comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
cũ iniusta ab aduersariis patit᷑: non tan ad iram quam ad pcanis
m̾oueat. &ut se modari eoꝵe p̃uitas placide ualeat: plus dep̃cari eligunt
qua mrisel Unde reote ꝑbeatum iob dr̃. m seremim mei miseremini saltim
uo d amici mei: quia manꝰ dñi tetigit me. E cce enĩ eos aquib se ꝑcontu¬
meliaer affligi considat. amico s uocat: quia bonis mentib &iam ipsa fiuna
ꝓsꝑa quȩ uident adu̾sa. Nam ꝑu̾si quiq bonoꝵ dulcedine. aut conitunt ut
redeant. ⁊ co ipso amici sunt. qͥuo boni fiunt: aut in maliera ꝑseuerant. et
ꝑsequutionib ciã nesciente⁊ purgant. De detrac tione.¬

Expanded text:
cum injusta ab adversariis patitur, non tam ad iram quam ad preces moveatur, ut si moderari eorum pravitas placide valeat, plus deprecari eligant quam irasci. Unde recte nunc dicitur: Miseremini mei, miseremini mei, saltem vos amici mei, quia manus Domini tetigit me. Ecce eos a quibus semper contumeliis se affligi considerat amicos vocat, quia bonis mentibus etiam ipsa fiunt prospera, quae videntur adversa. Nam perversi quique bonorum dulcedine aut convertuntur, ut redeat, et eo ipso amici sunt quo boni fiunt; aut in malitia perseverant, epersecutionibus etiam nescientes purgant. Notan
Abbreviated transcription (Latin):
ãbscondit᷑ ⁊cũ eulpa subt̾renis cõmodis occultat᷑. In imicꝰ quippe insidians
ostendit humanę m̃ti ĩterreno luero quid appetati & occultat peesati laque¬
um. ut eiꝰ animũm stringuat: quatenꝰ iudeat quid ẽ quod coneupiscere uale.¬
atr q tam̃ nequaquã uideat ĩquo culpe laqueo pedẽ ponat. Decipula uͦ auae¬
apiendo uoeata ẽ. & tunc abantiquo hoste suꝑ semitã secipula ponit. quando
lactione huiꝰ mundi quã mene appetit. peccati laqueꝰ parat᷑ et ie quippe¬
dccipusa ponit᷑ ut dũ esca ostendit. nequaquã ipsa atranseunte uideat uri
Quasi esca qmippe ĩlaques ẽ. lucrũ ineulpa:⁊ huiꝰ mundi ꝓsꝑiti eũ inqui¬
tati. Sũ isaq ⁊eoneupiscente lucrũ appetit᷑: quassi pedẽ mentis ayphendie
occipula quȩ ñ undet: Et epe gͥ proponunt̃ animo cũ eulꝑa hotorte. diuere

Expanded text:
absconditur cum culpa sub terrenis commodis occultatur. Inimicus quippe insidians ostendit humanae menti in terreno lucro quid appetat, et occultat peccati laqueum, ut ejus animam stringat, quatenus videat quidem quod concupiscere valeat, et tamen nequaquam videat in quo culpae laqueo pedem ponat. Decipula vero a decipiendo vocata est. Et tunc ab antiquo hoste super semitam decipula ponitur, quando in actione hujus mundi, quam mens appetit, peccati laqueus paratur; decipula ponitur, ut dum esca ostenditur, nequaquam ipsa a transeunte videatur. Quasi esca quippe in laqueo est lucrum cum culpa, et hujus mundi prosperitas cum iniquitate. Dum itaque a concupiscente lucrum appetitur, quasi pedem mentis apprehendit decipula, quae non videtur. Saepe ergo proponuntur animo cum cu
Abbreviated transcription (Latin):
ERUERS e m̃te si semel adstudiũ ẽtrarietatis eruꝑint. nue pra¬
uum seu rectũ acont̾dicentib audiant: adu̾si ⁊ eo e hoc responsionib
umpugnant Qa cũ ꝑsona ꝑc̃trarietatẽ displicet. nec recta quȩ ꝓtulerint pla¬
cent. At ẽtra bonoꝵ corda quib modiũ non uenit ꝑsona sed eulpa: sic ꝑu̾sa di¬
udicant. ut recta que dieunt᷑ assumant. Disceiedie quippe contradicentiũ sensib
equissimi arbitres resident:⁊ sic male ꝓlata respuunt. ut tam̃ apꝓbent quę
exueritate cognoseunt. Solet namq inter spinarũ mnultitudinec &iã defru¬
gie nomine semine spica sucerescere.Cauta gͦ manybꝑantis agendũ ẽ ut dum
spic̾a tollit̾. spica nutriat᷑. Quatenꝰ qui studet eradicare qͦd pungit. nouerit sei¬

Expanded text:
erversae mentes si semel ad studium contrarietatis eruperint, sive pravum, seu rectum quid a contradicentibus audiant, adversis hoc responsionibus impugnant, quia cum persona per contrarietatem displicet, nec recta quae protulerit placent. At contra bonorum corda, quibus in odium non venit persona, sed culpa, sic perversa dijudicant, ut recta quae dicuntur assumant. Discernendis quippe contradicentium sensibus aequissimi arbitri resident, et sic male prolata respuunt, ut tamen approbent quae ex veritate cognoscunt. Solet namque inter spinarum multitudinem, etiam de frugis semine spica succrescere. Cauta ergo manu operantis agendum est, ut dum spina tollitur, spica nutriatur, quatenus qui studet eradicare quod pungit, noverit ser
Abbreviated transcription (Latin):
hanc ipsã ẽę fortitudinẽ nullus ignorat: S scẽ uir duob uerbis in lande aueto¬
ris ꝓlatis aliqͥd nob̾ ĩtimat: unde noe ad cogitationẽ nr̃am trepidos reducat.
Sapiens qͥppe dẽ drr̃. quia occulta nr̃a subtilit̾ agnoscit. y ẽẽ fortic adiungit᷑.
qͥa ualent̃ cognita ꝑeutit. Nec falli gͦ anobis. quia sapiens. nec uitari. qͥa fortis ẽ.
ualet. Nune ut sapiene omĩa inuisibilie aspicit: tune ut fortis sine ullo obsta¬
culo quos reꝓbat punit

Expanded text:
esse fortitudinem nullus ignorat? Sed sanctus vir duobus verbis in laudem auctoris prolatis, aliquid nobis intimat, unde nos ad cognitionem nostram trepidos reducat. Sapiens quippe Deus dicitur, quia occulta nostra subtiliter agnoscit; et esse fortis adjungitur, quia valenter cognita percutit. Nec falli ergo a nobis, quia sapiens; nec vitari, quia fortis est, valet. Nunc ut sapiens omnia invisibilis aspicit, tunc ut fortis sine ullo obstaculo quos reprobat punit
Abbreviated transcription (Latin):
uiã dũ erueiat ostentet. Rec itaq causa ẽ. qͦd abĩuisti ⁊ iusti sinunt affli
gi. scilicet ut dũ futa audiunt bona quȩ eupiant. paciant᷑ eiã mala p̃¬
sentia quę ꝑhorrescant: atq ad faciliorẽ exitũ. dũ amor ꝓuocat. crueiatꝰ
impellat.

Expanded text:
viam dum cruciat ostendat.viam dum cruciat ostendat.gi, scilicet ut dum futura audiunt bona quae cupiunt, patiantur etiam mala praesentia atque perhorrescant, atque ad faciliorem exitum, dum amor provocat, cruciatus impellat.
Abbreviated transcription (Latin):
si deriis qui constringat. nulla retributioni ÷ ꝓspieit̃ pena
asũmi. Et tanto securiꝰ mala temporalia ꝑpetrant. quanto duriꝰ bona
grana apalei seꝑans p̾mit ⁊ purgat. Mali enĩ bono ⁊ magis ab huiꝰ
munoi desid̾iis expediunt dum affligunt. quia dũ multa eis hic iio¬
lenta uiolenta ĩgerunt. festinare illos ad suꝑna cõpellunt. Odbene
israhelitico populo moyse uocante ⁊ pharaone rege seuiunte signatũ
oꝑib ad opprim̃dũ fuerat excitatꝰ ut israheliticarũ m̃tes egypto de¬
formit̾ in herentes. alius dũ uocaret quasi thraeret. alius quasi im¬
pelleret. dũ seuiret. ⁊ pleb̾⁊ ĩ seruicio turpit fixa uł ꝓuocata. bonis
pmiis seuire ĩelectie reꝓbi ꝑmittunt᷑. ut si ad reꝓmissionis t̾rã
uocati exire negligimꝰ. p̃ssuris saltim seuientib impellam̃. atq hec
egỹ pt̾ uocaret uidelicet uita  p̃sene quȩ noe oppressit blan¬
diens ad uiuet p̾mens. ⁊ quę dũ fouit seruitutis iugo ẽtriut. lib̾tatis

Expanded text:
s obviat qui constringat, nulla retributionis prospicitur poea summis; et tanto securius mala temporalia perpetrat, quanto durius bona grana a paleis separans premit et purgat. Mali enim bonos magis ab hujus mundi desideriis expediunt, dum affligunt; quia dum multa eis hic violenta ingerunt, festinare illos ad superna compellunt. Bene Israelitico populo Moyse vocante, et Pharaone rege saeviente signatumoperibus ad opprimendum fuerat excitatus; ut Israelitarum mentes Aegypto deformiter inhaerentes, alius dum vocaret quasi traheret, alius quasi impelleret dum saeviret: et plebs in servitio turpiter fixa, vel provocata bonis, praemiis, saevire in electos reprobi permittuntur, ut si ad repromissionis terram vocati exire negligimus, pressuris saltem saevientibus impellamur, atque haec Aegyptus, videlicet vita praesens, quae nos oppressit blandiens, adjuvet premens; et quae dum fovit, servitutis jugo contrivit, libertatis
Abbreviated transcription (Latin):
amasset. nasi ⁊ uulnera nr̃a susciꝑet. Nec uim nobie suȩ dilectionis
ostend̾et: nssi hoc qͦd a nob̾ tolleret. ad tẽpꝰ ipse sustineret. P assibiles quippe
mortalesq nos repperit. ⁊ qui nos existere fecit exmchilo. reuocare indelicet
&iã sine sua morte potuit apassione. S ut quanta esset uirtꝰ cõpassionis os¬
tend̾et. fieri ꝓ nob̾ dignatꝰ ẽ qͥd ȩȩ nos uoluit. ut in semet ipso temporalit̾ mor

Expanded text:
asset, nisi et vulnera nostra susciperet; nec vim nobis suae dilectionis ostenderet, nisi hoc quod a nobis tolleret ad tempus ipse sustineret. Passibiles quippe mortalesque nos reperit, et qui nos existere fecit ex nihilo, revocare videlicet etiam sine sua morte potuit a passione. Sed ut quanta esset virtus compassionis ostenderet, fieri pro nobis dignatus est quod esse nos nolui
Abbreviated transcription (Latin):
lerumq qui p̾sunt. nisi more cordis scĩ sp̃ freno teneant᷑ sĩ irate re¬
tributionis atrocitate ꝓsilunt. Quantũq p̃ualent agere: tantũ sibi
in subditis estimant licere. Amica ⁊ enĩ potestati pene semꝑ impacientia ẽ.
eiq & iã male subiectȩ imꝑat. quia qͦd ipsa sentit potestas exequit᷑. e scĩ
uiri plus se interiꝰ pacietiȩ uigo subiciunt: quã foris hominib p̾sunt. X eo ue¬
riͦ ͤ e prineipatũ exhibent: quo humiliorẽ dõ intrinsecꝰ famulatũ tenent.
Atq idcirco sepe plus quosdã tolerant: quo se de eis uleisei ampliꝰ possunt.
Ac neumquã ad illicita transeu̾nt: plerũq nolunt ꝓse exequi aeiã qͥd licet.
SSubiectoꝵ strepitꝰ sufferunt: ꝑ amorẽ in crepant. quos ꝑ mansuetudinẽ

Expanded text:
lerumque qui praesunt, nisi in ore cordis Spiritus sancti freno teneantur, in iratae retributionis atrocitatem prosiliunt, quantumque praevalent agere, tantum sibi in subditis aestimant licere. Amica etenim potestati pene semper impatientia est; eique etiam malae subjectae imperat, quia quod ipsa sentit, potestas exsequitur. Sed sancti viri plus se interius patientiae jugo subjiciunt, quam foris hominibus praesunt; et eo veriorem principatum foris exhibent, quo humiliorem Deo intrinsecus famulatum tenent; atque idcirco saepe plus quosdam tolerant, quo se de eis ulcisci amplius possunt; ac ne unquam ad illicita transeant, plerumque nolunt pro se exsequi etiam quod licet; subjectorum strepitus suf
Abbreviated transcription (Latin):
mea pauꝑi. Quãuis uera cõpassio ẽ passioni ꝓximi ex largitate c̃ cur¬
rere: ñ numquã tam̃ cum extiora queq abunde ad largiendũ suppetunt.
celeriꝰ dantis manꝰ dationẽ inuenit. quã animꝰ dolorem. Unde scire ne¬
cesse ẽ. quia ille ꝑ fecte tribuit: qui eũ eo qͦd afflicto porrigit. afflicti qͦq
ĩ se animũ sumit. Ut priꝰ in se dolentis passionẽ transferat: ⁊ tunc con¬
tra dolorẽ illiꝰ ꝑministeriũ concurrat. Nam sepe ut p̃diximꝰ largitor em
munerie reꝵ facit habundantia: ⁊ ñ uirtꝰ cõpassionis. Qui enĩ afflic¬

Expanded text:
mpassio.---Quamvis vera compassio est passioni proximi ex largitate concurrere, nonnunquam tamen, cum exteriora quaeque abunde ad largiendum suppetunt, celerius dantis manus dationem invenit quam animus dolorem. Unde scire necesse est quia ille perfecte tribuit, qui cum eo quod afflicto porrigit afflicti quoque in se animum sumit, ut prius in se dolentis passionem transferat, et tunc contra dolorem illius per ministerium concurrat. Nam saepe, ut praediximus, largitorem muneris rerum facit abundantia, et non virtus compassionis. Qui enim afflic
Abbreviated transcription (Latin):
signat. Qͥ uͦ obedire p̃ceptis cęlestib student. dies suos ĩ bono cõplent.
annos ĩ gła: qͥa ⁊ cursũ p̾sentis temporis ĩ recto oꝑe.⁊ c̃sũmationẽ suã
ꝑficiunt felici retributione. Si uͦ ñ audierint. transibunt ꝑgladiũ.⁊
c̃sument̃ stulticia: qͥa ⁊ uindicta eos ĩ tribulatione ꝑcutit.⁊ finis in
fatuitate c̃ eludit.Sunt enĩ ñ nulli qͦs aꝑditis morib nec tormenta
gellasti eos. ⁊ rennuerunt acciꝑe disciplinã. & dequib sub babyloni:
specie dr̃. Curauimꝰ babilonẽ.⁊ ñ ẽ sanata. Et de qͥb rursum dr̃. Int̾feci¬
⁊ ꝑdidi populũ meũ:: tam̃ auiis suis ñ sunt reuersi. hi ñ num q̃m
detiores existunt exuerbere: quia pulsati dolorib aut contumaci ꝑ¬
⁊ hic iã penas ꝑcussionis sentiunt. illiᷤ iustę retributionis suppli¬
cia ñ euadunt. Fatuitas quippe stulticiȩ ẽ: quia illos sic ĩiquitas
obligat. ut aculpa eo s nec pena cõpescat. de laudib hominũ q̃

Expanded text:
signatur. Qui vero obedire praeceptis coelestibus student, dies suos in bono complent, annos in gloria: quia et cursum praesentis temporis in recto opere, et consummationem suam perficiunt felici retributione. Si vero non audierint, transibunt per gladium, et consumentur stultitia: quia et vindicta eos in tribulatione perculit, et finis in fatuitate concludit. Sunt enim nonnulli, quos a perditis moribus nec tormenta gellasti eos, et renuerunt accipere disciplinam et de quibus sub Babylonis specie dicitur: Curavimus Babylonem, et didi populum meum, et tamen a viis suis non sunt reversi . Hi nonnunquam deteriores existunt ex verbere, quia pulsati doloribus, aut contumaci pEt hic jam ejus percussiones sentiunt, et illic justae retributionis supplicia non evadunt, fatuitas quippe stultitiae est, quod illas sic iniquitas obligat, ut a culpa eos nec poena compescat. Sequitur:
Abbreviated transcription (Latin):
uerba ñ audiunt.ferientis uerberib ãmonent᷑: ut adbona de¬
sid̾ia saltim pene trahant. qͦ p̃mia ñ ĩuitant. Unde ꝑ ꝓpħam¬
dr̃. In freno ⁊ chamo maxillas eoꝵ c̃stringe. qͥ ñ apꝓximant ad te.Si
u̾ & iã flagella despiciunt: c̃stat nimirũ qͦd tanto illic grauioris. uin¬
dicte supplicia sentiant. quanto hic maioris ꝓuidentię grãm calcãt.

Expanded text:
erba non audiunt, ferientis verberibus admonentur, ut ad bona desideria poena trahant quos praemia non invitant. Unde pr: In camo et freno maxillas eorum constringe, qui non approximant ad le . Si vero etiam flagella despiciunt, constat nimirum quod tanto illic gravioris vindictae supplicia sentiant, quanto hic majoris providentiae gratiam calcant.
Abbreviated transcription (Latin):
conterit: cũ uis ꝯpunctionis ualide m̃tes nr̃as hruc mundo qͣsi maride¬
ditas salubri t̾rore ꝯfundit. Dieat hinc beatꝰ iob ut noctẽ illã tenebrosis
tu̾bo possideat. id: ꝑpettionẽ culpe.n blandunta secure quietis foueaut

Expanded text:
conterit, cum vis compunctionis valida mentes nostras huic mundo, quasi mari deconterit, cum vis compunctionis valida mentes nostras huic mundo, quasi mari deditas, salubri terrore confundit. Dicat igitur: Noctem illam tenebrosus turbo possideat; id est,
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃os quos tune uste pinire noluerit. ipsa sͥ aliquo modo sciens diuina mise¬
ricordia abscondit. In lumine uͦ ostendit᷑. qͥsquid tunc in ꝯspectis onnuĩ de¬
rounstratͤ. hio xͦ dies u̾tat᷑ in tenebras: ut udelicet orn̾e qd delinqmiꝰ nosꝑ
pententiã feriamus. Huno diem dñs ñ reqͥrat: ⁊ lumine ñ illustret. ut
sedicet nobis culpã nr̃am ferientib ipse hanc extremi iidicu animadũsi¬
enĩ nos hoc flendo insequim᷑ aut ipse iudicando: restat ut ad emendationẽ
suã seꝑ mens sollerter iniugilet. In qͦ gͦ dͥ qͥsq misericordit᷑ subuenir desidat
gaudiĩ ꝑtͦbat: ut nichil ei iam nͥ fiere libeat: nichil nͥ qd̾ se terrere poslit
aitendat. Ponit nãq ante ocłos illinc districtionẽ iusticiȩ. hinc moriti
culpe. Conspioit qͦ supplicio digna sit. si parcentis pietas desit. que ꝑ lam̾¬
ta p̾sentia abetna eruere pena ꝯsueuit. Sp̃s gͥ uehen̾is tharsis naues

Expanded text:
nostros, quos tunc juste punire noluerit, ipsa sibi aliquo modo sciens divina misericordia abscondit. In lumine vero ostenditur, quidquid tunc in conspectu omnium demonstratur. Hic ergo dies vertatur in tenebras, ut videlicet omne quod delinquimus, nos per poenitentiam feriamus. Hunc diem Dominus non requirat, et lumine non illustret; ut scilicet nobis culpam nostram ferientibus, ipse hanc extremi judicii animadversienim nos hoc flendo insequimur, aut ipse iudicando. Restat igitur, ut ad emundationem suam semper mens sollerter invigilet, et in quo sibi quisque misericorditer subveniri considerat, gaudii perturbat, ut nihil ei jam nisi flere libeat, nihil nisi quod se terrere possit attendat. Ponit namque ante oculos illinc districtionem justitiae, hinc meritum culpae: conspicit quo supplicio digna sit, si parcentis pietas desit, quae per lamenta praesentia ab aeterna eruere poena consuevit. Spiritus ergo vehemens Tharsis naves
Abbreviated transcription (Latin):
uider eo iã tranqͥllus ueniat. qͦ reũ suũ quẽ discuit᷑e appetit. iã ꝓ ctilpa pri
iudicando discutit. Norirequirit que ignoscendo in suo iã iudicio mpunita de¬
relinqurt Hicttaq dies. idẽ hec peccati delectatio a dno ñ requirt᷑  aumade
sone spontanea punit : paulo atestante qui ait. Si nolmet ipsositd aatrimad ut¬

Expanded text:
judex eo jam tranquillius veniat, quo reatum suum, quejudex eo jam tranquillius veniat, quo reatum suum, quejudicando discutit, non requirit quae ignoscendo in suo jam judicio impunita dereliquit. Hic itaque dies, id est, haec peccati delectatio a Domino non requiretur, si animadversione spontanea punitur, Paulo attestante qui ait: « Si nosipsos diju
Abbreviated transcription (Latin):
minẽ̾ raput. Feat incaute mentis infirmitas: qͣ usq ad tenebras pͥui ꝯsensus
excecauit. Homo enĩ dũ blandimenta delestationis cautȩ ñ ꝑspicit aeiã in
noctem nequissime ꝑpetͣcionis ruit. Sollerter gͦ uigilandũ ÷ ut cũ blandiri
culpa inchoat: ad quantũ interitũ mens tͣhat᷑ agnoscat. Unde & aꝑte subdit᷑¬
Bies ille u̾tat᷑ in tenebras uertit᷑ cũ culpa in ipło delectacionis erordio ad q̃m
ꝑditionis finẽ rapiat uidet᷑. In tenebras diẽ u̾timꝰ eũ nosmet ipsos districte
punientes. ipsa delectationis pͣue blandimenta per districta penitentiȩ la¬
m̃ta cruciamꝰ cũ fiendo uise qͥm᷑ qͥcqͥd in corde taciti ex delectacione peccamꝰ
Quia enĩ qͥsq fidelis cogitationes in iudicio exqͥri subtilit᷑ ñ ignorat. paulo ate¬
stante qͥait. int̾ se in uicẽ cogitationũ accusantiũ aut etiã defendentiuĩ semet¬
ipsum introrsus discutiensꝰ ante iuditiũ uehem̃t᷑ eraminat. ut districtꝰ

Expanded text:
apuit, pereat incauta mentis infirmitas, quae usque ad tenebras pravi consensus excaecavit. Homo enim dum blandimenta delectationis caute non perspicit, etiam in noctem nequissimae perpetrationis ruit. Solerter ergo vigilandum est, ut cum blandiri culpa inchoat, ad quantum interitum mens trahatur, agnoscat. Unde et apte subditn ipso delectationis exordio, ad quem perditionis finem rapiat, videtur. In tenebras diem vertimus, cum nosmetipsos districte punientes, ipsa delectationis pravae blandimenta per districta poenitentiae lamenta cruciamus, cum flendo insequimur quidquid in corde taciti ex delectatione peccamus. Quia enim fidelis quisque cogitationes in judicio exquiri subtiliter non ignorat, Paulo attestante, qui ait: Inter se invicem cogitationum accusantium, aut etiam defendentium ; semetipsum introrsus discutiens, ante judicium vehementer examinat, ut districtus
Abbreviated transcription (Latin):
recipit. Et qͥexire foras ꝑ landes potuit. repulsus c̃tum elii⁊ ad semet ipsũ
redit:⁊ eo se intꝰ robustiꝰ in deo solidat: quo foris ñ muenit. quo requieseat. ⁊ ota
⁊ enĩ spes ĩ auctore figit. ⁊ int̾ irrisionum conuieia solus interior testis im¬
plorat᷑. Atq afflicti animꝰ fit dõ tanto ꝓximꝰ: quanto ⁊ agrã humam fauoriss¬

Expanded text:
recipit; et qui exire foras per laudes potuit, repulsus contumeliis, ad semetipsum recipit; et qui exire foras per laudes potuit, repulsus contumeliis, ad semetipsum redit; et eo se intus robustius in Deo solidat, quo foris non invenit quo requiescat. Tota etenim spes in auctore figitur, et inter irrisionum convicia solus interior testis imploratur; atque afflicti animus fit Deo tanto
Abbreviated transcription (Latin):
sic aia duris nutrit. Illã blaudã refouent: hanc asꝑa exercent. Illa delectaei¬
onib pascit. hec amaritudinib uegetat᷑. Et sic̃ carnẽ dura saueiant.: sic mollia
sp̃mn necant. Sic̃ illã laboriosa s interimunt: ita delectabilia extingunt.
pes itaq carnaliũ ab homininatio aĩȩ dr̃: quia in de in ꝑpetuum sps̃¬
ĩ terit. unde ad tẽpꝰ caro suauit̾ muunt. Qͦd uitanda sit iusti: adulatio.¬
⁊ magie amplectenda ꝓpt̾ ipsoꝵ simplicitatẽ reꝓboꝵ callida deri
epe ĩfirma mens cũ debonis actib aura humani sio. siue de humani¬
diei se gaudeat. Cũq laudie suę uocib inhiat: qͦs esse ceꝑat relinquat. Inde gͦ tia
adõ disiungit:unde i dõ laudanda uidebat. Nõnumquã uͦ recto oꝑi animue
constant᷑ in nitit᷑: ⁊ tam̃ humanis irrisionib urget᷑. Miranda agit: ob ꝓbria

Expanded text:
sic anima duris nutritur: illam blanda refovent, hanc aspera exercent; illa delectatisic anima duris nutritur: illam blanda refovent, hanc aspera exercent; illa delectationibus pascitur, haec amaritudinibus vegetatur. Et sicut carnem dura sauciant, sic spiritum mollia necant; sicut illam laboriosa interimunt, ita hunc delectabilia exstinguunt. Spes itaque carnalium, abominatio animae dicitur, quia inde in perpetuum spiritus interit, unde ad tempus caro suaviter vivit. 43. et magis amplectenda propter ipsorum simplicitatem reproborum callida deriepe infirma mens, cum de bonis actibus aura humani dici se gaudeat. Cumque laudis suae vocibus inhiat, quod esse coeperat relinquit. Inde ergo a Deo disjungitur, unde in Deo laudanda videbatur. Nonnunquam vero recto operi animus constanter innititur, et tamen humanis irrisionibus urgetur: miranda agit, et opprobria
Abbreviated transcription (Latin):
bent effugia: qͦt sibi p̃parant delectam̃ta.  quandoq eis effugiũ perit.
quia eoꝵ mens amissis om̃ib se solũ modo ⁊ iudieẽ conspieit. Tuno uolup¬
tas subthit. ⁊ uoluptatis culpa seruat᷑. Et repente miseri ꝑeundo discunt
qͥa ꝑitura tenuerunt. & tam quousq corporalit uiuunt: querere noci¬
tos reꝵ multiplicitate transcendat. adu̾sante dominando subiciat. Obsequen¬
tib mirandꝰ in notescat. ite ad uotũ satis faciat. benignũ se eũ laudat ostendat.
qͥe qͥd gula appetit transeat. offeratꝰ. ad hoc qͦd uolunta⁊ imꝑat. oꝑis expleti¬
ambiunt. spiritales quiq iudicio rectitudinis au̾sant᷑. Nam qͦd peccatores
uoluptatẽ estimant: hoc iusti ꝓculdubio penã putant. Ab hominatio ẽ gͦ aĩẽ¬
spes puoꝵ : qͥa nimirũ sp̃s deficit. ubi caro requieseit. Ut enĩ caro mollib :

Expanded text:
bent effugia, quot sibi praeparant delectamenta. Sed quandoque eis effugium perit, bent effugia, quot sibi praeparant delectamenta. Sed quandoque eis effugium perit, quia eotas subtrahitur, sed voluptatis culpa servatur, et repente miseri pereundo discunt quia peritura tenuerunt. Qui tamen quousque corporaliter vivunt quaerere nocitos rerum multiplicitate transcendat, adversantes dominando subjiciat, obsequentibus mirandus innotescat, irae ad votum satisfaciat, benignum se, cum laudatur, ostendat; quidquid gula appetit, offerat; ad hoc quod voluptas imperat, operis expletiambiunt spiritales quique judicio rectitudinis aversantur. Nam quod peccatores voluptatem aestimant, hoc justi procul dubio poenam putant.  spes pravorum, quia nimirum spiritus deficit, ubi caro requiescit. Ut enim caro mollibus,
Abbreviated transcription (Latin):
los ariocunditate p̾stina clandi psalmista c̃spexerat: cĩ dieebat. In illa die
ꝑibunt omines cogitaciones eoꝵ. Qͥa ⁊ ĩȩt̾nũ mala nũq̃m cogitata reppe¬
nunt: ut subito amittunt bona tẽꝑalia quę du tractata tenuerunt.
Aqͥb ⁊ onẽ effugiũ ꝑibit: qͥa eoꝵ malicia ab animatłusione distrie ti uidi¬
ore. quo se ualeat occultare ñ inuenit. Nã nunc ĩqui eũ tristia aliqua
uł adu̾sa pacnunt̃. esfugii latebras ĩueniunt: qͥa ad uoluptatẽ ꝓtinꝰ desidi¬
oꝵ carnaliũ recurrunt. Ne enĩ panꝑtas erueiet. dunciis aninũ demul¬
cent: ne despectꝰ ꝓximoꝵ de pͥmat. sese dignitatib exaltant. Si fastidio
cor pꝰ atterit᷑: ante positie epularũ diu̾sitatib nutrit᷑. Si qͦ amiinꝰ in esticie
ĩ pussu dexcit: mox ꝑint̾ posita iocoꝵ blandim̃ta releuat. Tot gͦ hi ha¬

Expanded text:
los a jucunditate pristina claudi Psalmista conspexerat, cum dicebat: In illa die los a jucunditate pristina claudi Psalmista conspexerat, cum dicebat: In illa die peribunt omnes cogitationes eorum ; quia et aeterna mala nunquam cogitata reperiunt, et subito amittunt bona temporalia quae diu tractata tenuerunt. A quibus et omne effugium perit, quia eorum malitia ab animadversione districti judicis quo se valeat occultare non invenit. Nam nunc iniqui cum tristitia aliqua, vel adversa patiuntur, effugii latebras inveniunt, quia ad voluptatem protinus desideriorum carnalium recurrunt. Ne enim 358 paupertas cruciet, divitiis animum demulcent. Ne despectus proximorum deprimat, sese dignitatibus exaltant. Si fastidio corpus atteritur, antepositis epularum diversitatibus nutritur. Si quo animus moestitiae inpulsu deicitur, mox per interposita iocorum blandimenta relevatur. Tot ergo hic ha
Abbreviated transcription (Latin):
abeie. Eͦs oculoꝵ nomine uis ĩtentionis expͥmit: ꝑ ęuangliũ ueritas
attestat᷑ dicens. Si oculus tuus simplex fuerit: totum corpꝰ tuũ luci¬
dũ erit. Ea inidelicet si oꝑationẽ nr̃am ĩtentio munda p̃uenerit: quam¬
libet alit̾ hominib uideat᷑. int̾ni tam̃ iudicis oculis mundũ subsequen¬
carnaliũ desid̾ioꝵ. Q ideireo deficiunt. qͥa ȩtna negligunt: ⁊ sola semꝑ
tusitoria p̃stolant̃. Adipisci quippe t̾renã gloriã cogitant: multiplicari
reb tẽporalib exoptant. Ad mortẽ cotidie cursu rerũ labentiũ tendunt.
s cogitare mortalia mortalit̾ neseiunt. Carme uita ꝑ momĩta deficit.
& tam̃ carnale desidiũ creseit. Res habita ĩstanti fine corripit᷑. & ha¬
bendi anxietas ñ finit᷑. e cũ more impios subthit: eoꝵ ꝓfeeto desi¬
dia eñ uita t̃minant᷑. Quoꝵ seilicet oeuli tune suꝑna ultione deficiunt.
qui a hie suo iudicio atrena defie̾e delee ticione noluerunt. Hos illoꝵ oeu¬

Expanded text:
. Quod oculorum nomine vis intentionis exprimitur, per Evangelium Veritas attestatur, dicens: Si oculus tuus fuerit simplex, totum corpus tuum lucidum erit . Quia videlicet si operationem nostram intentio munda praevenerit, quaelibet aliter hominibus videatur, interni tamen judicis oculis mundum subsequenerna negligunt, et sola semper transitoria praestolantur. Adipisci quippe terrenam gloriam cogitant, multiplicari rebus temporalibus exoptant, ad mortem quotidie cursu rerum labentium tendunt; sed cogitare mortalia mortaliter nesciunt. Carnis vita per momenta deficit, et tamen carnale desiderium crescit. Res habita instanti fine corripitur, et habendi anxietas non finitur. Sed cum mors impios subtrahit, eorum profecto desideria cum vita terminantur. Quorum scilicet oculi tunc superna ultione deficiunt, quia suo hic judicio a terrena deficere delectatione noluerunt. Hos illorum ocu
Abbreviated transcription (Latin):
quã ab hommantes reꝓbi fatuitatẽ putant. Qͦd ñ diuiciȩ: s tłmor a¬
nulli qui dũ se t̾renis opib abundare ẽspiciunt. ueras diueras
ñ requirunt᷑. atq et̃nã patriã ñ amant: qͥa hoc sibi suffic̃e qͦd reb tẽpora¬
lib fuleuint putant. Non est gͦ census in erimine: s affectꝰ. Cuncta enĩ
que dẽ condidit bona sunt. s qui bonie male utit᷑. ꝓfecto agit ut quasi ꝑ¬
edacitatis ĩgluuiẽ. eo ꝑquẽ uiu̾e potuit. de pane moriat᷑. Pauꝑ ad requiẽ.
lazarus uenerat᷑. suꝑbũ uͦ diuitẽ torm̃ta eruerabant: s tam̃ diues abra¬
ham fuerat. qui ĩ sinu lazarũ tenebat. E tam̃ auetori suo collo quens

Expanded text:
quam abominantes reprobi fatuitatem putant. Quae nimirum justi quam abominantes reprobi fatuitatem putant. Quae nimirum justi nulli qui, dum se terrenis opibus abundare conspiciunt, veras Dei divitias non requirunt, atque aeternam patriam non amant, quia hoc sibi sufficere, quod rebus temporalibus fulciuntur, putant. Non est ergo census in crimine, sed affectus. Cuncta enim quae Deus condidit bona sunt; sed qui bonis male utitur edacitatis ingluviem, eo per quem vivere potuit de pane moriatur. Pauper ad requiem Lazarus venerat, superbum vero divitem tormenta cruciabant. Sed tamen dives Abraham fuerat, qui in sinu Lazarum tenebat, qui tamen auctori suo colloquens
Abbreviated transcription (Latin):
qd ĩnocent̃ agit: ab eis ꝓeul dubio stultũ putat᷑. & qͥeqͥd ĩ oꝑe ueritas appro¬
bat: carnali sapientiȩ fatuum sonat. Qd nãq stuleiꝰ uidet᷑ mundo. quã intẽ
u̾bis ostend̾e. nil callida machinacione simulare: nullas ĩiuriis ẽtume¬
hias redd̾e. ꝓmaledicentib orare : pauꝑtatẽ querere. possessa relinquere.
rapienti ñ resistere. ꝑcucienti maxillam alt̾am p̾be: Unde bene huiꝰ mun¬
di dilectorib ille egregiꝰ dĩ sapiens dicit. Abhominationes egyptioꝵ.
im molabuetꝰ dño dõ nostro. Ouee quippe egyptii ed̾e dedignant. qͦd ab
hommant̃ egyptiĩ hoc ssrahelite dõ offerunt: quia simplicitatẽ conseientis
quã in iusti quiq uelut ĩ fimã abiectãq despiciunt. hanc iusti ĩuirtutis.
sacrifieiũ u̾ͥtunt. Et excolentes recti puritatẽ ac mansuetudine dõ immolant.

Expanded text:
quod innocenter agitur, ab eis procul dubio stultum putatur; et quidquid in opere veritas approquod innocenter agitur, ab eis procul dubio stultum putatur; et quidquid in opere veritas approbat, carnali sapientiae fatuum sonat. Quid namque stultius videtur mundo quam mentem verbis ostendere, nil callida machinatione simulare, nullas injuriis contumelias reddere, pro maledicentibus orare, paupertatem quaerere, possessa relinquere, rapienti non resistere, percutienti alteram maxillam praebere? Unde bene hujus mundi dilectoribus ille egregius Dei sapiens dicit: Abominationes Aegyptiorum immolabimus Domino Deo nostro . 361 Oves quippe Aegyptii edere dedignantur; sed quod abominantur Aegyptii, hoc Israelitae Deo offerunt, quia simplicitatem conscientiae, quam injusti quique velut infimam abjectamque despiciunt, hanc justi in virtutis sacrificium vertunt; et excolentes recti puritatem ac mansuetudinem Deo immolant,
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ nocentia seruat alienũ. Unde sequit̾. Deridet᷑ iusti simplicitas. huiꝰ mundi sa¬
pientia ẽ. cor machinationib tegereꝰ sensum u̾bis uelare: quȩ falsa sunt uera
ostend̾e q̃ uera sunt. fallacia de monstrare. h ȩo nimirũ prudentia usu aiiue¬
nib seit̃: hec apueris p̾cio discit. hanc qui seunt: cȩtos despiciendo suꝑbi¬
unt. hzanc qui nesciunt subiecti ⁊ timidi ĩ aliis mirant᷑: qͥa abeis hec eadem
duplicitatis ĩiquitas nomine palliata diligit᷑. dũ m̃tis ꝑu̾sitas urbanitas
uocat. H ec sibi obsequentib p̃cipit honoꝵculmina ad epta querere. tẽporalis
głie uanitate gaud̃e. irrogata ab aliis mala multipheiꝰ redð̃e. eũ uires suppetunt
tie exhibe. mala libentiꝰ tolerare quã fac̾e: nullã ĩ iuria& ultionẽ querere. ꝓue
ritate contumeliã pati lucrũ putare.S hec uistoꝵ simplicitas. deridetur.
quia abhuiꝰ mundi sapientib puritatis uirtꝰ fatuitas eredit᷑. Oñe enim

Expanded text:
di sapientia est, cor machinationibus tegere, sensum verbis velare, quae falsa sunt vera ostendere, quae vera sunt fallacia demonstrare. Haec nimirum prudentia usu a juvenibus scitur, haec a pueris pretio discitur, hanc qui sciunt caeteros despiciendo superbiunt; hanc qui nesciunt, subjecti et timidi in aliis mirantur, quia ab eis haec eadem duplicitas iniquitatis, nomine palliata, diligitur, dum mentis perversitas urbanitas vocatur. Haec sibi obsequentibus praecipit honorum culmina quaerere, adepta temporalis gloriae vanitate gaudere, irrogata ab aliis mala multiplicius reddere, cum vires suppetunt bona exhibere, mala libentius tolerare quam facere, nullam de injuria ultionem quaerere, pro veritate contumeliam pati lucrum putare. Sed haec justorum simplicitas deridetur, quia ab hujusmodi sapientibus puritatis virtus fatuitas creditur. Omne enim
Abbreviated transcription (Latin):
liquatur. Unde bene ꝑbeatũ iob dr̃. Qui deridet᷑ ab amico suo. sic̃ ego: inuoca¬
bit deum ⁊ exaudiet erum. Qa bonoꝵ mti dũ p̃ui exꝓbrant: ostendant quẽ
suoꝵ ac tuũ testẽ querant. Que dũ cõpuncta sese ĩ p̃cib accingit: inde int̾
se suꝑnȩ exaudiciom iungit̃. unde extra se ab humana laude seꝑat᷑. Hotan
ones depͥmunt :ͥ & tam̃ diuinis aurib exaudibiles ñ sunt. Nã cũ derisio dõ¬
cont̃ eulpã naseit᷑⁊ ꝓfecto nullum uirtutis meritũ in derisione generat᷑.

Expanded text:
r: Qui deridetur ab amico suo sicut ego, invocabit Deum, et exaudiet eum, quia bonorum menti dum pravi exprobrant, ostendunt quem suorum actuum testem quaerant. Quae dum compuncta sese in precibus accingit, inde intra se supernae exauditioni jungitur, unde extra se ab humana laude separatur.  Vones deprimunt, et tamen divinis auribus exaudibiles non sunt. Nam cum derisio contra culpam nascitur, profecto nullum virtutis meritum in derisione gener
Abbreviated transcription (Latin):
ctipt᷑a sacramentis oculis quasi qđd̃ã speculũ oppouit᷑. ut int̾na nt̃a
facies in ipsa uideat᷑. Iuia enĩ fecla. ibi pulchta nt̃a cognosciiꝰ Iri
sentimus quantũ ꝓficimꝰ: ibi a ꝑfectu quã longe distamꝰ. Narrat aut̃ gesta
sanctor. & ad imitacionẽ corda ꝓuocat infirmoꝵ. Dũ ꝙ. illoꝵ uictricia
facta ꝯmemorat: ꝯtͣ uicioꝵ prelia debilia nr̃a ꝯfirmat. Fĩtq u̾bis illusut¬
eo minus mens int̾ certamina trepidet: quo ante se positos tot uiror
fortiun triumphos uidet. Non nunquã uͦ ñ solũ nob̾ eoꝵ uirtutes asse¬
rit. s etiã casus inotescit: ut & inuictoria fortiũ qđ imita ndo arriꝑe
telam nos humilitatis accingat: quatinꝰ dum illa gaudentes sulleuant
ista metuentes p̃munt. ⁊ audient s animꝰ illinc spei fiducia. hinchumi¬
litate timoris eruditꝰ. nec temeritate suꝑbiat qͥ a formidine p̾mit᷑. nec
pressus timore desꝑet. qͥ ad spei fiduciã uirtutis exemplo roborat᷑. Qd̃¬

Expanded text:
criptura sacra mentis oculis quasi quoddam speculum opponitur , ut interna nostra facies in ipsa videatur. Ibi etenim foeda, ibi pulchra nostra cognoscimus. Ibi sentimus, quantum proficimus, ibi a provectu quam longe distamus. Narrat autem gesta sanctorum, et ad imitationem corda provocat infirmorum. Dumque illorum victricia facta commemorat, contra vitiorum praelia, debilia neo minus mens inter certamina trepidet, quo ante se positos tot virorum fortium triumphos videt. Nonnunquam vero non solum nobis eorum virtutes asserit; sed et casus innotescit, ut et in victoria fortium virorum, quod imitando arripere; telam nos humilitatis accingat; quatenus dum illa gaudentes sublevant, ista metuentes premant; et audientis animus illinc spei fiducia, hinc humilitate timoris eruditus, nec temeritate superbiat, quia formidine premitur, nec pressus timore desperet, quia ad spei fiduciam virtutis exemplo roboratur.
Abbreviated transcription (Latin):
cũ bona actio ante deioculos usq ad uite nos t̾minũ tegit. Hincẽ. qd ꝑmo¬
ysen caudã hostie in altari offerre p̃cipim ut uidelicet om̃e bonũ qđ ic¬
pimꝰ. etiã ꝑseueranti fine cõpleamꝰ. Bene gͥ cepta cunctis dieb agenda sunt.

Expanded text:
cum bona actio ante Dei oculos usque ad vitae nos terminum tegit. Hinc est quod per Mocum bona actio ante Dei oculos usque ad vitae nos terminum tegit. Hinc est quod per Moysen caudam hostiae in altari offerre praecipitur ; ut videlicet omne bonum quod incipimus, etiam perseveranti fine compleamus. Bene igitur coepta cunctis
Abbreviated transcription (Latin):
plantem:. ne fortasse fluxa ꝑdeant. ne incirconspecta capiantur.
ne per errorem uiã deserant. ne ꝑ lassitudinẽ fracta. ante actilaboris
meritũ ꝑdant. In cuinctis enim debet se uigilant᷑ mens circunispisce:
atq in ipsa circunnspectionis suȩ ꝓuidentia ꝑseuerare. Unde ⁊ debeato¬
iob dicit᷑: quia sic faciebat cunctis dieb. Incassum quippe bonũ agit᷑.
siante t̾minũ uite deseratur: quia ⁊frustra uelocit᷑ currit. qͥ priꝰquã
ad metas uenut deficit. Hinc ẽ enĩ qđ de repbis dicit᷑. Ue his qͥ ꝑdiderurs̃
sustinentiã. Hinc electis suis ueritas dicit᷑. Uos estis qͥ ꝑmansistis mecũ
in temptacionib. Hinc ioseph qui inter fr̃s usq ad finẽ iustꝰ ꝑseuerasse
describitur. solus talarem tunicam habuisse ꝑhibetur. Nam quid ẽ. talaris tu¬
nicaꝰ. nisi actio ꝯsũmata: Quasienim ꝓpensa tunica talum corporis operit.

Expanded text:
plantemur, ne fortasse fluxa prodeant, ne incircumspecta capiantur, plantemur, ne fortasse fluxa prodeant, ne incircumspecta capiantur, ne per errorum viam deserant, ne per lassitudinem fracta, anteacti laboris meritum perdant. In cunctis enim vigilanter debet se mens circumspicere, atque in ipsa circumspectionis suae providentia perseverare . Sed intbonum agitur , si ante terminum vitae deseratur; quia et frustra velociter currit, qui prius quam ad metas veniat deficit. Hinc est enim quod de reprobis dicitur: Vae his qui perdiderunt sustinentiam . Hinc electis suis Veritas dicit: Vos estis qui permansistis mecum in tentationibus meis . Hinc Joseph, qui inter fratres usque ad finem justus perseverasse describitur, solus talarem tunicam habuisse perhibitur . Nam quid est talaris tunica, nisi actio consummata? Quasi enim protensa tunica talum corporis operit,
Abbreviated transcription (Latin):
Qui tam̃ cum ab iicio depͤheidit᷑. ꝑcutere calcaneũ molit᷑: quia a¬
si suggestio pͥma in intentione ñ ꝑcutit. decipere in finẽ tendit. Si
autem semel cor intentione corrumpit᷑. sequentis actionis medietas at̃
minꝰ ab hoste callido secure possidet᷑ : qm totã ÷ͥ arborẽ fructus ferre
ꝯspicit. quam ueneni dente in radice anciauit. Tota itaq uirtute¬
perspiciendus est fiuuius oꝑis. si purus emanat ex fonte cogitationis
Omm cura seruandus ÷ a maliciȩ puluere cordis oculus: ne hoc qđ in
actione rectũ hominib ostentat. apud semet ipsũ ꝑ uiciũ pue inten¬
tionis intorqueat. Curandum itaq est ne bona nr̃a pauca sint. curan¬
dũ ne indiscũsa: ne aut pauca agentes. inueniam᷑ steriles. aut udis¬
cussa relinquentes uecordes. Neq enim unaqueq uere uirtus est: si
mixta aliis uirtutib non est. De ꝑseuerantia boni oꝑis.¬
urandum gͦ est necum mala uincimus. bonis lascuuentib sup¬

Expanded text:
itur  Z., reprehenditur, percutere calcaneum molitur. Quia etsi suggestione primae intentionis non percutit, decipere in fine intendit. autem semel cor in intentione corrumpitur, sequentis actionis medietas, et terminus ab hoste callido secure possidetur; quoniam totam sibi arborum fructus ferre conspicit, quam veneni dente in radice vitiavit. Quia perspiciendus est fluvius operis, si purus emanat ex fonte cogitationis. Omni cura servandus est a malitiae pulvere oculus cordis; ne hoc, quod in actione rectum hominibt indiscussa. --Curandum itaque est ne bona nostra pauca sint; curandum ne indiscussa; ne aut pauca agentes, inveniamur steriles; aut indiscussa relinquentes, vecordes. Neque enim unaquaeque vere virtus est, si mista aliis virtutibus non est. Unde recte ad Moysurandum ergo est, ne cum mala vincimus, bonis lascivientibus sup
Abbreviated transcription (Latin):
subiuncta ex latere tristicia seqͥt᷑. atq omne opꝰ qđ mens bona intentio
ne ichoat. hoo uelamine meroris obumbrat. Que iñ nnqua tan¬
to taer dius nepellitur: quanto & p̃ssȩ menti quasi serior famulat.
Sepe se bono oꝑi leticia immoderata subiungit Cumq pluo iñtẽ
quam deret hilarescere exigit ab actione bona omne pondꝰ gͣuitatis repel¬
lit. Quia enĩ etia bene inchoantib eẽ in itinere laqueos psalmista ꝯspexe¬
rat recte ꝓpħico plenꝰ spũ dicebat. In uia hac qua ambulabam absconderc
in itinere actionis int̾cipit: duriores in fine laqueos tendit. Quẽ tanto
nequius obsidet: quanto solũ sͥ remansisse ad decipiendũ uidet. Hos nãq
fini suo appositos laqueos ꝓpheta ꝯspexerat cũ dicebat. Ipsi calcaneũ
meũ obseruabunt. Quia enĩ in calcaneo finis ẽ. corporis. qͥd ꝑ hunc nͥ t̾minꝰ

Expanded text:
subjuncta ex latere tristitia sequitur, atque omne opus, subjuncta ex latere tristitia sequitur, atque omne opus, ne inchoat, haec velamine moeroris obumbrat. Quae et nonnunquam tanto tardius repellitur, quanto et pressae menti quasi serior famulatur. Saepe se bono operi laetitia immoderata subjungit; cumque plus mentem quam decet, hilarescere exigit, ab actione bona omne pondus gravitatis repellit. Quia enim bene etiam inchoantibus subesse in itinere laqueos Psalmista conspexerat, recte prophetico plenus spiritu dicebat: In via hac, qua ambulabam, absconderunt in itinere actionis intercipit, duriores in fine laqueos ostendit. Quem tanto nequius obsidet, quanto solum sibi remansisse ad decipiendum videtur. Hos namque fini suo laqueos appositos propheta conspexerat, cum dicebat: « Ipsi calcaneum meum observabunt . » Quia enim in calcaneo finis est corporis: quid per hunc nisi terminus
Abbreviated transcription (Latin):
Intentionẽ qͥppe ibono ope polluit. quia cũ facilia ad decipiende cor¬
da hominũ ꝯspicit. eoꝵ desideriis aurã tͣnsitorii fauioris apponatꝰ uc
inhis quẽ recta faciunt ad appetenda ima tortitudine intentionis
sere intentionis capta : per ꝓphetã dr̃. Facti sunt hostes eꝰ incapite
Ae si apte diceret᷑. Cum bonũ opus ñ bona intenione sumit᷑ e huic aduide
tessps ab ipso cogitacionis exordio pͥncipant᷑ tantoq eam pleniꝰ posui¬
dent. quanto ⁊ per inicium dominantes tenent. Cum si intentionẽ
ne longe alit̾ quam ceꝑat ꝑcurrat. Sepe eiii dũ bono operi laus huma¬
na obuiat. mentẽ opantis ĩmucat. Que quãius quesita ñ fterat . tum
oblata delectat. Cuiꝰ delectacione dũ mens bene operantis resolurt
ab om̃i intentionis intime uigore dissipat᷑. Sepe bene se inchoate nr̃e
iuisticis ex latere ira subiungit. ⁊ dũ celo rectitudinis ĩmodaeꝰ mentẽ
trat. cunctã quietis intime salutem sauciat. Sepe gͣuitatẽ eor dis qsi

Expanded text:
Intentionem quippe in bono opere polluit, quia cum facilia ad decipiendum corda hominum conspicit, eorum desideriis auram transitorii favoris apponit, ut in his quae recta faciunt, ad appetenda ima tortitudine intentionis serae intentionis capta per Jeremiam dicitur: Facti sunt hostes ejus in capite . Ac si aperte diceretur: Cum bonum opus non bona intentiontus ab ipso cogitationis exordio principantur; tantoque eam plenius possident, quanto et per initium dominantes tenent. 52. Cum vero intentionem ne longe aliter quam coeperat percurrat. Saepe enim bono operi na obviat, mentem operantis immutat, quae quamvis quaesita non fuerat, tamen oblata delectat: cujus delectatione cum mens bene operantis resolvitur, ab omni intentionis intimae vigore dissipatur. Saepe se bene inchoatae nostrae justitiae ex latere ira subjungit, et dum zelo rectitudinis immoderatius mentem turbat, cunctam quietis intimae salutem sauciat. Saepe gravitatem cordis quasi
Abbreviated transcription (Latin):
mentis secutioi quuisq egredit᷑ subiuncto latent uncio quassi ꝓ inodiuis
ꝑimat᷑. Aliquando uͦ nec intentionẽ uiciat. nec in tiner. s ipplan¬
ta i s opus bonũ infine actionis in laqueat. quantoq it a d omordat
uł ab ntinere opis longiꝰ se recessisse simulat. tauto aor ecapeno bone
actionis tininũ astutiꝰ e pectat. ⁊ qͦ in cautũ queq qͣsi recedenepore bor¬

Expanded text:
mentis securior quisque egreditur, subjuncto latenter vitio, quasi ex insidiis perimatur. Aliquando vero nec intentionem vitiat, nec in itinere supplantat, sed opus bonum in fine actionis illaqueat; quantoque vel a domo cordis, vel ab itinere operis longius recessisse se simulat, tanto ad decipiendum bonae actionis terminum astutius exspectat; et quo incautum quemque quasi recedendo
Abbreviated transcription (Latin):
epe enim mens que adu̾sa multa & fortia suꝑat: ne queant.
unum in se & fortasse minimũ quamuis magna intentione inigilet. non
expugnat. Quod diuina nimirũ dispensatione agit᷑. ne ex om̃i parte uirtu¬
tib splendens in elationẽ sulleuet᷑: ut dũ in se paruũ qͥd rep̃hensibile uidet
s tam̃ hoc subigere nͥ ualet: nequaquã sͥ s auctori uictoriã tͥbuat in his

Expanded text:
epe mens, quae adversa multa et fortia superat, unum in se, et fortasse minimum, quamvis magna intentione invigilet, non expugnat. Quod divina nimirum dispensatione agitur, ne ex omni parte virtutibus splendens, in elatione sublevetur; ut dum in se parvum quid reprehensibile videt, et tamen hoc subigere non valet, nequaquam sibi, sed auctori victoriam tribuat in his
Abbreviated transcription (Latin):
ãppetunt. ita iã a scło nulla obligatione teneant᷑. Et plerũq ꝯtigit ut iam¬
homo mundũ mente non teneat᷑. s tam̃ mundus hominẽ suis occupationib
astringat. Et ipse quidẽ mundo ia mortuus est: s ips mundus adhucinor¬
tuus non est. Quasi enĩ uiuus adhuc mundus eũ ꝯspicit: dũ alio intentũ
in suis actionib raꝑe ꝯtendit. Unde bene paulus cum & ipse scłm ꝑfecte
despicer et & talẽ se factũ uideret quem iam hoc scłm ꝯcupiscere om̃ino ñ
posset : ruptis huiꝰ uite unculis liber dicit. Michi mundus crucifixus ÷ ae
ego mundo Mundus quippe ei crucifixus fuerat. quia hunc cordi suo iam
mortuum ñ amabat. S & se ipsũ mundo crucifixerat: quia talem se ei exhi¬
bere studuit. ut ab eo quasi mortuus ꝯcupiscit nonposset Qd̾ aliquando sc̃i.¬

Expanded text:
appetunt, ita jam a saeculo nulla obligatione teneantur. Et plerumque contingit ut appetunt, ita jam a saeculo nulla obligatione teneantur. Et plerumque contingit ut homo mundum mente non teneat, sed tamen mundus hominem occupationibus astringat. Et ipse quidem mundo jam mortuus est, sed ipsi mundus adhuc mortuus non est. Quasi enim vivus adhuc mundus eum conspicit, dum alio intentum in suis actibus rapere contendit. Unde bene Paulus, cum et ipse saeculum perfecte despiceret, et talem se factum videret, quem jam hoc saeculum concupiscere omnino non posset, ruptis hujus vitae vinculis liber dicit: Mihi mundus crucifixus est, et ego mundo . Mundus quippe ei crucifixus fuerat, quia hunc cordi suo jam mortuum non amabat. Sed et se ipsum mundo crucifixerat, quia talem se ei exhibere studuit, ut ab eo quasi mortuus concupisci non posset. Si enim uno i
Abbreviated transcription (Latin):
unt quia longe huc a facie ꝯditoris ꝓiecti. adhuc in et̾nȩ patriȩ gaudiis ñ suis
De quoꝵ corde bene ꝑsalomonem dr̃. Cor qđ nouit amaritudinẽ anime sue:¬
in gauio enis non miscebitur extraneus. In amaritudine namq sunt &
corda reꝓboꝵ: quia ipsis etiam prauis suis desideriis affliguntur. S eandẽ
amaritudinem nesciunt: quia pensare qđ fiere debuerant sponte sua excecati
non possunt. At ꝯtra coi bonoꝵ. amaritudinẽ suam nouit: quia erumnã exilii
amaricatũ cor ad gaudiũ suum quandoq reducetur. atq in eiꝰ gaudio extra¬
neus non miscetur: quia is qui n̾c ab hoc merore cordis foras se ꝑ desideria ei
cit: seclusus tunc ab illa intima eiꝰ sollennitate remanebit. Hi it aq in ama¬
rnudine anime sunt morimundo funditꝰ ꝯcupiscunt. ut sicut in scło ipsi nil

Expanded text:
unt, quia longe huc a facie Conditoris projecti, adhuc in aeternae patriae gaudiis non sunt. unt, quia longe huc a facie Conditoris projecti, adhuc in aeternae patriae gaudiis non sunt. De quorum corde bene per Salomonem diciturin gaudio illius non miscebitur extraneus . In amaritudine namque sunt et corda reproborum, quia ipsis etiam pravis suis desideriis affliguntur; sed eamdem amaritudinem nesciunt, quia pensare quod tolerant, sponte sua excaecati non possunt. At contra cor bonorum amaritudinem suam novit, quia aerumnam exsiliiamaricatum cor ad gaudium suum quandoque reducetur, atque in ejus gaudio extraneus non miscebitur, quia is, qui nunc ab hoc moerore cordis foras se per desideria saeculi ejicit, exclusus tunc ab illa intima ejus solemnitate remanebit. Hi itaque qui in amaritudine animae sunt, mori mundo funditus concupiscunt, ut sicut in saeculo ipsi nihil
Abbreviated transcription (Latin):
Sicut tenebre eiꝰ. ita & lum̃ eius. Quia enim scĩ uiri ita ꝓsꝑitatẽ scłides¬
picientes calcant. sicut & adu̾sitatẽ eiꝰ calcantes tolerant: ꝑ magnã mentis celsi
ita & lum̃ eius. Aosi aꝑtius dicant. Sicut intentionis nr̃e fortitudinẽ eius
tristia non premunt: ita hanc nec blanda corrumpunt. Bene dr̃. Quare dataẽ.
misero lux: Lux enim miseris datur: quando hi qͥ sublunia ꝯtẽplantes essem se
hac ꝑegrinatione miseros agnoscunt: claritatẽ transitoriȩ ꝓsꝑitatis accipiuas.¬
Et cum ualde defieant quia tarde ad patriam redeunt. tolerare insuꝑ hono¬
ris onera cõpelluntur. Amor eos et̾noꝵ ꝯterit: & gła de temporalib arridet.¬
in amaritudine sunt. In amaritudine quippeꝰ sunt om̃s anime elesti: quia uł¬
punire flendo non desinunt que derelinquerunt: uł graui se merore affici¬

Expanded text:
Sicut tenebrae ejus, ita et lumen ejus. Quia enim sancti viri ita prosperitatem saeculi desSicut tenebrae ejus, ita et lumen ejus. Quia enim sancti viri ita prosperitatem saeculi despicientes calcant, sicut adversitatem ejus calcantes tolerant, per magnam mentis celsitila et lumen ejus. Ac si apertius dicant: Sicut intentionis nostrae fortitudinem ejus tristia non premunt, ita hanc nec blanda corrumpunt. CAP. CCLXIV.-- Et misero lux ? Lux enim miseris datur, quando hi qui sublimia contemplantes esse se in hac peregrinatione miseros agnoscunt, claritatem transitoriae prosperitatis accipiunt. Cum valde justi defleant quia tarde ad patriam redeunt, tolerare insuper honoris onera compelluntur. Amor eos aeternorum conterit, et gloria dein amaritudine animae sunt? - In amaritudine quippe animae sunt omnes electi, quia punire flendo non desinunt quae deliquerunt, vel gravi se moerore affici