comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
si post tor pus abnissem ia pridẽ mutãdi ꝓpofiti tempus drata me
ne ludis an si idem amis in squalido et nodo so corpore habitaret
net ymago tor poris talem spopõdisset. At si oculis apparet amare
pus igit᷑: amasti nec tamen negauerim aii quoq illiꝰ et moreor
Flams tuuis alimẽta prebuisse. Nimirũ cũ ut paulo post dicã nome
ip̃m nõ nichil ymo uel plurimũ furoribus istis addiderit cũ eñĩ in
om̃ibus aĩ passiomibus in hac pre fertim euenit ut ex mĩnus fauill
sepemcẽdia magna cõsurgãt  uidco quo me cogas ut st cũ oui¬
dio fatearammũ cũ corpore amauia hoc quoq qd sequit᷑ fate¬
aris oportet neutrũ te sãtis sobrie neutrũ amasse qua deciutus
Torquẽdus tibi sum anteꝙͣ fatear a Aliud quloq te ꝓpter hunc-
amorem in magnas concidisse miserias f hec ꝙͣuis in cculeũ sustule¬

Expanded text:
si post corpus abiissem, iampridem mutandi propositi tempus erat. Me si post corpus abiissem, iampridem mutandi propositi tempus erat. Me ne ludis? An si idem animus, in squalido et nodoso corpore habitaret, erni potest, nec imago corporis talem spopondisset; at si oculis appareret, amarem pus igitur amasti. Nec tamen negaverim animum quoque illius et mores flammis tuis alimenta prebuisse, nimirum cum, uti paulo post dicam, nomen ipsum nonnichil, imo vel plurimum, furoribus istis addiderit. Cum enim in omnibus animi passionibus, in hac presertim evenit, ut ex minimis favillis sepe incendia magna consurgant. Video quo me cogas: ut scilicet cum Ovidio fatear: animum cum corpore amavi. Hoc quoque quod sequitur fatearis oportet: neutrum te satis sobrie, neutrum amasse qua decuit. Torquendus tibi sum, antequam fatear. Aliud quoque: te propter hunc amorem in magnas concidisse miserias. Hoc, quamvis in eculeum sustule
Abbreviated transcription (Latin):
celestiũ clongauit añn et a creatore at creaturã desideriũ mclia¬
uit / que una quidem ad mortem pronior fuit uia l noli queso
p̃cipitare sententiam deũ profecto ut amare illuis amor prescitit¬
At peruertit ordinẽ
cebris creatorem nõ qua decuit a masti sed miratus artificem
fiuiti qͥuasi inchil es om̃ibus formosuis creasfet cũ tame ulimia
puleritudinũ sit forma corporea. s haret presentẽ in testionir
euoco cõscientiãq mẽã fatio cõteste me quod iam superius dixerã
illis nõ tam corpus amasse ꝙͣ aĩam qd huic p̃cipias licebit qm̃ quo
illa magis in etatẽ progressa est quod corporce pulcritũdinis me¬
luctabile fulmẽ est co firmior iopinione permãsi et si em̃ uiũẽ
te flos tractu temporis languesceret ãc decor ãnis angebatur qui
si ut amandi princiꝑiũ sit mcepti perseuerãtiã mmistrauit alioquin

Expanded text:
celestium elongavit animum et a Creatore ad creaturam desiderium inclinacelestium elongavit animum et a Creatore ad creaturam desiderium inclinavit. Que una quidem ad mortem pronior fuit via. Noli, queso, precipitare sententiam: Deum profecto ut amarem, illius amor prestititAt pervertit ordinem.cebris, Creatorem non qua decuit amasti, sed miratus artificem fuisti quasi nichil ex omnibus formosius creasset, cum tamen ultima pulcritudinum sit forma corporea. Hanc presentem in testimonium evoco, conscientiamque meam facio contestem, me quod iam superius dixeram illius non magis corpus amasse quam animam. Quod hinc percipias licebit, quoniam quo illa magis in etate progressa est, quod corporee pulcritudinis ineluctabile fulmen est, eo firmior in opinione permansi. Etsi enim visibiliter iuvente flos tractu temporis languesceret, animi decor annis augebatur, qui sicut amandi principium sic incepti perseverantiam ministravit. Alioquin
Abbreviated transcription (Latin):
rerũ onmniũ fastidio seq negligẽte reddidisse quo nichil in cõuictu
hominũ scias esse molestius iam ꝙ innunieris illã te laboribus
applicuisse cõmemoras hoc unũ nature p̃dicas Ꝙãt hec tam mas¬
in muntris ĩnemas togita cum multiformes em̃ sũt labores quos
declinare nõ licet quãta dementia est nos sponte sectari At qd
fame clarioris amioũ per illã te factũ esse glorians. Cõpatior erro¬
ti tuo s quidem ex cũ tiu sarciius nullã tibi funestiore esse mõftra¬
c̃o sed nõdũ co peruenit oratio ẜ promptissimꝰ dimitator cõminat᷑
et uuluerat ego autẽ et uulnere et cõminatione permoueor et titu¬
bare iam grauiter inciꝑio a ꝙͣto grauiꝰ titubaberis cũ grauissim
uulrs in flixero ĩsta ñpe quã predicas cui õma debere te asscris ꝑe
mt.s. dcus bone quibꝯ hoc mͥ ꝑsuadebitur modio a ab amiore

Expanded text:
mptorem rerum omnium, fastidioseque negligentem reddidisse? quo nichil in convictu mptorem rerum omnium, fastidioseque negligentem reddidisse? quo nichil in convictu hominum scias esse molestius. Iam quod innumeris illam te laboribus implicuisse commemoras, hoc unum verum predicas. Quid autem hic tam magni muneris invenias, cogita. Cum multiformes enim sint labores, quos declinare non licet, quanta dementia est novos sponte sectari! At quod fame clarioris avidum per illam te factum esse gloriaris, compatior errori tuo. Siquidem ex animi tui sarcinis, nullam tibi funestiorem esse monstrabo. Sed nondum eo pervenit oratio. Promptissimus dimicator comminatur et vulnerat. Ego autem et vulnere et comminatione permoveor, et titubare iam graviter incipio. Quanto gravius titubabis, cum gravissimum vulnus inflixero! Ista nempe, quam predicas, cui omnia debere te asseris, ista te peremit. Deus bone, quibus hoc michi persuadebitur modis? Ab amore
Abbreviated transcription (Latin):
permiserit uerũ dicis O ꝙͣtũ in uirũ euadere poteras isi illa
te forme blandiciis retraxisset O es igit᷑. nature boitas dedit
qd esse poteras illa pripuit ymo tu tibi potius abstulisti illa
em̃ ymocens est forma quidem tibi uisa est tamblanda cã dult
ut in te õnẽ ex natiuis uirtutũ seminbus prouẽturã segetem
ardentissimi desiderii estibꝰ et assiduo lacmarũ imbre uastaue¬
rit Q alitẽ te ab oĩ turpitudĩe illa retraxerit falso gloriatꝰes retͣnit
forsan a mult sed in maiores impulit erũpnas Em̃ucro nec qui
uariis sordibus obscenã uiã declinare monuut s in p̃cipitiũ porduxͭ.
nec qui minuciora sanãs ulcera letale interim uulitꝰ iugulo m¬
flioit liberasse potius ꝙ occidisse dicendus est. Iita quoq quã tuã
predicas ducem a multis te obscenis abstrahens in splendidum
intulit baratrũ. Que uero alta sperare docuit ꝙ segregauit a populo

Expanded text:
permiserit, verum dicis. O quantum in virum evadere poteras, nisi illa permiserit, verum dicis. O quantum in virum evadere poteras, nisi illa te forme blanditus retraxisset! Quod es, igitur, nature bonitas dedit; quod esse poteras illa preripuit, imo tu potius abstulisti. Ista enim innocens est. Forma quidem tibi visa est tam blanda, tam dulcis, ut in te omnem ex nativis virtutum seminibus proventuram segetem ardentissimi desiderii estibus et assiduo lacrimarum imbre vastaverit. Quod autem te ab omni turpitudine illa retraxerit, falso gloriatus es; retraxit forsan a multis, sed in maiores impulit erumnas. Enimvero, nec qui variis sordibus obscenam viam declinare monuit, si in precipitium produxit, nec qui, minutiora sanans ulcera, letale interim iugulo vulnus inflixit, liberasse potius quam occidisse dicendus est. Ista quoque, quam tuam predicas ducem a multis te obscenis abstrahens in splendidum impulit baratrum. Quod vero alta expectare docuit quod segregavit a populo,
Abbreviated transcription (Latin):
laboresq durissimos quibus optata conscquerer moliuĩt Quid eĩ
adolescens illud optabã ꝙͣ ut illi uel soli placere que michi uel sola
placuerit Quod ut michi contingeret spretis mille ueluptatũ illece¬
bris quo me ante tempus curis laboribusq subicerem nosti et u¬
bes illam obluusti uel parcus amare que me a uulgi cõsortio segre¬
gauit que dux uiarũ ommiũ torpenti ingemo caltar admouit et
semi sopitũ animũ excitauit a infelio ꝙͣto satius fuerat tacere
ꝙͣ loqui ꝙͣuis eñi uel in silentio calem ce merorsus aspiterẽ asseuera
Quia falsum opmari ignorãtis est falsum impudẽter asserere
ignorãt pariter et suꝑerbi Quid metam falsum ueł seusisse
uel protulisse confirmas nempe uiuersa que memoras p¬
niũ omniũ ubi ais te ꝙ es per illã esse si sic intelligis ut hec esse
illa dederit mentiris haud dubie Si uero sit ut nõ amplius esse

Expanded text:
laboresque durissimos, quibus optata consequerer mollivit. Quid enim laboresque durissimos, quibus optata consequerer mollivit. Quid enim adolescens aliud optabam, quam ut illi vel soli placerem, que michi vel sola placuerat? Quod ut michi contingeret, spretis mille voluptatum illecebris, quot me ante tempus curis laboribusque subiecerim nosti. Et iubes illam oblivisci vel parcius amare, que me a vulgi consortio segregavit; que, dux viarum omnium, torpenti ingenio calcar admovit ac semisopitum animum excitavit? Infelix, quanto satius fuerat tacere, quam loqui! Quamvis enim vel in silentio talem te introrsus aspicerem, asseveraCur, queso? Quia falsum opinari, ignorantis est; falsum impudenter asserere, ignorantis pariter et superbi. Quid me tam falsum vel sensisse vel protulisse confirmat? Nempe universa que memoras! primum omnium ubi ais te quod es per illam esse. Si sic intelligis ut hoc esse illa dederit, mentiris hauddubie: si vero sic ut haud amplius esse
Abbreviated transcription (Latin):
audire quẽ decet altius et sapere et loqui unũ hͦ seu gͣtĩadini
seu meptie ascribendũ nõ silebo me ꝙͣtulũcũq conspicis per illã
esse nec uinꝙͣ ad hoc si quad est nominis aut głĩe fuisse uenturũ
nisi uirtutũ teniussimã semẽtem quã pectore uel natura locaue¬
rat nobilissimis hec affectibus coluisset illa iiuenilem aminũ
ab oĩ tũpidine reuocauit uncoq ut aũit retraxit atq alta cõpulit
spectare quid in em̃i in amatos mores crasformarer atq nemo unu
ꝙͣ mordax cõuitiator inuẽtus est qui huiꝰ famã cauino dente con¬
tingeret qui dicere auderet ne dicam in actibus eius sẽd in gestu
uerboq reꝑrchensibile aliquid uidisse ita ꝙ nchil intactũ linquerãt
hant mirãtes uenerantesq relinqrũt mimime ig᷑ mirũ est si hec
tam celebris fama michi quoq desideriũ fame clarioris actulit

Expanded text:
audire, quem decet altius et sapere et loqui. Unum hoc, seu gratitudini audire, quem decet altius et sapere et loqui. Unum hoc, seu gratitudini seu ineptie ascribendum, non silebo: me, quantulumcunque conspicis, per illam esse; nec unquam ad hoc, siquid est, nominis aut glorie fuisse venturum, nisi virtutum tenuissimam sementem, quam pectore in hoc natura locaverat, nobilissimis hec affectibus coluisset. Illa iuvenilem animum ab omni turpitudine revocavit, uncoque, ut aiunt, retraxit, atque alta compulit expectare. Quidni enim in amatos mores transformarer? Atqui nemo unquam tam mordax convitiator inventus est, qui huius famam canino dente contingeret; qui dicere auderet, ne dicam in actibus eius, sed in gestu verboque reprehensibile aliquid se vidisse; ita qui nichil intactum liquerant, hanc mirantes venerantesque reliquerunt. Minime igitur mirum est si hec tam celebris fama michi quoque desiderium fame clarioris attulit,
Abbreviated transcription (Latin):
multũ tamen debito partius laudaui non absiłis uideretur hec
michi coram qua loquem: testis est ꝙ in amore meo inchil umꝙͣ tise¬
pe nchil obsenũ fuit inchil demq preter magnitudinẽ cu hpabile
adice modũ inchil pulcrius quent a possum tibi tullians uer¬
bo respondere modũtu queris uitio ⁊ nõ uitio sed amori
Et illr cum id diceret de amore loquebatur locum tenes f. Quid
ir tusculano id legi uerũ ille de cõi amore hominũ sentiebat In me
autẽ singularia quedam sũt Eñiuero idem de se alus fortãs¬
se uideatur uerũq est tum in aliis tũ in hac p̃cip ue passione
q unũquisq suarũ rerũ est benignus interpres / nec mepte illũd
de multis exponã que te in admirationẽ stuporẽq cõpellãt. ñe
ne putas iguorare ꝙ qui amãt ip̃i sibi sompnia fingũt om̃ibus
scolio notissimũ carmẽ est. Ceterũ ex ore eus pig has ine samas

Expanded text:
multum tamen debito parcius laudavi, non absimilis videretur. Hec multum tamen debito parcius laudavi, non absimilis videretur. Hec michi, coram qua loquimur, testis est, quod in amore meo nichil unquam turpe, nichil obscenum fuerit, nichil denique, preter magnitudinem, culpabile. Adice modum; nichil pulcrius excogitari queat. Possum tibi tulliano verbo respondere: "modum tu queris vitio". Non vitio sed amori. Et ille, cum id diceret, de amore loquebatur. Locum tenes? Quidni? In Tusculano id legi. Verum ille de comuni amore hominum sentiebat; in me autem singularia quedam sunt. Enimvero idem de se aliis fortasse videatur; verumque est, cum in aliis tum in hac precipue passione, quod unus quisque suarum rerum est benignus interpres. Nec inepte illud de multis exponam, que te in admirationem stuporemque compellent? Me ne putas ignorare quod qui amant ipsi sibi somnia fingunt? Omnibus scolis notissimum carmen est. Ceterum ex ore eius piget has insanias
Abbreviated transcription (Latin):
inter celitolas uiuatur admoneor itaq si quod solo torquet auditu
me prior moriens illa desereret quid algerem interrogas cũ lelio
romanorũ sapientissimo proprias miserias consolarer untute il¬
luis amaus que extincta nõ est hec dixeram atq alia que illu dixis¬
se audio post eius interitũ quẽ miro quodã mõ dilexerat In m¬
ex pugntibilis erroris arce consistis unde te deicere nõ otio sus labor
qliã qd de ip̃a siberuis ditere muliertula tua ꝙͣtalib saude cumlẽs
Acebit nichil eñ aduersabor sit regina sit sancta sit dea arce an
phebi soror An ninpharũ sangiũs una ingens tamẽ eius uirtꝰ mi¬
unũ tibi ad excusationem crroris conferet Qiid noui liti¬
qn ordiaris experior a Dubitari non potest quin pulcherrima sepe
turpiter amentur f Iam ad hoc supra responsum est si em amo¬
ris m me regnãtis faties ceri posset euis uultui quã quãlib

Expanded text:
inter celicolas vivatur, admoneor. Itaque si – quod solo torquet auditu inter celicolas vivatur, admoneor. Itaque si – quod solo torquet auditu – me prior moriens illa desereret, quid agerem interrogas? Cum Lelio, Romanorum sapientissimo, proprias miserias consolarer: "Virtutem illius amavi, que extincta non est". Hec dicerem, atque alia que illum dixisse audio post eius interitum, quem miro quodam amore dilexerat. Inexpugnabili erroris arce consistis, unde te deicere non otiosus labor quam quod de ipsa liberius dicetur; mulierculam tuam quantalibet laude cumules licebit; nichil enim adversabor: sit regina, sit sancta, sit dea cert an Phebi soror, an nimpharum sanguinis una. Ingens tamen eius virtus minimum tibi ad excusationem erroris conferet. Quid novi litigii ordiaris opperior. Dubitari non potest, quin pulcerrima sepe turpiter amentur. Iam ad hec supra responsum est. Si enim amoris in me regnantis facies cerni posset, eius vultui, quam licet
Abbreviated transcription (Latin):
precor semperꝙ de eius morte cogitati succurrit iste uersꝰ ouidñ
tarda sit illa dies et nr̃a serior euo a has meꝑtias ampliꝰ au¬
dirs. nõ uales quid eñ qñi p̃mori illam posse nõ ignoras quid il¬
la moriẽte dicturꝰ es /  Quid dicturꝰ aliud inisi me presenti
calamitate miferrimũ solame uero recordatiõe transacte temporis
habiturum raplant uenti cum ista loquim᷑ et spergãt auglrũ
procelle7 Ocece nõdũ intelligis ꝙͣta demẽtia est aminũ rebus
subiecisse mortalibꝰ que eũ et desidern flãmis accedant nec quie¬
tare nouerint nec permanere ualeãt in finẽ et crebris motibus
quẽ demultere pollicentur excrutiẽt  Si quid habes efficatius
profer nũꝙͣ hoc me ẜmone terrueris neq em̃ ut tu putas mortali
ret anmũ addixi nec me tam corpus noueris amasse ꝙͣ aniũ
moribus huana transcendentibus delectatũ quoriũ exempso qualrꝰ

Expanded text:
precor, semperque de eius morte cogitanti succurrit iste versus Ovidii: precor, semperque de eius morte cogitanti succurrit iste versus Ovidii: tarda sit illa dies, et nostro serior evo. Has ineptias amplius audire non valeo. Quid enim, quando premori illam posse non ignoras, quid illa moriente dicturus es? Quid dicturus aliud, nisi me presenti calamitate miserrimum, solamen vero ex recordatione transacti temporis habiturum? Rapiant venti tamen ista que loquimur, et spargant augurium procelle. O cece, necdum intelligis quanta dementia est sic animum rebus subiecisse mortalibus, que eum et desiderii flammis accendant, nec quietare noverint nec permanere valeant in finem, et crebris motibus quem demulcere pollicentur excrucient? Siquid habes efficacius profer; nunquam hoc me sermone terrueris; neque enim, ut tu putas, mortali rei animum addixi; nec me tam corpus noveris amasse quam animam, moribus humana transcendentibus delectatum, quorum exemplo qualiter
Abbreviated transcription (Latin):
sed hoc agitur ut intelligas que semel concussit posse formidinẽ
et corpus illud egre quĩ morbis et trebris par tubꝰ exhaustu mł¬
tũ pristim uigoris amesit  Ego quoq et carͣiis grauior eta¬
to prouectior factus sum Itaq illa ad mortẽ appropinquã te
p̃cucurri O furor ex nastendi ordine ordinẽ mortis argue
quid em̃ aliud orba senectus queritur parentũ insi adolescẽtũ
filiorum festinatas mortes. quid ãnose lugent allud nutrices
nisi in fantiũ suorũ anticipatũ tempus quos dulcis uite exor¬
tes et ab ubere haptos abst ulit atra dies et funere mersi aterbo
tibi uero paucorum nimerus ãnorũ quo illã p̃cedis spẽm tribut
uanissimã prius te ꝙͣ furoris tui fomitẽ esse moriturũ et hũc
nature ordinem tibi fuigis ĩmobilem f non usq adeo imo¬
bilem ut cõtrariũ fieri posse sim nesciꝰ sed assidue nead euriãt

Expanded text:
sed hoc agitur ut intelligas que semel concussit posse formidinem sed hoc agitur ut intelligas que semel concussit posse formidinem et corpus illud egregium, morbis ac crebris partubus exhaustum, multum pristini vigoris amisit. Ego quoque et curis gravior et etate provectior factus sum. Itaque illa ad mortem appropinquante precucurri. O furor, ex nascendi ordine ordinem mortis arguere! Quid enim aliud orba senectus queritur parentum, nisi adolescentium filiorum festinatas mortes? quid annose lugent aliud nutrices nisi infantium suorum anticipatum tempus, quos dulcis vite exortes et ab ubere raptos abstulit atra dies et funere mersit acerbo? Tibi vero paucorum numerus annorum, quo illam precedis, spem tribuit vanissimam prius te quam furoris tui fomitem esse moriturum; et hunc nature ordinem tibi fingis immobilem. Non usque adeo immobilem, ut contrarium fieri posse sim nescius; sed assidue ne id eveniat
Abbreviated transcription (Latin):
placentes suprema clauserit dies cũ effigiem morte uariatã
et pallentia mẽbra con spexeris pudebit ammũ ĩmortalẽ cadu¬
co applicuisse corpusculo et que ñc tam pertinaciter astruis
uidebo Equidem nccio euentura fũtꝭ Scio scd nõ tan
cũ mimica mchi sũt sidera ut nature ordinẽ in hac morte per¬
turbent prius intraui prius egrediar meministi credo tent¬
poris illius quo contrariũ tuinusti et quafi damia morituro
funerũ carmẽ dictante tristitia tociuisti  menũ certe sed
dolui et adhuc recolens contremisco indignabarꝙ me nobi¬
liori uelud aĩe mee parte trũcatũ illi esse superstitom que dul¬
cem michi uitam sola sui presentia fatrebat hoc eñ carmẽ illd
deflet quod tũc multo lacͥmarũ imbre respersum extidit michi
sententiã memimi si uerba tenerẽ Non hec queritur qͣtũ
tibi lacrimarũ mors illius formidata ꝙͣtũ ue doloris ĩuexerit

Expanded text:
placentes suprema clauserit dies; cum effigiem morte variatam placentes suprema clauserit dies; cum effigiem morte variatam et pallentia membra conspexeris, pudebit animum immortalem caduco applicuisse corpusculo, et que nunc tam pertinaciter astruis,idebo. Equidem necessario eventura sunt. Scio, sed non tam inimica michi sunt sidera, ut nature ordinem in hac morte perturbent. Prius intravi, prius egrediar. Meministi, credo, temporis illius quo contrarium timuisti, et quasi iamiam moriture funereum carmen, dictante tristitia, cecinisti. Memini certe, sed dolui, et adhuc recolens contremisco; indignabarque me nobiliori velut anime mee parte truncatum, illi esse superstitem que dulcem michi vitam sola sui presentia faciebat. Hoc enim carmen illud deflet, quod tunc multo lacrimarum imbre respersum excidit michi; sententiam memini, si verba tenerem. Non hoc queritur, quantum tibi lacrimarum mors illius formidata quantum ve doloris invexerit;
Abbreviated transcription (Latin):
aspectu si quid usꝙͣ ueri est diuini speginẽ decoris effulget Cuiꝰ
mores cõsũmate honestat/ exemplar sũt cuiꝰ nec uox nec oculoꝵ
uigor mortale aliqd nec ircessus homine representat hic queso
iterum atq cterum cogita credo quibus uerbis utendũ sit intel¬
liges Demens ita ne flãmas animi in sextũdecimũ ãnũ̃
falsis blandiciis aluisti profecto nõ dutius ytalie famosissimꝰ
olmm hostis incubuit nec crebriores illa tũc impetus armorũ illa¬
tunc passa est nec ualidioribus arsit incendiis ꝙͣ tu his tem¬
poribus uolentissime passionis flãmas atq imꝑetus pertu¬
listi inuentus tamen est que illũ tandem abire cõpelleret. Hã¬
mbalem tuũ quis ab hiis umꝙͣ ccruicibꝰ auertet si cu eum et exi¬
re uetas et ut maneat tecũ sponte iam seruus ĩuitas malo pro¬
prio delectaris infelix Atqui cũ oculos illos tibi usqe in perintiem

Expanded text:
aspectu, siquid usquam veri est, divini specimen decoris effulget; cuius aspectu, siquid usquam veri est, divini specimen decoris effulget; cuius mores consumate honestatis exemplar sunt; cuius nec vox nec oculorum vigor mortale aliquid nec incessus hominem representat? Hoc, queso, iterum atque iterum cogita: credo quibus verbis utendum sit intelliges. Ah demens! Ita ne flammas animi in sextum decimum annum falsis blanditiis aluisti? Profecto non diutius Italie famosissimus olim hostis incubuit, nec crebriores illa tunc armorum impetus passa est, nec validioribus arsit incendiis, quam tu his temporibus violentissime passionis flammas atque impetus pertulisti. Inventus est tandem qui illum abire compelleret; Hanibalem tuum quis ab his unquam cervicibus avertet, si tu eum exire vetas et, ut tecum maneat, sponte iam servus invitas? Malo proprio delectaris infelix! Atqui cum oculos illos, usque tibi in perniciem
Abbreviated transcription (Latin):
ter egrotasse fateberis ⁊ ad postremũ spreuisse neq cuiset se¬
pe ał et hiis presertim proximus diebus sana consilia sum exper¬
tus perge igitur primã ergo unã hanc michi ueniã tribui
uelim si cogente materia aduersus delitias tuas aliquid fortas¬
sis muecto fuero iam eni hint preuideo ꝙͣ grauiter in auribus
nus sonatura sit neccessitas Anteꝙ incipias audi pau¬
lulũ Ecis ne de qua loquendũ tibi sit a diligenter mich ꝓui¬
sa sut ommia de muliere mortali sermo nobis inscituitur in
qua adiranda tollendaq te maguã etat partemꝰ cõsumpfisse
doleo et in tali ingenio tantã et tã longeuã in samã uehementer
admiror ⁊ parce cõuiciis precor mulier mortalis erat et thais
et luua Ecteꝵ sais ne de ea muliere mentionẽ tibi exortam tuiꝰ
mens terrenarum nescia curarũ celestibꝰ de sideriis ardet In cuiꝰ

Expanded text:
ter egrotasse fateberis. Ad postremum sprevisse nequeo, cuius et seter egrotasse fateberis. Ad postremum sprevisse nequeo, cuius et sepe alias et his presertim proximis diebus sana consilia sum expertus. Perge igitur. Primum ergo unam hanc michi tribui veniam velim, si cogente materia, adversus delitias tuas aliquid fortassis invectus fuero. Iam enim hinc prevideo, quam graviter in auribus tuis sonatura sit veritas. Antequam incipias, audi paululum. Scis ne de qua loquendum tibi sit? Diligenter michi provisa sunt omnia. De muliere mortali sermo nobis instituitur, in qua admiranda colendaque te magnam etatis partem consumpsisse doleo; et in tali ingenio tantam et tam longevam insaniam vehementer admiror. Parce convitiis, precor; mulier mortalis erat et Thais et Livia. Ceterum scis ne de ea muliere mentionem tibi exortam, cuius mens terrenarum nescia curarum celestibus desideriis ardet; in cuius
Abbreviated transcription (Latin):
proculdubio ppoĩta aĩe mortalitate lentesceret/ contraq licet men¬
dax uenture uite promissio ad exatandũ aĩos mortaliũ nõ meff¬
cax uideretur Cibi uero quid allaturus error iste tuꝰ sit uides
nempe in om̃es amiũ precipitaturũ in samas insi pudor et me¬
tus et que frenare solet impctus ratio omnis ac cogntio ueritat
exciderint dixiiam ꝙ operam perderes ego eñi nichil umꝙͣ
turpe ymo uero nichil insi pulcherruiũ amasse me recolo
Etiam paltra turpiter amari posse certũ est  nec in noĩbus
certe nec in aduerbiis peccaui desine iam ampliuo insectari.
Quid ergo uis ne ut freneteci quidã solent inter iocos et
risum expirare, an aĩo miserabiliter egrotanti adhuc aliquid re-¬
medir adhiberi mauis  non respuo remediũ si me egere mõ¬
straueris bene ualentibus autẽ remediorũ inculcatio sepe funes¬
ta est Conualescendo tu quidem quo multis accidit te graui¬

Expanded text:
proculdubio, proposita anime mortalitate, lentesceret; contraque licet menproculdubio, proposita anime mortalitate, lentesceret; contraque licet mendax venture vite promissio ad excitandum animos mortalium non inefficax videretur. Tibi vero quid allaturus error iste tuus sit, vides: nempe in omnes animum precipitaturus insanias, ubi pudor et metus et, que frenare solet impetus, ratio omnis ac cognitio veritatis exciderint. Dixi iam quod operam perderes; ego enim nichil unquam turpe, imo vero nichil nisi pulcerrimum amasse me recolo. Etiam pulcra turpiter amari posse certum est. Nec in nominibus certe nec in adverbiis peccavi: desine iam amplius insectari. Quid ergo? vis ne, ut phrenetici quidam solent, inter iocos et risum espirare? An animo miserabiliter egrotanti adhuc aliquid remedii adhiberi mavis? Non respuo remedium quidem, si me egere monstraveris; bene valentibus autem remediorum inculcatio sepe funesta est. Convalescendo tu quidem, quod multis accidit, te gravi
Abbreviated transcription (Latin):
semper est Istud quidem ita esse fateor. Sed hoc est ꝙtransuer¬
sos agit opimonibꝰ antiquis inheremus pertinaciter nec facile diuel¬
uir utinam tam recte de tota amoris questione sentires ut
ticulo  Quid multa tam recte sentire michi
uideor ut contra sentientes insaire non dubitem a Inueterãtũ
tũ ut oĩs rerũ aũctas in tempore sita sit dementia sũma est
perdis operam mllis crediturils sum Iuccurritq tullianũ illud di
nt hoc erro libenter erro neq hũc errore auferri michi uolo dum uiuo
ille quidem de aĩe ĩmortalitate loquẽs opinione pulcherrima
falsissima hisdem uerbis abuteris Profecto eñĩ et si mortał
esset aĩa ĩmortalem tamẽ estimare mellus foret errorq ille salu¬
taris uideri posset uirtutis incutiens amorem que ꝙͣuis etiã spe
preuini sublata per seipãm expectanda sit desideriũ tamen eius

Expanded text:
semper est. Istud quidem ita esse fateor; sed hoc est quod transversemper est. Istud quidem ita esse fateor; sed hoc est quod transversos agit: opinionibus antiquis inheremus pertinaciter, nec facile divellimur Utinam tam recte de tota amoris questione sentires, ut ticulo. Quid multa? tam recte sentire michi videor, ut contra sentientes insanire non dubitem. Inveteratum cium, ut omnis rerum autoritas in tempore sita sit, dementia summa est. Perdis operam; nulli crediturus sum; succurritque tullianum illud: "Si in hoc erro, libenter erro, neque hunc errorem auferri michi volo, dum vivo". Ille quidem de anime immortalitate loquens opinionem pulcerrimam falsissima iisdem verbis abuteris. Profecto enim etsi mortalis esset anima, immortalem tamen extimare melius foret, errorque ille salutaris videri posset virtutis incutiens amorem; que, quamvis etiam spe premii sublata per se ipsam expetenda sit, desiderium tamen eius
Abbreviated transcription (Latin):
Remedirs conquirendis inhio. Nedũ huc illuc distrahor
fragiliore impetu ferar ad singula dic ergo quomam¬
a moris prius mentio facta est nõne hanc ommiũ ex¬
tremorũ ducis insamiã: ne quid ueritati substra ham pro du̾si¬
tate subiecti amorem uel teterrmiã anini passionẽ uel nobilissi¬
mã actionem dici posse sentio ne res careat exemplo ale¬
quod in mediũ profer  si obinfamẽ turpemq mullerẽ ar-¬
deo insanissimꝰ ardor est si rarum aliquot specine uirtutit allicͭ
inq illud amandũ uenerandũq ultus sum Quis putas nullũ
ne tã diuersis in rebus statius discomĩe. a deo ne pudor onĩis eua¬
nuit. Ego uero ut ex me aliquid loquar sicut pͥmũ graueet i¬
faustũ ammi pondus estimo sie secundo uixo quidꝙͣ ieor esse feliciꝰ
quod si tibi contrarui forsitan uidetur suã quisq sententia loquatur
est em̃ ut nosti opinonum ingens uarietas libertasq iudicandũ
in rebus contrariis opimio diuersa ueritas autẽ una atq eadem

Expanded text:
remediis conquirendis inhio ne, dum huc illuc distrahor, fragiliore impetu ferar ad singula. Dic ergo – quoniam prius amoris mentio facta est –: nonne hanc omnium extremam ducis insaniam? Nequid veritati subtraham, pro diversitate subiecti amorem vel teterrimam animi passionem vel nobilissimam actionem dici posse censeo. Ne res egeat exemplo, aliquod in medium profer. Si infamem turpemque mulierem ardeo, insanissimus ardor est; si rarum aliquod specimen virtutis allicit inque illud amandum venerandumque multus sum, quid putas? Nullum ne tam diversis in rebus statuis discrimen? Adeo ne pudor omnis evanuit? Ego vero, ut ex me aliquid loquar, sicut primum grave et infaustum animi pondus extimo, sic secundo vix quicquam reor esse felicius. Quodsi tibi forsitan contrarium videtur, suam quisque sententiam sequatur; est enim, ut nosti, opinionum ingens varietas libertasque iudicandi. In rebus contrariis opinio diversa; veritas autem una atque eadem
Abbreviated transcription (Latin):
rie in illorũ altero appetituũ carnaliũ de quibus aliqua dixin
cumulantior aderit materia f progredere iam ut libet
insi impudenti pertinatia sis milla deinceps superest contẽtio
Nichil gratius uidere possem ꝙͣ omñe contentionũ causã
ablatã esse orbe terrarũ nichil demq tam clare cognitũ fuit mͣ¬
umiꝙͣ ut de eo non muitꝰ altercarer ꝙ inter amicos licet orta
contentio asperũ qdd et hostile et amicitiarũ moribus aduer¬
sum habet Ced perge adhuc quibus me statun assensurũ pu¬
tas a habet te funesta quedã pestis amiini quã accidiã mo¬
derit ueteres egutudine dixerũt  de lici¬

Expanded text:
rie. In illorum altero appetituum carnalium, de quibus aliqua diximus, rie. In illorum altero appetituum carnalium, de quibus aliqua diximus, cumulatior aderit materia. Progredere iam ut libet. Ni impudenti pertinacia sis, nulla deinceps superest contentio. Nichil gratius videre possem, quam omnem contentionum causam ablatam ex orbe terrarum. Nichil denique tam clare michi cognitum fuit unquam, ut de eo non invitus altercarer; quod inter amicos licet orta contentio, asperum quiddam et hostile et amicitiarum moribus adversum habet. Sed perge ad hec quibus me statim assensurum putas. Habet te funesta quedam pestis animi, quam accidiam moderni, veteres egritudinem dixerunt. I
Abbreviated transcription (Latin):
plurima perq uias sternũtier inhertia passini corpora perq
domos/ et religiosa deorũ lumina nec soli perras dant sangui
uictoresq cadunt danai crudelis ubiq luctus ubiq pauor et
plurmia mortis ymago ⁊ Atq ꝙͣdiu uenere comitõte inter hos¬
tes et incendiũ errauit apertis licet oculis offensorũ irã numinũ
uidere non potuit caꝙ illum alloquento iul nisi terrenũ intellexit
at postꝙͣ illa discessit quid euenerit nosti Ei quidem mox iratas
deorũ faties eum uidisse subsequitur et om̃e crcũstans periculũ
agnouisse apparent dire faties inimica tioye nimina magna deũ
nitatis eripere preclare lucem sub mibibus muenisti sic nẽ¬
pe poeticis mest ueritas figientis tenuissimis riuilis adeunda
Ead quandoq rursus ad ista redeũdũ est que restat ad ultimũ
gi et quia con fulto dilata res est nouissime posita herẽãt memo¬

Expanded text:
plurima perque vias sternuntur inertia passim corpora, perque plurima perque vias sternuntur inertia passim corpora, perque domos et religiosa domorum limina; nec soli penas dant sanguinvictoresque cadunt Danai, crudelis ubique luctus, ubique pavor et plurima mortis imago. Atqui quam diu Venere comitante inter hostes et incendium erravit, apertis licet oculis, offensorum iram numinum videre non potuit, eaque illum alloquente, nil nisi terrenum intellexit. At, postquam illa discessit, quid evenerit nosti; siquidem mox iratas deorum facies eum vidisse subsequitur, et omne circumstans periculum agnovisse: apparent dire facies inimicaque Troie numina magna deum. nitatis eripere. Preclare lucem sub nubibus invenisti. Sic nempe poeticis inest veritas figmentis, tenuissimis rimulis adeunda. Sed quoniam rursus ad ista redeundum est, que restant ad ultimum gi, et consulto dilata res est, ut novissime posita hereant memo
Abbreviated transcription (Latin):
repentinũ ciiꝰ libet mõł incursum iacẽtia mẽbra desiliãt
Ut seginꝰ uiceri opemi attollere ualentꝭ implora
ille tũc forsitan cum abesse credideris. unũ semper ante oculos
habeto platonis superiorem illam haud spernẽdam esse ab aquitio
libidinem hanc igitur doctrinã asfidue tecũ uersa hec nostri cõ¬
silii sũma est  ut incelligas me hanc adamasse senten¬
tiam nõ modo in atriis sus sedentẽ sed peregrinis etiam ne¬
moribus latitãtem auidissime complexus sum ac locũ aĩo n¬
tum ubi illa oculis meis occurrerat a Quid dicere uelis ex¬
pecto Sc̃ĩs uirgiliũ uirũ fortem per quot pericula in illa suꝑ̃ma
et horrenda troiam excidii nocte aircũduxent. Scio quid em̃ scolis.
om̃ibus uulgatius ip̃m quoq casus suos reuarrantẽ facit Qu̾is
cladem illius noctis quis funera fando Explicet aut possit lacͥ¬
mis equare labores/ uibs antiqua ruit multos dñata per annos

Expanded text:
repentinum cuiuslibet molis incursum iacentia membra dissiliant, repentinum cuiuslibet molis incursum iacentia membra dissiliant, nec segnius interim opem attollere valentis implora. Aderit Ille tunc forsitan, cum abesse credideris. Unum semper ante oculos habeto Platonis superiorem illam haud spernendam esse sententiam:libidinem. Hanc igitur doctrinam assidue tecum versa. Hec nostri consilii summa est. Ut intelligas me hanc adamasse sententiam, non modo in atriis suis sedentem, sed peregrinis etiam nemoribus latitantem avidissime complexus sum; ac locum animo notavi ubi illa oculis meis occurrerat. Quid dicere velis expecto. Scis Virgilius virum fortem per quot pericula in illa suprema et horrenda troiani excidii nocte circumduxerit. Scio. Quid enim scolis omnibus vulgatius? Ipsum quoque casus suos renarrantem facit: Quis cladem illius noctis, quis funera fando explicet aut possit lacrimis equare labores? Urbs antiqua ruit multos dominata per annos;
Abbreviated transcription (Latin):
poposo sperans et illud simul euenturũ ut effractis cupiditatũ
la quois et calcatis uite miseriis saluꝰ euaderem et uelud in aliꝙ
salutarẽ portũ ex tam multis curarũ mutiliũ tempestatibus
enatarem. At quotiens postea inter cosꝰ scopulos naufrague
passus sum quotiensq si desticutor passurus negligis incelligis
Crede michi aliquid semper de fuit oranti alioquin uel an¬
musset largitor ille sũmꝰ uel quod paulo fecit apło ad perfectio¬
nem uirtutꝭ et infirmitatꝭ experientiam denegasset  Cre¬
do ita esse precabor tamen assidue nec fatigabor nec crubescãõ
nec desperabo si forte miseratꝰ onuipotens labores meos auir pre
cibus meis accõmodet et quibꝰ si iuste fuissẽt ꝯrãm nõ negassẽt
idem ip̃e iustificet
Consulte iu tanien enitere Et quõd
prostrati solent in cubitũ erectꝰ ingruẽtia mala tircũspice ne ad

Expanded text:
poposci, sperans simul et illud eventurum ut, effractis cupiditatum poposci, sperans simul et illud eventurum ut, effractis cupiditatum laqueis et calcatis vite miseriis, salvus evaderem, et velut in aliquem salutarem portum ex tam multis curarum inutilium tempestatibus enatarem. At quotiens postea inter eosdem scopulos naufragium passus sim, quotiensque, si destituor, passurus intelligis. Crede michi: aliquid semper defuit oranti, alioquin, vel annuisset Largitor ille supremus, vel, quod Paulo fecit apostolo, ad perfectionem virtutis et infirmitatis experientiam denegasset. Credo ita esse; precabor tamen assidue, nec fatigabor, nec erubescam, nec desperabo, si forte miseratus Omnipotens labores meos aurem precibus quotidianis accommodet, et quibus si iuste fuissent gratiam non negasset, idem ipse iustificet. Consulte! Tu tamen enitere et, quod prostrati solent, in cubitum erectus ingruentia mala circumspice, ne ad
Abbreviated transcription (Latin):
Nichil at diuine plurmiũ contines equidem nisi cuc deus de¬
derit esse nõ potest. Ab eo ergo munꝰ hoc in primis huĩliter et
sepe cum lacruis postulandam est. Solet ille que rrte poscũcur
non negare f feci tain sepe ut pene iam sibi molestus esse
uidcar At non satis huiliter non sacis sobrie semper aliꝙͣ
loci uenturis cupidicatibus reseruasti semper in longũ preces ex¬
tendisti expertus loquor hec et michi contingit dicebam da michi
castitaten Sed noli modo differ paululũ statini ueniet tempꝰ
uirentior ad hec etas suis eat semitis suis utatur legibus turpiꝰ
ad inuenilia ista rediretur. Tunc igitur abeudũ erit cũ et minꝰ
adhuc habilis decursu temporis factus fuero et satietas uoluptatũ
metũ regressionis abstulerit hec dicens aliud te uelle aliquid preca̾i
nõ intelligis.  Quonam modo
Quia qui in diem pos¬
cit in presens negligit
Ego in presens sepe cũ lacrumis

Expanded text:
Nichil, at divine plurimum. Continens equidem, nisi cui Deus deNichil, at divine plurimum. Continens equidem, nisi cui Deus dederit, esse non potest. Ab Eo igitur munus hoc in primis humiliter et sepe cum lacrimis postulandum est. Solet ille que rite poscuntur non negare. Feci tam sepe ut pene iam sibi molestus esse verear. At non satis humiliter, non satis sobrie. Semper aliquid loci venturis cupiditatibus reservasti; semper in longum preces extendisti. Expertus loquor; hoc et michi contigit. Dicebam: – Da michi castitatem, sed noli modo; differ paululum. Statim veniet tempus; virentior adhuc etas suis eat semitis, suis utatur legibus. Turpius ad iuvenilia ista rediretur; tunc egitur abeundum erit cum et minus ad hec habilis decursu temporum factus fuero, et satietas voluptatum metum regressionis abstulerit. – Hec dicens, aliud te velle, aliud precari non intelligis? Quonam modo? Quia qui in diem poscit in presens negligit. Ego in presens sepe cum lacrimis
Abbreviated transcription (Latin):
tanti iniuriosum uideretur si cum ducem suũ analogistã facit picta¬
goreũ uulgus reddende rationi foret obnoxlus plato Bed ne a pro¬
posito longiuis eam platomis hant sententiam michi pridem adeo
auctoritas et ratio et experientia cõmendauit ut ichil uerius nchil¬
q sanctuis dici posse non dubitem Ita em̃ interdum deo manu
porrigente surrexi ut incredidili quadam et ĩmensa cũ dulcedine qͥd
michi tũc prodesset ꝙ ne antea nocuisset a gros serere et nũc modo
pendente in antiquas miserias relapsus quid me iterũ perdiderit cũ¬
cum amarissime gustũ mentis experior quod idcirco retidi ne forte
mirareris huiꝰ me platonia dogiatis experieretiã profiteri
non miror equidem laboribus em̃ tuis inter fui et cadentem et resur¬
gente uidi et ñc prostratũ miseratus oꝑem ferre disposui
Gras ago tant misericordiis affectus quid aurẽ superest humane

Expanded text:
tanti, iniuriosum videretur si, cum ducem suum "analogistam" faciat pithatanti, iniuriosum videretur si, cum ducem suum "analogistam" faciat pithagoreum vulgus, reddende rationi foret obnoxius Plato. Sed, ne a proposito longius eam, Platonis hanc sententiam michi pridem adeo et autoritas et ratio et experientia commendant, ut nichil verius nichilque sanctius dici posse non dubitem. Ita enim interdum, Deo manum porrigente, surrexi ut incredibili quadam et immensa cum dulcedine quid michi tunc prodesset, quid ve antea nocuisset, agnoscerem; et nunc meo pondere in antiquas miserias relapsus, quid me iterum perdiderit cum amarissimo gustu mentis experior. Quod idcirco retuli, ne forte mirareris huius me platonici dogmatis experientiam profiteri. Non miror equidem! Laboribus enim tuis interfui et cadentem et resurgentem vidi, et nunc prostratum miseratus opem ferre disposui. Gratias ago tam misericordis affectus. Quid autem opis superest humane?
Abbreviated transcription (Latin):
maxiie ab oñi diuinorũ cogitatione dimoneat. Quid em̃ aliud ce¬
lestis doctna platonis admonet iisi ammũ a libidinibus corporeis ar¬
mortalitatꝭ annexa cogitatio est purus expeditusq consurgat Ecu
quid loquor et hec ex platonicis libris tibi familiariter nota sũt qͥ¬
bus auidissime nuper incubuisse diceris Incubueram fateor
alacri spe magroq de siderio sed peregrine hugue nouitas es festi¬
nata preceptoris ab̾sentia presciderũt ꝓpofitũ meu. Eeterũ ista mn
quã memoras disciplinã et ex scripturis tuis et ex aliorũ platonico¬
rum relatione notissima est
haud refert quo uerũ monstrãte
didiceris ꝙͣiis multũ sepe possit auctͣas  Apud me presertim
homĩs illuis de quo alce quidem michi insedit illud ciceronis iñ tus¬
culano plato inquit et si millã iõnẽ afferret inde quid hom̃i tribuo
ip̃a aucte me frangeret michi autẽ sepe diuinũ illud ingemũ cogi¬

Expanded text:
maxime ab omni divinorum cogitatione dimoveat. Quid enim aliud cemaxime ab omni divinorum cogitatione dimoveat. Quid enim aliud celestis doctrina Platonis admonet, nisi animum a libidinibus corporeis armortalitatis annexa cogitatio est, purus expeditusque consurgat? Scis quid loquor, et hec ex Platonis libris tibi familiariter nota sunt, quibus avidissime nuper incubuisse diceris. Incubueram, fateor, alacri spe et magno desiderio; sed peregrine lingue novitas et festinata preceptoris absentia preciderunt propositum meum. Ceterum ista michi, quam memoras, disciplina et ex scriptis tuis et ex aliorum platonicorum relatione notissima est. Haud refert quo verum monstrante didiceris; quamvis multum sepe prosit autoritas. Apud me presertim is illius, de quo alte michi quidem insedit illud Ciceronis in Tusculano. "Plato" inquit "etsi rationem nullam afferret vide quid homini tribuo, ipsa autoritate me frangeret". Michi autem sepe divinum illud ingenium cogi
Abbreviated transcription (Latin):
atĩa mortẽq conuertere uerũ hec michi cogitatio eo usq profuit ut
impulsꝯ̃ non totus iruer̃e et si corruisse mox exurgere ne nullis aut̾
iratundie flatibus agita rer millũ michi hactereꝰ studiũ presta¬
re quiuit I ad quia nullũ ex huiuscemodi flatibus aut tibi aut
alteri uereor naufragiũ facile patiar et si stoycorũ promisẜa nor
actiugis qui morbos aorũ radicitus se uulsibros spondent Sis in
hac re paripatheticorũ iitigatione contentus De ligouria:¬
nͥs igitur in presers obinissis ad periculosiora et tibi mul¬
to diligentius prouidenda festiiro Deus bone quid¬
huc periculo suis restat: ¶ Quantis luxurie flãmis
inicenderis  Tantis equidem interdũ ut grauiter doleã
ꝙ nõ insensibilis natꝰ sum ĩmobile saꝑũ aliqd esse maluerim ꝙͣ tã
multis corporis mei motibus turbari habes ergo quod te uel

Expanded text:
istitiam mortemque convertere? Verum hec michi meditatio eousque profuit, ut istitiam mortemque convertere? Verum hec michi meditatio eousque profuit, ut impulsus non totus ruerem et, si corruissem, exurgerem. Ne ullis autem iracundie flatibus agitarer, nullum michi hactenus studium prestare quivit. At quia nullum ex huiusce flatibus aut tibi aut alteri vereor naufragium, facile patiar, ut si stoicorum promissa non attingis, qui morbos animorum radicitus se vulsuros spondent, sis in hac re perypateticorum mitigatione contentus. His igitur in presens omissis, ad periculosiora et tibi multo diligentius providenda festino. Deus bone, quid adhuc periculosius restat? Quantis luxurie flammis incenderis? Tantis equidem interdum, ut graviter doleam, quod non insensibilis natus sim. Immobile saxum aliquod esse maluerim, quam tam multis corporis mei motibus turbari. Habes igitur quod te vel
Abbreviated transcription (Latin):
Rai quoq preteruehor qua et si sepe usto mag
excandias confestim cũ nature banitate mitiga¬
bilit compescere amniũ soles menior oratiam
consiln ira furor breuis est amniũ rege qui nisi
paret imperat hunc uniclis hunc tu compesce cathena
Aliꝙͣtulum michi fateor et poeticũ hoc et plurima huiꝰ gene
ris pħorũ consilia profuerũt Atqui in primis eui brecus re¬
cordatio que en iabies est pauculos dies quos intey hommes
Agnuꝰ in hyminũ odũt peruiciemq consuniere ãderit ecce dies ultima q̃
has flãmas in pectoribũs hũanis extiuguat et finẽ pofitura õdiis et si
mĩco inchil morte grauiꝰ optantus iniquissini uoti compotes factura
Itq ꝙ sẽ ꝙ alios precipitare iuiat ꝙ optimias partes breuissimi texis
amictere uel pre sentibus honestis gaudiis uel future uite consihis depu¬
tatos dies uis suffecturos ad sigula sicma licet cũ parcimonia dispen¬
sãtis aufferre nctiis ac propriio usibus inꝙ aliena pariter nr̃timq tħ¬

Expanded text:
ram quoque pretervehor, qua etsi sepe iusto magis exardeas, confestim tamen nature bonitate mitigabilis compescere motus animi soles, memor horatiani consilii: ira furor brevis est, animum rege; qui, nisi paret, imperat; hunc vinclis, hunc tu compesce cathena. Aliquantulum michi, fateor, et poeticum hoc et plurima huius generis philosophorum consilia profuerunt, atque in primis evi brevis recordatio. Que enim rabies pauculos dies, quos inter homines agimus, in hominum odium perniciemque consumere? Aderit ecce dies ultima que has flammas in pectoribus humanis extinguat, et finem positura odiis et, si inimico nichil gravius morte optamus, iniquissimi voti compotes factura. Itaque quid se quid alios precipitare iuvat? quid optimas partes brevissimi temporis amittere; et vel presentibus honestis gaudiis vel future vite consiliis deputatos dies, vix suffecturos ad singula, summa licet cum parsimonia dispensantis, auferre necessariis ac propriis usibus, inque alienam pariter et nostram tr
Abbreviated transcription (Latin):
pereundo ꝙͣ uite malis implicaretur que ꝙͣ multa sint
sciit experti et intẽti nemo eñĩ nõ expertus nõincẽti
at multi qui quasi sompinũ uitam agũt cuiꝰ reminisc
nequeant exprecti Perut Innocens infans tuꝰ qui fortas¬
se si uiueret nocentissimꝰ periisset Noli illũ in tuto posi¬
tũ deflere fortune minas ommes euasit poccupauit mor¬
tem que illũ dilata poccupassẽt To̾lupus meũ deuorauit
infantem ro Iam ista uerimũ est querelã do̾. Infant miftri¬

Expanded text:
pereundo, quam vite malis implicaretur, que quam multa sint, pereundo, quam vite malis implicaretur, que quam multa sint, sciunt experti et intenti; nemo enim non expertus est, non intenti autem multi, qui quasi somnium vitam agunt, cuius reminisci nequeant experrecti. Periit innocens infans tuus, qui fortasse si viveret, nocentissimus periisset. Noli illum in tuto positum deflere: fortune minas omnes evasit, et preoccupavit mortem que illum dilata preoccupasset. Lupus meum devoravit infantem. I
Abbreviated transcription (Latin):
nfancis filii miserabilem casum fleo Rõ huanũ
nichil flendũ homini premeditata dent essẽ
onna si nõ sũt nõ casũ filii s in stitĩa tuam
defle et condicionis obliuionẽ eo filui infantꝭ
miseram mortẽ queror ro Nulla mors misera quã mors aĩe
nõ sequitur a quo periculo infans tuus ĩmunis est doͬ
Infans meus p̃cipitio periĩt Rõ Qualr̃ quis pereat quid
refert mõ ne turpiter pereat et perire turpiter nõ pt qui
sine pc̃tis perit do Precipitio periit infans meus Rõ At ay-¬
che morus serpente alii gral̃de lacte mitcꝭ alii morbis
tibus optanda nocẽtibus metuẽda est do Infans meus
ex alto p̃ceps ptriit Ro languide perentibus mors duxi¬
or sepe et angustie longiores dolor omis eo tollerabilior
quo breuior do periit pcipitio infans meus rã p̃cipitari
et ruere illius etat est ꝓpriũ fecit in fans tuns quõd
fatuit omnes et si nõ ommnes casu pereat At tu sine il¬
lum periisse pereunderat et feliciter setũ agitur prius

Expanded text:
nfantis filii miserabilem casum fleo. Humanum nichil flendum. Homini premeditata omnia esse debent, si non sunt. Non casum filii, sed inscitiam tuam defle, et conditionis oblivionem. Filii infantis miseram mortem queror. Nulla mors misera, quam mors anime non sequetur, a quo periculo infans tuus immunis est. Infans meus precipitio periit. Qualiter quis pereat, quid refert, modo ne turpiter pereat? Et perire turpiter non potest, qui sine peccatis periit. Precipitio periit infans meus. At Archemorus serpente, alii gravide lacte nutricis, alii morbis, tibus optanda, nocentibus metuenda est. Infans meus ex alto preceps periit. Languide pereuntibus, mors durior sepe, et angustie longiores. Dolor omnis eo tolerabilior quo brevior. Periit precipitio infans meus. Precipitari et ruere illius etatis est proprium. Fecit infans tuus quod faciunt omnes, etsi non omnes casu pereant. At tu sine illum periisse: pereundum erat; et feliciter secum agitur, prius