comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
d Regno depulsus sum L. habeto hrãz
depelenti dnũ aurib aĩo liqnĩdã
qd̾ iubeo depulsus em es uñ erat
abeñdũ s ꝙ sponte debueras. coactꝰ
facis optanda uis eguide ñ deflc̃da
nã quis ꝑudor hoĩem natũ a̾ u̾gnũ
sux homrẽs optare aut se parẽ fcmñ
homib indignari si eꝑtelle pulibrũ
atq optable᷑ qd̾ in om̃ pulcherrime
uet excellecia exoptanda sit ñ suꝑbie
Srademata rgũ ñ ex gẽmie auroq
freri nemo tã anai cupidus aut
opulentũ hominẽ faciũt nõ huã¬
nĩ magis atz ita nec meliorẽ certe
nec homib altiorẽ ẜ hic unꝰ ex ml̃tĩe
errorilz urĩs est in excellencie appe
mosos forma mnt disertos eloquẽtia
sic ꝓfecto int̾ honnẽs hũanitate p̃cebat᷑
SRegia de sede cecidi N. Si incolumis
ꝑraꝵ folent einz qui sit decidũt ꝑire
egna simẽ atqs aĩa spolia᷑i quib
illa ulinquit᷑ trãquillior g ciorq

Expanded text:
 Regno depulsus sum. Habeto gratiam depellenti. Durum auribus, animo liquidum quod iubeo: depulsus enim es unde erat abeundum; quod sponte debueras, coactus facis. Optanda vis, equidem, non deflenda. Nam quis pudor, hominem natum aut regnum super homines optare, aut, se parem factum, hominibus indignari? Si excellere pulchrum atque optabile, quid ni omnium pulcherrime rei excellentia exoptanda sit? non superdiademata regum, non ex gemmis auroque fieri, nemo tam auri cupidus aut opulentum hominem faciunt, non humanum magis, atque ita nec meliorem certe nec hominibus altiorem? Sed hic unus ex multis erroribus vestris, est in excellentie appetmosos forma, inter disertos eloquentia, sic profecto inter homines humanitate precellitur. Regia de sede cecidi. Si incolumis, perrarum. Solent enim qui decidunt perire, regnoque simul atque anima spoliari; quibus illa relinquitur, tranq
Abbreviated transcription (Latin):
lribliõi tp̃ali utrobiq tñ adcibitim
examẽtũ et equalitas q̃dã ad salm
uia est d pugͣt auis nec quid uelit
eliit R malũ sim̃e maliq cam̃
st̾ngis qr nẽpe nõ eligit iõ pugͣt
eligat et cõfestim pugna cessabit
eligat dico bonũ uele nã si malũ
magis magisq certabit᷑ uicia enr
mt᷑ sese pugnãt semꝑ Rotutũ ꝯcordia
sũma est d. di in ꝑtes scissue dissi
phã qͣꝵ pͥmã in arçe hoc ẽ in capi¬
te locauñt moderatte uite huãme
celestẽ serenã semꝑ deo ꝓximiã ubi
trãquille honesteq̃ uolũtates habi¬
tant duaꝵ uliquaꝵ altã in ptore
obi ire estuãt ac impetus Alt̾a
subter p̃cordia ubi ꝯcupistencie ac
libidines duplex huiꝰ pelagi tem¬
pestas deud agendũ g̾ t̾ sut uides
fat qd̾ menẽniꝰ ille cuiꝰ ꝓaulo
añ metmi ꝑsuasit plebi ut subeẽ
pat̾ciis mn aim inducẽt quo inpe¬
trato urbem scissam indiias ad
uintatẽ salubri consilio u̾duxit et tu

Expanded text:
terribilior temporali. Utrobique tamen adhibitum temperamentum et equalitas quedam, ad salutem via est. Pugnat animus nec quid velit eligit. Malum simul malique causam stringis, quia nempe non eligit, ideo pugnat; eligat, et confestim pugna cessabit; eligat dico bonum velle, nam si malum, magis magisque certabit: vitia enim inter sese pugnant, Semper virtutum concordia summaquarum primam in arce, hoc est in capite locavere, moderatricem vite humane, celestem, serenam, semper Deo proximam, ubi tranquille honesteque voluntates habitant; duarum reliquarum alteram in pectore, ubi ire estuant utque impetus, alteram subter precordia ubi concupiscientie atque libidines, duplex huius pelagi tempestas. Quid agendum igitur tibi sit vides. Fac quod Menenius ille, cuius paulo ante memini: persuasit plebi ut subesse patriciis in animum induceret, quo impetrato, urbem scissam in duas, ad unitatem salubri consilio reduxit. Et tu
Abbreviated transcription (Latin):
mõ eniz cecitas cũ u̾gno abĩt sed
libtas u̾dnĩt publico ẜuicio libãtus
es d Regia exuor maiestate ⁊ dlmus
egia sceptruq et dyadema crede ex¬
płie. ponderosissima reꝵ se mĩtiplite
lenatꝰ fasce q̃ri desine d Regnum
amisi L umno quide euafisti ⁊ nudꝰ
ex ingenti naufragio enatast solet
t̾re redditi q̃relas p̃mere cota .¬

Expanded text:
modo enim cecitas cum regno abiit, sed libertas rediit: publico servitio liberatus es. Regia exuor maiestate. Chlamys regia sceptrumque et diadema, crede expertis, ponderosissima rerum sunt: multiplici levatus fasce, queri desine. Regnum amisi. Immo quidem evasisti, et nudus ex ingenti fastigio enatasti: solent terre redditi querelas premere, vota
Abbreviated transcription (Latin):
sitan Iã ⁊ aliq̃ surrexert et q̃by¬
dam cecidisse mar̾ia fuit frlitiꝰ
y̾fgendi Nempe hodie sagũtii
et mediolanũ sedib suis stant
sit mediolano ꝓxima laudum
pompeñ ultima ut auĩt muta¬
nnt locũ npdem barbaricis maĩs
et subidem ip̃s euersã uimilit᷑
Uerosolima et carthago Spera g
sispes occidit et de priã accum
reris, carie tu succubuisse fortuẽ
peior ẽ eni aĩoꝵ deiectis ꝙ mu¬
roꝵ uirilis ñ fẽminea uir decet
pietas ꝙ doleas prĩa cecidisse noli
temꝑa u̾fiuari sacage factis piue
nõ lamentis ẽ ubi sit ip̃a ⁊̃ fuca

Expanded text:
sitan. Nam et alique surrexerunt, et quibusdam cecidisse materia fuit felicius resurgendi: nempe hodie Saguntum et Mediolanum sedibus suis stant, at Mediolano proxima, laudum Pompeii ultima, ut aiunt, mutavit locum iisdem barbaricis manibus, et sub idem tempus eversa. Similiter et Hierosolyma et Carthago. Spera ergo. Si spes cecidit, et de patria actum reris, cave tu succubuisse fortune. Peior est enim animorum deiectio quam murorum. Virilis, non feminea, virum decet pietas: quamvis doleas patriam cecidisse, nolitempora reservare satage, factis prius, non lamentis. Opus est ubi sit etiam ipsa
Abbreviated transcription (Latin):
pa dep̃tare ob testare castiga ol¬
secra, ingere quib potes publi¬
cã uuinã que p̾uatas inse ꝯtinẽt
hine pietate̾ hinc t̾yorib aĩos placa
Si nil apud honnĩes ꝓficis, deũ ora
opta ciuiũ resipistenciã et falutẽ
priẽ modisq om̃ib boni ciuis offi¬
ciũ imple d bello ciuili res publi¬
ca in extremo est r Reqd̾ i cĩui¬
abus ũl ext̾nis beslis in opinũ at¬
int᷑ corpus exortos in quib sut
secessiones et sincitates et distordie
et lella ciuilia Esse om̃ib ꝯsritutũ
t̾minũ qui p̃tiri nõ por̾it buñ
finẽ cũctis q̃ uident᷑ instare et sr̃
paululũ differat᷑ affutuꝵ tamẽ
uẽi st̾ orbes clarissime fuisse filuas
assperrimas et futãs esse Sculte de
uibiũ Roma neqͣuerit hoc mt fata

Expanded text:
pa, deprecare, obtestare, castiga, obpa, deprecare, obtestare, castiga, obsecra, ingere quibus potes publicam ruinam, que privatas in se continet, hinc pietate, hinc terroribus animo placa. Si nil apud homines proficis, Deum ora, opta civium respicentiam et salutem patrie, modisque omnibus boni civis officium imple. Bello civili Respublica in estremo est. Ne quid vel civilibus vel externis bellis inopinum acintra corpus exortos; in quibus sunt secessiones, et simultates et discordie et bella civilia. Esse omnibus constitutum terminum, qui preteriri non poterit, suum finem cuncti que videntur instare, et si paululum differatur, affuturum tamen ubi sunt urbes clarissime. Fuisse silvas asperrimas et futuras esse. Stulte de urbium Roma nequiverit. Hoc inter fata
Abbreviated transcription (Latin):
incipit ꝙͣ accessione auctũ totam
infec̾it siue ⁊̃ euert̾it cinitatem
in errorib radicatũ est hoc est aũt
qd̵ cauẽdum mones ne tu quaq
unus fueris ex his qui uet matia
uel flatu ciuile incendiũ alueõt
Multi eniz fc̃iũt. un mox q̃uut᷑
et quasi ab alt̾o ĩflictũ uulirꝰꝰ
sus maĩbz fcm lugent Multi
in calamitate pultica ẜ quẽ solet᷑
nĩmocencia hũanis ei ĩ malis
ullm̃ flebiliꝰ culxa est uno quidẽ
ut quibusdã max mmiis uixis placr
ullm̃ aliud est malũ d ciuile
uexam᷑ bello R  n furore ciuiũ
te seq̃strũ pacis exhibe si id frus¬
tra est at tu saltẽ pro lib̾rate ñl
solus et pro iusticia pãtes fac
qd̵ ⁊ si prĩe fortassis ĩutile at
tibi c̾te laudable ut̾usq rer ex¬
emꝑliẽ una l urbs dabit Menẽ¬
niũ agrippã s portiũ catho¬
nẽ hũc nouissimũ d impla¬
cable cͥmib bellũ est ł Si ml
opis inte est ambi alios mere¬

Expanded text:
incipit, quamvis, accensione auctum, totam incipit, quamvis, accensione auctum, totam infecerit, sive etiam everterit, civitatem. in erroribus radicatum est. Hoc est autem quod cavendum moneo, ne tu quoque unus fueris ex his qui, vel materia, vel flatu, civile incendium aluerint. Multi enim faciunt unde mox queratur, et, quasi ab altero inflictum, vulnus suis manibus factum lugent. Multi in calamitate publica, sed quem soletur innocentia. Humanis enim malis, nullum flebilius culpa est, immo quidem, ut quibusdam maximis viris placet, nullum aliud est malum. Civili vexamur bello. In furore civium te sequestrum pacis exhibe. Si id frustra est, at tu saltem pro libertate, vel solus et pro iustitia partes fac, quod et si patrie fortassis inutile, at tibi certe laudabile. Utriusque rei exemplum, una tibi urbs dabit: Menenium Agrippam, et Porcium Catonem hunc novissimum. Implacabile civibus bellum est. Si nil opis in te est, ambi alios, incre
Abbreviated transcription (Latin):
fugiẽtẽ qdq ẽ maiꝰ ĩacie ꝓeute
secũ ducis eximũ nomẽ ferre nã
et ad termophelas leouidã non
tã uictũ ꝙͣ uincendo fatigata᷑ int̾
ingentes stratoꝵ hotiũ c̾uulõs ot¬
cidisse. cũ suis grete memorãt
ystorie quã deyphebo faniã maro
applicat ⁊ in campis emachnis se
lutano credit᷑ stent ordine certo
infelix acies  nomssimo plio
qdͦ in dłfrica cũ hanbale gestum
est nec meliꝰ iustrm aciem nec
acrius potuisse pugri ut de uictore
untꝰ fit de uicto itide̾ uictor ixe
ꝯfessus ẽ uterq ingens reꝵ ten̾e
ext imator quid amisit autẽ qui
udrã artis sue gtam̃ et bhi gosto rei
cõstiam nõ amisit¬
S ello quatim᷑ ciuili L. Nomẽ
Soc a cinib eractũ et tu unꝰ
malo fomenta p̾benciũ et urrile
ꝑte culpe nõ careas, hit ẽemz mos
alter alt̾ũ inflamat donee singli
furorẽ pullitũ excir̾int tũ demũ
furor publitꝰ singles urget ac p̃ci¬
pitat nec unꝙ publicũ malũ a se

Expanded text:
in acie pereuntem, secum ducis eximii nomen ferre. Nam et ad Thermopylas Leonidam non tam victum quam vincendo fatigatum, inter ingentes stratorum hostium cumulos occidisse, cum suis Grece memorant historie; quam Deiphebo famam Maro applicat; et in campis Emathiis, si Lucano creditur, stetit ordine certo infelix acies. Et novissimo prelio quod in Africa cum Hannibale gestum est, nec melius instrui aciem, nec acrius potuisse pugnari, ut de victore victus, sic et de victo itidem victor ipse, confessus est, uterque ingens rerum talium extimator. Quid amisit autem, qui veram artis sue gloriam et bene geste rei conscientiam non amisitBello quatimur civili. Nomen hoc a civibus tractum, et tu unus malo fomenta prebentium, et virili parte culpe non careas. Hic enim est mos: alter alterum inflammat, donec singuli furorem publicum exciverint; tum demum furor publicus singulos urget ac precipitat, nec unquam publicum malum a se
Abbreviated transcription (Latin):
unia ututis admiracoẽm uuluera
ipã Rostulatẽs armoꝵ fragim̃a et
sagittas e tepenri cadauere eductas
deoꝵ templ seu sacrũ aliqd̾ affige¬
bant qd de fortis iustiq bra p̃ciõsis
uulneribz senciend sit mcllie..
Guluerib ml̃tis inf̾mꝰ ac deiformis
sum R. Curate mesei uuluera isi
nt̃ sanẽt᷑ hesura ꝑetuo de his en
t̾ra uiderit q̃ iola ꝯteget cõsimetꝙ
citatricosaq corꝑa excipiens plana
estituet d. inflicto uulnẽ hat a
ulla parte corꝑis trũcꝰ sim ł. d
ꝑtib litigas totũ illico ulicturus
egnũ est michi ñ filius ł parꝭ

Expanded text:
irtutis admirationem vulnera ipsa deosculantes, armorum fragmina et sagittas et tepenti cadavere eductas, Deorum templis ceu sacrum aliquid affigebant; quid de fortis iustique viri pretiosis vulneribus sentiendum sic intelligis. Vulneribus multis infirmus ac deformis sum. Curate, miseri, vulnera: nisi nunc sanentur, hesura perpetuo; de his enim terra viderit, que illa conteget consumetque, cicatricosaque corpora excipiens, plana restituet. Inflicto vulnere hac aut illa parte corporis truncus sum. De partibus litigas, totum illico relicturus. egnum est michi, non filius. Parum
Abbreviated transcription (Latin):
Neutͫ cñ officit si libertas anñ uã
est Ille ⁊ inclusus egredi et exclu¬
sus regredi et ubi uoluerit et̃ pẽt¬
R obsessus in prĩã mea sim R. ob¬
sessus et panꝰ nõ cinis sed rex in
prĩa sua fuit cũ tota illa famosa
mag y fortu̾ata familia obsessꝰ
argis anthigonus macedũ rex
eumenes ꝑgaiii ob sessus hãt
etate mtra uibem Ianue rex sicilie
robtus mło ueteꝵ sgum minor
si q̃ ueros reges facit uera utus
actendit᷑ ca ho mãtio sortõ regiam
lamẽtarir olsessus ambrosine obses¬
sue augustinꝰ ambo sim̃e mira
meᵈ iollam ambitũ obgessus ad ultimũ
mures quo tpr̃e mifaatus lat̾maꝰ
suas deus atrena illũ ossidiom
ad celeste u̾gnũ cͣnstulit d dosidor¬
L Et qmie oro ñ obsidet᷑ sõs pctã
obsident illos mocbe hos munciciẽ
corꝑus qd̾ tantoꝵe cositis ⁊ amatt
lle cos carcer arctissimꝰ trtiru
zit ats obsidet obsidione ꝑetua

Expanded text:
neutrum tamen officit, si libertas animi vera neutrum tamen officit, si libertas animi vera est. Ille et inclusus egredi, et exclusus regredi, et ubi voluerit esse potest. Obsessus in patria mea sum. Obsessus et Priamus, non civis, sed Rex, in patria sua fuit, cum tota illa famosa magis quam fortunata familia. Obsessus Argis Antigonus Macedonum rex, et Eumenes Pergami; obsessus, hac etate, intra urbem Genue rex Sicilie Robertus, nullo veterum regum minor, si que veros reges facit, vera virtus attenditur. Tu, homuncio, sortem regiam lamentaris? Obsessus Ambrosius, obsessus Augustinus, ambo simul intra Mediolani ambitum. Obsessus ad ultimum muros: quo tempore, miseratus lacrimas suas, Deus a terrena illum obsidione, ad celestem regnum transtulit. Obsideor. Et quis, oro, non obsidetur? Hos peccata obsident, illos morbi, hos inimicitie, corpus quod tantopere colitis et amatis: ille vos carcer arctissimus circumcingit atque obsidet obsidione perpetua.
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ꝑge alacer .i. securꝰ. nescis ꝙͣ longa
sint brachia tin u̾gis nichil uli longe
est ubiq te proteget qui protexit in
o usessa ẽ priã ł obpessa fuit troia
obsessa tirꝰ obressa carchago os¬
sessa uerosolima cosessa numãtia ⁊
corintsꝰ euerpẽq om̃is quẽ iã pude¬
at obsideri upã urbĩ caput Roma
obsidione tentata est si cũ iã roma
rẽ de sisset Dud capuã quid tarẽtũ
quid Siracusas quid athenas quid
ueios mrores ue alias loquar, Sut ⁊¬
sua urbib uata et pauce fatũ obsi¬
dionis euasere s longitudo tempoꝵ
notitie rex orstat ut ipie ⁊̃ cuubus
suaꝵ fata brbiẽ sine ignota iu pre¬
sentẽ sentis obsidionẽ nec futurae
p̃uides nec p̃t̾itas mem̃sti sic est
usus qd te p̃mit defles ualle sensilz
uditi estis beluaꝵ more d in prĩa
simm ebsesus 2. dicebã te ĩcõmodum
mũ flere iã optable uideri possit
epillũ eo ꝙ minꝰ officiat libertati

Expanded text:
Perge alacer, i securus: nescis quam longa Perge alacer, i securus: nescis quam longa sint brachia tui regis. Nil illi longe est, ubique te proteget qui protexit in Obsessa est patria. Obsessa fuit Troia, obsessa Tyrus, obsessa Carthago, obsessa Hierosolyma, obsessa Numantia et Corynthus, everseque omnes: quem iam pudeat obsideri? Ipsa urbium caput Roma obsidione tentata est, sed cum iam Roma esse desiisset; quid Capuam, quid Tarentum, quid Syracusas, quid Athenas, quid Veios minoresve alias loquar? Sunt et sua urbibus fata, et pauce fatum obsidionis evasere; sed longitudo temporum notitie rerum obstat, ut ipsis etiam civibus suarum fata urbium sint ignota. Tu presentem sentis obsidionem, nec futuras prevides, nec preteritas meministi; sic est usus: quod te premit defles. Valde sensibus dediti estis, beluarum more. In patria sum obsessus. Dicebam te incommodum tuum flere: iam optabile videri possit exilium, eo quod minus officiat libertati;
Abbreviated transcription (Latin):
ultro in exiliũ ire huiꝰ ego ꝯsilnĩ
duꝑ erã nec exempli duces de¬
erãt clarissimi nã in p̾mis tres
magnos scipiadas id fecisse noueras
tamqz ꝑseuerant ut prĩa suã
pñtia qua mil clariñ hẽsat spolia¬
tam indignã quoq cmnerib defũc¬
torũ quidã insuꝑ famoso dignã
epyaramate iudicarẽt Nonia st̾
ꝑꝙ om̃ĩs hiptorie fide̾ ignõta eẽ
nõ pot̾ant Afritamꝰ nasica lentu¬
lus. d muttor in exiliũ mo
in exꝑimẽtũ tui uideris quem
te in exilio p̃beas si succũbis exul
uerus si ꝯsistis exilio clarus ut
mła oum qui ĩuicte ⁊ fulgidi
ꝑ aspitatetꝰ incesẜũt hol seqͣtibus
ucin iter on̾derent Sine trrãnos seure
sune plin furere sine hostes ac fortu¬
nã fremere pelli potes cape cede ꝑuii
uniti auẽ insi ĩanũ extuleris nõ
potes neq ornam̃tis tuis spoliari cũ
quibz quocũq ieris et cmns ⁊ prie
pͥncipũ unus exis d exulãtũ ꝑgo

Expanded text:
ultro in exilium ire. Huius ero consilii ultro in exilium ire. Huius ero consilii dux eram. Nec exempli duces deerant clarissimi: nam in primis tres magnos Scipiadas id fecisse noveras, tamque perseveranter, ut patriam sua presentia, qua nil clarius habebat, spoliatam indignam quoque cineribus defunctorum, quidam insuper, famoso dignam epigrammate iudicarent. Nomina sunt  omnis historie fidem ignota esse non poterant: Africanus, Nasica, Lentulus. Mittor in exilium. Immo in experimentum tui: videris quem tu in exilio prebeas; si succumbis exul verus, si consistis exilio clarus, ut multi olim qui invicti et fulgidi per asperitates incesserunt, ut sequentibus rectum iter ostenderent. Sine tyrannos sevire, sine populum furere, sine hostes ac fortunam fremere: pelli potes, capi, cedi, perimi, vinci autem, nisi manum extuleris, non potes, neque ornamentis tuis spoliari, cum quibus, quocunque ieris, et civis et patrie principum unus eris. Exulatum pergo.
Abbreviated transcription (Latin):
clanos quos ad amãtmos ilłi ru¬
buũt cathenasq om̃e tediũm
moiestiãq discusseris ẜi uos impos¬
sibiua cuꝑitis nccia fugitis ut q
nequitꝙ᷑ d in exiliũ eoꝰ ł mo
forsitan in x̾quiem sus obcentu
fahe miserie uera felicitas iam
salte abĩmdia tutus eris ꝓrera
mixtãq cũ gla securitate eripe
tutis ⁊ honestis la tebris, nichil ẽ
dulcius nlle his conferri ꝑñt̃ ur¬
biũ platee d pellor .e. patria ⁊
pulsũ te pessimis optimis insere
neqr te priã sed prĩam te indicnã
i̾bus proba senciat illa quid ꝑdidit
cu nichil ꝑdidisse te sencias mali
ciues eni tedio simlir pñtis odio
ac suspicõe careat bomi aũt amore
absentis ac desiderio tenrãt᷑ sequãt᷑¬
q ocłis at dĩs abeũtẽ ille se solos
uinqui doleant tute comitatũ gau¬
eẽ cupias quite cupiũt abesse neq
deinũ qd̾ a te fieri debint ab alio
fcm̃ egre feras debnisti credere ce¬
dere cinu ĩnidie utq illã fuge̾s

Expanded text:
antinos illi tribuunt, catenasque, omne tedium molestiamque discusseris. Sed vos impossibilia cupitis, necessaria fugitis, utrunque nequicquam. In exilium eo. Immo forsan in requiem: sub obtentu false miserie vera felicitas. Iam saltem ab invidia tutus eris: propera, mixtamque cum gloria securitatem arripe. Tutis et honestis latebris nil est dulcius: nulle his conferri possunt urbium platee. Pellor e patria. Pulsum te pessimis, optimis insere, neque te patria, sed patriam te indignam rebus proba. Sentiat illa quid perdidit, tu nil perdidisse te sentias. Mali cives tui tedio simulque presentis odio ac suspitione careant, boni autem amore absentis ac desiderio teneantur, sequanturque oculis atque animis abeuntem. Illi se solos linqui doleant, tu te comitatum gauesse cupias, qui te cupiunt abesse: neque demum quod a te fieri debuit, ab alio factum egre feras. Debuisti cedere civium invidie, utque illam fugeres,
Abbreviated transcription (Latin):
illi ꝙ succũbit uẽ uincit᷑ d uictus
sum. L duid scis an md̾ magno
pompeio chesalico dem̃ die et tibi
queiãt. uinceͬ ueius erat ut damimi
plus sit ꝑcti mutꝰ solet hr̃e qui uni¬
cit᷑ lucrũ ingens qd̾ optantes qͥdã
nõ uinci mõ sed mori ⁊̃ elegerũt et
⁊fecto mcant egregie ꝯni morte cor¬
poris q̃uit aĩe salutẽ s pleriq ma¬
lis sux gaudent bonis augũt tan¬
ta hoñi mẽtes ht̃ cecitasꝰ uian
sum L põt id ꝯuide̾ t ñ scientie mi¬
licaris mopia sed fortinto cõtigisse
nusꝙͣ em fortilatior ut ita dixerim
illic omña posse illã phibentd plio
tur uicti u̾tinẽt ea eniz ut ep incẽ¬
dio ac naufragio sic aduerso ex
p̃lio efferũt᷑ nec illa tm̃ ꝯ̃ c̃ aĩs
abdita fr̃o cangi neq̃ut̃ ẜ illa ꝙͣ¬

Expanded text:
illi succumbit vere vincitur. Victus sum. Quid scis an illud Magno Pompeio Thessalico dictum die, et tibi conveniat: Vincere peius erat? Ut damni plus, sic peccati minus solet habere qui vincitur: lucrum ingens, quod optantes quidam non vinci modo, sed mori etiam elegerunt. Et profecto mercantur egregie qui, morte corporis, querunt anime salutem; sed plerique malis suis gaudent, bonis anguntur: tanta hominum mentes habet cecitas. Victus sum. Potest id quidem tibi non scientie miltaris inopia, sed fortuito contigisse. Nusquam enim fortunatior, ut ita dixerim, illic omnia posse illam perhibent. Prelio tur victi retinent. Ea enim ut ex incendio ac naufragio, sic adverso ex prelio efferuntur. Nec illa tantum que in animis abdita ferro tangi nequeunt, sed illa
Abbreviated transcription (Latin):
A Sircũspectoribz sum ueceptus¬
R miraris mirarer ego si
int̾ homĩes cõuersando illesus eua¬
dres quis homo enz horẽm non
Rcipit, fides exulat e̾gnat fraus
hoc ne nc̃ nouiter ꝑpendis non
tanto frudie neq tot laq̃is uenato¬
res atisz aucupes feras at uolucres
et ille prudentior iudicat᷑ que
picior est fallendi uis ne igit᷑
non decipi a moiere aut fuge hoñ
ꝯsorcia d. dolo malo uũ nõ t̾mini¬
thuẽtꝰ sũ l si timuisses. deceptus
forte tã facile nõ fuissos ⁊ nc̃ cogita
an tu quẽꝙͣ aliqñ fefelieris estis eĩ
fere om̃s ad fallenda pui feres aut̃
faciliꝰ ab all̾o t̾ fieri altĩ qd fec̾is
⁊ uos ⁊ q̃ facitis aliis nõ sentitis
et que ab aliis fuĩt uobis pati nõ
potestis ueꝵ omi mi quissem iudices¬
⁊ drras ut in mĩtis Nulꝰ ĩami¬

Expanded text:
mscriptoribus sum deceptusmscriptoribus sum deceptus. Miraris? Mirarer ergo, si inter homines conversando illesus evaderes! Quis homo enim hominem non decipit? Fides exulat, regnat fraus: hoc ne nunc noviter perpendis? Non tanto studio, neque tot laqueis venatores atque aucupes feras ac volucres et ille prudentior iudicatur, qui peritior est fallendi. Vis ne igitur non decipi? Aut morere, aut fuge hominum consortia. Dolo malo unde non timui circumventus sum. Si timuisses, deceptus forte tam facile non fuisses; et nunc cogita, an tu quenquam aliquando fefelleris: Estis enim fere omnes ad fallendum proni. Feres autem facilius ab altero tibi fieri, alteri quod feceris; sed vos et que facitis aliis non sentitis, et que ab aliis fiunt vobis, pati non potestis, rerum omnium iniquissimi iudices. Erras, ut in multis: nul
Abbreviated transcription (Latin):
fures u̾b spoliãt ingert̾q suspicões
Ait p̃donb spoliasse fere sat est sus¬
nes incidi qui me nudũ eliq̃rũt¬
R ncidit in p̃dones cesar a quibz
non spoliatꝰ mẽ ẜ captus magno
mox secuta p̃buerit nõ exignũ
lemine ĩiuriaꝵ Dncidit in manꝰ
hostiũ ugle toties iã uictor qui
magno cũ imꝑñ nr̃i dãno atq
discͣmĩe eũde ĩam supplicis ꝑenie¬
rũt. incidit in hostes queqz ualeri¬
anus imꝑator qui eũ mlto cũ imꝑni
dedecore fedo scłi ẜinicio ꝯfecert Sie
si nichil ulera ꝙ spoliatꝯ es et for¬
tune tue et ꝑ̃donibz gram habe qui
tibi libertate uitãq o̾liq̃re Nonẽ
eni aliud bñficiũ latronũ ꝙͣ qd
cicero ait in philippiciis, ut cõme¬
morare possint his se uitã dedisse
quibz nõ ademert fer tu g sortem
tuã coem̃ t̾ cũ magnis hĩs atq
aliis claris uiris et si cõparet᷑ faci¬
lem ⁊̃ atq optandã neq folicior ẽẽ
uelis his qui dicũt᷑ felicissũ

Expanded text:
fures rebus spoliant, ingeruntque suspitiones, at predonibus spoliasse fere sat est, susnes incidi qui me nudum reliquerunt. Incidit in predones Cesar, a quibus non spoliatus modo sed captus, magno atium ultio mox secuta prebuerit, non exiguum lenimen iniuriarum. Incidit in manus hostium Regulus totiens iam victor, qui magno cum imperii vestri damno atque discrimine, eundem immani supplicio peremerunt. Incidit in hostes quoque Valerianus Imperator, qui eum multo cum imperii dedecore, fedo senili servitio confecerant. Tu si nil ultra quam spoliatus es, et fortune tue et predonibus gratiam habe, qui tibi libertatem vitamque reliquere. Non est enim aliud beneficium latronum, quam quod Cicero ait in Philippicis, ut commemorare possint his se vitam dedisse, quibus non ademerunt. Fer tu igitur sortem tuam communem tibi cum magnis his atque aliis claris, et, si comparetur, facilem etiam atque optandam; neque felicior esse velis his, qui dicuntur felicissimi. 62
Abbreviated transcription (Latin):
qd mi̾teris ad suggestũ scorti umiꝰ
Miagne uibis tenius fortua troiã
euertit agamenon daguntũ ham¬
bal cartagnnẽ at munatiã. Afri¬
canꝰ mĩor Ierosolimã titus aliasq
aliĩ. Lomã nlłs in totũ diruit sed̾
senectus attrint emilb adinta
discordnis et quid refert quis euer¬
tebit quã ꝯstet euersa ie me¬
diolanẽsis uecẽtior fama ẽ sus
friderico imꝑatore barbaro  imam
quid tug̃. tuã priãm uebad̾is ex¬
emptã imꝑio fortuẽ cui urbes
maxie at imꝑia subeeñt an usq
adeo te fefellit amor ut orbẽ ona¬
ꝙ tu ubt ibi natꝰ eẽs t̾ fin̾geres
imortalẽ cũ sit mũdꝰ ip̃e morta¬
lis Celũ ruet at t̾ra mõtes et
maria mouebũt᷑ et creata de m̃¬
chalo in uchilũ u̾digent᷑ turuis¬
se tuã pria a̾ miraris a q̃reris
bñt qd paulo andicebã ut hoiez

Expanded text:
quod mireris, ad suggestum scorti unius. Magne urbis tenuis fortuna est: Troiam evertit Agamemnon, Saguntum Hannibal, Carthaginem atque Numantiam Africanus minor, Hierosolymam Titus, aliasque alii. Romam nullus in totum diruit; sed senectus attrivit, civilibus adiuta discordiis. Et quid refert quis everterit, quam constet eversam? Ruine Mediolanensis recentior fama est, sub Federico imperatore barbaro et immani. Quid tu ergo? Tuam patriam rebaris exemptam imperio fortune, cui urbes maxime atque imperia subessent? An usque adeo te fefellit amor, ut urbem unam, quod tu ibi natus esses, fingeres immortalem, cum sit mundus ipse mortalis? Celum ruet ac terra, montes et maria movebuntur, et creata de nichilo in nichilum redigentur: tu ruisse tuam patriam aut miraris, aut quereris? Sunt, quod paulo ante dicebam, u
Abbreviated transcription (Latin):
ru auea bisum erat extra mu¬
ren prie Ap̃hensum dit inete m
ñ et tu nc̃ te arctatũ dnte rit
dobi uibe tota ñ suffitut cm isi
oosi dereris forte ꝑe nñma domꝰ
foisitã una sufficẽt qd maxiẽ
sudiosis eueĩre solet dmo
fire omñs cosidio bienis es adest
loci solamẽ ac eꝑis eqͣmimitas sola
deest. Ut lugeatis et q̃uam̃ not

Expanded text:
 antea visum erat, extra muros patrie deprehensum. Sic invetitum mini. Et tu nunc te arctatum dicis, et tibi urbs tota non sufficit, cui, nisi obsidereris, forte pars minima, domus forsitan una sufficeret; quod maxime studiosis evenire solet. Quid, quod fere omnis obsidio brevis est? Adest loci solamen ac temporis; equanimitas sola deest. Ut lugeatis et queramini non
Abbreviated transcription (Latin):
iã nt̃ si ad nãm rep nõ ad opino¬
nes hom aspiceres ald emꝰ au¬
gusue est aĩs qui set ad unũ cre
angulũ se aplicat ut qntr . ptͤ
sit exiliũ putet ullultũ abest exilii
deplorator ab illa annini magnitude
tm totus oitis carcer exignus uidet
Int̾rogatꝰ sotrates ciuas esset / mũ¬
danꝰ inquit sũ uere socraticũ eñsu
A themẽpem se alius uñdisset sotrati
aut priã hguũ mũdus erat non
hit solũ quẽ uulgo mũdã dicitit
cũ pars ultima mũdũ sit sed celũ
ipm qd̾ hac uectius appellatõe ep̃s
s suspirat aĩns qualz in ꝑte t̾raꝵ¬

Expanded text:
e nunc, si ad naturam rerum non ad opinioe nunc, si ad naturam rerum non ad opiniones hominum aspiceres: valde enim angustus est animus, qui sic ad unum terre angulum se applicat, ut, quicquid extra sit, exilium putet. Multum abest exilii deplorator ab illa animi magnitudine, cui totus orbis carcer exiguus videtur. Interrogatus Socrates cuias esset, “Mundanus, inquit, sum”. Vere Socraticum responsum; Atheniensem se alius respondisset: Socrati autem patria omnium mundus erat, non hic solum, quem vulgo mundum dicitis, cum pars ultima mundi sit, sed celum ipsum, quod hac rectius appellatione compsin suspirat animus, qualibet in parte ter
Abbreviated transcription (Latin):
in caxiteliũ dixit mox hint puhsꝰ
pro accepta ĩuria in grate saluti
prĩe u̾pendit nõ facile alius tam
clar exulis exemplũ fatror s et ru¬
tilius ẽt metelus tã inchil exilio
fracti stꝰ ut rutiliꝰ u̾uocatꝰ ab ilto
cuiꝰ nutm ñ parere capitale erat
exiliũ amplexus e̾ditũ cõtemgti
nos fieri rosset at metelus eodm
quo in exiliũ profetꝰ erat uutu
atz aĩo umearet his marcelur
aicedat hic ulrimꝰ qui in belli tiuilie
tempꝰ incidit pulsue nempe non
solitã mõ consiãciã honestaꝵqi arciũ
frudũ nõ omisit sud srmxit actiꝰ
et ꝓublicis liber curas om excolend
aiõ tam ardentꝰ incubint ut ad sco¬
las missus honestissimas ñ ad epiliũ
dideret᷑ qd̾ ꝯuid̃ in dicerone ꝯsp̃ciue
operũ splendor et lraꝵ copia maior
faci nõ exiln mõ sed carceris dulte
selariũ d ⁊pisiũ paciort Epilũ
breue cito te prĩe tue redat lontia
cero aliã tibi prĩam dabit unde ex¬
ulent quite ex ule uolurre dedissetq¬

Expanded text:
in Capitolium duxit! Mox, hinc pulsus, pro accepta iniuria, ingrate salutem patrie rependit. Non facile aliud tam clari exulis exemplo fateor: sed Rutilius et Metellus tam nil exilium fracti sunt, ut Rutilius revocatus ab illo, cuius nutu non parere capitale erat, exilium amplexus, reditum contempserit, iterum fieri posset? At Metellus eodem quo in exilio profectus erat vultu atque animo remearet. His Marcellus accedat: hic ultimus, qui in belli civilis tempus incidit, pulsus nempe, non solitam modo constantiam honestarumque artium studium non omisit, sed strinxit arctius, et publicis liber curis, uni excolendo animo tam ardenter incubuit, ut ad scholas missus honestissimas, non ad exilium videretur. Quod quidem, in Cicerone, conspectius operum splendor et literarum copia maior facit, non exilii modo sed carceris dulce solatium. Exilium patior. Exilium breve cito te patrie tue reddet, longum vero aliam tibi patriam dabit, unde exulent qui te exulem voluere, dedissetqu
Abbreviated transcription (Latin):
quis prĩa sõcet Ubi nõ hitẽt insi
ad breue tempue illa bera curap
prĩa dicenda est uli quisꝙ petio
securꝰ ac trãquills deget quere hãc
in t̾rre puto irrita erit inqnifitio
ui nate aut lex est data mortalib
se exule facit nõ tam uee ꝙͣ am̃i¬

Expanded text:
on habitet nisi ad breve tempus? Illa vere cuiusque patria dicenda est, ubi quisque perpetuo securus ac tranquillus deget. Quere hanc? in terris, puto, irrita erit inquisitio. Ut nature autem lex est data mortalibus se exulem facit, non tam
Abbreviated transcription (Latin):
tu flebilem sed honestã et ꝓrsus
ĩiudiosam bonis at optablem ñ
iã exilñ fiabsencie cam̃ hes Spõte
bãnatꝰ sum A Ncultos epilium
honestaint mltos acora aliqua fortuẽ
bie at ĩmoia notos reddidit  illustres
gᵈ te uetat illis nseꝵ qui quasi ignẽ
de silice clarã famã collisiombue
ꝯ̃slere d In exiliuĩ agor R es m
istorne matinos rer hnꝰ socios qͥt¬

Expanded text:
tu flebilem sed honestam et prorsus invidiosam bonis atque optabilem, non iam exilii, sed absentie causam habes. Sponte damnatus sum. Multos exilium honestavit, multos acrior aliqua fortune vis atque iniuria notos reddidit et illustres. Quid te vetat illis inseri, qui, quasi ignem de silice, claram famam collisionibus quesiere? In exilium agor. Habes in historiis magnos rei huius
Abbreviated transcription (Latin):
que nestio an scolere ipõ peior si
una t̾te et iusticie hostis ⁊ mltoꝵ
uadix ẽ stelerũ d Iudicid̃ granor
inquissimo  Nens in solido
fundata g bñ s ꝯscia yumeros
ẽ s̃expugnables suꝑ imporẽ quã¬
cũl dauini infamie supplicnꝰ.
ullo faste cͣuabit᷑ ⁊ irib sns
⁊ nito maxĩe celesti ope ꝯsistet
Erũt ũt̾ra quoꝵ sese paribns
solet᷑ euẽtib haud sꝑnẽdi comnes
rome furiꝰ camia ꝯ ac liuins
saliator Atheme aristidis atq
milciades mltiqq alniͣ intꝰ quoe
quidẽ mireris cicero ⁊ socrates
an te hoꝵ acn an pͥublio clo¬
dio silem fieri malis atz hors
quisq cins optimꝰ ⁊ in sua urbe
clarissim sed indicio dãnatus
et uel in exiliũ uel in carterẽ
uel in mortẽ actus ille uõ steles¬
tissimꝰ a int̾ mlta flagitia
notissimi quoq ꝯmet ꝰ adult̾ii

Expanded text:
ipso peior sit, una certe et iustitie hostis et multorum radix est scelerum. Iudicio gravor iniquissimo. Mens in solido fundata et bene sibi conscia, humeros habet inexpugnabiles. Superimpone quantumlibet damni, infamie, supplicii: nullo fasce curvabitur, et viribus suis et multo maxime celesti ope consistet. Erunt preterea, quorum sese paribus soletur eventibus, haud spernendi comites, Rome Furius Camillus ac Livius Salinator, Athenis Aristides atque Meltiades, multique alii, inter quos quidem quod mireris Cicero et Socrates: an te horum alicui, an Publio Clodio similem fieri malis? Atque horum quisque civis optimus, et in sua urbe clarissimus, sed iudicio damnatus, et vel in exilium, vel in carcerem, vel in mortem actus. Ille vero scelestissimus, et inter multa flagitia notissimi quoque convictus adulterii
Abbreviated transcription (French):
pendis ꝑalatiis. gaius ⁊ nero tu cũ
ꝯub hãttre małis elige .d. Angusta
michi ẽ domus et hmulie ⁊ mcera¬
R Niuri fures uentoso ss̃ moneãt
et utsq peiora bulgi tedia tecta
frigus estũ soles mibres acceant
Duires aerie uoluts domꝰ ampla
suꝑbie ornata luxurie uferta
cupidim nlłm utus sperut hitaclm̃
insi unie occupatũ d ꝑ angust e a¬
bite U uis ne tibi domiꝯ om̃ĩe/ am

Expanded text:
pendis palatiis Gaius et Nero, tu cum pendis palatiis Gaius et Nero, tu cum quibus habitare malles elige. Angusta est michi domus et humilis et inculta. Muri fures ventosque submoveant, et, utriusque peiora, vulgi tedia, frigus, estum, soles, imbres arceant, turres aeree volucribus, domus ampla superbie, ornata luxurie, referta cupidini; nullum virtus spernit habitaculum, nisi vitiis occupatum. Peranguste habito. Vis ne tibi domus omnis am
Abbreviated transcription (Latin):
cũ accipio tu nc̃ ut tibi gideris an¬
gusie habitas dt quãto hitat angꝯ¬
tuis aiã tua quãtoq fediue mtꝰ
samẽ et ernore nec migre illam
inde si fieri possit unꝙͣ uelis .d. arta
donius est michi l dõmus lutea ce¬
lestẽ aĩãm nõ augustat sed parua
Umꝰ magne tlie caꝑax ffint tum
magna mterim nul̃te infanne plea
essetͦ nõ format domꝰ añn sed abilo
formã accipit ut leta gͥ atz honesta
panxũ tuguria eẽ possut sit infa¬
mes mesteq u̾gũ arces dinitit
palacia nlla tã parua doni est/ quã
nõ amplificet magnanim ⁊ gabia¬
tator magnoq hospiti p̃stet ydonea¬
d parua domus mea est ł parua
enandri bgia matniũ cepit alcidem
natus es cesar pastorale casa romo¬
lus at b̾mꝰ tã magne uibis aurto¬
res educatiomi amplis acais dabe¬
tanit cato uolubili dolio dy ogenes
augusto tugurio hylarion mns
t̾re specub sancti uiri ĩ exigius
ortulis magni phri subdiuo moditis¬
ut ss t̾ritoriis sim̃m duces In stu¬

Expanded text:
eris, anguste habitas: at quanto habitat angustius anima tua, quantoque fedius inter saniem et cruorem? Nec migrare illam inde si fieri possit unquam velis. Arta domus est michi. Domus lutea celestem animum non angustat. Sepe parva domus magne glorie capax fuit, cum magna, interim, multe infamie plena esset. Non format domus animum, sed ab illo formam accipit: ut leta igitur atque honesta pauperum tuguria esse possunt, sic infames mesteque regum arces divitumque palatia. Nulla tam parva domus est quam non amplificet magnanimus habitator, magnoque hospiti se prestet ydoneam. Parva domus mea est. Parva Evandri regia, magnum cepit Alcidem; natus est Cesar; pastorali casa Romulus ac Remus, tam magne urbis auctores, educati. Non amplis atriis habitavit Cato, volubili dolio Diogenes, angusto tugurio Ilarion, imis terre specubus sancti viri, in exiguis hortulis magni Philosophi, sub divo modicisve sub tentoriis summi duces, in stu
Abbreviated transcription (Latin):
sit tenuit quos alr̃ ns̃ ualebat ħiec
tibi niles ille cãnensis epciderit ꝙ̃
osus est c̾uiceqz eius arreptã olme
implituit nec laxanit p̾us ꝙͣ au¬
ribus trũcis ac narib hosis os
lacere tuens seqz ultus moriens
iã letior expiraret ferociora hec
illa suamora mitibq animis ap¬
tiora u̾media. ut semꝑ seiẽ ꝭ ragilẽ
cadutãq̃ teq uelocit deserturam
corpus aspicias ut cũ id euenerit
nec ꝯcidas nec mireris quide Ises
extiore mẽbroꝵꝵ misterio amisso in
ipõe aĩe sius mtimos te cõuertas
ubi ĩueĩes ad magͥfice loquẽdum
agendũq nec lingua opus esse
nec mãĩbz. uulneribz deformatꝰ
su Dixi iam mio si tã bulue¬
iũ pulcera est honestatꝰ at insig¬
sed uotis stellata uulgẽtib neq uo
cycatyices aut uulnera sed u̾tutis
st dicendi bestigia et p̃claris affixa
frõtib sicena meritoꝵ pinde si ce¬
sareũ illũ ꝯuaꝵ cẽturionẽ cesu

Expanded text:
sic tenuit, quos aliter non valebat. Nec sic tenuit, quos aliter non valebat. Nec tibi miles ille Cannensis exciderit, quusus est, cervicemque eius arreptam ulnis implicuit, nec laxavit prius, quam auribus truncis ac naribus, os hostis lacerum tuens, seque ultus moriens iam letior expiraret. Ferociora hec, illa suaviora mitibusque animis aptiora remedia, ut semper ceu rem fragilem caducamque teque velociter deserturam corpus aspicias, ut cum id evenerit, nec concidas nec mireris quidem, sed exteriore membrorum ministerio amisso, in ipsos anime sinus intimos te convertas, ubi invenies aliquid magnifice loquendum agendumque, nec lingua opus esse nec manibus. Vulneribus deformatus sum. Dixi iam; immo, si causa vulnerum pulchra est, honestatus ac insigsed notis stellata fulgentibus, neque vero cicatrices aut vulnera, sed virtutis sunt dicenda vestigia, et preclaris affixa frontibus signa meritorum. Proinde si Cesareum illum quoque centurionem Cesium
Abbreviated transcription (Latin):
ita dni ĩmortales uoluept̃, ut ꝑsin¬
glos passus meminerim t̾umpha
mei p̾claꝵ plane factisq par dem̃¬
dãnũ leuiꝰ at si deptrã marci
sergñ uiri fortissimi u̾medio uti
l qui hat manu punnito amissa
sibi ferreã fabrefect cũ qua mlt̾is
ac trucib pliis ħ̃ ociosus bellator ĩt¬
fuit ud si parx succesẜit dextre offi¬
ciũ in sinistrã tragiffer Nõsti Et te¬
sareus miles atilius bello masilie¬
⁊ cũ ĩiectã puppi hostili dextrã ami-¬
siss leua p̃hensa tenuit donec pelago
merget᷑ d utraq manꝰ fro abscisa
est R ubi plus licentie fortuã ibi
plus negocii uirtus ht̃ fortuẽ tñ
om̃is aculeꝰ xtute ꝯcundit᷑ hac ar¬
matꝰ ⁊̃ sine maĩb fortis erit menĩo
ciougers atheniensis qui post mara¬
chomam pugnã opits ĩmortale mil¬
ciadis hostib ad naues ꝓfuigis ĩmi¬
nens obtrũcata manu dextra qua
unã nauiũ fuge plenã strmperat
simstrã mox adhibuit qua rusus
absasa fere ĩmore morsu posti asfixe

Expanded text:
ita dii immortales voluerunt, ut per singulos passus meminerim triumphi mei”. Preclarum plane factisque par dictdamnum levius, at si dexteram, Marci Sergi viri fortissimi remedio uti licet qui hac manu bello Punico amissa, sibi ferream fabrefecit, cum qua, multis ac trucibus preliis, non otiosus bellator interfuit: id si parum successerit, dextre officium in sinistram transfer. Nosti ut Cesareus miles Attilius, bello Massiliensi, cum iniectam puppi hostili dexteram amisisset, leva prehensam tenuit, donec pelago mergeretur. Utraque manus ferro abscissa est. Ubi plus licentie fortuna, tibi plus negotii virtus habet: fortune tamen omnis aculeus virtute contunditur; hac armatus, etiam sine manibus, fortis erit. Memento Cinigeri Atheniensis qui post Marathoniam pugnam, opus immortale Miltiadis, hostibus ad naves profugis imminens, obtruncata manu dextra, qua unam navium fuge plenam strinxerat, sinistram mox adhibuit, qua rursus abscissa, fere in morem morsu post affixo
Abbreviated transcription (Latin):
q nõ fidere insi exꝑtis et ꝓbate fdei
emenerarẽ exempla quib casũ
tuũ solareris insi eeñt ĩnu̾abilia
quis eniz uiuẽs nõ decipit᷑ quitqd
mali mortalisz aceidit minꝰ est ꝙ
qd homo patit᷑ ab homĩe ⁊ quĩ
sequi omĩa nec possible nec nccͣe
est menito cãm qualiꝰ si racusis
cesar. imꝑator rõnis a roma¬
no ciue moriente delusus sit
nota ues est ut marrꝰ qͥuidã qui
ipius augusti bñficio ab inifimo mi¬
licu gradu ad sum̃os honoyes atq
opes ascenderat semꝑ publice p̃ditare
bona sila omĩs u̾lictur aquo omĩa
ꝑcepiss id ip̃m cũ pridie pͦ ob iret
eidem affirmasset augusto fraudu¬
lentũ spm̃ emisit tandem ula cesare
nomĩs uel tenui mencione ĩ testo ha-¬
bita dignꝰ uẽ cumꝰ cadauer unco in
tyberim trahẽtur qui dr̃m at bñsat¬
toiẽ suũ fallere nec morte didisceret
Anguste habito L Angusta domn
ad̾ mlta esi hĩlis Unt alla cone᷑
fures utilie de quisz paulo añ q̃reba¬

Expanded text:
on fidere nisi expertis et probate fidei. Enumerarem exempla, quibus casum tuum solareris, nisi essent innumerabilia. Quis enim vivens non decipitur? Quicquid mali mortalibus accidit, minus est quam quod homo patitur ab homine. Et quoniam sequi omnia nec possibile nec necesse est, memento Caninii, qualiter Syracusis Cesar Imperator Romanus, a romano cive moriente delusus sit. Nota res est, ut Marius quidam, qui ipsius Augusti beneficio ab infimo militie gradu ad summos honores atque opes ascenderat, semper publice predicare bona sua omnia relicturum, a quo omnia percepisset; id ipsum cum pridie quam obiret eidem affirmasset Augusto, fraudulentum spiritum emisit, tandem nulla Cesarei nominis, vel tenui, mentione in testamento habita. Dignus vere cuius cadaver unco in Tiberim traheretur, qui dominum ac benefactorem suum fallere, nec morte dedisceret. 63 Anguste habito. Angusta domus ad multa est habilis; inter alia contra fures utilis, de quibus paulo ante quereba
Abbreviated transcription (Latin):
qd doforẽ malũ increns uoluptatem
siiiũ bonũ indicat d. Carte tl̃ausꝰ
sũ L. dnis nõ carte᷑ claudit᷑ ã qme
die nãtꝰ es et anꝙͣ nascereris i
carterẽ at ĩuingła missũ te illo
imꝑio eni onñs celi ambita exi¬
guã donus est et si quid sume t̾re¬
dit᷑ poete tenebrosum utiq cabcerẽ
et cecũ illiꝰ carceris exitũ si felitẽ
cupis huiꝰ angustias nõ horre¬
bis sic nec suplicia nec morte
net huãm aliqd̾ ad quoꝵ patienciã
et ꝯteptum/ insi pp̃araiq ar ma¬

Expanded text:
lum ingens, voluptatem summum bonum iudicat. Carcere clausus sum. Quis non carcere clauditur, aut quis die natus es, et antequam nascereris, in carcerem atque in vincula missum te, illius imperio, cui omnis celi ambitus exigua domus est. Et si quid summo creditur Poete, tenebrosum utique carcerem et cecum. Illius carceris exitum si felicem cupis, huius angustias non horrebis; sicut nec supplicia, nec mortem, nec humani aliquid, ad quorum patientiam et contemptum nisi preparatus arma
Abbreviated transcription (Latin):
illo te pulsũ gande sub quo bom
exulãt fures imperãt si pls me¬
ribz ille suis utit᷑ bones odit et is
quoq mlticeps tyraumꝰ nũꝙͣ. si
silem̃ pepuliss̾, non te ñr patria
sed maloꝵ cetib arceri neq in exi¬
liuẽ sed mn ꝑtem bonoꝵ ciũ coge
putes At si hostis agnoste ĩiux ie
lenitatẽ nõ osulr̃ seuñt qui omĩa
cũ possi priã abstulit spẽ u̾liquit
din ta ipẽ mores ppłi per osus d̾

Expanded text:
illo te pulsum gaude, sub quo boni illo te pulsum gaude, sub quo boni exulant, fures imperant. Si populus, moribus ille suis utitur: bonos odit; et is quoque multiceps tyrannus nunquam sui similem pepulisset. Non te igitur patria, sed malorum cetibus arceri, neque in exilium, sed in partem bonorum civium cogi putes. At si hostis, agnosce iniurie levitatem, non hostiliter sevit, qui omnia cum posset, patriam abstulit, spem reliquit. Sin tu ip
Abbreviated transcription (Latin):
ducior fiĩt is lese ueus erit maies¬
tatis d ded ꝯdeuingr a indicib ⁊
miquo indice ullm̃ uenenosuis est
al a ẜ̾pente lesos se dolent quidem
homnĩes nõ q̃rũt᷑ fecit einz s pens
qd suũ erat ꝙͣis non qd peacitũ
pacienti certe iudices erãt qni eos
eciã de quib dixi soiratẽ ꝯdeninagẽ
clodiũ absoluert̃ quoꝵ utͫ eẽt inique¬
i̾cibus at indicib degenti ꝓpositũ
aiõ eẽ debet asꝑa quel et ĩiusta
pacienda si beniãt ñ deflenda cũ
xilio pelloi ĩiuisio ⁊ end tr
ñr insio ꝑelli malles exilio
Nempe qd ad ĩiuois cumłm ais in
diuersũ trahit᷑ hes etũ ĩiusti exilu
solaciũ comite iusticiã q̃ ĩlustos ciues
dfiituẽs te secuta tecũ exulat d
Uniusto exilio pulsus sam L an
te rex epulit an tyrãmꝰ. an plus
an hostis an tu ip̃e Nam si rex ã
ĩiustũ exiliũ ñ erit aut ip̃e ñ iustꝰ
atz ita ne rex quide si tyrãnꝰ as

Expanded text:
ductior fuerit, is lese reus erit Maiesductior fuerit, is lese reus erit Maiestatis. Sed condemnor a iudicibus. Iniquo iudice nullum venenosius est animal; a serpente lesos se dolent quidem homines, non queruntur: fecit enim serpens quod suum erat, quamvis non quod placitum patienti. Certe iudices erant, qui eos etiam de quibus dixi Socratem condemnarunt, Clodium absolverunt, quorum utrum esset iniquregibus, atque iudicibus degenti, propositum animo esse debet, aspera quelibet et iniusta patienda si veniant, non deflenda cum xilio pellor iniusto. Quid tu igitur? Iusto pelli malles exilio? Nempe quod ad iniurie cumulum, animum in diversum trahit? Habes enim iniusti exilii solatium, comitem iustitiam, que, iniustos cives destituens, te secuta, tecum exulat. Iniusto exilio pulsus sum. An te rex expulit, an tyrannus, an populus, an hostis, an tu ipse? Nam si rex, aut iniustum exilium non erit, aut ipse non iustus, atque ita nec rex quidem. Si tyrannus, ab
Abbreviated transcription (Latin):
ulcio et ego y̾tribuã eis in temꝑe
dit ⁊ ubi nõ cottitas ipõ indicis
a̾ testis impectõe magmi ibi hitat
ultores nołiꝰ belue morsus est acor
sũ R latis ĩmons bñ uti ars
nõ ultima est: qua instructo sepe
ꝓfint imquitas aliena cum sua
Innotes dãnatꝰ sũ ł dud ĩi
noces malles Sic enĩ xãtippe con¬
iugi socrates moriens yñdet mie¬
liebritꝰ lamẽtanti ꝙ is ĩnocens
sint longe tñ est inocẽtẽ ꝯdẽnari
tollerabiliꝰ ꝙͣ nocẽtẽ hñic en
solũ suppliciũ graue est illit ⁊
cã suppliciĩ d Iniusto p̃łi iudicõ
dãnatꝰ sum L Exptas ut pp̃ls
inte rcm uideat qd̾ nec in se net
in alio unꝙ̃ uidit magnũ tue
innocentie argim̃tũ fuit a no¬
me codempnat Rdemn hercte ñ
camillũ de quo nc̃ loquebar et
liuiũ ipm̃ denq Scipionẽ afri¬
canũ aliosq cornelios tal unos
iiustis indiciis agitatos ad uo
contra licencias regias emiserit
cuicũq in intitu libtatis frons os¬

Expanded text:
eis in tempore”. Est et ubi non cogitas: ipso iudicis aut testis in pectore; magni ibi habitant ultores. Nullus belue morsus est acriosum. Illatis iniuriis bene uti, ars non ultima est; qua instructo sepe profuit iniquitas aliena, cum sua Innocens damnatus sum. Quid igitur? Nocens malles? Sic enim Xantippe coniugi Socrates moriens respondet, muliebriter lamentanti, quod is innocens sint, longe tamen est innocentem condemnari tolerabilius, quam nocentem. Hic enim solum supplicium grave est, illic et causa supplicii. Iniusto populi iudicio damnatus sum. Expectas ut populus in te rectum videat, quod nec in se nec in alio unquam vidit? Magnum tue innocentie argumentum fuerit, a nome condemnat. Idem, hercle, non Camillum, de quo nunc loquebar, et Livium, ipsum denique Scipionem Africanum, aliosque Cornelios tales viros, iniustis iudiciis agitatos ad volcontra licentias regias emiserit, cuicunque, in intuitu libertatis, frons ob
Abbreviated transcription (Latin):
infestat᷑ L. dontra hoc malũ ml
q̃relis agit᷑ supliciis opns est̃ In¬
terim custodia ꝓficit᷑ uigilanti St
qui nichil custodiãt et accusent
fures cũ uetus sit ubum ꝙ occasie
furẽ facit d lumen meũ fures
obsident R. elande hostmũ osde fẽiã
aperi oclõs atz incende si negeigie
temetipm̃ culpa raro fur intẽtis
esfuit illi iustiꝰ q̃rũt᷑ quib ñ
st̃ donius quales st̾ quidã pli sus
meridie et sub archon et iẽ apud
scichas ut scptum uides nlłm seet̃

Expanded text:
infestant. Contra hoc malum nil infestant. Contra hoc malum nil querelis agitur: suppliciis opus est; interim custodia proficit vigilanti. Sunt qui nil custodiant et accusant fures, cum vetus sit proverbium: Occasio furem facit. Limen meum fures obsident. Claude ostium, obde seram, aperi oculos et intende; si neglexeris, temet ipsum culpa: raro fur intentis obfuit. Illi iustius queruntur, quibus non sunt domus, quales sunt quidam populi sub meridiem et sub arthon, et ideo apud Scythas