comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
latiuis ingx niĩs mors inuuidit nocitura amplius insi pretas mntissim et liadrũ aucad¬
tissum pncipis obstitisset horatius flaccus non ium sib regiã ioma plat̾e palam
predicat ẜ uacuũ tibur aut mibelle tarẽtũ quibus in corbis quid intellu uult
alius ꝙͣ solitudinem et quies ut̾usq ꝙͣrũ expertus rome cuius eibis tedia ex ppłi
concuosatione nastentia sic diligent̾ pmulat ut scile uideas affectũ loq̃ Epłarum
eius ultima ẽ as florũ stpta q̃ non semel int̾rogat de re c̾ta ut exp̃ssor frat dit
enun rome ne pormata censees sebere posse iit̾ tot curas atqi labores deinde aute¬
leganti tediorũ narratione int̾poĩta huroi̾e concluieẽ ait .q. mic̃ et uorsus tecũ
meditare cauoros neq his cõtentus it̾in querit tu me int̾ sẽpitus noctuouos

Expanded text:
latinis ingeniis mors invidit, nocitura amplius nisi pietas mitissimi et literarum amanlatinis ingeniis mors invidit, nocitura amplius nisi pietas mitissimi et literarum amantissimi principis obstitisset. Horatius Flaccus, non iam sibi «regiam Romam» placere palam predicat, sed «vacuum Tibur» «aut imbelle Tarentum», quibus in verbis quid intelligi vult aliud quam solitudinem et quietem, utrisque contrarium expertus Rome? Cuius urbis tedia ex populi concursatione nascentia sic diligenter enumerat, ut facile videas affectum loqui. Epystolarum eius ultima est ad Florum scripta, quem non semel interrogat de re certa ut expressior fiat. Ait enim: Rome ne poemata censes scribere posse inter tot curas atque labores? Deinde autem eleganti tediorum narratione interposita, ironice concludens ait: I nunc, et versus tecum meditare canoros. Neque his contentus, iterum querit: Tu me inter strepitus nocturnos
Abbreviated transcription (Latin):
siue hos pretas siie nusitos suit pp̃ artiũ cognationẽ qđ quibusd̃ placet et
iusicos crediunius et portas as nos six noiã iida ꝑuẽi̾unt hic bero nom tũĩ grecas
solirus mnes s iealicas sec descrpsit ut q̃ ipc̃ non uubrit situt ait cicero cetus enum
creditur fuisse nos ut oideremus effecit ut q ilius Iugeni non poesios s picturiã
quoro uileamus an puta musi is eñ scre potuise inst cab loca soliate añ orritatẽ
Ac menorit᷑ olseruasset Euid sirgilium nr̃m loquat qui fugies̃ didẽ roiram
ubi et nuigemii laude et toto orbe reguautis pͥncipis amicicia fioretat ac solitanãcibtatẽ
petous mortom quid̃ iniaturã obmnã habuit q̃ om̃bus eũ talib cuus absolu̾et. ierr
camen sit scusebat ope solitudit̃ opus eẽ ut diuinũ illus sus̃ opus posset aboliu

Expanded text:
— sive hos poetas, sive musicos, sive propter artium cognationem, quod quibusdam placet, et — sive hos poetas, sive musicos, sive propter artium cognationem, quod quibusdam placet, et musicos credimus et poetas — ad nos vix nomina nuda perveniunt? Hic vero non tantum grecas solitudines sed italicas sic descripsit, ut «que ipse non viderit» sicut ait Cicero cecus enim traditur fuisse «nos ut videremus effecerit», utque illius ingenii «non poesim sed picturam quodammodo videamus». An putamus id eum facere potuisse, nisi eadem loca solicite ante cecitatem ac memoriter observasset? Quid Virgilium nostrum loquar, qui fugiens urbem Romam, ubi et ingenii laude et toto orbe regnantis principis amicitia florebat, ac solitariam libertatem petens, mortem quidem immaturam obviam habuit, que omnibus eum talibus curis absolveret? Ille tamen sic censebat, ope solitudinis opus esse ut divinum illud suum opus posset absolvi;
Abbreviated transcription (Latin):
anz alirt uis op mñer niutta mue inidatiũ iusi ꝙ̃tum forte uel descipłõrĩ marestas
en impeuud ues rrrd publitarũ iussust uel ncitas sẽl cans̃ aliquis solitaris
nugam tot cetibus receustors̃ unum nec ualde semotum ab etate nr̃a ꝙ̃ rct̃e nestio
s apus quordom ut audio suspote fidei at ꝓfecto non huilis mexmi petrum illũ
cui abaclarꝙ coguomen ẽ qui ur in histo muarũ calanitatũ longua narrationt
iaem ipẽ me̾it sumeit᷑ adens solitusine̾s trecẽsis abdica penetrauit ert s⁊ non sui
magno õnsiq studiosorũ conuentu quos e muts uitib ileqͥ solitario distippulas
Dotthie celesris fama contrapat siue requie tamen optata quã sib uadicitus tenaꝵ
luior oduu q comursserant huit ad antiquiora rerũ stubiorũ q exnus aluuus
redeundum quibus idip̃m quo qd ͣ intenduiius itboretus
uid loquar homerum poetarũ pr̃em qñ superbiorũ orphes sc et lũii et musti

Expanded text:
uantum forte vel discipulorum maiestas et imperium, vel rerum publicarum iussus aut necessitas, vel casus aliquis solitariis Iungam tot veteribus recentiorem unum nec valde semotum ab etate nostra, quam recte nescio, sed apud quosdam ut audio suspecte fidei at profecto non humilis ingenii, Petrum illum cui Abelardi cognomen est qui, ut in historia suarum calamitatum longa narratiedens, solitudinis trecensis abdita penetravit, etsi non sine magno undique studiosorum conventu, quos e multis urbibus illi solitario discipulos doctrine celebris fama contraxerat, sine requie tamen optata, quam sibi radicitus tenax livor odiumque convulserant. Hinc ad antiquiora rerum studiorumque genus aliud redeundum, quibus id ipsum quoque quod intendimus roboretur. Quid loquar Homerum, poetarum patrem, quando superiorum Orphei scilicet et Lini et Musei
Abbreviated transcription (Latin):
fortuuatissimo hõim conturiere possut̃ bonorũ copra deffessus in solo uite hui̾is
nonine respiratar Ciuus un et stͥptores ãqui meiere et q̃ in manuis meas ueuit
quedam eius ad seratius exlã ẽ testis quauta cum coluptate ꝙͣ eo ꝑuenturĩ
fuisse extimanius quo tam dulat̃ occulos mentis intenderat int ul seuat̃ modo ꝑ
brãs orauit᷑ ut e̾ Iam taiudem dñie pariente Re p. p̾uatã q seuectutõ ant lice̾t sed
alq̃ ue put̃ sonatu et magistratibus domũ acatis rõuariũ Imperii tradidit ut
tranquillus ait sus aut̃ roputaus et se pͥuatum uonsine periculo sore ⁊ rẽ priblicã
pauuo arluoio teiuere cõiuitt in retmenda pereñdint in cid̾ placet ietho ͤ arꝙ

Expanded text:
fortunatissimo homini contingere possunt bonorum copia defessus, in solo vite huius fortunatissimo homini contingere possunt bonorum copia defessus, in solo vite huius nomine respirabat. Cuius rei et scriptores aliqui meminere et, que in manus meas venit, quedam eius ad senatum epystola est testis. Quanta cum voluptate igitur eo perventurum fuisse extimamus, quo tam dulciter oculos mentis intenderat? Nec vero senatum modo per literas oravit, ut sibi iantandem vivere, patienteam presens, «senatu et magistratibus domum accitis, rationarium imperii tradidit», ut Tranquillus ait. Sive autem «reputans et se privatum non sine periculo fore, et rempublicam plurium arbitrio temere commit
Abbreviated transcription (Latin):
uatione non batat imporatoribus ac bello rio ducib placuerat᷑ Trauseo iulus
cesarciy qui licet admodã Iuueius e ꝓcellis fore usibus in ociũ rhodiũ secod̃ dec̃ruissi
atur ibi lict̾io operam dare prohibitus tamen tut̃ intuositua piratarũ et postera huit
ciuilium huit extuorit̃ estibus bellorniu implere non potuit᷑ qd̵ opptatar auhustũ cosorẽ
penos quõ potcritie mortalis et hũaui fastign sũma est et si intdum habitantem
rure atq in siluisi spatiaꝵi solitum inueniam qr rabã tamen ut auguror p̃nati etii
liccntiam publis negotii mollos dabat ut solitariis inseruisse non ausim sit politarie
oĩre q̃muibatoribus ã numerare non cerear huius enm uite requiẽ semꝑ optauit᷑ e cn̾t
cogitabat quitquas loquebatur in otrum desiunebat hot solauen p̃utiũ laborĩ het p̃t̾ĩtotũ
merchosr hot uenturi tomporis pos erat Cumis huic̃ statui collatus diitiarur¬

Expanded text:
ratione non vacat, imperatoribus ac bellorum ducibus placuerunt? Transeo Iulium ratione non vacat, imperatoribus ac bellorum ducibus placuerunt? Transeo Iulium Cesarem qui, licet admodum iuvenis e procellis forensibus in otium rhodium secedere decrevisset atque ibi literis operam dare, prohibitus tamen tunc incursibus pyratarum et postea hinc civilium hinc externorum estibus bellorum, implere non potuit quod optabat. Augustum Cesarem, penes quem potentie mortalis et humani fastigii summa est, etsi interdum habitantem rure atque in silvis spatiari solitum inveniam, quia raram tamen, ut auguror, privati otii licentiam publici negotii moles dabat, ut solitariis inseruisse non ausim, sic solitarie vite miratoribus annumerare non verear. Huius enim vite requiem semper optavit: quicquid cogitabat, quicquid loquebatur, in otium desinebat, hoc solamen presentium laborum, hec preteritorum merces, hec venturi temporis spes erat
Abbreviated transcription (Latin):
sũmi etiam regis offenderot insi Ierouiꝰ illorid ꝓpinquior etati hĩtasse diõ genrm
dicer̃ in porturũ uestibulis et portitibus ciuitatũ Quod non cuib c̾dituo Iut crodd̃
S et sua cogit auctoritans et uaria ar multixlox lectio Cale cñ add ꝓfecto ñ siberet
insi apus ydoneum legiset autorõ et de hus quidd̃ patis d̃ dc̃ĩ Ir̃ auiꝰ ulon cuiuss
Inter septem illos goetie sapienter p̃clarissmũ ẽ nouen etsi pͥmũ logifer sue¬
q rei p. dux moderator q otato non blciua ut thuu̾eur idicat platõde et alia
se stuidus dedit̾ et int̾ solitarios dexutandus ẽ qñ et pr̃ĩam luqpuit logib oruatam
suis et cupiditate distendi iguotas torras adiit pegrinatõ delectatꝰ ocriptiata
iusuam uero mirabitur studiosis hõibus politudines placuisst q̃ quod adui¬

Expanded text:
summi etiam regis offenderet, nisi Ieronimus, illorum propinquior etati, habitasse Dyogenem summi etiam regis offenderet, nisi Ieronimus, illorum propinquior etati, habitasse Dyogenem diceret «in portarum vestibulis et porticibus civitatum». Quod non cuilibet crediturus, ut credam sibi et sua cogit autoritas, ac varia et multiplex lectio; tale enim aliquid profecto non scriberet, nisi apud ydoneum legisset auctorem. Et de his quidem satis est dictum. Ipse autem Solon, cuius inter septem illos Grecie sapientes preclarissimum est nomen, etsi primum legifer sueque reipublice dux moderatorque, etate tamen ultima, ut Timeus indicat Platonis, et aliis se studiis dedit et inter solitarios deputandus est, quando et patriam liquit legibus ornatam suis, et cupiditate discendi ignotas terras adiit, peregrinatione delectatus egiptiaca. 13 Quisnam vero mirabitur studiosis hominibus solitudines placuisse, que, quod admi
Abbreviated transcription (Latin):
oycercondum in solitudine uuiendum in solitudine morit̾udũ quod cpis¬
quidem Galdo et se deue nos aspitt spero etiaui
t tamen ab oratoribus dud̃sum semper sonsisse xhõis credã et dud̾sitas morũ scid
et oiõ alius intentionũ fuiis Illis em plausid pxũ captare aĩraris houõ laboi in
falsa ꝓfessio est ccͣ noticiã sui refloctendum q ad se adm̃ et ciota ꝯtemptid in auis
glẽ uersatur Nam qualẽ fuisse arbitinur auaxagorã quolẽ uel ꝯstãtia illa abstiuẽtia¬
q̃ ut legnuns distimubentẽ sepe cib fecit auemiorẽ an putatius usꝙ pot nonagesam
uite ãliũ tam fixam tã q cãtinuã int̾ tumultus et tedia hoñ ꝑuẽturã suisse et
non potuis in solitusine uñ admũ a ꝓpodto nullus auteret michi quid haud facile
porsuade̾tur et sip̃t combituras inc̾hil habcã aut horũ cuiusꝙͣ̃ aut t̾sippi donũ
aut doliũ diogenis in platers urbud suisse cũ et illũ salutatio hõi et huc̃ umbra

Expanded text:
solitudine vivendum, in solitudine moriendum. Quod cquidem valde, et si Deus pie nos aspicit spero etiam. Ut tamen ab oratoribus diversum semper sensisse philosophos credam, et diversitas morum facit et omnino alius intentionum finis. Illis enim plausum populi captare animus, horum labor, ni falsa professio est, circa notitiam sui reflectendumque ad se animum et circa contemptum inanis glorie versatur. Nam qualem fuisse arbitramur Anaxagoram, qualem vel constantia illa abstinentia ut legimus, discumbentem sepe cibi fecit immemorem, an putamus usque post nonagesimum vite annum tam fixam tamque continuam inter tumultus et tedia hominum perventuram fuisse, et non potius in solitudine ubi animum a proposito nullus averteret? Michi quidem haud facile persuaderetur, etsi preter coniecturas nichil habeam, aut horum cuiusquam aut Crisippi domum, aut dolium Dyogenis in plateis urbium fuisse, cum et illum salutatio hominum, et hunc umbra
Abbreviated transcription (Latin):
post seculuss iuxta sepultrid̃ regis Inuentos libros exuoeudocep̃tor romanus
enatu ꝯsentiente decre uĩt quacta uel uanitate uoł imxretate p̃teo illud erun
mũc̃ innotinsse saffecit multarũ oxtimarũ rorã solitudine̾ fontõ eẽ ex qua ro¬
manarũ quaq logum flupere p̃mordia
⁊ dentior atq atrior sugcessore suo romulus et ipẽ cũ in siluiio inq pastora h casa
tancis assucfecit ãiuem rebus ut sũm imꝑn fandamento non iusr solitarius
architector ydonens hrẽtur Cogitatu arduũ solituto om̃i asꝑrima rogine urbũ
et materiam et nomen et aream prebuit et autorẽ achillõ in solitudin̾em
di dicisse legunuas ꝙ eum mox et urbibus aste Rabitem et grotis clarũ fecit
ppẽ hercubes in solitudine sanum illus consilum uite cepit inus libro p̾ore mentiõnem
stit quando uelut in uiuio dui nultum q hestans ad posc̾ͥmũ spreta toluxtatta᷑ bia soĩtũ

Expanded text:
post seculis iuxta sepulcrum regis inventos libros exurendos pretor romanus post seculis iuxta sepulcrum regis inventos libros exurendos pretor romanus senatu consentiente decreverit. Quanta vel vanitate vel impietate pretereo: illud enim nunc innotuisse suffecerit, multarum optimarum rerum solitudinem fontem esse, ex qua romanarum quoque legum fluxere primordia. Ardentior atque acrior successore suo Romulus, et ipse tamen in silvis inque pastorali casa tantis assuefecit animum rebus, ut summi imperii fundamento nonnisi solitarius architector ydoneus haberetur. Cogitatu arduum: solitudo omnium asperrima regine urbium et materiam et nomen et aream prebuit et auctorem. Achillem in solitudine didicisse legimus, quod eum mox et urbibus Asie terribilem et Grecie clarum fecit. Ipse Hercules in solitudine sanum illud consilium vite cepit, cuius libro priore mentionem feci, quando velut in bivio diu multumque hesitans, ad postremum spreta voluptatis via semitam
Abbreviated transcription (Latin):
en tempestate coctissimus Inuemiue at scu alib forsan Iuuentis autoritatẽ dare
artem secerat t dui tacitue ulus sutus atq iuse post longũ hod olus at medi¬
tabundus ogredieus totas lopos eferebar quibus adich rudis et inselens sx d mox
futurus duãtor ꝯcntiũ pplc̃ tenetur ꝙ̃ius ut neuos et indonutos arõs religionis
laques quod et foreno metus obstringet̃ mutatus ut auũ min̾ois crethensud regie
exemplũ et callidissius quiento nocturis se deorum congħribus allo quio qr fcm
sinuilans ꝯsilio fidem quoret Quam fictionẽ una cũ sabo a se reꝑtis ĩ morte
danuauit libris grecis laciuis q edicis per quos bausq lĩuyne doctionbue ut
poterat indirarot se ꝓ tempore ad auxiliũ neo / uel pro patrocimo falsitatio brro
esse Cum uero sai faind amentis sais legum a selatarũ autoritas statet non

Expanded text:
ea tempestate doctissimus invenire, seu alibi forsan inventis autoritatem dare, ea tempestate doctissimus invenire, seu alibi forsan inventis autoritatem dare, artem fecerat. Ibi diu tacitus solus sedens, atque inde post longum tempus solus ac meditabundus egrediens, scriptas leges efferebat, quibus adhuc rudis et insolens sed mox futurus dominator gentium populus teneretur; quamvis ut novos et indomitos animos religionis laqueo quodam et freno metus obstringeret, imitatus, ut aiunt, Minois Cretensium regis exemplum, et callidissimo commento, nocturnis se deorum congressibus alloquioque frui simulans, consilio fidem quereret. Quam fictionem, una cum sacris a se repertis, in morte damnavit, libris grecis latinisque editis, per quos utriusque lingue doctioribus, ut poterat, indicaret, se pro tempore ad auxilium veri vel patrocinio falsitatis usum esse; cum vero iam fundamentis suis legum a se letarum autoritas staret, non
Abbreviated transcription (Latin):
uita in agris froquentissime ipisse clarum qi locis om̃bus fuisse connuemorar
ed niuium ꝓpero retrocedensum ẽ omitto aut̾̃ quintios curios fabritios seurans
alioe q quorum magis pars uice in agrus acta̾ haut ego bicã iã iude ab
iuitio et ance initiũ romane rerpi prudentissimo ani optimo regum placuisse
monstrato sieriua põpilius illius ordinis st accendas numerũ rꝰ s iustitiã p̾muus
xereg̃is insꝑatum ad smperium accitus cum ad cuulud ac sacrarid curã lenũ
cotũ intẽdisset aĩmũ ur ardentẽ et ferotia pͥmi regũ inibutũ ppłi ingenio rege̾t
leuiret q ꝓfu exe solitarad et opacũ locũ quc̃ his occulis ipc̃ ꝯspexi quindecun
aut non multo amplius passum̃ milib ab brbt distantẽ fertuo pot̾e̾ olitus ehe delit
aricio sas colle canust et ombrosus lapuis unde ꝑpetuus soc̃ emanat crocũ ingͣntib
ullicibus deusx̃ nenius attũq silentiũ il gͦ leges hoñ ac cermomias deorad rex

Expanded text:
vita in agris frequentissime vixisse, clarumque locis omnibus fuisse commemorat. Sed nimium propero; retrocedendum est. Omitto autem Quintios, Curios, Fabritios, Serranos, aliosque quorum magna pars vite in agris acta est; hanc ego vitam iam inde ab initio, et ante initium romane reipublice, prudentissimo atque optimo regum placuisse monstrabo. Numa Pompilius illius ordinis si attendas numerum secundus, si iustitiam primus, peregrinus insperatum ad imperium accitus, cum ad civilium ac sacrarum curam legum totum intendisset animum, ut ardentem et ferocia primi regum imbutum populum ingenio regeret leniretque pro re, sepe solitarium et opacum locum, quem his oculis ipse conspexi, quindecim aut non multo amplius passuum milibus ab urbe distantem, fertur petere solitus. Est illic, Aricino sub colle, cavus et umbrosus lapis unde perpetuus fons emanat, circumnigrantibus ilicibus densum nemus altumque silentium. Ibi ergo leges hominum ac cerimonias deorum rex
Abbreviated transcription (Latin):
que hanodubie seudiosis extenuat montis illiuis solitudie ufipasset sepe locus
ignis stuualos admouet / deo aptus et liber oxtandus ẽ hũs qui aũ rebus altias
apliaĩe quem in xplic̃ anĩe uanntatũ foruit depͥmut̃ atqi dist̾piũ ⁊ nulit uias per¬

Expanded text:
que hauddubie studiosum extenuant, montis illius solitudinem usurpasset. Sepe locus que hauddubie studiosum extenuant, montis illius solitudinem usurpasset. Sepe locus ingenio stimulos admovet; ideo apertus et liber optandus est his, qui animum rebus altis applicuere, quem in populis innumere vanitatum forme deprimunt atq
Abbreviated transcription (Latin):
ets miserasilis funis tñ electio g̃losa ẽ ꝑ conitare prtayorẽ dicet se non mͦ solicudie̾a
ameuas s Gastas etlet horrẽdas et sope laboriosissiat poreiguatres esitis regnoribu
uestizand ueritatie studio que siusse nam doctue eiꝰ ac noud̃ successores pitaixreoss
Gocaptatũ ꝓoctuus erpõitã focĩtiuã eecliuãtos in solitudiẽ destis ꝙ locis ħdtaro solitos testi
quoq feronimo cortuu ẽ quere a democ̃to fatebit᷑ se sit ecl̃os eruisse it et Gideret
deoun et ceri hostẽ ppł non uideret stiataro ꝑmeuidom et achlãta / mieidar eos no ad¬
ꝓpͥa hie in quibus habitarũ montibus ioliquisse trẽ ꝓmetheus si beruas iequa ditur
non negabit huit fiusse lotũ fabule quã in cantaso reluatus edacissimos iuultũ io¬
Endui exponitur ꝙ magua cĩ intentõe ãĩ incũbens totus indatim uerĩ archõrum

Expanded text:
etsi miserabilis finis, tamen electio gloriosa est. Percontare Pithagoram: dicet se non modo solitudines etsi miserabilis finis, tamen electio gloriosa est. Percontare Pithagoram: dicet se non modo solitudines amenas, sed vastas etiam et horrendas et sepe laboriosissimas peregrinationes desertis regionibus vestigande veritatis studio quesivisse. Nam doctrine eius ac nominis successores pithagoreos, voluptatum procellis expositam frequentiam declinantes, in solitudine desertisque locis habitare solitos, teste quoque Ieronimo, certum est. Quere a Democrito: fatebitur se sibi oculos eruisse, ut et videret verum et veri hostem populum non videret. Sciscitare bus habitarunt montibus reliquisse. Ipse Prometheus, si veritas requiritur, non negabit hinc fuisse locum fabule, qua in Caucaso religatus edacissimo vulturi rodendus exponitur, quod magna cum intentione animi incumbens totus indagini rerum archanarum,
Abbreviated transcription (Latin):
senuiferoe si ꝓfessĩ pͥmui ordiues de ferut̃ ymĩ brotutis imꝑio reteleas non hoo in dico
ẜ illos Geros qui semꝑ panꝰ mĩc nestio an penitus mulli sic̃ quo qd ꝓfictẽ ͬ exhideã
ainorem studumm q sapieñᵉ Rursum et poetas intellux non hos quibz ꝯcere cersas
sit sacis et ut ait flactus uersus moyes rerũ nuas q canoras quibus ssqi as fastidat̃
rariores poetas ingͣ ceros quidus Ingeniũ sit̃ ut fractus ide ait et mẽs diuinior
Atq oo manna sonaturum et quibus ex merito huius honor noiõ debea᷑ hn tłes
gẽl ptibel poete qualem net unũ duzitio moustrare et ⁊ multos possim cogita dẽ
michi fuuxẽ si quos tñ bel nõa ht̃ etasi uel postitas h̃tura ẽ nõns et ribes sugiet̾ et
solitudines soctabintuo de hus cuun qui fueriũ ꝯstat. pões iutroya ocedo achadeĩa
cum plõu̾s p̾ncipẽ at matrobius ait respondõit cõpanũ sib otũ de coto orbe sufficẽ tꝰ

Expanded text:
niferos se professi primi ordines deserunt primi virtutis imperio rebellant. Non hos igitur dico, sed illos veros, qui semper pauci, nunc nescio an penitus nulli sint, qui quod profitentur exhibeant amorem studiumque sapientie. Rursum et poetas intelligo, non hos quibus contexere versus sit satis, et, ut ait Flaccus, versus inopes rerum nugasque canoras, quibus usque ad fastidium rariores; poetas, inquam, veros, quibus ingenium sit, ut Flaccus idem ait, mens divinior atque os magna sonaturum, et quibus ex merito huius honor nominis debeatur. Hi tales vel philosophi vel poete, qualem nec unum digito monstrare etsi multos possim cogitatione michi fingere, siquos tamen vel nostra habet etas vel posteritas habitura est, nonne et urbes fugient et solitudines sectabuntur? De his enim qui fuerunt constat. Platonem interroga: credo Achademiam cum Platone principem», ut Macrobius ait: respondebit Campanum sibi otium, de toto orbe, sufficere; cuius
Abbreviated transcription (Latin):
qdͣ mirateris odisa quid putas factura cẽt optata aut quãtũ putas optãda
o que uel nolentitus tautũ ꝓdest Qdl tamẽ ipẽ  uito nenus eptaret c̃te
quid pħis sit optandum in rolibro quo oĩã meneris hõim efficia explicat
exsequit᷑ ait enm multos tranquillitatem appetẽtes dirissis publicis negotiis
ad ocium ꝓfugisse et in hus fuisse nobilissimos pħorũ louge qr p̾ncipos necĩ
et qudam honũesr peueros et graues Reit ppli mores at p̾ncipum non
uabentes quorum aliquos inpisseo in atruis sa ait sua refamiliaꝵ de lectatos ati
unum idm qi spõim hiũsse qd̾ ioyxs li non nrdem artibus ne cuius rci egentes
uo tur hõim subiẽti in libertate uiuerent deiide collatiõne fitã etsi actuosa uitam
res publici fructustorẽ dicat qd nos in parte etiam non uenamus otiosã tũ et

Expanded text:
quod miraberis, odiosa; quid putas factura esset optata? aut quantum, putas, optanda quod miraberis, odiosa; quid putas factura esset optata? aut quantum, putas, optanda est que vel nolentibus tantum prodest? Quodlibet tamen ipse sibi vite genus optaret, certe quid philosophis sit optandum, in eo libro quo omnis generis hominum officia explicat, exequitur. Ait enim, multos tranquillitatem appetentes, dimissis publicis negotiis, ad otium profugisse, et in his fuisse nobilissimos philosophorum longeque principes, necnon et quosdam homines severos et graves ferre populi mores ac principum non valentes, quorum aliquos in agris vixisse ait sua re familiari delectatos atque unum idemque propositum habuisse quod reges, licet non iisdem artibus, ne cuius rei egentes, ne cui hominum subiecti in libertate viverent. Deinde collatione facta, etsi actuosam vitam reipublice fructuosiorem dicat, quod nos in parte etiam non negamus, otiosam tamen et
Abbreviated transcription (Latin):
achadenuam is armauit oratorẽ ib descusit officia ibi deorum foĩs at uas pĩxit
Ibi diuinationẽ raditẽ errorũ muttipliciũ cenulait sħ bonorũ at malorũ¬
suos statiut sꝙ ad pħiam iuanuficcutissimue choortatus ẽ quẽ librũ adbite nũ i
et ad studiũ ueri ducẽ sib fuisse tantus fid nõt pugril aueustuius ingenue ꝓfite ᷑
postino ne de multis aneus post unũ amore captus aberrasse uidar ibidem
mortrm perut diorẽ cnperis pastiã uince et̾cudinẽ mestitiã q aĩ rõe depelie̾ ex¬
tupare mortos et mortorã cãs et ꝙ maprẽ pħiam totã ut uerto cuis etar illistt¬
q̃ sentenꝰ maximorũ hõm etiy alii aride Ieriuie qr garriut id ille ceprosissime
frorentissune ꝙ disseouir ut et utilitan de lectatiõ et maiẽstati rerũ uerborũ
spleneor ac dignitas non deeffent acceudit gͦ uni iluis ingẽrũ olitueo et

Expanded text:
Achademiam, ibi armavit oratorem, ibi descripsit officia, ibi deorum formas ac naturas pinxit, Achademiam, ibi armavit oratorem, ibi descripsit officia, ibi deorum formas ac naturas pinxit, ibi divinationem radicem errorum multiplicium convulsit, ibi bonorum ac maloruphiam magnificentissime cohortatus est: quem librum ad vite mutationem et ad studium veri ducem sibi fuisse tantus fidei nostre pugil Augustinus ingenue profitetur. Postremo, ne de multis agens post unum amore captus aberrasse videar, ibidem mortem spernere, dolorem corporis patientia vincere, egritudinem mestitiamque animi ratione depellere, extirpare morbos contra sententiam maximorum hominum. Et quod alii aride ieiuneque garriunt, id ille copiosissime florentissimeque disseruit, ut et utilitati delectatio et maiestati rerum verborum splendor ac dignitas non deessent. Accendit ergo viri illius ingenium solitudo et,
Abbreviated transcription (Latin):
aln suam quisq cicero sibrm romam non solam ut sud priam es sib canorõ quo in eã
conseruandam atqr oruaudam cure plus ac latoris impenderat ẜ ut p̃nam Iumeno
suo parem exoptarat in quo quidẽ teste seuera otor qui solã sc̾onite tocõ ec oũiam
nuperio par affiriare non tuuuit iuse quol teste beratior eiudentissiã rerã fides
quid eid̃ licet Inuito ticeroni solituto illa cõtulorit notũc̃ fecit eium mannũ de sũmo
oratore pħ̃m ex quo quantum stueus latiius accuerit nemo studiosatrẽ qui nestiat
Certe ubm de se lõquens cũ diaset nã et a rap. ferensib q nehotiis armis
Imxiia ui qi ꝓhibiti ociũ persequiiuuo et es eã cãm urbe relicta rura ꝑaqͣntes
sope pli Ruuis quereram suam tali fine solatus ẽ pluna enim inquit brem tpẽ
pclara ocia uiri luuuiis et saitudines g̃łosis explicit atq extru̾ot arpuiateurs
cumanã pomperanam formiauã custulanã Iħ fimeauit leges sq ualarut

Expanded text:
alii suam quisque, sic Cicero urbem Romam, non solum ut suam patriam, eo sibi cariorem quo in eam conservandam atque ornandam cure plus ac laboris impenderat, sed ut patriam ingenio suo parem exoptabat. In quo quidem teste Seneca uterer, qui solam Ciceronis vocem vere vivam imperio par affirmare non timuit, nisi, quolibet teste veracior, evidentissima rerum fides quid eidem, licet invito, Ciceroni solitudo illa contulerit notum est: fecit enim magnum de summo oratore philosophum; ex quo quantum studiis latinis accreverit, nemo studiosus est qui nesciat. Certe idem de se loquens, cum dixisset «Nam et a republica forensibusque negotiis armis impiis vique prohibiti, otium persequimur, et ob eam causam, urbe relicta, rura peregrantes, sepe soli sumus» querelam suam tali fine solatus est: «Plura enim» inquit «brevi tempore preclara otia viri huius et solitudines gloriosas explicet atque extimet: Arpinatem, Cumanam, Pompeianam, Formianam, Tusculanam? Ibi fundavit leges, ibi vallavit
Abbreviated transcription (Latin):
fugianius oro Iau tanid̃ et id quantulũcũqs qd̵ suxerest in solitusine trausiaꝰ
oĩ studio cauentes ne dum opem ferre naufrahus uidemus ip̃i rerã hũarid
is ahanius ne qui mortus õ publitus qd̵ q in alis sepo rephendinus
cõmittanius ut uiditia suuenes q nr̃i ab accionibus distrepent neruo bero
uos fallat nemo nobis persuadeat in hoc amplas opes expectendas ny
adiuuat᷑ ħ impediũ p̃iũt q non subleuant ad haut uitã astersue ẽ
nemo in altrmm astensurus suꝑpuaturs ponte poudltusz aut laqueres Iui¬
plicatur nithil auro hrauiua nnchil qr tenatuis id iisi quo nccitaꝵ subuet
noc optandum nec amandum quid ubi eium auoutio obsequit᷑̃ nchil ẽ ꝙ feĩẽt̃
cauais iucuouet ac deinat et in tͥ̾ram oogat ncquas mucram si e tia ortim as

Expanded text:
fugiamus, oro, iantandem et id quantulumcunque quod superest in solitudine transigamus, fugiamus, oro, iantandem et id quantulumcunque quod superest in solitudine transigamus, omni studio caventes, ne, dum opem ferre naufragiis videmur, ipsi rerum humanarum aliis sepe reprehendimus, committamus, ut iudicia sermonesque nostri ab actionibus discrepent. Nemo vero nos fallat, nemo nobis persuadeat in hoc amplas opes expetendas: non adiuvant sed impediunt, premuntque non sublevant. Ad hanc vitam ascensus est; nemo in altum ascensurus supervacuis sponte ponderibus aut laqueis iplicatur. Nichil auro gravius nichilque tenacius; id nisi quoad necessitati subvenit, nec optandum nec amandum quidem; ubi enim avaritie obsequitur, nichil est quod ferentem magis incurvet ac deiciat et in terram coga
Abbreviated transcription (Latin):
montanam p̃duram q silitom ꝑforauit suiet ut auĩt mmnibus opus feruoris atqi
otii ingentis hic in uipxa cellam habuit xp̃o diu̾es aco ortulo cõtontus et fluie̾
post̾ino procul huit morieus huc reforii ati hit sepeliri uoluit ut nost tam claro
scupendo q ni̾raculo ut qd̃ alii it trausitu maris rubri Giuẽntis morseos iurga
potuerat hoc si qua fidesi in trausitu fluĩnũ uerani paliũ posset extuigti
hat hacteruis nam do reliquis uiris tui laudibus multa dic put̾ s et multa
sope dipntius et hodierus colloquis daudus ẽ fit̾
me itaq deo huire uoluuus q̃ una libertas ẽ ato uns felicitas suiẽ artib
bonier negenium excolle qui ꝓxinius egreguĩs lator ẽ sure ad meditãdo et
st̾bendo nostri memoriam post̾is relinquere atq ita diẽrum fuhã sists et hoc
brenissimũ uite tempus extende̾ saie siuul hot orã prestare ꝓponĩ ⁊̃ nobis

Expanded text:
montanam preduramque silicem perforavit suis, ut aiunt, manibus, opus fervoris atque montanam preduramque silicem perforavit suis, ut aiunt, manibus, opus fervoris atque otii ingentis. Hic in ripa cellam habuit, Cristo dives, atque ortulo contentus et flumine. Postremo procul hinc moriens, huc referri atque hic sepeliri voluit, ut nosti, tam daro stupendoque miraculo, ut quod olim in transitu Maris Rubri viventis Moyseos virga potuerat, hoc, siqua fides, in transitu fluminum Verani pallium posset extincti. Hec hactenus; nam de reliquis ruris tui laudibus multa dici possunt, sed et multa sepe diximus et hodierno colloquio dandus est finis. Sive itaque Deo servire volumus, que una libertas est atque una felicitas; sive artibus bonis ingenium excolere, qui proximus egregius labor est; sive aliquid meditando et scribendo nostri memoriam posteris relinquere, atque ita dierum fugam sistere et hoc brevissimum vite tempus extendere; sive simul hec omnia prestare propositum est nobis,
Abbreviated transcription (Latin):
famose solitudiu̾s amicos non p̃titum sed dilatũ ẽ ut in extreno positum tenatius
seret meriorie non tam tus oude illud auelti cõmemoratiõ eotidiana nõ sut et pñs
semꝑ urua sub occulis fide tus testis in quã p̃tiosis sancti uni reliquiis exsequedã
ꝯine tu studium oẽ opess ut din solet bentre fraudato omne deuiq qd tibi usiͣ erat
aoyxutũ atq aurum uioum optinie contulisti q octorum qui fortassis hoc leget̃
hit eguidem habitauit illr dum uiat pͥusꝙͣ ad statũ cure pontificalio iu̾utũ spertata
uiotus attolleret hic uolut in tra hostili s a se ꝑdonuta at patata et cultiu hõm
acquisita xxõ cuiu̾s auspitiis siquo q uicora tropheum erexit titulo uirgiuis gẽictis
insigur templum exignũ sed decorũ et ualidum hunt ipẽ montẽ ꝑuiu̾m fecit et hat̃

Expanded text:
famose solitudinis amicos, non preteritum sed dilatum est, ut in extremo positum tenacius famose solitudinis amicos, non preteritum sed dilatum est, ut in extremo positum tenacius hereret memorie, non tam tue unde illud avelli commemoratio quotidiana non sinit, et presens semper urna sub oculis fidei tue testis, in quam preciosis sancti viri reliquiis exequandam omne tu studium, omnes opes, ut dici solet, ventre fraudato, omne denique quod tibi usquam erat argentum atque aurum, virum optime, contulisti quam ceterorum, qui fortassis hec legent. Hic equidem habitavit ille dum vixit, priusquam ad statum cure pontificalis invitum spectata virtus attolleret; hic velut in terra hostili, sed a se perdomita ac pacata et cultui hominum acquisita, Cristo, cuius auspiciis signoque vicerat, tropheum erexit titulo Virginis genitricis insigne, templum exiguum sed decorum et validum. Hunc ipse montem pervium fecit et hanc
Abbreviated transcription (Latin):
abdito uasti aniuis eruptio aras habet ubi oro dicnust are fiu̾t quas eno p¬
priaem xpm̃ testor si qua boto facultas affulserit ibit in ortulo meo qui fontibus
inuinet at rupitus sabiatot eratre meditor non inmphierut seurta sentiebat
ditus om̃ĩs deorum aras at templa subuertit᷑ aderit ipã fortassiõ ut qd duꝰiad
locum spernere quẽ aliemgene ceuerant᷑ locũ et libortan et quieti. otis
et strentie aͣt uiotuti ac ne in sungulis ĩorer as sũmam om̃ibue quibus studes
aitissimũ locũ ut cetera sileam tanto olim et tib tam culto habitatore diͣtum
stier ꝙ ueranus tuus xpĩ s. confessor exuiius qui sederi tuã mic̾ olito duriorẽ
nestro quotus auto te tenuat querens locum pacis hic demori substit puiso q hpugdᵃ huic¬
cone terribili sanctam ac solitariam uitam his duxit in locis crius nouẽ int̾

Expanded text:
abdito vasti amnis eruptio aras habet», ubi, oro, dignius are fuerint? Quas ego iabdito vasti amnis eruptio aras habet», ubi, oro, dignius are fuerint? Quas ego iampridem, Cristum testor, siqua voto facultas affulserit, illic in ortulo meo, qui fontibus imminet ac rupibus subiacet, erigere meditor, non Nimphis, ut Seneca sentiebat, virginitas omnes deorum aras ac templa subvertit. Aderit ipsa fortassis, ut quod diu ilocum spernere, quem alienigene venerantur? locum et libertati et quieti et otio et scientie et virtuti ac, ne in singulis immorer, ad summam omnibus quibus studes amicissimum: locum, ut cetera sileam, tanto olim et tibi tam culto habitatore dignatum. Scis quod Veranus tuus, Cristi confessor eximius, qui sedem tuam nunc solito duriorem nescio quotus ante te tenuit, querens locum pacis hic demum substitit; pulsoque hinc dracone terribili, sanctam ac solitariam vitam his duxit in locis. Cuius nomen, inter
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpiquum ioniũ et supͣ uicuuũ fontẽ a menissiã et quietissima statione ꝯsiste̾
a dest tibi tuus sorgia rex fontiũ ad cuius tibi iurniuo hec scbo adẽ libdinud
q insi ab nicolis non perruisit hit̃ tu quoꝙ qd rarũ et liber et dus et p̃sia et
solitarius oõ potes pot̾is ne tuũ locum sꝑĩe qui adueu̾i̾s et reubutiã iu̾itit et
tuporem si quis pecus inquit faie qua suxes penitus exests montẽ iuspẽdit
non mauusitiẽ sed naturalibus cãrs in tantã lapitatẽ xcauatus anñ tuum
quad religiouis sapitione percuffiet ⁊ hoc uerum e uni queso relugiosior usp̃ spetꝭ
et si quod si quitur est berum mahuorum enim inquit fluinuẽ cupita ben̾anuo
obi maior ueneratio fliũa quidem maiora louye ie patio et cõgosta aquarum
nuittarum nouiius fontẽ nullum rnosus si c̃tium est berum subita inquĩt ex faet

Expanded text:
propinquum ramum et supra vicinum fontem amenissima et quietissima statione consistere. propinquum ramum et supra vicinum fontem amenissima et quietissima statione consistere. Adest tibi tuus Sorgia, rex fontium, ad cuius tibi murmur hec scribo; adest liberrique nisi ab incolis non permisit. Hic tu quoque, quod rarum, et liber et dominus et presul et solitarius esse potes. Poteris ne tuum locum spernere, qui advenis et reverentiam inicit et stuporem? «Siquis specus» inquit Seneca «saxis penitus exesis montem suspenderit, non manufactis sed naturalibus causis in tantam laxitatem excavatus, animum tuum quadam religionis suspicione percutiet». Si hoc verum est, ubi queso religiosior usquam specus? Et si quod sequitur est verum: «Magnorum» enim inquit «fluminum capita veneramur», ubi maior veneratio? Flumina quidem maiora longe vie spatio et congestu aquarum multarum novimus, fontem nullum. Rursus si tertium est verum: «Subita» inquit «ex
Abbreviated transcription (Latin):
ãnĩs arcit᷑ quinquahiuta añ dñi acuẽtum iulio cesare britãmiam oppuguante iñ
autõticis stptis nit̾ antiquas Iau tunt urbes memoria Iuueiio appectus los talis ẽ
ut non melegant᷑ ideur p̃ẽ socrates uoster quotiẽns ad illc̃ ad to diseudum cõneũnus
dicere soleat En ciu̾itas illa parua quid ses honesta quã abagarus rox Iuce saluaton
obtulisse legitur in eccliõstics historiia illu̾is in medio tib colitudius strẽ si colis potes
uon eger as hauc rem perogeatione lougniqua ad quã nuas cornus ꝯfugerũ quos
aipͣ cõmemoraua ea locorum cõditio est ut in pria tua in q tuorã in ꝯreniio polita¬
aiu̾s eẽ possis haud peruenda quid̃ opportuitus domi hẽs qd̵ multi tusinaria q̃stere
iii aut̃ tibi uĩdus tuus sordet autquis forte liberius petis euolare licet is

Expanded text:
annis circiter quinquaginta ante Domini adventum, Iulio Cesare Britanniam oppugnante, in annis circiter quinquaginta ante Domini adventum, Iulio Cesare Britanniam oppugnante, in autenticis scriptis inter antiquas iam tunc urbes memoriam invenio. Aspectus loci talis est, ut non ineleganter idem ipse Socrates noster, quotiens illic ad te visendum convenimus, dicere soleat: «En civitas illa parva quidem sed honesta, quam Abagarus rex Iesu Salvatori obtulisse legitur in ecclesiasticis historiis». Illius in medio tibi solitudinem facere si velis potes; non eges ad hanc rem peregrinatione longinqua, ad quam multi eorum confugerunt, quos supra commemoravi. Ea locorum conditio est, ut in patria tua, inque tuorum gremio solitarius esse possis, haud spernenda quidem oportunitas: domi habes, quod multi trans maria quesiere. Sin autem tibi nidus tuus sordet, aut quid forte liberius petis, evolare licet in
Abbreviated transcription (Latin):
ue uita quidoi est malarum rerum nale odium et uouarã amor uirtutum
tltus boue fame pultra cupiditas honesti studiũ ꝯtẽptus suꝑuacui qd̵ si unũ
e solaurie octe fuudamentis dixero uerũ dixisse meditã adest corpus laborib
oberndis idoneum nondũ fragile iam maturum adest etas adhuc uirẽs seo
Iau adolesteis mualist explicita que optĩa uito pars noc exꝑs actiũ nec ꝯsan
mope est Et ad mannas res audendas aciedieudas ꝙ sestixient adet dc̃iqi
pada ubi cuus ac presut huit amous in xpło huit reuentie aucem tenes.ᵈ
tio uatura p̃stat hoc dignitar utomuq uirtus ac meritum ed̃ quoq soititꝰ
es parriãm quam licet exãtus tuus ciuitatis axxellatione nobilitet ip̃a
tauen p̃ter secustater et nemen de ciuitate nicluil hr̃ non luxũ non frequentiã non
tumultum sugula ad eã bitam de qua loquor aptisiuua cuiu̾s enho si rite computo

Expanded text:
ne vita quidem est, malarum rerum naturale odium et bonarum amor, virtutum ne vita quidem est, malarum rerum naturale odium et bonarum amor, virtutum cultus, bone fame pulcra cupiditas, honesti studium, contemptus supervacui. Quodsi unum e solitarie vite fundamentis dixero, verum dixisse me dicam. Adest corpus laboribus obeundis ydoneum, nondum fragile, iam maturum; adest etas adhuc virens, sed iam adolescentie malis explicita, que optima vite pars, nec expers actuum, nec consilii inops est, et ad magnas res audendas aggrediendasque sufficiens. Adest denique patria, ubi civis ac presul hinc amoris in populo, hinc reverentie arcem tenes: illud tibi natura prestat, hoc dignitas, utrunque virtus ac meritum. Eam quoque sortitus es patriam, quam licet epyscopatus tuus civitatis appellatione nobilitet, ipsa tamen preter vetustatem et nomen de civitate nichil habet, non luxum, non frequentiam, non tumultum, singula ad eam vitam, de qua loquor, aptissima. Cuius ego, si rite computo,
Abbreviated transcription (Latin):
careat impunnasse ce potut uel uet̾um perfctã conintõ repetite le tiouis lau
non oyena uol hunc nostrorũ a tor huic nouities etsi enim bei in si̾xtis betustat
auctaritas maior et illus flacti uerũ sit ꝙ meliora dies ut uina poeniata reddᵗ᷑
ht tñ et nouitas ꝯͣm suã et forte iuuat experiri quãtum uiuento ꝓfec̾in¬
iu orum impigu̾s iul experientius ẽ amante qͥtqͥs aut̃ cẽ ẽ tuũ fateor
huc̃ ardoie ipẽ corã sepe muir̾atua sũ sexe absens uiliq mei uerbis aguomi qui
assiene redenutem his me lamentis agredt cur uestio quã paxirũ quã tu
haut inuisens doniũ olam petere solras abtulerim ndeo et muror uel pris
mes ludens paxirum illi uacuã dedi quasi illa ẽẽt quõ quesisses quo sits se
ausum reuertenti iti grauit questus tota q demiã res in iocos et in risuum
desiit ses redeo as ordiuem adest ꝯͦ tibi p̃terea sine quo uita ne dicã selix scod

Expanded text:
careat, inclinasse te potuit vel veterum perfecta cognitio repetite lectionis iam careat, inclinasse te potuit vel veterum perfecta cognitio repetite lectionis iam non egens, vel hinc nostrorum amor hinc novitas; etsi enim in scriptis vetustatis autoritas maior, et illud Flacci verum sit quod meliora dies ut vina poemata reddit, habet tamen et novitas gratiam suam, et forte iuvat experiri quantum vivendo profecerihunc ardorem ipse coram sepe miratus sum, sepe absens villici mei verbis agnovi, qui assidue redeuntem his me lamentis aggreditur: cur nescio quam papirum, quam tu hanc invisens domum solam petere soleas, abstulerim. Rideo et miror vel patris meo ludens, papirum illi vacuam dedi, quasi illa esset quam quesisses. Quo facto se illusum revertenti iterum graviter questus, totaque demum res in iocos et in risum desiit. Sed redeo ad ordinem. Adest ergo tibi preterea, sine quo vita, ne dicam felix, sed
Abbreviated transcription (Latin):
logendi dulcis ardor inreligend̃ memorandi qr facultus data coutus et studio aucta
gernigili qd sequituo silinsẽ siliuissũ sic emus pudor hortaba᷑ iusẜ sc̃ioe ꝓ ntẽtis
affoctu p̃truui rebus accode et ixẽ gͥ adoro et mea quã dilicis nũꝙ aberit
papious noui ad afferens in dies cui̾u̾s extunationẽ tu michi fateor añ alios
mexpletii illo tuo legendi desrdio gerãsses insi qdͥ a p̾ncipio dix̾am et cetus
est Gerbum iuditio fauor efficot Repoto ouim quotiẽs illam ne dicũ aliis sd
ẽte platonicis at aceroniauis codicibus p̃culisti dum tibi biblisthere mec lnũ̃
igresso qd̵ sexe non ut epuã s ut amicus focis legeudiq auido que nũꝙͣ in
te sitie extingunt᷑ ego diuina ila oꝑa colestiũ ingeniorũ obtulisse tu autem
mani obucto frontem aduertens cñi nostra depost̾es in qdᵈ ne quid tuũ iõs

Expanded text:
legendi dulcis ardor, intelligendi memorandique facultas data celitus et studio aucta legendi dulcis ardor, intelligendi memorandique facultas data celitus et studio aucta pervigili. Quod sequitur siluissem, sic enim pudor hortabatur, ni scirem pro utentis affectu precium rebus accedere; et ipse igitur adero, et mea quam diligis nunquam aberit papirus, novi aliquid afferens in dies; cuius extimationem tu michi fateor ante alios inexplebili illo tuo legendi desiderio geminasses, nisi, quod a principio dixeram et vetus est verbum, iudicio favor officeret. Repeto enim quotiens illam, ne dicam aliis, sed certe platonicis ac ciceronianis codicibus pretulisti, dum tibi bibliothece mee limen ingresso quod sepe non ut epyscopus, sed ut amicus facis legendique avido, que nunquam in te sitis extinguitur, ego divina illa opera celestium ingeniorum obtulissem, tu autem manu obiecta, frontem avertens, tantum nostra deposceres. In quod, nequid tuum ratione
Abbreviated transcription (Latin):
inchil q candidꝰ nichil iugeĩo accuis inic̾hil iuditio graui Iurchie¬
ꝯidatione suauiꝰ qui si non sexteneus ut cognoꝰ eiu̾s spondet sud
quiu̾tus accesseruĩt noi intelligo quid hoc dulcuis codtotu ꝙ̃ net
a lii quidem desuit et uoto pares et stuliõ in illos nobur aut status
imparitas aut uĩõ difficultas qued̾ et iuenodabdis huadẽ rerid
perplexitas iiundet ued et hi satis multi st̃ et alis aiõ feui net
ixã uetuerit fortua hi gͦ tales uiui aderut̾ ut neq ualitinu
aspera neq urqẽs oguxatio neq cõngxandi inicidẽs ncc̃tas Ita
nos destrabat quin uius nostrum asfidue tecid̃sit ot quid saigula
d̾ninuerem mihie deeuit onĩ coluras una non desit assui quid mĩme granes adagides
uxxodite q diuitie siue ut alit̾ idem dicam adst pariptas nõ mesta uet sordida ses
honesta et loca et si ceruin fatoꝵ uolinnus multis inuidiosa adest lidroñ boua cspra

Expanded text:
nichilque candidnichilque candidsatione suavius; qui si non septimus, ut cognomen eius spondet, sed quintus accesserit, non intelligo quid hoc dulcius comitatu. Quanquam nec alii quidem desint et voto pares et studio; nisi illos nobis aut status imparitas, aut omnino difficultas quedam et inenodabilis humanarum rerum perplexitas invideret. Sed et hi satis multi sunt, et illis animo frui nec ipsa vetuerit fortuna. Hi igitur tales viri aderunt, ut neque valitudo aspera, neque urgens occupatio, neque commigrandi incidens necessitas ita nos distrahat, quin unus nostrum assidue tecum sit. Et quid singula enumerem? Nichil deerit omnium, voluntas una non desit. Assunt quidem minime graves sed agiles expediteque divitie, sive, ut aliter idem dicam, adest paupertas non mesta nec sordida sed honesta et leta et, si verum fateri volumus, multis invidiosa. Adest librorum bona copia,
Abbreviated transcription (Latin):
suauitate que fatile si quid hr̃ solitudo aꝑũ lenire q̃at illã ut facis tota
mente complect̾e illũ in otii solitarii partẽ uoca Nsi enus fallor aug
sequetur uolens et fessus Grbauarũ cerũ funã urbiũ non horrebit ded¬
o ubi socratẽ nr̃m liuquo fallor ne hnt̾ lurquo equidẽ nã cũ r̃liq̾ aoĩtes
ille pare nostri est itar cum cet̾ euocandi sit̃ hũc nobil iuse ꝑabilẽ
auior p̃stat Nosti hoiẽ quẽ et stabił auicitie fides carũ et musarum
mulio familiaritas clarũ facit᷑ cum quo ita gandiũ uite qr iocũ ditas
aderit ut consiluõ non absit Ita uis ingẽñ uigor qr aĩ ut q huo nõm̃as
m̃mi solet mestitie uulla nubes int̾neĩat ẜ ea seuꝑ lete frõtis uuifortas
quã in socoate illo seur et mirani solemus et laudare in hoc et ꝯspitiꝰ
et amanuis ꝓuree neq nt̃m sileo hiuiuniẽ cuiu̾s aiõ ichil est pr̃us

Expanded text:
suavitate, que facile siquid habet solitudo asperum lenire queat. Illum, ut facis, tota suavitate, que facile siquid habet solitudo asperum lenire queat. Illum, ut facis, tota mente complectere, illum in otii solitarii partem voca. Nisi enim fallor augurio, sequetur volens et, fessus urbanarum rerum, fugam urbium non horrebit. Sed ubi Socratem nostrum linquo? fallor: ne hunc linquo equidem; nam cum reliqui comites, ille pars nostri est. Itaque cum ceteri evocandi sint, hunc nobis inseparabilem amor prestat. Nosti hominem, quem et stabilis amicitie fides carum et Musarum multa familiaritas clarum facit; cum quo ita gaudium viteque iucunditas aderit, ut consilium non absit; ita vis ingenii vigorque animi ut, que his nonnunquam iungi solet, mestitie nulla nubes interveniat, sed ea semper lete frontis uniformitas quam in Socrate illo sene et mirari solemus et laudare, in hoc et conspicimus et amamus. Proinde neque nostrum sileo Guidonem, cuius animo nichil est purius
Abbreviated transcription (Latin):
extulturs nuistarum q aotum atrerũ notitia instontus odturis. quabruum
actuum dupat rector totus ꝙ uite nostre gubn̾atulam tenes ut am tah guib̾¬
natore nauiatio iusi felip et̃ non debeat uiros claros et iusigues q̃ fuerunt
nosti uollom dir̾e posse qui suĩ s ut res eut uides si qui tamen ospiã suꝑsunt¬
hans iuoti mĩc etiam sut̃ tib cum quibus alit̾ non potes arõ bersare qd̵ geꝰ
tibi uec matia nec moutes erixient cum quitus potes ⁊ corpore habundas
ẽ s unũ nomen honoris cã lanc̃ loco inserendum credidi eorũ quos tib as
solitarie uite solatiũ sors dedit pontius sauson is ẽ qd a ce sr orcamõtũ qt̃¬
etclã cua de ħ̃ eĩ ut quẽ a p̾ma etate fãibarissit̃ ooguitid nt̃ quo c̾tiꝰ nospe
michi uilear fidentius loquor huit ego non temere sed e re natũ sauronir
cognotẽ obtigisse ⁊̾diderim ꝙ cantus lebreus ille corpeus tantus iste sit aĩ

Expanded text:
excultus multarumque artium ac rerum notitia instructus, animus humanorum actuum dux ac rector totiusque vite nostre gubernaculum tenens, ut iam tali gubernatore navigatio nisi felix esse non debeat. Viros claros et insignes, qui fuerunt, nosti vellem dicere posse «qui sunt», sed ut res eunt vides; siqui tamen uspiam sununc etiam sunt tibi; cum quibus aliter non potes animo versare, quod genus tibi nec maria nec montes eripient, cum quibus potes et corpore. Abundas est; sed unum nomen honoris causa huic loco inserendum credidi, eorum quos tibi ad solitarie vite solatium sors dedit: Pontius Samson is est, quod a te secundum esia tua; de hoc enim, ut quem a prima etate familiarissime cognitum, nunc quoque certius nosse michi videar, fidentius loquar. Huic ego non temere, sed e re natum, Samsonis cognomen obtigisse crediderim, quod quantus hebreus ille corporeis, tantus iste sit anim