comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
morbis iõ in efficax erat medicina ꝙ eis mũd medicus celest
aduenerat Proinde nisi mũdaĩ a pc̃to alig ͤ et deleri posset
ini quitas frustra id totiens pccor ille pͥmũ maximꝰ postmod
uir sanctissimus precaretur Dõ. Peccati conscia spẽ p̃stidit¬
Ra peccati memoriã pinam̃ ac dolorẽ aĩo afferre debet. non
utus spem aufferre Sed uos tã ex ꝑte fallimini in pc̃to fer¬
iudi post pctin gelidi peccando quidẽ exultatꝭ memorãdo autẽ
desperatis multi passim ꝑeccãt sub spe uenie cõtra uero multi
cu peccauerit ueniã desperãt et utriq errat nã et illos ab-
mitio sꝑ̃e dãpnosam pellere et hnis in fine salutiferã spem
tenere tõsiliũ erat dõ Grauẽ culpis mors precipitat quid
agami ra. Quid nisi ꝙ egisse iam pride decuit ut infaustã
sartina festmnãter abitias qua leuatus ibis plane nõ preci¬
pitabere ibisp nõ curis nõ titubãs semel erectus Cecto ac

Expanded text:
morbis ideo inefficax erat medicina, quod eis nondum medicus celestis morbis ideo inefficax erat medicina, quod eis nondum medicus celestis advenerat. Proinde nisi mundari a peccato animus, et deleri posset iniquitas, frustra id totiens peccator ille primum maximus, post modum vir sanctissimus precaretur. Peccati conscientia spem precidit. Peccati memoria penitentiam ac dolorem animo afferre debet, non utique spem auferre. Sed vos omni ex parte fallimini, in peccato fervidi, post peccatum gelidi; peccando quidem exultatis, memorando autem desperatis. Multi passim peccant spe venie; contra vero multi cum peccaverint, veniam desperant. Et utrique errant: nam et illis ab initio spem damnosam pellere, et his in finem salutiferam spem tenere consilium erat. Gravem culpis mors precipitat: quid agam? Quid, nisi quod egisse iam pridem decuit, ut infaustam sarcinam festinanter abicias? qua levatus ibis plane non precipitabere, ibisque non curvus, non titubans, sed erectus certo ac
Abbreviated transcription (Latin):
uoͣ spem proiectã recipe et adouotã pectori totis ulius amplec¬
tere stringe tõserua eo Magnũ est peccatũ meri ualil RaRul¬
lũ tam magnũ pectatũ homĩs esse potest quĩ multo morior
mĩa dei sitdo Quis poterit tot pectata dimittere et quis¬
Ra Et quis putas inisi ille de quo sui hostes admirãtes liti¬
gabãt et querebãt quis est hic qui etia pctã diittit ẽ Qs
tãtorũ ueniã merebitur peccatoꝵ Rõ rullꝰ fortassẽ merebit᷑.
aut meritꝰ fuit multis tame data ẽ gratis et dabitur mõ
sit qui illũ fidelr̃ ac reuerẽter imploret Nulla quidẽ esse cemis¬
sionẽ comuiũ ingentui penfuadere aliqui ut perhilent con¬
stantino principi noluerut at id fłm̃ esse nõ mõ apud nr̃os
constat Apud quos remissio peccatoꝵ ꝑ bapeisuu et ꝑ pm̃ã
nota est sed apud paganos etiã fama fuit falsa licet quaꝵ

Expanded text:
vero spem proiectam recipe et, admotam pectori, totis anime ulnis amplecvero spem proiectam recipe et, admotam pectori, totis anime ulnis amplectere, stringe, conserva. Magnum est peccatum meum valde. Nullum tam magnum peccatum hominis esse potest, quin multo maior misericordia Dei sit. Quis poterit tot peccata dimittere? Et quis putas, nisi ille de quo sui hostes admirantes litigabant et querebant: Quis est qui etiam peccata dimittit? Quis tantorum veniam merebitur peccatorum? Nullus fortasse merebitur aut meritus fuit, multis tamen data est gratis, et dabitur, sit modo qui illam fideliter ac reverenter imploret. Nullam quidem esse remissionem criminum ingentium, persuadere aliqui, ut perhibent, Constantino principi voluerunt; at id falsum esse, non modo apud vestros constat, apud quos remissio peccatorum per baptismum et per penitentiam nota est, sed apud paganos etiam fama fuit, falsa licet, quorum
Abbreviated transcription (Latin):
mirabile ubi apud infeyos iudicẽ illũ facit iustitia et e¬
quitate notissimũ qui ut ip̃e ait castigatq auditq dolos
subigitq fateri ne quis apud superos fuyto letatus iam
disculit in sera cõmissa peritula mor̃te ded ꝙͣuis hoc pe¬
ritulosissimũ adeo sit nichil tamẽ desperatione ꝑiculosia
Nichil peius nr̃e salutis hostis muenit Cetera cĩ suis cũcta reme¬
diis leniuũt. hoc maloꝵ maximũ atq ultinũ abeũte ubi anima
opp̃sserit nullꝰ ĩa remedio locus ẽ huic gͥ cũi semper tr̃e in fine
uehemẽtius obsistendũ qd et tũt urgere acoiuis solet et iam nͤ
est reliqui quo salutis consilia cũctando reicias neq uõ te hunc
metus arcecit nec te pudor nec dolor dilationis impediãt pe¬
uis est nũꝙͣ ꝙͣ ad uesperã xpergisti et oĩo quidꝙͣ male differ¬
tur penis omictit. Io Morior absq nulla speR Male ris ymo

Expanded text:
mirabile, ubi apud inferos iudicem illum facit iustitia et emirabile, ubi apud inferos iudicem illum facit iustitia et equitate notissimum, qui, ut ipse ait: Castigatque auditque dolos, subigitque fateri, que quis, apud superos furto letatus inani, distulit in seram commissa piacula mortem. Sed quamvis hoc pericolosum adeo sit, nichil tamen desperatione periculosius, nichil peius vestre salutis hostis invenit. Cetera enim suis cuncta remediis leniuntur; hoc malorum maximum atque ultimum, abeuntem ubi animam oppresserit, nullus iam remedio locus est. Huic ergo cum semper, tum in fine vehementius obsistendum est, quod et tunc urgere acrius solet, et nichil iam est reliqui, quo salutis consilia cunctando reicias. Neque vero te hinc metus arceat, nec te pudor dolorque dilationis impediant: peius est nunquam quam ad vesperam expergisci; et omnino quicquid male differtur, peius omittitur. Morior absque ulla spe. Male ais; immo
Abbreviated transcription (Latin):
facultois milla sit refurgendi huic tanto discrimini cui
dĩo uales Et memẽto nõ mõ quid nr̃e dicãt sed quid cet̾e̾
qui moriẽtibus in diuinatiõe fua dispitãs cũ uel maxie
inquit laudi scũdẽt eosq qui secus ꝙ decuit miuxerũt᷑ pec¬
catoꝵ suoꝵ maxime penitet Quid a quoꝙͣ queso religio¬
suis quid utilius dici potest fiat mõ quia dr̃ peniteatq
uel sero anceps fateor ac periculosa dilatio et que pluri¬
mos fallet qui pitrgationẽ aĩe que festina nimis esse nõ
potest scientes uolentesq procrastinãt et in fine trahũt
quo tempore ꝑrcuue ciocuuenti et arctati uicimaq mort᷑
actoiiti nchil de cõceptis expeduit de quo quoniã multa
dicũtur a nr̃is haud̃ ĩꝑcmes est audire quid hic quoq
uirgilius et ip̃e quoq testis externus dicat quibus uerdis
hãt desidiã neglectãq confessionẽ notet ex illius ore:

Expanded text:
facultas nulla sit resurgendi. Huic tanto discrimini, cui facultas nulla sit resurgendi. Huic tanto discrimini, cui dum vales; et memento non modo quid vestri dicant, sed quid Cicero, qui de morientibus in divinatione sua disputans. “Tum vel maxime, inquit, laudi student, eosque qui secus quam decuit vixerunt, peccatorum suorum maxime penitet.” Quid a quoquam, queso, religiosius, quid utilius dici potest? Fiat modo quod dicitur peniteatque vel sero: anceps, fateor, ac periculosa dilatio, et que plurimos fallit, qui purgationem anime, que festina nimis esse non potest, scientes volentesque procrastinant, et in finem trahunt, quo tempore circumventi et arctati, viciniaque mortis attoniti, nichil de conceptis expediunt. De quo, quoniam multa dicuntur a vestris, haud impertinens est audire, quid hic quoque Virgilius et ipse testis externus dicat, quibus verbis hanc desidiam neglectamque confessionem notet, ex illius ore
Abbreviated transcription (Latin):
cõmissa diluere Postremo quis mĩt etia serã lic
pnnam impedit usq ad exeremũ sp̃m liber est aminꝰ dõ p̾ec¬
tata mea moriens mẽtũ ferõ ra Caue. ne id fatiãs uene¬
nosũ mortiferũq uiaticũ depone dũ uacat dũq ẽ qui
illud tollat ac deleat ut scoiptũ est proitiatq post tergũ
suũ in profundũ maris et ꝙͣtũ distat ortus ab occidẽte
longe fatrat abste hãc tu horã ne neglexcois que semel
elapsa non redibit ꝙ licet horis omibus sit ꝯͣmẽ ut eãt
semper mĩꝙͣ rede̾at in una tamẽ omissũ hora in altera
forsan instaurari datũ sit aut extreme hore negligentia
prorsus ire parabilis est Itaq quod in archanis aĩe dispu¬
tationibꝰ muetũ ferũt uite huiꝰ eriores quasi leues quidã
lapsus ut plano sũt unde fa cile poss assuroge̾ ad pchñ
mortis ꝯͣri et ex alto p̃ruptoq simillimũ est ruine nñde

Expanded text:
commissa diluere? postremo quis nunc etiam seram licet commissa diluere? postremo quis nunc etiam seram licet penitentiam impedit? usque ad extremum spiritum liber est animus. Peccata mea moriens mecum fero. Cave ne id facias: venenosum mortiferumque viaticum depone, dum vacat, dumque est qui illud tollat ac deleat, ut scriptum est, proiciatque “post tergum suum” “in profundum maris”; “et quantum distat ortus ab occidente longe faciat abs te.” Hanc tu horam ne neglexeris, que semel elapsa non redibit. Quod, licet horis omnibus sit commune, ut eant semper, nunquam redeant, in una tamen omissum hora, in altera forsan restaurari datum sit; at extreme hore negligentia prorsus irreparabilis est. Itaque, quod in arcanis anime disputationibus inventum ferunt, vite huius errores quasi leves quidam lapsus in plano sunt, unde facile possis assurgere, at peccatum mortis, gravi et ex alto preruptoque simillimum est ruine, unde
Abbreviated transcription (Latin):
Eleganter anaxagoras peregre moriens an in pat̾am de¬
ferri uellet amidis incerro gantibus ddichil necesse est in qt
et adiecit causam undiq eñ ad inferos tãtũ uie est ꝙ Res¬
ponsũ nõ minꝰ ꝯuenit ad celũ ascensurus ꝙͣ casions ad
inseros es̃. Utinae domi morerer Ra Si illic esses esse alibi
forsã optares. Sic eñ habe et quod uiuens debueras diste
uel moriens ꝑ difficle est uobis O mortales more gerere de¬
licati et queruli quibus quod habetis om̃e uilissimũ est semꝑ
et solũ id optimũ quo caretis de O si domi morerer ta utul¬
ta ibi forsitan dideres que mortẽ tibi efficeret grauidee dñ
iõ tibi submotũ trede ut reiectis curis omibus dẽũ solũ atq a¬
mã cogitares
De mroriente in peccat/ Ca ͫ irli Dolor¬
quco Grior in pctis Raᵈ hec iã nec nature nec fortune
sed tua ꝓpria culpa est do In pctis morior Rapri¬
mu peccare quiste compulit Demq quis uetuit

Expanded text:
Eleganter Anaxagoras peregre moriens, an in patriam reEleganter Anaxagoras peregre moriens, an in patriam referri vellet amicis interrogantibus, “nichil necesse est”, inquit, et adiecit causam: “Undique enim ad inferos tantundem vie est”, quod responsum non minus convenit ad celum ascensuris, quam casuros ad inferos. Utinam domi morerer! Si illic esses, forsan alibi esse optares. Sic enim habe, et quod vivens debueras, disce vel moriens; perdifficile est vobis, o mortales, morem gerere, delicati et queruli, quibus quod habetis omne vilissimum est semper et solum id optimum quo caretis. O si domi morerer! Multa ibi forsitan videres, que mortem tibi efficerent graviorem, unde ideo te submotum crede, ut reiectis curis omnibus, Deum solum atque animam cogitares. 126 DE MORIENTE IN PECCATIS Morior in peccatis. Hec iam nec nature nec fortune, sed tua propria culpa est. In peccatis morior. Primum peccare quis te compulit? deinde quis vetuit
Abbreviated transcription (Latin):
liret imparia tantis cadãueribus sepulira dies me deficiet
singulis ĩmorantẽ neq te historñs obruere ꝓpositũ sed moue̾
patriã defunctos fateor sed uolentes nego dolentes ꝙ arbi¬
tror Ande hoc tibi nisi ꝙ stulti om̃es scdm̃ se alios extimat
mori malu cũ utrũq potius bonũ sit mõ bñ fiat longami¬
miter atq honeste malũ utrũq si male si flebiliter atq
ignaue Dicã ꝙ mireris quodq prouerbio penitus Re adũ¬
su si qua locorũ querioĩa iusta ẽ. hãc ego facilius uiuẽti
ꝑmiserim ciuiꝰ uecũq forsã intersit ꝙͣ moriẽti Cuiꝰ omins
loci cura superuacua est ĩa lotis om̃ibus abituro ẽ Tangie
añĩ adhuc tamẽ in patria mori male ro uolũtas hũãna
insi uirtꝰ ac sapĩã illã frenet per se ip̃am indomita et et
esse sensus aliquis quo discernãt ubi durius aut molluis
cubent neq quo tendis aliũde facilius peruenisses aut bremꝰ

Expanded text:
liret, imparia tantis cadaveribus sepulcra. Dies me deficiet liret, imparia tantis cadaveribus sepulcra. Dies me deficiet singulis immorantem, neque te historiis obruere proposui, sed monere. , extra patriam defunctos fateor; sed volentes nego, dolentesque arbitror. Unde hoc tibi? nisi quod stulti omnes secundum se alios extimant, mori malum”, cum utrunque potius bonum sit, modo bene fiat, longanimiter atque honeste; malum utrunque, si male, si flebiliter atque ignave. Dicam quod mireris, quodque proverbio penitus sit adversum: si qua locorum querimonia iusta est, hanc ego facilius viventi permiserim, cuius utcunque forsan intersit, quam morienti, cui omnis loci cura supervacua est, iam locis omnibus abituro. Tangis animum; adhuc tamen, in patria mori mallem. Voluntas humana, nisi virtus ac sapientia illam frenet, per se ipsam indomita et efferesse sensus aliquis, quo discernant ubi durius aut mollius cubent, neque quo tendis aliunde facilius pervenisses aut brevius.
Abbreviated transcription (Latin):
apud campanie nola Tiberuis dispar moribus imperio par
apud campanie misenum uespasianus ac titus oꝑtimi prin¬
npes ut ꝑatr̃e et filiũ decebat una et ead uilla ꝙͣuis ꝓpe ext᷑
urbẽ tamie obiere ac traianꝰ in occidente natus in oriente de¬
fuctus est Seꝑtiiis seuẽrus in affrita huilẽ habuit origi¬
nc̃ Rome superbũ imperiũ Eborati autẽ in britãma scpultura
Theodosiũ in hispaniis ortũ defuc̃tũꝙ mediolaĩ ꝯstaninopã
accepit que iam prius aliude edicũ sui nomĩs possidebatiaucto¬
rem Quid de aliis dicã ligurgũ sparta profugũ ereta suscepit
Ead̃ creta saturnũ pulsũ a filio abeutẽ uidit ytalis finibꝰ
abditũ humatũq audiit Affrice lume hambalẽ tegit uena bithi¬
nica cheseũ themistorlemͣ solonẽ tres athemẽsiũ coronas sic for¬
cuna dispersit ut pͥmũ tyros scdm̃ persis tertiũ cyprus sopel¬

Expanded text:
apud Campanie Nolam, Tiberius, dispar moribus, imperio par, apud Campanie Nolam, Tiberius, dispar moribus, imperio par, apud Campanie Misenum, Vespasianus ac Titus optimi principes, ut patrem et filium decebat, una et eadem villa, quamvis prope, extra urbem tamen obiere. At Traianus in occidente natus, in oriente defunctus est. Septimius Severus in Africa humilem habuit originem, Rome superbum imperium, Eboraci aut in Britannia sepulturam. Theodosium in Hispaniis ortum, defunctumque Mediolani, Constantinopolis accepit. Que iam prius aliunde editum sui nominis possidebat auctorem. Quid de aliis dicam? Lycurgum, Sparta profugum, Creta suscepit; eadem Creta Saturnum regem pulsum a filio abeuntem vidit, Italis finibus abditum humatumque audivit. Africe lumen, Hannibalem, tegit urna Bithynica. Theseum, Themistoclem ac Solonem, tres Atheniensium coronas, sic fortuna dispersit, ut primum Scyros, secundum Persis, tertium Cyprus sepe
Abbreviated transcription (Latin):
fama celebret exͣ patyiã aĩosissime ceciderũt cu lacinis pug¬
nãs pater cũ etrustis filius addit cito et cũ prrro nepos
Quid nũt ex ordine occurrẽtes eximios duces sequar Oẽs
Rome genitos sed extinctos alibi Atiliũ Regulũ pro seruãda
patriẽ simul atq hosti fide quo coudelius eo gloriosius mo¬
tiẽtẽ uidit affrita e sequẽti bello Gauĩ flaminũ cortone E¬
miliũ ꝑaulił cruimie Clandiũ martellũ uemuisia Tiberiũ
grachũ luchama procũbentẽ uidit nulli horũ rome mori
contingit due spes ingentes imperii romani in ip̃o etatis
flore saccise trusus ac marcellimus et si ambo in patriam
leuecti ambo tam̃e procus apria ille in ꝯ ermaia obnit¬
hic baione Quid nũc tu ne carquino superior Tu ne potentior
silla es atqui ille cuius exul hic dñs puteolis expirauit Qd
miorẽs loquor augustus cesar pater patyie extra prĩam obiit

Expanded text:
fama celebret, extra patriam animosissime ceciderunt, cum latinis pugfama celebret, extra patriam animosissime ceciderunt, cum latinis pugnans pater, cum Etruscis filius, addidit Cicero, et cum Pirrho nepos. Quid nunc ex ordine occurrentes eximios duces sequar, omnes Rome genitos, sed extinctos alibi? Attilium Regulum pro servanda patrie simul atque hosti fide, quo crudelius eo gloriosius morientem vidit Africa; et sequenti bello Gaium Flaminium Cortona, Emilium Paulum Canne, Claudium Marcellum Venusia, Tiberium Gracchum Lucania procumbentem vidit. Nulli horum Rome mori contigit. Due spes ingentes imperii Romani in ipso etatis flore succise Drusus et Marcellinus, etsi ambo in patriam revecti, ambo tamen procul a patria, ille in Germania obiithic Baione. Quid nunc, tune Tarquinio superbior, tune potentior Silla es? atqui ille Cumis exul, hic dominus Puteolis expiravit. Quid minores loquor? Augustus Cesar, pater patrie, extra patriam obiit
Abbreviated transcription (Latin):
obtrunt Cyrũ persis Regem tulerat Scithia triuitũ tulit
martũ cyassum magnũq popeiu Roma et Romanũ imperiũ
suspexerat que uiuorũ magnitudine tollerasset utiq mortuoꝵ
si sors sineret suffectura tiueribus Sed alterũ trans eufra¬
cẽ. tellus pressit/ assiria alterum egiptiaci gurgitis unda
cõtorsit Catom huic ulenno roma principiũ ac nomẽ finẽ
cognomiẽq dedit utita Cornelios scipiones Roma progenuit
nobilissima et R. Pus ⁊ saluberima germania quibus seruã¬
da fepe ess et ornãda hos sic sua sors distoibuit ut duo
illi qui dicũtur magni hispana tellure obruti superior affri¬
canꝰ literm nosica ꝑgani lentulus intra siciliã seũctus
habitẽt sepulcris doli ex hͦ nĩo asiaticꝰ atq affricanus
mĩõr Rome iaceãt melius qͥuol in exilio iacituri Ile caxceri
toia nusꝙͣ durius iaceas ꝙͣ domi Tres decni et si duos tãtũ

Expanded text:
obruit. Cyrum Persis regem tulerat. Scythia truncum tulit: obruit. Cyrum Persis regem tulerat. Scythia truncum tulit: Marcum Crassum Magnumque Pompeium Roma et Romanum imperium omne suspexerat: que vivorum magnitudinem tolerasset, utique mortuorum, si sors sineret, suffectura cineribus; sed alterum trans Euphraten tellus pressit Assyria, alterum Egyptiaci gurgitis unda contorsit. Catoni huic ultimo Roma principium ac nomen, finem cognomenque dedit Utica. Cornelios Scipiones Roma progenuit, nobilissima et Reipublice saluberrima germina, quibus servanda sepe esset et ornanda: hos sic sua sors distribuit, ut duo hi qui dicuntur magni, Hispana tellure obruti, superior Africanus Literni, Nasica Pergami, Lentulus intra Siciliam, seiunctis habitent sepulcris; soli ex hoc numero Asiaticus atque Africanus minor Rome iaceant, melius quolibet in exilio iacituri, ille carcere tria. Nusquam durius iaceas quam domi. Tres Decii, etsi duos tantum
Abbreviated transcription (Latin):
seu brumali estuiũ thalamũ mutare Enta est om̃ibus maxᶜ.¬
q illustribus alt̾natio hec originis ac sepulcri Do Scio fic esse
eotra prĩam tñ mestus morior nchuilo letior in ea ip̃a quã
tua ditis prĩa morixeris sed indulget / fletibus taꝙͣ sua ilł
simul ac diserte paupertat exempla nõ adiuulãt fortunatio¬
ribus agam si quod doles regibus ac cesaribus accidisse
mõstrauero ducũq clocrissimis maximorũ ue hominũ fortu¬
nã sis recusaturus uidero do Quid dictura quos ue in me¬
diu prolatura sis sentio s quid opus est uel uerbis Doles extra
patriam mori mortisꝙ molestiã locus grauat Ra Modica
manũ horres uideo. pergã tamere ꝙͣ feliciter tu uideto michi ue¬
rũ dixisse et fideliter monuisse sat fuerit Alexandrũ pella
genut ẜabilon ꝑemit alexandria conditoris sui nomẽ cic cudẽ
custõdiuit alterũ alexandrũ epyri regia pauerat lucanꝰ ãnꝰ

Expanded text:
seu brumali estivum thalamum mutare . Trita est omnibus, maximseu brumali estivum thalamum mutare . Trita est omnibus, maximeque illustribus, alternatio hec originis ac sepulcri. Scio sic esse; extra patriam tamen mestus morior. Nichilo letior in ea ipsa quam tuam dicis patria morereris. Sed indulgetis fletibus dolendique casimul ac diserte paupertatis exempla non adiuvant, fortunatioribus agam: si quod doles regibus ac Cesaribus accidisse monstravero, ducumque clarissimis, maximorumne hominum fortunam sis recusaturus videro. Quid dictura quosve in medium prolatura sis sentio. Sed quid opus est verbis? doleo extra patriam mori, mortisque molestiam locus gravat. Medicam manum horres video; pergam tamen, quam feliciter, tu videto; michi verum dixisse ac fideliter monuisse, sat fuerit. Alexandrum Pella genuit, Babylon peremit, Alexandria conditoris sui nomen ac cinerem custodivit. Alterum Alexandrum Epiri regia paverat, Lucanus amnis
Abbreviated transcription (Latin):
enmũ calabria Stcitiũ prouĩtia narbdnẽsis ausomiũ uascoma
tres ãneos siue ut ahi uolut quatuor duos senacas uidel gal¬
lionẽ et lucanũ misit corduba ⁊ hos om̃es et plaueũ aprmate
et luciliũ arũcũ et pacumũ brundusmũ et iuuenalẽ aqͥnatẽ
et ꝓpertĩ umibrũ et ualeriũ antiatẽ et catullũ ueronẽsem
et uarrũ q cremonẽsẽ et gallũ foromiliẽsẽ et accuĩ pisaurẽse
et cassiũ parmẽsem et claudianũ florẽtinũ et persũi uul¬
terrami et mille alios roma retinuit ac magna ex pte hu¬
mo cõdidit tito limo patanino uix serũ uelud ad sepułturã pa¬
toie restituto sicꝭ ex diu̾so multos roma ead genuit alibi mori¬
turos orbis t̾re quasi domius angusta ẽ et ip̃e quadẽagularis
cuꝰ ab extremo ad extremũ trãsitus et hic uiuere illic mori nõ
pluris est fortibus animis ꝙͣ pro uorio usu balueũ toitlineũ

Expanded text:
Ennium Calabria, Statium provincia Narbonensis, Ausonium Vasconia, Ennium Calabria, Statium provincia Narbonensis, Ausonium Vasconia, tres Anneos, sive, ut alii volunt, quattuor, duos Senecas videlicet, Gallionem et Lucanum misit Corduba; et hos omnes, et Plautum Arpinatem, et Lucilium Aruncum, et Pacuvium Brundusinum, et Iuvenalem Aquinatem, et liensem, et Actium Pisaurensem, et Cassium Parmensem, et Claudianum Florentinum, et Persium Volateranum, et mille alios, Roma retinuit, ac magna ex parte humo condidit, Tito Livio Patavino vix serum velut ad sepulturam patrie restituto. Sic, ex diverso, multos Roma eadem genuit alibi morituros, Orbis terre quasi domus angusta est, et ipse quadrangularis, cuius ab extremo ad extremum transitus, et hic vivere, illic mori, non pluris est fortibus animis quam pro vario usu balneum triclinio,
Abbreviated transcription (Latin):
desit illũ palestine ordinis ceprus culit illũ mirsie cãpanie hos
hiis hispanie ytalia illũ quidẽ romahũc patauũ do Intelligo
plane singula sed adhuc muitus procul a prĩa morior et Ra¬
celoq semper herentibus nulla iã t̾tene patrie cura esset que
nõ d̾ tibi deposita sed inͣ crede si celo in hias deponẽda ẽ atting̃o
tñ dehinc alios urotutis a mitos celiꝰ memores nrõd tamẽ celĩ
studio terre oblitos Samni ossa pithagore metha pomꝰ texit
Ciceronẽ arpini ortũ rome altũ caiete sinꝰ exanime uidit
plimũ quẽ infantẽ lauit athesis grandeuũ ueseni cuns ex¬
tinxit uirgiliũ mũdo dedit mãtua brũdusiũ siue ut alni ꝑ h̃¬
bẽt tarẽtum eapuit nũc neapolis fenet Ouidiũ sulmo ꝯ̃pegit
pontitũ soluit exiliũ Terẽtĩ comicũ ut fama ẽ carthago-
genuit roma docuit archadia sẽpeliuit flaccũ oratiũ apułia

Expanded text:
desit: illum Palestine Cyprus tulit, illum Nursie Campania, desit: illum Palestine Cyprus tulit, illum Nursie Campania, hos Hispanie Italia, illum quidem Bononia, hunc Patavium. Intelligo plane singula, sed adhuc invitus procul a patria morior. celoque semper herentibus nulla iam terrene patrie cura esset, que nondum tibi deposita, sed, michi crede, si celo inhias, deponenda est. Attingam tamen dehinc alios virtutis amicos, celi memores, nondum tamen, celi studio, terre oblitos. Samii ossa Pythagore Metapontus texit; Ciceronem, Arpini ortum, Rome altum, Caiete sinus exanimem vidit; Plinium quem infantem lavit Athesis, grandevum Vesevi cinis extinxit. Virgilium mundo dedit Mantua, Brundusium sive, ut alii perhibent, Tarentum rapuit, nunc Neapolis tenet; Ovidium Sulmo compegit, Ponticum solvit exilium; Terentium comicum, ut fama est, Carthago genuit, Roma docuit, Archadia sepelivit; Flaccum Horatium Apulia,
Abbreviated transcription (Latin):
quos una etas una et ead media mũdi ꝑte genuarat toto
orbe dispersi sũt mortibus ac sepultois illũ ephesꝰ illũ sina
illũ persis illũ habet armenia illũ ethiopes illũ indi illũ achaiã
illos roma illũ ultima seruat hispama quosd eñ ex hiis loco mor¬
tis ablatos ẽt mĩc in yliacis ul urbibus fama est qua t̾ieni
erat ꝑs quid etherea pridẽ haũd dubie celum tenet dExtra pa¬
trĩa mori oportet Raͦ Quid scdĩ ordinis uiros loquar illũ stridoni
bethletin pus et post roma illũ gallra pannonie atq illũ athe¬
nis abstulit pariscos hũc gretie atq hũc hispanie rapuit ro-¬
ma hũc mediolanũ rome uinũ hũc defuctũ affrite sardima
mox sardime ticinũ occidentis duo lucida sidera equa meritis
iuĩcta aĩs uicina corporibus qui fint de quibus loquos intellig
atq iõ multa festinas toasco sed ne tercii ordinis exemplũ

Expanded text:
quos una etas, una et eadem media mundi parte, genuerat, toto quos una etas, una et eadem media mundi parte, genuerat, toto orbe dispersi sunt mortibus ac sepulcris. Illum Ephesus, illum Syria, illum Persis, illum habet Armenia, illum Ethiopes, illum Indi, illum Achaia, illos Roma, illum ultima servat Hispania, quosdam tamen ex his loco mortis ablatos esse, nunc in Italie urbibus fama est, qua terreni erant; pars quidem etherea pridem haud dubie celum tenet. Extra patriam mori oportet. Quid secundi ordinis viros loquar? Illum Stridoni Bethleem prius et post Roma, illum Gallia Pannonie, atque illum Athenis abstulit Parisius, hunc Grecie atque hunc Hispanie rapuit Roma, hunc Mediolanum Rome vivum, hunc defunctum Africe Sardinia, mox Sardinie Ticinum, occidentis duo lucida sidera, equa meritis, iuncta animis, vicina corporibus; qui sint de quibus loquor intelligis, atque ideo multa festinans transeo: sed ne tertii ordinis exemplum
Abbreviated transcription (Latin):
tyramis a cognatꝭ ess occisꝰ atq ita uerã ꝑ onna uisionẽ ratus
ꝓͥmisso tp̃e reditũ in prĩam expectaret quĩti ami oid finẽ pugnãs
siratuss occubuit eoq illũ mõ in patoĩa suã rediisse sõmoꝵ int̾¬
p̃tes dixere ne qua penitꝰ ꝑs sompii Ila ess ego quod de somꝑ¬
mis sentrõe dixi alibi de hac in prĩam reditu quõd occurrit mo
duiperim de. Extra priam mori cogor Ra Dixi dũ de exilio loq̃¬
rem᷑ et repeto nemo eoͣ p̃riãm morit : aut dm̃s doctis quid urois
placuit omne mũdi plagã prĩam esse et p̃sertim forti aĩo quẽ
mũ uerior patͬria tua est illa te duitus posfidebit net uagari si¬
net et propriũ ꝓpetĩũq incola fuui ãplexa ꝯstringet disce hanc t̾¬
ram pati que te ortũ alibi trasformabit in se doprocul a prĩa
mors me manet et sepulcoũ la Et celestes illi diuimꝙ homines

Expanded text:
tyrannus a cognatis esset occisus, atque ita veram per omnia visionem ratus, tyrannus a cognatis esset occisus, atque ita veram per omnia visionem ratus, promisso tempore reditum in patriam expectaret, quinti anni ad finem pugnans Syracusis occubuit; eoque illum modo in patriam suam rediisse somniorum interpretes dixere, ne qua penitus pars somnii falsa esset. Ego quid de somnis sentirem dixi alibi; de hoc in patriam reditu, quid occurrerit modo dixerim. Extra patriam mori cogor. Dixi dum de exilio loqueremur et repeto, aut nemo extra patriam moritur, aut omnes; doctis quidem viris placuit omnem mundi plagam patriam esse et presertim forti animo, quem mum verior patria tua est, illa te diutius possidebit, nec vagari sinet, et proprium perpetuumque incolam sinu amplexa constringet; disce hanc terram pati, que te ortum alibi transformabit in se. Procul a patria mors me manet et sepulcrum. Et celestes illi divinique homines,
Abbreviated transcription (Latin):
Ra An peregrino id accidit an exuli Iam seu te in
iliis t̾ris uisendi discendiq scũdiũ seu deligiofa de¬
uotio detinebat et gaudend ꝙ honesto te mors reꝑit
in actu seu iusta suña et ferendũ nõ mõ fortiter fed libenter
nuilło eñi melius mõ iniusti scelus hom̃is ꝙͣ iusti supplicii sp̃i¬
tanea ac traquilla professione diluitur Sin potentioris in¬
iuria neq id tñ ĩo dolend̃ sed satis ut arbityor de exilio disputa¬
tũ escdo Exͣ priãm. morior Ra. Diceba mõ hoc est in pr̃ĩam redi¬
re nullꝰ rectior trames erat nillꝰ breuior An tibi eudemꝰ ille
ciprius familiaris ap ᷝ ᷤᷤ ememoria lapsa est de quo et apᷝͤᷤ
ĩdem stribit et ticero qui cũ grauit̾ in thessalia egrotaret uidit in
sompnis se ꝙͣ pͥmũ egritudĩe liberand et pꝰ quĩquẽmũ in prĩam
reuersurũ tyrãnũ uõ uibis illiꝰ ubi tũt erat alexandrũ pherẽũ il¬
lico ꝑituꝵ Cũq ip̃e paucꝭ post diebus insꝑate redditꝰ saluti et

Expanded text:
 An peregrino id accidit an exuli? Iam seu te in his terris visendi discendique studium, seu religiosa devotio detinebat et gaudendum quod honesto te mors reperit in actu, seu iusta sententia et ferendum non modo fortiter sed libenter: nullo enim melius modo iniusti scelus hominis, quam iusti supplicii spontanea ac tranquilla perpessione, diluitur; sin potentioris iniuria, neque id tamen ideo dolendum. Sed satis, ut arbitror, de exilio disputatum est. Extra patriam morior. Dicebam modo “hoc est in patriam redire”; nullus rectior trames erat, nullus brevior. An tibi Eudemus ille Cyprius, familiaris Aristotelis, e memoria lapsus est, de quo et Aristoteles idem scribit et Cicero? qui cum graviter in Thessalia egrotaret, vidit in somnis se quamprimum egritudine liberandum, post quinquennium in patriam reversurum, tyrannuluti, et
Abbreviated transcription (Latin):
me prĩe accidet Ra Quid follicitꝰ quid ue anxius es quidꝙ pa¬
trie acciderit tua iam domꝰ abicẽdiis a furibus a Ruimis tu¬
ta erit nichil ad te pestilens animꝰ exuberãs nichil estus nichil
sucitas nichil mibres ac grandines mues ꝙ et glaties et in¬
miũ gelu nichil fere uel uolutres nichil brucꝰ aut locusta
nichil demnq terre motꝰ aut fremitus procellaꝵ nichil ãno¬
ne caritas Nichil hostiũ incursus aut bella cuuliam ꝙ qͣs
patrie status erit seu quis demũ fimis r̾a ͦ Quis putas in sĩ
qui maximaꝵ urbiũ fiit quiq omi erit pulius cinis sꝑarsi
lapides iidũ nomẽ posse id ĩnumẽis arguniẽtis ostedere
sed rem tenes ad sũmã il as homie fit eternũ ml hũanũ
p̃ter aĩam ĩmortale cepta desmẽt saca deficiẽt structa ruẽt
Quid plus equo angeris quid estuas si in celo eris et hͦ ip̃m
et mortalia tũcta despities Nã qui ad inferos descendũt ca¬

Expanded text:
me patrie accidet? Quid sollicitus, quidve anxius es? quicquid pame patrie accidet? Quid sollicitus, quidve anxius es? quicquid patrie acciderit, tua iam domus ab incendiis, a furibus, a ruinis tuta erit. Nichil ad te pestilens annus, nichil amnis exuberans, nichil estus, nichil siccitas, nichil imbres, ac grandines nivesqe et glacies, et nimium gelu, nichil fere vel volucres, nichil brucus aut locusta, nichil denique terremotus ac fremitus procellarum, nichil annone caritas, nichil hostium incursus aut bella civilia. O quis patrie status erit, seu quis demum finis? Quis putas, nisi qui maximarum urbium fuit, qui omnium erit? pulvis, cinis, sparsi lapides, nudum nomen. Possem id innumeris argumentis ostendere, sed rem tenes. Ad summam, nil ab homine fit eternum; nil humanum, preter animam, immortale. Cepta desinent, sata deficient, structa ruent. Quid plus equo angeris? quid estuas? si in celo eris, et hoc ipsum et mortalia cuncta despicies. Nam qui ad inferos descendunt, ca
Abbreviated transcription (Latin):
es ut illã miserie officmã atq illud hosꝑitiũ doloris ubi rapid
uite tempus multis in laboribus ne dicã gemitibus exegisti
patria etiã nũc etiã tũã uoces et uis scire quid actureo si di¬
cam faciet nempe qd fecit et quod fatuĩt alie ac quid in qui¬
es tumultuabitur dissidebit nouaꝵ rerũ sectabitur et ꝑciũ
simultates mutabit dños m̃ouabit leges utrũq sepe in pe¬
uis in melius raro calcabit propterea egregios tiues actol¬
let indignos pellet ĩmeritos predones erarii colet blandos
diliget ueridicos oderit bonos spernet uenerabitur potẽtes
libertatis hostes adorabit De fensores ⁊ Pub ͭ ͤ ꝑscquet᷑ fle¬
bit et ridebit mainiter aurũ gẽmas ꝙ nurabitur uixtutes
abiciet amplexabitur uoluptãtes hni sũt mores urbiũ Nemo
tibi nõ certus horũ uates fuerit insi qui super iure uixerit
uel obtrusis auribus at oculis urbes intyauerit meQudd pꝰ

Expanded text:
es, ut illam miserie officinam, atque illud hospitium doloris ubi rapidum es, ut illam miserie officinam, atque illud hospitium doloris ubi rapidum vite tempus, multis in laboribus, ne dicam gemitibus, exegisti, patriam nunc etiam tuam voces, et vis scire quid actura sit, dicam: faciet nempe quod fecit, et quod faciunt alie. “At quid?” inquies Tumultuabitur, dissidebit, novarum rerum sectabitur et partium simultates, mutabit dominos, innovabit leges, utrunque sepe in peius, in melius raro; calcabit preterea egregios cives, attollet indignos, pellet immeritos, predones erarii colet, blandos diliget, veridicos oderit, bonos spernet, venerabitur potentes, libertatis hostes adorabit, defensores Reipublice persequetur, flebit ac ridebit inaniter, aurum gemmasque mirabitur, virtutes abiciet, amplexabitur voluptates, hi sunt mores urbium. Nemo tibi non certus horum vates fuerit, nisi qui semper rure vixerit, vel obstrusis auribus ac oculis urbes intraverit. Quid post
Abbreviated transcription (Latin):
serit gratulare prosperitati eius quam amasti Ein peiori
gaude saltem ꝙ tu illi iam notior cariorꝙ futurꝰ sis mul¬
te pͥmos uiros nosse at diligere secũdo demũ matrimonis di¬
dicere de moriẽte sollicito ꝙ pꝰ se prie euẽtuꝵ sit camirs meto¬
Uid post me de patria mea crit Re Sonorũ
om̃ paitria una est et maloꝵ altera hocrũ cui
tt asscoibi cue feceris uideto Certia cm̃ patria
mulla ist sẽdi diuersoriũ aut trãsituseQunĩd
De patria mea erit Raͦ Pntria illa quã petis uno somper in ẜtatu
est ista quã deseris quod sepe iam dixmiꝰ nõ patria sed exiłiũ tũu
fuit / neruid prĩa post me aget Rã Reizia cogitatio essẽ solet Qd
post se regns atq urbibus euenturũ sit quale fuisse legis aᵈ
magno illi Regi assyrie aut Romano illi pͥncipũ maximo pͥua¬
tã fortunã hec cura supereminet qñ uõ ad ultimũ sic afpc̃us

Expanded text:
serit, gratulare prosperitati eius quam amasti; sin peiori, serit, gratulare prosperitati eius quam amasti; sin peiori, gaude saltem quod tu illi iam notior cariorque futurus sis. Multe, primos viros nosse ac diligere, secundo demum matrimonio didicerunt. 129 DE MORIENTE SOLLICITO, QUID POST SE PATRIE EVENTURUM SIT. Quid post me de patria mea erit? Bonorum omnium patria una est, et malorum altera: harum cui te ascribi civem feceris videto; tertia enim patria nulla est, sed diversorium aut transitus. Quid de patria mea erit? Patria illa, quam petis, uno semper in statu est; ista quam deseris quod sepe iam diximus non patria sed exilium tuum fuit. Quid patria post me aget? Regia cogitatio esse solet, quid post se regnis atque urbibus eventurum sit; qualem fuisse legis aut magno illi regi Assyrie, aut Romano illi principum maximo; privatam fortunam hec cura supereminet. Quando vero ad ultimum sic affectus
Abbreviated transcription (Latin):
alteri quĩx muibet r̾a ᵈ rare sũt earũ etiã quas honestas dicũt
quibus nõ super pntẽ quigẽ alter iam amino desponsatus
sit mortalis michi in quiũt uir est quid si hit obecit utide ille
mithi aut ille erit aptissimus quẽ uirtus quẽ nobilitas quẽ
gr̃a quẽ facundia quẽ forma consilietine uxor mea nbet
alterita Cua quidẽ uxor nñe ne tua ẽm̃ sit ampluis mors fa¬
tiet nec mirabere si ꝯuiges sẽparat que corporis atq ar̃e uni¬
cula dissoluit Me Nubet iterũ uxor mea ra ͦ Et Romanoꝵ du¬
cũ impsere iterũ uxores fer cõem cũ maioribus fortirna Me
Nubes uxor alteri ta ͦ Et romaii duces et principes uiduas
duxere et scissimus Rex dauid uiduas duas in ꝯuigiũ dio
q̃ mĩoꝵr fuerat uxores et fortasse te maior aliquis tuã dũ¬
det hanc tu illi tam̃e linque sollicitudinẽ qui eo pergis ubi
non nuibit᷑ Ie Nubet alteri dulcis uxor raͦ Si meliori np¬

Expanded text:
alteri coniunx nubet. Rare sunt earum etiam quas honestas dicunt, alteri coniunx nubet. Rare sunt earum etiam quas honestas dicunt, quibus non super presentem coniugem, alter iam animo desponsatus sit: “Mortalis michi, inquiunt, vir est: quid, si hic obeat? num ille michi aut ille erit aptissimus, quem virtus, quem nobilitas, quem gratia, quem facundia, quem forma conciliet? Uxor mea nubet alteri. Tua quidem uxor minime, ne tua enim sit amplius mors faciet; nec mirabere si coniuges separat, que corporis atque anime vincula dissolvit. Nubet iterum uxor mea? Et Romanorum ducum nupsere iterum uxores: fer communem cum maioribus fortunam. Nubet uxor alteri. Et Romani duces, et principes viduas duxere, et sanctissimus rex David viduas duas in coniugium duxit, que minorum fuerant uxores; et fortasse te maior aliquis tuam ducet. Hanc tu illi tamen linque sollicitudinem, qui eo pergis, ubi non nubitur. Nubet alteri dulcis uxor. Si meliori nup
Abbreviated transcription (Latin):
apud assros sophomba apid Romanos marcia et hina ꝙuis
has dirs uiroꝵ cõsensus ac iussus excuss tue uni uiro licet
mortuo ambere nõ liceblt atqui pance bna quigibus fide pres¬
tat tu gelido etiã tueri fide poscs si sida tibi usꝙ ad diẽ uite ul¬
timũ uxor fuit quid in tõtũ quigalis sidei munꝰ impleuerit ie
Ne secundo mibet uxor metuo Raᵈ Ne pͥmo nuberet magis for¬
sitã metuẽd fuit id ad te ꝑtinuit hͦ ad alterũ ꝑtinebit Sit
est autẽ metuenda ꝯtempnitis spernẽda metuĩtis il in rebꝰ
uisto pretio extimatis maritalis thori duellũ securus intrasti
Non cogitans quid periculi adires id intrare aliũ times Me
Nollẽ lateor uxorẽ alteri mibere Ra Perfecte quidẽ pudicitie
scde niptie ꝙͣtũ licet fateor uitande sũt sed uitanda magis
pericuiosa uiduitas est ubi mibere nõ tm̃ permittitur sed
oportet difficile est formosam solam caste uiuere Me Dulcis

Expanded text:
apud Afros Sophonisba, apud Romanos Marcia et Livia, quamvis apud Afros Sophonisba, apud Romanos Marcia et Livia, quamvis has duas virorum consensus ac iussus excuset; tue uni viro licet mortuo nubere non licebit? atqui pauce vivis coniugibus fidem prestant: tu gelido etiam cineri fidem poscis? si fida tibi usque ad diem vite ultimum uxor fuit, quidni, totum coniugalis fidei munus impleverit? Ne secundo uxor nubat metuo. Ne primo nuberet, magis forsitan metuendum erat; id ad te pertinuit, hoc ad alterum pertinebit. Sic est autem, metuenda contemnitis, spernenda metuitis, nil in rebus iusto pretio extimatis. Martialis thori duellum securus intrasti, non cogitans quid periculi adires, id intrare alium times? Nollem, fateor, uxorem alteri nubere. Perfecte quidem pudicitie, secunde nuptie quantum licet, fateor, vitande sunt, sed vitanda magis periculosa viduitas, est ubi nubere non tantum permittitur, sed oportet. Difficile est formosam solam caste vivere. Dulcis
Abbreviated transcription (Latin):
nati agentladolestent si uixerint at se nostent et ip̃i suas
agent uias fortunãq suã et labores uite obibũt interim sub
tutela dei etũt et tu forsã sine patre impubes uixisti :.
De moriente duxio quid uxor eo mortuo sit acta ca ͫ ira Meti¬
Uñ dilecta uxor post me fatiet Ra Nubet forsitã
quid ad te MeQuid fatiet cara uxorR Cuo iugo
absoluta uel subibit aliud uel libera ceruice uaga¬
bitur uel iam fessa subfistet et quiete sola medita¬
bitur Ne Quĩd aget uxoe amantissina Ra Quid tũ te euaserit
accura sit cogitas cũ tibi subiecta quã egerit nesc̃ias magͣ
pars mortaliũ quid domi sue fiat nescia quid in celo agit᷑
Quid ue in terris sit agend̾ querit Sane quid denceps agat
uxor ip̃a eadẽ uel maritꝰ alter uiderit ad te amplius cura ipta
nõ ꝑtinet Me uereor ne post meũ abitũ nibaet ꝯuix̃ Ia Que¬
dam uiuẽtibus uiris mibũt fecit hoc apud hebreos herodias

Expanded text:
nati agent? Adolescent si vixerint ac senescent, et ipsi suas nati agent? Adolescent si vixerint ac senescent, et ipsi suas agent vias fortunamque suam, et labores vite obibunt; interim sub tutela Dei erunt. Et tu forsan sine patre impubes vixisti. 128 DE MORIENTE ANXIO QUID UXOR, EO MORTUO, SIT ACTURA. Quid dilecta uxor post me faciet? Nubet forsitan. Quid ad te? Quid faciet cara uxor? Tuo iugo absoluta, vel subibit aliud, vel libera cervice vagabitur, vel iam fessa subsistet, et quietem sola meditabitur. Quid aget uxor amantissima? Quid, cum te evaserit, actura sit cogitas, cum, tibi subiecta, quid egerit nescias? magna pars mortalium quid domi sue fiat nescia, quid in celo agatur, quidve in terris sit agendum querit. Sane quid deinceps agat uxor, ipsa eadem vel maritus alter viderit; ad te amplius cura ista non pertinet. Vereor ne post meum obitum nubat coniunx. Quedam viventibus viris nubunt! Fecit hoc, apud Hebreos Herodias,
Abbreviated transcription (Latin):
siue illis parũper obsequãtur et uicissitudine sua seruent
nnsi ambitiose mori et qd stulti quide facere tua tetũ tumulo
uis inferri q̃liq seꝑulcroꝵ effossoribus profutura Deniq iã
terre metalliq curã proice celũ tamd̃ teq ip̃m cogita Me
Opes mee fuguit a me r̾a Putabas ne moi suras cũ fu¬
geret uita cũ tu ip̃e ꝯtinue raperis Me Quid de opibus
meis erit postꝙͣ mee esse desierme Ra Qid de cio erat
añꝙͣ tue esse muiperẽt Ieopes tantas iinquo iidus abiẽt¬
Ra Rudus intrasti nudus mͤgredere nõ est qd queraris sed
est unde gr̃as agas alien usus medio tp̃e tuꝯ fuit il cuũ
sibi p̃ripuit sed expleto usu reposcitur alienũ e uicina mi¬
grãtes aduene ultro si quis est pudor cõmodata uaisa resti¬
tuũt heu iltantis ex opibus mecũ fero Auffer ꝙͣtũ altu¬
listi uel si magis ꝙͣtum reges auferũt. ne Quid impuberes

Expanded text:
sine illis parumper obsequantur, et vicissitudinem suam servent, sine illis parumper obsequantur, et vicissitudinem suam servent, nisi ambitiose mori et quod stulti quidam fecere tua tecum tumulo vis inferri, quandoque sepulcrorum effossoribus profutura. Denique iam terre metallique curam proice, celum tandem teque ipsum cogita. Opes mee fugiunt a me. Putabas ne mansuras cum fugeret vita, cum tu ipse continue rapereris? Quid de opibus meis erit, postquam mee esse desierint? Quid de eis erat, antequam tue esse inciperent? Opes tantas linquo nudus abiens. Nudus intrasti, nudus egredere; non est quod queraris, sed est unde gratias agas. Alieni usus medio tempore tuus fuit; nil tuum tibi preripitur, sed expleto usu reposcitur alienum. E vicinia migrantes advene ultro, si quis est pudor, commodata vasa restituunt. Heu, nil tantis ex opibus mecum fero! Aufer quantum attulisti, vel si maius, quantum reges auferunt. Quid impuberes
Abbreviated transcription (Latin):
boni si qua ea ꝯsolaͦ mortis est nõ totius interusse uideberis
in illoꝵ uultibus inq actibus te sibi redditũ amiti credẽt et
gaudebũt ac si mali est cur cupide deseras quos torrigere nequi¬
uisti et corrigendos ac domados mũdo tradas ac fortue ne ue
illos moriẽs suspires qui te nõ segnius suspirãt et fors otius
mortuũ suspirabũt I Quid de opibus Ra Ties ne a te di¬
misse nõ suit dños reperture Expectantur exoptant᷑ extimiã¬
tur neq tam de ꝯtemptu ꝙͣ de certamĩe metued puidẽ iam
nũc hee diuitie tue esse de sĩnet/ cuiꝰ aũt siit futurs quid
filios aspicis, sciri non pocest quid nec oportet sat est scire tuas
fuisse sed fuerũt tue et nõ potius illuis reyũ dñe trascũciũ atq
mortanũ que fortuma dr̃ sed sic tuas dico hoc est tibi ad breue
tempus obsequutas iam uõ tempus est aber̃di cedendiq aliis

Expanded text:
boni, si qua ea consolatio mortis est, non totus interiisse videberis, boni, si qua ea consolatio mortis est, non totus interiisse videberis, in illorum vultibus inque actibus te sibi redditum amici credent et gaudebunt; at si mali, est cur cupide deseras, quos corrigere nequivisti, et corrigendos ac domandos mundo tradas ac fortune, neve illos moriens suspires, qui te mori segnius suspirant, et fors ocius mortuum suspirabunt. Quid de opibus? Timesne, a te dimisse, non sint dominos reperture? expectantur, exoptantur, extimantur, neque tam de contemptu quam de certamine metuendum; proinde iam nunc he divitie tue esse desinent; cuius autem sint future quid filios aspicis? sciri autem non potest quidem nec oportet; sat est scire tuas fuisse, si fuerint tue, et non potius illius rerum domine transeuntium atque mortalium, que fortuna dicitur; sed sic tuas dico, hoc est, tibi ad breve tempus obsecutas. Iam vero tempus est abeundi cedendique aliis;
Abbreviated transcription (Latin):
ueniũt reuletentur. hoc est ad fortune mans inde rur¬
sus ad alios atq alius abiture apud nemine dui mãsure
Bage sũt eñ scare nescũit neq sine misterio rotũda ñmu
formã oꝑmati sũt sed uolubilitatis indiciũ esse dixerũt
quida facete nõ infitior sed nõ minꝰ triaqulayis aut
quoꝵ nã est labi assidue ac uolui odisse uinꝰ seras arcu-¬
le crebris ac uariis possessoribus delectari siue ut rubigi¬
nem motu uitent suie ut fallant crcuitionẽ ꝙͣplurios
siue ut tũ dñs suis de instabilitate ꝯtendãt hãc tu igit
moriens uel uiuẽti superuatuã curã pone quin locuples¬
moreris agnosce fortune fidẽ rorã usq ad exitũ euita diuitias quas
iã tibi nõ necessarias aliis linque at ẜi paupey expeditꝰ ꝑficisce
rius q̃n laboriosa hec uite uel presidia uel tormenta mortẽ qͣr
sollicitat m Quid erit de piliis Ra Exat uh̃i uiuat nomẽ sint sĩt

Expanded text:
venerunt revertentur, hoc est, ad fortune manus; inde rurvenerunt revertentur, hoc est, ad fortune manus; inde rursus ad alios atque alios abiture, apud neminem diu mansure. Vage sunt enim, stare nesciunt. Neque sine mysterio rotundam nummi formam opinati sunt, sed volubilitatis indicium esse dixerunt quidam, facete, non inficior, sed non minus triangularis, aut luxum, quarum natura est labi assidue ac volvi, odisse unius seras arcule, crebris ac variis possessoribus delectari, sive ut rubiginem motu vitent, sive ut fallant circuitione quam plurimos, sive ut cum dominis suis de instabilitate contendant. Hanc tu igitur moriens, vel viventi supervacuam, curam pone; quin si locuplesmoreris, agnosce fortune fidem raram usque ad exitum e vita, divitias quoque iam tibi non necessarias aliis linque. At si pauper expeditus proficiscere, rius, quando laboriosa hec vite vel presidia, vel tormenta mortem quoque sollicitant. Quid erit de filiis? Erit ubi vivat tuum nomen, si sint
Abbreviated transcription (Latin):
Uid de patononio sperem quid de liberis et Raet
patonnioniũ dños muemiet et liberis sua sors erit¬
MeQuid de tantis diuitiis fiet ra ne dubita
ne he̾di mime uideant᷑ nuĩꝙͣ tãte erũt qui aliꝙͥ
desit de hnis tamẽ illa uiderit que res m̃as hasq tã dilectas
opes huc illuc iaculatura cõtorquet me Quid fatiẽt filyi Ra
A terrens patre desertos in fuã curã celestis pater acupiet
nõ relicturus ut neq orphanos facturꝰ ille cos muit̾et et do¬
cebit a iiuẽtute eorũ mõ dociles se pbeat s usq in senecta
et semũ usq ad mortẽ et sepultrũ nõ defutuet Epes nas
et caduca est filni igitur tua spe delusi ponent in deo spem
suam et cantabũt cũ daeuid Pater mens et mea macer de
derelinquerũt me dñs autẽ assupsit me. multoꝵ indole
filioꝵ et uirtutũ demen mentibus inẜitũ parẽtũ blan¬
dicie extiuxerũt sicut ex diuersõ molliciẽ sepe discussut
orbitas ac paupertas Ine Que deuemẽt opesta ꝰ unde

Expanded text:
uid de patrimonio sperem, quid de liberis? Et patrimonium dominos inveniet, et liberis sua sors erit. Quid de tantis divitiis fiet? Ne dubita ne heredi nimie videantur: nunquam tante erunt quin aliquid desit; de iis tamen illa viderit, que res vestras hasque tam dilectas opes huc illuc iaculatura contorquet. Quid facient filii? A terreno patre desertos, in suam curam celestis pater accipiet, non relicturus ut tu, neque orfanos facturus. Ille eos nutriet et docebit a iuventute eorum, modo dociles se prebeant, et usque in senectam et senium, usque ad mortem ac sepulcrum non destituet. Spes nascet caduca est; filii igitur, tua spe delusi, ponent in Deo spem suam, et cantabunt cum David: “Pater meus et mater mea dereliquerunt me”, dominus autem assumpsit me. Multorum indolem filiorum, et virtutum semen mentibus insitum, parentum blanditie extinxerunt, sicut, ex diverso, mollitiem sepe discussit orbitas ac paupertas. Quo devenient opes? Unde