comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
diens nõ miret᷑ sic magnaꝵ rerũ r̃¬
cordacio ł scientibus admirãda est
Ne ue omĩa sequar qd̾ nec nccͣriũ pu¬
to nec ĩpossibile Duaꝵ toto orbe cais¬
simaꝵ gẽciuz duos longe p̃stãtissimos
duces ad mẽo ruoca ¶Iulius cesar.
uictor est ĩ galliis ĩ gͥmania ĩ britama
i liyspamis in ytalia ĩ thassalia ĩ egypto
Idemq mox ĩ armenia ĩponto ĩ affri¬
ca. et rursus ĩ hyspania sup̃mo marte
uicturꝰ in medio tantaꝵ uictoi̾aꝵ ab a¬
more regio ĩterĩ apud alexandriã ui¬
ctus est. Hanibal apud tyciũ apud tre¬
biã apud tnͣsuuenum apud cãnas uictor
ac demũ ĩ patria uincendus sua. pͥus
apud salapiã apulie opidũ quo ĩexcu¬
sabilior sit me̾tricio amoe subactus est
Qͣta tibi uidet᷑ mali uis que tam du¬
ros aĩos tam rigida pectora. leui fran¬
gant incͥsu tam rapidos pedes tam for¬
cia brachia fragilibꝰ uĩculis liget łĩqͦ
fabulosa et uetera nimis ni beluas tnͣs¬

Expanded text:
gnarum rerum recordatio vel scientibus admiranda est — neve omnia sequar, quod nec necessarium puto nec possibile. Duarum toto orbe clarissimarum gentium duos longe prestantissimos duces ad memoriam revoca: Iulius Cesar victor in Galliis, in Germania, in Britannia, in Hispaniis, in Italia, in Thessalia, in Egypto idemque mox in Armenia, in Ponto, in Africa et rursus in Hispania supremo Marte victurus, in medio tantarum victoriarum ab amore regio interim apud Alexandriam victus est. Hannibal apud Ticinum, apud Trebiam, apud Transimenum, apud Cannas victor ac demum in patria vincendus sua, prius apud Salapiam Apulie oppidum, quo inexcusabilior sit, meretricio amore subactus est. Quanta tibi videtur mali vis, que tam duros animos, tam rigida pectora levi frangat incursu, tam rapidos pedes, tam fortia brachia fragilibus vinculis liget? Linquo fabulosa et vetera nimis: in beluas trans
Abbreviated transcription (Latin):
tũt sunt mala ꝑiculosissiã cũ delectant
sepe suauitaten hac durissimꝰ finis ex¬
asperat W Anio amorq Nõ ut sit ĩ¬
ta ꝙ̃ nͥ duplex nodus nexus artior
gͣui ꝯ disc̾men mebꝰ de t̾e sperarẽ si a¬
mares tm̃. non eciã amareris et si eci¬
ã facilitatem amoris atq difficultatẽ
eque nociuã quidã dicant eo ꝙ facili¬
tate aĩꝰ capiat᷑ cu difficultate ꝯtẽdat

Expanded text:
tunc sunt mala periculosissima, cum delectant. tunc sunt mala periculosissima, cum delectant. Sepe suavitatem hanc durissimus finis exasperat. Amo amorque. Ut sit ita, quid nisi duplex est nodus, nexus arctior, gravius discrimen? Melius de te sperarem si amares tantum, non etiam amareris. Etsi enim facilitatem amoris atque difficultatem eque nocivam quidam dicant, quod facilitate animus capiatur, cum difficultate contendat
Abbreviated transcription (Latin):
Ratis fruor amoi̾bus Rõ Gra¬
tis insidiis oppͥmẽdus. G Era¬
tis uror amoibus Rõ bene ais uror
est enĩ amor latens ignis gͣtũ uulnꝰ
sapidũ uenenũ dulcis amaĩtudo delcã¬
bilis morbus. iotũdũ suppliciũ blanda
mors  Amo et uicissim amor. Rõ¬
P̾ͥmũ nosce̾ potes secũdũ in ãbiguo
est nͥ forte nocturnũ muliercule tue
murmur ĩ testĩo ͫ trahis. E Amor
haud dubie Rõ ꝑsuasit ut uideo nec
magnũ ꝑsuade̾ uolentibus oĩs amãs
cecus et credulis. ꝙ si fidem iuram̃¬
to amatoi̾o uis ĩesse sc̃ptũ ab amante
cyrogͣphu tenera ĩ glacie testibꝰ au
us ardor leuitas ꝯsuetudo mẽciẽdi
illiꝰ ore prodiert᷑ suspectũ faciunt¬
O Amo qd̾ iure añm delectet et dul¬
citer ardeo. Rõ Credis ex me audĩe
quod ille ingr̃ ouidiꝰ amoꝵ ait. ut
feliciter amans gaudeas et uento tus
nauiges uolupͣtis id quidẽ non cõsilii
est Ego uero quo suauiꝰ arseris/ eo.
caucius ex ĩcendio fugiendũ cõsulo

Expanded text:
ratis fruor amoribus. Gratis insidiis opprimendus! Gratis uror amoribus. Bene ais: “uror”; est enim amor latens ignis, gratum vulnus, sapidum venenum, dulcis amaritudo, delectabilis morbus, iucundum supplicium, blanda mors. Amo et vicissim amor. Primum nosci potest, secundum in ambiguo est, nisi forte nocturnum muliercule tue murmur in testimonium trahis. Amor haud dubie. Persuasit, ut video; nec magnum persuadere volentibus: omnis amans cecus et credulus. Quod si fidem iuramento amatorio vis inesse, scriptum ab amante cyrographum tenera in glacie testibus auus, ardor, levitas, consuetudo mentiendi, uicquid illius ore prodierit suspectum faciunt. Amo quod iure animum delectet et dulciter ardeo. Credis ex me audire quod ille magister amorum ait, ut feliciter ardens gaudeas et vento tuo naviges; voluptatis id quidem, non consilii est. Ego vero, quo suavius arseris eo cautius ex incendio fugiendum consulo:
Abbreviated transcription (Latin):
detreat ꝙ scire se non aniai nec ama¬
tũ ni crede ꝙͣuis id non facile creditu¬
ra sit ceca et cupida mens amãtis q̃
unꝰ est ex illo grege de quo scribit᷑ ꝙ qͥ
amãt ipĩ sibi sõpnia fingunt G Amo
ego cũ gaudio iNõ Qui ꝙ̃ male sibiẽ
non sentit obtorpuit qui malo suo gau¬
det ĩsauit s Apud me fateor delcã ᷝ ͤ
est amare Rõsdiosũ mallem at mo¬
lestũ quo et fuga mali ꝓmptior foret
et ꝓpĩquior spes salutis nuc delcãcio
morbũ alit sanꝰ enĩ fiei̾ respuit quẽ
delcãt egrotare S Ut libet apud me
quidẽ ĩgeĩu est amare. Rõ Ut quisq
sapit et loqui᷑ apud me uo̾ seruile ꝓr¬
sus ac languiduz et qd̾ fortissiõs eciã
uiros emolliat/ eneruetq dicã ꝙ nẽo

Expanded text:
deterreat quam scire se non amari nec amatum iri credere — quamvis id non facile creditura sit ceca et cupida mens amantis, qui unus est ex illo grege, de quo scribitur quod qui amant ipsi sibi somnia fingunt. — Amo ego cum gaudio. Qui quam male sibi est non sentit, obtorpuit; qui malo suo gaudet, insanit. Apud me, fateor, delectabile est amare. Odiosum mallem ac molestum, quo et fuga mali promptior foret et propinquior spes salutis. Nunc delectatio morbum alit; sanus enim fieri respuit quem delectat egrotare. Ut libet: apud me quidem ingenuum est amare. Ut quisque sapit et loquitur; apud me vero servile prorsus et languidum et quod fortissimos etiam viros emolliat enervetque. Dic
Abbreviated transcription (Latin):
te aliis bri cui totiens alia usta sũt et
de supplicio consiliũ cape ex quibusd
malis remedia conflantur. Sepe ꝑ¬
uus dolor pñs ut uenturis ac gͣuibꝰ
ottueretur admonuit fuitq u̾tilis
qui molestus erat felix incendum
ffebribus exc̾cior. Rõ Eris iam bñ ua¬
litudinis extimator ydoneus. uos enĩ
honnies dei dona nisi amissa uel ĩter¬
missa non noscitis ingͣtu genꝰ. T
ffebre uexor importuna. Rõ Du sil
esse non potestis Nemo diu aidet, aut
illa te deseret aut tu illam
De dolore

Expanded text:
te aliis uri, cui totiens alia usta sunt, et te aliis uri, cui totiens alia usta sunt, et de supplicio consilium cape, ex quibusdam malis remedia conflantur. Sepe parvus dolor ac presens, ut venturis ac gravibus occurreretur admonuit, fitque utilis qui molests erat: felix incendiumFebribus exerceor. Eris iam bone valitudinis extimator ydoneus. Vos enim homines Dei dona nisi amissa vel intermissa non noscitis, ingratum genus. Febre vexor importuna. Diu simul esse non potestis; nemo diu ardet: aut illa te deseret, aut tu illam. 113 DE DOLORE
Abbreviated transcription (Latin):
tempore fimendꝰ aut frigore
utrũuis fecerit bene euit D ffebri¬
bus urgeor. Rõ Omĩs hic cont᷑ uaͣ
motus plus habet impetus ꝙͣ duitur¬
nitatis et sepe duoru facit alteru
aut corpus expurgat aut aiãm absol¬
uit O ffebriba teneor Rõ Non lon¬
ces nã cu morte ꝯfligit oꝑare exitũ
duelle prope est hora uel huic morbo
uel dmbꝯ exemptura. D febribꝰ arde¬
o. Rs̃ mmꝰ malu est corpus arde̾ ꝙͣ
aĩm de quo p̃cedentes tue septẽ prox¬
tme sũt querele. quid si ardor alt̾rus
salubris est alteri quid si hic ardor
ꝙuis asper optabilis est qntu demq
bomi est pñtis uite mala breui gustu
ꝑhenis aniou̾e supplici ut ĩfir nntaᷤ¬
et amaĩtudines declinare scudeant
qui tam gͣuiter paucis horis amarius¬
tula tollerant atq hiis angustiis dis¬
tant illas euad̾e quibꝰ nec᷑ pħs phi̾cꝰ
nec herba medebitur nec dies creti¬
tus nec mos quidem. D. ffebribꝰ
uror Rt. Uermiũ cibꝰ excoquit᷑ fer

Expanded text:
tempore finiendus aut frigore; utrumvis fecerit, bene erit. Febribus urgeor. Omnis hic contra naturam motus, plus habet impetus quam diuturnitatis, et sepe duorum facit alterum: aut corpus expurgat, aut animam absolvit. Febribus teneor. Non lonces. Natura cum morte confligit: operire exitum duelli; prope est hora, vel huic te morbo, vel omnibus exemptura. Febribus ardeo. Minus mali est corpus ardere quam animum, de quo precedentes tue septem proxime sunt querele. Quid, si ardor alterius, salubris est alteri? Quid, si hic ardor quamvis asper optabilis est? Quantum denique boni est presentis vite mala, brevi gustu, perennis admonere supplicii, ut infinitas amaritudines declinare studeant, qui tam graviter paucis horis amariuscula tolerant, atque his angustiis discant illas evadere, quibus nec Physicus, nec herba medebitur, nec dies criticus nec mors quidem. Febribus uror. Vermium cibus excoquitur; fer
Abbreviated transcription (Latin):
rã littus aras. semĩa proitis nͥa nõ
icit᷑ D Discipulu indocilẽ sors de¬
dit Nõ Terre aride colonis solue bo¬
ues quid torques illi ꝑce et tibi cuz tot
sint labores nccͣriĩ et ĩeuitabiles suꝑua¬
cuos quer̾e straticia est. D Discipulũ
habeo brãrũ nidocilem. Rõ Si docilis
est uirtutũ illic insta melioibꝰ illũ artibꝰ
ornaueris ꝙ si neutrũ capit uacuũ siue
neue quid ĩꝑtusĩ uas effũderꝭ qd neq¬

Expanded text:
on vincitur. Discipulum indocilem sors dedit. Terre aride colonus, solve boves, quid te torques? Illi parce et tibi, cum tot sint labores necessarii et inevitabiles: supervacuos querere stultitia est. Discipulum habeo literarum indocilem. Si docilis est virtutum, illic insta: melioribus illum artibus ornaveris. Quod si neutrum capit, vacuum sine, neve quid in pertusum vas effuderis, quod neq
Abbreviated transcription (Latin):
obliuiscat᷑ ĩterim se potente. R Dis¬
cipulũ rudẽ elatũq habeo. Nõ Cont
uentũ adil̾so flumĩe nauigas contͣhe
carbasa tra pete P Cõtumatẽ hẽo
fodis s ẜpentẽ nutris atonitũ excolis
hostem doces. D Dure discipulu
ceruicis ĩstruo Rõ Surdo canis s
sic est hos clamor hos silenciũ delcãt.
Potentissiã semꝑ ĩ rebus oĩbꝰ ꝯsueᵈ ͦ
est uide ne ut piscator tacitꝰ clamosꝯ
mollias ꝙͣ hoĩs. quid uis aũt est in fa-¬
bulis lupũ ac uulpeculã lr̃as didicisse
Nã elephãtis studiosi nõ auilis fabula
ẽ s naͣlis hystoria et hic tuꝰ forsitã stu¬
dio nãz leniet apud me aũt una fere
pastoris et p̃ceptoris uita est mirũ
nͥ uterq tandem a cõuictu mores tͣxit
Ille beluas regit hic pueros¬
Ouercam habeo. Rõ Ergo et pa¬
trem sie sist ferme res hilane

Expanded text:
obliviscatur interim se potentem. Disobliviscatur interim se potentem. Discipulum rudem elatumque habeo. Contra ventum, adverso flumine, navigas: contrahe carbasa, terram pete. Contumacem habeo fodis, sed serpentem nutris, aconitum excolis, hostem doces. Dure discipulum cervicis instruo. Surdo canis. Sed sic est: hos clamor, hos silentium delectat. Potentissima semper in rebus omnibus consuetudo est; viden ut piscator tacitus, clamosmollias quam hominis. Quid vis autem? Est in fabulis lupum, vulpeculam, literas didicisse; nam elephantis studiosi non anilis fabula est, sed naturalis historia. Et hic tuus forsitan studio naturam leniet; apud me, autem, una fere pastoris ac preceptoris vita est; mirum nisi uterque tandem a convictu mores traxerit. Ille beluas regit, hic puerosNovercam habeo Ergo et patrem; sic sunt ferme res humane
Abbreviated transcription (Latin):
rũt uirtutibꝰ aut doctͥms clari nõ possi
unũ ĩgem̃ accend̾e nͥ aliq̃ intꝰ m aiõ sin¬
tille sit que p̃ceptoris spũ ex citate et ad¬
iuite gn̾osũ discipline fomitẽ arripiant
Auoqͥun algidũ in cinerem neqͣꝙͣ flabis.
DIntractabilez discipulu ac suꝑbuz
habeo Rõ Supbia hostis ĩge mi est dũ¬
q subẽẽ dedignatur edisce̾ negligit.
discipulꝰ insolens manũ ferule subi¬
ciet doct̾ue aĩm reprehensioĩbꝰ aurẽ
collũ iugo. Habeo prosꝑitate tuĩ¬
dũ discipulũ Nõ Tumor oculoꝵ uisi
additus fiat ꝯp̾menda ẽ oĩs elacõ scis
ut alexander macedo cũ aliqñ mathe¬
maticis amñ applicass et geometrica
sibi quedã obscuriuscula tradent᷑ diffi¬
culiaᵇꝰ offensꝰ p̃ceptori ĩperat ut idi
ip̃m clarius tradat et quid ille rñdeat.
illi spem regii fastus excutẽt sic est ei
hercle nuue se fortũe pares ĩge mi re¬
bus quisq doctus ac sapiens fieri cupͭ

Expanded text:
irtutibus aut doctrinis clari, non posse unum ingenium accendere, nisi alique intus in animo scintille sint, que preceptoris spiritu excitate et adiute generosum discipline fomitem arripiant; alioquin algidum in cinerem, ne quicquam flabis. Intractabilem discipulum ac superbum habeo. Superbia hostis ingenii est, dumque subesse dedignatur, et discere negligit discipulus insolens; egre manum ferule subiciet, doctrine animum, reprehensionibus aurem, collum iugo. Habeo prosperitate tumidum discipulum. Sicut tumor oculorum visaditus fiat, comprimenda est omnis elatio. Scis ut Alexander Macedo, cum aliquando Mathematicis animum applicasset, et Geometrica sibi quedam obscuriuscula traderentur, difficultatibus offensus preceptori imperat, ut id ipsum clarius tradat, et quid ille respondeat: , ut scilicet omnem illi spem regii fastus excuteret. Sic est enim hercle, nulle sunt fortune partes in ingenii rebus: quisquis doctus ac sapiens fieri vult,
Abbreviated transcription (Latin):
mõ iam ꝑtinax añ ꝑierat sic duo¬
postinodũ maxinĩ pr̃ et filiꝰ sic bal¬
binꝰ et maximiꝰ sic probus dux clai̾s¬
simꝰ sic gratianꝰ et ualentimanꝰ mĩor
optimi frẽs. ille a suis legionibꝰ. hic a
suo comite proditus. sic ĩmũabiles alii
a sius hostibꝰ ĩuicti a suis ex̾ citibꝰ ꝑie¬
re et quos milites appellabãt. ĩuenere
cariifices Uideas ergo quõ gaudeas
Tuus ergo ex̾citus. trux ĩmitis. utq q
ait ille belua młtorũ est capitũ. nichil
non aufure ira illã uel ĩ opia uel auaĩ¬
cia irritãte  Michi ex̾citus est ĩgẽs
Rõ Põpeio qͥd tessalico p̾lio ut ait florꝰ
Nichil maiꝰ exicio fuit ꝙͣ ip̃a ex̾ citus
magnitudo et ferme ĩ oĩbus bellis ma¬
ior semꝑ exͥcitus succũbit mĩor uĩcit.
De classe instructa cap xcuiii. Gauͣ

Expanded text:
modo iam Pertinax ante perierat: sic duomodo iam Pertinax ante perierat: sic duopostmodum Maximini pater et filius, sic Balbinus et Maximus, sic Probus dux clarissimus, sic Gratianus et Valentinianus iunior, optimi fratres, ille a suis legionibus, hic a suo comite proditus. Sic innumerabiles alii a suis hostibus invicti suis exercitibus periere et quos milites appellabant invenere carnifices. Vide ergo quo gaudeas: tuus hic exercitus trux, immitis utque ait ille, belua multorum est capitum, nichil non ausura, iram illam vel inopia vel avaritia irritante. Michi exercitus ingens est. Pompeio quidem Thessalico prelio, ut ait Florus, nichil magis exitio fuit quam ipsa exercitus magnitudo et ferme in omnibus bellis maior semper exercitus succubuit et minor vicit. 98 DE CLASSE INSTRUCTA Classem ha
Abbreviated transcription (Latin):
des pietasq uiris qui castra sequũt᷑
Tucius pastor tigridũ forsan atq urso¬
rũ esses pñt mãsuesiẽi corda feraꝵ et
quorũdã hoĩm non pñt. Et minãt᷑ añꝙͣ
ĩpuisa ecũput. hii quos tuos reris qͥ
genꝯ et ĩstabile. ꝙ̃ leuibꝰ ex causis
mutabũtur. et ex militibꝰ hostes fiẽt
blandi uultꝰ ĩ horrorem. dateq tibi.
dextere tuã forsitan in ꝑniciẽ ꝯu̾tẽ᷑¬
neq si frat nouũ erit aut ĩsolitũ. Ad
placẽciã fuit motꝰ ille t̾ribilis. qñ adil¬
sus Iuliũ cesarem suus ex̾citꝰ non sur¬
rexit. de quo dcm̃ est. quẽ non ille du¬
cem potuit terrere tumltꝰ Cesar ãt
ĩ credibili illa sua cõstãcia at uirtute.
metũ oẽm ꝯp̃ssit et pũitis auctoi̾bꝰ qui-¬
etauit ex̾citu. atq ad obseqͥu r̾dux ͭ
fecit idez ad anthiochiã. Alexander ille
rõnꝰ pn̾ceps successitq magnifice. s
et ꝓcede paululũ. breni. idẽ nõ ab a ͦ
ꝙͣ a suis militibꝰ ĩterfectus est. Eodẽ

Expanded text:
des pietasque viris qui castra sequunturum. Tutius pastor tigridum forsitan ac ursorum esses: possunt mansuefieri corda ferarum, at quorundam hominum non possunt; et minantur antequam improviso erumpunt. Hi quos tuos reris, qui genus et instabile! — quam levibus ex causis mutabuntur et ex militibus hostes fient! Blandi vultus in horrorem dateque tibi dextre tuam forsan in perniciem conveneque, si fiat, novum erit aut insolitum. Ad Placentiam fuit motus ille terribilis, quando adversus Iulium Cesarem suus exercitus insurrexit, de quo dictum est: Quem non ille ducem potuit terrere tumultus? Cesar autem illa incredibili sua constantia ac virtute motum omnem compressit et punitis auctoribus quietavit exercitum atque ad obsequium reduxit. Fecit idem ad Antiochiam Alexander ille Romanus princeps successitque magnifice; sed procede paululum: brevi idem non ab alio quam a suis militibus interfectus est. Eodem
Abbreviated transcription (Latin):
hõc est miseria miseriã seq̃retur Atq¬
qd̾ seneca scipionẽ affricanũ celotenus
actollit. non qui a magnos dixxit ex̾citꝰ
quos et furiosi nocẽtesq duxerũt. sed
ob egregiã modeationẽ quã nũꝙͣ certe
dat ex̾citꝰ sepe eripit. sẽꝑ minuit. Que
enĩ tam solida uirtus est. ꝙͣ tot sceleã¬
toꝵ totq carnificũ cruẽtorũ ꝯu̾sacio exͫ¬
q non deterat EMagnũ habeo ex̾ci¬
tuz Rõhabes unde in campis uitã agas.
neq enĩ aut uibes ex̾ cituũ st̃ capaces.
& bñ ciues togati militesq cohabitãt ar¬
mati Ghabes fortissimũ ex̾citu lid ha¬
bes belli mat̾ia pacis excidiũ. si hinc.
gaudes ad celestem certe non ꝑtines cĩ¬
tatem G lyabeo ex̾citum ĩgentem. Rõ¬
habes utrũq ad latus. hostes armatos
quos nec murꝰ a te seꝑet nec uallũ au¬
ceps ꝓfcõ negotiũ et graue W Multe¬
m̾ sunt et ualide legiones rõharũ te¬
dia nemo facile atq molestias ĩsolencias¬

Expanded text:
hoc est miseria miseriam sequeretur: atqui Seneca Scipionem Africanum celo tenus attollit, non quia magnos ducit exercitus, quos et furiosi nocentesque duxerunt, sed ob egregiam moderationem, quam nunquam certe dat exercitus, sepe eripit, sepe minuit. Que enim tam solida virtus est, quam tot sceleratorum totque carnificum cruentorum conversatio ex non deterreat? Magnum habeo exercitum. Habes unde in campis vitam agas; neque enim aut urbes exercituum sunt capaces aut bene cives togati militesque cohabitant armati. Fortissimum habeo exercitum. Habes belli materiam, pacis excidium: si hinc gaudes, ad celestem certe non pertines civitatem. Habeo exercitum ingentem. Habes utrunque ad latus hostes armatos, quos nec murus a te separat nec vallum: anceps profecto negotium et grave. Michi multe sunt et valide legiones. Harum tedia nemo facile atque molestias insolentias
Abbreviated transcription (Latin):
om̃m hec est ut cuz ad sũma ꝑuenerint
descendant idq non equo gressu ascẽ¬
sus eni lencior descensus p̃ceps. hee
ꝙͦ uires cũ cresce̾ desierint non cõsi¬
stent et pͥmo quidẽ clautulũ pꝰ aꝑtiꝰ
tandem ruent Omẽs res mortaliũ
p̃ter. aĩ solu oque fugiũt sed nõ eq̃
ot̃m fuge uestigia apparent nisi forte
minꝰ eẽnit aĩalia/ que uel tenebris ł
tacito repũt uisu uel qm̃ id quoq tra¬
ditur itineris iudiciũ caudis p̃mũt
Corporis mei uiribus glorior.
Quid faceres tius Cogita uẽo ꝙͣtaꝵ
ip̃e sis uiriu. Iste enĩ non tutẽ sut
s hospicii ỹmo carceris tui uires uanũ
est autẽ cũ ip̃e sis fragilis. forti hĩtacu¬
lo dicam melis forti adu̾sario gloĩai
Diribꝰ meis letor R Quid hic di¬
cam nͥ ꝑoeticũ illud. Non longũ letabe¬
re inq leticie locũ uẽĩent querele me¬
mĩsti ut is ip̃e tam ualidus quẽbis mõ
meoraui de suis uiribꝰ in senectute

Expanded text:
omnium hec est, ut cum ad summam pervenerint omnium hec est, ut cum ad summam pervenerint descendant idque non equo gressu: ascensus enim lentior, descensus preceps. He quoque vires, cum crescere desierint, non consistent et primo quidem clanculum, post apertius tandem ruent. Omnes res mortalium preter animum solum eque fugiunt, sed non eque omnium fuge vestigia apparent, nisi forte minus eunt animalia, que vel tenebris vel tacito repunt nisu vel, quoniam id quoque traditur, itineris indicium caudis premunt. Corporis mei viribus glorior. Quid faceres tuis? Cogita vero quantarum ipse sis virium; iste enim non tue sunt, sed hospitii, immo carceris tui vires. Vanum est autem, cum ipse sis fragilis, forti habitaculo, dicam melius, forti adversario gloriari. Viribus meis letor. Quid hic dicam, nisi poeticum illud: Non longum letabere, inque letitie locum venient querele? Meministi ut is ipse tam validus, quem bis modo memoravi, de suis viribus in senectute
Abbreviated transcription (Latin):
bus difficile R ỹmo ĩpossibilia ꝑ młta
atq illud in pͥmis ut qui in corpore spẽ
posuit ĩ altũ ascendat scandat. ¶ã srͣ
hoiẽm uires sunt R hac mre qͥ suꝑi¬
or cũctis hõibꝰ euaẜit multis tñ aĩan
tibꝰ inferior erit. PNlichil hiis uiribꝰ
metuẽdu R ymo nũc maxĩe. In mͣg¬
nam enĩ uiriu fiduciã mag̾nis uiribꝰ
attiugitur fortuna et int̾dũ ex eqͦ con¬
grede indignãs/ ut ostendat ꝙͣ debile
aĩal est homo dũ sibi eciã robustissimꝰ
Uidetur gygantes uires leui p̃lio ꝯfec
Herculẽ ab homĩbꝰ ĩuictũ uis latẽtis
male uicit. Milonẽ cũctis celebratu
et cogntũ palestris arbor detriit lace¬
randũq feris obtulit sic robur illud ex¬
imũ sũ exemplo fisse quercus robori
ĩpar ĩuentu est tu uiribꝰ tuis fidis:
Uires ĩmense suppetunt R Oẽ
ĩmẽsum laborat mole sui D Uires ĩ
augmẽto funt R Natura ferme reꝵ

Expanded text:
bus difficile. Immo impossibilia permulta bus difficile. Immo impossibilia permulta atque illud in primis ut qui in corpore spem posuit in alto scandat. Iam supra hominem vires sunt. Hac in re qui superior cunctisichil his viribus metuendum. Immo nunc maxime! In magnam enim virium fiduciam magnis viribus accingitur fortuna et interdum ex equo congredi indignans, ut ostendat quam fragile animal est homo, dum sibi etiam robustissimus videtur, giganteos viros leni prelio confecit: Herculem ab hominibus invictum vis latentis mali vicit, Milonem ipsum cunctis celebratum et cognitum palestris arbor una detinuit lacerandumque feris obtulit. Sic robur illud eximium sine exemplo fisse quercus robori impar inventum est: tu viribus tuis fidis! Vires immense suppetunt. Omne immensum laborat mole sui. Vires in augmento sunt. Natura ferme rerum
Abbreviated transcription (Latin):
Iriũ satis ỹmo multũ cõtigit. R¬
Que de forma ac ualitudĩe dcã
sunt relege siłiu silłis disciplina est.¬
G Multu est uiriũ R Uide ne quid
aggrediare uiriũ fiducia quo imbecillis
appareas B habũde est uiriũ R Tauri¬
na est gloria B Pluriũ est uiriũ Rõ.
Plusculũ elephanti. O Uiriũ nmis
est R̾ ffacile crediderim id quidẽ super¬
excessus aũt ĩ uiriũ uergit seu ipsum
est uiriũ E Nimis est uiriũ Ri Nimie¬
tas hec si ad medioc̾tatem redeat bene
erit. Qd̾ si ad defectu transeat: quid
si hoc robur fragilitas insignis ex cipiat
Crede michi nulle tante usꝙͣ corꝑm bi¬
res que uel labore ĩmodico uel morbo a¬
cri uel cũcta uincente senio non frangã¬
tur Infatigabilis etrĩuicta uis aĩ est.
Ingens robur est corporis R Nemo mi¬
lone robustior clariores multi G Uas¬
tũ et p̃ualidũ corpus est R Prestãtissi¬
ma reru uirtus mole corporea nõ eget
ĩ annuis habitans E Nichil hiis uiri¬

Expanded text:
irium satis, immo multum contigit. Que de forma ac valitudine dicta sunt relege: similium similis disciplina est. Multum est virium. Vide ne quid aggrediare virium fiducia, quo imbecillis appareas. Abunde est virium. Taurina gloria est. Plurimum est virium. Plusculum elephanti. Virium est nimis. Facile crediderim id quidem; superexcessus autem in vitium vergit, seu ipsum est vitium. Nimis est virium. Nimietas hec, si ad mediocritatem redeat, bene erit; quid si ad defectum transeat, quid si hoc robur fragilitas insignis excipiat? Crede michi, nulle tante usquam corporum vires, que vel labore immodico vel morbo acri vel cuncta vincente senio non frangantur; infatigabilis et invicta vis animi est. Ingens robur corporis est. Nemo Milone robustior, clariores multi. Vastum et prevalidum corpus est. Prestantissima rerum virtus mole corporea non eget, in animis habitans. Nichil his viri
Abbreviated transcription (Latin):
suũ in galliis sub cesare militãtẽ nõ
solu sn aĩo habe̾. s ĩ oculis se ferre dͭ
D Amitus abest meꝰ Rõ Int̾du
non cognoscit᷑ amicꝰ nͥ ab ẽe ceperit
sicut cũctis in rebus sic ĩ amicitiis co¬
pia ĩgens guscũ hebetat penuria a
sit amitis quoꝵ ĩ u̾tute ioꝯditas tota
est que absencie nullũ sentit ĩꝯ modũ
cũ ubilib pñs sit Noli igit᷑ desidei̾o
succũbe s amicũ mente amplecte que
tibi nec discessus eripiat nec mors ipã.
DAmici dulcis absenciã amare fero.¬
Nõ Perfer mõ et molliores partes aĩ
pñti uirtute cõsolida amariuscula hͨ quã
defles absencia forsan in tye cariorem
tibi amicur et amici pñcia effece̾it dul

Expanded text:
suum in Gallis sub Cesarem militantem, non suum in Gallis sub Cesarem militantem, non solum in animo habere, sed in oculis ferre, se dicit. Amicus abest meus. Interdum non cognoscitur amicus, nisi abesse ceperit, sicut cunctis in rebus, sic in amicitiis, copia ingens gustum hebetat, penuria acsit amicis, quorum in virtute iucunditas tota est, que absentie nullum sentit incommodum, cum ubilibet presens sit? Noli ergo desiderio succumbere, sed amicum mente complectere, quem tibi nec discessus eripiat, nec mors ipsa. Amici dulcis absentiam amare fero Perfer modo, et molliores partes animi presenti virtute consolida; amariuscula enim hec quam defles absentia, forsan in tempore cariorem tibi amicum, et amici presentiam effecerit dul
Abbreviated transcription (Latin):
medio ꝯsultũ est quo nescio an pũtia
ulla sit gͣtior Nome quid̾ erat marchꝰ
Cytero dũ ad quĩtu cyteronẽ frẽm suũ
pro ꝯsulatũ asie admĩstrantẽ scribẽs cũ
tua inquit lego te audie cũ ad tescribo
tecũ loqui uidear et mox eũ ad glie ex¬
certe in cãpama erat Amiens seneca
dũ lucillã suũ in sicilia degentẽ lrĩs
alloquẽs ut secũ studeat secũ tenet se¬
cũ ãbulet hortatur que face̾ ille non
poss in aĩo fierẽt et nõ oculorũ nec
auriuz nec manuũ neq pedũ mĩsteio
ĩdigerent. D Oculi mei absentem
amitũ anxie requirũt .RoNõ pos¬
suz negare qnͥ oculis aliqͥd ꝑ absen ͣ
detrahatur aĩo aurẽ nichil ỹmo nͨ
oculis quodãmõ ut p̾dixi si tũ amici¬
tia uera est Uñ et illud apud eũdem
poetam et legnnꝰ et laudamꝰ pallas
euander in ip̃is oĩa sũt oculis et Cy¬
cero ipe in epła quadã balbã amicũ

Expanded text:
remedio consultum est, quo nescio an presentia remedio consultum est, quo nescio an presentia ulla sit gratior. Rome quidem erat Marcus Cicero dum ad Quintum Ciceronem fratrem suum proconsulatum Asie administrantem scribens: “Cum tua, inquit, lego te audire, cum ad te scribo tecum loqui videor”, et mox eum ad glorie exCerte in Campania erat Anneus, dum Lucilium suum in Sicilia degentem literis alloquens, ut secum studeat, secum cenet, secum ambulet hortatur; que facere ille non posset, nisi animo fierent, et non oculorum neque aurium, non manuum, neque pedum ministerio indigerent. Oculi mei absentem amicum anxie requirunt. Non possum negare quin oculis aliquid per absentiam detrahatur, animo autem nichil, immo, nec oculis quodammodo, ut predixi, si tamen amicitia vera est. Unde et illud apud eundem Poetam et legimus et laudamusuasi in ipsis omnia sunt oculis. Et Cicero ipse in epystola quadam, Balbum amicum
Abbreviated transcription (Latin):
cia sit interdũ ec̃ p̃señͣ amicoꝵ sepe
ꝓuis offenditur at quos ualde dilexert¬
quoꝵ ue pñciã uehemẽt optaueris ñ
amicos mõ s fr̃es aut filios ꝙ forte
sollicitudinis studio uel occupatioĩbꝰ
tuis obstent abesse nõ nũꝙͣ malis. In
defide riuz ꝙ dulce tñ ne tu ipe quid̃ ne¬
gas. D̾ Dilecti ab senͣ me affligit Rõ
Est si fateor cõe mulierũ atq om̃
muliebrit᷑ amãciu quoꝵ delectaͦ. oĩs
ĩ sensibꝰ est nichilomiꝰ de hiis ipĩs poe
ta loquebat᷑ ubi ait. absentez absens
auditq uidetq. Id si ita est tur non
amicꝰ absentẽ quoq amicũ audiet
et uidebit nͥ forte purgatiores ad hꝯ
uisionez lasciuie sũt oculi ꝙͣ uirtutꝭ
a plus aliquid dignitatis isano ꝙͣ
casto tribuit᷑ amori cui p̃t honestos
ac uolucres cogitãtus quos pro libito
uagari ut esse ubi uelint nulla distã¬
cia nulla ius prohibet epistolari ꝙͦ re

Expanded text:
sentia sit interdum etiam amicorum; sepe sentia sit interdum etiam amicorum; sepe parvis offenditur, ut quos valde dilexerehementer optaveris, non amicos modo, sed fratres aut filios, quod forte sollicitudinis studio, vel occupationibus tuis obstent, abesse nonnumquam malis. In desiderium, quod dulce tamen, ne tu ipse quidem negas. Dilecti absentia me affligit. Est id, fateor, commune mulierum, atque omnium muliebriter amantium, quorum delectatio omnis in ns absentem auditque videtque. Id si ita est, cur non amicus absentem quoque amicum audiet et videbit? nisi forte purgatiores ad huiusmodi visionem lascivie sunt oculi, quam virtuti, aut plus aliquid dignitatis insano quam casto tribuitur amori, cui preter honestos ac volucres cogitatus, quos pro libito vagari, et esse ubi velint, nulla distantia, nulla vis prohibet. Epistolari quoque
Abbreviated transcription (Latin):
mitoru torqueor absen᷑. Nõ
Solet id quid̾ eueire s qui ami¬
ti morte ferre didiceit aliqͥnto faciliꝰ
feret absentiã nec franget abitꝰ qũe
non fregeit obitus Ab est mͥ optatis¬
simꝯ amicꝰ dextera manꝯ dexterqz o¬
culꝰ meꝯ abest. Rõ Si irredituri ab¬
essent nichil cũ non fendi uiro dicerẽ
nũt redibũt. Et tua tibi restituetur
ĩteg̾tas .D abest amicꝰ dimidtã
mei ꝑs Riõ Dimidiũ aĩe sue ꝟgiliũ
uocat oratius quod a multis postea
te cũ ubicũq sit amicꝰ sedeat ãbulet
colloquatur uel iocosa uel seria et qd̾
pñs forte non facẽt absens faciet nã
si nil aliud uidei̾tis nͥ que sũt ocalos
et sola nos pñcia delectaret brenis ad¬
modũ uisio et angusta delcãtio uestra
foret Di Amici absentis dulci deside¬
rio laboro. Aõ At qui amaris soliti e¬
scis laborare non dulcibꝰ accipe uero
nũc quod uulgi aures uix capiant dici
nequit ꝙͣ tenera ꝙͣq fastidiens pñ¬

Expanded text:
micorum torqueor absentia. Solet id quidem evenire: sed qui amici mortem ferre didicerit, aliquanto facilius ferret absentiam nec franget abitus, quem non fregerit obitus. Abest michi optatissimus amicus, dextra manus dexterque oculus meus abest. Etsi irredituri abessent, nichil tamen non ferendum viro dicerem, nunc redibunt, et tua tibi restituentur integritas. Abest amicus dimidia mei pars. Dimidium anime fuit Virgilium vocat Horatius, quod a multis postea tecum ubicunque sit amicus, sedeat, ambulet, colloquatur vel iocosa, vel seria? Et quod presens forte non faceret, absens faciat. Nam si nil aliud videritis, nisi que sunt ante oculos, et sola vos presentia delectarent, brevis admodum visio, et angusta delectatio vestra foret. Amici absentis dulci desiderio laboro. Atqui amaris soliti estis laborare non dulcibus. Accipe vero nunc, quod vulgi aures vix capiant: dici nequit, quam tenera, quanque fastidiens pre
Abbreviated transcription (Latin):
le ꝑdi poss. D. Eme amico remãsi¬
Nõ Si rite colis aĩcitias nec tibi ue¬
teres desũt nec noui unꝙͣ defuerũt aĩ¬
ci qñ ex hostibꝰ fiebant amiri ea qͥde
reddat opĩo nichil magis angustũ ce¬
sarem ꝯse cõsiliauit herodi ꝙͣ ꝙ is ho¬
sti suo amãtissimũ sibiq propt̾ea ĩnm
cissimũ se fuisse ꝓfessꝰ est sua dignũ
amicitia iudicant eũ qui tanͣ fide sua
licet hostis aĩcitiã coluiss. Tanta ẽ x¬
tus et aĩcitie pulchtudo ut eciã ĩ hoste
delectet cogatq illũ amae̾ qui se odei̾t¬
meõria tibi sepeliendꝰ est tua ubi clã
sepe tecu sit et nũꝙͣ totus obie̾it qui
si tibi forte ałr ꝙͣ morte periẽit nõ tu
amicũ s opĩone falsam aĩcitie per¬
didisti

Expanded text:
le perdi posset. Sine amico remansile perdi posset. Sine amico remansi. Si rite colis amicitias, nec tibi veteres desunt, nec novi unquam defuerint amici, quin ex hostibus tibi amicos ea quidem reddit opinio: nichil magis Augustum Cesarem conciliavit Herodi, quam quod is hosti suo amicissimum, sibique propter illum inimicissimum se fuisse professus est: sua dignum amicitia iudicavit eum, qui tanta fide, sui licet hostis amicitiam coluisset. Tanta est virtutis et amicitie pulchritudo, ut etiam in hoste delectet cogatque illum quoque memoria tibi splendidus est tua, ubi tam sepe tecum sit, et nunquam totus obierit. Qui si tibi forte aliter quam morte perierit, non tu amicum, sed opinionem falsam amicitie perdidisti.
Abbreviated transcription (Latin):
ad mẽcria reductis. Intelliges qͣntu¬
luz est quod tibi mors abstulit. Ila sĩ
id in amicitias solũ libras qd̾ unũ illi ꝑꝑe¬
tuũ ac stabile fundamẽtũ est prorsus
nichil ibi mors potuit Audisti apud
tulliũ sese solantẽ leliũ ut illi scipio suꝰ
uiuat et ĩ mẽoria eius nec extin amici
extincti fama neq uirtus extinguit᷑
quid scipionẽ tuũ tibi nũc unnie prohi¬
bet s uos qm̃ scipiones et leli non po¬
testis esse ne ueri quidẽ ẽẽ uultis et qr
sũma non prenditis media disꝑatis a
sꝑntis quasi ut poesim sic uirtutẽ me¬
diotrẽ nec diinec homĩes sũt laturi
Amicu iͥ mors eripuit Rõ Ami¬
ci corpus mors eripe põt non amiciti¬
am nec amicũ sũt enĩ ex illoꝵ gn̾e q̃
nec morti nec fortuẽ sbiacent s uir¬
tuti que hũanis rebus libera et q̃cũ
illi subst̃ libertatem donare potens est
non eẽt tanti p̃cii amicitia si tam faci¬

Expanded text:
ad memoriam reducti, intelliges quantuad memoriam reducti, intelliges quantulumque est quod tibi mors abstulerit. Nam si id in amicitia solum libras, quod unum illi perpetuum ac stabile fundamentum est, prorsus nichil ibi mors potuit auferre. Audisti apud Tullium, se solantem Lelium, ut illi Scipio suus vivit, ut, in memoria eius, nec extincti amici fama, nec virtus extinguitur. Quid Scipionem tuum tibi nunc vivere prohibet? Sed vos quoniam Scipiones et Lelii non potestis esse, nec viri quidem esse vultis, et quia summa non prehenditis, media desperatis aut spernitis, quasi ut poesim, sic virtutem mediocrem nec Dii nec homines sint laturi. Amicum michi mors eripuit. Amici corpus eripere mors potest, non amicitiam nec animum: sunt enim ex illorum genere, que nec morti nec fortune subiacent sed virtuti, que una humanis in rebus libera, et quecunque illi subsunt, libertate donare potens est. Non esset tanti pretii amicus, si tam faci
Abbreviated transcription (Latin):
scudio aĩcoru nec ipã demũ morte
dissoluũt᷑ sic discordiã uictũq ome
uencit uirtus ip̃a uero nulla re uin¬
citur D Amicũ amisi. Nõ Certe cũ
amiẜis non habes aĩcos caros/ ne õ¬
nes cũ max ͤ habes du uideant᷑. Ami¬
ci pũcia enĩ delicata ne dicã fastidio¬
sa irridet ac suꝑbus mĩmis t̾bꝰ offẽ¬
ditur amicoꝵ r̾cordabo suauis ac io
cũda est nil amarũ retmẽs ml dulce
non retinẽs. D Amicũ optiniũ mor¬
te amisi Rõ Si cõmoditates ꝑditas
q̃reris utilitatis mͥ tu calculũ non a¬
niq studia ꝙͣtũ ocia ꝙͣtuq negocia
nũt aliena nũc ꝓpͥa et illa reꝵmul¬
tiformiu iugis atq ĩuicta necessitas
cui nulla prosꝑitas eximit᷑ cõuicti
detrahũt exoptato ꝙͣ cõgressꝯ rari
ꝙͣ breues. solliciteq more ꝙͣ duri di¬
gressꝰ ꝙͣ reditꝰ seri qui obrces que¬
nã ĩpedim̃ta qui laquei hiis ac silibꝰ
uite difficultatibꝰ aĩcitieq cõpedibꝰ

Expanded text:
sidio amicorum, nec ipsa demum morte solvuntur. Sic discordiam vitiumque omne vincit virtus, ipsa vero nulla re vincitur. Amicum amisi. Cetera cum amiseris non habes; amicos carosve omnes, tum maxime habeas, dum videantur amissi: presentia enim delicata, ne dicam fastidiosa itidem ac superba, minimis rebus offenditur amicorum, recordatio iucunda et suavis est, nil amarum retinens, nil dulce non retinens. Amicum optimum morte amisi. Si commoditates perditas quereris, utilitatis tu michi calculum, non anique studia, quantum otia quantumque negotia, nunc aliena, nunc propria, et illa rerum multiformium iugis atque invicta necessitas, cui nulla prosperitas eximitur, convictui detrahunt exoptato, quot congressus rari, quam breves solliciteque more, quam duri digressus, quam reditus feri, qui obices, quenam impedimenta, qui laquei. His ac similibus vite difficultatibus amicitieque compedibus
Abbreviated transcription (Latin):
sabei tulerũtq õuia nec nõ pueros
gladio ꝑcusserunt ut pecuoso illi.
quõdã mĩciatũ sem̾em nũc bos coruu
fregerit nũc crus equus nũc uagã¬
tem lupꝰ agnũ nũc ĩfectũ grege̾m
mors ĩuaserit, non sat miseri urĩs
malis et morͣlitate ꝓpͥa uisi estis.

Expanded text:
Sabei tulerintque omnia nec non pueros Sabei tulerintque omnia nec non pueros gladio percusserint, ut pecuoso illi quondam nuntiatum seni est, nunc bos cornu fregerit, nunc crus equus; nunc vagantem lupus agnum, nunc infectum gregem mors invaserit. Non sat miseri vestris malis et mortalitate propria visi estis
Abbreviated transcription (Latin):
rit nuc p̃cipiciũ nũc morbꝰ. nũc ab¬
actor quotidie. demiũ aliquid fingẽ¬
du uñ dampnũ tibi dolorq et illusio
magna ꝑs uoͬ mali fuit̾ illusor rudis
BArmentis ac gregibus diues sũ¬
ris laudate diuitie s incerte et casibꝰ
multis obnoxie fraudibꝰ rapinis pe¬
stibꝰ que tam crebre et tam ualide
sunt. ut sepe totos greges totaq la¬
cerãt armenta ¶ nõta pestis quã lu¬
crenꝰ quãq illũ sequẽs maro desc̾p¬
sit et ꝙ multas putas famosas miꝰ
sẽptorũ penuria s dãpnosas eq̃.
Diues sum gregibꝰ et armẽtis Rõ
Uage patentes q diuitie que nõ dicã
artula ut auru aut gẽmie. s ne do¬
mo licet amplissima claudi possint
iam nec a seruis nec a furibꝰ/ nec a
feris atrotioi̾b ꝰ tutus es õnibꝯ ĩ tu¬
is diuitiis datũ ius G Gregibꝰ et
armentis gaudeo Rõ Gaudes semel
doliturus milies nullꝰ dies sñ ru-¬
moribus mestis ibit. nũc irruerũt

Expanded text:
rit, nunc precipitium, nunc morbus, nunc abrit, nunc precipitium, nunc morbus, nunc abactor; quotidie demum aliquid fingendum, unde damnum tibi dolorque et illusio. Magna vero pars mali fuerit illusor rudis. Armentis ac gregibus dives sum. Laudate divitie, sed incerte et casibus multis obnoxie: fraudibus, rapinis, pestibus, que tam crebre tamque valide sunt ut sepe totos greges totaque lacerent armenta: nota pestis quam Lucretius quamque illlum sequens Maro descripsit. Et quam multas putas famosas minus scriptorum penuria, sed damnosas eque? Dives sum gregibus et armentis. Vage patentesque divitie, que non dicam arcula, ut aurum aut gemme, sed ne domo licet amplissima claudi possint; iam nec a servis nec a furibus nec a feris atrocibus tutus es: omnibus in tuas divitias datum ius. Gregibus et armentis gaudeo. Gaudes semel doliturus milies; nullus dies sine rumoribus mestis ibit: nunc irruerint
Abbreviated transcription (Latin):
Audeo gregibus et armentis.¬
Rõ brutiuũ gaudiũ G Armen¬
tis ac gregibꝰ habundo Rõ beluia
ꝓsꝑitas quã belue peperere G Amo
greges et armẽta Riẽ In õn amore
amantis et amati silitudo suspecta est¬
O Armenta gregesq amo Riõ Ama.¬
tis õma insi uos ĩuicem ac uirtutez
que ĩ p̾mis erant amãda negligitis
que negligenda diligitis. O Amo ar¬
menta gregesq R̃ Omiri rerũ
uiliũ amatores osoresq nobiliũ ama¬
tis q̃ nec se amari sencuĩt nec amã¬
tibꝰ uicem reddunt Cũ interea nec
uos uicẽ reddatis amãtibus totũq hͦ
malũ facit auaricia ut nõ mõ seruũ
ĩgenuo s petus homini p̃fen̾dũ exti¬
metis U Armẽtoru gregũq ĩgens
copia est Rẽ Si ꝑ te ip̃m illos pauei̾s
quid nͥ occupatissimꝰ pastor eris offi¬
tiũ uile laudatũ licet a multis añ a¬
lios a catulo ueronẽsi sin per alios
non tu pastor s pastoꝵ semus pastoꝵ¬
q dolis expositus nũt uicinꝯ obfue¬

Expanded text:
audeo gregibus et armentis. Brutinum gaudium! Armentis ac gregibus abundo. Beluina prosperitas quam belue peperere! Amo greges et armenta. In omni amore amantis et amati similitudo suspecta est. Armenta gregesque amo. Amatis omnia, nisi vos invicem ac virtutem: que in primis erant amanda negligitis et que negligenda diligitis. Amo armenta gregesque. O miseri rerum vilium amatores osoresque nobilium! Amatis que nec se amari sentiunt nec amantibus invicem reddunt, cum interea nec vos vicem reddatis amantibus tutumque hoc malum facit avaritia, ut non modo servum ingenuo sed pecus homini preferendum existimetis. Armentorum gregumque ingens copia est. Si per teipsum illos paveris, quid nisi occupatissimus pastor eris, officium vile, laudatum licet a multis, ante alios a Catullo Veronensi? sin per alios, non tu pastor sed pastorum servus pastorumque dolis expositus. Nunc vicinus obfue
Abbreviated transcription (Latin):
sist̾e̾ umꝙͣ sciũt q̃siuit alex ander a rͨ¬
gibꝰ qui illu promouerant quid apd̾
eos paterẽtur fures cũq illi rñdissent
cͣcẽ illico eũ de illoꝵ sentenͣ crucifixit.
ffurtis ĩfestor Rõ Cont furta boã
est uigilia atq custodia s optima ẽ pau¬
ꝑtas ꝙͣ diu aliꝙͥ est ꝙ furibꝰ dulce sit
eoruz uel manꝯ certe uel oculos non
euades uis fures non metue̾ pauꝑ esto
Predonibꝰ spoliatꝰ sum⁊

Expanded text:
sistere unquam sciunt quesivit Alexander a resistere unquam sciunt quesivit Alexander a regibus qui illum promoverant, quid apud eos paterentur fures; cunque illi respondissent: “Crucem!”, illico eum, de illorum sententia, crucifixit. Furtis infestor. Contra furta, bona et vigilantia atque custodia, sed optima est paupertas: quamdiu aliquid erit quod furibus dulce sit, eorum vel manus certe vel oculos non evades. Vis fures non metuere? Pauper esto. predonibus spoliatus sum
Abbreviated transcription (Latin):
fures sunt Nõ Importunũ plane gen
hoĩm Iure optimo bonis õmibꝰ odiosũ
non mõ ut pestilens sz ut uile sic ent
habe non aliter ꝙ sũma anmi uilite
aliquẽ ad hoc trahi haud ĩmeito igit᷑.
Aurelius alexander pu̾teps iuueĩs sed
bonus tanto furũ odio flagrauit ut de
illo scͥbit. Elius lampidius si quẽ talĩ
uidiss paratũ digitũ hũisse ut illi ocłm
erueret tantiq eũ stomachi fuisse in
furtoꝵ ĩfanna laborãtes ut si eos caũ
aliquo uideret ꝯmotiõe animi coleraz
euomeret toto uultu mardescente ita
Ut nichil loqui poss nobilis prorsꝰ in¬
dignatio generosi aĩ uere ingens fuꝵ
feditas que uiro forti et sublimi sic sb¬
ito nauseam extorq̃ret qnỹmo cũ qͥd
ex inhonoratis aliqñ furti reus ambicõ¬
se tandẽ fauore quoꝵda amicoꝵ regũ
ad miliciã aspirass et statĩ in furto de¬
p̃hensꝰ eẽt uix enĩ isse uicio assueti de¬

Expanded text:
fures sunt. Importunum plane genus fures sunt. Importunum plane genus hominum, iure optimo bonis omnibus odiosum; non modo ut pestilens, sed ut vile; sic enim habe: non aliter quam summa animi vilitate aliquem ad hoc trahi. Haud inmerito igitur Aurelius Alexander princeps iuvenis, sed bonus, tanto furum odio flagravit, ut de illo scribat Elius Lampridius, “si quem talium vidisset, paratum digitum habuisse, ut illi oculum erueret: tantique eum stomachi fuisse in furtorum infamia laborantes, ut si eos casu aliquo videret, commotione animi choleram evomeret, toto vultu inardescente, ita ut nichil loqui posset.” Nobilis prorsus indignatio generosi animi, vere ingens furum feditas, que viro forti et sublimi sic subito nauseam extorqueret. Quin immo cum quidam ex honoratis, aliquando furti reus, ambitiose tandem favore quorundam amicorum regum ad militiam aspirasset, et statim in furto deprehensus esset vix enim illi vitio assueti de
Abbreviated transcription (Latin):
modicũ suꝑest a furib ꝰ uix de¬
fendo Rõ Rure te uillicꝰ tuus
pacĩa m̃ali huiꝰ edocuit ꝙͣ ĩ urbibus
ex hibe̾s D Me fures ĩfestant RõCo.
hoc malũ nil querelis agitur suppliciis
opus est ĩterĩ custodia proficit uigilã¬
ti. sũt qui nil custodiũt et accusãt fue̾s
cũ uetꝰ sit uerbũ ꝙ occasio furẽ facit.
Dlimen meũ fures obsident RClau¬
de hostiut̃ abde serã aꝑi oculos atq in¬
tende si negligis temetip̃m culpa rao
fur ĩtentis obfuit. illi iustiꝰ q̃rũt᷑ qͥbus
non sũt domꝰ quales sũt quidẽ ppłi
sub meridie et sub arthon et ideo apd̾
schitas ut sc̾ptũ est uides nullã scelus.
furto pũiri gͣuiꝯ et sequit᷑ racõ quid e¬
ñ int̾ siluas morar suꝑess si fura̾i li¬
ceret. O ffures iͥ subtrahũt res me¬
as. Rõ Suas fie̾i uolũt nec tu uetas
puto igit᷑ negligẽ ͣ tuã plecti rerũq te
tuaꝵ custodiã hoc p̃cio doctri utilia nõ
discũtur gratis. D Michi molestissĩ

Expanded text:
od superest a furibus vix defendo. Rure te villicus tuus patientiam mali huius edocuit, quanque in urbibus exhiberes. Me fures infestant. Contra hoc malum nil querelis agitur: suppliciis opus est; interim custodia proficit vigilanti. Sunt qui nil custodiant et accusant fures, cum vetus sit proverbium: Occasio furem facit. Limen meum fures obsident. Claude ostium, obde seram, aperi oculos et intende; si neglexeris, temet ipsum culpa: raro fur intentis obfuit. Illi iustius queruntur, quibus non sunt domus, quales sunt quidam populi sub meridiem et sub arthon, et ideo apud Scythas, ut scriptum vides, nullum scelus furto gravius; et sequitur ratio: quid enim inter silvas superesset, si furari liceret? Fures michi subtrahunt res meas. Suas fieri volunt, nec tu vetas. Puta ergo negligentiam tuam plecti, rerumque te tuarum custodiam hoc pretio doceri. Utilia non discuntur gratis. Michi molestissimi
Abbreviated transcription (Latin):
Atrem ꝑdidi. Rõ Alteãtibi suꝑ¬
est mr̃ quã uon ꝑdes ec̃ si uelis
ex illa ueniens in hanc ꝑgis Illa tibi
paucorur mensiũ domũ dedit h multoꝵ
dabit anoꝵ illa tibi dedit corpus hͨ an¬
feret. D Mater obiit mitissima. Rõ¬
Mater subsistit durissia que te et matẽ
quã requiris uno gremio ẜuabit cuiꝰ ĩ¬
et illã ut credimꝰ die ultima paritura.¬
D̾ Pia me mr̃ deseruit Rõ Deseri
metuens festinauit gratãq illi suam
mortem fuisse credibile est tuã non uisu¬
rus amplius atq uñ maxĩe metuebat
secuitate parta D. Defũcta est mr̃ op¬
tima Rõ ffelicit̾ huic successit te super¬
stite quo p̃misso ut fẽmei st̾ affcũs fle¬
bilr abiiss D Obiit mr̃. Rõ Obeũdu
erat hocq ambobꝰ nec de morte q̃ri
põt nec de ordine.
De amisso filio

Expanded text:
atrem perdidi. Altera tibi superest mater quam non perdes, et si velis; ex illa veniens, in hanc pergis, illa tibi paucorum mensium domum dedit, hec multorum dabit annorum, illa dedit corpus, hec aufert. Mater obiit mitissima. Mater subsistit durissima, que te et matrem quam requiris, in uno gremio servabit, cuiet illam ut credimus, die ultimo paritura. Pia me deseruit mater. Deseri metuens festinavit, gratamque illi suam mortem fuisse credibile est, tuam non visura amplius, atque unde maxime metuebant securitate parta. Defuncta est mater optima. Feliciter hec excessit, te superstite, quo premisso, ut feminei sunt affectus flebiliter abiisse. Obiit mater. Obeundum erat, idque ambobus, nec de morte queri potes nec ordine. 48 DE AMISSO FILIO
Abbreviated transcription (Latin):
tria hec uitanda didiceris de quibꝰ
totidẽ ꝯti ͥ ᷤᷤ tractatibꝰ egimꝰ et sint
mala oĩa haud dubre tñ malũ minꝰ
hoc ulti ͫ ꝙͣuis ignobilius nec deẽ
suũ cuiq reme dnĩ nã odiũ obsequio
lenitur liuor modestia ꝯtemptꝰ aĩ¬
citiis illustriũ et honestis artibꝰ ac
uirtute. Nemo pͥmũ bruto ꝯtemptior
rome fuit nemo minꝯ postea Age et
tu bonũ magnũq aliquid quo ꝯtep̃m
nequeas.
De promissi munerie

Expanded text:
tria hec vitanda didiceris: de quibus tria hec vitanda didiceris: de quibus totidem continuis tractatibus egimus, et sint mala omnia, haud dubie tamen malum minus, hoc ultimum quamvis ignobilius, nec deest suum cuique remedium. Odium obsequio lenitur, livor modestia, contemptus amicitiis illustrium, et honestis artibus ac virtute. Nemo primum Bruto contemptior Rome fuit, nemo minus postea. Age et tu bonum magnumque aliquid, quo contemni nequeas. 37 DE PROMISSI MUNERIS
Abbreviated transcription (Latin):
et hystrionicũ ĩesse aĩs solet eo mͣg
quo mĩoribꝰ quid mn in ꝙ est opꝰ alt̾
alterũ ridet. D Eꝑnor ab aliis¬
Riõ Recordae an tu alios a sꝑnas
aͥ spreueris. hic est mos huãnꝰ sꝑ¬
nere et sꝑni mutuo uos. uicissĩ ideo
mutuoq p̾mitis ꝯtemptu et uult
aliis eẽ uenerabiles nẽmem benerã¬
tes plac̾e uultis deo cuiꝰ oꝑm nullũ
uobis placet eo quo place̾ d mõ In
quo p̃clare quidẽ nr̃ cycero si p̃cla¬
les neglecteq sum ꝯ postulate ut diis
ĩ ĩortalibꝰ cari sumꝰ et ab hiis dili¬
gamur. Illud ergo p̃clarius malachi
ergo despicit un ꝯ qͥsq nr̃m frẽ suũ¬
S Sperni grauif fero RoEt si
uenio sꝑni uelit multi cupiãt time̾i
multo tñ est sꝑmi securius ꝙͣ metui
Itaq quod aĩt almens in epła quad̾
Non minꝰ ꝯtempni ꝙͣ suspiti nocet
Nõ omitto ĩllud ab eod dici alibi rec¬
tius existimo ꝑiculosiꝰ time̾i eẽ ꝙͣ
despĩci ꝓinde cũ uetei̾ sapiẽtũ edcõ

Expanded text:
et histrionicum inesse animis solet, eoque magis quo minoribus. Quid mimis est opus? Alter alterum ridet. Spernor ab aliis. Recordare, an tu alios aut spernas, aut spreveris. Hic est mos humanus, spernere et sperni. Mutuo vos vicissim odio, mutuoque premitis contemptu, et vultis aliis esse venerabiles, neminem venerantes. Placere vultis Deo, cuius operum nullum vobis placet, eo quo placere debet modo, in quo preclare quidem noster ait Cicero, si preclales neglectique simus, postulare ut diis immortalibus cari simus et ab his diligamur”. Illud ergo preclarius Malachieergo despicit unusquisque nostrum fratrem suum?” Sperni graviter fero. Etsi nemo sperni velit, multi cupiant timeri: multo tamen est sperni securius quam metui. Itaque quod ait Anneus in epystola quadam: “Non minus contemni quam suspici nocet”, non admitto; illud ab eodem alibi dici rectius existimo: “Periculosius timeri esse quam despici”. Proinde cum veteri sapientum edicto,