibi de epyscopatu nichil; iam enim es quod ille cavendum premonebat, nec iam tibi possibile est epyscopum non fuisse, ad quem statum ante annos matura te virtus evexit. Sed quid huic proximum est dica
Abbreviated transcription (Latin):
fiet inquiunt si passim oĩbus porsuade potueris qd̵ intendu aut quis tãdẽ in
uibibus resicerit uia gͦ ne cõtra ic̃ putã loquaris quibus ylans res ipã respo¬
q̃ Iai solicidiẽs non erut eo qr ꝓti ꝰ ͬrede nuidum uñ oĩs icdii pr̃ inquice pope
aucesserit sed bene ht̃ non si hn sut̃ hõm mores neq tã patulas uulgus aut
tam faciles honestis consans aures preter paucis. ot̃ persuaserim Nocbero par
e õibus uuam uitã et p̃ẜtim solitariã suadere nec eho loquor uitus s tibi ed
inquanus uibem non redcudi aiõ ne poĩta ad aratrũ maut rospitiamꝰ
exalium clegit quem ut imutaꝵi nellemus et si non quictis amor at saltem
tuobe odium persua sisse debuorat quãꝙͣ non desit exemplum s denotũ mayis
det multa q perseuerantia sib p̃litit ne irrite p̾ces oõnt eptropande solia¬
tudniũ eẽ st̃ soaingendi q qui nos tenet̾ unci rumpendus q pos̃ ae̾go ne qͣ

Expanded text:
fiet, inquiunt, si passim omnibus persuadere potueris quod intendis? Aut quis tandem in urbibus residebit? Vide ergo ne contra rem publicam loquaris. Quibus plane res ipsa respoque iam solitudines non erunt, eoque protinus redeundum unde omnis tedii pater, inquies popellus, abscesserit. Sed bene habet; non hi sunt hominum mores neque tam patulas vulgus aut tam faciles honestis consiliis aures prebet; paucis utinam persuaserim. Nec vero par est omnibus unam vitam et presertim solitariam suadere, nec ego loquor omnibus, sed tibi, sed Linquamus urbem non redeundi animo, ne posita ad aratrum manu respiciamusexilium elegit, quem ut imitari vellemus, etsi non quietis amor, at saltem turbe odium persuasisse debuerat. Quanquam non desit exemplum minus notum, sed deret, multaque perseverantia sibi prestitit ne irrite preces essene. Extirpande solicitudinum cause sunt, frangendique qui nos tenent unci, rumpendusque pons a tergo, nequa
Abbreviated transcription (Latin):
ex ine metuene nuli ꝑ dñisar et auitie solitudiness aufuge et quafitõ¬
sciue᷑ iñ cedie quãne relicta puã et lare ultroneũ exiliũ amplexus nc̃
eccoliã nouo ꝯͣcto mat̾monio tolo cec ariscomenee dc ille comes᷑ euit̾ qui
statim rncio obsemata in credulitate sermoneni eeꝰ respuebat n ͤ eut̃ iquit
bat fabula fabulesiue n ͤ l̃ mẽdaͦ ab sierdiꝰ et ad me cõusue Tũ autõ
dquit uer ut h̃tue et ex̃tude deinq̃strat ornatur accedĩe que fabule

Expanded text:
metuens mihi per diversas et avias solitudines aufugi et quasi conscius mihi caedis humanae relicta patria et Lare ultroneum exilium amplexus nune Aetoliam novo contracto matrimonio colo. Haec Aristomenes. At ille comes eius, qui statim initio obstinata incredulitate sermonem eius respuebat, Nihil inquit Hac fabula fabulosius, nihil isto mendacio absurdius, et ad me conversus Tu autem inquit Vir, ut habitus et habitudo demonstra
Abbreviated transcription (Latin):
nunẽdare et in hot arismoticr p̃rdio un nos duntios nr̃as sare fludio siis
aote nimerabinius inic̾hd ẽ ꝙ illis inurdeamus insi nũt ecĩ qd̃ absat pouer
sununs quos ficta adiuibrara suspẽdant deĩplaberar equis beualib setus ẽ
antla neno sanus pueliam desoriuem ꝙ bene uestita eẽt in coõmiiiꝰ oxeauit᷑
nos sa phateras puio laruas ls pru pueatis siliaib dochaꝰ clare Srde binuis
ad iuseriiuso suis dͥ dĩtias lrc̃aut suos mores suas bluxtates Neixe qͣd.
etuas cellont sõtie abibunt et quas maiui retrahut̃ uoluxtates sugient
At quitus. cariuse cupereut mrole moros stabut̃ ot cõitabũ ĩuitoss cũta hot
q̃ ios uulgo nieatiles oñdunt momẽto tp̃is euanestẽt sub iuꝑio fortius

Expanded text:
e studio, sine arte numerabimus. Nichil est quod illis invideamus, nisi nunc etiam, quod absit, pueri sumus, quos ficta adumbrata suspendant. Demi faleras equis venalibus vetus est cautela; nemo sanus puellam deformem, quod bene vestita esset, in coniugium optavit; nos si faleras, imo larvas, his purpuratis felicibus detrahamus, clare videbimus esse miserrimos; suas sibi divitias habeant, suos mores, suas voluptates. Nempe quas eternas vellent divitie abibunt, et quas manu retrahunt voluptates fugient; at quibus caruisse cupient mores stabunt et comitabuntur invitos. Cunta hec, que illos vulgo mirabiles o
Abbreviated transcription (Latin):
nniiai rita est cuastuia onie hedie est uero consiliũ ilus alabuadis lat patẽe
et as multa uensabite utio stmuilat qula solutitat suspendit aiubitio ĩc̃ dit
auia dificinũa exsequendo contẽpnendo q sacillima het aĩm decca mus
sur auteps et periculcra ad uoandum uia itaqo sepe dum ulast uoler ñuua
acuabis ut uilio qule suitus et solititi apaioatus tur pissiuius epitus et setosa¬

Expanded text:
e hodie. Est vero consilium illud Alcibiadis late patens et ad multa versabile. Ultio stimulat, gula solicitat, suspendit ambitio, incendit amor: difficillima exequendo contemnendoque facillima. Hec animum doceamus: ut anceps et periculosa ad nocendum via — itaque sepe dum ulcisci voles iniuriam acervabis —, ut vilis gule servitus et soliciti ap
Abbreviated transcription (Latin):
qd inchil ẽ alius q̃ auaritiã doce pestilons saue secla et oposa admod st distãt
ꝓ doctia nuato euiliarum ac laboiũ dẽo impendio distenda et cel effitũ caritã
Q nõtitura sicressioris in his oogitatiõiulus occupato aiõ di tamus eogita potiꝰ
q lis ist non cupias ea eruu otilior et che facclior ais est as quã se adlus lermues
et indonlia s̃ ais additis uoixudus eut stimulis oudamus ꝙ p̃t̾ mala dĩtiarũ

Expanded text:
quod nichil est aliud quam avaritiam docere, pestilens sane scola et operosa adquod nichil est aliud quam avaritiam docere, pestilens sane scola et operosa ad doctrina, multo vigiliarum ac laborum impendio discenda et vel effectu caritura vel nocitura successibus. In his cogitationibus occupato animo dicamus: «Cogita potius qualiter ista non cupias». Ea enim utilior et certe facilior ars est, ad quam si adhuc lentus et indocilis est animus, additis urgendus
Abbreviated transcription (Latin):
ditus exxeptus eẽt percouitatus fertuo q̃ cõ ẽstitie seu quid inti disset
noui et cum senex puerih ieor Iigomõ delectatus ueram rez cãm non
clasfet dixisset q se t̾mersam pecũias expondisse in usus uerpuᶜ ͤ auus
impense tõuem qualit̾ redoc̃t non posset apd̃ ⁊ cogitando repurr cũ puer
sup otatom Tu uero inquit cocita potuis qualũ non reddar caltid̃
nemxe consilium uol si a sene datuin eẽt mnum̃ qi et euidens pleni
ỹrigium otatis quo fretus auũcutue cõcitato bello ext̾no cuulẽ desfi¬
ultatẽ reddonde rõnis enasit᷑ Sed ad cousiliũ reũtor in quo laudare
soleo non facti iuiustitig̃ sed aciuuen iuneũ et coleritatẽ hec c̃ ilus
puers semle consilium quod in usus nr̃os uerte moueo sed in alios trõs
aute uersum ecce enim uẽient qui biã nobis ad maguas dĩtias oũdat᷑¬

Expanded text:
ditiis exceptus esset, percontatus fertur que causa tristitie seu quid incidisset ditiis exceptus esset, percontatus fertur que causa tristitie seu quid incidisset novi. Et cum senex puerili reor ingenio delectatus veram rei causam non celasset, dixissetque se immensam pecuniam expendisse in usus rei publice, cuius impense rationem qualiter redderet non posset apud se cogitando reperire, tum puer supra etatem: «Tu vero» inquit «cogita potius qualiter non reddas». Callidum nempe consilium vel si a sene datum esset, magnumque et evidens plene presagium etatis. Quo fretus avunculus, concitato bello exterpo, civilem difficultatem reddende rationis evasit. Sed ad consilium revertor, in quo laudare soleo non facti iniustitiam, sed acumen ingenii et celeritatem, hoc est illud pueri senile consilium, quod in usus nostros vertere moneo sed in alios terminos ante versum. Ecce enim venient qui viam nobis ad magnas divitias ost
Abbreviated transcription (Latin):
si michi non patis ẽ fraoi quere ab hus quos selices eocañ ad urra ut beri
nichil occultent Iauenies eorum uita suplicõ eõ suis ut quã iurabaris
exhorreas aut contempnas et intelliczas huic sito ad quã te ortor magnas
renee suit s abitiende potuis si ultro a bessent douot ad eũ quẽ na᷑ et uiotꝰ
fiatuut̃ modum more nantarum prami tempestate laborantiũ /actui donuusꝙ
rerum salua pupe peruc̃tum eẽt mira res nñt̾ anĩsubit̾ ut te pr̃ me¬
q tecum rogẽ et obtester ut unius pueri cõsiliũ uni datũ scni duob eẽ utile
patiamuo Is puer atiabiades fuit postea uio et forͣ notus et iugenio
altuantisq fortune clarissimũ exemplũ huic aur̃cutus poredes fuit᷑ uir
et ixd ⁊ aria ãnmorandus in p̾muis eloqͥuentio potc̃s et cui ad magiũ
nuperium fuerat lugua pro hladio adhuc̃ ẽ cum puer altiabaadir ex
more ucĩens seuem solito t̾stiorẽ affendisset motus ꝙ nõ solitis forte blã¬

Expanded text:
Si michi non satis est fidei, quere ab his quos felices vocant et adiura ut veri nichil occultent, invenies eorum vitam suppliciis plenam suis, ut quam mirabaris exhorreas aut contemnas, et intelligas huic vite ad quam te hortor magnas uirende sint, sed abiciende potius si ultro adessent, donec ad eum quem natura et virtus statuunt modum, more nautarum gravi tempestate laborantium, iactu damnoque rerum salva puppe, perventum esset. Mira res nunc animum subit, ut te, pater, meque tecum rogem et obtester, ut unius pueri consilium uni datum seni duobus esse utile patiamur. Is puer Alcibiades fuit, postea vir et forma notus et ingenio alternantisque fortune clarissimum exemplum. Huic avunculus Pericles fuit, vir et ipse raris annumerandus, in primis eloquio potens, et cui ad magnum imperium fuerat lingua pro gladio. Ad hunc ergo cum puer Alcibiades ex more veniens, senem solito tristiorem oflendisset, motus quod non solitis forte blan
Abbreviated transcription (Latin):
i solituerts ion tiñ ircipio s arcosso quarum cõitatu malus oĩo facilior millus
rdiuemiõr fumi põt et sine quo musora uita ẽ eque uel in urbibz ul un siluis libr os
ũperea diuersi qu̾is et sunul per quos aut de quibus st̾yti st̾ coĩtes grarrs et
assidurs et ꝓmuxtos uel in xublicũ prodire uel arcula redirs cid Iusferis ꝑaros

Expanded text:
in solitudinem non tantum recipio sed arcesso, quarum comitatu nullus omnino facilior, nullus in solitudinem non tantum recipio sed arcesso, quarum comitatu nullus omnino facilior, nullus amenior fingi potest, et sine quo misera vita est eque vel in urbibus vel in silvis. Libros preterea diversi generis et simul per quos aut de quibus scripti sunt comites gratos et assiduos, et promptos vel in publicum prodire vel ad arculam redire
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓphac̃i autiquior rerum gła quos uel etate uel merito pͥmes constat a
ideo minor affricam laus est ꝙ eum ãquis eod in gn̾e laudis autece sserit
p̾sertun cum ut mi̾thi certus uideor nulla ꝓrsu int̾uemente urticia
om̃ie ceffet imitatis quã de rebus huãus laudũ fame q particulam de¬
libare atq decorpere solitam non nego ꝓfecto aut̃ quisquis in partem
rerũ ueu̾it dictũ illus unde post tũi irt̾uallũ adhet ꝓphãrũ nouũa
rediit qd̵ ixẽ michi non neget ambrosiur uius ẽ p̾mũ ac ꝓpͥum affoctani
uiꝰ dicti sentenͣ quid tot uelim uerbis almouet uolo solitudiem
non solam otrũ non inhers nec utile s qđ e solitudine ꝓsit multis
qui enuu otiosi proisis et laugina et sonues et asi suĩ eos iuestos ⁊e muꝑ mustror qu
umnotia qonnm fuins es non labor et questunst et dedecus si deltãtio et biotus et enła

Expanded text:
prophetas antiquior rerum gloria, quos vel etate vel merito primos constat, an prophetas antiquior rerum gloria, quos vel etate vel merito primos constat, an ideo minor Africani laus est, quod eum aliquis eodem in genere laudis antecesserit, presertim cum, ut michi certus videor, nulla prorsus interveniente notitia omnis cesset imitatio, quam de rebus humanis laudum fameque particulam delibare atque decerpere solitam non nego? Profecto autem, quisquis in partem rerum venerit, dictum illud unde post tantum intervallum ad hec prophetarum nomina redii, quod ipse michi non neget Ambrosius, unius est primum ac proprium Africani. 14 Cuius dicti sententia quid tot velim verbis admonet: volo solitudinem non solam, otium non iners nec inutile, sed quod e solitudine prosit multis. Qui enim otiosi prorsus et languidi et segnes et soli sunt, eos mestos semper miserosque negotia, quorum finis est non labor et questus et dedecus, sed delectatio et virtus et gloria.
Abbreviated transcription (Latin):
illi filium uniũ reddit quomodo solum dicã discipħ eiur elyseũ q̃ pauenti
hostem puero mĩstro inuisibiles aliis auxiliares currus et equos atq atieiz
ostendit augelicas quoͦ otiosum qui filium hospete suguamuti ex marito soue
pollicitus et dedit et reddidit natum st et p̾mis ãnis extuictum sastirans
ut puor unus poetice ꝓpheͣ uel fide uol poten ͭ arhumentũ eẽt quid mraru
autem si uiuens susticat qui solo ꝯtactu facꝵi corporisz mortuos sustitasse nostitur
Quis pt̾ea hunc extunet otiosum qui in ipõ sectus otio conatus omẽs ab.¬
sentiũ et cocitatus atq ꝯsilia ħostiuã quasi p̃is nouerat suis cuusa deuũ¬
traus quo dognito iussu regisz sirie toto ctiuualatuez exc̾citu legionesz
obsrioncium linge soluis imperio in cecitatẽ captitatẽ q perdutas uerto etꝭ
liberauit imperiosi otii siit hec et solitudĩ p̃xotentis sed sit sane penes

Expanded text:
illi filium vivum reddit? Quomodo solum dicam discipulum eius Heliseum, qui paventi illi filium vivum reddit? Quomodo solum dicam discipulum eius Heliseum, qui paventi hostem puero ministro invisibiles aliis auxiliares currus et equos atque acies ostendit angelicas? quomodo otiosum, qui filium hospite Sunamiti ex marito sene pollicitus et dedit et reddidit, natum scilicet et primis annis extinctum suscitans, ut puer unus prophetice vel fidei vel potentie argumentum si vivens suscitat, qui solo contactu sacri corporis mortuus mortuos suscitasse noscitur? Quis preterea hunc extimet otiosum, qui in ipso sedens otio, conatus omnes absentium et cogitatus atque consilia hostium quasi presens noverat, suis cunta denuntians? Quo cognito, iussu regis Syrie toto circumvallatus exercitu, legiones obsidentium se lingue solius imperio in cecitatem captivitatemque perductas verbo etiam liberavit. Imperiosi otii sunt hec et solitudinis prepotentis; sed sit sane penes
Abbreviated transcription (Latin):
affra denuodtorhoten ãid ꝓpb̃cce domin morp̃ et heliã aiq holisteñ eposa uilĩ¬
Disputatione trausferre quoe fuuisse uult ante afforcanũ dui et in otio negotiosts
et in politudire comitatos non obluctor ambrosio nã et bera loqui illũ stio et sr
eg o morsem fuisse uinꝙͣ̃i solum suspicuri ausim qui non tuĩ ioẽ secũ ꝙ ip̃m sapiẽtis
Docti q uni est si cũ quo deus fatie ad fatiem loquela᷑ quasi auiicus cum amico
quomode otrosum qui tacitus. inhertuis sedeus et clamabat ad dnm̃ et ua in
celum audrebatur alc̾uis ꝙ uix auxilio fessas manus accoles̃ unus tot p̃nalidas
manus hostiũ uincebat qd sure eo aomate non pot̾ant legiones quomiodo solũ
putem helyã cuid quo deus itidem et angeli loquebant᷑ aut quoᵈ otiostum qui
pliuu̾e smparat et mulier hopite famis int̾icur metuenti iudefficiẽtẽ farue
idriam et inexhaustũ olei uastulũ uerbo facit᷑ ingentiq iusui fide defiuictum

Expanded text:
Heliam atque Heliseum operosa nititdisputatione transferre, quos fuisse vult ante Africanum diu et in otio negotiosos et in solitudine comitatos. Non obluctor Ambrosio; nam et vera loqui illum scio, et si ego Moysen unquam fuisse solum suspicari ausim, qui non tantum ipse secum, quod ipsum sapientis doctique viri est, sed cum quo Deus facie ad faciem loquebatur, quasi amicus cum amico? Quomodo otiosum, qui tacitus et inermis sedens et clamabat ad Dominum et usque in celum audiebatur, alteriusque vix auxilio fessas manus attollens unus tot prevalidas manus hostium vincebat, quod sine eo armate non poterant legiones? Quomodo solum putem Heliam, cum quo Deus itidem et angeli loquebantur? aut quomodo otiosum, qui pluvie imperat, et mulieri hospite famis interitum metuenti indeficientem farine ydriam et inexhaustum olei vasculum verbo facit, ingentique nisu fidei defunctum
Abbreviated transcription (Latin):
et pꝑprinos sibi ac suis ceptorũ exatus poluteri ita it nũꝙͣ falłet Cetrmn ne
tam uctos et tam pares soparom has eosdeir duos suĩs quẽq tx̃ibus ut ⁊tutie
Nit polirudic̃ amatores fuisse nocares est Et post sudores bellitos post sictorias post
Duuxhos uel licernũ uel fornias uel caretã solitos cõmibiare is q cũ sungulis
Sucor tales ouos suatores rei.p. liberatores ciuũ aeffeusores ytalie donntores
gritud sesitr̃ rebus gestis dimasseo in abertate et letitia pxĩo bictore relictis romie
sti parorbis sater uus suorũ &t pesita habata tiuixhali at p̃cupis resitutis iuslgibi

Expanded text:
et prosperrimos sibi ac suis ceptorum exitus polliceri, ita ut nunquam falleret. Ceterum ne tam iunctos et tam pares separem, hos eosdem duos, suis quemque temporibus, ut virtutis sic solitudinis amatores fuisse nota res est, et post sudores bellicos, post victorias, post triumphos vel Liternum, vel Formias, vel Caietam solitos commigrare, ibique cum singulis  tales viros, servatores reipublice, liberatores civium, defensores Italie, domitores gentium, feliciter rebus gestis, dimisso in libertate et letitia populo victore, relictis Rome stipatoribus laterum suorum, deposito habitu triumphali ac precupide restitutis insigni
Abbreviated transcription (Latin):
gisse arbitror non taui ideo qr remi ip̃au ꝙͣ qr rei cãm odiset leged ac iester
intitiu qd ipẽ querelarĩ suarũ teuor iudicat accidit ꝙ p̃t̃ pħiam oratoriũ

Expanded text:
gisse arbitror, non tam ideo quia rem ipsam, quam quia rei causam odisset, legum ac iustitie gisse arbitror, non tam ideo quia rem ipsam, quam quia rei causam odisset, legum ac iustitie interitum, quod ipse querelarum suarum teno
Abbreviated transcription (Latin):
eneta ex cure cordubense roma nus iain cuiis at senator et rome clarior
ꝙͣ salutis rõ latendi ꝙ securitas postulabat in quad tragedia cũ aĩ non ꝓua
Dulcedine sactudinem corsicam recordat᷑ et illam otrosi epilii ignoĩam p̃nti ocupate
ylẽ haud ĩmerito autoponit᷑ lehe locum illum intelliges ex qͣriorũ collõe quid tu
quoq preferendum cruseas de hoc p̃t̾ea quid eidem uidᵗ sat consiliũ illus luciliõ datũ
indicat cuins supⁿͣ mer̃i in hac̃ oiõ senten tamp̾aeps ut michi etiã cui sulitudo per
praciut solitustuis consilium non paceret et ꝙꝙ̃ uire huius exitus in re dubiũ
soundine saurtas iñtenra et nuꝑtuobatum phic̃ studũ in urbe auĩ regia ne uita
quid eb iuelenentia hõmi salua fuit Castupõ suum et riunã grauẽ cãto ante
nã hoc in genere ciceronem uideo non sat equo aiõ ferre solitudinẽ qdⁱ ꝯti.¬

Expanded text:
Seneca, ex cive cordubensi Romanus iam civis ac senator, et Rome clarior Seneca, ex cive cordubensi Romanus iam civis ac senator, et Rome clarior quam salutis ratio latendique securitas postulabat, in quadam tragedia cum animi non parva dulcedine solitudinem corsicam recordatur, et illam otiosi exilii ignominiam presenti occupate glorie haud immerito anteponit. Lege locum illum: intelliges ex contrariorum collatione, quid tu quoque preferendum censeas. De hoc preterea quid eidem videretur, sat consilium illud Lucilio datum indicat, cuius supra memini, in hanc omnino sententiam tam preceps, ut michi etiam, cui solitudo semper placuit, solitudinis consilium non placeret. Et quanquam viri huius exitus in re dubium solitudine libertas integra et imperturbatum philosophie studium, in urbe autem regia ne vita quidem ab inclementia hominum salva fuit, casum ipse suum et ruinam gravem tanto ante Unum hoc in genere Ciceronem video non sat equo animo ferre solitudinem. Quod conti
Abbreviated transcription (Latin):
pr̃er naturalem stinuilum artis quoq cuiusd̃ calcar adici̾ut̃ s loca eciã orbis et
festa destingunt quibus eberior matia sit fuoori ut stallõam notũ ilus infame et
relam etiam fedum ex orglicet desperati cuiuss perdin qi hõis ꝙ eñ stilo quoq nõ
puidut ad oĩõ eui noticiã perferre quo st in accu uenereo resolatũ felic̃ diffinide
et in eo statu mortem laudare ausus in quo maxnue turpis et intilis uita ẽ haus
cãiem sibi a diis optat loti cãm et hoc utiq ut idem aitsibi sut qr uite q̃ens in se
uero miscorimũ gonus mortis et ipã ꝓcul eubio porus morte q̃ iusi hu morib
et hoc aia fuisset et clarus nomen hrẽt apud granes oiros. et ponticũ illus
exiliũ atq histri solitudines uel non addiffet uel equaniiuius tollerasset St
ad rigidioris ingenũ exemplum tracises

Expanded text:
preter naturalem stimulum, artis quoque cuiusdam calcar adiciunt, sed loca etiam urbis et preter naturalem stimulum, artis quoque cuiusdam calcar adiciunt, sed loca etiam urbis et festa distinguit, quibus uberior materia sit furori; ut sileam votum illud infame et relatu etiam fedum, ex ore licet desperati cuiuslibet perditique hominis, quod eum stilo quoque non puduit ad omnis evi notitiam perferre, quo scilicet in actu venereo resolutum felicem diffinire et in eo statu mortem laudare ausus, in quo maxime turpis et inutilis vita est, hanc eandem sibi a diis optat leti causam, et hoc utique, ut idem ait, sibi sueque vite conveniens: in se vero miserrimum genus mortis et ipsa proculdubio peius morte. Qui nisi his moribus et hoc animo fuisset, et clarius nomen haberet apud graves viros, et ponticum illud exilium atque Istri solitudines vel non adisset vel equanimius tolerasset. Sed ad rigidioris ingenii exemplum transeo.
Abbreviated transcription (Latin):
arabun liberrima nuto landat qͦ politusinẽ otiũ p̃fert mahius opibus atiiui
et acii eius opera extant et solitudic̃ memoriã locus suat campus horaci dr
et tot possossorib mutatis adhuic famosioris dñi nomẽ tenet Cuiquid̃ hoc in gide
uix quẽpiam aduersantẽ inueti posst arbitror quippe cũ sere nullis hõibus
tam uel icciã ces amita solitudo sit pt̃ unũ ourdud nasonẽ senqui forte illum
sequutur uol quos ille sequitur ille michi quid̃ magus uir iuremi uidotur ẜ
lastiu et lubris et porsus mulierost aĩ fuist quẽ conuentus serr̃ delitãrent
Usqr adeo ut in illiss felicitatis fue apitem sirmãq repoun̾et Itaq armato riãlartẽ
stribene iusanun opus et meritam insi fallor exilni sui cãm non mͦ uibẽ roman
seu matronarum puelarũ qr p̃fertilem querendã docet ab hrus q̃ ad illõ insantã

Expanded text:
Arabum liberrima muto. Laudat igitur solitudinem, otium prefert magnis opibus, atque Arabum liberrima muto. Laudat igitur solitudinem, otium prefert magnis opibus, atque et otii eius opera extant et solitudinis memoriam locus servat. Campus Horatii dicitur et, tot possessoribus mutatis, adhuc famosioris domini nomen tenet. Cui quidem hoc in genere vix quempiam adversantem inveniri posse arbitror, quippe cum fere nullis hominibus tam vel necessaria vel amica solitudo sit, preter unum Ovidium Nasonem, seu qui forte illum sequuntur vel quos ille sequitur. Ille michi quidem magni vir ingenii videtur, sed lascivi et lubrici et prorsus mulierosi animi fuisse, quem conventus feminei delectarent usque adeo, ut in illis felicitatis sue apicem summamque reponeret. Itaque Amatoriam artem scribens, insanum opus et meritam nisi fallor exilii sui causam, non modo urbem Romam ceu matronarum puellarumque prefertilem querendam docet ab his qui ad illam insaniam,
Abbreviated transcription (Latin):
atqi diuonos uis cauere et compacta sequi uestuia uatũ nec dũ satis ẽ iunsi ruefus
meroget hic eho rerid fcuttib in mediis et tempestatib urbis uerba bir motura
cadas clare do ppło ichil lõque breut̃ fioemi sed unit̾salẽ tib dat regulã que ẽ
ꝙ scpto oum choruis oici auiat uenius et fiuit urbes quẽ ecutus ego in eplã q̃d
fraccus et baiaui suus tepore captus et siluas suos atq aggelaã quusq focis
habitatum tius laudibus aciuiulati amat q ruois apertum int̾ geauia et ĩiusa
negotia suspirad urbauã ꝓfecto damuat at espicit stationẽ de hoc cud aũco dehoc
ita ac̃ uilico suo q suo litigat ut ex onĩbus hisi nulhi sit dubiũ quid õtiret
In quod̾ uero suonr srui domestiqi oti mensione fitã hec c̃ inquit uita soluroru
misora ambitione yram q ꝙ̃ quanti feret in epliẽ exp̃sit nec eĩ inquit otia dĩti

Expanded text:
atque diurnos, vis canere et contacta sequi vestigia vatum? Necdum satis est, nisi rursus atque diurnos, vis canere et contacta sequi vestigia vatum? Necdum satis est, nisi rursus  hic ego rerum fluctibus in mediis et tempestatibus urbis verba lyrae motura  brevem quidem sed universalem tibi dat regulam, que est quod: Scriptorum chorus omnis amat nemus et fugit urbes. Quem secutus ego in epystola qFlaccus et Baiani sinus tepore captus, et silvas suas atque agellum quinque focis habitatum multis laudibus accumulans, amatique ruris aspectum inter gravia et invisa negotia suspirans, urbanam profecto damnat ac despicit stationem; de hoc cum amico, de hoc ita cum villico servoque suo litigat, ut ex omnibus his nulli sit dubium quid sentiret. In quodam vero sermone, sui domestici otii mentione facta: hec est, inquit, vita solutorum misera ambitione gravique, Quam quanti faceret in Epystolis expressit: nec enim, inquit, otia divitiis