comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Led ordinate caritatis mitium simus. Crede autem michi nõ
est parue fidutie polliceri opemi decertantibus consiliũ dubris
lumen cecis. letitiam mestis. securitatem metuentibus. Epẽ
deiectis. salutem egris. requiem fessis. refrigeriũ afflictis.
monstrare iter errantibus. subiectare humeros cadentibus.
dare dexteram ruentibus siue prostratis. magria sũt hec si
fiant. parua si promittant᷑ Neq cñ magne ꝙͣ parue rei promissis sed
exhibitio est maior. uerũ ego non tam aliis legem pons. ꝙͣ legem tibi
mee mentis exꝑono. quã qui probat teneat. Cui non placẽt abitiat
et relicta nobis solitudine solliatudines sũas sibi habeat. cõtemptor¬
q riris nr̃i uiuat contentus in urbibus ⁊ p¬
Ptarem fateo talis esse qui possem prodesse ꝙ plurnius.
uel ut ait naso. totiq salatiser orbi. Sed pͥmũ pauco¬
torum hominum prouimũ xpristi solius est propriũ

Expanded text:
sed ordinate caritatis initium scimus. Crede autem michi, non sed ordinate caritatis initium scimus. Crede autem michi, non est parve fidutie polliceri opem decertantibus, consilium dubiis, lumen cecis, letitiam mestis, securitatem metuentibus, spem deiectis, salutem egris, requiem fessis, refrigerium afflictis, monstrare iter errantibus, subiectare humeros cadentibus, dare dextram prostratis. Magna quidem sunt hec si fiant, parva si promittantur; neque enim magne quam parve rei promissio, sed exhibitio est maior. Verum ego non tam aliis legem pono, quam legem tibi mee mentis expono, quam qui probat teneat, cui non placet abiciat et, relicta nobis solitudine, solicitudines suas sibi habeat, contemptorque ruris nostri vivat contentus in urbibus. Optarem fateor talis esse qui possem prodesse quamplurimis el, ut ait Naso, totique salutifer orbi; sed primum paucorum hominum, proximum Cristi solius est proprium.
Abbreviated transcription (Latin):
idcreco dixerim/ ne mireris si in eo quoq quod nũs agnuꝰ idem
cernas. et si follicita uita strepitũ amat. multiloquio delecta¬
tur. Contemplatio autem om̃is annca silentio est queq se fini¬
bus sis tenet. et uiceuersa illa silentiũ odit hõc strepitum.
Quenam uers tutior uia est: hoc est pater quõd hodiernõ
colloquio uestigamus
Ie igitur michi ex hiis ip̃is. quorũ mentio nobis ab¬
orta est. quotiens putas pastorem offitio periisse.
quotiens ouem et dum uagam alligat, in laqum
incidisse. et dum profugai sequitur corruisse.
Quotiens credis aut medicũ beneualentẽ dum egros orcuit
egritudinem contrapisse: Aut bustuariũ dum mortuos sepelit
causam mortis contagio reperisse: Nemo uero fallatur quasi
mĩora suit ammoꝵ contagia ꝙͣ corporũ. Maiora sunt grauiꝰ
ledunt altius descendunt serputq latentius, multis inqut
prodesse meritoriui. multis subuenisse laudabile. quis negat.

Expanded text:
idcirco dixerim ne mireris, si in eo quoque, quod nunc agimus, idem idcirco dixerim ne mireris, si in eo quoque, quod nunc agimus, idem cernas, et si solicita vita strepitum amat, multiloquio delectatur, contemplatio autem omnis amica silentio est, queque se finibus suis tenet; et vice versa, illa silentium odit, hec strepitum. Quenam vero tutior via est, hoc est, pater, quod hodierno colloquio vestigamus. Dic igitur michi: ex his ipsis, quorum mentio nobis oborta est, quotiens putas pastorem officio periisse, quotiens ovem et dum vagam alligat in laqueum incidisse, et dum profugam sequitur corruisse? quotiens credis aut medicum bene valentem, dum egros circumit egritudinem contraxisse, aut bustuarium dum mortuos sepelit, causam mortis contagio repperisse? Nemo vero fallatur quasi minora sint animorum contagia quam corporum; maiora sunt, gravius ledunt, altius descendunt, serpuntque latentius. Multis, inquiunt, prodesse meritorium, multis subvenisse laudabile. Quis negat?
Abbreviated transcription (Latin):
uerbis sonantibus. sed rebus tacitis et ueritate intima nõ exter¬
mo plausibus aut fallacissima honi opinione constare. Mul¬
ta quidem illic audiet multum hus contraria que impulpitis
cum populo mirabatur. et intelliget quid inter cutem et precor¬
dia netersit. Et minirũ hec animi natura est ut in unã rem
uehementer intentus. multas negligat. Huic est ut eloquẽtie
studiosi. sepe sint ad actum tardiores, et qui res magnas agũt
sunt incultiore eloquio. Sic et modestie cultores uoluptatem fu¬
guit .⁊ quibus uoluptas in pretio est. modestiam aspernantur
Eit et quos augende rei familiaris studiũ tenet sepe rem pusͨͣ
atq amititias contempiuĩt. et illiberalius uitam ducũt. Atqui
liberalitati am̃ applicant. quiq rei preblice curam habent sepe
uideas rei domestice negligentes. Non potest ueritus idem ex eqͦ.
placere hiis quorum naiigatio contrarios fines spectat. Que

Expanded text:
verbis sonantibus sed rebus tacitis et veritate intima non exterverbis sonantibus sed rebus tacitis et veritate intima non externis plausibus aut fallacissima hominum opinione constare. Multa quidem illic audiet multum his contraria, que in pulpitis cum populo mirabatur, et intelliget quid inter cutim et precordia intersit. Et nimirum hec animi natura est, ut in unam rem vehementer intentus multas negligat. Hinc est ut eloquentie studiosi sepe sint ad actum tardiores, et qui res magnas agunt sint incultiores eloquio; sic et modestie cultores voluptatem fugiunt, et quibus voluptas in pretio est modestiam aspernantur; sic et quos augende rei familiaris studium tenet sepe rempublicam atque amicitias contemnunt, et illiberalius vitam ducunt; at qui liberalitati animum applicant quique reipublice curam habent, sepe videas rei domestice negligentes. Non potest ventus idem ex equo placere his quorum navigatio contrarios fines spectat. Que
Abbreviated transcription (Latin):
ait ammꝰ est qui sibi cõmendat omia. Id ẽmuero suo more
recte dicitur. unde autem ammo lumen ueri equitas iu¬
dicii. Alunde procul dubio. Itaq quod de locis dixi de aĩo
repetam esse in illo aliquid multum esse totum minime.
sed in eo tantũ. qui oportutatem locis tribuit ammo ya¬
tionen. Magna enĩ et diuina quedam res est/ ammi tͣn¬
quilla serem̃tas. et que non alteruis donu sit ꝙͣ soluis
dei Sed ꝙͣ sepus ille largiri soleat in solitredie cõstitutꝭ
Quod utrũq pro breuitate tp̃is uel ratione uel contrariorum
collatione moustratum est. et mox exemplis illustribas astruetur
Quõd si forte datum sit ut aliquis ueri capax non ad linguam
scd ad tor horũ cuiuspiã quos credulam wulgus scupet penitus
aurem cordis admoueat. puto sine contentione foitebitur. ꝙ con¬
sc̃ientiam nĩdam ingenue cõfitentem audierit. felicitatem nõ

Expanded text:
ait: «Animus est, qui sibi commendat omnia». Id enimvero suo more ait: «Animus est, qui sibi commendat omnia». Id enimvero suo more recte dicitur. Unde autem animo lumen veri equitasque iudicii? aliunde proculdubio. Itaque quod de locis dixi, de animo repetam: esse in illo aliquid, multum esse, totum minime, sed in Eo tantum, qui oportunitatem locis tribuit, animo rationem. Magna enim et divina quedam res est animi tranquilla serenitas et que non alterius donum sit quam solius Dei, sed quam sepius ille largiri soleat in solitudine constitutis. Quod utcunque pro brevitate temporis vel ratione vel contrariorum collatione monstratum est, et mox exemplis illustribus astruetur. Quod si forte datum sit, ut aliquis veri capax non ad linguam sed ad cor horum cuiuspiam, quos credulum vulgus stupet, penitus aurem cordis admoveat, puto sine contentione fatebitur, quod conscientiam nudam ingenue confitentem audierit, felicitatem non
Abbreviated transcription (Latin):
decidit senecam cum dixisset. ominia impedimenta dimit¬
te et nata bone menti. Confestim addidisse. nemo ad illã
peruent occupatus quã ego non prestare quidem folitudi¬
nem sed conseruare et plurmiũ adiuuare conterdo. Nam
nec illud eiusdem auctoris oblitus sum, non multum in-¬
quit ad tranquillitatem locus confert ut sit ita, sine du¬
bio tamen confert aliquid quod nisi sic esset / cur idem
dixisset alibi: Non tantum corpori sed etiam moribꝰ salu¬
brem locum eligere debemꝰ. Et idem alibi. Conspectum quoq
et uicinã fori procul fugiam/ nam ut loca grauia/ etiam
fiemissimam ualitudinem temptant, ita bone quoqz et uici¬
nam fore menti necdum adhuc perfecte et conualescenti
sunt aliqua parũ salubria unde ergo hec morũ mentisq
salubritas ac discrimne si nchil ẽẽt in locis. Est in lotis
aliquid pace senece dixerim / est multũ sed non tantuͣm
fateor. Illud quidem ut sibi uidetur in ammo est. Nam fic

Expanded text:
excidit Senecam, cum dixisset: «Omnia impedimenta dimitexcidit Senecam, cum dixisset: «Omnia impedimenta dimitte, et vaca bone menti», confestim addidisse: «Nemo ad illam pervenit occupatus». Quam ego non prestare quidem solitudinem, sed conservare et plurimum adiuvare contendo. Nam nec illud eiusdem auctoris oblitus sum: «non multum» inquit «ad tranquillitatem locus confert». Ut sit ita, sine dubio tamen confert aliquid; quod nisi sic esset cur idem dixisset alibi: «Non tantum corpori, sed etiam moribus salubrem locum eligere debemus»? et idem alibi: «Conspectum quoque et viciniam fori procul fugiam; nam ut loca gravia etiam firmissimam valetudinem tentant, ita bone quoque menti, necdum adhuc perfecte et convalescenti, sunt aliqua parum salubria»? Unde ergo hec morum mentisque salubritas ac discrimen, si nichil esset in locis? Est in locis aliquid, pace Senece dixerim, est multum, sed non totum, fateor. Illud quidem, ut sibi videtur, in animo est. Nam sic
Abbreviated transcription (Latin):
et facundos uiros et qui mulea subtiliter aduersus hec disputẽt
Ceterũ uou de ingenio sed de moribus est questio. ambiĩt
cuuitates declamant in populis, multa de uiciis. multa de
uirtutibus loquũtur. uix temperare michi potui quo minus
unũ satirici morsum dentis. huic loco ualde inisi fallor congrũe¬
cem interponerẽ. Sed cogitans ad quẽ sermo michi est stilo po-¬
tius aliquid ꝙͣ uerecundia substrahendum credidi. Multa quide
inquies loquũt utiliter audiui et sẽpe aliis prosunt credo. Sed
nom statim sanus est medicus qui consilio egrum iuuat quin
eodem sepe morho quo multos liberauerãt interĩt. uerba stu¬
dio eloborata atq arte composita pro multorũ salute non
respuo et quicũq sit opifex, utile opus amploctor. uerũ hec
nobis non rethoriee scole sed uite est, nec manre lingue glo-¬
riam, sed solidam quietem mentis intendimꝰ. Neq̃ michi

Expanded text:
et facundos viros, et qui multa subtiliter adversus hec disputent. et facundos viros, et qui multa subtiliter adversus hec disputent. Ceterum non de ingenio, sed de moribus est questio; ambiunt civitates, declamant in populis, multa de vitiis, multa de virtutibus loquuntur; vix temperare michi potui, quominus unum satyrici dentis morsum huic loco valde, nisi fallor, congruentem interponerem. Sed cogitans ad quem sermo michi est, stilo potius aliquid quam verecundie subtrahendum credidi. Multa quidem, inquies, loquuntur utiliter; audivi. Et sepe aliis prosunt; credo. Sed non statim sanus est medicus, qui consilio egrum iuvat, quin eodem sepe morbo, quo multos liberaverat, interiit. Verba studio elaborata atque arte composita pro multorum salute non respuo et, quicunque sit opifex, utile opus amplector; verum hec nobis non rethorice scola sed vite est, nec inanem lingue gloriam, sed solidam quietem mentis intendimus. Neque michi
Abbreviated transcription (Latin):
bus gentibus si fieri possit, conseruandis aut iuurandis
maximos labores molestias suscipere. imitantes herculem
illum quem honrinam fama benefitiorum memor. in coreselio
celestim collocauit ꝙͣ uiuere in solitudine non mõdo sine
ullis molestris. sed etiam in maximis uoluptatibus habundã¬
tem onũbus copiis. ut excellas etiam puloritudine et uiribꝰ
Quo circa/ optimo quisq splendidissimoꝙ inꝯemo longe illã
uitam huic anteponit. hec cicero. Cui sie se rebus habentibꝰ
haud coatus assentior. Sed de hiis ommibus Iudiciũ meũ
habe. parecissumis quedem istaneus unuiersale uerũ dognia
riors quatitur. Multi sunt qui occupationes in cõe utiles et solitu-¬
dine qualibet sanctiores profitentur. Scio sod quot queso te uidi¬
mus, qui ꝑrofitebantur impleuerint: Sunt fortasse aliqui sũt
plurini onde unũ michi et silebo. Nor infitior doctos quosdã

Expanded text:
bus gentibus, si fieri possit, conservandis aut iuvandis bus gentibus, si fieri possit, conservandis aut iuvandis maximos labores molestiasque suscipere, imitantem Herculem illum, quem hominum fama beneficiorum memor in concilio celestium collocavit, quam vivere in solitudine, non modo sine ullis molestiis, sed etiam in maximis voluptatibus, abundantem omnibus copiis, ut excellas etiam pulcritudine et viribus; quocirca optimo quisque splendidissimoque ingenio longe illam vitam huic anteponit». Hec Cicero cui, sic se rebus habentibus, haud coactus assentior; sed de his omnibus iudicium meum habe: paucissimis quidem instantiis universale verum dogma non quatitur. Multi sunt qui occupationes in comune utiles et solitudine qualibet sanctiores profitentur. Scio; sed quot, queso te, vidimus, qui quod profitebantur impleverint? sunt fortasse aliqui, sunt plurimi; ostende michi unum et silebo. Non inficior doctos quosdam
Abbreviated transcription (Latin):
alio. bis miser. ꝙ et miseriam suam habet. et ip̃o miserie
fructu caret :
Oi ꝙ ignorem fuisse et fortassis esse occupatis¬
simos quosdam simulq sanctissimos uiros que
seipos et secum xpristo douias ammas adduce¬
rent. Quod ubi accĩdit ingens fateor ac inexti¬
mabile bonũ est ac genuãta felicitas duplici de qua multa
diximꝰ obiecta miserie. Quid em̃ felitius: Quid aut hone
digniꝰ: aut aut similius deo est. ꝙͣ scruare et adiuuare ꝙͣpla¬
rimos: Quod qui potest et non facit preclarũ michi quĩdem
humanitatis officii ꝯbiecisse. es obeam rem homĩs nomen
ac. naturam amisisse uidebitur. Itaq ubi hoc posse uidebitur¬
datum sit desideriũ proprium utilitati publice sponte sub¬
iciam. desertaq soluudine. unde michi soli obsequebar ul¬
tro repetam. unde utilis mundo sim ciceronis nr̃i iuditĩ
sequentis. Magis est em̃ inquit scdm naturam pro oñi¬

Expanded text:
alio bis miser quod et miseriam suam habet et ipso miserie alio bis miser quod et miseriam suam habet et ipso miserie fructu caret. Non quod ignorem fuisse, et fortassis esse, occupatissimos quosdam simulque sanctissimos viros, qui seipsos et secum Cristo devias animas adducerent; quod ubi accidit, ingens, fateor, et inextimabile bonum est ac geminata felicitas, duplici de qua multa diximus obiecta miserie. Quid enim felicius, quid aut homine dignius aut similius Deo est, quam servare et adiuvare quam plurimos? Quod qui potest et non facit, preclarum michi quidem humanitatis officium abiecisse, et ob eam rem hominis nomen ac naturam amisisse videbitur. Itaque ut hoc posse datum sit, desiderium proprium utilitati publice sponte subiciam, desertaque solitudine unde michi soli obsequebar, ultro repetam unde utilis mundo sim, Ciceronis nostri iudicium sequens: «Magis est enim» inquit «secundum naturam pro omni
Abbreviated transcription (Latin):
cum multa aliis quesierunt. multa cupidinũ instrumẽta confla¬
uerint tantoꝵ semper cõmodis caruere faciorũ. hanc̃ unã feralis
industrie gloriam consequuti principum auaritias. dñoꝵq li¬
bidines. consiliorum suorũ pauisse fuccessibus. ¶ Quid ãpliꝰ
dicam: non equidem minus mordax nostrorũ michi ꝙͣ creten¬
suĩ uideri solet imprecatio. Cum ẽn sono uerborum neutra
terribilis sit. subest uirus utriq mortiferum. Illi hostibus suis
optant ut mala consuetudine delectentur. nr̃i autem ut oc-¬
cupati atq solliciti esse nũꝙͣ desmãt. quo si profundius nõ
uerba. sed ip̃am rem inspitias. quid tristiis dici possit uix in¬
uemos de hiis occupatis loquor. quos uidemus et quorũ ꝑleua
est uita uulgaris. A lni em̃ mulli uel tani rari sũt ut nusꝙͣ ap¬
parcant. ubi sane ueritas queritur. ficta fantasmata loque pi¬
get. Itaqz ut iam tandem semel expedram, parum a best quin¬
in eo corte iuditio. omĩs occupatus. miser. occupatusq sub

Expanded text:
cum multa aliis quesierint, multa cupidinum instrumenta conflaverint, tantorum semper commodis caruere facinorum, hanc unam feralis industrie gloriam consecuti: principum avaritias dominorumque libidines consiliorum suorum pavisse successibus. Quid vis amplius dicam? Non equidem minus mordax nostrorum michi, quam Cretensium videri solet imprecatio. Cum enim sono verborum neutra terribilis sit, subest virus utrique mortiferum; illi hostibus suis optant ut mala consuetudine delectentur, nostri autem ut occupati atque soliciti esse nunquam desinant. Quo, si profundius non verba sed ipsam rem inspicias, quid tristius dici possit vix invenio. De his occupatis loquor, quos videmus, et quorum plena est vita vulgaris: alii enim nulli vel tam rari sunt, ut nusquam appareant; ubi sane veritas queritur, ficta fantasmata loqui piget. Itaque, ut iantandem semel expediam, parum abest quin, meo certe iudicio, omnis occupatus miser, occupatusque sub
Abbreviated transcription (Latin):
nisi sit euenturim non preuidissem. ultro ip̃e cessissom locis
tam nulla rerum opmionũ ue pportio erat ꝙuis amcum ille se
diceret. et essemus hñsdem in stũdiis a pueritia uersati. Sed
ut res docuit studiorum finibus longe disparibus. Redeo autẽ
ad inceptum

Expanded text:
nisi sic eventurum animo previdissem, ultro ipse cessissem locis, nisi sic eventurum animo previdissem, ultro ipse cessissem locis, tam nulla rerum opinionum ve proportio erat, quamvis amicum ille se diceret et essemus iisdem in studiis a pueritia versati, sed ut res docuit studiorum finibus longe disparibus. Redeo autem ad inceptum
Abbreviated transcription (Latin):
cul ab infania decreuerũt. Sic obscena uitare debitũ in altu
niti uirtus est peruenre felicitas est Non sum oblitꝰ dis¬
tuictionem illam quadruplicem uirtutũ a plotino ingeriti pla¬
tonico inductam a matrobio cõprobatami Sed in ea ip̃a poli=¬
quesierunt e quibus licet improba spe non sibi centesimum femis
sed nillesiniũ statuerunt que omma dilihenter in uite electione tcͣ¬
tanda entunt. Neq enm tales in solitudine uoco. neq si uemiant
admitto libens. Quam multos tales igitur hunc excludam uides
Nam quid piscis longe ab aquis: Quid hii procul ab urbibus ac¬
turi Quod illi molliet effeminato causidico sepe dixi qui hec loca
non quietis amore quam non nouexat non appetitu otiili quõd
odorat sed nescio quonã studio nutandi frequentare ceperat. in¬
certũ au sibi ĩpi molestior an michi. ueriem ille confestim tedio
locorum et urbanarũ desiderio uoluptatum uictus abiit. Quod

Expanded text:
cul ab infamia decreverunt. Sic obscena vitare debitum, in altum cul ab infamia decreverunt. Sic obscena vitare debitum, in altum niti virtus est, pervenire felicitas. Non sum oblitus distinctionem illam quadruplicem virtutum, a Plotino ingenti platonico inductam, a Macrobio comprobatam; sed in ea ipsa poliquesierunt, et quibus improba spe non sibi centesimum fenus, sed millesimum statuerunt. Que omnia diligenter in vite electione tractanda erunt; neque enim tales in solitudinem voco, neque si veniant admitto libens — quam multos igitur hinc excludam vides —; nam quid piscis longe ab aquis, quid hi procul ab urbibus acturi? Quod illi olim molli et effeminato causidico sepe dixi, qui hec loca non quietis amore, quam non noverat, non appetitu otii quod oderat, sed nescio quonam imitandi studio frequentare ceperat, incertum an sibi ipsi molestior an michi; verum ille confestim tedio locorum et urbanarum desiderio voluptatum victus abiit. Quod
Abbreviated transcription (Latin):
tempestatũq ommiũ portus est quem qui fugit quid sibi
alĩd p̃cey. portu careat: uoluatur rerũ pelago. uiuat in
scopulie moratur in fluctibus.
et tamen usq adeo propositi improbus sententie¬
q tenax sum ut decipere alios putem. uel in uer¬
ba iurars cogam mea. Ad fatendum multi ad
credendum nemo cogitur. Nulla maior ꝙͣ iu¬
dicii libertas. hanc ita michi uendico. ut a liis non negemi
sit sane. potest emm esse. sit honesta. sie sancta ommum
intentio Esse autom occultissime profundissimeq rei hu¬
maneq conscientie uidex nolim. Et possunt hommes deo
largiente bene uiuere. Nullum respuit infinita clementia
sed a multis ip̃a respuctur. ĩpa em̃ humane philosophre¬
mis iestitutio gradaria est: Non pñt om̃es summũ locũ
apprehendere. Alioquin yma omma uacarent. tantũ ut
uitetur obscenitas. et que in ymis esse solent sordes. Io.
emi ommibus est necesse qui quol in gũe uitam agere pro¬

Expanded text:
tempestatumque omnium portus est. Quem qui fugit, quid sibi tempestatumque omnium portus est. Quem qui fugit, quid sibi aliud preter portu careat, volvatur rerum pelago, vivat in scopulis, moriatur in fluctibus? Nec tamen usque adeo propositi improbus sententieque tenax sim ut desipere alios putem, vel in verba iurare cogam mea; ad fatendum multi, ad credendum nemo cogitur. Nulla maior quam iudicii libertas, hanc itaque michi vindico, Ut aliis non negem. Sit sane, potest enim esse, sit honesta, sit sancta omnium intentio; esse autem occultissime profundissimeque rei humane conscientie iudex nolim. Et possunt omnes Deo largiente bene vivere — nullum respuit infinita clementia, sed a multis ipsa respuitur —; ipsa etiam humane philosophie institutio gradaria est; non possunt omnes summum locum prehendere, alioquin ima omnia vacarent; tantum ut vitetur obscenitas, et que in imis esse solent sordes — id enim omnibus est necesse, qui quolibet in genere vitam agere pro
Abbreviated transcription (Latin):
quomã scdm̃ altitũdinem celi a terra corroborauit mĩam suã
super tnnentes se. et ꝙͣtum distat ortus ab occidente longe
fecit imiquitates nr̃as. demq non iuditialiter. sed ꝑaternre
nos aspitiens. Quomodo miseretur pater filiorũ suorum
misertus est domemus tuentibus se. quomã ip̃e cognouit fig¬
mentũ nr̃m. et recordatur qm̃ pillius sumus. et homo quasi
fenũ et flos agri egreditur es conteritur. et fugit uelud une¬
bra. Misericordia autẽ ab eterno et usq in eternũ. quomam
ip̃e fecit nos. et nichil odit omn que fecit. Atq ita hinc
minitantibus scripturis huic spem dantibus. de se incerta
et nesciens au amiore an odis digna sit trepidas sed et spe-¬
rat ac scipãm de certa ac nota. sui regis misericordia con-¬
solatur. Sic se sit demonũ uigil in fidias. inq id solum oc¬
cupata ciccũspicet et diuino presidio fulta contempint, sic
undiqs felix ac tranquilla et ut proprie dicam ary muinta

Expanded text:
udinem celi a terra corroboravit misericordiam suam super timentes se»; quod «quantum distat ortus ab occidente, longe fecit iniquitates nostras», denique non iudicialiter, sed paterne nos aspiciens, «quomodo miseretur pater filiorum, misertus est Dominus timentibus se; quoniam ipse cognovit figmentum nostrum, et recordatur quoniam pulvis sumus», et homo sicut «fenum et flos agri» egreditur et conteritur, et «fugit velut umbra»; «misericordia autem Domini ab eterno et usque in eternum», quoniam ipse fecit nos, et nichil odit omnium que fecit. Atque ita hinc minantibus scripturis, hinc spem dantibus, de se incerta, et nesciens an amore an odio digna sit, trepidat sed et sperat, ac seipsam de certa et nota sui regis misericordia consolatur. Sic se sic demonum vigil insidias inque id solum occupata circumspicit et divino presidio fulta contemnit. Sic undique felix ac tranquilla et, ut proprie dicam, arx munita
Abbreviated transcription (Latin):
conditos ac uelatos purpura uermes rodent Quid nã uõ habet
amꝑlius qui mormore tegitur quã qui flens apud poetam aut
Nũt me fluctꝰ habet uersantq in littore bruti Et si ille cyrotis
publici sequẽs mortẽ mici fidi terrã oret nsi forte nũc etiã fa¬
bulis aequiescis amilibꝰ Centũ anõs errare aĩas insepultorũ
hominũ circa tartarei annus ripa quas sana utiqs atq deli¬
giosa mens respuit Me Bustũ michi patriũ eripitur Raᵈ Pa¬
triuis cespes si relinquitur bene ost habes qd tili phetion uir
magnus muideat quẽ cuĩe de se aluer meritum in grata athe¬
nar urbrs de functũq̃ suis finibus expulit maudita coudelitas¬
Me Insepultꝰ abitiar rõ Age res tuas curã hant linque uiuẽtibꝰ¬

Expanded text:
conditos ac velatos purpura, vermes rodent. Quid nam vero habet conditos ac velatos purpura, vermes rodent. Quid nam vero habet amplius qui marmore tegitur, atque auro, quam qui flens apud Poetam ait: Nunc me fluctus habet, versantque in litore venti, etsi ille, erroris publici morem sequens, inici sibi terram oret? nisi forte nunc etiam fabulis acquiescis anilibus, centum annos errare animas insepultorum hominum circa tartarei amnis ripam, quas sana utique ac religiosa mens respuit. Bustum michi patrium eripitur. Patrius cespes si relinquitur bene est: habes quod tibi Phocion vir magnus invideat, quem civem, de se aliter meritum, ingrata Athenarum urbs, defunctum quoque suis finibus expulit, inaudita crudelitas. Insepultus abiciar. Age res tuas. Curam hanc linque viventib
Abbreviated transcription (Latin):
horribilia minitare purpuratis tuis theodori quid̃ nichil interest̃
humi ne an sublime putrestat Te nisi tellus sum excipiat ac
superfitie sustmebit huic te gramina uestient hũic ornabũt
flores leti hospite hinc te imbres madefacient huic sol uret hu
glaties scringet hinc mouebũt et fortasse naturaliter ut
cõꝑactum ex quatuor elemẽt corpus in totidem resoluat ur¬
MeIhunatus linquar horridũ auditũ tõ in opinione horror
nõ in re quando quidẽ apud alios horridũ terra tegi pulcrũ
igne ꝯsumi quod maioribus uris uisum scinuss apĩ alios
pultrũ a feris aut canibus lamari innumeri de hac re st̃
gentiũ ritus quos curiosiuis a coisippo collectaestrixit aco cicero
Tu nuda iacebis humo ast illũ premet lapis horridus illũ
putres glebe obruent illũ mersũ uoluẽt unde illũ uenti pen¬
dulũ agitabũt grando feriet laicerabũt corui Demũ preciosissic̃

Expanded text:
horribilia minitare purpuratis tuis: Theodori quidem nichil interest, horribilia minitare purpuratis tuis: Theodori quidem nichil interest, humile an sublime putrescat”. Te nisi tellus sinu excipiat ac superficie sustinebit, hinc te gramina vestient, hinc ornabunt flores leti hospite, hinc te imbres madefacient, hinc sol uret, hinc glacies stringet, hinc movebunt aure, et fortasse naturalius fuerit, ut compactum ex quattuor elementis corpus in totidem resolvatur. Inhumatus linquor, horridum auditu. In opinione horror, non in re, quandoquidem apud alios horridum terra tegi, pulchrum igne consumi quod maioribus vestris usum scimus, apud alios pulchrum a feris aut canibus laniari. Innumeri de hac re sunt gentium ritus, quos curiosius a Crisippo collectos strinxit Cicero. Tu nuda iacebis humo, ast illum premit lapis horridus, illum putres glebe obruet, illum mersum volvent unde, illi venti pendulum agitabunt, grando feriet, lacerabunt corvi; demum pretiosissime
Abbreviated transcription (Latin):
esse fers grauiter ꝙ tã multis homi et bellatoꝵ et qd fuit
indigmiꝰ sanctoꝵ insuper milibꝰ defuisse ꝯpertũ est N defũt¬
to michi terra negabitur p̃durũ toᵒ No id durũ sed tu mol¬
lis qui nec sentiens ledi queas Me Nrortuo michi terra negaͬ
indignũ raͦ Quid ita illa ne tibi igit᷑. an tu illi debitꝰ An qͥ
terra tibi fortasse negabitur nõ tu t̾re poterit bustũ tibi casꝰ
aliquis uel miuria hostilis eripere tus t̾ra uemẽs in terram
grennio tellus tegz ra ͦ At tu illa teges nudo corpore quid ad te plꝰ
hoc post morte ꝑtincbit ꝙͣ nũc ꝑtinet ubi olim ungiũ aut toĩ¬
mũ ex crementa ubi fibris eritũ sanguinẽ ubi demq puerilis
tunice seu fascie infantulis fraginẽta demiseris An oblitꝰ es
theodori cirenei apud tullĩi elegõis responsũ Cui cũ lisimacus
Rex mortem crucis ut auguror minaretur ĩst̃is queso inquit ista

Expanded text:
esse fers graviter, quod tam multis hominum et bellatorum, et, quod fuit esse fers graviter, quod tam multis hominum et bellatorum, et, quod fuit indignius, sanctorum insuper millibus defuisse compertum est. Defuncto michi terra negabitur, predurum. Non id durum, sed tu mollis, qui nec sentiens ledi queas. Mortuo michi terra negabitur indignum. Quid ita? Illa ne tibi igitur, an tu illis debitus? atqui terra tibi fortasse negabitur, non tu terre. Poterit bustum tibi casus aliquis, vel iniuria hostilis eripere: tu, e terra veniens, in terram test. Non me gremio tellus teget. At tu illam teges nudo corpore. Quid, ad te, plus hoc post mortem pertinebit, quam nunc pertinet, ubi olim unguium aut crinium excrementa, ubi fibris erutum sanguinem, ubi denique puerilis tunice, seu fascie infantilis fragmenta dimiseris? An oblitus es Theodori Cyrenei, apud Tullium, elegans responsum? cui cum Lysimachus rex mortem crucis, ut auguror, minaretur, “Istis, queso, inquit, ista
Abbreviated transcription (Latin):
tes p̃tereo et cotidiana naufragia Nã qui flaminis peunt nou
egentes busci dixeris omitto furores domestitos intestmãq discor¬
diã de qua dictũ est bellũ ciuile sepultra uix ducibus p̃stare p̃t̃
qd de externo ueruis est bello Nec riunas urbĩ sequor troye
therosolune cartagĩs chornichi numãtie at sagũti Aliaꝵq
multaꝵ ubi magna pars ciuiũ muris oppssã labẽtibus᷑ et su
patrie cõsepulca est micto demq terre motus quibus multi
sepe mortales obruti pro sepulcio totũ tcrre mr̃is uterũ habu¬
crunt qd cũ olim iperq crebrũ malũ fuerit diuersis in locꝭ
nusꝙͣ tamẽ ꝙͣ in asia insigniꝰ ubi dubdecim urbes uno die
horrifiris terre hiatibus hauste memorantur hec tam mu¬
ta dixerim ut Ridiculũ tibi metũ ceipiã qui morte magis
dampnũ metius sepulcri atq illud huit uni corpustulo de¬

Expanded text:
tes preterea et quotidiana naufragia, nam qui flammis pereunt, non tes preterea et quotidiana naufragia, nam qui flammis pereunt, non egentes busti dixeris. Omitto furores domesticos intestinamque misericordiam, de qua dictum est: bellum civile sepulcra vix ducibus prestare potest, quod de externo verius etiam est bello. Nec ruinas urbium sequor, Troie, Hierosolyme, Carthaginis, Corynthi, Numantie ac Sagunti, aliarumque multarum, ubi magna pars civium muris oppressa labentibus et sic patrie consepulta est. Mitto denique terremotus, quibus multi sepe mortales, obruti, pro sepulcro totum terre matris uterum habuerunt; quod cum olim nuperque crebrum malum fuerit, diversis in locis, nusquam tamen quam in Asia insignius, ubi duodecim urbes uno die horrificis terre hiatibus hauste memorantur. Hec tam multa dixerim, ut ridiculum tibi metum eripiam, qui morte magis damnum metuis sepulcri, atque illud huic uni corpusculo de
Abbreviated transcription (Latin):
lia et ytalici sanguis flos uigor sic placitũ superis bis seꝑul¬
cro cares campos hemonios ferasq et uultueres ĩpiguarut. Qs
ad egates insulas deleta capthagmẽsiũ classis Quid massiliẽfiũ
an portus sui hostia inq ip̃o fidelis patrie ꝯsp̃tũ Quid ne sꝑ
ytalos labores loquar Classis athemẽsũs añ urlẽ ciracusiã dem̾sa
quale habuit sepulcrũ sileo salagnina et marachonẽ trecentaq
młia illic fusa persarũ et sl ali amplius duplo dicat Trãseo
hrbreorũ cõflictationes sacharpq et amazondũ arabũq ee par¬
thoꝵ prelia et medorũ Pretereo alexandri macedonis in oriẽte
uictorias strages ꝙ illas̃ meriniũ populoꝵ Pestes taceo calis se¬
pe ut cadauer licet carũ abstraxisse parũper pietas fuerit in¬
cursus quoq serpentũ atq ĩmaniũ beluaꝵ quaꝵ impetu dice¬
archus docet ut ait ticero Qued̃ hominũ gr̃a esse ꝯsupta Tempest̃a¬

Expanded text:
lia, et Italici sanguinis flos vigorque sic placitum superis, bis sepullia, et Italici sanguinis flos vigorque sic placitum superis, bis sepulcro carens, campos Hemonios ferasque et vultures impinguarunt. Quid ad Egeates insulas deleta Carthaginensium classis? quid Massilientium ante portus sui hostia, inque ipso fidelis patrie prospectu? quid ne semper Italos labores loquar classis Atheniensium, ante urbem Syracusiam demersa? quale habuit sepulcrum? sileo Salaminam et Marathonem trecentaque milia illic fusa Persarum, etsi alii duplo amplius dicant. Transeo Hebreorum conflictationes, Scytharumque et Amazonidum Arabumque et Parthorum prelia, et Medorum. Pretereo Alexandri Macedonis in Oriente victorias stragesque illas inermium populorum. Pestes taceo, tales sepe, ut cadaver carum licet abstraxisse parumper, pietas fuerit; incursus quoque serpentum atque immanium beluarum, quarum impetu, Dicearchus docet, ut ait Cicero, quedam hominum genera esse consumpta; tempesta
Abbreviated transcription (Latin):
infanne fuit sed cruenti mores quibꝰ acerrmmiã illa exprobra¬
tionẽ miuriãq promeruit Quid uoͣ m̃it singula nĩda cadaue¬
ra. colligo et uel romanos pͥncipes uel externos reges nõ solum
sepultri ultimo et optato quidẽ sed mani honore spoliatos qͣn
etiã laceros discerptos ꝙ at mẽbrãtĩ sparsos ut miudiosũ dicẽs
integro cadauere iacuisse neͣ obuersent᷑ aĩs inhumataꝵ strages
gentiũ itaq ut ita dixerim ĩsepultꝰ orbis uempe cũ ipo quẽ
dicebã cuo ducenta ꝑ sãrũ milia et cũ crasso sedecim florentis¬
sime legiones et ad cannas romanoꝵ ciuĩi ac sotioꝵ octog̃i¬
ad aquas sextias id est loco nomẽ ducẽta theutonũ haud proc
ab alpibus u̾trobiq duce mario centũ qui quagnita ut quidã st
auctores ut qui minꝰ dicũt sexagnita nõ amplius cumbroꝵ milia
insepulta iacuerũt Apud philippos uõ regũ gentiũq om̃i auxi¬

Expanded text:
infamie fuit, sed cruenti mores, quibus acerrimam illam exprobrainfamie fuit, sed cruenti mores, quibus acerrimam illam exprobrationem iniuriamque promeruit. Quid vero nunc singula nuda cadavera colligo, et vel Romanos principes vel externos reges, non solum sepulcri ultimo et optato quidem, sed inani honore spoliatos, quin etiam laceratos discerptosque et membratim sparsos, ut invidiosum diceres integro cadavere iacuisse, cum observentur animis inhumatarum strages gentium, atque, ut ita dixerim, insepultus orbis. Nempe cum ipso quem dicebam Cyro, ducenta Persarum milia, et cum Crasso sedecim florentissime legiones, et ad Cannas Romanorum civium ac sociorum octoginad aquas Sextias, id est loco nomen, ducenta Theutonum haud procul ab Alpibus, utrobique duce Mario, centum quinquaginta, ut quidem sunt auctores, et qui minus dicunt, sexaginta non amplius Cimbrorum milia insepulta iacuerunt. Apud Philippos vero regum gentiumque omnium auxi
Abbreviated transcription (Latin):
Dei Moriente qui metuit insepultꝰ abici Camizi Metus.¬
Nsepultꝰ abitiar Radlritibiis iuides au firis an pisti¬
bus Nam si. metius tibi baculũ uel custodẽ iuxea te
poni iube quo a cadauere depellant. Meludis in ma
iacebo ra. Tu insi ce tellus p̃sserit illã premos te nisi terra cõ¬
tegit celũq teget Nocũ est illud celo tegit᷑ qui nõ habet urnã
illudq notissimũ facilis iactura sepultu facilis inꝙͣ sit ut nul¬
la facilior Ietꝰ Inhũatus ero Ra Inhumati essẽt paulꝯ̃ enulius
et claudius marcellꝰ tales uiri nisi hostis illos infestissiurꝰ seꝑe¬
lisset aduratione uirtut/ insi fallor et uerecũdia uictus nõ
pietate ulla que in illiq uiri p̃cordiis nulla fuit ut sepultu¬
ram ille ego illa pene iuifa futurã ip̃is apbitrer sepultis et
si eis optio data esset inhumatos se iacere maluisse insepul¬
tꝯ quoq cirus iacuit persaꝵ rex nẽq id sibi neq nũt scithitꝰ

Expanded text:
DE MORIENTE QUI METUIT INSEPULTUS ABICI Insepultus abiciar. Alitibus invides, an feris, an piscibus? nam si metuis tibi baculum seu custodem iuxta te poni iube, quo a cadavere depellantur. Ludis in maliacebo. Tu nisi te tellus presserit illam premes: te nisi terra contexerit, celum teget. Notum est illud: Celo tegitur qui non habet urnam. Illud quoque notissimum: facilis iactura sepulcri; facilis inquam sic, ut nulla facilior. Inhumatus ero, et Claudius Marcellus tales viri, nisi hostis illos infestissimus sepelisset, admiratione virtutis, nisi fallor, et verecundia victus, non pietate ulla, que in illius viri precordiis nulla fuerat; ut sepulturam ego illam pene invisam futuram ipsis arbitrer sepultis, et, si eis optio data esset, inhumatos se iacere maluisse. Insepultus quoque Cyrus iacuit, Persarum rex, neque id sibi, neque uter Scythicus
Abbreviated transcription (Latin):
Lie prtamiꝰ id eũ facere potuisse inisi eadem loca sollicite ante¬
cetieatẽ uisitasset ac memoriter obseruasset
giliũ nr̃m loquar qui fugiens urbem romã ubi et ingenii lau¬
de et toto orbe regnãtis principis amicitia florebat ac solita¬
riã libertatẽ petens. mortem quidem ĩmaturã oburã habuit
que õmbus eu talibꝰ curis absolueret. ille tamen sic censebat
ope solitudinis opus esse. ut diuinũ illud suũ opus posset
absolui. lacinis ingeniis mors nuidit. nocitura ain plius
nisi pietas mitissimi et lr̃arũ amantissimi principis obsti¬
tisset Oratius flacͣcus nõ iam sibi regiã romã placere pa¬
lam predicat. sed uacuũ tibur aut ĩbelle tarentũ quibus m
uerbis quid intelligi uuls aliud ꝙͣ solitudinẽ et quietẽ utruisq¬

Expanded text:
An putamus id eum facere potuisse, nisi eadem loca solicite anteAn putamus id eum facere potuisse, nisi eadem loca solicite antececitatem ac memoriter observasset? Quid Virgilium nostrum loquar, qui fugiens urbem Romam, ubi et ingenii laude et toto orbe regnantis principis amicitia florebat, ac solitariam libertatem petens, mortem quidem immaturam obviam habuit, que omnibus eum talibus curis absolveret? Ille tamen sic censebat, ope solitudinis opus esse ut divinum illud suum opus posset absolvi; latinis ingeniis mors invidit, nocitura amplius nisi pietas mitissimi et literarum amantissimi principis obstitisset. Horatius Flaccus, non iam sibi «regiam Romam» placere palam predicat, sed «vacuum Tibur» «aut imbelle Tarentum», quibus in verbis quid intelligi vult aliud quam solitudinem et quietem, utrisq
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃e meniunt inudie cedens solitudinis trecerisis abdita penetra¬
uit et si nõ sine magrro undiq stridiosorũ conuentu quos e mult
urbibus illi soletario discipulos doctrine celebris fama contraxe¬
rat sine requie tamen optata qua sibi radicitus tenax luor
odũq cõuulserãt. huic ad antiquiora rorũ stũdiorũq gemis
aliud redeuudũ quibus id ip̃m quoq quo intendimꝰ roboretur
Mid loquar honierũ poetarũ patr̃e quando superio¬
rũ .s. orpher s. et lii et musei sune hos poetas suie
musicos sue propter artiũ cogriatioie quod qulbꝰ¬
dam placet et musitos credimꝰ et poetas ad nos
uix nomĩa nuda perueniũt. hic uero non tantũ grecas solitu¬
dines. sed ytalicas sic descripserat. ut que ip̃e non uiderat sicͭ
ait cicero. cecus em̃ traditur fuisse nos ut uideremꝰ effecerit
utq illius ingenii non poesim sed picturã quodãmõ uidebamur

Expanded text:
ipse meminit, invidie cedens, solitudinis trecensis abdita penetraipse meminit, invidie cedens, solitudinis trecensis abdita penetravit, etsi non sine magno undique studiosorum conventu, quos e multis urbibus illi solitario discipulos doctrine celebris fama contraxerat, sine requie tamen optata, quam sibi radicitus tenax livor odiumque convulserant. Hinc ad antiquiora rerum studiorumque genus aliud redeundum, quibus id ipsum quoque quod intendimus roboretur. Quid loquar Homerum, poetarum patrem, quando superiorum Orphei scilicet et Lini et Musei — sive hos poetas, sive musicos, sive propter artium cognationem, quod quibusdam placet, et musicos credimus et poetas — ad nos vix nomina nuda perveniunt? Hic vero non tantum grecas solitudines sed italicas sic descripsit, ut «que ipse non viderit» sicut ait Cicero cecus enim traditur fuisse «nos ut videremus effecerit», utque illius ingenii «non poesim sed picturam quodammodo videamus».
Abbreviated transcription (Latin):
est hus qui autnrã rebus alcis applicuere quõ .s. in pp̃ pͥmiñs
uanitatum forme deprinuctatq discerput et mille uias per
fenestras i gressura mors uenit. Quibus iatiomibus muita¬
tatos multos pħõꝵ nõ modo frequentias urbĩ reliquisse apd̾
iheronimiũ ip̃m lego quas primas inquitũdinis ac laboꝵ sedes
sed lectulos etiam suburbanos quos suspectos uel eorũ minis
culta mopllicies/. uel tumultuosarũ urbĩ uicinitas faties¬
bat Quãobrẽ idem quoq de socrate deq aristotile atq aliis
ut oppiner multa me inducũt ansi ꝙͣtũ forte uel disapuloꝵ
marestas et imperiũ uel rerũ publicarũ iussus aut necessitas
aut casus aliquis solitariis. ut cũq notis obstitit
Ungain tot ueteribus recentiorẽ unũ nec ualde se-¬
motũ ab etate nr̃ar ꝙͣ recte nescio. sed apud quosd
ut audio susꝑecte fidei at profecto noit humilis
ngenii petrũ illũ cui abaelardi cognomien est
qui ut in historia suarũ calamitatũ longa narratione idem

Expanded text:
est his, qui animum rebus altis applicuere, quem in populis innumere vanitatum forme deprimunt atque discerpunt, et mille vias per fenestras ingressura mors invenit. Quibus rationibus invitatos multos philosophorum non modo frequentias urbium reliquisse apud Ieronimum ipsum lego, quasi primas inquietudinis ac laborum sedes, sed ortulos etiam suburbanos, quos suspectos scilicet vel eorum nimis culta mollities vel tumultuosarum urbium vicinitas faciebat. Quamobrem idem quoque de Socrate deque Aristotile atque aliis ut opiner multa me inducunt, nisi quantum forte vel discipulorum maiestas et imperium, vel rerum publicarum iussus aut necessitas, vel casus aliquis solitariis utcunque votis obstitit. Iungam tot veteribus recentiorem unum nec valde semotum ab etate nostra, quam recte nescio, sed apud quosdam ut audio suspecte fidei at profecto non humilis ingenii, Petrum illum cui Abelardi cognomen est qui, ut in historia suarum calamitatum longa narratione idem
Abbreviated transcription (Latin):
biũt neq eñ alr̃ superbirẽt Neq uõ sine cã in libro sapĩe
scoiptũ est om̃es insipientes et infelices supͣ mõdũ aie sue
superbi sũt Certe aĩe sue si saperẽt mõdus erat huilia
conditionis imbecillitate cognita sic eñi cod libro scoiptu
legis rex hodie est et cras moritur c̃c eñi morietur ho-¬
mo hereditabit serpentes et bestias et uernres initiũ suꝑ¬
bie hominis apostatare deo quomã ab eo qui fecit illui

Expanded text:
biunt, neque enim aliter superbirent; neque vero sine causa in libro Sapientie biunt, neque enim aliter superbirent; neque vero sine causa in libro Sapientie scriptum est: “Omnes insipientes et infelices supra modum anime sue superbi sunt.” Certe anime sue si saperent modulos, essent humiliores conditionis imbecillitate cognita. Sic enim eodem libro scriptum legis: “Rex hodie est, et cras morietur. Cum enim morietur homo, hereditabit serpentes et bestias et vermes. Initium superbie hominis apostatare a Deo, quoniam ab eo qui f
Abbreviated transcription (Latin):
rorũ ac presentii hostiũ insidie aip mortes amicoꝵ an
aduersitas persenerans an fugituia prosperitas hee nõ
alie uobis sũt ad superbiam scale hiis ascenditis ad ruinc̃ẽ
atqui cetera hõm piacula et si miustam aliqua tamẽ ex¬
cusationẽ superbia et inuidia nuillã hñt eo. Doleo me su¬
perbũ Ra. De pito dolere pͥmus ad slm grãdus est sicut su¬
perbia est extolli sic huilitas est dolere seq subuttere quod
quide facilo factu exit mox ut oculos in te ip̃m tota intentio¬
ne reflexeris Quõd cũ ita sit nolo tibi nec oportet librorũ ꝑ¬
tes scriptas aduersus pcta congerere hoc satis est tũcta
arbitrn tui desitura illico ut bona fide uolueris ueq auit
receptui cecineris teq ad tua signa querteris quod ad pns
malũ accinet unũ illud adiecerim supeobia esse egyitudinẽ
miserorũ ac stultoꝵ tales nempe sũt haud dubie qui sũper.¬

Expanded text:
rorum ac presentium, an hostium insidie, an mortes amicorum, an rorum ac presentium, an hostium insidie, an mortes amicorum, an adversitas perseverans, an fugitiva prosperitas. He non alie vobis sunt ad superbiam scale, his ascenditis ad ruinam; atqui cetera hominum pericula, etsi iniustam, aliquam tamen excusationem, superbia et invidia nullam, habent. Doleo me superbum. De peccato dolere primus ad salutem gradus est; et sicut superbia est extolli, sic humilitas est dolere seque submittere, quod quidem facile factu erit, mox ut oculos in teipsum tota intentione reflexeris; quod cum ita sit, nolo tibi, nec oportet, librorum partes scriptas adversus peccata congerere; hoc satis est: cuncta arbitrii tui esse desitura illico, ut bona fide volueris, utque aiunt, receptui cecineris, teque ad tua signa converteris. Quod ad presens malum attinet, unum illud adiecerim, superbiam esse egritudinem miserorum ac stultorum; tales nempe sunt haud dubie qui super
Abbreviated transcription (Latin):
uperbia extollor ꝑaͦ Quũd superbis autẽ t̾ra
bus malis explicitus uirtutũ oñn alis euec¬
tus attolleres hoc uno bona omia corrupisses
Nichil est em̃ odiosius ꝙͣ superbia per hãc ille pulcherrimꝰ
creatus raptim corruit ꝑ quã tu poccator uis ascendere Si
sit illi ob id unũ accidit quod per hͦ aliis culpis adiutũ ti¬
bi euenturũ arbitraris malũ sarcinib tuis cumulũ super¬
imposuistieõ. Euperbia euehor Raͦ Cux queso an nõ te
mortalem an nõ assidue fatisscentẽ an nõ peccatore ar
nõ mille casibus expositum an nõ morti obnoxiu inc̾te
an nõ demq te miserũ meministi et nõ famosissinũ
illud homericũ audiuisti mł mi serius terra nutrit hor̃e
Stire uelim ꝙ te horũ potissime ad superbiã cohortatur
Au fragilitas mẽbroꝵ exercitus ꝙ morborũ an uite breui¬
tas an cecitas animi inter sꝑes uanissimas metus q ꝓpe¬
tuos fluctuantꝭ an ꝑteritorũ obluuo an ignorãtia futu¬

Expanded text:
uperbia extollor. Quid superbis autem, terrbus malis explicitus, virtutum omnium alis evectus attolleres, hoc uno bona omnia corrupisses. Nichil est enim odiosius Deo quam superbia. Per hanc enim ille pulcherrimus creatus raptim corruit, per quam tu peccator vis ascendere; si sic illi ob id unum accidit, quid per hoc aliis culpis adiectum tibi eventurum arbitraris? Malum sarcinis tuis cumulum superimposuisti. Superbia evehor. Cur, queso? an non te mortalem, an non assidue fatiscentem, an non peccatorem, an non mille casibus expositum, an non morti obnoxium incerte, an non denique te miserum meministi? et non famosissimum illud Homericum audivisti: “Nichil miserius terra nutrit homine”? Scire velim, quid te horum potissime ad superbiam cohortatur, an fragilitas membrorum, exercitusque morborum, an vite brevitas, an cecitas animi inter spes vanissimas metusque perpetuos fluctuantis, an preteritorum oblivio, an ignorantia futu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ nulli non maiorem sui cupidinem maissit neq illud mina
Crescentem sequitur cura petiuaq maiorũq fames atq illd̃
ululta petentibus desũt multa et permultis eos indigere
qui permulta possideat demꝙ quĩdqiĩd sunt nõ esse ppetuu
nec longeuũ quidem ut quod positum sit in manibus fortue
sine intermissione uolubilis subiectum casibus et saltem
morte perdendũ dues em̃ cum doriert tachil secdĩ auseret
Aperiet oculos suos et nichil inuemet neq idip̃m suũ nchil in.
quem uolet tranfferet quia in ymagnie per transit homo Red
et frustra gturbatur chezaurbzat et ignorat cui cõgregabit
ea hnis ac mille similibus ciycũquaq sonãtibus doctorũ uotibꝰ
hõmi obstruxit aures infinita cupĩditas ut iam frustra diui¬
tibus hiiꝰ setuli p̃cpiatur nõ sublime sapere neq sperare
in incerto diuitiaꝵ sed in deo uno qui prestat nobis onna ha

Expanded text:
contra, nulli non maiorem sui cupidinem incussit”. Neque illud minus: contra, nulli non maiorem sui cupidinem incussit”. Neque illud minus: crescentem sequitur cura pecuniam, maiorumque fames. Atque illud: multa petentibus desunt multa. Et “permultis eos indigere, qui permulta possideant.” Denique quicquid sint, non esse perpetuum, nec longevum quidem, ut quod positum sit in manibus fortune, sine intermissione volubilibus subiectum casibus, et saltem morte perdendum. “Dives” enim “cum dormierit nichil secum auferet, aperiet oculos suos et nichil inveniet”; neque id ipsum suum nichil, in quem volet, transferet, “quia in imagine pertransit homo, sed et frustra conturbatur, thesaurizat, et ignorat cui congregabit ea.” His ac mille similibus circumquaque sonantibus doctorum vocibus hominum, obstruxit aures infinita cupiditas, “ut iam frustra divitibus huius seculi” precipiatur “non sublime sapere nec sperare in incerto divitiarum, sed in Deo