comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
entiam. uidet᷑ sibi scire dixisti. Quid
tunc postea inquit: Quia si uidetur
sibi inquã scire sapientiam: non ei ui¬
detur nichil scire posse sapientẽ. Aut
si sapientia nichil ẽ:uolo affirmes.
Crederem uere inquit ad calcem nos
finemq uenisse: s repente cũ dexteraᷤᷤ
int̾posusti. disiunctissimos nos esse
&e in longum ꝓgressos uideo: uidelicet
quod hesterno die a nobis nulla alia
questio constituta uidebatur. nͥ qͦd
sapientẽ ad comp̾hensionẽ ueri ꝑue¬
nire posse. affirmante te ego negaue¬
ram. Nunc uͦ nichil me opinor conces¬
babilium rerum se consecutũ ẽẽ sapi¬
entiam. Quam tam̃ sapientiã in inue¬
stigatione diuinarũ humanarũq
rerum me constituisse. nulli ur̃m ẽẽ
arbitror dubium. Non inquam ido:
quia inuoluis euolueris. Uideris enĩ
mͥ iam exercendi tui causa disputare:
&e quia bene nosti istos adolescentuloᷤᷤ
iux adhuc posse discernere. quȩ acute

Expanded text:
entiam, \'uidetur sibi scire\' dixisti. — Quid entiam, \'uidetur sibi scire\' dixisti. — Quid tum postea ? inquit. — Quia, si uidetur sibi, inquam, scire sapientiam, non ei uidetur nihil scire posse sapientem; aut, si sapientia nihil est, uolo affirmes. Crederem uere, inquit, ad calcem nos finesque uenisse, sed repente, cum dexteras interposuisti, disiunctissimos nos esse et in longum progressos uideo, uidelicet quod hesterno die a nobis nulla alia quaestio constituta uidebatur, nisi quod sapientem ad comprehensionem ueri peruenire posse affirmante te ego negaueram, nunc uero nihil me opinor concesbabilium rerum sc consecutum esse sapientiam; quam tamen sapientiam in inuestigatione diuinarum humanarumque rerum Ille constituisse nulli nostrum arbitror dubium. — Non, inquam, ideo, quia inuoluis, euolueris; uideris enim iam mihi exercendi tui causa disputare et, quia bene nosti istos adulescentulos uix adhuc posse discernere, quae acute
Abbreviated transcription (Latin):
se confessus es. Nescio inquit cuiꝰ im¬
pudentiȩ sim: si habitum inquisitio¬
nis diumaꝵ humanaꝵq rerũ. ẽẽ in
sapiente confessum me negare uolue¬
ro.S qui tͥ uideat᷑ inuentoꝵ ꝓbabili¬
um habitus ñ eẽ. non uideo. Concediᷤᷤ
inquam mͥ falsa neminem scire: fa¬
cile id qͥdem inquit. Dic iam si poteᷤ
inquã: sapientẽ nescire sapientiã. Qo
enim ait hoc limite unu̾isa concludis:
ut uideri sibi non possit cõp̾hendisse
se sapientiã: Da inquam dexteram.
slam si meministi. hoc ẽ quod heri
me dixi effecturum: qͦd nc ñ a mecon¬
clusum. s a te ultro mͥ oblatũ ẽẽ gau¬
deo. Nam cum int̾ me & achademi¬
eos hoc int̾esse dixissem. qͦd illis ꝓbabi¬
le uisum ẽ ueritatẽ ñ posse comp̾hen
dimͥ autẽ ñdum qͥdem a me inuentã.
inueniri tam̃ posse a sapiente uidea-¬
tur: nunc tu cum mea interrogatioẽ
urgereris. utrum sapiens nesciat sapi-¬

Expanded text:
se confessus es. — Nescio, inquit, cuius imse confessus es. — Nescio, inquit, cuius impudentiae sim, si habitum inquisitionis diuinarum humanarumque rerum esse in sapiente confessum me negare uoluero. sed qui tibi uideatur inuentorum probabilium habitus non esse, non uideo. — Concedis inquam, mihi falsa neminem scire? — Facile quidem, inquit. — Dic iam, si potes, inquam, sapientem nescire sapientiam. — Quid enim ? ait, hoc limite uniuersa concludis, ut uideri sibi non possit comprehendisse se sapientiam? — Da, inquam, dexteram. nam, si meministi, hoc est quod heri Ille dixi effecturum, quod nunc non a me conclusum, sed a te ultro mihi oblatum esse gaudeo. nam cum inter me et Academicos hoc interesse dixissem, quod illis probabile uisum est ueritatem non posse comprehendi, mihi autem nondum quidem a me inuentam, inueniri tamen posse a sapiente uideatur, nunc, cum mea interrogatione urgereris, utrum sapiens nesciat sapi
Abbreviated transcription (Latin):
ne det̾minas: ipsam rem planius elo¬
quutꝰ es. Quoquo mͦ in quã eam deter¬
minem: illud om̃ib placuit. scientiã
falsarum rerum ẽẽ ñ posse. In hoc mͥ
inquit ille. uisa fuit obicienda p̾scͥp¬
tio: ne inconsiderata consensione mea.
facile in pͥncipalis illius questionis cã¬
pis. tua equitaret oratio. Plane mͥ inꝗͣ
nichil uͥ equitare possem reliquisti.
Nam nͥ fallor. quod iam dudũ moli¬
or: ad ipsum finem ꝑuenimus. Si enĩ
ut subtiliter uereq dixisti. nichil int̾
sapientiȩ studiosum & sapientẽ int̾¬
est. nͥ quod iste amat. ille autẽ habet sa¬
pientiȩ disciplinam: unde etiam no-¬
m̃ ipsum id est habitum quendã expͥ¬
mere ñ cunctatus es: nemo autẽ dis¬
ciplinã hab̾e pot̾ in aĩo. qͥ nicħ didicit.
nicħaũ didicit qͥ nichil nouit: &e nos¬
se falsum nemo potest:nouit gͥ sapieis
ueritatẽ: quem disciplinã sapientiȩ ha¬
bere in animo id est habitum iam ip¬

Expanded text:
ne determinas, ipsam rem planius elone determinas, ipsam rem planius elocutus es. — Quoquo modo, inquam, eam determinem, illud omnibus placuit scientiam falsarum rerum esse non posse. — In hoc mihi, inquit ille, uisa fuit obicienda praescriptio, ne inconsiderata consensione mea facile in principalis illius quaestionis pis tua equitaret oratio. — Plane mihi, inquam, nihil ubi equitare possem reliquisti. nam, nisi fallor, quod iam dudum molior, ad ipsum finem peruenimus. si enim, ut subtiliter uereque dixisti, nihil inter sapientiae studiosum et sapientem interest, nisi quod iste amat, ille autem habet sapientiae disciplinam — unde etiam nomen ipsum, id est habitum quendam exprimere non cunctatus es — nemo autem habere disciplinam potest in animo, qui nihil didicit, nihil autem didicit. qui nihil nouit, et nosse falsum nemo potest, nouit igitur sapiens ueritatem, quem disciplinam sapientiae habere in animo, id est habitum iam ip
Abbreviated transcription (Latin):
sapientiȩ: nichil imꝓpaganda uita
ꝑtimesco fortunã. Etenim qͥa uiuo. ꝓp¬
terea uolo sapientiam: ñ qͦd sapientiã
desidero uolo uitã. Unde fortuna si
mͥ abstulerit uitã: auferet causam qͣ¬
rendȩ sapientiȩ. Nichil gͦ habeo ẽ
ut fiam sapiens. aut fauorẽ optẽ for¬
tunȩ. aut impedim̃ta formidem: nisi
alia fortasse ꝓtuleris. Tum ego. Non
gͥ censes sapientiȩ studiosum. posse¬
a fortuna ne ad sapientiam ꝑueniat
impediri: etiamsi ei ñ auferat uitã :
Non arbitror inquit. Uolo inquã mͥ
paululum aꝑias: quid tͥ int̾ sapien¬
tem &e philosophum distare uideat᷑.
Sapientem a studioso ait. nulla re
differre arbitror: nͥ quod quaꝵ rerũ
in sapiente qͥdam habitus inest: eaꝵ
est in studioso sola flagrantia. Que
sunt tandem istȩ res inquã: Nam mͥ
nichil aliud uidetur inter eẽ: nisi qͦd
alter scit sapientiam: alter scire desi¬
derat. Si scientiam inquit modesto fi¬

Expanded text:
sapientiae, nihil in propaganda uita sapientiae, nihil in propaganda uita pertimesco fortunam. etenim quia uiuo, propterea uolo sapientiam, non quod sapientiam desidero, uolo uitam. unde fortuna si mihi abstulerit uitam, auferet causam quaerendae sapientiae. nihil igitur habeo, cur ut fiam sapiens aut fauorem optem fortunae aut impedimenta formidem, nisi alia fortasse protuleris. — Tum ego: Non igitur censes sapientiae studiosum posse fortuna, ne ad sapientiam perueniat, impediri, etiamsi ei non auferat uitam ? — Non arbitror, inquit. Uolo, inquam, mihi paululum aperias, quid tibi inter sapientem et philosophum distare uideatur. - Sapientem ab studioso, ait, nulla re differre arbitror, nisi quod quarum rerum in sapiente quidam habitus inest, earum est in studioso sola flagrantia. — Quae sunt tandem istae res? inquam; nam mihi nihil aliud uidetur interesse, nisi quod alter scit sapientiam, alter scire desiderat. — Si scientiam, inquit, modesto fi
Abbreviated transcription (Latin):
icere atq contempnere: ita quisquis
ad sapientiȩ portum & quasi firmis¬
simum &e quietissimũ solum ꝑueni¬
re uoluerit: qm ut alia omiitam. si ce¬
cus aut surdus fuerit. non potest qͦd
positum ẽ in potestate fortunȩ. neces¬
sariam mͥ uidetur ad id quod concu¬
piuit habere fortunam: qͦd cũ optinu¬
erit. quamuis putetur indigere qͥb¬
dam reb. ad corporis ualitudinẽ ꝑti¬
nentib. illud tam̃ constat. ñ his opuᷤᷤ
eẽ ut sapiens sit. s ut int̾ homines ui¬
uat. Immo ait ille si cecus aut surdꝰ
sit: ce sapientiam adipiscendã. & ip¬
sam uitam ꝓpter quã sapientia querit᷑
mea sententia contempnet. Tam̃ inꝗͣ
cum ipsa uita nr̃a qua hic uiuimus
sit in potestate fortunȩ. nec nͥ uiuens
quisq sapiens fieri possit: ñne faten¬
dum ẽ opus eẽ eiꝰ fauore. quo ad sapi¬
entiam ꝓueamur: S cum sapientia
inquit ñ nͥ iuuentib necessaria sit.
remotaq uita nulla sit indigentia

Expanded text:
icere atque contemnere, ita quisquis icere atque contemnere, ita quisquis ad sapientiae portum et quasi firmissimum et quietissimum solum peruenire uoluerit — quoniam, ut alia omittam, si caecus ac surdus fuerit, non potest, quod positum est in potestate fortunae — necessariam mihi uidetur ad id quod concupiuit habere fortunam. quod cum obtinuerit, quamuis putetur indigere quibusdam rebus ad corporis ualitudinem pertinentibus, illud tamen constat, non his opus esse, ut sapiens sit, sed ut inter homines uiuat. — Immo, ait ille, si caecus ac surdus sit, et sapientiam adipiscendam et ipsam uitam, propter quam sapientia quaeritur, mea sententia iure contemnet. Tamen, inquam, cum ipsa uita nostra, cum hic uiuimus, sit in potestate fortunae nec nisi uiuens quisque sapiens fieri possit, nonne fatendum est opus esse eius fauore, quo ad sapientiam peruehamur? — Sed cum sapientia, inquit, non nisi uiuentibus necessaria sit remotaque uita nulla sit indigentia
Abbreviated transcription (Latin):
fortunam ad seipsam contempnendã
aliquid adiuuare estimes. Quod si ar¬
bitraris: dico sapientiȩ cupidum ma¬
nõꝑe indigere fortuna. Arbitror inꝗͣ:
siqͥdem ꝑ illam erit talis qualis eam
possit contempnere: nec absurdum ẽ.
Nam sic etiam paruis nobis ubera
necessaria sunt: quib efficit᷑. ut sine.
his postea uiuere ac ualere possimuᷤ.¬
Sententias aũt nr̃as si animi conceptio
ñ dissonat concordare mͥ liquet: nͥ forte
discernendum cuiquã uidetur. quod
fortunȩ uł uberum. ñ ipsa ubera seu
fortuna. s alia res quedam nos faciat
contemptores. Nichil magnum ẽ in¬
quam alio simili uti. Nam ut sine
naui uł quolibet uehiculo. aut om̃i¬
no ne uł ipsum dedalum timeã. sine
ullis ad hanc rem accõmodatis instru¬
mentis. aut aliqua occultiore poten¬
tia. egeum mare nemo transmittit.
quamuis nichil aliud quã ꝑuenire
ꝓponat: quod cum ei euenerit. illa
omĩa quib aduectus ẽ. paratus sit ab¬

Expanded text:
fortunam ad se ipsam contemnendam fortunam ad se ipsam contemnendam aliquid iuuare aestimes. quod si arbitraris, dico sapientiae cupidum magnopere indigere fortuna. — Arbitror, inquam, si quidem per illam erit talis, qualis eam possit contemnere. nec absurdum est; nam sic etiam paruis nobis ubera necessaria sunt, quibus efficitur, ut sine his postea uiuere ac ualere possimuSententias, ait, nostras, si animi conceptio non dissonat, concordare mihi liquet, nisi forte disserendum cuiquam uidetur, quod fortunae uel uberum non ipsa ubera seu fortuna, sed alia res quaedam nos faciat contemtores. —Nihil magnum est, inquam, alio simili uti. nam ut sine naui uel quolibet uehiculo aut omnino, ne uel ipsum Daedalum timeam, sine ullis ad hanc rem accommodatis instrumentis aut aliqua occultiore potentia Aegeum mare nemo transmittit, quamuis nihil aliud quam peruenire proponat, quod cum ei euenerit, illa omnia, quibus aduectus est, paratus sit ab
Abbreviated transcription (Latin):
tia mea. sapienti homini iam nichil
opus eẽ: ut autẽ sapiens fiat plurimũ
necessariam ẽẽ fortunam: nisi quid a¬
liud uidetur alypio. Tum ille. Quã¬
tum iuris inquit fortunȩ tribuas: ñ¬
dum bene noui. Nam si ad contemp¬
nendam fortunam fortuna ipsa opꝰ
ẽẽ arbitraris: me quoq comitem in
hanc sententiam do tͥ. Sin fortunȩ
nichil aliud concedis. quã ea quȩ
corporis necessitati ñ possunt. nͥ ipsa
uolente suppetere: non ita sentio. Aut
enim licet eadem repugnante atq in¬
uita. ñdum sapienti cupido tamen
sapientiȩ ea sumere quȩ uitȩ necessa¬
ria confitemur: aut concedendum ẽ¬
etiam in om̃i sapientis uita eam do¬
minari: cũ &e ipse sapiens his quȩ cor¬
pori necessaria sunt ñ indigere ñ pos¬
sit. Dicis gͦ in quã fortunam ẽẽ neces¬
sariam studioso sapientiȩ: sapienti uͦ
negas: Non ab re ẽ eadem repetere in¬
quit. Itaq nunc etiã abs te quero. utrũ

Expanded text:
tia mea sapienti iam homini nihil tia mea sapienti iam homini nihil opus esse; ut autem sapiens fiat, plurimum necessariam esse fortunam, nisi quid aliud uidetur Alypio. — Tum ille: Quantum iuris, inquit, fortunae tribuas, nondum bene noui. nam si ad contemnendam fortunam fortuna ipsa opus esse arbitraris, me quoque comitem in hanc sententiam do tibi. sin fortunae nihil aliud concedis quam ea, quae corporis necessitati non possunt nisi ipsa uolente suppetere, non ita sentio. aut enim licet eadem repugnante atque inuita nondum sapienti, cupido tamen sapientiae ea sumere, quae uitae necessaria confitemur, aut concedendum etiam in omni sapientis uita eam dominari, cum et ipse sapiens his, quae corpori necessaria sunt, non indigere non possit. Dicis ergo, inquam, fortunam esse necessariam studioso sapientiae, sapienti uero negas. — Non ab re est eadem repetere, inquit. itaque nunc etiam abs te quaero, utrum
Abbreviated transcription (Latin):
alt̾ ea inuenta beatum fieri asseruerit
hominem. alter uͦ tantũ diligenter
quesita: nulli nr̃m dubium ẽ nichil
ẽẽ a nobis huic negotio p̾ponendum.
Quamobrem. qualem uobis queso he¬
sternum diem uidem᷑ duxisse: No-¬
bis qͥdem in studiis ur̃is uiuere licu¬
it. Nam & tu trygeti uirgilii carmi¬
nib te oblectasti: &e licentiꝰ fingendiᷤ
u̾sib uacauit: quoꝵ amore ita ꝑeul¬
sus ẽ. ut ꝓpter eum mͥ maxime istum
sermonem inserendum putarem: quo
in eiꝰ animo philosophia. nunc enum
tempꝰ ẽ. maiorem partẽ ñ mͦ quã po¬
etica s quȩ uis alia disciplina. sibi
usurpet ac uindicet. S queso uos. ñ¬
ne miserati nos estis. cum pͥdie ita
cubitum issemus. ut ad dilatam que¬
stionem & prorsus ad nichil aliud
surgeret᷑ quod de re tanta familiari
necessario ꝑagenda extiterunt: ut
his penitus occupati uix duas extre¬
mas diei horas in nosmet ipsos respira¬
re possemus: Quare semꝑ fuit senten¬

Expanded text:
alter inuenta ueritate beatum fieri asseruerit alter inuenta ueritate beatum fieri asseruerit hominem, alter uero tantum diligenter quaesita, nulli nostrum dubium est nihil esse a nobis huic negotio praeponendum. quam ob rem qualem uobis quaeso hesternum diem uidemur duxisse? uobis quidem in studiis uestris uiuere licuit. nam et tu, Trygeti, Uergilii te carminibus oblectasti et Licentius fingendis uersibus uacauit, quorum amore ita perculsus est, ut propter cum maxime mihi istum sermonem inferendum putarem, quo in eius animo philosophia — nunc enim tempus est — maiorem partem non modo quam poetica sed quaeuis alia disciplina sibi usurpet ac uindicet. Sed quaeso uos, nonne miserati nos estis, cum pridie ita cubitum issemus, ut ad dilatam quaestionem et prorsus ad nihil aliud surgeretur, quod tanta de re familiari necessario peragenda extiterunt, ut his penitus occupati uix duas extremas diei horas in nosmet ipsos respirare possemus? quare semper fuit senten
Abbreviated transcription (Latin):
uoi post illum ser¬
monem quẽ scds
liber continet ali¬
o die consedissemꝰ
in balneis: nam erat tͥstior qͣm ut ad
pratum liberet descendere: sic exhor¬
sus sum. Arbitror uos iam satis ani¬
madu̾tisse: qua de re int̾ nos discu¬
tienda questio constituta sit. S ante¬
quã ad partem meã ueniam: quȩ ad
eam ꝑtinent explicandam. pauca qͦ¬
so. de spe. de uita. de instituto nr̃o ñ
ab re abhorrentia libenter audiatis.
Negotium nr̃m ñ leue aut suꝑfluu̾̃.
s necessarium ac summũ ẽẽ arbi¬
tror: magnoꝑe querere ueritatẽ. Hoc
int̾ me atq alipiũ ꝯuenit. Nam ce cȩ¬
teri philosophi sapientem suũ eam
inuenisse putauerunt. de achademi¬
ci sapienti suo summo conatu inue¬
niendam eẽ ꝓfessi sunt: soq illum
agere sedulo. S qm̃ uł lateret obruta.
uł confusa ñ emineret ad agendam
uitam: id eum seqͥ qͦd ꝓbabile ac ueri
simile occurreret. Id etiam ur̃a pͥstina
disceptatione confectũ ẽ. Nam cum

Expanded text:
um post illum sermonem, quem secundus liber continet, alio die consedissemus in balneis — nam erat tristior, quam ut ad pratum liberet descendere — sic exorsus sum: Arbitror uos iam satis animo aduertisse, qua de re inter nos discutienda quaestio constituta sit. sed antequam ad partes meas ueniam, quae ad eam pertinent explicandam, pauca quaeso de spe de uita de instituto nostro non ab re abhorrentia libenter audiatis. negotium nostrum non leue aut superfluum, sed necessarium ac summum esse arbitror, magno opere quaerere ueritatem. hoc inter me atque Alypium conuenit. nam et ceteri philosophi sapientem suum eam inuenisse putauerunt et Academici sapienti suo summo conatu inueniendam esse professi sunt idque illum agere §edulo, sed quoniam uel lateret obruta uel confusa non emineret, ad agendam uitam id eum sequi, quod probabile ac ueri simile occurreret. id etiam uestra pristina disceptatione confectum est. nam cum
Abbreviated transcription (Latin):
Nec tam̃ isto nomine nos uteremur:
siiam satis essemꝰ luteris eccłiasticis
eruditi. Nec illud mͥ placet: quod cũ
dixissem sumia oꝑa danda est opti¬
mis morib. mox adlidi. Deus enĩ ñr
aliter nos exaudire ñ poterit: bene
autẽ uiuentes facillime exaudiet: sic
enim dictum ẽ tanquã d̾s ñ exaudiat
peccatores. Quod qͥdem dixit in euͣgłio:
s ille qui nondum cognouerat xp̃m:
a quo iam fuerat illuminatꝰ in corpo¬
re. N ec illud placet. quod pytagore
philosopho tantũ laudis dedi. ut
qui hanc audit uł legit. possit pu¬
tare me credidisse nullos errores in
pytagorica eẽ doctrina: cum sint plu¬
res. idemq capitales. Hoc opus sic in¬
cipit. Ordinem rerum zenobi con¬

Expanded text:
nec tamen isto nomine nos uteremur, nec tamen isto nomine nos uteremur, si iam satis essemus litteris ecclesiasticis eruditi. Nec illud mihi placet, quod cum dixissem: summa opera danda est optimis moribus, mox addidi: deus enim noster aliter nos exaudire non poterit; bene autem uiuentes facillime exaudiet. sic enim dictum est, tamquam deus non exaudiat peccatores; quod quidem dixit in euangelio, sed ille, qui nondum cognouerat Christum, a quo iam fuerat inluminatus in corpore. nec illud pphilosopho tantum laudis dedi , ut qui hanc audit vel legit possit putare, me credidisse nullos errores in Pythagorica esse doctrina, cum sint plures, iidemque capitales. Hoc opus sic incipit: Ordinem rerum, Zenobi. C
Abbreviated transcription (Latin):
etiam dñs significare uoluerit. qͥa
non ait regnum meum ñ ẽ de mun¬
do. s regnum meum ñ est de hoc
mundo: cum possit &e aliqua locu¬
tione dictum inueniri. & si alius a
dño xp̃o significatus est mundus. il¬
le congruentius possit intelligi. in qͦ
erit cȩlum nouũ & terra noua: quan¬
do complebitur. qͦd oramus dicentes.
Adueniat regnum tuum. Nec plato
qͥdem in hoc errauit. qͥa ẽẽ mundu
intelligibilem dixit: si ñ uocabulum
qd̾ eccłiasticȩ consuetudini in re illa
inusitatũ ẽ. s ipsam rem uelimꝰ adtẽ¬
¶ derez
Mundum quippe ille intelligibilẽ
nuncupauit. ipsam rationem sem¬
pit̾nam. atq incommutabilẽ. qua
fecit ds mundum: quã qui eẽ negat.
sequit᷑ ut dicat irrationabilit̾ đm fe¬
cisse quod fecit: aut cum faceret uel
antequã faceret nescisse quid faceret.
si apud eum ratio faciendi non erat:
si uero erat sicut erat. ipsam uidetur
plato uocasse intelligibiłe mundum.

Expanded text:
etiam dominus significare uoluerit, quia etiam dominus significare uoluerit, quia non ait: regnum meum non est de mundo, sed: regnum meum non est de hoc mundo, cum possit et aliqua locutione dictum inueniri et, si alius a domino Christo significatus est mundus, ille congruentius possit intellegi, in quo erit caelum nouum et terra noua, quando conplebitur quod oramus dicentes: adueniat regnum tuum. nec Plato quidem in hoc errauit, quia esse mundum intellegibilem dixit, si non uocabulum, quod ecclesiasticae consuetudini in re illa inusitatum est, sed ipsam rem uelimus adtendere. mundum quippe ille intellegibilem nuncupauit ipsam rationem sempiternam atque incommutabilem, qua fecit deus mundum. quam qui esse negat, sequitur, ut dicat inrationabiliter deum fecisse quod fecit, aut, cum faceret uel antequam faceret, nescisse, quid fsi apud eum ratio faciendi non erat. si uero erat, sicut erat, ipsam uidetur Plato uocasse intellegibilem mundum.
Abbreviated transcription (Latin):
er idem tempus int̾ illos
qui de achademicis scͥpti
sunt. duos etiam libros de
ordine scͥpsi: in quib que¬
stio magna uersatur. utrum omĩa bo¬
na & mala diuinȩ ꝓuidentiȩ ordo cõ¬
tineat. S cũ rem uiderẽ ad intelligendũ
difficilem. satis egre ad eorũ ꝑceptionẽ
cum quib agebam disputando posse
ꝑdiici: de ordine studendi loqui ma¬
lui: quo de corporalib ad incorporalia
potest ꝓfici. Uerum & in his libris dis¬
plicet michi sepe int̾positum fortunȩ
uocabulum: & quod ñ addebam cor
multum tribui liberalib discipli¬
nis quas multi sancti nesciunt
qͥdam etiam qui scuint eas sc̃i ñ sunt:¬
& quod musas quasi aliquas deas qͣm¬
uis iocando cõmemoraui: & quod ad¬
mirationẽ uicrum nuncupaui: &
quod philosophos non uera pietate
p̾ditos. dixiuirtutis luce fulsisse: &
quod duos mundos unũ sensibilem
alterum intelligibilem. ñ ex plato¬
nis uł ex platonicoꝵ ꝑsona. sed ex
mea sic commendaui: tanquã hoc

Expanded text:
er idem tempus, inter illos quidem, qui de Academicis scripti sunt, duos etiam libros de ordine scripsi, in quibus quaestio magna uersatur, utrum omnia bona et mala di??nae prouidentiae ordo contineat. sed cum rem uiderem ad intellegendum difficilem satis aegre ad eorum perceptionem, cum quibus agebam, disputando posse perduci, de ordine studendi loqui malui, cum a corporalibus ad incorporalia potest profici. Uerum et his libris displicet mihi saepe interpositum fortunae uocabulum; et quod non addebam: cormultum tribui liberalibus disciplinis, quas multi sancti multum nesciunt, quidam etiam sciunt et sancti non sunt; et quod Musas quasi aliquas deas quamuis iocando commemoraui; et quod admirationem uitium nuncupaui; et quod philosophos non uera pietate praeditos dixi uirtutis luce fulsisse; et quod duos mundos unum sensibilem, alterum intellegibilem, non ex Platonis uel ex Platonicorum persona, sed ex mea sic commendaui, tamquam hoc
Abbreviated transcription (Latin):
pias. Aui It animas nr̃as ce dm simł
concordit̾ inqͥramꝰ. Ita enĩ facile cui
pͥori contingit inuentio: cȩteros eo si¬
ne labore ꝑducit. Rõ Quid si nolunt
hȩc illi querere: au ẜ suadebo ut ue¬
lint. Rõ Quid si ñ possis: uel qͦd se in¬
uenisse iam. uł quia ista ñ posse inue¬
niri arbitrant᷑. uł qͦd aliarũ rerũ curiᷤᷤ
ce desiderio p̾pediunt᷑: au Habebo
eos &e ipsi me: sic̃ possumuᷤᷤ Rõ Qd si te
ab inqͥrendo etiã impediat eoꝵ p̾sen¬
tia: Nonne laborabis atq optabis
si alit̾ eẽ ñ posst. ñ tecũ eẽ potius quã
sic eẽ: aũ fateor ẽẽ ita ut dicis. Rõ Non

Expanded text:
pias? A. Ut animas nostras et Deum simul pias? A. Ut animas nostras et Deum simul concorditer inquiramus. Ita enim facile cui priori contingit inventio, caeteros eo sine labore perducit. R. Quid, si nolunt haec illi quaerere? A. Persuadebo ut velint. R. Quid, si non possis, vel quod se invenisse jam, vel quod ista non posse inveniri arbitrantur, vel quod aliarum rerum curis et desiderio praepediuntur? A. Habebo eos, et ipsi me, sicut possumus. R. Quid, si te ab inquirendo etiam impediat eorum praesentia? nonne laborabis atque optabis, si aliter esse non possunt, non tecum esse potius quam sic esse? A. Fateor, ita est ut dicis. R. Non
Abbreviated transcription (Latin):
spondere ñ possim: nunqͣm tam̃ mͥ
ꝑsuadebis. ut hac affectione m̃tis qͣ
nunc me ẽẽ sentio. nichil me ꝓfecisse
arbitrer. Rõ Credo ꝓpterea tͥ hoc uide¬
ri: qͥa quãuis ista optare posses. non
tamen propter seipsa. sed propt̾ ali¬
ud expetenda uiderent᷑. au hoc est
qͦd dicere cupiebam. ⁊lam qͣndo desi¬
deraui diuitias. ideo desideraui ut
diues eẽm: honoresq ipsos quoꝵ cu¬
piditatẽ mͦ me ꝑdomuisse respondi.
eoꝵ nescio qͦ nitore delectatꝰ uolebã.
Nichilq aliud in uxore semꝑ atten¬
di cũ attendinͥ que mͥ efficeret cũ bo¬
na fama uoluptatẽ. Tunc istoꝵ erat
immo uera cupiditas: nc̃ ea om̃ĩa
ꝓrsus asꝑnor. Et si ad ilła q̃ cupio ñ
nisi ꝑ hec mͥ tͣnsitꝰ dat᷑: ñ amplectenda¬
hec appeto:. s subeo toleranda. Rõ Op¬
time om̃ino. nec ego ullarũ rerũ uo¬
candã puto cupiditatẽ. quȩ ꝓpt̾ aliud
qͦs diligis. uł uiuere. uł tecũ uiuere cu¬

Expanded text:
spondere non possum, nunquam tamen mihi spondere non possum, nunquam tamen mihi persuadebis ut hac affectione mentis, qua nunc me esse sentio, nihil me profecisse arbitrer. R. Credo propterea tibi hoc videri, quia quamvis ista optare posses, non tamen propter seipsa, sed propter aliud expetenda viderentur. A. Hoc est quod dicere cupiebam: nam quando desideravi divitias, ideo desideravi ut dives essem, honoresque ipsos, quorum cupiditatem modo me perdomuisse respondi, eorum nescio quo nitore delectatus volebam; nihilque aliud in uxore semper attendi, cum attendi, nisi quam mihi efficeret cum bona fama voluptatem. Tunc erat istorum in me vera cuprsus aspernor: sed si ad illa quae cupio non nisi per haec mihi transitus datur, non amplectenda appeto, sed subeo toleranda. R. Optime omnino: nam nec ego ullarum rerum vocandam puto cupiditatem, quae propter aliud quos diligis, vel vivere, vel tecum vivere cu
Abbreviated transcription (Latin):
rati. idq nͥ ꝑ tuos honores dignita¬
tẽq fieri ñ posse: ñne ista etiã deside¬
randa erant: & ut ꝓueniant magno¬
ꝑe instandum: au Ita ẽ ut dicis. Rõ.
Iam de uxore nichil disputo: fortasse
enĩ ñ potest ut dicat᷑ existere talis ne¬
cessitas: quãquã si esꝰ amplo patͥmonio
certũ sit sustentari posse om̃s. qͦs tecum
uno in loco uiuere ociose cupis. ipsa et¬
am concordit̾ id sinente: p̾serti si gn̾is
nobilitate tanta polleat. ut honorib
illos quos eẽ posse necessarios iam de¬
disti. ꝑ eam facile adipisci possis. nes¬
cio utrũ ꝑtineat ad officiũ tuũ ista
contempnere. Au Quando gͦ istuc spe¬
rare audeam: Rõ Ita istuc dicis: quasi
ego nc̃ reqͥram qͥd speres. Non quero
qͥd negatũ ñ delectet. s delectet oblatũ.
Aliud ẽ enĩ exhausta pestis. aliud con-¬
sopita: ad hoc enim ualet qͦd a qͥbdã
an sanitate pellat᷑. Au Qũãquã tͥ re-¬

Expanded text:
rati, idque nisi per tuos honores dignitarati, idque nisi per tuos honores dignitatemque fieri non posse? nonne ista etiam desideranda erunt, et ut proveniant magnopere instandum. A. Ita est ut dicis. R. Jam de uxore nihil disputo; fortasse enim non potest, ut ducatur, existere talis necessitas: quanquam, si ejus amplo patrimonio certum sit sustentari posse omnes quos tecum in uno loco vivere otiose cupis, ipsa etiam concorditer id sinente, praesertim si generis nobilitate tanta polleat, ut honores illos quos esse necessarios jam dedisti, per eam facile adipisci possis, nescio utrum pertineat ad officium tuum ista contemnere. A. Quando ego istud sperare audeam? 19. R. Ita istud dicis, quasi ego nunc requiram quid speres. Non quaero quid negatum non delectet, sed qui delectet oblatum. Aliud est enim exhausta pestis, aliud consopita. Ad hoc enim valet quod a quibusdan sanitate pellatur. A. Quanquam tibi re
Abbreviated transcription (Latin):
tu. siue de balneis. cȩteraq corporis uo¬
luptate. nichil interroges. Tantũ ab¬
ea peto: quantũ inualitudinis opẽ
conferri potest. Rõ Multũ ꝓfecisti.¬
Ea tam̃ que restant. ad uidendã illã
lucẽ plurimũ impediunt. S molior
aliquid quo mͥ uidet᷑ facile ostendi.
aut nichil edomandu nobis remane.
aut nichil omĩno ꝓfecisse: omniũq
illoꝵ q̃ resecta credimꝰ tabẽ manere.
Nam q̃ro abste. si tͥ ꝑsuaderẽ aliter
cũ multis carissimis tuis te in studio
sapientiȩ ñ posse uiuere. nͥ ampla reᷤ
aliqua familiaris. necessitates ur̃as
sustinere possit.nne desiderabis diui¬
tias & optabis: au Assentior. Rõ Qͥd si
etiã illud appareat. &x multis te ꝑsua¬
surũ eẽ sapientiã. si tͥ de honore aucto¬
ritas creuerit. eosq ipsos familiares
tuos ñ posse cupiditatib suis modr̃
imponere. seq totos conu̾tere ad que¬
rendum dm. nͥ ae ipsi fuerint hono¬

Expanded text:
tu, sive de balneis, caeteraque corporis votu, sive de balneis, caeteraque corporis voluptate nihil interroges: tantum habere appeto, quantum in valetudinis opem conferri potest. CAPUT ea tamen quae restant ad videndam illam lucem, plurimum impediunt. Sed molior aliquid quod mihi videtur facile ostendi; aut nihil edomandum nobis remanere, aut nihil nos omnino profecisse, omniumque illorum quae resecta credimus tabem manere. Nam quaero abs te, si tibi persuadeatur aliter cum multis charissimis tuis te in studio sapientiae non posse vivere, nisi ampla res aliqua familiaris necessitates vestras sustinere possit; nonne desiderabis divitias et optabis? A. Assentior. R. Quid, si etiam illud appareat, et multis te persuasurum esse sapientiam, si tibi de honore auctoritas creverit, eosque ipsos familiares tuos non posse cupiditatibus suis modum imponere, seque totos convertere ad quaerendum Deum, nisi et ipsi fuerint hono
Abbreviated transcription (Latin):
Quã obrem satis credo iuste atq uti¬
lit̾ ꝑ libertate animȩ meȩ mͥ imꝑaui:
ñ cupere. ñ querere. ñ ducere uxorem.
ris. s utrũ adhuc lucteris: an uͦ iam
ipsam libidinẽ uiceris. Agit᷑ enĩ de sa¬
nitate oculoꝵ tuoꝵ. Au. ⁊ rorsus nich̾
huiꝰmodi quero. nichil desidero: etiam
cũ horrore atq asꝑnatione talia recor¬
dor. Quiduis ampliꝰ. Et hoc mͥ bonũ
in dies crescit. Nam quantũ auget᷑ spes
uidendȩ illiꝰ cuiꝰ uehem̃ter estuo pul¬
chritudinis. tanto ad illã totꝰ amor uo¬
luntasq conu̾tit᷑. R Qd: Ciboꝵ iocun¬
ditas qͣnte tͥ cure ẽ: Au Ea q̃ statui ñ
edere: nichil me cõmouent. His aut̃ẽ
que ñ amputaui. delectari me p̾senti¬
b fateorita tam̃ ut sine ulla ꝑmotiõe
animi uł uisa uł gustata subtrahant᷑.
Cũ aũ ñ ad st̃. ꝓrsus ñ audet hec appeni¬
tio se inserere ad impedim̃tum cogitati¬
onib meis:ͥ s omĩno siue de cibo & po¬

Expanded text:
Quamobrem, satis, credo, juste atque utiQuamobrem, satis, credo, juste atque utiliter pro libertate animae meae mihi imperavi non cupere, non quaerere, non ducere uxorem. ris, sed utrum adhuc lucteris, an vero jam ipsam libidinem viceris. Agitur enim de sanitate oculorum tuorum. A. Prorsus nihil hujusmodi quaero, nihil desidero; etiam cum horrore atque aspernatione talia recordor. Quid vis amplius? Et hoc mihi bonum in dies crescit: nam quanto augetur spes videndae illius qua vehementer aestuo pulchritudinis, tanto ad illam totus amor voluptasque convertitur. R. Quid ciborum jucunditas? quantae tibi curae est? A. Ea quae statui non edere, nihil me commovent. Iis autem quae non amputavi, delectari me praesentibus fateor, ita tamen ut sine ulla permotione animi vel visa vel gustata subtrahantur. Cum autem non adsunt prorsus, non audet haec appetitio se inserere ad impedimentum cogitationibus meis. Sed omnino sive de cibo et po
Abbreviated transcription (Latin):
nistrandas. Rõ Quid honores: Au fateor
eos mͦ ac pene his dieb cuꝑe destiq.
fiõ Quid uxorẽ: Nonne int̾dũ dele¬
ctat te pulchra pudicamorig̾ata litt̾a.¬
ta. uł q̃ abs te facile possit erudirs. affe̾nᷤ
etiam dotis tantũ. qm̃ contẽpnis diui¬
tiã qͣntũ eã ꝓrsuᷤ nichilo faciat onero¬
sam ocio tuo:. p̾sertĩ sisꝑes certꝰq sis.
nichil ex ea te molestiȩ eẽ passurũ: au
Quantũ uelis licet eã pingere atq cu¬
mulare bonis om̃ib nichil mͥ tam fu¬
giendum quã concubitũ eẽ decreui.
Nichil eẽ sentio. qͦd magis ex arce dei¬
ciat animũ uirilẽ quã blandim̃ta
femmnea. corpoꝵq ille contactus. sine
qͦuxor haberi ñ potest. Itaq si ad offi¬
ciũi ꝑtinet sapientis qͦd ñdum cõperi.
dare oꝑam liberis: qͥsqͥs rei huiꝰ tantũ
gr̃a concũbit. mirandꝰ mͥ uideri potest:
at uͦ imitandꝰ nullomͦ. Nam tempta¬
re hoc ꝑicłosius ẽ. quã posse felicius.

Expanded text:
nistrandas. R. Quid honores? A. Fateor, nistrandas. R. Quid honores? A. Fateor, eos modo, ac pene his diebus cupere destiti. R. Quid uxor? Nonne te delectat interdum pulchra, pudica, morigera, litterata, vel quae abs te facile possit erudiri, afferens etiam dotis tantum, quoniam contemnis divitias, quantum eam prorsus nihilo faciat onerosam otio tuo, praesertim si speres certusque sis nihil ex ea te molestiae esse passurum? A. Quantumlibet velis eam pingere atque cumulare bonis omnibus, nihil mihi tam fugiendum quam concubitum esse decrevi: nihil esse sentio quod magis ex arce dejiciat animum virilem, quam blandimenta feminea, corporumque ille contactus, sine quo uxor haberi non potest. Itaque, si ad officium pertinet sapientis quod nondum comperi dare operam liberis, quisquis rei hujus tantum gratia concumbit, mirandus mihi videri potest, at vero imitandus nullo modo: nam tentare hoc periculosius est, quam posse felicius.
Abbreviated transcription (Latin):
bis animi. ce ꝑturbationib agitariᷤ.
Quenã gͦ taliũ ocłoꝵ impudentia ẽ.
uelle illũ solem uidere: Ita conclusi¬
sti. qͣsi ꝓrsus ñ sentiã qͣntũ sanitas
mea ꝓmouerit: aut qͥd pestiũ recesse¬
rit: qͣntũq restiterit. Au fac me istud
ris ocłos. etiã sanos luce solis istiꝰ se¬
pe reꝑcuti & auerti:atq ad illa sua
obscura confugereᷤ. Tu aũ qͥd ꝓmoue¬
ris cogitas: qͥd uelis uidere ñ eogitas.
Et tam̃ tecũ hoc ipsũ discutiã. qͦd ꝓfe-¬
cisse ñ putas. Diuitias nullas cupis:
Au hoc qͥdem ñ nc̃ pͥmũ. Nam cum
triginta tres agam annos: qͣtuorde¬
cim fere anni st̃ ex quo ista cuꝑe desti¬
ti: nec aliud qͥcquã in his si quo casu
offerrent᷑ p̾ter necessariũ uictũ lib̾aleq
usum cogitaui. Prorsus mͥ uniꝰ cicero¬
nis liber facillume ꝑsuasit. nullomͦ
appetendas eẽ diuitias: s si ꝓuenerinit.
sapientissime atq cautissime admi¬

Expanded text:
bis animi et perturbationibus agitaris. bis animi et perturbationibus agitaris. Quaenam ergo talium oculorum impudentia est, velle illum solem videre? A. Ita conclusisti quasi prorsus non sentiam quantum sanitas mea promoverit, aut quid pestium recesserit, quantumque restiterit. Fac me istud ris oculos etiam sanos, luce solis istius saepe repercuti et averti, atque ad illa sua obscura confugere? Tu autem quid promoveris cogitas, quid velis videre non cogitas: et tamen tecum hoc ipsum discutiam, quid profecisse nos putas. Divitias nullas cupis? A. Hoc quidem non nunc primum. Nam cum triginta tres annos agam, quatuordecim fere anni sunt ex quo ista cupere destiti, nec aliud quidquam in his, si quo casu offerrentur, praeter necessarium victum liberalemque usum cogitavi. Prorsus mihi unus Ciceronis liber facillime persuasit, nullo modo appetendas esse divitias, sed si provenerint, sapientissime atque cautissime admi
Abbreviated transcription (Latin):
incidens ñ me ꝑuellerit: reuera tam̃
ueniens plus turbauit plus quã pu¬
tabam. S mͦ uideor mͥ. trib tantũ re¬
b posse cõmoueri. M etu amissioniᷤ
eoꝵ hominũ qͦs diligo: metu doloriᷤ:
metu mortis. Rõ Amas gͦ &e uitã tecũ
carissimoꝵ tuoꝵ ce bonã ualitudinẽ
tuam: & uitã ipsam tuã in hoc coepo
re. Neq enĩ alit̾ amissionẽ hoꝵ me¬
tueres. Au fateor ita ẽ. Rõ. Modo gͦ qͦd
ñ om̃s tecũ st̃ amici tui: & qͦd tua uali¬
tudo minus integͣ ẽ. facit animo non¬
nullã egritudinẽ. Nã &e id eẽ conseq̃ns
uideo. Au Recte uides: negare ñ possũ.
Rõ Qdsite repente sano eẽ corpore sen¬
tias &e ꝓbes. tecũq om̃s qͦs diligis con¬
cordit᷑ liberali ocio frui uideas: ĩe
aliqͣntũ tͥ etiã leticia gestiendu ẽ: Au
Uere aliqͣntũ. Immo si hec p̾sertĩ ut
dicis repente ꝓuenerint: qͣndo me ca¬
piã. qͣndo id genꝰ gaudii uł dissimu¬
lare ꝑmittas: RõOm̃ib gͥ adhuc mor¬

Expanded text:
era tamen veniens perturbavit plus quam putabam: sed modo videor mihi tribus tantum rebus posse commoveri: metu amissionis eorum quos diligo, metu doloris, metu mortis. R. Amas ergo et vitam tecum charissimorum tuorum, et bonam valetudinem tuam, et vitam tuam ipsam in hoc coionem horum metueres. A. Fateor, ita est. R. Modo ergo, quod non omnes tecum sunt amici tui, et quod tua valetudo minus integra est, facit animo nonnullam aegritudinem: nam et id esse consequens video. A. Recte vides; negare non possum. R. Quid, si te repente sano esse corpore sentias et probes, tecumque omnes quos diligis concorditer, liberali otio frui videas, nonne aliquantum tibi etiam laetitia gestiendum est? A. Vere aliquantum; imo, si haec praesertim, ut dicis, repente provenerint, quando me capiam; quando id genus gaudii vel dissimulare permittar? R. Omnibus igitur adhuc mor
Abbreviated transcription (Latin):
cesse ẽ queramꝰ. Non enĩ ẽ in locoͤ nͥ forte
aut eẽ in loco aliquid aliud p̾ter cor¬
pus. aut ueritatẽ eẽ corpꝰ arbitraris.
Aũ Nichil hoꝵ puto. Rõ Ubinam gͥ ilła
eẽ credis: Non enim nusquã ẽ gͥ quã
uͥseẽ concedimꝰ : aũ Si scirem uͥ eẽt. ni¬
chil fortasse amplius quererẽ. Rõ Sal¬
tem uͥ ñ sit potes agnoscere: Au Si cõ¬
memores: fortasse potero. Rõ. Non ẽ
in quo est. Manere autẽ etiã reb ue¬
ris intereuntib ueritatẽ:. pauloante
concessum est. Non gͥ ẽ ueritas:. in re¬
b mortalib. Est autẽ ueritas: & ñ
ẽ nusquã. Sunt gͥ res mortales nicħ.

Expanded text:
cesse est quaeramus; non est enim in loco, nisi forte cesse est quaeramus; non est enim in loco, nisi forte aut esse in loco aliquid aliud praeter corpus, aut veritatem corpus esse arbitraris. A. Nihil horum puto. R. Ubinam igitur illam esse credis? Non enim nusquam est quam esse concedimus. A. Si scirem ubi esset, nihil fortasse amplius quaererem. R. Saltem ubi non sit, potes cognoscere? A. si commemores, fortasse potero. R. Non est in quo est: manere autem, etiam rebus veris intereuntibus, veritatem paulo ante concessum est. Non igitur est veritas in rebus mortalibus. Est autem veritas, et non est nusquam. Sunt igitur res immortales. Nihil
Abbreviated transcription (Latin):
istuc querere. Nonne ante ocłos nr̃os
milia rerũ uidemuᷤᷤ interire: Nisi for¬
te putas hanc arborem aut eẽ arborẽ
s uerum ñ eẽ: aut certe interire ñ poᷤ¬
se. Quãuis enĩ ñ credas sensib possisq re¬
spondẽ ignorare te ꝓrsꝰ utr̃ arbor sit. tñ
illud ñ negabis ut opinor. uerã eẽ arborẽ
si arbor ẽ. Nenĩ hoc sensu: s intelligntia
iudicat᷑. Si enĩ falsa ẽ arbor ñ ẽ. si arbor ẽ u̾a
sit necẽe ẽ. A Concedoistuc. R Qͥd illd̾ alt̾m:
nonne concedis hoc genꝰ rer̃ eẽ arborẽ qͦd
nascat᷑ ce int̾eat: a segare ñ possũ. R Con¬
cludit᷑ gͦ. aliqͥd qͦd uerũ sit int̾ire. A̾ Non
ut ñ mori casto mortuo castitatemꝰ au
Iam &e hoc concedo: &e magnoꝑe qͥd mo¬
liaris expectoᷤ. Ergo attende. AuIstic sũ.
R Nerane tͥ uidet᷑ ista sententia:. qͥcqͣd
ẽ alicubi eẽ cogit᷑. au. Nichil me sie
ducit ad consentiendu. Ro fateris aũ
eẽ ueritatẽ: au fateor. Rõ Ergo uͥ sit. ne¬

Expanded text:
istud quaerere: nonne ante oculos nostros millia rerum videmus interire? Nisi forte putas hanc arborem, aut esse arborem, sed veram non esse, aut certe interire non posse. Quamvis enim non credas sensibus, possisque respondere, ignorare te prorsus utrum arbor sit; tamen illud non negabis, ut opinor, veram esse arborem, si arbor est: non enim hoc sensu, sed intelligentia judicatur. Si enim falsa sit necesse est. A. Concedo istud. R. Quid illud alterum? nonne concedis hoc genus rerum esse arborem, quod nascatur et intereat? A. Negare non possum. R. Concluditur ergo aliquid quod verum sit, interire. A. Non ut non mori casto mortuo castitatem? A. Jam et hoc concedo, et magnopere quid moliaris, exspecto. R. Ergo attende. A. Isthic sum. 29. R. Verane tibi videtur ista sententia: Quidquid est, alicubi esse cogitur? A. Nihil me sic ditatem? A. Fateor. R. Ergo ubi sit, ne
Abbreviated transcription (Latin):
meũ. Rõ Nicbil ne ampliꝰ: Au P rorsus¬
cere: au Quasi uͦ possim hec nͥ ꝑ illam
cognoscere: R Ergo prius il la cognoᷤ¬
cenda ẽ. ꝑ quã possunt illa cognos¬
ci.au Nichil abnuo. Roꝰ rimo itaq
illud uideamꝰ cũ duo u̾ba sint ueritaᷤ
& uerũ: utrũ tͥ etiã res duȩ istis uerbis
significari. an una uideat᷑. Audue
res uidentur. Nam ut aluid ẽ castitaᷤ
aliud castũ. & multa in hunc modu:
casto castitas: s castitate fit castũ. Ita
enĩ siquid uerũ ẽ: ueritate utiq uerũ¬

Expanded text:
meum. R. Nihilne amplius? A. Nihil prorsusmeum. R. Nihilne amplius? A. Nihil prorsushendere? A. Quasi vero possim haec nisi per illam cognoscere. R. Ergo prius ipsa cognoscenda est, per quam possunt illa cognosci. A. Nihil abnuo. R. Primo itaque illud videamus, cum duo verba sint veritas et verum, utrum tibi etiam res duae istis verbis significari, an una videatur. A. Duae res videntur. Nam, ut aliud est castitas, aliud castum, et multa in hunc modum; casto castitas, sed castitate fit castum; ita etiam, si quid verum est, veritate utique veru
Abbreviated transcription (Latin):
uis habere lacrimas meas:cũ miserie
meȩ modu ñ uideam: Aut ualitudi¬
nẽ corporis considerare me iubes: cum
ego ipse tabe confectus simꝰ S queso te
siquid in me uales. ut me temptes ꝑ
aliqua compendia ducere: ut uł inci¬
nitate ñnulla lucis illiꝰ quã si qͥd ꝓfeci
tolerare iã possũ. pigeat me ocłos refer¬
re ad illas tenebras. quas reliqui:si tam̃
reliquiȩ adhuc dicendȩ sunt. quȩ ceci¬
tati mee blandiri audent. Rõ Conclu
ut iam in scdo aliquã que cõmoda oc¬
currerit aggrediam᷑ inã. Non enim
huic affectioni tuȩ a moderata exerci¬
tatione cessandũ ẽ. Au Non sinam
omino concludi hunc libellũ: nͥ mͥ mo¬
dicũ quo intentꝰ sim de uicinia lucis
aꝑueris. Rõ Gerit tͥ ille medicus mo¬
rem nam nescio quis me quo te du¬
co iam fulgor inuitat & tangit. Itaq
accipe intentꝰ. auDic oro te ac rape qͦ
uis. Nõ Animã te certe dicis & dm uel¬
le cognoscere: Au Hoc ẽ totũ negocium

Expanded text:
vis habere lacrymas meas, cum miseriae vis habere lacrymas meas, cum miseriae meae modum non videam? aut valetudinem corporis considerare me jubes, cum ego ipse tabe confectus sim? Sed, quaeso te, si quid in me vales, ut me tentes per aliqua compendia ducere, ut vel vicinitate nonnulla lucis illius, quam, si quid profeci, tolerare jam possum, pigeat oculos referre ad illas tenebras, quas reliqui; si tamen relictae dicendae sunt, quae caecitati meae adhuc blandiri audent. CAPUut jam in secundo aliquam, quae commoda occurrerit, aggrediamur viam. Non enim huic affectioni tuae a moderata exercitatione cessandum est. A. Non sinam omnino concludi hunc libellum, nisi mihi modicum quo intentus sim de vicinia lucis aperueris. R. Gerit tibi ille medicus morem. Nam nescio quis me quo te ducam fulgor invitat et tangit. Itaque accipe intentus. A. Duc, oro te, ac rape quo vis. R. Animam te certe dicis, et Deum velle cognoscere? A. Hoc est totum negotium
Abbreviated transcription (Latin):
diciȩ & amara suauitas titillauerint.
Longe qͥdem. longe minuᷤᷤ quã solent:
s itẽ longe aliter quã putaueras: ut
tͥ secretissimꝰ ille medicus utrũq mon¬
straret: & unde curã eiꝰ euaseris: & quid
curandum remaneat. aut ace obsecro
tace.Quid crucias. qͥd tantũ fodis: altẽ¬
q descendis: Iam flere ñ duro. ĩaiam
nichil ꝓmitto. nichilq p̾sumo. Ne me
de istis reb int̾roges. Certe dicis. qͦd ille
ipse quẽ uidere ardeo. nouerit quando
sim sanus faciat qͦd placet : qͣndo placet
se ostendat. Iam me totũ eiꝰ clementiȩ
curȩq cõmitto: semel de illo credidi. qͣd
sic erga se affectos subleuare ñ cesset. Ergo
nichil de mea sanitate. nͥ cũ illam pul¬
chritudinẽ uidero ꝓnimtiabo. Rõ Pror¬
sus nichil aliud facias. S iã cohibe te a
lacrimis: & stringe animũ. Multũ omĩ¬
no fleuisti: & hoc omĩno morb iste pe¬
ctoris tui grauit̾ recipit. AuModum

Expanded text:
ditiae et amara suavitas titillaverit; ditiae et amara suavitas titillaverit; longe quidem longe minus quam solet, sed item longe aliter quam putaveras; ut sic tibi secretissimus ille medicus utrumque demonstraret, et unde cura ejus evaseris, et quid curandum remaneat. 26. A. Tace, obsecro, tace. Quid crucias? quid tantum fodis alteque descendis? Jam flere non duro, jamjam nihil promitto, nihil praesumo, ne me de istis rebus interroges. Certe dicis quod ille ipse quem videre ardeo, noverit quando sim sanus; faciat quod placet: quando placet sese ostendat; jam me totum ejus clementiae curaeque committo. Semel de illo credidi quod sic erga se affectos sublevare non cesset. Ego nihil de mea sanitate, nisi cum illam pulchritudinem videro, pronuntiabo. R. Prorsus nihil aliud facias. Sed jam cohibe te a lacrymis, et stringe animum. Multum omnino flevisti, et hoc omnino morbus iste pectoris tui graviter accipit. A. Modum
Abbreviated transcription (Latin):
sanus uidere ñ potest. Et in eo sepe fal¬
lit᷑ animꝰ. ut sanũ se putet: & sese iactat
& que ñdum uidet ueluti uire conqͥ¬
rit᷑. Nouit autẽ illa pulchritudo qͣn¬
do se ostendat: ipsa etiam medici fun¬
gitur munere. meluisq intelligit qui¬
sint sani. quã idem ipsi qui sanantur.
Nos autẽ quantũ emerserimꝰ uidebim
nobis uidere: qͣntũ aũ em̃seramꝰ m̾si eramꝰ
&e quo ꝑgressi fueramꝰ. nec eogitare nec
sentire ꝑmitimur: & in cõparatione
grauioris morbi. sanos ẽẽ nos credimꝰ.
Nonne uides qͦd ueluti securi esterno
die ꝓnuntiaueramꝰ. nulla nos iam pe-¬
ste detineri. nichilq amare nͥ sapienti¬
ami̾cetera uͦ ñ nͥ preter istã querere. aut
uelle: Quã tͥ sordidus. quã fedus quã
execrabilis. quã horribilis complexus
ista nocte uigilantes. cũ rursus eadem
nobiscũ ageremꝰ sensisti quã te aliter
quã p̾sumpseras. imaginate illȩ blan¬

Expanded text:
sanus videre non potest. Et in eo saepe falsanus videre non potest. Et in eo saepe fallitur animus, ut sanum se putet et sese jactet; et quia nondum videt, veluti jure conqueritur. Novit autem illa pulchritudo quando se ostendat. Ipsa enim medici fungitur munere, meliusque intelligit qusint sani, quam iidem ipsi qui sanantur. Nos autem quantum emerserimus, videmur nobis videre: quantum autem mersi eramus, et quo progressi fueramus, nec cogitare, nec sentire permittimur, et in comparatione gravioris morbi sanos esse nos credimus. Nonne vides quam veluti securi hesterno die pronuntiaveramus, nulla jam nos peste detineri, nihilque amare nisi sapientiam; caetera vero non nisi propter istam quaerere aut velle? Quam tibi sordidus, quam foedus, quam exsecrabilis, quam horribilis complexus ista nocte vigilantes, cum rursus eadem nobiscum ageremus, sensisti quam te aliter quam praesumpseras, imaginatae illae blan
Abbreviated transcription (Latin):
sum p̾cipere. nichil plus noui penitus.
eẽ ista sensibilia fugienda: cauenduq
magnopere. dũ hoc corpuᷤ agimuᷤ. neqͦ
eoꝵ uisco pennȩ nr̃e impediant᷑. quib
integris ꝑfectisq opus ẽ ut ad illam lu¬
cem ab his tenebris euolemꝰ: que se ne
ostendere qͥdem dignat᷑ in hac cauea
inelusis: ñ tales fuerint. ut ista uł ef¬
fracta uł dissoluta possint in auras su¬
as euadere. Ita qͣndo fueris talis. ut ni¬
chil te prorsus terrenoꝵ delectet. mͥcre¬
de eodem mom̃to. eodeq puncto tẽporiᷤ
uidebis qͦd cupis. au Quando istue
erit oro te: Non enĩ puto posse mͥ ħ in
sũmũ uenire contẽptũ.nͥ uiderim illud.
in cuiꝰ cõparatione ista sordescãt. Ra
Hoc m posset & iste corporis ocłs dicere:
tum tenebras ñ amabo cũ solem uide¬
ro. Uidetur enĩ & hoc quasi ad ordinẽ
ꝑtinere: qͦd longe est secus. Amat enĩ te¬
nebras: eo qͦd sanus ñ ẽ. Solem autẽ nͥ

Expanded text:
sum praecipere nihil plus novi. Penitus sum praecipere nihil plus novi. Penitus esse ista sensibilia fugienda, cavendumque magnopere, dum hoc corpus agimus, ne quo eorum visco pennae nostrae impediantur, quibus integris perfectisque opus est, ut ad illam lucem ab his tenebris evolemus: quae se ne ostendere quidem dignatur in hac cavea inclusis, nisi tales fuerint ut ista vel effracta vel dissoluta possint in auras suas evadere. Itaque, quando fueris talis ut nihil te prorsus terrenorum delectet, mihi crede, eodem momento, eodem puncto temporis videbis quod cupis. A. Quando istud erit, oro te? Non enim puto posse mihi haec in summum venire contemptum, nisi videro illud in cujus comparatione ista sordescant. 25. R. Hoc modo posset et iste oculus corporis dicere: Tum tenebras non amabo, cum solem videro. Videtur enim quasi et hoc ad ordinem pertinere, quod longe est secus. Amat enim tenebras, eo quod sanus non est; solem autem nisi