comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
anteꝙͣ nati sumus. Sed ita nos aspicit indignos licet muemiat
misereatur tamen, nisi forte quod procul absit a nobis contuã¬
tia pertinaci misericordiam repellantꝰ. Habentes igitur testem
pr̃em uidicem. teste illo. ymaginario non egenius. de quo alibi
scripsi. quem phorum quidem querendum nobis esse dixerunt
Epicurus quidem a quibusdam lecet opimonibus nefamatus
magnorũ tamen iudicio magnus uir amco scribens sic fac in qͣt¬
omma tanꝙͣ spectet epicurus

Expanded text:
antequam nati simus. Sed ita nos aspicit ut, indignos licet inveniat, antequam nati simus. Sed ita nos aspicit ut, indignos licet inveniat, misereatur tamen, nisi forte, quod procul absit a nobis, contumacia pertinaci misericordiam repellamus. Habentes ergo testem Patrem iudicem, teste illo imaginario non egemus de quo alibi scripsi, quem philosophorum quidam querendum nobis esse dixerunt. Epycurus quidem, quibusdam licet opinionibus infamatus, magnorum tamen iudicio magnus vir, amico scribens: «Sic fac» inqm spectet Epycurus
Abbreviated transcription (Latin):
hoc desinit illud incipiat. Postremo et cogitatus altissimos et col¬
locutores spũs. et uisiones bemficas habere. et sepe pñtem xp̃m
familiarius compellare. Semper emii presens est. qui ubiqz semꝑ
est. Quuis est autem hic᷑ insi de quo scriptum est di ascendero
n celum tu illic es di descendero in infermm ades. Si sumpsero
pennas meas diluculo et habitauero in extremis maris. Cui si
facile fuit oculos nobis atq aures intellectũq largiri. Multo est
profecto fatilius nos uidere et audire et intelligere. Uidet ille ih᷑
nos auditq. prius etiam ꝙͣ loquamur. Ip̃e est enĩ qui tacito
moysy ait. quid clanas ad me. Preuenit uota nostra et affc̃q̃
anticipat. cogitationes nostras intelligit de longinquo. hoc est.
multo anteꝙͣ fiant. preces nr̃as exaudit anteqͣ sonent. netessi¬
tates nr̃as aspicit anteꝙͣ aduemant. exitus m̃os speculatur

Expanded text:
hoc desinit illud incipiat. Postremo et cogitatus altissimos, et colhoc desinit illud incipiat. Postremo et cogitatus altissimos, et collocutores spiritus, et visiones beatificas habere, et sepe presentem Cristum familiarius compellare. Semper enim presens est qui ubique semper est. Quis est autem Hic, nisi de quo scriptum est: «si ascendero in celum tu illic es, et si descendero ad infernum ades; si sumpsero pennas meas diluculo et habitavero in extremis maris»? Cui si facile fuit oculos nobis atque aures intellectumque largiri, multo est profecto facilius nos videre et audire et intelligere. Videt ille igitur nos auditque prius etiam quam loquamur; ipse est enim igitur, qui tacito Moysi ait: «Quid clamas ad me?». Prevenit vota nostra et affectus anticipat; cogitationes nostras intelligit de longinquo, hoc est multo antequam fiant; preces nostras exaudit antequam sonent; necessitates nostras aspicit antequam veniant; exitus nostros speculatur
Abbreviated transcription (Latin):
meptimabiles ueras q diuitias. pro ncolatu filuarumi. ius ciuitatis
etherce pro fumoso tugurio. stellantia xpristi pallatia pro agresti
slentio cantus angelicos et celestis dulcedinem armonle. Queq
bume melos excessent illam dei uocem tot trãsactis laboribus suos
assanĩ atq locu pletissimũ habere. Cogitare cotidie. quid est quõd
reliqui: quid est quõd sequutꝰ sum: quale est quod patior. quale
quod expecto: quãtum est quod seui: Quãtum est quod metam
Extimare ꝙͣ bieui temporis iactura ymo uero non iactura sed latro.
et inuũabiliũ tẽdiorum fuga. felicitatem negotientur eternam
Et dnuissis honmum fastidiis. urbiũꝙ periculis ubi uere est infer¬
ms ille uiuentiũ. auꝰ meniunt ꝓsalsta ad supernã patriam
properantes iam huic ceperint esse felices. Si quidem miserie fi¬
ins felicitatis mitiũ est. natura contrariorum exigente. ut ubi

Expanded text:
inestimabiles verissimasque divitias, pro incolatu silvarum ius civitatis inestimabiles verissimasque divitias, pro incolatu silvarum ius civitatis etheree, pro fumoso tugurio stellantia Cristi palatia, pro agresti silentio cantus angelicos et celestis dulcedinem armonie, queque omne melos excesserit illam Dei vocem, tot transactis laboribus, suoscissimum ac locupletissimum habere; cogitare quotidie: «quid est quod reliqui, quid est quod secutus sum, quale est quod patior, quale quod expecto, quantum est quod sevi, quantum est quod metam!», extimare quam brevi temporis iactura, imo vero non iactura sed lucro, et innumerabilium tediorum fuga, felicitatem negotientur eternam, et dimissis hominum fastidiis urbiumque periculis, ubi vere est infernus ille viventium cuius meminit Psalmista, ad supernam patriam properantes iam hinc ceperint esse felices; siquidem miserie finis felicitatis initium est, natura contrariorum exigente ut ubi
Abbreviated transcription (Latin):
fonte cadentiũ:. Quenã militum xpristi uigilie excubieq
psalmoꝵ in turribus iherusalem. et in ꝓpugnaculis syon diduersus
exertitũ babilonis: tota nocte cauentiũ. uallumq ẽt castra ser¬
uantiũ. loco arduo et munito ubi nec pabalum desit neqr aqua¬
tio ubi fidant hostilibus ĩlqillens temptar se posse non obriu
eoq se gratie subiectos ut ferocssimi hostis incuesus ip̃is obse¬
quili. suppticuam illi sit ut qui saluti Iam ampluas nõ obest
carior triuphus ꝓprsti pugillũ in uite huiꝰ agone cortantiũ Quõd
llud satuiue quohitti iocunditas gaũdere presentibus sperare
melidia pro bieui solitudine hominũ ꝑpetuam siequentiam angelorã
et duun uultus afpectum. ubi totiut sacre conclipiscentie et deside¬
eũ omniũ est fuib. pro paucis lacrimus interminabilem risum pro
temporalibus ielumis eterna coniuua pro uoluntaria paupertate

Expanded text:
fonte cadentium; quenam militum Cristi vigilie excubieque fonte cadentium; quenam militum Cristi vigilie excubieque psalmorum in turribus Ierusalem, et in propugnaculis Sion adversus exercitum Babilonis, tota nocte canentium vallumque et castra servantium, loco arduo et munito, ubi nec pabulum desit nec aquatio, ubi fidant hostibus insidiis tentari se posse non obrui; eoque se gratie subvectos, ut ferocissimi hostis incursus ipsis obsequium supplicium illi sit, ut, qui saluti iam amplius non obest, clarior triumphus Cristi pugilum in vite huius agone certantium. Quod illud solatium, quanta iucunditas gaudere presentibus, sperare meliora: pro brevi solitudine hominum perpetuam frequentiam angelorum et divini vultus aspectum — ubi totius sacre concupiscentie et desideriorum omnium est finis — pro paucis lacrimis interminabilem risum, pro temporalibus ieiuniis eterna convivia, pro voluntaria paupertate
Abbreviated transcription (Latin):
sed non eque passiombus expedita. Uidissem quenam illa dulcẽdo
meffabilis sanctarum ammarũ quã de preteritorum cõmemora¬
tione discriinũ et uenturi gaudii expectatione percipiũt. sie
quibus triũphatur hostis sine quibus sepe uictus. sed uincendꝰ
adhuc. et in atie etiam m̃e standum est non sine spe certa uic¬
torie melitandum q non solas. sed suffultis angelico comitatu
et quibus indutis armaturam dei. loricamq iustitie. ut uerbo
utar apłi. Munitis scuto fidei. gladio spũs et salutis galea. ad¬
uersus principes et p̃tates. aduersus mundi rectores tenebrayũ
harum. Iterum atq iterũ nullo quidem spectante mortalium. Ied
celicolarum maximo consenssu et exuuro ommiũ fauore. xpristoq
ihesu spectabilis presidente pugnandum est. Que nam illa saspi¬
riorum quies. de profundis ad excelsa tendentiũ. fatigato aĩs
gratissinca: Quenã suauitas lacrimarum de parissimo cordis

Expanded text:
sed non eque passionibus expedita. Vidissem quenam illa dulcedo sed non eque passionibus expedita. Vidissem quenam illa dulcedo ineffabilis sanctarum animarum, quam de preteritorum commemoratione discriminum et venturi gaudii expectatione percipiunt, sive quibus trimphatus hostis, sive quibus sepe quidem victus, sed vincendus adhuc, et in acie nunc etiam standum est, non sine spe certa victorie, militandumque non solis, sed suffultis angelico comitatu; et quibus indutis armaturam Dei loricamque iustitie, ut verbo utar Apostoli, munitis scuto fidei, gladio spiritus et salutis galea, adversus principes et potestates, adversus mundi rectores tenebrarum harum, iterum atque iterum nullo quidem spectante mortalium sed celicolarum maximo consensu, et eximio omnium favore, Cristoque Iesu spectaculis presidente pugnandum est. Quenam illa suspiriorum quies de profundis ad excelsa tendentium, fatigato animo gratissima; quenam suavitas lacrimarum de purissimo cordis
Abbreviated transcription (Latin):
terus subsistit ego introuu. Ille mox abiit. ego permansi. Quid̃
tamen: ego certis noui qualis solctarie uite status interior sit. An¬
tra colles et nemora eque ommibꝰ patent. Nlemo arcet intrantes
nemo pellit ingressos deserti nullus est iantor. mellus est cus¬
tos. Sed quid locorum solus introitus : quid ambiti uehunt amnes:
Quũ bustrate iuuant silue: Quid insessi prosunt montes. si quo¬
cũq iero ammꝰ me meus insequitur. Talis in siliuis qualis erat
in urbibus. ille ante ommã deponendus. Ille inꝙͣ. ille domi re¬
linquendus erat. suppliciterq poscendum ã dño ut cor in me trea¬
ret mũdũ. et spiritum rectum hiis in uisceribus innouaret. tum
demũ uite solitarie abdita penetrassem. hec em̃ quid alieno gło¬
rier. hec solitudo utiqz non solitaria uita est. ea .s. quam suspiro
ꝙͣuis exterius simellima uideatur eque hominum turbis ẽducta

Expanded text:
terius substitit, ego introii; ille mox abiit, ego permansi? Quid terius substitit, ego introii; ille mox abiit, ego permansi? Quid tamen ego certius novi, qualis solitarie vite status interior sit? Antra, colles et nemora eque omnibus patent; nemo arcet intrantes, nemo pellit ingressos, deserti nullus est ianitor, nullus custos. Sed quid locorum solus introitus, quid ambiti vehunt amnes, quid lustrate iuvant silve, quid insessi prosunt montes, si quocunque iero, animus me meus insequitur, talis in silvis qualis erat in urbibus? Ille ante omnia deponendus, ille, inquam, ille domi relinquendus erat, suppliciterque poscendum a domino ut cor in me crearet mundum, et spiritum rectum his in visceribus innovaret. Tum demum vite solitarie abdita penetrassem. Hec enim quid alieno glorier? hec solitudo utique, non solitaria vita est, ea scilicet quam suspiro, quamvis exterius simillima videatur, eque hominum turbis educta,
Abbreviated transcription (Latin):
siluestribus humi cibum sumere solitus. dumosoq requiẽ
sub antro casu aliquo ad amplissime cui ꝰꝯpiã atq opulen¬
tissime urbis muros accesserit Et in uestibulo fessus sedee
oculosq auide circũflectit inq urbem ip̃am miat cusiodũ do¬
mos aut coherens portis angiportum uiderit. Et inde reueisus
in siluas soenis narret quĩd in ea urle conspexerit: quĩd in atriis: quĩd
i uicis. quid in curia. quid in foro. quid in officinis artificũ. quidnne
thalams procerum. quid in ꝑublicis priuatisqz consiliis agatur. Aut
.s. quia forte pͥmũ religio sissimi templi imuiine actigit. Idcirco quidqiũd
amictuũ seu uasorũ mus penetralibus abditum seruatur. cũctas li¬
brorum formas singula sacerdotum offitia omnes sacrorum cermis¬
mias nosce putet. Re ei uera ꝙͣtũ ego ab huiuscemodi pastore diffeo
nisi ꝙ is semel urbem a duit aut templum/ ego sepe solitudinẽ. Is ex¬

Expanded text:
silvestribus, humi cibum sumere solitus dumosoque requiem silvestribus, humi cibum sumere solitus dumosoque requiem sub antro, casu aliquo ad amplissime cuiuspiam atque opulentissime urbis muros accesserit et, dum in vestibulo fessus sedet oculosque avide circumflectit inque urbem ipsam inicit, custodum domos aut coherens portis angiportum viderit; exinde reversus in silvas, sociis narret quid in ea urbe conspexerit, quid in atriis, quid in vicis, quid in curia, quid in foro, quid in officinis artificum, quid in thalamis procerum, quid in publicis privatisque consiliis agatur. Aut si quia primum forte religiosissimi templi limen attigit, idcirco quicquid amictuum seu vasorum imis penetralibus abditum servatur, cuntas librorum formas, singula sacerdotum officia, omnes sacrorum cerimonias nosse putet. Re enim vera quantum ego ab huiuscemodi pastore differo, nisi quod is urbem semel adiit aut templum, ego sepe solitudinem; is ex
Abbreviated transcription (Latin):
Richil cm̃ ad id quod nunc agitur. inisi qr cũ de politicis pur¬
gatornisq uirtutibus loqui aliquid tempus admonuisset. plo¬
tini quadrifidam cathenã multa arte consertai stio solilere
ac dissotiage nou libuit
Ides ne ꝙͣto uerborum ambitu. ut cũii cum occupa¬
tis in gratiam redire uoluerim tempus est ut hiis
iam digressiomibus modus sit. Ad me igit᷑. et
solitudinem meam reuertor cuus ego ueram in¬
timãq dulcedinem utinã profundius hausissem et fidentius
in hoc tecum sermone uersarer. Nunc de resanccissimna pro¬
phanũ ingemiũ fari pudet. Quis em̃r fando equet quot uix
percipit cogitando. celestis prorsus angelica uita est. de quã
terremis ne dicam terreus homũtio loqui uult splendore no-¬
minis captus. famaq rei optime. et ut uere dicam õdore ma¬
gis ꝙͣ sapore delectatus haud aliter ꝙͣ si natus in silius pas¬
tor et in silus educatus sitim fleuio. herbis famem sedare

Expanded text:
nichil enim ad id, quod nunc agitur, nisi quia cum de politicis purnichil enim ad id, quod nunc agitur, nisi quia cum de politicis purgatoriisque virtutibus loqui aliquid tempus admonuisset, Plotini quadrifidam cathenam, multa arte consertam, stilo solvere ac dissociare non libuit. 5 Vides ne quanto verborum ambitu, utcunque cum occupatis in gratiam redire voluerim. Tempus est ut his iam digressionibus modus sit. Ad me igitur et ad solitudinem revertor. Cuius ego veram intimamque dulcedinem, utinam profundius hausissem, ut fidentius in hoc tecum sermone versarer. Nunc de re sanctissima, profanum ingenium fari pudet. Quis enim fando equet, quod vix percipit cogitando? Celestis et prorsus angelica vita est, de qua terrenus, ne dicam terreus, homuncio loqui vult, splendore nominis captus, famaque rei optime, et ut vere dicam, odore magis quam sapore delectatus. Haud aliter quam si natus in silvis pastor, et in silvis educatus sitim fluvio herbis famem sedare
Abbreviated transcription (Latin):
mũ ascendendo gradum possident purgatorie uirtutes haud
Terinis gradus altior illarum est quas purgati animi uirtutes
uocant. quarũ munus est proprium. passiones quas pollir¬
te mollierint purgatorie cõuilserint oliisci. hee perfectorũ
sunt qui ubi sint nescio. Sed et qui fuerunt solitudinem amo¬
runt. Et si quis usq superest. ꝙͣuis hoc uirtutum gubernaculo
tutus in alto naueget. puto tamen solitudinis portum amet
Quartus ac supremus exemplariũ locus est que supra homi¬
nem sunt et ut auint in mente solis dei habitant. unde qd
ip̃m nomen indicat tanꝙͣ ab exemplari aliquo eterno. siue ut
plato uocat ab ydeis. quas in eandem dei mentem ut ceterarũ
In hiis autẽ aduersus passiones nõ modo non eosdem effectus
esse quos in ceteris. Sed ip̃m passionis nomen audire nepha¬
riũ prorsus atꝙ sacrilegum. de istis sane nl dicturus fuerã

Expanded text:
mum ascendendo gradum possident purgatorie virtutes, hauddmum ascendendo gradum possident purgatorie virtutes, hauddTertius gradus altior illarum est, quas purgati animi virtutes vocant, quarum munus est proprium, passiones, quas politice mollierunt, purgatorie convulserint, oblivisci. Hec perfectorum sunt, qui ubi sint nescio; sed et qui fuerunt, solitudinem amarunt, et siquis usquam superest, quamvis hoc virtutum gubernaculo tutus in alto naviget, puto tamen solitudinis portum amet. Quartus ac supremus exemplarium est locus, que supra hominem sunt et, ut aiunt, in mente solius Dei habitant. Unde, quod ipsum nomen indicat, tanquam ab exemplari aliquo eterno; sive, ut Plato vocat, ab ydeis, quas in eadem Dei mente ut ceterarum ortas volunt; in his autem adversus passiones non modo non eosdem effectus esse quos in ceteris, sed ipsum passionis nomen audiri nefarium prorsus atque sacrilegum. De istis sane nil dicturus fueram;
Abbreviated transcription (Latin):
tuo. sed ita ut si qua me necessitas in urbem cogat. solitudi¬
nem in populo atq in medio tempestatis portu michi confla¬
re didicerimi. artitificio non omnibus noto. sensibus imꝑitandi
ut quod sentĩt non sentiant. ꝙ cum per me ip̃m experiẽtie
creditum. ii consuetudine deduxissem multo post tempore
acutissimi cuusdam doctissumq uiri consiluun esse cognoui
memorieq mandaui eo quidem actentuis quo gaudebam
factum ncum uetustatis auctoritate fulciri Nempe
quintillianus in cõ libro ubi oratorem a cicerone armatum
bullis at faleris curioffi curiosissime p̃poliuit de hoc loquẽs
Est inquit lucubracon quo tiens ad cam integri ac refecti
uirtutes insimum gr̃adum tenent que occupatorum esse possunt
eorũq non ominum sed illorum quebus occupationũ fiis uirtus
propria. et multo mayime Ret publice salus est, Ceris ad ꝙͣ pau¬
cos uno uerbo tota occupatorũ minĩabilis atios sit redacto proxi¬

Expanded text:
tuo: sed ita ut, siqua me necessitas in urbem cogat, solitudituo: sed ita ut, siqua me necessitas in urbem cogat, solitudinem in populo, atque in medio tempestatis portum michi conflare didicerim, artificio non omnibus noto sensibus imperitandi ut quod sentiunt non sentiant. Quod cum per me ipsum experientie creditum in consuetudinem deduxissem, multo post tempore acutissimi cuiusdam doctissimique viri consilium esse cognovi memorieque mandavi, eo quidem attentius quo gaudebam factum meum vetustatis autoritate fulciri. Nempe Quintilianus in eo libro ubi oratorem a Cicerone armatum bullis ac phaleris curiosissime perpolivit, de hoc loquens: «Est» inquit «lucubratio, quotiens ad eam integri ac refectiirtutes infimum gradum tenent, que occupatorum esse possunt, eorumque non omnium, sed illorum quibus occupationum finis virtus propria et multo maxime reipublice salus est. Cernis ad quam paucos uno verbo tota occupatorum innumerabilis acies sit redacta. Proxi
Abbreviated transcription (Latin):
Pud me sane cui nchil quõd quidein nouermi cõe cũ
pplo. et cui litterularũ tantum obuenit ꝙͣtum non
inflet aminũ scd delectet. et solitudinis amicũ fati¬
at. ubi illas sine loquaci doclore, sed et sine tenaci tor¬
pore. atq utmai sine sequati luiore didici quẽ non amita. nõ
comuux non uadimoniũ. non usura non depositumi. non lucel¬
lum non rostra. non balneum, non taberna. non scena. non
porticus in urbe deunicunt. Apud me inꝙͣ cui ut uerum fatear
non tam proprio studio. aliens ue monitu ut ita sentirem ꝙͣ
mature ip̃ius persuasione consultum est. uita protuldubio su¬
gularis ac solitaria non modo tranquellior. sed altior est atq
securior et ut extimare alios iubeo. suas res ut ip̃e res meas noui
ualde solitudinem atq otium de quibus hodie tecum ueluti
quasdam scalas ad id quo mens nr̃a suspirat amplector at
teneo turbas atq sollicitũdines seu repagula uectesq perme¬

Expanded text:
Apud me sane cui nichil, quod quidem noverim, comune cum Apud me sane cui nichil, quod quidem noverim, comune cum populo, et cui literularum tantum obvenit, quantum non inflet animum sed delectet et solitudinis amicum faciat, ubi illas sine loquaci doctore, sed et sine tenaci torpore, atque utinam sine sequaci livore didici, quem non amica, non coniunx, non vadimonium, non usura, non depositum, non lucellum, non rostra, non balneum, non taberna, non scena, non porticus in urbe devinciunt; apud me, inquam, cui, ut verum fatear, non tam proprio studio alieno ve monitu ut ita sentirem quam nature ipsius persuasione consultum est, vita proculdubio singularis ac solitaria non modo tranquillior sed altior est atque securior. Et ut extimare alios iubeo suas res, et ut ipse res meas novi, valde solitudinem atque otium, de quibus multa hodie tecum, veluti quasdam scalas ad id quo mens nostra suspirat amplector ac teneo, turbas atque solicitudines ceu repagula vectesque perme
Abbreviated transcription (Latin):
ait. Beatum au et iam in senectute contingeris ut sapientiã uerasq
opinones consequi possit. su omni quidem ordinande mutandeq
uite consilio. illud ur primis ante oculos habendunm. ut non con¬
cupĩa mani. sed natura duce ficti uiam teneanius. non que spetio¬
sissima uidebitur. sed que aptissima nobis erit. ubi maxime rectũ
at scuerum sui ip̃ius extimatorem ac censorem ex igo. ne oculorum
aut auriuim uoluptate deceptus aberret. Quod quibusdam acci-¬
disse scio. qui dum mirantur alios imnemores sui atqz aliena
temptantes. ridendi materiam ppło prebuerũt. hoc unũ sumptũ
a ph̃is consilium est michi. scdm̃ quod uel solitariam uel urba¬
nam uitam suie aliam quamlibet nature moribusqz suis cõparãs
norit quisq quid fuum sit. Quod si ingredientibus sit utile ꝙͣto
progressus utiliꝰ quibus supereligendi laborem. extirpande etiam
ueneris rãdicateq sententie labor est

Expanded text:
ait «beatum cui etiam in senectute contigerit ut sapientiam verasque ait «beatum cui etiam in senectute contigerit ut sapientiam verasque opiniones assequi possit». In omni quidem ordiende mutandeque vite consilio, illud in primis ante oculos habendum ut, non concupiscentia inani sed natura duce freti, viam teneamus non que speciosissima videbitur, sed que aptissima nobis erit. Ubi maxime rectum ac severum sui ipsius extimatorem ac censorem exigo, ne oculorum aut aurium voluptate deceptus aberret. Quod quibusdam accidisse scio, qui dum mirantur alios, immemores sui atque aliena tentantes, ridendi materiam populo prebuerunt. Hoc unum sumptum a philosophis consilium est michi, secundum quod vel solitariam, vel urbanam vitam, sive aliam quamlibet nature moribusque suis comparans, norit quisque quid suum sit. Quod si ingredientibus est utile, quanto progressis utilius, quibus super eligendi laborem, extirpande etiam veteris radicateque sententie labor est!
Abbreviated transcription (Latin):
Qui autem ingressu uie huiꝰ qn ut dixi. scitilla nr̃i cõsilii
nulla erat, celeste a liquod lumen affulrit. ut uel securũ uel pe¬
riculi minoris. et facile remeabile iter arriperet. habet unde
semper deo grãs agat. Ac cui smisterior fors fuit plus ne¬
negocii est. Postꝙͣ tamen aperire oculos ceperit. et ꝙͣ dubuun
iter agat intelligere. omni studio ãccumbat adolescentie deui¬
um et errores uel in senectute corrigere. Nemineritqz teren¬
tiam senis in adelphis qui mutande sub extremũ uite consultor
ydoneus simuil et delectabit et proderit. difficile negotium ini
primis. sed et in primis utile et nequaꝙͣ impossibile. neq uoͬ
serum putet quõd salribre cognoscit. assunt hius sunẽ non
spernendi auctores dapientissinus principum princeps pħilosopherum
augustus cesar ait. sat celenter fieri. quidquĩs fiat satis hene. plato

Expanded text:
Cui autem in ingressu vie huius, quando, ut dixi, scintilla nostri consilii Cui autem in ingressu vie huius, quando, ut dixi, scintilla nostri consilii nulla erat, celeste aliquod lumen affulsit, ut vel securum vel periculi minoris et facile remeabile iter arriperet, habet unde semper Deo gratias agat. At cui sinisterior sors fuit plus negotii est; postquam tamen aperire oculos cepit, et quam dubium iter agat intelligere, omni studio incumbat adolescentie devium et errores vel in senectute corrigere, memineritque terrentiani senis in Adelphis qui, mutande sub extremum vite consultor ydoneus, simul et delectabit et proderit. Difficile negotium in primis, sed et in primis utile et nequaquam impossibile; neque vero serum putet, quod salubre cognoscit. Adsunt huius sententie non spernendi auctores: sapientissimus principum, princeps philosophorum. Augustus Cesar ait «sat celeriter fieri quicquid fiat satis bene»; Plato
Abbreviated transcription (Latin):
Ptimum quidem esset insi confilii mopia ¶ taria¬
uigis adolescentie comes obstaret. ut ab meunte
etate circa unũ aliquod uite genus apprehendendũ
quisq nostrum accuratissime cogitaret. nec ab
eo calle quẽ semilis elegisset inisi magnis excausis aut graut
necessitate diuerteret. Quod mitio pubertatis herculem. auctor
renephon ille socraticus. testis est cicero. uẽd qui id non facinus
neq eñi nr̃o Iuditio pleriq uiuimus sed wlgi atq adto per deua
raptamur et quasi per tenebras aliems uestigiis in sistentes. sepe
periculosas et iexplicabiles ingrediniuir uias et eousq proue¬
hiniur ut ante simus nescio quid. quã quid esse uelimus circũ¬
spicere atq examinare permissum sit. Idcirco. quam sibi per¬
sonam uel natura uel fortuna uel error aliquis imposuit. et¬
si uiuenis non potuit. quisq secum senex cogitet. et quod errãs
uiator solet ante uesperam. quãtũ licet saluti sue consulat¬
unar unũ scieus. naturam totam haud facile posse conuelli

Expanded text:
ptimum quidem esset, nisi consilii inopia iugis adolescentie comes obstaret, ut ab ineunte etate circa unum aliquod vite genus apprehendendum quisque nostrum accuratissime cogitaret, nec ab eo calle quem semel elegisset, nisi magnis ex causis aut gravi necessitate diverteret. Quod initio pubertatis fecisse Herculem auctor Xenophon ille Socraticus, testis est Cicero. Sed quia id non facimus — neque enim nostro iudicio plerique vivimus sed vulgi, atque adeo per devia raptamur et, quasi per tenebras alienis vestigiis insistentes, sepe periculosas, et inexplicabiles ingredimur vias et eo usque provehimur, ut ante simus nescio quid, quam quid esse velimus circumspicere atque examinare permissum sit — idcirco quam sibi personam vel natura vel fortuna vel error aliquis imposuit, si iuvenis non potuit, quisque secum senex cogitet, et, quod errans viator solet, ante vesperam quantum licet saluti sue consulat, unum sciens, naturam totam haud facile posse convelli.
Abbreviated transcription (Latin):
prorsus i illa suprema uolupeate desutur granior casus est ꝙͣ
rodem uel tenuter retento ex pari precipitio corruẽtis Ante ora
sic esse con fidero sc̃d tu nterim nũꝙͣ nõ prne questionis oblita
es I. Cuꝰ: R Quid est quod me retinet h. eñ que suierã
cur michi uni cogitatio mortis intensa nõ profuit quã miris
modis fructuosam dicis Primũ quippe quia de lonqniquo
forsitan illa consideras que tam ꝓpr̃ breussime uite cursũ tũ
propter nicertos et uarios tasus longiq̃ esse non possũt Mes

Expanded text:
prorsus in illa supreme voluptate deseritur, gravior casus est, quam, prorsus in illa supreme voluptate deseritur, gravior casus est, quam, eodem vel tenuiter retento, ex pari precipitio corruentis. Ante omnsic esse considero. Sed tu interim nunquid non prime questionis oblitus es? Cuius? "Quid est quod me retinet?" hoc enim quesieram: cur michi uni cogitatio mortis intensa non profuit, quam miris modis fructuosam dicis? Primum quippe quia de longinquo forsitan illa consideras que, tum propter brevissime vite cursum tum propter incertos et varios casus, longinqua esse non pos
Abbreviated transcription (Latin):
illi quisquis sit futuris exitus presentibus saltẽ uoluptatibuos u¬
scãntun mn uero et fis intertus sit et nulla uoluptas in si talibus
amaritudiibus respersa prouemat Noli precor ubegaudedu
est dolere pctor enĩ quo molior est uoluptatẽ ac titillationẽ percipit
ex sceleribus suis et. miserior calamitosiorq iudicandus est
Forte ideo qr nuꝙͣi ad uirtut/ semitã reflectitur quẽ nuisꝙͣ interrup¬
ta uosuptas sui raptat ĩmemorẽ qui uero inter carnis illecebras et
blandimenta fortune durũ aliquid experitur totiens conditiõis sue
meminit quotiens illũ delcãtio preceps et inconsulta destituit Q¬
si unus esset aniborũ fins non intelligo cur ño felicior dici possit
que ñt gaudet doliturus in posterũ ꝙͣ qui nec sentit in presens
gaudur nec expectat in si te moueat forte ꝙ in finẽ risus fit luc¬
tus acerbior ⁊ Illud magis ꝙͣ freno rationit abiecto qd quidem

Expanded text:
illi, quisquis sit futurus exitus, presentibus saltem voluptatibus dilli, quisquis sit futurus exitus, presentibus saltem voluptatibus delectantur: michi vero et finis incertus sit et nulla voluptas, nisi talibus amaritudinibus respersa, proveniat. Noli, precor, ubi gaudendum est dolere; peccator enim, quo maiorem voluptatem ac titillationem percipit ex sceleribus suis, eo miserior calamitosiorque iudicandus est. Forte ideo quia nunquam ad virtutis semitam reflectitur quem nusquam interrupta voluptas sui raptat in merorem. Qui vero inter carnis illecebras et blandimenta fortune durum aliquid experitur, totiens conditionis sue meminit quotiens illum delectatio preceps et inconsulta destituit. Quodsi unus esset amborum finis, non intelligo cur non felicior dici possit qui nunc gaudet doliturus in posterum, quam qui nec sentit in presens gaudium, nec expectat. Nisi te moveat forte quod in finem risus sit luctus acerbior. Illud magis quondam, freno rationis abiecto, quod quidem
Abbreviated transcription (Latin):
spicere eaq tai grauiter uisione conturbor ut exterritus tre¬
mensq consurgam et sepe usq ad horiorem astantiei hec
in uerba prorlĩpam heu quid ago quid patior cui me exitio
fortuna reseruat miserere ihesu fer oꝑem Errpe, me hus in¬
uicte malis. Da dextram misero et teeu me tolle per undas
Sedibus uesaltem placidis in morte quiescam multa p̃ter
hec alia frenetiti in morẽ quatũq uagũ ammã pauẽtem q
tulit impetus metũ loquor. multa quoq cũ amicis quibus
illacrmĩas ip̃e nõnũꝙͣ ceteros it la crmias coegi licet utriq post lacrinas
reuertemur ad solitti Que cũ ita suit quid ergo me retinet quid late¬
tio obstatuli est ut ñc usq mł ista michi cogitatio preter moles¬
tias temroresꝙ peperit Ego autẽ idem adhᵃ qui fuerã prius quod hni
sũt quibus forte muꝙ tale aliquid contigit in uita eoq miferior ꝙ

Expanded text:
spicere; eaque tam graviter visione conturbor, ut exterritus trespicere; eaque tam graviter visione conturbor, ut exterritus tremensque consurgam, et sepe, usque ad horrorem astantium, hec in verba prorumpam: – Heu quid ago? quid patior? cui me exitio fortuna reservat? Miserere, Iesu, fer opem: eripe me his, invicte, malis... da dextram misero, et tecum me tolle per undas; sedibus ut saltem placidis in morte quiescam. Multa preter hec alia, frenetici in morem quacunque vagum animum paventemque tulit impetus, mecum loquor; multa quoque cum amicis, quibus illacrimans ipse nonnunquam ceteros in lacrimas coegi, licet utrique post lacrimas reverteremur ad solita. Que cum ita sint, quid ergo me retinet? quid latentis obstaculi est ut nunc usque nil ista michi cogitatio preter molestias terroresque pepererit, ego autem idem sim adhuc qui fueram prius quodque hi sunt, quibus forte nunquam tale aliquid contigit in vita? Eoque miserior, quod
Abbreviated transcription (Latin):
uera nõ ut possibilia sed ut necessario meuctabilicerq uentu-¬
ra et pene iam presentia Inq hiis curis nõ preteriens ac despẽ¬
rans sed spei plenus ꝙ dei dextera potens promptaq sit ex tã¬
tis malis cruere tu mõ te curabilem prebeas surgendiq auidꝰ
et ꝓpositi tenax assiduusq uersa beris nõ feustra te meditatũ
esse confide  Grauiter me fateor tãtis ante oculos coat̾ua¬
tis miseriis tereusti sed sic nicchi deus uemie largus sit ut
ego per dies singulos in has cogitationes ĩmergdr p̃cipueq
noctibus cũ diurnis curis relaxatus aminꝰ se in ip̃m recolligͭ
tamẽ corpus hoc in mortem morientiũ cõpono ip̃am quoq mortꝭ
horam et quidquid circa eũ mens horrendũreperiit intentissiẽ
michi ip̃e confingo usq adeo ut in agone morĩendi positus
michi uidear interdũ tartara et que narras onuia mala con¬

Expanded text:
vera, non ut possibilia sed ut necessario inevitabiliterque ventuvera, non ut possibilia sed ut necessario inevitabiliterque ventura et pene iam presentia: inque his curis non preteriens nec desperans, sed spei plenus quod Dei dextera potens promptaque sit ex tantis malis eruere, dummodo te curabilem prebeas, surgendique avidus et propositi tenax assiduusque versaberis; non frustra te meditatum esse confide. Graviter me, fateor, tantis ante oculos coatis miseriis terruisti. Sed sic michi Deus venie largus sit, ut ego per dies singulos in has cogitationes immergor precipueque noctibus, cum diurnis curis relaxatus animus se in se ipsum recolligit. Tum corpus hoc in morem morientium compono, ipsam quoque mortis horam et quicquid circa eam mens horrendum repperit, intentissime michi ipse confingo, usque adeo ut, in agone moriendi positus, michi videar interdum Tartara et que narras omnia mala con
Abbreviated transcription (Latin):
cõtremueris expallaueris tibiqz iam huit laborare uisus fueris
medias mnter mortis angustias si cũ hoc et illũd occutrat aĩam
illicet ut ex hiis mẽbris exierit sistendam in eterno iuditio totiq
uite preterite actuũq uerborũrationẽ exactissimã esse reddendã
nullã in ingeno eloquẽtia ue nullã in opibus aut potentia
millã deinq in forma corporis aut mũdi qloria spem habendã
nic corrupi posse nec falli iuiditẽ nec placari mortem ip̃am
laborũ non fun̾e esse sed transitũ hoc inter mille supplitiorũ
nlle tortorũ genera et steidor ac gemitus auerni et sulphu¬
rei annnes et tenebre et ultrices furie postremo unuersa smil
orchi pallentis ĩmaitas que ne om̃ibus hiis p̃ponderãt malis
infelix sine fine ꝑpetuitas termnãdeq calamitatꝭ desperatio
et in eternũ mansura non iam amplius miserantis ira dei
Si hec simul omia ante oculos uenerint, non ut ficta sẽd ut

Expanded text:
contremueris, expallueris; tibique iam hinc laborare visus fueris contremueris, expallueris; tibique iam hinc laborare visus fueris medias inter mortis angustias; si cum hoc et illud occurrat, animam ilicet ut ex his membris exierit, sistendam in eterno iudicio, totius vite preterite actuumque et verborum rationem exactissimam esse reddendam; nullam in ingenio eloquentia ve, nullam in opibus aut potentia; nullam denique in forma corporis aut in mundi gloria spem habendam; nec corrumpi posse, nec falli iudicem nec placari; mortem ipsam laborum non finem esse, sed transitum; hoc inter mille supplitiorum, mille tortorum genera; et stridor ac gemitus Averni et sulphurei amnes et tenebre et ultrices Furie; postremo universa simul Orchi pallentis immanitas; que ve his omnibus preponderant malis: infelix sine fine perpetuitas, terminandeque calamitatis desperatio, et in eternum mansura non iam amplius miserantis ira Dei; si hec simul omnia ante oculos venerint, non ut ficta sed ut
Abbreviated transcription (Latin):
lectũ et memoriã semper admoneat et aĩos superstitũ ab
om̃i spe mũdi fugacis exterreat hoc est igit᷑ qd satis alte des¬
cendere diceban nondũ forte consuetudinis causa mortẽ no¬
minatis dũ nichis morte cercius nchil hora mortis incercius
ceteraq huiꝰ generis usu cotidiani sermonis iteratis p̃ccruo¬
laut eñĩ illa nõ insident assentior eo facilius ꝙ multa
que mecũ tacitus agitare soleo ñc te loquẽte recog nosto Rig¬
nũ tamen aliquod memorie mec si uidetur inprime quo ad¬
moirtꝰ post hac derme ip̃e michi non mentiar nec errorribus meis.
interblandiar. Id em̃ est ut uideo ꝙ mentes honmũ calle uirtutis
auertit. dun methain apprehendisse rate ultoruis non aspuauit
libens hec audio ex te neq eñ otiosi et a casu sed multa arcũ
quotiens de morte cogitabis loco non moueberis S cio te uelud de
rebus ceteris mutiliter cogitasse at si in ip̃o cogitatu obrigueris

Expanded text:
iectum et memoriam semper admoneat et animos superstitum ab iectum et memoriam semper admoneat et animos superstitum ab omni spe mundi fugacis exterreat. Hoc est igitur quod "satis alte descendere" dicebam, non dum forte consuetudinis causa mortem nominatis, dum "nil morte certius, nil hora mortis incertius" ceteraque huius generis usu quotidiani sermonis iteratis. Pretervolant enim illa, non insident. Assentior eo facilius quia multa, que mecum tacitus agitare soleo, nunc te loquente recognosco. Signum tamen aliquod memorie mee, si videtur, imprime, quo admonitus post hac de me ipse michi non mentiar, nec erroribus meis interblandiar. Id enim est, ut video, quod mentes hominum calle virtutis avertit, dum metam apprehendisse rate ulterius non aspirant. Libens hoc audio ex te; neque enim otiosi et a casu pendentis, sed mquotiens de morte cogitabis, loco non moveberis, scito te velut de rebus ceteris inutiliter cogitasse. At si in ipso cogitatu obrigueris,
Abbreviated transcription (Latin):
natantes q oculos obtuitũ la crumosum contractaq frontẽ
luẽtemq sabentes genas luridos dentes ruentes atq acu¬
tas nares spumãtia labia torpente squamosam q lingũa ari¬
dum palatum fatigatũ ca put hauelũ pectus raucũ murmur
et mesta suspiria odorem totius corporis molestũ precipueq
alienati uultꝰ horrorẽ. Que omĩa facilius ac uelut in prõptu
et ad manũ collocata succurrẽt si cui familiariter aduee sari
ceperit memorandũ aliqd conspette mortis exemplũ tentitior
em esse solet uisorũ ꝙͣ auditorũ tecordatio quã ob cãm nõ siẽ
alto consilio in quibusdam deuotis religionibꝰ atq sanctissis
usq etiam ad hanc etatem que bonis moribus inimica est Il¬
la consuetudo perdurat ꝙ ad cernẽdũ corpora defuctorũ dũ
lauãtur pparant᷑ q sepulture eiusdem rigidi propositi profes¬
sores intersint ut .s. triste miserandũq spectatulũ oculis sub¬

Expanded text:
natantesque oculos, obtuitum lacrimosum, contractam frontem natantesque oculos, obtuitum lacrimosum, contractam frontem liventemque, labantes genas, luridos dentes, rigentes atque acutas nares, spumantia labia, torpentem squamosamque linguam, aridum palatum, fatigatum caput, hanelum pectus, raucum murmur et mesta suspiria, odorem totius corporis molestum, precipueque alienati vultus horrorem. Que omnia facilius ac velut in promptu et ad manum collocata succurrent, si cui familiariter obversari ceperit memorandum aliquod conspecte mortis exemplum; tenacior enim esse solet visorum quam auditorum recordatio. Quam ob causam non sine alto consilio in quibusdam devotis religionibus atque sanctissimis, usque etiam ad hanc etatem, que bonis moribus inimica est, illa consuetudo perdurat quod ad cernendum corpora defunctorum, dum lavantur preparanturque sepulture, eiusdem rigidi propositi professores intersint, ut scilicet triste miserandumque spectaculum oculis sub
Abbreviated transcription (Latin):
utilem scientia here dicito huiꝰ ultimi quoniã de eo sermo nobio
erat ditebã paucos cognitionem aut meditationẽ ydoneã fortitos¬
ta Ego me hactenus ex paucis rebar Et ego quidem nõ am¬
tiones mortis occurrere, sed que nec satis alte descendãt nec
satis tenaciter hereãt  Quid uocas alte descendere et si ẽi
intelligere michi uidear cupio tamen ex te clarius audire
rum clarissimi testes asseruit mortem inter tremenda princi¬
patum possidere usq adeo ut iai pridem nomen ip̃m mortis
auditu tetrũ atq aspeorũ uideatur/ nõ tamer uel similia hec
sũmis auribus excepta uel Rei ip̃ius recordatio compendiosa fuf¬
ficiet ĩmorari ducius oportet atq acerrima meditatione su¬
gula morientiũ memibra percurre̾ et extremis quidem iam
algentibus media torreri et importuno sudore difluere ꝓlia
pulsariꝰ uitalẽ sp̃m mortis uicinitate lencestere adh defossos

Expanded text:
utilem scientiam habere dicito. Huius ultimi, quoniam de eo nobis sermo utilem scientiam habere dicito. Huius ultimi, quoniam de eo nobis sermo erat, dicebam paucos cognitionem aut meditationem ydoneam sortitos. Ego me hactenus ex paucis rebar. Et ego quidem non amtiones mortis occurrere, sed que nec satis alte descendant nec satis tenaciter hereant. Quid vocas "alte descendere"? Etsi enim intelligere michi videar, cupio tamen ex te clarius audire. osophorum grege clarissimi testes accesserint mortem inter tremenda principatum possidere, usque adeo ut iampridem nomen ipsum mortis auditu tetrum atque asperum videatur. Non tamen vel sillaba hec summis auribus excepta vel rei ipsius recordatio compendiosa sufficiet; immorari diutius oportet atque acerrima meditatione singula morientium membra percurrere; et extremis quidem iam algentibus media torreri et importuno sudore diffluere, ilia pulsari, vitalem spiritum mortis vicinitate lentescere. Ad hec defossos
Abbreviated transcription (Latin):
minis inceperas obluuisti it habunde dictum rebar sed agam
expressiuis hommnẽ quidẽ esse aĩal ymõ uero aĩaliuũ principem
cunctorum nemo tã durꝰ pastor muemetur ut nesciat nemo
rursus si interrogetur aut rationale aial aut mortale negaue¬
rit ita om̃ibꝰ diffinitio nota est ymo uero ꝑꝑautis quid ergo si¬
quẽ uideris adeo rõne pollentẽ ut secũdũ eam uitain instituerit
ut sibi soli subiecerit appetitus ut illiꝰ freno motus ammi coher¬
ceat ut intelligat se se per illan tantũ a brutorũ ammãtiũ feri¬
tate distingui nes isi quatinꝰ rõne degit nomen hoc ip̃m hoĩs
mereu a deo preterea mortalitatis suei consciũ ut eam cotidie an¬
re oculos habeat per cam Ie ip̃m temperet et hec peritura despue¬
tiens ad illan uitam iuspiet ubi ratione superauctus desmnet
esse mortalis hanc tandem uerã de diffunitione hominis atꝙ

Expanded text:
minis inceperas omisisti. Abunde dictum rebar, sed agam minis inceperas omisisti. Abunde dictum rebar, sed agam expressius. Hominem quidem esse animal, imo vero animalium principem cuntorum, nemo tam durus pastor invenietur ut nesciat; nemo rursus, si interrogetur, aut rationale animal aut mortale negaverit. Ita omnibus diffinitio nota est. Imo vero perpaucis. Quid ergo? Siquem videris adeo ratione pollentem ut secundum eam vitam suam instituerit, ut sibi soli subiecerit appetitus, ut illius freno motus animi coherceat, ut intelligat se se per illam tantum a brutorum animantium feritate distingui, nec nisi quatenus ratione degit nomen hoc ipsum hominis mereri; adeo preterea mortalitatis sue conscium, ut eam cotidie ante oculos habeat, per eam se ipsum temperet, et hec peritura despiciens ad illam vitam suspiret, ubi, ratione superauctus, desinet esse mortalis; hunc tandem veram de diffinitione hominis atque
Abbreviated transcription (Latin):
uere sit quod loquũtur ignorãt. Itaq si quõ ex eo grege de diffi¬
mitione non tantũ homiius sed rei alicuiꝰ int̾roges parata respõ¬
sio est si ultra progrediare silentiũ fiet aut si assiduitas disse¬
rendi uerborũ copiam audatiãq pepererat mores tamen loquẽt
oñdũt uerã sibi rei diffinite notitiam nõ add adesse contra hoc
tam fastidiose negligens tãꝙͣ superuacuo curiosũ genus homi¬
nũ uiuat muehi Quid semper frustra laboratis ha miseri et ii¬
ambus tendiculis exercetis ingeniũ. Quid obliti rerũ inter uerba
senescitis atq inter pueriles meptias albicantibus comis et rugo¬
sa fronte uersamim uobis utma solis uestra noceret in sama ut
non nobilissima sepe adolescentu ingemia corrupisset .ẜ. Con¬
cra u fateor studiorũ nostrorũ nichil satis mordaater dici potest
tu tamen interea dicendi studio euectus quo de diffinitione ho¬

Expanded text:
vere sit quod loquuntur, ignorant. Itaque siquem ex eo grege de diffivere sit quod loquuntur, ignorant. Itaque siquem ex eo grege de diffinitione non tantum hominis sed rei alterius interroges, parata responsio est; si ultra progrediare, silentium fiet, aut, si assiduitas disserendi verborum copiam audaciamque pepererit, mores tamen loquentis ostendent veram sibi rei diffinite notitiam non adesse. Contra hoc tam fastidiose negligens tamque supervacuo curiosum genus hominum iuvat invehi: – Quid semper frustra laboratis, ah miseri et inanibus tendiculis exercetis ingenium? Quid, obliti rerum, inter verba senescitis, atque inter pueriles ineptias albicantibus comis et rugosa fronte versamini? Vobis utinam solis vestra noceret insania, et non nobilissima sepe adolescentium ingenia corrupisset! Contra id, fateor, studiorum monstrum nichil satis mordaciter dici potest. Tu tamen interea, dicendi studio evectus, quod de diffinitione ho
Abbreviated transcription (Latin):
tionẽ meã dici reor efficatius ꝙͣ tu multa dixisti egoq ipe intra
audiendum mirabar/ quid tua uellet oratio aut ubi desinere
Nondũ quippe desierat tu eam prescdisti hec eni conclusio restabat
ꝙͣ ꝙͣ multa uellicantia circũstant nichil tamẽ pt ad interiora
penetrare duratis longa con suetudine pectoribus miserorũ uetusto¬
q uelut callo salutiferis admonitiombꝰ resistente paucos muẽiẽs
sat profunde cogitantes esse sibi ncc̃io moriendũ p̾aucis ergo dif¬
futio honũs nota est que tamen onibus inscolis tam crebro repetit ᷑
ut nedũ auditorũ aures fatigasse sed ip̃as edifitiorũ colũpnas
ian pridem ĩminuisse debuerit Ĩsta quidẽ dyaleticorũ garrulitas
nulloĩ fine habitura et diffinicionẽi huiꝰ cemõdi compendiis scatet
et ĩmortaliũ litigiorũ materia gloriatur plerũq autẽ quid ip̃m

Expanded text:
tionem meam dici reor efficacius, quam tu multa dixisti: egoque ipse inter tionem meam dici reor efficacius, quam tu multa dixisti: egoque ipse inter audiendum mirabar quid tua vellet oratio aut ubi desineret. Nondum quippe desierat cum tu eam precidisti. Hec enim conclusio restabat: quanquam multa vellicantia circumstent nichil tamen ad interiora penetrare duratis longa consuetudine pectoribus miserorum, vetustoque velut callo salutiferis ammonitionibus resistente paucos invenies sat profunde cogitantes esse sibi necessario moriendum. Paucis ergo diffinitio hominis nota est, que tamen omnibus in scolis tam crebro repetitur, ut nedum auditorum aures fatigasse, sed ipsas edificiorum columnas iampridem imminuisse debuerit? Ista quidem dyaleticorum garrulitas nullum finem habitura, et diffinitionum huiuscemodi compendiis scatet et immortalium litigiorum materia gloriatur: plerunque autem, quid ipsum
Abbreviated transcription (Latin):
scernere solitũ erant norãt subito uideãt paucarũ fortasses horarũ
auxietate prostratũ unde cm̃ insi ex hoc fonte procedũt illa q̃ in mor¬
tibus sũmorũ honi scupentes fatĩt populi Qualia multa ue
te tantisper ad historias reuocem in finiere uilii ce saris meministi¬
hoc est illũd cõẽ spectaculũ quod mortaliũ oculos et corda prestrnxit fati¬
q sui memoriã ingerit aliena cernẽtibus Accedit beluarũ furor ato
hominũ nũc esse periculum iabiesq bellorũ Accedũt et magnarũ edi¬
um ruine, quas bene quidã ait tutelam hominũ nũc esse periculũ
Accedũt sinistro motus aerei et celi pestilentis afflatus et tot terre
maris ꝙ discrimina quibus undiq arcũ septi nõ potestis oculos au̾¬
tere nisi uera eis occurrat ꝓprie mortalitat/ effigies t indulge
queso amplius ex pectare nõ possum Nichil em̃̃ ad confirmãdã ra¬

Expanded text:
sternere solitum norant, subito videant, vel paucarum fortassis horarum sternere solitum norant, subito videant, vel paucarum fortassis horarum anxietate prostratum. Unde enim nisi ex hoc fonte procedunt illa, que in mortibus summorum hominum stupentes faciunt populi, qualia multa, ut te tantisper ad historias revocem, in funere Iulii Cesaris meminiHoc est illud comune spectaculum quod mortalium oculos et corda perstringit, fatique sui memoriam ingerit aliena cernentibus. Accedit belluarum furor atque hominum, rabiesque bellorum; accedunt et magnarum edium ruine, quas bene quidam ait olim tutelam hominum fuisse, nunc esse periculum. Accedunt sinistro sidere motus aerei, et celi pestilentis afflatus, et tot terre marisque discrimina; quibus undique circumsepti non potestis oculos advertere, ubi non eis occurrat proprie mortalitatis effigies. Indulge, queso: amplius expectare non possum. Nichil enim ad confirmandam ra
Abbreviated transcription (Latin):
prestabit. Adde ꝙ ex funcribꝰ amicorũ que assidue ꝑreter oculos
nr̃os eũt spectantiũ aĩs terro matitur quia dũ equũ quisq conu¬
tatur ad sepulcrũ necesse est ip̃e etia ad alieni casus precipitiũ
contremiscat et de se incipiat esse sollicitus sicut ubi flagrãtia
uicmoru tecta conspexeris dũ tuis securus esse nõ potes quomã
ut ait flaccus Ad te post paulũ uentura pericula cernis. Eo aute
Uchementius mouebitur qui nĩorẽ qui ualidiorẽ formosiorẽq uide¬
at repentina morte substraitũ sese em̃ circũspiciet et dicet securꝰ
hic habitare uidebatur et tamen ereptus est nec etati profuit nec
etas profuit nec forma nec robur michi seturitatem quis spopon¬
dit deus nõ magnꝰ sed mortalis sum prost̃o. Quod si hoc ĩdem de¬
impera toribus regibilsq terrarũ Si egregiis formidatisq personis
euenerit multo etiã acrius tõcutientur adstantes quoniã qui alios

Expanded text:
prestabit? Adde, quod et ex funeribus amicorum, que assidue preter oculos prestabit? Adde, quod et ex funeribus amicorum, que assidue preter oculos vestros eunt, spectantium animis terror incutitur; quia, dum equevum quisque comitatur ad sepulcrum, necesse est ipse etiam ad alieni casus precipitium contremiscat, et de se incipiat esse solicitus. Sicut, ubi flagrantia vicinorum tecta conspexeris, de tuis securus esse non potes, quoniam, ut ait Flaccus, ad te post paulum ventura pericula cernis. Eo autem vehementius movebitur, qui iuniorem, qui validiorem formosioremque videat repentina morte subtractum. Se se enim circumspiciet et dicet: – Securius hic habitare videbatur, et tamen eiectus est, nec etas profuit, nec forma, nec robur. Michi securitatem quis spopondit? Deus ne, magus ne? mortalis sum profecto! – Quodsi hoc idem imperatoribus regibusque terrarum, si egregiis formidatisque personis evenerit, multo etiam acrius concutientur astantes, quoniam quem vel alios