comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uero gloribsa posteritas magnũ se aliquid assequuta credit fu¬
quis adolescens, et quod magis stomacor si quis senex uel ihno¬
ti aduene turpe sagũ. uel stipendiarii militis ridiculam togam
sumpsit. Aut eo profectus est. unde pubetenꝰ absaisa ueste do¬
nũ redeat seu insigni aliquo lũdibrio de formatus et tale aliꝙͣ
passus libei. quale dauid in seruis suis ultus est tain grauite
Et quale mĩc etiam si resurgat in sani auuis imitatoris et ni¬
sereat᷑ et stupeat in nepote. Que quidem õmia non aliter ꝙͣ si
ad me dedecoris aut glorie sũma ꝑtineat. Iam pridem nescio
cur mestus intueor. Et postꝙͣ obseruare primũ cepi mieũ in
modũ fateor aĩo suspensus expecto. Quisnã uarietatũ mõdꝰ.
aut ubires desinat: hic sum et mallem eta te qualibet natꝰ
esse. Et si cm̃ nulle euo. querelarũ causa defuerit, et si tẽpus
taliũ muentor. uel cooperatur non bomes ut ait aristotiles s

Expanded text:
vero gloriosa posteritas magnum se aliquid assecutam credit, sivero gloriosa posteritas magnum se aliquid assecutam credit, siquis adolescens et, quod magis stomacor, siquis senex, vel ignoti advene turpe sagum, vel stipendiarii militis ridiculam togam sumpsit, aut eo profectus est unde pubetenus abscisa veste domum redeat, seu insigni aliquo ludibrio deformatus et tale aliquid passus liber, quale David in suis servis ultus est tam graviter, et quale nunc etiam, si resurgat, insani avus imitatoris et misereatur et stupeat in nepote. Que quidem omnia, non aliter quam si ad me dedecoris aut glorie summa pertineat, iampridem, nescio cur, mestus intueor et, postquam observare primum cepi, mirum in modum, fateor, animo suspensus expecto quisnam varietatum modus, aut ubi res desinat. Hic sum, et mallem etate qualibet natus esse. Etsi enim nulli evo querelarum causa defuerit, etsi «tempus talium inventor vel cooperator» non «bonus» ut ait Aristotiles, sed
Abbreviated transcription (Latin):
conquerendas has in samas quibus italicũ decus in obscenã bar¬
bariẽ de generare cõpellerent. Fed impern dilatandi studio querẽde.¬
q glorie peregrinabantur signis erectis et armatis exercitibus nõ
difforuntatem patrii habieus sed triũphos et clara cognomia rela-¬
turi. nec tamen usq adco suis delectabantur. ut cũcta passim ale-¬
ena contẽp̃nerẽt. Amabãt quidꝙͣ usꝙͣ uera laude dignũ erat. Eque
apud hostes atq amicos. eque apud alienigenas ac uicinos. Sicubi
uirtus amnũ. Sicubi morũ splendor. Bicubi belli. Sicubi pa¬
cis artes. Sic ubi lingue uel ingemi. suppelles ornatior aut oꝑu¬
lentior doctema cupide suã in domũ conuehebant. Nulla ommiũ
spolia opiniora censentes. Credentes nec uero fallebat estinatio
Hulle em̃ profecto diuitie cerciores ꝙͣ que aĩo possidentur. Sicubi
autẽ turpe aliquid uel castigare uel spernere studiũ erat yiã

Expanded text:
conquirendas has insanias, quibus italicum decus in obscenam barconquirendas has insanias, quibus italicum decus in obscenam barbariem degenerare compellerent, sed imperii dilatandi studio querendeque glorie peregrinabantur signis erectis et armatis exercitibus, non deformitatem patrii habitus sed triumphos et clara cognomina relaturi. Nec tamen usque adeo suis delectabantur, ut cunta passim aliena contemnerent; amabant quicquid usquam vera laude dignum erat, eque apud hostes atque amicos, eque apud alienigenas ac vicinos. Sicubi virtus animi, sicubi morum splendor, sicubi belli, sicubi pacis artes, sicubi lingue vel ingenii suppellex ornatior aut opulentior doctrina, cupide suam in domum convehebant, nulla omnium spolia opimiora censentes — nec vero fallebat extimatio: nulle enim profecto divitie certiores quam que animo possidentur; sicubi autem turpe aliquid, vel castigare vel spernere studium erat. Nostra
Abbreviated transcription (Latin):
scla dictũ erat om̃e in precipiti uitiũ stetit. ut sine ruina nullꝰ
ulterior sit progressos Et forte licentius iustitisse uidecir
huic loco ꝙͣ sat est. Quod si nota sit molestiarũ mearũ pͥma
et maxima ex. humani generis atq in pͥmis ex italie cõmisera¬
tione proueniens. unde ohm uirtutũ exemplaria petebantur
quã heu nũc uideo peregrinorũ rituũ imuita tione corruptã et
domitarũ ase gentiũ ut quondã spoliis sit nũc erroribus exũ¬
dantem. Fortasse mirabitur tantũ me dolorẽ tã breuibus ab¬
sorbuisse gemitibus. Nam quis tacitũ ferat hoc nescio unde
oriens rerum nr̃arum indignũ et turpe fastidiũ. unde tuipior
Adiiratio et cultus indignior nascitur externarĩ. At nõ sic maiões
nr̃i quorum dici utiã posteri mererem᷑. sua illis place̾ poterãt. et
platebãt. Non rhem uallem non danubn fluẽta lustcabunt/ ad

Expanded text:
secula dictum erat: «Omne in precipiti vitium stetit»; ut sine ruina nullus secula dictum erat: «Omne in precipiti vitium stetit»; ut sine ruina nullus ulterior sit progressus. Et forte licentius institisse videar huic loco quam sat est. Quod sicui nota sit molestiarum mearum prima et maxima, ex humani generis atque in primis Italie commiseratione proveniens, unde olim virtutum exemplaria petebantur, quam, heu, nunc video peregrinorum rituum imitatione corruptam, et domitarum a se gentium, ut quondam spoliis, sic nunc erroribus exundantem, fortasse mirabitur tantum me dolorem, tam brevibus absorbuisse gemitibus. Nam quis tacitum ferat hoc nescio unde oriens rerum nostrarum indignum et turpe fastidium, unde turpior admiratio et cultus indignior nascitur externarum? At non sic maiores nostri, quorum dici utinam posteri mereremur: sua illis placere poterant et placebant. Non Rheni vallem, non Danubii fluenta lustrabant ad
Abbreviated transcription (Latin):
malint ꝙͣ quod sinit. Idq unũ hercle nõ mierito si non am̃t leui¬
tate. Sed graue aliqua suarũ hercle rerũ extimatiõe contingẽt
unus apud senecã mutator salustii ariuitius ridetur. Red m
crede uitus omĩs aruntiũ suũ ymo uero aruntios multos habet
non uerborũ modo. sed rerũ simeas. Quo habitu quo sermone
quo aĩo. demqz quem se esse uelit nemo deterniiat. Et ob eã
cãm quisq dissuuilis sul e uestigiis senũ delirantiũ ingressa
nimiũ docilis inuẽtus maguo spiritu ad suppinũ stulticie tacu¬
men euasit. pͥmos secundis et secũdos terciis atq itaq dem-¬
ceps facile uincentibus sic per manus traditus et inter ma¬
mis auctus furer. ꝙͣtus ad nouissimos peruenturus sit me¬
tiri aĩo difficile est. ꝙͣuis et illud forsan est uerũ. iam ad ex¬
trema peruientũ esse. et in nobis esse completũ quod ante tot

Expanded text:
malint quam quod sunt, idque unum hercle non immerito, si non animi levimalint quam quod sunt, idque unum hercle non immerito, si non animi levitate sed gravi aliqua suarum rerum extimatione contingeret. Unus apud Senecam imitator Salustii, Aruntius, ridetur; sed, michi crede, vicus omnis Aruntium suum, imo vero Aruntios multos habet, non verborum modo sed rerum simias. Quo habitu, quo sermone, quo animo, denique quem se esse velit nemo determinat, et ob eam causam quisque dissimilis sui est. Vestigiis senum delirantium ingressa, nimium docilis iuventus magno spiritu ad supremum stultitie cacumen evasit, primos secundis ac secundos tertiis atque ita deinceps facile vincentibus. Sic per manus traditus et inter manus auctus furor, quantus ad novissimos perventurus sit, metiri animo difficile est. Quamvis et illud forsan est verum, iam ad extremam perventum esse, et in nobis esse completum quod ante tot
Abbreviated transcription (Latin):
midans uestis. nũc terrã tergentes. ñc cubitũ arctãtes manice. Nũc
manullas conterẽs. nĩc sub inguma fluẽs zona unde illa mussia
modulamiis nõ sine graui discrime rerũ publicarũ ut ploni uide¬
tur. postremo unde ista uel stili uel cotidiamͣ sermonis tã crebra
nuutatio. Nunirũ has odiosas et inamenas nugas. nichil ma¬
gis ꝙͣ preceps et importuna nec suis unꝙͣ contenta finibus nueo
mutatio inuectasꝙ aluuit auxitꝙ. Quõ em̃ ficri potest: ut uiuẽdi
tenor idem maneat: hiis qui non uirtuti nõ suo iuditio nõ ami-¬
corũ consiliis regendos. sed enuilatõi. sed aliene dementie stulto-¬
rũq furoribus se uoluendos trãdunt. Demq qui naturã ꝓpriã
ueneratur. Totiens mutẽtur opoctet. quotiens aliquid occurre¬
rit qd̵ mirentur. Nullus itaq iitandi qr nullꝰ imitandi modꝰ
Cuncta illis aliena placent. sua õma displicent. quid libet ẽẽ

Expanded text:
nudans vestis, nunc terram tergentes nunc cubitum arctantes manice, nunc nudans vestis, nunc terram tergentes nunc cubitum arctantes manice, nunc mamillas conterens nunc sub inguina fluens zona? Unde illa musici modulaminis, non sine gravi discrimine rerum publicarum ut Platoni videtur, postremo unde ista vel stili, vel quotidiani etiam sermonis tam crebra mutatio? Nimirum has odiosas et inamenas nugas nichil magis quam preceps et importuna nec suis unquam contenta finibus invexit imitatio, invectasque aluit auxitque. Quomodo enim fieri potest, ut vivendi tenor idem maneat his qui non se virtuti, non suo iudicio, non amicorum consiliis regendos, sed emulatione, sed aliene dementie stultorumque furoribus se volvendos tradunt? Denique qui naturam propriam entitium venerantur, totiens mutentur oportet, quotiens aliquid occurrerit quod mirentur. Nullus itaque mutandi, quia nullus imitandi modus: cunta illis aliena placent, sua omnia displicent, quidlibet esse
Abbreviated transcription (Latin):
rũ claritatẽ imitandã dicis. nos actuu tenebras iitant᷑. Inq
hoc uno studiũ et feruẽs ille conatꝰ nr̃impẽditiu Acq utinã tã
cito bom imitatores. si qui sũt duces suos equent. ꝙͣato mali uini¬
cunt suos. Quodͦnos actinet datũ de orons uirtute cõsilĩ pes¬
simo artis addicamẽto morũ uiciis applicantes relicta nobis a
patribus magno cũ fenore ad posteros errorũ exempla trãsunctemꝰ
Et miram᷑ auctũ in same cumulũ cui om̃es adituĩt. detrahit
nemo potius miror si quĩd iam ad amentie sumã desit tot in unũ
undiq coeũtibꝰ ingemiis tantoꝵ studio ing̃rorũ. Et ꝙͣuis actuũ uiter
ꝑiculosior imitatio sit ubi maxima .s. res agitur. tñ etiã i mini¬
mis furor iste uersatur. unde enĩ ħ habituũ atq incessuũ indies mi¬
ra sunul ac ridenda uarietas. et m̃c pedes contegens nrĩc pudẽda

Expanded text:
rum claritatem imitandam dicis, nos actuum tenebras imitamur, inque rum claritatem imitandam dicis, nos actuum tenebras imitamur, inque hoc unum studium et fervens ille conatus noster impenditur. Atque utinam tam cito boni imitatores, siqui sunt, duces suos equent, quam cito mali vincunt suos! Quod ad nos attinet, datum de orationis virtute consilium pessimo artis additamento morum vitiis applicantes, relicta nobis a patribus magno cum fenore ad posteros errorum exempla transmittimus. Et miramur auctum insanie cumulum, cui omnes adiciunt detrahit nemo! Potius mirer siquid iam ad amentie summam desit, tot in unum undique coeuntibus ingeniis tantoque studio magistrorum. Et quamvis actuum viteque periculosior imitatio sit, ubi maxima scilicet res agitur, tamen etiam in minimis furor iste versatur. Unde enim hec habituum atque incessuum in dies mira simul ac ridenda varietas, et nunc pedes contegens nunc pudenda
Abbreviated transcription (Latin):
malit ea s. ratione. quia forsitan quẽ transire nitit᷑᷑ et si non
transierit equabit. Gũ uero inquit nemo potest equare cuiꝰ uesti¬
giis sibi utiq in sistendũ putat. Necesse est emĩ semper sit poste¬
rior qui sequitur. Ad hec ꝙ plerũq facilius est inquit plus facere
ꝙͣ ĩdem. Alias quoq causas affert dicti huiꝰ. que ut illic tognitũ
pulcherrume , ita hit relatu superuacuus sint. Ceterum qd utiliter
in oratoria hoc est berre ornateq loquendi arte precipitur. ad ar-¬
tẽ male turpiterq uiuendi. dampnabiliter est trauslatũ. Et qd
ille iussit impleuimꝰ contendunꝰ equaniiiꝰ uincunꝰ. Iam de
sequacibus duces fumꝰ uemẽt qui nos sequant: et superẽt. ut
una cademq res̃ uarie fit. ꝓpoĩta erat iitatio edicta contentio
in utraq tibi quintilliane paruimꝰ. uerũ alio fine ꝓposito. tu uerbo¬

Expanded text:
malit, ea scilicet ratione, quia forsitan quem transire nititur, etsi non malit, ea scilicet ratione, quia forsitan quem transire nititur, etsi non transierit, equabit «Eum vero» inquit «nemo potest equare, cuius vestigiis sibi utique insistendum putat; necesse est enim semper sit posterior qui sequitur»; ad hoc «quod plerunque facilius est» inquit «plus facere quam idem». Alias quoque causas affert dicti huius que, ut illic cognitu pulcerrime, ita hic relatu supervacue sint. Ceterum quod utiliter in oratoria, hoc est bene ornateque loquendi arte, precipitur, ad artem male turpiterque vivendi damnabiliter est translatum, et quod ille iussit implevimus: contendimus, equavimus, vicimus; iam de sequacibus duces sumus; venient qui nos sequantur et superent, ut una eademque res varie sit. Proposita erat imitatio, edicta contentio; in utraque tibi, Quintiliane, paruimus, verum alio fine proposito: tu verbo
Abbreviated transcription (Latin):
ut que paulo ante uideris non agnoscas. et quẽ nũc nosse uidea¬
re post paululũ pertũctari oporteat ciuas sit. Ita nũc leti nũc
tristes sunt nunt humiles nũt elati. nũt semo geaues et ĩmobi¬
les. m̃t pueruli leuitate uolubiles ut illa pariũ iam collusio. et
temerarianre collectio positioq et nuitatis. in horas. que infãtibꝰ
flactꝰ attribuit ꝓpria et pecularia scuũ sint. Quorũ in stabili¬
tas eo dampuosior quo liberior. et monitores aspernat᷑: et aucte
se contegit et exemplo nocet. Et si eñr cuiꝰq natura suis uiciis
habundet. magna tamẽ pars malorũ. ex emulatione quadam
unitandiglibidine nata est. Nam quis unꝙͣ iieator sui ducis
errore cõtentus fuit. Trauscendere delectamur et conspici quos
sequebanur post terga relinquere. Dedit hoc preceptũ fateor eloꝙ̃¬
tie studiosis quintillianus. ut iitator quisq contendere ꝙͣ seqͭ

Expanded text:
— ut quem paulo ante videris non agnoscas, et quem nunc nosse videa— ut quem paulo ante videris non agnoscas, et quem nunc nosse videare post paulum percontari oporteat cuias sit? Ita nunc leti, nunc tristes sunt, nunc humiles, nunc elati, nunc senio graves sunt et immobiles, nunc puerili levitate volubiles, ut illa iam parium collusio et temeraria ire collectio positioque et mutatio in horas, que infantibus Flaccus attribuit, propria et peculiaria senum sint. Quorum instabilitas eo damnosior, quo liberior et monitores aspernatur, et autoritate se contegit, et exemplo nocet. Etsi enim cuiusque natura suis vitiis abundet, magna tamen pars malorum ex emulatione quadam imitandique libidine nata est. Nam quis unquam imitator sui ducis errore contentus fuit? Transcendere delectamur et conspici, et quos sequebamur post terga relinquere. Dedit hoc preceptum, fateor, eloquentie studiosis Quintilianus, ut imitator quisque contendere quam sequi
Abbreviated transcription (Latin):
trahit ingloriũ et auxiũ. Qͣuis em̃ notura melior intdũ pũgat
⁊ uelliez admõeat sui. obstãt tamẽ impẽdimẽta q̃ dixi hĩ uite odiũ
Anic tedii iadro huic illa inquietudo amiui qua nil peis patitur mortalis
hono dũ uiuit. Quid ergo miri est: si horũ actus et consilia fluctuãt
si quid quid inceperint non delegtat. Non est em̃ qd̵ uolabant cum nl
penitus certi uelint. Certum est semper unũ uelle saꝑientis signũ¬
est. uotorum inconstantia. sim̃ stultitie argumencũ est. Non de¬
fuiã tibi sene cam incultare. Ignoranti quẽ portũ petat nullus suꝰ.
uentus est. Itaq simul eunt redeunt. et utrũq ci tẽdio. uidisti lli¬
quando ut se raptim loco moueant. ut gregatĩ prodeant et repente
dissentiant. ut unus hac ire mͣcͣipat alius illac. quõ cm̃ inter
mueltos cõueniat. cũ secũ quisq dissideat usq adeo libet em̃ m̃orai

Expanded text:
trahit inglorium atque anxium; quamvis enim natura melior interdum pungat trahit inglorium atque anxium; quamvis enim natura melior interdum pungat ac vellicet et admoneat sui, obstant tamen impedimenta que dixi. Hinc vite odium, hinc tedii radix, hinc illa inquietudo animi, qua nil peius patitur mortalis homo dum vivit. Quid igitur miri est si horum actus et consilia fluctuant? Si quicquid inceperint non delectat? Non est enim quod volebant, cum nil penitus certi velint. Certum et semper unum velle, sapientis est signum; votorum inconstantia summum stultitie argumentum est; non desinam tibi Senecam inculcare: «ignoranti quem portum petat, nullus suus ventus est». Itaque simul eunt, redeunt, et utrunque cum tedio. Vidisti aliquando ut se raptim loco moveant, ut gregatim prodeant, ut repente dissentiant, cum unus hac ire cupiat alius illac. Quomodo enim inter multos conveniat, cum secum quisque dissideat usque adeo — libet enim immorari
Abbreviated transcription (Latin):
indigentiꝰ qͣuod est mitiũ sũmorũ dolorum. Constat autem sicut
effcũs in causis sic in amore causarũ amorem effectuũ continei
Itaq concludens terribiliter. perficietur ergo inquit in eis quod
amant. ut eis ibi sit ploratus et stridor dentiũ. Uides ut ex cã
effectũ elicit quia amarũt indigentiã miseriã consequentur
mhulta ibi preterea diuine in hanc sm̃am disseruit res est autem
uulgi ip̃ius corfessione notissima. Itaq quod ait inueniri iã¬
ueniri iam paucos qui aliud uelint. ꝙ et si oculos altius attol¬
lere intuntur. uulgari fumo ac puluere. excecati nequeũt Ne
ue ad nreliora uocantibus aurem prestẽt. strepitus ac ppłariũ er-¬
rorũ fragor impedit. Ita pars magna mortaliũ seu uoles seu coar¬
ta beluarũ moribus procurua nn terrã. et corpori obsequẽs amiui
negligens sie uirtutis illecebra sine ulla notitia suimet sp̃m

Expanded text:
«indigentiam, que est initium surnmorum dolorum». Constat autem, sicut «indigentiam, que est initium surnmorum dolorum». Constat autem, sicut effectus in causis, sic in amore causarum amorem effectuum contineri; itaque concludens terribiliter: «Perficietur ergo» inquit «in eis quod amant, ut eis ibi sit ploratus et stridor dentium». Vides ut ex causa effectum elicit: quia amarunt indigentiam, miseriam consequentur. Multa ibi preterea divine in hanc sententiam disseruit. Res est autem vulgi ipsius confessione notissima. Itaque quod ait invenirveniri iam paucos qui aliud velint, quod, etsi oculos paulo altius attollere nituntur, vulgari fumo ac pulvere excecati nequeunt, ne ve ad meliora vocantibus aurem prestent, strepitus ac popularium errorum fragor impedit. Ita pars magna mortalium, seu volens seu coacta, beluarum moribus procurva in terram et corpori obsequens, animi negligens, sine virtutis illecebra, sine ulla notitia suimet spiritum
Abbreviated transcription (Latin):
et cenoso trainite uelint quo cuꝑĩt peruenisse, prorsum infeleces
et erronii uiatores. qui terminũ õderũt uiã ament iam termĩo ꝓ¬
piiquãtes. Quorũ si quis ad fatendũ talia tardior appareat ita
tamen dubitantem ita disputantẽ audias ut intlłi detur pudore
eum magis a fło retrahi. ꝙ ammi iuditio uerũ sequi. De huis in lib.
uere religionis augustmꝰ quibus inquit uilis est corporis salus
malũt uesci ꝙͣ satiari. et malunt frui genitalibus mẽbris ꝙͣ¬
nullam talem cõmotionem pati. Inueniũtur etiam qui malit
dormire ꝙͣ non dormire cum omnis illus uoluptatis sinis sit nõ
esurire ac sitire. et nõ desiderare concubitũ et non esse fatigato
corpore. Nec longe post qui sitire potus inquit et esurire uolũt
et in libidinẽ ardescere et defatihari ut libenter edant et bibant et dor
sus a falute ut doloris et miserie nomen amet. sed amãt inquit

Expanded text:
et cenoso tramite velint quo cupiunt pervenisse, prorsus infelices et cenoso tramite velint quo cupiunt pervenisse, prorsus infelices et erronei viatores, qui terminum oderint, viam ament iam termino propinquantes. Quorum siquis ad fatendum talia tardior appareat, ita tamen dubitantem, ita disputantem audias, ut intelligi detur pudore eum magis a falso retrahi, quam animi iudicio verum sequi. De his in libro Vere religionis Augustinus: «Quibus» inquit «vilis est corporis salus, malunt vesci quam satiari, et malunt frui genitalibus quam nullam talem commotionem pati; inveniuntur etiam qui malint dormire quam non dormire; cum omnis illius voluptatis finis sit non esurire ac sitire, et non desiderare concubitum, et non esse fatigato corpore». Nec longe post: «Qui sitire» inquit «et esurire volunt et in libidinem ardescere et defatigari, ut libenter edant et bibant et conc est enim tam aversus a salute ut doloris et miserie nomen amet —, sed «amant» inquit
Abbreviated transcription (Latin):
est uite muneribus et officiis spoliata ut penitus pre se ferant et impu¬
dentissine fateantur ad nl se aliud uiuere ꝙͣ ad ea que corã brutis
animantibus sunt nobiscũ. Quasi uero nõ perditum illud tempus
quo breuassiniã hanc uitam cũ sono et uoluptate partimur in melio¬
ribus curis et uel in contemplatione dei / uel in cognitione rerũ uel
in exercitio uirtutũ possit eopendi. Quoq grauiꝰ stomaceris om̃i fere
samoris consilii spe subla ta deum memoriãq meã testor. hec me se¬
pius ex ore senũ audisse ꝙͣ uuenũ. Ea nõrũ senũ grauitas atq
maturitas est ut a uolaptate diuelli miserũ ducant. mortẽ ante
ocalos hũtes mox e putri ruinosoq habitaculo miserõs auulsuran
Adeo uoluptatis nomen ab adolescentia dilectũ usq in semũe dulce
est. ut uoluptas desit uoluptatis iffectum spernant nec insi fede

Expanded text:
est, vite muneribus et officiis spoliata? Ut penitus pre se ferant et impuest, vite muneribus et officiis spoliata? Ut penitus pre se ferant et impudentissime fateantur, ad nil se aliud vivere quam ad ea, que comunia brutis animantibus sunt nobiscum. Quasi vero non perditum illud tempus, quo brevissimam hanc vitam cum somno et voluptate partimur, in melioribus curis, et vel in contemplatione Dei, vel in cognitione rerum, vel in exercitio virtutum possit expendi. Quoque gravius stomaceris, omni fere sanioris consilii spe sublata, Deum memoriamque meam testor hec me sepius ex ore senum audisse quam iuvenum. Ea nostrorum senum gravitas atque maturitas est, ut a voluptate divelli miserum ducant, mortem ante oculos habentes mox e putri ruinosoque membrorum habitaculo miseros avulsuram. Adeo voluptatis nomen ab adolescentia dilectum usque in senium dulce est ut, si voluptas desit, voluptatis effectum spernant, nec nisi fedo
Abbreviated transcription (Latin):
sit ignorãt. Pleriq ita uiuũt quasi ad nichil aliud ꝙͣ ad seruiẽdũ
gule ac uentri sese natos putent. prorsus infausta mancipia tã
turpibus dñis addita. Quodita se habere ne qua dubitatio sit que¬
ri inter eos solet. si qua nature parentis indulgentia honnini ui¬
tam daret. Hiõ som pni neq concubitus non cibi neq potus indi¬
gam. sed cui absqz hiis adesset et quies et soboles. et sobria iugisq
sotietas. Au optababor ea uita esset: an hec nostra que necessita¬
tibꝰ tam multis obiecta semper atq subiecta est: Et quotiens
casu aliquo hus discrepatiomibꝰ interfu: et in finẽ tacitus intẽ¬
dens raro aliquẽ ex hiis audiui qui nõ hãe nr̃am missiam illi bea¬
titudini p̃ferendam intrepide diffimret. Quin illud insama exul¬
tantes. dicere sunt soliti. Nam quid si sompnũ: si concubitũ
si cibũ potũq substraperis. acturi sumꝰ: uut quenã uita futã

Expanded text:
sit ignorant? Plerique ita vivunt, quasi ad nichil aliud quam ad serviendum sit ignorant? Plerique ita vivunt, quasi ad nichil aliud quam ad serviendum gule ac ventri se se natos putent, prorsus infausta mancipia tam turpibus dominis addicta. Quod ita se habere nequa dubitatio sit, queri inter eos solet, siqua nature parentis indulgentia homini vitam daret non somni neque concubitus, non cibi neque potus indigam, sed cui absque his adesset et quies et soboles et sobria iugisque satietas, an optabilior ea vita esset, an hec nostra, que necessitatibus tam multis obiecta semper atque subiecta est. Et quotiens casu aliquo his disceptationibus interfui! et in finem tacitus intendens raro aliquem ex his audivi, qui non hanc nostram miseriam illi beatitudini preferendam intrepide diffiniret! Qui illud insania exultantes dicere soliti sunt: nam quid si somnum, si concubitum, si cibum potumque subtraxeris acturi sumus? Aut quenam vita futura
Abbreviated transcription (Latin):
Tut mimma etiam que uidentur attingam. parũ
ne tibi uidetur cotidiano illo tedio caruisse: quo uix ha
sed sibi etiam egra mens parit. secũ ip̃a discordans
Occurrent tibi passint in plateis urbiũ stultorũ greges. quibus
nichil sit in ore frequentus. ꝙͣ uerba illa gramaticorũ piget. ted
ac penitet. Et illud therencii nec quid agam scio. Credo singula. p̃¬
cipueq nouissimũ. Nam si quid agerent sarent. confestun quere¬
le omes conquiescerent. Cuiꝰ eni rei tedet oro te insi ignorãtie stul¬
ticieq proprie. Benece uerbũ est. Omius stultitia laborat fasti¬
dio sui. Non placet eis uita: nec ĩmerito. Nichil eñĩ habet stabe¬
liti consilii. nichil firmi. nichil ad extremũ placidi. quoma ut
ibidem ait idem inisi sapienti. sua placent. Nescuit quid agunt
seq id nescire non nescuĩt neq dissimulant. Consequens est ut
ad quid uiuant nesciant. Quomodo ergo ament quod cui usur

Expanded text:
ut minima etiam que videntur attingam, parum ne tibi videtur quotidiano illo tedio caruisse, quo vix habsed sibi etiam egra mens parit, secum ipsa discordans? Occurrent tibi passim in plateis urbium stultorum greges, quibus nichil sit in ore frequentius quam verba illa grammaticorum: piget, tedet ac penitet; et illud Terrentii: «Nec quid agam scio». Credo singula, precipueque novissimum. Nam si quid agerent scirent, confestim querele omnes conquiescerent. Cuius enim rei tedet, oro te, nisi ignorantie stultitieque proprie? Senece verbum est: «Omnis stultitia laborat fastidio sui». Non placet eis vita, nec immerito: nichil enim habent stabiliti consilii, nichil firmi, nichil ad extremum placiti, quoniam, ut ibidem ait idem, «nisi sapienti sua non placent». Nesciunt quid agant, seque id nescire non nesciunt, neque dissimulant. Consequens est ut ad quid vivant nesciant. Quomodo igitur ament, quod cui usui
Abbreviated transcription (Latin):
pectus tuũ examina reperies inter pestes ceteras
nõ minimũ ambiciomi locum ⁊ Ncchil ergo
michi profuit per urbes fuisse dum licuit popu¬
los et actus publitos despexisse in simuiler¬
multa liu¬
quitis mortales non quia contempnitis sed quia desperat
posse consequi excicauit eñ se alterius stinulis spes et¬
et desideriũ usq adeo ut altera frigescente tepestat alteru et yeca¬
lente re ferueat Quid oro me sperare prohibeat adeo ne cũcte
bone artes deerãt. De bonis artibus Illeo ac ille deerãt pro¬
fecto quibus hodie prefertim ad altos gyadus ascenditur, am¬
biendi .s. magnorũ limina blandiendi fallendiq promittẽdi
mẽtiendi smmuilandi dissimulandi q grauia et indigna quel
patiendi harũ et similiũ egenꝰ artiũ nec. naturam unici pos¬
se ratus ad aliã studia transmisisti caute quidẽ et prudenter
Quid est enĩ aliud ut ait cicero gigantũ more puegnare cũ diis

Expanded text:
Pectus tuum examina; reperies inter pestes ceteras Pectus tuum examina; reperies inter pestes ceteras non minimum ambitioni locum. Nichil ergo michi profuit urbes fugisse, dum licuit, populosque et actus publicos despexisse, silMulta linquitis, mortales, non quia contemnitis, sed quia desperatis posse consequi. Excitant enim se alternis stimulis spes et desiderium, usque adeo ut altera frigescente tepescat alterum, et recalente referveat. Quid, oro, me sperare prohibebat? adeo ne cunte bone artes deerant? De bonis artibus sileo, at ille deerant profecto, quibus hodie presertim ad altos gradus ascenditur: ambiendi scilicet magnorum limina; blandiendi, fallendi, promittendi, mentiendi, simulandi dissimulandique; gravia et indigna quelibet patiendi. Harum et similium egenus artium, nec naturam vinci posse ratus, ad alia studia transivisti: caute quidem et prudenter. "Quid est enim aliud" ut ait Cicero "gigantum more pugnare cum diis,
Abbreviated transcription (Latin):
esse condiscas neu hiis moribus degeus fortune ugu quo col¬
lap̃mũtur regum excutias quod tanen denũ excidisse tibi
noueris cum caltatis passiombus hũanis. cotus sub uirtut
imperiũ consesseris siber illic futurꝰ nulla egens re nulli
subiectus hominũ demq rex et uere potens absoluteq felix¬
s dam piget incepti cdipioq nichil tupere sed consuetudiẽ
hoc est ut ꝓpositum spectet or̃o ħ est ꝙa te qd te a cogitetio
mortis auertit dum terrenis sollicieudimbus implicitꝰ ocu¬
los ad altiora. nõ erigis quas quidem uelut pestiferas aĩõꝵ
sarcinas si quid mich credis abicies. nec abiecisse labor mag¬
nus fuerit. modo te ad naturã tuã cõꝑosueris eiq pocus ꝙͣ
uulꝰi furiis ad uehendũ regendũq cõmi seris fiet id
quidem me uolente. sed quod de ambitione loqui ceperas iã¬
priden audire desidero
uid arme expectas quod tibi ip̃e prestare potes

Expanded text:
esse condiscas; neu, his moribus degens, fortune iugum, quo colesse condiscas; neu, his moribus degens, fortune iugum, quo colla regum premuntur, excutias; quod tum demum excidisse tibi noveris, cum, calcatis passionibus humanis, totus sub virtutis imperium concesseris, liber illic futurus, nulla egens re, nulli subiectus hominum, denique rex et vere potens absoluteque felix. Iam piget incepti, cupioque nichil cupere; sed consuetudine Hoc est, ut propositum spectet oratio, hoc est quod te a cogitatione mortis avertit, dum terrenis solicitudinibus implicitus oculos ad altiora non erigis. Quas quidem velut pestiferas animorum sarcinas, siquid michi credis, abicies; nec abiecisse labor magnus fuerit, modo te ad naturam tuam composueris, eique potius quam vulgi furiis te vehendum regendumque commiseris. Fiet id quidem me volente. Sed quod de ambitione loqui ceperas, iampridem audire desidero. Quid a me expetis, quod ipse tibi prestare potes?
Abbreviated transcription (Latin):
inter misserias suas et fragilitatis sibi conscuis uilissimes uer¬
mbus imperaret uite breius etat ambiue fati meuitabilis
at nille generibꝰ mortis expositũ  Coaceruasti miserias
infinitas atq egestates ut pene iam me hominẽ natũ essee
penteat a Iu hac tanta hominũ mmbecillitate tãtaqͥ pe¬
burite tu tibi copiam ac potentiam auspicaris que nullio de¬
saribꝰ nullisq umꝙͣ regibus perfecta contigerit ẜ. Quisna
is notabilis Usus est quis seu copiã seu potentia nominalut¬
egere que maior potentia ꝙͣi non subesse profecto eñi reues do¬
mimiq terrarũ quos opulentissimos reris mumerabilibus re¬
bus egent ip̃i quoq duces exercituũ quibus preesse uidentur
subsãt et ab aematis legiomibus obsessi per quas metuũtur
bicisẜim metuat oportẽt. De sine iam impo ssibilia sperare et
hũalia sorte contentus habundare egere ꝑrlesse pariter et sub¬

Expanded text:
inter miserias suas et fragilitatis sibi conscium; vilissimis verinter miserias suas et fragilitatis sibi conscium; vilissimis vermibus imparem, vite brevis, etatis ambigue, fati inevitabilis, ac mille generibus mortis expositum. Coacervasti miserias infinitas atque egestates, ut pene iam me hominem natum esse peniteat. In hac tanta hominum imbecillitate tantaque penuria, tu tibi copiam ac potentiam auspicaris, que nullis Cesaribus nullisque unquam regibus perfecta contigerit. Quisnam his vocabulis usus est? quis seu copiam seu potentiam nominavitegere? que maior potentia quam non subesse? Profecto enim reges dominique terrarum, quos opulentissimos reris, innumerabilibus rebus egent. Ipsi quoque duces exercituum, quibus preesse videntur subsunt et, ab armatis legionibus obsessi, per quas metuuntur, vicissim metuant oportet. Desine iam impossibilia sperare et, humana sorte contentus, abundare et egere, preesse pariter et sub
Abbreviated transcription (Latin):
contingat, An ignoras ex cũctis aĩalibus egentissimũ esse hoiem¬
⁊ audierã sepissime s integrã memoriã uelim a Aspice
nudum informẽ inter uagitus et lacͥmas nascẽtem/ exigno lacte
solandũ tremulũ atq reꝑtantẽ opis indigũ aliene quẽ muta
pascũt aĩantia et uestuĩt. caduci corporis ãĩ inquieti morbis
obsessũ uariis subiectũ passiombus inuumeris consilii in openi
alterna letitia et triscitia fluctuãtẽ impotẽ arbitrii appetith cõ¬
hibere nestiũ quod ꝙtũ ue sibi expediat quis cibo potiuq mod̃
umorantẽ cui alimenta corporis ceteris animãtibꝰ in aperto po¬
sita milto labore conquirenda sunt quẽ sompuꝰ in flat mbus
distendit potur precipitat uigilie extenuãt fames contrahit
sicis arefatit auidũ tum dũq fastidientẽ ẜ possessa perdita ꝑlo¬
rantẽ et pñtib sił et preteritꝭ et futuris anxiũ superbientẽ

Expanded text:
contingat. An ignoras ex cuntis animalibus egentissimum esse hominemcontingat. An ignoras ex cuntis animalibus egentissimum esse hominem? Audieram sepissime, sed integrari memoriam velim. Aspice nudum et informem inter vagitus et lacrimas nascentem, exiguo lacte solandum, tremulum atque reptantem, opis indigum aliene, quem muta pascunt animalia et vestiunt; caduci corporis, animi inquieti, morbis obsessum variis, subiectum passionibus innumeris, consilii inopem, alterna letitia et tristitia fluctuantem, impotentem arbitrii, appetitus cohibere nescium; quid quantum ve sibi expediat, quis cibo potuique modus ignorantem; cui alimenta corporis, ceteris animalibus in aperto posita, multo labore conquerenda sunt; quem somnus inflat, cibus distendit, potus precipitat, vigilie extenuant, fames contrahit, sitis arefacit; avidum timidumque, fastidientem possessa, perdita deplorantem et presentibus simul et preteritis et futuris anxium; superbientem
Abbreviated transcription (Latin):
haud prorsus insensata quã egosi ad unũ retulerim dẽũ a qͦ
om̃is importuna subuẽtio est nõ me delirare quidẽ arbitrabar
nisi tibi aliter uideatura Ego iam esse nõ nego s ꝙ tẽp
tam iniq̃ patiaris indignor uiuersam eñ etatẽ tuã honestis
olim curis destinaueras si quid in aliis coactus expenderes id
tempus perditũ iudicabas nũc uero tãtũ honestati tribuis ꝙͣtũ
tibi reliquũ fecit auaritie studiũ quis nõ ad etatẽ prouectiorẽ
ꝓuenisse cupiat que sic consilia hominũ alternat. E quis erͭ
finis aut quis modus. prefige tibi metham adquam cum per¬
ueneris subsistas et aliquãdo respires Rcis illad humans ore
prolatum oraculi uim habere Semper auarꝰ eget circũuoto pe¬
te fine. Quis autẽ cupiditatibus tius erit finis f nec egere
net habundare nec preesse nec subesse aliis finis est meus¬
a humantatem exuas oportet ut et deus fias ut tibi nõ chere

Expanded text:
haud prorsus insensata est; quam ego, si ad unum retulerim Deum, a quo haud prorsus insensata est; quam ego, si ad unum retulerim Deum, a quo omnis oportuna subventio est, non me delirare quidem arbitrabor, nisi tibi aliter videatur. Ego ita esse non nego, sed quod tempus tam inique partiaris indignor. Universam enim etatem tuam honestis olim curis destinaveras; sic, quid in aliis coactus expenderes, id tempus perditum iudicabas; nunc vero tantum honestati tribuis, quantum tibi reliquum fecit avaritie studium. Quis non ad etatem provectiorem pervenisse cupiat, que sic consilia hominum alternat? Sed quis erit finis aut quis modus? Prefige tibi metam, ad quam cum perveneris subsistes et aliquando respires. Scis illud humano ore prolatum oraculi vim habere: semper avarus eget; certum voto pete finem. Quis autem cupiditatibus tuis erit finis? Nec egere, nec abundare: nec preesse nec subesse aliis, finis est meus. Humanitatem exuas oportet et deus fias, ut tibi non egere
Abbreviated transcription (Latin):
ad hec inferiora diuerteris. Nonne de celo in terras precipitem
corruisse e mediis sideribus in profundissimã uoragine de mer¬
sum te esse cognoscis ⁊ cognosco equidem et dici nõ posset
ꝙͣ grauiter precipitatꝰ allidor ⁊ Quid ergo totiens experta
nõ metius et cũ fueris erectus ad suꝑera nou tenatius pedem fi¬
gis f nitor quippe sed quomã hũane conditionis concutit ne¬
cessitas murtꝰ auellor nec eñ sine causa ueteres poetas gemimt̃
pernasi collẽ duobus diis dedicasse suspicor. Sed ut ab appolli¬
ne quẽ deum ingenii uocabãt in ternũ anini ꝑresidiũ a bacho
autem rerũ externarũ sufficientiã implorarẽt in quã senten¬
tiam me nõ modo rerũ experientia. magra Sed crebra etiã doc¬
tissimorũ hominũ niclinauit auctas quos tibi incultare nõ atti¬
net, Ita ꝙͣuis turba deorũ ridiculosa sit hec tamen uatũ opiõ

Expanded text:
ad hec inferiora diverteris, nonne de celo in terras precipitem ad hec inferiora diverteris, nonne de celo in terras precipitem corruisse, et e mediis sideribus in profundissimam voraginem demersum te esse cognoscis? Cognosco equidem, et dici non posset quam graviter precipitatus allidor. Quid ergo totiens experta non metuis? et cum fuens erectus ad supera, non tenacius pedem figis? Nitor quippe, sed quoniam humane conditionis concutit necessitas, invitus avellor. Nec enim sine causa veteres poetas geminum Parnassi collem duobus diis dedicasse suspicor, sed ut ab Apolline, quem deum ingenii vocabant, internum animi presidium, a Bacho autem rerum externarum sufficientiam implorarent. In quam sententiam me non modo rerum experientia magistra, sed crebra etiam doctissimorum hominum inclinavit autoritas, quos tibi quidem inculcare non attinet. Ita, quamvis turba deorum ridiculosa sit, hec tamen vatum opinio
Abbreviated transcription (Latin):
per est mt est quo quisquis de sideriũ suũ clausit cũ ip̃o ioue
de felicitate contendet nec modũ uite hominũ fluuii cererẽq
constituo. Sũt em̃ ut magnifice sic auribꝰ hominũ s importu-¬
ne pridem odioseq sententie Icaq ut infirmitati tue morem
gerã eomamie naturã non docco s ed frenare Rufficiebant
tua quidem usibur sius nctiis si tu ip̃e tibi suffecisses Nuẽ aute
ip̃e quã pateris indigentia peperisti emulationẽ em̃ opũ necessita¬
tem solitudinẽq cumulare iã totiens disputatũ est ut ampliori¬
bus non egeat argument, mirꝰ erxor ac miseranda cecitas pre¬
clarissime nature ac celestis originis humani ammũ celestibus
neglectis metallis inhiare terrescribus. Cogita queso alacriter at¬
q eas oculos mentis intende nec eos circũ radiãtis auri fulgor
impediat quotiens uncis auaritie tractus ab altissimis curis

Expanded text:
per est, intra que quisquis desiderium suum clausit, cum ipso Iove per est, intra que quisquis desiderium suum clausit, cum ipso Iove de felicitate contendet"; nec modum vite hominum "fluvium Cereremque" constituo. Sunt enim ut magnifice sic auribus hominum importune pridem odioseque sententie. Itaque, ut infirmitati tue morem geram, exinanire naturam non doceo, sed frenare. Sufficiebant tua quidem usibus necessariis, si tu ipse tibi suffecisses; nunc autem ipse quam pateris indigentiam peperisti. Cumulationem enim opum necessitatem ac solicitudinem cumulare, iam totiens disputatum est, ut amplioribus non egeat argumentis. Mirus error et miseranda cecitas, preclarissime nature ac celestis originis humanum animum, celestibus neglectis, metallis inhiare terrestribus. Cogita, queso, acriter atque oculos mentis intende, nec eos circumradiantis auri fulgor impediat: quotiens uncis avaritie tractus ab altissimi scuris
Abbreviated transcription (Latin):
certe uel ubi breuissimo tempore permãsuries sis Illuis autẽ
obliuisci quo et peruemre necessariũ sit et ieremeabile perui¬
insse  ille mos ur̃ execrandus est transitoria curatis Eter¬
na negligitis In eo quidem quor de semli paupertate clipeũ que¬
ris crrori in hesit. Credo tibi uirgilianũ illud atq mopis metues
formica senecte. Itaꝙ illam tibi uite ingr̃am de legisti excusabi¬
lior diconte satirico feigusq famẽq formica taude quidã expo¬
uere magisera at si non totus in formice magisteriũ abiisti
reperies inchil miserius nichil amẽtius ꝙͣ fempei pauperiem
pati ne quando patiaris. Quid ergo ꝑauperiẽ¬
Uid ergo pauperiem ne suadeo optare quidẽ iimie
tollerare sũmopere si sit res hũanas miscens fortu¬
na coegerit mediocritatẽ sane in omni statu expec¬
tandã censeo Non igitir ad illorũ statuta te reuo¬
co qui auĩt sacis est uite hom panis et aqua Nemo adhuc pau¬

Expanded text:
certe vel ubi brevissimo tempore permansurus sis; illius autem certe vel ubi brevissimo tempore permansurus sis; illius autem oblivisci, quo et pervenire necessarium sit, et irremeabile pervenisse. Sed ille mos vester execrandus est; transitoria curatis, eterna negligitis. In eo quidem quod de senili paupertate clipeum queris errori, inhesit, credo, tibi virgilianum illud atque inopis metuens formica senecte. Itaque illam tibi vite magistram delegisti, excusabilior dicente Satyrico: frigusque famemque formica tandem quidam expavere magistra. At si non totus in formice magisterium abiisti, reperies nichil miserius, nichil amentius quam semper pauperiem pati ne quando patiaris. Quid ergo? Pauperiem ne suadeo? Optare quidem minime; tolerare summo opere, si sic res humanas miscens fortuna coegerit. Mediocritatem sane in omni statu expetendam censeo. Non igitur ad illorum statuta te revoco qui aiunt: "Satis est vite hominum panis et aqua; nemo ad hec pau
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑtinacissimꝰ aduersus in feliciter experta et adhuc hesitas pct̃oꝵ
forsan illigatus nexibus. ac ꝑatientiꝰ deo ut ubi sub aliena
ferula pueritia exe gisti ibidem tui iuris effc̃us miferabilem
tonteras senectutem. Certe ego presens aderam cum adhuc ado¬
lescentulum te nulla cupiditas nulla prorsus tangebat ambi¬
tis cum ciiꝰdam magni uiri futuri specime preferebas. Ulũc
nutatis moribus in felix quo magis ad terminũ appropinq̃s
es uiatiti reliquum conqueris attentius Quid superest igitur
nisi in die mortio que forte ꝙ iam iuxta est Et profecto protul esse
nõ potest aurũ sitiens kalendario semiuinus int̾ubas Si qdem
qd per singulos dies crescit suppremo die necesse est ad sũmũ et
augeri nec cũ peruenerit incremẽtũto gto¬
Quectut pauperiẽ ante prospiciens si fategate eta¬
ti adiuuamẽta con quiro quid hic tam reh reprehen¬
sibile est  O ridiculas curas insanãq negli

Expanded text:
pertinacissimus adversus infeliciter experta! et adhuc hesitas, peccatorum pertinacissimus adversus infeliciter experta! et adhuc hesitas, peccatorum forsitan illigatus nexibus, ac favente Deo ut, ubi sub aliena ferula pueritiam exegisti, ibidem, tui iuris effectus miserabilem conteras senectutem. Certe ego presens aderam, cum adhuc adolescentulum te nulla cupiditas, nulla prorsus tangebat ambitio, cum cuiusdam magni futuri viri specimen preferebas. Nunc mutatis moribus, infelix, quo magis ad terminum appropinquas, eo viatici reliquum conquiris attentius. Quid superest igitur nisi ut in die mortis, que forte iam iuxta est et profecto procul esse non potest, aurum sitiens kalendario semivivus incumbas? siquidem quod per dies singulos crescit, supremo die necesse est ad summum et augeri vetitum pervenerit incrementum. utis pauperiem ante prospiciens si fatigate etati adiumenta conquiro, quid hic tam reprehensibile est? O ridiculas curas insanamque negli
Abbreviated transcription (Latin):
sens exemplo Qui regum equabus opes aĩo seraq ieuertens
Nocte donũ dapibus mensas ouerabat meptis Sub occasum
solis angustam domũ repetens et tuis contentus bonis Nũquid
non tibi õmũ mortaliũ longe ditissimꝰ et plane felicissinus ui¬
debaris  heumͥ nũc Recolo atq illuis temporis cõmemoratiõe
suspiro a Quid suspiras aut quid demens tibi horũ malo-¬
rum materiã prebuit. Nempe ammus ip̃e tuus quem puduit
tam dui nature sue legibus parere, qdq frenũ non fregisse
credidit scruitutẽ. Io te modoraptat uiolentus et insi habenas
contrahis precipitaturus in mortem Ex quo primũ cepisti ra¬
morũ tuorũ boetcas fastidire amictusq simplitior et agrestiũ
hominũ sorduit conuictꝰ in medios urbuł tumultꝰ urgente cuꝑi¬
ditate relapsus es nisi ꝙͣ lete ꝙͣꝙ trãquille degas frontis tue ha¬
bitus et uerba testantur Quĩd em̃ ibi miseriarũ nõ uidisti

Expanded text:
senis exemplo qui regum equabat opes animo, seraque revertens senis exemplo qui regum equabat opes animo, seraque revertens nocte domum, dapibus mensas onerabat inemptis sub occasum solis angustam domum repetens et tuis contentus bonis, nunquid non tibi omnium mortalium longe ditissimus et plane felicissimus videbaris? Hei michi! nunc recolo, atque illius temporis commemoratione suspiro. Quid suspiras, aut quis tibi, demens, horum malorum prebuit materiam? Nempe animus ipse tuus, quem puduit tam diu nature sue legibus parere quique frenum non fregisse credidit servitutem. Is modo te raptat violentus, et, nisi habenas contrahis, precipitaturus in mortem. Ex quo primum cepisti ramorum tuorum bachas fastidire, amictusque simplicior et agrestium hominum sorduit convictus, in medios urbium tumultus, urgente cupiditate, relapsus es, ubi quam lete quamque tranquille degas frontis tue habitus et verba testantur. Quid enim ibi miseriarum non vidisti,
Abbreviated transcription (Latin):
peret. Ad populares mores. uel ad ip̃ius forte qui loquebalue
ammũ respexit poeta dũ diceret uictũ infelicem lapidosaq cers
cerua dant rami euulsis pascũt radicibꝰ herbe Cibi contra fa¬
tearis oportet, nichil tali uictu dultius nchilq suauiꝰ si tuis et
nonz insamentis uulgi le gibus unias. Quid ergo tex crutias Si
ad naturã tuã te metiris iam pridem diues eras. Si ad ppł
plausũ diues esse nũ ꝙͣ poteris semperq aliudrescabit quod
sequaris per cupiditatũ abruta ea piaris meministiꝙͣta cũ
uoluptate reposco quondã rure uagabaris Et ñc herbosis pratoꝵ
thoris accubans murmur aque luctantis hauriebas Rũe aperts
collibus residens subiectã plaiitĩe libero metiebaris intuitu
nũc in aprice uallis umbraculo dulci sopore correptus optato
silentio fruebaris nõnũꝙͣ otiosus mẽte aliquid altũ semper agi¬
tans et solis musis comitantibꝰ nusꝙͣ solus. deniq uiegiliam

Expanded text:
peret. Ad populares mores vel ad ipsius forte, qui loquebatur, peret. Ad populares mores vel ad ipsius forte, qui loquebatur, animum respexit poeta dum diceret: victum infelicem tellus lapidosaque corna dant rami, et vulsis pascunt radicibus herbe. Tibi contra fatearis oportet nichil tali victu dulcius nichilque suavius, si tuis et non insanientis vulgi legibus vivas. Quid ergo te crucias? Si ad naturam tuam te metiris, iampridem dives eras; si ad populi plausum, dives esse nunquam poteris, semperque aliud restabit, quod sequens per cupiditatum abrupta rapiaris. Meministi quanta cum voluptate reposto quondam rure vagabaris, et nunc herbosis pratorum thoris accubans murmur aque luctantis hauriebas, nunc apertis collibus residens subiectam planitiem libero metiebaris intuitu; nunc in aprice vallis umbraculo dulci sopore correptus optato silentio fruebaris; nunquam otiosus, mente aliquid altum semper agitans, et, solis Musis cornitantibus, nusquam solus? Denique virgiliani
Abbreviated transcription (Latin):
turpem fenectain degere aut cithara carẽtem et multu uoreor ui¬
te prolixioris insidias longe in utrũq michi ip̃e prouideo et nu¬
sarũ studiis rei familiaris curas intersero uerũ id ago tam seg¬
inter ut euidenter appareat me coactũ ad ista descendere
Intelligo ꝙͣ alte in cor tuũ ista penetrarint quibus excufatie
Sed quo diuitias hec per tormẽta coactas Cũ furar haud
dubius cum sit manifesta frenesis Ut locuples moriaris
egenti uiuere fato. Credo quia preclarũ estimas purpureis
stratis obsitũ mori sepulcro iacere marmoreo linquere succes¬
soribus de opulenta hereditate certamẽ. Illasq ideo quibꝰ
ista parantur diuitias cõcupiscs. superuacus labor et si quid
michi credis insanꝰ iam si ad cõem hominũ respicis naturã nos¬
ti eam paucis esse contentã Sin ad ꝓpria cogitando reflexeris
uix nactus est cui pauciora sufficerẽt insi publicꝰ error obstre¬

Expanded text:
turpem senectam degere nec cithara carentem, et multum vereor viturpem senectam degere nec cithara carentem, et multum vereor vite prolixioris insidias, longe in utrunque michi ipse provideo, et Musarum studiis rei familiaris curas intersero; verum id ago tam segniter ut evidenter appareat me coactum ad ista descendere. Intelligo quam alte in cor tuum ista penetrarint, quibus excusatio s inheserit: sed quo divitias hec per tormenta coactas, cum furor haud dubius cum sit manifesta phrenesis, ut locuples moriaris egenti vivere fato? Credo quia preclarum extimas purpureis stratis obsitum mori, sepulcro iacere marmoreo, linquere successoribus de opulenta hereditate certamen. Illasque ideo, quibus ista parantur, divitias concupiscis. Supervacuus labor et, siquid michi credis, insanus. Iam si ad comunem hominum respicis naturam, nosti eam paucis esse contentam; sin ad propriam cogitando reflecteris, vix natus est cui pauciora sufficerent, nisi publicus error obstre