comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
disponit. uł agit. ds non nͥ iuste fieri ꝑmitut. Cur gͦ et illa nõ
dicant᷑ ad arioch officium ꝑtinere. que iuxta hanc consid̾ationẽ.
ex diuine districtionis equitate nr̃is ꝓbantur meritis respon¬
dere. Et int̾rogauit inqͥt eum: qui a rege acceꝑat potestatem.
Attende gͦ quod arioch iste a rege potestatem accipit: quia qͥeqͥd
eirca nos utiliter seu inutiliter accidit. ex liberi arbitrii merito uł
uicio descendit. Accipit autẽ arioch ẽxtende mͦ utilis mͦ mittilis sententie potestatẽ
deo libertatis arbitrio iuxta meritoꝵ qualitatẽ respondet. Quic¬
qͥd gͦ circa nos agitur. ꝓ meritoꝵ retͥbutione equitatisq iure.
iusto dei iudicio moderat᷑. Sẽd ꝓuidus ille animi obtutꝰ. seꝑe sub
magne ꝑturbationis sue impetu. om̃ipotentis beneplacitũ seu
iudicium agnoscre. et acquiescit. aliqͣndo agnoscit. nec acquies¬
cit. qnͣdoq autẽ sic affectus ẽ. ut uoluntatẽ de solam circa se fie¬

Expanded text:
agit, Deus nonnisi juste fieri permittit. Cur ergo et illa non dicantur ad Arioch officium pertinere, quae juxta hanc considerationem ex divinae districtionis aequitate, nostris probantur meritis respondere? Et interrogavit, inquit, eum qui a rege acceperat potestatem. Attende ergo quod Arioch iste a rege potestatem accepit, quia quidquid circa nos utiliter seu inutiliter accidit, ex liberi arbitrii merito vel vitio descendit. Accipit autem Arioch exercendae modo utilis, modo inutilis sententiae potestatem Deo, libertatis arbitrio juxta meritorum qualitatem respondet. Quidquid ergo circa nos agitur pro meritorum retributione aequitatisque jure, justo Dei judicio moderatur. Sed providus ille animi obtutus, saepe sub magnae perturbationis suae impetu, Omnipotentis beneplacitum seu judicium agnoscit et acquiescit. Aliquando agnoscit, nec acquiescit, quandoque autem sic effectus est ut voluntatem Dei solam circa se fie
Abbreviated transcription (Latin):
ed si parioch districtio¬
eqͥtatis rete intelligit᷑. mirũ fortassis nec ĩ merito ali¬
cui uidebit᷑ quomͦ eiꝰmodi sententie executio ad arioch
officium spectare dicat᷑. cum eadẽ utiq sententia nec
iuxta hystoriam nec iuxta nuxticã intelligentiam iusta iudice¬
tur. Anforte rex iuxta historiam furore turbatꝰ. iustũ eẽ cre¬
didit. quod ueraciter iustũ non fuit. eo qd̾ tunc ueraciter dicere
potuerit. turbatus ẽ a furore ocłs m̃s: Sic sane qͥdam iuxta hꝰ
similitũdinis. Tẏpum ⁊elum qͥdem rectitudinis gerentes. sed
scd̃m scientiam ñ habentes. rectum crẽdunt ẽẽ uł fingunt. qͣd
sapientes suos occidunt: maiora sibi meritoꝵ lucra ꝓponentes
uł ꝓmittentes ex corꝑalib exercitiis acquirere: quam exsp̃ua¬
lib qͥdem in qͥb interim ñ possunt. quantũ uł quan leuiter
uolunt ꝓficere. S si adhuc ꝓfundiꝰ inspiciamꝰ. ⁊ ad diuina iudi¬

Expanded text:
ed si per Arioch districtiitatis recte intelligitur, mirum fortassis, nec immerito, alicui videbitur, quomodo ejusmodi sententiae exsecutio ad Arioch officium spectare dicatur, cum eadem utique sententia, nec juxta historiam, nec juxta mysticam intelligentiam justa judicetur. An forte rex juxta historiam furore turbatus justum esse credidit, quod veraciter justum non fuit, eo quod tunc veraciter dicere potuerit: Turbatus est a furore oculus meus? Sic sane quidam juxta hujus similitudinis typum, zelum quidem rectitudinis generantes, sed secundum scientiam non habentes, rectum credunt esse vel fingunt quod sapientes suos occidunt, majora sibi meritorum lucra proponentes vel promittentes ex corporalibus exercitiis acquirere, quam ex spiritualibus quidem, in quibus interim non possunt quantum vel quam leviter volunt, proficere. Sed si adhuc
Abbreviated transcription (Latin):
greges tonsarum que ascenderunt de lauachro. Nasus niuis sicut tͦris libani q̃
respicit contͣ clamascum. caput tuum situt carmelus. Hec & huiꝰ modi alia cum
ausiunt᷑ uł iegunt᷑: iocunda ualde esse uulent᷑. & tamen ui huis omnib: si solum
ittere sensum sequim᷑ nil in eis inueniemꝰ qͦd idigne mirem. S forte in huiusmodi
ĩitis: hoc est qͥt̃ tam libenter amplectim᷑. qͦt exiocunda quadam ut ita dicam litt̾e
fatuitate: ad sp̃ualem intelligentiam confugere coartam᷑. Si gͦ digne pensamus
ste nrͣ neptalim qͣm sit expetitꝰ in metlitatione. qͣm sit iocunaus in sermone: citꝰ
asluertere licet. qͣm recte scriptura de eo pronuntiet. neꝑtalim ceriuis emissus
etlomita ⁊ eusualitate. xu. ooco

Expanded text:
greges tonsarum, quae ascenderunt de lavacro . Nasus tuus sicut turris Libani quae greges tonsarum, quae ascenderunt de lavacro . Nasus tuus sicut turris Libani quae respicit contra Damascum, caput tuum sicut Carmelus . Haec et hujusmodi alia cum audiuntur, vel leguntur, jucunda valde esse videntur, et tamen in his omnibus, si solum litterae sensum sequimur, nil in eis invenimus quod digne miremur. Sed forte in hujusmodi dictis hoc est quod tam libenter amplectimur, quod ex jucunda quadam, ut ita dicam, litterae fatuitate ad spiritualem intelligentiam confugere coarctamur. Si ergo pensamus, iste noster Nephtalim quam sit expeditus in meditatione, quam sit jucundus in sermone, citius advertere licet quam recte de eo Scriptura pronuntiet: Nephtalim cervus emissus edomita sensualitate. Sed
Abbreviated transcription (Latin):
qͥmolo clans eloquia pulchritudinis: fortassis hoc per exempla euidentiꝰ
suauitatis. plena decore. plena dulcedine. & qualia neptalim formare consueuit.
uel qualia eum formare conuenit: Osculet᷑ me inquit: o .o .s. fulcite me. F.s. in. in.
quĩ iocunliꝰ inuenit᷑. quid talib elonuns libentiꝰ. quid auidiꝰ aul̃it᷑. Ita uerba carna¬
lr alinioc̃ sonare uident᷑. & tamen sp̃ualia sunt: que per ip̃a describunt᷑. Sic nouit
neptalim carnalia cum spirittialib permiscere. & per corporalia incorporea de¬
sansbere. ut utq hominis natͣa in eiꝰ dictis mueniat: unde se mirabilit̾ reficiat qui
excorporea & in corporea nat᷑a constat. Hinc est fortassis. qđ homini tam suauiter
sapunt. quia quoilam motio ut ilictum est: utramꝙ eiꝰ natͣam reficiunt. Iiud autẽ
meiꝰ dictis est ualcle mirabile: lignumq admiratione. qͦd tunc fere semꝑ ddelecta
litui sicut gressus capͣrum que ascenderunt de monte. Gala ad. Dentes tui situt

Expanded text:
modo dans eloquia pulchritudinis, fortassis hoc per exempla evidentiussuavitatis, plena decore, plena dulcedine, qualia Nephtalim formare consuevit, vel qualia eum formare convenit: Osculetur me, inquit, osculo oris sui . Fulcite quid jucundius invenitur? Quid talibus eloquiis libentius, quid avidius auditur? Ista verba carnale aliquid sonare videntur, et tamen spiritualia sunt quae per ipsa describuntur. Sic novit Nephtalim carnalia cum spiritualibus permiscere, et per corporalia incorporea describere, ut utraque hominis natura in ejus dictis inveniat unde se mirabiliter reficiat qui ex corporea et incorporea natura constat. Hinc est fortasse quod homini tam suaviter sapiunt, quod quodammodo, ut dictum est, utramque ejus naturam reficiunt. Illud autem in ejus dictis est valde mirabile dignumque admiratione quod tunc fere semper delectali tui sicut greges caprarum quae ascenderunt de monte Galaad. Dentes tui sicut
Abbreviated transcription (Latin):
pendi. quisq satagat: cum forte suis desideriis satisfecerint.
et uotis suis ꝓ uoto respond̾int. Quis suis studiis et disciplinis
ñ ampliꝰ ascribat. qmͣ ipsa ueritas dictat: Quis queso opinionẽ
studiis suis libenter insistit. & inde sibi fame et głe dilationẽ pro¬
no. ⁊ suũ sibi uicium non iuitus abscondit.

Expanded text:
pendi, quisque satagat, cum forte suis desideriis satisfecerint, pendi, quisque satagat, cum forte suis desideriis satisfecerint, et votis suis pro voto responderint. Quis suis studiis et disciplinis non amplius ascribat, quam ipsa Veritas dictat? Quis, quaeso, opinionstudiis suis libenter insistit, et inde sibi famae et gloriae dilatationem proet suum sibi vitium non invitus abscondit.
Abbreviated transcription (Latin):
seu lectionis instantiã penitꝰ omitte. Quid aliud isti. quã sapi-¬
entes sues occidunt: qui om̃s sp̃uales intellectus uisemetipsis
uaria desiderioꝵ suoꝵ fluctuatione obducunt: Ecce audiui¬
mꝰ de uinus: uideamꝰ de ꝓmissis. Si autẽ sompnium inqͥt. ⁊ con¬
iecturam eiꝰ narraueritis. p̃mia ⁊ dona et honorem multũ accipi
ad qͦd ꝓmerendũ muiꝰ ydonei sumꝰ. Premium itaq ẽ quod meri¬
tis reddit᷑ donum. qͦd gratis impendit᷑. honor quod ex sola digna¬
tione ꝯfertur. Premia inqͥd et dona ⁊ honorem multũ accipietis
a me. Hichil fr̾es ueriꝰ. Quam libenter sapientib nr̃is stipendia
meritoꝵ impendimꝰ. quã gratanter eis honorem debitum uel
gratuitum conferimꝰ. Et ut inde in qͥt sentiam pleniꝰ absoluam:
nichil certiꝰ expect.o. nichil ampliꝰ timeo. qmͣ uͭ nimium hono¬
rem ⁊ maiorem reuerentiã. qm oporteat eiꝰ modi sapientib im¬

Expanded text:
seu lectionis instantiam penitus omittere. Quid aliud isti quam sapiseu lectionis instantiam penitus omittere. Quid aliud isti quam sapientes suos occidunt, qui omnes spiritales intellectus in semetipsis varia desideriorum suorum fluctuatione obducunt? Ecce audivimus de minis, videamus de promissis. Si autem somnium, inquit, et conjecturam ejus narraveritis, praemia et dona, et honorem multum accipiead quod promerendum minus idonei sumus. Praemium itaque est quod meritis redditur, donum quod gratis impenditur, honor quod ex sola dignitate confertur: praemia, inquit, et dona, et honorem multum accipietis a me. Nihil, fratres, verius: quam libenter sapientibus nostris stipendia meritorum impendimus, quam gratanter eis honorem debitum vel gratuitum conferimus? Et ut inde quid sentiam plenius absolvam, nihil certius exspecto, nihil amplius timeo quam ut nimium honorem et majorem reverentiam quam oporteat ejusmodi sapientibus im
Abbreviated transcription (Latin):
cumq curã susceꝑint: omnẽ stati doctrinaꝵ suaꝵ disciplinam
despicere. scl̃arib negotiis solum semꝑq uacare. cunctos sapienti-¬
e cultores sub uno die ꝑdere: eoꝵq abdita secreta publicare. Quid
isti fac̾ent: s nabugodonosor. regnũ accipent. Quod multos iud̾e
uidemꝰ. post multam sꝑitalium exercitioꝵ instartiam. post accep¬
tam deniq ꝯtemplatioĩs gr̃am. cũ forte ab illo sublimitatis sue.
statu aliqua temptatione uł qualicũq fatigatione deiecti fu̾nt.
et ad illam celsitudinis sue arcem. sine aliquo uł forte sine mag¬
no labore redire ñ posse ꝑspexerint: omnẽ ꝓtinus spiritalium
studioꝵ industͥam deponere uł dãpnare. et seipsos sub om̃i ho¬
ra ad om̃s uagos uanosq discursus exponere. Utoeas illos ñ solum
illa ꝯtemplationis sue otia ñ repetere. uerũ etiam meditationis

Expanded text:
scunque curam susceperint, omnem statim doctrinarum suarum disciplinam scunque curam susceperint, omnem statim doctrinarum suarum disciplinam despicere, saecularibus negotiis solum semperque vacare, cunctos sapientiae cultores sub uno die perdere, eorumque abdita secreta publicare? Quid isti facerent si Nabuchodonosor regnum acciperent? Quam multos itidem videmus, post multum spiritualium exercitiorum instantiam, post acceptam denique contemplationis gratiam, cum forte ab illo sublimitatis suae statu aliqua tentatione, vel qualicunque fatigatione dejecti fuerint, et ad illam celsitudinis suae artem sine aliquo, vel forte sine magno labore redire non posse perspexerint, omnem protinus spiritualium studiorum industriam deponere, vel damnare, et seipsos sub omni hora ad omnes vagos, vanosque discursus exponere. Videas illos non solum illa contemplationis suae otia non repetere, verum etiam omnem meditationis,
Abbreviated transcription (Latin):
nitus omittere: et subtilissima illa ingenui sui accumina. indoc¬
trine alicuiꝰ inuestigatione ulteriꝰ exercere iam nolle: Quid autẽ
ẽ sapientum domos publicare: & ad cõmunem om̃ium usum re¬
digere. Domos aũ illũ habitatioĩs nr̃e locũ dic̾e ꝯsueuimꝰ. ad quem
semꝑ post multiplices labores atq discursus quiescend gr̃a recur¬
rere solemꝰ. Quid gͥ ꝑsapientum domos rectiꝰ datur intelligere: qmͣ
pͥuata illa atq secreta quietis sue ocia. quib solent studios qͥq
blicantur qnͣdo studiosa ula quietis nr̃e otia ad omnẽ dissolutionis
euagationẽ exponunt᷑: doctrineq secreta penetralia ad omnẽ cu-¬
ram uł curiositatem ꝓstituunt᷑. Qũã multos uidemꝰ post p̃clara
studioꝵ suoꝵ insignia scientieq magnalia cũ forte ad qualem¬
cũq honoris gradũ ꝓmoti fuerint. uł forte ad ministratioĩs cuiꝰ¬

Expanded text:
nitus omittere, et subtilissima illa ingenii sui acumina in docnitus omittere, et subtilissima illa ingenii sui acumina in doctrinae alicujus investigatione ulterius exercere jam nolle? Quid autem est sapientium domos publicare, et ad communem omnium usum redigere? Domos autem, illum habitationis nostrae locum dicere consuevimus, ad quem semper post multiplices labores atque discursus quiescendi gratia recurrere solemus. Quid igitur per sapientium domum rectius datur intelligere quam privata illa atque secreta quietis suae otia quibus solent studiosi quique dammodo publicantur, quando studiosa illa quietis nostrae otia, ad omnem dissolutionis evagationem exponuntur, doctrinaeque secreta penetralia ad omnem curam vel curiositatem prostituuntur. Quam multos videmus post praeclara studiorum suorum insignia, scientiaeque magnalia, cum forte ad qualemcunque honoris gradum promoti fuerint, vel forte administrationis cuju
Abbreviated transcription (Latin):
eiꝰ indicabimꝰ. Attende qͥd dicunt. Unum exigunt. &
aliud ꝓmittunt. Exigunt a rege uisionem: eius polli¬
centur int̾pretationem. Et tam̃ qmͣ uane exigunt. tam falso ꝓ¬
mittunt. Unum aũ erat. qͦd ueracit̾ dicere possunt. si uera con¬
fiteri uoluissent: uisionem uidelicet minime nosse: nec ꝑ se.
scire penitꝰ potuisse. Qui gͦ falsa ꝓfitentur: cur saltem uera ñ
confitentur. Cõmunis pisdentia gen̾alis impudentia. Cõmunis
pudentia. ĩpossibilitatem suã celare: gen̾alis impudentia. ultra
possibilitatem p̃simere. Et respondens rex: att chaldeis. Ser¬
mo recessit a me. Nisi indicaueritis mͥ somnium. et coniecturã
iecturam narraueritis eiꝰ: p̃mia et dona et honorem multũ a me
accipietis. Quis q̃so regem nabugodonosor. libere ñ rep̃hendat. qͦd
sapientes suos ꝓ tali causa ꝑditioni abdicat: cũ forte et ipse similia uł
peiora faciat. Quid enĩ est sapientes suos ꝑdere. nͥ sapientie studia pe¬

Expanded text:
 II. Attende quid dicunt. Unum exigunt, et aliud promittunt. Exigunt a rege visionem, et ejus pollicentur interpretationem. Et tamen quam vane exigunt, tam falso promittunt. Unum autem erat quod veraciter dicere possent, si vera confiteri voluissent, visionem videlicet minime nosse, nec per se scire penitus potuisse. Qui ergo falsa profitentur, cur saltem vera non confitentur? Communis pudentia generalis impudentia. Communis pudentia impossibilitatem suam celare, generalis impudentia, ultra possibilitatem praesumere. Et respondens rex, ait Chaldaeis: Sermo recessit a me. Nisi indicaveritis mihi somnium, et conjecturam jecturam ejus narraveritis, praemia, et dona, et honorem multum a me accipietis. Quis, quaeso, regem, Nabuchodonosor libere non reprehendat, quod sapientes suos pro tali causa perditioni addicat, cum forte et ipse simile, vel pejora faciat? Quid enim est sapientes suos ultro perdere, nisi sapientiae studia pe
Abbreviated transcription (Latin):
qͥa sa. mirabił ꝑtinatio. sS ñ minor insania ab impetu cursus iiĩ. a ce¬
uis erioris sui: non nisi solo impossibilatatis freno posse retineri. sc̃ce
qͥmͦ preliari norunt uasa iniquitatis bellantia. Ecce qͣnta faciunt. Ecce
qͣnta fiunt ꝓtlmna. ꝓ dina: masculi cutum cidunt᷑. ꝓ dma: circu̾cisi
ꝑimunt᷑. Totum hoc fit ꝓ dina. totũ: ꝓ humana uerecundia

Expanded text:
a . Mirabilis pertinacia, sed non minor insania, ab impetu cursus sui, a devio erroris sui, nonnisi solo impossibilitatis freno posse retineri. Ecce quomodo praeliari norunt vasa iniquitatis bellantia, ecce quanta faciunt, ecce quanta fiunt pro Dina. Pro Dina masculi circumciduntur, pro Dina circumcisi perimuntur. Totum hoc fit pro Dina, totum pro humana verecundia
Abbreviated transcription (Latin):
impudentiã animꝰ effrenatur. Tunc amator dine absq clubio gla¬
dio perit. qͣndo ꝑ afflictionis nmietatem uigor m̃tis quousq desi¬
cit. ut a suis ut dcm est excessib ꝓhumana saltim uerecundia se tem¬
ꝑare ñ possit. Tunc murꝰ destruit᷑: qͣndo ꝑ mimod̾atã abstinentiam
rigor pͥoris discipline renitꝰ dissipat᷑. s hoc ẽ in huiꝰ modi bellatorib
pre omnib aclmirabile immo suꝑ omĩa detestabile qdđ̃ nullius
umqͣm qͣmlibet ꝑrudentis uiri consilio adquiescunt. imino nͦ ꝓprie
saltem exꝑientie ceclunt. nͨ cũc qͥdem cũ iam inciꝑiant & corꝑe defi¬
cere & corde tabescere. quoꝵ pertinatia maledictõis iaculo ꝑcutit᷑.

Expanded text:
impudentiam animus effrenatur. Tunc amator Dinae absque dubio gladio perit, quando per afflictionis nimietatem vigor mentis eo usque deficit, ut a suis, ut dictum est, excessibus pro humana saltem verecundia se temperare non possit. Tunc murus destruitur, quando per immoderatam abstinentiam rigor prioris disciplinae penitus dissipatur. Sed hoc est in hujusmodi bellatoribus prae omnibus admirabile, imo supra omnia detestabile, quod nullius unquam quamlibet prudentis viri consilio acquiescunt, imo nec propriae saltem experientiae cedunt, nec tunc quidem cum jam incipiunt et corpore deficere, et corde t
Abbreviated transcription (Latin):
animꝰ componit᷑. hinc est qđ̃ nato Gail. lẏa exclamat dicens feliciter. Et̃ iteni
aser nascente: pronuntiat dicens. hoc: pro bratitudine mea. Mea inqͥt: ñ sua
puritatis integritatem reparatur.
De rigore abstinentie et uigore pan

Expanded text:
animus componitur. Hinc est quod, nato Gad, Lia exclamat, dicens: Feliciter; et iterum animus componitur. Hinc est quod, nato Gad, Lia exclamat, dicens: Feliciter; et iterum Aser nascendo pronuntiat, dicens: Hoc pro beatitudine mea . Mea, inquit, non sua. puritatis integritatem reparatur. CAPUT XXVI. De rigore abstinentiae, et vigore pa
Abbreviated transcription (Latin):
e hec interim de filiis bale dicta: sufficere uolumꝰ. restat nunc ie¬
de filiis delphe aliquid loquamur. uiciens itaq lya sororem suam
Rachel de aloptua iam prole gaudere: prouocatur & ip̃a ancilan
suam iuro suo tradere. ut possit & ip̃a cum sorore sua de filioꝵ adoptione
exultare. Si igit᷑ ut superiꝰ dictum est: per relpham sensualitatẽ debemꝰ
accipere qͣm aliam queso uirtutis prolem potest ip̃a gignere. nisi ut ediscat
& in reb prosperis temperanter uiuere. & in aduersis patientiam habere
Isti sunt G̃ad. & aser: duo filii zelphe. rigor uidelicet abstinentie & iugor
patientie. Gad itap: nascit᷑ prior: aser autem gignit᷑ posterior. quia prius et:
ut temperantes scimꝰ ad bona propria. Postea etiam: ut fortes sunꝰ ad toleranai
mala aliena. Hec gemina uirtutum proles qͣm zelpha quidem parit in dolox
uerumptanen ad magnam beatitudiuem dñe sue. Per abstinentiam siquidem
uel patientiam caro quidem affugit᷑: s ad magnam inde pacem & tͣnqͥllitatẽ.

Expanded text:
e dicta sufficere volumus; restat nunc de filiis Zelphae aliquid loquamur. Videns itaque Lia sororem suam Rachel de adoptiva jam prole gaudere, provocatur et ipsa ancillam suam viro suo tradere, ut possit et ipsa cum sorore sua de filiorum adoptione exsultare. Si igitur, ut superius dictum est, per Zelpham sensualitatem debemus accipere, quam aliam, quaeso, virtutis prolem potest ipsa gignere, nisi ut discat et in rebus prosperis temperanter vivere, et in adversis patientiam habere? Isti sunt Gad, et Aser, duo filii Zelphae, rigor videlicet abstinentiae et vigor patientiae. Gad itaque nascitur prior, Aser autem gignitur posterior, quia prius est ut temperantes simus ad bona propria; postea etiam ut fortes simus ad toleranda mala aliena. Haec est gemina virtutum proles, quam Zelpha quidem parit in dolore, verumtamen ad magnam beatitudinem dominae suae. Per abstinentiam siquidem vel patientiam caro quidem affligitur, sed ad magnam inde pacem et tranquillitatem
Abbreviated transcription (Latin):
aĩ summa erigit. nunc ad ima deꝑonit. nunc ꝑ innumera rapit. ut ip̃e animꝰ qͥ
hec patitur: semetip̃m sepe miret᷑. felici magisterio eloctꝰ qͣm conuenienter neptili
noster ceruus emissuis dicat᷑. Notandum sane qͣm recte: non aui uolanti: sed cerus
cuirrenti comparet᷑. Nam atus quidem uolando. longe a terra suspenditur. eerũ
autem ad clanilos saltꝰ terre in nitit᷑. S nͨ in ip̃is suis saltib: iongiꝰ at̾ra seꝑat᷑.
Sic nimirum sĩneꝑtalim dum per rerum uisibilium formam rerum inuisibili¬
im nat᷑am querit: quosilam saltus dare. Non autẽ ad plenum uolatum conua¬
escere consueuit: quia in eo qł se ad sũma erigit. rerum corporearum secum
umbram trahens: una omnino non deserit

Expanded text:
ad summa erigit, nunc ad ima deponit, nunc per innumera rapit, ut ipse animus, qui ad summa erigit, nunc ad ima deponit, nunc per innumera rapit, ut ipse animus, qui haec patitur, semetipsum saepe miretur felici magisterio edoctus quam convenienter Nephtalim noster cervus emissus dicatur. Notandum sane quam recte, non avi volanti, sed cervo currenti comparatur: nam avis quidem volando longe a terra suspenditur, cervus autem ad dandos saltus, terrae innititur, sed nec in ipsis suis saltibus, longius a terra separatur. Sic nimirum, sic Nephtalim, dum per rerum visibilium formam, rerum invisibilium naturam quaerit, quosdam saltus dare, non autem ad plenum volatum convalescere consuevit, quia in eo quod se ad summa erigit, rerum corporearum secum umbram trahens ima omnino non deserit
Abbreviated transcription (Latin):
genus qͦd in pura intelligentia uersatur huiusmodi speculatione qͥ
per neptalim designat᷑ qͣnto subtilior: tanto nimirum excellentior esse
cggnoscitur. Habet tamen huiusmodi spetulatio aliquid singulare: uasleqꝑ nota¬
dum facilior: & ad ĩaudiendum iocundior. Siquidem.: hec meditanti faciliꝰ occ̃rt
& audientem dulciꝰ asfict. Ct plane & promptior in meditatione. & affabilio in se¬
mone. Unde & per iacob: de neptalim dicit᷑. Neꝑtalim: ceruus emissus. cans elohͥa
pulchritudinis. Ceruus namos dicit᷑.: propt̾ currendi facilitatem. emissus: propter
c̾renidi auiditatem. Ceruus: animalis uelox nimis. multum currere potest. & mł̾tum
currere cupit qui emissus est. Recte gͦ ni fallor: ceruus neꝑtalim emissus elicttur
quia ꝑ contemplatonis grãm multa ꝑcurrere ualet. & propter contemplationis
dulcedinem: multum ei placet currere. In tanta enim uelocitate. neptalim iste
contemplantis animum. ui huiꝰmodi tamen negotio aliqͣntulum exercitatũ nuĩc

Expanded text:
genus, quod in pura intelligentia versatur, hujusmodi speculatione, quae per Nephtalim designatur, quanto subtilius, tanto nimirum excellentius esse cognoscitur. Habet tamen hujusmodi speculatio aliquid singulare valdeque notaligendum facilior, et ad audiendum jucundior. Siquidem haec meditanti facilius occurrit et audientem dulcius afficit. Est plane et promptior in meditatione, et affabilior in sermone. Unde et per Jacob de Nephtalim dicitur: Nephtalim cervus emissus, dans eloquia pulchritudinis . Cervus namque dicitur, propter currendi facilitatem; emissus, propter currendi aviditatem. Cervus animal velox nimis multum currere potest, et multum currere cupit, qui emissus est. Recte ergo, nisi fallor, Nephtalim, cervus emissus dicitur, quia per contemplationis gratiam multa percurrere valet, et propter contemplationis dulcedinem, multum ei currere placet. In tanta enim velocitate Nephtalim iste contemplantis animum in hujusmodi tamen negotio aliquantulum exercitatum nunc
Abbreviated transcription (Latin):
intribulatione gaudere. ꝑrospera mundi qͣsi qͣudam pestem fugere.
S quia copiam mundi ad necessitatem non respuit. & ad uoluptatem
non asmictit: lyam luꝑam non cecam uocant. qͣm in rerum iu¬
dicio errare ꝑutant. Si igit᷑ per lyam desiderium iusticie. ꝑ rachel
uero studium sapientie debet intelligi: ꝑatet ratio quare uel lya
ab omnib fere contempnit᷑. uel Rachel tantum diligatur.

Expanded text:
in tribulatione gaudere, prospera mundi quasi pestem fugere. in tribulatione gaudere, prospera mundi quasi pestem fugere. Sed quia copiam mundi ad necessitatem non respuit, et ad voluptatem non admittit, Liam lippam, non caecam vocant, quam in rerum judicio errare putant. Si igitur per Liam desiderium justitiae, per Rachel vero studium sapientiae intelligitur, patet ratio quare vel Lia ab omnibus fere contemnitur, vel Rachel tantum diligitur.
Abbreviated transcription (Latin):
similiter dicimꝰ: Nunquid eque iusti omnes esse uolumus.
sed iusti forte esse non possumꝰ: Immo omnes utiq iusti ẽẽ.
possent: si esse iusti ꝑfecte uoluissent. Iusticiam enim perfecte amare.
est iam iustum esse. Saꝑientiam & multum amare potes. & ip̃a carere.
potes. Omnino & absq dubio qͣnto ampliꝰ iusticiam dilexeriᷤᷤ : tanto
ustior eris. S udeamꝰ nunc que suit instituta uere iusticie &
inueniemꝰ: cur homines tantum detestant᷑ connubia lye. Queren¬
dum nanq est: cur fere omnes coniugia lẏe tanto oꝑe abhorreant
qui in amplexus Rachel tantum suspirant. Perfecta iusticia iubet
mimicos iligere. parentes & propria queq relinquere. ulata mala
patienter ferre. oblatam głam ubrꝙ declinare. S ab huiꝰ mundi a¬
matorib: quid stultiꝰ. quid laboriosius esse reputatur: Hinc est qd̾
ab eis iya & iuꝑa credit᷑. & laboriosa uocat᷑. lya namꝙ laboriosa inter¬
pretatur. Magnus namꝙ labor s non minor error uidetur eis esse:

Expanded text:
similiter dicimus. Nunquid aeque justi omnes esse volumus, sed justi forte esse non possumus. Imo omnes utique justi esse potuissent, si esse justi perfecte voluissent. Justitiam enim perfecte diligere, est jam justum esse. Sapientiam et multum amare potes, et ipsa carere potes. Omnino, et absque dubio, quanto amplius justitiam dilexeris, tanto justior eris. Sed videamus nunc quae sint instituta verae justitiae, et inveniemus cur homines tantum detestantur connubia Liae. Quaerendum namque est, cur fere omnes conjugia Liae tantopere abhorreant, qui in amplexus Rachel tantum suspirant? Perfecta justitia jubet inimicos diligere, parentes; propria quaeque relinquere, illata mala patienter ferre, oblatam gloriam ubique declinare. Sed ab hujus mundi amatoribus, quid stultius, quid laboriosius esse reputatur. Hinc est quod ab eis Lia, et lippa creditur, et laboriosa vocatur. Lia namque laboriosa interpretatur. Magnus namque labor, sed non minor error videtur eis esse,
Abbreviated transcription (Latin):
lectionis. totam affluentiam ilelectationis magna confestinatione cͣrere
ñ deorsum s sursum. querere que sursunt sunt: ñque super t̾ram. sta
ut uerauter profiteri possis quia iordanis conuersus est retrorsum. Hec
causa ut arbitior extitit iur ꝓpħam fieri uideum nec piguit nͨ puduit
eo qđd ueracit̾ ñ ignorauit. qr bonũ ẽ confiteri dño & psallere nomini
tuo altissime. Incie ẽ illa professio & deuota promissio. Confitebor dño
nunis in ore meo & in medio młtoꝵ laucdabo eum. Nonne uileum seẽe
uoluit: cum ddixit. Lauda anima mea dñm: Nonne aqͣm iordanis
deorsum fluere prohibuit cum animam suam blanda allotutione
ammonuit. s pera in deo q̃m adhuc confitelor illi: salutare uisltꝰ mei
& ds m̃s. Nonne iordanis fluenta conuerti cdesiderauit. cum ait. con¬
uertere anima mea in requiem tuam qͥa dñs benefecit tͥ. Miror si hec au-¬

Expanded text:
lectionis, totam affluentiam delectationis, magna cum festinatione currere lectionis, totam affluentiam delectationis, magna cum festinatione currere non deorsum, sed sursum, quaerere quae sursum sunt, non quae super terram; ita ut veraciter profiteri possis, quia Jordanis conversus est retrorsum! Haec causa, ut arbitror, exstitit, cur Prophetam fieri Judaeum nec piguit, nec puduit, eo quod veraciter agnoverit quia Bonum est confiteri Domino, et psallere nomini tuo, Altissime . Inde est illa firma professio et devota promissio: Confitebor Domino nimis in ore meo, et in medio multorum laudabo eum . Nonne Judaeum se esse voluit, cum dixit: Lauda, anima mea, Dominum? Nonne aquam Jordanis deorsum fluere prohibuit cum animam suam blanda allocutione admonuit? Spera in Deo, quoniam adhuc confitebor illi, salutare vultus mei, et Deus meus . Nonne Jordanis fluenta converti desideravit, cum ait: Convertere, anima mea, in requiem tuam, quia Dominus benefecit tibi . Miror si hoc au
Abbreviated transcription (Latin):
ed nunc illud consideremꝰ quomͦ ad confessionem lauilis soleat
fieri conuersio iorclanis. S hoc meliꝰ ut arbitror oꝑando quam
disputando discimus hoc certiꝰ experientio qͣm loquento probamus.
Deniq satage & tu confiteri. mirari. uenerari. dei potentiam. dei sapi¬
entiam. dei misctłiam. & certꝰsis quia qͣnto plus laudabis: tanto arden-¬
tiꝰ amabis. Ne te gͦ ꝑigeat diuinam gr̃a multum laudare. ut multum a¬
mes. ml̃tũ amare ut multũ desideres. Qnͣto eni uehementiꝰ desiclerabis
tanto citiꝰ obtinebis qͦd multũ concupiscis. Ama qͦd prius contempnabas
contempne qͦd priꝰ amabas. & securus sis quia conuersus est iorlanis.
Dilige deum despice mundum. & uere fatebor quia iorilanis conuersus
est rẽtrorsum. Qualis queso ista est conuersio ior danis. qͣm mirabilis qͣm
laudabilis. qͣm amabilis. totum impetum amoris. totam iundationem eli¬

Expanded text:
ed nunc illud consideremus, quomodo ad confessionem laudis soleat ed nunc illud consideremus, quomodo ad confessionem laudis soleat fieri conversio Jordanis. Sed hoc melius, ut arbitror, operando quam disputando discimus, hoc citius experiendo quam loquendo probamus. Denique satage et tu confiteri, mirari, venerari Dei potentiam, Dei sapientiam, Dei misericordiam, et certus sis quia, quanto plus laudabis, tanto ardentius amabis. Ne te ergo pigeat divinam gratiam multum laudare, ut multum ames; multum amare, ut multum desideres. Quanto enim vehementius desiderabis, tanto citius obtinebis quod multum concupiscis. Ama quod prius contemnebas, contemne quod prius amabas, et securus sis, quia conversus est Jordanis. Dilige Deum, despice mundum, et vere fatebor quia Jordanis conversus est retrorsum. Qualis, quaeso, ista est conversio Jordanis: quam mirabilis, quam laudabilis, quam amabilis, totum impetum amoris, totam inundationem di
Abbreviated transcription (Latin):
re magnum & spatiosum manib qͦd potest applłari malicie: Nam est &
aliud qd potest ilici miserie hñs & ip̃m quidẽ minime dulcem aquã
s minꝰ tñ amaram. S felix qui dominat᷑ a mari usq ad mare: ut nulli
subiaceat culpe. nlłi succumbat ꝑpene. intantum ut non ln̾etur ei omis
iniquitas. nec eum opprimat ulla aduersitas. felix ante cuius conspectũ
mare fugit. malitia recedit. miseria cedit. constientia hilarescit. Numqͥã¬
nam qui eusmodi est fic̃lucialiter psallere non potest. quid est tibi mare
qͦd fugisti: Si uis gͦ & tu fac quendam bone professionis iuleum. confite¬
ie ex corde peccatum tuum. ut possis & ipse uidere tale spectatulũ. tam
gͣnde miraculum. & psallere non dlubites huiꝰ modi hẏmnum. Quicĩ est
tibi mare qͦd fugisti:¬
tibi mare qͥd fugisti: Quomͦ coufessio lauilis ualeat ac ꝓmotionem boni .iiii.¬

Expanded text:
re magnum, et spatiosum manibus quod potest appellari malitiae. Nam est et re magnum, et spatiosum manibus quod potest appellari malitiae. Nam est et aliud quod potest dici miseriae habens et ipsum quidem minime dulcem aquam, sed minus tamen amaram. Sed felix qui dominatur a mari usque ad mare, ut nulli subjaceat culpae, nulli succumbat poenae, in tantum, ut non dominetur omnis ei iniquitas, nec eum opprimat ulla adversitas. Felix ante cujus conspectum mare fugit malitia recedit, miseria cedit, conscientia hilarescit. Nunquidnam qui ejusmodi est, fiducialiter psallere non potest? Quid est tibi, mare, quod fugisti? Si vis ergo et tu fac quemdam bonae professionis Judaeum; confitere ex corde peccatum tuum, ut possis et ipse videre tale spectaculum, tam grande miraculum, et psallere non dubites hujusmodi hymnum. Quid est tibi, mare, quod fugisti? CAPUT IV. Quomodo confessio laudis valeat ad promotionem boni. S
Abbreviated transcription (Latin):
conscientia muncdat᷑. amaritucdo tollit᷑. mare fugat᷑. tnquillitas
renit. sꝑes reuiuiscit animꝰ hilarescit. Siqͥdem beati qui lugent: qm̃ ipsi
consolabunt᷑. Quid ẽ lugere & contristari nisi maris tempestatib agi :
Et quics ẽ gauliũ consolationis nisi fuga maris & absentatio aoloris:
Auili uideum crimina sua confitentem̃. & attende ante eum aqͣm maris
fugientem. Dixi inquit̃ confitelor aduersum me iniusticiam meam ãno
& tu remisisti imꝑietatem peccati mei. Iniquitatem confitebat᷑ et mare
fugabatur: quia impietas remittebat᷑. Impietas enim mare ẽ. d̃ulcem si¬
quidem aquam facere ñ potest s est aqua eiꝰ sassa ualde. ⁊ młtũ amara.
& amaritudo eiꝰ amaritudo amarissima. quid̃ queso dulcedinis habet
imulia. quiã obsecro alulcoris h̃t iratundia. quid suauitatis impatientia.
huiꝰmocli ut arbitror aque quelibet amare sunt & mare faciunt. qz ulli
penitꝰ sapere. nemini placere possunt. Hicles ne gͦ quale sit huiꝰmnodi ma¬

Expanded text:
conscientia mundatur, amaritudo tollitur, mare fugatur, tranquillitas redit, spes reviviscit, animis hilarescit. Siquidem beati qui lugent, quoniam ipsi consolabuntur. Quid est lugere, contristari, nisi maris tempestatibus agi? Et quid est gaudium consolationis, nisi fuga maris et absentatio doloris? Audi Judaeum crimina sua confitentem, et attende ante eum aquam maris fugientem: Dixi, inquit, confitebor adversum me injustitiam meam Domino, et tu remisisti impietatem peccati mei . Iniquitatem confitebatur, et mare fugabatur, quia impietas remittebatur. Impietas enim mare est, dulcem siquidem aquam facere non potest; sed est aqua ejus salsa valde et multum amara, et amaritudo ejus amaritudo amarissima. Quid, quaeso, dulcedinis habet invidia? Quid, obsecro, dulcoris habet iracundia; quid suavitatis impatientia? Hujusmodi, ut arbitror, aquae quaelibet amarae sunt, et mare faciunt, quia nulli penitus sapere, nemini placere possunt. Vides ne ergo quale sit hujusmodi ma
Abbreviated transcription (Latin):
tiquitᷤᷤ hostis agere ñ desistit. S qͥa diuino munere redemptꝰ homo iustitiã
recepit᷑. qͣm dudum conditꝰ amisit robustiorem se iam contͣ blandimenta cal¬
llide ꝑsuasionis exertet quia exꝑimento dĩdicit qͣntũ obediens c̃e debeat
precepto. & qũe tũi culpa duxit ad penam. Nunc pena sua restringit a cułpa.
ut tantomagis delinquere metuat. qͣnto cogñte supplicio ⁊ ip̃e qid iam ꝑpetͣtut¬

Expanded text:
tis de omni ligno paradisi ? Sed quia divino munere redemptus homo justitiam tis de omni ligno paradisi ? Sed quia divino munere redemptus homo justitiam recepit quam dudum conditus amisit, robustior se jam contra blandimenta callidae persuasionis exercet, quia experimento didicit quantum obediens esse debeat praecepto. Et quem tunc culpa duxit ad poenam, nunc poena sua restringit a culpa: ut tanto magis delinquere metuat, quanto, cogente supplicio, et ipse jam qu
Abbreviated transcription (Latin):
eus uocamiis. Uñ iacob postquam cum anglo luctatus est ait. uĩdi dñm fa¬
cie ad faciem. Ac si diceret᷑. Cognoui dñm quia me cognosere ip̃e t̃ignatus est.
qͣm cognitionem plenissime fieri paulus infine testat᷑. dicens. Tune cognoscã
sicut ⁊ cognitꝰ sum. Quia gͦ post labors certanima. post temptationum fluctus
sepe in excessu anima suspenlit᷑. ut cognitionẽ diuine presentie contemplet᷑.
qͣntam presentiam et sentire possit. ⁊ explere ñ possit recte post tot labores de hoc
temptato homine ditit᷑. udebit fatiem eiꝰ inuibilo. qr uͦ unusqͥsꝙ qͣnto
ampliꝰ celestia contemplatur. ⁊ antomagis at̾rena operatione corrigitur.
homini iusticiam suam. Illam gͦ usticiam reddet deus homini ad qͣm conlitꝰ fuit.¬
ut in herere deo libeat. et minacem eius sententiam ꝑtimescat ut serpentis calli¬

Expanded text:
 vocamus. Unde Jacob postquam cum angelo luctatus est, ait: « Vidi Dominum fa vocamus. Unde Jacob postquam cum angelo luctatus est, ait: « Vidi Dominum facie ad faciem ; » ac si diceret: Cognovi Dominum, quia me cognoscere ipse dignatus est. Quam cognitionem plenissime fieri Paulus in fine testatur, dicens: « Tunc cognoscam sicut et cognitus sum . Quia ergo post laborum certamina, post tentationum fluctus, saepe in excessu anima suspenditur, ut cognitionem divinae praesentiae contempletur, quam tamen praesentiam et sentire possit, et explere non possit, recte post tot labores de hoc tentato homine dicitur: Videbit faciem ejus in jubilo. Quia vero unusquisque quanto amplius coelestia contemplatur, tanto magis a terrena operatione corrigitur, homini justitiam suam. 13. Qua ratiut inhaerere Deo libeat, ut minacem ejus sententiam pertimescat, ut serpentis calli
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ contẽplat᷑. ⁊ ueritatẽ sentiento uibet. quia qͣnta ẽ ip̃a ueritas ñ uidet.
cui ueritati tantomagis se longe existimat qͣntomagis appropinqͣt. quia nis̃i
illam nt cumq conspiteret nequaqͣm eam couspicere se non posse sentiret.
dto msus gͥ animi dum in illa intendit᷑. Inm̃sitatis eius choruscante cirtum¬
stantia renerberatur. Ip̃a qͥppe ancta implens. tuncta tircunstat. W id circo
mens nr̃a nequaqͣm se ad comprehendendam incirtuu scriptam tircumstantiã
dilatat. quia eam inopia fue tucum scriptonis angustat. utide acd semetip̃am
citnis labitur. ⁊ ꝓspectis quas quib ĩam ueritatis uestigiis ad sua ima re
uocatur. hec ip̃a tamen ꝑcontemplationẽ facta non solida ⁊ ꝑmanens
uisio. s ut ita dixerim quasi quedam uisitationis imitatio. dei facies dicit᷑.
Quia enim ꝑ faciem quenilibet agnostimꝰ. ñ immerito aognitionẽ dei faciem¬

Expanded text:
est contemplatur; et veritatem sentiendo videt, quia quanta est ipsa veritas, non videt. est contemplatur; et veritatem sentiendo videt, quia quanta est ipsa veritas, non videt. Cui veillam utcunque conspiceret, nequaquam eam conspicere se non posse sentiret. Adnisus ergo animi dum in illam intenditur, immensitatis ejus coruscante circumstantia reverberatur. Ipsa quippe cuncta implens, cuncta circumstat, et idcirco mens nostra nequaquam se ad compredilatat, quia eam inopiae suae circumscriptio angustat. Unde et ad semetipsam citius relabitur, et prospectis quasi quibusdam veritatis vestigiis, ad suam imaginem revocatur. Haec ipsa tamen per contemplationem facta, non solida et permanens visio, sed, ut dixerim, quasi quaedam visionis imitatio, Dei facies dicitur. Quia enim per faciem que
Abbreviated transcription (Latin):
tientis qͣndo acdhoc exprimendum suffitiet lingua dicentis. quia gͦ cordib
nr̃is lux se ueritatis insinuans mͦ districtam uistitiam pretendendo
contristat mͦ interna gaudia aꝑiendo letificat. pꝰ temptat̾onũ amari¬
tutlines. pꝰ iubilationum luctus. acte subiungit᷑. ui debit faciem eiꝰ in
iubilo. Menti enim nr̃e de consialeration caritatis sue priꝰ ignis tribula¬
tionis uunttit᷑. ut omnis utioꝵ erugo concremetur. E tunc mundatis ccłis
atie exurente tristicia interposita maloꝵ caligo detergitur. Et tunc resplen¬
uente raptim choruscat̃one intirtumscripti luminis illustratur. Quo ut cũq
conspectu ingaudio cuiꝰdam securitatis absorbet᷑. ⁊ quasi post defectum ite
presentis ułtra se rapta aliqͦmͦ in quadã nouitate recreatur. Ibi mens ex
nm̃aso forte infusione suꝑni roris asꝑgit᷑. ibi ñ se sufficere ad id qd̾ rapta

Expanded text:
tientis, quomodo ad hoc exprimendum sufficiat lingua dicentis? Quia ergo cordibus tientis, quomodo ad hoc exprimendum sufficiat lingua dicentis? Quia ergo cordibus nostris lux se veritatis insinuans, modo districtam justitiam praetendendo contristat, modo interna gaudia aperiendo laetificat; post tentationum amaritudines, post tribulationum luctus, apte suur. Menti enim nostrae de consideratione caecitatis suae prius ignis tribulationis immittitur, ut omnis vitiorum aerugo concremetur. Etacie, exurente tristitia, interposita malorum caligo detegitur, et tunc resplendente raptim coruscatione, incircumscripti luminis illustratur, quo utcunque conspectu in gaudio cujusdam securitatis absorbetur, et quasi post defectum vitae praesentis ultra se rapta, aliquomodo in quadam novitate recreatur. Ibi mens ex immenso fonte infusionis superni roris aspergitur; ibi non se sufficere ad id quod rapta
Abbreviated transcription (Latin):
sinit uirtutum experimenta ũ ꝓdeunt Inꝓuidꝰ miles ẽ: qui fortẽ se in pace
głiat᷑. Quia uͦ post temptationes sepe post immensas amaritudines
menti nr̃e in occulto gaudio lux ueritatis erumꝑit. bene propħa de temp¬
ẽ qͦmͦ deus innotescencło afficit. Nunc uͦ dicitͦ qͦmͦ dum imnotescit exhilatat
Aliter enini quisq compungit᷑ cum iunt̾na intuens maloꝵ suoꝵ pauore tenet᷑.
alit̃ uͦ cõpungitur cũ gaudia suꝑna conspiciens spe quadam ⁊ securitate robo¬
ratur. Illa componctio afficientes ac tristes hec uͦ lectas lacrimas mouec.
contipere qͣutum sermone ñ ualent aperire. ait. Beatꝰ popłs qui scit
iubilatõem. Non enĩ ait qui loquit᷑. s qui scit. quia sciri quidẽ iubilat̃o
intellectu potest. s dictu expͥmi non potest. Sentitur ꝑ illam quippe quod
ultra sensum ẽ. Et tum uix al hoc tontem plandum sufficiat conscientia sen¬

Expanded text:
sunt, 758 virtutum experimenta non prodeunt. Improvidus miles est, qui fortem se in pacesunt, 758 virtutum experimenta non prodeunt. Improvidus miles est, qui fortem se in pace Quia vero post tentationes, saepe post immensas amaritudines menti nostrae in occulto gaudio lux veritatis erumpit; bene de hoc ten Deus innotescendo afficit, nunc vero dicitur quomodo dum innotescit exhilarat. Aliter enim quisque compungitur, cum, interna intuens, malorum suorum pavore terretur; aliter vero compungitur, cum, gaudia superna conspiciens, spe quadam et securitate roboratur. Illa compunctio afficientes et tristes, haec vero laetas lacrymas movet. concipere quantum sermone non valent aperire, ait: Beatus populus, qui scit jubilationem . Non enim ait, Qui loquitur; sed, Qui scit, quia sciri quidem jubilatio intellectu potest, sed dicto exprimi non potest. Sentitur per illam quippe, quod ultra sensum est. Et cum vix ad hoc contemplandum sufficiat conscientia sen
Abbreviated transcription (Latin):
frangit. Impellit nͨ mouet. quatit nec deitit. ht de nr̃a infirmitate sen¬
tiamus ẽẽ qd qͣtimur ⁊ de diuino munere ẽe qd̾ stamꝰ. Aliqͣndo autem¬
post ꝓfectum uirium ñ solum temptant uitia. s etiam flagella casti-¬
gant. Cum autẽ temptam᷑ uitiis pia lispensatione nobistum agitur.
Ne hiis uirtutib quib proficimus extollamͦ. cum flagellis atceriur.
malis increpantib ammonem᷑ ne mundo blandiente subilncamur.
cia . dum nos temptant proficientes in nos uirtutes humi¬
liant. flagella dum temptant surgentes in corde huius mundi uolup¬
gala cognoscimꝰ qͥd de hoc mundo fugiamꝰ. ꝑ illa instringiniuir ne in¬
trinsecus extollam᷑ ꝑ ista compͥmimur. ne quid intrin sẽts appetamꝰ
In hac ergo uita dum sumus ⁊ flagellis atteri ⁊ aliqͣndo uitiis temptari
necesse est. Siue enim in laborib flagelloꝵ. seu in tertamine uitioꝵ

Expanded text:
frangit; impellit, nec movet; quatit, nec dejicit, ut de nostra infirmitate senfrangit; impellit, nec movet; quatit, nec dejicit, ut de nostra infirmitate sentiamus esse quod quatimur, et de divino munere esse quod stamus. Et qpost profectum virium, non solum tentant vitia, sed etiam flagella castigant. Cum autem tentamur vitiis, pia dispensatione nobiscum agitur, ne his virtutibus quibus proficimus extollamur. Cum vero flagellis atterimur, malis increpantibus admonemur, ne mundo blandiente seducamur. Vitia dum nos tentant, proficientes in nos virtutes humiliant. Flagella dum tentant, surgentes in corde hujus mundi volupgella cognoscimus quid de hoc mundo fugiamus, per illa restringimur ne intriIn hac ergo vita dum sumus, et flagellis atteri, et aliquando tentari vitiis necesse est. Sive enim in laboribus flagellorum, seu in certamine vitiorum,
Abbreviated transcription (Latin):
amenitate pascitur magis eum diu ꝑgere qͣm atiꝰ peruenire delectet. Ne dum
oblectatur inma obliuiscatur qͦd desiderabat in patria. Quia gͦ in hac uita
om̃is nr̃a qͣm fortasse ꝑauimꝰ iequies ꝑturbat᷑. recte dr᷑. increpat qͦ ꝑ dolorem
in lectulo id ẽ in presentis uite requie. uł̃ temptationis nos stimuli. uł fla¬
gelli afflictione conturbat. ⁊am sepe humanus animꝰ qͣmlibet breuitemꝑe
sine temptãtione in bonis stucliis fuerit. Mox de ip̃is uirtutib quib mł
mine impulsu temptationis affititur ut in eo ip̃a profectus sui elatio
nulla pulsaret alicuiꝰ nos fortituilinis ẽe crederemus. S qͥa nobistum
suꝑna dispensatione agit᷑ ut instrmitatis nr̃e quia profitientes obliuisti¬
mur. temptari recolamus et in profectu nr̃o qͥd de diuino munere et in
temptatione cognoscimꝰ quid de ꝓpͥiis uirib sumꝰ. Que nos ꝑfectio temp¬
tatio ad plenum raperet nisi protectio suꝑna seruaret. S pulsat ner

Expanded text:
ate viae pascitur, magis eum diu pergere, quam citius pervenire delectet; ne, dum oblectatur in via, obliviscatur quod desiderabat in patria. Quia ergo in hac vita omnis nostra, quam fortasse paravimus, requies turbatur, recte dicitur: Increpat quoque per dolorem in lectulo, id est, in praesentis vitae requie vel tentationis nos stimulis vel flagelli afflictione conturbat. Nam saepe humanus animus quamlibet brevi tempore sine tentatione in bonis studiis fuerit, mox de eisdem studiis in quibus mine, impulsu tentationis afficitur, ut in eo ipsa profectus sui elatio us nos fortitudinis esse crederemus. Sed quia nobiscum superna dispensatione agitur, ut infirmitatis nostrae quia proficientes obliviscimur, 755 tentati recolamus, et in profectu nostro quid de divino munere, et in tentatione cognoscimus quid de propriis viribus sumus. Quae nos profecto tentatio ad plenum raperet, nisi protectio superna servaret. Sed pulsat, nec
Abbreviated transcription (Latin):
addtemplat̃ois qͥa i hac uita non potest ẽẽ ꝑfectum. fact media hora dict᷑¬
c.Nolenti quippe animo egitatiomim tumultuosistrepntuangerunt. ⁊ iam
sublimib intendentem rursum ad respitienda t̾rena edis oulum iuo¬
ienter thunt. Neqͣ qm culmen contemplatois aictingimis. si ñ ab extioris¬
cure oppressione cessemus. Nequaqͣm nos met ip̃os intumur ut sciamus
aluid in nobis ẽe rationale qͣd regit. aliud animale qd piurr. n ad setretã¬
huꝰ silentii recurrentes ab omni exteriꝰ ꝑturbatione piamr. hullus¬
palmam spiritalis certaminis apprehendit. quinon isemetipo prĩ ꝑassie¬
tam uentris contupiscentiam carnis in centiua deuiterti reꝙ emm ad eon¬
fictum spiritalis agonis adsurgitur si ñ pͥus uitia nonet ĩp̃os hostis posi

Expanded text:
contemplationis, quia in hac vita non potest esse perfectum, factum media hora dicitur. Nolenti quippe animo cogitationum tumultuosi se strepitus ingerunt, etiam sublimibus intentum rursum ad respicienda terrena cordis oculum violenter trahunt. Unde curae oppressione cessamus, nequaquam nosmetipsos intuemur, ut sciamus aliud in nobis esse rationale, quod regit, aliud animale, quod regitur: nisi ad secretum silentii recurrentes ab omni exterius perturbatione sopiamur. palmam spiritualis certaminis apprehendit, qui non in semetipso prius per afflictam ventris concupiscentiam carnis incentiva devicerit? Neque enim ad conflictum spiritalis agonis assurgitur, si non prius intra nosmetipsos hostis positus,
Abbreviated transcription (Latin):
Ptet rpianis qm̃ debet ie terrenas urgando defendere qͥuasn presi
uiter nest aem agno tunere leuigati sumꝰ. Cum uͦ curam rerum einslẽ
nod itineris necessitas imponit. quidam dum eas rapunt solium medo
tolerandi siuit. Quidami u seruata Raritate prohibenda ũtam̃ sola fͤae
ne nra dubtra hantꝰ ane rapientes ñ sua semetĩp̃os ꝑdcurt. Iuanamo

Expanded text:
tianus quomodo debet res terrenas jurgando defendere, quas nunc prvitae itinere a magno onere levigati sumus. Cum vero curam rerum ejusdem nobis itineris necessitas imponit, quidam dum eas rapiunt, solummodo tolerandi sunt, quidam vero servata charitate prohibendi, non tamen sola cura ne nostra su
Abbreviated transcription (Latin):
lestum quiłe hnt. uͨ tã dultit̾ qͣm fortit̾ sustinent. Scimꝰ autẽ qͥa
masculinꝰ sexus qͣm femininꝰ fortior ẽ : s lac tñ dare ñ potest. Rouẽ
itatꝵ facit obetlientia fortis: uaccam uͦ obedientia dulcis. Rouem offr̾e:
ẽ obedire uirilit̾. uactam off̾re: est obedire gratant̾. Rouem offerimꝰ:
obediendo constant᷑. uaccam offerimꝰ: obediendo gratulant̾̃. Caro
bouina: obeclientia robusta. Caro uaccina: obettientia iocunda. Qui
gͥ potest: carnem offerat uactinam. qui hoc ñ potest: offerat bouinam.
Eui nentrũ potest ex istis: offerat saltem uitulũ de arm̃tis. uitulus
sane acl ugum portantlũ mitrit᷑. interĩ tñ acip̃m ñ applicat᷑. Qcd aut̃
interim ñ ꝑoterat ñ ẽ ex uitio recalcitrationis: s ex defectu possibilitatiᷤᷤ¬

Expanded text:
lestum quidem habent, nec tam dulciter quam fortiter sustinent. Scimus autem quia lestum quidem habent, nec tam dulciter quam fortiter sustinent. Scimus autem quia masculinus sexus quam femininus fortior est; sed lac tamen dare non potest. Bovem itaque facit obedientia fortis, vaccam vero obedientia dulcis. Bovem offerre est obedire viriliter, vaccam offerre est obedire gratanter. Bovem offerimus obediendo constanter, vaccam offerimus obediendo gratulanter. Caro bovina, obedientia robusta, caro vaccina, obedientia jucunda. Qui igitur potest, carnem offerat vaccinam; qui hoc non potest, offerat bovinam. Qui neutrum potest ex istis, offerat saltem vitulum de armentis. Vitulus sane ad jugum portandum nutritur, interim tamen ad ipsum non applicatur. Quod autem interim non portat, non est ex vitio recalcitrationis, sed ex defectu possibilitati