comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ suꝑiꝰ posuit qͣi abintꝰ guant᷑. Nam tͥa illa
q̃ m adiungunt᷑. qͣi aforis affligunt᷑. langͣ
aiptes. meror corcdis. dolor infirmi corporis
qͣi abintꝰ surgũt ex defectu nat᷑e. Uulnꝰ ⁊ liuor
i plaga .tu. qͣi deforis occurrũt ex suꝑuenen¬
n occasione. ꝑ languorẽ capitis ut dcra est
tatẽcoꝑis: inqͥetudinẽ desicłii ad malũ. ꝑ
uatrorẽ cordis: caliginẽ ⁊ ambiguitatem
uidicii ad ictrũq discrnendũ. In languore¬
usfurmitats: ꝯcupiscentia mali. in nubilo
meroris: ignorantia boni ⁊ mali. Quis aut̃ẽ
ñ ouideat ħ tͥa mala ita inuiscerata ẽẽ ut
qntũcũq sibi ꝓspiciãt qͣmlibet eaute agat.
ñ possit hõ hiis malis carere. q̃ abintus
surgũt ex defectu nature: Quis enĩ est qͥ
aa bonũ agendũ etĩa inuitꝰ aliqñ ñ torpe
penteꝰ euadat ice eos eciã qñq solliccte fugi¬

Expanded text:
uasi ab intus generantur: nam tria illa quae modo adjunguntur, quasi a foris infliguntur. Languor capitis, moeror cordis, dolor infirmi corporis, quasi ab intus surgunt ex defectu naturae. Vulnus, et livor, et plaga tumens quasi de foris occurrunt ex supervenienti occasione. Per languorem capitis, ut dictum est, tatem corporis, inquietudinem desiderii ad malum; per moerorem cordis, caliginem, ambiguitatem judicii ad utrumque discernendum. In languoreinfirmitatis, in concupiscentia mali, in nubilo mnon videat haec tria mala ita inviscerata esse, ut quantumcunque sibi prospiciat, quantumlibet caute agat, non possit homo his malis carere, quae ab intus surgunt ex defectu naturae? Quis enim est, qui ad bonum agendum, etiam invitus, aliquando non torpeapenitus evadat, ut eos etiam quandoque sollicite fugi
Abbreviated transcription (Latin):
ti qͥ ꝑsec̃ .p. ꝓpt̾ ip̃am: Sic nicħominꝰ beati
mites. beati misces. Et hint ñr aseR: ut sit
ueracit̾ inltiplicit̾q beatꝰ. iusticiam arden¬
t̾ siciens: ꝓpt̾ ip̃am libent̾ patit᷑. nesciens
irasci: facile miseret᷑. Qmͣuis enĩ multũ esu¬
riat panẽ iusticie: dedignat᷑ tñ eũ comed̾e.
nͥ sit ꝯsꝑsus oleo miscdie. Ex młta etenim
diuitiarũ affluentia q̃ sibi suꝑ habundãt.
ex spoliis hostiũ ꝓfreqñti uictoria: młtũ
est delicatꝰ effectus. nͨ ei iam sapit panis il¬
lus qmlibet nitidus: nͥ sit oleo consꝑsus. in
tm̃: ut de eo scͥptura manifeste denũciet di¬
cens. qr a sen: pĩguis panis eiꝰ. Quis sit pu

Expanded text:
tiuntur propter ipsam; sic nihilominus beati mites, beati misericordes. Et hic noster Aser, ut sit veraciter multipliciterque beatus, justitiam ardenter sitiens, propter ipsam libenter patitur, nesciens irasci, facile miseretur. Quamvis enim multum esuriat panem justitiae, dedignatur tamen eum comedere, nisi sit conspersus oleo misericordiae. Ex multa divitiarum etenim affluentia quae sibi superabundant, ex spoliis hostium pro frequenti victoria, multum est delicatus effectus; nec ei jam sapit panis ullus, quantumlibet nitidus, nisi sit oleo conspersus, in tantum ut de eo Scriptura manifeste denuntiet, dicens quia Aser, pinguis panis ejus . Quis put
Abbreviated transcription (Latin):
Dimittite ⁊ dumictet᷑ uob̾: tã mag¬
nifice implere potuit. qͥs facile: qͥs tam
ex corde illatas sibi inuirias ignoscere
ualuit. qͣm qͥ de corporis sui cruciatib
enĩ mimicos ñ diligat. cur eis libent̾ ñ in¬
dulgeat. qͥ hoc ei inferũt qd desidat: Mag̃
itaq ꝗͣ suo corpori: siuis miseret᷑ ꝑsetutorib.
ut sit it̾m atq it̾m beatꝰ. Beati enĩ miscdes:¬

Expanded text:
Dimittite, et dimittetur vobis , tam magnifice implere potuit? Quis tam facile, quis tam ex corde sibi illatas injurias ignoscere, valuit, quam qui de corporis sui cruciatibusenim inimicos non diligat, cur eis libenter non indulgeat, qui hoc ei inferunt quod desiderat? Magis itaque quam suo corpori, suis miseretur persecutoribus, ut sit iterum atque iterum beatus: Beati enim mise
Abbreviated transcription (Latin):
fectionis grãm qͣnto meliꝰ agnoscimꝰ tu¬
to ardentius ⁊ ꝯcupisoimꝰ. ⁊ qͦ ampliꝰ ae¬
cendim̾ ad amorẽ. eo ꝑfectius illumina¬
mur ad agnitionẽ. Semꝑ inueniet uistꝰ¬
uii qͦ possit cam añ se duob inilib cubitis
elongare: qr in hao uita nũꝗͣ. posst̃ in
unũ ꝯcurre. uelle. posse ⁊ deb̾o. hoc ẽ fu¬
turi tprĩs. ñ uite p̃sentis. Ibi sane sic̃ co¬
tum uolet ꝙ iuste ualebit. sic totũ ⁊ pot̾it
ꝗ iuire debebit. Hic aũ ⁊ actionẽ suꝑat agñ¬
di facubtas: ⁊ faciendi possibilitatẽ excedit
debiti necessitas. Constat aũ unũ ex alt̾o cues¬
cere. qr ẽ crescit nr̃m uolle. crescit ⁊ posse¬

Expanded text:
nis gratiam quanto melius agnoscimus, tanto ardentius et concupiscimus, et quo amplius accendimur ad amorem, eo perfectius illuminamur ad agnitionem. Semper inveniet vir justus quo possit eam ante se duobus millibus cubitis elongare, quia in hac vita nunquam possunt in unum concurrere velle, posse et debere. Hoc est futuri temporis, non vitae praesentis. Ibi sane, sicut totum volet quod juste valebit, sic totum poterit quod jure debebit. Hic autem et actionem superat agendi facultas, et faciendi possibilitatem excedit debiti necessitas. Constat autem unum ex altero crescere; quia, cum crescit nostrum velle, crescit et posse
Abbreviated transcription (Latin):
do ꝓfi cere ⁊ ꝓficiendo festinare: ⁊
nis initia hab̾e se credit. Giande spectach
udere archã p̃cedendo festinare.spiceu
turbã subseq̃ndo accelerare: ⁊ semꝑ tñ tan¬
te int̾sticionis modũ ad iniucẽ eustodic.
Qnͣto ꝓmouet᷑ archa tanto ampliꝰ festinat

Expanded text:
do proficere, et proficiendo festinare, et  perfectionis initia habere se credat! Grande spectaculum videre arcam praecedendo festinare, conspicere turbam subsequendo accelerare, et semper tamen tantae interstitionis modum ad invicem custodire. Quanto promovetur arca, tanto amplius fest
Abbreviated transcription (Latin):
missionis ꝓꝑas .ꝙ. archã tuã añ facse niã
p̾mittas. nisi iter tuũ diob milib cu¬
bitis p̃ueniat. ⁊ qͦ seqͥ debras ostendat.
Satage gͣ imꝑfectioĩs tne considatione
⁊ ꝯtẽplatione. eo usq in ult̾iora penet᷑re
ut ueracit̾ te credas eiꝰ saltẽ pͥmordia scu
ꝑ affectũ seri ꝑ effectũ necdũ attigisse.

Expanded text:
missionis, quod arcam tuam ante faciem tuam praemittas, nisi iter tuum duobus millibus cubitis praeveniat, et quo sequi debeas ostendat. Satage ergo in perfectionis tuae consideratione et contemplatione, eo usque in ulteriora penetrare, ut veraciter te credas ejus saltem primordia, seu per affectum, seu per effectum n
Abbreviated transcription (Latin):
semꝑ oportet p̃ ocłis habere. xxuiii.¬
ed nec illud quidẽ sermo diuinꝰ
uoluit tacite p̃t̾ire. qͣnto ute spa¬
eio debeat subseq̃ntẽ turbã p̃ire. Sit ut¬
qͥt inter archã spatiũ eubitoꝵ duũ mi¬
lit̃i. Uis scire quid sit archã ẽ turba ẽe.
ł qͥd archã ẽ turba p̃ire: Cum qͣles ꝑ frã
ł ꝑ desidia sumꝰ diligenti ꝯtẽplatio ẽ

Expanded text:
er oportet prae oculis habere. Sed nec illud quidem sermo divinus voluit tacite praeterire, quanto viae spatio debeat subsequentem turbam praeire. Sit, inquit, inter arcam spatium cubitorum duorum millium. Vis scire quid sit arcam cum turba esse, vel quid arcam turbam praeire? Cum quales per facta vel desideria sumus, diligenti contempla
Abbreviated transcription (Latin):
cũb̾et. Cum aliq̃d fortit̾ ag̾e uolumꝰ. cubi¬
tum nr̃m extendimꝰ: ⁊ ideo recto ꝑ cubi¬
tos uirtutũ ex̾citia intelligimꝰ. Mille¬
nariꝰ ꝑfectionẽ significare solet. qr maio¬
rẽ numerũ nr̃a cõputatio ñ ht̃. Duo gͥ
milia cubitoꝵ ut arbitror geminã ꝑfectio¬
nẽ designare uident᷑. integͥcatẽ iudełe
uoluntatis: ⁊ plenitudinẽ fortitudinis.
totũ quidẽ cõplet ꝙ. ualet: utͣq ꝑfectiõs
caret. Qͥd ẽ gͦ intelligentie sue archã. usq
ad duo milia cubitos añ seip̃m p̾mitt̾e
nͥ prudent̾ p̃iucłe. qnͣtũ sibi desit de
gemina ꝑfectiõe qͣꝵ neutrͣm necdũ pͥ
adimplere. Dicã utiq dicã q. sentio. il
solũ illũ inꝗͣ. existimo archã suã duob
milib cubitis p̃misisse: qͥ seip̃m udi¬
cat gemine ꝑfectioĩs. nͨ saltẽ exordia huc¬
usq app̃hendisse. Nam si uel unũ qͥdẽ
cubitũ de tanto spatio. ãbulando acce¬
dendo ꝓꝑando p̃cideret: ⁊ ꝯsuminate

Expanded text:
et. Cum aliquid fortiter agere volumus, cubitum nostrum extendimus, et ideo recte per cubitos virtutum exercitia intelligimus. Millenarius perfectionem significare solet, quia majorem numerum nostra computatio non habet. Duo ergo millia cubitorum, ut arbitror, geminam perfectionem designare videntur, integritatem videlicet voluntatis et plenitudinem fortitudinis.  quidem complet quod valet: utraque perfectione caret. Quid ergo est intelligentiae suae arcam usque ad duo millia cubitos ante seipsum praemittere, nisi prudenter praevidere quantum sibi desit de gemina perfectione, quarum neutrum necdum potest adimplere? Verum utique dicam quod sentio, illsolum illum, inquam, existimo, arcam suam de duobus millibus cubitis praemisisse, qui seipsum indicat geminae perfectionis, nec saltem exordia hucusque apprehendisse. Nam, si vel unum quidem cubitum de tanto spatio, ambulando, accedendo, properando praecideret, et consummatae
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃am ñ solũ usq ad. ꝯsid̾ation ẽ nr̃e pos¬
sibilitatis: s ⁊̃ usq ad speculationẽ ne¬
cessarie itilitatis. ut attendamꝰ ñ solũ q̃d
meliꝰ facere possemꝰ ꝙͣ facimꝰ. uerũ ⁊̃ qd me¬
lius fieri oporteret ꝗͣ possumꝰ. Quasi gͦ cu¬
bitos mille archã suã añ faciẽ suã p̃mittit.
qͥ diligent̾ attendit. qͥ freq̃nt̾ aspicit. uͥ ꝑ mi¬
tum ẽẽ potuiss. si de possibilib sibi nicħ ne¬
gligeret. S usqi ad duo milia cubitoꝵ ult̾iꝰ
ꝓgredit᷑. qui ñ solũ freq̃nt̃ s pene indesi¬
nent̾ contẽplatur. ꝗͣ iniiumera ñ faciat.¬

Expanded text:
n solum usque ad considerationem nostrae possibilitatis, sed etiam usque ad speculationem necessariae utilitatis, ut attendamus non solum quid melius facere possemus quam facimus, verum etiam quid melius fieri oporteret quam possumus. Quasi ergo cubitos mille arcam suam ante faciem suam praemittit, qui diligenter attendit, qui frequenter aspicit, ubi per meritum esse potuisset, si de possibilibus sibi nihil negligeret. Sed usque ab duo millia cubitorum ulterius progreditur, qui non solum frequenter, sed pene indesinenter contemplatur, quam innumera non faciat
Abbreviated transcription (Latin):
cogit᷑ ꝓ eoꝵ defensione puniri. libent̾ gͦ se
occurrentib ꝑiculis obicit. ⁊ ꝯtͣ seuientiũ
potestatũ ꝓcellas se sponte opponit. Alio¬
qͥn: frustra in litore maris habitat. fru-¬
stra instatõne naiuiũ habitatõnẽ parat:
si ꝯtͣ marina mũdana p̃ssure discͥmina tͤ¬
pidat. nͥ tempestatib dui fatigatos ⁊ tan¬
dem litorib eiectos blande excipiat: ⁊ be
ñ solũ ꝯtͣ seuitiã: s etiã cont᷑ fraudulentiã.

Expanded text:
cogitur pro eorum defensione punire. Libenter ergo se cogitur pro eorum defensione punire. Libenter ergo se occurrentibus periculis objicit, et contra saevientium tempestatum procellas se sponte opponit. Alioquin, frustra in littore maris habitat, frustra in statione navium habitationem parat, si contra marina mundanae pressurae discrimina trepidat, nisi tempestatibus diu fatigatos, et tandem littoribus ejectos blande excipiat, et benignnon solum contra saevitiam, sed etiam contra fraudulentiam.
Abbreviated transcription (Latin):
zelus ñ est: nͨ ⁊abulon ueracit̾ dicipot̃.
si paratior ad feriendũ qm ad ꝓtegen-¬
dũ. Non enĩ frustra iste sextus idẽq
nouissimꝰ filioꝵ lye habitatulũ fortitu¬
dinis dicit᷑. Nam z abulon. ut suꝑiꝰ iã
dc̃m est. habitacłm fortitudinis int̾pre-¬
tat᷑. Uide gͦ qͦmͦ domꝰ in habitantes qͦsq
nͥ fortis ⁊ firmit̾ munita sit: habitacu¬
lũ fortitudinis ñ erit. Si nimirũ sic ꝑ¬
fectꝰ zelus. ut ⁊ abulon iuire possit dici.
immo ueracit̾ eẽ: debet infirmiores con¬
tͣ aerias potestates docͥna ⁊ oratione ꝑte-¬
gere. ⁊ contͣ mundana ꝑicła undiq mu¬
nire. ⁊ in utͦq ñ solũ infatigabilis. Sed
etiã insuꝑabilis ꝑmanere. Uigilet gͦ opor¬
tet. hinc: contͣ insidias diaboli. illinc: ꝯtͣ
p̃ssuras mũdi. ꝓculdubio qͥsqͥs es inu¬
tͦq fortis: habitaculũ es fortitudinis.
⁊ digne zabulon dicis mereris. Debet
dolet. cũ cogit᷑ eos ꝓculpa ꝑcutere. qm cũ

Expanded text:
zelus non est, nec Zabulon veraciter dici potest, si paratior est ad feriendum quam ad protegendum. Non enim frustra iste sextus idemque novissimus filiorum Liae habitaculum fortitudinis dicitur: nam Zabulon, ut superius jam dictum est, habitaculum fortitudinis interpretatur. Vide ergo quomodo domus inhabitantes quosque nisi fortis et firmiter munita sit, habitaculum fortitudinis non erit. Sic nimirum sic perfectus zelus, ut Zabulon jure possit dici, imo veraciter esse, debet infirmiores contra aereas potestates doctrina et oratione protegere, et contra mundana pericula undique munire, et in utroque non solum infatigabilis, sed etiam insuperabilis perseverare. Vigilare ergo oportet hinc contra insidias diaboli, illinc contra pressuras mundi. Procul dubio quisquis es in utroque fortis, habitaculum es fortitudinis, et digne Zabulon dici mereris. Debet dolet, cum cogitur eos pro culpa percutere, quam cum
Abbreviated transcription (Latin):
affectꝰ nr̃ tnͣsit in reatũ. In hũc modũ ui¬
tia in pecĩa tnͣseunt ⁊ ꝯsentientẽ: reũ ꝯ¬
stituũt. Uitiũ itaq sensuũ: fit origo er¬
roꝵ Uitiũ uͦ affectuũ: radix est iniqͥtatũ.
Sensũ aũ ñ corporis s cordis hic intłłigi¬
mꝰ. Unde ⁊ sentñtiã dici ũ ambigimꝰ. He¬
bes itaq sensus ⁊ exordinatꝰ affectꝰ: om̃i¬

Expanded text:
atum. In hunc modum vitia in peccata transeunt, et consentientem reum constituunt. Vitium itaque sensuum fit origo errorum, vitium vero affectuum radix iniquitatum. Sensum autem non corporis, sed cordis hic intelligimus, unde et sententiam dici non ambigimus, hebes itaque sensus et exordinatus affectus omni
Abbreviated transcription (Latin):
quẽ difanctõis modũ ostñdimꝰ tͥplex uiti¬
ũ ⁊ tͥplex pecẽm. fastidiũ boni. desidiũ ma¬
guore etmĩ capitis ostñsũ est hõ qmͣ sit tor¬
pers. ĩmo qͣm sit ĩpotñs ad bonũ. in infir¬
initate corporis qmͣ sit feruens ⁊ inqͥetꝰ

Expanded text:
quem distinctionis modum ostendimus, triplex vitium, et triplex peccatum. Fastidium boni, desiderium maguore etenim capitis ostensum est homo quam sit torpens imo quam sit impotens ad bonum; in infirmitate corporis quam sit f
Abbreviated transcription (Latin):
istud qͣ extͥnsecus infligit᷑. Uiciũ itac est
ipsa unfirnaitas uatͣał corrupt̃ois. ꝓec̃tm uͦ
est: ip̃a praua assentatio temptãtis in fir¬
mitatis uitiũ est qi q̃dam passio nat᷑e. pec¬
tatũ uͥ est: ꝙͣ spontanea q̃dam ac̃o indii¬
st̾e d̾itiũ ẽ ip̃e appetitꝰ mali qui soleo p̃ced̾e
sus mali. qͥ solet sepe subseqͥ uł comitari
appettũ. ꝓfecto aliud est prauũ motũ ii
corde sentire. aliud puo motui consenti¬
re. D prauũ motũ sñtimꝰ: uitiũ est. od
prauo maotui ꝯsũtimꝰ: poc̃m est. Uitiũ itacs
est in sensui ⁊ in affectu. ꝑcc̃em uͭ est: in solo
ꝯsensu. seu etiã affeccu. Qñ aũ qd̾ uerũ est
uidet᷑ nob̾ falsũ. ⁊ qd̾ falsũ uidet᷑ esse uerũ:
uitiũ est in sensu. qñ qd iustũ est uidet᷑ no¬
b̾ amarũ. ⁊ qͦd iniustũ est uidet᷑ esse iocun¬
dũ: uitiũ est in affectu. S cũ false opimo

Expanded text:
nsecus infligitur. Vitium itaque est ipsa infirmitas naturalis corruptionis, peccatum vero est ipsa prava assentatio tentantis infirmitatis. Vitium est quasi quaedam passio naturae, peccatum vero est spontanea quaedam actio industriae. Vitium est ipse appetitus mali, qui solet praecedere sus mali, qui solet saepe subsequi vel comitari appetitum. Profecto aliud est pravum motum in corde sentire, atque aliud pravo motui consentire. Quod pravum motum sentimus, vitium est; quod pravo motui consentimus, peccatum est. Vitium itaque est in sensu, et in affectu; peccatum vero est in solo consensu seu etiam effectu. Quando quod verum est videtur nobis falsum, et quod falsum videtur esse verum, vitium est in sensu. Quando quod justum est videtur nobis amarum, et quod injustum est videtur esse jucundum, vitium est in af
Abbreviated transcription (Latin):
m̃ sit ⁊ de corde incłłigere debemꝰ. Liuia aliud
est ex occłto ꝓdiens int̾na corruptõ atꝙ ali¬
ud exda letꝰ inflicta manifesta contͥtio. Dic all¬
ud est qrñ malũ in sola cogitatõe etiã abin¬
uito sentisꝰ. ato alud qd̾ nutu sporitanes¬

Expanded text:
mus, sic et de corde intelligere debemus, quia aliud est ex occulto prodiens interna corruptio, atque aliud extrinsecus inflicta manifesta contritio. Sic aliud est quando malum in sola cogitatione, etiam ab initio sentitur, atque aliud q
Abbreviated transcription (Latin):
q dubio tantã talemq gc̃am accipit ni¬
mo sine ingeanti studio. ⁊ ardenti desiden
Nouit hoc rachel: ⁊ ice̾co studiũ mltipli¬
cat. ⁊ desicłiũ suũ cotidianis in cremãtis icͥ¬
us inflammat. In tauta itaq coti cliam
conatus anxierate. in huiꝰmodi doloris in¬
m̃sitate. ⁊ beniamui nascie : ⁊ rachel mo¬
ritur. qr cũ mens hoĩs supͣ seip̃am rapiꝰ
omĩs humaue rõuationis angustias suꝑ

Expanded text:
que dubio talem, tantamque gratiam accipit neque dubio talem, tantamque gratiam accipit nemo, sine ingenti studio et ardenti desiderio. Novit haec Rachel, et idcirco studium multiplicat, et desiderium suum quotidianis incrementis acrius inflammat. In tanta namque quotidiani conatus anxietate, in hujusmodi doloris immensitate, et Benjamin nascitur, et Rachel moritur, quia cum mens hominis supra seipsam rapitur, omnes huma
Abbreviated transcription (Latin):
Ro scimus nitħominꝰ:
nam ⁊ hoc scͥptura docente didicimꝰ.
qr spes q̃ differt᷑: affligit animã. Nichil
enĩ sic afficit animũ: qͦmͦ in patiens desi¬
cłiũ. Quid aũt huiꝰ uisionis dulcedine
expetit᷑ salubriꝰ. qͥd sentit᷑ suauiꝰ. qͥd animꝰ
exꝑit᷑ iocundiꝰ: Nouit hoc rachel: nam
nͨ rõnẽ latere hoc potest qr in huiꝰ suaui¬
tatis comꝑatõe omĩs dulcedo amara est.
Hinc est: qđ ñ studiũ suũ laxare nͨ deside¬
riũ suũ tẽꝑare potest. Hinc̃ illa tanta pa¬
rientis ancietas.⁊ doloris inm̃sitas. Unde
nãq putas tãta doloris magnitudo: ñ ex
in desinenti studio. ⁊ in pacienti desicłĩo: Cre¬
scit coticlie ⁊ exdesid̾io labor: ⁊ ex laboredolor.
Augm̃tut᷑ assidue ⁊ ex studio desiłiũ ⁊ ex
desiderio studiũ. Scit tũ Rachel hoc negotiũ
sũpͣ uires suas esse: nͨ tñ ualet studiũ suũ
nũqmͣ ꝑtingit mens ꝑ ꝓpͥam indlustriam
dei est hoc donũ: ñ homuuis meritũ. S ab̾¬

Expanded text:
 scimus nihilominus nam et hoc, Scriptura docente, didicimus: Quia spes quae differtur, affligit animum . Nihil enim sic afficit animum, quomodo impatiens desiderium. Quid autem hujus visionis dulcedine expetitur salubrius? quid sentitur suavius? quid animus experitur jucundius? Novit hoc Rachel, nam nec rationem hoc latere potest, quia in hujus suavitatis comparatione omnis dulcedo amare est. Hinc est quod nec studium suum laxare, nec desiderium suum temperare potest. Hinc illa tanta parientis anxietas et doloris immensitas. Unde namque putas tanta doloris magnitudo, nisi ex indesinenti studio, et impatienti desiderio? Crescit quotidie, et ex desiderio labor, et ex labore dolor. Augmentatur assidue, et ex studio desiderium et ex desiderio studium. Scit tamen Rachel hoc negotium supra vires suas esse, nec tamen valet studium suum, nunquam pertingit mens per propriam industriam. Dei est hoc donum, non hominis meritum. Sed abs
Abbreviated transcription (Latin):
Quid eñ intelligimꝰ ꝑ uitulũ. nͥ obediendi
ꝓpositũ: quẽ admodũ in bone ⁊ uacca obedi¬
aitie exeocitũ: Sĩ gͥ uaccã uł bouẽ offerre
ñ potes. offerꝰuł utulũ: quẽ cũ integre
uolueris. ad manũ habere potes. serte si
ñ potes habere obedientie officiũ uł usum.
potes habere obedientie ꝓpositũ ⁊ potes ha¬
bere obedientie disid̾rum. ⁊ cũ uolueris of¬
ferre potes eiꝰmodi uitulũ. Nui matͥmonio
nuncti sũt: ñ statim obedientiã ꝓfit̾i pos¬
sũt. cũ uolunt. Matͥmonio namiꝙ uncti
sine altutra licentia ñ possunt ab inincẽ
seꝑan: ⁊ idcirco nec obedientiã ꝑfiteri. Ui¬
eulũ gͦ offerant. qͥ eiꝰmedi it̃: qͥ obedicitie ugũ
ꝓnĩttis arbitͥo subite ñ possũt. Hĩc ẽ ad̾ ꝓ pecc̃o¬

Expanded text:
diendi propositum, quemadmodum in bove et vacca obedientiae exercitium? Si igitur vaccam vel bovem offerre non potes, offer vel vitulum, quem, cum integre volueris, ad manum habere potes. Certe si non potes habere obedientiae officium vel usum, potes habere obedientiae propositum, potes habere obedientiae desiderium; et cum volueris, offerre potes ejusmodi vitulum. Qui matrimonio juncti sunt, non statim obedientiam profiteri possunt, cum volunt. Matrimonio namque juncti, sine alterutra licentia non possunt ab invicem separari, et ideo nec obedientiam profiteri. Vitulum ergo offerant qui ejusmodi sunt, qui obedientiae jugum pro mentis arbitrio subire n
Abbreviated transcription (Latin):
sideratione ñ cõpungeris: turturis pennas
habes. s turturis tantũ ñ habes. Si in et̾no
rum contemplatione defigeris. & in eoꝵ
desiderio in ardescis ⁊ la cruas fundis: ꝓ¬
lego columibinũ ⁊ uolatum. ⁊ corticum te ha¬
bere ostendis.

Expanded text:
sideratione non compungeris, turturis pennas sideratione non compungeris, turturis pennas habes, sed turturis cantum non habes. Si in aeternorum bonorum contemplatione defigeris et in eorum desiderio inardescis et lacrymas fundis, profecto columbinum et volatum et cantum te habere ostendis.
Abbreviated transcription (Latin):
intellige contemplationẽ geminã. Incur¬
ture contemplationẽ et̾noꝵ maloꝵ: in co¬
lumba contemplationẽ etnoꝵ bonoꝵ. he
aũ aues ñ tam tanere qͣm geruere solent :
agemntũ ꝑ cantu habent. Sĩc in penna gͦ¬
tiam ꝯceraplationis: sicͣ earũ cantu uł g¬
mitu intellige uircittẽ ꝯpuncc̃oris. Debe¬
m̃ tcaq hint inde etͥna mala ut bona me¬
meditari contemplari. ⁊ in eoꝵ considera¬
tõne tomp̃ũgi: ⁊ hoc erit turtutẽ. ⁊ colũ¬
bara offerre. ⁊ ꝓ hac parte hostiam u̾tam
duplitare. Tuitur soliudinẽ diligi. ⁊ soliua¬
gus incedit: ⁊ in hoc formã timoris gerto. qui
semꝑ du̾ticulũ q̃rit. Colũbã gregatim uo¬
lat. & eo formam dilectionis oftĩtat: que
corda seraꝑ conciliat. ⁊ in unam pacis con¬
cordiam ligat. In turture gͥ compunctio da¬
moris: in columiba atũdit᷑ compunctio amo-¬
ris. Si et̾na mala meditetis & in eoꝵ con¬

Expanded text:
intellige contemplationem geminam. In turintellige contemplationem geminam. In turture contemplationem aeternorum malorum, in columba contemplationem aeternorum bonorum. Hae autem aves non tam canere quam gemere solent, et gemitum pro cantu habent. Sicut in penna gratiam contemplationis, sic in earum cantu vel gemitu intellige virtutem compunctionis. Debemus itaque hinc inde aeterna mala vel bona meditari, contemplari et in eorum consideratione compungi, et hoc erit turturem et columbam offerre, et pro parte hostiam nostram duplicare. Turtur solitudinem diligit, et solivagus incedit, et in hoc formam timoris gerit, qui semper diverticulum quaerit. Columba gregatim volat, et ex eo formam dilectionis ostentat, quae corda semper conciliat, et in unam pacis concordiam ligat. In turture igitur compunctio timoris, in columba attenditur compunctio amoris. Si aeterna mala meditaris, et in eorum con
Abbreviated transcription (Latin):
nare. Ille uͦ tͥum annoꝵ arietẽ dño unmo¬
lat: qui ñ solum impotñtiores is eque po¬
tentes. s etiam potũtiores libere increꝑatõis
cornib impugnat⁊ quotiens ⁊elus recti¬
tudinis hoc exiga. ia regła nertratis die¬
rat. Ecce iam diximꝰ quid de uacta qͥa de ca¬
ꝑra: quid demũ de ariete sentire debeamuis.
¶ E his traq utt arbitor aĩa duertitis: qlia
fercula in cñi m̃sa parare debeatis. S si año
m̃sam locupleter uolumꝰ exhibere: debemi¬
Uaai similttudinẽ abrahe exturture ⁊ colum¬
ba acihuo qͣrtum uł qͥntum ferculũ suꝑ¬
sane ad qͣ aupelia: ista ꝑtinẽt aduolati¬
lia. Quadrupedia int̾ra deguito: uolatilia
panus se in alta sustollunt. ꝑactionẽ qͣ in
t̾ra conuersamur ꝑ cogicatũ ⁊ desid̃ium in
sublimib suspendim᷑. Quasi gͥ pennata
aĩalia ddño offerimꝰ qͦtiens ex deuotionis
eftłicio ad fictaroꝵ ꝯlidationẽ penna contem¬
platõis uolamus. ꝑ turtutẽ ⁊ columbani:

Expanded text:
ero trium annorum arietem Domino immolat, qui non solum in potentiores vel aeque potentes, sed etiam potentiores liberae increpationis cornibus impugnat, quoties zelus rectitudinis hoc exigit, vel regula veritatis ditat. Ecce jam diximus quid de vacca, quid de capra, quid demum de ariete sentire debeamus. Ex his itaque, ut arbitror, animadvertitis qualia fercula in Domini mensam parare debeatis. Sed, si Domino mensam locupletem volumus exhibere, debemus ad similitudinem Abrahae ex turture et columba adhuc quartum vel quintum ferculum supsane ad quadrupedia, ista pertinent ad volatilia. Quadrupedia in terra degunt, volatilia pennis se in alta sustollunt. Per actionem quasi in terra conversamur, per cogitatum et desiderium in sublimibus suspendimur. Quasi igitur pennata animalia Domino offerimus, quoties ex devotionis officio ad futurorum considerationem penna contemplationis volamus. Per turturem et columbam
Abbreviated transcription (Latin):
sp̃u leuitatis de linqñtes corripimꝰ: ⁊ ꝑdiñ
Relantes contͣ p̃uaricatores pie seuerctatis en¬
nib souimꝰ. In agno itaq intelligimꝰ mai¬
suetudinẽ trepidandẽ : in oue mansuetudr̃
b landientẽ: in ariete mansuetu dinẽ ralar¬
tẽ. In agno mansuetudinẽ timoratã: mo
ue mansuetudinẽ piã: in auete mansue¬
tudinẽ seuerã. Agnũ offers humilit̾ ad¬
qͥescendo⁊ ouẽ deuote bbetchiendo arietẽ pe
increpando. ltaq in mans uetucline sula¬
pite insitũ uerbũ qͦd potest saluare aĩas ũd¬

Expanded text:
spiritu lenitatis delinquentes corripimus, et pro Domino spiritu lenitatis delinquentes corripimus, et pro Domino zelantes contra praevaricatores piae severitatis cornibus saevimus. In agno itaque intelligimus mansuetudinem trepidantem, in ove mansuetudinem blandientem, in ariete mansuetudinem zelantem. In agno mansuetudinem timoratam, in ove mansuetudinem piam, in ariete mansuetudinem severam. Agnum offers humiliter acquiescendo, ovem devote blandiendo, arietem pie increpando. Itaque in mansuetudine suscipite insitum verbum quod potest salvare animas
Abbreviated transcription (Latin):
lib : mͦ ab inferiorib. Debemꝰ aũ qͥrũlibet
terisus ⁊ obpbria iniusta libent̾ unmo ⁊ gͣ¬
tulantꝰ susciꝑe: ⁊ hoc erit ut arbitor caprã
tͥmam offerre. Ecce de uacca ecce de capra. Su¬
ꝑ est ad huc cõnderare de oblatione arietina.
hidens animal mansuetũ ẽ: ⁊ idcirco uti
iam dociumꝰ potest eiꝰ mocli animal mansu-¬
etudinẽ figurare. Petudem gͦ offers cũ mas¬
bratudurẽ exhibes. In te aũ est utrũ uelis
agnũ uł ouẽ siue arietẽ offerre. ⁊ in dm̃la
cͥficiũ ponere. Agnus ut nouimꝰ lac ñ dam
fundit qmi fugit: eꝯtͣrio aũ oiuis ñ tam s¬
facere: quin potius cornib ferire. Agnu
itaq facit qui ex aliene consolatõis dul¬
cedine ad mansuetudinis gr̃am ꝓfioco. I¬
uem aũ in dĩi sacͥficio exhibet: qui bla¬
de consolationis ⁊ pie sollicitudins stu¬
dio alios ad mansuetudinis gr̃am ꝑmi¬
uet. Anetẽ uͦ tũc ueracit̾ offerimuꝰ. sim

Expanded text:
alibus, modo ab inferioribus. Debemus autem quorumlibet alibus, modo ab inferioribus. Debemus autem quorumlibet derisus et opprobria injusta libenter, imo et gratulanter suscipere, et hoc erit, ut arbitror, capram trimam offerre. Ecce de vacca, ecce de capra. Superest adhuc considerare de oblatione arietina. Bidens animal mansuetum est, et idcirco, ut jam docuimus, potest hujusmodi animal mansuetudinem figurare. Pecudem ergo offers, cum mansuetudinem exhibes. In te autem est utrum velis agnum vel ovem sive arietem offerre, et in Domini sacrificium ponere. Agnus, ut novimus, lac non tam fundit quam sugit. Econtrario autem ovis non tam sfacere, quin potius cornibus ferire. Agnum itaque facit, qui ex alienae consolationis dulcedine ad mansuetudinis gratiam proficit. Ovem autem in Domini sacrificio exhibet, qui blandae consolationis, et piae sollicitudinis studio alios ad mansuetudinis gratiam promovet. Arietem vero tunc veraciter offerimus, si in
Abbreviated transcription (Latin):
re sacͥficii possit geminari illiꝰ hostia. Quo¬
m̾ eiũ q̃so iustũ contemaptũ in currere ua¬
let ⁊ q̃ sua conscientia in nullo remordet:
Merito gͦ dñs ab abraham unam tantũ ca-¬
capram q̃siuit. cuiꝰ uita irrep̃hensibilis fu
it: ⁊ qui ab aliis ñ nͥ in digne contempni po-¬
tuit. Merito dauid sua in hac parte hostiã
duplicauit: int̾ młta bona q̃ egit. gͣuissima e¬
tiam q̃dam mala comisit. Habuit itaq u ui¬
da sua: ⁊ unde iuste. ⁊ itñ ñ nͥ iniuste rep̃hen¬
di uł contempni potiusset. Unde ⁊ necesse fu¬
it: ut suam hostiam in dñi sacͥficio gemina-¬
rit. felix qui sic uiuit: ut ñ sit undeꝰ aliis
iure rep̃hendi possit. Sufficit ei qͥ eiꝰ modi ẽ
caprũ unũ offere: ⁊ iniustũ contẽptũ eqͦni¬
mit̾ sustinere. Capra aũ tc̃ ẽ ꝑfecti uri ob¬
latio: cũ iniuste speetus suscipit cũ gaudio.
Contempninꝰ saue mͦ a suꝑiorib mͦ a coeqͣ¬

Expanded text:
re sacrificii possit geminari illius hostia. Quore sacrificii possit geminari illius hostia. Quomodo enim, quaeso, justum contemptum incurrere valet, quem sua conscientia in nullo remordet? Merito ergo Dominus ab Abraham unam tantum capram quaesivit, cujus vita irreprehensibilis fuit, et qui ab aliis nonnisi indigne contemni potuit. Merito David suam in hac parte hostiam duplicavit, qui inter multa bona quae egit, gravissima etiam quaedam mala commisit. Habuit itaque in vita sua et unde juste et unde nonnisi injuste reprehendi vel contemni potuisset, unde et necesse fuit ut suam hostiam in Domini sacrificio geminaret. Felix qui sic vivit, ut non sit unde ab aliis jure reprehendi possit. Sufficit ei qui ejusmodi est caprum unum offerre, et injustum contemptum aequanimiter sustinere. Capra autem tunc est perfecti viri oblatio, cum injuste spretus suscipit cum gaudio. Contemnimur sane modo a superioribus, modo a coaequ
Abbreviated transcription (Latin):
saffer inqͥt mͥ auos hedos optimosrut ex
os faciã estas pacͥ tuo. quib libent̾ uescit᷑
uides certe qͥa duos eũ hedos parate opor¬
teat qui ad tantã benedictõnẽ anbelat.
Certe cũ male agis: uste contemprieris.
Et qͥd aluid qmͣ hedinas iarnes offeos ⁊ sipa-¬
tientiam amplecteris: Qui aũ etiam int̾ bo¬
na oꝑa contempnit᷑ ⁊ tũ patientiã amplecti¬
t᷑. hostiam suã geminare uidet᷑. Genunos ita¬
q hedos offerre ẽ : uistũ qmͣ inuistũ ꝯ-¬
temptũ patient̾ sustinere. Geminũ aũ hyr¬
cũ tũc quiuis offerre uidetitr: qͣndo & ad
iustũ ⁊ adiniustũ ꝯtemptũ fortit̾ iustinen
dũ inuenct᷑. Capras aũ offerre est ad utrũq
contemptũ m̃te hylarescere: ⁊ int̾ qͣs libet
inuirias. ⁊ qmͣ libet inuistas cordis dulce¬
diuẽ retinere. S qͥ cũ beato iob ueratit̾ di¬
cere pot̾. neq enĩ rep̃heudit me cormeũ
in om̃i uita mea: uescio qͦmͦ in hoc gene¬

Expanded text:
timos, ut ex eis faciam escas patri tuo, quibus libenter vescitur . Vides certe quod duos eum haedos parare oporteat, qui ad tantam benedictionem anhelat. Certe cum male agis, juste contemneris. Et quid aliud quam haedinas carnes offers si patientiam amplecteris? Qui autem etiam inter bona opera contemnitur, et tamen patientiam amplectitur, hostiam suam geminare videtur. Geminos itaque haedos offerre, est tam justum quam injustum contemptum patienter sustinere. Geminum autem hircum tunc quivis offerre videtur, quando ad justum et ad injustum contemptum fortiter sustinus invenitur. Capras autem offerre, est ad utrumque contemptum mente hilarescere, et inter quaslibet injurias, quamlibet injustas, cordis dulcedinem corde retinere. Sed qui cum beato Job veraciter dicere potest: Neque enim reprehendit me cor meum in omni vita mea , nescio quomodo in hoc gene
Abbreviated transcription (Latin):
sucaidine pati. libent̾ obliuisci: dñi inuirias
uchem̃t᷑ in dignari: ⁊ increpatõis cornib se¬
iuendo fortit̾ ulcisci. Hoc est ut arbitor arietẽ
osferre: ⁊ ui dñi sacrificio poniere. S mercto &¬
in hoc loco nixta suꝑiorẽ modũ q̃ritur. cura
braham unis tantũ aries exigit᷑: cum dauid
ꝑ̾a maiꝰ aliqͥd ꝓponere uł ꝓmittere uideatur
ineo qd d̃r. Holocausta medullata offeramtͥ
iũ in censo anetũ. Non dicit cum in censo ani¬
ens: s dum uicenso arietũ. S sic̃ in capite ĩ¬
molatione docuꝰ qͥa qͣndoq iuste. qnͣdꝙ
in uiste contempnim᷑ ÷ sic sane mͦ iuste mͦ
stã ꝑsecutionc̃ patim᷑. Qui gͥ iustã ꝑ secutionẽ
qͥtiens inciurit. cũ mansuetudine tolerat:
qͣiunuĩ qui ei̾modi ẽ arietẽ in dñi sacͥficiũ
iste ꝓfecto hostiam suã geminare uidet᷑. hui
uͭ sine q̃rela sũt ⁊ in rephensibilit̾ uurant:

Expanded text:
suetudine pati, libenter oblivisci, domini injuriis suetudine pati, libenter oblivisci, domini injuriis vehementer indignari, et increpationis cornibus saeviendo fortiter ulcisci! Hoc est, ut arbitror, arietem offerre, et in Domini sacrificio ponere. Sed merito et hoc in loco, juxta superiorem modum. quaeritur cur ab Abraham unus tantum aries exigitur, cum David propheta majus aliquid proponere vel promittere videatur, in eo quod dicitur: Holocausta medullata offeram tibi cum incenso arietum . Non dicit cum incenso arietis, sed cum incenso arietum. Sed, sicut in caprae immolatione docuimus quia quandoque juste, quandoque injuste contemnimur, sic sane modo juste, modo stam persecutionem patimur. Qui igitur justam persecutionem quoties incurrit cum mansuetudine tolerat, quasi unum qui ejusmodi est arietem in Domini sacrificium iste profecto hostiam suam geminare videtur. Qui vero sine querela sunt, et irreprehensibiliter vivunt,
Abbreviated transcription (Latin):
ta apłm aũ argue. obsecra in crepa. iurtute
mansuetudimis ubiq seruata: ⁊ erit aues itt
arbitor oblatio tua. Duto iam ñ miraris cur
uñs in hoc genere hostie masculinũ sexum
ab abraham exegerit: qui in aliis hostiarũ
gnib femininũ p̃elegit. Nõ est mirũ uł
in solctũ animũ mansuetudine fundatũ.
cordis dulcedinẽ ore scruare: ⁊ uixta oiuis
similitudinẽ conceptã dulcedinẽ qͣi lac qͦdl̃i
effundere: ⁊ ꝑ u̾ba distillare. S hoc uere mi¬
nũ. hoc uere mirandũ. cũ cor mansuetũ ⁊
piũ sibi extorquet ꝓ dño delare: ⁊ in crepa¬
toĩs cornib delinqũtes ferire. Qnͣtũ ad meat¬
tinet plus miror uł malo unũ arietẽ uitta
danielis sompniũ uentilantẽ cont᷑ occidentẽ i
Aundantes. O qͣle qnͣtumꝙ sacͥliciũ erte
ꝯuetatis testimonio. nec sibi ipsi q̃dem parcere:¬
s pieteruidmos ⁊ elo ꝑseq̃ntiũ furorẽ contͣ se spoi
a quocate. dcͣle sacͥłiccũ suas inuirias cũ mas¬

Expanded text:
tolum autem argue, obsecra, increpa virtute mansuetudinis ubique servata, et erit aries, ut arbitror, oblatio tua. Puto jam non miraris cur Dominus in hoc genere hostiae masculinum sexum ab Abraham exegerit, qui in aliis hostiarum generibus femininum praeelegit. Non est mirum vel insolitum animum mansuetudine fundatum cordis dulcedinem corde servare, et juxta ovis similitudinem conceptam dulcedinem quasi lac quoddam effundere, et per verba distillare. Sed hoc vere magnum, hoc vere mirandum, cum cor mansuetum et pium sibi extorquet pro Domino zelata, et increpationis cornibus delinquentes ferire. Quantum ad me attinet plus miror, vel malo unum arietem juxta Danielis somnium ventilantem contra Occidentem, et abundantes. O quale quantumque sacrificium erit pro veritatis testimonio, nec sibi ipsi quidem parcereis zelo persequentium furorem contra se sponte provocare. O quale sacrificium suas injurias cum man
Abbreviated transcription (Latin):
pimꝰ. Ad spe nĩe oeititudinẽ celestẽ illũ qũe
suꝑiꝰ designauimꝰ ignẽ uelito ꝓ signo ꝑca¬
tis igne plene in canduerit: nulla ignorano¬
tis nebula nullus diffidentie torpor inuolue¬
re pot̾at. S qui ad similitudinẽ abrabeig¬
nẽ celitus missũ optat aeciꝑs: findeat ẽ¬

Expanded text:
illum quem superius designavimus ignem velut pro signo petatis igne plene incanduerit, nulla ignorantiae nebula, nullus diffidentiae torpor involvere poterit. Sed qui ad similitudinem Abrahae ignem coelitus missum optat acci
Abbreviated transcription (Latin):
En qndo hunc ignẽ iħe de suminis actulto
nunqͥd in t̾ris tẽ te temporis ignis defuit.
aut forte bonꝰ ñ fuit e Inueait abso du¬
bio ignẽ t̾restrem: attulit aũ ignẽ celestẽ.
Lũ uenit extinguere. istũ uebem̃ter ac¬
cendere. Dĩis amor ignis eso: s ñ oral̃s
amor bonus. Malus igns amor sclaris.¬
⁊ amor carnis. amor turpitudise bonius
Iignis amor spũalis. amor u̾itatis amor
uittitis. Bonũ tac est illũ extiaguere:
bonũ nicħominꝰ istũ acendere. ⁊ diligentꝰ nu

Expanded text:
ed quando hunc ignem Jesus de summis attulit, nunquid in terris tunc temporis ignis defuit, aut forte bonus non fuit? Invenit absque dubio ignem terrestrem, attulit autem ignem coelestem. Illum venit exstinguere, istum vehementer accendere. Omnis amor ignis est, sed non omnis amor bonus est. Malus ignis amor saecularis, amor carnis, amor turpitudinis. Bonus ignis amor spiritualis, amor veritatis, amor virtutis. Bonum itaque est illum exstinguere, bonum nihilominus istum accende
Abbreviated transcription (Latin):
Notandũ sane qd sacerdos ꝑignorantiã pa¬
cans iubet᷑ ꝓ pecc̃o ñ bonẽ s iutulũ offerte
ne pastoralẽ curã qm semel accepit audear
temere ⁊ in consulte abicere. Debet gͦ qͥ aus¬
modi ẽ subiectõis locũ ñ tam subire qm̃¬
m ambire : ñ tã arriꝑe qm desiderare. ⁊ hos
ent ñ tam bouẽ qmͣ uitulũ offerre. Amoũ
gͦ p̃latõis ab affetu suo abscidat: p̃latoĩs
tñ officiũ ꝓpt̾ timorẽ d̾i ⁊ ittilitatẽ ꝑxim
deneat. donee oportunũ ⁊ ratõnabilẽ exitũ

Expanded text:
Notandum sane quod sacerdos per ignorantiam peccans jubetur pro peccato non bovem, sed vitulum offerre, ne pastoralem curam quam semel accepit audeat temere et inconsulte abjicere. Debet ergo qui ejusmodi est, subjectionis locum non tam subire quam ambire, non tam arripere quam desiderare, et hoc erit non tam bovem quam vitulum offerre. Amorem ergo praelationis ab affectu suo abscindat, praelationis tamen officium propter timorem Dei et utilitatem proximi teneat, donec opportunum et rationab
Abbreviated transcription (Latin):
lomꝰ uiuere pot̾. Hedũ itaq offert qui con¬
iẽptũ suũ egre qͥdem ⁊ cũ magna molestia
sustinet: aliene tñ consolationis lacte recre¬
atus. patientiã sibi excorquet. Dũ itaq con¬
tẽptũ suũ alicis sustinet patient̾. alius for¬
tt᷑. aliis gͣtatant̾. unꝰ hedũ alt̾ caprũ. ale
laprã offerte uidet᷑. Si gͥ contẽptus pationi¬
tiam amplectes: offees hedũ de capuis. Ef¬
scrs caprũ. contẽpnendo contẽptũ tuũ.
ofłes caprã exhilarescendo ad illatã in iu¬
riã. Capra n fallor erao oblatio eori m
ti. Si aũ pauꝑcułs es. ⁊ ad oblatõnem
capre uł htci ñ sufficis: offer saltẽ he¬
dũ de capris. Hedinis terte carnib ianob
patrẽ sinĩ saciauto: ⁊ fr̃ debitã benedi¬
ctionẽ accepio. Audis benedictionẽ: actũ¬
de ⁊ qͣlem. Deo tͥ d̾s inqͥt de rore celi ⁊ depin¬
gueddine tͥce abundantiã friuñti. iumi ⁊s

Expanded text:
modo vivere potest. Haedum itaque offert, qui conmodo vivere potest. Haedum itaque offert, qui contemptum suum aegre quidem et cum magna molestia sustinet, alienae tamen consolationis lacte recreatus patientiam sibi extorquet. Dum itaque contemptum suum alius sustinet patienter, alius fortiter, alius gre videtur. Si igitur contemptus patientiam amplecteris, offers haedum de capris. Offers caprum contemnendo contemptum tuum. Offers capram exhilarescendo ad illatam injuriam. Capra, ni fallor, erat oblatio eorum dti . Si autem pauperculus es, et ad oblationem caprae vel hirci non sufficis, offer saltem haedum de capris. Haedinis certe carnibus Jacob patrem suum satiavit, et fratri debitam benedictionem accepit. Audis benedictionem, attende et qualem: Det tibi Deus, inquit, de rore coeli, et de pinguedine terrae, abundantiam frumenti
Abbreviated transcription (Latin):
qtũ in nob est. ñ solũ meliorib uł eqͣlibꝰ.
uerũ ⁊ peiorib talem obedientiã exhibere:
⁊ constabit nos ꝓcusdubio iuxta dñicũ ũ¬
ceptũ uł docum̃itũ uaccam tͥennẽ obtulis¬
se. hostiam talem uaccã ꝓfecto tͥeinẽ offer¬
re nos uoluit: qͥ dixit. Subieca estote onũ¬
humane creature ꝓpt̾ dm̃. Ecce de uacca:
nũc iudeamꝰ de capra. S facile ẽ n fallor
exsuꝑiorib collige̾ᷤ. cur maluit dũs aba
braham caprũ potiꝰ qmͣ hyrcũ exige̾. In
hyrco uł caprã intlłit᷑ uoluntariꝰ contẽptꝰ.
sapra aũ lac p̃bere solet: ñ hy ttus. Caprã
ͦ efferce ẽ ꝯtemptũ suũ magna cordis aul¬
cedine sustinere. Est añ ut dictã ẽ suꝑiꝰ. for¬
tior sexus masculmꝰ qm femitmꝰ. hyreꝰ
gͦ ñ capra osferł cũ sui ꝯtemptꝰ a qͣlibet ñ
tam gaudent̾ suscipit᷑. qmͣ fortit̾ sustiuet᷑.¬
hoꝵ pot̃ neutrũ. offerat uł hẽdũ. Hyedus
tenera res ẽ: ⁊ qui sine lacre matͥs uix uł nł

Expanded text:
quantum in nobis est, non solum melioribus, vel aequalibus, verum et pejoribus talem obedientiam exhibere, et constabit nos procul dubio juxta Dominicum praeceptum vel documentum vaccam triennem obtulisse. Hostiam talem, vaccam profecto triennem, offerre nos voluit qui dixit: Subjecti estote humanae creaturae propter Deum . Ecce de vacca, nunc videamus de capra. Sed facile est, ni fallor, ex superioribus colligere, cur maluit Dominus ab Abraham capram potius quam hircum exigere. In hirco vel capra intelligitur voluntarius contemptus. Capra autem lac praebere solet, non hircus. Capram o offerre est contemptum suum magna cordis dulcedine sustinere. Est autem, ut dictum est superius, fortior sexus masculinus quam femininus. Hircus ergo non capra offertur, cum sui contemptus a quolibet non tam gaudenter suscipitur, qhorum potest neutrum, offerat vel haedum. Haedus tenera res est, et qui sine lacte matris vix vel nullo
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑfectio iure ascͥbit᷑: si sũmo patͥarche dersge¬
tur : Quis aũ dicat uł dũm tantũ amiu
ad optima ñ instituisse: uł tantũ uiñ
ad ꝑfectõius instituta amimũ ꝓmptũ ñ
habere. Ut aũ breuit̾ dicã. qͥd in boue ułlo¬
bus sentiã. hoc ẽ ue mͥ uidetꝰ᷑ bouẽ offerte
manũ suã ad debitam obedientiã plene e¬
soluendam fortit̾ excñdere. Hec hostia ge¬
minat᷑. qnͣdo ⁊ ad debtrã. ⁊ ad indebitam
obedientiã oꝑatõis nr̃e manꝰ iunlit̾ extñdl¬
t᷑. pene om̃s cũ ad religionẽ uenimꝰ obedidi¬
tiã cũ det̾minatõe ꝓmittimꝰ nã obedientuã¬

Expanded text:
fectio jure ascribitur, si summo patriarchae denegatur? Quis autem dicat vel Dominum tantum amicum ad optima non instituisse, vel tantum virum ad perfectionis instituta animum promptum non habere? Ut autem breviter dicam quid in bove vel bobus sentiam, hoc est, ut mihi videtur, bovem offerre, manum suam ad debitam obedientiam plene exsolvendam fortiter extendere. Haec hostia geminatur, quando et ad debitam et ad indebitam obedientiam operationis nostrae manus viriliter extenditur. Pene omnes cum ad religionem venimus, obedientia
Abbreviated transcription (Latin):
ea tp̃i. auiinitate in unm̃sũ głari. In lacte qͥdẽ
duliedo sola ñ tñ sũma ⁊ in melle uͦ dulcedo ⁊
iola ⁊ sũma. Quid enĩ melle aulciꝰ: Intontem¬
yanda xp̃i humanitate iocunditas quidẽ mag¬
na ñ tñ sũma: in contemplanda aũ eĩ duuntta¬
te iocunatoes ⁊ sola ⁊ sũma. ꝑtinet ad beatitudi¬
nẽ hõĩs ecc̾ioris. ect̾iorib ocłis iudere indeo hu¬
manã naturã: ꝑtinet uero ad beatitudine hoĩs
intioris. int̾iorib ocłis uidere in hoĩe naturã
diuinã. In lacte gͦ intelli gentie quidqͥd beatifi¬

Expanded text:
cta Christi divinitate in immensum gloriari? In lacte quidem cta Christi divinitate in immensum gloriari? In lacte quidem dulcedo sola, non tamen summa; in melle vero dulcedo et sola et summa. Quid enim melle dulcius? In contemplanda Christi humanitate jucunditas quidem magna, non tamen summa. In contemplanda autem ejus divinitate jucunditas et sola et summa. Pertinet ad beatitudinem hominis exterioris exterioribus oculis videre in Deo naturam humanam. Pertinet vero ad beatitudinem hominis interioris interioribus oculis videre in homine naturam divinam. In lacte ergo intellige
Abbreviated transcription (Latin):
lactis ⁊ mellis dulcediie refici nos uoluro: a
a Sccuritas falsa facit gaudiũ falsũ: setu¬
atas uera gaudiaum uerũ. O qͣle qͣntũq gait¬
uũ: habere bone conscĩe testimoniũ. Gła nr̃a
seaure ⁊ bone. Geminũ sane gaudiũ integra
uonscĩa parit gauliũ de beatitudine corporis:
sauliũ de beatitudine m̃tis. Ex hac gemina
urtbitione gaudemꝰ utcm in spe: in fuduro
aũ gaudebimꝰ ⁊ in re. Lac de came ꝓfluit: mel
ũ rore de celo descenait. laccea dulcedo qͥ derade
urnc fhitͦ: qͣndo ex corporis beatitudie gan¬
dũ ⁊ exultatio orit᷑. Melleflua dulcedo uelud
e ceło defluit: qnͣdo de mñtis in corruptibilitate in¬
etinabilis q̃dam gratlatio surgit. lao ẽ ⁊ illa
duleedo istn hauriemꝰ in contẽplandis creatuns:
mel aũ ⁊ illa q̃ mñtem in ebriat ex contempla¬
toue treatons. Nonne ⁊ hoc ent lac sugere: de
inspeta xp̃i humanitate gaudere. Nonne ⁊
ho erit sume dulcedinis melle refici : de insge¬

Expanded text:
Lactis et mellis dulcedine refici nos voluit, qu Psal. XXXII. Securitas falsa facit gaudium falsum, securitas vera gaudium verum. O quale quantumque gaudium habet bonae conscientiae testimonsecurae et bonae. Geminum sane gaudium integra conscientia parit, gaudium de beatitudine corporis, gaudium de beatitudine mentis. Ex hac gemina retributione gaudemus interim in spe, in futuro autem gaudebimus in re; lac de carne profluit, mel cum rore de coelo descendit. Lactea dulcedo quidem de carne trahitur, quando ex corporis beatitudine gaudium et exsultatio oritur. Melliflua dulcedo velut e coelo defluit, quando de mentis incorruptibilitate inaestimabilis quaedam gratulatio surgit. Lac est et illa dulcedo quam hauriemus in contemplandis creaturis; mel autem est illa quae mentem inebriat ex contemplatione Creatoris. Nonne et hoc erit lac sugere, de inspecta Christi humanitate gaudere? Nonne et hoc erit summae dulcedinis melle refici, de inspe
Abbreviated transcription (Latin):
oeumꝰ: qͣĩo it̾mq obedientiam ñ solũ eqͣm¬
mnit s etiã delectabilit̾ exsoluimꝰ. Quomͦ gͦ ab
abraham sola uacta reqͥritꝰ : uł a tanto it dc̃ĩ
s uiro una tantũ exsoluit᷑: Nam nec solam
tebita obedientia ad debtri solutionẽ: nec sola
tebita sufficit ad ꝑfeccõnẽ. Dicam certe qͣd̾ suꝑ
hac reanimus m suggeit. iudicet quisꝙ qͦ¬
mͦ uoluent. potes siuolueris nullã obedien¬
tuã indebitã tͥ facere: ⁊ t̃t̃ ñ uideo qͦmͦ ds ate
posit plus qmͣ unã uaccã exige̾. Si ꝓiitts
coiã d̾o tuo uł ꝓsiteris corã p̃lato tuo obe¬
dieitiã ad omia tͥ iam dereliqno nulla obedi¬
antia atc in debita: ⁊ ꝓ debito obedientie suf¬
ficit. tͥ solam uaccã offerre. Meliꝰ ut mͥ uide¬
tur una sola uacea uixta hũc modũ offer¬
ẜ÷ qmͣ tũ hostia tua iuxta p̃aictũ modum
genimat᷑. Nulla sane tͥ obedientia iudebitꝰ
gͣius uł importabilis: si illiꝰ exemplũ ꝑfecce

Expanded text:
us, quando utramque obedientiam non solum aequanimiter, sed etiam delectabiliter exsolvimus. Quomodo ergo ad Abraham sola vacca requiritur, vel a tanto, ut dictum est, viro una tantum exsolvitur? Nam nec sola indebita obedientia ad debiti solutionem, nec sola debita sufficit ad perfectionem. Dicam certe, dicam quod super hac re animus mihi suggerit, judicet quisque quomodo voluerit. Potes, si volueris, nullam obedientiam indebitam tibi facere, et tunc non video quomodo Deus a te possit plus quam unam vaccam exigere. Si promittis coram Deo tuo, vel profiteris coram praelato tuo obedientiam ad omnia, jam tibi de reliquo nulla obedientia erit indebita, et pro debito obedientiae sufficit tibi solam vaccam offerre. Melius, ut mihi videtur, una sola vacca juxta hunc modum offertur, quam cum hostia tua juxta praedictum modum geminatur. Nulla sane tibi obedientia videbitur gravis, vel importabilis, si illius exemplum perfecte
Abbreviated transcription (Latin):
homiinũ genꝰ om̃iũ qͥ tũc teraporis fuerĩt int̾¬
ra gens hebreoꝵ. Uidetis qd̾ hec t̾ra sit aut ual¬
de maloꝵ: aut ualde bonoꝵ. ꝓfecto securitatẽ
conscientie: ñ ualent ut solent nͥ aut ualde
mali aut ualde boni habere. Nulbtis aꝑtius nos¬
se: quomͦ eiꝰ modi t̾ram soleant ualde mali pos¬
sidere: Sũt impii qui ita securi sũt: ac si oꝑa
habeant iustoꝵ. Impiꝰ enĩ cũ uenerit in psũ¬

Expanded text:
emporis fuerunt in terra genus Hebraeorum. Videtis quod haec terra sit aut valde malorum, aut valde bonorum. Profecto securitatem conscientiae non valent vel solent, nisi aut valde mali aut valde boni, habere. Vultis apertius nosse quomodo ejusmodi terram soleant valde mali possidere? Sunt impii qui ita securi sunt ac si opera habeant justorum . Impius enim cum venerit in p
Abbreviated transcription (Latin):
dib nr̃is: ꝑ sp̃m scm̃ qͥ datus est nob̾. Ecce
ignis qui celitus nittͥtur: ecce ignis qui di
acceꝑit: de et̾ne hereditatis ꝓmissione ult̾ius
dubitare ñ pot̾to. ꝓfecto uͥ caritatis abundan¬
tia est: diffidentie locus ẽẽ ñ pot̃. ꝑfectae¬
ium caritas: foras mitito timorẽ. Uultis
de et̾ne heditatis ꝓmissione hesitare ñ pos¬
sũt: karitas inqͥt omia suffero: omĩa
credit. omĩa sꝑat. Quomͦ namq de duuis
ꝓmissis diffidat : que om̃ia credit. q̃ omĩa
sꝑat. Puto quia celestẽ huno iguẽ ꝓpħa acce-¬
ꝑat: qnͣdo dicebat. Credo uidere bona dñi
in t̾r uiuentiũ. Et abrahe quidẽ t̾ra chana-¬

Expanded text:
iritum sanctum qui datus est nobis . Ecce ignis qui coelitus mittitur; ecce ignis qui nonacceperit, de aeternae haereditatis promissione ulterius dubitare non poterit. Profecto ubi charitatis abundantia est, diffidentiae locus esse non potest. Perfecta enim charitas foras mittit timorem. Vultis e haesitare non possunt: Charitas, inquit, omnia suffert, omnia credit, omnia sperat . Quomodo namque de divinis promissis diffidat, quae omnia credit, quae omnia sperat? Puto quia coelestem hunc ignem Propheta acceperat, quando dicebat: Credo videre bona Domini interra viventium . Et Abrahae quidem Chana