comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Docente scͥpt᷑a sacra dilicimꝰ. qͥa aĩa iusti. sedes ẽ sapĩe. Qd itaq est
qͣo rex ille regũ et dñs dñantiũ qui ẽ dei uͥtus et dei sapĩa: ñ nͥ post
ciluuiũ in hac sua sede clicit᷑ secłe: Cur ñ etiam añ diluuiũ: sedebat
rex in eternũ e An forte quia gigantes erant suꝑ terrã añ diluuiũ. ñ
sinebat᷑ regnũ suũ sapĩa possicłe qͥetũ: & iccirco ñ ei uacabat tẽpus
uitoriũ suoꝵ. & ũpote clñs fortis et potens. dñs potens in p̃no. expug¬
nare impugnantes exereitũ suũ. lamantaꝵ cotioie s̃ qͥ sui eiãt exurge
dñe acliuua nos. & ubera nos ꝓpter nomen tuum: Proculclubio
quamclu uiuunt gigantes suꝑ terrã: quãdui adhuc iuget in carne
uł corde carnali enormitas illa horrenda iicioꝵ non sinit᷑ ile clñs ex¬
excituum. dñs uͥtutũ. regnũ suũ possidere quietũ. S qr sapientia

Expanded text:
Docente Scriptura sacra, didicimus quia anima justi sedes est Sapientiae. Quid itaque est Docente Scriptura sacra, didicimus quia anima justi sedes est Sapientiae. Quid itaque est quod Rex ille regum, et Dominus dominantium, qui est Dei virtus et Dei sapientia, nonnisi post diluvium in hac sua sede dicitur sedere? Cur non etiam ante diluvium sedebat Rex in aeternum? An forte quia gigantes erant super terram ante diluvium non sinebatur regnum suum Sapientia possidere quietum, et idcirco non ei vacabatjutorium suorum, et utpote Dominus fortis et potens, Dominus potens in praelio expugnare impugnantes exercitum suum, clamantibus quotidie sibi qui sui erant: Exsurge, Domine, adjuva nos, et libera nos propter nomen tuum . Procul dubio quandiu vivunt gigantes super terram, quandiu adhuc viget in carne, vel corde carnali enormitas illa horrenda vitiorum, non sinitur ille Dominus exercituum, Dominus virtutum regnum suum possidere quietum. S
Abbreviated transcription (Latin):
instruente fabricat᷑. illa archa conscientie bone. si tam̃ uiuit. et iugeat
in nobis uir ille noe: qui solus ad tantũ negociũ ꝑ diuinũ dũtaxat
adiutoriũ potest sufficere. Noe requies interp̃tat᷑. et constat satis quia
sine quietis amore arche fabrica nullomꝰ ꝑficit᷑. Ferueat gͦ in nobis
amor qͥetis: delectem᷑ illo interno ocioso negotio. uel negocioso ocio.
inuestigancle ueritatis: et illud qd̾ in psalmo legit᷑ studiose impleamꝰ.
Uacate & usoete: qͦuiam ego sum ds̃. Si tam̃ clisponimꝰ arche huiꝰ
in nobis fabricam erigere: quo digni uel ĩdonei sumꝰ qͦs dñs dignet᷑
p̃finiti diluii inhabitatores efficere. Dñs enim solus uͭ superiꝰ iam
diximus: uiluuiũ inhabitare facit. Duo in fallor inhoc uno uerbo
monem᷑: ne clesꝑemꝰ tam mirabile opus posse impleri: et ne p̾sumamꝰ
tam singulare negotium aliqua hũana inclustͥa posse confũmari. S

Expanded text:
instruente, fabricatur illa arca conscientiae bonae, si tamen vivat et vigeat instruente, fabricatur illa arca conscientiae bonae, si tamen vivat et vigeat in nobis vir ille Noe, qui solus ad tantum negotium per divinum duntaxat adjutorium potest sufficere. Noe requies interpretatur, et constat satis quia sine quietis amore arcae fabrica nullo modo perficitur. Ferveat ergo in nobis amor quietis; delectemur illo interno otioso negotio, vel negotioso otio investigandae veritatis, et illud quod in psalmo legitur studiose impleamus: Vacate, et videte, quoniam ego sum Deus . Si tamen disponimus arcae hujus in nobis fabricam erigere quo digni, vel idonei simus quos Dominus dignetur praefiniti diluvii inhabitatores efficere. Dominus enim solus, ut superius jam diximus, diluvium inhabitare facit. Duo, ni fallor, in hoc uno verbo monemur, ne desperemus tam mirabile opus posse impleri, et ne praesumamus tam singulare negotium aliqua humana industria posse consummari. Sed
Abbreviated transcription (Latin):
in tanta se cdilatat abundantia. ut ñ solũ ualles impleat. campos
oꝑiat. s et om̃s colles et montes longe tͣnscendat: ita ut omnium
carnaliũ eogitationũ incursus. om̃s t̾renos affectus penitꝰ absorbeat:
immo etiam quiequid hominib est altum cacumina ipsa uirtutũ. et qd̾
his omib maius ipse sͥ contẽpiantis auimꝰ in obliuonẽ ueniat. Contem¬
plantis siquilem animꝰ. cũ supͣ se attouit᷑. cũ in celestib totꝰ suspenditur.
seipsũ nimirum et que sub ipso st̃ obliuiscit᷑: & in tanto sapĩe diluiuo
inueniet᷑ dignus: Nemo hoc speret de u̾tute sua: nemo hoc p̃sumat
de indust̾a ꝓpͥa. Non est hoc negotiũ meriti hũani: s muneris cliuni.
Dñs solus ẽ. qui hoc clare potest. Siquidẽ solus dñs uiluuiũ in habi¬
tare facit. Ad hmͦi nn fallor diluuii iihabitationẽ dño instigante &

Expanded text:
in tanta se dilatat abundantia, ut non solum valles impleat, campos in tanta se dilatat abundantia, ut non solum valles impleat, campos operiat, sed et omnes montes et colles longe transcendat. Ita ut omnium carnalium cogitationum incursus, omnes terrenos affectus penitus absorbeat, imo etiam quidquid hominibus est altum, cacumina ipsa virtutum, et quod his omnibus majus, ipse sibi contemplantis animus in oblivionem veniat. Contemplantis siquidem animus qui supra se attollitur, cum coelestibus totus suspenditur, seipsum nimirum et quae sub ipso sunt obliviscitur, et in tanto sapientiae diluinvenietur dignus? Nemo hoc speret de virtute sua, nemo hoc praesumat de industria propria. Non est hoc negotium meriti humani, sed muneris divini. Dominus solus est qui hoc dare potest. Siquidem solus Dominus diluvium inhabitare facit. Ad hujusmodi, ni fallor, diluvii inhabitationem, Domino instigante et
Abbreviated transcription (Latin):
ubiq eqͣliter non infundit: s se ꝑ eiꝰ amplitudinẽ mlipharie młisq
modis cluũdit. Alias enĩ efficit puteũ uel cyst̾nam: alias torrentẽ
uel fontẽ. salientẽ inuitam et̾nam. hic in riuuin declucit᷑: illic in fui-¬
uiũ colligit᷑. Modo excrescit in lacum uel stagnum: mͦ exuberat in abys¬
sum uel cdiluuiũ. His clecem ni fallor differentiis: in script᷑a scã si bene
intenclimus differentes diuine sapĩe cdonatões uistinctas eẽ facile ꝓbare
potimus. Longum eẽt nimis cle singulis hic uiligent̾ cliscutere. inimo
supra uires nr̃as de tanta materia dignũ aliqͥd elicere. Dicamus gͦ
aliq̾o cle eo q̃d̾ intexim occurrit. qd̾ hiue forte loco sufficere possit:
ꝓ eo qd̾ clictum est. dñs diluuiũ inhabitare facit. Hec itac salutaris
sapĩe aqua. si script᷑e sacre credimꝰ. immo qͥa ei omĩ ambiguitate pꝰposita
credere uebemus: hec inquã sapĩe aqua. in tanta qñq erumpit copia.

Expanded text:
aequaliter infundit, sed se per ejus amplitudinem multifarie, multisque modis dividit. Alia enim efficit puteum vel cisternam; alia torrentem, ut fontem salientem in vitam aeternam: hic in rivum deducitur, illic in fluvium colligitur. Modo excrescit in lacum vel stagnum, modo exuberat in abyssum vel diluvium. His decem, ni fallor, differentiis in Scriptura sancta, si bene intendimus, differentes divinae Sapientiae donationes distinctas esse facile probare poterimus. Longum esset nimis de singulis hic diligenter discutere, imo supra vires nostras de tanta materia dignum aliquid dicere. Dicamus ergo aliquid de eo quod interim occurrit, quod huic forte loco sufficere possit, pro eo quod dictum est: Dominus diluvium inhabitare facit. Haec itaque salutaris sapientiae aqua, si Scripturae sacrae credimus, imo quia ei omni ambiguitate postposita credere debemus; haec, inquam, sapientiae aqua in tanta quandoque erumpit copia,
Abbreviated transcription (Latin):
reuelationũ inqͥt extolat me: datꝰ ẽ mͥ stimuiꝰ carnis inee. Diliunũ
tẽ inundasse ñ potest negari. qñ aucliebat archana u̾ba q̃ ñ licebat
homini loqͥ: et tñ ptꝰ tale diluuiũ stimulũ carnis sentiebat quẽ inter
aĩalia ĩmunda depũdanelũ nemo est qui ambigat. Nerũptam̃ quia
rant: nil iã obstabat qͦminꝰ sͥ erigeret thronũ: et sẽderet rex in et̾nũ.
Qd aliud enĩ ila eiꝰ uerba sonare uident᷑: uͥ apte contestat᷑ dicens:
certꝰ sũ enim qͥa neq mors. neq uita. neq angłi neq pͥncipatꝰ. nec

Expanded text:
revelationum extollat me, datus est mihi stimulus carnis meae , diluvium revelationum extollat me, datus est mihi stimulus carnis meae , diluvium tunc innudasse non potest negari, quando audiebat arcana verba, quae non licebat homini loqui; et tamen post tale diluvium stimulum carnis sentiebat, quem inter animalia immunda deputandum nemo est qui ambigat. Verumtamen quia rant, nil jam obstabat quominus sibi erigeret thronum et sederet rex in aeternum. Quid enim aliud illa ejus verba sonare videntur, ubi aperte contestatur, dicens: Certus sum eni
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑfecte mortificare om̃s appetitꝰ carnis: et ionge aliuo ex deuberatione
uei unũ p̃sinito posse suꝑẽẽ crẽdimꝰ. Absit hoc cxẽdere. Neq enim
facue erit ptꝰ talẽ diluuiũ m̃tem cͥmina aliqͣ mmitte̾ posse. ꝙ̃ si non
sufficiat oĩa uenalia ꝑfecte posse delere. Non uos inqͥt apłs app̃hen¬
dat tẽptatio: nͥ hũana. Ecce qͦmͦ satagebat apłs gigantes penitꝰ deleri
de t̾ra: Qͥd enim rectius ꝑ gigantes habentes formã monstruosam.
formã ĩmõderatã. qͥd inꝙͣ rectius accipimꝰ: quã tẽptationẽ piꝰꝙͣ hũanam
Quã ꝑfecte putas hꝰcemi gigantes de suo corde deleuerat: qui eos ꝙ̃
de auenis cordib ar̃denti stuclio exstirpare satagebat: S iũdeamꝰ mͦ
diluiuo illi qd̾ ex cluuins reuelatõib supͣ hũane intelligente modum
in eiꝰ corde excreuit. aliqͦcl imuũdũ aĩal suꝑfuit. S ne magnitudo¬

Expanded text:
perfecte mortificare omnes appetitus carnis, et longe aliud ex deliberatione perfecte mortificare omnes appetitus carnis, et longe aliud ex deliberatione d vel unum diluvio praefinito posse superesse credimus? Absit hoc credere. Neque enim facile erit post tale diluvium mentem criminalia aliqua committere posse, etiam si non sufficiat omnia venialia perfecte posse delere: Non vos, inquit Apostolus, apprehendat tentatio, nisi humana . Ecce quomodo satagebat Apostolus gigantes penitus deleri de terra. Quid enim rectius per gigantes habentes formam monstruosam, formam immoderatam, quid, inquam, rectius accipimus quam tentationem plusquam humanam? Quam perfecte, putas, hujuscemodi gigantes de suo corde deleverat, qui eos etiam de alienis cordibus ardenti studio exstirpare satagebat! Sed videamus modiluvio illi quod ex divinis revelationibus supra humanae intelligentiae modum in ejus corde excrevit
Abbreviated transcription (Latin):
sepe munda aĩalia ĩpẽdunt bonũ. impellunt ad malũ: sieut sepe
econtra. ĩmuñda aduuant ad bona. roborant contra mala. Pietatis
affectus erga parentes ordinatos ẽẽ qͥs neget: Q ĩnmlis tũ nocut
in hũilitate custõdiuit. Sic sic sepe ex bonis qͥbdã a meliorib rethi¬
mur: et exmaus qͥb̃dã ad optima opellim᷑. Unde ẽ qd muncdoꝵ
ammalium innumera diluiuo absorbentur: et ĩmundoꝵ ñ pauca
post diunuum reseruant᷑. Recte enim illi affectus siue sint pũdendi.
suie pudici. sapĩe cluuiuo pereunt que ꝑfec̃tionis stũdiũ impẽdiũt.
Recte sou illi siuie int̾ puclicos. siue int̾ puclendos ueputent᷑. post
diuuiũ reseruant᷑ que in bonũ cooꝑant᷑. S si est inutile uł ĩpossi¬
bile oĩa ĩmunda aĩalia ad mortẽ exponẽ: caueamꝰ saitẽ ꝑuersorũ
hominũ ueminẽ intͣ conscientie archã reciꝑe. Alũd ẽ ñclũ posse

Expanded text:
saepe munda animalia impediunt bonum, impellunt ad malum, sicut saepe saepe munda animalia impediunt bonum, impellunt ad malum, sicut saepe econtra immunda adjuvant ad bona, roborant contra mala. Pietatis affectus erga parentes ordinatos esse quis neget? quam multis tamen nocuit in humilitate custodivit. Sic sic saepe ex bonis quibusdam a melioribus retrahimur, et ex malis quibusdam ad optima compellimur, unde est quod mundorum animalium innumera diluvio absorbentur, et immundorum non pauca post diluvium reservantur. Recte enim illi affectus sive sint pudendi sive pudici, sapientiae diluvio pereunt, qui perfectionis studium impediunt. Recte solum illi, sive inter pudicos, sive inter impudicos deputentur, post diluvium reservantur, qui in bonum cooperantur. Sed si est inutile, vel impossibile omnia immunda animalia ad mortem exponere, caveamus saltem perversorum hominum neminem intra conscientiae arcam recipere. Aliud est nondum posse
Abbreviated transcription (Latin):
suoꝵ bonoꝵ uideat᷑ aliqua minorationis dampna sustinere. Ecce
animal mundũ: et hominẽ inuistũ. Ql animal mundũ ẽ illa aĩ
iudiciũ p̃ueniens pietatis affectio: s uelut homo iniustꝰ est illa.
subsequentis obduratõis impia deuiberatio. Ecce aliꝰ ad aspectum
mulieris. tͣpitũdinis motũ. pͥus in se sentit. quã rationis decretum
ꝯsulere possit: s pꝰꝙͣ rõnẽ consuluerit exurgens malũ uiriliter
repellit. Ecce aĩal ĩmundũ s hominẽ iustũ. Ed enĩ tpitudinis
motũ nͥ aĩal ĩmundũ dicimꝰ: et qͥd subsequentis deliberatõis iustũ
decretũ: nͥ hominẽ rectũ iudicare debemꝰ: Immunda itaq desid̾ra
ex appetitu surgentia. & ratõis iudiciũ p̃uenientia: aĩalia st̃ bruta
et ĩmunda. Muñda aũ aĩalia st̃: desid̾ia illa que nil feclitatis sug¬
gerunt. Iuud autẽ est admocdũ mirabile. ualdeq notabile. quod

Expanded text:
suorum bonorum videatur aliqua minorationis damna sustinere. Ecce suorum bonorum videatur aliqua minorationis damna sustinere. Ecce animal mundum, et hominem injustum. Quasi animal mundum est illa animi judicium praeveniens pietatis affectio, sed velut homo injustus est illa subsequentis obdurationis impia deliberatio. Ecce alius ad aspectum mulieris turpitudinis motum prius se sentit quam rationis decretum consulere possit. Sed postquam rationem consuluerit, exsurgens malum viriliter repellit. Ecce animal immundum, sed hominem justum. Quid enim turpitudinis motum, nisi animal immundum dicimus, et quid subsequentis deliberationis justum decretum, nisi hominem rectum judicare debemus? Immunda itaque desideria ex appetitu surgentia, et rationis judicium praevenientia animalia sunt bruta et immunda. Munda autem animalia sunt desideria illa quae nil foeditatis suggerunt. Illud autem est admodum mirabile valdeque notabile, quod
Abbreviated transcription (Latin):
bilia. s etram yrrationabilia: s et de ipsis yrratõnabilib ñ solũ mun¬
da s ĩmunda: qͣntũ iũdelicet exigit cura necessitatis: uł cauteia
conseruancde humilitatis. Desideria illa que surgunt ex rationis
deliberatione ꝑtinere uident᷑. ad homines utpote ad aĩala rationabilia:
sicut illa que sine discretionis iudicio emergũt ad aĩalia yrrationabilia:
rentiã aĩalium mundoꝵ & iminundoꝵ: hominũ iustoꝵ et inꝰtorũ:
forte exemplo illuo melius: quã diffinitione ostendimꝰ. Ecce quis
tͣnsiens uidet quẽpiam fame uł frigore afflictũ: uł alia qͣlibet
inedia oppxessum. Subito et absq omĩ anumi cleliberatõe affectu
pietatis medullitus tangit᷑: et ei quẽ afflictũ uidet subita animi
miseratõe ꝯpatit᷑. Int̾pellat eũ cogitatio sua. ut illiꝰ inopiã sua
abundantia tẽperet: s forte auaricie sue nimia tenacitate. pieta¬
tis auditũ obturat. Statuit itaq apd̾ se nil ei de suo inpendere: ne

Expanded text:
lia, sed etiam irrationabilia: sed de ipsis irrationabilibus non solum munda sed et immunda quantum videlicet exigit cura necessitatis vel cautela conservandae humilitatis. Desideria illa quae surgunt ex rationis deliberatione, pertinere videntur ad homines, utpote ad animalia rationabilia, sicut illa quae sine discretionis judicio emergunt ad animalia irrationabilia. rentiam animalium mundorum et immundorum, hominum justorum et injustorum? Forte exemplo illud melius quam definitione ostendimus. Ecce quis transiens videt quempiam fame vel frigore afflictum, vel alia qualibet inedia oppressum, subito et absque omni animi deliberatione affectu pietatis medullitus tangitur, et ei quem afflictum videt subita animi miseratione compatitur. Interpellat eum cogitatio sua, ut illius inopiam sua abundantia temperet, sed forte avaritiae suae nimia tenacitate pietatis aurem obturat. Statuit itaque apud se nil illi de suo impendere, ne
Abbreviated transcription (Latin):
inquã sedere in throno suo: & regnare in ppło suo: ꝑficiens et crescenꝰ
die in cliem. uonͦ attingat a fine usq ad finẽ fortit̾. et disponat oĩã
nec illud uitra hos fines extencłe decreuit. Hinc eiciens mare orientale
amaritũdine aꝑte malicie: illinc exclũdens mare occĩdentale abyssũ.
udelicet tenebrose ignorantie. Ex alio aũ latere a flumine icipiẽs:
sapĩe regnũ ꝑtingit usq ad t̾minos orbis t̾earũ. A fluiuo gͦ ieipĩes:
totum tñ flutũ ext̾iꝰ relinquens. Decestat᷑ siqͥdem sapĩa omnem
fiuxũ uoluptatis: extendens se ꝑ infinita pene muipucis obedientie
spatia. ꝑtingit usq t̾minos impossibilitatis. Certe uides quã recte
inter hos fines regni sui t̾minos constituat. uł cur illud ult̾iꝰ dilatare
indignũ ducat. ne scaic amaritudinis mare. uł abyssũ ignoran¬

Expanded text:
inquam, sedere in throno suo, et regnare in populo suo proficiens et crescens de inquam, sedere in throno suo, et regnare in populo suo proficiens et crescens de est, quod adtingat a fine usque ad finem fortiter et disponat omnia nec illud ultra hos fines extendere decrevit. Hinc ejiciens mare orientale, amaritudinem apertae malitiae, illinc excludens mare occidentale, abyssum videlicet tenebrosae ignorantiae. Ex alio autem latere, a flumine incipiens Sapientiae regnum pertingit usque ad terminos orbis terrarum. A fluvio ergo incipiens, totum tamen fluvium exterius relinquens. Detestatur siquidem Sapientia omnem fluxum voluptatis, extendens se per infinita pene multiplicis obedientiae spatia pertingit usque ad terminos impossibilitatis. Certe vides quam recte inter hos fines regni sui terminos constituat, vel cur illud ulterius dilatare indignum ducat, ne scilicet amaritudinis mare, vel abyssum ignoran
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ ficlem in eiꝰ corde habitabat. xͦ sederet rex in et̾nuĩ. Hĩdes certe
quã recte ptꝰꝙͣ dictum ẽ. dñs diluuiũ inhabitare facit: statim illũo
ãdiunctũ est. et sẽdebit dñs rex in et̾num. Ad hoc nãcy ni falor
essunditur suꝑ terram hoc cliliuiũ: quomuñdet rex iste regnũ suũ:
et secleat rex clñs in et̾mĩ. S hec quẽ de cliluiuo dicta st̃. tr̃ tm̃ de eo
intelligeñda crẽdimus: qñ accipit᷑ in bono: est enĩ qñ accipit᷑ in malo:
s ẽ ibi longe alia lectio. Si ẽ enĩ ignis bonꝰ. et ignis malus. si ẽ elesꝰ¬
tũ bonũ. et desertũ malũ sicut suꝑiꝰ ostendimꝰ: si ẽ aqͣ bona. et aqua
mala: cur ñ eque diluuiũ bonũ. et diluiũ malũ ẽẽ credamꝰ: Ereden¬
dũ sane. & absq ulla hesitatõe bonũ illũd ẽẽ diuuiũ: qd dñs habi¬
tare facit. ut sedeat rex in eternũ. facto aũ hꝰmͦi diluiuo mundato
regno. incipit ex tr̃ & deinceps utpote parata sede sua. ex tr̃ incipit

Expanded text:
per fidem in ejus corde habitabat Christus, sederet rex in aeternum. Vides certe quam recte postquam dictum est: Dominus diluvium inhabitare facit, statim illud adjunctum est: Et sedebit Dominus rex in aeternum. Ad hoc namque, ni fallor, effundit super terram hoc diluvium, quo mundet Rex iste regnum suum, et sedeat rex Dominus in aeternum. Sed haec quae de diluvio dicta sunt, tunc tantum de eo intelligenda credimus, quando accipitur in bono. Est enim quando accipitur in malo, sed est ibi longe alia lectio: Si est enim ignis bonus et ignis malus, si est desertum bonum et desertum malum, sicut superius ostendimus, si est aqua bona et aqua mala, cur non aeque diluvium bonum et diluvium malum esse credamus? Credendum sane, et absque ulla haesitatione bonum illud esse diluvium quod Dominus inhabitare facit, ut sedeat rex in aeternum. Facto autem hujusmodi diluvio, mundatoque regno, incipit extunc, et deinceps, utpote parata sede sua, extunc incipit,
Abbreviated transcription (Latin):
qͦdãmõdo dñcam ꝑcipiunt: et qͥ ad remune ratõis ꝓmissionem se
p̃parant: qi ad persuationis sibilũ eugilant. Et qͥ dum t̾roris minaᷤ
formidant: qi ad leonis rugitũ trepĩdant. Quasi sibilo enĩ qͦclam
suscitat᷑. qui tẽporali ꝯmodo uel p̃mio et̾no. ad aliqͥd agendum
ꝓuocat᷑: et ille qi ad rugitum confundit᷑: qui ex alicuiꝰ dampni uel

Expanded text:
quodammodo Dominicam percipiunt; et qui ad remunerationis promissionem se quodammodo Dominicam percipiunt; et qui ad remunerationis promissionem se praeparant, quasi ad persuasionis sibilum evigilant; et qui terroris minas formidant, quasi ad leonis rugitum trepidant. Quasi sibilo enim quodam suscitatur, qui temporali commodo, vel praemio aeterno ad aliquid agendum provocatur. Et ille quasi ad
Abbreviated transcription (Latin):
stridet: ꝑ sibilũ demulcet: ꝑ rugitum terret: per sermonẽ locet.
Qñcio enim et qͥb loquit᷑ beneplacitũ suum apte demonstrat:
s in uoce sua uoluntatẽ suã non tam ioquit᷑ quã significat: nã
ꝑ st̾clorem qͥdem altius abscoñdit. & ꝓfuñdius celat. Ad sonũ
etenim stridoris aũdiens non tam erũdit᷑ quã consternatur:
uel potius indignat᷑. Displieet enim ei q̃b audit: & sepe au¬
dacter reprehendit. Hinc est q̃d dei dispositione uireb temporalibus
a qͥbdam apte reprehendit᷑. qͥb dñs in sui oꝑis gubernatione qͦdãmodo
stridere uidet᷑. cũ clet indifferent̾ bona & mala tã bonis quã malis: qͥ
solem suũ oriri facit suꝑ bonos et malos: et puut suꝑ iustos ⁊ iniꝰtos.
Auii autẽ in his oĩb intꝰ recurrunt: et de his omĩb rationẽ consulũt.
et dũ bonis p̃mia. prauis torm̃ta reposita ex ratione colligũt. uocẽ

Expanded text:
stridet, per sibilum demulcet, per rugitum terret, per sermonem docet. stridet, per sibilum demulcet, per rugitum terret, per sermonem docet. Quando enim, et quibus loquitur, beneplacitum suum aperte demonstrat. Sed in voce sola voluntatem suam non tam loquitur quam significat. Nam per stridorem quidem altius abscondit, et profundius celat. Ad sonum etenim stridoris audiens non tam eruditur quam consternatur, vel potius indignatur. Displicet enim ei quod audit, et saepe audacter reprehendit. Hinc est quod Dei dispositio in rebus temporalibus a quibusdam aperte reprehenditur, quibus Dominus in sui operis gubernatione quodammodo stridere videtur, cum det im suum oriri facit super bonos et malos, et pluit super justos et injustos. Alii autem in his omnibus intus recurrunt, et de his omnibus rationem consulunt, et dum bonis praemia, pravis tormenta reposita ex ratione colligunt, vocem
Abbreviated transcription (Latin):
me fateor: uͥ totũ uerũ est qd̾ dr. Nã muiti sepe ptꝰ scͥpt᷑arum
intelugentiã accipiunt uerbũ p̃cdicationis: et sepe inter legendr̃
ꝓfundit᷑ mens contẽplatõis uice: uł in iubilũ uersa tripudiat
quã magna & quanta admiratione digna facit uox ista cdm̃ca:
uox lm̃ confringentis cẽdros. Uox dñi int̾cidentis flaminam
ignis: uox dñi concutientis desertum: uox dñi p̃pantis ceruos.
Et multa aclhuc alia in hc̃ mõdũ efficit: que iste enumerare
ñ potuit: uł que hic euarrare ñ oportuit. Multũ tamen est
tamĩ sermo non format᷑ sine uoce: quãuis uox sonare possit
sine sermone. Emictit gͦ qñq sermonẽ cũ uoce: qnͣdoq uocem
sine sermone: aliqñ cẽ sonitũ sñ uoce. Nunc añ ut ipse de se
dieit stridet ut plaustrũ omstũ feno: mͦ sibilat aꝑi que ẽ in
extremo egypti: auqñ rugit ut leo: & cũ uoluerit mittit elo¬
quiũ suum terre. uelociter currit sermo eiꝰ. Per sonitũ ergo

Expanded text:
 verum est quod dicitur. Nam multi saepe per Scripturarum intelligentiam accipiunt verbum praedicationis, et saepe inter legendum perfunditur mens luce contemplationis, vel in jubilum versa tripudiat quam magna, et quanta admiratione digna facit vox ista Dominica, vox Domini confringentis cedros, vox Domini intercidentis flammam ignis, vox Domini concutientis desertum, vox Domini praeparantis cervos! Et multa adhuc alia in hunc modum efficit, quae iste numerare non potuit, vel quae hic enarrare non oportuit. Multum tamen saepa vocem et tamen sermo non formatur sine voce, quamvis vox sonare possit sine sermone. Emittit ergo quandoque sermonem cum voce, quandoque vocem sine sermone, aliquando etiam sonitum sine voce. Nunc enim, ut ipse de se Dominus dicit, stridet ut plaustrum onustum feno, modo sibilat ut apis quae est in extremo Aegypti, aliquando rugit ut leo; et cum voluerit mittit eloquium suum terrae, velociter currit sermo ejus; per sonitum ergo
Abbreviated transcription (Latin):
fringet dñs cecłros uibam: & ominuet eos tanquã uitulũ ubani.
qs cdilectus quẽ admodtũ firiis unicormum. Confringet & dminuet
cedros ut cliximꝰ. ñ solũ dñs. s et iste suus uel nr̃ clilectꝰ. Qd est
cectros ꝯfringere uel ꝯminuere: nͥ suꝑbe mentis rigorẽ ꝯterere uel
altitulinẽ inelinare. S dñs absc clubio. &̃ nichilominꝰ clilectus:
omnẽ arrogantiã quando uult hũiliat: quantũ uuit ielunat.
S facit hoc cdñs terrore sue maiestatis: s cuectꝰ hoc facit exẽplo
sue hũilitatis. Dñs. ut pote dñs in seueritate: dilectꝰ ut cduleis. &
suaus in suauitate: ꝙ tam̃ ut̾q imꝰ & idem duicis & redtꝰ dñs.
contra eiꝰ uoluntatẽ p̃sumere ꝓptimescit. abscy dubio in eiꝰ corde dño¬

Expanded text:
mminuet eos tanquam vitulum Libani, et dilectus quemadmodum filius unicornium. Confringet, et comminuet cedros, ut diximus, non solum Dominus, sed et iste suus, vel noster dilectus. Quid est cedros confringere vel comminuere, nisi superbae mentis rigorem conterere vel altitudinem inclinare? Sed Dominus absque dubio; et nihilominus dilectus omnem arrogantiam, quando vult, humiliat; quantum vult, inclinat. Sed facit hoc Dominus terrore suae majestatis: sed dilectus hoc facit exemplo suae humilitatis. Dominus, utpote Dominus, in severitate, dilectus ut dulcis et suavis, in suavitate, et tamen uterque unus et idem dulcis et rectus Dominus, contra ejus voluntatem praesumere pertimescit, absque dubio in ejus corde Do
Abbreviated transcription (Latin):
aomocdũ faiꝰ unicornium. Nunc aũ illud q̃rendũ restat. c̃ pꝰꝙͣ dixit.
confringet dñs cecdros libani. pꝰea acłlat & dilectꝰ quẽ admodũ filiis imi¬
cormũ. Ioem emĩ ẽ cdñs & clilectꝰ quẽ admodlũ filiis uncoeniũ: acsi dix

Expanded text:
admodum filius unicornium. Nunc autem illud quaerendum restat, cur postquam dixit: admodum filius unicornium. Nunc autem illud quaerendum restat, cur postquam dixit: Confringet Dominus cedros Libani, postea addat, et dilectus quemadmodum filius unicornium. Idem enim est Dominus, et dilectus quemadmodum
Abbreviated transcription (Latin):
tamen quis cognoscet illum: Quid putatis. quẽ dicunt homines esse
filium hominis: Responcleat petuꝰ: unꝰ ꝓ omil. Tx es xp̃c faiꝰ dei¬
uiuii. Yp̃s sedicit filium hominis: petrꝰ eũ dicit filiũ dei patͥs. Res
mira & admiratione digna: ut unꝰ idemq sit filiꝰ dei uiui & filiꝰ hõis.
morituri dicã an mortui: Nam si mortuũ negamꝰ: illud qͦmͦ stabit
qͦd legimꝰ. in quacũq die comederis ex eo morte morieris: S forte tẽ
incrpit uiuere: cũ incipit talẽ filiũ habere. O quanta hũ̾ilitas om̃i¬
potentis: o qͣlis sublimitas hõĩs. Deũ hab̾e hominẽ patrẽ. hu̾ilitas ino¬
parabilis: hominẽ hr̾e filium dm. sublimitas mestimabilis. O ꝗͣ recte
cliligit᷑ iste tam humilis. tam altus. uẽ singłari amore lignꝰ. iste nost̾
uuectus. Duectus hominũ. dilectꝰ angeloꝵ: cilectꝰ omniũ. aaectus quẽ¬

Expanded text:
tamen quis cognoscet illum? Quid putatis, quem dicunt homines esse tamen quis cognoscet illum? Quid putatis, quem dicunt homines esse filium hominis? Respondeat Petrus unus, pro omnibus: Tu es Chrius se dicit filium hominis, Petrus eum dicit Filium Dei Patris. Res mira, et admiratione digna ut unus idemque sit Filius Dei vivi, et filius hominis morituri, dicam, an mortui? Nam si mortuum negamus, quomodo illud stabit quod legimus? In quacunque die comederis ex eo, morte morieris . Sed forte tunc incipit vivere, cum incipit talem filium habere. O quanta humilitas Omnipotentis, o qualis sublimitas hominis! Deum habere hominem patrem, humilitas incomparabilis! Hominem habere Filium Deum, sublimitas inaestimabilis! O quam recte diligitur iste tam humilis, tam altus, vere singulari amore dignus iste noster dilectus! Dilectus hominum, dilectus angelorum, dilectus omnium, dilectus quem
Abbreviated transcription (Latin):
potuit. Eui putas similit̾ ñ maleclictꝰ qui ñ gignit. sicuti maledicta
sterilis & que non parit: nͥ qr non eque in nr̃a potestate consistit ui̾ta¬
tem intelligere & uitati consentire: Non enim semꝑ ueritatem
intelligo cum uolo: intellecte autẽ semꝑ consentio si uoluero. felix
homo est cui presto est cum uoluerit habere filiũ: nec qualẽcumq
s đm. O quanta cliguitas hominis: filium habere cłm maiestatis.
Audi homo: asculta o homo. Tandem erige spem: exhilara faciẽ. Si con¬
funcleris de patre tuo: conficle tancdem de filio tuo. Si erubescis in pat̾en¬
te: exulta in prole. Si contͥstaris in aclam primo: congratulare in adam
sccło. Maior hic ad erigenclũ: quã ille ad eiciendum. P illum eiectus
a paradyso: ꝑ istum glorificandꝰ in celo. Intuemini quantꝰ sit głosꝰ iste:
& homo ẽ & quis cognoscet illum: Homo inquã & hominis filiꝰ: uerũ¬

Expanded text:
potuit. Cur, putas, similiter non maledictus qui non gignit, sicuti maledicta potuit. Cur, putas, similiter non maledictus qui non gignit, sicuti maledicta sterilis et quae non parit, nisi quia non aeque in nostra potestate consistit veritatem intelligere et veritati consentire. Non enim semper veritatem intelligo cum volo, intellectae autem semper consentio si voluero. Felix homo est cui praesto est cum voluerit habere filium, nec qualemcunque, sed Deum. O quanta dignitas hominis filium habere Deum majestatis! Audi, homo; ausculta, o homo! Tandem erige spem, exhilara faciem. Si confunderis de patre tuo, confide tamen de filio tuo. Si erubescis in parente, exulta in prole. Si contristaris in Adam primo, congratulare in Adam secundo. Major hic ad erigendum quam ille ad dejiciendum. Per illum ejectus a paradiso, per istum glorificandus in coelo. Intuemini quantus sit gloriosus iste, et homo est, et quis cognoscet illum? Homo, inquam, et hominis filius, verum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓlesmentis: Igit tadẽ est uoluntas tua. & uoluntas patͥs: idest siliꝰ tu¬
us ce filiꝰ patͥs Ueritas. sapientia. uoluntas corde ꝯcipit᷑: &⁊ ex coide gen̾a¬
tur.
Si gͥ idem uis. ilem sapis. quod pater: eundem filiũ habes quem
pater. Miraris: est amplꝰ qd adhuc mireris. In te est utrũ sis pat̾.
an mater: an potiꝰ utrũq pat̾ & mat̾. Potes eũ gignere in corcle tuo.
et in corde alieno. & potes eũ concipere a corde tuo & ab ore alieno.
Intellectu gignit᷑. consensu concipit᷑. affectu nascit᷑. effectu nutritur.
Quando ueritatem intelligis uel aliũ intelligere facis: xp̃m gignis.
quando gignis es pat̾. qñ concipis es mat̾. Nosti uoluntatẽ dei: consenti
ei & concepisti. Amanclo parturias: opando nutͥas. Alide quod in po¬
testate cuiꝰq relinquit᷑ utrũnam tante ꝓlis mat̾ efficiat᷑. Merito gͦ
maledicta sterilis & que non parit: que talem filiũ ꝓ uoto habere

Expanded text:
 eadem est voluntas tua et voluntas Patris, idem est filius tuus et Filius patris. Veritas, sapientia, voluntas corde concipitur, et ex corde generatur. Si igitur idem vis, idem sapis quod pater; eumdem Filium habes quem Pater. Miraris. Est adhuc quod amplius mireris. In te est utrum sis pater, an mater, an potius utrumque pater et mater. Potes eum gignere in corde tuo, et in corde alieno, et potes eum concipere a corde tuo, et ab ore alieno. Intellectu gignitur, consensu concipitur, affectu nascitur, effectu nutritur. Quando veritatem intelligis, vel alium intelligere facis, Christum gignis. quando gignis, es pater; quando concipis, es mater. Nosti voluntatem Dei; consensisti ei, et concepisti. Amando parturias, operando nutrias. Vide quod in potestate cujusque relinquitur, utrumnam tantae prolis mater efficiatur. Merito ergo maledicta sterilis, et quae non parit, quae talem filium pro voto habere
Abbreviated transcription (Latin):
solũ ad uocis sue tonitruũ. s sepe ad aspectũ suũ. sepe ad ingͤssũ ꝯtͥuit
montes arrogantie. ineͣuauit colles suꝑbie: & qͦtiens uoluit deposuit
potentes de sede. Ed aspectũ inqͣm. qͥa aspexit ce dissoluit gentes: e con¬
tͥti sunt montes scłi. Ad uitͦitũ etiã. qͣm ingressus di mei regis mei qͥ¬

Expanded text:
solum ad vocis suae tonitruum, sed saepe ad aspectum suum, saepe ad ingressum contrivit solum ad vocis suae tonitruum, sed saepe ad aspectum suum, saepe ad ingressum contrivit montes arrogantiae, incurvavit colles superbiae, et quoties voluit, deposuit potentes de sede. Ad aspectum, inquam, quia aspexit et dissolvit gentes, et contriti sunt montes s
Abbreviated transcription (Latin):
erectũ ut cedrũ: animũ impiũ suꝑexaltatũ. & eleuatũ sicut cedrõ libani.¬
Ao ħ breuit̾ respondeo. qͥa uox dñi ꝯfringentĩ cedros: & facile repͥmit a¬
nimos elatos. &e cito inclinare potest fastus tuos. Fateor qͥdẽ. qͥa difficile
ẽ ualde. ĩmo ĩpossibile. camelũ ꝑ foram̃ acus tͣnsire: cor arrogantia tumi¬
dũ obedientie angustũ sponte penet᷑re. S q̃ impꝰsibilia sũt apud homi¬
nes. apud d̾m possibilia sunt. ĩmo facilia. Om̃ia enĩ q̃cunq uoluit fe¬
cit ĩ celo & in t̾ra: ĩ mari ce in om̃ibꝰ abyssis. Ubi ĩuenit cor intelligenti¬
a lucidũ ut celũ. ubi inuenit m̃tẽ firmã ut t̾rã: si uidit cor amaꝵ & in¬
stabile ut mare. si aspexit auimũ tenebrosũ ut abyssũ: semꝑ ce ubiq
qͥdẽ oĩa q̃cunq uoluit fecit in celo & in t̾ra ĩ mari &e in õibꝰ abyssis: & ñ

Expanded text:
erectum ut cedrum, animuerectum ut cedrum, animuAd haec breviter respondeo, quia: Vox Domini confringentis cedros, et facile reprimit animos elatos, et cito inclinare potest fastus tuos. Fateor quidem quia difficile est valde, imo impossibile camelum per foramen acus transire, cor arrogantia tumidum obedientiae angustum sponte penetrare. Sed quae impossibilia sunt apud homines, apud Deum possibilia, imo facilia sunt. Omnia enim quaecunque voluit fecit in coelo, et in terra, in mari et in omnibus abyssis. Ubi invenit cor intelligentia lucidum ut coelum, ubi reperit mentem firmam ut terram, si vidit cor amarum et instabile ut mare, si aspexit animum tenebrosum ut abyssum, semper et ubique quidem omnia quaecunque voluit fecit in coelo et in terra, in mari et in omnibus abyssis, et non
Abbreviated transcription (Latin):
te. & descendat de ratione: uł ꝓcedat de recta intentione. Credo au qͥa¬
ad hanc admirabilẽ cõmutationẽ dext̾e excelsi. admirantes ac obstupescen¬
tes de te tuiq similib. t̾c dicent int̾ gentes. magnificauit dñs fac̾e cũ e¬
is: & uere utiq magnificauit dñs fac̾e nobiscũ. facti sumꝰ letantes. Qͥ a
uox dñi in uirtute. uox dñi ĩ magnificentia. S dicis adhuc. In ordine
qͥdẽ ñ solũ obseruant᷑ dura: s & p̃cipiunt᷑ indigna. Huc accedit qͦd sor¬
tiunt᷑ p̃lationẽ sepe ꝑsone uiles. & penitꝰ ꝯtẽptibiles: homines stulti &e i¬
gnobiles. & in t̾ra penitꝰ ñ parentes. Suffic̾et ad malũ. ut indigni saltẽ
ingenii. literatꝰ. arte strenuus. ingenio clarꝰ: Qͣndo talibꝰ ad talia
cor meũ inclinabo: uł qͣndo ĩclinare pot̾o: Gero siqͥdẽ cor durũ ut lignũ.

Expanded text:
te, et descendat de ratione, vel procedat de recta intentione. Credo autem quite, et descendat de ratione, vel procedat de recta intentione. Credo autem quia hanc admirabilem commutationem dexterae Excelsi admirantes, ac obstupescentes de te tuique similibus, tunc dicent inter gentes: Magnificavit Dominus facere cum eis. Et vere utique magnificavit Dvox Domini in virtute, vox Domini in magnificentia. Sed dicis adhuc. In ordine quidem non solum observantur dura, sed et praecipiuntur indigna. Huc accedit quod sortiuntur praelationem saepe personae viles et penitus contemptibiles, homines stulti et ignobiles, et in terra penitus non apparentes. Sufficeret ad malum ut indigni saltem ingenuus, et litteratus, arte strenuus, ingenio clarus? Quando talibus ad talia cor meum inclinabo, vel quando inclinare potero? Gero siquidem cor durum ut lignum,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯtẽplationis. illinc instructꝰ ex assiduitate ꝑfecte oꝑationis. Et tunc ĩ tan¬
ta rerũ abundantia crescens fias magnꝰ: utpote ut̾ deliciaꝵ copias incras¬
satꝰ. impinguatꝰ. dilatatꝰ. Dilaberis aũ ad orientẽ & ad occidentẽ. septẽtrio¬
nẽ & meridiẽ: ut plene cognoscas ce ꝑfecte scias. qͥd sit sꝑandũ. qͥd tim̃dũ.
qͥd odiendũ. qͥd amandũ. Et cdabit tͥ dñs latitudinẽ cordis. sicut arenã
q̃ est ĩ litore maris: ut tanta sit copia bonaꝵ cogitationũ. qͣnta fuit pͥus
multitudo inutiliũ & uanaꝵ. cũ adhuc cor tuũ uixta hoc mare ma¬
gnũ inundi huiꝰ ꝑ desideriũ reqͥesc̾e̾t: & amore nimio nimis  inhe¬
reret. Dilatato corde cogitationes bone. et sc̃a desideria cordis suꝑ are¬
nã maris multiplicabunt᷑: & occͣrent sponte cogitationes bone. sicut priꝰ

Expanded text:
contemplationis, illinc instructus ex assiduitate perfectae operationis, et tunc in tancontemplationis, illinc instructus ex assiduitate perfectae operationis, et tunc in tanta rerum abundantia crescens, fias magnus, utpote inter deliciarum copias incrassatus, impinguatus, dilatatus. Dilataberis autem ad Orientem et ad Occidentem, Septentrionem et Meridiem, utquid odiendum, quid amandum, et dabit tibi Dominus latitudinem cordis sicut arenam quae est in littore maris ut tanta sit copia cogitationum bonarum quanta fuit prius multitudo inutilium et vanarum, cum adhuc cor tuum juxta hoc mare magnum mundi hujus per desiderium requiesceret, et amore nimio nimis inhaereret. Dilatato autem corde, cogitationes bonae et sancta desideria cordis super arenam maris multiplicabuntur, et occurrent sponte cogitationes bonae, sicut prius
Abbreviated transcription (Latin):
de dũo. qͥa uox dñi in uirtute. Qͥ sensu coartat᷑.ñ p̃sumat de sua pru¬
dentia: sensũ aũ suũ adño dilatari postulet: qͥa uox dñi in magnificen¬
tia. Postulet aũ in fide qͥ indiget sapientia ab eo qͥ dat om̃ibꝰ affluent̾
ce ñ imꝓꝑat. Noli tim̾e pusillꝰ grex: dñs uirtutẽ ppło suo dabit: qͥa uox  dm
ĩ uirtute. Qͥ confidunt ĩ dño mutabũt fortitudinẽ: qͥa uox dñi ĩ uͥtute.
Et si forte iã accepisti fortitudinẽ. & forte dñs p̃cinxit te uircute ad bellũ. &
induit decori tuo uirtutẽ. s es adhuc sensu exiguus. & minor ad intellectũ
iudicii ce legũ: scito qͥa ad petitionẽ tua crescere te faciet dñs meꝰ. sicut are¬
nã maris: & dabit tͥ de rore celi &e de pinguedine t̾re abundantiã: ut alia
capias ꝑ intelligentiã. alia erudiaris ꝑ exꝑientiã: hinc hauriens de rore

Expanded text:
Domino, quia vox Domini in virtute. Qui sensu coarctatur, non praesumat de sua pruDomino, quia vox Domini in virtute. Qui sensu coarctatur, non praesumat de sua prudentia; sensum autem suum a Domino dilatari postulet, quia vox Domini in magnificentia. Postulet autem in fide qui indiget sapientia, ab eo qui dat omnibus affluenter et non improperat. Noli timere, pusille grex! Dominus virtutem populo suo dabit, quia vox Domini in virtute. Qui confidunt in Domino mutabunt fortitudinem; quia vox Domini in virtute. Et si forte jam accepisti fortitudinem, et forte Dominus praecinxit te virtute ad bellum, et induit decori tuo virtutem, sed es adhuc sensu exiguus, et minor ad intellectum judicii et legum, scito quia ad petitionem tuam crescere te faciet Dominus meus sicut arenam maris, et dabit tibi de rore coeli et de pinguedine terrae abundantiam, ut alia capias per intelligentiam, alia erudiaris per experientiam; hinc hauriens de rore
Abbreviated transcription (Latin):
utpote in t̾ra suauit̾ uiuentiũ educatꝰ: qͥ mollib uestiunt᷑. & epulant᷑ cothi¬
die splendide. Infirnꝰ om̃ia fastidit. paruulꝰ noua semꝑ ꝯcupiscit. Cõmuni-¬
onẽ itaq ten̾e quomͦ potero: qͥ qd̾ alii habent semꝑ fastidio. qd alii hab̾e ne¬
q̃unt. auide ꝯcupisco: Herbaꝵ radices. &e q̃q uilissima ꝓ deliciis sũmis
cõputo. tͣmmͦ cet̾i ñ habeant: qͣslibet regũ epulas nauseo: si mecũ om̃s ĩ cõ¬
mune participant. Et ut qͦd sollicitat m̃tẽ meã. totũ tͥ pleniꝰ exponã: cor qͣm
corpꝰ magi̾ᷤ deficit uirtute exili: sensu exiguo animꝰ tabescit. Efcce ꝯcedo qͥa
uirtꝰ tua exilis uł nlła. prudentia parua: s uox dñi ĩ uirtute. uox dñi in
magnificentia. Recte qͥdẽ qͥ infirmꝰ ẽ desꝑat de sua fortitudine: sꝑet tam̃.¬

Expanded text:
utpote in terra suaviter viventium educatus, qui mollibus vestiuntur et epulantur quotiutpote in terra suaviter viventium educatus, qui mollibus vestiuntur et epulantur quotidie splendide. Infirmus omnia fastidit, parvulus nova semper concupiscit. Communionem itaque tenere quomodo potero, qui quod alii habent semper fastidio, quod alii habere nequeunt avide concupisco? Herbarum radices, et quaeque vilissima pro deliciis summis computo, tantummodo caeteri non habeant: quaslibet regum epulas nauseo, si mecum omnes in communem participant, et ut quod sollicitat mentem meam totum tibi plenius exponam, cor quam corpus magis deficit, virtute exili, sensu exiguo animus tabescit. Concedo, quia virtus tua exilis, vel nulla; prudentia parva. Sed vox Domini in virtute; vox Domini in magnificentia. Recte quidem qui infirmus est desperat de sua fortitudine; speret tame
Abbreviated transcription (Latin):
uias suas pͣuas: agnosce qͥa dñs intonuit suꝑ aqͣs multas. Si gͥ sepe uidisti
alios corde cõpunctos. alios corꝑe afflictos lubricã uitã deserere. ad ordi¬
nẽ cͣrere. religiose uiu̾e. ad antiq̃ uite luxꝰ ñ respice: qͥd ẽ qd̾ ampliꝰ timeas
de te. qͥ multos tui similes te uides in uia dñi p̾cessisse: Qͥ suꝑ illos into¬
nuit. qͥ illos ꝑt̾ruit. & ĩ bono solidauit: fluctuationes m̃tis tue stabili¬
re pot̾it. & repͥm̾e cogrrationes nichilominꝰ uagas. sicut ĩ eoꝵ cordibꝰ qͣndo
uoluit. deꝰ maiestatis intonuit suꝑ aqͣs multas. Ecce inqͥs tandẽ uix ani¬
matꝰ uerbis uł exemplis: facio qd̾ hortaris. S si ꝓmitto corꝑis stabilita¬
rẽ: oportet utiq & ten̾e cõmunionẽ.s tuneo infirmitatẽ corꝑis. formido¬
pusillanimitatẽ cordis. Sũ etenĩ infirmꝰ &e pusillꝰ homo. tener & delicatꝰ.

Expanded text:
vias suas pravas, agnosce quia Dominus intonuit super aquas multas. Si igitur saepe vidisti vias suas pravas, agnosce quia Dominus intonuit super aquas multas. Si igitur saepe vidisti alios corde compunctos, alios corpore afflictos lubricam vitam deserere, ad ordinem currere, religiose vivere, ad antiquae vitae luxus non respicere, quid est quod amplius timeas de te qui multos tui similes te vides in via Domini praecessisse? Qui super illos intonuit, qui illos perterruit, et in bono solidavit, fluctuationes mentis tuae stabilire poterit, et reprimere cogitationes nihilominus vagas, sicut in eorum cordibus quando voluit Deus majestatis intonuit super aquas multas. Ecce, inquis tandem vix animatus verbis, vel exemplis, facio quod hortaris. Sed, si promitto corporis mei stabilitatem, oportet utique et tenere communionem, sed timeo infirmitatem cordelicatus,
Abbreviated transcription (Latin):
riꝰ eis. flatꝰ uidelicet diabolice suggestionĩ. S surgens iħc imꝑauit uentiᷤ ce
mari: & facta ẽ tͣnqͥllitas magna. Ecce eñ qͦmͦ potes uid̾e. ñ iã nutant. nil
iã tͤpidant: qͥn potiꝰ sp̃u feruentes. spe gaudentes. unꝰqͥsq eoꝵ exultauit ut
gygas ad cͣrendã uiã mandatoꝵ dm. Es maiestatĩ intonuit: dñs suꝑ aqͣs
multas. Aliqͣndo enĩ tonat ut ds: aliqͣndo uͦ ĩtonat ut dñs. Qndo minat᷑
inala et̾na: intonat ut d̾s. qͣndo irrogat mala tẽꝑalia: tonat ut dñs. So¬
łꝰ d̾s donare et̾na bona uł mala potest: tẽꝑalis etiã dñs afflig̾e corꝑa pot̾.
Q ndo gͦ uides qͦs libo corꝑe sanos. corde cõpunctos. mũdũ relinq̃re. habi¬
tũ religionis sum̾e: scito qͥa d̾s maiestatis intonuit. deꝰ maiestatis eoꝵ cor¬
da ꝑt̾ruit. Qnͣdo qͥs corꝑis morbo. uł rerũ dãpno cõpulsꝰ deserere cogit᷑

Expanded text:
rius eis, flatus videlicet diabolicae suggestionis. Sed surgens Jesus imperavit ventis et rius eis, flatus videlicet diabolicae suggestionis. Sed surgens Jesus imperavit ventis et mari, et facta est tranquillitas magna. Ecce enim quomodo potes videre, non jam nutant, nil jam trepidant, quin potius spiritu ferventes, spe gaudentes, unusquisque eorum exsultavit ut gigas ad currendam viam mandatorum Domini. Deus majestatis intonuit, Dominus super aquas multas. Aliquando enim tonat ut Deus aliquando vero intonat ut Dominus: quando minatur mala aeterna, intonat ut Deus; quando irrogat mala temporalia, tonat ut Dominus. Solus Deus donare aeterna bona, vel mala potest. Temporalis etiam Dominus affligere corpora potest. Quando ergo vides quoslibet corpore sanos, corde compunctos, mundum relinquere, habitum religionis assumere, scito quia Dominus majestatis intonuit, Deus majestatis eorum corda perterruit; quando quis corporis morbo, vel rerum damno compulsus deserere cogitur
Abbreviated transcription (Latin):
tis u̾bis: credite uł exemplis. Ecce qͣntos uides te ad religionẽ p̃cessis¬
se. ce ordinis rigorẽ rigide ten̾e: pͥus qͥdẽ instabiles er leues. & tͥ admo-¬
dũ similes. nc̃ in ꝓposito stabiles. ĩ bono ꝯstantes: pͥus m̃te uagos. stu¬
dio uanos: ñc uͦ in disciplina rigidos. ĩ religione fundatoᷤ. S qͦmͦ q̃so¬
ẽ intonuit suꝑ aqͣs multas: nͥ ꝑt̾ruit m̃tes multiplicit̾ uagas ce mul
ne ee te tonitruo magnitudinis sue ꝑt̾rere pot̾it: qͥ cũ uoluit su¬
ꝑ illos intonuit: In illis enĩ d̾s maiestatis intonuit: t̾ribiliter¬
insonuit: corda ꝑt̾ruit: & uoluntatẽ mutauit. Tanta au &e tam subita
iñtis mutatio ad diuine uocis tonitruũ facta ẽ. ut statĩ deserens nun¬
dũ: seq̃ntes xꝑm ñ dubitarent cũ ip̃o tͣnsfretare stagnũ genesareth: qͣmuiꝰ
insurg̾ent & seuirent ꝯtͣ ip̃os mirabiles elationes maris. Erat enĩuentꝰ ꝯtra¬

Expanded text:
is, credite vel exemplis. Ecce enim quantos vides te ad religionem praecessisse, et ordinis rigorem rigide tenere, prius quidem instabiles et leves, et tibi admodum similes, nunc in proposito stabiles, in bono constantes: prius mente vagos, studio vanos, nunc vero in disciplina rigidos, in religione fundatos. Sed quois intone et te tornitruo perterrere poterit, qui cum voluit, super illos intonuit? In illis enim Deus majestatis intonuit, terribiliterinsonuit, corda perterruit, et voluntatem mutavit. Tanta autem et tam subita mentis mutatio ad divinae vocis tonitru facta est, ut statim deserentes mundum, sequentes Christum non dubitarent cum ipso transfretare stagnum Genesareth, quamvis insurgerent et saevirent contra ipsos mirabiles elationes maris. Erat enim ventus contra
Abbreviated transcription (Latin):
ls eiꝰ. De quo hic clicit᷑. Dñs l̾itutẽ ppło suo dabit: dñs bñclicet
ppło suo in pace. Qiem tñ ppłm putamꝰ possidere regẽ istũ. qͥ
sed et rex in eternũ. et regni eiꝰ ñ erit finis : Recole nt̃ uocẽ ulã:
et intelliges qualẽ ppłm posside dec dei u̾tutẽ & di sapientiam.
Ego sapientia habito in consuio: et eruditis int̾lum cogitatõib.
Consilia ergo cogitatões q erũditas nex iste inhabitat: possicdet. regit atq
mõderat᷑. Tats siqͥdem ppłs a sapĩa regit᷑: a sapĩa insteuit᷑. a sapĩa tuet᷑.
Ad hꝰ regis ppłm ꝑtinet. omis uoluntas bona: oĩs cogitatio muñda:¬
om̃e desid̾iũ scm̃. om̃e consiliũ rectũ. omĩs intellectꝰ uerꝰ: oĩs affectꝰ
ordinatꝰ. Delectat᷑ admocdũ rex in tali ppło: et ꝯplac sͥ in illo. quia
bñplacitũ ẽ dño in ppło suo. Laũdabilis ppłs quẽ dñs exercitiũ
bñuixit dicens: ħeclitas mea istael. In hꝰ lauclabilis ppłi ãmiratõe.

Expanded text:
s . De quo hic dicitur: Dominus virtutem populo suo dabit. Dominus benedicet populo suo in pace . Qualem tamen populum putatis possidere Regem istum, qui sedet rex in aeternum, et regni ejus non erit finis? Recole nunc vocem illam, et intelliges qualem populum possidere decet Dei virtutem et Dei sapientiam: Ego Sapientia habito in consilio, et eruditis intersum cogitationibus . Consilia ergo, cogitationesque eruditas Rex iste inhabitat, possidet, regit atque moderatur. Talis siquidem populus a Sapientia regitur, a Sapientia instruitur, a Sapientia tuetur. Ad hujus regis um, omne consilium rectum, omnis intellectus verus, omnis affectus ordinatus. Delectatur admodum Rex in tali populo, et complacet sibi in illo, quia beneplacitum est Domino in populo suo. Laudabilis populus quem Dominus exercituum benedixit, dicens: Haereditas mea Israel . In hujus laudabilis populi admi
Abbreviated transcription (Latin):
ille gentiũ qui ambulabat in tenebris. Uonͦ uid̾e̾t iueẽ magnã: et inciꝑet
cognosce̾ regẽ suũ. et habe̾ clucẽ sapĩam. O ppłe gentiũ. ꝑu̾sitas uolun¬
tatũ: uanitas cogitationũ: usqueq̃ ũ ꝯgnoscitis regẽ uẽm: Usqueqꝰ
sedetis in regione umibre mortis: usqueqͣ moramini in regione dissi¬
milituduns. Tandẽ aliqñ exite de medio babylonis: exite de tenebris:
ꝓperate ad patͥam iuminis. ad regionẽ lucis. Tandem aliqñ exite ad lucẽ.
attendite ad lucẽ ueram que uluminat onmẽ hominẽ uemientẽ ui hũc
mundũ. Exortũ est intenebris lum̃ rectis corde: miseritors & miserator

Expanded text:
 et inciperet cognoscere Regem suum, et habere sapientiam! O popule gentium, perversitas voluntatum, vanitas cogitationum, usquequo non cognoscitis Regem vestrum? Usquequo sedetis in regione umbrae mortis, usquequo moramini in regione dissimilitudinis? Tandem aliquando exite de medio Babylonis, exite de tenebris, properate ad patriam luminis, ad regionem lucis. Tandem aliquando exite ad lucem, attendite ad lucem veram, quae illuminat omnem hominem venientem in hunc mundum. Exortum est in tenebris lumen rectis co