comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
possessio. Hel ħ solũ nou̾int possid̾e. ħ est fid̾i
et deuocionis obsequiũ : młto diciores qui pos¬
sessionũ suarũ spacia ampla diffudũt. Quã
ta maiora. quani fructus sunt. At uero iste
nicħ̃ sibi possidens. nulli nͥ deo militat. Supͣ
t̾ram ẽ eiꝰ porcio: nam cũ t̾ra deficit. nõ mari
claudit᷑ : cui porcio deus est. dociꝰ possessor na
qͥ nũquam possit ꝑire : ꝓdomibus satis est s̃.
ut sit habitacio dñi ⁊ dei templũ. quo nicħ pot̾
ẽẽ p̃ciosious. Quid eñi p̃ciosius deos ut quid de¬
chil suũ inuenit. Id eoq dñs qui uenit docere
nt fieret uob̾ porcio: ait. uenit enĩ huiꝰ mũdi pͥn¬
ceps. ⁊ in me ĩueuit nichil. Meritoq imitator
sui ẽẽ uolens: ait. Nolice possid̾e aurũ. neq ar¬
gentũ. neq peccuniã. T nde petrus ostendenꝰ᷑
ĩ deo porcionẽ gͥẽe. nõ ĩ scło: ait. Argeutũ ⁊ au¬

Expanded text:
possessio; uel hoc solum nouerint possidepossessio; uel hoc solum nouerint possideet devotionis obsequium, multo ditiores quam qui possessionum suarum spatia ampla diffundunt. Quanta majora quam fructus sunt. At vero iste nihil possidens, nulli nisi Deo militat, supra terram ejus est portio, non cum terra deficit, non mari clauditur. Cujus portio Deus est, totius possesqui numquam possit perire; pro domibus satis est sibi, ut sit habitatio domini et dei templum, quo nihil potest esse pretiosius. quid enim pretiosius deo aut quid dehil suum inuenit. Ideoque dominus, qui uenit docere, ut fieret nobis deus portio, ait: uenit enim huius mundi princeps et in me inuenit nihil, meritoque imitatores nos sui esse uolens ait: nolite possidere aurum neque argentum neque pecuniam. unde Petrus ostendens in deo portionem sibi esse, non in saeculo, ait: argentum et au
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃e mͥ d̾r. Hoc est nõ alii cributariꝰ. nõ deciuauꝰ.
nõ cispossessione munificus. Ip̃e mͥ: hoc est
tamqͣm habuudans ꝓ his om̃ib. Nõ ab hoc de¬
cimas. nõ fructus. nõ dona quero: nõ nuu̾a.
Ip̃e mͥ ꝓmun̾e ẽ: ip̃e est ꝓ cribute. Non ĩ possesi¬
one sua: numisicus mͥ. s ip̃e mͥ possessio. ip̃e mĩs
frrictus. ip̃e nĩs census. Assuptꝰ mͥ uł asũptꝰ
ame. Nõ pot̾ ħ sine diuina eẽ gr̃a. Sic̃ enĩ
possessio nõ pot̾ mea ẽẽ. uisi emero eamr: sic
sũptꝰ fuerit: recte dicit᷑ ip̃e m̃s. Deniq cũ moy¬
si dictũ eẽt. ut ppło iudeorũ ꝑtͥb singłas diuid̾et
ĩ colatꝰ. ⁊ distribueret singłis tribub porcionẽ:
tribũ leuitiẽa excepit deus dicent: filiũ leui uõ
erit porcio. neq sors ĩ medio fr̃m suorũ: quia
dñs deus pars eorũ est. Et alibi. Ego dñs por¬
cio eorũ. Negat᷑ hiis t̾rena diuisio. ut ip̃i dũ
scłarẽ sͥ nõ uindicant porcionẽ: fiant celestis

Expanded text:
itur, hoc est non alii tributarius, non decimarius, non de possessione munificus. \'ipse mihi\', hoc est tamquam abundans pro his omnibus. non ab hoc decimas, non fructus, non dona quaero, non munera. ipse mihi pro munere est, ipse est pro tributo, non in possessione fructus, ipse meus census, adsumptus mihi uel adsumptus a me. non potest hoc sine diuina esse gratia. sicut enim possessio non potest mea esse nisi emero eam, sic sumptus fuerit, recte dicitur ipse meus . denique cum Moysi dictum esset, ut populo Iudaeorum per tribus singulas diuideret incolatus et distribueret singulis tribubus portionem, tribum Leuiticam excepit deus dicens: filiis Leui non erit portio neque sors in medio fratrum suorum, quia dominus deus pars eorum e s t, et alibi ego dominus portio eorum. Negatur his terrena diuisio, ut ipsi, dum saecularem sibi non uindicant portionem, fiant caelestis
Abbreviated transcription (Latin):
Ideoq canticum dicitur dñi testamentum: quia
remissionem om̃iũ peccatoꝵ dũiq iusticias in
scͥpturis euangłu suaui mentis exultacione cõ¬
cinimus. Ip̃e quoq dñs nõ dedignatꝰ est dicert.
Qantanimꝰ uobis: ⁊ nõ iaitastis. Qautauit nob̾
ĩ euangłio: ueniam delictiorũ. debucrũt iudei
mentẽ. atelłe uõ histrionico corꝑis iuotu: s stõ
sp̃u: non fecerũt : ideo re p̃heudut᷑. S etiam
⁊ corporis saltacio ĩ honorem der: laudabilis
habetur. Demq salcauit dauie aute archain
dñi: ⁊ ait ad cum. pꝰ ea quam domi se recepit.
Quid utiq houorificat᷑ est rex isrł: qr denuda¬
tus est hodie ĩ ocłit puellarũ suarũ. sic̃ imus¬

Expanded text:
ideoque canticum dicitur domini testamentum, quia ideoque canticum dicitur domini testamentum, quia remissionem omnium peccatorum dominique iustitias in scripturis euangelii suaui mentis exultatione concinimus. ipse quoque dominus non dedignatus est dicere: cantauimus uobis et non saltastis. cantauit nobis in euangelio ueniam delictorum, debuerunt Iudaei mentem adtollere non histrionico corporis motu, sed sancto spiritu, non fecerunt; ideo reprehenduntur. Sed etiam et corporis saltatio in honore dei laudabilis habetur. denique saltauit Dauid ante aream domini et ait ad eum, posteaquam se domum recepit: quid utique honorificatus est rex Israel, quia denudatus est hodie in oculis puellarum suarum anci
Abbreviated transcription (Latin):
P sallamꝰ sp̃u. psallamꝰ ⁊ m̃te. ne si oblici fueri¬
mus ĩ tẽpore necessitatis. dicat᷑ unicuiq nr̃m. ab¬
iecisti sermones meos post te. Ileoq ut expellec᷑
⁊ eliminaret᷑ obliuio a domo sc̃a sua. cantores
sibi fecit uerus salomon: qͥ toto spu ĩ qui reude
cognicioni diuinitatis indent. ue psallentes
de essent eccłie sue. quoꝵ cantu nequã sp̃s fu¬
garet᷑. sic̃ dauid sc̃i doceiir ereiuplo. quo psal¬
lente: malus ille sp̃s erpellebat᷑. qui saui regis
corda uerabat. Pꝰ rophete quoq ut ꝓphetarẽt
psallendi ꝑitium iubebant psalłe. quo suaui
ĩ uitata dulcediue. sp̃ualis insimdet᷑ gr̃a. Et
ut ĩ euangłio leginꝰ. in domo patͥs uliꝰ filiũ re¬
cuꝑantis ꝑcrepuisse symphoniãs. qua epulan¬
tes delectarent᷑ fideles. ꝑfidus autẽ in pacient̾
audiebat. Dulcis gͥ est cantilena: que nõ cor¬
pꝰ esfemitiat. s mentẽ animũq confirnat.

Expanded text:
psallamus spiritu, psallamus et mente, ne, si obliti fueripsallamus spiritu, psallamus et mente, ne, si obliti fuerimus. in tempore necessitatis dicatur unicuique nostrum: abiecisti sermones meos post te. Ideoque. ut expelleretur et eliminaretur obliuio a domo sancta sua, cantatores sibi fecit uerus Salomon, qui toto spiritu inquirendae cognitioni diuinitatis intenderent, ne psallentes deessent ecclesiae suae, quorum cantu nequam spiritus fugaretur, sicut Dauid sancti docemur exemplo, quo psallente malus ille spiritus expellebatur, qui Saul regis corda uexabat. prophetae quoque, ut prophetarent, psallendi peritum iubebant psallere, quo suaui inuitata dulcedine spiritalis infunderetur gratia. et in euangelio legimus in domo patris illius filium recuperantis percrepuisse symphoniam, qua epulantes delectabantur fideles, perfidus autem inpatienter audiebat. dulcis igitur est cantilena quae non corpus effeminat. sed mentem animumque confirmat.
Abbreviated transcription (Latin):
sẽquentib. Itaq dicit. Qantabiles uͥi erant iustisi s¬
caciones tue: ĩ loco ꝑegͥnationis mee.
ERIto ꝑegriuacionib nõ fr̃agebat᷑. suꝑbos
declinabat: eoꝵq ꝓsperis suc cessib non
monebat᷑. Consolabat᷑ se ĩ iuidiciis celestib. ange¬
bat᷑ in alienis pectatis. qr cantabiles habebat iusti¬
ficaciones dei. Que eñi bene tenemꝰ: cantare cõsue:¬
uimꝰ. ⁊ que cantant᷑: meliꝰ ur̃is adherent sensib.
Nõ eñ ꝑfũctorie trauseamꝰ que legunꝰ. ut tũc t̃ã.¬
tũ cũ legiinꝰ: ea ĩ me moriam eoꝵ redire uideaniur.
S eciam cũ ali est codex manib taiqͣm animair¬
cia que ꝓbant᷑ ⁊ muncda habent᷑ in lege. etiam
qͣndo nõ pascũt᷑ ruminare consuerũt ex semet
ip̃is alim̃ta sͥ recõdita ꝓferentes⁊ ita ⁊ nos de nr̃e
memorie thesauro. de ĩt̾iorib nr̃is riuninãdum
nob̾ pabulũ sp̃uale ꝓanamꝰ. Hymni nobis. can¬
ticũ nobis. psalmi nob̾: iustificationes dñi suit.

Expanded text:
i er ant iustif icationes tuae in loco seueritate s meae. merito peregrinationibus non frangebatur, superbos declinabat eorumque prosperis successibus non mouebatur, consolabatur se in iudiciis caelestibus, angebatur in alienis peccatis, quia cantabiles habebat iustificationes dei. quae enim bene tenemus cantare consueuimus et quae cantantur melius nostris adhaerent sensibus. non enim perfunctorie transeamus quae legimus, ut tunc tantum, cum legimus ea, in memoriam eorum redire uideamur, sed etiam, cum abest codex manibus, tamquam animantia, quae probantur et munda habentur in lege, etiam quando non pascuntur ruminare consuerunt, ex semet ipsis alimenta sibi recondita proferentia, ita et nos de nostrae me- moriae thesauro, de interioribus nostris ruminandum nobis pabulum spiritale promamus. hymni nobis, canticum nobis, psalmi nobis iustificationes domini sint.
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ diuiciis eẽ głam uł decorem. Nõue isti uni¬
u̾sos purgaũta ẽẽ putãt. qui c̃qił obsecũt᷑
timent ꝓpt̾ potentiam. laudant ꝓpt̾ nobili¬
tatẽ : S hec omĩa paulus detrim̃ta magis pri¬
tabat ẽẽ quam comoda: id̾o q ait: que mͥ lu¬
enciam xp̃i iħu dñi mei. ꝓpt̾ quem om̃ium

Expanded text:
uniuersos purgamenta esse putant, quicumque illis obsecuntur timent propter potentiam, laudant propter nobilitatem? sed haec omnia Paulus detrimenta magis putabat esse quam commoda, ideoque ait: quae mihi luentiam
Abbreviated transcription (Latin):
cũ d̾i ⁊ uolũtate fetistis. Qui autẽ meditat᷑ ⁊ dili¬
git: ⁊ actus suos leuat ut faciat q̃ placeãt deo.
is debet nõ neglig̾e nͨtranc currere mandata-
diuina: s exerceri ĩ his ĩ monari plurimũ austifi¬
cationes d̾i crebro reuoluens: sollicite mentis affec
nͥ forte unꝰ quisq seregat. ⁊̃ ip̃e ductor sui¬
sit. Uel huc: id est quo lit̾e huiꝰ u̾sicłĩ uocant.
dirigat iter. Meritoq ĩ pͥmo statim u̾si reciuĩẽ
suam postulat. quia ip̃e lict̾e septimꝰ num̾us
est quietis. Que autẽ maior requies: quã ut
ĩ uerbo dei requiescat. atq eiꝰ le gr̃a ⁊ consolatio¬
ne demulceat :
emento ĩ quit dñe u̾bi tui seruo tuo: ĩ
quo mͥ spem dedisti. Uerbum dei deiectos

Expanded text:
tum dei ex uoluntate fecistis. qui autem meditatur et dilitum dei ex uoluntate fecistis. qui autem meditatur et diligit et actus suos leuat, ut faciat quae placeant deo, is debet non neglegere nec transcurrere mandata diuina, sed exerceri in his, immorari plurimum. iustificationes dei crebro reuoluens sollicitae mentis affectnisi forte ut unusquisque se regat et ipse sui ductor sit: uel \'huc\', id est: quo litterae huius uersiculi uocant, dirigat iter. meritoque in primo statim uersu requiem suam postulat, quia ipse litterae septimus numerus est quietis. quae autem maior requies quam ut in uerbo dei requiescat atque eius se gratia et consolatione demulceat ? Memento, inquit, domine, uerbi tui seruo tuo, in quo mihi spem d
Abbreviated transcription (Latin):
meditacio. Meditacione enĩ mandatoꝵ celestium.
oꝑis bomi usus inolescit. Nam sic̃ meditaciom u̾¬
boꝵ sinis memoria est: ut que meditam᷑ u̾ba tene¬
amꝰ. sic meditacionis p̃ceptoꝵ celestiũ in tencio.
ur finis oꝑacio est actusq directus: ad implenda
spcepta diuina. Que nͥ quis dili gat: implere non
pot̾it. Nec solum diligat: s etiam nimis diligat.
Ideoq pͥus posuit. ⁊ meditabar ĩ mandatis eius
que dileri nimis: et subiecit. ⁊ leuaui manꝰ meã
ad p̾cepta tua: q̃ dileri nimis. Post meditationẽ
et eñi bonũ est leuare actus nt̃os ad p̃cepta dei.
atq id fac̾ẽ cũ caritate. cũ gaudio. ut nõ exneces:¬
situdine sit bonũ nr̃m nõ cũ merore atq tͥsticia.
s uolũtariũ. qr seruus ĩuitus facit: amicꝰ uolun¬
tariꝰ. Nos autẽ studeamꝰ ut dicat᷑ nob̾. Iam nõ di¬
cãuos seruos s amicos. quia quasi amici manda¬

Expanded text:
meditatio; meditatione enim mandatorimi caelestium meditatio; meditatione enim mandatorimi caelestium operis boni usus inolescit. nam sicut meditationi uerborum finis memoria est, ut quae meditamur uerba teneamus, sic meditationis praeceptorum caelestium intentio uel finis operatio est actusque directus ad implenda praecepta diuina, quae nisi quis diligat implere non poterit nec solum diligat. sed etiam nimis diligat. Ideo prius posuit: et meditabar in praeceptis tuis quae dilexi nimis et subiecit: et leuaui manus meas a d praecepta tua quae dilexi nimis. post meditationem etenim bonum est leuare actus nostros ad praecepta dei atque id facere cum caritate, cum gaudio, ut non ex necessitate sit bonum nostrum, non cum maerore atque maestitia, sed uoluntarium, quia seruus inuitus facit, amicus uoluntarius. nos autem studeamus, ut dicatur nobis: \'iam non dico uos seruos, sed amicos, quia quasi amici manda
Abbreviated transcription (Latin):
nẽ. Sũt enĩ reges qui osftetũt in iersm sapiente
sue miera. quib data ẽ gr̃a uerbũ loqui. ⁊
quadam potestate regali flectẽ pͦpłos. ⁊ animat
mulcere scõꝵ: nõ erubescentes in eo qr nichil alie¬
nũ a honestate loq̃rent᷑. Quos nemo redarguat.
⁊ repellat qͣi qr nõ sint digni. quos idoneos. xp̃c
cõtra assertionẽ suꝑati. Rer gͥ est qui nõ erubes¬
cit ne ĩ actu rep̃hendat᷑. redargnat᷑ in sermonib:
eo qd ⁊ uita debeat ẽẽ fundat᷑ ⁊ uerbo. Itaq quã¬
uis ꝑfectus ita eẽt ꝓpħeta. ut nõ erubesceret ĩ cõ¬
spectu regũ: tam̃ meditabat᷑ ĩp̃ceptis dei om̃i uite
sue tẽꝑe. ⁊ oꝑa sua eleuabat. nich agent qd t̾renis
cupiditatib ad hereret. Ideoq ait. Et meditas¬
bar ĩ mandatis tuis que dileri nimis. et leuaui
manꝰ meas aꝑnãdata tua que dileri: ⁊ exerceborĩ
iustificacionib tus.
uicherrimꝰ ordo iste. ut pͥmo meditem᷑: et
eoꝵ p̃ceptoꝵ que diligimꝰ. sit nob̾ assueta

Expanded text:
enim reges, qui offerunt in Hierusalem sapientiae suae munera, quibus data est gratia uerbum loqui et quadam potestate regali flectere populos et animas mulcere sanctorum, non erubescentes in eo, quia nihil alienum ab honestate loquerentur, quos nemo redarguat et refellat, quasi quia non sint digni quos idoneos Christus t qui non erubescat, ne in actu reprehendatur, redarguatur in sermonibus, eo quod et uita debeat esse fundatus et uerbo. itaque quamuis perfectus ita esset propheta, ut non erubesceret in conspectu regum, tamen meditabatur in praeceptis dei omni uitae suae tempore et opera sua eleuabat, nihil agens quod terrenis cupiditatibus adhaereret. Ideoque ait: et meditabar in mandatis tuis quae dilexi nimis et leuaui manus meas ad mandata tua quae dilexi nimis et exercebar in iustificationibus tuis. pulcherrimus ordo iste, ut primo meditemur et eorum praeceptorum, quae diligimus, sit nobis adsueta
Abbreviated transcription (Latin):
res simꝰ ĩ nocte nõis dm̃i: ⁊ dicamꝰ ut scͥptũ est.
ec facta est mͥ: qñi iustificaciones tuas erqui¬
siui. Hoc est hec memoria facta est mͥ: ut
memior sẽm ⁊ ĩ nocte nomuis tui. nõ ebrieta¬
te sopitus. nõ epulit resolit̾ in sõpnum. nõ
curis scłarib occupatus. ut obliuia mͥ tue ue¬
n̾ationis irriꝑient. s cotidiana meditacione
ĩbea cassigãs. ⁊ intencionẽ nientis exertens.
ut assiduitate fiat nobis cursus iste solemnis.
ut dñm iħui eciã ĩ noctib toto uen̾emur affec

Expanded text:
res simus in nocte nominis domini et dicamus, ut scriptum est: res simus in nocte nominis domini et dicamus, ut scriptum est: haec facta est mihi, quoniamiustificationes tuas exquisiui, hoc est: haec memoria facta est mihi, ut memor essem et in nocte nominis tui, non ebrietate sopitus, non epulis resolutus in somnum, non curis saecularibus occupatus, ut obliuia mihi tuae uenerationis inreperent, sed cotidiana meditatione membra castigans et intentionem mentis exerut assiduitate fiat nobis cursus iste solemnis, ut Dominum Jesum etiam in noctibus toto veneremur affec
Abbreviated transcription (Latin):
lerit aĩa mea uidistis: Queni xp̃m loquebat᷑.
nͨ eruta est pallio: ⁊ quem querebat ĩuenit.
Disce quẽ ad modum rp̃s querit᷑. P his utiq̃
qui nõ ꝑfunctorie querũt iuolent᷑ retinent
sicut ista q̃ ait. Tẽnui eũ ÷ ⁊ non dunisieum.
fide in uenit. meditacione const̾urit. Si bonõ
custo des accipimus : utiq angłi sũt. Qui gͦ.
angłos transit: uerbũ ĩuenit. Id̾o nõ multũ
ĩ ter uaili fuit cũ tͣnsiut ab his: ⁊ in uenit
ihm. Quomͦ erge in fra tuler̃t paliũ. nͥ for¬
tes quia ꝓcessu opp̃ssa sid̾i eccłia. Dum nudat᷑:
dñs plus amat᷑. expolians se uet̾eni homiñe.
ut nouũ ĩduat: quẽ nõ oꝑiunt ĩ dum̃ta. s
mag̾ secreta clarificãt. aut qr anuctũ sapien¬
cie secularis. ad xp̃muent᷑a deposuit: Et noc
exutꝰ est palliũ. pꝰea quã cepit ẽẽ per fecrior.
Simꝰ gͦ memores iustificacionũ celestiti. ut
dum secreto eas m̃tis ⁊ uece cantamꝰ. memo¬

Expanded text:
lexit anima mea uidistis? quae Christum loquebatur, lexit anima mea uidistis? quae Christum loquebatur, nec exuta est pallio et quem quaerebat inuenit. Disce, quemadmodum Christus quaeratur ab his utique, qui non perfunctorie quaerunt, uiolenter retinent, sicut ista, quae ait: tenui eum et non dimisi eum, fide inuenit, meditatione constrinxit. si bonos custodes accipimus, utique angeli sunt. qui ergo angelos transit, uerbum inuenit. ideo non multum interualli fuit, cum transiuit ab his et inuenit Iesum. quomodo ergo infra tulerunt pallium, nisi forte quia processu operosae fidei ecclesia dum nudatur, a domino plus amatur, expolians se ueterem hominem, ut nouum induat, quem non operiunt indumenta, sed mentis secreta clarificant, aut quia amictum sapientiae saecularis ad Christum uentura deposuit? et Noe exutus est pallium, posteaquam coepit esse perfectior. Simus ergo memores iustificationum caelestium, ut, dum t\'as secreta mentis uoce cantamus, memo
Abbreviated transcription (Latin):
biit ĩciuitatẽ. Tide ne ĩ illã ciuitatẽ ĩ quã dñs
celebraturᷤ pascha oiscipłos destinauit: ite ĩ ciui¬
tatẽ ad quendam. Postea quã inforo ut dixi
quesinit ubi oleũ uendit᷑. qd̾ expectantes sp̃o¬
tãt ꝑiti legis et̾ne. qd forũ nõ licib tu mulcuo¬
est: s xp̃i tributialib gsosũ. Tbi quesiuit ĩ¬
quã ĩforo ⁊ p̾t quesiunt ĩ plateis. de quibus hũ
qui ad patris familias euangłici pͣndiũ cõueni¬
rent colligebant᷑. qui uocati ad excusandũ ab hu¬
iuͦꝰ modi epulit nõ putarũt. Post ea  ĩ foro in¬
unt ciuitatẽ. ⁊ tunc demũ potuit ĩ uenire qd̾
quesiuit : fortasse qd in tribulatione ⁊ metu
posita mag̾ inuenit grãm. Deniq ĩ posf̾iori¬
bus ait. Inuener̃t̃ me qui circũ eunt ciuitatẽ:
tulerũt mͥ palliũ. habuit gͦ certañ. S qua
racione supͣ nõ tulerũt palliũ. hereo reꝑire. nͥ
forte qr ibi ĩ terrogasse dixit. Nũquid quem di¬

Expanded text:
biit in ciuitatem — uide ne in illam ciuitatem, in quam dominus celebraturus pascha discipulos destinauit: ite in ciuitatem ad quendam —, posteaquam in foro, ut dixi, quaesiuit, ubi oleum uenditur, quod expectantes spontant periti legis aeternae, quod forum non litibus tumultuoest, sed Christi tribunalibus gloriosum. ubi quaesiuit, inquam, in foro et post quaesiuit in plateis — de quibus hi, qui ad patris familias euangelici prandium conuenirent, colligebantur, qui uocati excusandum ab huiusmodi epulis non putarunt —, posteaquam in foro, inunt ciuitatem, et tunc demum potuit inuenire quod quaesiuit, fortasse quod in tribulatione et metu posita magis inuenit gratiam. denique in posterioribus ait: inuenerunt me qui circumeunt ciuitatem, tulerunt mihi pallium. habuit ergo certamen; sed qua ratione supra non tulerint pallium, haereo reperire, nisi forte quia ibi interrogasse se dixit: numquid quem di
Abbreviated transcription (Latin):
tͣnsfusa est diuina ꝓmissio. dicente moyse: primo¬
bit simmul. usq ad sũmitatẽ t̾re. unicũ enĩ uerbũ
dei hoc ꝓph̾cat᷑ orado: toto ꝑgentes orbe fũdẽdũ:
hoc gͦ surrecture eccłie ꝓmissũ. daui uereciur¬
diis sin impacient. erit uero cõmunis ꝓfectus mo¬
rancis: erig̾e uidet᷑. Et aodidit. Hec me cõsolata s¬
est ĩ humilitate mea qm̃ ĩ uerbũ tuũ uinisicauit.
ec est spes. hec que uerbo tuo ob ¶ ine.¬
uenit mͥ consolata est me: ut collerarẽ a cer¬
ba p̃sentiũ. dñ facit ⁊ fideles futuros. Quo mͦ nos
cõsoletur accipe. Quis uos separabit ĩ quid adilec¬
cione xp̃i : tribulatio. an angustia. anꝑsecucio.
antames. au pncimi. an gladius e Sicut scͥptũ est.
Quia ꝓpe̾ te mortificam̃ tota die: estimati sumꝰ
grauis. si ĩ cursus latronũ. si facultatũ ꝓscͥptio. si
qͥs qͥd eoꝵ que putant᷑ ĩ isto adu̾sa scło fande suꝑaut᷑¬

Expanded text:
transfusa est diuina promissio, dicente Moyse: primotransfusa est diuina promissio, dicente Moyse: primobit simul usque ad summitatem terrae; unicum enim uerbum dei hoc prophetatur oraculo toto per gentes orbe fundendum. hoc ergo surrecturae ecclesiae promissum Dauid uerecundus sui, inpatiens uero communis ere uidetur. Et addidit: haec e c me consolata est in humilitate mea, quoniam uerbum tuum uiuificauit me. haec est spes, haec, quae uerbo tuo obuenit mihi, consolata est me, ut tolerarem acerba praesentium, dum facit et fidere futuris. quomodo nos consoletur, accipe: quis nos separabit, inquit, a dilectione Christi? tribulatio an angustia an persecutio an fames ar te mortificamur tota die, deputati sumus grauis, si incursus latronum, si facultatum proscriptio, si quicquid eorum quae putantur in isto aduersa saeculo, facile superantu
Abbreviated transcription (Latin):
cionis erpectet: qui eciam erigat sicut habes
scͥptũ. Certam̃ certaui. cursũ consũmani ÷ repo¬
sita est mͥ corona iusticie. Non arrogans usur¬
pacio s fidelis. quiꝰ uerbũ dñi nõ posse fallere
confitetur. Ideoq amonet ⁊̃ dauit dicens ⁊ me¬
min̾erit dñs uerbi sui quo nos ad sꝑandũ ꝓuo¬
cat. ut t̾renis renũciemꝰ. ĩ hereamꝰ celestib. Di¬
cit gͦ dauid̃. Cercaui. certatꝰ sum: brauiũ petos
u̾bitui. qd̃ ꝓmusisti michi. Memor esto ꝓ mis¬
soꝵ tuoꝵ: qd̃ spopondisti seruo tuo: hõ nsur¬
pator̾e sꝑaui: que ut sꝑarẽ ip̃e fecisti. Seruuᷤ
sum: ex pecto alim̃tũ a dño. Miles sũ: erigo
ab iꝑatore stipendiũ. uocatꝰ sũ apłs: ab in¬
põt leuitis comuina ꝓmissa librare sicut habc̾.
Date leui nires eĩ: date leui maifestos enis.
Pot̃ eciam pͦpsi credentis electis auoqͥum istus
aptare: cui ꝑcipũ ioseph. pͥmo ĩ typho eiꝰ noĩs¬
nis deinde ꝑccibũ. ĩ pͥme oleccionis heredes

Expanded text:
gat, sicut t habes scriptum: certamen certaui, cursum consummaui; reposita est mihi corona iustitiae. non enim arrogans usurpatio, sed fidelis, quia uerum deum non posse fallere confitetur. ideoque admonet et Dauid dicens, ut meminerit dominus uerbi sui, quo nos ad sperandum prouocat, ut terrenis renuntiemus, inhaereamus caelestibus. Dicit ergo Dauid: \'certamen certatus sum; brauium peto uerbi tui quod promisisti mihi. memor esto promissorum tuorum quae spopondisti seruo tuo. non usurpatorie speraui, quae ut sperarem ipse fecisti. seruus sum, expecto alimentum a domino; miles sum, exigo ab imperatore stipendium; uocatus potest leuitis communia promissa librare, sicut habes: date Leui uiros eius, date Leui manifestos eius; potest etiam populi credentis electis adloquium istud aptare, cui per typum Ioseph primo in tribum eius nominis, deinde per tribum in primae electionis heredes
Abbreviated transcription (Latin):
gatiuã caritatis amisi. tu tñ qͣi pius responde
mͥ. ubi pascis ubi manes. Reliquisti me: ab¬
isti ad gentes. Recessisti longe a me. ⁊ illis ꝓpior
factus es: a quibus longe fuisti. S factus es
prope quia crediderũt sanguiui tuo. Amne re¬
cessisti. quia ego crucẽ tuam ñ suscepi ut mũdi
redempcõnẽ: s ut norii dampnacõnẽ. Qui aũ
receꝑũt sicut salutĩ auctorẽ . in meridie sunt.
Iuic luces. aliis refulges: illis calet gr̃a tua sicut
mendies. Michi matutimꝰs eras: cĩl ad huc cre-¬
qui pascunt᷑ indiuitiis tuis ⁊ in te sꝑant. Et
ideo ut dixit dauid deduces eoꝵ iusticiã tamqͣm
lucẽ: ⁊ uidiciũ t amqͣm meridiem. Queris gͦ
tamqͣm aliena que ꝓrima eras: tamqͣm pauꝑ
que diuet fuisti. His sequique p̃cedebas. Atq¬
utinam uł seqͣris quos p̃ced̾e debuisti. M erce
micta suꝑ greges sodaliũ tuorũ. Que ꝓselicos¬

Expanded text:
gatiuam caritatis amisi. tu tamen quasi pius responde gatiuam caritatis amisi. tu tamen quasi pius responde mihi: ubi pascis, ubi manes? reliquisti me, abisti ad gentes, recessisti longe a me et illis propior factus es, a quibus longe eras. sed factus es prope, quia crediderunt sanguini tuo; a me recessisti, quia ego cracem tuam non suscepi ut mundi redemptionem, sed ut noxii damnationem. qui autem receperunt sicut salutis auctorem, in meridie sunt; illis luces, illis refulges, illis calet gratia tua sicut meridies. mihi matutinus eras cum adhuc credqui pascuntur in diuitiis tuis et in te sperant. ideo, ut dixit Dauid, deduces eorum iustitiam tamquam lumen et iudicium eorum tamquam meridiem. Quaeris ergo tamquam aliena. quae proxima eras. tamquam pauper, quae diues fuisti. uis sequi quae putinam vel sequaris quos praecedere debuisti! Mercenamicta super greges sodalium tuorum. Quae proselytos
Abbreviated transcription (Latin):
ceꝑũt. Possũt ⁊ ꝓpħete ĩ telligi qui monẽdo.
denũciandoq ut uneam suam custodiret
ĩꝓbitatis que uirtutis uberes fructus defer¬
re debuerat : ⁊ ͥ deo ꝯfitet᷑ quia populũ sirũ cus¬
todire nõ potuit. Meritoq sero querit denere.
qũe cũ teneret amisit : multo dissimilior eius.
que dicit. In ueni qiuem cdliligit am̃a mea. Te¬
nui eum: ⁊ nõ derelinquam eum. Deniq ĩlla
inuitat ĩ ortũ suũ sponsũ. Hec ubi pascat re¬
cͥrens: dicit ad ip̃m. anũcimͥ: quẽ diligͣit aĩa
mea. Cur quem dilerit aĩa mea licis. ⁊ nõ qũe
diligit: Cur dimisisti quem tenebras : Perdi¬
disti patrũ sidem. amisisti in credulitate que
tenebas caritatis uincłis: amisisti longo fune
ꝑfid̾e. Ideo nescis ubi pascat: ubi maneat. Hã
si sciret: nõ quereres. Dicis em̃. Dbi pascis. ubi
manes: Inmeridie ⁊ Meridiem nosti ẽẽ eccłiã

Expanded text:
coeperunt. possunt et prophetae intellegi, qui mouendo coeperunt. possunt et prophetae intellegi, qui mouendo denuntiandoque, ut uineam suam custodiret inprobitatis, quae uirtutis uberes fructus deferre debuerat. et ideo confitetur. quia populum suum custodire non potuit, meritoque sero quaerit tenere, quem, cum teneret. amisit, multo dissimilior eius . quae dicit: inueni quem dilexit anima mea: tenui eum et non relinquam eum. Denique illa inuitat in hortum suum sponsum, haec, ubi pascat requirens, dicit ad ipsum: adnuntia mihi, quem dilexit anima mea. cur \'quem dilexit anima mea\' dicis et non \'quem diligit\' ? cur dimisisti quem tenebas ? dilexisti patrum fide, amisisti incredulitate; tenebas caritatis uinculis, amisisti longo fune perfidiae. ideo nescis ubi pascat, ubi maneat; nam si scires, non quaereres. dicis enim: ubi pascis, ubi manes in meridie ?meridiem nosti esse ecclesiam
Abbreviated transcription (Latin):
ta sum qd̾ penitꝰ reliquerit me sol: etiã nõ ĩ¬
tueat᷑. nõ reqͥrat egr̃a. Disimulauit ame
quia nõ seruami mandata eiꝰ. Recõciliabit᷑:
cũ uid̾it meoꝵ penitenciam delictoꝵ. Nõ ui¬
det me sol: quia nõ recepi aduenientẽ. Nõ
aꝑui fenestras: ut uite lum̃ iitraret. Cũ
a ꝑuero illuminabit occulos meos. qui neniͭ
ut totũ mũdũ illuminarer: ⁊ uideant etiã
adu̾sũ me. Putãt aliqui ħ de illis dici qui
sinagogani ad legis p̃cepta constͥngũt. ut
legem custodiant. Tiuram suam tueat᷑.
qũa custodire nõ potuit. Deniq custodi¬
ebat ut fac̾et uuas: fecit autẽ spinas.
Que sit gͥ uinea. uenit dauid testificari
nobis dicens. Unieam eregypto transtu¬
listi: eiecisti gentes ⁊ plantasti eam: pos¬
sũt ⁊ appłi ẽẽ filii matͥꝰ eiꝰ. qui uere inpug¬
uerũt sinagogã dicentes: Ecce ꝯu̾tun᷑ ad
gentes. ⁊ nacionib uerbum dei seminare

Expanded text:
ta sum, quod penitus reliquerit me sol, et jam non inta sum, quod penitus reliquerit me sol, et jam non intueatur, non requirat aegram. Dissimulavit a me; quia non servavi mandata ejus: reconciliabitur, cum viderit meorum poenitentiam delictorum. Non vidit me sol, quia non recepi advenientem; non aperui fenestras, ut lumen vitae intraret. Cum aperuero, illuminabit oculos meos, qui venit ut totum mundum illuminaret, et videant etiam odiui. putant aliqui hoc de illis dici, qui synagogam ad legis praecepta constringunt, ut legem custodiat, uineam suam tueatur, quam custodire non potuit; denique custodiebat ut faceret uuas, fecit autem spinas. quae sic igitur uinea, uenit Dauid testificari nobis dicens: uin eam e x Aegypto transtulisti, eiecisti genteset e t plantasti eam. possunt et apostoli esse filii matris eius. qui uere inpugnauerunt synagogam dicentes: ecce conuertimur ad gentes et nationibus uerbum dei seminare
Abbreviated transcription (Latin):
fusca sũ ⁊ detora: filie ierłm. Fũsca ꝑĩcre¬
dislitatẽ: clecora ꝑlegeni. Fusca ꝑlapsũ: de¬
cora. quia clilexit me sol. ⁊ pͥor facta sũ con¬
greg̾atio dei. Nolite resugere me:. quia fusci
sũ. Peo fusca sũ: quia sol deriliquid̾ me¬
susticie. qui ante illuminare cõsueu̾it.
Amisi colorem uultꝰ mei. obtunsa factaẽ aci¬
es occłoꝵ nicoꝵ. quib ante solẽ iudebani. In
tenebris ambulo. quia diem xp̃i nescio. No¬
lte cat̃ dẽspice me: q̃m qui dereliqius pocet
rursũ aspitere: ⁊ miseren it̾um. Solent cõ¬
gregare dispsos. desertos reqͥrere: collig̾e des¬
titutos. Onĩt tribus isrł cõtute. aspicite
me decoram: ante derelictam. Holite aspice¬
re me: qm̃ osfuscata sum. hoc est nõ solũ
aspiciatis. quia osfuscata sum. Non est in¬
tuitꝰ me sol: ⁊ ideo offuscata sũ. S lucet sa:
tib nõ lucebat ante: nũc lucet. Nũc illis
oritur: qui oriebat᷑ michi. Qui u remisit.
temutet ⁊ mͥ. Nolite arbitrari qm̃ osfusca¬

Expanded text:
um et decora, filiae Hierusalem, fusca per increduli- tatem, decora per legem, fusca per lapsum, decora, quia dilexit me sol et prior facta sum congregatio dei. nolite refugere me, quia fusca sum; ideo fusca sum, quia sol me reliquit iustitiae, qui ante inluminare consueuerat. amisi colorem uultus mei. obtunsa facta est acies oculorum meorum, quibus ante solem uidebam; in tenebris ambulo, quia diem Christi nescio. nolite tamen despicere me, quoniam qui reliquit potest rursum aspicere, misereri iterum. solet congregare dispersos, desertos requirere, colligere destitutos.\' omnes tribus Israel, conuenite, aspicite me decoram ante derelictam; nolite aspicere me, quoniam obfuscata s u m. hoc est: non hoc solum aspiciatis. quia obfuscata sum. non est intuitus me sol, et ideo obfuscata sum. sed lucet sol tibus non lucebat ante, nunc lucet: nunc illis oritur, qui oriebatur mihi; qui illis remisit, remittet et mihi. Nolite arbitrari quoniam offusca
Abbreviated transcription (Latin):
tit. tamqͣm sue cõcumelie pro pulsator. ueluti qd̾¬
dam suscipit adu̾sus suꝑbiam speciale c̾tamen :
tamqͣm dicat. Meus iste ad u̾sarus est. qui me las¬
cessit. mͥ de bet᷑ ista congressio. Unde ⁊ apłc mł
tiplicis culpe mat̾iam eẽ suꝑbiam de. clarauit :¬
oues ⁊ pugnas u̾boꝵ ex quib oriunt᷑ ĩuidie. cõ¬
tenciones. sac̾legͥ a. suspiciões uiale. conflictaciont̃

Expanded text:
tit. tamquam suae contumeliae propulsator ueluti quodtit. tamquam suae contumeliae propulsator ueluti quoddam suscipit aduersus superbiam speciale certamen, tamquam dicat: \'meus iste aduersarius est, qui me lacessit; mihi debetur ista congressio\'. unde et apostolus multiplicis culpae materiam esse superbiam declarauit ones et pugnas uerborum, ex quibus oriuntur inuidiae, contentiones, sacrilegia, suspiciones malae, c
Abbreviated transcription (Latin):
licti hoc telo nos pͥmum cliabolꝰ uuluauit ⁊ ꝑtu¬
lit. Nam nͥ homo serpentis ꝑ fua sicne deceptꝰ sic̃ d̾s
ẽẽ noluisset. ⁊ uerũ falsũq cognosc̾e qd̃ penitꝰ disc̾¬
nere huãna fragilitate nõ pot̾at: id̾oq quid seq̃ut᷑
acceꝑat. ne cem̾aria u surpacione d̾ illa paradisi se¬
de decid̾et nͥ in qͣm homo siris nõ cõtentꝰ finib ĩ¬
t̾dicta temerasset: nũqͣm feralis culpe ad nos
tͣusisset hereditas. Et quid de hoĩne dicam: Ip̃e
cdiabolꝰ ꝑsuꝑbiam nat᷑e sue amisit grãm. Deniq
dũdicit. ponã tronũ meum suꝑ nubes. ⁊ ero si¬
mił altissimo: consortiis erecioit angłoꝵ. Guips
cͥminii digna m̾cede dampnatꝰ. hominẽ sibi par-¬
ticipem requisiuit÷ ĩ quem consorciũ sue tͣnsfũd̾et᷑¬
S offense. Quid gͥ ħ peccato potest ẽẽ dec̾uis. qd̾ adei.
cepit ĩ iuria : Id̾oq ⁊ scͥpt᷑a dicit. Dñc suꝑbis resis¬

Expanded text:
licti. hoc telo nos primum diabolus uulnerauit et perculicti. hoc telo nos primum diabolus uulnerauit et perculit. nam nisi homo serpentis persuasione deceptus sicut deus esse uoluisset et uerum falsumque cognoscere, quod penitus discernere humana fragilitate non poterat ideoque quid sequeretur acceperat, ne temeraria usurpatione de illa paradisi sede decideret, nisi, inquam, homo suis non contentus finibus interdicta temerasset, numquam feralis culpae ad nos transisset hereditas. et quid de homine dicam ? ipse diabolus per superbiam naturae suae amisit gratiam. denique dum dicit: ponam thronum meum super nubes et ero similis altissimo, consortiis excidit angelorum; cuius criminis digna mercede damnatus hominem sibi participem requisiuit, in quem consortium suae transfunderetur offensae. Quid igitur hoc peccato potest esse deterius, quod a dei coepit iniuria ? ideoque et scriptura dicit: dominus superbis resis
Abbreviated transcription (Latin):
des ĩ aĩa nr̃a dum sascipit᷑. dũ ĩcelligit᷑. dũ com¬
p̃hendit᷑: ita eciã uita eiꝰ auget᷑. Et quẽ ad modũ
econtrario alloqiiũ dei deficit ĩ aĩa nr̃a: ita
⁊ incurrit eiꝰ uita defectũ. Itaq ut cõnexio ista
aĩe ⁊ corporis ur̃i sp̃u uitali animat᷑ atq alit̃.
⁊ tenet᷑: ita uerbo d̾i ⁊ sp̃uali gr̃a anima nr̃a ui¬
uificat᷑. Unde om̃i gr̃e stud̾e debemꝰ. ut reliqua
omĩa pꝰ habentes. cõgregemꝰ neb alloquia dei.
Et congeramꝰ ĩ pͥncipale nr̃m in sensus. ui sollitudi¬
nes. consid̾ationes actusq nr̃ot: ire alloquiis
scͥpturaꝵ facta ur̃a conueniant. nͨ aserie p̃ceptorũ
celestiũ actus nr̃i discordare uideant᷑: quo possimꝰ
⁊ nos dic̾e. qm̃i eloquiũ tuũ uiuificat nos. T̃erciꝰ
u̾sus est. S ꝑbi uuque agebant uius: aleges
autẽ tua non declinaui. ¶Parimũ peccatũ ĩ hoĩe
suꝑbia ẽ. qͣndo qͥdem inde mauauit ⁊ ũi origo de¬

Expanded text:
 dum suscipitur, dum intellegitur, dum conprehenditur, ita etiam uita eius augetur, et quemadmodum e contrario alloquium dei deficit in anima nostra, ita et incurrit eius uita defectum. itaque ut conexio ista animae et corporis nostri spiritu uitali animatur atque alitur et tenetur, ita uerbo dei et spiritali gratia anima nostra uiuificatur. unde omni genere studere debemus, ut reliqua omnia posthabentes congregemus nobis alloquia dei et congeramus in principale nostrum, in sensus, in sollicitudines, considerationes actusque nostros, ut alloquiis scripturarum facta nostra conueniant nec a serie praeceptorum caelestium actus noster discordare uideatur, quo possimus et nos dicere, quoniam eloquium tuum uiuificauit nos. Tertius uersus est: superbi inique agebaut e m tua non de cl i n a u i. maximum peccatum in homine superbia est, quandoquidem inde manauit nostri origo de
Abbreviated transcription (Latin):
in se doluisse cidͦ fecit: indiabolo ꝓdidisse quod
suasit. Ieoq ait scͥptura. Iustus ĩ erordio serio¬
nis: accusator est sui. Qui se accusat. ⁊ si peccator
est. iustus ẽẽ incipit. quia nͨ sibi parcit. ⁊ dei
iusticias confitet᷑. quẽ putat latere nichil posse.
Ntinã adam se pͥus accusare quã celare uoluis¬
set. S ño satis est ut cõfiteam᷑ errotẽ. uerũ
etiam si corrigi uolumꝰ. adño postulemꝰ ut docet᷑ noᷤ
iustificaciones suas: ne ptꝰ ea errare possimꝰ. Adũo
gͥ doceri petit ÷ quia unus est magist̾ ñr: ut ait
xp̃s. Nec otiose hoc petit. Nõ eñ beatus ille quẽ
docet homo: s quem tuerudieris dñe. Ubiq
memitut nͣ putat sͥ satis ẽẽ ut doceas eũ iustisi¬
caciones tuas dñe deus nr. s addidit. Niam

Expanded text:
in se doluisse quod fecit, in diabolo prodidisse quod in se doluisse quod fecit, in diabolo prodidisse quod suasit. Ideoque ait Scriptura: Justus in exordio sermonis accusator est sui . Qui se accusat, etsi peccator sit, iustus esse incipit, quia nec sibi parcit et dei iustitias confitetur, quem putat latere nihil posse. utinam Adam se prius accusare quam celare uoluisset! sed non satis est ut confiteamur errorem, uerum etiam, si corrigi uolumus, a domino postulemus, ut doceat nos iustificationes suas, ne postea errare possimus. a domino igitur doceri petit, quia unus est magister noster, ut ait Christus, nec otiose hoc petit: non enim ille beatus quem docet homo, sed quem tuerudieris, domine. Ubique meminit sui nec putat satis esse, ut doceat eum iustificationes suas
Abbreviated transcription (Latin):
les dicẽt: ⁊ nũc isrł quid dñs deus tuus petit
ate. nͥ ut tuneat dñm dm̃ tuũ. ⁊ ambules
ĩ uũs eiꝰ. ⁊ diligas eũ. ⁊ seriuas dño deo tuo er
toto corde tuo ⁊ ertota aĩa tua. ⁊ custodias
Smandata eiꝰ ⁊ iusticias eiꝰ: Liq̃t gͥ alias uias.
ẽẽ carnis : alias dei. Et siquis uelit ambu¬
lare uias dei. ei pͥut ẽẽ uias dei uias car nis
⁊ corporis ⁊ scłaris sapientie dexendas. Re¬
nõ tacet. Consitet᷑ errores ÷ nõ negat lapsus.
Simile illi hoc dixit. Annũciabo aduersut me
inicͥtatẽ meã dño. Si etũ se acusau̾it iͦtus uo¬
cẽ parati acusatoreͥt exdludit: qui solet coacer¬
uare peccata: ⁊ umnt euiꝰq eraggerare fla¬
gicia. Obstruit gͦ of eiꝰ. qui ipse dese fuerit
ante ꝯfessus: ⁊ prestruit ueniam confitentif.
Ĩuerecũdia: excusçat reũ. pudor suũ accusat: noꝰ¬
auctorẽ. Qui enĩ sua delicta nõ tacuit. indec᷑

Expanded text:
les, dicens: et nunc, Israel, quid dominus deus petit les, dicens: et nunc, Israel, quid dominus deus petit a te, nisi ut timeas dominum deum tuum et ambules in uiis eius toto corde tuo et ex tota anima tua, custodias mandata eius et iustitias eius? liquet igitur alias uias esse carnis, alias dei, et si quis uelit ambulare uias dei, ei prius esse uias carnis et corporis et saecularis sapientiae deserendas. Renon tacet: confitetur errores, non negat lapsus. simile illi hoc dixit: adnuntiabo aduersus me iniquitatem meam domino. si enim se accusauerit iustus, uocem parati accusatoris exclusit. qui solet coacerbare peccata et uniuscuiusque exaggerare flagitia. obstruit ergo os eius, qui ipse de se fuerit ante confessus, et praestruit ueniam confitentis uerecundia. excusat reum pudor suus, accusat auctorem; qui enim sua delicta n
Abbreviated transcription (Latin):
xp̃o iustificata est apeccato. S qui cupit uis¬
ait. Hias meas ꝓnũciaui: ⁊ eraudisti me do¬
ce me uistificationes tuas.Aulcro ordine
ad iustificaciones dei ꝑueniendũ putat: ut pͥ
mũ peccata sua fateatur. Sic eñ do cemͣ ⁊ alibi.
Dic iniqͥtates tuas ut iustificeris. Ita scire debemꝰ.
quid sit uias suas ambulare hominẽ: ⁊ uias
dei. Qui facit uoluntates carnis ⁊ uiuit scd̾m
cõcupiscẽciã mũdi huiꝰ : hic uias ambulat. qͥb
delectat᷑ ⁊ gaudet. Qui autẽ uenit uolũtatẽ
fac̾e pat̾s sui qui ĩ ceł est: cuiꝰ cibus est ut mã-¬
dacũ di cõpleat. qui nõ querit qd̾ sue uolũtatis
sit. s qd̾ placeat deo: ille dñi uiamꝑgit. illam
uiã quedicit. Ego sum ua: ueritas. ⁊ uita.
hidens ergo quia ille uiuit scõm uerbũ der:
qui iuam ambulat xp̃i. Ip̃e etiam dñs d̾s in
deutero nom̾o docet quo mͦ ĩ uiis suis ambu¬

Expanded text:
Christo iustificata est a peccato. sed qui iusChristo iustificata est a peccato. sed qui iusait: uias meas pronuntiaui, et exaudisti me; doce me iustificationes tuas. pulchro ordine ad iustificationes dei perueniendum putat, ut primum sua peccata fateatur. sic enim docemur et alibi: dic iniquitates tuas, ut iustificeris. itaque scire debemus, quid sit uias suas ambulare hominem et uias dei. qui facit uoluntates carnis et uiuit secundum concupiscentiam mundi huius, uias suas ambulat, quibus delectatur et gaudet; qui autem uenit uoluntatem facere patris sui qui in caelis est, cuius cibus est ut mandatum dei conpleat, qui non quaerit quod sibi uoluptati sit, sed quod placeat deo, ille uiam domini pergit, illam uiam, quae ait: ego sum uia et ueritas et uita. uides ergo. quia ille uiuit secundum uerbum dei, qui uiam ambulat Christi. ipse etiam dominus deus in Deuteronomio docet, quomodo in uiis suis ambu
Abbreviated transcription (Latin):
uid̾ent᷑ capti sũt de core femineo: hũ caro sũt
sic̃ dñt deus dixit. Non ꝑmanebit sp̃t m̃t ĩ hom¬
nib ĩ et̾nũ : ꝓpt᷑ qd̾ caro sũt. Et merito exꝑtes:
ubidinuis: angłt cõparãt᷑. Garo nõ sũt : qui non
sũt ĩ carne s ĩ sp̃u. Quales erant illi: qui doctorẽ
apłm sequebãtur: Quibr ait. Nos autẽ nõ estis
ĩcarne: s ĩ sp̃u. Qui autẽ corpora feminarũ capi¬
unt᷑ libidine : caro st̃. At que utinã caro tantũ
⁊ nõ etiam equi ad himiłentes: quia ĩ uxorem
in quit ꝓrimi sui ad humiebant. Rogat gͦ
qui de ieccionem aĩe sue sentit ad pauim̃tũ usq
curuate: ut uiuificet᷑ scdm̃ uerbũ dei qd aui¬
mas ad setrahit quas cũq miseracione sua lib̾¬
are cupiens: ab ducit at̾ris. Uiuficat᷑ autẽ aĩa
aue uias ambulat xp̃i peccato mortua: deo ui¬
uens. ita ut mors pectati dũatũ ĩ ea habere
pot᷑ hec nõ possit. pot̾ ea quã cõsepuita cum

Expanded text:
iderentur, capti sunt decore femineo, hi caro sunt, sicut Dominus Deus dixit: Non permanebit spiritus meus in hominibus in aeternum, propter quod caro sunt . Et merito exspertes libidinis, angelis comparantur, caro enim non sunt, quia non sunt in carne, sed in spiritu: quales erant illi qui doctorem Apostolum sequebantur, quibus ait: Vos autem non estis in carne sed in spiritu. qui autem corporea feminarum capiuntur libidine, caro sunt, atque utinam caro tantum et non etiam equi adhinnientes, quia in uxorem, inquit. proximi sui adhinniebant. Rogat ergo, qui deiectionem animae suae sentit ad pauimentum usque curuatae, ut uiuificetur secundum uerbum dei, quod animas ad se trahit quascumque miseratione sui leuare cupiens abducit a terris. uiuificatur autem anima, quae uias ambulat Christi, peccato mortua deo uiuens, ita ut mors peccati dominatum in ea posthaec habere non possit, posteaquam consepulta cum
Abbreviated transcription (Latin):
fenestra est. Intrauit mors ꝑ ocłm tuũ. Si ui
d̾is possessionẽ uidue uł minoris. ⁊ cõcupieris
ĩuad̾e. indefensã putans etatẽ ẽẽ uł serũ. s nõ nõꝰ
sũt ĩ defenꝰ. qͦs dñs uult ẽẽ defensos: incrauit
mors ꝑfenestram. Siud̾is de corẽ mulieris. aut
thesanros minoris. ⁊ tuas extitau̾is cupidita¬
ĩtrat mors : in trat ⁊ uita. Si decor̃e puelle
aspiciens sacre. uen̾eris dñm iħ̾m qd̾ in tenerõ¬
bros annos uen̾it etas senectutis. uita ĩ macu¬
lata. ⁊ ip̃e filia tuã offeras ut pio cõsecret᷑
uelamine. si possessionem minoris non tamqͣm
sollicitꝰ ĩ uasor aspitias s qͣsi parens sedulus reli¬
gioso tuearis affectu: ꝑhas fenestras ꝓspicit
xp̃c. ⁊ uocat sponsam eminens suꝑ retia. Bene
eminens: quia solus est quẽ recia nõ ĩ uoluͤtint
peccatoꝵ. Om̃s uitra recia erant: ĩmo ad huc ĩ¬
tra tocia simꝰ. quia nemo siue peccato. nͥ solus¬

Expanded text:
fenestra est, intrauit mors per oculum tuum. si uifenestra est, intrauit mors per oculum tuum. si uideris possessionem uiduae uel minoris et concupieris inuadere, indefensam putans aetatem esse uel sexum — sed non sunt indefensi quos dominus uult esse defensos —, intrauit mors per fenestram. si audieris decorem mulieris aut thesauros minoris et tuas excitaueris cupidita per haec intrat mors, intrat et uita, si decorem puellae aspiciens sacrae uenereris dominum Iesum, quod in teneros annos uenerit aetas senectutis, uita inmaculata, et ipse filiam tuam offeras, ut pio consecretur uelamine; si possessionem minoris non tamquam sollicitus inuasor aspicias, sed quasi parens sedulus religioso tuearis affectu. per has fenestras prospicit Christus et uocat sponsam, eminens super retia. Bene \'eminens\' quia solus est quem retia non inuoluerint peccatorum. omnes intra retia erant, immo adhuc intra retia sum
Abbreviated transcription (Latin):
amore: quia uelit ꝑtẽptare seusus amantis.
Sepe egressus ut quereret᷑ asponsa. sepe re¬
gressus ut in uitaret᷑ ad oscła: astitit ptꝰ pa¬
rietẽ. ꝓsperit ꝑsenestras. eminens ꝑretia. ut
nõ totus ab eẽt: uͦ quasi totꝰ in traret. ⁊ ip̃e ad
se sp̃osam uocaret. ut ueniendi ad se inicem
fierent graciosa cõmercia: amoremq suũ mitui:s
habeas fundatũ parietẽ. nõ illum mediũ qui
domꝰ utiꝰ separet menbra. s edificatũ supͣ fũ¬
t᷑a crescat ĩ templũ. neq distͥminet eiꝰ int̾ua
s muniat. Si habeas gͦ in te edificationem
dei ⁊ adorientẽ pateant semꝑ fenestre tue ue¬
nit u̾bum stat post tirũ parietẽ. occłi eñi dm̃
suꝑ iustos. ꝓspicit ꝑfenestras tuas. Que st̃ se¬
nestreiste: legunꝰ fenestras dequib dicit ihe¬
remias. Intrauit mors ꝑfenestras: ꝑ quas ĩ¬
trauit auaricia. ĩ trauit libido. Occł̾is tuus

Expanded text:
amore, quia velit pertentare sensus amantis, amore, quia velit pertentare sensus amantis, saepe egressus ut quaereretur a Sponsa, saepe regressus ut invitaretur ad oscula, astiterit post parietem, prospexerit per fenestras, eminens super retia; ut non totus abesset, nec quasi totus intraret, et ipse ad se sponsam vocaret; ut veniendi ad se invicem fierent gratiora commercia, amoremque mutuis ahabeas fundatum parietem, non illum medium qui domus unius separet membra, sed aedificatum supra funtura crescat in templum nec disterminet eius interna sed muniat, si habeas ergo in te aedificationem dei et ad orientem pateant semper fenestrae tuae, uenit uerbum, stat post tuum parietem — oculi enim domini super iustos —, prospicit per fenestras tuas. Quae sunt fenestrae istae? legimus fenestras, de quibus dicit Hieremias: intrauit mors per fenestras, per quas intrauit auaritia, intrauit libido. oculus tuus
Abbreviated transcription (Latin):
s defensor accustos. Cũ hoc lupo: u̾sarilibet:
ꝑhunc lupũ factũ est: ut simꝰ ĩmedio tuti lupoꝵ.
hemo iam ueret᷑ iupos: cũ hic pascim᷑. sicut scͥp¬
tũ est. Tũc lupi ⁊ agni simul pascent᷑. S iam
cõsid̾emꝰ: quid sit qd̾ ait ꝓpheta.et ne aufe¬
ras de ore meo u̾bũ u̾itatis usq qͣ. quia ĩiudiciis
tuis suꝑ sꝑaui.
I̾at eccłia uł aĩa iusti salientẽ sic̃ himi¬
lum suꝑ montes. repente ꝓxinũ aspi¬
ciens ꝑtꝰ pariecẽ domꝰ sue ꝓspicientẽ. ꝑ fenestrã
eminẽtẽ ꝑretia. exultat ⁊ gaudet. qr ip̃a etiã¬
amat᷑ asponso. qui tanqͣm ⁊ ip̃e uułi̾atus ca¬
caritatis decore dilecte pͥmo cũ ab eẽt: ad os¬
cdła rogatꝰ qfuerit. Rogat᷑ em̃i cũ dicit᷑. Oscu¬
let᷑ me: ab oscło̾ oris sui. Deinde p̾ces spon¬
se. blandiciasq nõ sp̃uerit di lecta sibi u̾ba p̾¬
dicantis: atq mnint̾iora domꝰ eam benignus
ĩ durerit. Deĩde tamqͣm lasciuientis laudens

Expanded text:
defensor et custos. cum hoc lupo uersari libet, per hunc lupum factum est, ut simus tuti in medio luporum. nemo iam ueretur lupos; cum his pascimur, sicut scriptum est: tunc- lupi et agni simul pascentur. Sed iam consideremus, quid sit quod ait propheta: e t non auferas ex ore meo uerbum ueritatis usque quaque, quia in iudiciis tuis supersperaui. uiderat ecclesia uel anima iusti salientem sicut hinulum super montes; repente proximum aspiciens post parietem domus suae prospicientem per fenestras, eminentem super retia exultat et gaudet, quia etiaamatur a Sponso: qui tamquam et ipse vulneratus charitatis decore, dilectae primo cum abesset, ad oscula rogatus adfuerit rogatur enim cum dicitur : Osculetur me ab osculo oris sui , deinde preces Sponsae blanditiasque non spreverit, dilecta sibi ubera praedicantis, atque in interiora domus eam benignus induxerit; denique tamquam lascivienti ludens
Abbreviated transcription (Latin):
sollicituoo mũdi Deniq qui iuã u̾itatis elegit
paulo ptꝰ dicit. Au̾te occłos meos neiudeãt ua-¬
nitatẽ. uanitas tẽporaliũ est: ueritas etͥnͦrũ.
Si uolumꝰ gͥ ambulare uiam ueritatis. ꝑigͥne¬
m᷑ scło magis quã deo: ⁊ ambulemꝰ ꝑfidem.
Qui eñi ꝑfidem ambulat: d̾o p̃sens est. Qui
ambulat ꝑspeciem: ad est scło. ꝑ egͥnat᷑ a dño :
s hic cito cõfundit᷑. Unde refugus ad huiꝰ modiui¬
to : dicit dd. Ad hesit testimoniis tuis dñe: noli me¬
Dheret testimoniis dm̃÷ qui eiꝰ mandata nõ:
respuit. iudicia nõ obliuiscit᷑: nͦ uolupta¬
tib ĩ dulget suis. Om ad heret dñi destimoniis. re¬
nũciat mũdo. post̾iora obliuiscit᷑: nͨ uoluptatib¬

Expanded text:
sollicitudo mundi.denique, qui uiam ueritatis elegit, sollicitudo mundi.denique, qui uiam ueritatis elegit, paulo post dicit: auerte oculos meos, ne uideant uanitates. uanitas temporalium est, ueritas aeternorum. si uolumus igitur ambulare uiam ueritatis, peregrinemur saeculo magis quam deo et ambulemus per fidem. qui enim per fidem ambulat deo praesens est, qui ambulat per speciem adest saeculo. peregrinatur a domino; sed hic cito confunditur. Unde refugus ab huiusmodi uiro dicit Dauid: adhaesi testimoniis tuis, domiadhaesit testimoniis domini qui eius mandata non respuit, iudicia non obliuiscitur nec uoluptatibus indulget suis. qui adhaeret domini testimoniis, renuntiat mundo, posteriora obliuiscitur, ad pri