comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
am̃i pauꝑrimo Ianicule nomẽ erat sc̃d ut pauꝑuõ ꝙͥ ti
suria nõ nũꝙp grã celestis iuisit unita illinata ꝯtig̃e¬
rat griseldis noĩe forma corꝑis satis egregia s pular¬
tudine morũ aq aĩ adeo spetiosa ut nichil sap hec
parto uictu in sũma semꝑ mopia educata/ om̃is instia
uoluptatis nil molle iul tenerũ cogitãe didicẽat sed uĩ¬
lis senilis q animꝰ u̾gmeo lacebat in pectõe prĩs semũ
inescimabili refouẽs caitate / et pauculas eiꝰ oues pas¬
cebat et colo intĩm digitos atte̾b uicissimq domũ re¬
diens oluscula et dapes fortuẽ congas p̃pabat diuũ¬
Q cubiculũ scbrebat/ et ad sũman in angusto spacõ to
ugũculã galterꝰ sepe illic tnͣsiens qñ oculos nõ iuue¬
niłi lastiia sed senili gͣuitate defixẽat et uirtutẽ exi¬
miã sup̃ sexũ supͣ q etatem qm̃ uulgi cculis ꝯdic̃ois ob¬
sciũtas abscondebat acri penetͣrat intuitũ unde esstiam

Expanded text:
rimo Ianicole nomen erat; sed ut pauperum quoque tuguria nonnunquam gratia celestis invisit, unica illi nata contigerat Griseldis nomine, forma corporis satis egregia, sed pulcritudine morum atque animi adeo speciosa ut nichil supra. Hec parco victu, in summa semper inopia educata, omnis inscia voluptatis, nil molle nil tenerum cogitare didicerat, sed virilis senilisque animus virgineo latebat in pectore. Patris senium inextimabili refovens caritate, et pauculas eius oves pascebat, et colo interim digitos atterebat; vicissimque domum rediens, oluscula et dapes fortune congruas preparabat, durumque cubiculum sternebat, et ad summam angusto in spatio totvirgunculam Valterius, sepe illac transiens, quandoque oculos non iuvenili lascivia sed senili gravitate defixerat, et virtutem eximiam supra sexum supraque etatem, quam vulgi oculis conditionis obscuritas abscondebat, acri penetrarat intuitu. Unde effectum
Abbreviated transcription (Latin):
comitante ppło et gaudente. adhũc modũ imipcie cele¬
brace dies q ille letissimꝰ actus est breui dehinc mopi spõ¬
se tantũ diuini fauõis affulsea̾t ut nõ in casa illa pasto¬
ria s in aula illa imꝑatõia educata atq edocta uidẽt᷑
uixq hiis ipsis qui illam ab orignne nouẽant ꝑsuaderi
posset ianicole natã esse tantꝰ ẽ̾at uite tantꝰ morũ de¬
cor ea u̾borũ g̾uitas ac dulcedo quibus om̃ aĩos nexu
sibi magni amõis ascrinxẽat Iamq non solũ intͦ patrios
fiues s per finitimas quasq ꝓuĩtias nomẽ saũ celebri
p̾comio fama uulgab Ita ut młti ad illã uisendã uiri
ac mrd̃ne scudio fliente ꝯc̾re̾nt sic walterꝰ hũili quidẽ

Expanded text:
comitante populo et gaudente. Ad hunc modum nuptie celecomitante populo et gaudente. Ad hunc modum nuptie celebrate, diesque ille letissimus actus est. Brevi dehinc inopi sponse tantum divini favoris affulserat, ut non in casa illa pastoria sed in aula imperatoria educata atque edocta videretur; et, vixque his ipsis qui illam ab origine noverant persuaderi posset Ianicole natam esse, tantus erat vite, tantus morum decor, ea verborum gravitas ac dulcedo, quibus omnium animos nexu sibi magni amoris astrinxerat. Iamque non solum intra patrios fines sed per finitimas quasque provincias suum nomen celebri preconio fama vulgabat, ita ut multi ad illam visendam viri ac matrone stu
Abbreviated transcription (Latin):
cũ agẽ uolur̾o te uolente mͥ liceat. Ad hͨ illa mĩaculo
rei tremẽs ego mi dnẽ inꝙͣ tanto honore me indignã
stio at si uolũtas tua si que sors noea est / nichil eg̃o ui¬
ꝙͣ scions nedũ faciam sed nec et cogitabo quod contra
uolutatem tuã fit/ Net tu aliꝙͣ facies et si me mors iuis¬
seris quod molesce feram satis est inquit ille Sit in pub¬
est hanc colite hauc amate et si me carũ hẽtis hanc cai̾s¬
simã hẽtote de hinc ne quid reliquiarũ uetẽis fortune
nouis uescibus induyꝰ qd̾ a mat᷑nis c̾cũstantibus ac c̾tatim
sinu illam gronnoq fauẽtibus uẽciõde ac celeiter adimple¬
tũ est sic horriduła u̾ginẽ indutã lacerãq comã recollcam
manibus comptãq prr tempore insignitã gẽmis et coro¬
na uelut subito tñsformatã uix ppłs rc̾ognouit / quã uoal¬
terus anulo p̃cioso quõ ad hunc usũ detullẽat solẽnt̾ des¬
ponsauit mueoq equo impositã ad palatiũ deduci fecit

Expanded text:
 ex animo volente michi liceat». Ad hec illa miraculo rei tremens, «Ego, mi domine» inquit «tanto honore me indignam scio; at si voluntas tua, sique sors mea est, nichil ego unquam sciens, nedum faciam, sed etiam cogitabo, quod contra animum tuum sit; nec tu aliquid facies, etsi me mori iusseris, quod moleste feram». «Satis est» inquit ille; sic in pubest; hanc colite, hanc amate, et si me carum habetis, hanc carissimam habetote». Hinc ne quid reliquiarum fortune veteris novis vestibus indui, quod a matronis circumstantibus ac certatim sinu illam gremioque foventibus verecunde ac celeriter adimpletum est. Sic horridulam virginem, indutam, laceramque comam recollectam manibus comptamque pro tempore, insignitam gemmis et corona velut subito transformatam, vix populus recognovit; quam Valterius anulo precioso, quem ad hunc usum detulerat, solemniter desponsavit, niveoque equo impositam, ad palatium deduci fecit,
Abbreviated transcription (Latin):
Sompnꝰ nieus illusionib uarĩss turbat᷑ non michi quietẽ affe-¬
rens sed laborem¬
Signũ pesciferi euentus prohibe dũe et occurre quĩ aduen-¬
tantis mortis est iudiciũ
Dies meos in amaĩtudinib exegi ꝯsumpserũt aire ĩmortales
et amnẽ mec litigio exasꝑatus sum
Corꝑis mei sarcina de fessus ac c̾uatus ingredior et c̾ram
inuitꝰ aspicio
Intus et es̃ michiip̃i molestus sũ utrobiq hostes domesticos
ĩueni qui pessũdederũt
Persecutõib alienigeĩs patuit ingressus et murorũ custo-¬
dia deiecta est
Et ego sompno gitiuis atq incautꝰ nitꝰ tenebras nactis opp̃s¬
sus sũ
Nailla michi spes salutis nullũ presidũ aluõde sed in mĩa¬

Expanded text:
Somnus meus illusionibus variis turbatur, non michi quietem affeSomnus meus illusionibus variis turbatur, non michi quietem afferens, sed laboremSignum pestiferi eventus prohibe, Domine, et occurre, quoniam adventantis mortis est indicium. Dies meos in amaritudinibus exegi; consumpserunt me cure immortales, et anime mee litigio exasperatus sum. Corporis mei sarcina defessus ac curvatus ingredior, et terram invitus aspicio. Intus et extra michi ipse sum molestus; utrobique hostes domesticos inveni, qui me pessundederunt. Persecutoribus alienigenis patuit ingressus, et murorum custodia deiecta est. Et ego somno gravis atque incautus, inter tenebras noctis oppressus sum. Nulla michi spes salutis, nullum presidium aliunde; sed in mi
Abbreviated transcription (Latin):
hec oĩa pedibus subiecsti usq ad obltãcõnes uaĩas amasei
hoĩem
Nerne miꝰ ideo qr cũ multis qn et singulai̾a quedã cribu¬
isti michi
Tu corpus hõĩs pre ꝯctis creatis tuis adornasti tu mẽbra
miris ordinib collocasti
Addidisei ortes ĩnumẽas quib uita hec foret oenatior eche
ꝙͦ uite spem dedisci
Ostendisci uiam qua gradiendũ foret et apiusti aditũ in cab¬
nacrla cua monusti ꝙ cauendũ acq unde declinandũ sit
Deputasti coniitẽ ꝑpetuũ ac ducẽ gressus om̃is e specula
ꝯtemplatꝰ es et errores meos csuass
adentẽ sustencasti labentẽ firmast / erroncẽ diristi ꝑ¬
stratũ erexisci susculisti suscitasti mortuos
Musẽatꝰ es labores meos totiens ubi nõ mĩa sed odio diguꝰ
eram
Ingͣtituduiũ mearũ ne xminiscãis ampłuis s saluã fac aiam̃
nicã nl iã de ꝓp̾is uibus sperantẽ Glã pro / dicut

Expanded text:
Hec omnia pedibus hominum subiecisti. Usque ad oblectationes varias amasti Hec omnia pedibus hominum subiecisti. Usque ad oblectationes varias amasti hominem. Nec me minus ideo quia cum multis; quin et singularia quedam prebuisti michi. Tu corpus hominis pre cuntis creaturis tuis adornasti; tu membra miris ordinibus collocasti.Addidisti artes innumeras quibus vita hec foret ornatior: eterne quoque vite spem dedisti. Ostendisti viam qua gradiendum foret; aperuisti aditum in tabernacula tua; monuisti quid cavendum atque unde declinandum sit. Deputasti comitem perpetuum ac ducem; gressus omnes e specula contemplatus es, et errores meos observasti. Cadentem sustentasti, labentem firmasti, errantem direxisti, prostratum sustulisti, suscitasti mortuum. Miseratus es labores meos totiens ubi non misericordia sed odio dignus eram.Ingratitudinum mearum ne reminiscaris amplius, sed salvam fac animam nil iam de propriis viribus sperantem. Gloria Pat
Abbreviated transcription (Latin):
Ecordari libet munerũ tuorũ deus ut sit michi con-¬
fusio añ oculos et rubor in genrs meis
Sic em̃ forte misẽbẽis ubi non prorsus obluñ uidẽis om̃i
que mͥ tribuisti largitor optime
Tu mͣ colũ et scellas tu dies noctesq ꝙͥ enĩ horũ indigebas
tu michi uiassitudiẽs tꝑm creasti
Tu solem et iunã tu dies noctesq tu lucẽ ac tenebras dis¬
creuisti
Rer est opus digitorũ tuorũ sb̃ntatem et mibes tu fecisti
et uentos et pluuias
ciem fontes lacus et flumina
Hec intus uariis seĩnbus fecũdasti cirtũ qͦ młtiplici
spetie de corasti
herbiõ uutẽ tibus uescisti campos discmxisa colles floribus
et sluas ramorũ foliis
ffatigato requiem p̃pasci estuanti umbrã arborũ ad otiũ
recessus ameuissimos
ditienti fontes lucidos esurientes bactas om̃is gñis et
reftĩonis ꝙ̃ młtiplicis alimenta
ustiformib aũintibus t̾ras et pelagus implesti et cͥꝯ¬
fusos tractꝰ ar̾is quis ꝯcta dinuniẽt

Expanded text:
ecordari libet munerum tuorum, Deus, ut sit michi confusio ante oculos, et rubor in genis meis. Sic enim forte misereberis, ubi non prorsus oblitum videris omnium que michi tribuisti, largitor optime. Tu michi celum et stellas, — quid enim horum indigebas? —, tu michi vicissitudines temporum creasti. Tu solem et lunam, tu dies noctesque, tu lucem ac tenebras discrevisti. Aer opus digitorum tuorum; serenitatem ac nubes tu fecisti, et ventos et pluvias.iem, fontes, lacus ac flumina. Hec intus variis seminibus fecundasti, circum quoque multiplici specie decorasti. Herbis virentibus vestisti campos; distinxisti colles floribus et silvas ramorum foliis. Fatigato requiem preparasti, estuanti umbras arborum, et ad otium secessus amenissimos; sitienti fontes lucidos, esurienti baccas omnis generis, et refectionis quam multiplicis alimenta. Quam multiformibus animantibus terras et pelagus implesti, et circumfusos tractus aeris: quis cunta dinumeret?
Abbreviated transcription (Latin):
Ille imꝑat morti ille uitã prescat et rescaurat quisꝙ
hibet sperãe meliora
Auolent quime t̾rificant pccm̃ meũ grande nimuis sed mi-¬
seratio dñi ĩmensa est
poccttui infelix mala peiorib accumłaus et inͥ miot hos¬
tis ac̾rimꝰ
terã erm̃uero oũs sordes meão una gutta uel temus sa¬
cri sangͥnis abserget
otcauẽ unde michi geniitꝰ siainge saxũ hoc dñie et fontes
prdruant ex adamance diu̾ssimo
ffontes limpidi seatiũant ⁊ descendũt in uolutabrũ ubi as¬
sidut trux aper ĩmergitur
Et deleant᷑ macułe uetusce ut place̾ tibi possit hĩta¬
culũ in mediũ michi displicet
ffiat michi puox imẜiaꝵ meaꝵ recordatõ et ꝑ diem spes
salutis apꝑeat
in ꝑiculis młtis
lugeam penitens de ꝯmissis ad felicõra sulpirẽ de meipõ
me tuã semꝑ de te nũꝙͣ desperem
ffrat in fhalaniꝰ meꝰ purgatoriũ mcũ et Ic̃uilus meuola

Expanded text:
Ille imperat morti; ille vitam prestat et restaurat. Quis Ille imperat morti; ille vitam prestat et restaurat. Quis prohibet sperare meliora? Avolent qui me terrificant; peccatum meum grande nimis; sed miseratio Domini immensa est. Peccavi infelix, mala peioribus accumulans, et michimet hostis acerrimus. Verumenimvero omnes sordes meas una gutta vel tenuis sacri sanguinis absterget. Attamen unde michi gemitus frange saxum hoc, Domine, et fontes proruant ex adamante durissimo! Fontes limpidi scaturiant et descendant in volutabrum ubi assidue trux aper immergitur. Et diluantur macule vetuste, ut placere tibi possit habitaculum in me, dum michi displicet. Fiat michi pernox miseriarum mearum recordatio, et per diem spes salutis appareat.in periculis multis. Lugeam penitens de commissis, ad feliciora suspirem, de me ipso metuam semper, de te nunquam desperem. Fiat michi thalamus meus purgatorium meum, e
Abbreviated transcription (Latin):
queos tetendit
Ego aucẽ despexi et incessi securꝰ int̾ lubrica et in pectcatis
nichi blanditus sũ
Credidi iuuẽtutis decus aberrãẽ et secutus sũ qͣi me talit
impetus
Et digi metũ quid ante mediũ de extremis cogitas hab
etas quelibet suos ẜuies
Uidet ista deus s irridet facilimꝰ ẽit ad ueniã conu̾ti po¬
Aũt consuetudo pessima suũ uendicat mãcipiũ et uin¬
cit manus frustra reluctanti
Quo fugiã non habeo nam et ego nutꝰ sũ et refugiũ
meũ longe est
Morior in pccĩs mers nͥ auxiliũ michi ueniat ex alto
Gloria prĩ ⁊c Sicut erat
Nuocabo quẽ offendi nec tnuebo ruocabo quẽ ab¬
ieci nec erubescam
Spem ꝑdicã rescituã audebo rursũ ex hiis tenebris in
celũ oculos attollere
Illic habitat ir demptor meꝰ qui potẽs ẽ ab infr̃is euellẽ
Et gelidis artubus spm infuñdẽ et G̃ hẽ iacentẽ de sepłe hs
Ego in me periĩ s in ills uita mͥ ꝑ̾manet et salus meciut

Expanded text:
queos tetendit. queos tetendit. Ego autem despexi, et incessi securus inter lubrica, et in peccatis michi blanditus sum. Credidi iuventutis decus non aberrare, et secutus sum qua me tulit impetus. Et dixi mecum: quid ante medium de extremis cogitas? Habet etas quelibet suos fines. Videt iste Deus, sed irridet; facillimus erit ad veniam. Converti poNunc consuetudo pessima suum vindicat mancipium, et vincit manus frustra reluctanti. Quo fugiam non habeo, nam et ego vinctus sum, et refugium meum longe est. Moriar in peccatis meis, nisi auxilium michi veniat ex alto. Gloria Patri et Filio etnvocabo quem offendi, nec timebo; revocabo quem abieci, nec erubescam. Spem perditam restituam; audebo rursum ex his tenebris in celum oculos attollere. Illic habitat redemptor meus, qui potens est ab infernis evellere, Et gelidis artubus spiritum infundere, et extrahere iacentem de sepulcro. Ego in me perii, sed in illo vita michi permanet, et salus in eternum.
Abbreviated transcription (Latin):
Eu michi misero qr iratũ adu̾sius qͥstitui redep¬
torẽ incũ et legem suã ꝯtũacitꝰ neglexi
ster rcm̃ sponce deserui et per nia louge lateq cnciũ¬
aclus sũ
Asꝑa quel et maccassa penet̾ui ⁊ubiq labor et angꝰtic
In anxietatib ad uoluptate Ufacus sũ et in sencibus
cubile meũ scraui
olestentie mee coruerũt om̃s
Et faĩs si naufrago similimꝰ qui m̾tib amissis nuduis
enacat Iactatus uentis et pelago
plougatles sio a portu ⁊ uiao salutis nõ apphendo si ra¬
paor sinistrorsto
Irascor pcc̃is meis sed ingenti imẜzari mole depr essus
sĩ nec est r̾spirandi locus
Sope fugã i̾ temptaui et uetustũ iugũ extutẽ mẽdicatꝰ
sũ sed inhẽt ossibus
O fi candem excidat a collo meo excidet ꝯfestim si tu iussels
Iuste cͤcior ꝯsensi labore torqueor diguissimo
Quid mͥ ꝓcurani demẽs cathenã meã ipẽ contexiũ et
iaidi uolens in insidiĩs mortis
Retia michi disposuit hostis quacũq ibã et pedibus meis la¬

Expanded text:
eu michi misero, quia iratum adversus me constitui redemptorem meum, et legem suam contumaciter neglexi. Iter rectum sponte deserui; et per invia longe lateque circumactus sum. Aspera quelibet et inaccessa penetravi; et ubique labor et angustieIn anxietatibus cum voluptate versatus sum; et in sentibus cubile meum stravi.olescentie mee corruerunt omnes. Et factus sum naufrago simillimus, qui, mercibus amissis, nudus enatat, iactatus ventis et pelago. Elongatus ego sum a portu, et viam salutis non apprehendo, sed rapior sinistrorsum.Irascor peccatis meis, sed ingenti miseriarum mole depressus sum; nec est respirandi locus. Sepe fugam retentavi, et vetustum iugum excutere meditatus sum; sed inheret ossibus. O si tandem excidat a collo meo! Excidet confestim, si tu iusseriIuste crucior: consensi. Labore torqueor dignissimo. Quid michi procuravi demens? Cathenam meam ipse contexui, et incidi volens in insidias mortis. Retia michi disposuit hostis, quacumque ibam; et pedibus meis la
Abbreviated transcription (Latin):
sus fum
Qruo et unde redactus sc̃i horresto dũ memũĩ et ꝯtremis¬
co grauicꝰ
Sperabam de uirib meis et mͥ quedã magͣ ꝑmiseraan
Sompina mͥ fingebam et gaudebam nũt delusus exꝑgiscor
cũ lacrimis
ceneturꝰꝰanpaculis fui letꝰ in erumpnis mediis portu in
tempestatib putaui

Expanded text:
sus sum. sus sum. Quo et unde redactus sum horresco dum memini, et contremisco graviter. Sperabam de viribus meis, et michi quedam magna promiseram. Somnia michi fingebam, et gaudebam; nunc delusus expergiscor cum lacrimis. Securus in periculis, letus in erumnis; mediis portum in tempestatibus putavi.
Abbreviated transcription (Latin):
Irciduallauerũt me inmici mei ꝑcirgentes me culpide
młtiplici
Obtur pui infehre et contremui uehemetꝰ horror mortis suꝑ-¬
ascitit michi
Incubui in baculũ meũ et dixi ecce ꝑferã nec succũbam
Non alpexi ad orientem nec unde debubam auxiliũ exspca¬
ui nec sicut dignũ fuãt sꝑaui
pomꝰ in t̾ram sũ prostratus corri¬
pͥmꝰ in t̾ram sũ prostratus¬
Agnoui cadens ꝙ de bilicer scetissem predones insultauerũt/
Spoliauerũt me diuitiis młtis q̃itus michi de longinquo tabe
et cruore de formauorũt me
Nilue̾i̾bus grauissimis ꝯfecerut̃ me semianinẽ ac nudũ re-¬
liquerũt me in deserto
Caput et pectus meũ transfixorũt s subtꝰ pecordia mea
debacati st̃ acerbius
tuas adhibe uelociter
Uiuie em̃ saluator m̃ mi. et hoc aspitiens ex alto tacuist¬
⁊liserebĩs fortasse nec paciõis in finem qm̃ tu solus potẽs
Ipse artebis carnisices ab intrĩtu meo qm̃ in te spes mea
magna est ip̃e saluũ me faicies de manib impiorũ¬

Expanded text:
ircumvallarunt me inimici mei, perurgentes me cuspide multiplici. Obtorpui infelix et contremui vehementer: horror mortis superastitit michi. Incubui in baculum meum et dixi: ecce perferam, nec succumbam. Non respexi ad orientem, nec unde debueram auxilium expectavi; nec sicut dignum fuerat, sperpronus in terram sum prostratus in terram sum prostratusAgnovi cadens quam debiliter stetissem. Predones insultarunt corruenti. Spoliarunt me divitiis multis, quesitis michi de longinquo. Tabe et cruore deformarunt me. Vulneribus gravissimis confecerunt me. Semianimem ac nudum reliquerunt in deserto. Caput et pectus meum transfixerunt, sed subter precordia mea debacchati sunt acerbius. tuas adhibe velociter. Vivis enim, salvator mi, et hec aspiciens ex alto, tacuistMisereberis fortasse, nec patieris in finem, quoniam tu solus potens Ipse arcebis carnifices ab interitu meo, quoniam in te spes mea magna est. Ipse salvum me facies de manibus impioru
Abbreviated transcription (Latin):
Sencio nũc insidias ubilib pig̃ errois tam longeui nec
ꝓptẽa subsisto ubi sit requies
Odio michi sũ et ago cuc̃ta cũ fascidio uii pacior et
aliud non licet
Ilouã ppositũ mos uetustus opp̾uirt et cũ rcã placũiit
relabor ad solita
Quociens iã ostitans ad uomitũ redii ⁊ subinde stõcans
Iustũ suppliciũ aĩ insolẽtis scio ꝙ me ꝓdidit nichil etam
et suꝑciliũ erexi

Expanded text:
Sentio nunc insidias ubilibet. Piget erroris tam longevi; nec propterea subsisto ubi sit requies. Odio michi sum, et ago cunta cum fastidio; vim patior, et aliud non licet. Novum propositum mos vetustus opprimit; et cum recta placuerint, relabor ad solita. Quotiens iam oscitans ad vomitum redii, et subinde stomacansIustum supplicium animi insolentis; scio quid me perdidit nichil eram et supercilium erexi
Abbreviated transcription (Latin):
Aufer a me dñe presumptõtis spm̃ ⁊ hĩilicatẽ tribue placeñ tibi
Ne qñ ex tollar inꝯsulte ⁊ michi de me m̃tiar s ꝑseuerẽ
in tremore tuo
ffumꝰ et umibra tenuis sũ ⁊ fumꝰ añ impetũ uentorũ ita
mithi uideor uideri
Ita mithi uideor semꝑ et in hac opinione ꝑ amancã sobͥe
at salubritꝰ sub umbra tua
Quociens hũic pedem moud̃o ꝯstidam et ludibriũ ꝑsecu¬
torabus meis ero
Scio ⁊ exꝑtus metuo oꝑuit me Iam similis ruina
Et adhuc corrige᷑ non ualui s menarrabilib urgeor mise̾iit
Tam diu fedus u̾sor in sangͥnib ⁊ in luto ꝯcpaarũ¬

Expanded text:
Aufer a me, Domine, presumptionis spiritum, et humilitatem tribue, placentem tibi. Nequando extollar inconsulte, et michi de me mentiar, sed perseverem in tremore tuo. Limus et umbra tenuis sum, et fumus ante impetum ventorum, ita michi videor videri. Ita michi videar semper, et in hac opinione permaneam sobrie ac salubriter, sub umbra tua. Quotiens hinc pedem movero, concidam, et ludibrium persecutoribus ero. Scio et expertus metuo; operuit me iam similis ruina. Et adhuc exsurgere non valui; sed inenarrabilibus urgeor miseriis. Tamdiu fedus versor in sanguinibus, et in luto concu
Abbreviated transcription (Latin):
meꝰ et spes ultima Gloria prĩ/ Sict erat
tatꝰ sũ et in ceno pccõrũ incorũ marcui miser
Et quid restat amplius afflicbo tempꝰ nuicilĩ ab iit uicã
in consiliis expendi Alors añ oculos adest et domꝰ nouis¬
suna sepulchrũ et saidor ac gemitꝰ gehẽne
x diu me deludet hodiernus dies sub exsptãtione cras¬
tini qñ incipiam ad te r̾uerti
Siste iam fluctus ac procellas aĩ alluĩa consiliũ cordis
mei et metam Iaborib impone
Qui incellcin dede᷑as ut bñ age̾s tubuẽ uolutatẽ et ac
tũ dirige ne exprobracione tui muẽris ꝯfundar
Eripio ẜuitio hostis tui et ne insultot in opus manuũ
tuarũ ꝓhibe quĩ alt̾ qui ꝓhibeat non est
meus quo ħ ꝑ singulos dies exceor
Reliqũ in hac uita et in hiis mẽbris eĩge pͥusꝙͣ ueniat
tempꝰ egestatis
Reduc me in uias tuas añ polis oocasũ aduesꝑascit em̃
et nox ẽ amita predotubus
Coge me ad te s uocare parũ est deiq ut lib mõ ne ꝑeã

Expanded text:
meus et spes ultima! Gloria Patri ettatus sum, et in ceno peccatorum meorum marcui miser. Et quid restat amplius afflicto? Tempus inutiliter abiit; vitam in consiliis expendi. Mors ante oculos meos adest, et domus novissima sepulcrum, et stridor ac gemitus gehenne. Quandiu me deludet hodiernus dies sub expectatione crastini? Quando incipiam ad te reverti? Siste iam fluctus ac procellas animi; illumina consilium cordis mei, et metam laboribus impone. Qui intellectum dederas, ut bene agerem, tribue voluntatem et in actum dirige, ne exprobratione tui muneris confundar. Eripe me servitio hostis tui, et ne insultet in opus manuum tuarum prohibe, quoniam alter qui prohibeat non est.meus, quo hic per singulos dies exerceor. Reliquum in hac vita, et in his membris exige, priusquam veniat tempus egestatis. Reduc me in vias tuas ante solis occasum; advesperascit enim, et nox est amica predonibus. Coge me ad te, si vocare parum est; denique ut libet, modo ne peream.
Abbreviated transcription (Latin):
de quib haclenꝯ singulos tractacꝯ edidi non tam alig a
michai ne forte silentio obluuio ꝯsetuta noius am̃i in q¬
cret afftib a quo metu iã pal eõ uidior sic mea
cũ cceuit obluno Iamq induruit atq ꝑcaltutt᷑ ⁊mau
p̾tilam et ad id ueniam qd me̾ mlt̃a i sc chentia nst
nũc ad sebendũ ciahit / audio te rrestio quet drebus¬
nescio ruris mei quõd ad fontẽ sorgie est incolã fuist
⁊ turaꝵ tuarꝭ estus lai optaui refregeno temꝑassi
placet ꝯsilũꝙ tuũ hac laudo insi em̃ ilrs mearã

Expanded text:
de quibus hactenus singulos tractatus edidi non tam aliis quam michi, ne forte silentium oblivio consecuta novis animum implicaret affectibus, a quo metu iam procul esse videor; sic mea mecum crevit opinio iamque induruit atque percalluit et preteream et ad id veniam quod inter multa retrahentia me nunc ad scribendum trahit, audio te nescio quot diebus ruris mei, quod ad fontem Sorgie est, incolam fuisse et curarum tuarum estus loci optimi refrigerio temperasse. Placet consiliumque tuum hoc laudo; nisi
Abbreviated transcription (Latin):
tanẽ dicendi st̃ hr̃e quib ẜuiũt ipĩ max a uilisse¬
mis habebũ: Et a quib in qe̾s hẽbit dĩtias iugra¬
ty heres Et forsan hostis mui sus corꝑa uermes
⁊ ypupe / tartarus aĩas/ nomen obliuĩo sempicha
iustus Non nos igitur ad enuiicem ꝓuocet falsa
Rospitas uera misera sequestrent᷑ a nobis molles
z eueruati diur̃tes. Illis tormes forandes acria po-¬
puie, nobis silire moutes prata fonces placeant
Ilis caraus deside̾ia et lucrũ undecũq ueniens ues
studia libelalia et honesta fectem᷑ ⁊ si quid mechanitũ
uisrit iuuat sit agriculta uenatioq Cui puis messe
limoser̃ aliquid et nr̃õ ꝓposito dissonũ udeatur uetus ꝙ¬

Expanded text:
tamen dicendi sunt habere quibus serviunt, ipsi mox a vilissitamen dicendi sunt habere quibus serviunt, ipsi mox a vilissimis habebuntur. «Et a quibus?» inquies. Habebit divitias ingratus heres et forsan hostis invisus, corpora vermes et upupe, Tartarus animas, nomen oblivio sempiternaeterna erit iustus. Non nos igitur ad emulationem provocet falsa prosperitas, vera miseria; sequestrentur a nobis molles et enervati divites. Illis therme, fornices, atria, popine; nobis silve, montes, prata, fontes placeant. Illi carnis desideria et lucrum undecunque veniens; nos studia liberalia et honesta sectemur. Et siquid mechanicum miscere iuvat, sit agricultura venatioque. Cui quamvis inesse clamosum aliquid et nostro proposito dissonum videatur, vetus
Abbreviated transcription (Latin):
ħ hospitib cu ꝯse ptorib maleficis adulteis pasasi
ac sturris edacih odorem fori uigili nare captasas
quib ea una felicitas ẽ Illi inhiant/ nultris aure
indor in montib et solitis ac placitis caruisss ͣ¬
piciũ Dine illos non stꝰ nr̃ĩ gene̾is ꝑmitt P̃¬
uicib inõmos suos nũare. ⁊ in hoc atisiec̾t pr
sidio utis nos diuĩtias nras sine studio sinc ar ꝓ
nuãbimꝰ anchil ẽ qd illis mnuideamꝰ insi nut etiam
ꝓͦ absit puere sumꝰ quos ficta ad umbrata fusperdãt
demi faleras ⁊ quis uenalib uetus est cautela n
çib detrahamꝰ clare uidebimꝰ cẽ iisrios suas so
diuitias hr̃ aut suos mores suas coluptates nempe
quas ⁊tlias uellent ditie abibunt ⁊ quas manu
retrahent uoluptates fugient At quib carausste
cuꝑent mores stabũt ⁊ comitabũ᷑ ĩuitos ꝯla hec
que illos uulgo mi̾abiles oũdunt momẽto tꝑihe
uanescent sub imꝑio fortũe uiuũt si illa peꝑc̾it
mors nõ parcet Qui peciosissima ⁊ eꝵ habent si

Expanded text:
 circumscriptoribus, maleficis, adulteris, parasitis ac scurris edacibus, odorem fori vigili nare captantibus, quibus ea felicitas una est, illi inhiant; nullus autem nidor in montibus, et solitis ac placitis caruisse supplicium. Sine illos: non sunt nostri generis. Permitte divitibus nummos suos numerare et in hoc arismetras sine studio, sine arte numerabimus. Nichil est quod illis invideamus, nisi nunc etiam, quod absit, pueri sumus, quos ficta adumbrata suspendant. Demi faleras equis venalibus vetus est cautela; ncibus detrahamus, clare videbimus esse miserrimos; suas sibi divitias habeant, suos mores, suas voluptates. Nempe quas eternas vellent divitie abibunt, et quas manu retrahunt voluptates fugient; at quibus caruisse cupient mores stabunt et comitabuntur invitos. Cunta hec, que illos vulgo mirabiles ostendunt, momento temporis evanescent; sub imperio fortune vivunt; si illa pepercerit, mors non parcet. Qui preciosissima rerum habent, si
Abbreviated transcription (Latin):
tus accepit uoleus q deposuit Reliquis õmib uii et
nonaguita ho̾miticã uitã dipoit semꝑ uigilantissiꝰ
nũꝙͣ cessans ubiq fructificans ⁊ ut de illo se̾biat so
aliud ꝙͣ ad lucrũ sollicitꝰ aĩarũ ad extiponto uero
morbo uictus ac senio ad ytiahie notam ꝑtem uel p¬
nos moriturũ se p̾dixerat ceu ad hospitiũ fessus na¬
tor ad uesperã ꝓperauit Atq ibi tandẽ .⁊ꝰ lougiss¬
mos labores exactoas felicitꝰ rquiruit Et qͥd nesto an
de alio ꝙ de paulo ẜmo helmita legeir̃ solicaraam
uitã solitario fie ꝯctusit ultima em̃ ⁊duoialius eg

Expanded text:
tus accepit volensque deposuit, reliquis omnibus septem et tus accepit volensque deposuit, reliquis omnibus septem et nonaginta heremiticam vitam duxit, semper vigilantissimus, nunquam cessans, ubique fructificans et, ut de illo scribitur, aliud quam ad lucrum solicitus animarum. Ad extremum vero morbo victus ac senio, ad Italie notam partem, vel Pe viginti annos moriturum se predixerat, ceu ad hospitium fessus viator ad vesperam, properavit. Atque ibi tandem post longissimos labores exactos feliciter requievit et, quod nescio an de alio quam de Paulo primo heremita legerim, solitariam vitam solit
Abbreviated transcription (Latin):
comita nuro dei etnesusa aties atq hũditꝰ accluus el¬
luir qua ille tũt indutus e̾at nillos pro caris saueli¬
q reliquiis in prĩam relatura non sine ip̃iꝰ graui
moroarẽ deuota undiq c̾tatim importiũtate deserul
opmatissiã sãtate barba̾cos eciam spũs mollientꝓx
heciet Reynerius tuscie marchio neq imꝑatore m¬
facers  neq illo põnte sibi õĩo iinguã aut inge siu en¬
Utute geri ⁊ multis ⁊ clai̾s ĩnotuit argumoẽtis Iui
duob intꝰ płima ꝙ it grorgii cui dã srit intollilibie
capitis dolorẽ s insania uno pepulit osculo quiae¬
ratus se mox quid ut sacra uiir labia ꝯcigiss uehon¬
tioris aure fsom̃ senfisse illius ex ore pdeũtem qp¬
bat quo apblatus fubito salutẽ ꝑ psina pcepiststi
urat longa iꝙ̃ hec relatu ⁊ mnĩme liccia cũ abus¬
liber extet Sidma igi rem ꝯphendar Erisiadi
⁊ centũ uiginte ãnis quos habuit uite uigint sm̃
in seculo acti sũt tres in mõste̾ro cuiꝰ Reg mẽ coat¬

Expanded text:
comitum viro Dei circunfusa acies atque humiliter acclivis, pellicie, qua ille tunc indutus erat, villos pro caris sanctisque reliquiis in patriam relatura, non sine ipsius gravi merore, devota undique certatim importunitate decerperet, opinatissima sanctitate barbaricos etiam spiritus molliente; ad hec et Raynerius, Tuscie marchio, neque imperatorfateretur; neque illo presente sibi omnino linguam aut ingenium convirtute geri multis et claris innotuit argumentis, illis duobus inter plurima quod et Gregorii cuiusdam fratris intolerabilem capitis dolorem solo sanaratus se mox quidem, ut sacra viri labia contigisset, vehementioris aure spiritum sensisse illius ex ore prodeuntem asserebat, quo afflatus subito salutem pristinam recepisset. erat? Longa, inquam, hec relatu et minime necessaria, cum abliber extet. Summa igitur rem comprehendat; siquidem e centum viginti annis, quos habuit vite, viginti primi in seculo acti sunt, tres in monasterio cuius regimen coac
Abbreviated transcription (Latin):
otiosus miꝰ ue solus ꝙ̃ cũ solus s semꝑ otiosus insi
dũ otiosus semꝑ solus insi dũ solus fui / ⁊ si non sũ
dubius quõd sepe iam dixi magno screpita ppłmn hiis
cĩb arur furũ s ui̾tas intrepida et inuicta est n.
uanes horrat stcepetus ut desc̾ptor gnoͣsi cormpedis
maro eut illi arediuna trrad or guitũ q taput Cũ saulo

Expanded text:
otiosus, minus ve solus quam cum solus, sed semper otiosus nisi dum otiosus, semper solus nisi dum solus fui. Etsi non sim dubius, quod sepe iam dixi, magno strepitu populum his omnibus occursurum; sed veritas intrepida et invicta est, nec vanos horret strepitus, ut descriptor generosi cornipedis Maro ait: illi ardua cervix
Abbreviated transcription (Latin):
eregẽ nouis in pastuis quesitut ꝰ langũ p̾cela nõia¬
tum exui quot qĩ p̃daros xru ẜuos sibi distau¬
los auibiendo quesieit in quibi ⁊ duces et contes
⁊ silii comitũ fuerue Sũ et ip̃ce Romanꝰ Impa¬
cor otho licet is differens atq ptrriscinãs uocuio

Expanded text:
is in pascuis quesiturus. Longum preterea nominatim exequi quot quam claros Cristo servos sibi discipulos ambiendo quesierit, in quibus et duces et comites et filii comitum fuerunt, quin et ipse romanus imperator Otho; licet is differens atque procrastinans votum
Abbreviated transcription (Latin):
ana nusꝙͣ iudice me pclara ingenii ꝙa magnisi& ts
exeqũ : loquor ex ꝑtus Ita tanẽ si quid m ag inficũ exse
puo at angusto prodil̾ eposset ingemõ Illic sdlitiidnũ
grata elmissio ⁊ dulce duesorũ accupati axm Ilicsi¬
lextiũ ⁊ libertas secuꝵ gaudiũ leca secui̾tas: longe
inde exulant urbana negotia et liciũ frruor et q¬
messacõnũ sccepitus Non ibi senti᷑ armoꝵ fragor llo
nũc angin᷑ Iudũt argentei pistes ñ gurgite uitres
Rato ꝓcul in pratis mugrũ boues Sibulant auce
salubres leniter ꝓcussis arborib uolucres canũt uade
in ramis/ Et s trcũ meis me u̾sib uti sũns noct̾iũ
oilomena genuit flet tuit᷑ amicã et m̃tida de fonte ca

Expanded text:
Nusquam iudice me preclara ingenii opera magnificentius excuduntur: loquor expertus; ita tamen siquid magnificum ex hoc parvo et angusto prodire posset ingenio. 6 Illic solicitudinum grata remissio et dulce diversorium occupati animi; illic silentium et libertas, securum gaudium, leta securitas; longe inde exulant urbana negotia et litium fervor et comessantium strepitus; non ibi sentitur armorum fragor, non nunc angimur. 7 Ludunt argentei pisces in gurgite vitreo, rari procul in pratis mugiunt boves, sibilant aure salubres leviter percussis arboribus, volucres canunt varie in ramis, et si tecum meis me versibus uti sinis, Nocturnum philomena gemit, flet turtur amicam Et
Abbreviated transcription (Latin):
nosse te /te etiã tue laudis imparẽ fateor s uiud̃
procto scio o uica bñdicta o uita homitica quod de
de ndubitantꝰ aff̾mo qr quisquis in amoris tui desi¬
dimo pseuerare scuduc̾it ip̃e quidẽ hĩtator ̃ tuus
sod eius inhabitator ẽ deus dycibolus illi sais temup

Expanded text:
nus tuae laudis imparem fateor, sed unum pro certo scio, o vita benedicta, quod de te indubitanter affirmo: quia quisquis in amoris tui desiderio perseverare studuerit, ipse quidem habitator est tuus, sed ejus inhabitator est Deus. Diabolus illi s
Abbreviated transcription (Latin):
tuo illars it̃ quas aliꝙ̃ad tempꝰ ixegerat csi adeo
ut de ouis etꝭ cede cositaltit quatiꝰ quẽ uiuẽtem tend
non poterant mortui saltem thesauri instat uiuẽtis d
p̾sidiũ fue ppatrie rtinerent simulata demẽtra elce
⁊ sic in yeltiã nõ mnĩꝰ iuscis uersus ex causis hl

Expanded text:
quas aliquantum tempus exegerat, usque adeo ut de eius etiam cede cogitarent quatenus, quem viventem tenere non poterant, mortui saltem corpus thesauri instar ingentis ad presidium sue patrie retinerent, simulata dementia elapsus, et sic in Italiam non minus iustis reversus ex causis quam
Abbreviated transcription (Latin):
sul curia senatort Odor tuus ꝯcsoꝵ artomatũ fragiã¬
liã supat  sapor tuus suy distalantes saaos seꝑidĩa
mella guttut illiũati cordis obdultat acq iõ quida
nse quod dete diciꝰ dignitatis tue mĩtis nõ exeit.¬
osibiliꝰ spãs ceruit Et quod tu sapis intiori gustu
alqs nedulla cordis maꝙ plene expliccet corpalis or¬
gauud uotis Illi te nouerũt qui ce diligut qili p̾co¬
ma tue laudis agnostũt qui in tui amoris amplexib¬

Expanded text:
lium senatorum! Odor tuus cunctorum aromatum fragrantiam superat, sapor tuus super distillantes favos, super omnia mella guttur illuminati cordis obdulcat: atque ideo quidquid est, quod de te dicitur, dignitatis tuae meritis non aesibiliter sentit, et quod tu sapis in interiori gustu, atque in medulla cordis, nunquam pene explicuit corporale organum vocis. Illi te noverunt, qui te diligunt: illi praeconia tuae laudis agnoscunt, qui in tui amoris amplexib
Abbreviated transcription (Latin):
licet sotiale auĩal est homo / uel quod qui aliis mon
qitat aut bestra ẽ aut deus ꝙi egd uel odiũ indu¬
cã uel societatẽ oñ homi int̾dicam. uel anceps sit
elcĩo quid ẽẽ malim / an bestia au dous hoc est besti¬
alis homo au diuinqi uit Ciceonanũ pͣ nobͣ illud
ĩmumurãt ubi nõ a nccĩtate quod quibãs dam uiss
rẽt s a na᷑ profectã hom̃i societate nõ semer dsi¬
ruisse ꝯtentꝰ rei hmõi argumẽtũ actulit ooi¬

Expanded text:
liis non comunicat aut bestia est aut deus; quasi ego vel odium indicam, vel societatem omnium hominum interdicam, vel anceps sit electio quid esse malim an bestia an deus, hoc est bestialis homo an divinus vir. Ciceronianum preterea nobis illud immurmurant ubi, non a necessitate, quod quibusdam visum esset, sed a natura profectam hominum societatem non semel disseruisse contentus, rei huius argume
Abbreviated transcription (Latin):
tis eruꝑet p ꝙ̃ plenꝯ sol ueniens mũd caliouie
splendoras sui radiis illuseraet/ Tu stala illa Iacoo
que hoiẽs uehis ad celu ⁊ angelos ad huãnũ depo¬
nis auxiliũ Tu uia aut̾a que horc̃s reducis ad xi¬
triã Tu stadiũ qd̾ bñ currentes ꝑuchis ad corona
⁊ uita hemitica balneũ aiãre mors c̾iuint̃ pͣgatolo
sordidoꝵ tu mẽtiũ secreca pũficas squalores dilua
scilerũ atq ad angelicie ntorẽ mũdicie puenrie
aĩas facis Cella nãq ẽ ꝯfiliabulũ dei ⁊ hon cou¬
pitũ in carne degentiũ ⁊ spuũ suꝑnore alic si¬
dec supni ciues ad colloquia hũona᷑ quomũt ubisõ
cã lingne carnis u̾ͥba ꝯcinũt ꝙͣ sine utis scrẽpiti fa¬
cõda mentiũ archanã parescũt Cella siquido ꝯsta

Expanded text:
t: post quem plenus sol veniens, mundi caliginem splendoris sui radiis illustraret. Tu scala illa Jacob , quae homines vehis ad coelum, et angelos ad humanum deponis auxilium. Tu via aurea, quae homines reducis ad patriam. Tu stadium, quod bene currentes provehis ad coronam. O vita eremitica, balneum animarum, mors criminum, purgatorium sordidorum. Tu mentium secreta purificas, squalores diluis scelerum, atque ad angelicae nitorem munditiae pervenire animas facis. Cella nempe est conciliabulum Dei et hominum, compitum in carne degentium, et supernorum. Illuc siquidem superni cives ad colloquia humana conveniunt, ubi non tam linguae carnis verba componunt, quam sine vocis strepitu fecunda mentium arcan
Abbreviated transcription (Latin):
nam nec ego inisi in hoc michi plent gĩe tullio quen¬
ret solicudinis ac scudii sotiũ ỹmo uel soct̾os e t a¬
nos diccm et colendos/ Ese ħ igitut ⁊ que tos¬
mandũ nobis sunilia trahi solent teneo ⁊ diẜta ci¬
cudine Afratem cuiꝰ supͣ metiũnia ⁊ iuliasus ilide
mesissiuũ hemitã anchiochiam ⁊ famosioꝵ duna
alexandriã aliasq uebes petiisse nõ sopa mescuh

Expanded text:
nisi in hoc michi plene cum Tullio conveniret, solitudinis ac studii sotium, imo vel sotios, et querendos dicerem et colendos. Et hec igitur, et que ad obviandum nobis similia trahi solent, teneo: et deserta solitudine Afratem, cuius supra meminimus, et Iulianum illum famosissimum heremitam Antiochiam et famosiorem Antonium Alexandriam urbesq
Abbreviated transcription (Latin):
ya urecho selitidnũ laudasst non que uienti sio
leuaet unũ gĩi in duos secui duloe igłtut in fuit
parcꝭ morẽ uecere quos in multis sequi saleo hdq̃¬
libuscũ q licterulis meis sope saciũ ⁊ Igtoriostõ
xpi nomẽ insere̾ Quod si fecissent prasti illi mr̃oꝵ
ingoniore duces et eloquio huanꝰ uini stintellarã
celestũd miscuissont de Iecbant fatror s multo arfo
uert noq q̃uietat anni n ͨ ꝑducit ad illã suꝑnamt
abilemꝙ dulcedinẽ ac patẽ intellcũs ad quã quod

Expanded text:
 me solitudinem laudasse, non que unum etiam sed relevaret: unum igitur in duos secui. Dulce autem michi fuit, preter morem veterum quos in multis sequi soleo, his qualibuscunque literulis meis sepe sacrum et gloriosum Cristi nomen inserere; quod si fecissent prisci illi nostrorum ingeniorum duces et eloquio humano vim scintillarum celestium miscuissent, delectant fateor, sed multo amplius ierit, neque quietat animum nec perducit ad illam supremam stabilemque dulcedinem ac pacem intellectus ad
Abbreviated transcription (Latin):
scu̾gere et quid de tante uite culune
Fentiam laudabo potius ꝙ̃ disputare be¬
uitꝰ incimore solitai̾a namq uita celeste
doct᷑ne stola est/ ac diuinaꝵ artus
diserplina. Ilic deus est totũ quod disectur na q̃
husmus namq est ꝑ adysus deliciaꝵ Ubi canr̃
redolentiũ speties pigmẽtoꝵ uel rucilantes ploꝵ
aiõtum sic fragittia spirant odoramẽta iꝰtucõ
Ibi siquidẽ iost caĩtatis igneo rubore flãme stut
Ibi lilia cascitatis mu̾eo candore candestũt/ nõ
nullis flacib impellũtur Ibi mitra p fecte mor¬

Expanded text:
culmine sentiam, laudando potius, quam disputando, breviter intimare. Solitaria sane vita coelestis doctrinae schola est, ac divinarum artium disciplina. Illic enim Deus est totum, quod discitur; via, qua Eremus namque est paradisus deliciarum, ubi tanquam redolentium species pigmentorum, vel rutilantes flores aromatum, sic fragrantia spirant odoramenta virtutum. Ibi siquidem rosae charitatis igneo rubore flammescunt; ibi lilia castitatis niveo decore candescunt, cum nullis flatib
Abbreviated transcription (Latin):
ebatii miabilis officina in qua c̾te huãna aiã cira¬
Cudas ut iruma uideant᷑ ora pallentia/ ⁊ miens diꝰ¬
negrã sit pinguedine sagmata tu das ut hõ mũdo
corde deũ ꝯspiniat qui tetris obuolutus tenebris dcũ¬
⁊ seipim prus ignorabat tu horẽ ad suũ facis r̾ dire
pncipiũ et de exilii derectiant ad autiq̃ dignitatis
plocas ꝯfuetudine / tu facis ut homo inmẽtio Mce
ꝯstitutus ꝯcta sub se crena uideat de fluiꝰ scinipm̃ que
mipã reꝵ labentiũ ꝓpspiciat decutsione tñsur
obcitus castrũ dei turris dauid que edificata es cũ
ꝓpugnaculis mello chpei Pendent/ ꝑ te onũs arana-¬
tua fortiũd tu campꝰ diuini plii spãlis arena cta¬
nũs angeloꝵ spcũculũ palesera fortitꝰ dimicãtiũ Iuc¬
tate supatur tu uallũ in expedicõne turientiũ
tu miuitio fortiũ tu p̾sidiũ nesciẽtiũ cedere uel¬
dioꝵ silua deusestat Oau in te scͦ lorica fidei p̾miũti
sub impatoris sui ĩuicta ꝓtecͭ ͤ cripudiant et

Expanded text:
irabilis officina, in qua certe humana anima Creadas, ut jejuniis videantur ora pallentia, et mens divinae gratiae sit pinguedine saginata: tu das, ut homo mundo corde Deum conspiciat, qui suis involutus tenebris, seipsum prius ignorabat. Tu hominem ad suum facis redire principium, et de exilii ejectione ad antiquae dignitatis revocas celsitudinem. Tu facis, ut homo in mentis arce constitutus, cuncta m rerum labentium prospiciat decursione transire. umphatoris exercitus, castra Dei, « turris David, quae aedificata est cum propugnaculis; mille clypei pendent ex te, omnis armatura fortium! » Tu campnis, angelorum spectaculum, palaestra fortiter dimicantium luctate non superatur. Tu vallum in expeditione currentium, tu munitio fortium, tu praesidium cedere nediorum silva densescat; qui in te sunt, lorica fidei praemuniti sub imperatoris sui invicta protectione tripudiant, et
Abbreviated transcription (Latin):
rediit et cascigacõnem nõ ut filiĩ s ut pr̃ĩs amplexꝰ
mira ꝯpuctione ꝓpositũ ĩmutauẽt acq ita in ure
alterũ u̾sus est ut mox et lac̾muis pccã diluet et
bt̃ĩfica uisione rtieatus amatũ suuł ⁊ ondꝰ corpis
et optatos mũdi Iaq̃os uotiua mortt de serdt / lon-¬
gũ est demorps laboriosam uiri militiã sub serauo
Ihũ xpi deuotosq distur sus non ycalicos mõdoul
transalpines sed etiã cñsmainos u̾bis amplecti qͥ
tam crebri ac diffiales fuerũt ut ab illo qui uitam
eius dest̾psit merue̾uit excusari qr sti ad hũc ur̃a¬

Expanded text:
nem non ut filii sed ut Patris amplexus, mira compunctione propositum immutavit; atque ita in virum alterum versus est, ut mox et lacrimis peccata dilueret et, beatifica visione recreatus, amatum simul pondus corporis et optatos mundi laqueos votiva morte desereret. Longum est deinceps laboriosam viri militiam sub servitio Iesu Cristi devotosque discursus, non italicos modo vel transalpinos sed etiam transmarinos, verbis amplecti, qui tam crebri ac difficiles fuerunt, ut ab illo, qui vitam eius descripsit, meruerint excusari; quia scilicet ad hunc
Abbreviated transcription (Latin):
st exempłia s deuotũ magis Cromi femt̃is mõchi
su folitudinẽ ingressus orautt ne uinꝙͣ inde diste¬
deret / noultaq ꝑ seuerantia sibi prestitit /ne irrite
socs cont/. Extir pande solicudnũ cõ stꝰ frãgendi¬
q qui nos tenent unci ⁊ũpendusq pons a c̾go ne¬
qua fuge uel r̾ditus spes supfit dicam enim tibi uõ
uulatõnt̃ hĩtutus es ac laborũ Si igi ͬ ista uis fu¬
ge noli ⁊ elinqueꝰ solicudines nras nullus em̃ te in
destis degrentem locis ep̃m̃ faciet hoc palladio Io¬
hõnes Egd aucẽ tibi de epãtu nichil iam uñ es
ꝓate Pcauiondũ p̾moneb neq iã tibi possibile

Expanded text:
agis, Cronii Fenicis monachi, qui solitudinem ingressus oravit ne unquam inde discederet, multaque perseverantia sibi prestitit ne irrite preces essene. Extirpande solicitudinum cause sunt, frangendique qui nos tenent unci, rumpendusque pons a tergo, nequa fuge vel reditus spes supersit. Dicam enim tibi non bulationum habiturus es ac laborum; si igitur ista vis fugere, noli relinquere solitudines nostras. Nullus enim te in desertis degentem locis epyscopum faciet». Hec Palladio Iohannes. Ego autem tibi de epyscopatu nichil; iam enim es quod ille cavendum premonebat, nec iam tibi possibile
Abbreviated transcription (Latin):
selitudine tiqusigamꝰ om̃i seudio cauentes nesosepo
ferre naustapis uidem ips rer huanent fsueihs qbo¬
sdr aganiq ne qui morbus est publicus quodq ha alici
sepe ꝯfhoudimꝰ ꝯmittamꝰ ut iudicia s mones qn elao
aitionib discrepant ⁊ lemo roͣ nos fallat ño neo uor¬
suadent in hoc amplas opes expetendis nõ aduuilit
istensus est ⁊ lemo in altũ ascensut ꝰ suꝑuacrius spoente
ponderib aut laqueis implicat᷑᷑ ⁊ lichił auto giauiꝰ
nichilꝙ tenatius P nisi queat ncatati sabuomit nec
optand uet amand quidẽ nichil enĩ auaritie obseqͥtuir
nichil est qd ferentẽ magis mauiruet ac deitiat ac n
dl non conuenit aiõs celestis originis terresteuẽ ca¬
ao uilar sãrcinis obrui feribus comãnari referat q¬
ae plendo s ⁊ leuitatẽ sensi alludentẽ. Am̃mno aut

Expanded text:
 omni studio caventes, ne, dum opem ferre naufragiis videmur, ipsi rerum humanarum fluctibus oid agamus, ne, qui morbus est publicus quodque in aliis, committamus, ut iudicia sermonesque nostri ab actionibus discrepent. Nemo vero nos fallat, nemo nobis persuadeat in hoc amplas opes expetendas: non adiuvant ascensus est; nemo in altum ascensurus supervacuis sponte ponderibus aut laqueis implicatur. Nichil auro gravius nichilque tenacius; id nisi quoad necessitati subvenit, nec optandum nec amandum quidem; ubi enim avaritie obsequitur, nichil est quod ferentem magis incurvet ac deiciat et in  Non convenit animam celestis originis terrestrium cavernularum sarcinis obrui, fecibus inquinari; prefert quidem splendorem et levitatem sensibus illudentem, animo aut
Abbreviated transcription (Latin):
Ia te u̾tus euexit s quod huit ꝓꝑxinũ ẽ dicam
ipãtus im̃ tiuis talis est in quo ⁊ honore fũmis
I lib̾tate nediccub ac infimis par sia ꝙ si maio¬
ris episcopii pondus times solitudines nrtis ama
⁊ si laborio imorlũ nexibus uis aliso Iui hauc ĩ qui¬
s quere ut om̃ a milicie labore ⁊diens ait Roma¬
nus ille centurio hic optime manebimꝰ E si for¬
tuito ꝓlatũ ad ꝯmen tanti Imꝑii diclui est ꝵ ꝓposito
dicla non sꝑnatut surge uem ꝓpora linqua mꝰ

Expanded text:
d huic proximum est dicam. Epyscopatus enim tuus talis est, in quo et honore summis, in libertate mediocribus atque infimis par sis; quodsi maioris epyscopii pondus times, solitudines nostras ama, et si laborum immortalium nexibus vis absolvi, hanc requiem quere. Ut enim, a militie labore rediens, ait romanus ille centurio, «Hic optime manebimus»; quod si, fortuito prolatum, ad omen tanti imperii tractum est, ex proposito dictum non spernatur. Surge, veni, propera: linquamus
Abbreviated transcription (Latin):
nir̃tinꝰ cui mltũ fidis ⁊ cui qd̾ pegrinacõnes ẜ¬
nonesq tui iudacant int̾ xp̃i amicos amicissimũ teno¬
peu hant yite mõd̾ ut ex suꝑiorib liquet. impleuit st¬
ul  olitã ⁊equiẽ amplexus et ep̃ dignicatẽ reti¬
lum pe qui ꝓrius ante baptisiũ quod difficdiris cesto

Expanded text:
Martinus, cui multum fidis et cui, quod peregrinationes sermonesque tui indicant, inter Cristi amicos amicissimum te notavi, hunc vite modum, ut ex superioribus liquet, implevit, simul et solitarii requiem amplexus et epyscopi dignitatem retim vocet: nempe qui prius ante baptismum quod difficilius est
Abbreviated transcription (Latin):
pendiariũ iter ad ueras diuitias qdistamꝰ Re em̃
uera cũ om̃ibus ad uirtutẽ intentib tũ uel max¬
nue ꝓposito nr̃o inimica cupiditas est nam nec si¬
nc̃ hab ullũ ⁊ cumulando suꝑuacua impedi ͭ̃ quĩt
huic uite cu p̃sidiũ pollicetur quã nõ homis¬
tam sed expeditũ acq agilem eẽ oportet Nem¬
pe cũ ꝯstet mltis qui oĩa passe uidebant᷑ ne hoc
tibi obsees pates rquidẽ potes mõ non finguleo l¬
ditnreeest nob uullus elit finis insi spululĩ
solitai̾e duxo et comes acçesserit nõ mõ eñ mee qdtu
adiuso ⁊ si sit quod in aiõ ist quõlib unuẽtiem he
quies mee uer ⁊m̃ soliudis solamẽ e qr snse¬

Expanded text:
r ad veras divitias condiscamus. Re enim vera cum omnibus ad virtutem nitentibus tum vel maxime proposito nostro inimica cupiditas est; nam nec finem habet ullum et cumulando supervacua impedimentum querit huic vite, cui presidium pollicetur, quam non honustam sed expeditam atque agilem esse oportet; nempe cum constet multis, qui omnia posse videbantur, ne hoc tibi obstes; potes equidem, potes, modo non singulores est nobis; nullus erit finis, nisi repullulantia solitarie vie dux et comes accesserit. Non modo enim mee quietis adiutor sed, ut quod in animo est quomodolibet enuntiem, ipse quies mea; nec