comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Nũꝙ̃ enĩ d cuu bello supplica᷑ decreta est decretã dico
ne uictoris quidẽ leis postulata est Cuule bellũ ꝯs
silla gessit legionibꝰ in urbem adductꝭ quos uoluit
expulit quos potius ocaidit. supplicatõis mẽtio nlłla
graue bellũ Occauianũ insecutꝰ est supplicatõe inime¬
ullas tollega lras̃ de illa calamitosa pugna. pars¬
alieno tomꝑe de supplicatõe uoluit referre ferre ꝓ¬
focto nolut Ae misit postra de al exandria de phar¬
nace pharsalie uo pugne ne t̾ũ phũ quidẽ egie .xus
eñ ciues pugna ilia sistulerat quibꝰ nõ ni uius
ꝯtigeat supidib bellis ciuilibꝰ. Nam ut osuli supplicõ
nullis arinis sup̃tis nõ ob cedem hostiũ. sed ob ꝯẜ¬
uator̃ cuuũ nouo ⁊ ĩaudito gn̾e de creta est
uaniobrẽ at̃ supplicatio obres płchrie gestas¬

Expanded text:
uam enim in civili bello supplicatio decreta est. decretam dico? ne victoris quidem litteris postulata est. civile bellum consul Sulla gessit, legionibus in urbem adductis quos voluit expulit, quos potuit occidit: supplicationis mentio nulla. grave bellum Octavianum insecutum est: supplicatullas conlega litteras de illa calamitosissima pugna Pharsalia? num te de supplicatione voluit referre? profecto noluit. at misit postea de Alexandrea, de Pharnace: Pharsaliae vero pugnae ne triumphum quidem egit. Eos enim civis pugna illa sustulerat quibus non modo viontigerat superioribus bellis civilibus. nam mihi consuli supplicatio nullis armis sumptis non ob caedem hostium, sed ob conservationem civium novo et inaudito genere decreta est. quam ob rem aut supplicatio re p
Abbreviated transcription (Latin):
reddita. Nos uo pr̃ie natos iudicõ quoꝵ est nomẽ a
marte ut idem deꝰ urbẽ hãc gentibus nos hinc iecb
genuisse uideat᷑ in fuga feda mors est in uictoia
gloiosa Eterũ mars ip̃e ex acie fortissiͫ quẽq pig¬
anͤa nob̶ uitadata est dt meõria uene reddĩte uite sem¬
pit̾ua que si nõ esset longior ꝙͣ hec uita quis rer̾ tã
amers qui maxĩs labõib et ꝑiclis ad sumã landẽ¬

Expanded text:
ico: quorum etiam nomen a Marte est: ut idem Deus urbem hanc gentibus, vos huic urbi genuisse videatur. In fuga foeda mors est, in victoria gloriosa. Etenim Mars ipse ex acie fortissimum quem que pigautem vobis vita data est: at memoria bene redditae vitae sempiterna, quae si non esset longior, quam haec vita: quis esset tam amens, qui maximis laboribus et periculis ad summam laude
Abbreviated transcription (Latin):
uis adhibei publice posset oro qua depoue̾nt merore
atq luctũ gande̾ntq potuis cũ multa et uaria dpẽde̾nt
hoĩbꝰ gn̾a mortis id genꝰq eẽt pulchrũ suis obtigisse
matos sod ꝯtectos publugo oꝑibꝰ atq muneib eaq
exstrucerẽ q̃ sit ad medriã ẽtuitato ara u̾tuꝵ Oxotrẽ¬

Expanded text:
osset oratio qua deponerent maerorem atque luctum gauderentque potius, cum multa et varia impenderent hominibus genera mortis, id genus quod esset pulcherrimum suis obtigisse matos, sed contectos publicis operibus atque muneribus eaque exstructione quae sit ad memoriam aeternitatis ara virtut
Abbreviated transcription (Latin):
qͦ ut quisq meret᷑ iudicarent. uteñ de uniu̾so se¬
natu dicã ppłs rõnꝰ u̾issime iudicat nullis cei publice
temꝑibꝰ hũc ordinẽ firmiorẽ fuisse aut fortiorẽ. sic
de uno qͦ nrm̃ et maxie qui hoc loco sentẽcias dicimꝰ
sistitãt᷑ oẽs cupiũt audi̾e qd quisq senseit. Ita de uno¬
q ut quẽq meritũ arbit᷑uur existimãt menioria
Re. p. meã domũ merisq aures dies noctes om̃i pre¬
ceptis moĩtꝭq patuisse meis lrĩs meis nũois meis
cohortatõib oẽs qui ubiq eeũt ad prĩe p̃sidĩ exci¬

Expanded text:
que ut quisque mereretur iudicarent? Vt enim de universo senatu populus Romanus verissime iudicat nullis rei publicae temporibus hunc ordinem firmiorem aut fortiorem fuisse, sic de uno quoque nostrum et maxime qui hoc loco sententias dicimus sciscitantur omnes, avent audire quid quisque senserit: ita de quoque ut quemque meritum arbrei publicae; meam domum measque auris dies noctesque omnium praeceptis monitisque patuisse; meis litteris, meis nuntiis, meis cohortationibus omnis qui ubique essent ad patriae praesidium exci
Abbreviated transcription (Latin):
uere pacis auctor fuissem. huic essem nõi pescefere
uo̾uisser. Nũ ego semꝑ hoscẽ. has in sentẽtias meas
si ꝯs digtati discessionẽ face̾ uoluissent ordbꝰ istis la¬
tronib au̾cte ip̃a senatꝰ iã p̾dem de mãibꝰ arma ceri¬
uerũ etiã ucce est ros qui re sur hostes u̾bis notai
sentẽtiis nrĩs hostes iudicai ancea cũ hostem a bellũ
nõiassem semel et sepius sentẽtiã meã de mĩo sẽ teni¬
ciap sustulerũt qd in hac causa fieri iã nõ pt̃. Ex
p̾toris de honc̃e diis dinõrlib hũ de sentẽcias diximꝰ

Expanded text:
pestiferae torem, ego semper hostem. has in sententias meas si consules discessionem facere voluissent, omnibus istis latronibus auctoritate ipsa senatus iam pridem de manibus arma ceciest, eos qui re sunt hostes verbis notari, sententiis nostris hostis iudicari. antea cum hostem ac bellum nominassem, semel et saepius sententiam meam de numero sententiarum sustulerunt: quod in hac causa iam fieri non potest. ex aetore, de honore
Abbreviated transcription (Latin):
etiã caissimũ dꝑatorẽ iudico qui cũ a morte a uictoi
se saciffacturũ rei pu ͭ ͤ spopõdiss alt̾i fecit altiꝰ dii
diuorles om̃ẽ au̾tant Quid dicã de hicio qui re au¬
dita e castris duas legioẽs eduxis incredibili scudio
atq u̾tute quartã illã que relicto ãthomio se olim
cũ martĩa legioẽ ꝯĩxit et septimã q̃ ꝯstituta ex
uet᷑anis docuit ħ płio nulitib hiis qui ces bñficia
ẜuassent seuatꝰ ppłiq rõni eaꝵ nomẽ ẽẽ. his .xx.¬

Expanded text:
ut morte aut victoria se satis facturum rei publicae spopondisset, alterum fecit, alterius di immortales omen avertant. quid dicam de Hirtio? qui re audita e castris duas legiones eduxit incredibili studio atque virtute, quartam illam quae relicto Antonio se olim cum Martia legione coniunxit, et septimam quae constituta ex veteranis docuit hoc proelio militibus eis qui Caesaris beneficia servassent senatus populique Romani carum nomen esse. his
Abbreviated transcription (Latin):
nͥ optiẽ cogitatũ. post hac̃ hĩtã ꝯcẽtoem̃ duabꝰ cribꝰue
horis optatissini nũcii et lre uenerãt ut idem dies
nõ mͦ miqͥssima me inuidia lib̾aret. s celeb̾riã. p R.¬
ueriii. Male euĩ mecũ ages si paꝵ nobis essem sine
dissentrẽ purgatꝰ ꝙͣ ut quosdã ninus ieuino aĩo et
angusto monerẽ al memorẽ id qd̾ semꝑ ip̃e fecissem
uti oxcellẽtiũ cutũ u̾tutẽ mmutatoe dignã nõ iuidia
p̾ncipes illi uiuent qui me post meũ ꝯsulatũ cũ hỹs
ipẽ cede̾m p̾napẽ nõ diuti uidebãt. hoc u̾o tpe ĩtãta
mopia ꝯstãtiũ et fortiũ ꝯsulariũ quo me doloe affici

Expanded text:
 optime cogitatum. post hanc habitam contionem duabus tribusve horis optatissimi nuntii et litterae venerunt: ut idem dies non modo iniquissima me invidia liberarit sed etiam xerim—male enim mecum ageretur, si parum vobis essem sine defensione purgatus—quam ut quosdam nimis ieiuno animo et angusto monerem, id quod semper ipse fecissem, uti excellentium civium virtutem imitatione dignam, non invidia principes viverent qui me post meum consulatum, cum eis ipse cederem, principem non inviti videbant! hoc vero tempore in tanta inopia constantium e
Abbreviated transcription (Latin):
Ila tiburꝰ ꝯtio Inde ad urbẽ cursꝰ senatꝰ ĩ capitoliũ
pata de circũ stbendo adolestẽte siña ꝯsula̾is cũ te¬
põte. Nã marciã legiorẽ albe ꝯsedisse sciebat¬
affert᷑ ei de quarta nĩciꝰ Quo ꝑculsus ab iecit cõsiliũ ⁊̃fe̾ndi
ad senatũ de ces Egressus est nõ uiis sed t̾ritibꝰ paludato¬

Expanded text:
illa Tiburi contio. Inde ad urbem cursus; senatus in Capitolium; parata de circumscribendo adulescente sententia consularis, cum repente—nam Martiam legionem Albae consedisse sciebat—adfertur ei de quarta nuntius. quo perculsus abiecit consilium referendi ad senatum de Caesare: egressus est non viis, sed tramitibus paludat
Abbreviated transcription (Latin):
utute ꝯsrłio felicitate maxĩs ꝑiculis ẜuitutꝭ at int̾ir
lib̾ati sumꝰ Etend cuit̃ xx. hiis ãnis supplicatio
decreta est ut nõ ĩꝑator appellares a̾ nũmis rebꝰ
gestis aut plerũq nullis Quãobrẽ aut supplicatio
ab eo qui añ dixit dec̾ne̾da nõ fuit a̾ usitatꝰ honos
puulgatꝰq t̾buendꝰ hiis quibꝰ etiã noui singlãres ꝙ

Expanded text:
felicitate maximis periculis servitutis atque interitus liberati sumus. etenim cui viginti his annis supplicatio decreta est ut non imperator appellaretur aut minimis rebus gestis aut plerumque nullis? quam ob rem aut supplicatio ab eo qui ante dixit decernenda non fuit aut usitatus honos pervolgatusque tribuendus eis quibus etiam novi singulares
Abbreviated transcription (Latin):
inqͥt et audacib nã sic ros appellat claissimꝰ uir q̃
cirꝯst̾bur̃. hys enũ uiciis affeccos et tlils malos appellae
audaces ꝯsuetuio solet. uellũ emiabile al expiabile
infert. qͣtuor ꝯsulib unꝰ om̃ latronũ cetriuꝰ geris ide̾
bellũ cũ senatu ppłoq rõno omobꝰ p̃ ꝙͣ̃ ruit uel luit
ipẽ suis cladib peste uascitatẽ eruciatũ tormẽta de¬
nõciãt dolobelle ferũ et diuane facinꝰ qd̾ ułla barbaria
posset agnost̾e id suo ꝯsilio fitm̃ eẽ testatur queq eet̃ fac¬
turꝰ in hac urbe uͥ cum hĩc ip̃e inp̃r ab hoc templo atq

Expanded text:
inquit ‘et audacibus.’ nam sic eos appellat clarissimus vir: circumscribunt: his enim vitiis adfectos et talibus malos aut auium latronum taeterrimus; gerit idem bellum cum senatu populoque Romano; omnibus—quamquam ruit ipse suis cladibus—pestem, vastitatem, cruciatum, tormenta denuntiat: Dolabellae ferum et immane facinus quod nulla barbaria posset agnoscere, id suo consilio factum esse testatur; quaeque esset facturus in hac urbe, nisi eum hic ipse Iuppiter ab h
Abbreviated transcription (Latin):
sa et hircio logͣr Ces singli pietate a dolestẽs potiqne
se tene q̃n. d bruti sãgne̾ penas pat̾as ꝑseq̃t᷑. Itaq
fecerũt ut hyis litt̾is lectis ad municoes ꝓpis accede̾nt quo
maior adolestens ces mauio̾e̾q deoꝵ ĩmõrliũ bñfino rei
publice natꝰ est qui nulla spe pat̾ui noĩs nec pietate
abductꝰ nũꝙͣ est et intelligit maxiã pretatẽ ꝯẜuatõ¬
derẽt ꝙͣ p̾mũ ces̾ adolesces sioma pietate et meõria
parentis sui. deñ pausa et hirciꝰ qui quasi cornua
duo tenuerũt cesais tũ cũ ille uere ꝑtes uoͣbãt᷑ hee
u̾o que sũt ꝑtes cũ alt̾is seuatꝰ auctõitas p. R lib̾tas

Expanded text:
adulescens, poteritne se tenere quin D. Bruti sanguine poenas patrias persequatur? itaque fecerunt ut his litteris lectis ad munitiones propius accederent. quo maior adulescens Caesar, maioreque deorum immortalium beneficio rei publicae natus est, qui nulla specie paterni nominis nec pietate abductus umquam est et intellegit maximam pietatem coderent quam primum Caesar, adulescens summa pietate et memoria parentis sui, deinde Pansa et Hirtius, qui quasi cornua duo tenuerunt Caesaris tum cum illae vere partes vocabantur? hae vero quae sunt partes, cum alteris senatus auctoritas, popul
Abbreviated transcription (Latin):
u Igit᷑ ip̃e de te dix̾it quisꝙ̃ et quid̃ duitus
s diurie dolore fitit̾ me prot̾ ꝯsuetudinẽ glo-¬
riosid nõne satis est ab haibus u̾tutis ignaris
gram uene merẽtibꝰ nõ ⁊̃ ferre Etiã in eos quioes
suas curas in rei publice̾ salutẽ defigii Bcitis eiũ¬

Expanded text:
de te? dixerit quispiam. equidem invitus, sed iniuriae dolor facit me praeter consuetudinem gloriosum. nonne satis est ab hominibus virtutis ignaris gratiam bene merentibus non referri? etiam in eos qui omnis suas curas in rei publicae salute defigunt, crimen e
Abbreviated transcription (Latin):
me attente audiatis.
sus sũ ꝙ̃ dolui. uidete quid segauisũ qͥd doluissẽ
dicat faciliꝰ de pace delib̾abitio dedisse penas stelatũ
ciue̾ib atq ossibus laissuui uiri et appuisse numen
deorũ mtra finẽ ãm uet̾anis ut iam soluto p̾ncipio¬
suipplinio parricide aut ĩpendente letandũ est . O. sper¬
tare qud eñĩ te petiilo appelle cuiꝰ pp̃ nephãda sceła
tollabit fuisse d̃ catilina letandũ esse ausus es st̾b
trebomiũ dedisse penas scelatũ treboniũ Quo scelr᷑ n
ꝓ te ydibꝰ martiis a debita tibi peste seduxit Age het
retatis. uide amꝰ quid moliste feras iudicatid hͦ tpe

Expanded text:
me attente audiatis. sus sum quam dolui.’ videte quid se gavisum, quid doluisse dicat: facilius de pace deliberabitis. ‘dedisse poenas sceleratum cineri atque ossibus clarissimi viri et apparuisse numen deorum intra finem anni vertentis aut iam soluto supplicio parricidi aut impendente laetandum est.’ O Spartace! quem enim te potius apptur fuisse Catilina? laetandum esse ausus es scribere Trebonium dedisse poenas? sceleratum Trebonium? quo scelere, nisi quod te Idibus Martiis a debita tibi peste seduxit? age, hoc laetaris: videamus quid moleste feras. ‘A se
Abbreviated transcription (Latin):
ne quid tte̾ in re pri ͭ ͣ fio̾i posse effec̾it᷑ aut ego
qui cathilinã h moliẽtem susculerim eu̾termm affli¬
rerim ip̃e extiterĩ repente catilira Quibꝰ ausponiis
istos fastes augur acciꝑem qͣt̃s ał yti habe̾m cui tra¬
derem ꝙꝙͥ nec credo fuisse cã stelatũ qui h ͦ fingẽt

Expanded text:
i posset effecerit. an vero ego qui Catilinam haec molientem sustulerim, everterim, adflixerim, ipse exstiterim repente Catilina? quibus auspiciis istos fascis augur acciperem, quatenus haberem, cui traderem? quemquamne fuisse tam sceleratum qui hoc fingeret,
Abbreviated transcription (Latin):
uet̾anos sedibus suis mouyri pati nec sinqł̃os ad cruciatũ trabi
nec fallere fedem qͣm dedii dolobelle diicto alia fidẽ dolobelle
sc̃issimi uiri desere homo pius nõ pt̃. Qmͣ fidem optimi cͦq
cedes urbis et ytalie ꝑtitioẽs suas dandarũ diripiendarũq
piũciaꝵ Nã quid erat aliud qd̾ int̾ anthoniũ et dolobellam
ĩpui̾ssiõs parriçidas fedẽ et fide sanctiret᷑ ne lepidi sone ͭ 
uiclareĩ pyssimi hor̃s Tibi cũ lepido socoetas aut cũ ullo

Expanded text:
veteranos sedibus suis moveri pati nec singulos ad cruciatum trahi veteranos sedibus suis moveri pati nec singulos ad cruciatum trahi nec fallere fidem quam dedi Dolabellae.’ omitto alia: fidem Dolabellae, sanctissimi viri, deserere homo pius non potest. quam fidem? an optimi cuiusque caedis, urbis et Italiae partitionis, vastandarum diripiendarumque provinciarum? nam quid erat aliud quod inter Antonium et Dolabellam, impurissimos parricidas, foedere et fide sanciretur? 'nec Lepidi societatem violare, piissimi hominis.’ tibi cum Lepido societas aut cu
Abbreviated transcription (Latin):
mors facilime defendit᷑ obluuoẽ et silẽtio s uidete q̃d
molliat᷑ cũ mortẽ ces ulciscendã putat mortẽ ꝓpoit
nõ hiis solũ qui ullã rem gesserm̃ sed hiis etiã si qui
nõ moleste culerũt quibꝰ utri nõm ceciderũ lucͦ fu¬
turid est Qd̾ spectaculũ adhuc ipã fortuã uitauit
n uide̾t uniꝰ corpis duas acies laiusta cic̾o diuĩ¬
cãtos qui usq eo felix est ut Isdem oruaanẽtꝭ dece
hoñ mudrie sẽ pit̾ne Ego laista egd nõ ĩsipies
dec̾iors eñ iugulae̾ cupiõ melioes uniae ut̾ cecide¬
riõ st̃bit lucro nos futurũ O pclarũ lucrũ quo te
qui e uita exesserũ sine tornũt a me decihotos
est t̾butũ. hirnio oruamẽtũ nã cesai maida et plu̾a
debent᷑. deceptũ at prem ces a me dice̾ audes Tu tu
liquisti sed iã uidere magni et clari uiri admuabilẽ
gͣuitatẽ at ꝯstãtiã. inͥ quidẽ ꝯstat nec meã ꝯtue̾liã
nec neoꝵ ferre nͨ desorere ꝑtes qͥs põpeiꝰ odiuit n

Expanded text:
mors facillime defenditur oblivione et silentio. sed videte quid moliatur. cum mortem Caesaris ulciscendam putat, mortem proponit non eis solum qui illam rem gesserunt sed eis etiam si qui non moleste tulerunt. 'quibus, utri nostrum ceciderint, lucro futurum est, quod spectaculum adhuc ipsa Fortuna vitavit, ne videret unius corporis duas acies lanista Cicerone dimicantis: qui usque eo felix est ut isdem ornamentis decephominum memoriae sempiternae. ego lanista? et quidem non insipiens: deteriores enim iugulari cupio, meliores vincere. ‘Vtri ceciderint,’ scribit ‘lucro nobis futurum.' O praeclarum lucrum, cum te qui e vita est tributum Hirtio ornamentum? nam Caesari plura et maiora debentur. deceptum autem patrem a me dicere audes? tu, tu, reliquisti? sed iam videte magni et clari viri admirabilem gravitatem atque constantiam: 'mihi quidem constat nec meam contumeliam nec meorum ferre, nec deserere partis quas Pompeius odivit nec
Abbreviated transcription (Latin):
tenote ur̃am meõriã qd̾ sepe oñdistꝭ. huiꝰ totiꝰ
belli in uinꝰ uiri fortisium et maxĩ uitã poĩtũ esse
dist̾men ad. d. brutũ lib̾andũ legati mussi p̾ncipes cuuᵗ
qui illi hosti et patricide deidnarẽt ut a mutina discedẽt
erusdẽ d bruti ꝯẜiuãdi grã cons sortitu ad bellũ ꝓfectꝰ
a. hirciꝰ cuiꝰ dbeaillitatẽ ualuundĩs adini u̾tꝰ et spes uic¬

Expanded text:
oria quod saepe ostendistis, huius totius belli in unius viri fortissimi et maximi vita positum esse discrimen. ad D. Brutum liberandum legati missi principes civitatis qui illi hosti ac parricidae denuntiarent ut a Mutina discederet; eiusdem D. Bruti conservandi gratia consul sortitu ad bellum profectus A. Hirtius, cuius imbecillitatem valetudinis animi virtus et spes vic
Abbreviated transcription (Latin):
nõ eiũ tibi cũ põpeianis. s cũ uniu̾sa R.p. bellũ est
Mẽs ce dii hoiẽs sĩmy medii d̃finũ cũres pegra uiri
nulieres liberi serui oderũt Bensimꝰ ħ nũꝑ feo nĩcio¬
s uero ꝓpe diem sentiene Que sicerũ ip̃e recolis egore
aĩs et maic̾e ꝯsolatoe̾ moriẽre. demiq sidma iudicii mei¬
huc spectat ut meoꝵ imurias ferre possin sia̾ oble¬
iusti ueliti pr fecisse a̾ ulaisti pati se una nobistũ cesi
morte hac anthomi sẽtẽtia cog̾ta dubitaturũ ue ahit

Expanded text:
peianis, sed cum universa re publica bellum est. omnes te di homines, summi medii infimi, cives peregrini, viri mulieres, liberi servi oderunt. sensimus hoc nuper falso nuntio; vero prope diem sentiemus. quae si tecum ipse recolueris, aequiore animo et maiore consolatione moriere. 'denique summa iudici mei spectat huc ut meorum iniurias ferre possim, si aut oblivisci velint ipsi fecisse aut ulcisci parati sunt una nobiscum Caesaris mortem.’ hac Antoni sente
Abbreviated transcription (Latin):
defendimꝰ põpeio domꝰ sua patebit eãq non
miõris ꝙͣ eunt ãthoniꝰ redimet. Redimet ĩꝙ gñ põpen
donũ filiꝰ M rem acerbã S satis diũ ħ muiltũq defle¬
ta sunt Deciust tãtã pecumã põpeio ꝙͣtã ex bois
patis in p̃de dissipatõe inuuicꝰ uictor redegiss Bed
hat in dispẽsatoem̃ pro pat̾ua ncc̃tudiẽ et ꝯiuttõe
deposto Rdimẽt ortos edes quedã urbana q̃ possidet
ãthomi ꝰ Nã argẽtũ uestem suppellettilẽ nu asiuttr
equo adino que ille helluo dissipauit albanũ firmaniũ
a delobella remuꝑabit Etiã ab ãchoĩo tusculand hiiq
qͥ nũt mutinrã oppuguãt. d brutũ obsidet de faleruo
anseres depellent᷑ sũt alii plues fortasse ẜ meas
mudria dilabiõt Ego etiã eos dico qui hostiũ nu̾a

Expanded text:
defendimus Pompeio sua domus patebit, eamque non minoris quam emit Antonius redimet; redimet, inquam, Cn. Pompei domum filius. O rem acerbam! sed haec satis diu multumque defleta sunt. decrevistis tantam pecuniam Pompeio quantam ex bonis patriis in praedae dissipatione inimicus victor redegisset. sed hanc mihi dispensationem pro paterna necessitudine et coniunctione deposco: redimet hortos, aedis, urbanAntonius. nam argentum, vestem, supellectilem, vinum amittet aequo animo, quae ille helluo dissipavit. Albanum, Formianum a Dolabella recuperabit; etiam ab Antonio Tusculanum; eique qui nunc Mutinam oppugnant, D. Brutum obsident, de Falerno Anseres depellantur. sunt alii plures fortasse, sed mea memoria dilabuntur. ego etiam eos dico qui hostium numero
Abbreviated transcription (Latin):
in grã. Mõst quedã ista et portenta sut̾ et ꝓdigia
int̃ ħ meniã uidere. O ptatissimũ est uiuce̾ scdm̃ c̃
nullũ casũ ꝓ dig̾tate et lib̾tate pr̃ie nõ fe̾ndum
putare qd̾ reliquũ est nõ est tertiũ. s postnuũ on
maxiã t̃pitudrẽ susciꝑe uite cupiditate Que cũ

Expanded text:
in gratiam. monstra quaedam ista et portenta sunt et prodigia in gratiam. monstra quaedam ista et portenta sunt et prodigia intra haec moenia videre. optatissimum est vincere; secundum est nullum casum pro dignitate et libertate patriae non ferendum putare. quod reliquum est, non est tertium, sed postremum omnium, maximam turpitudinem suscipere vitae cupiditate. quae cu
Abbreviated transcription (Latin):
exemplo dolcbelle sanctiores erũt credo iure legati ꝙͣ
duo ꝯsul ꝯtra quos arma fert ꝙͣ cesꝰ cuiꝰ prĩs flamẽ
est ꝙͣ ꝯsͦ de sigͣti quẽ oppug̃t ꝙͣ mutina. quã obsidet
ꝙͣ patriã cui igni ferroq miuitat᷑ cũ uenorit que
postulet̃ cogͦstã. qͥuid tu abis in malã pestẽ malũq
crunatũ ad te q̃sꝙ ueni̾at nͥ uencidii siłis oriẽs icen¬
diũ qui restingnent sidmnos uiros misiniꝰ repudiasti
locũ tibi ⁊liquĩ relictũ ał nõm᷑ad pacẽ s netad dedi
tionẽ quidẽ foce̾is. hac̃ ego eplãm p .c. nõ qͦ illũ
dignũ putarẽ recitaui s ut offensiõĩb ipiꝰ omiã
patesctã eiꝰ parricidia uide̾tis cũ ħ pacẽ lepidus
uir ornatissionꝰ oib et u̾tut et fortuẽ bonis diħ de-
inq uidẽt aut uellet. a̾ fieri posse arbitͣret᷑ p̾iundas
flamã ut ait poeta nestro qͥs Pͥꝰ deuiq oiã ꝙͣ aut
cũ autoniis res pu/ a̾ cũ re publica ãchonii ⁊ deãt

Expanded text:
exemplo Dolabellae. sanctiore erunt, credo, iure legati quam duo consules contra quos arma fert, quam Caesar cuius patris flamen est, quam consul designatus quem oppugnat, quam Mutina quam obsidet, quam patria cui igni ferroque minitatur. 'cum venerint, quae postulant cognoscam.’ quin tu abis in malam pestem malumque cruciatum? ad te quisquam veniat nisi Ventidi similis? Oriens incendium qui restinguerent summos viros misimus; repudiasti: locum tibi reliquum non modo ad paceexemplo Dolabellae. sanctiore erunt, credo, iure legati quam duo consules contra quos arma fert, quam Caesar cuius patris flamen est, quam consul designatus quem oppugnat, quam Mutina quam obsidet, quam patria cui igni ferroque minitatur. 'cum venerint, quae ibus et virtutis et fortunae bonis, si haec videret, aut vellet aut fieri posse arbitraretur? ‘prius undis flamma,’ ut ait poeta nescio quis, prius denique omnia quam aut cum Antoniis res publica aut cum re publica Antonii redeant
Abbreviated transcription (Latin):
satis acute nõ posse eos qui hostem dolobellã iudica¬
uerit obiectissimũ facinꝰ Ita enĩ uidet᷑ ãthonio sibi
ptẽ idem sentiẽti quid huic facias al faueat qui hic¬
trĩs meorieq mãdarit ita gurisse sibi cũ dolobella
ut ille creboniũ Et si posset etiã brutũ cassũ distru-¬
tiatos necaret eademq nhibẽt supplicia nob ꝯsir
ꝯditoẽs suas repudiatas equas quidẽ et uecũdas
ut hrer galliã ultimã aptissimã ad bellũ ruouãdũ

Expanded text:
satis acute, non posse eos qui hostem Dolabellam iudicasatis acute, non posse eos qui hostem Dolabellam iudicaverint ob rectissimum facinus—ita enim videtur Antonio—sibi parcere idem sentienti. quid huic facias qui hoc litteris memoriaeque mandarit, ita sibi convenisse cum Dolabella ut ille Trebonium et, si posset, etiam Brutum, Cassium, discruciatos necaret, eadem ipse inhiberet supplicia nobis? O condiciones suas repudiatas, aequas quidem et verecundas, ut haberet Galliam ultimam, aptissimam ad bellum renovandum
Abbreviated transcription (Latin):
de pͥnati ã corrupti sũt quibꝰ ꝑsuasui sit fedissinã hostẽ
iustissiõ bello ꝑsequi At muilitibꝰ inclusis opẽ fert  Nchil
moror eos saluos esse et ire quo iubetis ẜitãtiõmodo
paturt᷑ ꝑire eũ qui meruit ꝙͣ benigire demq us lib̾a¬
litate anthonii milites inp̃ celiquerũt et se ad hostẽ
metu ꝑt̾riti ꝯculerũt ꝑ quos si nõ stetisset nõ dolobella
prius imꝑatoi suo ꝙ aut honiꝰ etiã college parenitass
ꝯcordie fccam̃ esse mẽtionẽ scribitis in senatu et fega
piẽtem egerir̃ eq̾ssias ꝯditões fo̾ntẽ et tñ ex hiis aqͥd
denuttẽ cogitãtem putare aliquid mod̾aite a̾ huane
eẽ fctũros. uix etiã u̾isilẽ est qui iudicaueit hostẽ
dolobellam ob ritĩssiniũ facinꝰ eosdem q nobis parã
posseidem sontiẽtibꝰ paꝵ ne uidet᷑ om̃ facinoꝵ sibi
dolobella socetatẽ nutã ꝯfite̾i nõne c̾nitis ax uno
fonte oĩa scelera manare Ipẽ deniq fatet᷑ lũc qd

Expanded text:
depravaturi.’ an corrupti sunt quibus persuasum sit foedissimum hostem iustissimo bello persequi? ‘at militibus inclusis opem fertis. nihil moror eos salvos esse et ire quo libet, si tantum modo patiuntur perire eum qui meruit.’ quam benigne! denique usi liberalitate Antoni milites imperatorem reliquerunt et se ad hostem metu perterriti contulerunt: per quos si non stetisset, non Dolabella prius imperatori suo quam Antonius etiam conlegae parentasset. 'Concordiae factam esse mentionem scribitis in senatu et legatpitem egerint, aequissimas condiciones ferentem et tamen ex his aliquid remittere cogitantem, putare aliquid moderate aut humane esse facturos. vix etiam veri simile est, qui iudicaverint hostem Dolabellam ob rectissimum facinus, eosdem nobis parcere posse idem sentientibus.’ Parumne videtur omnium facinorum sibi cum Dolabella societatem initam confiteri? nonne cernitis ex uno fonte omnia scelera manare? ipse denique fatetur, hoc quidem
Abbreviated transcription (Latin):
u̾ibus potiꝰ suis ꝙͣ rei puᶜ ͤ infelicẽ ꝯgͣgabãt Ibicũ ꝯsilia
mirẽt de cede nr̃a ꝑtirent᷑q int̾ se qui capitoliũ qui
osta qui urbis portas occuparẽ ad me ꝯcursũ futuꝵ
cuuitas putabãt Qd̾ ut cũ muidia mea fieret et cũ uite
etiã ꝑicło famã istã fasciũ dissipauer̃t fasces ipi ad me

Expanded text:
is potius suis quam rei publicae infelicem congregabant. ibi cum consilia inirent de caede nostra partirenturque inter se qui Capitolium, qui rostra, qui urbis portas occuparent, ad me concursum futurum civitatis putabant. quod ut cum invidia mea fieret et cum vitae etiam periculo, famam istam fascium dissipaverunt; fascis ipsi ad me
Abbreviated transcription (Latin):
uenire arbitris eñ fortissis̃ legioĩb maxĩo eqͥtatu pedi¬
tatu galloꝵ quiq nͥ añ eiꝰ aduẽtũ rei publice penas de¬
et ad exͥiũ ĩtipit philosexhas. si me rectis sensibus
eñtr̃ dnĩ amorles ut sporo adiunerũ uiuã libẽt̾ sinautĩ
me aliud fatũ manet p̾cipio gaudia suppliciorũ urox¬

Expanded text:
ris cum fortissimis legionibus, maximo equitatu peditatuque Gallorum—quique, nisi ante eius adventum rei publicae poenas deet ad extremum incipit philosophari: ‘si me rectis sensibus euntem di immortales, ut spero, adiuverint, vivam libenter. sin autem me aliud fatum manet, praecipio gaudia suppliciorum
Abbreviated transcription (Latin):
m. catho. Idemq om̃ gentiũ iuix uite p̾nceps Quid
Qiuid multa Talis senatoꝵ et dig̾tas et młtitudo
fuit ut magͣ excusatõe opꝰ hiis sit qui illa castria
nõ nenerũt Nuc Reliqͣ accendite unccũ ciceronem
sine R. p. nec unici posẜe nec uince̾ posse niacedoni
nuintꝭ uxͣctib E quid̃ frĩ tuo qui a nobis icha
dogenerat axtorsimꝰ affricã ꝯmisistꝭ naro bis cap
hic cũ .c. frẽ putat se litigare in seriã cassiũ nusise
non igit᷑ seutis huic̃ cause orbem t̾re te cx̃ nun¬

Expanded text:
M. Cato idemque omnium gentium virtute princeps. quid i, qui quaestorii! quid multa? talis senatorum et dignitas et multitudo fuit ut magna excusatione opus eis sit qui in illa castra non venerunt. nunc reliqua attendite. 'victum Ciceronem sine re publica nec vinci posse nec vincere. ‘Macedoni et quidem fratri tuo qui a vobis nihil degenerat extorsimus. ‘Africam commisistis Varo bis capto.’ hic cum Gaio fratre putat se litigare. ‘in Syriam Cassium misistis.’ non igitur sentis huic causae orbem terrae
Abbreviated transcription (Latin):
Refugit admꝰ p .c. eaq dice̾ ⁊̾forundat que .l. anthomꝰ
in pariũsiũ liberis et ꝯuigibz effeco̾it. quas enĩ tpitu-¬
dines anchonii libent᷑ cũ docore subiert̃ easdem per uimi
letant᷑ aliis se intulisse E uis calanuitosa est quã iłł
intulerũt libido flagitiosa quã diuthomioꝵ oblitã est uita.
I Igit᷑ quisꝙͣ qui hostes appellãe nõ audeat quoꝵ
scele cardelitatẽ cartaginẽsiũ i uiccã eẽ fateat᷑
Qua enĩ in urbe tã dmanis hãnbal capta ꝙͣ in parma
surrepta athomꝰ nͥ forte huid colonie et cetaꝵ in quas:
erdem est aĩs authoniꝰ nõ est hostis putandꝰ Si uo
colomaꝵ ot murcpioꝵ siue ulla dubitatoẽ hoste est
Qud tande huiꝰ cõset urbis ꝙͣ ille explẽdas ał expi¬
audas egestates lat̾cimii sui ꝯcupiuit ꝙͣiã peritꝰ meta¬
tor et tallios de tẽpeda sua saxa diuiferat. Recordamĩ¬
ꝑdeos dmorles pic. ꝙ hic biduo trmueimꝰ a domester
distent al dissipat. quis liberos quis ꝯiuges aspite

Expanded text:
 reformidat quae L. Antonius in Parmensium liberis et coniugibus effecerit. quas enim turpitudines Antonii libenter cum dedecore subierunt, easdem per vim laetantur aliis se intulisse. sed vis calamitosa est quam illis obtulerunt: libido flagitiosa qua Antoniorum oblita est vita. est igitur quisquam qui hostis appellare non audeat quorum scelere crudelitatem Carthaginiensium victam esse fateatur? qua enim in urbe tam immanis Hannibal capta quam in Parma surrepta Antonius? nisi forte huius coloniae et ceterarum in quas eodem est animo non est hostis putandus. si vero coloniarum et municipiorum sine ulla dubitatione hostis est, quid tandem huius censetis urbis quam ille ad explendas egestates latrocini sui concupivit, quam iam peritus metator et callidus decempeda sua Saxa diviserat? recordamio timuerimus a domesticis mis dissipatis. quis liberos, quis coniugem aspicere
Abbreviated transcription (Latin):
marũ mẽtem mẽtũq dexone̾s Et te o puer
puerũ appellat quẽ nõi uirũ ẜ etiã fortissimũ
uirũ sensit et sentiet Ost istud quidẽ nomẽ etatꝭ
ẜ ab no indine usurpãdũ qͥ suã amẽtiã puero huit¬
p̃bet ad gła qui onũã nõi eiꝰ debet. debet uero
soluitq p̃clare Si enũ ille pat̾e parẽs ut tu appellas¬
ego quid sentiã uideo Cur nõ hic pares̃ uereor a qͥ
certe uitam habemꝰ e tuis facinorosis maĩb erep¬
tam. Idagere ut iure dap̃natꝰ sic dolobella curpem
u̾o actionẽ qua defendit᷑ ãplissiini aurͣˢ ordĩs ꝯt¬
libet᷑ obsidioẽ. ueneficã audes appellãe eũ uirum
quĩ tuis ueneficis rencedia ĩnemĩt᷑ Quẽ ita obsidos¬
S noue hãnibal aut si quis ab̾nior iup̃ fuit ut teipm
obsedẽas neq te istud si cupias possis explicae et si¬
recesfẽis. undiq om̃ẽs Insequẽt᷑ manseris herebis

Expanded text:
marum mentum mentemque deponeres. ‘et te, o puer.’ marum mentum mentemque deponeres. ‘et te, o puer.’ puerum appellat quem non modo virum sed etiam fortissimum virum sensit et sentiet. est istuc quidem nomen aetatis, sed ab eo minime usurpandum qui suam amentiam puero praebet ad gloriam. ‘qui omnia nomini debes.’ debet vero solvitque praeclare. si enim ille patriae parens, ut tu appellas—ego quid sentiam videro— cur non hic parens verior a quo certe vitam habemus e tuis facinerosissimis manibus ereptam? ‘id agere ut iure deminutus sit Dolabella?’ turpem vero actionem, qua defenditur amplissimi auctoritas liberetur obsidione?’ veneficam audes appellare eum virum qui tuis veneficiis remedia invenit? quem ita obsides, nove Hannibal aut si quis acutior imperator fuit, ut te ipse obsideas neque te istinc, si cupias, possis explicare. recesseris: undique omnes insequentur; manseris: haerebis.
Abbreviated transcription (Latin):
ĩgomistis hoste dolos ellã Quite nõ itelligio delectra
tota xtalia hĩto ꝯsulib missis ces oruato ał arrrato
ꝙ gemas hostem dolobellã iudicatũ a senatu quem
en ordinẽ oĩt̃ rẽ milliõ putas b eã tibi ram belli
geͤ idi ꝓponis ut senatũ fũditꝰ deleas. Reliqui boni
et locupletes om̃es siomiũ ordinẽ subsequãt᷑ ait
sturae filiũ appellat Quasi u̾o iguocꝰ nobis fu̾i̾t sple¬
audet cuiꝰq qui ex ludia al ex ea die suscule̾it liberos
Ac̃bissimũ est u̾o te a hirci ornatũ esse bñficiis .c. cesd̾is
et talem ab eo relictũ qualem ip̃ nurais Equode̾
negare nõ possũ a ces hirciũ ornatũ s illa ornandta
in u̾tute et induseria poita lucẽt Tu uo̾ qui te ab eod
cesae ornatũ negare nõ potes Quid esses si cibi ille
nõ tã multa t̾buisset Ex quo te tua u̾tꝰ ꝓuexiss¬
Ex quo genꝰ Illuscris popinis alea uino tẽpꝰ etatꝭ¬
tue om̃s ꝯsup̃sisses ut faciebas cũ in gmiis mi-¬

Expanded text:
 hostem Dolabellam? quid? te non intellegis dilectu tota Italia habito, consulibus missis, Caesare ornato, elerate, quod gemas hostem Dolabellam iudicatum a senatu? quem tu ordinem omnino esse nullum putas, sed eam tibi causam belli gerendi proponis ut senatum funditus deleas, reliqui boni et locupletes omnes summum ordinem subsequantur. at scurrae filium appellat. quasi vero ignotus nobis fuerit spleaudet cuiusquam qui ex Fadia sustulerit liberos. 'acerbissimum vero est te, A. Hirti, ornatum beneficiis Caesaris et talem ab eo relictum qualem ipse miraris.’ equidem negare non possum a Caesare Hirtium ornatum, sed illa ornamenta in virtute et in industria posita lucent. tu vero qui te ab eodem Caesare ornatum negare non potes, quid esses, si tibi ille non tam multa tribuisset? ecquo te tua virtus provexisset, ecquo genus? in lustris, popinis, alea, vino tempus aetatis omne consumpsisses, ut faciebas, cum in gremiis mi
Abbreviated transcription (Latin):
adolestente siluero iuuidisse uideat ãthomio Est etiã asi¬
niꝰ quidã senator uolũtariꝰ lectꝰ ip̃e ase aꝑtã curiã
fanꝰ est nõ nomi sextũ albediũ s tñ neminẽ maledicũ
offendi qui illũ negaret dignũ ãthonii fenatu arbit᷑
me aliquos p̃t̾isse de hiis tñ qͥ occ̾rebãt tace̾ nõ potui
hoc Iĩ frerꝰ senatũ põpeianũ senatũ despicit In quo
.x. fuimꝰ ꝯsula̾es qui si cẽs uiue̾nt bellũ oĩo hoc nõ
fuisset au̾cti cessiss audacia. s ꝙͣtũ p̃sidii fui̾t ĩ cet̾is
huic intelligip̃t. Qd̃ ego uñꝰ relictꝰ e mubtꝭ ꝯudi
et fregi adumuãtibꝰ nob exultãtsbꝰ p̃donis audaciã
Qd si fortunã nõ nobis iuͦ eripuiss ser sulpiciũ
eiꝰq collegã aũt marcellũ quos ciues. quos uiros¬
si duos cons amirissiõe patrie sit exytalia eiectoe
se .i. afframũ sidmiũ ducẽ. si p. lentilũ ciuẽ cũ ĩ cet̾is
rebꝰ cũ in salute mea singłarẽ sibibolũ cuiꝰ est in

Expanded text:
io. est etiam Asinius quidam senator voluntarius, lectus ipse a se. apertam curiam factus est. non novi Sex. Albesium, sed tamen neminem tam maledicum offendi qui illum negaret dignum Antoni senatu. arbitror me aliquos praeterisse; de eis tamen qui occurrebant tacere non potui. hoc igitur fretus senatu Pompeianum senatum despicit, in quo decem fuimus consulares: qui si omnes viverent, bellum omnino hoc non fuisset; auctoritati cessisset audacia. sed quantum praesidi fuerit in ceteris, hinc intellegi potest quod ego unus relictus ex multis contudi et fregi adiuvantibus vobis exsultantis praedonis audaciam. quod si non fortuna nobis modo eripuisset Ser. Sulpicium eiusque conlegam ante, M. Marcellum—quos civis, quos viros!—si duo consules, amicissimos patriae, simul ex Italia eiectos, si L. Afranium, summum ducem, si P. Lentulum, civem cum in ceteris rebus tum in salute mea singularem, si M. Bibulum cuius est in
Abbreviated transcription (Latin):
natũ appellaremꝰ In quibꝰ tu es uidel ꝯsulatis
amilfus dño pterres suĩ tã diffisi se aliqd h̃tatuoo
nos eñe ces bñficia defendimꝰ p̃torii philade hehꝰ
amnq et Iuocẽs galliꝰ edilimi coruꝰ laterdiet
noris mre bestia et fidei pritͦ ꝯ feaudator tͣditoꝵ¬

Expanded text:
u es videlicet consularis evolsus; duo praetores sine causa diffisi se aliquid habituros— nos enim Caesaris beneficia defendimus—praetorii Philadelphus Annius et innocens Gallius; aedilicii, corycus laterum et vocis meae Bestia, et fidei patronus, fraudator
Abbreviated transcription (Latin):
ticie risus satis est maxiẽ p̃claissiẽq pugne reditã
ad uestitũ ꝯfecte uictore reẜuare. Cõfectio autẽ huiꝰ
belli est .d. bruti salꝰ Que autẽ est ista seutẽtia ut in
hodiernũ die nestitꝰ nutet᷑. dem̃ rras sagati ꝓdeam
nos uo cũ semel ad eũ quẽ cupinꝰ optam ꝰq uestitũ

Expanded text:
tis est maximae praeclarissimaeque pugnae; reditum ad vestitum confectae victoriae reservate. confectio autem huius belli est D. Bruti salus. quae autem est ista sententia ut in hodiernum diem vestitus mutetur, deinde cras sagati prodeamus? nos vero cum semel ad eum quem cupimus optamusque vesti
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ claissim uirĩ legati .l. pauliq theriuꝰ e fãtuꝰ quor
stantẽ nũtiãt se põpeñ ꝯuedendi cã duu̾tisse mas¬
silliã eñq cogͣuisse patissiõ aĩo ut suis copiis iret
ad mutinã in uerẽt᷑ ne uet̾enoꝵ aiõs offenderet
Est uero eius prĩs filiꝰ qui sapient̾ faciẽbat nõ minꝰ eiłs

Expanded text:
 clarissimi viri legati, L. Paulus, Q. Thermus, C. Fannius, quorum stantem, nuntiant se Pompei conveniendi causa divertisse Massiliam eumque cognovisse paratissimo animo ut cum suis copiis iret ad Mutinam, ni vereretur ne veteranorum animos offenderet. est vero eius patris filius qui sapienter faciebat non min
Abbreviated transcription (Latin):
Nam cũ magnũ põpoiũ cla̾issimũ adolestẽtẽ p̃stã¬
tissum uiri filiũ aucͨtẽ adduxit ad urbẽ remq pr ͣ
estis in assensi nec umꝙͥ de illo et spare optiẽ ⁊ loq
res famliais cũ ãpla tũ casta a cruore cuuli. Neo
nullo paceo pt̃ parem nult lepidꝰ p̃cla̾e si talẽ porest
effice̾ qualem imꝑ effercit. qua pace gnei põper filiũ
illũ. s cũ illo seipã sibi rescitutã putauit al pu-¬
tabit. hec causa fuit cur doc̾nentꝭ statuã in rostris
magnas gesserat et Rũpho dignas nõ erat eñ ei
ebuendũ qd̾ nec .i. melio nec enuliano scipioi nec
supioi affricano nec mario nec põpeio q̃ matda
uella gesserũt b qd̾ silencio bellũ cuule ꝯfecerat
gͣuitas mod̾atio integ̾tas in illis et cũ hos ꝯpello
p̃t̾eo aĩo ex grege latinii neminẽ libidiẽs stela
ad om̃e facinꝰ diuanis audaria. Dem̃ obseteo uos

Expanded text:
nam cum Magnum Pompeium, clarissimum adulescentem, praestantissimi viri filium, auctoritate adduxit ad pacem remque publicam estis adsensi, nec umquam de illo et sperare optime et loqui res familiaris cum ampla tum casta a cruore civili. nemnullo pacto potest. pacem volt M. Lepidus. praeclare, si talem potest efficere qualem nuper effecit, qua pace Cn. Pompei filium illum, sed cum illo se ipsam sibi restitutam putabit. haec causa fuit cur decerneretis statuam in rostris  magnas res bellicas gesserat et triumpho dignas, non erat tamen ei tribuendum quod nec L. Aemilio nec Aemiliano Scipioni nec superiori Africano nec Mario nec Pompeio, qui maiora bella gesserunt, sed quod silentio bellum civile confecerat, gravitas, moderatio, integritas; in illis—et cum hos compello, praetereo animo ex grege latrocini neminem—libidines, scelera, ad omne facinus immanis audacia. deinde vos
Abbreviated transcription (Latin):
sũma nulitũ pretas nephariũ scelꝰ ciuiũ Quousq ig̾
is qui oẽs hostes scelẽ suꝑauit noĩe hostis cerrebit᷑
Nisi mutnes etiã nrõꝵ militũ trer̾e̾ uultꝭ dubitatꝭ
utrũ in ciie an in hoste figãt᷑. sipplĩtoĩ dec̾nitꝭ hostem
nõ appellatis. grate u̾o nr̃e diis ĩmõrlibꝰ gͣtulatoẽs ert̃¬

Expanded text:
summa militum pietas: nefarium scelus, si civium. quo usque igitur is qui omnis hostis scelere superavit nomine hostis carebit? nisi mucrones etiam nostrorum militum tremere voltis dubitantis utrum in cive an in hoste figantur. supplicationem decernitis: hostem non appellatis. gratae vero nostrae dis immortalibus gratulationes er
Abbreviated transcription (Latin):
in ortos pat̾nos ĩmuigbit. post̾mo negatꝭ pacẽ fret
posse nisi a enuserobrutũ a frumẽto inuero Alii
istud negeũ Ego u̾o ire si ista quidẽ fecc̾is / ũ quã
tecũ pacem huit cĩtati futurã puto Quid hoc. placet ne
uet̾anis istis pꝰ adhuc oĩa integ᷑ sũt Nichil iudi tã ĩtegͫ

Expanded text:
in hortos paternos immigrabit. ‘postremo negatis pacem fieri posse, nisi aut emisero Brutum aut frumento iuvero.’ Alii istuc negant: ego vero, ne si ista quidem feceris, umquam tecum pacem huic civitati futuram puto. ‘quid? hoc placetne veteranis istis? quibus adhuc omnia integra sunt.’ nihil vidi tam integrum
Abbreviated transcription (Latin):
noibꝰ utit ꝯsiliis in posterũ puidet Est õĩ arui rõe
ꝓtoitior Quid Igit᷑ censet parendũt est eñ atq
id optimũ indicandũ qd̾ sit saprẽtissiẽ ꝯscitutũ
S̾ hoc p̾cepit ne q̃d uita existimẽ ãtiquiꝰ non
decͥnã capitis ꝑicło. fugiã ome dist̾mẽ queram

Expanded text:
ibus utitur consiliis, in posterum providet, est omni ratione tectior. quid igitur censet? parendum est enim atque id optimum iudicandum quod sit sapientissime constitutum. si hoc praecipit ne quid vita existimem antiquius, ne decernam capitis periculo, fugiam omne discrimen, quaeram
Abbreviated transcription (Latin):
pde̾ impiũ suũ nõ potuisẜ reliq̾t Alt̾ est desigͣtꝰ
insi ois nestio qui fortis ut auã latro quẽ tanã
nratorẽ fequit᷑. Alii t̾bunicii titꝰ plancꝰ d x̾mis
qui si fenatũ dilexiss nũꝙͣ curiã incẽdiss Quo
scele dap̾natꝰ in eã urbem redit ariuis ex qua
nõ posse il ei et crura faita essent. fracta suĩ ⁊ uiuit

Expanded text:
em suum non potuisset, reliquit; alter est designatus Insteius nescio qui fortis, ut aiunt, latro; quem tamen neatorem. sequuntur alii tribunicii, T. Plancus in primis: qui si senatum dilexisset, numquam curiam incendisset. quo scelere damnatus in eam urbem rediit armis, unde non posse, nisi ei crura fracta essent. fracta sunt et vivit.
Abbreviated transcription (Latin):
lata ꝙͣ st̃pta sũt Ex eo nõ iter s crsus et fuga ĩ galliã
cesarẽ sequi arbitbat᷑ cũ legiõe martia cũ qͣrta cũ ue-¬
teranis Quoꝵ ille nome pre metu ferre nõ pot̾at eiq̃
in galliã penet᷑uti .d. brutꝰ se obrecit qui se totiꝰ belli flue¬
tibus forcũdiri ꝙͣ illũ aut regredi aut ꝓ gredi maliũt
mutinãꝙ illi exultanti tãꝙͣ frenos furois imiecit
Cxm ñ oxitꝰ nũnitioĩbꝰ ꝙ sepisset nec cũ colonie flo¬
tẽtissiẽ dig̾tas neq ꝯs desigͣti maiestas a parriadiou
diucẽ Quis tã barbarꝰ umꝙ̃ tã ĩmanis tam ferus
Non audiũit nõ rũdit neq eos solũ pñtes s młto
magꝭ nos a quibꝰ illi erãt missi spreuit et ꝙ nichło
putauit postea qd̾ stelꝰ quod faciuꝰ parricida non
edidit Cirꝯsedit colonos nr̃õs ex̾citũ ppłi rõui ãꝑa¬

Expanded text:
tibus paludatus. ex eo non iter, sed cursus et fuga in Galliam. Caesarem sequi arbitrabatur cum legione Martia, cum quarta, cum veteranis, quorum ille nomen prae metu ferre non poterat, eique in Galliam penetranti D. se Brutus obiecit, qui se totius belli fluctibus circumiri quam illum aut regredi aut progredi maluit, Mutinamque illi exsultanti tamquam frenos furoris iniecit. quam cum operibus munitionibusque saepsisset nec eum coloniae florentissimae dignitas neque consulis designati maiestas a parricidio ducem. quis tam barbarus umquam, tam immanis, tam ferus? non audivit, non respondit; neque eos solum praesentis sed multo magis nos a quibus illi erant missi sprevit et pro nihilo putavit. postea quod scelus, quod facinus parricida non edidit? circumsedet colonos nostros, exercitum populi Romani, impera
Abbreviated transcription (Latin):
possit an sit aliquod bellũ exiciale in quo patto patis
non erat desꝑandũ suĩe nõ ꝯuẽiss fore aliquẽ tolle¬
rabilem statũ cĩtatis Cĩna si ꝯcordiã cũ octauio ꝯfir¬
pxiõ bello si aliquid de sũma gͣuitate põpeiꝰ multũ
cupiditate cos dimisiss et pacẽ stabilẽ et aliquã
rem .p. nobis hrẽ liciss hoc uo̾ quid est Cũ ãthomo
pax pĩ esse t ũ censorius uenitidio trebellio bestia mu¬
cula ⁊ mimacio lentone faxa exẽpli cã paucos
mio addĩte illa nauffragĩa ces anũcoꝵ barbas cas¬
siõs barbarios poliones/ Addite ãthonii e̾t oluso̾es
et sodales outpelũ melãpõcud. celiũ crassiciũ
ronẽ mustelã peditũ conuĩtatũ ⁊ liqͦs onutto duces¬

Expanded text:
possit an sit aliquod bellum inexpiabile, in quo pactio pacis non erat desperandum, si convenisset, fore aliquem tolerabilem statum civitatis. Cinna si concordiam cum Octavio confirpeius, multum de cupiditate Caesar remisisset, et pacem stabilem et aliquam rem publicam nobis habere licuisset. hoc vero quid est? cum Antoniis pax potest esse? cum Censorino, Ventidio, Trebellio, Bestia, Nucula, Munatio, Lentone, Saxa? exempli causa paucos um. addite illa naufragia Caesaris amicorum, Barbas Cassios, Barbatios, Polliones; addite Antoni conlusores et sodalis, Eutrapelum, Melam, Pontium, Caelium, Crassicium, Tironem, mustelam, Petu
Abbreviated transcription (Latin):
perãtia oom̃ amnu statũ ĩflãmat ꝯcurbat ĩcitat Itaq
ei egtudiẽs et metꝰ et reliꝰ̃ ꝑt̾batoẽs om̃s gignũ᷑ ex
ea ꝙͣad mod̾ cũ sanguis corruptꝰ est aut pitiuta redũdãt
aut bilis in corꝑe morbi egrotatoẽs q nastũt᷑ sir pͣuaꝵ
opiõnũ ꝯturbatr̃o et ipãꝵ int̾ se repugnãtia sauotate spoliãt¬

Expanded text:
turbat incitat, itaque et aegritudines et metus et reliquae perturbationes omnes gignuntur ex ea. Quem ad modum, cum sanguis corruptus est aut pituita redundat aut bilis, in corpore morbi aegrotationesque nascuntur, sic pravarum opinionum conturbatio et ipsarum inter se repugnantia sa
Abbreviated transcription (Latin):
ipm̃ ex se t̾uit᷑ S in aĩo tm̃ mͦ cogͣtoe cogitatoe possumꝰ
morbũ ab eg̾tatõe seũgeͤ. uinositas autẽ est habitꝰ et af¬
fectio in tota uita ine̾stans ⁊ a seip̃a dissentiens Ita fit ut ĩ
altͤa corruptõẽ opiom morbꝰ effĩiat᷑ egrotatio in altera
ut eoꝵ qui nõ longe a sapĩa absũt. affectio ẽ illa distropãs
sibi ipĩ dũ est insipiẽs. s nõ discorta nec pͣua. morbi auti

Expanded text:
imo tantum modo cogitatione possumus morbum ab aegrotatione seiungere, vitiositas autem est habitus aut adfectio in tota vita inconstans et a se ipsa dissentiens. ita fit, ut in altera corruptione opinionum morbus efficiatur et aegrotatio, in altera ut eorum, qui non longe a sapientia absunt, adfectio est illa quidem discrepans sibi ipsa, dum est insipiens, sed non distorta nec prava. morbi
Abbreviated transcription (Latin):
ex bonis libidinẽ et loticiãm ut sit letina pid̃tĩd bonoꝵ libido
egritudinẽ instãtia hetica aũs libido in bonorũ oppioẽ usant᷑
ꝯ libido ad id quod uides bonũ decta et ĩflãmata rapiat᷑
leticia ut adepta iã aliquid ꝯcupitũ afferat᷑ et gestat
nature. eiũ om̃s ea que bona uident᷑ sequũ. fuguit q ꝯͣria¬
Quã cbrẽ simul obiecta spẽs ⁊̃ cuiꝰ praui qd bonũ uideat᷑
ad id adipistend̾ impellit ipã nͤa Id cũ ꝯstant̾ prudenterq
fit eiusmõi appetitõm scori boparim aꝑpellãt nos appellas
uoluptatẽ Rã illi putãt in solo nẽ sapĩcte quãsic diffrunt

Expanded text:
ex bonis libidinem et laetitiam, ut sit laetitia praesentium bonorum, libido aegritudine instantia. laetitia autem et libido in bonorum opinione versantur, cum libido ad id, quod videtur bonum, inlecta et inflammata rapiatur, laetitia ut adepta iam aliquid concupitum ecferatur et gestiat. natura enim omnes ea, quae bona videntur, secuntur fugiuntqquam ob rem simul obiecta species est cuiuspiam, quod bonum videatur, ad id adipiscendum impellit ipsa natura. id cum constanter prudenterque fit, eius modi adpetitionem Stoici bou/lhsin appellant, nos appellemus volu
Abbreviated transcription (Latin):
gat᷑ igr᷑ ꝑturbatorm̃ ia ccãtibꝰ se opiõibꝰ mostant̾ et turbide
in motu ãsse semꝑ. Cũ autẽ hic feruor ꝯutatioq admi
ĩnet̾auĩt et tãꝙ in uenis medullisq insed̾it cñ existit᷑
et morbꝰ et eg̾tatio et offensioẽs hee et que sut eis mort
eg̾tatoibꝰ q ꝯtrarie hec que dico s cogitatõe int̾ se drnẽ
re quid̃ copulata sũt eaq oriũ᷑ ex libidiẽ et ux letiaa

Expanded text:
gatur igitur perturbationem iactantibus se opinionibus inconstanter et turbide in motu esse semper; cum autem hic fervor concitatioque animi inveteraverit et tamquam in venis medullisque insederit, tum existet et morbus et aegrotatio et offensiones eae, quae sunt eis morbis aegrotationibusque contrariae. Haec, quae dico, cogitatione inter se differunt, re quid
Abbreviated transcription (Latin):
esse mic quid ꝙ̃ int̾ actibd altibiad̃ siomoloco natũ et
ꝙuis baiuilũ int̾esse cũ altibiades afflicaret lacrimãs q
serͣti supplox eẽt ut sibi ideutẽ trade̾t curpoitudinẽq depel¬
leret quid dicemꝰ cleante cũ in illa re q̃ eg̾tudiẽ alcibiadẽ
afferebat incul mali fuisse quid illa licoms qualia sunt
qui eg̃tudiẽ extͣmãs ꝑus ait eã retꝰ mondi fortue
et corpis ĩꝯmodis nõ animi mał. Quid gͦ illd̾ qd̾ alabiades

Expanded text:
se nec quicquam inter Alcibiadem summo loco natum et quemvis baiolum interesse, cum se Alcibiades adflictaret lacrimansque Socrati supplex esset, ut sibi virtutem traderet turpitudinemque depelleret,—quid dicemus, Cleanthe? tum in illa re, quae aegritudine Alcibiadem adficiebat, mali nihil fuisse? quid? illa Lyconis qualia sunt? qui aegritudinem extenuans parvis ait eam rebus moveri, fortunae et corporis incommodis, non an