comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ ⁊ se hic non sit cũ hie q̃rit᷑¬
d uixi modicũ ⁊ duid si plꝰ
uixisses mĩqs̾ ideo ñ sixisses mo¬
dicũ Spacia uite huiꝰ inparia
⁊ ic̾ta st̃ unũ om̃ib est cõe.
cũcta st brenia coixit aliquis
octoginta ãnos quid hit queso
plus ht̃ ꝙͣ qui octo uerte acriter
te inte nec te fallat uulgi fu¬
qui diuciꝰ uixit insi forte cirras
laboresqz et dolores ⁊ tedia ac
pctã in lucio ponit̾is, aut qd̾ płꝰ
hrẽt si uixisset octingẽtos Est
in expectacõe fateor plustulũ
aliquid at cũ spaciũ utrũꝙ̃
trãfierit inͥ crede nichil ĩuẽies
quo plus uixisse felitiꝰ sitid
morior dũ bñ agere cogitabam. L qͥd
agẽ cogitabas nec agebas sit forsita
ĩꝑretuũ cogitasses bñt qui bene
fortasse aliquid sed sꝑnendũ apd̃̾
infallible reꝵ extimãtorẽ nil t̾
subtrahit᷑ integra merces tua ẽ
ñ accnũ mõ ẜ̾ uoroꝵ d. in medio
reꝵ apparatu morior ꝑ hec nõ
mortis s moriẽciũ culxa est qui

Expanded text:
que etsi hic non sit, tamen hic queritur. Vixi modicum. Quid, si plus vixisses? nunquid ideo non vixisses modicum? spatia vite huius imparia et incerta sunt; unum omnibus est commune: cuncta sunt brevia. Vixit aliquis octoginta annos: quid hic, queso, plus habet quam qui octo? Verte acriter te in te, nec te fallat vulgi fuqui diutius vixit, nisi forte curas laboresque, et dolores et tedia, ac peccata in lucro ponitis? aut quid plus haberet si vixisset octingentos? Est in expectatione fateor plusculum aliquid, at cum spatium utrunque transierit, michi crede, nichil invenies quo plus vixisse felicius sit. Morior dum bene agere cogitabam. Quid agere cogitabas nec agebas? sic forsitan in perpetuum cogitasses. Sunt qui bene fortasse aliquid sed spernendum, apud infallibilem rerum extimatorem, nil tibi subtrahitur; integra merces tua est, non actuum modo sed votorum. In medio rerum apparatu morior. Hoc non mortis sed morientium culpa est, qui
Abbreviated transcription (Latin):
a Trepente mimis morior¬
⁊ paulo añ si u̾colo senuis¬
se te dicebas mirũ quomo repẽ¬
tina mors seui est qui insi n
dicã delirat sed insanit semꝑ
añ ocłos morte̾ ht̃ nãq̃ cũ oĩ
etati falubrit᷑ sit ꝯsultũ ut
om̃e diẽ s̾ ultimũ credat hoc
ampliꝰ ⁊ rite cõpulit᷑ senectuti
ut oem̃ horã s pucet extremã
neq ills̾ nõmo audiat qd̾ est
apud tuliũ Nẽo tã senex qui
se ãmĩ nõ pucet unnere sed ne
id quidẽ qd̾ seneta ait diem s
Subito morior ⁊ duud hie dicã
insi ut upetam qd ille olim sũmꝰ
honi nec mĩor ingenio ꝙͣ for¬
tua uno ne integro quidem
añ suũ obitũ die quasi iam
uerũ exꝑiencie eicmitate p̃sa¬

Expanded text:
t repente nimis moriort repente nimis morior. Paulo ante, si recolo, senuisse te dicebas; mirum quomodo repentina mors seni est, qui nisi non dicam delirat, sed insanit, semper ante oculos mortem habet; namque cum omni etati salubriter sit consultum, ut omnem diem sibi ultimum credat, hoc amplius rite consulitur senectuti, ut omnem horam sibi putet extremam, neque illud modo non audiat quod est apud Tullium. “Nemo tam senex qui se annum non putet vivere”, sed ne id quidem quod Seneca ait, “diem”. Subito morior. Quid hic dicam, nisi ut repetam, quod ille olim summus hominum, nec minor ingenio quam fortuna, uno ne integro quidem ante suum obitum die, quasi iam verum ex
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑst̾ aĩ uirior ad extremos casꝰ
accingere aures as ĩmso strepitie
a. suplicii pomꝑa oclõs auerte
tacitusq cotã aĩa u̾colige atq
hortare resq ip̃ãs examina non
umbras yeꝵ tu si mortẽ ipam
rectis oclis sp̃tare audes nec
ferrũ puto nec restim nec liuẽtes
calices nec stillãtes carnifices hor¬
rebis uanũ ẽ enĩ ipm hostem
cũ ꝯtempseris eiꝰ faleras aut
signa metuere. d gnonnosa
morte dãpnatꝰ sum R Sepe ac¬
tor seu delator infamis et obsceni
testes et obsc nons index reus
aut ip̃e clarissimꝰ sepe ignobi¬
lis uulgo mors, nobilis uers
glos usy qui morit Iã ot fileam
uliquos ꝙ ⁊ minis mlti et ml̃to
impares st q̃ ysꝙͣ ignonnĩosior
mors ꝙͦ exucis in qua pepem¬
dit eximue illud et p̾niridũ cele
decus ac t̾re ne cle aliqd̾ igno¬
miosũ s̾ censeat olla sors hoĩs
et qm̃ sumo nich est altiꝰ in
hoc desmo dẽ genꝰ mortis hones¬
care põt Rotus dotucẽ nuilla
mors inqͥnat/ d morte repẽ¬

Expanded text:
sunt animi viribus, ad extremos casus accingere; aures ab inviso strepitu, a supplicii pompa oculos averte, tacitusque totam animam recollige atque hortare, resque ipsas examina, non umbras rerum; tu, si mortem ipsam rectis oculis spectare audes, nec ferrum puto, nec restim, nec liventes calices, nec stillantes carnifices horrebis. Vanum est enim, cum ipsum hostem contempseris, eius faleras aut signa metuere. Ignominiosa morte damnatus sum. Sepe actor seu delator infamis, et obsceni testes et obscurus iudex, reus autem ipse clarissimus, sepe ignobilis vulgo mors, nobilis vero gloriosusque qui moritur. Iam ut sileam reliquos, qui et nimis multi et multo impares sunt: que usquam ignominiosior mors quam crucis? in qua pependit eximium illud et prenitidum celi decus ac terre, ne tale aliquid ignominiosum sibi censeat ulla sors hominis. Et quoniam summo nichil est altius, in hoc desino: omne genus mortis honestare potest virtus; virtutem nulla mors inquinat. 123 DE MORTE REPEN
Abbreviated transcription (Latin):
crie Illuin ephesns illĩ sma
illũ persis ieũ ht̃ romẽna illã
ethyopes illũ inde illũ achata
ilos roma illuĩ ultĩa s uat hispa¬
na quosd̃ tñ exhis loco mortis
ablatos eẽ nr̃ in Sialitis creions
fama ẽ qua t̾rem erãt pars
quide ẽcherea pridem hauddiibie
celũ tenet d Eextra ꝓriã more

Expanded text:
cris. Illum Ephesus, illum Syria, illum Persis, illum habet Armenia, illum Ethiopes, illum Indi, illum Achaia, illos Roma, illum ultima servat Hispania, quosdam tamen ex his loco mortis ablatos esse, nunc in Italie urbibus fama est, qua terreni erant; pars quidem etherea pridem haud dubie celum ten
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ bñat si aliqñ cur nõ mõ d Unt̾¬
ruptis ebus morior ⁊ si ad mẽtẽ
u̾deũt a̾ ubus gestis aut ĩgeio clario¬
res magna ꝑs in expletis oꝑ ibus obi¬
ere pancis in hac brem uita cõtugit
ut ꝯcepta seu ⁊̃ incepta ꝑficerent

Expanded text:
 at si aliquando cur non modo?” Interruptis rebus morior. Si ad mentem redeunt, aut rebus gestis aut ingenio clariores, magna pars inexpletis operibus obiere. Paucis in hac brevi vita contigit ut concepta seu etiam incepta perficerent
Abbreviated transcription (Latin):
morte mecin putẽ mlq qd bremꝰ
ad optatũ ferat d morior łmo
oodormis uiteqz fessus ut arbirior
rquiestis d aorior ⁊ uade ĩet̾nã
uͥquiem nc̃ p̾mũ unne̾ incipis bona
mors miciũ est uite de morte
nid ꝙ ante diem morior ⁊ añ
diem nemo morit᷑ sed ñ oĩb
stat sua cuiq dies ad quã quisq
cũ uenerit metã actigit ⁊ qm
nec r̾dire daiũ nec subsistere trã¬
seundum est d Añ die morior ł
posset id uerũ ẽẽ si in diẽ debitor
fuisses puous debitor semꝑ debet soꝑ̃
itaq mitũ sui creditoris obseruet
et semꝑ ĩmũato hiãt qd̾ debet habet
aut semꝑ dũ mortale corpus ht̃
ullło mutuo nło opus est fenore
domi ħt̃ mno quõcuq ierit secũ
hc̃ et ut dr̃ ĩmanu ht̃ onde se libe¬
ret quo soluto nil nature ampliq
et ml iã celestisz ullis debet et
Rgilius ait poue s̾ hãt q̃relam
ante diem nõ u̾poscit᷑ pd oñui debet᷑
nore/. nec cosura indictes qd ulti¬

Expanded text:
morte melius putem nilque quod brevium morte melius putem nilque quod brevium ad optatum ferat. Morior. Immo obdormis viteque fessus ut arbitror requiescis. Morior. Vade in eternam requiem; nunc primum vivere incipis: bona mors, initium est vite. 120 DE MORTE d ante diem morior? Ante diem nemo moritur; sed non omnibus Stat sua cuique dies: ad quam quisque, cum venerit, metam attigit; et quoniam nec redire datum, nec subsistere, transeundum est. Ante diem morior. Posset id verum esse, si in diem debitor fuisses; purus debitor semper debet, semper itaque nutum sui creditoris observet, et semper in numerato habeat quod debet. Habet autem semper, dum mortale corpus habet: nullo mutuo, nullo opus est fenore, domi habet; immo quocunque ierit secum habet, ut dicitur, in manu habet, unde se liberet, quo soluto nil nature amplius, et nil iam celestius ullis debet, ut Virgilius ait. Pone igitur hanc querelam. Ante diem non reposcitur, quod omni debetur nore, nec usura indiges; quod ulti
Abbreviated transcription (Latin):
dare Nos utrũq reicimꝰ qm̃ ut
uocatũ yͥspondere et u̾uerẽt parẽ
landable sit imꝑatoris ĩ iussu cõ¬
missa de custodĩa ⁊ corꝑis gratiõe
discedere capitalis ẽ habenda deset¬
tio et ui exilis gram ue sũmo
plectenda supplicio dciens u̾pero
ut alcius ĩp̾mã habũde enĩ insr̃
fallor hec oĩa suꝑior tractatus
explicuit d morior ꝑ ꝯmo car¬
mox futurꝰ liber fat libens qd̾
uẽ nolens faceres et ut uñ ait
qͥdã mortis hortator cupias qd̾cũ¬
int̃e ẽ ñ ẽ utiliꝰ mio quidem
accelera ne titubes neu cñcteris
pone suspicões ñ tu ubi es carior
pͣ ille quis uocatus ab amãte
diffidit ad huc forte miraberis
timuisse qd optandũ eẽt mlt̾a
iã solutꝰ scies q̃ uinictꝰ ulło un¬
ꝙͣ seudio didicisses usq a deo
ut archana reꝵ noste uolẽnb ad q̃
mortali uelo obsita acies urã non
penetrat que ꝓfecto cupiditas natura¬
lis est hoĩ sed uehemẽtior studioso ml

Expanded text:
dare; nos utrunque reicimus, quoniam ut dare; nos utrunque reicimus, quoniam ut vocatum respondere et reverenter parere laudabile, sic imperatoris iniussu commissa de custodia et corporis statione discedere capitalis est habenda defectio, et vel exilio gravi vel summo plectenda supplicio. Sciens repeto ut altius imprimam; abunde enim, nisi fallor, hec omnia superior tractatus explicuit. Morior. Immo carmox futurus liber. Fac libens quod vel nolens faceres, et, ut bene ait quidam mortis hortator: cupias qut; non est utilius, immo quidem s prestolatur; accelera ne titubes, neu cuncteris; pone suspitiones: non tu es tibi carior quam illi. Quis vocatus ab amante diffidit? Adhuc forte miraberis timuisse quod optandum esset, multa iam solutus scies, que vinctus nullo unquam studio didicisses; usque adeo ut arcana rerum nosse volentibus, ad que mortali velo obsita acies vestra non penetrat, que profecto cupiditas naturalis est homini, sed vehementior studioso, nil
Abbreviated transcription (Latin):
opinio s pħoꝵ oĩm excellentissim
tenuer̃t Nulla t̾ spes ĩ occasu
aĩe q̃ natura tlis est ut mors
neq̃at neq hĩc fidas nil male
suꝑẽẽ post obitũ ꝙ nlł̃a sit fu¬
tura aĩa que pati possit ses
qr creator aĩe ip̃s ẽ mitis ix se
pus ac misericors opus suũ
ñ despiciet seq uaciter ĩnocan¬
tibus pe erit In illũ p̃tes
in illũ uota ⁊̃ illũ sꝑes oltime
ferãt᷑ in illius nom̃ extrema
desmãt suspiria .I. fecurus
nichil tuneas nat᷑a parens
ueiignissima nichil fecit horri¬
ficũ mortẽ formdabile error facit
homi ñ natura uei puide siquid
magnũ Uome aĩo siquid aleĩ
struis hliles ⁊ ĩeptas unlgi uoce
actaqz despice ueꝵ illos suspice
apud nros quide lete feliciteri
moriẽtiũ ĩmĩabilia st exempla
dm antiquiora ꝑq̾rimꝰ multi ot¬
t̾rent qͥ mortẽ ñ mõ ferãt fortit᷑
s arcessãt qd̾ ĩ marco catone sit̃
mõ diximꝰ marcꝰ eycero excusat

Expanded text:
ophorum omnium excellentissimi ophorum omnium excellentissimi tenuerunt. Nulla tibi spes in occasu anime que natura talis est ut mori nequeat, neque hinc fidas nil mali superesse post obitum, quod nulla sit futura anima que pati possit. Sed quia creator anime ipse est mitis, ipse pius ac misericors, opus suum non despiciet. Seque veraciter, invocantibus prope erit. In illum preces, in illum vota, in illum spes ultime ferantur, in illius nomen extrema desinant suspiria. I securus, nil timeas; natura, parens benignissima, nichil fecit horrificum: mortem formidabilem error facit hominum, non natura rei. Proinde si quid magnum volvis animo, si quid altum struis, humiles et ineptas, vulgi voces actaque despice, verum illos suspice, Apud vestros quidem lete feliciterque morientium innumerabilia sunt exempla; sin antiquiora perquirimus, multi occurrent qui mortem non modo ferant fortiter, sed arcessant, quod in Marco Catone sicut modo diximus, Marcus Cicero excusat,
Abbreviated transcription (Latin):
cetos sãne mlt̾a ⁊ ualida ĩ cus¬
gulano ip̃o cuiꝰ supra menũ̃
pnia luce bcolegit Sicero q̃ in oli
didiceris nt docendi spariũ ñ est
quibz efficit sine ĩ malis sit qui
morit siue ĩ bonis ẽẽ uidatur
qr tñ ex quo fortue iaculis pacet
oĩs hoi fiatus a malis eñ nõ
a bonis morte discedere q uod acer
quisq hũanaꝵ obseruator uerũ
hauddubie uerũ sentit Morte g
nõ effensũ se sed s̾ ꝯsultũ ĩextiãt
lete illã cogitas et cũ benerit uisu¬
uns ut liberatoris sui mĩciã seu
mĩstrã et cũ trãsierit respturꝰ
seu fenestrã imi mũdi tande et
carcerẽ caris euaserit Saend
cicero idem disputãdo ꝯsegunt᷑ seu
perit ains seu trãsfert᷑ ut uel
mali nichil ñe bom plimũ sit
ĩ morte argute fortassis apid
nec apud eũ ip̃m de quo sepe
loqm᷑ dyceronẽ qd̾ magnificẽ¬
tissime mlt̾is testatus ẽ locis ẜ
ul sin collocutoris, uel illiꝰ em
sis teneto ut facis ĩ mortalẽ esse

Expanded text:
lta et valida, in Tusculano ipso, cuius supra memini prima luce recolligit Cicero, que nisi olim didiceris, nunc docendi spatium non est. Quibus efficit, sive in malis sit qui moritur, sive in bonis esse videatur, quia tamen ex equo fortune iaculis patet omnis hominum status, a malis eum non a bonis morte discedere, quod acer quisque humanarum observator rerum haud dubie verum sentit. Morte igitur non offensum se, sed sibi consultum iri existlete illam cogitans, et cum venerit visurus, ut liberatoris sui nuntiam seu ministram, et cum transierit respecturus, ceu fenestram, unde mundi laqueos et carcerem carnis evaserit. Illud Cicero idem disputando consequitur, seu perit animus seu transfertur, ut vel mali nichil, vel boni plurimum sit in morte, argute fortassis apud nec apud eum ipsum, de quo sepe loquimur Ciceronem, quod magnificentissime multis testatus est locis, sed vel sui collocutoris, vel illius cuius sic teneto, ut scias immortalem esse
Abbreviated transcription (Latin):
ad cõcordiã redigendis Sota de¬
inqz res huc redit ut uel mortis
ĩcusare celeritatẽ desmas uel
molestias uite prolixioris que
de mortis ipius tarditate pro¬
uẽm̃t, sed uos uobiscũ dissidet̾es
nec mori uultis n᷑ senescere cũ
ut ꝵ c̾te ul alterutrũ sit mͣte¬
S Amplus uinere poterã
Mno c̾te nõ potas nã si posses
ꝑ facile t̾ assenciar at si diceͣ uis
debebã qr panculos adhuc dies uinẽ
etati ñ indebitũ uiderer᷑ ñ eꝯne cõ¬
senserim ꝯuidã enĩ serms obeñt

Expanded text:
ad concordiam redigendis; tota dead concordiam redigendis; tota denique res huc redit, ut vel mortis incusare celeritatem desinas, vel molestias vite prolixioris, que de mortis ipsius tarditate proveniunt. Sed vos vobiscum diffidentes, nec mori vultis nec senescere, cum utrunque certe vel alterutrum sit necesse. Amplius vivere poteram. Immo certe non poteras; nam si posses,perfacile tibi assentiar. At si dicere vis “debeam”, quia pauculos adhuc dies vivere etati non indebitum videretur, non eque consenserim: quida
Abbreviated transcription (Latin):
morior añ diẽ R Non intelligo
qͦs fit añ diem mori insi qd̾ uulgo
dĩ añ lucẽ seu cũ p̾mũ uelucescit᷑
que ex̾citiis eiꝰ quã ñc̃ agis au
aptissima hora est a lioqͥn quis orõ
ioñ añ suũ diem mout᷑ cũ ille
sit suns dies in quo morit᷑ nõ aliꝰ¬
an illud em̃ sit nõ mori potes sit̃
nec post illud uine d mouor añ
tꝑs ł dins nisi amens q̃rit᷑
añ tp̃s absolm unnclis ⁊ carcere
relaxari lecãdu medifĩius si
añ exs accidisset s nec accidit n
accidere potuit suũ tꝑs hñt oĩa
hic te tninꝰ manebat hic metam
fixerat qui te in hoc uite fasti¬
diũ induxit si de hoc pme q̃reris
et de alio quolz q̃ri posses d Sito
morior ⁊ dito natus eras nõ
morit᷑ cito qͥ iã senuit ꝙ si nõ
ñ senuisse nõ potest quisqs morit᷑
s intelligo senectutẽ ut uulctus
quis fmis est alius ꝙͣ mors de
mitio discrepant uariis sñ̃is
s pro urrib senescentẽ proq uale¬
tudine corpoꝵ at aĩoꝵ habitie

Expanded text:
Morior ante diem. Non intelligo quid sit ante diem mori, nisi quod vulgo dicitur, ante lucem, seu cum primum illucescit, que exercitiis eius quam nunc agis anime aptissima hora est. alioquin quis omnino hominum ante suum diem moritur, cum ille sit suus dies, in quo moritur, non aliuAnte illud enim sic mori non potes, sicut nec post illud vivere. Morior ante tempus. Quis nisi amens queritur ante tempus absolvi vinculis et carcere relaxari? Letandum mediusfidius, si ante tempus accidisset; sed nec accidit nec accidere potuit: suum tempus habent omnia. Hic te terminus manebat, hic metam fixerat, qui te in hoc vite stadium induxit. Si de hoc fine quereris, et de alio quolibet queri posses. Cito morior. Cito natus eras. Non moritur cito qui iam senuit; quod si non non senuisse non potest, quisquis moritur. Sed intelligo senectutem, ut vulgus, quis, finis est alius quam mors; de initio discrepant vaviribus senescentium, proque valitudine corporum atque animorum habitu,
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ q̃renda ñ sensib d heu qd me
R mos gerendus delicato ac fastidi
fit utile ⁊taqz facile paciar. ut si
langor si supplitiũ si offensio afflit¬
tioq corpis mala sut q̃ĩ cõmoda
sortis dici uident honestiꝰ ip se
quoq dolor hinc oriens dici bideriq
malũ et si ita uis ingẽs possu sed
cedam Amitus noster Eycero nos
cero mlta ibi p̾tea diuine contra
hoc seũ ĩ cõmodũ seu malũ in tus¬
ꝯm̃q dieꝵ disputatões ꝓari lbroꝵ
nnͣo amplexus quẽ signaise
t̾ locũ uoli ualet enz mioie
modis ad id quo nr̃ eges maxie
pacientiã uoburꝙ aĩ ꝯuo enerua¬
ihũãnis ac saxeis pociora oinche
do diffidam q dũ remedii auido
sepe locũ illũ upeto ad tollerãtiã

Expanded text:
est querenda, non sensibus. Heu, quid me est querenda, non sensibus. Heu, quid me . Mos gerendus delicato ac fastidiefit utile. Itaque facile patiar ut, si languor, si supplicium, si offensio afflictioque corporis mala sunt, que “incommoda” Stoicis dici videntur honestius, ipse quoque dolor hinc oriens dici viderique malum, et si ita vis ingens possit, sed cedam, amicus noscero; multa ibi preterea divine contra hoc, seu incommodum, seu malum in Tusquinque dierum disputationes, pari librorum numero complexus, quem signasse tibi locum volui; valet enim miris modis, ad id quo nunc eges, maxime patientiam roburque animi; quo enervainhumanis ac saxeis potiora et micht confidendo diffidam, quia dum remedii avidus sepe locum illum repeto, ad tolerantiam
Abbreviated transcription (Latin):
calculũ res u̾dat mltis illa corpꝰ
tediis implicãs młtis añ expli¬
cuit d heu quid creda rerũ pesse¬
ma laudanti R reꝵ pessima nõ
corꝑis s ãĩ uicia morbiq fut
Nec idcirco ego leprã sed equanim¬
tatẽ ⁊ pacienciã laudo nec indig¬
uant nnmiũq flebilr fr̾e suad̾o
hũanaꝵ tuã ꝓpã reꝵ sortẽ cũ sũo
tibi p̃ẜrim imꝑatore ac pho Ton
stantino scil ac plotino dequo¬
mõ diximꝰ cõe postremo ante
oclõs hrẽ celi dñmũ ñ leprã odisse
ce̾ at honi de quo st̾ptũ est
neq hĩtabit iuxta te malignus
neq ꝑmanebũt ĩiusti añ oclõs
t nõs ñ tñ leproses horruisse
seu fugisse s illor domes a diis
sensibus meis credo, illi miche
nec excusare possu nec negare
aĩẽ una in t̾ris euta ꝓculdub io
aix est dem᷑ nichil absurdius int̾
inͥ amicos ꝙͣ sensuũ fallati indicõ
ueꝵ q̃ri igemio ac studio uitas

Expanded text:
calculum res redeat, multis illa corpus calculum res redeat, multis illa corpus tediis implicans, multis animum explicuit. Heu, quid credam rerum pessima laudanti? Rerum pessima non corporis, sed animi vitia morbique sunt; nec idcirco ego lepram, sed equanimitatem et patientiam laudo; nec indignanter nimiumque flebiliter ferre suadeo humanarum tuam propriam rerum sortem, cum summo tibi presertim Imperatore ac philosopho, Constantino scilicet ac Plotino de quomodo diximus, communem; postremo ante oculos habere celi dominum, non lepram odisse, cem atque hominum, de quo scriptum est: “neque habitabit iuxta te malignus, neque permanebunt iniusti ante oculos tuos”, non tamen leprosos horruisse seu fugisse, sed illorum domos adiissesensibus meis credo, illi michi nec excusare possum nec negare,anime una in terris tuta procul dubio arx est. Deinde nichil adsurdius inter michi amicos, quam sensuum fallaci iudicio verum queri: ingenio ac studio veritas
Abbreviated transcription (Latin):
flendo face̾ et illũ t̾ forsan in¬
sest iore qui labores honi exalto
uidet paciẽciãq ꝯsiderat quã
aut umedio ꝯpenset a. p̾mio
ãn uõ adu̾sus om̃s corporeas
pestes seu qm̃ noĩatim unã defles
paꝵ solatii ꝯtra hãt ip̃a ẽ nosse le¬
prã suꝑficiei uiciũ iu coloris ẽẽ
ñ ualitudis aͥ inceg̾tatis sensnũ
atz mẽbroꝵ ut augusimo bisum
stimꝰ nec phisici ꝯrdicũt fed ut cu-¬
tem penetret arcꝰqz dilacerans in
pcordia una descendat qd̾ fecisse le¬
git᷑ plotino ingenti placonico in
aiãz t̾te descendere insi ip̃ã ꝯsenserit
nõ potest qua ĩcolumi ñ pluris
extͥnsetus corꝑis sin hĩrus apud
illã erit ꝙͣ uñ ualentẽ apud hospi¬
tẽ ꝙ hospitiiꝰ forte paries extimꝰ
uentis at imibrib scaber fit᷑ euud
ꝙ lepra possessorẽ suũ uulgo eripit
conforcioy hom̃i sepe eoꝵ. quos ut
fugeres xcusadũ nchil nullisq
ñ auxiliũ implorãdũ erat. ut ad

Expanded text:
flendo facere, et illum tibi forsan inflendo facere, et illum tibi forsan infestiorem, qui labores hominum ex alto videt, patientiamque considerat, quam aut remedio compenset aut premio? an vero adversus omnes corporeas pestes seu, quoniam nominatim unam defles, parum solatii contra hanc ipsam est, nosse lepram superficiei vitium, vel coloris esse, non valitudinis aut integritatis sensuum atque membrorum? Aut Augustino visum scimus, nec Physici contradicunt; sed ut cutem penetret, artusque dilacerans in precordia ima descendat, quod fecisse legitur Plotino, ingenti Platonico: in animam certe descendere, nisi ipsa consenserit, non potest; qua incolumi, non pluris extrinsecus corporis sui habitus apud illam erit, quam bene valentem apud hospitem, quam hospitii forte paries extimus ventis ac imbribus scaber sit. Quid, quod lepra possessorem suum vulgo eripit, consortioque hominum sepe eorum, quos ut fugeres recusandum nichil, nulliusque non auxilium implorandum erat: ut ad
Abbreviated transcription (Latin):
ñ nec mirar quide oportere
nec indignari: si putredo in t̾ra
suã scil in sedẽ fluxerit ẽẽ hõis
mẽtẽ et sup̃ma eiꝰ in o̾bellent
ad felicitatẽ ꝑet intatẽq disposi¬
ta eiusdẽ ꝑtes infimas et morti
obnoxias et om̃ĩs mistrie capaces
seu lepra gͥ seu exilenpia seu
qdꝰ hĩs turpiꝰ a̾ tristiue ĩciderit
cogitãdũ ⁊ ac̾ter ĩmiseriaꝵ ua seu¬
lum Rescendisse qd suũ erat usti¬
natũ ille fignlo ab et̾no ab et̾no
contra que lutea uasa ne mur¬
murẽt admonẽt᷑ ꝙ illud ĩ honorẽ
hoc ĩ ꝯcumeliã ueꝵ cũcta fragi¬
lia finxerit atq mortalia da
Erco ego te ꝯsule sñ murmure
⁊ gemitu leprã ferã A plane
me ꝯsule atz autore cui si osten¬
ueris mmiro a̾ genituẽ utilem t̾
leuamẽq aliꝯd̾ mali esse Rosis
utro ꝯsiliis utrũq ꝑmiserim
seu iusserim ꝙ si indignacio
q̃rele me aliud ꝙ accessio mali
s quid morbd corꝑis addere
aĩ morbũ inuat teq̃r miseriorẽ

Expanded text:
um; nec mirari quidem oportere, um; nec mirari quidem oportere, nec indignari, si putredo in terram, suam scilicet in sedem fluxerit; esse hominis mentem et suprema eius, ni rebellent ad felicitatem perpetuitatemque disposita, eiusdem partes infimas, et morti obnoxias et omnis miserie capaces. Seu lepra igitur seu epylepsia seu quid his turpius aut tristius inciderit, cogitandum tibi acriter, in miseriarum vasculum descendisse, quod suum erat, destinatumque illi figulo ab eterno, contra quem lutea vasa ne murmurent admonentur, quod illud in honorem, hoc in contumeliam, verum cuncta fragilia finxerit atque mortalia. Ergo ego te consule sine murmure et gemitu lepram feram? Plane me consule atque auctore, cui si ostenderis, murmur aut gemitum utilem tibi, levamenque aliquod mali esse, versis ultro consiliis, utrunque permiserim seu iusserim. Quod si indignatio et querele nil aliud quam accessio mali sunt, quid morbo corporis addere animi morbum iuvat, teque miseriorem
Abbreviated transcription (Latin):
amarã cristẽ nate᷑ aduersam
sensib odiosam. s q̃ ututis ope
ñ dico dulcestere qd̾ epycurus
cius a̾ quodamõ nec sentiri
quidẽ possit d Armatꝰ an in¬
ermis ego dolorẽ ualde sentio
⁊ malũ grande ꝓfiteor ⁊ pro¬
fessionẽ aliã ex ꝑte optabam¬
d hem uinsus ad speciosam re¬
trahim᷑ deecant aures Rba
dolor enz corꝑis aĩ paciencia ma¬
ior est R duid si ullẽ corꝑis
ũl illecebre, ne molestĩe nle
angores stantis atz obseantis aĩ
uirib pares sũt qd̃ si ĩ ommi
luctanne mõ ñ uolens terga dedit
sed toto insu ac bona fide refut̾it
uictor d. Qñ uõ si doloris ĩtolleiã¬
ciã morbi feditas grauat et fasti¬
diũ. pudor quid si lepra putre
corpuis ac miserũ ĩuasit quid hic
michi sermo cuus iste ꝯtulerit¬
R. ml̃tũ sane in u̾spuis ostendet
t̾ te qui cncta u̾spicies te ñ uides
iubebit memĩsse treũ ⁊ mortale
corpusilm̃ t̾ ẽẽ ñ aeriũ neq eteri¬

Expanded text:
amaram, tristem, nature adversam, amaram, tristem, nature adversam, sensibus odiosam, sed que, virtutis ope, non dico dulcescere, quod Epicurus cius, aut quodammodo nec sentiri quidem possit. Armatus an inermis, ego dolorem valde sentio, et malum grande profiteor. Professionem aliam ex te optabam. Hem, rursus ad speciosa retrahimur! delectant aures verba dolor enim corporis, animi patientia maior est? Quid si nulle corporis vel illecebre vel molestie, nulli angores stantis atque obstantis animi viribus pares sunt? quid si in omni luctamine modo non volens terga dederit, sed toto nisu ac bona fide restistervictor? Quid, vero, si doloris intolerantiam, morbi feditas gravat et fastidium et pudor? Quid si lepra putre corpus ac miserum invasit? quid hic michi sermo tuus iste contulerit? Multum sane, ni respuis. Ostendet tibi te, qui, cuncta respiciens, te non vides; iubebit meminisse terreum et mortale corpusculum tibi esse, non aerium neque etern
Abbreviated transcription (Latin):
ħ poeticũ mõ s pastonũ es ubrẽ¬
y s̃cio ẜ te posse aliquid qd ñ õs
possint mio, nã potes uelle cupio
d Omi heu miserũ inq̾etas ñ
me satis gͥ torquet dolor ⁊ quietẽ
porius affre et hũc t̾ tortorẽ auf¬
re meditor qd̾ insi tu qui potes
manuẽ dederis sola ñ possiẽ s¬
pape quid hoc est qd me posse ais
an possũ dolorẽ nͥ sentire quẽ sen-¬
cio a malũ negare quẽ pessimiẽ
exꝑior ⁊ pͥmũ ñ u̾quiro obfrat
eni nat᷑a alteꝵ ne impetrẽ nõ
nat᷑a ñ ꝟitas error solus obsri
q̃ phica dicitis scio plane dolorẽ
nõ eẽ aĩ uiciũ s corꝑis scio dolo¬
iem aliud ẽẽ ꝙyͣ ꝑfidiã dolere
aliud ꝙͣ furan hec me ut noua
ne doceas. satis magnũ et si me
addideris perse dolor malũ cinus
ego li nostendi confilis sed ferẽdi
seu qͥd malim depellendi egeo
nomi eiz nossemq etinã mina
quid est dolor L. Se ego dolorẽ
rẽ acerbã scio ĩmitẽ horridã

Expanded text:
non poeticum modo sed pastorium est venon poeticum modo sed pastorium est veosse aliquid, quod non omnes possint, immo iam potes, velle cupio. Quid, heu, miserum inquietas? Num me satis igitur torquet dolor? Quietem potius afferre, et hunc tibi tortorem auferre meditor; quod nisi tu, qui potes, manum dederis, sola non possum. Pape! Quid hoc est quod me posse ais? an possum dolorem non sentire quem sentio, aut malum negare quod pessimum experior? Primum non requiro, obstat enim natura; alterum ne impetrem, non natura, non veritas, error solus obstita que philosophica dicitis! scio plane dolorem non esse animi vitium sed corporis; scio dolorem aliud esse quam perfidiam, dolere aliud quam furari, hec me ut nova ne doceas, satis magnum etsi nil aliud addideris, per se dolor malum, cuius ego non noscendi consilio, sed ferendi seu quod malim depellendi egeo; novi enim nossemque utinam minus! quid est dolor. Et ego dolorem rem acerbam scio, immitem, horridam,
Abbreviated transcription (Latin):
sequor ꝙn chimerã nichil eẽ uolũt
apud alios nãq cilicie mons est¬
2 duasi uõ ĩmntadus t̾ ꝓponat᷑ phe¬
nix et ñ acies unoꝵ/ que quo rarior
eo dignior cui silĩe fieri belis qͥsq̾e
uaros seqi negliget uarꝰ eẽ bioñ
potit d uideo unũ ex pancis fieri
iubes unꝰ ex młtis sũ R ꝓpe nllm̃
te maluerĩ ꝙ ex mltio unũ nescio
en an ñ eẽ an stultũ ẽẽ sit me¬
lius atq plimoꝵ idem ⁊⁊ stultoꝵ .e.
mio sit oportet d. Sgo uõ nie peiꝰ
eẽ ꝙͣ nie ẽẽ scio R Nescis qͥd mali
sit ẽẽ a̾ ꝯud nec ẽẽ qd debras d
Ita hoc dicis quasi qd̾ uni forte acci¬
dit Rebitũ sit om̃ib idq ad omes
trahi uelis. Y male ais forte. utꝰ
eĩ ñ foituita s eliberat ma ꝓrsꝰ
et electiua est ñ casu eꝯmaom que¬
renda. s studio neꝙ ego qd̾ um
tractura libẽtius s ĩ uno ⁊̃ defate¬
gor d ait ñ omĩa possimꝰ om̃e

Expanded text:
sequor, qui Chymeram nichil esse volunt, sequor, qui Chymeram nichil esse volunt, apud alios namque Cilicie mons est. Quasi vero imitandus tibi proponatur Phenix et non acies virorum, que quo rarior, eo dignior cui similis fieri velis; quisquis raros sequi negliget, rarus esse vir non poterit. Video unum ex paucis fieri iubes; unus ex multis sum. Prope nullum te maluerim, quam ex multis unum; nescio enim an non esse, an stultum esse sit melius. At qui plurimorum, idem et stultorum e numero sit oportet. Ego vero nil peius esse quam nil esse scio. Nescis quid mali sit esse aliquid, nec esse quod debeas? Ita hoc dicis, quasi, quod uni forte accidit, debitum sit omnibus, idque ad omnes trahi velis. Male ais “forte”: virtus enim non fortuita, sed deliberativa prorsus et electiva est, non casu equidem querenda, sed studio; neque ego quod uni tractura libentius, sed in uno etiam defatigor. At non omnia possumus omnes
Abbreviated transcription (Latin):
difficultas quidẽ si honesta est¬
S Simiꝰ hoiẽs ñ dnĩ ⁊ moribũda
corpuscla uii uoloris fre non
ualent R fragilia corꝑa hũana
nõ nege si ñ usꝙ adro quin
ad collerãtiã oĩs aduersi sat
uiriuz hĩtura sint insi maior
młto eẽt inf̾mitas aĩoꝵ illa ẽ
q̃ uiro indignos hemlatꝰ et
mliebres atqz huiles uoces elicĩt
Quid ẽ ein oro te cur impossi¬
bẽẽ hoĩ censeas qd sepe olim et
potuisse uides hoĩez ⁊ fecisse s.
hei in rursus ad hystorias uocor
ĩ medio dlor estu uix pñtiũ uix
mei ip̃ius menor ĩmemouã protra¬
hor antiquoꝵ L an ñ gͦ clarorũ
u̾cordatio unoꝵ qui silia fortit᷑ pas¬
si sint magnũ affeyt ĩ om̃i uerũ
asꝑitate solatiũ lemmẽq/ . Sencio
ad ĩmitãdũ uarissimos hortaris glo¬
tiosa consilia sed alta nimiũ sup̃q
hoiem L. Dund supra hoĩe dicis
paucoꝵ estq ultĩa ⁊ exacta uaritas
millitati ꝓxima ñ mltũ int̾ pħe¬
incẽ ⁊ chimeuã int̾eẽ dixerim ilos

Expanded text:
difficultas quidem, sed honesta est. Sumus homines non dii, et moribunda corpuscula vim doloris ferre non valent. Fragilia corpora humana non negem, sed non usque adeo quin ad tolerantiam omnis adversi sat virium habitura sint, nisi maior multo esset infirmitas animorum. Illa est, que viro indignos eiulatus, et muliebres atque humiles voces elicit. Quid est enim, oro te, cur impossibile homini censeas, quod sepe olim et potuisse vides hominem et fecisse. michi, rursus ad historias vocor, et in medio dolorum estu, vix presentium, vix mei ipsius memor, ad memoriam protrahor antiquorum! An non ergo clarorum recordatio virorum, qui similia fortiter passi sint, magnum affert in omni rerum asperitate solatium lenimenque? Sentio ad imitandum rarissimos hortatores gloriosa consilia, sed alta nimium supraque hominem. Quid supra hominem dicis, paucorum; estque ultima et exacta raritas nullitati proxima: non multum inter Phenicem et Chymeram interesse dixerim illos
Abbreviated transcription (Latin):
sit illi accidit pic om̃ib qui uencu¬
rañ puident s cũ cũctis in ubus pro¬
uidencia nccia sit tñ in his maxiẽ
q̃ implius ꝙͣ semel fieri neq̃unt
in q̾bue error unꝰ sufficit ubicũq
pes lapsus fuerit accũ est ꝙ ualde
nc᷑ s mortẽ horres ⁊ alte radicata
nõ facile diueaũt᷑ Scio ut dixi
merũ mortis senꝑibus insitum
pͥcipͥueq uulgarut ph̃a uelo moĩtẽ¬

Expanded text:
ui ventura non provident. Sed cum cunctis in rebus providentia necessaria sit, tum in his maxime que amplius quam semel fieri nequeunt, in quibus error unus sufficit: ubicunque pes lapsus fuerit, actum est. Valde nunc etiam mortem horreo. Alte radicata non facile divelluntur. Scio, ut dixi, metum mortis sensibus insitum precipueque vulgarium; Philoso
Abbreviated transcription (Latin):
nimiter ꝓferendã mortẽ fortit᷑
exp̾tandã hec nr̃i bmndii sima
i orior ł Ad extrema ꝑuẽtũ
est. dam nec mortẽ metues
nec optabis de quib duobus
totid̃ me ꝓximis tractatib fati¬
gasti Iam pr̾ea nec dolebis, nec
corꝑis aĩq defectib sub iacebis
net rep tediis a̾ morbis a semo
a̾ hoñi dolis a̾ fortuẽ uarietate
lassabere q̃ si mala st mali finis
utiq bonꝰ ẽ tu paulo añ dohis
oĩbz q̃rebaris nc̃ eoꝵdẽ de Eine
ꝯq̃reris uide ne sie miquns
d morior. Xter prmn inio oñ
latũ tritũq icer graderis solꝰ neͣ
⁊ nescio qd aliud demir̾ maluisses
ꝑge aut̃ ñ ẽ aberrandi metus
tot stꝰ uie duces comitesq d. heu
morior ⁊ Si quis est quẽ flente
mori deceat uidere dedec uit uiuẽtem cũ
instare semꝑq supra ꝟticẽ uideret
uñ mox flendã sciret risũ illum
Sauddubie fletus hic nõ longo se¬
mĩcus spacio seq̃dat᷑ d morior ł
nõ ẽ ferendus qui sui gñis sortẽ

Expanded text:
titer spectanda: hec nostri remedii summa rior. Ad extrema perventum est: iam nec mortem metues nec optabis, de quibus duobus totidem me proximis tractatibus fatigasti. Iam preterea nec dolebis, nec corporis animique defectibus subiacebis, nec rerum tediis, aut morbis, aut senio, aut hominum dolis, aut fortune varietate lassabere, que, si mala sunt, mali finis utique bonus est. Tu paulo ante de his omnibus querebaris; nunc eorundem de fine conquereris. Vide ne sis iniquus, . Morior. Iter patrum, immo omnium; latum tritumque iter graderis. Solus ne tibi nescio quid aliud demum maluisses. Perge autem, non est aberrandi metus; tot sunt vite duces comitesque. Heu, morior! Si quis est quem flentem mori deceat, ridere dedecuit viventem, cum instare semperque supra verticem videret, unde mox flendum sciret, risum illud haud dubie fletus hic, non longo seiunctus spatio, sequebatur. Morior. Non est ferendus, qui sui generis sortem
Abbreviated transcription (Latin):
õ qd spds si ad p̾stos u̾ditũ ĩuẽtu
aliquid apud illos fuerit qd egri¬
eudinẽ tuã leuet noli spernere
et dicere qd indocti dicũt a phĩs ista
sumis respondebo einiz tibe cum
Eycerone Met uebã ne a Ros lens¬
nibus diceres et reuera wbe uan
piscari uenariq insi obi pistes
fereq hitant in aquis acq nemo¬
ribus uoi fodi aur boi gr̃mas¬
legi nnsi ubi hos nascit᷑ ille sta¬
tent in t̾re uemis marisz litorib
unde nꝰ a m̾catoribus merces oñ
statuas et tabulas pictas inse̾¬
asticariis astatuariis ⁊ pictoribus
unde demũ phica nisi a phĩs pete
inbes, que et si apuo illos ꝓ chssan¬
ris abdita atq ab ilis ĩuenta sit̃
ead tñ ab aliis in aꝑtũ emi et
ũl aceruatiꝰ uĩ clarius atq exp̃s¬
sins ũl bremꝰ postremo ne ali
dici pñt audendi filia om̃ib spe
datura successũ pancis ea ouis
ordinie ac incture qd  in poetitis
elegantissime flaccꝰ Rocet et sepe

Expanded text:
od speres, si ad priscos reditum, inventumque aliquid apud illos fuerit, quod egritudinem tuam levet, noli spernere et dicere, quod indocti dicunt; a Philosophis ista sumis; respondebo enim tibi cum Cicerone: “metuebam ne a lenonibus diceres”, et, re vera, ubinam piscari venarique, nisi ubi pisces fereque habitant in aquis atque nemoribus? ubi fodi aurlegi, nisi ubi hoc nascitur? ille scatent in terre venis, marisque litoribus. Unde, nisi a mercatoribus, merces? unde statuas ac tabulas pictas, nisi a statuariis atque pictoribus? unde demum Philosophica nisi a Philosophis peti iubes, que, etsi apud illos pro thesauris abdita atque ab illis inventa sint, eadem tamen ab aliis in apertum erui, et vel acervatius vel clarius atque expressius vel brevius, postremo vel aliter dici possunt, audendi similia omnibus spem datura, successum paucis. Ea est vis ordinis ac iuncture quod et in poeticis elegantissime Flaccus docet, et sepe
Abbreviated transcription (Latin):
et mlt̾a bñdcã ne poaius male
dicto Nõ migrãdũ nemie eb
exptandũ ẽ Sine edĩficiũ tuũ
uuac ut añꝙͣ fugias oppꝰ maris¬
S non possũ pati q̃ ĩminẽt mori
malo R ab hoste forpitan inferẽ¬
dum mortẽ que fortitꝰ lata sit
turpis ẽẽ nõ põt cũ hec uolũta¬
ua ñ possit eẽ nõ turxis qr ꝯ ͣ¬

Expanded text:
et multa bene dicta uno polluis male et multa bene dicta uno polluis male dicto: non migrandum nempe sed expectandum est; sine edificium tuum ruat, ut antequam fugias opprimaris. Non possum pati que imminent, mori malo. Ab hoste forsitan inferendam mortem; que fortiter silata sit, turpis esse non potest, cum hec voluntaria non possit esse non turpis, quia
Abbreviated transcription (Latin):
dm̃ domus credis in g̾linue e
qui fecit onia is est om̃i dñs
dolore mimo cogor ut mori uetii¬
I hie fortassis ad exꝑientiã dcior
dat᷑ qm si molestuo et c̃ẽ pot̾ut onilis
si intollerabitis longus c̾te ñ erit
uocat ue fueris responde nõ p̾us
fixa est dies tua quã nec antite¬
pare fas egt nec dippoe possille
poccuparũt tũ hant multa et dũ
ꝑuã fngiũt breuẽq molestiam
in etnas se atz nremidiabiẽs demer¬
serut habuitq hec opimio magños
autores anner̃ senetam ĩ pme¬
quidẽ qui adeam tã ꝯstant̾ ⁊ tã
sepe unoluit ut m quidẽ ueritꝰ
bideat᷑ nenõ ꝓpria sua sit mira¬
uq fit cogat int̾dil onde tam
tusie sentẽcia canti uiri pectus
ĩuaserit utqi alia sileam gite
ꝑsequi longũ est quadã ad enciliũ
eptã Si ĩntile in qͥt imĩsternis et
corꝑus. qd̾ in oporteat edutere
aim laborãte de huic pancis int̾ꝰ¬
iectie ꝓsiliã in ꝯt ex edificio putri¬
Do ac ruenti male ais o. ẜeneta

Expanded text:
dominum credis? inquilinus es. Qui fecit omnia, is est omnium dominus. Dolore nimio cogor ut mori velim. Hic fortassis ad experientiam dolor datur, qui si molestus est, esse poterit utilis, si intolerabilis, longus certe non erit. vocatus fueris responde, et non prius. Fixa est dies tua, quam nec anticipare fas est, nec differre possibile; preoccupaverunt tamen hanc multi, et dum parvam fugiunt brevemque molestiam, in eternas se atque irremeabiles demerserunt. Habuitque hec opinio, magnos auctores, Anneum Senecam in primis, qui ad eam tam constanter, et tam sepe revolvitur, ut michi quidem veritus videatur, ne non propria sua sit, mirarique cogat interdum, unde tam tristis sententia, tanti viri pectus invaserit: utque alia sileam, que persequi longum est, quadam ad Lucillum epystola “Si inutile, inquit, ministeriis est corpus, quid ni oporteat educere animum laborantem?” Dehinc, paucis interiectis, “Prosiliam, inquit, ex edificio putrido ac ruenti”. Male ais, o Seneca,
Abbreviated transcription (Latin):
u malũ stulticia ẽ malũ suũ uł
augere uol facere m Ncome ipm̃¬
moitis ehorreo Liome mortis
infame morcaltũ fecit infirmitas
si quid amum uiruĩ in ẽẽ nichilo
plus troris eẽt in morte ꝙ in cetis
que ꝑ naturã fuit quid emĩ ma-¬
gie mori tuneas ꝙͣ nasci adolesce̾
senestere esuoire sitrre uigilare
cõspire ꝯsopiui qd ultimũ plane
simillimũ morti est ac iõ sominũ
alii ꝯsaguineuẽ alnꝰ uero morus ĩ¬
magnrẽ dixere neue seu poeticus
it et semel facere metus quo coti¬
die daltãris incõstanciã quidẽ hac̃
docti mirãt᷑ at arguñt. ꝙ Trita
hec apud phos ac uulgata sunt
delcãntq dum u̾sonãt int̾pone si¬
lentiũ timor odit ⁊ unĩo equidẽ
manet nã si abisset ñ rediret e

Expanded text:
s malum est. Stultitia est malum suum vel s malum est. Stultitia est malum suum vel augere vel facere. Nomen ipmortis exhorreo. Nomen mortis infame mortalium fecit infirmitas. Si quid animi viriumve inesset, nichilo plus terroris esset in morte quam in ceteris, que per naturam fiunt. Quid enim magis mori timeas quam nasci, adolescere, senescere, esurire, sitire, vigilare, consopiri? quod ultimum plane simillimum morti est, atque ideo somnum, alii consanguineum, alii vero mortis imaginem, dixere. Neve seu Poeticus it. Et semel facere metuis, quo quotidie delectaris. Inconstantiam quidem hanc docti mirantur atque arguunt. Trita hec apud Philosophos ac vulgata sunt, delectantque dum resonant. Interpone silentium: timor redit. Immo equidem manet. Nam si abiisset non redire
Abbreviated transcription (Latin):
uel nccͣio seq̃bat᷑ illud qͥdo docti
tm̃ hoc ⁊̃ uulgus intelligit qͥtqd̾
ẽ natũ morit᷑ quitqd morit᷑ natũ
erat R timeo mori R more ti¬
mes aial rõnale mortale atq se
pͥmũ uere esses s̾m ut arbitror ñ
timeres huãnã quippe na᷑ duo
mors, illa aĩaz cõcerunt hec corpꝰ
s in opia rõis metũ mortis induxit¬
M mort̾ẽ metuo ⁊ nchil ẽ me̾¬
tuendũ qd affert ngcͣitas nature
qui nalia etũ odit a̾ metuit naͣ
ipam oderit oportet a̾ metuat
insi forte ꝑtem eius alterã amplec¬
ti licitũ ⁊ laudare. u̾spuere alta
ac danmuare quo incs ẽ insolen.¬
cius nõ solũ hõĩ cũ deo s hõĩb
int̾ se itaq ne totã ucipis. uel
totũ reicis aĩcũ ne si tñ grata
decerpseris nõ equus amicicie cul¬
cor acq arbiter oideare nr mortẽ
horreo. L Si quid in morte male
est id ip̃m metus mortis exaspe¬
rat ãt si nichie magnũ ip̃e metꝰ¬

Expanded text:
vel necessario sequebatur? Illud quidem doctivel necessario sequebatur? Illud quidem doctius intelligit: quicquid est natum moritur, quicquid moritur natum erat. Timeo mori. Mori times animal rationale, mortale? atqui si primum vere esses, secundum, ut arbitror, non timeres, humanam quippe naturam duo mors; illa animam concernit, hec corpus, sed inopia rationis metum mortis induxit. Mortem metuo. Nichil est metuendum quod affert necessitas nature; qui naturalia enim odit aut metuit, naturam ipsam oderit oportet aut metuat; nisi forte partem eius alteram amplecti licitum et laudare, respuere alteram ac damnare, quo nichil est insolentius, non solum homini cum Deo, sed hominibus inter se; itaque vel totum recipis, vel totum reicis amicum, ne, si tantum grata decerpseris, non equus amicitie cultor atque arbiter videare. Mortem horreo. Si quid in morte mali est, id ipsum metus moris exasperat; at, si nichil, magnum ipse metu
Abbreviated transcription (Latin):
drũ hanibalẽ philopomemenem
mitridatẽ ipm, clandiũ therame¬
nem socratemi de metu
in ori tieo ⁊ hie nõ ennor
sed cogitatus ẽẽ debet qui
si nouus mcipit nec a p̾ma
etate tecũ crenit si ꝑ int̾ualla
redrens nõ assiduus fuit impro¬
inde uixisti Anhesisse medulle¬
tus utilissimũ ilus flacce
debuit Int̾ spem curãq tiores
initer ⁊ wras oem̃ crede dicit cibe
diluxisse sup̃mũ At is esses de
quo idem alibi ulle potens sin
lecusqz deget cui l in dies dixisse
uixi, cras uel atra nube polum
pater occupato uel sole puro. hoc
ẽ nempe illud a phis laudatũ
sed ꝑ pancis datũ uiue̾ uita ꝑ¬
acca. M mori timeo R. St nasci
cimuisses et uiue̾ uite limẽ miciũ
mortis ẽ uita ip̃a cursus ad mor¬
tem, seu beruis mors quedã domẽ¬
do ñe ad moriendũ ibas uẽ ꝯd̾
sapientib uisũ est in horas certe
moriebaris quid nũc ig̃r tnes
⁊ mors uitã ui comitabat᷑. assidur

Expanded text:
drum, Hannibalem, Philipomenem, drum, Hannibalem, Philipomenem, Mithridatem, ipsum Claudium, Theramenem, Socratem. 117 DE METU ori timeo. Hic non timor sed cogitatus esse debet, qui, si novus incipit, nec a prima etate tecum crevit, si per intervalla rediens non assiduus fuit, inprovide vixisti. inhesisse medullitus utilissimum illud Flacci carmen debuit: Inter spem curamque, timores, inter et iras omnem crede diem tibi diluxisse supremum. Ut is esses, de quo idem alibi: Ille potens sui letusque deget, cui licet in diem dixisse vixi. Cras vel atra nube polum pater occupato, vel sole puro. Hoc est nempe illud a Philosophis laudatum, sed perpaucis datum vivere vita peracta. Mori timeo. Et nasci timuisses et vivere. Vite limen initium mortis est, vita ipsa cursus ad mortem, seu verius mors quedam; vivendo vel ad moriendum ibas, vel quod sapientibus visum est, in horas certe moriebaris. Quid nunc igitur times, si mors vitam vel comitabatur assidue,
Abbreviated transcription (Latin):
ñ cribiclm̃ ꝑiclis suis uacat dubia
q̃l atq suspecta pntẽq uiris
intẽtãt om̃ia mortẽ qd̾ in tempes¬
tate ait maro in trãqͥllo uobis
accidit et hoc ur̃e ille tã dilecte
uobis afferũt dinicre pauꝑtas
uo p̾cer ĩmerito apud uulgus ẽ¬
famati noĩs notã tutã hẽ onnĩa
et si qñ turbe inscre puluis ac
serepitꝰ ꝯꝯuiescat optabilia ac sua¬
libus et ultreis ac t̾reis uasculis
t̾reni honnes bibite at edite si securi
bibere uultis atqz edere aureis ua¬
sis ac gẽmatis uenena mistẽt᷑
ꝯnoisũ ꝑgis auaricia ip̃m quos
iã uenenũ gẽmas amat atq
aurũ contra hãc pestẽ neq põ¬
tici ugis neq alt̾ius efficatius
ancidotũ ꝙͣ pauꝑtas m uenenũ
hause mors p̃cordiis ĩnatat ꝑ
ubi semel moriendũ ẽẽ decreueri
qd̾ decretũ ẽẽ debet om̃ib ꝯin
se meminerint mortales quid
y̾fert an id sitiendo facias an
qz huiꝯ habes comites, Alexan¬

Expanded text:
non cubiculum periculis suis vacat. Dubia non cubiculum periculis suis vacat. Dubia quelibet atque suspecta, presentemque viris intentant omnia mortem; quod in tempestate ait Maro, in tranquillo vobis accidit, et hoc vestre ille tam delecte vobis afferunt divitie, paupertas vero preter immerito apud vulgus infamati nominis notam, tuta habet omnia. Et si quando turbe inscie pulvis ac strepitus conquiescat, optabilia ac sualibus et vitreis ac terrenis vasculis terreni homines bibite atque edite, si securi bibere vultis ac edere; aureis vasis ac gemmatis venena miscentur. Quorsum pergis avaritia? Ipsum quoque iam venenum gemmas amat atque aurum. Contra hanc pestem neque Pontici regis, neque alterius efficacius antidotum quam paupertas. Venenum hausi; mors precordiis innatat. Ubi semel moriendum esse decreveris, quod decretum esse debet omnibus, qui se meminerint mortales, quid refert an id sitiendo facias an que huius habes comites Alexan
Abbreviated transcription (Latin):
amicoꝵ epcubet suspectos limẽ
arceat uina turbida fusca ex¬
ulent pulmẽta dapũq ꝑmiptio
cautio adsit et sobriẽtas ⁊⁊ tarditas
ꝑdidit su ad mensã lenta ma¬
nus ocls celer ame sigil me¬
tuoꝵ ocłis atz aĩs obmpus ĩnigila
magnis ꝑiclis magna obstãt
itẽcio nich nõ tuobat ĩcautũ¬
ꝙ. uenenar᷑ metuo. R oꝑosui
rmediũ audisti uis audire fa¬
cillimũ panꝑ esto uenem me¬
tum ꝑiclm̃q discusseris hoc se
quid̃ mali genus hũilior fortuã
nõ u̾cipit una securitatis pa¬
uens ⁊ t̾roꝵ om̃ extipatrix me¬
dicina illa quid̃ optima atqr
ꝓmptissima nlliq hoñi nega¬
ta ml̃tis eciã in gesta nolentib
neq uo efficax minusꝙͣ para¬
bilis: tuta ħc̃le ꝙͣme amarius¬
cula atq horridula cõpͥmit aĩ
tumores, liuores diluit bilem
opes plene insidiaꝵ pleneq for¬
midinũ ñ minꝰ eyatos metuñt
ꝙͣͫ gladios nec minꝰ parapsides
ꝙ sagittas nõ mensa nõ domus

Expanded text:
amicorum excubet; suspectos limen amicorum excubet; suspectos limen arceat; vina turbida fusca exulent, pulmenta, dapumque permixtio; cautio adsit, et sobrietas et tarditas.perdidit; sit ad mensam lenta manus, oculus celer, animus vigil, metuorum oculis atque animis obnixus invigila. Magnis periculis magna obstat intentio; nichil non turbat incautum. Venenari metuo. Operosum remedium audisti; vis audire facillimum? Pauper esto: veneni metum periculumque discusseris; hoc si quidem mali genus, humilior fortuna non recipit, una securitatis parens et terrorum omnium extirpatrix. Medicina illa quidem optima atque promptissima, nullique hominum negata, multis etiam ingesta nolentibus, neque vero efficax minus quam parabilis, tuta, Hercle, quamvis amariuscula atque horridula. Comprimit animi tumores, livores diluit, bilemopes plene insidiarum, pleneque formidinum, non minus ciatos metuunt quam gladios, nec minus paropsides quam sagittas, non mensa, non domus,