comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
mꝰ circũtingit atq obsidet obsidioe ꝑpẽ¬
tua ip̃e orbis t̾re ubi fremitis et bellis
magnũ quod occeanũ quod athlãticũ
appellatis ĩ fris quod tamẽ tanto noie
ꝙͣ sit ꝑuũ uides undiq obsessi estꝭ om̃s
tu te obsessũ ut rẽ nouã narras uide
pocius si quid ĩte oꝑis aut ꝯsilii ẽ qd̾
poss ad tutelã prĩe ꝯferre hoc fac po¬
cus et memẽto syracusii archimedis
oꝑosi seis querele enĩ nec tibi nͨ priẽ
ꝓfuerĩt D. Obsideor intͣ prĩam meã
Quid tu igit᷑ an alibi malles obsi¬
deri posses id fateor malle et quidez
pie quo .s. te obsesso illa ess ĩmunis
Ceterũ quod ad te attinet an solamen
exiguũ uide̾tur ꝙquid sit in prĩa tua
pati ut ꝙͣtu ledit adu̾sitas tantũlem¬
at locus ip̃e. D. Intͣ muros prios
coartatus su. No Ita hoc dicis qͣi nul¬
le uobis maiores sint angustie ꝙ im̃õ¬
rũ qͣm multi ex hiis qui ĩ urbibꝰ habi¬

Expanded text:
mus circumcingit atque obsidet obsidione permus circumcingit atque obsidet obsidione perpetua. Ipse orbis terre, ubi fremitis et bellis magnum, quod occeanum, quod athlanticum appellatur in terris? quod tamen tanto nomine, quam sit parvum vides. Undique obsessi estis omnes: tu te obsessum ut rem novam narras? Vide potius, si quid in te opis aut consilii est, quod possit ad tutelam patrie conferre. Hoc fac potius ac memento Syracusii Archimedis operosi senis, querele enim nec tibi nec patrie profuerint. Obsideor intra patriam meam. Quid tu igitur? an alibi malles obsideri? Posses id, fateor, malle, et quidem pie, quo scilicet te obsesso illa esset immunis. Ceterum, quod ad te attinet: an solamen exiguum videtur, quicquid sit, in patria tua pati, ut quantum ledit adversitas, tantum leniat locus ipse? Intra muros patrios coartatus sum. Ita hoc dicis, quasi nulle maiores vobis sint angustie quam murorum. Quam multi, ex his qui in urbibus habi
Abbreviated transcription (Latin):
sessꝰ in prĩa measuz. Rõ Obsessꝯ et pͥ¬
amꝰ non ciuis s rex in prĩa sua fuit
cũ cota illa famosa mags ꝙ fortunata
familia obsessꝰ argis. Anthiogmitis
macedũ rex et etimenes ꝑgann obses¬
sus hac etate intͣ urbẽ Ianue rex sicilie
robertꝰ nłło ueterã regũ minor si que
ueros reges facit uera uirtꝰ artendit᷑
tu homũcio sortẽ regiã lamẽtaris. Ob¬
sessꝯ ãbros. ꝯ obsessꝰ Augustinꝰ ambo
sił intͣ mediolanũ ambitũ obsestꝰ ad
ultimũ Augustinꝰ idẽ intͣ ep̃ãtꝰ sui¬
muros quo tꝑe miẜatus lac̾mas suas¬
dedit deus a treua illũ obsidione adsce¬
leste r̾gnu tnstulit. A ebsideor. Ro¬
Et quis oro non obsidetur hos ꝑcc̃a ob¬
sident illos morbi hos r̃imicitie illos cu¬
re hos negocia illos ocia illos diuicie
hos pauꝑtas illos ĩ famia hos laborosa
celebritas omĩes corpus qd̾ tanto oꝑe
colitis et eͣmatis ille uos carcer artissi¬

Expanded text:
sessus in patria mea sum. Obsessus et Prsessus in patria mea sum. Obsessus et Priamus, non civis, sed Rex, in patria sua fuit, cum tota illa famosa magis quam fortunata familia. Obsessus Argis Antigonus Macedonum rex, et Eumenes Pergami; obsessus, hac etate, intra urbem Genue rex Sicilie Robertus, nullo veterum regum minor, si que veros reges facit, vera virtus attenditur. Tu, homuncio, sortem regiam lamentaris? Obsessus Ambrosius, obsessus Augustinus, ambo simul intra Mediolani ambitum. Obsessus ad ultimum Augustinus ideatus lacrimas suas, Deus a terrena illum obsidione, ad celestem regnum transtulit. Obsideor. Et quis, oro, non obsidetur? Hos peccata obsident, illos morbi, hos inimicitie, illos cure, hos negotia, illos otia, illos divitie, hos paupertas, illos infamia, hos laboriosa celebritas, omnes corpus quod tantopere colitis et amatis: ille vos carcer arctissi
Abbreviated transcription (Latin):
bsessa est prĩa. Nõ Obsessa fuit¬
troia obsessa gyrus obsessa cartha¬
go obsessa ieosolinia obsessamimãcia
et corithus euerseq om̃s quẽ iã pu¬
deat obsideri Ipã uibiũ capud roma ob¬
sidiõe cẽptata est s cũ Iam roma esse
de siisset quid capuã quid tarentũ qͥd
syracusas quid athenas quid ueios
minores ue alias loquar. Sũt et sua
urbibꝰ sata et pauce fatũ obsidionis e¬
uasere S longitudo temporũ noticie
rerũ obstat ut ip̃is ec̃ ciuibꝰ suarũ fata
Urbiũ sint ignota tu pñtẽ sentis obsi¬
dionẽ nec futuras p̃uides nec p̃tei̾tas
memĩsti sic est usus qd̾ ce p̃mit defles
ualde sensibꝰ dediti estis beluarũ moe̾¬
D In prĩa sũ obsessꝰ Rõ Dicebã te
ĩ cõmodu tuũ deflere iam opta ᷝ ͤ uideri
possit ex iliũ eo ꝙ minꝰ officiat liber¬
tati nentrũ tñ officit si libertas aĩ uea
est. Ille et inclusus egredi et exclusꝰ
regredi et ubi uoluit esse pot̃ Dob¬

Expanded text:
bsessa est patria. Obsessa fuitTroia, obsessa Tyrus, obsessa Carthago, obsessa Hierosolyma, obsessa Numantia et Corynthus, everseque omnes: quem iam pudeat obsideri? Ipsa urbium caput Roma obsidione tentata est, sed cum iam Roma esse desiisset; quid Capuam, quid Tarentum, quid Syracusas, quid Athenas, quid Veios minoresve alias loquar? Sunt et sua urbibus fata, et pauce fatum obsidionis evasere; sed longitudo temporum notitie rerum obstat, ut ipsis etiam civibus suarum fata urbium sint ignota. Tu presentem sentis obsidionem, nec futuras prevides, nec preteritas meministi; sic est usus: quod te premit defles. Valde sensibus dediti estis, beluarum more. In patria sum obsessus. Dicebam te incommodum tuum flere: iam optabile videri possit exilium, eo quod minus officiat libertati; neutrum tamen officit, si libertas animi vera est. Ille et inclusus egredi, et exclusus regredi, et ubi voluerit esse potest. Ob
Abbreviated transcription (Latin):
in urbibus polititis huic flagitio locũ
esse iisi esset et reliquis. Itaq cũ pau¬
lo añ hoc tẽpus feneratores ut leꝑ¬
si a cõsortio hoñn segregati nec tãtũ
ad eos nullꝰ accederet nͥ egenꝰ S
etiã ut male olentes atq contagiosi
ab obuiis uitarent᷑ Nunc iam nõ mõ
cu populo s cum pn̾cipibꝰ cõuersãt᷑
Et mat̾monia cõtrahunt et digtates
adipiscũtur. tanta est uis auri ymo
quidẽ qd̾ pro mõstro audias ip̃i quos
deus oĩpotens male ꝑdat pn̾cipes fe¬
nerãt᷑ tam leuis aĩe fameq iactura
tam suauis uñcũq quesite pecuie odor
est S fenerai Iuuat Rõ Turpis de¬
ltãͦ et misera N Fenerai solitus su
Hic auaricie clipeus hec tam p̃tendi᷑
quod dedisc̾e uolenti quoq difficile ẽ
ꝙ discat ĩuitus. B Eꝑ fenerabor Rõ
Semꝑ igit᷑ miser eris sꝑ cupidꝰ sẽꝑ

Expanded text:
in urbibus politicis huic flagitio locum in urbibus politicis huic flagitio locum esse, nisi esset et reliquis. Itaque cum paulo ante hoc tempus feneratores ut leprosi a consortio hominum segregati agerent nec tantum ad eos nullus accederet nisi egenus, sed etiam ut male olentes atque contagiosi ab obviis vitarentur, nuntiam non modo cum populo, sed cum principibus conversantur et matrimonia contrahunt et dignitates adipiscuntur. Tanta est vis auri, immo quidem, quod pro monstro audias, ipsi, quos Deus omnipotens male perdat!, principes fenerantur: tam levis anime fameque iactura, tam suavis undecunque quesite pecunie odor est. Fenerari iuvat. Turpis delectatio et misera! Fenerari solitus sum.Hic avaritie clipeus, hec causa pretenditur: quod si discere volenti quoque difficile est, quid discat invitus? Semper fenerabor. Semper igitur miser eris, semper cupidus,
Abbreviated transcription (Latin):
rator tanto et nequior tanto ma¬
ior auaricia. tanto maior ĩpietas¬
O fenori studeo Rõ An nulla arti¬
um erat cui meliꝰ studeres an erant
multe s huic apcius erat ĩgeniu
An quid rei est ut huic uni studio a¬
nmã applicares quo nescio an alud
usꝙͣ fedius ĩueĩre potueris aut uiliꝰ
aut tam miseri prorsus ac deiecti aĩ
tamq ĩertis iudicii Tot undiq pał
artes tot uiuẽdi uie pessimã om̃ ele¬
gisti que quietior uisa est Sed̾e uide¬
licet et nuaore dies et uelocissimi fi¬
nẽ mensis exspectae̾ non ĩtelligẽs
tibi ꝙͦ horas diesqz et menses et ãnos
c̾re et ut noxis tius sic et tibi tͥniͫ
ĩstare sicut ĩꝙͣ̃ illis ut tibi sic tibiut
nẽ debitũ soluas turpiter parta de¬
stituens et ĩcertus tui extorq̃es ergo
pauꝑibꝰ quo ignotos dices et futiͣ
semꝑ metuens iudicii. et obsceue ĩ¬
terumn non dñs s custos pauidꝰ ra¬
pine famne pressus et ĩfamia Mirarer

Expanded text:
rator, tanto et nequior; tanto marator, tanto et nequior; tanto maior avaritia, maior impietas. Fenori studeo. An nulla artium erat cui melius studeres? An erant multe, sed huic aptius erat ingenium? An quid rei est, ut huic uni studio animum applicares, quo nescio an aliud usquam fedius invenire potueris aut vilius aut tam miseri prorsus et deiecti animi tamque inertis indicium? Tot undique patent artes, tot vivendi vie: pessimam omnium elegisti, quod quietior visa est: sedere scilicet et numerare dies ac velocissimi finem mensis expectare, non intelligens tibi quoque horas diesque et menses et annos currere et ut nexis tuis sic et tibi terminum instare; sic, inquam, illis ut tibi, sic tibi ut nature debitum solvas turpiter parta destituens et incertus cui, extorquens ergo a pauperibus quo ignotos dites, et futuri semper metuens iudicii et obscene interim non dominus, sed custos pavidus rapine, fame pressus et infamia. Mirarer
Abbreviated transcription (Latin):
Ecumã tuto in fenore posui¬
R̃ Est et qui bñ ĩuentis male
uti. et qui male ĩuentis peius, et qui
pessime. Tu peciĩa ĩueĩsti nõ ut di¬
ues fieres s ut malꝰ non tam malꝰ
Ut auguror futur ꝯ nisi pecĩa ĩueĩs¬
ses¶ sunt enĩ qui successibꝰ nequioẽs
fuint non dei munꝰ agnoscentes nz
illi salcem simules de quo sc̾ptuz est
Cõfitebitur tibi cũ bñfeceris ei. s a¬
ꝑtã sib celitus nequicie semitã exti¬
mãtes Inueĩsti ergo peciuĩa quã de¬
decus mercareis et exanime metal¬
luz aĩe tue sarcuiã faces ĩfelix¶ Fe¬
nus bũ posui Rõ Malũ non bñ posui
dixeris s deposui si quidẽ malũ pon¬
dus excusseris bũ erit alioqn ubicũ¬
q posueris dũ ad te ꝑtineat malu
esse non desmet u fen ꝯ optimũ bñ
locetur malã uideris. Sane quãto
opimmiꝰ malũ tanto et peius notu
illud dauiticũ prodiit qiͣ ex adipe ĩi¬
quitas eoru ꝙͣto ergo ditior fene¬

Expanded text:
 tuto fenore posui. Est et qui bene inventis male utitur et qui male inventis peius et qui pessime. Tu pecuniam invenisti non ut dives fieres sed ut malus, non tam malus, ut auguror, futurus, ni pecuniam invenisses. Sunt enim qui successibus nequiores fiunt, non Dei munus agnoscentes neque illi saltem similes, de quo scriptum est: “Confitebitur tibi cum benefeceris ei”, sed apertam sibi celitus nequitie semitam extimantes. Invenisti ergo pecuniam qua dedecus mercareris et exanime metallum anime tue sarcinam faceres infelix. Fenus bene posui. Malum non bene “poni” dixeris, sed “deponi”; si quidem malum pondus excusseris bene erit, alioquin ubicunque posueris, dum ad te pertineat, malum esse non desinet. Fenus optimum bene locetur malum, videris; sane quanto opimius malum tanto et peius. Notum illud daviticum: “Prodiit quasi ex adipe iniquitas eorum”. Quanto ergo ditior fene
Abbreviated transcription (Latin):
Qnͣdo aut̃ prouidendu obtigit fa¬
cultas unã facito ut te furor si uital
nequit in securo saltem statu aĩe re¬
ꝑiat ĩnocentem Innocens si fue̾ cepe¬
ris aut ĩnocens r̾cipistes aut ĩnocẽs
morieis nulla etas nulla sanctitas n
nulla custodia sic m̃ocẽtiã ꝯẜuat ut fu¬
ror qualem eni ĩuenit talem reddit¬
O furere metuo. No heroas comi¬
tes ac ruinas metius. an fastidĩs ħ¬
culẽ et ociãtem heccubã et cassandrã
An ex alio gn̾e̾ lucretiã sꝑnis et em¬
pedoclõ. O furere ꝑtumesco. R¬
Multa uaticinari solitos furentes
accepimꝰ sic quo nullã acumẽ sam
capitis ꝑuenisset uagus et rapidus
furor uenit atq huic gran quã uos
diuinationez dicitis a furore mathi¬
cen dici uolunt. D Horreo uim fu¬
roris. Rõ Et sa nos mestos et furẽtos
letos uidimꝰ/ falsa ꝙͣuis opimoẽ h
et error uoluptatem suam. D ffurẽ¬
di pauor am exagitat. Rẽ laboru

Expanded text:
uando autem providendi obtigit fauando autem providendi obtigit facultas, unum facito, ut te furor si vitari nequit, in securo saltem statu anime reperiat; innocens si furere ceperis, aut innocens resipisces, aut innocens morieris. Nulla etas, nulla sanctitas, nulla custodia sic innocentiam conservat ut furor: qualem invenit talem reddit. Furere metuo. Heroas comites ac reginas metuis, an fastidis Herculem et Aiacem, Hecubam et Cassandram, an ex alio genere Lucretiam spernis et Empedoclem? Furere pertimesco. Multa vaticinari solitos furentes accepimus. Sic quo nullum acumen sani capitis pervenisset, vagus et rapidus furor venit; atque hinc Grai, quam vos divinationem dicitis, a furore “manticen” dici volunt. Horreo vim furoris. Et sanos mestos et furentes letos vidimus, falsa quamvis opinione, habet et error voluptatem suam. Furendi pavor animum exagitat.
Abbreviated transcription (Latin):
imis dolor est ne furorẽ pariat
metuo Rõ Obsta illi cogitacoĩbꝰ
bonis ac placidis quidã furori biã passi¬
ombus fecerũt ex multis effectibꝰ nõ
sais. uera tandẽ prodit insania sic̃ ex
cio ille tibi armãdus armatura aĩ uirtꝰ
est. At si corꝑis ꝯsulendũ succurrendu¬
q illi est si qua rei huiꝰ ars querenda
est ip̃os apud corporũ ngr̃os qui pħ̾i̾ci
nũcupãtur que si in hoc ut ĩ multis
aliis a nulla est aut professoĩbꝰ suis
ĩcognita. Ego artem hanc unã tibi pre¬
sc̾pserim abstinõciam et oĩs excessus
quũ utri sancti uirtutibꝰ corpꝰ edificãt
multũ ꝯferũt aĩo simul et corꝑi frena
libidinũ ac gule. multos strauit luxui̾a
multos opp̃ssit crapula multos sompnꝰ
multos ebrietas sepeliuit multorũ ui¬
te feruce atq ĩpetus et furibũda licẽ¬
cia uerũ abiit in furorem. D Timeo
naliter in furorem agi nõ Quod na
infert ducũ pot̃ esse non miserũ cul¬
pa enĩ caret que miserie radix est n¬

Expanded text:
imius dolor ne furorem pariat metuo. Obsta illi cogitationibus bonis et placidis. Quidam furori viam passionibus faciunt; ex multis affectibus non sanis, vera tandem prodit insania, sicut ex io, ille tibi armandus: armatura animi virtus est; at si corporis, consulendum, succurrendumque illi est, si qua rei huius ars est, ipsos apud corporum magistros qui physici nuncupantur; que, si in hoc, ut multis aliis, aut nulla est, aut professoribus suis incognita, ego artem hanc unam tibi prescripserim, abstinentiam et omnis excessus quum: viri sancti virtutibus corpus edificant; multum conferunt animo simul et corpori frena libidinum ac gule. Multos stravit luxuria, multos oppressit crapula, multos somnus, multos ebrietas sepelivit, multorum vite fervor atque impetus, et furibunda licentia verum abiit in furorem. Timeo naturaliter in furorem agi. Quod natura infert durum potest esse, non miserum. Culpa enim caret, que miserie est radix. Q
Abbreviated transcription (Latin):
res deponendos censeo/ nã et ĩcassũ niti
et t̾sticie mat̾ia aucupari par demenꝰ. ẽ.¬
D seruilibꝰ probris uotor RõMa̾
leru piusis auctoibꝰ O At meoru
qui tam facile pelli ueq̃unt uror probris
Rõ Quoꝵ queso iam ꝑntũ castigaçõ filiis
nullo iure ꝑmissa est inde tibi igĩ᷑ nich
ĩfamie ꝙͥ pocius rcõ iudicõ qͣi quidã ful¬
gor ex tenebris nasci p̃t nãcũ ꝟtut ꝓpñ
difficultas sit multo difficilius est obscuris
ꝙͣ claris ducib ꝯ rc̃m iter tenuisse sui ux¬
oris quid hic uero te age̾ oporteat et qͣs
pro remedio mẽĩnisse paulo supͣ monui.
Si senatores respice qui utri quos filios
habue̾ fabiꝰ maxiꝰ ac scipio affricanꝰ et
pomipeius magͥnꝯ nõ eĩ ĩꝑii atq opũ s
etatis et glorie sequor ordinẽ quẽ ẽt̃ a¬
bespasia ꝯ ulti m a aureliꝰ antomꝰ unicũ
aͥ seuerꝰ pͥmꝰ quos ĩ gne̾ alis ortenciꝰ ac

Expanded text:
res deponendos censeo. Nam et incassum niti, res deponendos censeo. Nam et incassum niti, et tristitie materiam aucupari, par dementia est. Servilibus probris notor. Meritam lerum pulsis auctoribus. At meorum qui tam facile pelli nequeunt uror probris. Quorum, queso? Iam parentum castigatio filiis nullo iure permissa est, inde tibi igitur nichil infamie; quin potius recto iudicio, quasi quidam fulgor ex tenebris nasci potest. Nam cum virtutis proprium difficultas sit, multo difficilius est obscuris, quam claris ducibus rectum iter tenuisse. Sin uxoris, quid hic vero te agere oporteat, et quorum pro remedio meminisse, paulo supra monui. Si natorum, respice qui viri, quos filios habuere: Fabius Maximus ac Scipio Africanus et Pompeius Magnus non enim imperii atque opum sed etatis et glorie sequor ordinem; quem aut Vespasianus ultimum, aut Aurelius Antoninus unicum, aut Severus primum; quos in genere alio Horten
Abbreviated transcription (Latin):
sto aut̃ tua letus ĩ nocenͣ nec magis alieno
tangeis ꝙͣ tuo Non ut prĩo  heditas sic et
fame est Et si eẽt repudiai poss onerosas
et ĩfamẽ heditatem adie nemo cogitur.
tibi seu tu fuscũ noͫ optauerꝭ a te iᵈ nõ ab
Quid tabellionẽ aspicꝭ ꝙ testantẽ quid
amãtissimo clarissimoq seui tuo fidisseu
quid horres obscurũ nec uerũ decus Iñ
nec dedecꝰ Non legatur fama sed queͬ¬
miẜie radix ĩgens poue illã fło fasce le¬
uabers D Meoꝵ c̾mĩbꝰ ĩfamor. Rõ Ne¬
go id quidi fieri posse. E ut fateor p̃stat
cũ tũ alienis te flagiciis ĩfamẽ esse ꝙͣ aᵈͤ
aĩos illa pũguat hec mulceat. DMeorũ
ĩfamia non tangi neq̃o. Rõ Caugi piũ ster¬
ni sc̃m̃ miẜum ꝓande dũ reliquie spei st̃
sũmo studio tuoꝵ fame atq inde suscep¬
te ꝑturbatiom tue cõsule si spes oĩs abie¬
rit illis omisẜ sollicitudinẽ atq ango¬

Expanded text:
sto autem tua letus innocentia, nisi magis alieno sto autem tua letus innocentia, nisi magis alieno tangeris quam tuo. Non patrimonii hereditas sic et fame est, et, si esset, repudiari posset. Onerosam et infamem hereditatem adire nemo cogitur. tibi, seu tu fuscum nomen optaveris, a te illud non ab Quid tabellionem aspicis, quid testantem? Quid amantissimo clarissimoque seni tuo fidis? Seu quid horres obscurum, nec verum decus inde nec dedecus? Non legatur fama sed quermiserie radix ingens. Pone illam, falso fasce levaberis. Meorum criminibus infamor. Nego id quidem fieri posse, sed, ut fatear, prestat tamen alienis te flagitiis infamem esse, quam alios licet animos, illa pungat, hec mulceat. Meorum infamia non tangi nequeo. Tangi pium, sterni miserum. Proinde, dum relique spei sunt, summo studio tuorum fame atque inde suscepte perturbationi tue consule. Si spes omnis abierit, illis omissis, sollicitudinem atque ango
Abbreviated transcription (Latin):
frenae diffiᷝ ͤ est ualde. et insi deꝯ ipse
manũ adhibet̾ ĩpo ᷝ ͤ hoĩ tantꝰ est em̃ ĩ¬
petus tanq effrenis. ut contͣ eũ sepe
ip̃ẽ uir laboret neq id mirũ cũ sit sc̃pm¬
. alit̾ nõ possũ ẽẽ ꝯtinens nͥ de ꝯ det. Neue
hinc ĩpudicitie excusacio ulla sit dat hͦ
deꝯpia fide poscẽtibꝰ quodq ĩse est adni¬
tenᵇꝰ ac scientibꝰt ꝯhoc sit donũ riteq
et ip̃m extimãtibꝰ et auctorem. D ffilia
adultera est. Nõ Si nupta hẽs ꝑticipez
generũ dolorꝭ hẽs et ip̃m cesarem augꝯtũ
et ĩ iure comitem et ultionis exẽplũ. d
aduenticio dedecore cap. lxxni dolor¬
lieno tͥmine infamor. Rõ Dice¬
bã mõ et sic est alieni te tͥminis do¬
lor attinge̾ põt et non ĩfamia ua loquor
faisꝯ enĩ ut sit dura durabilis non erit et ĩ¬
fanã et gloriã et longeua sit tuo tu qͥder
exagello aĩ ꝓp̾a uite falce messurꝯ.  Alie¬
no tͥmie mestꝰ sum Rõ Credo hercle e¬

Expanded text:
enare difficile est valde, et nisi deus ipse manum adhibeat, impossibile homini. Tantus est enim impetus tanque effrenis, ut contra eum frusipse vir laboret. Neque id mirum cum sit scriptum: “aliter non possum esse continens, nisi Deus det.” Neve hinc pudicitie excusatio ulla sit: dat hoc Deus pia fide poscentibus, quodque in se est annitentibus, ac scientibus cuius sit donum, riteque et ipsum extimantibus et auctorem. Filia adultera est. Si nupta, habes participem generum doloris; habes et ipsum Cesarem Augustum et iniurie comitem, et ultionis exemplum. 24 DE ADVENTICIO DEDECORE Alieno crimine infamor. Dicebam modo et sic est alieni te criminis dolor attingere potest, non infamia. Verum loquor: falsa enim, ut sit dura, durabilis non erit; et infamiam et gloriam, ut longeva sit, tuo tu quidem ex agello animi propria vite falce messueris. Alieno crimine mestus sum. Credo hercle; e
Abbreviated transcription (Latin):
oꝑis quod suaues ac molles manꝯ in
callũ duret s reduc eã asp̾taculis a ꝯ¬
cursu populi festis ec̃ dieb ꝯ illã domi
qtne nullũ uagis ac discolis cogitati¬
bus tẽpꝯ linque / ocrupatio et labor et
ĩcultior hĩtus et uictus asꝑior et seces¬
sus inq unũ ad iugis ĩtentio adhuc te¬
stis carus atq uerendꝰ freꝙ̃s ãmoni¬
cõ dulces mine et si qñ res exigat as¬
ꝑe hee st̃ tasti ͭ ͥ ad u̾sus ĩpudatitiã sere
ac uectes que et ĩsultantes ocioso aĩo
passiones arceant et ĩgressas eiciãt D
filia ĩpudica est. Riõ Ecclosiasticũ con¬
siluĩ suꝑ filiã luxuriosã cõfirma custodi¬
am ne qñ fr̃iat te ĩ ꝯꝓpbriũ uenie Et si

Expanded text:
operis, quod suaves ac molles manus in operis, quod suaves ac molles manus in callum duret, seduc eam a spectaculis, a concursu populi. Festis etiam diebus illam domi contine, nullum vagis ac discolis cogitantibus tempus linque, occupatio, et labor, et incultior habitus, et victus asperior, et secessus, inque unum aliquid iugis intentio. Ad hec testis carus ac verendus frequens admonitio, dulces mine et si quando res exigat aspere. He sunt castitatis adversus impudicitiam sere ac vectes, qui et insultantes otioso animo passiones arceant et ingressas eiciant. Filia impudica est. Ecclesiasticum consilium “super filiam luxuriosam confirma custodiam, n
Abbreviated transcription (Latin):
Elicata nuimis est filia Rõ Du¬
as se habe̾ filias delicatas s fe
letũ quidẽ usq ad spẽm ꝓcacitatis sed̾
reatu liberũ. In ut᷑ͣq tñ ita senties pnͥ¬
ceps sapiẽtissimꝰ fallebat᷑ nã et r̾spubͣ
iã p̾dem ab illa sua pͥsta utute for icaiᷤ
ceꝑat et filia non tam delicata ꝙ probͥs
solũ prẽm latentibꝰ de formata erat q̃
tenͣ delicata põt esse filia s pudica Ox
ut p̃miẜm negari illud c̾te nõ põt pro-¬
nũ et breue iter ad ĩpudicitiã esse delicĩ¬
as D ffilia lasciuire ĩcipit. Rõ Occ̾¬
re pncipiis dura ferro tenera digitꝭ ꝯ¬
uellũt᷑ qui sibi uel alt̾i hĩtu q̃rit a tẽri
ãnis ĩcipiat facile et tractãt᷑ mollia et
flectũt᷑ Dlasciuire ĩcipit filia. R¬
lautas dapes et uestes illi molles ac ful¬
gidas ãnulosq et arnullas detrahe / et
quidꝙͥ est aᵈ quo et ipã sibi placet et pla¬
ce aliis studet obice illi domesticas
curas pensa acus et colos et si qͥd est

Expanded text:
elicata nimis est filia. Duas se habere filias delicatas, sed fletum quidem usque ad speciem procacitatis, sed reatu liberum. In utraque tamen ita sentiens princeps sapientissimus fallebatur. Nam Respublica iam pridem ab illa sua prisca virtute fornicari ceperat, et filia non tam delicata quam probris, solum patrem latentibus, deformata erat, que hanc sententiam, delicata potest esse filia sed pudica. Quod ut permiserim, negari illud certe non potest: pronum et breve iter ad impudicitiam esse delitias. Filia lascivire incipit. Occurre principiis: dura ferro, tenera digitis convelluntur. Qui sibi vel alteri habitum querit, a teneris annis incipit: facile et tractantur mollia et flectuntur. Lascivire incipit filia. Lautas dapes et vestes illi molles ac fulgidas, anulosque et armillas detrahe, et quicquid est aliud, quo et ipsa sibi placeat et placere aliis studeat. Obice illi domesticas curas, pensa, acus et colos, et si quid est
Abbreviated transcription (Latin):
tenebras bidebis et ĩtelliges hͦ prolis
ĩfortumu nescio quidẽ uñ s ĩ maxĩa
quãq filio familiã suo iure familiariꝰ
scande et cuiq suas notas domi eẽ ul
ignotas ĩtime uel neglectas Rec frm̃
nepotũq de erũt exemͣ Illa posui qͦꝵ
quo propor ẽ gͣuior uideri pudor solet.
cłas ĩuito alti nec affigi posse uec hęre

Expanded text:
as videbis et intelliges hoc prolis infortunium, nescio quidem unde, sed in maximam quanque familiam suo iure familiarius scandere, et cuique suas vomicas domi esse, vel ignotas vicinie vel neglectas, nec fratrum nepotumque deerant exempla. Illa posui, quorum quo propior eo gravior videri pudor solet; culas, invito alteri nec affigi posse nec here
Abbreviated transcription (Latin):
habet un ꝯ quid introitus exitus multi
sũt alia miẜicordia euulsit aliũ ius e¬
misit alius ĩnotenͣ sua alius custodu
negligeñ euasit alius p̃cio alius ĩgeiõ
et uel subterraneis cuniculis uel ꝑ tene¬
bras amice noctis elapsus ẽ quibusd pt̃
mẽoria t̾remotꝰ. et ruma carceris uiã
ferit. Ad postremũ quos nichil hoꝵ enui¬
ẜit mors absolut᷑ nec nmꝰ uarii euadẽ¬
niũ euentus. Mariũ ꝯsulatui carcer de¬
dit. Iuliũ cesarem pyratarũ custodia
sũmũ misit ad ĩꝑiu hac etate quidẽ de
limũe carceris ad dominũ tnͣsiuere et
cathenã sibi excussa ũecere aliis deniq
regulũ et socrate multos q alios nõ tã
carcer extmxit ut uisus est ꝙͣ carce̾i cla¬
rus finis eripuit. Et ad sumã quosdaz
carcer ad ĩsignẽ głam alcos adeximi¬
am fortunã ad regnũ alios multos
ad celũ misit ad sepulchrũ omes nł¬
luz copit quẽ non redderet.
De tor¬

Expanded text:
habet; unus quidem introitus, exitus multi habet; unus quidem introitus, exitus multi sunt. Alium misericordia, alium ius eruit, alius innocentia sua, alius custodium negligentia evasit, alius pretio, alius ingenio, et vel subterraneis cuniculis, vel tenebras amice noctis elapsus est; quibusdam, patrum memoria, terremotus et ruina carceris viam fecit; ad postremum, quos nichil emiserit, mors absolvit. Nec minus varii evadentium eventus: Marium Consulatui carcer dedit, Iulium Cesarem Pyratarum custodia summum misit ad imperium; hac etate quidam de limine carceris ad dominium transivere, et catenam sibi excussam iniecere aliis; denique Regulum et Socratem multosque alios, non tam carcer extinxit, ut visus est, quam carceri clarus finis eripuit. Et, ad summam, quosdam carcer ad insignem gloriam, alios ad eximiam fortunam, ad regnum alios, multos ad celum misit, ad sepulcrum omnes, nullum cepit quem non redderet. 65 DE TOR
Abbreviated transcription (Latin):
exitu admoĩti ꝙ horruerant utile ꝙ op
tarant miserũ faterent᷑ D. Carcxi mã¬
cipatus sum .Aõ Quid scis an for¬
tasse non carcor s ut dicit᷑ custodia sic
quociens uniculis explicitos hoscilis.
mucro sine hoste senior pauꝑtas ĩua¬
sit quotiens euasisse penituit et carce¬
rem quẽ dituraiũ queri ceꝑant non
fuisse ꝑpetuũ questi sũt. uidimꝰ ĩ car¬
cere quosdi laute habitos mox inde
digressos tenuẽ ac difficilem uitã me¬
sto fine clausisse. D Miserã in car¬
libros in carce̾ texuerũt. Tu quelas
teris ĩutiles quidã lras in carce didice¬
runt tri paciãm dedistis. D. Carceali
custodia uinctus teneor. Nõ Pleriq ca¬
uernis ac spelãcis ahi se muroru ãgu¬
stiis inclusere carcerẽ spõtaneũ uel dei
amore uel mũdi odio uulgiq fastidio
eligentis Tu si hoc aiõ non es tuiq car¬
ceris firiẽ cupis expecta aut de honc hõ
eruet aut mors que clauẽ carceris alt̾az

Expanded text:
exitu admoniti, quod horruerant utile, quod exitu admoniti, quod horruerant utile, quod optaverant miserum, faterentur. Carceri mancipatus sum. Quid scis an fortasse non carcer, sed, ut dicitur, custodia sit? Quotiens vinculis explicitos hostilis mucro, sive hoste sevior paupertas, invasit? Quotiens evasisse penituit? Et carcerem que diuturnum queri ceperant, non fuisse perpetuum questi sunt? Vidimus in carcere quosdam laute viventes, mox, inde digressos, tenuem ac difficilem vitam mesto fine clausisse. Miseram in carlibros in carcere texuerunt, tu querelas texis inutiles; quidam literas in carcere didicere, tu patientiam dediscis. Carcerali custodia vinctus teneor. Plerique cavernis ac speluncis, alii se murorum angustiis inclusere, carcerem spontaneum, vel Dei amore vel mundi odio vulgique fastidio, eligentes. Tu si hoc animo non es, tuique carceris finem cupis, expecta: aut te hinc homo eruet, aut mors, que clavem carceris alteram
Abbreviated transcription (Latin):
ut uulgus qͥ dolorẽ malũ ingens uolupͣ¬
tem sũmũ bonũ iudicat. D Carc̾e clau¬
sus sũ Rõ Quis non carc̾e claudit᷑
aut quis inde digredit᷑ nͥ dũ mo̾it᷑ ue¬
tus hec tua querela oimq sors est uñ
ꝓp̾e unde noue igitur querele cito sicut
natꝰ es et añꝙͣ nasceris in carce̾m atq
in unicula missã te illius ĩꝑio cui oĩs
celi ambitꝰ exigna domꝰ est et si ꝙ sũ ͦ
credit᷑ poete tenebrosũ utiq cartere
et cecũ illiꝰ carcei̾s exitũ si felicẽ cupis
hui ꝯ angustias non horrebis. sicut nec
supplicia nec mortẽ nec ĩhũanũ aliꝙ
ad quoꝵ pacĩam et ꝯtemptũ nͥ p̃ꝑatus
armatusq erit aiꝰ ĩ quacũq fortuna
calle gradit᷑ ancipiti. D Turpi carce̾
claudor atq angusto Rõ Nullꝰ carcer
detineor ĩportuno. Nõ Multos ꝑiculo
ĩstanti atq hostiũ maĩbus carcer eripu¬
it multis limen carceris pro clipeo fuit
et ꝙ̃ intrasse profuerat exisse nocuit ut

Expanded text:
ut vulgus, quod dolorem malum ingens, voluptatem summum bonum iudicat. Carcere clausus sum. Quis non carcere clauditur, aut quis inde digreditur, nisi dum moritur? Vetus hec tua omniumque sors est: unde proprie, unde nove igitur querele? Itm atque in vincula missum te, illius imperio, cui omnis celi ambitus exigua domus est. Et si quid summo creditur Poete, tenebrosum utique carcerem et cecum. Illius carceris exitum si felicem cupis, huius angustias non horrebis; sicut nec supplicia, nec mortem, nec humani aliquid, ad quorum patientiam et contemptum nisi preparatus armatusque erit animus, in quacunque fortuna calle graditur ancipiti. Turpi carcere claudor atque angusto. Nullus carcer detineor importuno. Multos periculo instanti, atque hostium manibus carcer eripuit: multis limen carceris pro clipeo fuit, et quod intrasse profuerat, exisse nocuit, ut
Abbreviated transcription (Latin):
quidam qui ipĩus augustibũficto ab infi¬
mo malicie gradu ad sũmos honores atqy
opes ascendeãt semꝑ publice p̃dicãe soli¬
tus se illũ unũ herede habituru eiq bo
fraudulentũ spm̃ emisit tandẽ nulla cesa¬
rei nõis uel tenui mẽtiõe in testamẽto hñ¬
ta digno uẽo cuiꝰ cadauer unco in tybe¬
rem trahetur qui dñ ac bñfactorẽ suu

Expanded text:
quidam, qui ipsius Augusti beneficio ab infiquidam, qui ipsius Augusti beneficio ab infimo militie gradu ad summos honores atque opes ascenderat, semper publice predicare solitus se illum unum heredem habiturum, eique bona fraudulentum spiritum emisit, tandem nulla Cesarei nominis, vel tenui, mentione in testamento habita. Dignus vere cuius cadaver unco in Tiberim traheretur, qui
Abbreviated transcription (Latin):
sũt amicitiãq rem ĩextimaᷝ ͤ atq sc̃s¬
simã facili probatis exꝑimiẽto usq a¬
deo rerũ uiliu curiosi leui ꝯmessa ͦ
aut breui ꝯfabula ͦ ͤ queitis amicũ nͨ
dicitis et hanc ĩfamiã amicitie mit¬
tis ĩponitis ĩnocẽti. D. Dampnifica¬
tus su Rõ Multis profuit falli eris
cautior in reliquis quidez ꝑue rei dap¬
no maxĩarũ rerũ ꝑicula declinarũt
Circũse̾ptor ĩiquissimꝰ me fefel
ymo tuaĩ excuit atq excitauit
geniuz docuitq non fid̾e nͥ exꝑtis et
probate fidei enumerarẽ exempla qͥ¬
bus casũ tuũ solareris nͥ eẽnt ĩnũabi¬
lia quis enĩ uiuẽs non decipitur ꝙ ꝙͥ
patitur ab hoĩe et qm̃ ꝓsequi oĩa n ͨ
possi ᷝ ͤ nec ncc̃e est. Memẽto caniui
quałr siracusis fuit dolo malo quõd
neo et uiuente deceptus. Cũ auguse
cesar imꝑator roͣnꝯ a rõno ciue mo¬
riente delusus sit noͣ res ẽ ut marla

Expanded text:
sunt, amicitiamque, rem inextimabilem atque sanctissunt, amicitiamque, rem inextimabilem atque sanctissimam, facili probatis experimento, usque adeo rerum utilium curiosi, levi comessatione, aut brevi confabulatione queritis amicum. Nec dicitis, et hanc infamiam amicitie inuritis innocenti. Dolo damnificatus sum. Multis profuit falli: eris cautior in reliquis. Quidam parve rei damno, maximarum rerum pericula declinarunt. Circumscriptor iniquissimus me fefellit. Immo tuum exercuit atque excitavit ingenium, docuitque non fidere nisi expertis et probate fidei. Enumerarem exempla, quibus casum tuum solareris, nisi essent innumerabilia. Quis enim vivens non decipitur? Quicquid patitur ab homine. Et quoniam sequi omnia nec possibile nec necesse est, memento Caninii, qualiter Syracusis fuit dolo malo quondaaneo et vivente deceptus, cum Augustus Cesar Imperator Romanus, a romano cive moriente delusus sit. Nota res est, ut Marius
Abbreviated transcription (Latin):
Circũscͣpto̾i̾bꝰ sum deceptus. Rõ¬
Miraris mirarer ego si intͬ hoĩes
ꝯu̾sando illesus euade̾s quis hõ enĩ hoĩ¬
nez non decipit fides exulat rͥguat fraus
hoc ne nũc nouit᷑ ꝑpenditis nõ tãto stu-¬
dio neq tot laq̃is uenatores aut aucupes
feras at uolucres captant quot uersuti
homĩes alios quosq simplicõres qd̾q si
umꝙͣ uera fuit nr̃a etate uerissimũ est
mostrãtur digito fraudiũ ingrĩ et ilłe pͫ¬
dentior iudicat᷑ qui ꝑicior est fallẽdi
uis ne igitur non decipi aut more a̾
et nũc cogita an tu quẽꝙͣ aliqñ fefei¬
leris Estis enĩ fere om̃s ad fallẽduz
prom feres aũt facilius ab alteo tibi
fieri alteĩ qd feceis s uos et que faci¬
tis aliis non sentitis et que ab aliis
fuĩt uobis pati non potestis rͥrũ om̃
ĩiquissim iudices. D. Dolo aĩci dãp¬
nu tuli Rõ Erras ut in multis nul¬
lus ĩ aĩcitia dolus est s in hoc eciãtu
uulgo erratis amicos creditis qui nõ

Expanded text:
circumscriptoribus sum deceptus. Miraris? Mirarer ergo, si inter homines conversando illesus evaderes! Quis homo enim hominem non decipit? Fides exulat, regnat fraus: hoc ne nunc noviter perpendis? Non tanto studio, neque tot laqueis venatores atque aucupes feras ac volucres captant, quot versuti homines alios quoque simpliciores; quod, si unquam verum fuit, vestra etate verissimum est. Monstrantur digito fraudum magistri, et ille prudentior iudicatur, qui peritior est fallendi. Vis ne igitur non decipi? Aut morere,et nunc cogita, an tu quenquam aliquando fefelleris: Estis enim fere omnes ad fallendum proni. Feres autem facilius ab altero tibi fieri, alteri quod feceris; sed vos et que facitis aliis non sentitis, et que ab aliis fiunt vobis, pati non potestis, rerum omnium iniquissimi iudices. Dolo amici damnum tuli. Erras, ut in multis: nullus in amicitia dolus est. Sed in hac etiam vulgo erratis: amicos creditis, qui non
Abbreviated transcription (Latin):
hic sepe magna parãtibꝰ obstitit iam¬
qr alta pensantibꝰ D Untus pro hu¬
mana capactate plena est R Si oẽz
uitam ante oculos ponis ꝑq diessin¬
gulos/ actuũ ac u̾boꝵ ac cogitatuum
rõnem a te ip̃o exigit ĩ corrupta reꝵ
arbit᷑ tuaꝵ uidebis ꝙͣtũ uacui ĩ aĩa
coĩs et mẽdiocris est uirtus. R Inr¬
bus altissimis uix medioc̾tas locũ ha¬
bet ueruz heãt non hec tñ gaudii mna¬
teria s laboris ac studii est. nã quod
ad sĩa disponitur/ donec eo ꝑuene¬
rit non quiescet Paliqua est utus¬
R huiꝯ quoq iudiciu inque aliis
et si qua est uirtus non ibi funs gau¬
dii s in illo ad quẽ ua ꝑ ardiuũ uirtus
non fruendũ uirtutibꝰ sed utendũ docz
Nondũ plene gaudendi igit᷑ tempus
est tot nũc eaam uite ꝑiculis c̾cũfie¬
sis s obtandi pocius sperandiq Ga¬
uisuruz te sperare potes sic tñ ut me¬
tuas dolituris. S Si quid boni est sẽ¬

Expanded text:
hic sepe magna parantibus obsistit iamhic sepe magna parantibus obsistit iamque alta prensantibus. Virtus pro humana capacitate plena est. Si omnem vitam ante oculos ponis perque dies singulos actuum ac verborum et cogitatuum rationem a te ipso exigis, incorruptus rerum arbiter tuarum videbis quantum vacui in anima irtus. In rebus altissimis vix mediocritas locum habet; verum habeat, non tamen hec gaudii materia sed laboris ac studii est. Nam qui ad summa disponitur, donec eo pervenerit non quiescet. Aliqua est virtus. Huius quoque iudicium linque aliis. Et, si qua est virtus, non ibi finis gaudii sed in illo ad quem vera per arduum virtus temur que non fruendum virtutibus, sed utendum docet. Nondum plene igitur gaudendi tempus est, tot nunc etiam vite periculis circumfusis, sed optandi potius sperandique; gavisurum te sperare potes, sic tamen ut metuas doliturum. Si quid boni est, sen
Abbreviated transcription (Latin):
sed pnceps fieri meruit tenebꝵ quod
si illi accidit quid alii dese sperent
Uirtus exumia est R Non solet uirtꝰ
esse i actatrix. aut miratrix sui sz mi¬
tatrix aliemi itaq semꝑ anhelans sꝑ¬
ꝙ alcius aspirans duz se cõparat ꝑui
pendit E Uirtus cõsũmata est R
Nũꝙͣ hoc uirtus de se iudicat nõ con¬
fidit nchil airogat scit hoc tempus
esse mlicie non tũphi atꝙ ideo nũꝙͣ
torpet sz semy in actu est semꝑ quasi
nũc incipiẽns accingitur que õuia
ꝑfecisse seq undiq cõsũmata credit
crede michi. non est uutus. error ẽ
uirtuti obuius atq ad ilsus. Quisqͥs
ad sũmũ ꝑuenisse credit in hoc pͥmũ
fallit᷑ ꝙ u̾bi credit esse non est dem̃
ꝙ illud ferentẽ uiam ab errando de¬
seruit dũq qd̾ non habet anticipat
quod hr̃e potuisset sponte sua negli¬
git si quidẽ ml tam profectui aduersũ
qͣ ꝑfectionis opimo Nemostudet a¬
gere quod ꝑegisse se putat/ Erior

Expanded text:
sed princeps fieri meruit tenebrarum. Quod sed princeps fieri meruit tenebrarum. Quod si illi accidit, quid alii de se sperent? Virtus eximia est. Non solet virtus esse iactatrix aut miratrix sui, sed imitatrix alieni. Itaque semper anhelans semperque altius aspirans, dum se comparat parvi pendit. Virtus consummata est. Nunquam hoc virtus de se iudicat: non confidit, nichil arrogat, scit hoc tempus esse militie, non triumphi atque ideo nunquam torpet et semper in actu est, semper quasi nunc incipiens accingitur. Que omnia perfecisse seque undique consummatam credit, crede michi, non est virtus, error est virtuti obvius atque adversus. Quisquis ad summum pervenisse credit, in hoc primum fallitur, quod ubi credit esse non est; deinde quod illuc ferentem viam aberrando deseruit dumque quod non habet anticipat, quod habere potuisset sponte sua negligit. Si quidem nil tam profectui adversum quam perfectionis opinio: nemo studet agere quod peregisse se putat. Error
Abbreviated transcription (Latin):
Un quid non saltem licet de uir
tute gloriari E Ut liceat nulli
tnĩ licet ut ei qui uirtutis et õnis boĩ
auctor solus atqz largitor est P Mag¬
na est aĩ uirtus Re uide aut̃ ne quo
maior creditur mĩor  Spectata inͥ¬
uirtus in rebus dubiis Ri ꝓpͥũ est uir¬
tutis non quid actu s quid agendũ
sit neq quid assit sibi s quid defit al¬
tende/ Unde est ut sepe illã non de
q̃sito gloriantem s de querendo sollici¬
tu uideamꝰ dicerem si lice̾t auaram
aut certe auaricie siłem esse uirtutem
Ingit᷑ sitit cotidie ĩardescit quo plus
quesierit eo sibi pauꝑior uidetur et plꝰ
appetit mllꝰ illi desiderii modus est.
nullus sat magnꝰ cumulꝰ me̾itorũ¬
G Uirtus si ꝙp̃ huãnu morem Rderior
ne suꝑbie sit esta processio non u̾tutꝭ
Unrtus louge ca clarissima est R
fũdamẽtu uere uirtutis hũilitas nͥ
tanta claritas ulla est quã elacio non
obscuret scit ule qui clarissimꝰ creatꝰ
seꝙ ip̃in efferens non obscurus tantũ

Expanded text:
unquid non saltem de virtute licet gloriari? Ut liceat, in illo tantum licet qui virtutis et omnis boni auctor solus atque largitor est. Magna est animi virtus. Vide autem ne quo maior creditur minor sit. Spectata virtus in rebus dubiis est. Proprium est virtutis non quid actum sed quid agendum sit, nec quid adsit sibi sed quid desit attendere; unde est ut sepe illam non de quesito gloriantem, sed de querendo sollicitam videamus. Dicerem, si liceret, avaram aut certe avaritie similem esse virtutem: iugiter sitit, quotidie inardescit; quo plus quesierit, eo sibi pauperior videtur et plus appetit; nullus illi desiderii modus est, nullus sat magnus cumulus meritorum. Virtus supra humanum morem est. Vereor ne superbie sit ista professio, non virtutis. Virtus longe clarissima est. Fundamentum vere virtutis humilitas, nec tanta claritas ulla est quam elatio non obscuret: scit ille qui clarissimus creatus seque ipsum efferens non obscurus tantum,
Abbreviated transcription (Latin):
Quisputas insi qui maxĩarũ urbiũ
fuit quiqz erit õmuz puluis cinis spar¬
si lapides midũ nomen possem ĩnur̾s
argumẽtis oñdere sed rem tenes Ad
sũmã nil ab hoĩe fit et̾nu uel hũanũ
p̃ter asãm ĩmortalem cepta desinẽt
sata deficient structa ruent. Quid plꝰ
equo angeris quid estuas si ĩ celo eis
et hoc ip̃m et morlia cũcta despities
Nam qui ad ĩferos descendũt cai̾ta¬
te amissa deũ atq hoiẽs demq oꝑa sił
atq hoĩm odisse credibile est

Expanded text:
Quis putas, nisi qui maximarum urbium Quis putas, nisi qui maximarum urbium fuit, qui omnium erit? pulvis, cinis, sparsi lapides, nudum nomen. Possem id innumeris argumentis ostendere, sed rem tenes. Ad summam, nil ab homine fit eternum; nil humanum, preter animam, immortale. Cepta desinent, sata deficient, structa ruent. Quid plus equo angeris? quid estuas? si in celo eris, et hoc ipsum et mortalia cuncta despicies. Nam qui ad inferos descendunt, caritate amissa, Deum atque homines deique opera simul atque hominum odisse credibile est. 130
Abbreviated transcription (Latin):
gregios ciues actollit ĩdignos pellet
neritos p̃dones errarios colet. blãdos
diliget ueridicos odio habebit bonos
sꝑnet uenerabitar potentes. libertatis
hostes adorabit defensores rei publice
ꝑsequet᷑ flebit ac ridebit in aniter au¬
rũ gẽmasq mirabitur birtutes abici¬
et amplex abitur uoluptates hii st̾ mo¬
res urbiuz Nemo tibi non certus horuz
uates fuei̾t nͥ qui semꝑ rure uixeit uł
obtrusis auribus atq oculis urbes ĩtra¬
uerit.A Quid post me prĩe accidet
diis a furibus aruinis tuta erit Nich̾
ad te pestileus ãnꝯ nichil anꝮ exubs¬
rans nichil estus nichil siccitas nichil
ymbres/ ac grandines muesq et gla¬
cies et miniũ gelu et nichil fere uel uo¬
lucres uel brutͦꝯ uel locusta nichil deni¬
q t̾remotꝰ ac fremitꝰ ꝓcellaru. nichꝰ
Anone inchil caitas nichil hostiũ ĩcur¬
sus aut bella ciulia D O quis prĩe
status erit seu quis demũ funs. Ia

Expanded text:
gregios cives, attollet indignos, pellet gregios cives, attollet indignos, pellet immeritos, predones erarii colet, blandos diliget, veridicos oderit, bonos spernet, venerabitur potentes, libertatis hostes adorabit, defensores Reipublice persequetur, flebit ac ridebit inaniter, aurum gemmasque mirabitur, virtutes abiciet, amplexabitur voluptates, hi sunt mores urbium. Nemo tibi non certus horum vates fuerit, nisi qui semper rure vixerit, vel obstrusis auribus ac oculis urbes intraverit. Quid post me patrie accidet? diis, a furibus, a ruinis tuta erit. Nichil ad te pestilens annus, nichil amnis exuberans, nichil estus, nichil siccitas, nichil imbres, ac grandines nivesqe et glacies, et nimium gelu, nichil fere vel volucres, nichil brucus aut locusta, nichil denique terremotus ac fremitus procellarum, nichil annone caritas, nichil hostium incursus aut bella civilia. O quis patrie status erit, seu quis demum finis?
Abbreviated transcription (Latin):
scribi ciuẽ feceis uideto tercia eĩ pr̃i¬
a nulla est s dulsoru aut trãsitus¬
A Quid de prĩa miea eit Ropa
Patria illa quã pet̾es uno semꝑꝰ ⁊ stag
est ista quã deseris quod sepe iã dixi¬
inꝯ non prĩa s exiliu tuũ fuit. D¬
¶Uud prĩa post me aget Rẽ Rie¬
gia cogitacio esse solet quid post me
regnis atq urbibꝰ euẽturu sit qualõ
fuisse legis aut magno illi .s. regi asi¬
rie aut̃ romanoru illi pncipu nͣaxio
p̾natã fortunã hec cura suꝑeminet qñ
uero ad ultimũ sic affectus es ut illã
imiẜie officina atq illud hospiciũ dolo¬
ris ubi rapidu uite tempꝰ multis ĩ la¬
boĩbꝰ ne dicam gemitibus exegisti pa¬
actura sit dicam faciet nẽpe quod fecͭ
et quod faciũt alie. At quid inquies.
Tumultuabit᷑ dissidebit nouaru r̾rũ
sectabitur et ꝑciu simultates mutabit
dñõs et m̃ouabit leges utrũq sepe ĩ pe¬
ius in melius raro. Calcabit p̃terea e¬

Expanded text:
feceris videto; tertia enim patria nulla est, sed diversorium aut transitus. Quid de patria mea erit? Patria illa, quam petis, uno semper in statu est; ista quam deseris quod sepe iam diximus non patria sed exilium tuum fuit. Quid patria post me aget? Regia cogitatio esse solet, quid post se regnis atque urbibus eventurum sit; qualem fuisse legis aut magno illi regi Assyrie, aut Romano illi principum maximo; privatam fortunam hec cura supereminet. Quando vero ad ultimum sic affectus es, ut illam miserie officinam, atque illud hospitium doloris ubi rapidum vite tempus, multis in laboribus, ne dicam gemitibus, exegisti, paactura sit, dicam: faciet nempe quod fecit, et quod faciunt alie. “At quid?” inquies Tumultuabitur, dissidebit, novarum rerum sectabitur et partium simultates, mutabit dominos, innovabit leges, utrunque sepe in peius, in melius raro; calcabit preterea e
Abbreviated transcription (Latin):
ac p̃ceps kõ hoc aliqͣnto ꝑici¬
losuis non negem legiones nostras ĩ¬
t̾roga iacẽtes ad trebiam ad tñsime¬
mũ et ad cãnas multisq aliis ĩ loq
si remediũ uis dubiã linque milicia
si id forte non datur at tu fortit᷑ atq
ĩdustrie mĩsteriũ tuũ age ut int̾ tui
ducis errores tua uirtus emineat ne
te ruina opp̾ͥmat aliena. S tu pociꝰ
si qua est uia pubͭ ͤ hũeros subicias
rume Rem difficilem s non ĩpossibilẽ
atq ĩfurtam iubeo ut enĩ sepe multis
milibꝰ obfuit uniꝰ ducis ignauia. G ͨ
ĩterdu uniꝰ uiri uirtus et exercitiu
ẜuauit et ducez. Et ne sim longior ꝙͣ
oportet tu res suis ĩ locis q̃res michi
nominũ et tempm ꝯmẽoracõ sola suf¬
ficiet. ꝑ decius bello sanmitico talphui¬
rius flammineus bello puĩto pͥmo. Af¬
fricanꝰ niõr belto piũco tertio tribiũ
omẽs militũ ducũq et excituũ ẜua¬
tores fu̾e tanta eẽ uirtus ac felicitas
põt ut aliena ĩfamia eximiã ĩ głam

Expanded text:
ac preceps. Hoc aliquanto periculosius non negem. Legiones vestras interroga iacentes ad Trebiam, ad Thrasumenum, et ad Cannas multisque aliis in locis. Si remedium vis, dubiam linque militiam; si forte non datur, at tu fortiter atque industrie ministerium tuum age, ut inter tui ducis errores, tua virtus emineat, nec te ruina opprimat aliena, sed tu potius, siqua est via, publice humeros subicias ruine. Rem difficilem, sed neque impossibilem, neque insuetam iubeo. Ut enim sepe multis militibus obfuit unius ducis ignavia, sic interdum unius viri virtus, et exercitium servavit, et ducem. Neu si longior quam oportet, tu res suis in locis queres, michi nominum et temporum commemoratio sola sufficiet: Publicus Decius bello Samnitico, Calphurnius Flamina bello Punico primo, Africanus minor bello Punico tertio, tribuni omnium militum ducumque et exercituum servatores; tanta esse tua virtus ac felicitas potest, ut aliena infamia eximiam in gloriam
Abbreviated transcription (Latin):
hrõ Caue dolos
et insidias fortuue hamis esca
p̃tenditur uiscus et laquei blandu ad̾ se
ferunt. B Thesaurũ ĩuemi Rõ Mult
thesaurꝯ mors fuit ut nullũ corꝑi ꝑ icu¬
lũ sit disc̾men est ĩgens aĩe. non saci¬
ant opes de sideriũ ỹmo nec mitigãt
s accendũt hũana cupiditas successibꝰ
ĩ ardescit et crescente auro crescit auri
sitis et q̃rendi studiũ minuit᷑q uirtus¬
dñucõnez que una mors aĩe est G
Thesautã michi sors optulit Rõ põdꝰ
infestũ ꝯͣriuq modestie nil sibi nõ ar¬
rogat quẽ repente fortuna beauerit¬
P Inscius in thezauru ĩcidi Rõ Tuciꝰ
forsan in colubrũ incidisses Cũ enĩ di¬
uitie auri et argẽti uirtutũ ĩopiã affer¬
pue repentinis eoꝙ alie .s. sensim no¬
cent dũ et uero aliquid detrahũt in
dies et opimoĩb ꝯ robur faisis adiciũt
hee subitũ paruit scuporem ĩpuisoq
ĩpetu mentem turbant G Thesauꝵ
ĩuentu domi abdidi Rõ Qd̾ in hcͣ tũa

Expanded text:
eri. Cave dolos et insidias fortune: hamis esca pretenditur, viscus et laquei blandum aliquid pre se ferunt. Thesaurum inveni. Multis thesaurus mors fuit: ut nullum corpori periculum sit, discrimen est ingens anime. Non satiant opes desiderium, immo nec mitigant sed accendunt. Humana cupiditas successibus inardescit, et crescente auro crescit auri sitis et querendi studium minuiturrtus, que una mors anime est. Thesaurum michi sors obtulit. Pondus infestum contrariumque modestie: nil sibi non arrogat, quem repens fortuna beaverit. Inscius in thesaurum incidi. Tutius forsan in colubrum incidisses, cum enim divitie auri et argenti virtutum inopiam afferpue repentinis. Quod alie scilicet sensim nocent, dum et vero aliquid detrahunt in dies et opinionibus falsis robur adiciunt, he subitum pariunt stuporem improvisoque impetu mentem turbant. Thesaurum inventum domi abdidi. Quod in hac tua
Abbreviated transcription (Latin):
cue que suꝑant labores et si non di¬
cam infinitam s ãnoruz mille que u
niꝰ preterite die spacio ꝯparant᷑ c̾ta
uitam accepisses quod optime escim̃a¬
bas si huiꝰ breuis ac fugatis et ĩcerte
uite tedia ꝓq hac totiens susceptos
labores molesçiasq memineris O
Morior. Rõ Ita mortem fletis o
morͣles qiͣ magnũ aliꝙ̃ uita sit qd̾ si
eẽt magnũ. quid musce haberent et
arance et formice si semꝑ bñficiuz¬

Expanded text:
cure, qui supererant labores si non dicure, qui supererant labores si non dicam infinitam, sed annorum mille qui unius iam preterite diei spatio comparantur, certam vitam accepisses; quod optime extimabis, si huius brevis ac fugacis et incerte vite tedia, proque hac totiens susceptos labores molestiasque, memineris. Morior. Ita mortem fletis, o mortales, quasi magnum aliquid vita esset; quod si esset, magnum aliquid musce haberent et aranee et formice. Si semper beneficiu