comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
laboc tot unũ mllã scoppsisse nõ tũ facile ese coedede qrapica¬
a sũmi eñ attestant᷑: alictores quibus nõ coedere dnoũ ẜit quiꝙ hũc
sisse longũ est enũare qui urol apũd uos qui ue apud grecos et que
scoipseeut quotũ nillꝰ ad plenũ stũdiorũ fortuatus fuit sed horũ ali¬
qua illoeũ aũt magna ꝑs quotũd om̃ia periere tu de tilis quod pre¬
sagias uideto E coilo Ga E cribo et ea michi nitermri uoluptas unta¬
Ra di ut ingemũ exeoteas scribendoq aliis te doceas si ut obliuistuꝰ
bõ qͥuidem occulto et insanabili mẽdeare misereor sũt nãqr si nẽstis qͣ
nõ scribũt inisi quia nẽqunt desinere et uelud ex p̃cipiti decuriẽtes
uolentes ꝙ subsistere rapiũtur Gõe ⁊ cribendi impetus inens et¬
Ra melancolie sp̃s infiitas ferũt alii lapides iactant ami lib o s
scoibũt huic scuibe fuoris initiũ fuit huit exitus Gat crips mlto

Expanded text:
laboris, tot unum milia scripsisse non tam facile est credere quam miralaboris, tot unum milia scripsisse non tam facile est credere quam mirari. Summi tamen attestantur auctores, quibus non credere durum sit quique hunc sisse! Longum est enumerare, qui viri apud vos, qui vero apud Grecos et que scripserint, quorum nullus ad plenum studiorum fortunatus fuit, sed horum aliqua, illorum autem magna pars, quorundam omnia periere. Tu de tuis quid presagias videto. Scribo et ea michi interim voluptas unica. Si ut ingenium exerceas scribendoque aliis te doceas, si ut obliviscarbo quidem occulto et insanabili medeare, misereor; sunt namque, si nescis, qui non scribunt nisi quia nequeunt desinere et velut ex precipiti decurrentes nolentesque subsistere rapiuntur. Scribendi impetus ingens est. Melancholie species infinitas ferunt: alii lapides iactant, alii libros scribunt; huic scribere furoris initium est, huic exitus. Scripsi multa
Abbreviated transcription (Latin):
nt uerdis abiogum utiu sẽpe de phenditur quod sconptũ est scentiam
m̃storosi elane uesontes intellgere muilta simul et grandia eeudeptẽ
matiter nuemmsse et ornate tloqua et aotificio se scribere et proma¬
tiao suanter ist om̃t inisi ad uita refe yãtur quid fut aluud pinanris
mnstrim̃ta iattantie nuctilis ꝙ labor at strepitus Oa Libry scnbõ ꝵ hor
sas utilus aocres ampue grep̃e pasteres tela texeres maria noiui
scapus opi situtut socuitaꝵs toanstois fortũa detmmut urdes Esm̃¬
cuus acria et coerta reperiantur inrgenia cũ in scolis exanguia
tus nte. Ut scmpsisse illos insiid a li scoibett ne tetire muillũ
uors G ibo mfaratio Quãto plura alii Qus ece ponis li¬
bros eut uarrons iniment qui tititrmi aut plumi oꝑa metia.
encoru unus sex millia librorũ edidisse traditur O aodente
spm so reraes ist o longũ etiũ aet toenquillũ Certe s. unũ
Qmos ue aut onmo paucos sibros bñ scribere mubti mgotiũ est

Expanded text:
 alioquin verum sepe deprehenditur quod scriptum est: “scientiam inflare”. Clare velociterque intelligere multa simul et grandia, eademque tenaciter meminisse et ornate eloqui et artificiose scribere et pronuntiare suaviter, hec omnia nisi ad vitam referantur, quid sunt aliud quam inanis instrumenta iactsan utilius arares campum, gregem pasceres, telam texeres, maria navigscamnis opificum aut nautarum transtris fortuna detinuit, unde ecinis acria et erecta reperiantur ingenia, cum in scholis exanguia ctus est, ut scripsisse illos nisi id alii scriberent nesciretur? Nullum ribo multa. Quanto plura alii! Quis Ciceronis libros aut Varronis enumeret, quis Titi Livii aut Plinii opera metiatur? Grecorum unus sex milia librorum edidisse traditur: o ardentem spiritum si vera res est, o longum otium ac tranquillum! Certe si unum duosve aut omnino paucos libr
Abbreviated transcription (Latin):
tibulo ne que lateat claro s. ac patẽti loco positũ fieri eñ inquit
potest ut ice quis sentiat et illuo quod sentit pollite cloqui nõ¬
possit nec delectatiene aliqua et sequitur sed mãdare quẽqͣ¬
conitationes suas litteris qui eas nec dispone̾ net illustrare possit
nec delcãtione aliqua allice̾ lectore honuis est intẽperãter abutẽt
et otio et lris dũt quid̃ cicerionana ista uerissima sed ea iam
usq adeo uulgaris abusio est ut nemo nõ sibi uni dictũ pictet
quod illi olim sacratissimo exuli qui nõ de arescentibus riuolis
sed de ip̃o ueri fonte potauerat que scoibebat dictũ est et seput depetitũ
scoibe tiu p̃cepto cõtemptores oniui preceptorũ om̃es obediũt ouios
scobut qpod sem hino que abienos deteres scribũt libros magun dixmis¬

Expanded text:
tibulo, ne quem lateat claro scilicet ac patenti loco positum: “Fieri enim” inquit tibulo, ne quem lateat claro scilicet ac patenti loco positum: “Fieri enim” inquit “potest ut repossit, nec delectatione aliqua cogitationes suas literis, qui eas nec disponere nec illustrare possit nec delectatione aliqua allicere lectorem, hominis est intemperanter abutentis et otio et litteris”. Sunt quidem ciceroniana ista verissima, sed ea iam usque adeo vulgaris abusio est, ut nemo non sibi uni dictum putet quod illi olim sacratissimo exuli, qui non de arescentibus rivulis sed de ipso veri fonte potaverat que scribebat, dictum est et sepius repetitum: “Scribe”. Cui precepto contemptores preceptorum omnium omnes obediunt, omnes sc
Abbreviated transcription (Latin):
morbus publitus ꝯtagiosus infanabilis om̃es sibi usur¬
pãt stribendi officiũ quod paucorũ est unus hoc correp¬
ta malo multos inficit enuilari cñi pronũ mutari ardie¬
um unde indies crescit egrotãtiũ mĩꝰ simulq uis egritũdĩs ingra¬
uescit cotidie plẽs cotidie peius scribũt qm̃ sequi facilius ꝙͣ asse¬
qui Ecitũ req̃ apertũ et cũ tp̃e clarius est illud sapientꝭ hebre¬
orũ faciendi plures libros nullꝰ est fins Ca S coibo Ra. Suis ut
se finbꝰ tenere ut homñes rerũꝙ ordo ꝯstaret qui morliũ temeri¬
tate ꝯfunditur stmiberẽt qui iescũt et qui possũt alni legerẽt uel au¬
diret ita ne ꝑua eñ anui uoluptas intellegere est insi manus ad
calamũ p̃sumptuosa festinet et quisquis libri ꝑticulã intellex.
seu intellexisse uifus est sibi illico libros scoibere uideatur ydoneus
heret uenia memoris unũ ticeronis nrõi dictũ in tusculans suo ues:¬

Expanded text:
Morbus publicus, contagiosus, insanabilis! Omnes sibi usurpant scribendi officium quod paucorum est; unus hoc correptus malo multos inficit. Emulari enim pronum, imitari arduum, unde in dies crescit egrotantium numerus simulque vis egritudinis ingravescit; quotidie plures, quotidie peius scribunt, quoniam sequi facilius quam assequi; scitum reque compertum et cum tempore clarius est illud sapientis Hebreorum: “Faciendi plures libros nullus est finis”. Scribo. Suis utinam se finibus tenerent homines rerumque ordo constaret qui mortalium temeritate confunditur! Scriberent qui sciunt et qui possunt; alii legerent vel audirent. Itane parva enim animi voluptas intelligere est, nisi manus ad calamum presumptuosa festinet et quisquis libri particulam intellexit seu intellexisse visus est, sibi illico libros scribere videatur idoneus? Hereret utinam memorie unum Ciceronis nostri dictum in Tusculani sui ves
Abbreviated transcription (Latin):
et lu facito ut setura tibi sanitas tua sit fortasse sana bene
demq quod tuum est añm cuxa celestiq medico urandum offt
de liq unũ hõc intrepide dixerim et si nõ quod iuuat at
profecto quod expedit sperã eot ualitũdo anxia est Ra  eli
ques oblinone sopnũq discutiat et torpore aibigitdo ꝑais¬
audo nfirma ssꝑraInfrrmitatibus gloriare et uictute ꝑsi¬
ca duo hee unius ing̃ri ore didicisti eolor ualitudo miseoa
est rs Comes iiotũda sed fidelis que te crebro uelicet iter si¬
net et conditionis admoneat optimũ in peritulit monitor
fidus doᵃ ualitudo corporis extrema sine remedio Et Recdile
et graude rumoso carcere unictum te egrediere facilius ae citut

Expanded text:
Et tu facito ut secura tibi sanitas tua sit: fortasse sanabere. Et tu facito ut secura tibi sanitas tua sit: fortasse sanabere. Denique, quod tuum est, animum cura, celestique medico curandum offer. De reliquo unum hoc intrepide dixerim: etsi non quod iuvat, at profecto quod expedit spera. Valitudo anxia est. Est que oblivionem somnumque discutiat, et torporem abigat. Valitudo infirma est. In infirmitatibus gloriare, et virtutem perfice: duo hec unius magistri ore didicisti. Valitudo misera est. Comes iniucunda, sed fidelis, que te crebro vellicet, iter signet, et conditionis admoneat: optimum in periculis monitor fidus. Valitudo corporis extrema sine remedio est. Sile et gaude ruinoso carcere vinctum te: egrediere facilius ac citius. 4
Abbreviated transcription (Latin):
Taduersa ualitudo est qͣuod expectabam audis
cognate etẽm sũt querele At si caro spiritum hos¬
tis est uicissimq contra se militant quod in se
est ut quod alteri obesty prosit alteri ꝙ spũs raone nõbilior
meliorq est cui maxime sit fauiendũ uides ac fortassis incellig
ualitudine quã aduorscim dicis esse prosperria dealdee
uallitudo ese a dt est uoilida holtatore ꝑaresimome dehrortor¬
trix libidini et mppra modestie dõz urala ualitũdo est cor poris¬
prssa ualitudo anni bona est pone sollicitudine quidꝙ cor¬
pori euenaoit saluns es do ᷑. Corpus egrũ infrommũq est fas irẽl¬
Rio ad fasute lie profiut corporie egritudo ille palius om
huili eo aquis uettus ad sydera celiq cauiger efftus cuo umn¬
bra sosat morbos corporũ molesticsꝙ pollebat interrogatur abĩ
cur filiam ipe suã layaiui morbo ꝑssam smeret rndit sit de¬
qro it ei Qu quid scis an et tibi sit expediat do ͭ du corpore

Expanded text:
adversa valitudo est. Quod expectabam audio, cognate etenim sunt querele; at si caro spiritui hostis est, vicissimque contra se militant quod in se est ut quod alteri obest, prosit alteri. Quod si spiritus carne nobilior meliorque est, cui maxime sit favendum vides, ac fortassis intelligis valitudinem, quam adversam dicis, esse prosperrimam. Invalida valitudo est. At est valida hortatrix parsimonie, dehortatrixque libidinum, et magistra modestie. Mala est valitudo corporis. Si valitudo animi bona est, pone sollicitudinem: quicquid corpori evenerit, salvus es. Corpus egrum infirmumque est. Multis ad salutem anime profuit corporis egritudo. Ille vir altus ex humili, ex aquis vectus ad sidera, celique claviger effectus, cuius umbra sola morbos corporum molestiasque pellebat, interrogatus aliquando, cur filiam ipse suam gravi morbo pressam sineret, respondit: “Sic expedit ei”. Tu quid scis, an et tibi sic expediat? Diu corpore
Abbreviated transcription (Latin):
tibi per famã perq om̃es historie fidẽ ignoca esse nõ poterãt
affricanus nasica lentulus Do Mictor in exiliũ ro Imo in
exꝑiiẽtũ tui uideris quẽ te in exilio prebeas si succũbis
exul uerus si ꝯsiscis exilio clarus ut multi olim qui in¬
uicti et fulgidi per asperitates incesserũt ut sequẽtibꝰ
rc̃m iter oñderet Sine tyrãnos seuire sine pplin furere
sine hostes ac fortunã fuemere pesli potes capi cedi ꝑi¬
mi unnci aũt in si ĩanũ exculeris nõ potes neq orna¬
mẽtis tius spoliari cũ quibus quotũq ieris et cuis et
patrie principũ unus eris do. Exulactũ pergo ło Perge
alacer . securus nescis quã longa sint brachia tui regis
nchil illl longe est ubiq te proteget qui protexit in pr̃iã

Expanded text:
tibi per famam perque omnis historie fidem ignota esse non poterant: tibi per famam perque omnis historie fidem ignota esse non poterant: Africanus, Nasica, Lentulus. Mittor in exilium. Immo in experimentum tui: videris quem tu in exilio prebeas; si succumbis exul verus, si consistis exilio clarus, ut multi olim qui invicti et fulgidi per asperitates incesserunt, ut sequentibus rectum iter ostenderent. Sine tyrannos sevire, sine populum furere, sine hostes ac fortunam fremere: pelli potes, capi, cedi, perimi, vinci autem, nisi manum extuleris, non potes, neque ornamentis tuis spoliari, cum quibus, quocunque ieris, et civis et patrie principum unus eris. Exulatum pergo. Perge alacer, i securus: nescis quam longa sint brachia tui regis. Nil illi longe est, ubique te proteget qui protexit in patria.
Abbreviated transcription (Latin):
sentiat ula quĩd perdidit tu nchil perdidisse te sentias
mali ciues tui tedio simulq pñtis odio ac suspitione ca¬
deat bomi aũt amore absentꝭ ac desiderio teneantur seꝙͣ¬
tur ꝙ oculis atq aĩs abeũtem illi se sõlos linqui doleant
tu te comitatũ gaudeas proficisci neq integrũ refpitias
neq reditum cogites neq cum illis esse cupias qui te cu¬
puĩt abesse neq demũ quõd ate fieri debuit ab alio ftm
egre feras debuisti cedere ciuiũ iniudie utq illã fugeres
ultro in exiliũ ire huiꝰ ego cõsiln et dux eram nec exem¬
pliduces deerãt clarissimi nã in ꝓmis tres magnos
scipiadas id secisse noueras tamq perseuerãter ut patrĩã
suam pntiam qua nl clarius habebat spoliata indigna
quoq cmeribus de functorũ quidã in super famoso digna
epygramate iuidicarẽt nronña sũt imorta li memoria q̃

Expanded text:
Sentiat illa quid perdidit, tu nil perdidisse te sentias. Sentiat illa quid perdidit, tu nil perdidisse te sentias. Mali cives tui tedio simulque presentis odio ac suspitione careant, boni autem amore absentis ac desiderio teneantur, sequanturque oculis atque animis abeuntem. Illi se solos linqui doleant, tu te comitatum gaudeas proficisci, neque te in tergum respicias, neque reditum cogites, neque cum illis esse cupias, qui te cupiunt abesse: neque demum quod a te fieri debuit, ab alio factum egre feras. Debuisti cedere civium invidie, utque illam fugeres, ultro in exilium ire. Huius ero consilii dux eram. Nec exempli duces deerant clarissimi: nam in primis tres magnos Scipiadas id fecisse noveras, tamque perseveranter, ut patriam sua presentia, qua nil clarius habebat, spoliatam indignam quoque cineribus defunctorum, quidam insuper, famoso dignam epigrammate iudicarent. Nomina sunt immortali memoria, que
Abbreviated transcription (Latin):
peius ꝙ in patria sua fit No. Iũ exiliũ cogor RaCuꝑiẽdo qd̾
togeris/ effities ne cogaris om̃e uiolentũ patientia unicit᷑
et desine esse uiolentum quod uolenti fit D Ioe in exiliũ
est necesse ia Tu fac uolens quod uel nolens faceres
fat letus onna nequid mestus patiare ita omne uimi ne¬
cessitatꝭ omes clauos quos adamãtinos illi tribĩt ca¬
thenasq om̃e tediũ molesciãꝙ discusseris sed uos impos¬
sibilia cupitis necessaria fugitis utrũq ne quidꝙ̃ieo ꝗn exi¬
liũ eo Raym̃o forfitan in requiẽ sub obtentu falsẽ miseriẽ
uera felicital iam saltem ab miuidia tutus exis ꝓpera
imxtãq cũ gloria securitatem eripe tutis et honestis la¬
tebris nichil est dulcius nuilli hiis conferri pnt urbiũ
platee Doͤ Pellor e patria Raͦ Pulsũ te pessims optimis
nsere neq te patria sed patriã te indigna rebus proba

Expanded text:
peius quam in patria sua sit. In exilium cogor. Cupiendo quod peius quam in patria sua sit. In exilium cogor. Cupiendo quod cogeris, efficies ne cogaris. Omne violentum patientia vincitur, et desinet esse violentum quod volenti fit. Ire in exilium est necesse. Tu fac volens, quod vel nolens faceres; fac letus omnia, ne quid mestus patiaris: ita omnem vim necessitatis, omnes clavos quos adamantinos illi tribuunt, catenasque, omne tedium molestiamque discusseris. Sed vos impossibilia cupitis, necessaria fugitis, utrunque nequicquam. In exilium eo. Immo forsan in requiem: sub obtentu false miserie vera felicitas. Iam saltem ab invidia tutus eris: propera, mixtamque cum gloria securitatem arripe. Tutis et honestis latebris nil est dulcius: nulle his conferri possunt urbium platee. Pellor e patria. Pulsum te pessimis, optimis insere, neque te patria, sed patriam te indignam rebus proba.
Abbreviated transcription (Latin):
mensem se alius rospondisset socyati aute pria hõi mũdꝰ
erat nõ hic solum quẽ uulgo mũdũ dicitis cũ ꝑs ultĩa
inũdi sit celum ip̃m qd hac rectiuis aꝑpellatione ꝯͣphendit᷑
illi prie destmnati estis ad quã si suspirat animus qualib
in parte terraꝵ peregrinũ atq ex ulem se nouerit nã quis
patrian uocet ubi nõ habitet nisi ad breue tempus illa uõ
tiuꝰ prĩa dicenda est ubi quisq ꝑpetuo securus ac trãquillꝰ
deget quere hanc in terris puto iorita erit inquisitio ut
nãture autẽ lex est decta mortalibus ac p̃scripti fines dũ
hic uiuitur terra oiĩs patria ur̃a est intra quã qui se
exulem facit nõ tam rei ꝙͣ amini uitio laborat Non habe
ꝙͣ uel semper in prĩa tua sib̾ D Ire in exiliũ iubeor Roͦ ̃.
sponte pegrmatio erit nõ exiluũ et memẽto quibusd̃ exi¬
tum quibusdã uõ reditũ pr̃o exilio fore sũt quibus nusꝙ

Expanded text:
niensem se alius respondisset: Socrati autem patria omnium mundus niensem se alius respondisset: Socrati autem patria omnium mundus erat, non hic solum, quem vulgo mundum dicitis, cum pars ultima mundi sit, sed celum ipsum, quod hac rectius appellatione comprehenditur. Illi patrie destinati estis, ad quam sin suspirat animus, qualibet in parte terrarum peregrinum atque exulem se noverit. Nam quis patriam vocet, ubi non habitet nisi ad breve tempus? Illa vere cuiusque patria dicenda est, ubi quisque perpetuo securus ac tranquillus deget. Quere hanc? in terris, puto, irrita erit inquisitio. Ut nature autem lex est data mortalibus ac prescripti fines, dum hic vivitur, terra omnis patria vestra est; intra quam, qui se exulem facit, non tam rei, quam animi vitio laborat. “Non habquam vel semper in patria tua sis. Ire in exilium iubeor. I sponte: peregrinatio erit non exilium. Et memento quibusdam exitum, quibusdam vero reditum pro exilio fore. Sunt quibus nusquam
Abbreviated transcription (Latin):
in belli ciuilis tempus incidit pulsus nempe nõ solitã
mõ constantiam honestarũq arciũ studiũ nõ omisit sed
strixit aotius et publitꝭ liber curis uni excolendo aĩo
tam aodenter incubuit ut ad scolas missũs honestissias
nõ ad exiliũ uideretur quod quids in ncerone cõspectus
operũ splendor et tra ꝵ copia maior facit nõ exilii nõ sed
carceris dulce solatĩdõ Exiliũ patior Ra̾ Exiliũ breue
cito te patrie tue reddet longum uers aliam tibi patriam
dabit unde exulet qui ce exule uoluere dedissetq iam¬
nũtsi ad nãm rerũ nõ ad opiniones hominũ aspiteres
ualde eñ angustus est aminꝰ qui sit ad unur t̾re angulũ
se applicat ut quidꝙ extra sit exilĩ putet Multũ abest
exiln de plorator ab illa amini magnitũdine cui totus
orbis carcer/ exignus uidetur Int̾rogatus socrates nuas.
esset mũdanus inquit sum uere socraticum responsum Athe¬

Expanded text:
in belli civilis tempus incidit, pulsus nempe, non solitam in belli civilis tempus incidit, pulsus nempe, non solitam modo constantiam honestarumque artium studium non omisit, sed strinxit arctius, et publicis liber curis, uni excolendo animo tam ardenter incubuit, ut ad scholas missus honestissimas, non ad exilium videretur. Quod quidem, in Cicerone, conspectius operum splendor et literarum copia maior facit, non exilii modo sed carceris dulce solatium. Exilium patior. Exilium breve cito te patrie tue reddet, longum vero aliam tibi patriam dabit, unde exulent qui te exulem voluere, dedissetque nunc, si ad naturam rerum non ad opiniones hominum aspiceres: valde enim angustus est animus, qui sic ad unum terre angulum se applicat, ut, quicquid extra sit, exilium putet. Multum abest exilii deplorator ab illa animi magnitudine, cui totus orbis carcer exiguus videtur. Interrogatus Socrates cuias esset, “Mundanus, inquit, sum”. Vere Socraticum responsum; Athe
Abbreviated transcription (Latin):
inseri qui quasi ignem de filice clarã famã collisiomibus
que siere De in exiliũ agor Raͦ habes in hiscorns magnos
rei huiꝰ sotios quorũ spetiosissimꝰ comitatus nõ fensum
nõ doloris ĩminuat sed obluuonẽ afferat No minor in exi¬
lio camillus fuit ꝙͣ fuisset domi quãtus cuus quãtus exul
qui uictorias ac triuphos nõ iustitia mimus ꝙͣ prosperita¬
te cõspicuos incapitoliũ dixit mox huic pulsus pro accepͣ
miuona ingrate salute patrie rẽpendit nõ facile alud.
tam clari exulis exemplũ fateor sed et rutilius et metel¬
lus tam nichil exilis fracti sũt ut rutilius reuocatus ab
illo cuiꝰ mitui non parere capitale erat exiliũ amplexꝰ
reditũ cõtempserit seu ne ulla in parte senatui iiustis¬
q lz legibus patrie obstaret seu ne forte exul iteru fieri
posset at metellus cod quo in exiliũ profectus erat uultu
atq aĩo remearet hiis marcellus accẽdat hic ultimꝰ qui

Expanded text:
inseri, qui, quasi ignem de silice, claram famam collisionibus inseri, qui, quasi ignem de silice, claram famam collisionibus quesiere? In exilium agor. Habes in historiis magnos rei huius socios, quorum speciosissimus comitatus, non sensum modo doloris imminuat, sed oblivionem afferat. Non minor in exilio Camillus fuit, quam fuisset domi: quantus civis, quantus exul, qui victorias ac triumphos, non iustitia minus quam prosperitate conspicuos, in Capitolium duxit! Mox, hinc pulsus, pro accepta iniuria, ingrate salutem patrie rependit. Non facile aliud tam clari exulis exemplo fateor: sed Rutilius et Metellus tam nil exilium fracti sunt, ut Rutilius revocatus ab illo, cuius nutu non parere capitale erat, exilium amplexus, reditum contempserit, seu ne ulla in parte Senatui iniustisque licet legibus patrie obstaret, seu ne forte exul iterum fieri posset? At Metellus eodem quo in exilio profectus erat vultu atque animo remearet. His Marcellus accedat: hic ultimus, qui
Abbreviated transcription (Latin):
ues destituens te sequuta tecũ exulat do Imusto exilio
pulsus simita au te rex expulit an cyrãmis an populus
an hostis an tu ip̃e Nã si rex aut inuistũ exilũĩ non
eut aut ip̃e nõ iuscus atq ita ne rex quidem di tyr̃a¬
nis ab illo te pulsum gaude sub quo boni exulãt fures impe¬
rant si ppłus ille moribus suis utitur bõnos odit et heͣs ꝙͦ
multiceps tirãmus nĩꝙͣ sin siłem pepulisset nõ te igitio
patoia sed malorũ cetibus arcexib neq in exiliũ sed in ꝑtẽ
bonorũ ciuiũ cogi putes At si hoscis agnosce miuoie lemitatẽ
aut tyrãm habitũ elegisti nõ modo ne doleas sed etiam
gloriare uiotutẽ patrie p̃tulisse nõ tu flebilem sed honestã
et prorsus muidiosam bonis atq optabilem nõ iam exilui
sed absentie causam habes Epõte pictagorar damõ liquit
atq iniuria notos reddidit et illustres quod ce uetat illis

Expanded text:
ives destituens, te secuta, tecum exulat. Iniusto exilio ives destituens, te secuta, tecum exulat. Iniusto exilio pulsus sum. An te rex expulit, an tyrannus, an populus, an hostis, an tu ipse? Nam si rex, aut iniustum exilium non erit, aut ipse non iustus, atque ita nec rex quidem. Si tyrannus, ab illo te pulsum gaude, sub quo boni exulant, fures imperant. Si populus, moribus ille suis utitur: bonos odit; et is quoque multiceps tyrannus nunquam sui similem pepulisset. Non te igitur patria, sed malorum cetibus arceri, neque in exilium, sed in partem bonorum civium cogi putes. At si hostis, agnosce iniurie levitatem, aut Tyranni habitum, elegisti, non modo ne doleas, sed etiam gloriare virtutem patrie pretulisse, non tu flebilem sed honestam et prorsus invidiosam bonis atque optabilem, non iam exilii, sed absentie causam habes. Sponte Pythagoras Samon liquit, or aliqua fortune vis atque iniuria notos reddidit et illustres. Quid te vetat illis
Abbreviated transcription (Latin):
motens ꝯdẽpnorke̾t regum plerũq sine nõ iustitie sed
uinidicte sũt quisquis liberius uerbũ contra licẽtias regi¬
as emiserit cuicũq in interitu libertat frons obductor
fuerit is lese reus erit maiestat, Do sed ꝯdẽpnor a iu¬
ditibus Ra Imquo iudice millum uenenosius est aĩal a ẜ¬
pente lesos se dolent quide homines nõ querũt: fecit
eñ serpens quod suũ wat ꝙͣius nõ quod placitu pati¬
enti Gerte iudices erat qui eos etiam de quibus dixa
socratẽ ꝯdempnarũt clodiũ absoluerũt quorũ utrũq eẽt
imquius dubitai potest prom̃ in ppłis aut sub regibus
acq iudicibus degenti ꝓpositum aĩo esse debet aspera
quel et inuista patienda si ueniãt nõ deflenda cum
xilio pellor iiust̃o Ra Quid tu igitur iusto pal¬
li malles exilio nempe quod ad niurie cumu¬
lum ais in diu̾̾sum trahitur habes eñ iniusti
exilii solatiũ comitẽ iustitiam que iiuistos a¬

Expanded text:
innocens condemnor. Et regum plerumque sententie non iustitie, sed innocens condemnor. Et regum plerumque sententie non iustitie, sed vindicte sunt, quisquis liberius verbum contra licentias regias emiserit, cuicunque, in intuitu libertatis, frons obductior fuerit, is lese reus erit Maiestatis. Sed condemnor a iudicibus. Iniquo iudice nullum venenosius est animal; a serpente lesos se dolent quidem homines, non queruntur: fecit enim serpens quod suum erat, quamvis non quod placitum patienti. Certe iudices erant, qui eos etiam de quibus dixi Socratem condemnarunt, Clodium absolverunt, quorum utrum esset iniquius, dubitari potest. Proinde in populis, aut sub regibus, atque iudicibus degenti, propositum animo esse debet, aspera quelibet et iniusta patienda si veniant, non deflenda cum xilio pellor iniusto. Quid tu igitur? Iusto pelli malles exilio? Nempe quod ad iniurie cumulum, animum in diversum trahit? Habes enim iniusti exilii solatium, comitem iustitiam, que, iniustos c
Abbreviated transcription (Latin):
to sepe profuit miquitas aliena cĩ sua cuiq semper no¬
ceat prosit nuĩꝙͣ do innocens dapnatus sum Raͦ Quid ig᷑
nocens malles sic eñ pantippe cõuigi socrates moriens
respondet muliebriter lamẽtarti ꝙ hiis mocens morere᷑
Acqui et si aliqui qͣriũ opinati suit longe tñ est ĩnocentẽ
cõdempnari collerabilius ꝙͣ nocẽtem huic em̃ solum suꝑ¬
plicĩũ graue est illit et causa supplundo Inusto populi
uiditio dãpnatus sum tał xpectas ut populus interec¬
tum uideat quod nec in se nec in alio umꝙͣ uidit mag¬
nũ tue innocentie fuerit argumentum a nocentibus
condempnarido ppłus ĩmeritũ me ꝯdempnat Ra Iden
hercle nõ ĩmeritum sed multa et magna promeritũ
camillum de quo nũt loquebar et liuium ip̃m demqs
scipionẽ affricanũ alios q cornelios tãł uiros iniustis
audiciis agitatos ad uolũtariũ coegit exiliũDo at a rege

Expanded text:
to sepe profuit iniquitas aliena, cum sua cuique semper noto sepe profuit iniquitas aliena, cum sua cuique semper noceat, prosit numquam. Innocens damnatus sum. Quid igitur? Nocens malles? Sic enim Xantippe coniugi Socrates moriens respondet, muliebriter lamentanti, quod is innocens moreretur. Atqui etsi aliqui contrarium opinati sint, longe tamen est innocentem condemnari tolerabilius, quam nocentem. Hic enim solum supplicium grave est, illic et causa supplicii. Iniusto populi iudicio damnatus sum. Expectas ut populus in te rectum videat, quod nec in se nec in alio unquam vidit? Magnum tue innocentie argumentum fuerit, a nocentibus condemnari. Populus inmeritum me condemnat. Idem, hercle, non inmeritum, sed multa et magna promeritum Camillum, de quo nunc loquebar, et Livium, ipsum denique Scipionem Africanum, aliosque Cornelios tales viros, iniustis iudiciis agitatos ad voluntarium coegit exilium. A Rege
Abbreviated transcription (Latin):
q religionũ concordibus omniũ iudicũ sentenciis abso¬
lucus est quisꝙͣ ne a deo false metuẽs infannie est qui nõ
illius absolutioi ciceronis hostis sui dãpnationẽ atq exi¬
liũ añponat s hũana hec atq coma sin altius aspicis̃
uidebis pressum falso iuditio celi regem familiaq euis elec¬
tissimã tanti uestigiis herentem ducis et qui hũc postoa
sequuti sũt tãta inocentia tantisꝙ uirtutibus in hos
ip̃os iudiciaoii turbinis incursus at scopulos incidisse do
falso iuditio offensor Rõ Est qui te uincet is qui facit iudici¬
um miuriam patientibus quiq ait mea est ulero et ego re¬
tribuã eis in tempore Est et ubi nõ cogitas ip̃o iudicis a
testis in pectore magni ibi habitãt ultores nullius belue
morsus est acrior ꝙͣ ꝯscientie Dõ Iniusto uditio lesus sũ¬
Roᵈ Illatis iniuyiis benẽ uti ars nõ ultuma est qua in struc¬

Expanded text:
que religionum, concordibus omnium iudicum sententiis absoque religionum, concordibus omnium iudicum sententiis absolutus est. Quisquam ne adeo false metuens infamie est, qui non illius absolutioni, Ciceronis hostis sui damnationem atque exilium anteponat? Sed humana hec atque communia; sin altius aspicis, videbis pressum falso iudicio celi Regem familiamque eius electissimam, tanti vestigiis herentem ducis, et qui hunc postea secuti sunt tanta innocentia tantisque virtutibus, in hos ipsos iudiciarii turbinis incursus ac scopulos incidisse. Falso iudicio offendor. Est qui te vindicet: “is qui facit iudicium iniuriam patientibus”, quique ait: “Mea est ultio et ego retribuam eis in tempore”. Est et ubi non cogitas: ipso iudicis aut testis in pectore; magni ibi habitant ultores. Nullus belue morsus est acrior quam conscientie. Iniusto iudicio lesus sum. Illatis iniuriis bene uti, ars non ultima est; qua instruc
Abbreviated transcription (Latin):
no bonũ ingens m illo aũt scelus et impunitas que nestio
an scelere ip̃o peiorsit una certe et iustitie hostis et mul¬
toꝵ rãdix est scelerũ doͬ iuditio grauor iniquissimo Rõ Nles
in solido fundata et bene sibi cõscia humeros habet in expug¬
nabiles super impone ꝙͣtul dampni in famie supplicui uł¬
lo fasce cuynabitur et moibus suis et mults maxime ce¬
lestrope cõsistet erũt p̃terea quorũ sese panibus soletur
euẽtibus haud spernendi comites Rome furius canullꝰ
ac liuius salmator athenis aristides atq miltiades mul¬
tiq alii inter quos inter quidem mirexis ticero et socrates
An te horũ alecui an publio clodio similem fieri malis
atq horũ quisq̃ ciis optimiꝰ et in sua urbe clarissimus
sed iuditio dampnatus et uel in exiliũ uel in carterem
uel in mortẽ actus ille uõ scelescissimꝰ et inter multa
flagitia notissimi quoq cõuictus adulterii uiolatarũ¬

Expanded text:
no bonum ingens. In illo autem scelus et impunitas, que, nescio no bonum ingens. In illo autem scelus et impunitas, que, nescio an scelere ipso peior sit, una certe et iustitie hostis et multorum radix est scelerum. Iudicio gravor iniquissimo. Mens in solido fundata et bene sibi conscia, humeros habet inexpugnabiles. Superimpone quantumlibet damni, infamie, supplicii: nullo fasce curvabitur, et viribus suis et multo maxime celesti ope consistet. Erunt preterea, quorum sese paribus soletur eventibus, haud spernendi comites, Rome Furius Camillus ac Livius Salinator, Athenis Aristides atque Meltiades, multique alii, inter quos quidem quod mireris Cicero et Socrates: an te horum alicui, an Publio Clodio similem fieri malis? Atque horum quisque civis optimus, et in sua urbe clarissimus, sed iudicio damnatus, et vel in exilium, vel in carcerem, vel in mortem actus. Ille vero scelestissimus, et inter multa flagitia notissimi quoque convictus adulterii violentarum
Abbreviated transcription (Latin):
sum Ra umius uidicis aut paucõru uote testiũ
damꝑnatus ppłi uocibus aut tacito uditio quod¬
q est melius conscia ip̃e tua quodꝙ est optimũ
diuina sententia absoluendus si quidem ad tribunal eternũ
iusti iuditis prouocatio salua est solet is ꝑꝑera iuditata re¬
sciudere do Iiuste iudicordot iustitia iiustos sic imusti¬
tia iustos premit ubi igit iiusta dampnatio ibi iustus
est reus Nemo aute tam demes insi insamat ut hec per¬
uerti seq miustum iusto iudicio premi uelet nemo tam pa¬
uidus insi sit pessimꝰ ut nõ potius dampnari eligat in¬
iusto iuditio ꝙͣ absolui tanto eñi ĩd satiis ꝙͣ to est melior
oppressa iuditia ꝙ imperiosa nequitia ꝙͣtoq est oꝑtabilior
mens bona ꝙͣ propria fortua ꝙͣuis illa laboribus hec deli¬
cĩs affluat ꝑlus dicam tanto est melius iuste etiã dãp¬
nari ꝙ iniuiste absolui ꝙͣto ẽ peius impunitũ ꝙ punitum
coime in hoc cñ sceleri uĩcta uestitia est malõ quid mag¬

Expanded text:
sum. Unius iudicis aut paucorum voce testium damnatus, populi vocibus, aut tacito iudicio, quodque est melius, conscientia ipsa, quodque est optimum, divina sententia absolvendus, si quidem ad tribunal eternum iudicis iusti provocatio salva est. Solet is perperam iudicata rescindere. Iniuste iudicor. Ut iustitia iniustos, sic iniustitia iustos premit. Ubi igitur iniusta damnatio, ibi iustus est reus. Nemo autem tam demens, nisi insaniat, ut hec perverti seque iniusto iudicio premi velit; nemo tam pavidus, nisi sit pessimus, ut non potius damnari eligat iniusto iudicio, quam absolvi. Tanto enim id satius, quanto est melior oppressa iustitia, quam imperiosa nequitia, quantoque est optabilior mens bona, quam propria fortuna, quamvis illa laboribus, hec delitiis affluat. Plus dicam: tanto est melius iuste etiam damnari quam iniuste absolvi, quanto est peius impunitum quam punitum crimen. In hoc enim sceleri iuncta iustitia est, malo quidem mag
Abbreviated transcription (Latin):
adorant/ in more Da inquit queso muhi et genitrix aliquẽ
prẽm bonũ cũq illa in fine uerborũ patr̃e ꝑuuli nomi nass
famosũ quẽd diuitẽq hommnẽ resũpto in manus cibo bene

Expanded text:
adorantis in morem, “Da, inquit, queso, michi genitrix aliquem adorantis in morem, “Da, inquit, queso, michi genitrix aliquem patrem bonum!” cunque illa in fine verborum patrem parvuli nominasset, et famosum quendam divitemque hominem, reassumpto in manibus cibo, “bene
Abbreviated transcription (Latin):
mit fabellã accipe ridiculam sed materie nõ meptã t̾roca
lictus occeam quod britaniã ab aduerso ꝯspicit ante non
multos ãnos fama est fuisse muliertula mopẽ sed forma
appetibili et insigni lascuua hec xii. paruos filios totid
ex uiris genitos habebat ãmus etatũ int̾sticiis inter se
distãtes instante autẽ mort hora uocaeri ꝑpere uirũ iubet
et nõ est inquit amplius ludi tempus nullus horũ pueroꝵ
ad te spectat preter maiorẽ solum p̾mo eñi ãno nr̃i cõmibi
casta fui sedebãt tũc forte putri om̃es humi crocaignẽ more
gentꝭ aliquid manducãtes Stupente ergo uiro atq illis
rei nouitate suspensis illa singulorũ pr̃es ordine nominat
quod audiens oñ minimꝰ qui toiẽnis erat pane quẽ dex¬
tera et rapam quã habebat in mauu alt̾a in t̾rã posuit
ac tremens desiderio et ancbabus mamibus in altũ erectis

Expanded text:
Nunc fabellam accipe ridiculam, sed materie non ineptam. Circa Nunc fabellam accipe ridiculam, sed materie non ineptam. Circa litus Occeani, quod Britanniam ab adverso conspicit, ante non multos annos, fama est fuisse mulierculam inopem, sed forma appetibili, et insigni lascivia, hec duodecim parvos filios, totidem ex viris genitos habebat, annuis etatum interstitiis inter se distantes. Instante ante mortis hora, vocari prope virum iubet et “non est, inquit, amplius ludi tempus: nullus horum puerorum ad te spectat, preter maiorem solum. Primo enim anno nostri connubii casta fui”. Sedebant tunc forte pueri omnes, humi, circa ignem, more gentis aliquid manducantes. Stupente igitur viro, atque illis rei novitate suspensis, illa singulorum patres ordine nominat; quod audiens omnium minimus, qui triennis erat, panem quem dextera, et rapam quam habebat in manu altera, in terram posuit, at tremens desiderio et ambabus manibus in altum erectis,
Abbreviated transcription (Latin):
rores ꝯuigni dies primos in strepitu inter epulas et choreas agitꝭ
inter epithalannia et iocos et cantꝰ et timpana reliquã uitã
omnẽ inter suspitiones ac iuogia utrobiq rephensibilis nã
neq rem adeo ancipĩte sic amare neq tam inseꝑabile sic ho¬
rexe neq tã amabile sic odisse decuerat cõiecturisq falla¬
cibus apud homines sanctisfima diuine atq hũane domus
iuxa ꝯfundere atq ceretissima uite huiꝰ uniculã dissoluere
Dõ Qiũd ꝙ meũ nõ esse uxor ip̃a ꝯfessa est rõs ingulare
uelut aliquid narras cotidiana sũt hec Alie uiuẽtes hoc fa¬
tentur alie morientes quaxũ aliq̃ nũtiand uiris post obi¬
tum relinquerut dõ. Nõ esse meũ filiũ ip̃a michi fassa est
ꝯũix Rõ fassa est idem olipias philippo magnõ dico mag¬
ni filii iacturã nec fletũ nec suspioiũ nec querela leginiꝰ

Expanded text:
coniugii dies primos, in strepitu inter epulas et choreas agitis, coniugii dies primos, in strepitu inter epulas et choreas agitis, inter epithalamia et iocos et cantus et tympana, reliquam vitam omnem in suspitiones et iurgia: utrobique reprehensibiles. Nam neque rem adeo ancipitem sic amare, neque tam inseparabilem sic horrere, neque tam amabilem sic odisse decuerat, coniecturisque fallacibus apud homines sanctissima divine atque humane domus iura confundere, atque arctissima vite huius vincula dissolvere. Quid, quod meum uxor non esse ipsa confessa est? Singulare velut aliquid narras. Quotidiana sunt hec. Alie viventes hoc fatentur, alie morientes, quarum alique nuntiandum viris post obitum reliquerunt. Non esse meum filium ipsa michi fassa est coniunx. Fassa est idem Olympias Philippo, magno viro; magni filii iacturam, non fletum, nec suspirium, nec querelam legimus.
Abbreviated transcription (Latin):
que tãti causa suspron rursus ille suspirãs uellẽ inquit de¬
midia domini mei ꝑte pacisc ut ita michi conscaret hũc
puerũ meũ sicꝭ tibi cõstat esse tuũ Ad hec illa nchil frõte
mota uel aĩo enim uero inquit neqͣꝙͣ tanto p̃tio est oꝑus
da michi centũ prati iugera ubi greges meos pastam et
De hoc ip̃o tertũ ego te fatia cũq ille impossibłe prorsus id
dicẽt cõuotatis qui prope aderãt proceribus et sponsione int̾¬
Lũꝙ uio amusset illa brachiis protent / ei puerũ porrex.
Et acripe ait dono eum tibi sam haud dubie truis et Risu
astantiũ aborto peo uxore diffinitũ et uix om̃i sentẽtiis
qͥdempnatus est Crebre minis inter homines huiꝰ generis
lites ac lameta sut prom in imptias ymo lubrici ac ruẽtes
uix uidere diem credit quo mariti hoc est uiri sitꝭ quasi
aliter nõ possitꝭ de hine profusi in gaudia seu uerius in fu¬

Expanded text:
que tanti causa suspirii. Rursus ille suspirans: “Vellem, inquit, dique tanti causa suspirii. Rursus ille suspirans: “Vellem, inquit, dimidia dominii mei parte pacisci, ut ita michi constaret hunc puerum meum, sicut tibi constat esse tuum”. Ad hec illa nichil fronte mota nec animo: “Enimvero, inquit, nequaquam tanto pretio est opus. Da michi centum prati iugera ubi greges meos pascat, de hoc ipso certum ego te faciam”. Cum ille impossibile prorsus id diceret, convocatis qui prope aderant proceribus, et sponsione inteeus?” Cumque vir annuisset, illa brachiis protentis, ei puerum porrexit et “Accipe, ait, dono eum tibi, iam haud dubie tuus est”. Risu astantium oborto, pro uxore diffinitum, et vir omnium sententiis condemnatus est. Crebre nimis inter homines huius generis lites ac lamenta sunt. Proni in nuptias, immo lubrici ac ruentes, vix videre diem creditis quo mariti, hoc est viri, sitis, quasi aliter non possitis, dehinc prefusi in gaudia, seu verius in fu
Abbreviated transcription (Latin):
selentia dissimulare aut per miudicm atq odiũ sacrum
nature untulum restindere om̃es inuicẽ fratres estis Do
filiũ quẽ pritabã meũ nõ esse audio Rõ uide a quo audias
et cui crẽdas multi eñi malis scimulis impulsi falsos ru¬
mores studio ꝯfingũt alni liuq fluxu quod effremq impe¬
tu et que sc̃unit et que nescũt pari loquũtur audatia dif¬
fitilis est autẽ de filiatione sinã filiũ qui meus dicebatur
aliem̃ esse audio Cur hoc aliis potius ꝙ uxori credis qua
hot uniũ saltem nemo certius nouit illa tibi certe filiũ de¬
dit quẽ nũt alii intutur eorpere dudistpy tocdo ut patrũ
memoria uĩr illustris fuit Cui forma et gñe par uxor obue¬
nerat sed fama pudicitie ambigua ex hac infans unicus
pultheutunꝰ natus exat / quẽ cum die quod. in grennio hũs
mr̃ grauẽ curis et susproate uirũ aĩaduertisset quesuut

Expanded text:
solentiam dissimulare, aut per invidiam atque odium sacrum solentiam dissimulare, aut per invidiam atque odium sacrum nature vinculum rescindere: omnes invicem fratres estis. Filium quem putabam meum non esse audio. Vide a quo audias et cui credas. Multi enim, malis stimulis impulsi, falsos rumores studio confingunt, alii lingue fluxu quodam effrenique impetu, et que sciunt et que nesciunt pari loquuntur audacia. Difficilis est autem de filiatione sententia. Filium qui meus dicebatur alienum esse audio. Cur hoc aliis potius quam uxori credis, qua hoc unum saltem nemo certius novit? Illa tibi certe filium dedit, quem nunc alii nituntur eripere. Audisti, credo, ut patrum memoria, vir illustris fuit, cui forma et genere par uxor obvenerat, sed fama pudicitie ambigua. Ex hac unicus infans pulcherrimus natus erat, quem cum die quodam in gremio habens mater, gravem curis et suspirantem virum animadvertisset, quesivit
Abbreviated transcription (Latin):
quil meus credebat᷑ alienus est filius dolor¬
Ra di ad cõcm spectaretꝭ pr̃em comiti ꝯsilio hu-¬
mani nchil uobis alien putaretꝭ dodiu alienũ filu ut meũ
paui fo filiũ suũ pausse nã fuerit alienũ caritas modo pꝰ
factũ nõ peniteat sed delectet᷑ Doͬ filius ille mens dictus alie¬
nus apparut haperta tibi ad magnũ et singulare meritum uia
est̃ si hũc ip̃m ut hactenus sic deniceps quasi tiui paueris
co illi quid longe gratius atq acceptius deo coit solent eñ
ingrati filiĩ seu sibi ñali quod iure debita patrũ alimẽta.
ꝯtempnẽ et p̃terea scelus est amare filiũ quod ex te cenitus
sit et adeo treatũ hominẽ nõ amare Ita undiq apũd deu
atq homines pietatem eximiam tibi quesieris ex alieno fla¬
gitio eo paui pro filio qui nõ erat filius Ro pauisti ut fi¬
bũi pasce iam si nõ ut filiũ at ut fratõe bñm qui sũt qͥq
erũt fuerũt ue unus est parens unus uector nolite per in¬

Expanded text:
qui meus credebatur, alienus est filius. Si ad communem spectaretis patrem, Comici consilio, humani nichil a vobis alienum putaretis. Diu alienum filium ut meum pavi. Suum filium pavisse natura fuerit, alienum caritas. Modo, post factum, non peniteat sed delectet. Filius ille meus dictus alienus apparuit. Aperta tibi ad magnum et singulare meritum via est, si hunc ipsum, ut hactenus, sic deinceps quasi tuum paveris: id illi quidem longe gratius atque acceptius Deo erit. Solent enim ingrati filii, seu sibi naturali quodam iure debita, patrum alimenta contemnere; et preterea scelus est amare filium, qui ex te genitus sit, et a Deo creatum hominem non amare. Ita undique apud Deum atque homines pietatem eximiam tibi quesieris ex alieno flagitio. Pavi pro filio qui non erat filius. Pavisti ut filium, pasce iam, si non ut filium, ut fratrem: omnium qui sunt, quique erunt, fueruntve, unus est parens, unus rector. Noli te per in
Abbreviated transcription (Latin):
pudor quippe nec couẽ nã precipitem in libidines añii frenare dif¬
ficile est ualde et inisi deus ip̃e mainr adhibat impossibile hõmi
tantus est em̃ impetus tamq effrenis ut contra eum foustra se¬
neq id mĩrũ cũ sit scriptũ alr̾ nõ possum esse continens insi
Deus det neue huit impudititie excufatio ulla sit dat hoc
deus pia fide postentibus quodq m se est adintentibus oic sci¬
entibus cuiꝰ sit hoc dom̃i riteq et ip̃m extimãtibus, et auclorẽ¬
Dõ filia adultera est ra ti. impta habes ꝑticipem gũm do¬
loris et ip̃m cefarem augustũ et murois comitem et ultionis
De aduentitio dedecore Cam

Expanded text:
pudor quidem nec crimen. Nam precipitem in libidines animum frenare difpudor quidem nec crimen. Nam precipitem in libidines animum frenare difficile est valde, et nisi deus ipse manum adhibeat, impossibile homini. Tantus est enim impetus tanque effrenis, ut contra eum frustra seNeque id mirum cum sit scriptum: “aliter non possum esse continens, nisi Deus det.” Neve hinc pudicitie excusatio ulla sit: dat hoc Deus pia fide poscentibus, quodque in se est annitentibus, ac scientibus cuius sit donum, riteque et ipsum extimantibus et auctorem. Filia adultera est. Si nupta, habes participem generum doloris; habes et ipsum Cesarem Augustum et iniurie comitem, et ultionis DE ADVENTICIO DEDECORE A
Abbreviated transcription (Latin):
obice illi domesticas curas pensã acus et colos et si quĩd
est operit quod suaues ac molles manus in callũ duret
sedut eam a spectaculis et cõtursu populi festis aiam
diebus illã domi obtine nullũ magis ac discolis cogita¬
tibus tempus hinque occupatio et labor et incultior ha¬
bitus et uictus asperior et secessus in q unũ aliquid
uigs intentio Adhet testis carus ac uerendus frequẽs ã¬
monitio dulces mine et si quando res exigat aspere hee
sũt castitatꝭ adueosus ꝑudit impudicitiam seoe ac uectes
que et insultantes dtioso aĩo passiones arceat et ingres¬
sas eitiant eo᷑ filia impũdira est ra. Ecclesiastitum
tõsilui supex fibia luxuriosam ꝯfroma custodia nequãdo
faciat te in opprobrũt uenire et si ad mal pent cristiꝰ¬
pas pati possis modo tamen paterni officni nchil omiseris
est uude mestum te soler is tuus en potest dolor s nõ

Expanded text:
Obice illi domesticas curas, pensa, acus et colos, et si quid Obice illi domesticas curas, pensa, acus et colos, et si quid est operis, quod suaves ac molles manus in callum duret, seduc eam a spectaculis, a concursu populi. Festis etiam diebus illam domi contine, nullum vagis ac discolis cogitantibus tempus linque, occupatio, et labor, et incultior habitus, et victus asperior, et secessus, inque unum aliquid iugis intentio. Ad hec testis carus ac verendus frequens admonitio, dulces mine et si quando res exigat aspere. He sunt castitatis adversus impudicitiam sere ac vectes, qui et insultantes otioso animo passiones arceant et ingressas eiciant. Filia impudica est. Ecclesiasticum consilium “super filiam luxuriosam confirma custodiam, ne quando faciat te in opprobrium venire.” Etsi autem nichil pene tristius pati possis, modo tamen paterni officii nichil omiseris. Est unde mestum te soleris: tuus enim potest esse dolor, sed non
Abbreviated transcription (Latin):
Elicata minis est filia Ra. Duas se habere filias
delicatas sc̃d ferendas tamen rem ꝑublitꝭ. s. iuliã
tum quid usq ad spc̃m procatitat Reãtũ liberũ In utraq ta¬
mẽ aa sentiens ẜnceps sapĩtissimꝰ fallebat᷑ Nam et eẜ.¬
pus iam pridem ab illa sua pͥsca urotute formiari ceperat
Et filia nõ tam delicata quã probris solũ ꝑatre latentibus
deformata eoat que tand sero licet exupebũt scdm tñ hant
se nentia delicata p̃t esse filia sed pudita quod ut ꝑri¬
seuim negari illũd certe nõ poterat proni et pre breue
lter at in pudicitias esse delitias Coͬ. filia lascurroe in¬
cipit taͦ eccuore pͥncipiis duoa ferro teneoa digitꝰ quel¬
luntur qui sibi uel alteri habitum querit a teneris anis
incipiat fatile et tractantur mollia ⁊ frangutus daga¬
ro. fascuure ncipit filia Ra ͦ lautas dapes et uestes illi
molles ac fulgidas anulosq et armillas detrahe et ꝙͥ¬
quid est aliud quo et ip̃a sibi placet et plac̾e̾ aliis stũdet

Expanded text:
elicata nimis est filia. Duas se habere filias delicatas, sed ferendas tamen, Rempublicam scilicet etum quidem usque ad speciem procacitatis, sed reatu liberum. In utraque tamen ita sentiens princeps sapientissimus fallebatur. Nam Respublica iam pridem ab illa sua prisca virtute fornicari ceperat, et filia non tam delicata quam probris, solum patrem latentibus, deformata erat, que tandem, sero licet, erumpere. Secundum tamen hanc sententiam, delicata potest esse filia sed pudica. Quod ut permiserim, negari illud certe non potest: pronum et breve iter ad impudicitiam esse delitias. Filia lascivire incipit. Occurre principiis: dura ferro, tenera digitis convelluntur. Qui sibi vel alteri habitum querit, a teneris annis incipit: facile et tractantur mollia et flectuntur. Lascivire incipit filia. Lautas dapes et vestes illi molles ac fulgidas, anulosque et armillas detrahe, et quicquid est aliud, quo et ipsa sibi placeat et placere aliis studeat.
Abbreviated transcription (Latin):
ta p̃iuderit iopinũ nichil accide̾ posse nõ ambigituri uñ fit ut
imꝑrouisa mors nõ sit insi cuiꝰ improiũsa uita fuit nã quo pacto
relũ maxima negligat qui parila qui minima ecia librare
sit solitus hũanis aũt in rebus quod michi mauis morte mõ¬
straueris quid par mortieo uelocissime moriorRa Imp̃meditata
modo nõ sit mors quo uelotior eo facilior et suppliciũ eñĩ si qᵈ
est utiq oreue est sensũq ip̃m celcritate p̃uemiens et morti de¬
trahitur quod ẽ in morte dũrissimũ metus mortis¬
De egrotante extra patria Caͫ.irz. de

Expanded text:
ta previderit, inopinum nichil accidere posse non ambigitur. Unde sit ut ta previderit, inopinum nichil accidere posse non ambigitur. Unde sit ut improvisa mors non sit nisi cuius improvida vita fuit. Nam quo pacto rerum maxima negligat, qui parva, qui minima etiam, librare sit solitus? humanis autem in rebus, quid michi maius morte monstraveris, quid par morti? Velocissime morior. Impremeditata modo non sit mors: quo velocior, eo facilior. Supplicium enim, si quod est, utique breve est, sensumque ipsum celeritate preveniens, et morti detrahitur, quod est in morte durissimum, metus mortisDE EGROTANTE EXTRA PATRIAM Alie