comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
romani quirmũ Eõdem utiq modo athene minerua Samos iuno¬
nẽ Paphos uenerẽ Uulcanũ leminos liberũ naxos Apollinẽ delos
Sit per ppłos atq religiones uaria sacra suscepta sũt dũ hommnes
grati esse in suos principes cupuĩt Et alios honores quos uita care¬
tibus de ferãt muemire nõ pñt Preterea pietas eorũ qui successserãt
plurmiũ contulit ad errorẽ qui ut diuina stirpe nati uiderẽtur di¬
uinos honores parẽtibus detulerũt deferriq iusserũt An potes¬
potest aliquis dubitare quõ religiones deorũ sũt institute cũ apud
maronẽ legat enee uerba sociis imperantis
te ioui precibusq uocate Anchisem genitorem cui nõ tantũ ĩmorta¬
litatẽ uerũ etiam uentorũ tribuit potestatẽ poscanius uentos
atq me sacra quot ãmis Urbe uelit posita templis sibi ferre
dicatis. Idem .s. de ioue liber et pan. et mercuruis et apollo fecert

Expanded text:
Romani Quirinum: eodem utique modo Athene Minervam, Samos IunoRomani Quirinum: eodem utique modo Athene Minervam, Samos Iunonem, Paphos Venerem, Vulcanum Lemnos, Liberum Naxos, Apollinem Delos. Sic per populos atque regiones varia sacra suscepta sunt, dum homines grati esse in suos principes cupiunt et quos alios honores vita carentibus deferant invenire non possunt. Preterea pietas eorum qui successerant plurimum contulit ad errorem, qui ut divina stirpe nati viderentur divinos honores parentibus detulerunt deferrique iusserunt. An potest aliquis dubitare quomodo religiones deorum sint institute, cum Maronem legat Aeneae uerba sociis imperantis: nunc pateras libate Ioui precibusque uocate Anchisen genitorem —? cui non tantum immortalitatem, uerum etiam uentorum tribuit potestatem: poscamus uentos, atque haec me sacra quotannis urbe uelit posita templis sibi ferre dicatis. idem scilicet de Ioue Liber et Pan et Mercurius et Apollo fecerunt
Abbreviated transcription (Latin):
doq cõis ut beneficiis excellentes uiros in celũ fama ac uolũtate tol¬
lerent. huic hercules hinc castor. hinic pollux huit esculapius hinc
liber atq alio loco atq in plerisq ciuitatibus incelligi potest ac uere
uirtutis gr̃a aut quo libentius rei publice caussa periulũ adicerẽt
optimos quosq uirorũ fortii memoriã honore deorũ ĩmortaliũ con
reges Sic paulatun religiones esse ceperũt dũ illi primi qui eos
nouerãt/ eo ritu iuos liberos ac nepotes Deinde omes posteros imbue¬
rũt Et hii tamen sũmi reges ob celebritatẽ nõis in prouĩciis omnibꝰ
colebantur Priuatin uero singuli populi gentis aut urbis sue
conditores seu uiri fortitudine insignes erãt seu fennẽ castitate
mirabiles sũma ueneratiõe colubrũt ut egipcñ ysidem mauri Iu¬
ban macedones scabrũ poem uramã. latini fannũ Iabini faucũ

Expanded text:
doque comunis ut beneficiis excellentes viros in celum fama ac voluntate toldoque comunis ut beneficiis excellentes viros in celum fama ac voluntate tollerent: hinc Hercules, hinc Castor et Pollux, hinc Esculapius, hinc Liber". Et alio loco: "atque in plerisque civitatibus intelligi potest acuende virtutis gratia, aut quo libentius rei publice causa periculum adiret optimus quisque, virorum fortium memoriam honore deorum immortalium consreges. Sic paulatim religiones esse ceperunt, dum illi primi qui eos noverant eo ritu suos liberos ac nepotes, deinde omnes posteros imbuerunt. Et hi tamen summi reges ob celebritatem nominis in provinciis omnibus colebantur. Privatim vero singuli populi gentis aut urbis sue conditores, seu viri fortitudine insignes erant, seu femine castitate mirabiles, summa veneratione coluerunt ut Egiptus Ysidem, Mauri Iubam, Macedones Cabyrum, Peni Uraniam, Latini Faunum, Sabini Sancum,
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃a securitas hoc romediũ unicũ contra irã dei uacare spera¬
re tunere et orare ne in furore arguat nos neq in ira sua cor¬
bonis actibus mitigemꝰ illã pus precibus imploremꝰ lat¬
erroribus exarmatis fidem nr̃am quãtũ quiuit armauit Omnem¬
q hanc deorũ scenam mira et lauda bili turiositate detexit Inq
hoc idem opus augustio atq aliis sequacibus uiam fecit cũ mul¬
ta de pͥma deorũ muentione disseruissẽt sic adiecit. Deinde ip̃i
reges cum caruissent hiĩs quoru uitam composuerãt magnũ sui
defidenũ mortur reliquerũt. Itaq honñes smilacra eorũ confiuxe¬
rũt ut haberent aliqd ex ymaginũ cõtemplatioe solatiũ Progressi¬
qz longius per amore memoria de fũctorũ colere ceperũt ut et gram
referre bene meritis uiderentur et suceessores corũ allicerẽt ad bñ
operandi cupidinẽ hiis dictis testimomio rem confirmãs aitq cicero
de natura deorũ docet dicens. Incepit autẽ uita hominũ consuetu¬

Expanded text:
nostra securitas, hoc remedium unicum contra iram Domini: vacare, timere, sperare et orare «ne in furore suo arguat nos neque in ira sua corbonis actibus mitigemus, illam piis precibus imploremerroribus exarmatis fidem nostram quantum quivit armavit, omnemque hanc deorum scenam mira et laudabili curiositate detexit, inque hoc idem opus Augustino atque aliis sequacibus viam fecit, cum multa de prima deorum inventione disseruisset, sic adiecit: «Deinde ipsi reges cum cari fuissent his quorum vitam composuerant magnum sui desiderium mortui reliquerunt. Itaque homines simulacra finxerunt, ut haberent aliquid ex imaginum contemplatione solatium progressique longius per amorem memoriam defunctorum colere ceperunt, ut et gratiam referre benemeritis viderentur et successores eorum allicerent ad bene imperandi cupidinem». His dictis, rem testimonio confirmans ait: «quod Cicero de natura docet deorum dicens: "Suscepit autem vita hominum consuetu
Abbreviated transcription (Latin):
delectationis occasio est. subita uos ira corrpiet cũ exarserit in
breui ira eius beati om̃es qui confidũt in eo. Uera quidẽ confi¬
dentia nisi de uirtute non irascitur. hac colamus ut illam ad¬
ipiscaniur que inter repentina pericla reddat intrepidos ac be¬
atos. Quid eñ aliud remedii est fres aut que nõ instrumẽta
uictorie quibus fidamꝰ in hoc bello ubespes nr̃a se collocet An
in multitudine diuitiarũ. An etiã regnnis et caduca potentia
An in uirtute mẽbrorũ et in corporeo robore in equis et turribꝰ
et bellico apparatu. Absit hoc ab aĩa nr̃a nõ sũt hec ad salutẽ
uie nõ sit in uobis super quẽ iusti rideat et dicãt Ecce homo¬

Expanded text:
a nos ira corripiat. «Cum exarserit in brevi ira eius, beati omnes qui confidunt in eo». Vera quidem confidentia nisi de veritate non nascitur; hanc colamus ut illam adipiscamur, que inter repentina pericula reddat intrepidos ac beatos. Quid enim aliud remedii est, fratres, aut quenam instrumenta victorie quibus fidamus in hoc bello, ubi spes nostra se collocet? An in multitudine divitiarum? An in regnis et caduca potentia? An in virtute membrorum et corporeo robore? An in equis et curribus et bellico apparatu? Absit ab anima nostra: non sunt he ad salutem vie; non sit in nobis super quem iusti rideant et dicant
Abbreviated transcription (Latin):
deus nr̃ ore suo precipit ut ab eo nõ uirtutes illas diuinas et ne¬
quaqͣ mitabiles discanius scd quod est hom̃ĩs ꝓpriũ maxime ẽẽ
mtes et corde huĩles qui ad hoc descendic̃t. Alio equidẽ nos misis¬
set si õmno ullũ claruis exemplar mansuetudinis inuenisset
An forte cius in effabilis et infunita clemẽtia nõ satis in se spe¬
rantibus nota est Cotidie nos expectat uocat excitat monet
qui laboratis ⁊cꝰ. Offert requiem laborũ refrigeriũ dolorũ uemiã
peccatorũ spem bonorũ uitam demq sempiternã pollicetur dere¬

Expanded text:
Deus noster iure suo precipit ut ab eo non virtutes illas et neDeus noster iure suo precipit ut ab eo non virtutes illas et nequaquam imitabiles discamus, sed, quod est hominis maxime proprium, esse mites et corde humiles, qui ad hoc discendum alio equidem nos misisset, si omnino ullum clarius exemplar mansuetudinis invenisset. An forte eius ineffabilis et infinita clementia non satis omnibus in se sperantibus nota est? Quotidie nos expectat, vocat, excitat, monet, i estis»: offert requiem laborum et refrigerium dolorum, veniam peccatorum, spem bonorum, vitam denique sempiternam pollicetur. «Dere
Abbreviated transcription (Latin):
n mortẽ recolens sue salutis causa presertim suiq amore iusceꝵ¬
tam suarũ libidinũ non incipiat oblausci et ab impetu turꝑiq le¬
ticia pultras subito uertatur ad lacrimas. Atqui oma hec in xp̃o
sũt Quid em̃ sibi uult aliũd yscue uisio cuuiꝰ principiũ est audi¬
te teli et auribus percipe terra quom̃a dominus loquutꝰ est filios
euutriui et exaltaui ip̃i autẽ spreuerũt me Ecce in ꝙͣ paucis
uerbis patrem audimiꝰ et dominũ amicũ certe idem ip̃e se fecit
uos em̃i inquit amici mei estis iam nõ dicã uos seruos almicos
nos ille uocat nos dñm agnoscaiꝰ. Quibusdam dm̃is mos est
ut cũ scrius suis familiariter uiuat suauiter collo quãtur mi¬
ta ferde mulra igno scant multa deserant multa dissimilent
qui nõ ideo tnnendi sũt minꝰ. sed amandi magis Quis autẽ
tuis nobis pater iste celestis ꝙͣ apud uirgiliũ eneas filio. Disce

Expanded text:
ci mortem recolens, sue salutis tam presertim suique amore suscepci mortem recolens, sue salutis tam presertim suique amore susceptam suarum libidinum non incipiat oblivisci et ab inepta turpique letitia pulcras subito vertatur ad lacrimas? Atqui omnia hec in Cristo sunt. Quid enim sibi vult aliud Ysaie visio, cuius principium est: «Audite celi et auribus percipe terra, quoniam Dominus locutus est: Filios enutrivi et exaltavi et ipsi autem spreverunt me»? Ecce, inquam, paucis verbis et patrem audivimus et dominum: amicum certe idem ipse se facit: «Vos enim» inquit «amici mei estis, iam non dicam vos servos». Amicos ille nos vocat; nos Dominum agnoscamus. Quibusdam dominis mos est, ut cum servis suis familiariter vivant, suaviter colloquantur, multa ferant, multa ignoscant, multa differant, multa dissimulent; qui non ideo timendi sunt minus, sed amandi magis. Nec e»? Quanto id rectius nobis pater ille celestis, quam apud Virgilium Eneas filio: «Disce
Abbreviated transcription (Latin):
Sereca uoluptates inquit precipue ex turba et muisissimas habe
latrom̃ĩ more quos satellites sallitas egiptii uocant in hoc nos am¬
plectuntur et transgulant sic est cetera nos uelut ab aduerso ferũt
mala luxuria ammũ derectura complectit᷑. uementi ergo resistend
occurrendũq principiis et illũd ante oculos habendũ beatus qui
de rõnis arce deiciant allidere monemur ad petrã ꝑetra autẽ exat
xp̃us Nam quis obsecro tam prerupte tamq in flãmate libidinis
usꝙͣ erit qui atriter ad memorĩa reductis xpristi uulneribus nõ
fregescat et sanguine ciuis ad hoc fuso ut inde potissimũ contrete
norũ sordes uulnerũ lauentur. Nullus imber aut ros herbis ar̃e¬
tibus oportunꝰ adeo est / quin cruor iste si in deuotã ammã ex alta
mibe calide contemplatiomis effluxerit multo sit opportunior hu¬
manis ardoribus extinguẽdis aut sedandis. Quis uero tam in-¬
hũamis et ingratus ut atrocom uel patris uelamici uel domi¬

Expanded text:
Seneca «Voluptates» inquit «precipue exturba et invisissimas habe; latronum more, quos stilistas Egiptii vocant, in hoc nos amplectuntur ut strangulent». Sic est. Cetera nos velut ab adverso feriunt mala: luxuria animum deiectura complectitur. Venienti igitur resistendum, occurrendum principiis et illud ante oculos habendum: «Beatus qude rationis arce deiciant allidere monemur ad petram: «petra autem erat Cristus». Nam quis, obsecro, tam prerupte tamque inflammate libidinis usquam erit, qui acriter ad memoriam reductis Cristi vulneribus non frigescat et sanguine eius ad hoc fuso, ut inde potissimum concrete nostrorum sordes vulnerum lavarentur? Nullus imber aut ros herbis arentibus oportunus adeo est, quin cruor ille si devotam in animam ex alta nube calide contemplationis influxerit multo sit oportunior humanis ardoribus extinguendis aut sedandis. Quis vero tam inhumanus et ingratus, ut atrocem vel patris, vel domini, vel ami
Abbreviated transcription (Latin):
legom meam et cetͬ. Quid nũc etiam ac seueritate trãquilliꝯ uirgami
minatur et uerbera non glãdiõi non scutũ paterna cõminatio non
uidiciaria est. Castigat et castigando nõ perniuit sed miseretur
et corrigit quia ip̃e nouit fignientum nr̃m recordatus quomã pul¬
hostile, nou en iam filios non amicos nou saltem seruos uocat
yno hostes nulla iam mentio uerberũ aut uirgarũ t⁊ ed quid
mebriabo inquit sagittas meas sanguĩe et gladius meus deuo¬
rabit carnes de cenore occisorũ ecꝭ nõ hec paterna inꝙͣ castiga

Expanded text:
gam ab eis». Quid nunc etiam hac severitate tranquillius? Virgam minatur et verbera, non gladium, non securim: paterna comminatio, non iudiciaria est; castigat et castigando non perimit, sed miseretur et corrigit, quia ipse novit figmentum nostrum, recordatus quoniam pulhostile; non enim iam filios, non amicos, non saltem servos vocat, imo hostes: nulla iam mentio verberum aut virgarum; sed quid? «Inebriabo» ait «sagittas meas sanguine et gladius meus devorabi
Abbreviated transcription (Latin):
floribus uerus in signe ubi siciens uiator falliꝰ possit sed nũquid
et caupo suis fallitur artibus sũt certe aliqui su fallatiis assue¬
facti ut longo usu fallendi alios ad extremũ et se fallere ici¬
piant quodq du suastre aliis alñ ꝑsuade̾at sibi et quod fl̃m
seiuerint uerũ credãt tl ut libet mayisterios gloriare quõd si dig¬
digno obtigit nchil noui sui indigno. duo hec mala setũ attulit
ut et disctre pudeat et notior ignorãtia tua sit De ueanis

Expanded text:
floribus vernis insignem, ubi sitiens viator falli possit; sed nunquid floribus vernis insignem, ubi sitiens viator falli possit; sed nunquid et caupo suis fallitur artibus? Sunt certe aliqui sic fallaciis assuefacti, ut longo usu fallendi alios ad extremum et se fallere incipiant quodque diu suasere aliis aliquando persuadeant sibi et quod falsum sciverint verum credant. Tu ut libet magisterio gloriare, quod si digno obtigit, nichil novi, sin indigno, duo hec mala secum attulit, ut et discere pudeat et notior ignorantia tua sit. 46 DE VARIIS
Abbreviated transcription (Latin):
Tmayisterio insignitus sum Ra Mallẽ fateor distipłã
magistro enĩ indisciplinato et rudi nichil est tur piue¬
Ua Magister ex merito factus sum l ut mg̃ dig̾ne
sis nõ nist discipulus merusti obsequẽtem atq ħuiłe
te docilemq p̃bueris oportet alioquin aberrasti in uiã que ad ma¬
gisteriũ ducebat et si nõ ignore quoss sine mag̃ro ad sc̃ientie
ꝓradũ altissimũ ꝯscendisse idq de se ip̃is uiros magni nõĩs p̃di¬
casse lr̃is ꝙ mandasse hiix labor et ingeniũ et distendi ardo et
intentio et assidiutus et perseuerantia pro ng̃eo fuit nec int̾nius
in silentio ingr defuit at nũc michi de cõibus serus est Gaus¬
mañr dicor ra multꝭ ne magri ueri essent magisteor facsa
nonen obstitit dñq de se plus om̃ibus ꝙͣ siba dũq quõd dicebã¬
tur sed nõ erãt esse coedideaut quod esse poterãt nõ fueoũt Gã
Mahisterio clarus sum fa uidisti uimi atidi taberna pituois aut

Expanded text:
magisterio insignitus sum. Mallem, fateor, disciplina: magisterio enim indisciplinato et rudi nichil est turpius. Magister ex merito factus sum. Ut magister digne sis, non nisi discipulus meruisti; obsequentem atque humilem te docilemque prebueris oportet: alioquin aberrasti in via que ad magisterium ducebat, etsi non ignorem quosdam sine magistro ad scientie gradum altissimum conscendisse idque de se ipsis viros magni nominis predicasse literisque mandasse. Sed his labor et ingenium et discendi ardor et intentio et assiduitas et perseverantia pro magistro fuit, nec internus in silentio magister defuit; at nunc michi de communibus sermo est. Magister dicor. Multis ne magistri veri essent magisterii falsum nomen obstitit: dum de se plus omnibus quam sibi dumque quod dicebantur, sed non erant, esse crediderunt, quod esse poterant non fuerunt. Magisterio clarus sum. Vidisti vini acidi tabernam, picturis aut
Abbreviated transcription (Latin):
Iõ Rulla maior nulla pulchrior Gaudiur
nulla sanctior spes mõ nõ seca p̃ceps ue sit sũt em
qui semper male agendo bonũ sperẽt quo nchil est
stultius Gaert̾nã uitam sperõ Rõ Ca est uirtutũ ꝯsangiunitas
atq cõnexio sicꝭ a pħĩs disputatũ est ut ice sit cũ qui unam
Ĩtaq si spem habes garitatẽ simul habeas oportet ac fidem di
qua hapde sit nõiã spes illa ẜ psũptis inꝯsulta est Gauitã spo s
bñ Sũt ⁊ qui bena male agat n. niuꝰ infallibilis extimator qͣlꝰ
ltnam tõ No celests bñ põteroestres dm̃i de se sparꝑ am̃at s aqͣbus
ꝑstõ ab hiis quibus se caros ac diltos scuit a qui si qͣñ forsita ddresi
fuerit ac rebelles redire in gõam opt̃ates ac mia ꝯfugeetelauita et̾nã¬

Expanded text:
 Nulla maior, nulla pulchrior, nulla sanctior spes, modo non ceca precepsve sit: sunt enim qui semper male agendo bonum sperent, quo nichil est stultius. Eternam vitam spero. Ea est virtutum consanguinitas atque connexio, sicut a philosophis disputatum est, ut necesse sit eum qui unam Itaque si spem habes, caritatem simul habeas oportet ac fidem; si qua harum desit, non iam spes illa, sed presumptio inconsulta est. Vitam spero bene. Sunt et qui bona male agant, nec minus infallibilis extimator qui qeternam. Non celestis tantum sed terrestres domini de se sperari amant; sed a quibusto ab his quibus se caros ac delectos sciunt aut qui si quando forsitan odiosi fuerint ac rebelles, redire in gratiam optantes ad misericordiam con
Abbreviated transcription (Latin):
futurã esse comcio sei famosiorẽ attigi prouide quod ad repẜensio¬
nẽ actinet insanie talis et aliqua dixmius et multa ac uaxia dici
pñt quod ad remẽdiũ uo̾ nõ pauta Nã ad illam quam dicꝭ ꝯsola¬
tionem mali huiꝰ quã tibi de tarimbus prouẽturã fingꝭ breuissi¬
mi flacci carmẽ ac percontatio illa pro responso sit histic uersiclis:
speras tibi posse dolores atq estus curas ꝙ graues e pectore pelli lo¬
quendo canendoq amor alitur accenditurq nõ extinguit᷑ nec
lentur ut quos menioras cantꝰ et cariĩa tuoꝵ nõ fomẽta sedio¬
atamẽta sũt uulnerũ Sa Erede̾ iam tandem admonitus a exꝑ¬
tus incipio ꝙ obrem silebit omissis aliis ad remedia stilum uertẽ¬
Ra Multi olim ista conq̃rre inxi sũt in quibus nasõ mirus medi¬
cus morbi amãtior ꝙͣ salutꝭ Ciuiꝰ quid̃ lema q̃d feda nec ineffi¬

Expanded text:
futuram esse conicio; sed famosiorem attigi. Proinde quod ad reprehensiofuturam esse conicio; sed famosiorem attigi. Proinde quod ad reprehensionem attinet insanie talis, et aliqua diximus ac multa et varia dici possunt, quod ad remedium vero non pauca. Nam ad illam quam dicis consolationem mali huius quam tibi de carminibus perventuram fingis, brevissimum Flacci carmen ac percontatio illa pro responso sit: Hiscine versiculis speras tibi posse dolores atque estus curasque graves e pectore pelli.? Loquendo canendoque amor alitur accenditurque, non extinguitur nec lenitur, ut quos memoras cantus et carmina tuorum non fomenta, sed irritamenta sint vulnerum. Credere iam tandem admonitus et expertus incipio; quamobrem, si libet, omissis aliis ad remedia stilum verte. Multi olim ista conquirere nisi sunt, in quibus Naso mirus medicus, morbi amantior quam salutis, cuius quedam levia, quedam feda nec ineffi
Abbreviated transcription (Latin):
si in hͦ multi lugẽt in om̃i autom questione nõ pluriũ sed maioꝵ
meliorumq iuiditio standũ est p̾lato inꝙͣ utiq sũmus uro de amoribꝰ
suis etiam turpibus ꝙ ꝙͣ uero phõ nulla libido nõ turpis et intõcessa
fit pace tanti uiri dixerim multa licentius scoipsĩt ꝙͣ quibus plato¬
incum nomẽ assiribendum esset scorpsit tamẽ et quõd nolle sc̾pta
extat ieq tam celebeis fame notam neq iudiciũ posteritat ꝭ exubuit
curea hãc metũq omnẽ unicente impetu possionis añ urgent
sciliq dulcedine calamũ excitantis que ueł in turpi pudendaꝙꝙ
m̃a tanta illi est ut epycureis magꝭ ꝙ platonics in rebus quasi
solis in luto platonici radios cernas ingenii et hant ip̃am post pla-¬
toñe multis uideo tãm fuisse ut scripta relinquerẽt que uel hones¬
tius nõ scipsissẽt uel ꝯsultus delenisfẽt multu ut idem fãtiãt

Expanded text:
si in hoc multi litigent; in omni autem questione non plurium sed maiorum si in hoc multi litigent; in omni autem questione non plurium sed maiorum meliorumque iudicio standum est —, Plato, inquam, utique summus vir, de amoribus suis etiam turpibus, quanquam vero philosopho nulla libido non turpis et inconcessa sit, pace tanti viri dixerim, multa licentius scripsit quam quibus platonicum nomen ascribendum esset. Scripsit tamen et, quod nollem, scripta extant, neque tam celebris fame notam neque iudicium posteritatis erubuit, curam hanc metumque omnem vincente impetu passionis animum urgentis stilique dulcedine calamum excitantis, que vel in turpi pudendaque materia tanta illi est, ut epicureis magis quam platonicis in rebus quasi solis in luto platonici radios cernas ingenii; et hanc ipsam post Platonem multis video causam fuisse ut scripta relinquerent que vel honestius non scripsissent, vel consultius delevissent, multis ut idem faciant
Abbreviated transcription (Latin):
ut nõ uideat quid sibi uelit hec pultritudo ec̃e eogo querit illit iyce¬
ro quis est em̃ inquit iste amor amititie cur nõ deformẽ adolescent᷑e
quisꝙͣ̃ amat neꝙ formosam am̃i Nimirũ etas et forma cũ deliui¬
mẽt suis huiꝰ sũt amicitie fundamẽta que honestius sic dr̃ ꝙͣ li
bido qd sit tamer apertis sanisq oculis facile ceonitur Itaq tota res
eo redeat ut si sit amor quisꝙ̃ in recũ nã sine sollititudine turpiq
desiderio sue suspirio et ardẽti curae sit hic sane permissus sapie¬
ti uacat eñ omni libidine ut iycero idem ait ommiq tumultu atq.
angore am̃i que maxinte sũt uitanda sapiẽtibus Ecterũ nõ utꝰ
fando rerũ faties uelaxi sit mutari ueritas rerũ potest sẽrmo ãt
nobis nĩc nõ nisi de libidinoso amore susceptus est qui nue hiis
multixq aliis magnis malis uacare nullo potest mõ et hec quid

Expanded text:
ut non videat quid sibi velit hec pulchritudo? Recte ergo querit illic Ciceut non videat quid sibi velit hec pulchritudo? Recte ergo querit illic Cicero: “Quis est enim” inquit “iste amor amicitie? Cur non deformem adolescentem quisquam amat neque formosam anum?” Nimirum etas et forma cum delinimentis suis sunt huius amicitie fundamenta, que honestius sic dicitur quam libido: quid sit tamen apertis sanisque oculis facile cernitur. Itaque tota res eo redeat, ut, si sit amor quisquam in rerum natura sine sollicitudine turpique desiderio, sine suspirio et ardenti cura, sit hic sane permissus sapienti: “vacat enim omni libidine”, ut Cicero idem ait, omnique tumulto atque angore animi, que maxime vitanda sunt sapientibus. Ceterum non ut fando rerum facies velari, sic mutari veritas rerum potest: sermo autem nobis nunc nonnisi de libidinoso amore susceptus est, qui his multisque aliis magnis malis vacare nullo potest modo. Et hec quidem
Abbreviated transcription (Latin):
lemitas puellã sotusant sed quod anatreonti fatias quod alteo
quotũ uterqs nõn poeta nĩo in signis sed uio fortis et rebus pes¬
tio in sua ue publica clarus fuit seu quod ex nr̃is ouidio cattuls.
ꝓpertio tibulds quorũ nulłum ferme insi amiatoriet est poena ꝙͣꝙ
quod portas quibus nestio unde maior licentia data est et nõ
tam ꝓboditus qui õ duat tale aliquod fecerit sed nõ libere datũ
hor uamtat  genus rotiserit atq dampnauerit apud illos aũt
uis platone in hoc errore uersatos scuꝰ amaturũ quidem sa¬
piento uosut stoyti et sane si be amore quemãt nõ falluntur
amadit eñ sapiens deum ut dixi amabit et proxmmũ amabit
sed propter eũ qui hoc iubet Ir hñs omnibus oro te quis lotus est pultri¬
tudim Sic em̃ in cyceronis tustulano diffinitũ legimꝰ amotẽ ip̃m co.¬
natũ esse amctie faciende ex pulcritudinis spetie quis tam cetus

Expanded text:
levitas puellam excusant. Sed quid Anacreonti facias, quid Alceo? levitas puellam excusant. Sed quid Anacreonti facias, quid Alceo? Quorum uterque non poeta modo insignis, sed vir fortis et rebus gestis in sua republica clarus fuit. Seu quid ex vestris Ovidio, Catullo, Propertio, Tibullo, quorum nullum ferme nisi amatorium est poema? Quanquam quid poetas, quibus nescio unde maior licentia data est, et nontam perditus, qui non dicam tale aliquid fecerit, sed non libere totum hoc vanitatis genus irriserit atque damnaverit. Apud illos tamen in hoc errore versatos scimus. Amaturum quidem sapientem volunt stoici et sane, si de amore conveniat, non falluntur. Amabit enim Deum sapiens, ut dixi, amabit et proximum, amabitsed propter eum qui hoc iubet. In his omnibus, oro te, quis locus est pulchritudini? Sic enim Ciceronis Tusculano diffinitum legimus, amorem ipsum conatum esse amicitie faciende ex pulchritudinis specie. Quis tam cecus
Abbreviated transcription (Latin):
uosupeat  opmio qued honestat accesserie ẽ ano nec possiro
ualar tat opsomao si possos nempe si uelles et forsan adhue uol¬
uentibus amo uoles si quiditũ in multꝭ tũ precipue in hͦ mor¬
bo eueuit ut se pe uorotãti temptatu foustra remediu ultro dies
longior afferat / Iuilla nu dies nõ amantem undorit Age igitur
lude in sam somꝑnio letart expeorectus flebis G Ego uero nõ flebo
sed cana meq ip̃m inore am̃actiũ carim̃bus ꝯfolalor R est hoci
quid de quo multa decipi possũt e qñ huc me trahis infistam
nit multas fateor mrod hec limatiũ ementia nõ solum apud
uulgus ubi ꝯsuetudine in nãm ueosa furer oĩs excusabilis se
apud utriusq hngue doctissimos nã et poetris graiorũ et uros
quid de alienis multa de suis amoribus plausibiliter ꝯscoppsisse
compeotis est Atq unde morũ infamĩa merebantur cloquentie
gloriã ꝯ sequutos / toslercibilior apud illos sapho etas sexus ami

Expanded text:
voluptatis opinio quedam honestatis accesserit. Amo: nec possum voluptatis opinio quedam honestatis accesserit. Amo: nec possum aliter nec volo. Posses nempe si velles et forsan adhuc volventibus annis voles, si quidem cum in multis, tum precipue in hoc morbo evenit, ut sepe virtuti tentatum frustra remedium ultro dies longior afferat. Nulla me dies non amantem viderit. Age igitur; lude, insani, somno letare: experrectus flebis. Ego vero non flebo, sed canam meque ipsum more amantium carminibus consolabor. Est hoc quidem de quo multa dici possunt et quando huc me trahis insistam. Inter multas, fateor, mira hec amantium amentia, non solum apud vulgus, ubi consuetudine in naturam versa furor omnis excusabilis, sed apud utriusque lingue doctissimos. Nam et poetas Graiorum et vestros quedam de alienis, multa de suis amoribus plausibiliter conscripsisse compertum est atque unde morum infamiam merebantur eloquentie gloriam consecutos. Tolerabilior apud illos Sappho: etas, sexus, animi
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ ocusis icbonalibus mẽtis et̾nũ nichil nõ dicam amare ẜed net inteli¬
ligere net cogitare quidem ydonci uobiscum peritura sectanũ et ꝓu¬
dendos affectus honesto tegentes uelo libidinem dicit amore illa
colit illit fandi licẽtia deũ facitis ut probra uor̃a quẽ unx celurie¬
git excuset quid eni deo auetore fit ꝑpeoam ite ians eoigite deo ur̃õ
auĩs at ⁊ hura poruigite ille uos ad celũ euehet ym̃o uero tele des
asiũ et uoos toudeo nitartaru ¶ Iuueniles ludos in talũpma tra¬
his amo de uem̃a R S⁊ ab offenso postenda est uemar apãs tlbu
ignoscodreq enĩ alie ꝙ te sedis /⁊ uh miser quos mt scopulos foagi¬
sem pmbams agis C quuat ita uiuere nec mttlo quddhũs xelest
mustour st peccare misserius delectari miseremũl extusaire atq
amare peitãtło et tũ demũ ꝯsũmata miseria est cũ ãe studiu

Expanded text:
que oculis eternum nichil non dicam amare, sed nec intelque oculis eternum nichil non dicam amare, sed nec intelligere nec cogitare quidem idonei, vobiscum peritura sectamini et pudendos affectus honesto tegentes velo libidinem dicitis amorem. Illum colitis, illum fandi licentia deum facitis, ut probra vestra, que vix celum tegit, excuset. Quid enim deo auctore sit perperam? Ite iam, erigite deo vestro aras ac thura porrigite: ille vos ad celum evehet! Immo vero celi Deus illum et vos trudet in tartarum. Iuveniles ludos in calumniam trahis; amo, da veniam. Si ab offenso poscenda est venia, ipse tibi ignosce; neque enim alium quam te ledis et, ah miser!, quos inter scopulos fragilem cymbam agis! Iuvat ita vivere, nec intelligo quidnam vetet. Miserum est peccare, miserius delectari, miserrimum excusare atque amare peccatum et tum demum consummata miseria est cum ad studium
Abbreviated transcription (Latin):
eque laudabile est sit seu uirtut odiũ seu uicii amor eque damp¬
nabile et ad sũmã uix inuemies quod per se ip̃m sit laudẽ uel in¬
famia dignũ sit quin pauris additꝭ laus at uituperatio alt̾a lõcũ
sumaty alterius tu quid ames uneris GaNiuid ame. insi quod ceten¬
Ra Nro ommes idem amãt fuerũt qui amarent der tam enxe
ut ꝑro amore hoc onna quidem et se ipos uitãq suã proiecisse
lucrũ ducerẽt fuerũt qui nõ altius aspirantes pro nũda uirtute
aut pro patria idem facerẽt rumerare insi mĩabiles essent¬
ege Ga Ego nec in celo fui umꝙͣ nec uirtilee uidi amo quẽ ter¬
ni possũt Raͨ Si inchil amas nist quod ceoni potest nchil igit.
magni amas quũ quod dirce obiuas pcepto illi uulgatissiõ
Ntolite amare que uidentur sed que nõ uidentur qui em̃ uidẽt.
temporalia sũt que autẽ non uidentur eterna uos aũt teti ãiõ dediti¬

Expanded text:
eque laudabile est, sic seu virtutis odium seu vitii amor eque daneque laudabile est, sic seu virtutis odium seu vitii amor eque dannabile: et ad summam, vix invenies quod per seipsum sic laude vel infamia dignum sit; quin paucis additis laus ac vituperatio altera locum sumat alterius. Tu quid ames videris. Quid amem nisi quod ceteri? Non omnes idem amant: fuerunt qui amarent Deum tam enixe, ut pro amore hec omnia quidem et seipsos vitamque suam proiecisse lucrum ducerent, fuerunt qui non altius aspirantes pro nuda virtute aut pro patria idem facerent; numerarem, nisi innumerabiles essent. Ego nec in celo fui unquam nec virtutem vidi; amo que cerni possunt. Si nichil amas nisi quod cerni potest, nil igitur magnum amas. Quid quod directe obvias precepto illi vulgatissimo: “Noliteautem non videntur eterna”. Vos autem ceci animo dediti
Abbreviated transcription (Latin):
andrum fluctibus biblida la comugr ꝑrochriq telis uiri propria ais¬
pide pyraiũ yphim laques perenntẽ quodq est certius atq sonã¬
tius et grecorũ duces dẽ amore certantes et uotiat troiã flãmis
ardentẽ absq hiis om̃ibus ac mille silidus satꝭ duo illi quos pre¬
iisimꝰ ad peoband de quo agitur uel magnitudine nõm uel
historie fide sufficuĩt Cadmo quĩd de odio dices si amore damp¬
nas ut titacupis Ra; ut tu accipis utruq dampnabo neq ĩdeb
bonũ a liquid dicam quod aduersum malo sit duo enĩ extrema si¬
bi muicẽ aduersa parit̾q a medio hoc est a uirtute discantia ꝑit̾
mala sũt Ga Ergo malum est amare hoc ego fateor malo nichil
melius iuenio Ra? Credo hercło ut est aũq sed tua apinis rem nõ
nutat. Ga Oderint quos delettat ego amabo ta. Odiu atq amo¬
rem indifferẽtia dixerim nã ut odisse uitur et amare uirtutem

Expanded text:
andrum fluctibus, Biblida lacrimis, Prochryn telis viri, propria cusandrum fluctibus, Biblida lacrimis, Prochryn telis viri, propria cuspide Pyramum, Hyphin laqueo pereuntem quodque est certius atque sonantius, et Grecorum duces de amore certantes et notis Troiam flammis ardentem. Absque his omnibus et mille similibus satis duo illi quos premisimus ad probandum de quo agitur vel magnitudine nominum vel historie fide sufficiunt. Amo. Quid de odio dices, si amorem damnas? Ut tu accipis, utrunque damnabo neque ideo bonum aliquid dicam quod adversum malo sit. Duo enim extrema, sibi invicem adversa pariterque a medio, hoc est a virtute, distantia pariter mala sunt. Ergo malum est amare. Hoc ego, fateor, malo hoc nichil melius invenio. Credo hercle, ut est animus; sed tua opinio rem non mutat. Oderint quos delectat, ego amabo. Odium atque amorem indifferentia dixerim: nam ut odisse vitium et amare virtutem
Abbreviated transcription (Latin):
sibile duarũ toto orbe clarissimarũ geñtĩ duos longe pstantissimos
duces ad memoriã reuoca Iulius tesar untor in galliis in geomaniã:¬
in thefalta in britania in hispamis in ytalia in thesalia in cgipto
idemq mox in armema in portho in affrica et tlxfus in huspama
supremo marte unturus in medio tantaꝵ uictoriarũ ab amore regio
interim apud alexandriam uictus est hambal apud titinie apũd
trebiam apud transimenũ apud tãnas uictor at demũ in pria uni¬
cendus sua prius apud salapiam apulie opidum quo in excu sabilior
sit meretritio amore subactus est ꝙͣta tibi unetur mali uis quẽ tõ
duros animos tam aigĩda pectora leui frangat intursũ tam rapidos
pedes, tam fortia brachia fragilibꝰ uinculis liget linquo fabulosa
et uetera minis in beluas transẜormatũ iouẽ ridiculis mar̃te uin¬
culis implicitũ duris nente pensa digitis hertulem cẽd hec et le¬

Expanded text:
sibile. Duarum toto orbe clarissimarum gentium duos longe prestantissimos sibile. Duarum toto orbe clarissimarum gentium duos longe prestantissimos duces ad memoriam revoca: Iulius Cesar victor in Galliis, in Germania, in Britannia, in Hispaniis, in Italia, in Thessalia, in Egypto idemque mox in Armenia, in Ponto, in Africa et rursus in Hispania supremo Marte victurus, in medio tantarum victoriarum ab amore regio interim apud Alexandriam victus est. Hannibal apud Ticinum, apud Trebiam, apud Transimenum, apud Cannas victor ac demum in patria vincendus sua, prius apud Salapiam Apulie oppidum, quo inexcusabilior sit, meretricio amore subactus est. Quanta tibi videtur mali vis, que tam duros animos, tam rigida pectora levi frangat incursu, tam rapidos pedes, tam fortia brachia fragilibus vinculis liget? Linquo fabulosa et vetera nimis: in beluas transformatum Iovem, ridiculis Martem vinculis implicitum, duris nentem pensa digitis Herculem, ad hec et Le
Abbreviated transcription (Latin):
magis ab amando det̾renit ꝙ scire se non amari nec amatũ
uoi tredeoe qͣus id non facile lcoeditura sit ceta et cupida m̃es
amant qui unus est ex illo prege de quo scribitur quod qui
amãt ip̃i sibi sompnia fingũtda amo ego cum gaudiõha
enu p̃ male sibi est nõ sentit obtorꝑuit qui malo suo pari¬
det insait Ga apud me fateor delcũbile ese amare ra Odio¬
sum mallem ac molestum quo et fuga mali promptior foret
et ꝓpinquior spes salutꝭ Nũc delectatio morbum alit sarus
em fueri respuit quẽ delectat egrotare Ga ut libet quid apd
me quĩs inugemiũ lost amare ra ut quisꝙ sapit et loquitur
apud mẽ uero seruile prorsus ac languidum et quod fortissimos etiam
uiros emolliat eneruetq dicã ꝙ nemo est qui nestĩat nẽmo euit qui
audiens noit miretur sic magnaꝵ terũ retordatio uel scientibus ab¬
mranda est Neue omia sequar Quod nec necessariũ puto nẽc pos¬

Expanded text:
magis ab amando deterreat quam scire se non amari nec amatum magis ab amando deterreat quam scire se non amari nec amatum iri credere — quamvis id non facile creditura sit ceca et cupida mens amantis, qui unus est ex illo grege, de quo scribitur quod qui amant ipsi sibi somnia fingunt. — Amo ego cum gaudio. Qui quam male sibi est non sentit, obtorpuit; qui malo suo gaudet, insanit. Apud me, fateor, delectabile est amare. Odiosum mallem ac molestum, quo et fuga mali promptior foret et propinquior spes salutis. Nunc delectatio morbum alit; sanus enim fieri respuit quem delectat egrotare. Ut libet: apud me quidem ingenuum est amare. Ut quisque sapit et loquitur; apud me vero servile prorsus et languidum et quod fortissimos etiam viros emolliat enervetque. Dicam quod nemo est qui nesciat, nemo erit qui audiens non miretur — sic magnarum rerum recordatio vel scientibus admiranda est — neve omnia sequar, quod nec necessarium puto nec pos
Abbreviated transcription (Latin):
nudntiendi fallendi studiũ fuuitꝰꝙ fallatie hec singula mil¬
toq maxius trec dni quĩdꝙͣ illius ore prodierit suspectũ faci¬
unt Ga dimo quõs iure añi delecet et dulcitꝰ apdeo Ra Credis
eo me audroeꝰ ꝙ illẽ ing̃r amoris uit ut felicit̾ oõdens gaudeas
et uento tuo nauiges uoluptatꝭ id quid nõ ꝯsilnĩ est ego uero
quo suauiꝰ arseris eo cautius ex incend̾io fugiendũ ꝯsulo tũc
sunt mala ppoiculosissuna cũ delectãt sepe suauitatem hũc
durissiumis flins e asperat Ga amo amorq Ra ue sit ita quod
uise duples nõdus nexus arctior grauiꝰ discomñe meliuo de le
spsrant si ir amaois tñi non etiam amareris et si om̃ fatili¬
tlitem anioris atqs diffirultãte eque notiũa quĩda dicat ꝙ fa¬
tilitate aĩg capiatur tũ difficultate ꝯtendat ego tamẽ ita sentio
nichil adamand efficatius ꝙͣ amaxi contraq nichil esse adu

Expanded text:
mentiendi, fallendi studium fructusque fallacie, hec singula mulmentiendi, fallendi studium fructusque fallacie, hec singula multoque maxime hec omnia, quicquid illius ore prodierit suspectum faciunt. Amo quod iure animum delectet et dulciter ardeo. Credis ex me audire quod ille magister amorum ait, ut feliciter ardens gaudeas et vento tuo naviges; voluptatis id quidem, non consilii est. Ego vero, quo suavius arseris eo cautius ex incendio fugiendum consulo: tunc sunt mala periculosissima, cum delectant. Sepe suavitatem hanc durissimus finis exasperat. Amo amorque. Ut sit ita, quid nisi duplex est nodus, nexus arctior, gravius discrimen? Melius de te sperarem si amares tantum, non etiam amareris. Etsi enim facilitatem amoris atque difficultatem eque nocivam quidam dicant, quod facilitate animus capiatur, cum difficultate contendat, ego tamen ita sentio: nichil ad amandum efficacius quam amari contraque nichil esse quod
Abbreviated transcription (Latin):
ne dotes malis artibus silt quesite helioꝑolitanũ et pumĩtũ io q¬
more nosti quorũ imptꝭ nõ pietate pr̃iã sed scupris ac dedetore
Ratis fyuor amoribus ła ͦ Grat insidiis opprinĩdꝰ¬
Sa Grat uror amoribus Ra bent ais uror estr em̃
amor soitens ignis prũtũ uulnus sapidum uenenũ
dultis amaritũto delectabilis morbus iotundũ sup¬
plicĩ blanda mors Ca Amo et uicissim amor Ra ꝑmũ noste po¬
tos secundũ in ambiguo est nis forte nocturiũt muliertule
tue iuomus in testimomũ tya his Ga Amor haud dubie laͦ
por suasit ut uidoo nec magnũ per suadere uolentibrs omõs
limane cecus et credulus ꝙ si fidem iuramẽto amatorio desõ¬
misso scorptu ab amante cyebgpaphum tentoa in glatie testi¬
bus austris in mẽduõ profeo. dꝵ O insane nchił umꝙ̃ mi
pudite preẜtim crẽdas feminre sexus ardore leuitas ꝯslictũde

Expanded text:
ne dotes malis artibus sunt quesite. Heliopolitanum et Punicum ne dotes malis artibus sunt quesite. Heliopolitanum et Punicum morem nosti, quorum nuptiis non pietate patria, sed stupris ac dedecore ratis fruor amoribus. Gratis insidiis opprimendus! Gratis uror amoribus. Bene ais: “uror”; est enim amor latens ignis, gratum vulnus, sapidum venenum, dulcis amaritudo, delectabilis morbus, iucundum supplicium, blanda mors. Amo et vicissim amor. Primum nosci potest, secundum in ambiguo est, nisi forte nocturnum muliercule tue murmur in testimonium trahis. Amor haud dubie. Persuasit, ut video; nec magnum persuadere volentibus: omnis amans cecus et credulus. Quod si fidem iuramento amatorio vis inesse, scriptum ab amante cyrographum tenera in glacie testibus austris in medium profer. Sed, o insane, nichil unquam, impudice presertim, credas femine: sexus, ardor, levitas, consuetudo
Abbreviated transcription (Latin):
menfa est Ra. Consequens est ut elatis amii set ĩmẽsa timior
autẽ urri nullꝰ nõ audebis uitia uephendere dum respines
dotem nõ ꝑ sumes hũiliare illam per quã te meminerie super¬
bire, nec fastidia dumtaxat ac redia sed probra etiam et miu¬
uias tollerabis An fortem non aurelii anconni poicipis me¬
miiisti illius qui pħi cognonĩẽ ob imperiu nog obmisit qui
cum uxoris nosset adulteria et amice ut c̃am uel occideret
uel saltem duneteret hortarent: respondebat si uoorẽ dimitti¬
mus reddamus et dotem dosͥ aut erat imperuu uides ut inq̃ẽt
dit̾ nõ auaritie estibus ioritand muẽta est itaq quo magis
illam yacggeras magis isamas ut utrimq unole sua noceat
et huic dantꝭ impudentiam hiic ꝯcupiscentiam accipient auctu¬
ia sitbae st mithi mapnna dos uxoris ra Ron qͣta su dos sed
qualis updt refert/ it in dote ipã nõ ꝙͣtitas terte sed qualitas ex

Expanded text:
mensa est. Consequens est ut elatio animi sit immensa, timor mensa est. Consequens est ut elatio animi sit immensa, timor autem viri nullus. Non audebis vitia reprehendere dum respicies dotem, non presumes humiliare illam per quam te memineris superbire nec fastidia duntaxat ac tedia sed probra etiam et iniurias tolerabis. An forte non Aurelii Antonini principis meministi, illius qui philosophi cognomen ob imperium non omisit, qui, cum uxoris nosceret adulteria et amici ut eam vel occideret vel saltem dimitteret hortarentur, respondebat: “Si uxorem dimittimus, reddamus et dotem”? Dos autem erat imperium. Vides ut ingentis ortandis, non avaritie estibus irritandis inventa est; itaque quo magis illam exaggeras, magis infamas, ut que utrinque mole sua noceat et hinc dantis impudentiam, hinc concupiscentiam accipientis auctura sit. Est michi maxima dos uxoris. Non quanta sit dos, sed qualis sit uxor refert et in dote ipsa non quantitas certe, sed qualitas exi
Abbreviated transcription (Latin):
ta deducitur Ga Mag̾nã michi dõtẽ uxor actulit᷑ Ra Tu uerius
magnũ ptiri libertatis tue que si tibi cara ess ut decuit nullo
mu p̃tio uendidisses Ga dicissima michi uxor obtigit taede mo¬
abus nichuil narras nempe nichil ut reor de moribus cogi¬
tasti deq optimis femine dotibus fide ueretundia castitate nd¬
destio sunt uobis ista ꝯtemptui et folum in muptiͥs ur̃is acte̾¬
ditur dos et forma hoc est auaritia et libido promibe matri¬
momis hiis ꝯdigne Ca peciũo sissima est quĩ o ta uide an nõ
themistotleũ illud ꝯsiliũ quo diffinit malłe se ur̃oũ peciua ꝙͣ
pecumã uiro mndigeñtẽ decte etiam ad feminas trahi posset¬
Ga uxor mchi p̃diues est Ra Quãto melus tyat cũ mopi re¬
quiescere ꝙͣ laboraxe tum superba melius esirrire cũ pauper¬
cula hũili ꝙͣ cũ in solenti diuite litigare Ga Comugis dos me¬

Expanded text:
ta deducitur. Magnam michi dotem uxor attulit. Dic verius: ta deducitur. Magnam michi dotem uxor attulit. Dic verius: magnum pretium libertatis tue, que si tibi cara esset ut decuit, nullo eam pretio vendidisses. Ditissima michi uxor obtigit. De moribus nichil narras. Nempe nichil, ut reor, de moribus cogitasti deque optimis femine dotibus, fide, verecundia, castitate, modestia: sunt vobis ista contemptui et solum in nuptiis vestris attenditur dos et forma; hec est avaritia et libido, pronube matrimoniis his condigne. Pecuniosissima est coniunx. Vide an non themistocleum illud consilium quo diffinit malle se virum pecunia quam pecuniam viro indigentem recte etiam ad feminas trahi possit. Uxor michi perdives est. Quanto melius erat cum inopi requiescere quam laborare cum superba! melius esurire cum paupercula humili quam cum insolenti divite litigare. Coniugis dos im
Abbreviated transcription (Latin):
Ote amictus sum opima Ra. Et opima tyraide malũ malo ad¬
ditim superble ꝯuigalis duo st̃iuli dos et forma. Sa Multũ
nichil intractabilius nl sibi nõ licĩtũ arbitratur que suas opes ma¬
uiti ꝯpaxat eyestati que uiyu pascĩt domina sẽ putat /nõ sotiam¬
Gan lagia dos meum subnit simen ra unde dos ingreditur indeli¬
bertas egreditur qd bñ prouiderat ligurgus cuꝰ lege tautum fuit
ut indotate nuberẽt et adiecta rõ ut uxores eligerentur nõ petiuẽ
seueriusꝙ mĩa sua uiri coercerent cũm nullis frenis dotis tenere¬
tur utruq faprenter Nam et uere multꝭ in domibus nõ uiro uxor
seid petiua nibit auaritie et est utiq magna dos licẽtia quigis
frenũ uii ͦ Ingens cum uxore dos obuenit Re Muta ordine ymo
eñi cum ingenti dote uxor subnit quã libentius exclusisses si sola
posset excludi plane quigui obscenũ ubi nõ sp̃e prolis ad cubi¬
tulum uiri uirgo fod ad arculam auaritie impulsu dos ꝯtupi¬

Expanded text:
ote auctus sum opima. Et opima tyrannide, malum malo additum; superbie coniugalis duo stimuli: dos et forma. Multum nichil intractabilius; nil sibi non licitum arbitratur: que suas opes mariti comparat egestati, que virum pascit, dominam se putat esse, non sociam. Magna dos meum subiit limen. Unde dos ingreditur, inde libertas egreditur, quod bene providerat Lycurgus, cuius lege cautum fuit ut indotate nuberent, et adiecta ratio ut uxores eligerentur, non pecunie securiusque matrimonia sua viri coercerent, cum nullis frenis dotis tenerentur. Utrunque sapienter: nam et vere multis in domibus non viro uxor, sed pecunia nubit avaritie et est utique magna dos licentia coniugis, frenum viri. Ingens cum uxore dos obvenit. Muta ordinem: immo enim cum ingenti dote uxor subiit quam libentius exclusisses, si sola posset excludi. Plane coniugium obscenum, ubi non spe prolis ad cubiculum viri virgo, sed ad arculam avaritie impulsu dos concupi
Abbreviated transcription (Latin):
cedere cũ mn multis excedat ꝙͣ ꝙ illa pluoies pascit et lautius
n urget et ꝯprrunt sõnorisq ꝯpedibus unictũ trahit ut et tibi
uire optimo dici possit quĩd fecisti miser ut tot custodibus indi¬
geres G Berui me undiq trr̃cuiuallãt R Nulba fuge milla
spes igitur est salutꝭ malo quidem suo ꝑtinaciter delectari des¬
perate dementie est atq ob he unũ et optanda ꝑ aupertas et a¬
mãda eyat ut cũ ceteris opũ malis nexibus tũ uelmaxime te
seruoꝵ dolis at fastidio liberaret/ de magnificentia ediũm capi

Expanded text:
cedere, cum in multis excedat, quam quod illa plures pascit et lautius?cedere, cum in multis excedat, quam quod illa plures pascit et lautius?tii urget et comprimit sonorisque compedibus vinctum trahit, ut et tibi iure optimo dici possit: “Quid fecisti miser, ut tot custodibus indigeres?” Servi me undique circumvallant. Nulla fuge, nulla spes igitur est salutis; malo quidem suo pertinaciter delectari desperate dementie est. Atqui ob hoc unum et optanda paupertas et amanda erat, ut cum certis opum malis nexibus, tum vel maxime te servorum dolis ac fastidio liberaret. 34 DE MAGNIFICENTIA EDIUM Ma
Abbreviated transcription (Latin):
agũt aymis si liceat acturi et si quis horũ fortassẽ ꝯuiciis abstĩ¬
net nõ id prioris amor dñi sed sequentꝭ timor efficit cuĩ os hoc
uilis suspectus q fieri metuit de se siłia ꝯrectanti Quibus ex re¬
hus insi oculos tumor obstoueret sole clarius cerneretis ꝙͣto sit satius
omu tali seruitio caruissẽ ẽ utrũq michi latus serui ambiũt R
Serui noĩe re ut dixi hostes acerrimi atq impii ⁊ absq hnis uiue̾
super bia uestra non potest inq hoc ut in multꝭ malo ur̃o miseri
gaudetꝭ inꝙ hoc maxime diuitias optat/ inꝙ hoc terras et maria
pererratꝭ inq hoc auruum cumuilatꝭ ⁊ spargitꝭ ut atres hostiu
urõrũ deusior sit indies atq inimicitior an fortasse nõ ita est an
aliud concors diuitũ habet opinio nulla fere alia re mediocris for¬
tune bñ institutã domũ opulentissime ꝑ sarũ aut lidorũ regie

Expanded text:
agunt, armis si liceat acturi, et si quis horum fortasse conviciis abstiagunt, armis si liceat acturi, et si quis horum fortasse conviciis abstinet, non id prioris amor domini sed sequentis timor efficit, cui ob hoc vilis suspectusque fieri metuit de se similia coniectanti; quibus ex rebus nisi oculos timor obstrueret, sole clarius cerneretis quanto sit satius omni tali servitio caruisse. Utrumque michi latus servi ambiunt. Servi nomine, re, ut dixi, hostes acerrimi atque impii; et absque his vivere superbia vestra non potest inque hoc ut in multis malo vestro miseri gaudetis, in hoc maxime divitias optatis, in hoc terras et maria pererratis, in hoc aurum et cumulatis et spargitis, ut acies hostium vestrorum densior sit in dies atque munitior. An fortasse non ita est? An aliud concors divitum habet opinio, nulla fere alia re mediocris fortune bene institutam domum opulentissime Persarum aut Lydorum regie