comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
sit. De quo locoͣ supradiximꝰ. bene ait sc̃i
dauid. Saul & ionatha spetiosi & carissimi.
inseparabiles inuita sua. & in morte non
sunt separati. Hic ẽ amiciciȩ fructꝰ. ut
non ꝓpt̾ amiciciã destruat᷑. Non potest
enĩ homini amicus. ẽẽ. qui dõ fuerit infidꝰ.
Pietatis custos amicicia. ẽ. & equitatis ma¬
gistra. ut suꝑior inferiorise exhibeat
equalẽ. inferior suꝑiori. Int̾ dispares enĩ
mores non potest. ẽẽ amicicia. & idõ con¬
uenire sibi utriꝰq debet grã. Nec aucto¬
ritas desit inferiori si res poposcerit. nec
humilitas suꝑiori. Audiat quasi parẽ.
quasi ȩquale᷑. Et ille quasi amicꝰ moneat.¬
obiurget. ncͣtuactantiȩ stucdio. sed affectu
caritatis. Neq monitio asꝑa sit. neq obiur¬
gatio contumeliosa.Sicut enĩ adulationis fu-¬
gitans amicicia debet. ẽe: ita etiã aliena abin¬
solentia. Quid ẽ. enĩ amicus. nͥ consors amoris.

Expanded text:
sit ! De quo supra diximus . Bene ait sanctus sit ! De quo supra diximus . Bene ait sanctus David: Saul et Jonathas speciosi non sunt separati . 132. Hic est amicitiae fructus, ut propter amicitiam destruatur. Non potest enim homini amicus esse, qui Deo fuerit infidus. Pietatis custos amicitia est, et aequalitatis magistra; ut superior inferiori se exhibeat aequalem, inferior superiori. Inter dispares enim mores non potest esse amicitia; et ideo convenire sibi utriusque debet gratia. Nec auctoritas desit inferiori, si res poposcerit, nec humilitas superiori. Audiat quasi parem, quasi aequalem: et ille quasi amicus moneat,objurget, non jactantiae studio, sed affectu charitatis. 133. Neque monitio aspera sit, neque objurgatio contumeliosa; sicut enim adulationis fugitans amicitia debet esse, ita etiam aliena insolentiae. Quid est enim amicus, nisi consors amoris,
Abbreviated transcription (Latin):
Nam inꝓsꝑis amiciom̃s uident᷑. Sedut
maduersis amici patientia & tolerantia
necessaria.ẽ: sic in ꝓsꝑis auctoritas con¬
grua. ẽ. ut insolentiam extollentis se
amici reprimat & redarguat. Quã pul.¬
chre maduersis positus iobdicit. Misere¬
mini miseremini amici mei. Non quasi
abiectauor. ẽ ista sed quasi censoria. Nã cũ
iniuste argueret᷑ abamicis: respondit. Mise¬
remini mei amici. hoc. ẽ. miscdiã debetis fa¬
cere. Opprimitis autẽ uos & impugnatis
hominẽ. cuiꝰ erumnis compati ꝓamicicia
fr̃ib amiciciã. quanichil. ẽ. inreb humanis
pulchriꝰ. Solatiũ qͥppe uitȩ huiꝰ. ẽ ut habeaᷤᷤ
cui pectꝰ aꝑias tuum. cũ quo archana partici¬
pes. cui cominittas secretũ pestoris tuint
colloces tͥ fidelem uirũ. qͥ inꝓsꝑis gratulet᷑
tͥ. intristib compatiat᷑ inꝑsecutionib adhor-¬
tet᷑. Quam boni amici hebrei pueri. qͦs asiu
amore nec fornacis ardentis flamina dui¬

Expanded text:
nam in prosperis amici omnes videntur. Sed ut nam in prosperis amici omnes videntur. Sed ut in adversis amici patientia et tolerantia necessaria, sic in prosperis auctoritas congrua est; ut insolentiam extollentis se amici reprimat et redarguat. 130. Quam pulchre in adversis positus Job dicit: Miseremini mei, amici, miseremini . Non quasi abjecta vox ista est, sed quasi censoria. Nam cum injuste argueretur ab amicis, respondit: Miseremini mei, amici; hoc est, misericordiam debetis facere: opprimitis autem vos et impugnatis hominem, cujus aerumnis compati 140 pro amfratribus amicitiam, qua nihil est in rebus humanis pulchrius. Solatium quippe vitae hujus est, ut habeas cui pectus aperias tuum, cum quo arcana participes, cui committas secretum pectoris tui; ut colloces tibi fidelem virum, qui in prosperis gratuletur tibi, in tristibus compatiatur, in persecutionibus adhortetur. Quam boni amici Hebraei pueri, quos a sui amore nec fornacis ardentis flamma divi
Abbreviated transcription (Latin):
ȩquali nec te pudeat ut prȩuenias amicõ
officio. Amicicia enĩ nescit suꝑbiã. Idõ enĩ
sapiens dicit. amicũ salutare non erubescas.
nec deseras amicũ in necessttetẽ. nec dere¬
linquas eũ neq destituas. qm̃ amicicia uitę
adiumentũ ẽ. Ideo in ea onera nr̃a portemꝰ
sicut apłs docuit. Dicit enĩ his qͦs eiuisdem
conlis complexa. ẽ. caritas Eenĩ si amici
secundȩ res. amicos adiuuant. cur non &
mnaduersis amici reb amicorũ adium̃ta
suppetant. Iuuemꝰ consilio. conf eramꝰ
studia. compatiam᷑ affectu. Si necesse. ẽ.
toleremꝰ ꝓpt̃ amicũ etiã asꝑa Plerunq ini¬
miciciȩ subeundȩ sunt ꝓpt̃ amici uinocen¬
tiã sepe obtrectationes. si restiteris uł respon¬
deris cũ amicus arguit᷑ & accusat᷑. Nec te
poeniteat huiꝰmodi offensionis. Iusti enĩ
uox ẽ. Ꝙ simala mͥeuenerint ꝓpt̃ amicũ.
sustineo. In aduersis enĩ amicis ꝓbatur.

Expanded text:
aequali, nec te pudeat ut praevenias amicum aequali, nec te pudeat ut praevenias amicum officio; amicitia enim nescit superbiam. Ideo enim Sapiens dicit: Amicum salutare non erubescas . Nec deseras amicum in necessitate, nec derelinquas eum, neque destituas; quoniam amicitia vitae adjumentum est. Ideo onera nostra portemus, sicut Apostolus docuit ; dicit enim his quos ejusdem corporis complexa est charitas. Etenim si amici secundae res amicos adjuvant, cur non et in adversis amici rebus amicorum adjumentum suppetat? Juvemus consilio, conferamus studia, compatiamur affectu. 129. Si necesse est, toleremus propter amicum etiam aspera. Plerumque inimicitiae subeundae sunt propter amici innocentiam, saepe obtrectationes, si restiteris vel responderis, cum amicus arguitur et accusatur. Nec te poeniteat ejusmodi offensionis; justi enim vox est: Etsi mala mihi evenerint propter amicum, sustineo . In adversis enim amicus probatur;
Abbreviated transcription (Latin):
nii. ne amicus appetat᷑ amici ꝑfidia. cuiꝰ
fide absolui debeat. Amicus itaq neq noxio
gratificari debet. neq innocentinisidiari.
Sane si necesse sit dicere testimoniũ. siqͥd in
amico uitii cognouerit: corriꝑe occulte.
si non audierit. corripere palam. Sunt enĩ
bone correptiones. & plerunq meliores quã
tacita amicicia. Et si ledi se putet amicꝰ:
tu tamen corripe. Et siamaritudo correpti-¬
onis animũ eiꝰ uulneret: tu tam̃ corripe.
ne uerearis. Tolerabiliora enĩ sunt uulnera¬
amici. quã adulantũ oscula. Errantemgͥ
amicũ corripe. innocentẽ amicũ ne dese-¬
ras. Constans enĩ debet: ẽẽ amicicia. ꝑse¬
uerare in affectu. Non puerili modo a¬
micos mutare uaga quadã debemꝰ sen-¬
tentia. Aperi pectus tuũ amico. ut
fidelis sit tͥ & capias exeo uitȩ tuȩ¬
iocundlitatẽ. Eidelis enĩ amicus medicam̃tũ
est uite. immortalitatis grã. Defer ami cont

Expanded text:
nii; ne amicus appetatur amici perfidia, cujus nii; ne amicus appetatur amici perfidia, cujus fide absolvi debeat. Amicus itaque neque noxio gratificari debet, neque innocenti insidiari. 127. Sane si necesse sit dicere testimonium, si quid in amico vitii cognoverit, corripere occulte; si non audierit, corripere palam. Sunt enim bonae correptiones, et plerumque meliores quam tacita amicitia. Et si laedi se putat amicus, tu tamen corripe; et si amaritudo correctionis animum ejus vulneret, tu tamen corripe, ne verearis: Tolerabilia sunt enim amici vulnera, quam adulantium oscula . Errantem igitur amicum corripe, innocentem amicum ne deseras. Constans enim debet esse amicitia, perseverare in affectu; non puerili modo amicos mutare vaga quadam debemus sententia. 128. Aperi pectus tuum amico, ut fidelis sit tibi et capias ex eo vitae tujucunditatem. Fidelis enim amicus medicamentum est vitae, et immortalitatis gratia , Defer amico ut
Abbreviated transcription (Latin):
solet. sed honestatem sequi. Qualis fuit io¬
nathe. qui ꝓpietate nec offensam patris.
nec salutis ꝑiculũ refugiebat. Qualis fuit
abimeleth qui ꝓ hospitalis gr̃e officiis. necẽ
potiꝰ sui. quã ꝓditionẽ fugientis amici sub¬
reat᷑. etiã hoc scriptura admonet. Sunt enĩ
ci causa quisquã contra patriam sentire
necne debeat ut amico oboediat. utrũ
opor teat ut fidem deserat: dũ indulget
atꝙ intencdit amici cõmoditatibꝰ. Ꝙscriptura
quidẽ ait. Plaga & gladius & fagitta ferrata
sic homo ẽ. testimonium dans falsũ aduer¬
sus anticũ suũ Sed consicła qͥd astruat. Non
testimoniũ rep̾hendit dictũ inamicũ. sed
falsũ testimoniũ. Quid enĩsi dĩ causa
qͥdsi patriȩ. cogat᷑ aliquis dicere testimoniũ.
Nunqͥd prȩponderare debet amicicia religio¬
ni. prȩponderare caritati ciuium: In his
tam̃ ipsis reb requirenda. ẽ. ueritas testimo¬

Expanded text:
solet, sed honestatem sequi. Qualis fuit Josolet, sed honestatem sequi. Qualis fuit Jonathae, qui pro pietate nec offensam patris, nec salutis periculum refugiebat . Qualis fuit Abimelech, qui pro hospitalis gratiae officiis necem potius sui, quam proditionem fugientis amici, subreatur, etiam hoc Scriptura admonet de amicitiaci causa quisquam contra patriam sentire necne debeat, ut 3amico obediat? Utrum oporteat ut fidem deserat, dum indulget atque intendit amici commoditatibus? 126. Et Scriptura quidem ait: Clava, et gladius, et sagitta ferrata, sic homo est testimonium dans falsum adversus amicum suum . Sed considera quid astruat. Non testimonium reprehendit dictum in amicum, sed falsum testimonium. Quid enim si Dei causa, quid si patriae cogatur aliquis dicere testimonium? Numquid praeponderare debet amicitia religioni, praeponderare charitati civium? 139 In his tamen ipsis rebus requirenda est veritas testimo
Abbreviated transcription (Latin):
fouere fraudis rapinã. Quo indicio egres¬
sus. ẽ. popłs. & diripuit castra syriȩ. & cõ¬
meatus hostiũ abundantiã fecit. annonȩ
utilitatẽ reddidit. scđm ꝓpħicũ dictũ.
ut mensura similaginis siclo. & duȩ m̃-¬
surȩ ordei pari p̾cio constarent. Inhac le¬
popłin suum periculo exueret qđ erat decor
atq honestum. morti se obtulit. nec immitis
regis trepidauit furorem: Ipse qͦq rex ꝑsarũ.
feror atq tumido corde tam̃ decorũ iudica¬
uit. indici insidiarũ quȩ sibi paratȩ forent
gram̃̃ repsentare. popłmq lib̾ũ aseruitute
eriꝑe. eruere nect nec parcere ei quitam inde¬
cora suasisset. Deniq quẽ sccdm ase. precipuũ
int̾ om̃s amicos haberet. cruci tradidit. qđ de¬
honestatũ se eiꝰ fraudulentis consilis anim¬
aduertisset. Ea etiã amicicia ꝓhabilis. ẽ. quȩ
honestatem tuet᷑. prȩferenda sane opibꝰ. ho¬
norib. potestatib. Honestati uͦ prȩferri ñ

Expanded text:
fovere fraudis rapinam. 122. Quo indicio egresfovere fraudis rapinam. 122. Quo indicio egressus est populus, et diripuit castra Syriae, et commeatus hostium abundantiam fecit, annonae vilitatem reddidit secundum propheticum dictum; ut mensura similaginis siclo, et duae mensurae hordei pari pretio constarent. In hac laepopulum suum periculo exueret, quod erat decorum atque honestum, morti se obtulit, nec immitis regis trepidavit furorem ? Ipse quoque rex Persarum ferox, atque tumido corde, tamen decorum judicavit indici insidiarum quae sibi paratae forent, gratiam repraesentare, populumque liberum a servitute eripere, eruere neci, nec parcere ei, qui tam indecora suasisset . Denique quem secundum a se, ac praecipuum inter omnes amicos haberet, cruci tradidit, quod dehonestatum se ejus fraudulentis consiliis animadvertisset . 124. Ea enim amicitia probabilis, quae honestatem tuetur, praeferenda sane opibus, honoribus, potestatibus: honestati vero praeferri non
Abbreviated transcription (Latin):
tes tab̾nacula sua. qm̃ uerebant᷑ ne imꝓuiso
aduentu nouorũ opͥpmerent᷑ hostiũ. & con¬
unctis regũ uirib non possent resistere.
Idincognitũ samariȩ erat. qm̃ uicti meti. &
fame tabidi nec prętende audebant. Erant
autẽ leꝓsi qͣttuor adportam ciuitatis. qͥb
uita erat suppliciũ&e morilucrũ. Et dixer̃
ad se inuicẽ. Ecce nos hic sedemꝰ. & morim᷑.
Si in grediam᷑ urbem. moriem᷑ fame.Si mane.¬
amꝰ hic: nullũ subsidiũ uiuendi suppetit
nob̾. Famus incastra syriȩ. aut compendiũ
mortis erit. aut salutis remediũ. Perrexer̃
itaq. & intrauerunt incastra syriȩ &¬
ecce om̃ia nuda. Hostiũ ingressi tab̾nacula:
primũ reꝑtis alim̃tis fugauer̃ famẽ. Dein¬
de auriꝰ argenti. quantũ potuer̃ diripuer̃.
Et cũ soli predȩ incũberent: disposuerunt
tam̃ nunciare regifugisse sẏros. quia id
honestiꝰ arbitrabant᷑. quã represso indicio

Expanded text:
tes tabernacula sua; quoniam verebantur ne improviso tes tabernacula sua; quoniam verebantur ne improviso adventu novorum opprimerentur hostium, et conjunctis regum viribus non possent resistere. Id incognitum Samariae erat, quoniam victi metu, et fame tabidi, nec praetendere audebant . 121. Erant autem leprosi quatuor ad portam civitatis, quibus vita erat supplicium, et mori lucrum; et dixerunt ad se invicem: Ecce nos hic sedemus, et morimur. Si ingredimur urbem, moriemur fame; si manemus hic, nullum subsidium vivendi suppetit nobis: eamus in castra Syriae, aut compendium mortis erit, aut salutis remedium. Perrexerunt itaque, et intraverunt in castra: et ecce omnia nuda hostium. Ingressi tabernacula, primum repertis alimentis fugaverunt famem, deinde auri et argenti quantum potuerunt, diripuerunt. Et cum soli praedae incumberent, disposuerunt tamen nuntiare regi fugisse Syros; quia id honestum arbitrabantur, quam represso indicio
Abbreviated transcription (Latin):
tam atrocis calamitatis exemplo ꝑcitus. he¬
liseo ꝓpħȩ denunciauit necem. cuiꝰ inpote¬
state fore crederet. ut obsidionẽ solueret.
ꝓpulsaret famẽ. uł quia non ꝑmiserat.
priꝰquã introiret ad eum nunciꝰ regis. ait
ad seniores uiros. Siuidistis qm̃ filiꝰ homi¬
cidȩ illiꝰ. misit auferri caput meũꝰ Et
introiuit nunciꝰ & mandatũ regis ꝓtu¬
lit. denunciati prȩsens capitis ꝑiculũ. Cui
respondit ꝓpħa. Hac hora die crastina erit¬
mensura similaginis sicdo. & due mensurȩ
hordei siclo inporta samariȩ. Et cũmis¬
sus arege nunciꝰ ñ credidisset. dic̃s. si
pluerit dñs decęlo abundantiã frum̃ti.
nec sic quidẽ id possit fieri: dix̃ ad eũ he-¬
liseus. Quia non credidisti. ocuł tuis ui-
tutis. atq ingens belli tumultꝰ. Et
arbitrati funt syri. qđ rex isrł insocie¬
Itatẽ
aduocasset prȩlii regem ȩgypti & regem
amorreũ. & fugerunt diluculo. relinquen¬

Expanded text:
tam atrocis calamitatis exemplo percitus, Etam atrocis calamitatis exemplo percitus, Elisaeo prophetae denuntiavit necem, cujus in potestate fore crederet, ut obsidionem solveret, propulsaret famem: vel quia non permiserat priusquam introiret ad eum regis nuntius, ait ad seniores viros: Si vidistis quoniam filius homicidae illius misit auferre caput meum? Et introivit nuntius, et mandatum regis pertulit, denuntiantis praesens capitis periculum . Cui respondit propheta: Hac hora die crastina mensura similaginis siclo, et duae mensurae hordei siclo in porta Samariae. Et cum missus a rege nuntius non credidisset, dicens: si pluerit Dominus de coelo abundantiam frumenti, nec sic quidem id posset effici; dixit ad eum Elisaeus: Quia non credidisti, oculis tuis vitutis, atque ingens belli tumultus: et arbitrati sunt Syri quod rex Israel in societatem advocasset praelii regem Aegypti, et regem Amorrhaeorum: et fugerunt diluculo relinquen
Abbreviated transcription (Latin):
castitatis non sufferebant᷑. Itaq in eobello
cesa sunt. utrinq sexaginta qͥnq milia
bellatorꝰ. & exustȩ urbes. Et cũ inferior
primo fuisset popłs isrł. tam̃ nec aduersi
metu belli percitus. uindicandȩ castitatis
sequestrauit dolorem. Ruebat in prȩliũ. uł
sanguine suo parans cõmissi flagitii dilu¬
rũ illud atq honestatũ cure fuit. quan¬
do etiã leꝓsis sicut inlibris regnorũ legi¬
mꝰ. honestatis non defuit consideratio: Eã¬
mes erat. magna insamaria. quia obsede¬
rat eã sẏ rorũ exercitꝰ. Rex militares ex¬
cubias supra murũ sollicitꝰ reuisebat.
Int̃pellauit eũ mulier dic̃s. ꝑsuasit mͥ
hec mulier ut afferrem filiũ meũ. & at
illius simul manducaremꝰ. Nunc autẽ filiũ
suũ abscondit. & non uult eũ afferre. Motꝰ
rex qđ nonsolũ humanis. sed etiã parricida¬
lib cadauerib mulieres pastȩ uiderent᷑. &¬

Expanded text:
castitatis non sufferebantur. Itaque eo bello castitatis non sufferebantur. Itaque eo bello caesa sunt utrinque sexaginta quinque millia bellatorum, et exustae urbes. Et cum inferior primo fuisset populus Israel, tamen nec adversi metu belli percitus, vindicandae castitatis sequestravit dolorem. Ruebat in praelium, vel sanguine suo parans commissi flagitii dilurum illud atque honestum curae fuit, quando etiam leprosis, sicut in libris Regnorum legimus , honestatis non defuit consideratio? 118. Fames erat magna in Samaria, quia obsederat eam Syrorum exercitus. Rex militares excubias supra murum sollicitus revisebat; interpellavit eum mulier dicens: Persuasit mihi haec mulier ut afferrem filium meum, et atillius simul manducaremus: nunc autem filium suum abscondit, et non vult eum afferre. Motus rex quod non solum humanis, sed etiam parricidalibus 137 cadaveribus mulieres pastae viderentur, et
Abbreviated transcription (Latin):
ne multis morer: omĩs ꝓpe popłs isrł in
bellũ exarsit. dubioq euentu cũ anceps
maneret proeliũ. t̾cia tam̃ proeliandi
uice traditꝰ. ẽ. popłs beniamin popło isr ł
& diuina uidicatꝰ sententia. poenas intẽ¬
perantiȩ luit. Et condemnatꝰ qͦq. neqͥs
ei exnumero pat̾ filiã suã daret inuxorẽ.
dq confirmatũ uiris uirandi sacram̃to.ẽ.
d cõpuncti qđ tam acerbam infr̃s tu
Igiũ
sibi assciscerent. quorũ patres ꝓdelicto ꝑempti
forent. uł rapto copulam sociarent. quia ꝓtã
turpis cõminissi facinore quo alien matri¬
monii ius iuiolauerant: indignos se impe¬
trando exhibuere matrimonio. Sed ne ꝑi¬
ret una popło tribꝰ: fraudis indulta.ẽ.
coniuentia. Quanta gͥ homestatis cura maio¬
rib fuerit hinc ꝓdit᷑. ut qͥdringenta mi¬
lia uirorũ stringerent gladiũ aduersus
fr̃s suos de tribũ beniamm. dũulcisci uo-¬
lunt iniuriã pudiciciȩ. quia temeratores

Expanded text:
ne multis morer omnis prope populus Israel in ne multis morer omnis prope populus Israel in bellum exarsit, dubioque eventu cum anceps maneret praelium, tertia tamen praeliandi vice, traditus est populus Benjamin populo Israel, et divina judicatus sententia, poenas intemperantiae luit. Condemnatus quoque ne quis ei ex numero patrum filiam suam daret in uxorem: idque confirmatum jurisjurandi sacramento est. Sed compuncti quod tam acerbam in fratresugium sibi adsciscerent, quorum patres pro delicto perempti forent, vel rapto copulam sociarent; quia pro tam turpis commissi facinore, qui alieni matrimonii jus violaverant, indignos se impetrando exhibuere matrimonio. Sed ne periret una populo tribus, fraudis indulta est conniventia. 116. Quanta igitur honestatis cura majoribus fuerit, hinc proditur, ut quadraginta millia virorum stringerent gladium adversus fratres suos de tribu Benjamin, dum ulcisci volunt injuriam pudicitiae; quia temeratores
Abbreviated transcription (Latin):
baa. quȩ habitabat᷑ apopło trib beniamin.
Nec erat qͥsquã qͥ aduenientes reciꝑet hospi
asperisset eos & int̾rogasset leuitẽ. quo
uadis & unde uenis. quo respondente qđ. eẽt
qui colligeret eũ: hospitiũ ei obtulit. & ador¬
nauit conuiuiũ. At ubi satietas epulandi fa¬
cta .ẽ. & mensȩ remotȩ: irruerunt pestilentes
uiri. & circundederunt domũ. Tunc senior
filiã suã uirginẽ & coequalem eiꝰ cũ qua cubi¬
tare solita. e̾ẽt : offerebat uiris iniquitatis.
tantũ ne uis irrogaret᷑ hospiti Uerũ ubi
parũ ratio ꝓcessit & uis pręualuit: cessit
leuites uigalem suã. & cognouer̃ eã: & dota
nocte illuser̃ ei. Qua atrocitate uł dolore
uicta iniuriȩ. ante hospitiũ hospitis qͦuir
suus diuerterat. ꝓiecit se. atq exalauit
spm̃ suppremo licet uitȩ munere affectũ
bone conuigis seruans. ut exeqͥas saltem sui
funeris marito reseruaret. Quo cognito

Expanded text:
baa, quae habitabatur a populo tribus Benjamin. baa, quae habitabatur a populo tribus Benjamin. Nec erat quisquam qui advenientes reciperet hospitaspexisset eos, et interrogasset levitam: Quo vadis, vel unde venis? quo respondente quod essequi colligeret eum, hospitium ei obtulit, et adornavit convivium. 114. At ubi satietas epulandi facta est, et mensae remotae, irruerunt pestilentes viri, et circumierunt domum. Tunc senior filiam suam virginem, 136 et coaequalem ejus cum qua cubitare solita esset, offerebat viris iniquitatis, tantum ne vis irrogaretur hospiti. Verum ubi parum ratio processit, et vis praevaluit, cessit levites jugali sua: et cognoverunt eam, et tota nocte illuserunt ei. Qua atrocitate, vel dolore victa injuriae, ante ostium hospitis, quo vir suus diverterat, projecit se atque exhalavit spiritum, supremo licet vitae munere affectum bonae conjugis servans, ut exsequias saltem sui funeris marito reservaret. 115. Quo cognito
Abbreviated transcription (Latin):
ritũ. Lȩtatꝰ ẽ. adolescentulȩ pat̾. Uenit ob¬
uiam. & sedit cũ eo trib dieb. & epulatist̃
& quieuert̃. & sequenti die surrexit leui-¬
ta diluculo. & retentꝰ ẽ. asocero. ut tam
cito non desereret conuiuiĩ iocunditatẽ.
Et alio & t̃ciodie non ꝑmisit pat̾ ad olescen¬
tulȩ ꝓficisci generũ suũ. donec lȩticia
om̃is int̾ eos & grã consummaret᷑. Sed diẽ
septimo cũ iam ad uesꝑũ declinaret dies.
post mensas & lȩta conuiuia cũ prȩtexe¬
ret finitimȩ noctis uicinia. ut apud suos
potius quã apud extraneos requiescendũ
putaret: nequiuit tenere & dimisit
una cũ filia sua. Uerũ ubi facta: aliqua ꝓ¬
gressio. cũ uesꝑiam ꝓpor urgeret. & apꝓ¬
pinquatũ foret adurbem iebuseorũ dicente
seruulo ut adeã dñs suus deflesteret. non
adquieuit dñs suus. quia nonerat ea ciuitas
filiorũ urł sed intendit ꝑ uenire usq ga¬

Expanded text:
ritum. 112. Laetatus est adolescentulae pater: venit obritum. 112. Laetatus est adolescentulae pater: venit obviam, et sedit cum eo tribus diebus; et epulati sunt, et quieverunt. Et sequenti die surrexit levita diluculo, et retentus est a socero, ut tam cito non desereret convivii jucunditatem. Et alio et tertio die non permisit pater adolescentulae proficisci generum suum, donec laetitia et gratia inter eos omnis consummaretur. Sed die septimo cum jam ad vesperum declinaret dies, post mensas et laeta convivia, cum praetexeret finitimae noctis viciniam, ut apud suos potius, quam apud extraneos requiescendum putaret, nequivit tenere, et dimisit una cum filia sua. 113. Verum ubi facta est aliqua progressio, cum vesper jam propior urgeret, et appropinquatum foret ad urbem Jebusaeorum, dicente servulo, ut ad eam dominus suus deflecteret, non acquievit dominus suus; quia non erat ea civitas filiorum Israel: sed intendit pervenire usque Ga
Abbreviated transcription (Latin):
stupro illatam intemperantiũ bello ꝑ¬
sequerent᷑ & uicto popło trib beniamin
ohtestarent᷑ inconiugĩ se eis ꝓpͥas filias
non daturos: Remanserat trib sine
ullo posteritatis subsidio. nͥ fraudis ne¬¬
cessariȩ accepisset licentiã. Quȩ tamen.
indulgentia congruo intemperantiȩ
supplicio non uidet᷑ uacare. quando illis
hoc solum ꝑmissũẽ. ut raptu inirent
coniuigia. non conubii sacram̃to. Et re¬
uera dignũ fuit. ut qͥ alienũ contub̾nuq̃
soluerant. ipsi nuptiarũ amitterent so¬
lennitatẽ. Quã plena autẽ miserationis
hystoria. Uir inquit leuita acceꝑat sibi
iugalem. quã a concubitu concubinã
appellatam arbitror. quȩ aliquando
post quibusdã ut fieri solet offensa
reb ad patrem se contulit. fuitq illic qͥttuor
mensib. Exurrexit uir eiꝰ & abiit ad soceri
sui domũ. ut cũ sua coniugali repararet grãm.
& reuocaret eã ac reduceret. Occurrit ei mu¬
lier. atq indomũ patris suuntroduxit ma¬

Expanded text:
m intemperantium bello persequerentur, et victo populo, tribus Benjamin obtestarentur in conjugium se eis proprias filias non daturos! Remanserat tribus sine ullo posteritatis subsidio, nisi fraudis necessariae accepisset licentiam. Quae tamen indulgentia congruo intemperantiae supplicio non videtur vacare, quando illis hoc solum permissum est, ut rapto inirent conjugia, non connubii sacramento. Et revera dignum fuit ut qui alienum contubernium solverant, ipsi nuptiarum amitterent solemnitatem. 111. Quam plena autem miserationis historia! Vir, inquit , levita acceperat sibi jugalem  quam a concubitu concubinam appellatam arbitror quae aliquanto post quibusdam, ut fieri solet, offensa rebus, ad patrem se contult, et fuit illic quatuor mensibus. Et surrexit vir ejus, et abiit ad soceri sui domum, ut cum sua jugali repararet gratiam, et revocaret eam, ac reduceret; occurrit ei mulier, atque in domum patris sui introduxit ma
Abbreviated transcription (Latin):
adquirere. pͥmũ suos tradit duꝰ quęrit ali¬
enoi. dde incie citia solole de fraudari inci¬
pit. Dũ sꝑat in incertos. confert opes ꝓpas.
& adhuc poscit᷑. Nisi dotem soluat cogit᷑.
Si dui uiuat: onerosus.ẽ. Emereri istudẽ.
re. qui primus infiliã det aspectus. Idõ ne
tot mensib gestat᷑ utero ut in alienam¬
fs potestatem Idõ cõmendȩ uirginis cura
qui dissuadere confuerunt ut pote qͥsare ou
Rebeccȩ &. Rachel ceterarũq ueterũ conumn¬
eta feminarũ ꝓdocumentis singularĩ iux¬
tutu recensere soleam. Qin enĩ copulam lam¬
nat damnat & filios. & ductam ꝑ succes¬
sorũ seriem generis societatem damnat
humam. Nam quẽ admodũ duratura inscłm
ȩtas. siccedde posset ȩtati nͥ grã nuptiarũ
ꝓ creandȩ studium sobolis incitaret: Alit
quomꝰ predicari potest qđ immaculatꝰ isadc
Ad altaria dei uictiuma pat̾nȩ pietatis accessit.

Expanded text:
acquirere. Primum suos tradit, dum quaerit aliacquirere. Primum suos tradit, dum quaerit alienos: deinde certis defraudari incipit, dum sperat incertos: confert opes proprias, et adhuc poscitur; nisi dotem solvat, exigitur: si diu vivat, onerosus est. Emere istud est rentibus filiae vendat aspectus. Ideone tot mensibus gestatur utero, ut in alient potestatem? Ideo commendandae virginis cura qui dissuadere consuerunt; ut pote qui Sarae ac Rebeccae et Rachel, caeterarumque veterum conjugia feminarum pro documentis singularium virtutum recensere soleam. Qui enim copulam damnat, damnat et filios: et ductam per successionum seriem generis societatem damnat humani. Nam quemadmodum duratura in saeculum aetas succedere posset aetati, nisi gratia nuptiarum procreandae studium sobolis incitaret? Aut quomodo praedicari potest quod immaculatus Isaac ad altaria Dei victima paternae pietatis acc
Abbreviated transcription (Latin):
satis. Habetis sane & uos ur̃ẽ maliciã pulc̾ri¬
tirdinis cui uirtutis militat forma non
corporis quã nulla extinguit ȩtas nulla
foecunda parcu uirgo ẽ casticate. mat
e ple Parturit itaq nos uigo non inro
plena sed spũ. Parit nos uirgo non cũ¬
dolore membrorũ. sed cũ gaudus angłor
Nutrit nos uirgo non corporis lacte sed apłi
quo infirma adhuc crescentis popłi lactauit
etatem. Quȩ gͥ nupta. plures labores habet
quã scã eccł̾a quȩ uirgo ẽ. sacramentis. mat̃
anua insingulis dĩ uerbo. sine ullo flexu
pudoris quasi sponso nupta ȩt̾no effeta in¬
iuriȩ. effeta rationis Audistis parentes qͥbꝰ¬
erudire uirtutib quib instituere disci¬
plinis filias debeatis. ut habere possitis quo¬
cũ meritit um̃s delicta redimant᷑. Hȩc¬
hostia ẽ. cuiꝰ cotidiano lactitaiis dina
placat᷑ Pirgo indiduum pignꝰ parentit
quȩ non dote sollicitet non emigratione
destituat. non offendat inuria Sed ne¬
potes aliquis haħ̾e desidat & aui nomen

Expanded text:
satis. Habetis sane et vos vestrae militiam pulchritudinis, cui virtutis militat forma, non corporis: quam nulla exstinguit aetas, nulla fecunda partu, virgo est castitate, mater est prole. Parturit itaque nos virgo non viro plena, sed spiritu. Parit nos virgo non cudolore membrorum, sed cum gaudiis angelorum. Nutrit nos virgo non corporis lacte, sed Apostoli , quo infirmam adhuc crescentis populi lactavit aetatem. Quae igitur nupta plures liberos habet quam sancta Ecclesia, quae virgo est sacramentis, materanima in singulis, Dei verbo, sine ullo flexu pudoris, quasi sponso innubit aeterno, effeta injuriae, feta rationiserudire virtutibus, quibus instituere disciplinis filias debeatis; ut habere possitis quarum meritis vestra delicta redimantur. hostia est, cujus quotidiano sacrificio vis divina placatur. Virgo individuum pignus parentum, quae non dote sollicitet, non emigratione destituat, non offendat injuriis. 155 33. Sed nepotes aliquis habere desiderat, et avi nomen
Abbreviated transcription (Latin):
reꝑta ẽ. aqua: tẽplũ fieri mandauit. cui
inferebant᷑ dona plurima Appellauer̃
aut̃ illud qͥ erant cũ scõ neemia epathar.
quod inter p̃tationẽ habet purificationis.
ciꝑe de igni eos qͥ postea essent futuri. Hic
est ignis qͥ cecidit suꝑ sacrificiũ moysi & con¬
sũpsit illud sicut scriptũ est quia exiuit ig.¬
nis a dño & consũpsit uniuersa quȩ erant suꝑ
alcare holocausta. hoc igne oportebat sc̃isica¬
te sucrificiũ Ideoq filios a a ron qui alienũ
ignem eternȩ inferre uoluer exiuit iterũ
ignis a dño & consumpsit eos tta ut mortui ex.¬

Expanded text:
reperta est aqua, templum fieri mandavit, cui reperta est aqua, templum fieri mandavit, cui 133 inferebantur dona plurima. Appellaverunt autem illud qui erant cum sancto Neemia, ephthar, quod interpretationem habet purificationis: cipere de igne eos qui postea essent futuri. Hic est ignis qui cecidit super sacrificium Moysi, et consumpsit illud, sicut scriptum est: Quia exivit ignis a Domino, et consumpsit universa quae erant super altare holocausta . Hoc igne oportebat sanctificari sacrificium; ideoque et in filios Aaron qui alienum ignem inferre voluerunt, exivit iterum ignis a Domino et consumpsit eos, ita ut mortui ex
Abbreviated transcription (Latin):
dea tẽplũ. & legitimos reparari ieruso limĩs
ritus iuberet. Cuiꝰ gr̃a muneris. neemiã sacer.¬
dotẽ rex persarũ direxit. At ille secũ dedux̃
solo. sacrũ neperiret ignem absconder̃. Ve¬
nientes aut̃ ut patrũ sermone est ꝓditũ: ñ
inuener̃ ignẽ sed aquã. Et cũ deesset ignis
quo adolerent altaria: haurire eos aquã ne.¬
emias sacerdos sibiq deferre & asꝑgere suꝑ
ligna p̃cepit. Tunc uisu mirabile. cũ esset cȩlũ
intextũ nubibus sol repente illuxit. accensus
est magnꝰ ignis. ita ut om̃s intam ͤ uidenti dñi
grã factũ stupentes. lȩxitia ꝑfunderent᷑.
Orabat neemias. psallebant sacerdotes ymnũ
dõ. Utq consũptũ est sacrificiũ: iussit iterũ
neemias residua aqua maiores perfundi
lapides. Quo facto. flamma accensa est. Lum̃
aut̃ refulgens ab altari. consũmatũ ilico
est. Hoc pate factõ indicio. rex ꝑsarũ eo loco
in quo ignis fuerat absconditus. & postea

Expanded text:
dea templum, et legitimos reparari Hierosolymis dea templum, et legitimos reparari Hierosolymis ritus juberet. Cujus gratia muneris Neemiam sacerdotem rex Persarum direxit. At ille secum deduxitsolo, sacrum ne periret ignem absconderant. Venientes autem, ut patrum sermone est proditum, non invenerunt ignem, sed aquam. Et cum deesset ignis, quo adolerent altaria, haurire eos aquam Neemias sacerdos, sibique deferre, et aspergere super ligna jussit. Tunc, visu mirabile! cum esset coelum intextum nubibus, sol repente illuxit, accensus est magnus ignis; ita ut omnes in tam evidenti Domini gratia factum stupentes, laetitia perfunderentur. Orabat Neemias, psallebant sacerdotes hymnum Deo. Utque consumptum est sacrificium, jussit iterum Neemias residua aqua majores perfundi lapides: quo facto flamma accensa est, lumen autem refulgens ab altari consummatum illico est. 101. Hoc patefacto indicio, rex Persarum eo loco in quo ignis fuerat absconditus, et postea
Abbreviated transcription (Latin):
grauior est. inter poenas morientiũ. excidia
nem non excidit tam̃ cura honestatis maiorib
nris sed unt euersȩ patriȩ cineres & fauillas.
mnasffedcibus piis resplenduit & refulsio Nã¬
sicerdotes dñi occulta inualle absconder. Erit
secessu infrequens. nec populari usui patens.
ignoto & ab arbitris remoto loco. Id obsignauer̃
indicio sacro parit̃ acsilentio igne recondito.
Ion illis studio fuit aurũ defodere. argentũ
abscondere. qđ seruarent posteris suis. sed uit̃
extrema sua honestatis curã habentes. sacrũ
ignẽ seruandũ putauer̃. ne eũ uł impuri con-¬
caminarent. uł defunctoꝵ sanguis extingue.¬
ret uł deformiũ ruinarũ aceruus aboleret.
Abierunt itaq in ꝑsidẽ. sola religione liberi:
qm̃ sola illis ꝑ captiuitatẽ ex torqueri neqͥutt.
ost plurimũ uͦ tẽporis qͣndo placuit deo. dedit
hanc mentẽ regi persarũ. ut restaurari in ui.¬

Expanded text:
gravior est, inter poenas morientium, excidia gravior est, inter poenas morientium, excidia remptorum, non excidit tamen cura honestatis majoribus nostris: sed inter eversae patriae cineres et favillas in affectibus piis resplenduit et refulsit. 9sacerdotes Domini occulte in valle absconderunt. Erat secessu infrequens, nec populari usui patens, ignoto et ab arbitris remoto loco: ibi obsignaverunt indicio sacro pariter ac silentio ignem reconditum . Non illis studio fuit aurum defodere, argentum abscondere, quod servarent posteris suis: sed inter extrema sua honestatis curam habentes, sacrum ignem servandum putarunt; ne eum vel impuri contaminarent, vel defunctorum sanguis exstingueret, vel deformium ruinarum acervus aboleret. 100. Abierunt itaque in Persidem sola religione liberi; quoniam sola illis per captivitatem extorqueri nequivit. Post vero plurimum temporis, quando placuit Deo, dedit hanc mentem regi Persarum, ut restaurari in Ju
Abbreviated transcription (Latin):
sceret ut sibi eam daret puellã : respondit. lege
quidẽ ipsi eã debert tanquã ꝓpinquo. sed de.¬
disse se eã iani sex uiris. & om̃s eos esse mortuos
ustus itaq uir plus alienis timebat. & male¬
bat innuptã sibi manere filiã. quã ꝓpter nu-¬
ptias eiꝰ extraneos periclitari. Quã breuit̃ ab.¬
soluit om̃s quęstiones philosoforũ. Illide
uitiis tractant domoꝵ. tegenda anꝓdenda
auenditore uideant᷑. Noster nec filiȩ uitia
cȩlanda arbitratus est. Et certe non ipse affec.¬
tabat ut eam traderet. sed rogabat᷑. Quanto
utiq iste honestior sit illis dubitare ñ possu.¬
m. si conferamꝰ quanto prȩstantior sit filie
causa. quã rei uenalis petunia. Consideremꝰ¬
honestat is aecore . Nullis enĩ aduersis honestas
umpostatt. quȩ inhis eminet & magis ꝓcellut
qua in ꝓ speris. Int̾ uncula itaq int̃ arma
Namas feruitutẽ quȩ liberis om̃i supplicio

Expanded text:
sceret ut sibi daretur puella, respondit lege sceret ut sibi daretur puella, respondit lege quidem ipsi eam deberi tamquam propinquo, sed dedisse se eam jam sex viris, et omnes eos esse mortuos. Justus itaque vir plus alienis timebat, et malebat innuptam sibi manere filiam, quam propter nuptias ejus extraneos periclitari . 97. Quam breviter absolvit omnes quaestiones philosophorum. Illi de vitiis tractant domorum, tegenda an prodenda a venditore videantur: noster iste nec filiae vitia celanda arbitratus est. Et certe non ipse affectabat ut eam traderet, sed rogabatur. Quanto utique iste honestior sit illis, dubitare non possumus, si conferamus quanto praestantior sit filiae causa, quam rei venalis pecunia. honestat quae in his eminet, et magis praecellit quam in prosperis. Inter vincula itaque, inter arma, flammas, servitutem, quae liberis omni supplicio
Abbreviated transcription (Latin):
& ꝓtulit eam. & facta. ẽ. manꝰ eiꝰ sic̃ nix. Iterũ
misit & ꝓtulit eã. & erat sic̃ carnis humanȩ
species. significans dñm iesũ primũ fulgore
diuinttãtis. postea susceptione carnis. inqua
fide credere om̃s g̃s popłosq oporteret. Meri¬
to misit manũ. quia dextera dei xp̃s est in
cuiꝰ diuritatẽ & incarnationẽ siquis ñ credi¬
derit. quasi reꝓbus flagellat᷑. sic̃ iste rex. Qui
qm̃ signis non credidit ẽuidentib. postea fla.¬
gellatꝰ orabat. ut ueniam mereret᷑. Quantꝰ ꝓͥ
honestatis affectus e̾ẽ debeat. & his ꝓbatur. &
eo maxime quod se obiciebat ꝓpopło. dicens
ut remitteret popło ds̃. aut certe delibro ui.¬
conuiuio mortuossepeliret. & ad cibos pau¬
peris mensȩ in uitaret in opes. Raguel prȩci.¬
puȩ. qͥ contem platione honestatis cũ rogaret᷑
ut filiã suã in con uigiũ daret. uitia quoq
filiȩ non tacebat. necircũ uenire pecitorem
uideret᷑ tacendo: Itaq cũ tobias filius tobis po.¬

Expanded text:
tulit eam, et facta est manus ejus sicut nix. Iterum misit, et protulit eam, et erat sicut carnis humanae species ; significans Domini Jesu primum fulgorem Divinitatis, postea susceptionem carnis, in qua fide credere omnes gentes populosque oporteret. Merito manum misit, quia dextera Dei Christus est, in cujus divinitate et incarnatione si quis non credderit, quasi reprobus flagellatur: sicut iste rex qui quoniam signis non credidit evidentibus, postea flagellatus orabat, ut veniam mereretur. Quantus igitur honestatis affectus esse debeat, ex his probatur, et eo maxime quod se objiciebat pro populo, dicens ut remitteret populo Deus, aut certe de libro viconvivio mortuos sepeliret, et ad cibos pauperis mensae invitaret inopes . Raguel praecipue, qui contemplatione honestatis, cum rogaretur ut filiam suam in conjugium daret, vitia quoque filiae non tacebat; ne circumvenire petitorem videretur tacendo. Itaque cum Tobis filius Tobis po
Abbreviated transcription (Latin):
tegritas. Attr eiꝰ aũctorẽ quẽ possumꝰ estimare.
nͥ immaculatũ dĩ filiũ. cuiꝰ caro non uidit
corruptionẽ. diuinitas non. ẽ. exꝑta contagi¬
onẽ: Uidete gͥ quanta uirginitatis merita
sint. A ẽsante uirginẽ. xes ex uirgine:
A patre quidẽ natꝰ ante scła. sed ex uirgine
natꝰ obscła. Illud naturȩ suȩ. hoc nrȩ utili¬
tatis. Illud erat semꝑ. hoc uoluit circa finẽ
Opectate aliud uirginitatis meritũ. Ues uir¬
ginis sponsus ẽ. Et ici potest. xẽs uirgi¬
neȩ castitatis. Hirgitis enĩ.x̃ẽs. non uir¬
ginitatis.ẽ.Xes. Uirgiẽ igͦ quȩ nupsit. uir
De qua legimꝰ Quanta se uirgo ierłm.
non deficient de petineq nix ali¬
bano. aut declinabr¬
quȩ portat᷑. Qualis e
tatis fontib irrigat᷑
ẽ petra fluunt
aquȩ. non deficiunt
tia. Petra autẽ . ẽ. uixta

Expanded text:
tegritas? Atque ejus auctorem quem possumus aestimare, tegritas? Atque ejus auctorem quem possumus aestimare, nisi immaculatum 152 Dei Filium, cujus caro non vidit corruptionem, divinitas non est experta contagionem? Videte igitur quanta virginitatis merita sint. Christus ante virginem, Christus ex virgine; a Patre quidem natus ante saecula, sed ex virgine natus ob saecula. Illud naturae suae, hoc nostrae utilitatis est. Illud erat semper, hoc voluit. 22. Spectate et aliud virginitatis meritum: Christus virginis sponsus, et si dici potest, Christus virgineae castitatis; virginitas enim Christi, non virginitatis est Chrde qua legimus: Quanta fecit virgo Hierusalem! Non deficient de petra ubera, neque nix a Libano, aut declinaquae portatur . Qualis est tatis fontibus irrigatur: cui de petra fluunt aquae, non deficiunt tur? Petra autem est juxta
Abbreviated transcription (Latin):
Etore uictoria. ẽ. Aetate utiq agnes mnor.
sed iurtute maior. Riumpho numero¬
sior constantia confidentior. Non sibi liu¬
quã ꝙpt̃ inetũ abstulit: sed ꝓpt̾ tropheũ
reseruauit. Nichil enĩhabuit qđ ꝓdi ti¬
meret. cuuiꝰ non erat criminosa sed rel¬
giosa confessio. Illa itaꝙ secretũ tantu¬
mͦ celauit: hec ꝓbauit dm̃. Quẽ quia etã
nondũ poterat confiteri. natura confessa
e Inlaudationib solet patraa prȩdicari ce
parentes ut cõmemoratione auctoris di¬
gnitas successionis ex aggeret᷑. E golicet
laudatio nonsusceꝑim uirginart usser
laptessio ne allrem tam̃ ꝑtiuere arbiteor
ut quȩ sit eiꝰ patria. quis auctor apporerit
ac prius ubi sit patria defimamꝰ uienĩ
Aore patria ubi genitale domicilĩa
uncȩlo ꝓ fecto ẽ patria castitatis. itaꝙ
hic aduena ibi incola .ẽ. Quid autẽ. ẽ.
castitas uirginali
epers contagionis in¬

Expanded text:
ctore victoria est! Aetate utique Agnes minor, ctore victoria est! Aetate utique Agnes minor, sed virtute major, triumpho numerosior, constantia confidentior, non sibi linguam propter metum abstulit, sed propter tropaeum reservavit. Nihil enim habuit quod prodi timeret, cujus non erat criminosa sed religiosa confessio. Itaque illa secretum tantummodo celavit; haec probavit Dominum, quem quia aetas nondum poterat confiteri In laudationibus solet patria praedicari et parentes; ut commemoratione auctoris dignitas successionis exaggeretur: ego licet laudationem non susceperim virginitatis, sed expressionem; ad rem tamen pertinere arbitror, ut quae sit ei patria, quis auctor, appareat. Ac prius ubi sit patria definiamus. Si enim ibi est patria, ubi genitale domicilium: in coelo profecto est patria castitatis. Itaque hic advena, ibi incola est. 21. Quid autem est castitas virginalis, nisi expers contagionis in
Abbreviated transcription (Latin):
rint. quȩ magisteriũ sibi om̃iũ solent uin¬
dicare uirtutũ. Pytagorea quȩdã una ex
uirginib celebrat᷑ fabulis cũ aty ranno co¬
geret̾ secretũ ꝓdere. neqͥd inse adextorquen¬
dam confessioniẽ. uł tormentis liceret. mor
su abscidisse linguã atq intyranni faciẽ
dispuisse. ut qui int̾rogandi finẽ non fa¬
cielaet nonbaberet quã int̾rogaret. Fadem
euenen forti animo sed tumenti utero. ut¬
eremplũ taciturnitatis & ꝓluuiũ castita¬
nos unta ẽ. cupiditatibꝰ. quȩ torm̃tis iinci
non quiuit. Igit᷑ quȩ mentis potuit tegere
secretũ corporis non texit opꝓbriũ Hicit
naturã sed non tenuit disciplinã. Quã
uellet muocem mon Usui pudoris existeret.
&idõ fortasse erudierat il di patientiam.
qł int̾rogabat: tam̃ qđ non uitrogabat
inuenit. Quanto nr̃e uirgines fortiores quȩ
uincunt etiã quas non uident potestates.
quib non tantũ de carne & sangume.
sedetiã de ipso mundi pͥncipe scłiq rer¬

Expanded text:
um sibi omnium solet vindicare virtutum. Pythagorea quaedam una ex virginibus celebratur fabula, cum a tyranno cogeretur secretum prodere, ne quid in se ad extorquendam confessionem vel tormentis liceret, morsu linguam abscidisse, atque in tyranni faciem despuisse; ut qui interrogandi finem non faciebat, non haberet quam interrogaret. 18. Eadem tamen forti animo, sed tumenti utero, exemplum taciturnitatis et proluvium castitatis, victa est cupiditatibus, quae tormentis vinci nequivit. Igitur quae mentis potuit tegere secretum, corporis non texit opprobrium. Vicit naturam, sed non tenuit disciplinam. Quam vellet in voce munimentum sui pudoris existere! Eoque fortasse erudierat illam patientia, quod interrogabat, tamen quod non interrogabat, invenit. 19. Quanto nostrae virgines fortiores, quae vincunt etiam quas non vident potestates: quibus non tantum de carne et sanguine, sed etiam de ipso mundi principe saeculique re
Abbreviated transcription (Latin):
habent. qđ inhes etiã asapientissimis ꝓbetur
Qđ coniugia damnando ꝓfitent᷑ ip̃si non de¬
buisse nasci. Non itaq dissuadeo nuptias si
fructus sacitȩ uirginitatis enumero. Pau¬
carũ quippe hoc matꝰe. utud omiui Nec
potest et uirginitas. nͥ habeat unde nascat᷑.
Hona cũ bonis comparo quo facilius quid
prestet eluceat. Neq meã ullam senten-¬
cũ uirtute Primũ enĩ qđ nupturȩ prȩ¬

Expanded text:
in his etiam a sapientissimis probetur; quia conjugia damnando, profitentur se non debuisse nasci. 35. Non itaque dissuadeo nuptias, sed fructus sacratae virginitatis enumero. Paucarum quippe hoc munus est, illud omnium. Nec potest esse virginitas, nisi habeat unde nascatur. Bona cum bonis comparo, quo facilius quid praestet, eluceat. Neque meam ullam sentencum virtute . 36. Primum enim quod nupturae pr
Abbreviated transcription (Latin):
asferre qua fructũ. Parturit & egrotat.
Quã dulce pignꝰ qđ apericulo incipit. & in
periculis desinit. Priꝰ dolori futurũ quã uo¬
cogitandi felitium sunt iste miseriȩ Hab&
mat̾ heredes. sed auget dolores. Nam de
aduersis non oportet dicere. ne scĩssimor
patrũ anuni contremiscant. Uide mea soror
quã graue sit pati. qđ non oportet audiri.
Et hec in prȩsenti scło. Uenient autẽ dies. ut
rant. filii autẽ regni abstinent se auolupta¬
te uiri& uoluptate carnis. ut sit qđ ioħs

Expanded text:
afferre, quam fructum. Parturit, et aegrotat. Quam dulce pignus quod a periculo incipit, et in periculis desinit, prius dolori futurum, quam vocopulandi? Felicium sunt istae miseriae. Habet mater haeredes, sed auget dolores. Nam de adversis non oportet dicere, ne sanctissimorum parentum animi contremiscant. Vide, mi soror, quam grave sit pati, quod non oportet audiri. Et haec in praesenti saeculo. Venient autem dies, quando rant: filia autem regni abstinet a voluptate viri, et a voluptate carnis; ut sit s
Abbreviated transcription (Latin):
que mercede conducit᷑. nec pudor ille¬
qui intemꝑaritiã oculorũ cotidiano ex positꝰ
coniutio flagitiosis aspectib uerberat᷑. Confe¬
riuit᷑ immunitades. offerunt᷑ precia quasi
non hoc iniximũ petulantiȩ sit indiciũ casti¬
tatem uendẽ. qͦd p̃cio ꝓmittit᷑ p̃ciosoluit᷑.
p̃cio addicit᷑ p̃cio remimerat᷑. Nescit redi

Expanded text:
quae mercede conducitur: nec pudor illequae mercede conducitur: nec pudor illequi intemperantium oculorum quotidiano expositus convicio, flagitiosis aspectibus verberatur. Conferuntur immunitates, offeruntur pretia; quasi non hoc maximum petulantiae sit indicium, castitatem vendere. Quod pretio promittitur, pretio solvitur: pretio addicitur, pretio annumeratur. Nescit r
Abbreviated transcription (Latin):
tib usitatũ Cũ quib & si unũ eundemq
uitalẽ aeris huiꝰ carpimꝰ spm̃. & uulgaũ
t̾rem corporis participamꝰ statũ generan¬
di qͦq non discrepamꝰ usu hoc solo tam na-¬
turȩ parilis conuitia declinamꝰ qđ uirgi¬
nitas affectat᷑ agentibꝰ sed consetrata uio¬
lat᷑ incursat᷑ abarbaris nescit᷑ areliquis
Quis m prȩtendit uestȩ uirgines & palladu
sacerdotes laudabiles: Qualis ista ẽ. non mo¬
rũ pudicicia sed annorũ quȩ non ꝑpetii¬
tate sedȩtate prȩscribit᷑. Petulantior ẽ
talis integritas. cuiꝰ corruptela seroraser¬
uat᷑ etati Ipsi docent uirgines fuas non cle.¬
bere ꝑseuerare nec posse. quirginttati finẽ
deder. Qualis autẽ ẽ. illa religio ubi pu¬
dicȩ adolescentes uibent᷑ eẽ impudice
ane Sednet illa pudica ẽ. quȩ lege rete
net᷑ & illa impudica quȩ lege dimtnit
Smisteria omores ubi necesuitas imponit᷑
rastitati auctoritas libidu dlat ꝯte
net casta ẽ. quȩ metu cogit᷑. nec honesta

Expanded text:
emque vitalem aeris hujus carpimus spiritum, vulgarem terreni corporis participamus statum, generandi quoque non discrepamus usu; hoc solo tamen naturae parilis convicia declinamus, quod virginitas affectatur a gentibus, sed consecrata violatur: incursatur a barbaris, nescitur a reliquis. 15. Quis mihi praetendit Vestae virgines et Palladis sacerdotes? Qualis ista est non morum pudicitia, sed annorum: quae non perpetuitate, sed aetate praescribitur! Petulantior est talis integritas, cujus corruptela seniori servatur aetati. Ipsi docent virgines suas non debere perseverare, nec posse, qui virginitati finem dederunt. Qualis autem est illa religio, ubi pudicae adolescentes jubentur esse, impudicae anus? Sed nec illa pudica est, quae lege retinetur: et illa impudica, quae lege dimittitur. O mysteria! o mores! ubi necessitas imponitur castitati, auctoritas libidini datur. Itaque nec casta est, quae metu cogitur: nec honesta,
Abbreviated transcription (Latin):
scriptione uerboꝵ inducat. nichil ꝓmittat
in honestũ. ac si ꝓmiserit: tolerabilius est¬
ꝓmissũ nonfacere. quã facere qđ turpe
sic. Sepe pleriq constringunt se ipsi uiris¬
turandi sacramento. & cũ iͦpsi cognouerint
ꝓ mittendũ non fuisse: sacram̃tiꝰ tam̃ contẽ¬
platione faciunt qđ spoponder̃. sicut de
herode suprascripsimus. qui saltatrici
prȩmiũ turpiter ꝓmisit. crudelit soluit.
urpe. qđ regnũ ꝓsaltatione ꝓmittitur.¬

Expanded text:
scriptione verborum inducat, nihil promittat scriptione verborum inducat, nihil promittat inhonestum, ac si promissum non facere, quam facere quod turpe sit. Saepe plerique constringunt seipsos jurisjurandi sacramento: et cum ipsi cognoverint promittendum non fuisse sacramentum, tamen contemplatione faciunt quod spoponderunt. Sicut de Herode supra scripsimus, qui saltatrici praemium turpiter promisit, crudeliter solvit . Turpe quod regnum pro saltatione promittitur