comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
bonitate et uirtute carus sum regibus¬
Ri Quid rñdes crisippo. Nã regibus
in quit boni ꝙ mali suspectiores sũt sẽꝑ
hiis aliena uirtus formidolosa est d Re¬
gi meo bonis artibꝰ sum carus R Qbꝰ
queso aucupio an uenatu. horũ enĩ scu¬
diosũ in p̃ce ͥ quodã colloquio te uocaui
an uoͬ milicia de qua proxĩe disputatũ
est que nisi magno sanguĩe magnis q
ꝑ iculis honestetur nõ milicie s militar
ignauie nomen tenet non regũ modo
iudicio sed uulgi. O Bonis artibꝰ rͥgi
carus sum. R. Uaĩtate an ꝑ iculo. an cͥ¬
mĩbꝯ fortassis homicidio ueneficio. le¬
notimo prodicõne. blandiciis atq mẽ¬
daciis mala peste s pubͣ quãq usq
excuset et ꝯmẽdet urbaĩtas hec sũt
quidẽ artes promendis regibꝰ aptio
littere In hiis igit᷑ nulla spes ad aĩciti¬
as regũ odii pociꝰ cã sunt. Sic intͤ sa¬
pĩaz et fortunã rara pax est. Q Magnꝰ
apud regẽ sum. R Maior ne ꝙͣ apᵈ

Expanded text:
bonitate ac virtute sum carus regibusbonitate ac virtute sum carus regibus. Quid respondes Crispo? “Nam regibus” inquit “boni quam mali suspectiores sunt semperque his aliena virtus formidolosa est”. Regi meo bonis artibus sum carus. Quibus, queso? aucupio? an venatu? Horum enim studiosum in precedenti quodam colloquio te notavi. An vero militia? De qua proxime disputatum est; que, nisi largo sanguine magnisque periculis honestetur, non militie sed militaris ignavie nomen tenet, non regum modo iudicio sed vulgi. Bonis artibus regi carus sum. Vanitate an periculo? An criminibus fortassis, homicidio, veneficio, lenocinio, proditione, blanditiis atque mendaciis: mala peste, sed publica quamque usus excuset et commendet urbanitas. He sunt quidem artes promerendis regibus aptiorlitere; in his igitur nulla spes ad amicitias regum: odii potius causa sunt. Sic inter sapientes ac fortunam rara est pax. Magnus apud regem sum. Maior
Abbreviated transcription (Latin):
ludũ cõficit auro tincta calcaria s qd̾
patri diximꝰ sibi filiꝰ dictũ sciat i
Belli dux uictoriis clarus sum. Rõ¬
o.Cͣto meliꝰ pacis dux u̾tutibꝰ clarus
esses.  Multa bena cõfeci. Rõ Qui¬
etẽm tibi atq aliis abstulisti clarũ opꝰ
Uictoriis ac tũphis notus sũ. Riõ¬
Sepe malũ bono nocius et atra tem¬
pestas sẽnitate famosior. deniq ꝑasti
busto titulos uulgo fabulã tibi nichil
Uesiui michi regũ aĩcitias. Rõ
hoĩm amicitia rara est tu tibi
regũ fingis aĩcitias quos fortuẽ splẽ¬
dor/. tumorq aĩ oĩm ĩpariũ ꝯtep̃tores
facit. W Regibus carus sum Rioui¬
lis ergo tibi es est aĩa uirtus fama q̃¬
es ociũ secui̾tas Notus est mox rͥgue
uix diligũt aliquẽ nisi qui hiis omĩbꝰ
neglectis. et abiectis illoruz se seuicie¬
ac libidinis et auaricie seruũ fecit. Sn
ergo carus es regibꝮ. nõ est qd̃ ãplius
te queram uilis es tibi G Ego autez

Expanded text:
ludum conficit, auro tincta calcaria. Sed quod ludum conficit, auro tincta calcaria. Sed quod patri diximus, sibi filius dictum sciat. Belli dux victoriis clarus sum. Quanto melius pacis dux virtutibus clarus esses! Multa bella confeci. Quietem tibi atque aliis abstulisti: clarum opus! Victoriis atque triumphis notus sum. Sepe malum bono notius et atra tempestas serenitate famosior. Denique parasti busto titulos, vulgo fabulam, tibi nichil. 49 uesivi michi regum amicitias. Hominum vera amicitia rara est: tu tibi regum fingis amicitias, quos fortune splendor tumorque animi omnium imparium contemptores facit. Regibus carus sum. Vilis ergo tibi est anima, virtus, fama, quies, otium, securitas. Notus est mos regum: vix diligunt nisi qui his omnibus neglectis et abiectis illorum se sevitieac libidinis et avaritie servum fecit. Si ergo carus es regibus, non est quod amplius de te queram: vilis es tibi. Ego autem
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑueĩffẽ. Crede aũt michi plures ad
ĩopiam ad carcerem ad seruitutẽ ad
uiolentã subitamq mortẽ eodẽ trami¬
te ꝑuenerũt Tu ex quo miliciã ꝓfiteĩ
aĩꝰ fuit nisi dehonestare artificiũtuũ
q uin es tu as cesarea uox illa cͥrũto¬
net disce ferie disce mori sillaba una
breuis aut longior tua fata uariabit
uel occideis uel octides ad utrũlibet
horis locisq et tꝑibꝰ oĩbꝰ te ꝑatũ ex¬
hibe. hee artes hec delicie tue erũt
siue uero satyricũ loqui p̃mia milici¬
e nuantem ĩm̃abilia equidẽ p̃fatꝰ
uix paucissima colligit ĩ qͥbꝯ pͥma et
sũmalicẽtia est pͨcandi p̃miũ hercle
non tam iustis uiris optabile ꝙ̃ arma¬
tis legibus ut ait̃ int̾ arma silẽtibꝰ
Milicie filiuũ assc̃psi. Rõ Est id feri¬
ne usitatũ ut militis filius miles sit
nõ pot̃ enĩ insi quã ht̃ hẽditatẽ filio pr̃
dare arcũ scutũ gladiũ et bellũ. et qd̾

Expanded text:
pervenisse; crede autem michi, plures ad pervenisse; crede autem michi, plures ad inopiam, ad carcerem, ad servitutem, ad violentiam subitamque mortem eodem tramite pervenerunt. Tu ex quo militiam profiteri animus fuit, nisi dehonestare artificium tuummperque ad res tuas cesarea vox illa circumtonet: Disce ferire, disce mori. Sillaba una brevis aut longior tua facta variabit, vel occides vel occides, ad utrumlibet horis locisque omnibus te paratum exhibe. He artes, he delitie tue erunt. Sine vero satyricum loqui, premia militie numerantem: innumerabilia equidem prefatus, vix paucissima colligit, in quibus prima et summa licentia est peccandi, premium hercle non tam iustis viris optabile quam armatis, legibus, ut aiunt, inter arma silentibus. Militie filium ascripsi. Est id ferme usitatum, ut militis filius miles sit; non potest enim nisi quam habeat hereditatem filio pater dare: arcum, scutum, gladium et bellum et, quod
Abbreviated transcription (Latin):
Iue mͥ domũ uo᷑ et acri iudicio rẽ libe¬
rauit mõ milicie p̃liũ addidisset. W¬
Ar mate milicie sũ ascriptus Rõ Qͥd
armaris ext̾ius intꝰ ĩ aĩabellũ ẽ i ͣ
uicia obside̾nt atq oppugnãt qͥs hic
ferro lotus nisi illud ad ornatũ cor¬
poris nõ ad aĩe tutelã induit᷑ sũt
qui dicant enĩ nichil pulchrius uiro
armato. ego quid pictus et qͥd caput
ferru pulchrius habeat ꝙͣ pacificũ et
ĩ erme. non uideo. qũ aut̃ hec uolup¬
tas tibi est age ferro mẽbra tõstrĩgi¬
to. imbrẽ solẽq galea excipies ferro
ĩdultus clipeo oꝑire. huii dormies
classito extitabere adeptus tibi magͫ
aliquid uidebare sed errabas/ Auceps.
et cruẽtu officiũ elegisti multe sũt
aut̃ fraudes spei. multe fateor st̃ ca¬
thene. que aiõs boĩ illiꝰ qd̾ oĩa appe¬
tunt ĩconsulte auidos ĩ exiciũ tͣhũt
neq ĩficior quosdã milicia ad ãplis¬
simas opes siue eciã ad sũmũ ĩꝑiu

Expanded text:
i demum vero et acri iudicio rem libravit, modo militie prelium addidisset. Armate militie sum ascriptus. Quid armaris exterius? Intus in anima bellum est, illam vitia obsident atque oppugnant: quis hic ferro locus, nisi illud ad ornatum corporis, non ad anime tutelam induitur? Sunt enim qui dicant nichil pulchrius viro armato; ego quid pectus et quid caput ferreum pulchrius habeat quam pacificum et inerme non video. Quando autem hec voluptas tibi est, age, ferro membra constringito, imbrem solemque galea excipiens ferro indutus clipeo operire; humi dormiens classico excitabere. Adeptus tibi magnum aliquid videbare, sed errabas: anceps et cruentum officium elegisti. Multe sunt autem fraudes spei, multe sunt, fateor, catene, que animos boni illius quod omnia appetunt inconsulte avidos in exitium trahunt. Neque inficior quosdam militia ad amplissimas opes, sive etiam ad summum imperium
Abbreviated transcription (Latin):
qua uel ĩ quietussꝑ uel ĩglorius uel
ꝑiculo expoĩtus uel ꝯtẽptui sis oꝑtet
Miliciã sum professus. Rõ Hanc
nascendo ꝓfitenũ quid professio ẽ
alia opus erat. hic ferro corpꝰ hic
añ dolis. hic arguciis lingila ar¬
mat nemo urm̃n est ĩermis hic serit
hic edificat hic declamat ille causas
orat hic pedibꝰ ille equo seu carpẽte
rat nemo ur̃m ociosus que nã h noui
milicia est hic in castris hic ĩ rostris
hic ĩ scolis hic ĩ neõre hic ĩ agro hic
ĩ pelago hic in palacio hic domi hic
ꝑegre uitam agit .¶ Omes militant
neq hoĩes mõ s militare ĩ siluis catu¬
lũ flactus ait et militãtiũ quidẽ młta
sunt gnͣa Milicia una est uita homĩs

Expanded text:
inquietus semper vel inglorius vel periculo expositus vel contemptui sis oportet? Militiam sum professus. Hanc nascendo profitemini; quid professione alia opus erat? Hic ferro corpus, hic animum dolis, hic argutiis linguam armat; nemo vestrum est inermis: hic ferit, hic edificat, hic declamat, ille causas orat, hic pedibus, ille equo seu carpento rat. Nemo vestrum otiosus: quenam hec nova militia est? Hic in castris, hic in rostris, hic in scholis, hic in nemore, hic in agro, hic in pelago, hic in palatio, hic domi, hic peregre vitam agit. Omnes militant neque homines modo, sed militare in silvis catulum Flaccus ait. Et militantium quidem multa sunt genera, militi
Abbreviated transcription (Latin):
noris rei r̾pulsa cũ tuliss sũmã rei¬
pubͭ post adeptꝰ eciã p̃turas et cõ¬
sulatꝰ et ĩꝑia non tm̃ ꝯsequi potuit
s donae nõn deb repulsa spẽ auferre
s afferre sollicitudinẽ ac u̾tutẽ acue̾
que nil tam asperũ quod nõ lemat io¬
q eciã si qñ non fecerit non tñ ideo
deserẽda est ne propt aliud ꝙͣ ꝑꝑ seip̃¬
sam suũq ꝓpͥũ fine culta uideat᷑ deĩq
hii repulsas suas forti aĩo tule̾. At pub¬
lius rutilius repulsa frĩs audita ꝙͣ
passꝰ erat in petitione ꝯsulatꝰ statim
morte obiit repentina elige utrũ se¬
qui malis
De iiusto domino.¬

Expanded text:
noris rei repulsam cum tulisset, summam Reinoris rei repulsam cum tulisset, summam Reipublice post adeptus, et preturas et Consulatus et imperia, non tantum consequi potuit, sed donare. Non debet repulsa spem auferre, sed afferre sollicitudinem ac virtutem acuere, que nichil tam asperum quod non leniat; idque etiam si quando non fecerit, non tamen ideo deferenda est, ne propter se ipsam suumque proprium finem culta videatur. Denique hi repulsas suas forti animo tulere. At Publius Rutilius repulsa fratris audita, qua erat passus in petitione consulatus, statim morte obiit repentina. Elige utrum sequi malis. 39 DE INIUSTO DOMINO
Abbreviated transcription (Latin):
sentenciis iudicato et uatiniꝰ et catho¬
ni illaudatꝰ laudatissĩo nõ solũ populi
amitoꝵ siłqꝙ hostiũ iudicio s toto in cy¬
ceronano uoluẽ. Quid hic dices
ut sint guia non sint noua que patert¬
do Multũ sꝑabam modicũ mereor.¬
rõ Ut multũ quoq miaris dixi iam
non oĩa pro mei̾tis dari. Quid qd̾ sel̃
negatũ ei dẽ ad ip̃m mox ꝯtessũ uidi¬
mꝰ̃ ꝙͦ in ip̃o de quo loquor stipione ac¬
cidit Repulsarũ duriciẽ seꝑ ꝑtinax ꝟ¬
tus ĩfregit. Testes sũt metellꝯ mace
ꝯfulatibꝰ ac tͥũphis postmod honesta¬
ti suis ciuib ꝯ quibꝰ ꝯtemptui fuerãt
spectaculo fue̾ nũꝙͣ ad id ꝑuẽturi si
repussas populi lamentis pociꝰ acbae
ꝙͣ uirtutibꝰ suꝑare uoluissent lucius
sulla ꝙͣis in finẽ ciuiᵇꝰ discordiis
uritatus famã suã nota crudelitatꝭ
ĩfecerit nobilitate tñ gła ĩsignis ci¬
ius non ꝯsulatꝰ s pcipue tanto mi¬

Expanded text:
sententiis iudicato. Et Vatinius Catosententiis iudicato. Et Vatinius Catoni, illaudatus laudatissimo, non solum populi amicorum simulque hostium iudicio, sed toto etiam Ciceroniano volumine. Quid hic dicis? Ut sint gravia, non sunt nova que pateris. Multum sperabam, modicum non mereor. Ut multum quoque merearis, dixi iam, non omnia pro meritis dari. Quid quod semel negatum, eidem id ipsum mox concessum vidimus? Quod in ipso de quo loquor Scipione accidit, repulsarum duritiem sepe pertinax virtus infregit. Testes sunt Emilius Pauluconsulatibus ac triumphis postmodum honestati, suis civibus quibus contemptui fuerant, spectaculo fuere, numquam ad id perventuri si repulsas populi lamentis potius acerbare, quam virtutibus superare voluissent. Lucius Silla, quamvis in finem civilibus discordiis irritatus, famam suam nota crudelitas infecerit, nobilitate tamen et gloria insignis civis, non Consulatus sed Preture tanto mi
Abbreviated transcription (Latin):
ru seuerior suaꝵ quisq fauorabilis r̾¬
ru index multi se indignos dicũt pau¬
ti credunt. O Parue rei pacior repul¬
sam Rõ friultis parua nega magna ul¬
tro oblata uidiꝰ Si repulsis ꝯpen¬
sentur muneͣ fortũe lautes equabũ᷑
Ez uos illas indigna ͦ ͤ augetis hͨ ob¬
liuio ẽ ac dissimula ͦ ͤ minuitis. T¬
Dignꝰ eram ut arbitror non repel¬
li Riõ Ut sit ita an tu oĩa ꝓ dignitate
hoĩ dari extimas ac negari utina
ita ess ut plures bonos spes p̃mii et pau¬
ciores malos facet metꝰ pene s nõ ita
est. Amor odiũ spes cupiditas affcũs
in ꝯditi cũcta ꝑmiscue. In te uno fortuẽ
stilũ publicu uis imitari et non re po¬
cius ad cõem cursũ huãni moris ĩflec¬
ti. E ERto indignior mͥ ante poi᷑
ꝯpetitor Rõ Et leliꝰ fi amineꝰ mox
indignũ facinꝰ iudicandꝰ et ordĩe se¬
natorio ãmouendꝰ stipioi nassite plata
fuit uiro oñn optimo seuatꝰ et populi

Expanded text:
rum severior, suarum quisque favorabilis rerum severior, suarum quisque favorabilis rerum iudex. Multi se indignos dicunt, pauci credunt. Parve rei patior repulsam. Multis parva negata magna ultro oblata vidimus. Si repulsis compensentur munera, fortune lances equabuntur, sed vos illas indignatione augetis, hec oblivione atque dissimulatione minuitis. Dignus eram, ut arbitror, non repelli. Ut sit ita, an tu omnia pro dignitate hominum dari existimas ac negari? Utinam ita esset, ut et plures bonos spes premii, et pauciores malos faceret metus pene! Sed non ita est. Amor, odium, spes, cupiditas, affectus inconditi cuncta permiscuere. In te uno fortune stilum publicum vis mutari, et non te potius ad communem cursum humani moris inflecti. Quanto indignior michi anteponitur competitor! Et Lucius Flaminius, mox ob indignum facinus iudicandus, et ordine Senatorio amovendus, Scipioni Nasice prelatus fuit, viro omnium optimo, Senatus et populi
Abbreviated transcription (Latin):
putant uñ penitꝰ nilmerent᷑ huic ĩ¬
pulse dolor huic querele sũt quibꝰ or¬
bis fre et õnis uita homĩs pleua ẽ D
Pudenda pacior repulsa. Ropuden¬
du nichil p̃ter culpa quẽ pudorẽ tibi
ĩferre potuit quod tibi non erat arbi¬
trii. D Repulsam patior uñ nõ cre¬
didi. Nõ Credulitas incerta est certa
aut̃ res non posse quod petit᷑ negae̾
non est liberi s ẜui non posse r̾put¬
saz pati non est ciuis sed tyrãm. O
Optate sꝑateq rei passꝰ sũ repulsã¬
Rõ Si quidquid sꝑant cupiũtq hoĩ¬
nes assequerẽtur dii eẽnt om̃s tu-
uero ĩdignationes multas ac dolorẽ
fugias repulsarũ disce optae possilia
et honesta. Non asse qui uelle quidꝙ
ĩꝯsultꝰ et ĩ explebibilis appetitꝰ op¬
taueit quidꝙ spes uana suggesẜit¬
ante positꝰ fuit Rõ Et quociens in¬
digni dignissimis p̃ferũt᷑ et qtiens
dignos indignissimi iudicant Aliena¬

Expanded text:
putant. Unde penitus nichil merentur; hinc reputant. Unde penitus nichil merentur; hinc repulse dolor, hinc querele iste, quibus orbis terre et omnis vita hominum plena est. Pudendam patior repulsam. Pudendum nichil preter culpam. Quem pudorem tibi inferre potuit, quod tui non erat arbitrii? Repulsam patior unde non credidi. Credulitas incerta est, certa autem res. Non posse quod petitur negare, non est liberi, sed servi. Non posse repulsam pati, non est civis, sed tyranni. Optate sperateque rei passus sum repulsam. Si quicquid sperant cupiuntque homines assequerentur, dii essent omnes; tu vero ut indignationes multas ac dolorem fugias repulsarum, disce optare possibilia et honesta, non assequi velle quicquid inconsultus et inexplebilis appetitus optaverit, quicquid spes vana suggesseritantepositus fuit. Et quotiens indigni dignissimis preferuntur? et quotiens indignos indignissimi iudicant, aliena
Abbreviated transcription (Latin):
Epulsam passꝰ indignor
Uis ne igr᷑ q̃cũq poposceris
ad ipisci ita ut negai tibi nichil pos¬
sit uide ne ĩtollerande suꝑbie sit hͦ
uelle. Meĩnisse magni pompeni de¬
cuissy quo nestio an ciuis maior bnꝙͣ
fui̾t de quo tũ sc̾ptu est queq dari
uoluit uoluit sibi posse negari ꝙͣ młta
cesaĩbꝯ supͣ hũana mag̾tudine sũ ᷤ
ec̃ imꝑio gloriosis negata cognoui¬
mꝰ et tu gͣuit᷑ unã aut alterã fers
r̾pulsa deinde ꝙͣ multa cotidie deꝰ
poscit ab homĩe nulliꝰ rei ĩdigens
nec ĩpetrat. DNon posse eqͦ aiõ
r̾piusa pati. Rd Cur petenti tibi ar¬
rogas licentiã et negandi aliis eri¬
pis libertatem cũ sepe ĩdigna peticio
dignã repulse p̃buit maͣ quid qd̾ se¬
pe eciã petenti repulsa utilis fuit cui
quod pecierat ĩpetrasse dampnosu
erat. N Iniustã pacior repulsam¬
No Si ĩiusta est repiusa iusta .u. ergo
petiꝰ gaude cuiꝰcũq pocius culpa
saz tuli.. No Multi se magna meritos

Expanded text:
epulsam passus indignor. Vis ne igitur quecunque poposceris adipisci, ita ut negari tibi nichil possit? Vide ne intolerande superbie sit hoc velle. Meminisse Magni Pompei decuerat, quo nescio an quis maior umquam fuit, de quo tamen scriptum est: Queque dari voluit, voluit sibi posse negari. Quam multa Cesaribus, supra humanam magnitudinem summo etiam imperio gloriosis, negata cognovimus: et tu graviter unam aut alteram fers repulsam? Denique quam multa quotidie Deus poscit ab homine nullius rei indigens, nec impetrat? Non possum equo animo repulsam pati. Cur petendi tibi arrogas licentiam, et negandi aliis carpis libertatem? Quid quod sepe indigna petitio, dignam repulse prebuit materiam? Quid quod sepe etiam petenti repulsa utilis fuit, cui quod petierat impetrasse, damnosum erat? Iniustam patior repulsam. Si iniusta est repulsa, iusta ergo petitio: gaude cuiuscunque potius culpam sam tuli. Multi se magna meritos
Abbreviated transcription (Latin):
eui oĩs illustribꝰ par cum in eꝰ auxi¬
liuz ad famã sui noĩs uenisset nobił
quidã uii externus et ĩcognitꝰ es¬
sentq die quodã graui et ancipiti p̃¬
lio et ĩgenti turba hostium cͥcũuẽti il¬
le ꝑiculum uidens accessit ꝓprus Et
ubi inquit o stephane arx tua ẽ. Ine
subridens ut qui nec domũ qͥdẽ ꝓpͥã
re dignissimã. Sic est aut̃ sancti
et deuoti uiri oẽm spem in deo hab̃
Iusti et pollitici in uirtute fortes et
bellicosi ĩ armis timidi et ignaui ĩ
muris atq arcibus De suꝑlectul¬

Expanded text:
evi omnis illustribus viris par, cum in eius auxievi omnis illustribus viris par, cum in eius auxilium ad famam sui nominis venisset nobilis quidam vir externus et incognitus essentque die quadam gravi et ancipiti prelio et ingenti turba hostium circumventi, ille periculum videns accessit propius et “ubi” inquit “o Stephane, arx tua est?” Ille subridens, ut qui nec domum propriam quire dignissimam! Sic est autem: sancti et devoti viri omnem spem in Deo habent, iusti ac politici in virtute, fortes et bellicosi in armis, tumidi et ignavi in muris atque arcibus. 36 DE SU
Abbreviated transcription (Latin):
Garce̾ sb̾nixus mumitissima mlti
meo R arces pestiferã multis ꝯfidẽ¬
cia p̃buere. Multi qui tuti sine arci¬
bus ĩ pace uixissent arciũ fiducia an¬
si sunt unde ip̃is ĩ arcibꝰ ꝑiere ut illic
potissi ͫ audacia domaretur Nñ orta
erat Non sunt ad audendu irritandi
aĩ s frenandi. Omĩs magna sec̾itas
nisi que de deo oritur stulta est Gha¬
bito ĩ arce munitissina. R ut sit ad
arx hec tua quid est aliud queso ꝯtͣ
refugiuz quodda et dege neres lateb ͤ
ad ꝑferendã obsidionẽ quot ut ait
liniꝯ miserrimũ est in bello. Quãdo
umꝙͣ audiuisti ubi usq legisti Iuliũ
cesarem utrũq affricanũ magnũ põ¬
ꝑeiu Mariũ alexandrũ pirrum ha¬
nibalem aliosq uiros magni noĩs
se se arcibus cõtinẽtes, et non pocius
arcibus ĩsultantes. Arces scito nõ re¬
ceptacula forciuz s merciũ eẽ latibua
Certe hac etate stephanꝰ colũpnẽsis

Expanded text:
est. Arce subnixus munitissima nichil est. Arce subnixus munitissima nichil timeo. Arces pestiferam multis confidentiam prebuere. Multi qui tuti sine arcibus in pace vixissent, arcium fiducia ausi sunt, unde ipsis in arcibus periere, ut illic potissimum audacia domaretur unde orta erat. Non sunt ad audendum irritandi animi sed frenandi. Omnis magna securitas, nisi que de Deo oritur, stulta est. Habito in arce munitissima. Ut sit aliquid arx hec tua, quid est aliud, queso, quam refugium quoddam et degeneres latebre ad perferendam obsidionem? quod, ut ait Livius, miserrimum est in bello. Quando umquam audivisti, ubi umquam legisti Iulium Cesarem, utrumque Africanum, Magnum Pompeium, Marium, Alexandrum, Pyrrhum, Hannibalem aliosque viros magni nominis sese arcibus continentes et non potius arcibus insultantes? Arces scito non receptacula fortium, sed inertium esse latibula. Certe hac etate Stephanus Columnensis,
Abbreviated transcription (Latin):
suspicõne liberaret domũ suã de mõte
deposuit G Arx ĩex pugbilis ẽ michi¬
R̃ Anet id uetus ꝓũbiu nõ audisti
nullu ĩ expug̃bilem locũ esse ĩ quẽ aseltꝰ
omistꝰ non auro possit ascende trahit
oppug̃cionez arx munita non ĩpedit Re¬
stitit aliꝙͣtulũ scenonũ ĩsultibus arx tͣ¬
peia penoꝵ tarentina donec utriq re
huic fabius S ingenua arx loccẽsis
ab ip̃o defendi non potuit hanibale ꝓ¬
fecto nec ylion ip̃m nec birsa depeades
potuit nec chorintus que una ꝑ ueta¬
stã ĩ expugͣbilis famã hũeriͣt s hac sibi
minus uictor eripuit Nõne ante hos
septuagnita ãnos p̃uestina arx. qua
nescio an ulla usꝙͣ forcior eẽt atz mu¬
nitior ab illo magno hoste qr armis
nõ poterat ꝓ blandiciis ac ꝓmissis
fallacibꝰ capta fuit ac diruta et uix
tandem uelud e longeua febre fragili¬
or resurrexit. Ad sũmã nil ĩexpug¬
bile tictũ ml ab hũanis est fraudibus

Expanded text:
suspitione liberaret, domum suam de monte suspitione liberaret, domum suam de monte deposuit? Arx inexpugnabilis est michi. An illud vetus proverbium non audisti, nullum inexpugnabilem locum esse in quem asellus onustus auro possit ascendere? Trahit oppugnationem arx munita, non impedit. Restitit aliquantulum Senonum insultibus arx Tarpeia, Penorum Tarentina, donec utrique ophuic Fabius. Sed an gemina arx Locrensis ab ipso defendi quivit Hannibale? Profecto nec Ilion ipsum nec Byrsa defendi potuit nec Corinthus, que una pervetustam inexpugnabilis famam habuerat; sed hanc sibi Mummius victor eripuit. Nonne ante hos septuaginta annos Prenestina arx, qua nescio an ulla usquam fortior esset atque munitior, ab illo magno hoste, quia armis non poterat, blanditiis ac promissis fallacibus capta fuit ac diruta et vix tandem velut e longa febri fragilior resurrexit? Ad summam, nil inexpugnabile, tutum nichil ab humanis fraudibus
Abbreviated transcription (Latin):
In edibus boni aliquid ẽ ĩ arci¬
bus mali multũ. Ille protegũt ab esti¬
bus auentis ab ĩbribus hee am possi¬
dentis sollicitudiẽm ꝓcellis obiciũt et
securitatẽ pollitice curas afferũt ac pa-¬
uores ¶ Arx m̾ p̃ualidis menibꝰ cĩc¬
ta est R An excͥedit illud spartham d¬
tũ qui amico inuros patrie ostẽtãti sĩ
hos inquit feĩs extruxistis recte quidẽ
at si uiris turpiter O Arcẽ habeo fortis¬
sima R Quid insi ĩpaciencia et sr̃¬
bia et auaricia uestra fecit ut artibus
opus eẽt ꝙͣto erat honestius e quo iu¬
re cu hoĩbus uiue̾ et in plano cultis¬
q ĩ agillis habitare quietos carpẽtem
sop̃nos ꝙͣ te rupibꝰ hispidis inclusis¬
se nocturnis ex cubiis ululãtem teq
tua miseria suspectu et ĩuidiosũ oĩbꝰ
reddidisse An et ꝑublicole scm̃ excidit
qui ꝙͣuis int̾ pͥmos urbem romã ser¬
uicio regio liberasset sentiens tñ se si¬
tu ediũ suspͤtu plebi ut serpm̃ .s. ĩdigͣ

Expanded text:
In edibus aliquid boni est, in arcibus mali multum: ille protegunt ab estibus, a ventis, ab imbribus, he animum possidentis sollicitudinum procellis obiciunt et securitatem pollicite curas afferunt et pavores. Arx michi prevalidis menibus cincta est. An excidit illud Spartani dictum, qui amico patrie muros ostentanti: “Si hos” inquit “feminis extruxistis, recte quidem; at si viris turpiter”? Arcem habeo fortissimam. Quid nisi impatientia et superbia et avaritia vestra fecit ut arcibus opus esset? Quanto esset honestius equo iure cum hominibus vivere et in plano cultisque in agellis habitare quietos carpentem somnos, quam te rupibus hispidis inclusisse nocturnis excubiis ululantem teque tua miseria suspectum et invidiosum omnibus reddidisse! An et Publicole factum excidit, qui quamvis inter primos urbem Romam servitio regio liberasset, sentiens tamen se situ edium suspectum plebi, ut se ipsum licet indigna
Abbreviated transcription (Latin):
uenias sed est hoc ĩ regno stulticie
coẽ ut quaru rerũ iiõr est fructꝰ
et cupiditas et delc̃a ͦ maior sit.
Alea delector hẽ Ostendã tibi si cõ¬
silio uti uoles gu̾osam atq ho nestaz
aleã qua olim athenis dã hoĩes usi
sunt ut festis .s. diebꝰ in cõsilio ami¬
coru quisq de litteris aliquid ĩ me¬
diu proferat. non sophisia lubricũ
ut illi sed solidu pro ĩgenio ꝓferẽ¬
tis ad uirtutem aut btãm uitã ꝑti¬
nens de hinc collacõne fcã sñ ĩuidi¬
a sine ira qui ĩferiores doctioꝵ in¬
dicio uisi erũt facili quidẽ multẽ᷑
peciĩe. hec in philosophicas utat
cenas sic res una cõuiuio suptũ
ep̾ticiũ studio calcar ingenio mã¬
strabit quod hunc uictos excitet hĩc
uictores hoc alee gene quo ãtiqui
satur ualia uios pia festa et quo illi ac¬
ticas uos romanas noctes ĩstruite
habes ludũ quo et ludd̾ iuuet et lusisse
non pudeat
De ludo taxillorum

Expanded text:
venias. Sed hoc est in regno stultitie venias. Sed hoc est in regno stultitie commune, ut quarum rerum minor est fructus et cupiditas et delectatio maior sit. Alea delector. Ostendam tibi, si consilio uti voles, generosam atque honestam aleam, qua olim Athenis docti homines usi sunt, ut festis scilicet diebus in consilio amicorum quisque de litteris aliquid in medium proferat, non sophisma lubricum ut illi, sed solidum pro ingenio proferentis ad virtutem aut ad beatam vitam pertinens. Dehinc collatione facta sine invidia, sine ira, qui inferiores doctiorum iudicio visi erunt, facili quidem mulctentur pecunia hec in philosophicas vertatur cenas: sic res una convivio sumptum, exercitium studio, calcar ingenio ministrabit, quod hinc victos excitet, hinc victores. Hoc alee genere quo antiqui Saturnalia, vos pia festa, et quo illi Atticas, vos Romanas noctes instruite. Habes ludum quo et ludere iuvet et lusisse non pudeat. 27 DE LUDO TAXILLORUM
Abbreviated transcription (Latin):
stulta gaudia/ ireq ridicule delires se¬
nes q uacat impende aludo et paucu¬
lis lingus uagis ac furtim ĩsidiãtibꝰ
atq latrocinãtibꝯ Uñ latrũcilarius
ludus apud uete̾s dicebatur. Quo
lusisse simiã auctor est. Pluius Mli-¬
raris atqͣ ꝓp̾e ludus ẽ simie miscere
calculos ac mͣsferre et pesti illide̾.
raptĩ iactare manꝰ ac retrahe ĩsulta¬
cione adu̾sario et collisis dẽtibꝰ mi¬
nari irasci altricari freme̾ uicissim¬
q intertini ut flacti u̾bo utar caput
scalpeͤ unigues rode̾ et ad sũmã or̃a
face que risũ p̃tereũtibus excuci¬
ant Nũquid eni horũ aquid ãbel¬
lũ penitus amẽtie genus omittitꝭ
Nõne ita torq̃min quasi uel urã ł
publica salus in dubiꝯ sit multi rre¬
do prelio uicissent si quã ligneis et
eburneis ĩpenderũt curam ueris mi¬
litibus ĩpendissent uix rei ullius
tam ĩtensu tamq ĩeptu studiũ in¬

Expanded text:
stulta gaudia ireque ridicule! Deliros sestulta gaudia ireque ridicule! Deliros senes impendere alveo et pauculis lignis, vagis ac furtim insidiantibus atque latrocinantibus, unde latruncularius ludus apud veteres dicebatur! quo lusisse simiam auctor est Plinius. Miraris: atqui proprie ludus est simie miscere calculos ac transferre et post illidere, raptim iactare manus ac retrahere, insultare adversario et collisis dentibus minari, irasci, altercari, fremere vicissimque interim, ut Flacci verbo utar, caput scalpere, ungues rodere, et ad summam omnia facere, que pretereuntibus risum excutiant. Nunquid enim horum aliquid aut ullum penitus amentie genus omittis? nonne ita torquemini quasi vel vestra vel publica salus in dubio sit? Multi, credo, prelio vicissent, si quam ligneis aut eburneis impenderunt curam veris militibus impendissent. Vix rei ullius tam intensum tamque ineptum studium in
Abbreviated transcription (Latin):
Dampnosũ illud hͦ ĩane
utroq tamen ille idem sceuola quodq
est alcius. augustus cesar alterouti
solitus fertur neq rursus ideo ꝙ ille
acerimoniis deoruz atqz hoĩm legibꝰ
quas excellentissime coluit iste a cu¬
ris sũmi ĩperii qd̾ diutissime atq op¬
tune rexit tale sibi mnt̾duz laboĩs di¬
u̾ticulũ elegisset hoc in te probauerĩ
Sunt enĩ et doctis ac magnis uiris
appetitus quidã peregrini et sui quoꝵ
si ut in doct̾nis sic ĩ moi̾bus imitator
fuiͦs. facile labi queas neq em̃ om̃ qͥ
laudant᷑ laude digna sũt omĩa. E
ludo alee delector Rõ ORs non delecter
suꝑ pictam tabulã cõsignatas nui̾s os¬
sũ quadraturas/ crispãti cubito iactare
quaq ille duxerĩt trepidãtibꝰ digitis
rotũdas maciẽ mitt̾e tabellas. Glori¬
osu ex̾citiu et p̃claru nomẽ et curr ꝯ
et laureas meriturũ. D Calculis libẽs
ludo Rõ O puei̾lestudiũ o ꝑditũ tp̃s
o cure suꝑuacue o ĩeptissimi clamores

Expanded text:
Damnosum illud, hoc inane, utroque tamen idem ille Scevola quodque est altius, Augustus Cesar altero uti solitus fertur. Neque rursus ideo quod ille a ceremoniis deorum atque hominum legibus, quas excellentissime calluit, iste a curis summi imperii, quod diutissime atque optime rexit, tale sibi interdum laboris diverticulum elegisset, hoc in te probaverim: sunt enim et doctis ac magnis viris appetitus quidam peregrini et sui, quorum, si ut in doctrinis sic in moribus imitator fueris, facile labi queas. Neque enim omnium qui laudantur laude digna sunt omnia. Alee ludo delector. Quis non delectetur super pictam tabulam consignatas numeris ossium quadraturas crispanti cubito iactare quaque ille direxerint trepidantibus digitis rotundas in aciem tabellas mittere? Gloriosum exercitium et preclarum nomen et currus et laureas meriturum! Calculis libens ludo. O puerile studium, o perditum tempus, o cure supervacue, o ineptissimi clamores,
Abbreviated transcription (Latin):
ex p̃ssior sic Iosephus de euẽtu qͥdẽ
non litigo de electione ꝓmĩcio. It aq
duohec utilia fortassis int̾dũ semꝑ
certe ꝑiculosa crediderĩ Siue horũ
aliquo neq oĩbꝰ ꝯualescas ad morbi
cãs aĩo r̾currenduz erit hee uoͬ nn fal¬
lor p̾ͥme oim̃ ac maxie sunt ualitu¬
lii castigatrix eximia hec i̾ st̃ ulti¬
ma dura quidẽ s pro mag̾tudine pe¬
stis optanda remedia
De ortu

Expanded text:
expressior sit Iosephus, de eventu quidem expressior sit Iosephus, de eventu quidem non litigo, de electione pronuntio; itaque duo hec utilia fortassis interdum, semper certa periculosa crediderim. Si neque horum aliquo neque omnibus convalescas, ad morbi causas animo recurrendum erit. He vero, ni fallor, prime omnium ac maxime sunt: valitulium castigatrix eximia. Hec michi sunt ultima, dura quidem, sed pro magnitudine pestis optanda remedia. 70 DE ORTU
Abbreviated transcription (Latin):
et excusacoĩbꝰ ac falsis opimoĩbꝰ rͥ¬
iectis ueras ĩduere Nichil hic naͣ ł
solam aĩ leuitatem liberũq iudiciũ. eẽ
eñ ĩ egrotantis arbitrio ut sanꝰ fiat
mox ut bona fide uelle cepeit/ et blã¬
de ꝯsuetudinis dulces nexus abru¬
perit laboiosũ certe s uolenti possiᷝͥ ͤ
est quidẽ ut gͣuissiẽ ait cicero illd qd̾
ĩ oĩ ꝑturbacõne dicitur demõstrãdũ
nulłã eẽ nͥ opinabilẽ nsi iuditio sus¬
ceptã nnisi uolũtariã. et enĩ si naͣlis
amor eẽt et amarũt om̃s et semꝑ
amarẽt et idẽ amarẽt neq aliũ pu¬
dor aliũ cogitacio aliũ societas detͤ¬
reret Nẽpe hoc ultimũ societas a qͥ¬
busdã infͤ remedia ponitur ab ahis
aut̃ amor nouus quo ut cesset uetꝰ
amor qiͣ clauo clauus pellit᷑ ꝙ ꝙ̃uis
arthaxerxi ꝑsarũ regi quẽ assuerũ
sacre uocant lute et suggestũ ab ami¬
cis et effectu utile dep̃hensuz, auctor

Expanded text:
, excusationibus ac falsis opinionibus re, excusationibus ac falsis opinionibus reiectis, veras induere: nichil hic naturamsolam animi levitatem atque liberum iudicium. Est enim in egrotantis arbitrio ut sanus fiat, mox ut bona fide velle ceperit et blande consuetudinis nexus dulces abruperit, laboriosum certe sed volenti possibile. “Est quidem” ut gravissime ait Cicero “illud quod in omni perturbatione dicitur demonstrandum, nullam esse nisi opinabilem, nisi iudicio susceptam, niomnes et semper amarent et idem amarent neque alium pudor, alium cogitatio, alium satietas deterreret”. Nempe hoc ultimum, satietas, a quibusdam inter remedia ponitur, ab aliis autem amor novus, quo, ut censent, vetus amor quasi clavo clavus pellitur. Quod quamvis Artaxerxi Persarum regi, quem Assuerum sacre vocant littere, et suggestum ab amicis et effectu utile deprehensum auctor
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓbauerĩ loci mu̾cio que ut corporisic
aĩo egrotãti salubris ĩterdu est Euita¬
cõ hoĩm fugaq diligens quibꝯ amati
uultꝰ ĩ meõria ĩtraharis Occupacõ ꝙͦ
traductio q aĩ ad alias curas nouasq
sollicitudines quibꝰ morbi ueters ue¬
stigia deleãtur. Cogitacõ uehe mens
et assidua ꝙͣ turpe ꝙͣ triste ꝙͣ miserũ
postrẽo ꝙͣ breue ꝙͣ labile ꝙͣ nichil sit
oĩo quod difficultatibꝰ tantis appetit᷑
ꝙͣ facile ꝙptoq meliꝰ uel ĩpleri ałr atq
aliis uiis uel cõtempni penitus possit
atq abici interq rerũ uilissima depũtri
¶Multos p̃t̾ea citrauit pudor quod
maxĩe gene̾osis aĩs accidit dũ obusaͬ
ĩ famia irrisioq dũq se digito signae̾
uulgi fabulãq fieri dolent dũ sub ocu¬
los redit rei feditas fructu uacua pleͬ
dedecoe̾ plena ꝑiculis plena doloi̾bꝰ ac
peĩtencie causis ad extremũ prodeit¬

Expanded text:
probaverim: loci mutatio, que ut corpori sic probaverim: loci mutatio, que ut corpori sic animo egrotanti salubris interdum est; evitatio omnium fugaque diligens quibus amati vultus in memoriam retraharis; occupatio quoque traductioque animi ad alias curas novasque sollicitudines, quibus morbi veteris vestigia deleantur; cogitatio vehemens et assidua, quam turpe, quam triste, quam miserum, postremo quam breve, quam labile, quam nichil sit omnino, quod difficultatibus tantis appetitur, quam facile quantoque melius vel impleri aliter aliisque viis vel contemni penitus possit atque abici interque rerum vilissima deputari. Multos preterea curavit pudor, quod maxime generosis animis accidit, dum obversatur infamia irrisioque dumque se digito signari vulgique fabulam fieri dolent, dum sub oculos redit rei feditas, fructu vacua, plena dedecore, plena periculis, plena doloribus ac penitentie causis. Ad extremum proderit
Abbreviated transcription (Latin):
et multa et uaria dici possunt qd ad re¬
mediũ uero non pauca. Nam ad illã qͣm
dicis cõsolacõnez mali hꝯ quã tibi d̾ tar¬
mĩbꝰ ꝓuẽturã fingis breuissunũ flacti
carmẽ ac ꝑ cũctatio illa ꝓ rñso sic his¬
cine u̾siculis speras tibi posse dolores
atq estus curasq gues/ eptore pelli lo¬
ꝙ̃do cauẽdoq amor alit᷑ accẽdit᷑q nõ
extinguit᷑ nec lenit᷑ ut quos meõrasi
cantus et carmĩa tuoꝵ nõ fomẽta s ir¬
ritamẽta sũt uulueꝵ M Crede̾ iã tan¬
dem admoĩtus et ex ꝑtus ĩcipio ꝙͣ obrẽ
si libet omissis aliis ad remedia stilu
u̾te. Ro Multi enĩ ista cõquire̾ nisi sut
In quibꝰ naso mirꝰ medicꝰ morbi amã¬
tior ꝙͣ salutis ciuiꝰ q̃dã leuia quedã feda
n ͨ ĩ efficatia tñ est adu̾te̾ socͥpsere aln ĩ¬
ter quos Cicero breuit᷑ patent᷑ꝙ ad sũ¬
niã pauca hec sunt que de multis elcã

Expanded text:
ac multa et varia dici possunt, quod ad reac multa et varia dici possunt, quod ad remedium vero non pauca. Nam ad illam quam dicis consolationem mali huius quam tibi de carminibus perventuram fingis, brevissimum Flacci carmen ac percontatio illa pro responso sit: Hiscine versiculis speras tibi posse dolores atque estus curasque graves e pectore pelli.? Loquendo canendoque amor alitur accenditurque, non extinguitur nec lenitur, ut quos memoras cantus et carmina tuorum non fomenta, sed irritamenta sint vulnerum. Credere iam tandem admonitus et expertus incipio; quamobrem, si libet, omissis aliis ad remedia stilum verte. Multi olim ista conquirere nisi sunt, in quibus Naso mirus medicus, morbi amantior quam salutis, cuius quedam levia, quedam feda nec inefficacia tamen est advertere; scripsere alii, inter quos Cicero breviter potenterque. Ad summam, pauca hec sunt, que de multis electa
Abbreviated transcription (Latin):
non nisi de libidĩoso a moeͬ susceptus
est qui hiis multisq aliis magnis ma¬
lis uatare nullo põt mõ. Et hiis quidẽ
questione non pluriũ s maioꝵ melioꝵ¬
ĩcõcessa sit pace tanti uiri dixeri mlta
licentiꝰ scͥpsit ꝙ̃ qͥbus platonicũ no
asscͥbendũ esset sc̃psit tũ et qdͦ nollẽ
scͥpta extant neq tam celebris famie
notã neq iudiciu poste̾i̾tatis erubuit
curã hanc metũq oẽm uĩcentem ĩpetu
passionis aĩm urgentis stiliq dulcedĩe
calamũ excitantis que uel ĩ turpi puden¬
daq maͣ tãta illi est ut ypitureis magis
ꝙͣ platoĩcis ĩ rebus qiͣ solis in luto platoĩ¬
ci radios cͥuas ĩgemi et hanc ip̃a pꝰ pla¬
tonez multis uideo cam̃ fuisse ut se̾ͥpta
relinq̃rent que uel honestiꝰ non sc̃psis¬
sent uel cõsulcius deleuissent mltis uti¬
dem faciant futurã eẽ cõnicio. S faõ¬
siorem attigi ꝓnde ꝙ ad rep̃hensione
attinet. in sane talis. et a qua diximꝰ

Expanded text:
c nonnisi de libidinoso amore susceptus est, qui his multisque aliis magnis malis vacare nullo potest modo. Et hec quidem questione non plurium sed maiorum meliorinconcessa sit, pace tanti viri dixerim, multa licentius scripsit quam quibus platonicum nomen ascribendum esset. Scripsit tamen et, quod nollem, scripta extant, neque tam celebris fame notam neque iudicium posteritatis erubuit, curam hanc metumque omnem vincente impetu passionis animum urgentis stilique dulcedine calamum excitantis, que vel in turpi pudendaque materia tanta illi est, ut epicureis magis quam platonicis in rebus quasi solis in luto platonici radios cernas ingenii; et hanc ipsam post Platonem multis video causam fuisse ut scripta relinquerent que vel honestius non scripsissent, vel consultius delevissent, multis ut idem faciant futuram esse conicio; sed famosiorem attigi. Proinde quod ad reprehensionem attinet insanie talis, et aliqua diximus
Abbreviated transcription (Latin):
quis tam cecus ut non uideat quid sibi
uelit hec pulcħtudo rc̃e ergo quenit illic
cicero Quis est eiĩ nnquit iste amor
amicitie cur non deformem adolescẽtẽ
quisꝙͣ amat neq formosam annim in¬
miꝵ etas et forma cũ dilimmẽtis suis
sunt huiꝰ aĩcitie fũdam̃ta que hoẽstiꝰ
sic dicit᷑ ꝙͣ libido. quid sit tñ aꝑtis saĩs¬
q oculis facile cernitur Itaq tota rͥs
eo redeat ut si sit amor qͥsꝙͣ ĩ reꝵ na
pirio et ardenti cura sit̾ hic sane ꝑ mis¬
sus sapiẽti uacat enĩ libidine ut tited
idem ait oĩq tumultu atq angõe aĩ
que maxie sunt uitanda sapiẽtibꝰ E¬

Expanded text:
Quis tam cecus ut non videat quid sibi Quis tam cecus ut non videat quid sibi velit hec pulchritudo? Recte ergo querit illic Cicero: “Quis est enim” inquit “iste amor amicitie? Cur non deformem adolescentem quisquam amat neque formosam anum?” Nimirum etas et forma cum delinimentis suis sunt huius amicitie fundamenta, que honestius sic dicitur quam libido: quid sit tamen apertis sanisque oculis facile cernitur. Itaque tota res eo redeat, ut, si sit amor quisquam in rerupirio et ardenti cura, sit hic sane permissus sapienti: “vacat enim omni libidine”, ut Cicero idem ait, omnique tumulto atque angore animi, que maxi
Abbreviated transcription (Latin):
in aior licẽtia data est et non potiꝰ ui¬
te duces arguã phos ubi hercle gau¬
deas gͣuitas grauitatis multo plus ue¬
stris fuisse ꝙͣ grecis uix enĩ occurret
horu aliquis tam ꝑditus qui nõ dicã
tale aliquid feci̾t s non libe̾ totũ hoc
uaĩtatis genꝰ irriseit atq dãpnauei̾t
apud illos aut̃ non cões quosq s se
raberis platonẽ ĩ hoc errore ꝟsatos
scimꝰ amatuꝵ quidẽ sapientẽ uolunt
stoyci. et sane si de amore ꝯueĩat nõ
fallũtur amabit ein sapiens deũ ut
dixi amabit et ꝓxi ͫ amabit u̾nitez
sapiẽciam pat̾am parẽtes filios frẽs
et amicos et si uerus sapiens fuit ĩinu
cos eciã amabit non propt̾ illum fate¬
ot s propter eũ qui hoc iubet In hiis
õnbus oro te quis locus est pulch̾tu¬
dini sic enĩ in cyceronis tusculano dif¬
finitũ legimiꝰ amorẽ ip̃m conatũ esse
aĩcitie faciende ex pulchritudĩs specie

Expanded text:
e maior licentia data est, et non potius vie maior licentia data est, et non potius vite duces arguam philosophos? Ubi hercle gaudeas, gravitatis multo plus vestris fuisse quam Grecis; vix enim occurret horum aliquis tam perditus, qui non dicam tale aliquid fecerit, sed non libere totum hoc vanitatis genus irriserit atque damnaverit. Apud iraberis, Platonem in hoc errore versatos scimus. Amaturum quidem sapientem volunt stoici et sane, si de amore conveniat, non falluntur. Amabit enim Deum sapiens, ut dixi, amabit et proximum, amabit virtutem, sapientiam, patriam, parentes, filios, fratres et amicos et, si verus sapiens fuerit, etiam inimicos amabit, non propter illos, fateor, sed propter eum qui hoc iubet. In his omnibus, oro te, quis locus est pulchritudini? Sic enim Ciceronis Tusculano diffinitum legimus, amorem ipsum conatum esse amicitie faciende ex pulchritudinis specie.
Abbreviated transcription (Latin):
ut sepe ꝟtuti temptatũ frustra reme¬
diũ ultro dies longior afferat. E¬
Nulla me dies nõ amãtem uiderit¬
Rõ Age igiͣ lude. ĩsan sõpno letare/
exꝑrectus flebis ¶ Ego uero nõ fle¬
bo s canã meq ipin more amãtiu
carmĩbꝰ cõsolabor Rõ Est hoc ip̃m¬
quidẽ de quo młta dici possint et qm̃
huc me trahis insistani. Int̾ multas
fateor mira hec amãciũ amẽcia non
solu apud uulgus ubi cõsuetudiẽ in
naͣ u̾sa. furor oĩs excusabilis s apud
doctissimos nã et poetas graioꝵ et
urõs/ queda de alienis multa de suis
illos Sapho. etas. sexus aĩ leuitas pu¬
ellã excusant s quid anacreoti faci¬
as quid altes/ quoꝵ uterq non poeta
mõ ĩsiguis s uir fortis et rebus ge¬
stis ĩ sua re publica clarus fuit s qͦd
ex urĩs ouidio catullo. ꝓpertio tibullo
quoꝵ nullũ ferme nisi amatoriũ est
poemia ꝙꝙ̃ ad poetas quibꝰ nescio uñ¬

Expanded text:
ut sepe virtuti tentatum frustra remeut sepe virtuti tentatum frustra remedium ultro dies longior afferat. Nulla me dies non amantem viderit. Age igitur; lude, insani, somno letare: experrectus flebis. Ego vero non flebo, sed canam meque ipsum more amantium carminibus consolabor. Est hoc quidem de quo multa dici possunt et quando huc me trahis insistam. Inter multas, fateor, mira hec amantium amentia, non solum apud vulgus, ubi consuetudine in naturam versa furor omnis excusabilis, sed apud doctissimos. Nam et poetas Graiorum et vestros quedam de alienis, multa de suis illos Sappho: etas, sexus, animi levitas puellam excusant. Sed quid Anacreonti facias, quid Alceo? Quorum uterque non poeta modo insignis, sed vir fortis et rebus gestis in sua republica clarus fuit. Seu quid ex vestris Ovidio, Catullo, Propertio, Tibullo, quorum nullum ferme nisi amatorium est poema? Quanquam quid poetas, quibus nescio und
Abbreviated transcription (Latin):
bidinẽ dicitis amorẽ illũ colitis illũ
faudi licẽtia deũ facitis ut probra urã
que uix celũ tegit ex cusetis quid eĩ
deo auctore fit ꝑperam. Ite iam eri¬
gite deo urõ aras/ ac thura porrigite
Iue uos ad celũ euehet ỹmo uõ celi
deus illũ et uos trudet ĩ tartarũ. ¶¬
Inueĩles ludos ĩ talũpmã trahis amo
da ueĩa Riõ Si ab offensaͦ poscenda
ẽ ueĩa ip̃e tibi ignosce neq emĩ aliu
ꝙͣ te ledis. et ach miser quos int̾ scopu¬
los fragilem timbã agis.  Iuuat ita
uiue̾ nec ĩtelligo quid nã uetet. Rõ¬
Miserũ est ptare miseriꝰ deltãri mi¬
serrimũ. ex cusare atq amae̾ p̾catu
et cũ demũ ꝯsũmata miseria est cũ ad
studiũ uolupͣtis opimo quedã hoẽstatꝭ
accesẜit sd Amo nec possũ alr̾ nec
uolo Rõ Posses nẽpe si uelles/ et forsã
ad huc uoluẽtibꝰ ãnis uoles si qͥdẽ cu
in multis cũ p̃cipue ĩ hoc morbo eueͭ

Expanded text:
bidinem dicitis amorem. Illum colitis, illum bidinem dicitis amorem. Illum colitis, illum fandi licentia deum facitis, ut probra vestra, que vix celum tegit, excuset. Quid enim deo auctore sit perperam? Ite iam, erigite deo vestro aras ac thura porrigite: ille vos ad celum evehet! Immo vero celi Deus illum et vos trudet in tartarum. Iuveniles ludos in calumniam trahis; amo, da veniam. Si ab offenso poscenda est venia, ipse tibi ignosce; neque enim alium quam te ledis et, ah miser!, quos inter scopulos fragilem cymbam agis! Iuvat ita vivere, nec intelligo quidnam vetet. Miserum est peccare, miserius delectari, miserrimum excusare atque amare peccatum et tum demum consummata miseria est cum ad studium voluptatis opinio quedam honestatis accesserit. Amo: nec possum aliter nec volo. Posses nempe si velles et forsan adhuc volventibus annis voles, si quidem cum in multis, tum precipue in hoc morbo evenit,
Abbreviated transcription (Latin):
sũmã uix ĩueĩes qd̵̾ ꝑ seip̃m sit laude
uel ĩfama dignũ qnͥ paucis additis. laus
et uituꝑacio altera locũ suiat altͥius
ru quid ames uideris G Quid amẽ
nisi quod cetei Rõ Nõ oñs idẽ amãt
fuerũt qui amarũt deũ tam enixe. ut
ꝓ amõe hec õma quidẽ et seip̃os uita¬
q suã proiecisse lucrũ dice̾nt fuerunt
qui nõ altiꝰ aspirãtes pro nuda u̾tute
aut pro patria idẽ face̾nt Nuarem nͥ
ĩnuĩabiles eeñt Ego nec ĩ celo fui
umꝙͣ nec uirtutẽ uidi amo que cerni
pñt Rõ Si nchil igi᷑ amas nisi qd ͦ
ceruipot nichil igi᷑ magnũ amas. Qd
qd̾ dirc̃ẽ obuias p̃cepto illi uulgatissi
non uident᷑ tꝑalia sunt, que non ui-¬
dent᷑ et̾na. uos aut̃ ceci aĩo deditiq o¬
culis efnũ nichil non dicã amare sed
nec ĩtellige᷑/ nec cogitare quidẽ ydo¬
nei uobiscũ ꝑitura sectanuĩ et puden-¬
dos affectus. honesto tegẽtes uelo. li¬

Expanded text:
summam, vix invenies quod per seipsum sic laude summam, vix invenies quod per seipsum sic laude vel infamia dignum sit; quin paucis additis laus ac vituperatio altera locum sumat alterius. Tu quid ames videris. Quid amem nisi quod ceteri? Non omnes idem amant: fuerunt qui amarent Deum tam enixe, ut pro amore hec omnia quidem et seipsos vitamque suam proiecisse lucrum ducerent, fuerunt qui non altius aspirantes pro nuda virtute aut pro patria idem facerent; numerarem, nisi innumerabiles essent. Ego nec in celo fui unquam nec virtutem vidi; amo que cerni possunt. Si nichil amas nisi quod cerni potest, nil igitur magnum amas. Quid quod directe obvias preenim videntur temporalia sunt, que autem non videntur eterna”. Vos autem ceci animo deditique oculis eternum nichil non dicam amare, sed nec intelligere nec cogitare quidem idonei, vobiscum peritura sectamini et pudendos affectus honesto tegentes velo li
Abbreviated transcription (Latin):
for̃tu iouẽ ridiculis martẽ uĩculis m¬
plicitu duris uentẽ pensa digitis her¬
culeni ad hec et leandrũ fluctibꝰ bibli¬
da lac̾mis protri telis uiri ꝓpͥa cufpi¬
de pyramũ phom laqueo ꝑeũtem quod¬
q est cercius atq sonãciꝰ et grecoꝵ du¬
ces de amore certantes/ et notis tiam
flãmis ardentẽ absq hiis oĩbus ac mil¬
le siłibus satis duo illi quos p̃misimꝰ
ad ꝓbandũ de quo agit᷑ uel mag̾rũdi¬
ne nõim uel hystorie fide sufficuuit¬
¶ Amo quid de odio dices si amorẽ
dãpnas Rõ Dt tu accipis uttũq dãp¬
nabo neq ideo bonũ aquid dica qd̾
lũ est amare hoc ego fateor malo nł
ac̃ꝰ s tua opĩo rem nõ mutat. O¬
derint quos delcãt ego amabo. Ro¬
diũ atq amorẽ ndifferẽcia dixerim
nã ut odisse uiciũ et amare uirtutẽ e¬
que laudabile est sic seu uirtut odiuz
seu uicii amor eque dãpnabile et ad

Expanded text:
formatum Iovem, ridiculis Martem vinculis imformatum Iovem, ridiculis Martem vinculis implicitum, duris nentem pensa digitis Herculem, ad hec et Leandrum fluctibus, Biblida lacrimis, Prochryn telis viri, propria cuspide Pyramum, Hyphin laqueo pereuntem quodque est certius atque sonantius, et Grecorum duces de amore certantes et notis Troiam flammis ardentem. Absque his omnibus et mille similibus satis duo illi quos premisimus ad probandum de quo agitur vel magnitudine nominum vel historie fide sufficiunt. Amo. Quid de odio dices, si amorem damnas? Ut tu accipis, utrunque damnabo neque ideo bonum aliquid dicam quod lum est amare. Hoc ego, fateor, malo hoanimus; sed tua opinio rem non mutat. Oderint quos delectat, ego amabo. Odium atque amorem indifferentia dixerim: nam ut odisse vitium et amare virtutem eque laudabile est, sic seu virtutis odium seu vitii amor eque dannabile: et ad