comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ista p̃clare et ab oratore quid̃ meliꝰ si mͦ est orator
zab ullo hist̾one. s agũͬ. et legĩ. lertᵈ et mẽte t̾nsquilla
bidinẽ u̾o laudae cuiꝰ est libidĩs che ¶iq¬
mistoclen in et demosconẽ ꝓfertꝭ additꝭ pictagorã
democratũ platone̾ Quid uos ad studia libidinũ uocat
q̃ uel optiãꝵ rerũ ut ea sur̃ q̃ ꝓferto sedata tñ et t̾as¬
mꝰ dũ mͦ doleat aliquid doleat quil dixit eñ de
adolostẽte ꝑdito et dissoluto Nos autem de ꝯstãti ac
sapiẽte uiro q̃rimꝰ Et quid illã ipam ir̃a cẽtiuo habeat
ut signifer uel cetoͤi de quib dici nõ ncm ẽ ne ret hoꝵ aꝑi¬
amꝰ nustͤia. utile eiũ est uti motu adini qui uti ratoe
non pt̃ Nos autẽ ut cestificor sepe de sapiõte q̃rimꝰ dlt
etiã emulaͤi ueile est obtrectat̾ mise̾ri dur imifaare potꝰ¬
ꝙͣ opem feras si id face̾ possis An sine uã libͤales ẽc̃¬

Expanded text:
ista praeclare, et ab oratore quidem melius, si modo est orator, ista praeclare, et ab oratore quidem melius, si modo est orator, quam ab ullo histrione, sed aguntur leniter et mente tranquilla. Libidinem vero laudare cuius est libidinis? Themistoclem mihi et Demosthenen profertis, additis Pythagoran Democritum Platonem. quid? vos studia libidinem vocatis? quae vel optimarum rerum, ut ea sunt quae profertis, sedata tamen et trannius: dum modo doleat aliquid, doleat quidlibet. dixit enim de adulescente perdito ac dissoluto, nos autem de constanti viro ac sapienti quaerimus. et quidem ipsam illam iram centurio habeat aut signifer vel ceteri, de quibus dici non necesse est, amus mysteria. utile est enim uti motu animi, qui uti ratione non potest. nos autem, ut testificor saepe, de sapiente quaerimus. At etiam aemulari utile est, obtrectare, misereri. cur misereare potius quam feras opem, si id facere possis? an sine mise
Abbreviated transcription (Latin):
qui aut bellatoi aut imꝑatoi. aut oratoi q̃rat aliquid nͨ
eos existiẽt siuo rabie quidꝙͣ forte face̾ posse Quid stoiti
qui oẽs insipiẽtes dicũt Insanos esse Nõne ista colligũt
Remoni xturb atoes maxũq iracũdiã iam uidebũtur
mõsira dicere Nuc̃ autẽ ita dissorũt sic se dice ommes
scultos iisanire us male olere ome tenu ac non semꝑ
cõmone senties sic iragdꝰ non semꝑ irãtꝰ est lacosse iã
uidebis furẽtem Quid ista bellat̾x iracũdia cũ doniũ
utilis Est Igr aliquid quod ꝑt̾bata mens meliꝰ facere
Dhene Igit̃ nr̃i cũ omia eom̃ in dnorb uicia quod nullũ
erat irarũdia fodiꝰ iraꝯdos solos morosos noiauer̃ Ora¬
torẽ u̾o irasci nũme dicet simulat nõ decet an tibi irasti
tñ uidemur cũ quid in causis acrius ac uehementius
dicimꝰ Quid cũ iã rebꝰ t̾nsacto et p̃cigo stribiꝰ oror̃s¬
nũꝙ̃ rratũ esopũ aut st̃psisse ex istiũs iratũ acciũ agũr

Expanded text:
aut bellatori aut imperatori aut oratori quaerat aliquid neque eos existumet sine rabie quicquam fortiter facere posse? Quid? Stoici, qui omnes insipientes insanos esse dicunt, nonne ista conligunt? remove perturbationes maxumeque iracundiam: iam videbuntur monstra dicere. nunc autem ita disserunt, sic se dicere omnes stultos insanire, ut male olere omne caenum. at non semper. commove: senties. sic iracundus non semper iratus est; lacesse: iam videbis furentem. Quid? ista bellatrix iracundia, cum domum quoque est utilis? est igitur aliquid quod perturbata mens melius bene igitur nostri, cum omnia essent in moribus vitia, quod nullum erat iracundia foedius, iracundos solos morosos nominaverunt. Oratorem vero irasci minime decet, simulare non dedecet. an tibi irasci tum videmur, cum quid in causis acrius et vehementius dicimus? quid? cum iam rebus transactis et praeteritis oratiouam iratum Aesopum aut scripsisse existimas iratum Accium? aguntur
Abbreviated transcription (Latin):
morẽ cũ carneades acutissiẽ copiosissiẽꝙ teniusẜ fecimꝰ
et alias sope et nuꝑ in tustulano ut ad eã ꝯsue̾tudiẽ
On mͥ uidet᷑ ad btẽ uiuend̃ satꝭ posse utusẽ .m.
At hcule bruto meo uidet̾ ciuꝰ ego iudiaũ paretua
dixam longe ancepono tuo . D. nõ dubito nec id nũt̾ agi᷑
tu illũ quãtũ ames ẜ de hͦ qd̾ dixi iͥ uideri quale sit
de quo a te dispuͬri uolo a nẽ pe negas ad btẽ uiuẽd
satꝭo posse ututẽ. D. ꝓrsus nego .m. quid ad rctẽ ut¬
honoste laudabilit postremo ad bene uiuẽd Certe satꝭ¬

Expanded text:
morem cum Carneades acutissime copiosissimeque tenuisset, fecimus et alias saepe et nuper in Tusculano, ut ad eam consuetudinem on mihi videtur ad beate vivendum satis posse virtutem. At hercule Bruto meo videtur, cuius ego iudicium, pace tua dixerim, longe antepono tuo. Non dubito, nec id nunc agitur, tu illum quantum ames, sed hoc, quod mihi dixi videri, quale sit, de quo a te disputari volo. Nempe negas ad beate vivendum satis posse virtutem? Prorsus nego. Quid? ad recte honeste laudabiliter, postremo ad bene vivendum sat
Abbreviated transcription (Latin):
utilitato cũ sit enulãtꝭ angi alieno bono ꝯd̾ etiã alia
habeat Quis id aꝓpbał possit eg̾tudinẽ susciꝑe ꝙ ix
piẽtia. si quid hr̃e uelis Nã solũ hre uelle sũma de¬
mẽtia est medioc̃̾tates aut maloꝵ quis landarie
rctẽ possit. Quis enũ possit in quo libido cupiditas¬
ne sit nõ libidiõsus et cupidꝰ aẽ In quo irã nõ iraiũdꝰ
In quo angor nõ aupoiꝰ in quotrõr nõ enundꝰ. libidũ¬

Expanded text:
tem angi alieno bono, quod id etiam alius habeat? qui id adprobari possit, aegritudinem suscipere pro experientia, si quid habere velis? nam solum habere velle summa dementia est. Mediocritates autem malorum quis laudare recte possit? quis enim potest, in quo libido cupiditasve sit, non libidinosus et cupidus esse? in quo ira, non iracundus? in quo angor, non anxius? in quo timor, non timidus? libidin
Abbreviated transcription (Latin):
Ui putat stomi tñ eñ oĩo oẽs fere slc̃s ẜ declarant
cõniuitis notoẽs alia magꝭ alia Quonͦ Igt̃ c̾sippus
fortitudo ẽ Inquit stiã rerũ ꝑfendaꝵ uel affectio ad̃imi ut
fanẽdo ac ꝑfe̾ndo sũ legi parens sine truoe. Muis ibi
soctent̃ illos ut carneacles solebat metuo ne soli phĩ¬

Expanded text:
utant Stoici; sunt enim omnino omnes fere similes, sed declarant communis notiones alia magis alia—quo modo igitur Chrysippus? fortitudo est inquit scientia rerum perferendarum vel adfectio animi in patiendo ac perferendo summae legi parens sine timore. quamvis licet insectemur istos, ut Carneades solebat, metuo ne soli phi
Abbreviated transcription (Latin):
subiecta sub uarios inctos q casus familã fortuẽ ẽ nͤ tãtaꝵ¬
uiriũ est ut se ip̃a tueat᷑ uereor ne tã nõ u̾tutꝭ fidutia ucẽd̾
nobis ad spem bt̃ẽ uinendi ꝙͣ nota fagẽda uideãt Q quis
eos casus in quibꝰ me fortuã uehemẽt᷑ ex̾cuit necũ ip̃e
ꝯsideras huic incipio sentẽtie diffide̾ et int̾dũ et huãmi
gn̾as ĩbecillitatẽ fragilitatẽꝙ extimeste uereor .n. ne nͨa
biles et doloes intollabiles adiũxiss aiõs quo dederit et
cor ꝑũ dolõib ꝯgruent et sepatĩ suis ãgorib et molestis
impliratos E in hͦ me ipẽ castigo ꝙ ex alioꝵ et ux mra¬
uel molestia mollinia nõ exipã utnte de u̾tutis robore
existĩo. illa eñ si m᷑ est ulla uiritꝰ qͣm dubĩtoẽ auĩtulꝰ
tuuus brute sustmuit oia que cade̾ in hoie pnt̃. ubter se
hĩ ea q despiciẽs casus ꝯtep̃uit hudrios culpaq omni

Expanded text:
famula fortunae est nec tantarvirium est, ut se ipsa tueatur, vereor ne non tam virtutis fiducia nitendum nobis ad spem beate vivendi quam vota facienda videantur. equidem eos casus, in quibus me fortuna vehementer exercuit, mecum ipse considerans huic incipio sententiae diffidere interdum et humani generis imbecillitatem fragilitatemque extimescere. vereor enim ne nabiles, et dolores intolerabiles adiunxisset, animos quoque dederit, et corporum doloribus congruentes, et separatim suis angoribus et molestiis implicatos. Sed in hoc me ipse castigo, tra fortasse mollitia, non ex ipsa virtute de virtutis robore existumo. illa enim, si modo est ulla virtus, quam dubitationem avunculus tuus, Brute, sustulit, omnia, quae cadere in hominem possunt, subter se habet eaque despiciens casus contemnit humanos culpaque omni
Abbreviated transcription (Latin):
In quibꝰ isti liboro et ꝯcessisut amões. bene g ͦ ut ẽneꝰ flagimi
na ꝯressit quis aut de gammedis raptu dubitãt quod poete
ueliut aut nõ intelligit quid apnd eiri pedẽ et logt᷑ et cupiats
lauis Quid demq hor̃ẽs docissimi et sũmi poete de ipĩs etiã
cͣamdbꝰ edant et cantibꝰ fort uir in sioma re publita cogtꝰ
q̃ de iliensi amoe seribit alcens Na auacrrontꝭ quid̃ tota
poesis est amatoia. mapiẽ uo oñmn flagͣsse amore reguitiui

Expanded text:
ores. bene ergo Ennius: Fla/giti centiam natura concessit, quis aut de Ganymedi raptu dubitat, quid poëtae velint, aut non intellegit, quid apud Euripidem et loquatur et cupiat Laius? quid denique homines doctissimi et summi poë- tae de se ipsis et carminibus edunt et cantibus? fortis vir in sua re p. cognitus quae de iuvenum amore scribit Alcaeus! nam Anacreontis quidem tota po
Abbreviated transcription (Latin):
intend̃ ut semꝑ uideat sedem sibi ad ocũ sine molestia
atq angore uiuendi ut qͣtũ casũ fortuã diexit. hũc
apte et quiete ferat Qd̾ qui faciet nõ ug̾tudiõ solũ
ꝑfitẽ atq absolute btõs officiet id̾q ꝯcitatꝰ et abseragtꝰ
rõ et or̃õ quib turbai aĩos ucẽ dicut̃ esse d adhibẽt
mod quẽdã quẽ ultra ꝓgredi nõ oporteat. Modum tu
adhibes uicio ain uiciũ nullũ est nõ pare̾ rõi An ratio
parũ p̾cipit noc bonũ illud ẽ qd aut cupias ardent᷑
aut adeptꝰ effẽas to unspent̾ nec porro quo aut oppross-
Iaceas aut ne oppͥmae mẽte uix ꝯstes Eaq omña iunus
leta aut nimis estia erroe firi Qui si error stultꝰ extemi¬
et die ut nõ res ead̾ manoat alit̾ ferat ĩnet̾ata aliĩ recẽ¬
tia sapiõt anñ ne attigat quid̃ Erter̃ qs elt tdd̾ modꝰ

Expanded text:
 videat sedem sibi ac locum sine molestia atque angore vivendi, ut, quemcumque casum fortuna invexerit, hunc apte et quiete ferat. quod qui faciet, non aegritudine solum te atque absolute beatos efficit, idemque concitatus et abstractus ratio et oratio, qui perturbari animos necesse dicunt esse, sed adhibent modum quendam, quem ultra progredi non oporteat. modum tu adhibes vitio? an vitium nullum est non parere rationi? an ratio parum praecipit nec bonum illud esse, quod aut cupias ardenter aut adeptus ecferas te insolenter, nec porro malum, quo aut oppressus iaceas aut, ne opprimare, mente vix constes? eaque omnia aut nimis tristia aut nimis laeta errore fieri, qui si error stultis extenuetur die, ut, cum res eadem maneat, aliter ferant inveterata aliter recentia, sapientis ne attinga
Abbreviated transcription (Latin):
in pectꝰ ĩfixeit. de .l. bruto fortasse dubitarim an ꝓpter
ĩfritũ odiũ tirãn effre natiꝰ in errũtẽ uiuia siret uideo¬
enĩ ut̾ꝙ cominiuꝰ ictu cecidisse gͣrio Quid igit᷑ adhuc
adhibetis irã An fortitudo nͥ insanit᷑ cepit ĩpetꝰ suos non
hr̃ Quid hercult̃ quẽ in celũ ista ipã qͣm nos nacũdiã
esse uultx sustulit fortitudo iratũ ne censes ꝯflixisse cũ
erimãthio ap ͦ. aut leone nemeo An et cheseꝰ maratho¬
iiii tauri cormua ꝯp̃hendit iratꝰ uide ne forticudo ioine
sit rabiosa sitq iraꝯdia tota leuitato neq eñ ẽ ulla for¬
titudo que rdis est expers ꝯtep̃nẽde res huãne st̾ negli¬
fortitudo nͥ forte que uehemẽtꝰ ac̾ter aiõse fiat̃ iratũde
fieri suspiranur: Michi ne scipio quid̃ ille põtifox ma¬
sapiẽtem iratꝰ fuisse uidet᷑ tibeio gͣcho cũ cũ ꝯsutt̃ lan

Expanded text:
in pectus infixerit. de L. Bruto fortasse dubitarim, an propter infinitum odium tyranni ecfrenatius in Arruntem invaserit; videoenim utrumque comminus ictu cecidisse contrario. quid igitur huc adhibetis iram? an fortitudo, nisi insanire coepit, impetus suos non habet? quid? Herculem, quem in caelum ista ipsa, quam vos iracundiam esse vultis, sustulit fortitudo, iratumne censes conflixisse cum Erymanthio apro aut leone Nemeaeo? an etiam Theseus Marathonii tauri cornua conprehendit iratus? vide ne fortitudo minime sit rabiosa sitque iracundia tota levitatis. Neque enim est ulla fortitudo, quae rationis est expers. contemnendae res humanae sunt, neglefortitudo, nisi forte, quae vehementer acriter animose fiunt, iracunde fieri suspicamur. mihi ne Scipio quidem ille pontufex masapientem, iratu
Abbreviated transcription (Latin):
rgo hic qsꝙ est qui mod̾atoẽ et ꝯstãtia quietꝰ aĩo
est sibiq ip̃e placatꝰ ut nec tabestat molestꝰ nec
expetẽs ardeat deside̾io nec alac̾tate futuli gestiẽs doli¬
questat Is ẽ sapies quẽ quẽimꝰ. Is ẽbeatꝰ cui nihil hũã¬
naꝵ rerũ aut deollabile ad demitte̾ꝰ añ aut nruis le¬
tabile ad essndũ uidri pr̃. Qiid enĩ ei uideat᷑ magͫ
in rebꝰ huãnis cui et̾itas omĩs ꝙ totiꝰ mũdinota sit¬

Expanded text:
rgo hic, quisquis est, qui moderatione et constantia quietus animo est sibique ipse placatus, ut nec tabescat molestiis nec expetens ardeat desiderio nec alacritate futtili gestiens deliquescat, is est sapiens quem quaerimus, is est beatus, cui nihil humanarum rerum aut intolerabile ad demittendum animum aut nimis laetabile ad ecferendum videri potest. quid enim videatur ei magnum in rebus humanis, cui aet
Abbreviated transcription (Latin):
Occidã equid illũ et uiucã si quid quoditꝭ inqͥt. uerũ illud̃
credo fore priꝰ accipiã ipẽ ꝙͣ gladiũ in scomacho fui̾a a
pul moib sisto. Odi honem iratꝰ pugno nec lougiꝰ quidꝙ̃¬
nõb ꝙͥ dextre gladiũ dũ accõmod altͥ usq adeo scudio
atq odio illiꝰ efferor ira ac sine hac gladiatchia iarodia
uidem ꝓgrediẽtom apud homerũ aiacẽ multa dixi cũ
hilaitate aiax cũ depnͣgturꝰ eẽt cũ hecto e cuqut arma
sup̃sit Ingresso leticiã actulit socis t̾rorẽ autẽ hostib

Expanded text:
Occidam illum equidem et vincam, si id quaeritis inquit, Verum illud credo fore: in os prius accipiam ipse Quam gladium in stomacho furi ac pulmonibus sisto. Odi hominem, iratus pugno, nec longius qui dextrae gladium dum accommodet alter; Usque adeo studio atque odio illius ecferor ira; at sine hac gladiatoria iracundia videmus progredientem apud Homerum Aiacem multa cum hilaritate, cum depugnaturus esset cum Hectore; cuius, ut arma sumpsit, ingress
Abbreviated transcription (Latin):
neq friblis ulla fanda oro est nec fors nec ira celitũ in¬
uentũ malũ ꝯd nõ nͨa huãna patiendo ferat Est autẽ
utilis ad ꝑsuadend̃ ea q̃ acciderĩ ferri posse et oportere
enu̾a ͦ eoꝵ qui tulert Et si egtudĩs sedatio et hest̾na dis¬
pntoẽ explicata est et in ꝯsolatoĩs libro quẽ in medio¬
nõ eiũ sapiẽtes eramꝰ mero̾e et doloe̾ cũ sepsimꝰ qd̾q necat
c̾sippus ad recẽtes qͣsi trmoes aĩmi remediũ adhibe̾ id tuos fe¬
camꝰ natueq uimi actuliueꝰ ut mag̾tudiẽ iuediaẽ dolo̾is mag̾¬
metũ esse dicobat. Alii autẽ metũ p̃ molestia appellabant¬

Expanded text:
erribilis u/lla fando ora/tio est, Nec fo/rs nec ira cae/litum invectu/m malum, Quod no/n natura huma/na patiendo e/cferat. est autem utilis ad persuadendum ea quae acciderint ferri et posse et oportere enumeratio eorum qui tulerunt. etsi aegritudinis sedatio et hesterna disputatione explicata est et in Consolationis libro, quem in medio—non enim sapientes eramus—maerore et dolore conscripsimus; quodque vetat Chrysippus, ad recentis quasi tumores animi remedium adhibere, id nos fecimus naturaeque vim attulimus, ut magnitudini medicinae doloris magnmetum esse dicebant, alii autem metum praemolestia
Abbreviated transcription (Latin):
saxio tãtalo faciut ob scolẽa adimq ĩpotẽtiã ⁊ suxb iloqntiã
ꝑturbatoẽs sũt. eg̾cudinẽ dico et metũ sic hil arioes ille cupi¬
ditas auide somꝑ aliquid expotens et manis alat̾tas.i.
letina gestiens non multũ drut̃ ab amẽtia Ex quo intel¬
ligit᷑ qualis ille fit quẽ tñ mod̾atũ alias modestũ tem¬
ꝑantẽ alias ꝯstãtẽ ꝯtinẽtemq dicimꝰ. nõ nũꝙͣ hec eadẽ¬

Expanded text:
iunt ob scelera animique inpotentiam et superbiloquentiam. perturbationes sunt, aegritudinem dico et metum, sic hilariores illae, cupiditas avide semper aliquid expetens et inanis alacritas, id est laetitia gestiens, non multum differunt ab amentia. ex quo intellegitur, qualis ille sit, quem tum moderatum, alias modestum temperantem, alias constantem continentemq
Abbreviated transcription (Latin):
ne suĩt an rostatii qͦ coherẽ ułłoͦ potuerĩt a sẽra mod̾ante
agti uideris nõ dubitae qn id arte atq rõẽ moureas̃ aut
cũ solariũ uel dest̃ptũ aut ex aqua ꝯterpli intell igere
declarai horas arte nõ casu mũdũ autẽ qui et has ipãs
artes et eaꝵ artifices et cũcta ꝯplecta᷑ ꝯsilii et rõis ẽẽ
exꝑtẽ putat᷑ Ꝙ si in sichiã ã in britamã sꝑam aliqus

Expanded text:
o potuerint, nisi sensu moderante i videris, non dubitare quin id ratione atque arte moveatur, aut cum solarium vel descriptum vel ex aqua contemplere, intellegere declarari horas arte non casu, mundum autem, qui et has ipsas artes et earum artifices et cuncta conplectatur, consilii et rationis esse expertem putare. quod si in Scythiam aut in Brittanniam s
Abbreviated transcription (Latin):
se oũdũt et qͥ ratenꝰ nob̃ clarãt᷑ qua ipĩ uo¬
lũĩ catist tũ ad ros Is deꝰ q̃ oĩa genuit fatet᷑ ħ.
uos ulla mortis fata ꝑmiẽt nec fraus ualẽtior ꝙͣ ꝯ
siliũ meũ ꝯd̾ maiꝰ est uinclm ad ppetiutatẽ uram̃
ꝙͣ illa quib estis tũ cũ gignebanũ colligati. Quid¬
fentiã gͦ cognostite. Tria gu̾a nob̃ ⁊liqua sũt eaq
morlia quibꝰ p̃t̾muissis celi absolutio ꝑfitã non erit
Dinĩa enĩ gn̾a aĩaliũ ꝯplexꝰ nr̃ tenebit Teneat. aͥ
oportebit ut ax rodem ne qd absit q̃ a meipõ effectast̾
deorũ uitã possint adeqͣre. ut igit᷑ moͣrli ꝯditõe gne̾nt᷑

Expanded text:
se ostendunt, et qui eatenus nobis declarantur, qua ipsi volunt, creati sunt, tum ad eos is deus, qui omnia genuit, fatur: “Haec ni neque uos ulla mortis fata periment nec erunt ualentiora quam consilium meum, quod maius est uinculum ad perpetuitatem uestram quam illa quibsentiam igitur, cognoscite: Tria genera nobis reliqua sunt, eaque mortalia; quibus praetermissis caeli absolutio perfecta non erit. Omnia enim genera animalium complexu non tenebit; teneat autem oportebit, ut ex eodem ne quid absit. Quae a me ipso effecta si sint, deorum vitam possint adaequare. Ut igit
Abbreviated transcription (Latin):
uiis obaiẽt᷑ aua bibat in quit aut abrat et rccẽ ant eĩ
fruat᷑ abrapn aliqͥs prter cũ aliis uolupͦ potãdi cuit
ne sobrius in unnolẽtoꝵ umolẽtiã incidat aute discedat
ẜit ĩuirias fortuẽ quas ferre nequeas discĩũdo de¬
uchil ualeat omẽq quod hõ estũ nos et laudabile
esse dicamꝰ id illi cassũ pdd et dam uocis sono decõatũ
nã in bonis ami esse dicũt ut ab his corꝑis et ext̾na fer¬
obs uoĩ Alii aut̃ hͨ ne bona quid̾ dicũt s in aĩõ repomnt

Expanded text:
iis optinetur: aut bibat inquit aut abeat. et recte. aut enim fruatur aliquis pariter cum aliis voluptate potandi aut, ne sobrius in violentiam vinolentorum incidat, ante discedat. sic iniurias fortunae, quas ferre nequeas, defugiendo rehil valeat, omneque, quod honestum nos et laudabile esse dicamus, id illi cassum quiddam et inani vocis sono decoratum tiam in bonis animi esse dicunt, ut ab is corporis et externa obruantur, alii autem haec ne bona quidem ducunt, in animo reponunt
Abbreviated transcription (Latin):
ut cãꝙͣ qui tãꝙͣ ĩuoluti qͥescont laten p̃t̾ea utilit᷑ et ex
obducta sudorẽ a capite et fronte deflue̾tẽ repellunt
Asus ita locatꝰ est ut quasi murꝰ ocłis int̾rectꝰ
eẽ uideat᷑ Auditꝰ autẽ semꝑ patet Quis eñ
sensu etiã dormiẽtes egeniꝰ a quo cũ sonꝰ acceptus
est etiã e sop̃no excitamar flexnosũ itͤ hñ ne quid
int̾re possit. si simplex et directũ iter patẽt ꝓuist̃
etiã ut si qua bestiola mõnia bestiola conaret᷑ rrũꝑe
in sordibꝰ auriũ tãꝙ in uisto inherestẽt̾ Extra ar̃ eninẽt
q̃ appellãt᷑ aures et tegendi cã fite tutandiq sensus
et ne auditẽ uoces laberent᷑ acq errarẽt p̾usꝙ sensꝰ
ab hiis pulsus esset E duros atꝙ corneolos habent
Intitꝰ multisq cũ flexibus ꝙ hiis natu̾s relatꝰ ãpli¬
ficat sonꝰ Quo nrca et cũ in fidib etestudiẽ resonai¬

Expanded text:
 involuti quiescerent. Latent preterea utiliter et ex obducta sudorem a capite et fronte defluentem repellunt, asus ita locatus est ut quasi murus oculis interiectus esse videatur. “Auditus autem semper patet, eius enim sensu etiam dormientes egemus, a quos etiam e somno excitamur. flexuosum iter habet, ne quid intrare possit si simplex et directum pateret; provisum etiam ut si qua minima bestiola conaretur inrumpere in sordibus aurium tamquam in visco inhaeresceret. extra autem eminent quae appellantur aures, et tegendi causa factae tutandique sensus, et ne adiectae voces laberentur atque errarent prius quam sensus ab his pulsus esset. sed duros et quasi corneolos habent introitus multisque cum flexibus, quod his naturis relatus amplificatur sonus; quocirca et in fidib
Abbreviated transcription (Latin):
ordine dicã decentiã oculi iudicat᷑ Atq utiã alia ma¬
iora nã et ututes et uina cognoscur̃ iratũ ꝓpiciũ le¬
tatem dolẽtum fortem ignauũ audac̃o tuidũq cogͦstt̃
duriũq it̃ est adiiabile qddã artificiosũ iudiciũ quo
quditat᷑ et i uotis et in tibiaꝵ neruoꝵq rãtib uauetas
souoꝵ int̾ualla distic̃tio et uotis gn̾a ꝑmulta canorũ
fustũ hene aspin grie acutũ flexibile duꝵ q̃ homĩ
solũ auribus iudicãt᷑. Nariũq item et gustãdi et parte
cangedi magua iudina sut ad quos sensus caprẽdos
et ris fãdos plures etã ꝙ̃ uellem artes repte dñt

Expanded text:
ita dicam, decentiam oculi iudicant, atque etiam alia maiora. Nam et virtutes et vitia cognoscunt: iratum, propitium, letantem, dolentem, fortem, ignavum, audacem, timidumque cognoscunt. Aurium item est admirabile quoddam artificiosumque iudicium, quo iudicatur et in vocis et in tibiarum nervorumque cantibus varietas sonorum, intervalla, distinctio et vocis genera permulta: canorum, fuscum, lene, asperum, grave, acutum, flexibile, durum, que hominum solum auribus iudicantur. Nariumque item et gustandi arte et tangendi magna iudicia sunt, ad quos sensus capiendos et perfruendos plures etiam quam vellem artes repert
Abbreviated transcription (Latin):
ammotõe digitoꝵ atq hec oblectatõis illa ncc̃tat Cultꝰ
dico agroꝵ. extruitoẽs tectoꝵ tegumẽta corpin uel texta
uel suta om̃ẽmq fabricã eris et ferri Ex quo ĩcelligit᷑
adĩnẽta aco ꝑcepta sensibꝰ adhĩtis opificũ madbꝰ oĩa
nos ꝯsecutos ut cecti ut uestiti ut salui eẽ possimꝰ urbes
muros domialia delubra habeamꝰ Ian uero oꝑibus
hoñ̃. e mãib cibi enã uarietas Innedt et copia nam et
aga multa afferur̃ manu q̃sita que statun uel ꝯsumãt
uel mãdent᷑ condita uetustati Et p̃t̾ea nestim᷑ bestiis
et t̾rrĩs et aquatilibus et uolatilib ꝑtum capiendo ꝑñ
alendo. Eficimꝰ etiã donatu nr̃õ quadrupedũ uectoes̃
quoꝵ colrĩtas atq nis nobis ipsis affert unii atq coliai¬
tatem Nos honera quibusdã bestiis nos iuga ĩpodinꝰ
Nos elephãtoꝵ acutissis sensibus. nos sagacitate canũ

Expanded text:
admotione digitorum. Atque haec oblectationis, illa necessitatis, cultus admotione digitorum. Atque haec oblectationis, illa necessitatis, cultus dico agrorum extructionesque tectorum, tegumenta corporum vel texta vel suta omnemque fabricam aeris et ferri; ex quo intellegitur ad inventa animo percepta sensibus adhibitis opificum manibus omnia nos consecutos, ut tecti ut vestiti ut salvi esse possemus, urbes muros domicilia delubra haberemus. Iam vero operibus hominum id est manibus cibi etiam varietas invenitur et copia. nam et agri multa efferunt manu quaesita, quae vel statim consumantur vel mandentur condita vetustati, et praeterea vescimur bestiis et terrenis et aquatilibus et volantibus partim capiendo partim alendo. Efficimus etiam domitu nostro quadripedum vectiones, quorum celeritas atque vis nobis ipsis adfert vim et celeritatem. nos onera quibusdam bestiis nos iuga inponimus; nos elephantorum acutissumis sensibus nos sagacitate canum
Abbreviated transcription (Latin):
qͦ efficimꝰ ꝑtum ad usũ uite ꝑtim ad oblectatõe nccias ¶2a
Am uero dnã rerũ ut uos soletis dice̾ eloqueͥ iũs
ꝙͣ est p̃clara ꝙ̃q dĩna que p̃mũ efficit ut ea q̃ ig¬
noramꝰdisce et ea q̃ scie alios doce possimuꝰ dem̃ hac
coartamur hac ꝑsuademꝰ hac ꝯsolamur afflictos hac
deduaꝰ ꝑt̾ritos a tnuoe hac gestiẽtes ꝯp̾mimꝰ hac iupi¬
ditates iracũdiasq rest̾ugineꝰ hec nos iuris legũ urbiũ
sonetate deuix̾ hec a uita inimani et fera segregaᵗ Ad
usũ autẽ rõis incredibłẽ est nͥ diligent̾ actendeis quãta
ad os intiiũ ꝑtiet̃ ꝑ qͣm uox pnciprũ a mente ducẽs p¬
discĩttos et p̃ssos efficit cũ et ad dentes et ad alias ꝑtes
dentes nares cornibꝰ hiis qui ad neruos r̃sonãt ĩ cãtib¬
nãu̾o optas ꝙq multaꝵ artiũ mĩsts 3Sͫ
motu laborat. Itaq ad pingend̃ fingend̾ stalpenidũ
ad neruoꝵ eltciendos sonos ac tibiaꝵ apta manꝰ est

Expanded text:
que efficimus partim ad usum vitae partim ad oblectationem necessarias. Iam vero domina rerum, ut vos soletis dicere, eloquendi vis quam est praeclara quamque divina. quae primum efficit ut et ea quae ignoramus discere et ea quae scimus alios docere possimus; deinde hac cohortamur hac persuademus, hac consolamur afflictos hac deducimus perterritos a timore, hac gestientes conprimimus hac cupiditates iracundiasque restinguimus, haec nos iuris legum urbium societate devinxit, haec a vita inmani et fera segregavit. Ad usum autem orationis incredibile est, nisi diligenter attenderis, quanta ad os intimum pertinet, per quam vox principium a mente ducens pdistinctos et pressos efficit cum et ad dentes et ad alias partes  cordarum dentes, nares cornibus his qui ad nervos resonant in cantibo aptas quamque multarum artium ministras motu laborat. itaque ad pingendum fingendum, ad scalpendum, ad nervorum eliciendos sonos ad tibiarum apta manus est
Abbreviated transcription (Latin):
aptissiẽ facte et ad claudendas pupillas ne qͥd ĩcidet
et ad apiendas Idq ꝓuidit natua ut idip̃tid fieri pos¬
set cũ maxiã celeitate nuimite sũt palpebre tãꝙ uallo

Expanded text:
aptissime facte et ad claudendas pupillas ne quid incideret aptissime facte et ad claudendas pupillas ne quid incideret et ad aperiendas, idque providit ut identidem fieri posset cum maxima celeritate. Munite
Abbreviated transcription (Latin):
riape q̃ na ni sublime fere rctẽ in altio corꝑũ partibꝰ
collate st Itomnq nares et qd̾ oĩs odor ad suꝑa fert̾ ⁊ct̃e
sursum st̾ et ꝙ cibi ac potõis iudiciũ magnu eaꝵ ẽ nõ sine
causa uicinitatẽ oris secute sũt Iam gustꝰ qui sentie eoꝵ
lentis et poculentis natu̾a iter patefit Tactꝰ autẽ toto
corꝑe equabilit̾ fusus est ut om̃ẽs mnꝯ oẽs q nemios fa
goris et calois appulsus sentre possuꝰ. Atq ut ĩ edificys¬
ncn̾o teta esser̃ aliquid hĩtu̾a sic nͨa res silẽs ꝓcul ablegau̾
lidius tanta sollertiã ꝑseqͥ potuisset in sesibus ¶ 2zm¬
ne p̾mũ ocłos inẽbranis tenussimis nestuut ẽt
sepsit quas p̾mũ plucidas fecit ut ꝑ eas c̾ui poss
irmas aut̾ ut ꝯtinent᷑. S lubricos ocłos fecit et mo¬
biles ut et decliarẽt si quid nocet et aspeccũ quo uellet̾
Ita ꝑua est ut ea q̃ noceͤ pur̾ facile uitet palpebre q
quo sũt taginẽta oclõꝵ noblissrẽ tactu ne ledeut aciem

Expanded text:
ra in sublime fertur, recte in altis corporum partibus collocate sunt. Itemque nares eo quod omnis odor ad superiora fertur recte sursum sunt, et quod cibi et potionis iudicium magnum earum est non sine causa vicinitatem oris secute sunt. Iam gustatus, qui sentire eorum lentis et poculentis Natura iter patefecit. Tactus autem toto corpore æqualiter fusus est, ut omnes ictus, omnesque nimios et frigoris et caloris appulsus sentire possumus. Cæterum cnecessario tetri essent aliquid habitura, sic natura res similes procul amandavit lidius, tantam solertiam persequi potuisset in sensibus? Quod primum oculos membranis tenuissimis vestivit et sepsit, quas primum perlucidas fecit ut per eas cerni posset, firmas autem ut continerentur, sed lubricos fecit et mobiles, ut et declinarent siquid noceret et aspectum quo vellent ita parva est ut ea que nocere possint facile vitet, palpebreque, que sunt tegmenta oculorum, mollissime tactu ne delerent aciem,
Abbreviated transcription (Latin):
hauriendũ sp̃m aptissiã qui tũ se ꝯ̃hũt aspirãtes
tñ se spũ dilatat᷑ ut frequẽt̾ ducat cibꝰ aialis quo
maxie alut᷑ aĩantes Ex intostr̃s autẽ aluo secretꝰ
ex reliquo cibo sucꝯis quo alut᷑ ꝑuianat ad Iecur ꝑ
quasdã a medio intestiuo usq ad portas Iecois sic eñ
appellant̃ dintas et dirctãs uias q̃ ꝑtinẽt ad iecur eiqz
adhent Atq nñ alie ꝑtinẽtes sũt ꝑ quas cadit tibꝰ a reco̾e
dilapss ab eo cbo tũ est sedtabilis enq hũo res qui e redb

Expanded text:
hauriendum spiritum aptissima, qui tum se contrahunt aspirantes, hauriendum spiritum aptissima, qui tum se contrahunt aspirantes, tum se spiritu dilatant, ut frequenter ducatur cibus animalis quo maxime aluntur animantes. “Ex intestinis autem alvo secretus a reliquo cibo succus ipse quo aluntur permanat ad iecur per quasdam a medio intestino usque ad portas iecoris sic enim appellantur ductas et directas vias que pertinent ad iecur eique adherent; atque inde alie pertinentes sunt per quas cadit cibus a iecore dilapsus. Ab eo cibo cum est secreta bi
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯfectio etiã a lingua adiuuari uidet᷑ linguã autẽ ad ra.¬
dices eus herens excipit scomachus quo xͥmũ illabu᷑
ea que accepta sunt oris ueq ex parte tonsillas attĩges̃
palato exmo atq intimo tͥnũas atq hiis agitats et
motibus luigne cũ depulsũ et quasi detru sũ abũ acapit
depellit Ip̃ius autẽ ꝑtes hee que sũt infra quã id quod
deuoras̾ dilatãt᷑. que autẽ supra ꝯ̃hũtur. E cũ asꝑa
lingne ⁊ adicibꝰ paulo supra ꝙͣ ad luguã stomachꝰ ad¬
eam que ditã sit spiritꝰ eademꝙ a pulmoibꝰ rospiret
Ed cũ alu natua subiecta stomacho cibi et potõis
ꝯstant fere e neruis Eest autẽ młplex et cortuosa
arcetq et ꝯtiẽt siue illud aridũ est siue hiãdũ ꝯd  r̾cpe
ut id mutari et ꝯcoqui possit Q aq cñ ast̾igit᷑ cũ r̃laxa᷑
atq omẽ qd accepit cogit et ꝯfundit ut facile et caᵗ.¬
Inest raritas qued̾ et a sscłis spongiis mollitudo ad

Expanded text:
ntur; quae confectio etiam a lingua adiuvari videtur. linguam autem ad radices eius haerens excipit stomachus, quo primum inlabuntur ea quae accepta sunt ore. is utraque ex parte tosillas attingens palato extremo atque intimo terminatur atque is agitatione et motibus linguae cum depulsum et quasi detrusum cibum accepit depellit. ipsius autem partes eae quae sunt infra quam id quod devoratur dilatantur, quae autem supra contrahuntur. Sed culingue radicibus paulo supra quam ad linguam stomacus anea qua eductus sit spiritus eademque a pulmonibus respiret ed cum alvi natura subiecta stomaco cibi et potionis constat fere e nervis. Est autem multiplex et tortuosa arcetque et continet sive illud aridum est sive humidum quod recipit, ut immutari et concoqui possit, eaque tum astringitur tum relaxatur, atque omne quod accipit cogit et confundit ut facile et ca. In pulmonibus autem inest raritas quedam et assimilis spongiis mollitudo ad
Abbreviated transcription (Latin):
ors̃ silime gu̾ib suis spẽs. Corꝑa eñĩ ĩpossiblẽ ẽ ꝯforͣri
sine ntu dĩno. spẽs figurari sinẽ adiutoro demonud in¬
aalia Iustitiu et coli sine hõib nõ pnĩ. Quecũq gͦ dernonũ
u̾o demonũ spẽs sui in qͣlitate Nu gn̾is ꝑseuerãtes hni
amãtes hom eoem̃ demones iñcuipãt᷑ Gilis ẽ et horõ

Expanded text:
simillimae generibus suis species. Corpora enim inpossibile est conformari sine nutu diuino; species figurari sine adiutorio daemonum, inanimalia institui et coli sine hominibus non possunt. Quicumque ergo daemonum uero daemonum species in qualitate sui generis perseuerant, hi amantes hominum daemone
Abbreviated transcription (Latin):
quedã sim̃plicib. Alimẽta oĩ sũi bona aĩmi et corꝑis
e quib aiãliã ꝯstant aĩa nidi inqͥeta semꝑagitatõe
mitrit᷑ Corꝑa ex aqua et tra infe̾iois mũdi aloñto
augescũt. spũs quo plena sũt oĩa ꝑnuxtꝰ cuc̃tꝭ
cucta uiuificauit sonsu addito ad hoĩs dtelligentiam
q̃ qnta ꝑs soli hõi ꝯcessa est ex ethere Ez de aiãlib
cũctꝭ huãrꝰ tantũ sensꝰ ad dĩne roĩs ĩtelligeritiã
uxornat᷑ erigis ꝙ atq sustollit᷑. S qm̃ de sensu
ꝯmoneor dice paulo post et herꝰ roem̃. huiꝰ. nobis
ex ponã. Est enĩ sc̃issima et magna et nõ minor
ꝙͣ ea q̃ est dĩnitat ip̃iꝰ S nũc nr̃s expediam
q̃ ceꝑam. dicebam enĩ in ip̃o mitio rerũ de cog̾toẽ
deorũ qͣ hoies soli eorũ dig̃toe ꝑfruũt᷑. młti eiũ¬

Expanded text:
autem sunt bina, animi et corporis, e quibus animalia constant. Anima mundi inquieta semper agitatione nutritur; corpora ex aqua et terra, inferioris mundi alimentis, augescunt. Spiritus, quo plena sunt omnia, permixtus cunctis cuncta uiuificat, sensu addito ad hominis intelligentiam, quae quinta pars sola homini concessa est ex aethere. Sed de animalibus cunctis humanos tantum sensus ad diuinae rationis intellegentiam exornat, erigit atque sustollit. Sed quoniam de sensu commoneor dicere, paulo post et huius rationem uobis exponam. Est enim sanctissima et magna et non minor quam ea quae est diuinitatis ipsius. Sed nunc uobis expediam, quae coeperam. Dicebam enim in ipso initio rerum de coniunctione deorum, qua homines soli eorum dignatione perfruuntur – qu
Abbreviated transcription (Latin):
celesti dispõitõe cogͦstis noxu secũ ca̾itat ast̾ngᵗ sus¬
piat celũ sic gͦ felicioe loco medietato est põĩtꝰ ut
que infra se sunt diligat. Ip̃e a suꝑio̾ib diligatur
Colit trã elemẽt uelori᷑ mistes acumẽ mentis¬
metit᷑ Incentoem aĩmi eiꝰ nulla aeris caligo ꝯfũd̾¬

Expanded text:
caelesti dispositione cognoscit, nexu secum caritatis astringit; suspicit caelum. Sic ergo feliciore loco medietatis est positus, ut, quae infra se sunt, diligat, ipse a se superioribus diligatur. Colit terram, elementis uelocitate mmetitur; intentionem animi eius nulla aeris caligo confund
Abbreviated transcription (Latin):
laudib orã qui solꝰ oĩã. a̾ pat̾ est om̃ citq ita celestib
laudib nec in t̾ris armonie suauitas defuisss. Aliꝰ gᵒ
curã Quim̃q at ex duplici n̾e sue ꝯfusioẽ int̾iorem
etelligentiã inole corpis subside fecert curãdis eleniẽtꝭ
his̃q d̃feiõib suĩ p̃põiti. aĩal gͦ hõ nõ qd is eo minor
qd̾ ex ꝑte mõrlis sit sed eo forte aptiꝰ efficãtiꝰ q ꝯpõitꝰ

Expanded text:
laudibus, qui solus omnia aut pater est omnium, atque ita caelestibus laudibus nec in terris harmoniae suauitas defuisset. Aliqui curam. Quicumque autem ex duplici naturae suae confusione in inferiorem intellegentiam mole corporis resederunt, curandis elementis hisque inferioribus sunt praepositi. Animal ergo homo, non quod is eo minor, quod ex parte mortalis sit, sed eo forte aptius efficaciusque conpositus
Abbreviated transcription (Latin):
oꝑe curaq ꝯposuit nͥ eo quo parentes nri nuati sũt
quo etiã nos muuerari si foret dĩne pretati ꝯplacitũ
custodia nexibꝰ morlitatis absolutos ne suꝑio̾is ꝑtꝭ¬
i. dẽne puros sactosq restituat. Asclepius¬
uste et uere dicis O. t̾megiste hec est eni i̾ces
piẽ sub deo diligent̾q ĩ mũdo uiuentib Becꝰ
eñ ĩpreq qui uixerit et eis reditꝰ denegat᷑ ĩ celũ
et ꝯstitiut i corꝑa alia indigna aĩo sc̃o et feda mi¬

Expanded text:
opere curaque conponit – nisi eo, quo parentes nostri munerati sunt, quo etiam nos quoque munerari, si foret diuinae pietati conplacitum, custodia, nexibus mortalitatis absolutos, naturae inae, puros sanctosque restituat? – Iuste et uere dicis, o Trismegiste. – Haec est enim merces pie sub deo, diligenter cum mundo uiuentibus. Secus enim inpieque qui uixerint, et reditus denegatur in caelum et constituitur in corpora alia indigna animo sancto et foeda mi
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯposuit Qd totũ suscipiẽs hõ cura ꝓp̾e diligenitie¬
effent ut sic ip̃e et mũdꝰ utq oruanẽto sibi ut ex
uideat᷑ in celũ parte uero mũdana que ꝯstat ex igne ⁊
aqua et aere mortãl resistat in tra. ne cure sũe mãdata¬
oĩa uidua deẜtaq dĩctat Sic enĩ huãitas ex ꝑte dĩna
ex alia parte efforta morł est in corꝑe ꝯsistens Est ar̾¬

Expanded text:
conpositefficit ut sit ipse et mundus uterque ornamento sibi, ut exuideatur in caelum, parte uero mundana, quae constat ex igne et terra, aqua et aëre, mortalis resistat in terra, ne curae omnia suae mandata uidua desertaque dimittat. Sic enim humanitas ex parte diuina, ex alia parte effecta mortalis est in corpore consistens. Est a
Abbreviated transcription (Latin):
quod et ꝓpe deos accedit. qui se mẽte qua diis iũctus est
donã religioẽ diis inxit et demonũ na quabis iuc̃tꝰ
est. hoĩes no qui medietate gn̾is sui ꝯtenti sũt et e̾liq̃
horñ spẽs hiis silẽs erũt quoꝵ se geneꝵ spẽb adiũ¬
adorandũ atq honorandũ. hoc enĩ in nͤa dei tͣnsit qͥsi
ipẽsit deꝰ hͦ genꝰ demonũ nouit utpote qd̾ cũ hisdem
so ortũ eẽ cognoseit hoc huane natu̾e ꝑtẽ in seipo deẜnit¬

Expanded text:
quod et prope deos accedit, qui se mente, qua diis iunctus est, diuina religione diis iunxerit, et daemonum, qui his iunctus est. Humani uero, qui medietate generis sui contenti sunt, et reliquae hominum species his similes erunt, quorum se generis speciebus adiunadorandum et honorandum. Hoc enim in naturam dei transit, quasi ipse sit deus; hoc daemonum genus nouit, utpote qui cum isdem se ortum esse conoscat; hoc humanae naturae partem in se ipse despi
Abbreviated transcription (Latin):
nͥ uidet᷑ q̃ bene augari nam nrĩ quid̃ ingr̃atꝰ ausponiis
utũt coattꝭ Accẽ ost eñ offa obiecta cade̾ frustrũ ex pulli
si ex ea quid ĩsolidũ cecideit hoc qͦ quod dixi coaccũ
cripudiũ solistinũ dicitꝭ Itaq młta augnia młta aus¬
picia qd̾ catho ille sapres quert᷑ negligẽͣ collegii a¬
missa plar et deferta sũt Nichil fere quõdã maiois
Roi nͥ. auspicato no p̾uatim quid̃ gebat᷑ Q etꝭ ñt

Expanded text:
 igitur vere augurari. Nam nostri quidem magistratus auspiciis utuntur coactis; necesse est enim offa obiecta cadere frustum ex pulli si ex ea quid in solidum ceciderit, hoc quoque, quod dixi, coactum tripudium solistimum dicitis. Itaque multa auguria, multa auspicia, quod Cato ille sapiens queritur, neglegentia collegii amissa plane et deserta sunt. Nihil fere quondam maioris rei nisi auspicato ne privatim quidem gerebatur, quod et
Abbreviated transcription (Latin):
uid ego que magi ciro illi p̾ncipi iut ¶Loͫͫ¬
p̃tati st̃ ex dyonisỹ ꝑsici libris ꝓferã Nam cũ
dormiẽti ei sol ad pedes uisus reĩ ter eũ st̾bit frustra
appetiuisse maĩbꝰ cũ se quolue̾t sol elabe̾t᷑ et abiret eiꝙ
magos dixisse ꝙ genꝰ sapiẽtũ et doctoꝵ habebat᷑ in
persis t̾plici appetitõe solis t̾gĩta ãnos etũ ẽẽ regnatuꝵ

Expanded text:
ego, quae magi Cyro illi principi interpretati sint, ex Dinonis Persicis proferam? Nam cum dormienti ei sol ad pedes visus esset, ter eum scribit frustra adpetivisse manibus, cum se convolvens sol elaberetur et abiret; ei magos dixisse, quod genus sapientium et doctorum habebatur in Persis, ex triplici adpetitione solis triginta annos Cyrum reg
Abbreviated transcription (Latin):
tyrãnũ ipm̃ eudentũ q̃nquẽmo post domũ esẜe redituꝵ
Acq ita quid p̾ma statĩ st̾bit aristoᷝ ˢ ꝯsecuta et qualuisse
exeũte cũ eet spes ex illo sompno in ciprũ illũ ex sicilia
eẽ redicurũ pliãtẽ eũ ad siratusas occidisse Ex quo ita illd̾
sompniũ eẽ int̾p̃tatũ ut cũ aĩꝰ eudeni e corꝑe excesseit
cũ do mũ r̾u̾tisse uideat ¶ r4ͫͫ¬

Expanded text:
Eudemum quinquennio post domum esse rediturum. Atque ita quidem prima statim scribit Aristoteles consecuta, et convaluisse  autem anno exeunte, cum esset spes ex illo somnio in Cyprum illum ex Sicilia esse rediturum, proeliantem eum ad Syracusas occidisse; ex quo ita illud somnium esse interpretatum, ut, cum animus Eudemi e corpore excesserit, tum domum revertisse videatur
Abbreviated transcription (Latin):
ĩꝑauisse ut ytalie bellũ inferret ducẽq enniũ ẽ ꝯsilio
datũ Quo illũ utentẽ cũ ex̾citũ ꝓgredi cepisse Tũ ei
ducẽ illũ p̃cepisse ne e̾spicet. Illũ at id diutiꝰ face̾ nõ
potuisse elatũq cupiditate respexisse Tũ uisã beluã
uastã et diuanã arꝯplicatã serpentibꝰ qͥcũq incedõs
omĩa arbusta uirgulta tecta ꝑute et eũ adimi̾atũ que¬

Expanded text:
imperavisse, ut Italiae bellum inferret, ducemque ei unum e concilio datum, quo illum utentem cum exercitu progredi coepisse; tum ei ducem illum praecepisespexisse; tum visam beluam vastam et immanem circumplicatam serpentibus, quacumque incederet, omnia arbusta, virgulta, tecta pervertere, et eum admiratum quae
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯꝓbauit et aruspicũ disciplaẽ magna accessit auc̃tas
Qui recẽtibꝰ comitiis in senatũ introdinti negauert̃
iustũ cominioꝵ rogatorẽ fuisse. Cilẽ¬
Iis igit̃ assentior qui duo gu̾a dĩnatom̃ esse
Adixeriũ unũ qd̾ ꝑticeps eẽt artꝭ alt̾m qd̾ arte
carot Est ondars in lnis q̃ nouas res ꝯrectu̾a ꝑsequũ¬

Expanded text:
conprobavit, et haruspicum disciplinae magna accessit auctoritas, conprobavit, et haruspicum disciplinae magna accessit auctoritas, qui recentibus comitiis in senatum introducti negaverunt iustum comitiorum rogatorem fuisse. Iis igitur adsentior, qui duo genera divinationum esse dixerunt, unum, quod particeps esset artis, alterum, quod arte careret. Est enim ars in iis
Abbreviated transcription (Latin):
in magno noie et gła. Ex ꝯͦ fam̃ ẽ ut eũ ad se rex
p̾stꝰ arcesset diuꝰ cũ tep̃taret sciã augu̾atꝰ dixit se
cogita̾e quidd̾ et id ne posset frei ꝯsuluit ille augu̾io
acco posse rũdit Tarqͥuiꝰ aut̾ dixit se cogitasse cotẽ
nouacula posfe p̾cidi Tũ acciũ Iussisse exped̾i ferunt
Ita cotem in comuiciũ allatã inspectãte et rege et ppło no¬
nacula eẽ distissã Ex eo eueĩt ut et tarq̾niꝰ augure
accio nauio utet᷑ et ppłs de suis reb ad eũ ⁊̃ferdet cotẽ
autẽ illã et nouaculã defossas in comitio supͣq ĩpositũ
puteal accepimꝰ Niegemiꝰ oiã. ꝯbu̾amꝰ ãnales ficta hͨ
esse dicamꝰ Quid ius demq potiꝰ ꝙͣ deores huãnas cu-¬
rare fateanuir Quid ꝙ st̾ptũ apud te est de tiberis¬
qͣtho nõue et augurũ et aruspicũ ꝯꝓbat discipliã
Qui cũ cab̾uacłm incio cepisset ĩprudeusq in auspicato
pomeriũ ensgressꝰ eẽt comuicia ꝯsulib abrogat hũit

Expanded text:
ex Priscus arcesseret. Cuius cum temptaret scientiam auguratus, dixit ei cogitare se quiddam; id possetne fieri, consuluit. Ille augurio acto posse respondit. Tarquinius autem dixit se cogitasse cotem novacula posse praecidi. Tum Attum iussisse experiri. Ita cotem in comitium allatam inspectante et rege et populo novacula esse discissam. Ex eo evenit, ut et Tarquinius augure Atto Navio uteretur et populus de suis rebus ad eum referret. Cotem autem illam et novaculam defossam in comitio supraque inpositum puteal accepimus. Negemus omnia, comburamus annales, ficta haec esse dicamus, quidvis denique potius quam deos res humanas curare fateamur; quid? quod scriptum apud te est de Ti. Graccho, nonne et augurum et haruspicum conprobat disciplinam? qui cum tabernaculum vitio cepisset inprudens, quod inauspicato pomerium transgressus esset, comitia consulibus rogandis habuit.
Abbreviated transcription (Latin):
orichrea Eiuꝰ gisoraclã etiã hũda sũt nõ ea q̃ eqͣte
sortibꝰ ducũt᷑ s illa q̃ instũta dd̃no afflatuq fũduntur
in rem apte cadant fiori credo posse diitꝰ. Quorũ omñ
dĩnatoẽ uide̾᷑ accedere. que est igis ista calliditas res
ista str̃e si hyis tmñ ͦ uti uoluit utar Igit᷑ uec adducar ut¬
reor a̾ in extis totã etiuriã delira̾e a̾ eãdẽ gẽtẽ in ful¬
gr̾ib erra̾e. aut fallacit̾ portẽta int̾p̃toi cũ t̾re sepe fre¬
mitꝰ sepe mugitꝰ sepe motꝰ multa nre Rei p. multa¬

Expanded text:
oracla etiam habenda sunt, non ea, quae aequatis sortibus ducuntur, sed illa, quae instinctu divino adflatuque funduntur; in rem apte cadant, fieri credo posse divinitus. Quorum omnium divinationem videntur accedere. Quae est igitur ista calliditas res ista scire, sed his tantum modo uti voluit. Utar igitur nec adducar aut in extis totam Etruriam delirare aut eandem gentem in fulgoribus errare aut fallaciter portenta interpretari, cum terrae saepe fremitus, saepe mugitus, saepe motus multa nostrae rei pu
Abbreviated transcription (Latin):
sic tũ auib magne res imꝑtiri solebat Itaq sinistra
dũ nõ exqͥromꝰ in dir̃ã et in uiciosa int᷑rimꝰ ue .p. claudiꝰ
appii cen filiꝰ eiꝰq collega liuiꝰ classis maxiãs ꝑdiderĩ
achiui cepisses int̾ se screpe̾ aꝑteq artẽ obt̾rere excispicũ
iasso quid accide̾it uidemꝰ dirarũ obuũtiatoẽ neglecta
In quo appiꝰ collega tuus bonꝰ augur ut ex te audre
soleo nõ satis libent̾ bonũ uirũ et cuũ egregiũ censor

Expanded text:
sic tum avibus magnae res inpetriri solebant. Itaque, sinistra dum non exquirimus, in dira et in vitiosa incurrimus. Ut P. Claudius, Appii Caeci filius, eiusque collega L. Iunius classis maxumas perdiderunt, strépere aperteque ártem obterere extíspicum, asso quid acciderit, videmus, dirarum obnuntiatione neglecta. In quo Appius, collega tuus, bonus augur, ut ex te audire soleo, non satis scienter virum bonum et civem egregium censor
Abbreviated transcription (Latin):
opĩabił dĩnatio. Cõrectu᷑a eiũ utit᷑ ultra qͣm ꝓgredi
nõ pr̃ Ea fallit fortasse nõ nũꝙͣ. s tñ ał ad u̾itatẽ¬
digit au̾itate sepissĩẽ digit᷑. Est eiui ab onũ et̾utate
Repetita In qua cũ pene ĩnu̾abilit̾ res eodẽ mͦ euẽĩrent
eisdem signis añgressis ars est effctã eadẽ sepe amma¬
uertendo ac notando.
philiis pisidiis licis tenẽt᷑ nam quid ego hospicẽ nostrũ
claissimũ atq optinũ uirũ deiotaꝵ regẽ ꝯmedrẽ qui
nichil ũꝙͣ iisi auspicato gessit Qui cũ ex itrnĩe quodam
ꝓpoĩto et ꝯstituto reu̾tisset aqͥle admõitꝰ uolatu ꝯclaue
illud ubi erat mãsurꝰ. si irẽ ꝑroxissi ꝓxia nocte corruit
Itaq ut ex ip̃o audiebã ꝑsepe ren̾tit ex itine᷑ cũ iam

Expanded text:
opinabilis divinatio; coniectura enim nititur, ultra quam progredi non potest. Ea fallit fortasse non numquam, sed tamen ad veritatem saepissime derigit; est enim ab omni aeternitate repetita, in qua cum paene innumerabiliter res eodem modo evenirent isdem signis antegressis, ars est effecta eadem saepe animadvertendo ac notando. phyliis, Pisidis, Lyciis tenentur. Nam quid ego hospitem nostrum, clarissumum atque optumum virum, Deiotarum regem, commemorem? qui nihil umquam nisi auspicato gerit. Qui cum ex itinere quodam proposito et constituto revertisset aquilae admonitus volatu, conclave illud, ubi erat mansurus, si ire perrexisset, proxima nocte corruit. Itaque, ut ex ipso audiebam, persaepe revertit ex itinere, cum iam
Abbreviated transcription (Latin):
Tilia ꝯrueorãt lachuas ext̾rita sop̃no. Eirrdica ꝓgnata
deferit ome. Nani me uisus hõ pulch xamera salata
Et ripas raptar lotos q nouos ita sola. post illũ grcoa
soror ocrae uidebar/ Tarda q uestgarͬ oet drete meqo
posse Corde copeste semuita nulla pedẽ stabilibatta lt¬
in gpellas pat̾ me uoce uidet᷑ Iinis u̾bis cogriata tibi
tendeba latͥmas̃ es bianda uoce uocabã.Hix ego¬
egro cũ corde meo mne sop̃ne 2loquis. Iyec etiã si
ficta sũt a poeta nõ absur̃ tñ a ꝯsuetudiẽ sop̃ mõrũ

Expanded text:
ata, deserit omne. Nam me visus homo pulcher per amoena salicta Et ripas raptare locosque novos; ita sola Postilla, germana soror, errare videbar Tardaque vestigare et quaerere te neque posse Corde capessere; semita nulla pedem stabilibat. Exin compellare pater me voce videtur His verbis: "O gnata, tibi Tendebam lacrumans et blanda voce vocabam. Vix aegro tum corde meo me somnus reliquit.” Haec, etiamsi ficta
Abbreviated transcription (Latin):
tali donatõe dicã q̃ athemẽsib q̃ lochedemonys que
taigoto q̃ arguuis q̃ chorõthiis rudeit. quis ignorat
Collegit diũabliã oracła e̾sippꝰ nec ullũ sine locuplete
auctõe aiz teste que quia nota tibi sunt t̃loq de fendo
unũ hoc naꝙ illd̾ oraculũ delphis tã celebre et tã laꝵ
fiusẜ neq tantis donis ⁊̃ fertũ om̃i pplo̾ꝵ atq regũ
a oĩs etas oracłoꝵ illoꝵ uitatẽ eer̃ exꝑta Idemi iã diu
nõ fitũ ut ig̃ nũ nĩore qła ẽq minꝰ oracloꝵ u̾ctas¬

Expanded text:
tione dicam, quae Atheniensibus, quae Lacedaemoniis, quae Tegeatis, quae Argivis, quae Corinthiis responderit, quis ignorat? Collegit innumerabilia oracula Chrysippus nec ullum sine locuplete auctore atque teste; quae, quia nota tibi sunt, relinquo; defendo unum hoc: Numquam illud oraclum Delphis tam celebre et tam clarum fuisset neque tantis donis refertum omnium populorum atque regum, nisi omnis aetas oraclorum illorum veritatem esset experta. Idem iam diu non f
Abbreviated transcription (Latin):
uonbꝰ erãt/ Rena c̾to lapsu spatroq ferutt Qaã
iã cernes dĩna mente potata Nam pruu ast̃z
uolucris te ꝯsule motꝰ/ Cont̃susq guis scellarreal
ardoe micas. Lu q̃ cũ cumłos albanodiuẽt ⁊ rine
Auseseier lecto niactasti nocte latitãs yidisti et clao
treniulos ardos cometas. Multaq mistri uocturna
stragte pontast / d̾ ferme dirũ in tẽpꝰ cecine̾ latie̾
Tum clarã spcm ꝯcreto liẽ luna. Abdit et stellanti

Expanded text:
us erant, Re vera certo lapsu spatioque feruntur, Omnia iam cernes divina mente notata. Nam primum astrorum volucris te consule motus Concursusque gravis stellarum ardore micantis Tu quoque, cum tumulos Albanoasti et laeto mactasti lacte Latinas, Vidisti et claro tremulos ardore cometas, Multaque misceri nocturna strage putasti, Quod ferme dirum in tempus cecidere Latinae, Cum claram speciem concreto lumine luna Abdidit et