comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
arsit ⁊ templum celi deo sacrũ ihero solimis ip̃is etiã qui
illud incenderũt miserand hostibus et etate hac latera¬
nensis arxilla religionis ac decus exmmũ orbis terre bis
flamis exusta est euidens et apertũ ut michi uidetur nre
celestis iudeciũ nõ mirabile fateor sed tremendum ad ext¬
nũ ut minores taceam sagũtũ nimãtia et chorrathũ iiuiãs¬
ꝙ alras et sepe tentauit romam et nõnuĩꝙ pene ad ultiin
et carthagmem semel et bis troyam flãma ꝯbusfit arse
urbes arsurũq mũdũ ip̃m credimꝰ tu in tua domiu ausũ
ignẽ quod in celũ ac terras ausurus est quereris do Ex
incendio uix euafiraͦ. Euasise igr̃ an id doles nisi euasissẽs
siluisses nũc aũt unuis cinis cerem fles excittũ
Raui negotio de fatigor Ra Rulla sine difficulta¬
tibus gloria nulla uiotus nni excelso habitãt aut facile adeude cõfra¬

Expanded text:
arsit et templum celi Deo sacrum Hierosolymis, ipsis etiam qui arsit et templum celi Deo sacrum Hierosolymis, ipsis etiam qui illud incenderant miserandum hostibus; et etate hac Lateranensis arx illa religionis ac decus eximium orbis terre, bis flammis exusta est, evidens et apertum, ut michi videtur, ire celestis indicium, non mirabile fateor, sed tremendum. Ad extremum, ut minores taceam, Saguntum, Numantiam et Corynthum, innumerasque alias, et sepe tentavit Romam et nonnunquam pene ad ultimum, et Carthaginem, semel et bis Troiam flamma combussit. Arsere urbes, arsurumque mundum ipsum credimus: tu in tuam domum ausum ignem, qui in celum ac terras arsurus est, quereris? Ex incendio vix evasi. Evasisti igitur; an id doles? Nisi evasisses, siluisses; nunc autem vivus cinis, cinerem fles extinctum. 56 ravi negotio defatigor. Nulla sine difficultatibus gloria; nulla non virtus in excelso habitat, haud facile adeunda, confra
Abbreviated transcription (Latin):
se porrigit tu saluus et incolumis periisse tibi aliquid
eorum doles que si tua fuissẽt proculdubio tẽtũ hodie tẽcũ
hodie salua essent michi etemin crede uera bona nõ pere¬
unt, Non est aurum uirtute nobilius necpar quid quod
nõ igne cõsumitur sed purgatur eo. Miagnũ me afflauit
nicendiũ Ra Ceculus nescio quis fama diuinitatꝭ igne que¬
siit apud urrgiliũ iuili comas flãma cortiꝑiens p̾mam
dubie sꝑem salut actulit seomo caput arsisse nõ poeticũ
sed historicum regni omeri fuit constat e flamus yliatis
prodiysse romani impenii fundatores demq et helyam in¬
tendio abiisse deumq ip̃m in flãma ignis apperolusse sa¬
cre loqũtur historie/ ue nõ mierito uris in uebibus index
hic soleat esse letitie qui tibi materia est doloris dodo¬
mus igne subito cõflagrauit mea Ra Es templũ dyane
olim arsit ephesie quo int secula illa formosus uiderũt

Expanded text:
se porrigit. Tu salvus et incolumis periisse tibi aliquid se porrigit. Tu salvus et incolumis periisse tibi aliquid eorum doles, que si tua fuissent, procul dubio tecum hodie salva essent. Michi etenim crede: vera bona non pereunt; non est aurum virtute nobilius, ne par quidem, quod non igne consumitur sed pugnatur. Magnum me afflavit incendium. Ceculus nescio quis famam divinitatis igne quesivit; apud Virgilium Iulii comas flamma corripiens, primam dubie spem salutis attulit, Servio caput arsisse, non poeticum sed historicum regni omen fuit, constat ex flammis Yliacis prodisse Romani Imperii fundatores; denique et Heliam incendio obiisse, Deumque ipsum in flamma ignis apparuisse, sacre loquuntur historie, ut non inmerito vestris in urbibus index hic soleat esse letitie, qui tibi materia est doloris. Domus igne subito confragravit mea. Et templum Diane olim arsit Ephesie, quo nichil secula illa formosius viderunt;
Abbreviated transcription (Latin):
x incendio uix abni Ra ain ne igitur, euasisse
fortune trahis ad niuriã sine queri alcibiadẽ
qui hostili ex icendio nõ euasit ꝙꝙͣ ut teroestr
preuidens celestibus quisnam obstet incendiis Roͣmis iͥn rex
tullꝰ hostelius et roͣnus respondeat imperator carus quorum
pͥmus rome in regia alter in castris ad tigrim amñe si cõĩsꝰ
historiis est fides igne arsit et hereo do; Boms meis om̃ibus
amissis mdus ex incendio euasi Ra Qũ p̃cor hoc diceret
seu uias ut om̃es uolũt seu stilbon ue uult seneca qui
incensa patyia admonitus seu increpitus ꝙ nichil bonorũ
suorum ex incendio affcoret ut ceteri bona inquit mea dĩa
mecũ porto p̃clare siue alter horu id dixerit siue uterq ꝙͣiuis
hee uoces ex ore primi semper auctoris clarius fole sonent
sed omisso auctore dicti ueritas utiq noca est herent nẽpe
precordiis uã bona uiuoq nchil eripitur possessori sed ne
mortuo quid in ãa sũt quo nec fortune nec mortꝭ dextra

Expanded text:
x incendio vix abii. An ne igitur evasisse fortune trahis ad iniuriam? Sine queri Alcibiadem, qui hostili ex incendio non evasit. Quanquam et terrestre previderis, celestibus quis iam obstet ex incendiis? Romanus michi rex Tullus Hostilius et Romanus respondeat Imperator Carus, quorum primus Rome in regia, alter in castris Tygrim amnem, si communibus historiis est fides, igne arsit ethereo. Bonis meis omnibus amissis, nudus, ex incendio evasit. Quando precor hoc diceret seu Bias, ut omnes volunt, seu Stilbon, ut vult Seneca, qui incensa patria admonitus seu increpitus, quod nichil suorum bonorum ex incendio efferret ut ceteri: “Bona, inquit, mea omnia mecum porto”. Preclare sive horum alter id dixerit, sive uterque, quamvis he voces ex ore primi semper auctoris clarius sonent; sed, omisso auctore, dicti veritas utique nota est. Herent nempe precordiis vera bona, vivoque nichil eripitur possessori, sed ne mortuo quidem. In anima enim sunt, quo nec fortune nec mortis dextra
Abbreviated transcription (Latin):
pene ommnes nũde flentes ac naufragi tu per mediam senectu¬
tem leue iter in finem prospero agens uento e multis uerũ flui¬
tibus portum subis subducenda iam fessa puppis in terram tibi
et quotũq te flexebis de fine cogitandũ idꝙ utilius fuerit ꝙͣ
etatem bonam quod stulti solent et naturã matrem optimã
accusare

Expanded text:
pene omnes nudi, flentes ac naufragi. Tu per mediam senectupene omnes nudi, flentes ac naufragi. Tu per mediam senectutem, leve iter in finem, prospero agens vento, e multis rerum fluctibus portum subis. Subducenda iam fessa puppis in terram tibi, et quocunque te flexeris, de fine cogitandum; idque utilius fuerit quam etatem bonam, quod stulti solent, et naturam matrem optimam accusare.
Abbreviated transcription (Latin):
maturuisti Au hoc defles an pomna cum maturuerdnt q̃¬
rantur si seusus illis ac sermo datus est et nõ potius gratu¬
lentur se ad illud peruenisse ad quod nata erãt Et ut
ceteroꝵ rerũ sic etatis matupitas quedam que senectus dr̃
quod ut ita esse uideas et etas et mars nuenũ acerba
quidem acerbitati autem obiecta maturitas que cum in po¬
mis ac fructibus bona sit qd nisi in homine sit optima nõ
ꝙ nestiami añꝙͣ maturescãt multa marcessere ea uo nõ
etatis culpa sed peruersitas est nature nõ quidẽ oñn sed¬
oñii sed mueltoꝵ qui ad bonũ nati magno insu in aducisu
tendũt Maturuisse ergo debes si quid ĩte succi nobilis fuit iã mes¬
soris tui manũ secrous expecta non mors illa quã metuis sed
laborũ finis ac ꝑrincipiũ uite est nõ mors inꝙͣ sẽd difficilis uie
terminus ad quẽ palici trãquilla nauigatiõne peruemũt sẽd

Expanded text:
maturuisti. An hoc defles? An poma cum maturuerint quematuruisti. An hoc defles? An poma cum maturuerint querantur, si sensus illis ac sermo datus sit, et non potius gratulentur se ad id pervenisse, ad quod nata erant? Est, ut ceterarum rerum, sic etatis maturitas quedam, que senectus dicitur; quod ut ita esse videas, et etas et mors iuvenum acerba quidem, et dicitur et acerba est, acerbitati autem obiecta maturitas, que, cum in pomis ac frugibus bona sit, quid nisi in homine sit optima? non quod nesciam antequam maturescant multa marcescere: ea vero non etatis culpa, sed perversitas est nature, non quidem omnium, sed multorum, qui ad bonum nati, magno nisu in adversum tendunt. Maturuisse igitur debes si quid in te suci nobilis fuit. Iam messoris tui manum securus expecta: non mors, illa quam metuis, sed laborum finis ac principium vite est; non mors, inquam, sed difficilis vie terminus, ad quem pauci tranquilla navigatione perveniunt, sed
Abbreviated transcription (Latin):
mo nec morti illi uni bano stabili ab mitis insistend erat
si neglectum fuit difficilius ad extotinũ fateor sed uirtutꝭ
seudiũ mulla ctas resꝑuit ym̃o quo difficilior eo clarior uro¬
tus sauit nosłe serõs ac sapere uix tanꝰ in semo cepere
serum qud at inlerpestinũ nuume et si ẽm nõ iam uite
besmenti ac inscanti saltem morti utile cui hercle unr hore
Ut sine horrore mestitiaq transigi posset si nõ ultimũ mõ
sed totum uite tempus impenderetur bene insi fallor impen¬
sum esset nã nec foustra nasutur qui bene moritur net in¬
uerliter uixit qui felierter de sit dõ. Senui ĩa uicina mors est¬
Rõ Nlors eque omibus uicina esse potest et sepe ibi quoq ui¬
cimor est ubi uidetur absentior ilemo tam iuuenis qui nõ
possit hodie mori nemo tã senex qui nõ pessit ãmi unuere
si nul aliuid ꝙͣ senectus incidat so Prorsus senui taꝰ ymõ

Expanded text:
nio nec morti. Illi uno bono stabili ab initio insistendum erat; nio nec morti. Illi uno bono stabili ab initio insistendum erat; si neglectum fuit, difficilius ad extremum, fateor, sed virtutis studium nulla etas respuit, immo quo difficilior eo clarior virtus. Multi nosse seipsos ac sapere vix tandem in senio cepere, serum quidem at intempestivum minime: etsi enim non iam vite desinenti ac instanti, saltem morti utile; cui, hercle, uni hore ut sine horrore mestitiaque transigi posset, si non ultimum modo, sed totum vite tempus impenderetur, bene, nisi fallor, impensum esset; nam nec frustra nascitur qui bene moritur, nec inutiliter vixit, qui feliciter desiit. Senui, iam vicina mors est. Mors eque omnibus vicina esse potest, et sepe ibi quoque vicinior est, ubi videtur absentior. Nemo tam iuvenis qui non possit hodie mori, nemo tam senex qui non possit annum vivere, si nil aliud quam senectus incidat. Prorsus senui. Inmo
Abbreviated transcription (Latin):
nequeo tõ. Si quĩd aĩo sit agendum tanto id a sene meluis fie¬
⁊ constat ꝙͣto et experientie illi plus est rerũq notitie et pas¬
sionu minris ac malis uniclis expeditior animus At res alias
nõ agere senem decet sed egisse cui corporeus labor omis a tergo
est cui si nũt etiam inheret nec auelli uult adiculum illud
Anctiquũ renouat romani sems qui iussus a pricipe fori la¬
boribus abstinere quoꝵ lerias mibecillis huic etas huit for¬
tuna opulens merebatur sic indoluit ut se quasi mortuũ fle¬
ret atq ab om̃i famina fleri uellet mirus senex qui quietem
scuspem mortꝭ horreret, cum nichil sene aptius quiete nichil
Nit turpius sene laborioso ac follicito tiuiꝰ uite om̃ĩs trãquilli¬
qua maxima tamẽ ꝑs mortaliũ in eopleta moriturDõ. Se¬
nui et repente fugit etas mea taͦ forma ualitudo uerocitas
uires/ ur̃a fere om̃ia fuguit uircus moinet nec cessura se¬

Expanded text:
nequeo. Si quid animo sit agendum, tanto id a sene melius fienequeo. Si quid animo sit agendum, tanto id a sene melius fieri constat, quanto experientie illi plus est rerumque notitie et passionum minus ac malis vinculis expeditior animus. At res alias non agere senem decet, sed egisse, cui corporeus labor omnis a tergo est, cui si nunc etiam inheret nec avelli vult, ridiculum illud antiquum renovat Romani senis, qui iussus a principe fori laboribus abstinere, quorum ferias imbecillis hinc etas, hinc fortuna opulens merebatur, sic indoluit, ut se quasi mortuum fleret atque ab omni familia fleri vellet. Mirus senex, qui quietem ceu speciem mortis horreret, cum nichil seni apertius quiete, nichilque sit turpius sene laborioso ac sollicito, cuius vita omnis tranquilliqua maxima tamen pars mortalium inexpleta moritur. Senui et repente fugit etas mea. Forma, valitudo, velocitas, vires, vestra fere omnia fugiunt; virtus manet nec cessura se
Abbreviated transcription (Latin):
statim mẽbris aĩos alnĩ senestere neq sempeo in uobis pro¬
murmure corpus simul atq añii ad extremũ febri simul
intrarũt simul eorat neq altero ad meta ꝓperãte alter te¬
trorsum nnti uelit altexũ s retrahere frustra t̾ͤgiuersam̃
ire oportet nec redire licet nec subfistere nq uobis faciliꝰ
debet esse ĩmortalitãtẽ aĩe et corporis in stauratione ex¬
pectantibus ꝙͣ ceteris quibuscũq quibus uel horũ alterũ
defuit uel utrũq frustya inꝙͣ obluctanũ hũanũq igum
quod nascendo subiistis excutitꝭ dõ. Senui et uires corꝑis
ĩmimuite sũt Rosi aucte sũt uires anmui bene est feliciter
ꝑmutasti maiora eñ gesta esse semper et geri posse ami
uiribue / ꝙͣ corporis nemo nisi am̃i impos est qui nesciat/
sui uires etiain anm ut sepe accidit per ignauiã decreuere fateor
mutiliter uixisti tuui com̃e nõ etas Dõ Senui et res mecis agere

Expanded text:
statim membris, animos aliquando senescere, neque semper in vobis prostatim membris, animos aliquando senescere, neque semper in vobis promurmure, corpus simul atque animum ad extremum ferri: simul intravere, simul exeant; neque altero ad metam properante alter retrorsum niti velit alterumque retrahere. Frustra tergiversamini: ire oportet, nec redire licet, nec subsistere; idque vobis facilius debet esse, immortalitatem anime et corporis instaurationem expectantibus, quam ceteris quibuscunque, quibus vel horum alterum defuit vel utrunque. Frustra, inquam, obluctamini humanumque iugum quod nascendo subiistis excutitis. Senui et vires corporis imminute sunt. Si aucte vires animi, bene est: feliciter permutasti. Maiora enim gesta esse semper et geri posse, animi viribus quam corporis, nemo nisi animi inops est qui nesciat; sin vires etiam animi ut sepe accidit, per ignaviam decrevere, fateor inutiliter vixisti, tuum crimen, non etatis. Senui et res meas agere
Abbreviated transcription (Latin):
tiam impreceris Noli queso michi cõpati ꝙ sini senex sed cõpa¬
tere ꝙ uiuenis fui O ꝙͣtũ sensum tegit breiuis ista rẽsponsio
quod metiri nequit insi qui etatꝭ huiꝯ bona probauerit Et
uiro autẽ bons et uirtutũ amico et passionũ hosti plois est
haud dubie dies unus huiꝰ quõd accusas temporis ꝙ illius
alt̾ius ãms̾ integerdoͤ heu michi nã senui ł Iam s̃i perstas
tibi quoq cũ uulgo iure dr̃ nõ seuuisse miserũ sed uixissẽ
ita ut hec sub uite finem tam mepte dice̾s parcite autem
iam lamẽtis querulum genus et uolentes ite sub imperiũ
nature michi flend ꝙ illius ĩmota lex statuit quid ñale ma-
gis homuĩ nato ꝙͣ uiuẽtem senescere senem mori at uos
conditionis ĩmemores utrũq despicitꝭ cũ uel alterũ uel utrũ¬
q ncͣcio obeund sit ꝙ si nentrũ uolebatꝭ et tertio absimẽd
erat nascendĩe michi credite nõ fuit ꝑacinũ senestentibus

Expanded text:
tiam impreceris? noli queso michi compati quod sim senex, sed compatiam impreceris? noli queso michi compati quod sim senex, sed compatere quod iuvenis fui. O quantum sensum tegit brevis ista responsio, quod metiri nequit, nisi qui etatis huius bona probaverit, et viro autem bono, et virtutum amico, et passionum hosti, pluris est haud dubie dies unus huius quod accusas temporis, quam illius alterius integer annus. Heu michi, iam senui. Iam si perstas, tibi quoque cum vulgo iure dicitur non senuisse miserum, sed vixisse, ita ut hec sub vite finem tam inepte diceres. Parcite autem iam lamentis, querulum genus, et volentes ite sub imperium nature: nichil flendum quod illius immota lex statuit. Quid naturale autem magis homini nato, quam viventem senescere, senem mori? at vos conditionis immemores utrunque respuitis, cum vel alterum vel utrunque necessario obeundum sit. Quod si neutrum volebatis, et tertio abstinendum erat: nascendum, michi credite, non fuit. Patimini, senescentibus
Abbreviated transcription (Latin):
cipit singuela detrimenta duramerãt tu unus in finẽ ex pergesceris
et tũ queri incipis dũ iuxta ẽ querelarũ finis omiiũ dẽsemu¬
Rõ stultũ est senectute nõ cogitare inisi cũ uenerit nã proftõ
si uenturã seu assidue uemiẽtem ꝑspexisses pñtẽ imperturbatꝰ
aspiceres eo heu michi iam senex sum Rõ hoc ne gͦ defles durũ
at difficile uite muuꝰ imꝑlesse dumo sũq iter ac scoupeum
transisse atqs mamenã hãc fabulã ꝑegisse atq comico morẽ
plaudend. erat Co. Senex sum Rõ An obłitus es ut iper tibi
ꝑfamiliariter notus unus modernoꝵ sententiã tei huiꝰ ex
tempore protulit nõ modernã sed antiguis parem amico em̃
diceriti compatior tibi na ut uideo ialy senesc̃is esses utinã
qualis eras, quãdo te pͥmũ noui subito ille respondit parũ
ne tibi erga a mes uideor nisi ampliorem michi mit etĩa am̃e¬

Expanded text:
cipit, singula detrimenta dinumerant, tu unus in finem expergisceris, cipit, singula detrimenta dinumerant, tu unus in finem expergisceris, et tu queri incipis, dum iusta est querelarum finis omnium. Senui. Stultum est senectutem non cogitare nisi cum venerit, nam profecto si venturam, si assidue venientem prospexisses, presentem imperturbatus aspiceres. Heu michi iam senex sum. Hoc ne igitur defles, durum ac difficile munus implesse, damnosumque iter ac scrupeum transisse atque inamenam hanc fabulam peregisse? atqui Comico more plaudendum erat. Senex sum. An oblitus es, ut nuper tibi perfamiliater notus unus modernorum sententiam rei huius ex tempore protulit, non modernam sed antiquis parem? amico enim dicenti: “Compatior tibi: nam, ut video, iam senescis; esses utinam qualis eras quando te primum novi!” subito ille respondit: “Parum ne tibi ergo amens videor, nisi ampliorem michi nunc etiam amen
Abbreviated transcription (Latin):
Rõ ymo sensim pedẽtẽtim paultim lenit̾ sed nnchil cogita.¬
ndus omia subito eueniũt sicꝭ contra cogitantibus oĩa
nichil est subitum ꝙsi flenda tibi fuerat senectus sin¬
guli dies uite flendi erant illis eñ passibus ad hũct̾¬
minũ ibas do. heu senui rõ O uotorũ in stabilitas huc
maxime hanclabas huc peruemre optabas huc nõ pos¬
se pertingere formidabas quo cũ per uẽtum esset in¬
gemisceres Monstrũ incoedibile nisi tam crebrum esset
senes fieri uolũt omes senex esse uult nemo ymo uõ
senes esse ad miseriam senes dici ad inuiria trahũt
quasi sit probrum senuisse quod profecto millis uideri d
nisi quibus dedecus sit uixisse que ingens nõ infitier
turba est cui te tamen exemptum esse oportet ut mo
colloquio foui possis alioquin ut auribus illabantur
sana consilia in ami nõ descendet Do̾. Candem senui Ro
Et quos ager et quos equor et quos bellũ et quoraleor de¬

Expanded text:
. Immo sensim, pedetentim, paulatim, leniter; sed nichil cogitan. Immo sensim, pedetentim, paulatim, leniter; sed nichil cogitantibus omnia subito eveniunt, sicut, econtra, cogitantibus omnia nichil est subitum; quod si flenda tibi fuerat senectus, singuli dies vite flendi erant: illis enim passibus ad hunc terminum ibas. Heu senui. O votorum instabilitas: huc maxime anhelabas, huc pervenire optabas, huc non posse pertingere formidabas, quo, cum perventum esset, ingemisceres. Monstrum incredibile, nisi tam crebrum esset: senes fieri volunt omnes, senex esse vult nemo; immo vero senex esse ad miseriam, senes dici ad iniuriam trahunt, quasi sit probrum senuisse, quod profecto nullis videri debet, nisi quibus dedecus sit vixisse; que ingens, non inficior, turba est, cui te tamen exemptum esse oportet, ut nostro colloquio frui possis; alioquin, ut auribus illabantur, sana consilia in animo non descendent. Tandem senui. Et quos ager, et quos equor, et quos bellum, et quos alea de
Abbreviated transcription (Latin):
pauper certe diuitias optare potest libertatem feruu
spẽm̃ difformis sanitatem egen fessus requie exul reditũ
ac uiuẽtam optare uere senex nequit puerile potius
uotum est Do. Senui heli cur tai cito bulcis me uiuãta
deseruit rõ. Nũꝙͣ nõ cito deseruit quod iuuabat nĩꝙͣ nõ
ppropere, affuit quod angeblt/ uanũ aut est optare qd
haberi nequit nocuitq habitum et si redeat notituꝵ sit
sed iam parce suspiriis dum hoc aĩo fueris cito canus
fieri poteris, senex nuĩꝙͣ desideriũ em̃ iuiuẽtut in sene
quid est alud ꝙͣ qued pueritia senectut do. Senu in¬
curuatꝰq sum Ro Iam terram aspice unde uenis et quo
pergis cogita hint egressus huc redis natura te ꝑrina¬
pii simulq finis admonet poteras aberrare publicũ tibi
iter dñditur siue id quid est satꝭ ingẽitur uel curuatus
intende solent ceci in uiam manu retrahi Do. Subito seuui¬

Expanded text:
pauper certe divitias optare potest, libertatem servus, pauper certe divitias optare potest, libertatem servus, speciem deformis, sanitatem eger, fessus requiem, exul reditum; at iuventam optare verus senex nequit; puerile potius votum est. Senui. Heu cur tam cito dulcis me iuventa deseruit? Nunquam non cito deseruit quod iuvabat, nunquam non prepropere affuit quod angebat; vanum autem est optare quod haberi nequit, nocuitque habitum, et si redeat nociturum sit; sed iam parce suspirii: dum hoc animo fueris, cito canus fieri potes, senex nunquam; desiderium enim iuventutis in sene, quid est aliud, quam quedam pueritia senectutis? Senui incurvatusque sum. Iam iam terram aspice; unde venis, et quo pergis cogita: hinc egressus, huc redis. Natura te principii simulque finis admonet; poteras aberrare: publicum tibi iter ostenditur, si ne id quidem est satis, ingredi vel curvatus intende. Solent ceci in via manu retrahi. Subito senui
Abbreviated transcription (Latin):
giliano rede suspirem O michi p̃teritos referat si iupit̾
años Raͦ At ml tale suspirãtem legiius sotratem nil pla¬
platonem iul fabĩ nl catonem et fuerũt senes sed
sũt fateor sapientes regibus recors rariores q taq bex euã¬
der fuit saꝑiens nõ eque Sane illud euandriũ suspiriũ iam
comune uris est sembus uulgatũq Qurdã stulti senes et
profugam adolescentiã reuotãt ac suspirat nec suspiriis
tantum sed tacitis uotis sed medicaminibus irat atq in-¬
ani artifitio n ature uis affertur indomite qua in re face¬
te ad modũ lusit adrianus princeps canestenti cuid̃ aliꝙͣ
negauerat euud postea ad easdem p̃ces medicato interim
crine redeũtem ita repulit uãde inquĩt hoc iam pri tuo
negaui Do Senui O si mea mĩt redeat inuentus fadre¬
uersuram mõ illain dixi iami reuersam dico sitam faci¬
le uotorum oñn compos fias nichil in cassum uoles

Expanded text:
giliano rege suspirem: O michi preteritos referat si Iuppiter giliano rege suspirem: O michi preteritos referat si Iuppiter annos!? At nil tale suspirantem legimus Socratem, nil Platonem, nil Fabium, nil Catonem, et fuere senes; sed sunt, fateor, sapientes regibus rariores; itaque si rex Evander fuit sapiens, non eque sane illud Evandrium suspirium, iam commune nostris senibus vulgatumque. Surdam, stulti senes, et profugam adolescentiam revocant ac suspirant; nec suspiriis tantum seu tacitis votis, sed medicaminibus irritis, atque inani artificio nature vis affertur indomite; qua in re facete admodum lusit Hadrianus princeps, canescenti cuidam, cui aliquid negaverat; eundem postea, ad easdem preces, medicato interim crine, redeuntem, ita repulit. “Vade, inquit, hoc iam patri tuo negavi”. Senui. O si mea nunc redeat iuventus! Reversuram modo illam dixi; iam reversam dico. Si tam facile votorum omnium compos fias, nichil incassum voles;
Abbreviated transcription (Latin):
dicit est hit quid̃ fandi mos ut bonũ dicatur quod af¬
fectui utent aptissimũ est ꝙͣuis affectus ip̃e sit pessi¬
mus sit cathenam predo captis insontibux sit hramis
arcem libertati plebis impositam sic ueneficiis pͬsentane¬
um acontũ sic sicarius pugionẽ prompeum cedibus bo¬
nũ uocat Sic uos igitur etatem bonam que ad id scilicet
qui anos ioreduces deplorãt pueritiam quidem uel in¬
fantiam uideas optare que profecto optime ꝑtes ẽent
si abesse ꝙͣ longissime a seno bonũ esset ut memorãt
sed net adultam net solidam iuuetutem nec mnaprẽtem
et adhuc uioidem senectam pessimam omnes et ꝑiciło¬
sissima uite ꝑtem adolescentiam requirũt O ꝙͣtum et¬
uige simũ ãnũ̃ dicũt ubi ee relinquimus ne quẽ lateat
ꝙͣ uos p̃teritarũ peniteat feditatum qui non nisi tempꝰ
appine illis ydoneum exoptatis de Senui cur nõ cũ uio¬

Expanded text:
dicitis. Est hic quidem fandi mos, ut bonum dicatur, quod afdicitis. Est hic quidem fandi mos, ut bonum dicatur, quod affectui utentis aptissimum est, quamvis affectus ipse sit pessimus. Sic catenam predo, captis insontibus; sic tyrannus arcem libertati plebis impositam; sic veneficus presentaneum aconitum; sic sicarius pugionem promptum cedibus, bonum vocat; sic vos igitur etatem bonam, que ad id scilicet, qui annos irreduces deplorant, pueritiam quidem vel infantiam videas optare; que profecto optime partes essent, si abesse quam longissime a senio bonum esset, ut memorant; sed nec adultam ac solidam iuventutem, nec incipientem nec adhuc viridem senectam: pessimam omnes et periculosissimam vite partem, adolescentiam, requirunt; “o quintum vigesimum annum, dicunt, ubi te reliquimus?” ne quem lateat, quam vos preteritarum peniteat feditatum, qui non nisi tempus apprime illis ydoneum exoptatis. Senui: cur non cum Vir
Abbreviated transcription (Latin):
tro est ro Omĩs etas ut bona bonis sic male utentibus
mala utrifq aute breuis prorsus et extremo proxima ẽ
ubi uos manet hunc bonoꝵ merces huic suppliciũ maloꝵ
que nã ig᷑. hec etas bona ubiq aspera semper fugax
nisi ꝙͣtum ad eternitatem uia est alioquin et si dulce
aliquĩ in esset ommñe fuga dulcedinẽ extinctura uidere᷑
quis eñ fugiens degustat fugienti dario fetide atq ob¬
scene potus aque suauissimꝰ fuit sitis ut putat ticero
ut ego sentio gustum metus extinberat urgebat in ter-¬
gum alexander uictor uos a tergo rapidũ tempus p̃mit
ani celebres p̃cipitesq dies horeq uolatiles ante oculos
aut̃e mors est nec arctatus reditus nec impulsis mora
nec p̃uentus est transitus uie hͦ do tot difficultatibus
tantisq terroribus obsesse quena queso ꝑs bona est sed in¬
telligo nempe etatem probris ac libidinibus aptiorem bono

Expanded text:
tro est. Omnis etas ut bona bonis, sic male viventibus tro est. Omnis etas ut bona bonis, sic male viventibus mala, utrisque autem brevis, prorsus et extremo proxima est, ubi vos manet hinc bonorum merces, hinc supplicium malorum. Quenam hec igitur etas bona, ubique aspera, semper fugax, nisi quantum ad eternitatem via est? Alioquin, etsi dulce aliquid inesset, omnem fuga dulcedinem extinctura videretur: quis enim fugiens degustat? Fugienti Dario fetide atque obscene potus aque suavissimus fuit; sitis, ut putat Cicero, ut ego sentio, gustum metus extinxerat: urgebat in tergum Alexander victor. Vos a tergo rapidum tempus premit, anni celeres, precipitesque dies, hore volatiles. Ante oculos autem mors est; nec arctatis reditus, nec impulsis mora, nec preventis est transitus. Vie huius, tot difficultatibus tantisque terroribus obsesse, quenam, queso, pars bona est? Sed intelligo: nempe etatem probris ac libidinibus aptiorem bonam
Abbreviated transcription (Latin):
seculoꝵ Itaq hic feruidus hic gelidus hic siccus hit hu¬
nidus hic mibilus hic serenus hic turbidus hic tranqllꝰ
si ad uinu̾si decore noctureq ordinem aspitias boni omes
ad uos autẽ ur̃mq inditiũ delati ex quo ꝓpe omnes mali
mesti dubii solliciti laboriosi anon amarl queruli flebiles
erumpnosi in hnis tu michi nestio quos nominas letor
dies qui dum aderãt cristes lamentisq suis pleni exãt
mĩc ut leti uideantur inichil est cause nsi ꝙ abierũt
quodq illis pretiũ desideriũ tibi auget ioredituri multaq se¬
cum tibi olim seginus forsan amata amata rapientes Stul¬
tus cm̃ nichil pene amat insi quod perdidit do Senui rͦs
O si dilapsa redeat iuuentus Ro O nõ minus stultum
ꝙͣ mane uotum ut tu sentis at si altuis aspires nõ in¬
efficax redibit eñ in tempore et ut scoiptũ uides renoua¬
bitur ut aquile iuuentus tua do semi et etas bona re¬

Expanded text:
seculorum, itaque hic fervidus, hic gelidus, hic siccus, hic huseculorum, itaque hic fervidus, hic gelidus, hic siccus, hic humidus, hic nubilus, hic serenus, hic turbidus, hic tranquillus: si ad universi decorem natureque ordinem aspicias, boni omnes. Ad vos autem vestrumque iudicium relati, ex equo prope omnes mali, mesti, dubii, solliciti, laboriosi, anxii, amari, queruli, flebiles, erumnosi. In his tu michi nescio quos nominas letos dies, qui, dum aderant, tristes lamentisque suis pleni erant, nunc ut leti videantur, nichil est cause nisi quod abierunt quidque illis pretium, desiderium tibi auget, irredituri, multaque secum tibi olim segnius forsan amata rapientes. Stultus enim nichil pene amat nisi quod perdidit. Senui. O si dilapsa redeat iuventus! O non minus stultum quam inane votum ut tu sentis, at, si altius aspires, non inefficax: redibit enim in tempore, et, ut scriptum, vides. “Renovabitur ut aquile iuventus tua.” Senui et etas bona re
Abbreviated transcription (Latin):
nebis minus tius forfitan minꝰ haud dubil muliercu¬
laꝵ oculis placebis quibus placere uelle maior ne uanitas
An libido sit nestio at qui fidem qui constantiã qui gra¬
uitatem qui prudentiam querũt certuis inter has rugas
ꝙͣ in plainis as mollibus maxillis se qd cupĩt reperturos
sperent Do. Senui meliorq post tergum remanet ecas¬
La ym̃o deterior non semper que delectant magis atq optã¬
tur meliora sũt multi malũ suũ ꝯcupiscut quod nõ ess
nisi qr illud satioici uerũ est panci discernere possut uera
bona Doͬ Senui et letiores abierũt dies Ra. Onmiũ ferme
dies temporum inter se simillimi anmi hõm diuersi quin
unus idem animꝰ secum discors huic iuuente furor huie
impatientia senecte talibus uitam impleuere iudiciis ut
meluis pucet esse quod peuis est oꝑtimũq quod pessim
ceterũ dies omis in sẽ boni bonus est eñ rex et conditor

Expanded text:
nebis, minus tuis forsitan, minus haud dubie muliercunebis, minus tuis forsitan, minus haud dubie muliercularum oculis placebis, quibus placere velle maior ne vanitas, an libido sit nescio. At qui fidem, qui constantiam, qui gravitatem, qui prudentiam querunt, certius inter has rugas, quam in planis ac mollibus maxillis, se quod cupiunt reperturos sperent. Senui meliorque post tergum etas remanet. Immo deterior, non semper que delectant magis, atque optantur, meliora sunt: multi malum suum concupiscunt; quod non esset, nisi quia illud Satyrici verum est: Pauci discernere possunt vera bona. Senui et letiores abierunt dies. Omnium ferme dies temporum inter se simillimi, animi hominum diversi; quin unus idemque animus, secum discors, hinc iuvente furor, hinc impatientia senecte, talibus vitam implevere iudiciis, ut melius putet esse quod peius est, optimumque quod pessimum. Ceterum dies omnes in se boni: bonus enim Rex est et conditor
Abbreviated transcription (Latin):
bitum munus sed neglectum dilatumq suscepit Do Senu
et nncanui Rawom seis uerenda canities plus habet nõ
modo auccoritat᷑ sed honeste etiam uoluptatꝭ ꝙ fede om̃es
iuuenũ illecebre neq uõ mutati coloꝵ te peniteat nã quis
tam corrupto sensu tamq obliquo potest esse esse iudicio ut
nõ candidoꝵ calatos libroꝵ ꝙͣ ngrantiũ carbonũ cistas as¬
picere seq si tranfformandus sit cigno silem malit esse ꝙͥ
coruoes demu et squalentes corant uultitm ruge Raet
tellus arata fructum fert uberius et uite matur iores fuit¬
tꝰ bene culta in senectute prouemũt ruge te offendũt o¬
oris uultũ am̃i ꝯpone non illũ ruge occupãt nõ uari¬
ant anni inisi ut formosior sit indies deinqz semper te
si nou tu eum negligeris honestabit dẽs enui iugisq
et informi situ obsitus uix me ip̃m agnosco lehᵒ. tibi iã
ab mitio euenturu dixi maiꝰ quid̃ auĩde speculo nimi¬

Expanded text:
bitum munus, sed neglectum dilatumque, suscepit. Senubitum munus, sed neglectum dilatumque, suscepit. Senuet incanui. Boni senis verenda canities: plus habet, non modo auctoritatis, sed honeste etiam voluptatis, quam fede omnes iuvenum illecebre. Neque vero mutati coloris te peniteat: nam quis tam corrupto sensu, tanque obliquo potest esse iudicio ut non candidorum calathos liliorum, quam nigrantium carbonum cistas aspicere, seque, si transformandus sit, cygno similem malit esse quam corvo? Senui et squalentes arant vultum ruge. Et tellus arata fructum fert uberius, et vite maturiores fructus bene culta in senectute proveniunt. Ruge te offendunt oris? Vultum animi compone: non illum ruge occupant, non variant anni, nisi ut formosior sit in dies, denique semper te, si non tu eum neglexeris, honestabit. Senui, rugisque et informi situ obsitus: vix me ipsum agnosco. Hoc tibi iam ab initio eventurum dixi: minus quidem avide speculo immi
Abbreviated transcription (Latin):
tuĩ remeare nchil fessis gratius offitio Doͬ Senui Ra ͤ¬
Multum tibi placuit uite labor si eñ tranfisse fers
grauiterdo demu Ro uiuere delectabat en uixisti si opor¬
tebat pariusti et quis sane mẽtis uel quod fieri opta¬
uerit factũ doleat insi male se optasse sentiat uelqd
neq omitti neq sine multo labore agi poterat actum ẽẽ
nõ gaudeat undiq igitur gaudendum tibi est seu uoti
compos delectabilis seu necessario et graui functus of¬
ficio es Do. deinu et uoluptates corporis fugauit etas
utere ammi uoluptatibus, q̃ nec minores et ꝓfecto sta¬
diliores sunt net umꝙͣ fugiuĩt insi tum aĩa huic herẽt hãc
sequũtur At corporee uoluptates uementes culpam ferũt ale¬
untes penitentiam pudorisq et doloris mateuiam relinquũt
hiis te explicitum ac liberũ gaudere debes et liberatyiti tue
gram habere que te mambus tuorũ hostiu eduxit cibiq de¬

Expanded text:
tium remeare. Nichil fessis gratius hospitio. Senui. tium remeare. Nichil fessis gratius hospitio. Senui. Multum tibi placuit vite si eum transisse fers graviter. Senui. Si vivere delectabat, en: vixisti; si oportebat, paruisti. Et quis, sane mentis, vel quod fieri optaverit factum doleat, nisi male se optasse sentiat, vel quod neque omitti, neque sine multo labore agi poterat, actum esse non gaudeat? undique igitur gaudendum tibi est, seu voti compos delectabilis, seu necessario et gravi functus officio es. Senui et voluptates corporis fugavit etas. Utere animi voluptatibus, que nec minores et profecto stabiliores sunt, nec unquam fugiunt nisi cum anima: huic herent, hanc sequuntur. At corporee voluptates, venientes, culpam ferunt; abeuntes, penitentiam pudorisque et doloris materiam relinquunt. His te explicitum ac liberum gaudere debes, et liberatrici tue gratiam habere, que te manibus tuorum hostium eduxit, tibique de
Abbreviated transcription (Latin):
cesar alloquitur nec ingratum deis etatis asserit arqu¬
mento dõ Senu Raᵈ hac re saltem unus ex paucis ex tot
em̃ nlibus miliũ eorum qui nascuntur q̃uota ꝑs illoꝵ
est qui ad semũ usq peruemãt ex hiis ip̃is ꝑꝑaucissimi
sũt quibus iustum senectut/ spatĩ ex plere datum sit¬
do. Senui ualde ra prodigiũ ac scupor ualde senis occ̾ sꝰ
metienti aĩo quot ille periculosis passibus huc uenerit
Insignis quidom senũ raritas ingene casuũ uite morta¬
lis argumẽtum est dõ. Senui Radurũ ac difficile sta¬
diũ ciecuoristi nlioũ nsi iam fessus et quietis appetens
lete proximã metam spectes ex. Cito senui tã uits cursꝰ
asperꝙ et ambiguus huiꝰ ultia ꝑs senectus fiis autẽ
est mors quid hic habes queremonre singularis seuuisti
pegisse iam debes uite munus uenisti ad exĩtũ quiesce
amens uiator est qui labore uie ex haustus uelit ad mi¬

Expanded text:
Cesar alloquitur, nec ingratum deis, etatis asserit arguCesar alloquitur, nec ingratum deis, etatis asserit argumento? Senui. Hac in re saltem unus ex paucis: ex tot enim millibus millium eorum qui nascuntur, quota pars illorum est, qui ad senium usque perveniant! Ex his ipsis perpaucissimi sunt, quibus iustum senectutis spatium explere datum sit. Senui valde. Prodigium ac stupor valde senis occursus, metienti animo quot ille periculosis passibus huc venerit; insignis quidem senum raritas, ingens casuum vite mortalis argumentum est. Senui. Durum ac difficile stadium cucurristi: mirum nisi iam fessus et quietis appetens, lete proximam metam spectes. Cito senui. Vite cursus asperque et ambiguus, huius ultima pars senectus, finis autem est mors: quid hic habes querimonie singularis? Senuisti? peregisse iam debes vite munus. Venisti ad exitum? Quiesce. Amens viator est, qui labore vie exhaustus, velit ad ini
Abbreviated transcription (Latin):
te penitet an quid aliud ret est eo ⁊Senuy lor¬
R Ibas assidue et ꝑeruenisse te stupes stupend potius nisi qͦ
semper ires aliq̃r peruenires Do. Semu ra ͦ Quid it uulẽ¬
do senuerid et eundo processeris An tu etatem retrogdã
expectabas ut uelox utiinstabile sit et ipremeabile tempꝰ¬
et dõ. uelocissime senui la Diceba tibi tempus fugere iam
credere incipis dici nequit nõ mõ inter opinio nes hõrm
diuersorum sed unus eusdem hominis quid int̾ sit iuue¬
nis ante oculos etatem habens longissimã opmatur hãc
ipain semor a tergo respitiens uidet esse breuissimã sem¬
per futura p̃teritꝭ longiora uidentur tum uel eque sint
breuia uel eo etiam breuiora quo ad finẽ ꝓperantibus nã-¬
lis motꝰ solet esse uehemẽtior Dõ. Senui RaEst unde gau¬
deas si tame non inter uitia semusti aut si uel ad ulti¬
mũ surrexisti bona tibi et utilis est senectus nec ex ignũ
diuini fauoris inditiũ meministi ut egiptiũ illum̃ sene

Expanded text:
te penitet. An quid aliud rei est? Senui. Ibas assidue, et pervenisse te stupes. Stupendum potius nisi quo semper ires aliquando pervenires. Senui. Quidni vivendo senueris et eundo processeris? an tu etatem retrogradam expectabas? ut velox utque instabile, sic et irremeabile tempus est. Velocissime senui. Dicebam tibi tempus fugere: iam credere incipis. Dici nequit, non modo inter opiniones hominum diversorum, sed unius hominis opinionis quid intersit. Iuvenis ante oculos etatem habens, longissimam opinatur; hanc ipsam senior a tergo respiciens, videt esse brevissimam. Semper futura preteritis longiora videntur, cum vel eque sint brevia, vel eo etiam breviora, quo, ad finem properantibus, naturalis motus solet esse vehementior. Senui. Est unde gaudeas; si tamen non inter vitia senuisti, aut si vel ad ultimum surrexisti, bona tibi et utilis est senectus, nec exiguum divini favoris indicium. Meministi ut Egyptium illum senem
Abbreviated transcription (Latin):
eo uenenũ hausi mors ꝑcordiis ĩnatat Ra ubi semel mo¬
riend esse detreueris quod de cretũ deb esse om̃ibus que si
meminerit mortales quĩd refert an id sitiendo fatias an
nitrĩdatẽ ip̃m claudiũ theramenẽ socratẽ. De mi
De metir mor

Expanded text:
 Venenum hausi; mors precordiis innatat. Ubi semel mo Venenum hausi; mors precordiis innatat. Ubi semel moriendum esse decreveris, quod decretum esse debet omnibus, qui se meminerint mortales, quid refert an id sitiendo facias an Mithridatem, ipsum Claudium, Theramenem, Socratem. 117 DE METU MOR
Abbreviated transcription (Latin):
pleneq formidinũ nõ minus ryatos metuũt ꝙͣ glãdios nõ
minus parapsides ꝙͣ sagittas̾ nõ mensa nõ domꝰ nõrubicłin
periculis fuis uacat dubia quel atq suspecta p̾ntẽq uiris
intẽtat oĩa morte qd in tempestate ait maro in tyaquillo uo-¬
bis accidit et hͦ ur̃e ille tã dilecte uobis afferũt diuitie pau¬
ꝑtas uõ p̃ter ĩmerito apud uolgus infamati nõis nõta tũtã
habet om̃ca et si quando turbe inscie puluis ac strepitus con¬
quiescat optabilia ac suauia penitus ac tyaquilla Tand
ergo fictilibus et uitreis ac terreis uasculis terreni homines
bibite si securi bibere uultꝭ atq edere Aureis uasis at ge¬
matꝭ uenena mistentur quorsum ꝑgib auaritia ip̃m ꝙͣ
iã uenenũ gẽmas amat atq aurũ ꝯtra hãc pestem neꝙ
pontici regis neq alterius efficatius antidõtũ ꝙͣ pauꝑtas.¬

Expanded text:
pleneque formidinum, non minus ciatos metuunt quam gladios, nec pleneque formidinum, non minus ciatos metuunt quam gladios, nec minus paropsides quam sagittas, non mensa, non domus, non cubiculum periculis suis vacat. Dubia quelibet atque suspecta, presentemque viris intentant omnia mortem; quod in tempestate ait Maro, in tranquillo vobis accidit, et hoc vestre ille tam delecte vobis afferunt divitie, paupertas vero preter immerito apud vulgus infamati nominis notam, tuta habet omnia. Et si quando turbe inscie pulvis ac strepitus conquiescat, optabilia ac suavia penitus et tranquilla. Tandem ergo fictilibus et vitreis ac terrenis vasculis terreni homines bibite atque edite, si securi bibere vultis ac edere; aureis vasis ac gemmatis venena miscentur. Quorsum pergis avaritia? Ipsum quoque iam venenum gemmas amat atque aurum. Contra hanc pestem neque Pontici regis, neque alterius efficacius antidotum quam paupertas.
Abbreviated transcription (Latin):
ab stine ciboq ꝓmistuo expertorũ sides amitorũ
extubet suspectos luẽ arceat uiia turbida fus¬
ca exulẽt pulmẽta dapũq permixtio cautio ad¬
sit et sobrietas et tarditas p̃cipita at absit que et aliis et p̃ẜ¬
tum gñe hoc mortis multos perdidit sit ad me samolenta ma¬
nus oculus celer aĩꝰ uigil memorq discomninis nec tius tm̃ sed
tuoꝵ oculis atq aiiuis obmxus migila magnis periculis
magna obstat intẽtio nichil nõ turbat incautũdo uenenari
metuo Ras pͦsum remediũ audisti uis audire facillimũ pau¬
per esto uenem metũ ꝑiculũq discusseris hoc siquid mali
genus huilior fortuna nõ recipit una securitas parẽs et ter¬
roꝵ om̃̃i extropatrix medicinailla quid optima atq ꝓmp¬
cissima uulliq hõmi negata multis etiã ingesta nolenti¬
bus neq uõ in efficax minusꝙͣͣ parabilis tuta ħcle ꝙͣus
amarustula atq heraidula cõpͥmit amĩ tumorẽs luores di¬

Expanded text:
abstine ciboque permiscuo; expertorum fides amicorum excubet; suspectos limen arceat; vina turbida fusca exulent, pulmenta, dapumque permixtio; cautio adsit, et sobrietas et tarditas. Precipitatio autem absit, que et aliis, et presertim genere hoc mortis multos perdidit; sit ad mensam lenta manus, oculus celer, animus vigil, memorque discriminis; nec tuis tantum sed tuorum oculis atque animis obnixus invigila. Magnis periculis magna obstat intentio; nichil non turbat incautum. Venenari metuo. Operosum remedium audisti; vis audire facillimum? Pauper esto: veneni metum periculumque discusseris; hoc si quidem mali genus, humilior fortuna non recipit, una securitatis parens et terrorum omnium extirpatrix. Medicina illa quidem optima atque promptissima, nullique hominum negata, multis etiam ingesta nolentibus, neque vero efficax minus quam parabilis, tuta, Hercle, quamvis amariuscula atque horridula. Comprimit animi tumores, livores di
Abbreviated transcription (Latin):
in patientia ꝓhibitionis ipritatum dis ꝑostero quod nũꝙͣ
antca uisum erat exͣ muros patrie de phensum sit m¬
uetitũ semper peruicatia aĩos uigente nnitrmini et tu nũc
te arctatũ dicis et tibi urbs tota nõ sufficit cui nnsi obsidere¬
ris forte pars mr̃a minima domus forsitan una sufficeret
quod moyoĩe studiofis euemire solet Quĩ ꝙ fere omĩs ob¬
sidio breus est adest loci solamẽ ac temporis equanimi¬
tas sola de est ut lugeatis ut queranũ nõ nã rerũ sed mol¬
licies ur̃a est

Expanded text:
impatientia prohibitionis irritatum, die postero, quod numquam impatientia prohibitionis irritatum, die postero, quod numquam antea visum erat, extra muros patrie deprehensum. Sic invetitum semper, pervicacia animos urgente, nitimini. Et tu nunc te arctatum dicis, et tibi urbs tota non sufficit, cui, nisi obsidereris, forte pars minima, domus forsitan una sufficeret; quod maxime studiosis evenire solet. Quid, quod fere omnis obsidio brevis est? Adest loci solamen ac temporis; equanimitas sola deest. Ut lugeatis et queramini non natura rerum, sed mollities vestra est.
Abbreviated transcription (Latin):
quasi mille uobis maiores sint angustie quã muroꝵ ꝙͣ
multi ex hiis qui in urbibus habitãt sic assidii in curia
atq in foro sũt ut uix toco q longus est anno semel por¬
tas urbls aspitiãt adde nomen obsidionis exũpere gesti¬
ent et unicti sibi ꝯpedibus uidebunt. arctissimis nõ hoc
facit obsidio sed opinio qua ml est in ur̃e mortalis uite
fluctuatione potentius fabulã locus poscit decrepitum
quẽd senẽ fuisse iiper aretii fama est qui nũꝙͣ patriũ
smm̃e excesserat Id cũ ad aurẽs preside cui ꝑuenisset lu¬
dendiͤ scudio hominẽ ad se uotat et sibi cõmꝑtũ dicũt
illũ rlam urbe egredi solicũ occulta cũ hostibus habe̾ collo¬
quia ĩlle autẽ ꝑsancte iurare se nõ solum tũc p̃ntꝭ belli
tempore sed nec ulla uiꝙͣ pace per omne ꝙͣuis longam
uitam muros urbis egressum Cont illi in tredulitãtem
reat pena imposita ne egrediatur imperãt illũ ferũt

Expanded text:
quasi nulle maiores vobis sint angustie quam murorum. Quam quasi nulle maiores vobis sint angustie quam murorum. Quam multi, ex his qui in urbibus habitant, sic assidui in curia atque in foro sunt, ut vix toto quam longus est anno semel portas urbis aspiciant! Adde nomen obsidionis: erumpere gestient, et vincti sibi compedibus videbuntur arctissimis; non hoc facit obsidio sed opinio, qua nichil est in vestre mortalis vite fluctuatione potentius. Fabulam locus poscit. Decrepitum quendam senem fuisse nuper Aretii fama est, qui nunquam patrium limen excesserat; id cum ad aures presidentium pervenisset, ludendi studio hominem ad se vocant et sibi compertum dicunt, illum clam urbem egredi solitum, occulta cum hostibus habere colloquia. Ille autem per sanctos iurare, se non solum tunc presentis belli tempore, sed nec ulla umquam pace, per omnem quamvis longam vitam muros urbis egressum; contra illi incredulitatem reat pena imposita, ne egrediatur imperant. Illum, ferunt,
Abbreviated transcription (Latin):
rioꝵ teyminos ac Regnorũ tanto studio prolatatis qua
a uobis incolitur quid est aliud ꝙͣ quod ait ticero quasi
queda ꝑua insula circũ fuso illo mari quod magm̃i qd̾
occeanum quod athlanticũ appellatꝭ in terris quod tamẽ
tanto nomie ꝙͣ sit paruũ uides undiq obsessi estis omes
Cu te obsessum ut rem nouã nayras uide potus si qd
in te opis aut consilii est quod possis ad tutelai patrie
conferre hoc fat potus et memẽto siracusir archimedu
opcro si seins queuele eñ nec tibi net patrie profue̾rit¬
Do. Obsideor intra patriam meam raͦ Quid tu igitur an
alibi malles obsideri posses id fateor malle et gdempne
quidẽ pie quo s. te obsesso illa esset ĩmunis Ceterũ qd
ad te attinet an solame exignũ uidetur quidquid sit in
patria tua pati ut ꝙͣtũ ledit aduersitas tantũ lemãt locꝰ
ipe dolintra muros patrie coaritatꝰ sum itã faita hoc dic

Expanded text:
riorum terminos ac regnorum tanto studio prolatatis, qua riorum terminos ac regnorum tanto studio prolatatis, qua a vobis incolitur, quid est aliud, quam, quod ait Cicero, quasi quedam parva insula, circumfuso illo mari quod magnum, quod occeanum, quod athlanticum appellatur in terris? quod tamen tanto nomine, quam sit parvum vides. Undique obsessi estis omnes: tu te obsessum ut rem novam narras? Vide potius, si quid in te opis aut consilii est, quod possit ad tutelam patrie conferre. Hoc fac potius ac memento Syracusii Archimedis operosi senis, querele enim nec tibi nec patrie profuerint. Obsideor intra patriam meam. Quid tu igitur? an alibi malles obsideri? Posses id, fateor, malle, et quidem pie, quo scilicet te obsesso illa esset immunis. Ceterum, quod ad te attinet: an solamen exiguum videtur, quicquid sit, in patria tua pati, ut quantum ledit adversitas, tantum leniat locus ipse? Intra muros patrios coartatus sum. Ita hoc dicis,
Abbreviated transcription (Latin):
sus et pͥamius nõ cuus sedrex in prĩa sua fuit cũ tota illa
famo sa magis ꝙͣ fortunata familia obsessus argis an¬
thigonus macedũ rex et enmenes perganii, obsessus hac
etate mera urbem ianne rex sicilie robertus nullo ueteꝵ
regũ minor si que ueros reges facit uera uirtus actendi᷑
tũ homũtio sortẽ regiam lamẽtaris/ ob sessus ambrosus
ob sessus auguseinus ambo simul iutra medielam am¬
bitum obsessus ad ultmiũ dugustiꝰ n intra episcopñ
sui muros quo tempore miseratus lacͥmas suas deus a t̾rena
illũ obsidione ad celeste regnũ trastulitdo. Obsideorro Et
quis oro nõ obsidetur hos peccata obsident illos morbi hos
illos diuitie hos laboriosa celebritas illos infamia ommes
corpus quod tantopere colit et amatꝭ ille uos carcer croc¬
tissimꝰ grocũcingit atq obsidet obfidione ꝑpetua ip̃e or¬
bis terre ubi fremit et bellis assidius in samt ubi impe¬

Expanded text:
sus et Priamus, non civis, sed Rex, in patria sua fuit, cum tota illa sus et Priamus, non civis, sed Rex, in patria sua fuit, cum tota illa famosa magis quam fortunata familia. Obsessus Argis Antigonus Macedonum rex, et Eumenes Pergami; obsessus, hac etate, intra urbem Genue rex Sicilie Robertus, nullo veterum regum minor, si que veros reges facit, vera virtus attenditur. Tu, homuncio, sortem regiam lamentaris? Obsessus Ambrosius, obsessus Augustinus, ambo simul intra Mediolani ambitum. Obsessus ad ultimum Augustinus idem, intra episcopii sui muros: quo tempore, miseratus lacrimas suas, Deus a terrena illum obsidione, ad celestem regnum transtulit. Obsideor. Et quis, oro, non obsidetur? Hos peccata obsident, illos morbi, hos illos infamia, hos laboriosa celebritas, omnes corpus quod tantopere colitis et amatis: ille vos carcer arctissimus circumcingit atque obsidet obsidione perpetua. Ipse orbis terre, ubi fremitis et bellis assiduis insanitis, ubi impe