comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
romanorũ salustius ac liuiꝰ ac multi alni scripsere De quo
in pemus aceiter copioseq disputat cicero in hiis libris quos
de R. p. scripsit. quibus facile consentirem. ut tũc etiã dum
toti orbi unni faceret et uile uiolentissima uideretur iusta ess
ꝙ hiis ipis qui cogebantur̾ expediret cogi. et unũ idq nõ insi
optiniũ excellens rerũ caput esse
licet gustu aspe¬
iũ terte. necessariũ foret in si ꝙdicam huit sinẽ uehementer
suũ tribuendo et illis romanis artibus a poeta descriptis pati
morem imponendo parcendo subiectis et superbos debellãdo.
ꝙͣuis ut pclare cicero idem alibi imperiũ populi romani berie¬
ficiis teneret᷑. nõ miuriis bella cout pro sociis aut de imperio gerere,¬
tur exitus bellorũ essent aut mites aut necessarn regũ populoꝵ
nationũ portus esset et refugiũ senatus nr̃i autẽ magr̃atꝰ

Expanded text:
Romanorum Salustius ac Livius multique alii scripsere. De quo Romanorum Salustius ac Livius multique alii scripsere. De quo in primis acriter copioseque disputat Cicero, in his libris quos De republica scripsit. Quibus facile consentirem, ut tunc etiam, dum toti orbi vim faceret et violentissima videretur, iusta esset, quod his ipsi qui cogebantur expediret cogi, et unum idque nonnisi optimum et excellens rerum caput esse mundo, licet gustu asperum, certe necessarium foret, nisi quod dicam huic sententie vehementer cuique ius suum tribuendo et illis romanis artibus a poeta descriptis pacis morem imponendo, parcendo subiectis et superbos debellando, quamvis, ut preclare ait Cicero idem alibi, «imperium populi romani beneficiis teneretur, non iniuriis; bella aut pro sociis aut de imperio gererentur; exitus bellorum essent aut mites aut necessarii; regum, populorum, nationum portus esset et refugium senatus; nostri autem magistratus
Abbreviated transcription (Latin):
ausi sũt multis ad celũ laudibus efferãtur. Laudatur ex nris
brictus laudatur mucius. laudatur cuef curtius. laudant᷑ decii¬
tria effuderũt. laudãt᷑ et ceteri. siłis cm̃ uirtus nõ dissimilẽ
laudem meretur. Codrũ et themistoclem. Athene laudant. la¬
cedemo leomida. Epaminõdam. thebe. Carthago philenes fres
aliẽq urbes ciues alios. de quibus om̃bus si quid seritia queris
Telestis amãda R. p. est. quã nõ tumultus tribunicii. secessio¬
nes plebis. nõ senatus insolentia non miudia simultatũ
nõ bella ciuilia non exterra perturbãt. pro qua quisquis san¬
guinẽ suũ dedit. bonus cuus et p̃mii certus est. nõ ꝙ ideo tẽpo¬
ralem hãt terrenãq patrĩã deferendã rear pro qua si res exi¬
gat pugnare etiam iubemur. Sed ita deniũ si iustitia regit᷑.
et legibus equis uiuit. qualem aliquo tempore fuisse reni. p.

Expanded text:
omnia, quanquam qui ausi sunt, multis ad celum laudibus afferantur. Laudatur ex nostris omnia, quanquam qui ausi sunt, multis ad celum laudibus afferantur. Laudatur ex nostris Brutus, laudatur Mutius, laudatur Curtius, laudantur Deciitria effuderunt. Laudantur et exteri; simulis enim virtus non dissimilem laudem meretur. Codrum ac Themistoclen Athene laudant, Lacedemon Leonidam, Epaminondam Thebe, Carthago Philenos fratres, alieque urbes cives alios. De quibus omnibus si quid sentiam queris: celestis amanda respublica est, quam non tumultus tribunitii, non secessiones plebis, non senatus insolentia, non invidia simultatum, non bella civilia, non externa perturbant, pro qua quisquis sanguinem suum dedit, bonus civis et premii certus est. Non quod ideo temporalem hanc terrenamque patriam deserendam rear, pro qua si res exigat pugnare etiam iubemur, sed ita demum, si iustitia regitur et legibus equis vivit; qualem aliquo tempore fuisse rempublicam
Abbreviated transcription (Latin):
lum prebuerim. tempus est ut unde discessimꝰ ceuertamur.
Ego itaq mesticie stuuilis impulsus. quod solũ potui candẽti
et ignnta lrãtũatie indelebilem hanc in famie notã ppłis atq
principibus nr̃is ĩmiserim. qui tot inutilibus ym̃o damprrosis
et imipiis curis impliciti. honestam hanc et debitã precipuãq
curã patrie negligunt. patrie inꝙͣ eterne nr̃eq iherusalem nõ
huiꝰ que in terris. sedque suesum est in celis mris nr̃e. unde
nũc exulamꝰ. cuiꝰ ymaginem hec importat. que si pee se ip̃am
extimetur. nec prĩa est nẽa. et meritũ casum passa et gra¬
uiore odio digna est. quippe que dominũ suũ sub ueste huili eã
saluare descenderat. multis licet et magnis de mibe caruis
miraculo rũ segnis fulgoribus choruscante aussu sacrilego et
consensu nepharis crucifixit. Ca ꝙuis impietas. sibi pestilẽs
mũdo utilis foret. dũ in eruce actu. quasi de loco altiore adorãdͤ

Expanded text:
lum prebuerim. Tempus est ut unde discessimus revertamur. lum prebuerim. Tempus est ut unde discessimus revertamur. Ego itaque mestitie stimulis impulsus, quod solum potui, candenti et ignita literarum acie indelebilem hanc infamie notam populis ac principibus nostris incusserim qui, tot inutilibus imo damnosis et impiis curis impliciti, honestam hanc et debitam precipuamque curam patrie negligunt: patrie, inquam, eterne nostreque Ierusalem, non huius que in terris, sed que sursum est in celis, matris nostre, unde nunc exulamus, cuius imaginem hec importat. Que si per se ipsam extimetur, nec patria est nostra, et meritum casum passa et graviore odio digna est, quippe que Deum suum, qui sub veste humili eam salvare descenderat, multis licet et magnis de nube carnis miraculorum fulgoribus coruscantem, ausu sacrilego et consensu nefario crucifixit. Ea quamvis impietas, sibi pestilens, mundo utilis foret, dum in crucem actum quasi de loco altiore adorandum
Abbreviated transcription (Latin):
eius xp̃m aduersariũ plane ꝙͣiuis forte de ip̃o ꝓpter maiestatẽ
et gloriam noĩs eus palamn obloqui nõ auderet. tot cõtumelias
tot flagella tam crudelem mortem pertulisse meminerat et
gaudebat amasse illũ quasi locũ odñ fui in xpristũ muidieq
participem ac si amorem quẽ fermo in corde pepeterat xp̃i mors
nãdi ciepidine nõ uidebat. Anthiochiam uero odisse ꝙ illit pri¬
cohortis. illic pͥmã pontificui cathedrã conscendisset quasi haꝵ
altera ꝙͣtũ ir ea fuit et xp̃m et xp̃ri nomẽ oppiesserit altera
xp̃r̃i nomẽ et uieariũ celebri ueneratione sustulerit. nullũ
sane locũ odiosiore illi ꝙͣ bethleem fuisse conecto. tacuisse aute
nomen illud hominẽ licet indoctũ. natiua tamen ingenii cal¬
leditate uersutũ ne minis apertas odiorũ causas exprime uide᷑.
hactenuis gratũ michi et lectori non ingrafũ puto diuerticu¬

Expanded text:
eius Cristum — adversarium plane, quamvis forte de ipso propter maiestatem eius Cristum — adversarium plane, quamvis forte de ipso propter maiestatem et gloriam nominis eius palam obloqui non auderet — tot contumelias, tot flagella, tam crudelem mortem pertulisse meminerat et gaudebat, amasse illum, quasi locum odii sui in Cristum invidieque participem; etsi amorem quem ferino in corde pepererat Cristi mornandi cupidine non videbat. Antiochiam vero odisse, quod illic pricohortis, illic primam pontificii cathedram conscendisset, quasi harum altera, quantum in ea fuit, et Cristum et Cristi nomen oppresserit; altera Cristi et nomen et vicarium celebri veneratione sustulerit. Nullum sane locum odiosiorem illi quam Bethleem fuisse coniecto; tacuisse autem nomen illud, hominem licet indoctum, nativa tamen ingenii calliditate versutum, ne nimis apertas odiorum causas exprimere videretur. Hactenus gratum michi et lectori non ingratum puto diverticu
Abbreviated transcription (Latin):
eo furtim a fidelibus adeatur. Rursum uero quid miri est. si
nephande superstitionis artifex suis artibus infestain almã
urbem aspersam sacro sanguine martirũ eminẽtissimã arcẽ
religionis ac fidei oderit precipue metues inde potentissimũ
uenenato dogmati suo posse uerisil̃iter excidii prouenire. fil
id recolens tot inderuenas et graues casus diuersis iam tempo¬
ribus persis medis egiptiis et caldeis ac maioribus suis arabi¬
cis prouenisse Iustũ pene odiũ sibi cõflauerãt metus et dolor
Aliror magis si non et nliacas solitudines odio habuit in
quibus audierat. anthomos atque macharios tot miracula tot
uirtutes solo xpristi nomine peregisse. nec dubito et illas odis¬
se eũ ingr̃m uoluptatũ et totus obscene libidius incẽtorẽ. Il¬
lud ammũ tangit. unde uel amor ihero solime. uel anthio¬
chie odũi. scd inducor ut suspicer ciuitatem. ubi aduersaruĩ

Expanded text:
ro furtim a fidelibus adeatur. Rursum vero quid miri est, si ro furtim a fidelibus adeatur. Rursum vero quid miri est, si nefande superstitionis artifex suis artibus infestam almam urbem aspersam sacro sanguine martirum eminentissimamque arcem religionis ac fidei oderit, precipue metuens unde potissimum venenato dogmati suo posse verisimiliter excidium provenire, simul id recolens, tot inde ruinas et graves casus diversis iam temporibus Persis, Medis, Egiptus et Caldeis ac maioribus suis Arabibus provenisse? iustum pene odium sibi conflaverant metus et dolor. Miror magis, si non et Niliacas solitudines odio habuit, in quibus audierat Antonios atque Macharios tot miracula, tot virtutes solo Cristi nomine peregisse; nec dubito et illas odisse eum, magistrum voluptatum et totius obscene libidinis incentorem. Illud animum tangit unde vel amor Ierosolime vel Antiochie odium. Sed inducor ut suspicer, civitatem ubi adversarium
Abbreviated transcription (Latin):
quosq uel uenerari uel mirari saltem taciti debuerat. insectantur ac
speruũt nchilautẽ insolitiꝰ est. Si uirtutis exͦ uirtutis hostibus
sunt molesta. aut si machometi fautores ut in multis in hoc quo¬
q secũ sentuĩt. Ille quĩdem ut scriptũ teneo mecham ex urbibus
ac ihero solimã benẽdicens. romã et anthiochiã maledixit. Et
quoniã iuat impietatũ suãrũ cogitando cãs quere. In mecha
equidem et roma nichil est quo mouear. quid em̃ noui est: si
mecham urbem mechus et mepurus homo dilexit. ꝓphaiu õnis
impietatis habitaculũ. dignĩq cõmaculatita et incesti sui corpo
ris hospitiũ. ibi enim scelaratus et in famis predo sepultꝰ est. lu¬
porũ coruorũq uifteribꝰ dignior et lacet ille carnifex in me¬
dio gentis sue sũmo cultu ac reuerẽtia prorsus indigna. Cũ¬
tamen heu dolor xp̃i tumulus iereuerẽter ab hoste possessus
non sine graui periculo et in faini pensitatione at cributi ra¬

Expanded text:
quosque vel venerari vel mirari saltem taciti debuerant insectantur ac spernunt. Nichil autem insoliti est si virtutis exempla virtutis hostibus sunt molesta, aut si Maometi fautores, ut in multis, in hoc quoque secum sentiunt. Ille quidem, ut scriptum teneo, Mecham ex urbibus ac Ierosolimam benedicens, Romam et Antiochiam maledixit. Et quoniam iuvat impietatum suarum cogitando causas querere, in Mecha equidem et Roma nichil est quo movear. Quid enim novi est, si Mecham urbem mechus et impurus homo dilexit, profanum omnis impietatis habitaculum dignumque commaculati et incesti sui coris hospicium, ibi enim sceleratus et infamis predo sepultus est, luporum corvorumque visceribus dignior. Et iacet ille carnifex in medio gentis sue sutamen, heu dolor, Cristi tumulus irriverenter ab hoste possessus, non sine gravi periculo et infami pensitatione tributi ra
Abbreviated transcription (Latin):
si qua uoto facultas affulxerit illic in ortulo meo qui fontibus im¬
minet ac rupibus subiacẽt erigere meditor nõ nmphis ut sen ͨͣ
sentiebat neq ullis fontiũ flaminũq niminibꝰ. sed mariecuiꝰ ꝑtꝰ
ieffabilio et fecũda uirginitas om̃es deorũ aras ac templa subuertit
aderit ip̃a fortassis ut qd diu iã et inisi fallor pie cupio ałii ꝑficiã¬

Expanded text:
siqua voto facultas affulserit, illic in ortulo meo, qui fontibus imsiqua voto facultas affulserit, illic in ortulo meo, qui fontibus imminet ac rupibus subiacet, erigere meditor, non Nimphis, ut Seneca sentiebat, neque ullis fontium fluminumque numinibus, sed Marie, cuius partus ineffabilis et fecunda virginitas omnes deorum aras ac templa subvertit. Aderit ipsa fortassis, ut quod diu iam et, nisi fallor, pie cupio aliqua
Abbreviated transcription (Latin):
scribo Ldest liberemiũ gratissimũ ꝓfugiũ clause uallis sic em̃ uocat
nicole sic uocari uoluit natura quãdo illa cireũductis collibꝰ abdid ͭ
extra õne iter omnẽq concursum uideriq nisi ab incolis nõ permi¬
sit. hic tu quoq quod iarũ et liber et dñs et presul et solitarius esse
potes/ potoris ne tuũ locũ spernere qui aduenis reuerentiã micit
et stuporẽ si quis specus inquit seneta saxis penitus excesis mõ¬
tem suspenderit non manu fous fãs sed natalibꝰ cacisis in tãtã
laxitate excauatꝰ ammũ tuũ quadã religionis suspitiõe percutiet
Si hoc uerũ est ubi queso religiosior usꝙͣ specus et si quod sequit᷑.
est uerũ magnorũ inquit fluĩnũ capita ueneram᷑. ubi maior ue¬
neratio flũã quidem maiora longe uiespatio et congestu a qͣꝵ
multarũ nouimꝰ fontẽ nullũ. quas ego iam pridem xpristũ testor

Expanded text:
scribo; adest liberrimum gratissimumque perfugium Clause Vallis; sic enim vocant scribo; adest liberrimum gratissimumque perfugium Clause Vallis; sic enim vocant incole, sic vocari voluit natura, quando illa circumductis collibus abdidit extra omne iter omnemque concursum, viderique nisi ab incolis non permisit. Hic tu quoque, quod rarum, et liber et dominus et presul et solitarius esse potes. Poteris ne tuum locum spernere, qui advenis et reverentiam inicit et stuporem? «Siquis specus» inquit Seneca «saxis penitus exesis montem suspenderit, non manufactis sed naturalibus causis in tantam laxitatem excavatus, animum tuum quadam religionis suspicione percutiet». Si hoc verum est, ubi queso religiosior usquam specus? Et si quod sequitur est verum: «Magnorum» enim inquit «fluminum capita veneramur», ubi maior veneratio? Flumina quidem maiora longe vie spatio et congestu aquarum multarum novimus, fontem nullum.
Abbreviated transcription (Latin):
scriptis inter antiquas iam tuc urbes memoriã muenio aspectus
loci talis est ut nõ meleganter ideni ip̃e socrates noster quotĩẽs
illic ad te uisendũ cõuemimꝰ dicere soleat, en ciuitas illa parua
quidem sed honesta quã albagarꝰ rex ihesu saluatori obtulisse legit᷑
n ecclesiasticis historiis illiꝰ in medio tibi solitudinẽ facere si ue¬
lis potes non eges ad hant rem peregrinatione longiqua ad quã
multi eorũ confugerũt quos supra memoraui ea locorũ conditio
est ut in prĩa tua inq tuorũ gremio solitarius esse possis haud
spernenda quidẽ oportĩtas. domi habes quod multi trans maria
In autẽ tibi indus tuꝰ sordet aut quid que siere i¬
forte liberius petis, euolars licet in ꝓpinquũ ramũ et sr
uiem̃t fontẽ ameĩssĩa et quietissĩa statione cõsistere
adest tibi tuus sorgia rex fontũ ad cuiꝰ tibi m̃mur hec

Expanded text:
scriptis inter antiquas iam tunc urbes memoriam invenio. Aspectus scriptis inter antiquas iam tunc urbes memoriam invenio. Aspectus loci talis est, ut non ineleganter idem ipse Socrates noster, quotiens illic ad te visendum convenimus, dicere soleat: «En civitas illa parva quidem sed honesta, quam Abagarus rex Iesu Salvatori obtulisse legitur in ecclesiasticis historiis». Illius in medio tibi solitudinem facere si velis potes; non eges ad hanc rem peregrinatione longinqua, ad quam multi eorum confugerunt, quos supra commemoravi. Ea locorum conditio est, ut in patria tua, inque tuorum gremio solitarius esse possis, haud spernenda quidem oportunitas: domi habes, quod multi trans mariain autem tibi nidus tuus sordet, aut quid forte liberius petis, evolare licet in propinquum ramum et supra vicinum fontem amenissima et quietissima statione consistere. Adest tibi tuus Sorgia, rex fontium, ad cuius tibi murmur hec
Abbreviated transcription (Latin):
e Iolitarie uite fundamẽtis dixero/ ueiũ dixisse me dicã. Adest corpͦ la boiba
obeundis ydoneũ nõdũ fragile/ ia maturũ. Adest etas adhuc uirens
sed iam adolescentie malis explicita que optima uite pars nec ex¬
pers actiĩ nec consilii mops est et ad magrias res audendas aggre-¬
diendasq suffitiens, ad est demqz patria ubr̃ ciuis ac et presul hĩc
amoris in populo. hiic reuerentre artem tenes. illud tibi natura
prestat. hec dignitas. utiũq uirtus ac meritũ. eam quoq sortitꝰ
est patriam. quã licet ep̃atus tuus ciuitatis appellatione nobilit̾et
ip̃a tamẽ preter uetustatem et nomẽ de ciuitate nchil habet nõ
luxũ nõ frequẽtiã non tumultũ singula ad eam rem de qualo-¬
quor aptissuna cuiꝰ ego si rite computo ãnis cirea ter quĩquaginta
ante domini aduẽtũ ulio cesare britãmã oppugnãte in aũtẽtitis

Expanded text:
e solitarie vite fundamentis dixero, verum dixisse me dicam. Adest corpus laboribus e solitarie vite fundamentis dixero, verum dixisse me dicam. Adest corpus laboribus obeundis ydoneum, nondum fragile, iam maturum; adest etas adhuc virens, sed iam adolescentie malis explicita, que optima vite pars, nec expers actuum, nec consilii inops est, et ad magnas res audendas aggrediendasque sufficiens. Adest denique patria, ubi civis ac presul hinc amoris in populo, hinc reverentie arcem tenes: illud tibi natura prestat, hoc dignitas, utrunque virtus ac meritum. Eam quoque sortitus es patriam, quam licet epyscopatus tuus civitatis appellatione nobilitet, ipsa tamen preter vetustatem et nomen de civitate nichil habet, non luxum, non frequentiam, non tumultum, singula ad eam vitam, de qua loquor, aptissima. Cuius ego, si rite computo, annis circiter quinquaginta ante Domini adventum, Iulio Cesare Britanniam oppugnante, in autenticis
Abbreviated transcription (Latin):
uiuendo profecerim. nil eñ impigrius inl experientiis est amã¬
te quid quid autẽ cause est. tuũ fateor hunc ardor̃e ip̃e coram sepe
miratus sum. sepe absens uillici mei uerbis agnoui qui assidue
redeũtem hiis me lamẽtis aggreditur cur nestio quã papirũ quã
tu hant muisens domũ solãpetere soleas. abstulerim rideo et miror
uel patris affectionẽ uel custodis fidem uel uillici puritatẽ. itaq
alni abiens et cũ sene meo ludens papirũ illi uacuã dedi quasiilla
esset quam quesisses Quo facto se illusũ reuertenti iterũ grauiter
questus totaq demũ res in iocos et in risũ de siit S redeo ad
ordinẽ adest crio tibi p̃terea sine quo uita ne dicã felix s ne uita qͥdẽ
esstrmalarũ rerũ naturale odiũ et bonorũ amor et uirtutũ cultꝰ bone
fame płcra cupiditas honesti studiũ cõtẽptus suꝑuacui quõd si unũ

Expanded text:
vivendo profecerim. Nil enim impigrius, nil experientius est amanvivendo profecerim. Nil enim impigrius, nil experientius est amante. Quicquid autem cause est, tuum, fateor, hunc ardorem ipse coram sepe miratus sum, sepe absens villici mei verbis agnovi, qui assidue redeuntem his me lamentis aggreditur: cur nescio quam papirum, quam tu hanc invisens domum solam petere soleas, abstulerim. Rideo et miror vel patris affectionem, vel custodis fidem, vel villici puritatem. Itaque aliquando abiens, et cum sene meo ludens, papirum illi vacuam dedi, quasi illa esset quam quesisses. Quo facto se illusum revertenti iterum graviter questus, totaque demum res in iocos et in risum desiit. Sed redeo ad ordinem. Adest ergo tibi preterea, sine quo vita, ne dicam felix, sed ne vita quidem est, malarum rerum naturale odium et bonarum amor, virtutum cultus, bone fame pulcra cupiditas, honesti studium, contemptus supervacui. Quodsi unum
Abbreviated transcription (Latin):
papirus noui aliquid afferens indies cuiꝰ extimationẽ tu michi
fatror ante alios in explebili illo tuolegendi desiderio geminasses
nisi quod a pͥncipio dixerã et uetus est uerbũ iuditio fauor effice-¬
ret Repeto eñi quotiens illain ne dicam aliis sz certe platonels ac
ciceromanis codicibus pretulesti dũ tibi bibliotece mee luẽ ingresso
quod sepe nõ ut ep̃us. sed ut amicus facis legendiq auido que nũꝙͣ
in te sicis extinguitur. Ego diuina illa opera celestiũ ingemorũ ob¬
tulissem tu autem manu obiecta frontem auertens tantũ nostra
deposceres. In quod ne quid tuũ rõne careat inclinasse te potuit uł
ueterũ perfecta cognicio repetite lectionis iam non egens. uel hucc
nostrorũ amor huic nouitas. Et si em̃ in sceiptis uetustatis auctas
maior et illud flaca uerũ sit ꝙ meliora dies et uina poematu red¬
dit. habet tamen et nouitas grãm suã. et forte uiuat experiri ꝙͣtũ

Expanded text:
papirus, novi aliquid afferens in dies; cuius extimationem tu michi papirus, novi aliquid afferens in dies; cuius extimationem tu michi fateor ante alios inexplebili illo tuo legendi desiderio geminasses, nisi, quod a principio dixeram et vetus est verbum, iudicio favor officeret. Repeto enim quotiens illam, ne dicam aliis, sed certe platonicis ac ciceronianis codicibus pretulisti, dum tibi bibliothece mee limen ingresso quod sepe non ut epyscopus, sed ut amicus facis legendique avido, que nunquam in te sitis extinguitur, ego divina illa opera celestium ingeniorum obtulissem, tu autem manu obiecta, frontem avertens, tantum nostra deposceres. In quod, nequid tuum ratione careat, inclinasse te potuit vel veterum perfecta cognitio repetite lectionis iam non egens, vel hinc nostrorum amor hinc novitas; etsi enim in scriptis vetustatis autoritas maior, et illud Flacci verum sit quod meliora dies ut vina poemata reddit, habet tamen et novitas gratiam suam, et forte iuvat experiri quantum
Abbreviated transcription (Latin):
imparitas, aut omno difficultas quedam et menodabilis hũana¬
rũ rexũ ꝑplexitas inuideret. Set hii satis multi sũt et illis aĩo
frui nec ip̃a metuerit fortũa hni ergo tales uiri aderũt. ut neq
ualitudo aspera neq urgens occupatio neq cõmigrandi incidens
necessitas ita nos distrahat quin unus nr̃m assidue tecĩe sit
Et quid singula enumerẽ nichil deerit onmiũ. uolũtas una nõ
desit assũt quidez mĩe graues. sed agiles expediteꝙ diuitie suue
ut aliter idem dicam id est paupertas non mesta. nec sordida ẜ
honesta et leta et si fateri uerũ uolumꝰ multis iuidiosa adest
librorũ bona copia legendi dulcis ardor. intelligendi memorãdiq
facultas data celitus et studio aucta peruigili Qd sequitur si¬
luissem sic eñ pudor hortabatur nni scirem pro utentis affcũ pre¬
tĩ rebus accedere. et ip̃e euͣgo adero et mea quã diligis nũꝙͣ aderit

Expanded text:
imparitas, aut omnino difficultas quedam et inenodabilis humanaimparitas, aut omnino difficultas quedam et inenodabilis humanarum rerum perplexitas invideret. Sed et hi satis multi sunt, et illis animo frui nec ipsa vetuerit fortuna. Hi igitur tales viri aderunt, ut neque valitudo aspera, neque urgens occupatio, neque commigrandi incidens necessitas ita nos distrahat, quin unus nostrum assidue tecum sit. Et quid singula enumerem? Nichil deerit omnium, voluntas una non desit. Assunt quidem minime graves sed agiles expediteque divitie, sive, ut aliter idem dicam, adest paupertas non mesta nec sordida sed honesta et leta et, si verum fateri volumus, multis invidiosa. Adest librorum bona copia, legendi dulcis ardor, intelligendi memorandique facultas data celitus et studio aucta pervigili. Quod sequitur siluissem, sic enim pudor hortabatur, ni scirem pro utentis affectu precium rebus accedere; et ipse igitur adero, et mea quam diligis nunquam aberit
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃i est. Itaq cũ ceteri euocandi sũt hũc nobis inseparabilem a¬
mor prestat. nosti hominẽ quẽ et stabilis amicitie fides carũ et
musarũ multa familiaritas clarũ facit cũ quo  ꝯͣ audiũ uiteq
iocũditas aderit. ut consiliũ absit. ita uis ingenii uigorq am̃i ue
q̃ hiis nõnũꝙͣ uĩgi solet mestitie nulla nubes interueĩãt ẜ easꝑ lete
frõtis uniformitas quã in focͣce illo sene et mirari solemꝰ et lauda̾e in
hot cõspecmꝰ et amamꝰ Proide neqꝑ nr̃m sile guidonẽ cuiꝰ aĩo nicħ
est purius nichilq candidius nichil ingenio acrius nichil iuditio gra¬
uiꝰ nichil cõuessatione suauiꝰ. Qui si nõ septimꝰ. ut cognomiẽ eiꝰ spõ¬
det/ sed quĩtus accesserit non intelligo quid hoc dultius comitatu ꝙꝙͣ
nec ali quidem desit et uoto pares et studio nnsiꝰ illos nobis aut statꝰ

Expanded text:
nostri est. Itaque cum ceteri evocandi sint, hunc nobis inseparabilem anostri est. Itaque cum ceteri evocandi sint, hunc nobis inseparabilem amor prestat. Nosti hominem, quem et stabilis amicitie fides carum et Musarum multa familiaritas clarum facit; cum quo ita gaudium viteque iucunditas aderit, ut consilium non absit; ita vis ingenii vigorque animi ut, que his nonnunquam iungi solet, mestitie nulla nubes interveniat, sed ea semper lete frontis uniformitas quam in Socrate illo sene et mirari solemus et laudare, in hoc et conspicimus et amamus. Proinde neque nostrum sileo Guidonem, cuius animo nichil est purius nichilque candidius, nichil ingenio acrius, nichil iudicio gravius, nichil conversatione suavius; qui si non septimus, ut cognomen eius spondet, sed quintus accesserit, non intelligo quid hoc dulcius comitatu. Quanquam nec alii quidem desint et voto pares et studio; nisi illos nobis aut status
Abbreviated transcription (Latin):
sed unũ nomen honoris causa huiloco inserendũ credidi eorũ quos
tibi ad solitarie uite solatiũ sors dedit pontius sanson is est ꝙ a-
te secũdũ ornamẽtũ habet ecclesia tua. de hoc eñ ut quẽ a pͥma eta¬
te familiarissime cognitũ nũc quoq certius nosse michi uideor fidẽ¬
tuis loquor. huic ego non teniere sede re natũ sansonis cognomiẽ
obtigisse crediderim. ꝙ ꝙͣtum hebreus ille corporeis taritus iste sit
amini uiribꝰ hũanitate prudentia. ad hec et lrarũ nõ mediocri
notitia eaq morũ suauitate que facile si quid habet solitudo aspe-¬
rũ lenire q̃at illũ ut facis tota mẽte cõplectere illũ in ocni solitarni par¬
tem uoca insi eñ fallor auguris sequetur uolens et fessus urbancoy
rerũ fugam urbiũ nõ horrebit. S o. ubi socratẽ nr̃m linquo fal¬
lor ne hũc locũ linquo/ equidem nam cũ reliqui comites ille pars

Expanded text:
sed unum nomen honoris causa huic loco inserendum credidi, eorum quos sed unum nomen honoris causa huic loco inserendum credidi, eorum quos tibi ad solitarie vite solatium sors dedit: Pontius Samson is est, quod a te secundum ornamentum habet ecclesia tua; de hoc enim, ut quem a prima etate familiarissime cognitum, nunc quoque certius nosse michi videar, fidentius loquar. Huic ego non temere, sed e re natum, Samsonis cognomen obtigisse crediderim, quod quantus hebreus ille corporeis, tantus iste sit animi viribus, humanitate, prudentia; ad hec et literarum non mediocri notitia, eaque morum suavitate, que facile siquid habet solitudo asperum lenire queat. Illum, ut facis, tota mente complectere, illum in otii solitarii partem voca. Nisi enim fallor augurio, sequetur volens et, fessus urbanarum rerum, fugam urbium non horrebit. Sed ubi Socratem nostrum linquo? fallor: ne hunc linquo equidem; nam cum reliqui comites, ille pars
Abbreviated transcription (Latin):
ita sit sequitur. ut quisquis uiꝰ idẽ et duorũ capax amicorũ locꝰ
sit. Nulla ergo solitudo tam profunda nulla tã parua dõmꝰ millã
tam obstrusu lanen. ut non ꝑateat amico-
Ibi pater si te ip̃m tua si bona. noueris nchil deest qͥd
yratã solitudiĩẽ et dulce otiũ possit efficere adest aĩꝰ
bonꝰ. et adeo bene institutꝰ. et a te nõ negligentur
excultꝰ. multarũq artiũ a rerũ noticia instructꝰ aĩq
humanorũ actuũ dux ac rector totiusq uite nr̃e gubernaculũ
tenẽs, ut iã tali gubernatore nauigatio insi felis esse nõ debeat
uiros claros et insignes qui fuerũt nosti uelle dice̾ posse qui fũt
sed ut res eunt uides. Si qui tñ uspiam supersũt haud ignoti nũc
etiã sũt tibi cũ quibus aliter non potes aĩo uersare quod genꝰ tibi n ͤ
maria nec montes eripient cũ quibus potes et corpore habũdas

Expanded text:
ita sit, sequitur ut quisquis unius idem et duorum capax amicorum locus ita sit, sequitur ut quisquis unius idem et duorum capax amicorum locus sit. Nulla igitur solitudo tam profunda, nulla tam parva domus, nullum tam obstrusum limen, ut non pateat amico. Tibi, pater, si te ipsum, tua si bona noveris, nichil deest quod gratam solitudinem et dulce otium possit efficere. Adest animus bonus, et a Deo bene institutus et a te non negligenter excultus multarumque artium ac rerum notitia instructus, animus humanorum actuum dux ac rector totiusque vite nostre gubernaculum tenens, ut iam tali gubernatore navigatio nisi felix esse non debeat. Viros claros et insignes, qui fuerunt, nosti vellem dicere posse «qui sunt», sed ut res eunt vides; siqui tamen uspiam supersunt, haud ignoti nunc etiam sunt tibi; cum quibus aliter non potes animo versare, quod genus tibi nec maria nec montes eripient, cum quibus potes et corpore. Abundas
Abbreviated transcription (Latin):
A dinitto et in solitudinẽ amicos. dulce genus de quo multa p̃misimꝰ
sine quibus trucã et debilitata uitã et quasi liũbus captã puto quo¬
tens ꝙ sub noctem ut assolet fores nras amita manꝯmpulit. ac
michi sou longue post tempũs uenerit hospes siue operã uacuo gratus cõ¬
uiua ꝑ imbrẽ quos michi uersiculos e profũda grati conuictus experiẽ¬
tia et ex ip̃o nature gremio uidetur flaccus elicuisse. Quotiens engo
tale aliquid et michi accidit hospes. sed post longũ tempus gratꝰ
conuia sed uacuo operũ ne me forte uel sequẽtibus cõuiuiis uel im¬
pedimẽtis operũ delectari credas. tunc ego nõ aliũ uenisse. sed me¬
ip̃m quodãniõ gẽmatũ censeo. non penitꝰ duo sũt quorũ unus est
ammnꝰ nouit amor e duobus unũ facere alioqiũ impossibilem rem
iuberet pictagoras. ut in amiatia sc unus fiat ex pluribus qd cũ

Expanded text:
Admitto et in solitudinem amicos, dulce genus de quo multa premisimus, Admitto et in solitudinem amicos, dulce genus de quo multa premisimus, sine quibus truncam ac debilitatam vitam, et quasi luminibus captam puto. Quotiensque sub noctem, ut assolet, fores nostras amica manus impulit, ac michi seu longum post tempus venerit hospes, sive operum vacuo gratus conviva per imbrem quos michi versiculos e profunda grati convictus experientia, et ex ipso nature gremio videtur Flaccus elicuisse; quotiens ergo tale aliquid et michi accidit — hospes, sed post longum tempus, gratus conviva, sed vacuo operum, ne me forte vel frequentibus conviviis vel impedimentis operum delectari credas — tunc ego non alium invenisse, sed meipsum quodammodo geminatum censeo. Non penitus duo sunt quorum unus est animus; novit amor e duobus unum facere; alioquin impossibilem rem iuberet Pithagoras, ut in amicitia scilicet unus fiat ex pluribus. Quod cum
Abbreviated transcription (Latin):
per quos aut de quibus scripti sũt comites qͣtos et assiduos et ꝓmp¬
tos uel in publicũ prodire. uel ad cieculam redire cum iusseris pa¬
ratosq semper uel tatere uel loqui et esse domi et camitariin nemora
et pegntiri et rusticari. et confabulari et iocari et ortari et solari et
monere et arguere et confulere et docere et secreta rerũ, mommẽta
gestorũ uite regulam mortisq cõtemptũ modestiã in ꝓsperis fortitu¬
dinẽ in aduersis eqͣbilitatem ini actionibus atq constantiã comites
doctos/ lectos utiles ac facundos, sinempendio sie querela, sine
murmure sine muidia sine dolo. Interq tot cõmoda nullo cibo inter̃
nullo potu et ueste mopi et aniusta domus parte contentos cũ
ip̃i potius hospitibus suis mextimabiles aniii diuitias amplas
domos. fulgidas uestes et iocunda conuuua ac fuauissimos abos paren

Expanded text:
per quos aut de quibus scripti sunt comites gratos et assiduos, et prompper quos aut de quibus scripti sunt comites gratos et assiduos, et promptos vel in publicum prodire vel ad arculam redire cum iusseris, paratosque semper vel tacere vel loqui, et esse domi, et comitari in nemora, et peregrinari, et rusticari, et confabulari, et iocari, et hortari, et solari, et monere, et arguere, et consulere, et docere secreta rerum, monimenta gestorum, vite regulam mortisque contemptum, modestiam in prosperis, fortitudinem in adversis, equabilitatem in actionibus atque constantiam: comites doctos, letos, utiles ac facundos, sine tedio, sine impendio, sine querela, sine murmure, sine invidia, sine dolo; interque tot commoda, nullo cibo interim, nullo potu et veste inopi et angusta domus parte contentos, cum ipsi potius hospitibus suis inextimabiles animi divitias, amplas domus, fulgidas vestes et iucunda convivia ac suavissimos cibos parent.
Abbreviated transcription (Latin):
Uius dicti sinã quid tot uelim uerbis admonet piculum
uolo solitudinem nõ folã otiũ nõ ners nec nuitile. sed
quod e solitudine prosit multis qui em otiosi prorsus
et languidi et segnes et sole sũt eos mestos semper
miserosq consentio quibus nec honesti actus exercitiũ uel nobiliũ
studiorũ illustriũq nominũ possit esse cõmertiũ. hec ergo sũma
est admicto ad otiũ nõ hec uento mobiliora. sed mãsura negotia
quorũ finis est nõ labor et questus et decus sed delcãtio. et uirtus et
ꝯloria corpori nõ aĩo ferias indico uets in otio ingeniũ quiescere. inisi
ut assurgat et intermissione fecãdius fiat Solet eñ ut aruuis sic inge¬
mis intermissio prodesse rursus et generosas curas in solitudinẽ
non tantũ recipio. serarcesso quarũ comitatu nullus omnino fa¬
cilior nullus amemor finge potest, et sine quo misera uita est eq̃
uel in urbibus. uel in filuis. libros p̃terea diuersi generis et simul

Expanded text:
uius dicti sententia quid tot velim verbis admonet: volo solitudinem non solam, otium non iners nec inutile, sed quod e solitudine prosit multis. Qui enim otiosi prorsus et languidi et segnes et soli sunt, eos mestos semper miserosque consentio, quibus nec honesti actus exercitium, nec nobilium studiorum illustriumque nominum possit esse commercium. Hec igitur summa est: admitto ad otium non hec vento mobiliora, sed mansura negotia, quorum finis est non labor et questus et dedecus, sed delectatio et virtus et gloria. Corpori non animo ferias indico; veto in otio ingenium quiescere, nisi ut assurgat et intermissione fecundius fiat; solet enim ut arvis, sic ingeniis intermissio prodesse. Rursus et generosas curas in solitudinem non tantum recipio sed arcesso, quarum comitatu nullus omnino facilior, nullus amenior fingi potest, et sine quo misera vita est eque vel in urbibus vel in silvis. Libros preterea diversi generis et simul
Abbreviated transcription (Latin):
passus es quia ego promerui
sereberis fortasse nec patieris in finẽ quoniã tu solus po¬
tens es prescribere leges mortis
psi acerbi carnifices ab intertu meo quomã inte spes
mea magna est saluũ me faties de mamibꝰ impiorũ lac¬

Expanded text:
passus es, quia ego promerui. passus es, quia ego promerui. Misereberis fortasse, nec patieris in finem, quoniam tu solus potens es prescribere leges morti. Ipse arcebis carnifices ab interitu meo, quoniam in te spes mea magna est. Ipse salvum me facies de manibus impioru
Abbreviated transcription (Latin):
ntus et extra michi ipe sum molestatus utrobiq hostes
domesticos muem qui me pessundederunt
et sequutoribus aliemgenis patuit ingressus et murorũ
custodia deiecta est
t egto sompno grauis atq incautus inter tenebross noctis
oppressus fum
utla michi spes salutis nullũ michi presidiũ aliũde / sere mei¬
ed in misericordia tua domine spabo suic̾res accelera fer ope et mi¬
ci mei perurgentes me cuspide multiplia
beor pui infelix et contremui uehementer
horror mortis astitit michi¬
ncubui in batulum meu et dixi certe perferam nec succũbã
on respexi ad orientẽ nec unde debuerã auxiliũ ex pectaui nec
sicut dignũ fuerat speraui¬
ii topterea firmamentũ cui ñuxus erã me destituit cepente
et ego proms in terrã suũ prostratus
ngͥnquo tabe et cruore deformauerũt me
ulrieribus grauissimis confecerũt me semianimẽ ac n¬
an aput et pectus meu tranffixerũt et subter precordia mea

Expanded text:
Intus et extra michi ipse sum molestus; utrobique hostes Intus et extra michi ipse sum molestus; utrobique hostes domesticos inveni, qui me pessundederunt. Persecutoribus alienigenis patuit ingressus, et murorum custodia deiecta est. Et ego somno gravis atque incautus, inter tenebras noctis oppressus sum. Nulla michi spes salutis, nullum presidium aliunde; sed in misericordia tua, Domine, sperabo. Succurre, accelera, fer opem et mici mei, perurgentes me cuspide multiplici. Obtorpui infelix et contremui vehementer: horror mortis superastitit michi. Incubui in baculum meum et dixi: ecce perferam, nec succumbam. Non respexi ad orientem, nec unde debueram auxilium expectavi; nec sicut dignum fuerat, speravi. Propterea firmamentum cui innixus eram me destituit repente, et ego pronus in terram sum prostratus. nginquo. Tabe et cruore deformarunt me. Vulneribus gravissimis confecerunt me. Semianimem ac nCaput et pectus meum transfixerunt, sed subter precordia mea
Abbreviated transcription (Latin):
adenitẽ sustentasti labentẽ furmasti errantẽ direx isti
prostratũ sustulisti suscta sti mortuũ
iseratus es labores meos totiens ubi nõ mi sericordia sed
odio dignus erã
quibus meis meritis tã multa tam grandia gratis et in¬
dignus accepi
ro hiis om̃ibus quid tibi retribuerim uides uerũtamẽ mi¬
serere iterũ et succuree quia sme te morior
ngratitudinũ mearũ ne renũ scaris amplius sed saluũ
Octes mee in merore trãseũt et terroribus agitant
inuumeris consciã contutit insompñẽ et male m
tur non michi quietem afferens sed laborem
ignũ pestiferi euentus ꝑrohibe domme et occurre qui ad¬
uementis mortis est iuiditiu
ies meas in amaritudimbus exegi cõsupreme cure mnior¬
tales et aĩe mȩo litigio ex asperatus sum
orpus mei sarçina defessus et curuatus ingredior et ter¬
ram muitꝰ aspitio

Expanded text:
rvasti. Cadentem sustentasti, labentem firmasti, errantem direxisti, rvasti. Cadentem sustentasti, labentem firmasti, errantem direxisti, prostratum sustulisti, suscitasti mortuum. Miseratus es labores meos totiens ubi non misericordia sed odio dignus eram. Et quibus meis meritis tam multa, tam digna, tam grandia, gratis et indignus hec accepi? Pro his omnibus quid tibi retribuerim vides; verumtamen miserere iterum et succurre, quia sine te morior. Ingratitudinum mearum ne reminiscaris amplius, sed salvam octes mee in merore transeunt et terroribus agitant innumeris. Conscientia concutit insomnem et male michi tur, non michi quietem afferens, sed laborem. Signum pestiferi eventus prohibe, Domine, et occurre, quoniam adventantis mortis est indicium. Dies meos in amaritudinibus exegi; consumpserunt me cure immortales, et anime mee litigio exasperatus sum. Corporis mei sarcina defessus ac curvatus ingredior, et terram invitus aspicio.
Abbreviated transcription (Latin):
atigato requiẽ p̃parasti estuanti umbras arborũ et ad¬
otiũ recessus amemissimos
icienti fontes lucidos esurienti baccas.
uã multiforiibus aĩantibus terras et pelagus implest
et circũ fusos tractus aeris quis cũcta dimunieret
et om̃a pedib homĩs subietisti usq̃ ad oblectationes uarias
masti hominem nec me minus ideo quia cũ multis quin et
singularia quedam prebuisti mechi
u corpus hominis creaturis tiuis adornasti tu mẽbra miris
ordinibus collocasti
s illi imperlosum ac serenũ spm̃ q tui caportẽ et contẽ¬
platorem celestĩ statursti spm p adafrae a an¬
platorem celestiũ statusti
d didisti artes muumeras quibus uita hec foret ornatior
eterne quoq uite spem dedisti
stendisti uiam qua gradiendũ foret aperuisti aditũ in
taber nacu la tua
onusti quid cauendũ sit atq inde declinandũ sit
eputasti comitem ꝑpetuũ ac duc̃ẽ gressus om̃is spelũcas

Expanded text:
Fatigato requiem preparasti, estuanti umbras arborum, et adFatigato requiem preparasti, estuanti umbras arborum, et adotium secessus amenissimos; sitienti fontes lucidos, esurienti baccas oQuam multiformibus animantibus terras et pelagus implesti, et circumfusos tractus aeris: quis cunta dinumeret? Hec omnia pedibus hominum subiecisti. Usque ad oblectationes varias amasti hominem. Nec me minus ideo quia cum multis; quin et singularia quedam prebuisti michi. Tu corpus hominis pre cuntis creaturis tuis adornasti; tu membra miris ordinibus collocasti. Os illi imperiosum ac serenum, spiritumque tui capacem et contemplatorem celestium statuisti. Addidisti aplatorem celestium statuisti. Addidisti artes innumeras quibus vita hec foret ornatior: eterne quoque vite spem dedisti. Ostendisti viam qua gradiendum foret; aperuisti aditum in tabernacula tua; monuisti quid cavendum atque unde declinandum sit. Deputasti comitem perpetuum ac ducem; gressus omnes e specula
Abbreviated transcription (Latin):
oge me ad te si uocare parũ est deinde ut libet mõ ne ꝑecon
espice domine uide miserere succurre quoma tu solus
omnes miserias meas nosti  loria ꝑri psaliis chi cẽ
E cordari libet nimerũ tuorũ deus ne sit michi cõ¬
fusio ante oculos et rubor in genis meis
ic em̃ forte misereberis ubi nõ prorsus uideris
oblitum ommũ que michi tribuisti largitor optime
u michi celum et stellas quid em̃ horũ indigebas tu miche
uicissitudines temporũ creastĩ
l u solem et lunam tu dres noctesq tu lucẽ ac tenebras destie¬
er opus est digitorum tuorũ serentates et nubes tus
cisti et uentos et pluuias
errain aquis inuoluisti fecisti montes et maria ualles
ac plaintiem fontes lacus et flunna¬
hͥ Lec intus uariis seminibus fecundasti tu quoq multipli¬
ci specie decorasti
erbis uirentibus uestisti campos dist inxisti colles flori¬
bus e siluas ramorum foliis

Expanded text:
Coge me ad te, si vocare parum est; denique ut libet, modo ne peream. Coge me ad te, si vocare parum est; denique ut libet, modo ne peream. Respice, Domine, vide, miserere, succurre; quoniam tu solus omnes miserias meas nosti. Gloria Patri et ecordari libet munerum tuorum, Deus, ut sit michi confusio ante oculos, et rubor in genis meis. Sic enim forte misereberis, ubi non prorsus oblitum videris omnium que michi tribuisti, largitor optime. Tu michi celum et stellas, — quid enim horum indigebas? —, tu michi vicissitudines temporum creasti. Tu solem et lunam, tu dies noctesque, tu lucem ac tenebras dAer opus digitorum tuorum; serenitatem ac nubes tu fecisti, et ventos et pluvias. Terram aquis involvisti, fecisti montes et maria, valles ac planitiem, fontes, lacus ac flumina. Hec intus variis seminibus fecundasti, circum quoque multiplici specie decorasti. Herbis virentibus vestisti campos; distinxisti colles floribus et silvas ramorum foliis.
Abbreviated transcription (Latin):
ĩserere dolorum meorũ domine satis superꝙ uolutatꝰ
sum et in ceno petorũ meorũ marcui miser
⁊ quid restat amplius affficto tempꝰ mutiliter abyt uitã icõ
ors ante oculos, meos adest et domus nouissiã sultus expẽdi¬
sepulcrũ et stridor ac genutꝰ gehennie
uamdiu me delũdet hodiernus dies sub expectatione crast¬
ni quando incrpiã ad te reuerti
iste iam fluctus ac procellas animi illiũa consiliũ cordis
mei et methai laboribus impone
ui intellãn dederas ut bene agerem tribue uolũtatẽ et in
actũ dil dirige ne exprobatiõe tui muneris confundar
ripe me seruitio hostis tui et ne insultet in opus maniũ
tuarũ prohibe quonĩa alter qui prohibedt nõ est
ibera me de suppliciis eterius fit michi pars purgatorii
labor meus quo hit per singulos dles exerceor
eliquũ in hac uita n hiis mẽbris exige priusꝙͣ ueniat
tempus egestatis
educ me m uias tuas ante solis occasum aduesperascit
eñi et nox est amica predombus

Expanded text:
iserere dolorum meorum, Domine; satis superque volutatus sum, et in ceno peccatorum meorum marcui miser. Et quid restat amplius afflicto? Tempus inutiliter abiit; vitam in consiliis expendi. Mors ante oculos meos adest, et domus novissima sepulcrum, et stridor ac gemitus gehenne. Quandiu me deludet hodiernus dies sub expectatione crastini? Quando incipiam ad te reverti? Siste iam fluctus ac procellas animi; illumina consilium cordis mei, et metam laboribus impone. Qui intellectum dederas, ut bene agerem, tribue voluntatem et in actum dirige, ne exprobratione tui muneris confundar. Eripe me servitio hostis tui, et ne insultet in opus manuum tuarum prohibe, quoniam alter qui prohibeat non est. Libera me de suppliciis eternis; sit michi pars purgationis labor meus, quo hic per singulos dies exerceor. Reliquum in hac vita, et in his membris exige, priusquam veniat tempus egestatis. Reduc me in vias tuas ante solis occasum; advesperascit enim, et nox est amica predonibus.
Abbreviated transcription (Latin):
unꝰ et umbra tenuis sum et fumꝰ ante impetũ uento
sobrie et salubriter sub umbra tua¬
o uotiens huic pedem mouero concidam et ludibriũ per¬
sequutoribus meis ero
cio et expertus meo operuit me iam sumlis riuna
⁊ adhuc exurgere non ualui sed mennarrabilibus ur¬
geor miserns
ai diui fedus uersor in sangiũbus et in luto concupis¬
centicrũ mearũ iacco
ripe me xpriste ihesu et mifericorditer sustenta me
corruã sub extrenis
o loria pat̾ri et filio et sprritui sancto¬
icut erat in principis et nũc et semper et in secula

Expanded text:
us et umbra tenuis sum, et fumus ante impetum ventorsobrie ac salubriter, sub umbra tua. Quotiens hinc pedem movero, concidam, et ludibrium persecutoribus ero. Scio et expertus metuo; operuit me iam similis ruina. Et adhuc exsurgere non valui; sed inenarrabilibus urgeor miseriis. Tamdiu fedus versor in sanguinibus, et in luto concupiscentiarum mearum iaceo. Erige me, Christe Iesu, et misericorditer sustenta, ne corruam sub extremisum venire credens, retrocessi per inextricabiles anfractus. Sentio nunc insidias ubilibet. Piget erroris tam longevi; nec
Abbreviated transcription (Latin):
mi uerbũ ponã ac semotũ substitit. Et ut cũctis eĩe ne furtim
dilaberetur obseruãtibus. ꝙ uno in loco diu illũ non posse consis¬
tere publice persuasũ erat ibidem laboris uite finẽ habuit quẽ in
terris iitatus fuerat int ad celos sequutꝰ antoniũ. Huis ergo ure¬
u ad modum. et succuncta cõmemoratione preteritis. ut sic dicã
atq sepositis. et reliquis silentio obrutis. quotqͣt sunt id genꝰ qui¬
bus sola herenꝰ celũ fuit in terris: que copiosa et amena et ua¬
ria. et penetrabilis atqz ignea lectio est. et que pretiose materie
filũ habens ac magnis texta ingeniis natura pariter atq arte de¬
lectet aliquot exempla ninꝰ trita per secretiores scripturarũ re

Expanded text:
mi verbum ponam, ac «semotum» substitit. Et ut, cuntis eum ne furtim mi verbum ponam, ac «semotum» substitit. Et ut, cuntis eum ne furtim dilaberetur observantibus, quod uno in loco diu illum non posse subsistere publice persuasum erat, ibidem laborum vite finem habuit, quem in terris imitatus fuerat ad celos secutus Antonium. His igitur brevi admodum et succincta commemoratione preteritis, ut sic dicam, atque sepositis et reliquis silentio obrutis, quotquot sunt id genus, quibus sola heremus celum fuit in terris — que copiosa et amena et varia et penetrabilis atque ignea lectio est et que, preciose materie filum habens ac magnis texta ingeniis, natura pariter atque arte delectet —, aliquot exempla minus trita, per secretiores scripturarum re
Abbreviated transcription (Latin):
ii locũ qui paulo anteͬ uacuus tanto habitatore remanserat peruemẽs
atq ibi discipulis eius inuẽtis auditu flebile. pũi dictu auĩdissime
cũcta perquirens ortulũ eius et lectulũ unde ad celũ felix inde coscen¬
derat inuisit. atq in eo dulci quadã tanti uiri memoria procu-¬
buit. ipsũ recenti uelut antonii accubitu calentem. sepe compecteris
tum suis latrimus rigans. ut inde alias atq alias solitudines petes
qd exoptatam sibi muidens quietem semper eũ sua fama precur¬
reret. Interdũ etiam ad barbaras nationes clam decreuerit ꝓficis¬
ci ubi nec incellectus nec cognitus respiraret ut eadem fama no¬
minis eũ persequẽte primo quidẽ in teciliã. nauigarit inde in
dalmatiã. postremo autẽ in cyprũ insulam suis moribus longe
dissimilem. Cuiꝰ tamen una rupes duro uiri proposito cõueniret
ubi locũ nactus terribilẽ ualde ut scciptoris preconiisq sui iheroni¬

Expanded text:
nii locum, qui paulo ante tanto vacuus habitatore remanserat, perveniens nii locum, qui paulo ante tanto vacuus habitatore remanserat, perveniens atque ibi discipulis eius inventis — auditu flebile, pium dictu — avidissime cunta perquirens, ortulum eius et lectulum unde ad celum felix ille conscenderat invisit, atque in eo dulci quadam tanti viri memoria procubuit, ipsum recenti velut Antonii accubitu calentem sepe complectens tum suis lacrimis rigans. Ut inde alias atque alias solitudines petens, quod exoptatam sibi invidens quietem semper eum sua fama precurreret, interdum etiam ad barbaras nationes clam decreverit proficisci, ubi nec intellectus nec cognitus respiraret. Ut eadem fama nominis eum persequente, primo quidem in Siciliam navigarit, inde in Dalmatiam, postremo autem in Cyprum insulam suis moribus longe dissimilem, cuius tamen una rupes duro viri proposito conveniret, ubi locum nactus «terribilem valde», ut scriptoris preconisque sui Ieroni