comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
frnstra igitur sũ ganisus misex. quiduis tñ iã
malo: ꝙͣ hĩt amittere. quid nũt uenũtiẽ abste
responsũ creme. ne senciat me sensisse. atq egre
feratͣ Ece egre miniũ illi menedeme indulges.¬
mene. sine. inceptũ ẽ. ꝑfice hot mͥ ꝑpetuo crerue.¬
uoere dic cõnenisse. egisse te de nuptiis. Menen ditã.
quid demdes ¶re me facturũ oĩa tene uũ plat̾e.
postremo etiã si coses: desponsã eẽ ꝙͦ dicto. posere¬
hem istuit bosuerã. quer tãto ocius te ut poseas ti pie

Expanded text:
frustra sum igitur gavisus miser. Quidvis tamen iam malo quam hunc amittere. Quid nunc renuntiem abs te responsum, Chreme, Ne sentiat me sensisse, atque aegre ferat? "Aegre?" nimium illi, Menedeme, indulges. Sine. Inceptum est: perfice hoc mihi perpetuo, Chreme. Dic convenisse; egisse te de nuptiis. Dicam: quid deinde? Me facturum esse omnia; Generum placere: postremo etiam, si voles, Desponsam quoque esse dicito. Hem, istuc voluera
Abbreviated transcription (Latin):
sponse uestẽ. anrũ. antillas: epus eẽ argentũ
prorsus trẽme. magis hoc unũ eciã instare. ut
hodie cõficerẽtur imptie. Ioer mira narras.
quid sirus meꝰ᷑ ne is quidẽ quicꝙͣ mene nichil¬
miror. qui alia tã plane scias. s ille tius qͦ firus.
mire finxit filiũ: ut ne paululũ quidẽ suboleat
eẽ amitã hanc clime. Cre.. quid ais: mene.. nutto
iã osculari/ atq ãplexari. id nichil puto. ꝓreu¬
quid ẽ quod ãplius sumileturi mene u ual ¶eui

Expanded text:
Sponsae vestem, aurum, atque ancillas opus esse, argentum Sponsae vestem, aurum, atque ancillas opus esse, argentum prorsus, Chreme: Magis unum etiam instare ut hodie conficerentur nuptiae. Mira narras. Quid Syrus meus? ne is quidem quicquam? Nihilmiror, qui alia tam plane scias. Sed ille tuum quoque Syrus idem mire finxit filium, Ut ne paululum quidem subolat, esse amicam hanc Cliniae. Quid ais? Mitto iam osculari atque amplexari: id nihil puto. Quid est, quod amplius simuletur? Vah! Quid est?
Abbreviated transcription (Latin):
neq ita ꝑ spitatẽ ẽẽ id cto stio. sed hit adnita
me. ⁊ monitos. ⁊ p̃monstratos cremes: hoc in
prestat. Inme quiduis haꝵ uetũ coreuit : quie
pae dicte in soultro. candex. stipes. asinis. pluule
tuã cẽ mẽtã natã. nͥ ilłos eo tuo ingenis inditas.
Et ichie credas intellig̾e: insi idẽ dictũ sit cẽties.
A int̾im quid illit iã dudũ natꝰ cessit cũ firocͣ¬
geneu quos ais hor̃es coemes cessares Ere. ehem
menedeme adueius: dit mͥ. climie que dixi
adeo occepit: quasi qui cupiũt imptias. Ere. hahale.
meue. quid uisisti: Pre. ferui uenere in mẽte
hoĩ fingit scelus. mene. natꝰ qͦd se assummuilat
letũ id dicis: Exeu id. mene. itidẽ istut michi
uenit in mẽte. Pre. ueterator. meneu magis si
magis noris pntes ita rẽ ẽẽ. Rre. am tur meneu¬
quin tu ansculta. Ere. mane hoc prins scrre
expecto: quid ꝑdideris. nã ubi desponsã mĩcrasti
filio: cõtinuo inierisse berba tibi dromonẽ. scilicet

Expanded text:
neque ita perspicacem esse certo scio: Sed hic adiutor meus et monitor et praemonstrator Chremes Hoc mihi praestat. In me quidvis harum rerum convenit Quae sunt dicta in stultum; caudex, stipes, asinus, plumbeuTuam esse inventam gnatam; nisi illos ex tuo ingenio iudicas, Ut nihil credas intelligere nisi idem dictum sit centies. Sed interim, quid illic iam dudum gnatus cessat cum Syro? Quos ais homines, Chreme, cessare? Ehem, Menedeme, advenis? Dic mihi, Cliniae quae dixi adeo coepit quasi qui cupiunt nuptias. Ha ha he! Quid risisti? Servi venere in mentem hominum fingit scelus. Gnatus quod se adsimulat laetum, id dicis? Id. Idem istuc mihi Venit in mentem. Veterator! Magis, si magis noris, putes Ita rem esse. Ain tu? Quin tu ausculta. Mane. Hoc prius scire expeto, Quid perdideris. Nam ubi desponsam nuntiasti filio, Continuo iniecisse verba tibi Dromonem scilicet,
Abbreviated transcription (Latin):
infelys locũ: ut neq michi ius sit anuttendi. nec
etinedi copia. Bed quid hoc est: uideon ego getã
curcẽtẽ huc adnemre : is est ipsus. hei tieo
aliquod tibi consiłiũ celere rerperis. ita nũs
imparatũ subito tanta re impendẽt᷑ mala. q̃ neq
sti deitẽ scio. nec quomedo me inde ꝑxtralam.¬

Expanded text:
infelix locum Ut neque mihi eius sit amittendi nec infelix locum Ut neque mihi eius sit amittendi nec retinendi copia. Sed quid hoc est? videone ego Getam currentem huc advenire? Is est ipsus: hei timeo aliquod tibi consilium celere repperis: Ita nunc imparatum subito tanta te impendent mala, Quae neque uti devitem scio, neque quo modo me inde extra
Abbreviated transcription (Latin):
pͥncipiũ est mali. nõ potitꝰ ẽẽm. fuisset tum
illos michi egre aliquot dies. at nõ cotidraria
c̃fuetudinẽ. phedria. al̃iis quia defit qͥd conãt.
egre est. tibi quia suꝑest: dolet. amore abudas
antipho. nã tua quidẽ hercle certo uita het
expetẽda. aptanda ꝙ est. ita me dni bene auẽs.
Et m siceat tadiu qd amo foui. rã depetisti
morte cnpio. tu concito cetera. qͥd ego ex hat
mopia ñc capiã. et quid tu ex ista copia
ot ne addam. qd sine sup̃tu ingeruã liberale
nactꝰ es : qd habes ita ut uoluisti hcorẽ sine
mala fama palã. beatꝰ in unũ hoc tibi defit.
amuuꝰ qui modeste istec ferat. Ed si tibi ues
cũ eo lenone sit cũ quo michi est: tũ sec̃ias.
ita pleriq ingemo sumꝰ oñis. nr̃i nosinet penitet.¬
Authipho. at tu michi contra ñt uidere fortinatꝰ
ꝓhedria. cui deintegro est potestas cosuledi quid
belis uetinete. amare. amittere. ego in eũ incidi

Expanded text:
principium est mali. Non potitus essem: fuisset tum principium est mali. Non potitus essem: fuisset tum illos mihi aegre aliquot dies: At non quotidiana consuetudinem. Aliis quia defit quod amant aegre est: tibi quia superest dolet. Amore abundas, Antipho. Nam tua quidem hercle certo vita haec expetenda optandaque est. Ita me Di bene ament ut mihi liceat tam diu quod amo frui; Iam depecisci morte cupio: tu coniicito caetera; Quid ego ex hac inopia nunc capiam, et quid tu ex hac copia; Ut ne addam quod sine sumtu ingenuam liberalem nactus es; Quod habes, ita ut voluisti, uxorem sine mala fama palam; Beatus ni unum hoc desit, animus qui modeste istaec ferat. Et si tibi res sit cum eo lenone quocum mihi est, tum sentias. Ita plerique ingenio sumus omnes: nostri nosmet poenitet. At tu mihi contra nunc videre fortunatus, Phaedria, Cui de integro est potestas etiam consulendi quid velis; Retinere, amare, amittere. Ego in eumn incidi
Abbreviated transcription (Latin):
tta: nestio heccle. unũ hot stio. quod soos seret
feremꝰ equo amno. damis.. placet. chem istut
biri est officiũ. Geta .t in me om̃is spes nͥr est.¬
damis. lando. Geta.. ad p̃catorẽ abeã. credo qui
michi sit oret: nũt omitte queso hunt. ceterũ
posthac si quicꝙͣꝵ: inchil precor. tãtũ modo nõ
addit. ur̃i ego hint abiero: uel occidito. Domis.
quid pedagogꝰ ille qui cithrinstuã : quid tei geoit.¬
Ietar sit tenuiter. Daonis. nõ multũ habet.
metã. donis. pater eius rediit an nõ geta.¬
mrd̃. danus. quid: senẽ quoad exgettatis bũm:¬
Getar nõ certũ stio. sed epistola ab eo allatã
de aodini modo. et ad portitoes eẽ latam
hant petã. doonis. m̃quid geta aliud me bis:
padit: cape. da hoc dertio.
ꝗptime uelit cẽ phedoia. prẽm or
ꝑtimeston. ebi in mẽtem eiꝰ adment dent
rogitas: Iui tã andacis facinoris mͥ costiꝰ scisi
qͦd utinã ne phormioni id suadere in mentẽ
icidisset. neu me cupidũ eo ĩp̃ulisset: qͦd mͥ

Expanded text:
t? Nescio hercle: unum hoc scio; Quod fors feret feremus aequo animo. Placet. Hem, istuc viri est officium. In me omnis spes mihi est. Laudo. Ad precatorem adeam credo, qui mihi Sic oret; "Nunc amitte, quaeso, hunc: caeterum Posthac, si quicquam, nihil precor;" tantummodo Non addat: "Ubi ego hinc abiero, vel occidito." Quid paedagogus ille, qui citharistriam? Quid rei gerit? Sic tenuiter. Non multum habet meram. Pater eius rediit an non.? Nondum. Quid? senem Quoad exspectatis vestrum? Non certum scio; Sed epistolam ab eo allatam esse audivi modo, Et ad portitores csse delatam: hanc petam. Numnquid, Geta, aliud me vis? prodit? Cape, da hoc Dorcio. optime velit esse, Phaedria, patrem ut extimescam, ubi in mentem eius adventi venit? Rogitas, qui tam audacis facinoris mihi conscius sis? Quod utinam ne Phormioni id suadere in mentem incidisset, Neu me cupidum eo impulisset, quod mihi
Abbreviated transcription (Latin):
patas sat est. hem astut serna. et berbũ Seclo.
pos patr st uñdeas. ne te iratus suis semdicis
ditio: protelet. Anti. sc̃io. peta. si coactĩe te
ese. mitũ. lege. indicio. tenes: ꝓed quis est hic̃
sengo quẽ sideo in ultima platea: Antipho.. ipsus
est. nõ possũ adesse. Geta.. al. quid uis. quo abis
antipho: mane. mare inquã. Anti . egomet me
noni. et pcc̃m meũ. uobis cõmẽdo phaonũ. et uitã¬
iã lites andies. ego plectar pendens: insi quid me
fepellerit. sed quod modo hic nos antiphonẽ monumꝰ.
I nosmetipos fac̾e aportet phedria. phe.. anfer
muichi gortet. quin tu quid faciã spera. Geta.¬
meninistin olim st fu̾it br̃a or̃o in ue incipreda
iã defend̃dã nexã. iust̃e iła tam. facilẽ. bincibilẽ
et ꝙuis. ant si quid potes: meliore et callidiore.
phedoia. fiet fedulo. Geta. nũc prior adito tu.
meo: nec meũ ĩpediũ: age mitto ĩꝑiẽ.
nõ similtatẽ mea renereri: saltẽ nõ ꝑndece:

Expanded text:
c? Sat est. Hem, istuc serva; et verbum verbo, par pari ut respondeas, Ne te iratus suis saevidicis dictis protelet. Scio. Vi coactum te esse invitum, lege, iudicio: tenes? Sed quis hic est senex quem video in ultima platea? Ipsus est: Non possum adesse. Ah, quid agis? quo abis, Antipho? Mane, inquam. Egomet me novi et peccatum meumr: Vobis commendo Phanium et vitaiam lites audies: Ego plectar pendens, nisi quid me fefellerit. Sed quod modo hic nos Antiphonem monuimus Id nosmet ipsos facere oportet, Phaedria. Aufer mihi "oportet:" quin tu quod faciam impera. Meministine olim ut fuerit vestra oratio In re incipienda ad defendendam noxiam; est opus ea, aut, si quid potest, Meliore et callidiore. Eiet sedulo. Nunc prior adito tu: meo? Nec meum imperium, ac mitto imperium, non simultatem meam Revereri saltem? non pudere?
Abbreviated transcription (Latin):
ego te cetgnatũ ditã. ⁊ tibi stribã diã. pat̾iũ
amicũ me assiulabo urogenis. ad indices beuienꝰ
qui fuerit pateo. que mat̃. qui ceguata tisi sit.
onĩa hec confingã. quod erit mn bonũ atꝙ
par aderoit. michi parate lites. quid meai
sla quidẽ nst̃a euit. Sonis.⁊ poculatẽ andatiã
betr  psnasit hom̃i. factũ est. bentũ est. bnam̃¬

Expanded text:
te cognatum dicam, et tibi scribam dicam: Paternum amicum me assimulabo virginis: Ad iudices veniemus. Qui fuerit pater, Quae mater, qui cognata tibi sit, omnia haec Confingam, quod erit mihi bonum atque Pater aderit: mihi paratae lites: quid mea? Illa quidem nostra erit." Iocularem audaciam! Persuasum est homini; factum est; ventum est;
Abbreviated transcription (Latin):
ego huic nũe subito eicio uemediũ nemã miseri
qͣd si eo mee fortune redeñt. phamũ abste. ut¬
distrahar: nulla est michi uita expetedã. Geta.. excto
istet cũ ita suit antipho: tãto magris te enigilare
eqnũ est. fortes fortiuma adunat. Anti. nõ sũ
Et sis antipho. nã si seuserit te tumidũ pater eẽ:
aesitrabitur cõmeruisse culpã. phedr .. hoc uerũ est.
Antipho. nõ pessũ ĩitarier. Geta.. quid faceres

Expanded text:
go huic nunc subito exitio remedium inveniam miser? Quod si eo meae fortunae redeunt, Phanium, abs te utdistrahar, Nulla est mihi vita expetenda. Ergo istaec quum ita sint, Antipho, Tanto magis te advigilare aequum est. Fortes fortuna adiuvat. Non sum ut sis, Antipho; Nam si senserit te timidum pater esse, arbitrabitur Commeruisse culpam. Hoc verum est. Non possum immutarier. Quid faceres,
Abbreviated transcription (Latin):
taceã: instigẽ: ꝓuog̃ẽ me: laterẽ lanem. cheu
miserũ me: cũ michi panieo. tũ antipho me
extontiat animi. eius me miseret. ei nũt tueo.
is mĩt me uetinet. nã absq eo: mͥ esset recte.
ego michi uidisse et senis cem ultꝰ racũdiaon.

Expanded text:
taceam? instigem: purgem me? laterem lavem. Eheu me miserum: quum mihi paveo, tum Antipho me excruciat animi: Eius me miseret: ei nunc timeo: is nunc me retinet; nam absque eo esset, Recte ego mihi vidissem, et senis essem ultus iracundiam:
Abbreviated transcription (Latin):
in mẽtẽ michi istec. nãq est iuscicia aduers
stimulũ calces. Geta. cepi hiis otm̃a fac̾e̾ obsequi
que uellent. damis. scisti uti foro. Geta.. noster
mali nichil quicꝙͣ pͥmo. hic phedria cõtinuo
quadã nactꝰ est puellulã cistaristoiã. hãt amare
cepit ꝑdite. ea sermebat lenoui impuidissuno
neq quos dacetuo quitꝙͣ id curarant ꝓ sectio
resfalat a siud nich̃il insi oculos pasuese . sertioi
m subat dntete. et ueducere. mes etisiopena

Expanded text:
in mentem mili istaec; "Namque inscitia est, Adversum stimulum calces?" Coepi iis omnia Facere, obsequi quae vellent. Scisti uti foro. Noster mali nihil quicquam primo. Hic Phaedria Continuo quandam nactus est puellulam Citharistriam: hanc amare coepit perdite. Ea serviebat lenoni impurissimo; Neque quod daretur quicquam: id curarant patres. Restabat aliud nihil nisi oculos pascere, Sectari, in ludum ducere, et reducere. Nos otiosi operam
Abbreviated transcription (Latin):
licere facere. sin ało. negat. nr̃ quid ageret
nestire. et illã ducere cupiebat. et metuebat
abfentẽ pr̃em. danus. nõne si redisset ei plter
beniã daret : Peta.. illene indotatã uixginẽ
atq ignobilẽ daret illi: nũꝙͣ fac̾et. damus . qͥd
fit demq: Geta.. quid fiet. est parasitꝰ quidã
phorimo homo cõfideus. qui illũ dii oũs ꝑdiñt.¬
Donis ⁊ quid is fecit: ħeta.. hoc cõsilũ quod

Expanded text:
licere facere; sin aliter, negat. Noster quid ageret licere facere; sin aliter, negat. Noster quid ageret nescire; et illam ducere Cupiebat, et metuebat absentem patrem. Non, si redisset, ei pater veniam daret? Ille indotatam virginem atque ignobilem Daret illi? Nunquam faceret. Quid fit denique? Quid fiat? Est parasitus quidam Phormio, Homo confidens; qui illum Di omnes perduint. Quid is fecit? Hoc consi
Abbreviated transcription (Latin):
lqre iũeuit at mado. panꝑtis michi onns sist
ꝗͥt at muiserũ et gerie. mas quadã eid.
uregnnẽ sunit uitime miserã suã matrem
lamẽtari mortuã. ea sita erat ex adu̾so. meq
isr̃ semnolus. neq notus. neq cegnatus ptͣ
uuã conculã quisꝙ aderat : qui adinuaret
ẜiiꝰ. mẜitũ est. urogo ip̃a fatie egregia.
quid uerbis opus est: cõmorat omẽs nob. Ibi
cõtimuo ãtipho. uultis ne eamꝰ uisere: alius:
cẽseo. eannus. duc nos sodes. Inius. uenimꝰ.
bidemꝰ. uirgo pulcra. et quo magis diceres:
nichil aderat adiminẽti ad pulc̾tudinẽ. capillꝰ
passus. nudꝰ pes. ip̃a horrida. lac̾me. bestitus
tipis. ut in uis boni ip̃a in esẜ forma: hec
formã extingnetẽt. Ille qui illã aoabat fidianã.
re scio. amare cepit. Geta.. scm quã. quo
euadat uide. postridie ad anũ recta pergit.
neq eñ eqm̃i facere. ait illã cinẽ ẽẽ altitã.
bonã. bonis ꝓgnatã. si uxorẽ belit. lege id

Expanded text:
as mihi onus visum est et miserum et grave. Modo quandam vidi virginem hic viciniae Miseram suam matrem lamentari mortuam. Ea sita erat exadversum: neque illi benevolens Neque notus neque cognatus extra unam aniculam Quisquam aderat qui aciutaret funus. Miseritum est. Virgo ipsa facie egregia." Quid verbis opus est? Commorat omnes nos. Ibi continuo Antipho, "Vultisne eamus visere?" alius, "Censco; Eamus: due nos, sodes." Imus; venimus; Videmus. Virgo pulchra; et quo imagis diceres, Nihil aderat adiumenti ad pulchritudinem. Capillus passus, nudus pes, ipsa horrida, Lacrimae, vestitus turpis; ut, ni vis boni In ipsa inesset forma, haec formam extinguerent. Ille qui illam amabat fidicinam ro— Iam scio: Amare coepit. Scin quam? Quo evadat vide. Postridie ad anum recta pergit: Neque eum aequum facere ait: illam civem esse Atticam, Bonam, bonis prognatam: si uxorem velit, Lege id
Abbreviated transcription (Latin):
si saliuis domũ redisset unꝙͣ ut me ambulãdo
me hodie cõnenturũ eũ nõ posse. et ne me
frustra illit expectet. bola. parme. at nõ
noui hoĩs faciẽ. paui.. at faciã Et noueris.
magnus. rubicũdꝰ. crispus. crassus. cesius.¬
parme.. cadanierosa facies. dnĩ illũ ꝑdĩt.
quid si nõ ueniet : manecon ne usq ad besꝑũ.

Expanded text:
do me hodie conventurum eum Non posse; ne me frustra illic exspectet: vola. At non novi hominis faciem. At faciam ut noveris. Magnus, rubicundus, crispus, crassus, caesius, Cadaverosa facie. Di illum perduint. Quid si non veniet? maneamne usque ad ve
Abbreviated transcription (Latin):
duxi: habebã alibi ãm amori deditũ. iã in hac
re ut taceã cuiuis facile est scitu ꝙͣ fuerĩ miser.
tñ nm̃ꝙͣ ansus sũ uecusare eã: quã michi obtrudit
par. uix me illunc abstrꝑoi: atq ĩpeditũ in ea
expediui aĩm meũ. uixq huc cõtulerã. hem
miser: nã mat̾s ferre ñirias me parueno pretas
iubet. tñ uxxi obugriꝰ sum: ita ołi suo me ĩgemo
pertulit. tot meas m̃irias que nr̃ꝙͣ ułło pateferit
loco. sed magnũ nescio quid netesse est euenisse
parmeno. unde ira inter eas intercessit que tã
est. si sis uero berã uationẽ exsequi. nõ inꝓbĩas

Expanded text:
duxi habebam alibi animum amori deditum: Iam in hac re, ut taceam, cuivis facile scitu est quam fuerim miser: Tamen nunquam ausus sum recusare eam quam mihi obtrudit pater. Vix me illinc abstraxi, atque impeditum in ea expedivi animum meum, Vixque huc contuleram; hem, miser? Nam matris ferre iniurias me, Parmeno, pietas iubet. Tum uxori obnoxius sum; ita olim suo me ingenio pertulit; Tot meas iniurias quae nunquam in ullo patefecit loco. Sed magnum nescio quid necesse est evenisse, Parmeno, Unde ira inter eas intercessit quae tam vum, si vis vero veram rationem exsequi. N
Abbreviated transcription (Latin):
iã ea te cã maxie nũt huc introite nolo. nã
si remittẽt quippiã philomenã dolores : om̃em
rem narrabit scio cõtuuo sola scli que int̾ bos
int̾uenit. unde ortũ est miciũ ire. atq eccũ
uideo ip̃m egredi. ꝙͣtristis est. postraro ni nate.¬

Expanded text:
Iam ea de causa maxime nunc huc introire nolo: Nam si remittent quippiam Philumenae dolores, Omnem rem narrabit, scio, continuo sola soli Quae inter vos intervenit, unde ortum est initium irae. Atque eccum video ipsum egredi: quam tristis est! O mi gnate
Abbreviated transcription (Latin):
dies cõplustrolos bene cõnemebat sane intꝰ eas.
interim miris modis odisse sostratã. neq lites¬
ulle int̾ eas postulatio nũꝙͣ. philo . quid igitur:
par i si qñ ad eã accesserat cõfabulatũ. fug̾e
e tõspectu ilico. uide nolle. demq ubi nõ quit
pati: siiłãt se a matre accersi ad uẽ diuinã.
abit. ub̃i illit dies est cõplures: accersi iubet.
dixerũt tũt cam nestio quã. itep ibet: nemo
uenusit. pestꝙͣ accerfunt sepuuis: egrã eẽ sicilãit
miclierẽ. nr̃a ilico it uisere ad eã. admisit
nemo. hoc senex bbi rescunt: heri ea causa
uure huc aduenit. prem cõtinuo philomene
cõnent. quid egerint int̾ se nũd̃ eciã stio. infi
sane cure est quorsũ enẽturũ hoc fit. habes
omẽm uẽ. ꝑgã quo cepi hoc iter. philor equid
ego: nũ cõstitui cũ quod̃ hospite me dẽ ilñ

Expanded text:
dies complusculos bene conueniebat sane inter eas, interim miris modis odisse cepit Glyceeas, postulatio Nunquam. Quid igitur? Si quando ad eam accesserat Confabulatum, fugere e conspectu ilico; Videre nolle: denique, ubi non quit pati, Simulat se a mnatre arcessi ad rem divinam: abit. Ubi illic est dies conplures, arcessi iubet: Dixere causam tunc nescio quam: iterum iubet: Nemo remisit. Postquam arcessunt saepius, Aegram esse simulant mulierem. Nostra ilico It visere ad eam: admisit nemo. Hoc ubi senex Rescivit, heri ea causa rure huc advenit: Patren continuo convenit Philumenae. Quid egerint inter se nondum etiam scio; Nisi sane curae est quorsum eventurum hoc siet. Habes omnem rem: pergam quo coepi hoc iter. Et quidem ego: nam constitui cum
Abbreviated transcription (Latin):
uideamur malo. nã ita me dii amẽt. qͦd me
accusat nũt bix: sũ extra ngxã. sed nõ facile
est purgatu: ita ar̃m indizxerũt socrus dñis
ẽẽ iniquas. haoid pol me quid̃. nã nũꝙͣ secus
habui ilłae: ac si ex me ess nata. nec qͣui hoc in
enenet scio: nisi pol filiũ multis modis iã
gõi onꝙ oblata: ꝙͣ michi. hen me infeliẽ.
hãtine ego bitã ꝓpeti perdere: hactine ca egt̃
era tatoꝑt cmpidꝰ redendi domũ i cui ꝙͣtofua

Expanded text:
videamur malo. Nam, ita me Di ament, quod me videamur malo. Nam, ita me Di ament, quod me accusat nunc vir sum extra noxiam. Sed non facile est expurgatu; ita animum induxerunt socrus Omnes se iniquas: haud pol me quidem; nam nunquam secus Habui illam ac si ex me esset nata: nec qui hoc mihi eveniat scio; Nisi pol filium multimodis iam exhomini unquam oblata Quam mihi. Heu me infelicem, hancine ego vitam parsi perdere? Hacine causa ego cram tantopere cupidus redeundi domum, Cui qua
Abbreviated transcription (Latin):
dippe. si metuis satis ut mee domi curetur¬
diligenter. at ita me dii ament haud tibi hoc cõtedo.
et si illi pater es: ut tu illã saluã magꝭ uelis
ꝙͣ ego. id adeo nati cã. quẽ ego intellexi illam
hand minꝰ ꝙͣ seip̃m magnifacẽ. neq adeo clam
me est: ꝙͣ ẽẽ eũ grauit᷑ laturũ credã. hoc si
rescierit. ideo eo domũ. studeo hec priꝰpͣ ille huc
uedeat. phidi.. et diligẽtiã urãm. et beniguitatẽ
aĩm induco. ⁊ te hoc michi cupio cred̾e̾. qͥs illã
ad bos uedire studeo si face̾ possim ullo mõ. laches.
que ues te id fac̾e ꝓhibet eho nũ qͥduã accufat
uirũ: phidi.. ñme. nã postꝙͣ altendi magis.
et ui cepi cog̾e ut uediret: sõe adiurat nõ posse
apud uos pãphilo se absẽte ꝑdurare. fortasse alii
uicii est. ego sũ aĩo leni natꝰ. nõ possũ adu̾sari
dẽpol neͣ nos sumꝰ młieres eque om̃s ĩuise
biris ꝓpt̾ paricas. q̃ om̃s faciũt digne ut

Expanded text:
dippe, Si metuis satis ut meae domi curetudippe, Si metuis satis ut meae domi curetudiligenter. At, ita me Di ament, haud tibi hoc concedo, etsi illi pater es, Ut tu illam salvam magis velis quam ego: id adeo gnati causa, Quem ego intellexi illam haud minus quam se ipsum magnificare. Neque adeo clam me est quam esse eum graviter laturum credam, Hoc si rescierit: eo domum studeo haec prius quam ille ut redeat. Laches, et diligentiam vestram et benignitatem animum induco: Et te hoc mihi cupio credere: illam ad vos redire studeo, Si facere possim ullo modo. Quae res te id facere prohibet? Eho, numquidnam accusat virum? Minime; nam postquam attendi Magis, et vi coepi cogere ut rediret, sancte adiurat Non posse apud vos Pamphilo se absente perdurare. Aliud fortasse alii viti est: ego sum animo leni natus: Non possum adversari depol ne nos sumus inique aeque omnes invisae viris, Propter paucas, quae omnes faciunt dignae ut
Abbreviated transcription (Latin):
quid ais: nõ sigui sat est. ꝙ hexi nemo uoluit
oisetẽ ad eã te intro admate ĩ postra. em̃ lassa¬
ea oppido tũ arebant: eo ad eã nõ admissa sũ.
uẽ xobitror. et merito adeo. nã urãꝵ nulla est :¬
quin natũ uelit duc̾e uxorẽ. et que uobis placita
est. condicio datur bbi duxe impulsu br̃o: br̃o
te cogã que ego inꝑẽ face̾: ego tñ pato
d̃o uictꝰ. fatiã ut tibi concedã. neq tue libĩdini
adu̾sabor. laches. atq eccũ phidispr̃e aptime
bĩdeo. iã scibo ex hot quid sit. phidippe et si ego
meis me oĩsꝰ stio ẽẽ appͥms obsequẽtẽ. s nõ adeo
andini te heri de filia ut ueni: itidẽ inc̾tũ aonifisti.
hand ita decet. si ꝑꝑetuã uis hant ẽẽ affinitatẽ.
celare te iras si quid ẽ pct̃m a nobis: poofer.
ant ea refellẽdo. aut purgãdo bobis corrigemꝰ.
te indice ip̃o. sin ea est cã retinẽdi apud uos
qr egra est: te michi nuriã face̾ arbitror phi¬

Expanded text:
Quid ais? non signi hoc sat est, Quod heri nemo voluit Quid ais? non signi hoc sat est, Quod heri nemo voluit visentem ad eam te intro admittere? Enim lassam oppido tum esse aibant: eo ad eam non admissa sum. m aliam rem arbitror; Et merito adeo; nam vestrarum nulla est quin gnatum velit Ducere uxorem; et quae vobis placita est conditio datur. Ubi duxere impulsu vestro, vestro te cogam Quae ego imperem facere; ego tamen patrio animo victus faciam Ut tibi concedam; neque tuae libidini adversabor. Atque eccum Phidippum optime video: ex hoc iam scibo quid sit. Phidippe, etsi ego meis me omnibus scio esse apprime obsequentem, Sed non adeo Adii te heri de filia: ut veni itidem incertum amisti. Haud ita decet, si perpetuam vis esse affinitatem hanc, Celare te iras. Si quid est peccatum a nobis, profer: Aut ea refellendo aut purgando vobis corrigemus, Te iudice ipso. Sin ea est causa retinendi apud vos Quia aegra est, te mihi iniuriam facere arbitror, Phi
Abbreviated transcription (Latin):
iã ꝓridẽ equid̃ audini cepisse odiũ tui phulomenã.
mũmneq adeo mĩrũ. et in id fecisset: mag̃ nitũ
foret. sed nõ credidi adeo ut eciã totã hãt̃ odiss
domũ. qͦd si scissem : illa hic maue̾t potiꝰ. tu iuic
isses foras. at bide ꝙͣ ĩmerito egcoitudo het orrtur
michi abste sostrata. uus habitatũ abii concedenis
atq etatẽ meã. nõ te ꝓ his curasse rebꝰ. ne qd
egre ess michi. Sostra.. non mea oꝑa. neq pol
culpa euenit. laches. nño mꝙor̃e. sola hic fuusti.
in te oĩs heret culpa sostrata. q̃ hic erãt curares.
cũ ego uos solui curis ceteris. cũ puella anũ
suscepisse ñiicitias nõ pndet: illiꝰ culpa dices
gandeo ita me dii amẽt nati cã. nã de te satꝭ
quid̃ scio: peccãdo detrimẽti nchil fieri potest.¬
Bostra. qui scis. an ea cã mi uir odisse se¬
assimiłau̾it. ut cũ nrre plꝰ una ess: laches.

Expanded text:
Iampridem equidem audivi cepisse odium tui Philumenam; Iampridem equidem audivi cepisse odium tui Philumenam; Minimeque adeo mirum; et ni id fecisset magis mirum foret. Sed non credidi adeo ut etiam totam hanc odisset domum: Quod si scissem, illa hic maneret potius, tu hinc isses foras. At vide quam immerito aegritudo haec oritur mihi abs te, Sostrata. Rus habitatum abii, concedens atque aetatem meam. Non te pro his curasse rebus ne quid aegre esset mihi? Non mea opera neque pol culpa evenit. Immo maxime. Sola hic fuisti; in te omnis haeret culpa sola Sostrata. Quae hic erant curares, quum ego vos solvi curis caeteris. Cum puella anum suscepisse inimicitias non pudet? Illius dices Gaudeo, ita me Di ament, gnati causa; nam de te quidem Satis scio peccando detrimenti nihil fieri potest. Qui scis an ea causa, mi vir, me odisse assimulaverit Ut cum matre plus una esset?
Abbreviated transcription (Latin):
quicꝙ̃p ab aliarũ ingenio bllã reppias. itaꝙ
adeo bno nõ. om̃s socous oderũt mroꝰ. biris
et ei ludo si ullus est : ingram hãt eẽ satis c̾to
stio. Gostrata. me miserã que nũt ꝓ̃obrẽ
actuser nescio. laches u hem tu nestis. Bostrai
ita me dñ bene unent mi laches: itaꝵ bna ag̾e¬
ꝙostra meq abste ĩnerito eẽ accasatã: pastimod¬
uestisces. laches u scio te ññerito. an quicͣ pro
istis factis dignũ te dici potest. que me. ⁊ te.
⁊ familiã dedecoras: filio luctũ paras. tũ ant̃
ex amicis inimici ut fuit nobis iffines facis.
qui illũe decrenerũt dignũ: suos cui liberos
cõmitterẽt. tu sola exorere. que ꝑturbes hec¬
miłier. que me õmo lapidẽ nõ hoĩem putas. an
quia uuri crebro esse soleo nescire arbitramini. quo
quisq pacto hic uitã brõrum ꝑxigat: mlto meliꝰ
hic que funĩt: ꝙͣ illit bbi sũ assidue scio. ideo qꝵ
los michi domi eritis: ꝓuide ego exo fama foris.

Expanded text:
ab aliarum ingenio ullam reperias? Itaque adeo uno animo omnes socrus oderunt nurus: Viris  Ei ludo, si ullus est, magistram hanc esse satis certo scio. Me miseram, quae nunc quamobrem accuser nescio. Hem, Tu nescis? Non, ita me Di bene ament, mi Lache. Itaque una inte Meque abs te immerito esse accusatam postmodum rescisces. Scio. Te immerito? an quicquam pro istis factis dignum te dici potest, Quae me et te et familiam dedecoras, filio luctum paras? Tum autem ex amicis inimici ut sint nobis affines facis; Qui illum decrerunt dignum suos cui liberos committerent. Tu sola exorere quae perturbes hmulier, quae me omnino lapidem non hominem putas. An, quia ruri crebro esse soleo, nescire arbitramini Quo quisque pacto hic vitam vestrarum exigat? Multo melius hic quae fiunt quam illic ubi sum assidue scio: Ideo, quia, ut vos mihi domi eritis, proinde ego ero fama foris.
Abbreviated transcription (Latin):
mntda dẽpus pͥnsꝓͣ is restitũ est ẽ lucro est. peroia¬
et sit eitins qui te expedias his erñpnõ. ueppias
p nlo redises : hee ire fite eeñt multo ampłieres
S suĩt adnẽtũ tnũ amibas scio pãphile scio uen̾i¬
tias. cẽ cegnostes. irã epedies . unosti in gtãm¬

Expanded text:
interea tempus prius quam id rescitum est lucro est. At sic citius qui te expedias his aerumnis reperies. Si non redisses, hae irae factae essent multo ampliores; Sed nunc adventum tuum ambas, Pamphile, scio reverituras. Rem cognosces; iram expedies
Abbreviated transcription (Latin):
est nox : eã nchilo magis. philo. quid ais :
cũ uiogine una adolestẽs cubuerit. plꝰ potis¬
se illa abstin̾e ut pot̾uit: nõ uerisilẽ dicis.
nã uemo ad te uenit nisi cupiẽs tui. ille illã¬
diesꝯ sore pantulis post. paphyil ꝰ me Iolũ deducit
foras. narratq Et uirgo ab se integra eciã
Betrenegĩ me nõ posse dinciꝰ habẽ. cã ludibrio
haberi parmeno: quĩ integrã itidẽ reddã
ut accepi a stus. neq honestũ michi. neqi
otile ĩbi uirgini est. philo. pĩ et pudicĩ
ingeniũ nartas pãphili. parme. hoc egto
ant patoi cui tu nichil dicas uicii: suꝑbũ est.
ẜ illã spero ubi cognou̾ĩt nõ posse metũ esse
ab̾iturã deniq. philo. quid int̾ea:᷑ ibat ne
ad bachidẽ: ꝑme ⁊ quotidie. s ut fit postꝙͣ
hñc alienũ abse uidet: maligna mubto. ⁊
magis ꝓtxy facta illico est. pphilo. nõ edepol
difũyit illũ ab illa. post ⁊ ipse sese ⁊ illã.

Expanded text:
est nox eam, nihilo magis. Quid ais? est nox eam, nihilo magis. Quid ais? cum virgine una adolescens cubuerit Plus potus, illa se abstinere ut potuerit? Non verisimile dicis; nan nemo ad te venit Nisi cupiens tui: ille inDiebus sale pauculis Post Pamphilus me solum seducit foras; Narratque ut virgo ab se integra etiam decrerim me non posse diutius Habere, cam ludibrio haberi, Parmeno, Quin integram itidem reddam ut accepi ab suis, Neque honestum mihi, neque utile ipsi virgini est." Pium ac pudicum ingenium narras Pamphili. "Hoc ego proferre patri autem cui tu nihil dicas viti, Superbum est. Sed illam spero ubi hoc cognoverit, Non posse se mecum esse, abituram denique." Quid interea? ibatne ad Bacchidem? Quotidie. Sed, ut fit, postquam hunc alienum ab sese videt, Maligna multo et magis procax facta ilico est. Non edepol Disiunxit illium ab illa, postquam et ipse se, Et illam,
Abbreviated transcription (Latin):
uedis. fidẽ do. loquere. parie. ausculta.¬
philotꝭ. istit sum. parme. hanc bachide amabat
ut cũ maxre tũ pãphplus: cũ pater bxorẽ
ut dũcat orare occipit. et hec coĩa oñn que
sũt patrũ. se senẽ ẽs̃ dic̾e̾. illũ aut̾ ẽẽ bintũ
presidiũ uelle se senectuti sue. Ille aut̾ se¬
pͥmo negare. S postꝙͣ acriꝰ pat̾ instat: facit
ut amini icertꝰ foret. pudooi anne amori
obse queretur magis. tondendo atq odio deamq
effecit sengo. despondit ei natã hmꝰ uicmi
paratas. nec morã ullam quin ducat dari¬
a pr̃e: ibi demũ ita egre tulit. Et ipsam
bachidẽ si adesẜ: ccedo ibi eius cõmiseresc̾et.
ubitũq datũ erat spaciũ solitudis: ut colloqui
metũ una posset. parmeno perii. quid ego
egi. in quod me comeci malũ: nõ potero
fac̾e hoc parmeno. perii miser. plylo. at te
dii deeq ꝑdiũt cũ istot odio laches. ꝑme.¬
ut ad panca u̾deã. bxore deduxit domũ.
nocte illa pͥma uirgniẽ nõ attigit. q̃ fecuta

Expanded text:
sculta. Istic sum. Hanc Bacchidem Amabat ut quum maxime tum Pamphilus Quum pater uxorem ut ducat orare occipit: Et haec communia omnium quae sunt patrum, Sese senem esse, dicere, illum autem unicum; Praesidium velle se senectuti suae. Ille primo se negare: sed postquam acrius Pater instat, fecit animi ut incertus foret Pudorine anne amori obsequeretur magis. Tundendo atque odio denique effecit senex: Despondit ei gnatam huius vicstquam vicet Paratas, nec moram ullam quin ducat dari, Ibi demum ita aegre tulit ut ipsam Bacchidem, Si adesset, credo ibi eius commiseresceret. Ubicumque datum erat spatium solitudinis, Ut colloqui mecum una posset; " Parmeno, Perii: quid ego egi? in quod me conieci malum? Non potero hoc ferre, Parmeno: peril miser." At te Di Deaeque perduint cum isto odio Lache. Ut ad pauca redeam, uxorem deducit domum. Nocte illa prima virginem non attigit; Quae consecuta
Abbreviated transcription (Latin):
dici. ꝙͣ cupida exã huc redeñdi. abeñdi a
milite. uosq hic uidẽdi: antiqua ut cõẜnetubĩe
licebat nisi p̃funto loqui: q̃ illi placerent¬
paonie. hañd opmnor cõmode finẽ statuesse
ocõmi militẽ. pħlo. sed quid hoc negon est.
modo q̃ narrauit michi hit utꝰ bachia
quod ego nnĩꝙͣ credidi fore. nt ille hat uiia
poss dom indintẽ. sxorẽ habe paomere sibe¬

Expanded text:
est Quam cupida eram huc redeundi, abeundi a est Quam cupida eram huc redeundi, abeundi a milite, Vosque hic videndi, antiqua ut consuetudine licebat nisi praefinito loqui Quae illi placerent. Haud opinor commode Finem statuisse orationi militem. Sed quid hoc negoti est modo quae narravit mihi Hic intus Bacchis? quod ego nunquam credidi Fore ut hac ille viva poss
Abbreviated transcription (Latin):
ita p̃paret sese abste: ut blandiciis suis ꝙͣnum̃o
p̃cio sũã uoluptatẽ expleat. hiscine tu amabo
nõ cõtra infidiabere : philotꝭ. tamẽ pol eãd
ĩioiũ est esse om̃ibꝰ. Sira. ñuouẽ est autẽ¬
ead̃ ipsos capii eheu me miserã. cur non
aut istec michi etas et forma est : aut tibi
hec sẽtencia:
portũ ꝑcũctatũ aduẽtũ pãphili. andin
quid dicã: fi queret me: ut id tũ dicas. si
nõ queret: nuillꝰ dixis. alias ut uti possim
cã hac integra. sed uideon ego philotium: unde
hec aduenit: philotis silue multũ. philotꝭ.¬
o salue ꝑmeno. ꝓira. salue mecastor parmeno¬
ꝓue: et tu edepol sira. dic in philotiũ ubi
te oblectasti tãdui: Philo. mĩme equid me
oblectani: que cũ milite coructhũ huic sũ
profecta inhumanissimo. biẽmũ ibi ꝑꝑetiũ
misera ilłũ tuli. parine. edepol te desideriũ
athenadũ arbitror philotiũ cepe cepisse.
et tetuũ cõsiliũ cõtempfisse. philo. nõ p̃t¬

Expanded text:
ita paret sese abs te ut blanditiis suis Quam minimo pretio suam voluptatem expleat. Iliscine tu, amabo, non contra insidiabere? Tamen pol eandem iniurium est esse omnibus. Iniurium autem est ueadem ipsos capi? Eheu me miseram, cur non aut istaec mihi Aetas et forma est, aut tibi haec sententia? portum, percontatum adventum Pamphili. Audin quid dicam Scirte? si quaeret me, uti Tum dicas: si non quaeret, nullus dixeris; Alias ut uti possim causa hac integra. Sed videone ego Philotium? unde haec advenit? Philotis salve multum. O salve Parmeno. Salve mecastor Parmeno. Et tu edepol Syra. Dic mihi, Philotis, ubi te oblectasti tam diu? Minime equidem me oblectavi, quae cum milite Corinthum hinc simul profecta inhumanissimo: Biennium ibi perpetuum misera illum tuli. Edepol te desiderium Athenarum arbitror, Philotium, cepisse saepe, et te tuum Consilium contemsisse. Non dici pot
Abbreviated transcription (Latin):
cũ in mẽtẽ uenit. solitudoq. o fortima Et mĩꝙͣ¬
es ꝑpetua bona. sed iã prior amor me ad hãc pẽ
agtitatũ ueddidit. quẽ ego tũ cõfilio missũ feci:
idẽ nũt huic aperã dabo. adest parieno cũ
pu̾is hũt mĩme est opus in hac re adesse.
nã oħim soli credidi: ea me abstiuirsse in pͥncipio
c̃data est. uereor si clamorẽ eius hit crebro
exandiat: ne parturire intelligat. aliquo iͥ
intu tibi hoc incõmodũ
euenisse iter: Sosia..¬
nõ hercle uerbis parmeno dici potest tãtũ. ꝙͣ
re ip̃a nanigare incõmod̃ est. parme. itane est :¬
gosia. o fortimate nestis quid mali ꝓrenieris.
qui nũꝙͣ es ingressus mare. nã alias ut omittã
miserias: una hant uide. dies triginta ant plꝰ
ego in naui fui. cũ int̾ea semꝑ mortẽ exspectabã
miser: ita bsq aduersa tẽpestate ssi sumus.

Expanded text:
quum in mentem venit, Solitudoque. O fortuna, ut nunququum in mentem venit, Solitudoque. O fortuna, ut nunquam perpetuo es bona! Sed iam prior amor me ad hanc rem exercitatum reddidit, Quem ego tum consilio missum feci: idem nunc huic operam dabo. Adest Parmeno cum pueris: hunc minime est opus In hac re adesse; nam olim soli credidi Ea me abstinuisse in principio, cum data est. Vereor, si clamorem eius hic crebro audiat, Ne parturire intelligat: aliquo mihi in tu tibi hoc incommodum evenisse iter? Non hercle verbis, Parmeno, dici potest Tantum quam re ipsa navigare incommodum est. Itane est? O fortunate, nescis quid mali Praeterieris qui nunquam es ingressus mare. Nam alias ut omittam miserias, unam hanc vide: Dies triginta aut plus eo in navi fui, Cum interea semper mortem exspectabam miser; Ita usque adversa tempesta
Abbreviated transcription (Latin):
hant gr̃am. te uti fibi des illa nũ uetala
ceteoĩ de reducẽda: idfacias quod in rẽ fit
tiua. partuoire eã neq grauidã dẽ exte. solus
cõsa ꝰ. nã auit tecũ post dnobꝰ cõtubuisse eam
mẽfibus. tũ postꝙͣ ad te ueuit: mẽris agitur
tt tc̃e septinꝰ. quod te stire ip̃a indicat uedi
nĩt s potis est pamphile : maxĩe bolo doq opã.
ot clam eueniat partꝰ patrẽ. atq adeo dñis.
sed si fi̾ nõ potest quin sẽciant: ditã eb abortũ
ẽẽ. scio nemii alit̃ suspectũ fore. quin quod
sile est ueri: ex te recte eũ natũ putent.
tõtimo exponetur. hic tibi nichil est qͥcꝙͣ ĩcõmodi.
et illi nuẜe indigne factã ñuriã cõtex̾s. pollicitꝰ
src̃. et ẜnare in eo certũ est qd dixi: fidẽ. nã
de redncẽda: id uero nentiꝙͣ honestũ cẽ arbit᷑s.
ne faciã. et si amor me granit̾ cõsuetudoq
tenet. laconno: que posthat futura est bita

Expanded text:
hanc gratiam te ut sibi des pro illa nunc rogat. hanc gratiam te ut sibi des pro illa nunc rogat. Caeterum de reducenda id facias quod in rein sit tuam, Parturire eam neque gravidam esse ex te solus conscius. Nam aiunt tecum post duobus concubuisse eam mensibus: Tum postquam ad te venit mensis agitur hic iam septimus; Quod te scire ipsa indicate res. Nunc si potis est, Pamphile, Maxime volo doque operam ut clam eveniat partus patrem, Atque adeo omnes: sed si fieri id non potest quin sentiant, Dicam abortum esse: scio nemini aliter suspectum fore Quin, quod verisimile est, ex te recte eum natum putent. Continuo exponetur: hic tibi nihil est quicquam incommodi; Et illi miserae indigne factam iniuriam contexeris." Pollicitus sum; et servare in eo certum est quod dixi fidem; Nam de reducenda, id vero neutiquam honestum esse arbitror; Nec faciam; etsi amor me graviter consuetudoque eius tenet. Lacrimo, quae posthac futura est vita
Abbreviated transcription (Latin):
nã neq ut celari posset tẽpus spaciũ bllit dabat.
neq uoce alia ac ues mouebat: ip̃a pot̾at coqueri.
postꝙͣ aspexi. o faciuꝰ indignũ inꝙͣ. et corripiu
ilico me inde lacouuans: incredibili ue atq
atroci lꝑtitus. mater cõsequitur. lã ut limen
exir̃e: ad genua accidit lacrimãs miẜa. miẜtũ
est. profecto hoc sic est ut puto. om̃̃ibꝰ nobis ut
ues dant sese: ita magui atq hũiles sumꝰ. hãc
habere orõẽm mecũ a p̾ncipio institit. o mi
pãphile/ abste ꝙͣobrẽ hec abierit: cam uides. nã
bicũe est oblatũ uirgini. nestio ab quo improbo.
ũt hnt cõfugit: te atq alios/ partũ Et telaret
siñ. sed cĩe orata eiꝰ ueministor. nequeo ahstae¬
quin lacͥĩe miser. queq fors fortuua ẽ anq̃t
nosis que te honre obtulit. ꝑ cã te cbsecraniꝰ
tacitaq apud omĩs sient. si unꝙͣ exga te añõ
eẽ amñco senfisti eã mi pãphile. sine labore

Expanded text:
Nam neque ut celari posset tempus spatium ullum dabat, Nam neque ut celari posset tempus spatium ullum dabat, Neque voce alia ac res monebat ipsa poterat conqueri. Postquam aspexi, "O facinus indignum!" inquam; et corripui ilico Me inde lacrimans, incredibili re atque atroci percitus. Mater consequitur: iam ut limen exirem ad genua accidit Lacrimans misera: miseritum est. Profecto hoc sic est, ut puto: Omnibus nobis ut res dant sese ita magni atque humiles sumus. Hanc habere orationem mecum a principio institit: "O mi Pamphile, abs te quamobrem haec abierit causam vides; Nam vitium est oblatum virgini olim ab nescio quo improbo: Nunc huc confugit te atque alios partum ut celaret suum." Sed cum orata eius reminiscor, nequeo quin lacrimem miser. "Quaeque fors fortuna est," inquit, "nobis quae te hodie obtulit, Per eam te obsecramus tacitaque apud omnes sient. Si unquam erga te animo esse amico sensti eam, mi Pamphile, Sine labore
Abbreviated transcription (Latin):
an dolor repẽte masit : pari.. ita factũ est.¬
quotidianan : pari . ita aom̃t. ⁊ sodes intro. cõsequar
iãte mat̾ mea. Sostra. fiat. tu pueris curre
paomeno obinã. atq hiis onera adinta. pocomen¬
quid: nõ sciũt ipsi siã. domũ qua uedeant¬
idoneũ. unde exordiar narrare que nec opmuãti
accidũe. ꝑtim que ꝑspexi hiͣs oculis. partm q̃
accepi antisꝰ. qua me ꝓpt̾ exunimnatũ ciciꝰ edixxi
foras. nã modo intro me et cordipui tuuidus:
alio suspicãs morbo me uisurũ affectã. at sẽpi
sxorẽ esse. hei michi. postꝙͣ me aspere ancille
aduenisse: ilico oñis suuił lete exclaniãt. ueuit.
ideo ꝙ me de repẽte aspexerant. sed tõtinuo
uultũ eaꝵ seusi ĩuitari oĩm. quiatã ĩcõmod
illis fors obtulerat adnẽtũ meũt. bna illaꝵ¬
forte int̾ea ꝓpere accurrit: mĩtians me uerusse.
ego eiꝰ uidendi cupidus: uecta cõsequor. postꝓͣ
intron extimplo eius morbũ cognoni miser.

Expanded text:
it? Ita factum eQuotidiana? Ita aiunt. I sodes intro; consequar iam te, mea mater. Fiat. Tu pueris curre Parmeno obviam, atque eis onera adiuta. Quid? non sciunt ipsi viam domum qua redeantidoneum, Unde exordiar narrare quae nec opinanti accidunt; Partim quae perspexi his oculis, partim quae accepi auribus: Qua me propter exanimatum citius eduxi foras. Nam modo me intro ut corripui timidus, alio suspicans Morbo me visurum affectam ac sensi esse uxorem; hei mihi! Postquam me aspexere ancillae advenisse, ilico omnes simul Laetae exclamant, "Venit;" id quod me repente aspexerant. Sed continuo vultum earum sensi immutari omnium, Quia tam incommode illis fors obtulerat adventum meum. Una illarum interea propere praecucurrit nuntians Me venisse: ego eius videndi cupidus recta consequor. Postquam introii extemplo eius morbum cognovi miser;
Abbreviated transcription (Latin):
arpoo futtꝰ siet quos sane nolum marire he i ̃a
mer ẜnĩe ilito introisse dicẽt sestrate. aliꝙ̾ tulisse
rdmustentus mali. capiti atq etati ilłoꝵ morbꝰ
qũi actus siet. hera in crimen ueniet: ego bero
in magnũ malũ
misera male metuo ne philomene magis
morbus aggrauestat. qͦd te esculapi. et te salus
ne quid sit huiꝰ oro. nũt adeã uisã. parme.
heus sostrata. Bostra.. hem. parmei iterũ istiic
excludere. Fostra. ehem pariueno tun hic eras :
perii. quid faciã misera: nõ uisã uxore pãphili
cũ in ꝓximo hic sit egrae parine. nõ uisas.
nec mittas quid̃ uisendi tã quẽꝙͣ. nã qui amat
cui odio ipsus est: bis fac̾e stulte dico. laborem
manẽ ipsus capit. et ilłi molestiã affert. tũ
filius tiuis intront uide ut uenit: quid agat.¬
Postra.. quid ais: an uenit: parme .. benit.

Expanded text:
amplior factus siet, Quod sane nolim, maxime heri causa amplior factus siet, Quod sane nolim, maxime heri causa mei, Servum ilico introisse dicent Sostratae; Aliquid tulisse comminiscentur mali Capiti atque aetati illorum, morbus qui auctus siet. Hera in crimen veniet, ego vero in magnum malum.misera: Male metuo ne Philumenae magis morbus aggravescat; Quod te Aesculapi, et te Salus, ne quid sit huius oro. Nunc ad eam visam. Heus, Sostrata. Ehem. Iterum istinc excludere. Ehem, Parmeno, tune hic eras? Perii, quid faciam misera? Non visam uxorem Pamphili, cum in proximo hic sit aegra? Non visas? ne mittas quidem visendi causa quemquam: Nam qui amat cui odio ipsus est bis facere stulte duco: Laborem inanem ipsus capit, et illi molestiam affert. Tum autem filius introiit videre, ut venit, quid agat. Quid ais? an ve
Abbreviated transcription (Latin):
quia eũ qui eos gub̃uat añud: infirmũ gedũt:
Itidille miłieres ferme ut pueri leui setentia.
fortasse unũ aliquod uerbũ int̾ eas irã hant̃
conciuerit. pamphii abi parmeno intro: ac
me uenisse nũtia. parine i. hem quid hoc est¬
pãphi.. tace. parme i trepidari sencio. et cursari
hem sensistin: paau. noli fabularier. proth
iupit᷑ clamorẽ audio. parinei tute loqueris.
me uetas. mirrina ⁊ tace obsetro mea nata.¬
pani. matris box uisa est philmuene. nullus
ꝙobrẽ: pam.. nestio qͦd magnũ malũ ꝓfecto
parneno me celant. parme.. Exxorẽ philomenã
pamidarre nestio quid dixnt. id si forte este nestio.¬
brsor qͥ̃ centũ est stiam. quenã modo ꝓselomena
mea te uñt offenta afectae nã si ꝓei uũ
dars inte irest ⁊ ꝓerisse me una hand dubir̃ slit¬
parmate mos osus facto est michi. aũt hũc uitro
sequi iuã misos om̃es nos esse illis sencio. heri
suenio bofuit sostoatã intromittere. si forte mocs

Expanded text:
quia enim qui eos gubernat animus infirmum gerunt. Itidem illae mulieres sunt ferme ut pueri levi sententia. Fortasse unum aliquod verbum inter eas iram hanc concivisse. Abi, Parmeno, intro ac me venisse nuntia. Hem, quid hoc est? Tace. Trepidari sentio et cursari Hem, sensistin? Noli fabularier. Pro Iupiter! clamorem audivi. Tute loqueris, me vetas. Tace obsecro mea gnata. Matris vox visa est Philumenae. Nullus obrem? Nescio quod magnum malum Profecto, Parmeno, me celas. Uxorem Philumenam Pavitare nescio quid dixerunt: id si forte est nescio.tum sciam? Quonam modo, Philumena mea, nunc te offendam affectam? Nam si periclum ullum in te inest, perisse me una haud dubium est. Non usus facto est mihi nunc hunc intro sequi: Nam invisos omnes nos esse illis sentio. Heri nemo voluit Sostratam intro admittere. Si forte morbus
Abbreviated transcription (Latin):
menta ẽ cã. soluisti fidẽ. pami. quid tãdẽ.¬
quid istuc᷑ est. Tarmꝰ.. postꝙͣ me amare dixi:
cõplacita ẽ tibi. heu me miserũ: qui tuũ cõm
ex aĩo spectani meo. pam. falsus es. Carmꝰ.¬
nõne tibi satis hoc ẽẽ uisũ solidũ est gandiu.

Expanded text:
m. Quid tandeQuid istuc est? Postquam me amare dixi complacita est tibi. Heu me miserum qui tuum animum ex animo spectavi meo. Falsus es. Nonne tibi satis esse hoc visum solidum est gaudiu
Abbreviated transcription (Latin):
pam. hei mͥ. cũ nõ habeãi spaciũ ut de te
fumã suppliciũ: ut uolo. nãq hoc tp̃t p̃canere
michi. haud te ulcisci fut.
becordia mata cmꝙͣ ut siet. ut malis
gandeat. atq ex ĩcõmodis alt̾iꝰ. sua bt cõparet
pessinũ. in denegãdo mõ qͣms pndor paululũ
adest. post ubi tẽpꝰ ẽ ꝓmissa iã ꝑfici. tũ
coacti nccio se aperiũt. et timent. et tñ ues
p̃mit eos denegare. ibi tũ eoꝵ ĩpudẽtissima
or̃o est. quis tu es: quis mͥ es: cur mea tibii
hens ꝓximꝰ sũ egom iͥ. attamẽ bl̃i fides.
si reges: nichil pudet. hic ub̃i opus ẽ. non
uerentur. illic ubi nichil opus T. ili berẽtur.
sed quid aga: adeam ne ad eũ. ut tũ eo m̃iuiã
hait expostulẽ: ingerã mala multa. atq
aliqͥs dicat: nichil ꝓmon̾is : multũ molestus¬
ei certe fuero: atq aõo morẽ gessero. pami..

Expanded text:
Hei mihi Cum non habeo spatium ut de te sumam supplicium ut volo: Namque hoc tempus praecavere mihi me haud te ulcisci sinitvecordia innata cuiquam ut siet Ut malis gaudeant atque ex incommodis Alterius sua ut comparent pessimum in Denegando modo quis pudor paululum adest: Post ubi tempus promissa iam perfici, Tum coacti necessario se aperiunt, Et timent: et tamen res premit denegare: Ibi tum eorum impudentissima oratio est, "Quis tu es? quis mihi es? cur meam tibi? Heus, Proximus sum egomet mihi." Attamen "Ubi fides," Si roges, nihil pudet; hic ubi opus est Non verentur: illic ubi nihil opus est ibi verentur. Sed quid agam? adeamne ad eum, et cum eo iniuriam hanc expostulem? Ingeram mala multa? Atque aliquis dicat, "Nihil promoveris." Multum: molestus certe ei fuero: atque animo morem gessero. Charine