comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
lieua in prĩa egroto R Gmd
Refert tuiꝰ sit prĩa egritudo
utiq tua est D ludis me ego extͣ
patriam nec egrotare nec sanus ẽẽ
quisq p̃t D Diuerticula uerbõrũ q̃¬
⁊is exͣ meam pr̃iãm egroto R unde¬
Uñũ hoc bonũ in est huic malo nẽo
grabatulum tnũ pͥmet non impor¬
tuna uxor aut filius sui utriq soliti¬
tus negligens tui Quocieus putas
uiro uxor pr̃i filius fr̃i frater in ulti¬
ms laboranti pulumar miecerit
et mori diuuerit quod alieni uetuis¬
sent Sepe ibi maior est caritas ubi
mĩor creditur Certe nullus astan¬
ciũ morbo tuo gaudebit nullus t̃
mortem oꝑtabit queris causam nłłꝰ
hereditatem tũã exspect abit Onme
infacuiꝰ spes et tupiditas ipellũt
hec tñ quillitas non facile tibi m
prĩa contigiss multi stratũ arcũsis¬
terent sub officii spẽ fumc̾i inhian¬
tes que cogitaçio egrotanti egrtu¬
do in fallor alta est obsessumm huic
lupus hinc uulturibꝰ se cernenti iã
tadauer mente captantibus D Ex̃

Expanded text:
liena in patria egroto. Quid refert cuius sit patria? egritudo utique tua est. Ludis me; ego extrra omnem patriam nec egrotare nec sanus esse quisquam potest. Diverticula verborum queris, extra meam patriam egroto. Unum hoc bonum huic inest malo: nemo grabatulum tuum premet, non importuna uxor aut filius, sui uterque sollicitus, negligens tui. Quotiens putas viro uxor, patri filius, fratri frater, in ultimis laboranti pulvinar iniecerint, et mori adiuverint, quem alienigene vetuissent? sepe ibi maior est caritas, ubi minor creditur. Certe nullus astantium morbo tuo gaudebit, nullus tibi mortem optabit. Queris causam? nullus hereditatem tuam expectabit. Omne in facinus spes et cupiditas impellunt; hec tranquillitas non facile tibi in patria contigisset: multi stratum circumsisterent sub officii specie funeri inhiantes, que cogitatio egrotanti egritudo, nisi fallor, altera est obsessum hinc lupis, hinc vulturibus, se cernenti, iam cadaver mente captantibus. Extra
Abbreviated transcription (Latin):
gentes Tu si hoc ammo non es
Ta ut te hinc homo eruat aut mors
que clauem carceris altãm hab
Unus quidem introitus exitus aũt¬
alius custodum fita negligentia
enasit aluis precio alius ngemo
et uel subt̾raneis cunitulis uel
per tenebras amce noctis elapsus
est quibusdam pr̃m memoria
terremotus et ruma carcis uiam
fecit Iulium cesarem piratarum
custodia sumimũ misit ad impe¬
⁊ium hat etate quidam de liunue
carceris ad dm̃u tñsire et cathe¬
nam sibi excussam miec̾e̾ alus
Demq regulum et socratem mł¬
tos q alios non tam tarcer ex¬
tuixit et uisus est quem carceri
clarus fuus eripint et ad sũmã
quosdam carcer ad ansigñe gla
alios ad exmuã fortnnã ad regñu
alios multos ad celum msit/. ad
sepulcrum onnes nullum cexit
quem non reddet
De tormentis.E.D

Expanded text:
gentes. Tu si hoc animo non es,gentes. Tu si hoc animo non es,cta: aut te hinc homo eruet, aut mors, que clavem carceris alteram habet; unus quidem introitus, exitus alius custodium negligentia evasit, alius pretio, alius ingenio, et vel subterraneis cuniculis, vel tenebras amice noctis elapsus est; quibusdam, patrum memoria, terremotus et ruina carceris viam feccustodia summum misit ad imperium; hac etate quidam de limine carceris ad dominium transivere, et catenam sibi excussam iniecere aliis; denique Regulum et Socratem multosque alios, non tam carcer extinxit, ut visus est, quam carceri clarus finis eripuit. Et, ad summam, quosdam carcer ad insignem gloriam, alios ad eximiam fortunam, ad regnum alios, multos ad celum misit, ad sepulcrum omnes, nullum cepit quem non redderet. 65 DE TORMENTIS
Abbreviated transcription (Latin):
importuno A Multos ꝑiculo
nistanti atq hostium manibꝰ
carcer eripuit multis luuen crir¬
ceris ꝑclipeo fuit et quẽ mntsse
profuerat exisse nocuit at exitu
ad moniti quod horruerant utile
quod optauerant miserum fate¬
Rentur D Carceui mantipatus
sum R Quid scis an fortassis
non carcer s ut dicit᷑ custodia sit
Quociens uinculis explicitos hostil¬
mucro siue boste semor ꝑ aupertas
muasit/. quociens euasisse penituit
et tarcerem quem diuturnũ queri
ceperant non fuisse ꝑpessi questi st̾
uidimus an carcere quosd ani laude
habitos mox inde digressos tenuẽ
ac difficili uitam mesto fiue clau¬
sisse Danseram intarcere uitĩ
dego R Quidam libros nicarcere
texuerunt tu queralas texis nuti¬
les quidaui lr̃as in tuecere didicert
tu pacientiami dedicĩs O M agna
cust odia uinctus teneor E pleri¬
ꝙ tauernis et speluicis alii se mu¬
Lorum angustus nclusere tarcem̃
spont aneum uel dei amore ueẜ
mundi odio uulgiq fastidio eli¬

Expanded text:
importuno. Multos periculo importuno. Multos periculo instanti, atque hostium manibus carcer eripuit: multis limen carceris pro clipeo fuit, et quod intrasse profuerat, exisse nocuit, ut exitu admoniti, quod horruerant utile, quod optaverant miserum, faterentur. Carceri mancipatus sum. Quid scis an fortasse non carcer, sed, ut dicitur, custodia sit? Quotiens vinculis explicitos hostilmucro, sive hoste sevior paupertas, invasit? Quotiens evasisse penituit? Et carcerem que diuturnum queri ceperant, non fuisse perpetuum questi sunt? Vidimus in carcere quosdam laute viventes, mox, inde digressos, tenuem ac difficilem vitam mesto fine clausisse. Miseram in carcere vitam dego. Quidam libros in carcere texuerunt, tu querelas texis inutiles; quidam literas in carcere didicere, tu patientiam dediscis. Carcerali custodia vinctus teneor. Plerique cavernis ac speluncis, alii se murorum angustiis inclusere, carcerem spontaneum, vel Dei amore vel mundi odio vulgique fastidio, eli
Abbreviated transcription (Latin):
Arcere claudor indigno E Me¬
litis lior est ni dignus carcer
tius in meritũ pro iusticia ꝑ at ĩ
net mala illa dici debeant. nec h ͨ
bona s lequor ut uulgus quod dolo¬
dem malum angens uoluꝑtatem
sinm̃ũ bonum inditat d Car¬
cere clausus sum E Quis non
carcere clauditur aut iide digre¬
ditur insi dum moritur. uetus hͨ
tua om̃i az sors est unde prop̾e
esse scito ex quo die natus est et
anteqmͣ nascereris incarceren at
in unicula missum te illius mi¬
perio cui omnis celi ambitus exigua
domus est Et si quid simimo cre¬
ditur poete tenebrosimi utia tar¬
terem et certuni illius carceris ex¬
itum si felicem cupis huiꝰ angus¬
tias non horrebis sicut nec supli¬
cia nec mortem nec humam ali¬
quid ad quorum ꝑ acienciam et
contemptum nisi pparatus ar¬
matus q erit amimus in ꝙr qua¬
cumq fortuna et talle gradiat᷑
ancipiti D Turpi tarcere clau¬
dor atq angustior ar Re Nillꝰ
tarcer turpior. nullus angustior¬
solui tuuẽs Cartere detineor

Expanded text:
arcere claudor indigno. Melior est indignus carcer, satius inmeritum pro iustitia mala pati, nec mala illa dici debeant, neque hec bona; sed loquor ut vulgus, quod dolorem malum ingens, voluptatem summum bonum iudicat. Carcere clausus sum. Quis non carcere clauditur, aut quis inde digreditur, nisi dum moritur? Vetus hec tua omniumque sors est: unde proprie, m scito: ex quo die natus es, et antequam nascereris, in carcerem atque in vincula missum te, illius imperio, cui omnis celi ambitus exigua domus est. Et si quid summo creditur Poete, tenebrosum utique carcerem et cecum. Illius carceris exitum si felicem cupis, huius angustias non horrebis; sicut nec supplicia, nec mortem, nec humani aliquid, ad quorum patientiam et contemptum nisi preparatus armatusque erit animus, in quacunque fortuna calle graditur ancipiti. Turpi carcere claudor atque angusto. Nullus carcer turpior, et angustiorsolvi times. Carcere detineor
Abbreviated transcription (Latin):
nucorum tor queor abñtia E
Solet id quideni enemre s q̃
amiai mortem ferre diditãt aliꝙͣto
facilius feret absenciam nec fr̾an¬
get cibitus queui nõ fregit obitꝯ
Dalbest michi amantissimꝰ anuca
dextra manus dexter q oculus meꝰ
ab est R Et si medituri abessent
nichil cuui non ferenduni uiro dicem
niuit redibunt et tua et tibi resti¬
tuetur integritas DAbest amico
duuidia mei ꝑs R Dimidũt aĩe
sue uirgiliũ uocat oratius quod
a multis postea usurpatũ iam¬
pridem michi ꝓuerbiũ uenit sed
si amncus non naturalit s cnuli
abũtia quo minꝰ terum ubicũq
est anutus sedeat aibulet collo¬
quatur/ uel iocosa nel seria et quod
pũs forte non faceret abñs faciat
nam si il aliud iuderetis nisi que
sunt ante oculos et sola uos p̃ncia
dessarent brenis ad modii uisio
et angusta delectacio foret Danu

Expanded text:
corum torqueor absentia. Solet id quidem evenire: sed qui amici mortem ferre didicerit, aliquanto facilius ferret absentiam nec franget abitus, quem non fregerit obitus. Abest michi optatissimus amicus, dextra manus dexterque oculus meus abest. Etsi irredituri abessent, nichil tamen non ferendum viro dicerem, nunc redibunt, et tua tibi restituentur integritas. Abest amicus dimidia mei pars. Dimidium anime fuit Virgilium vocat Horatius, quod a multis postea usurpatum, iampridem in proverbium venit. Sed si amicus non naturaliter tantum,absentia, quominus tecum ubicunque sit amicus, sedeat, ambulet, colloquatur vel iocosa, vel seria? Et quod presens forte non faceret, absens faciat. Nam si nil aliud videritis, nisi que sunt ante oculos, et sola vos presentia delectarent, brevis admodum visio, et angusta delectatio vestra
Abbreviated transcription (Latin):
locumi dolentem nec spũs a deo ꝯ¬
fluunt. net humores ut statim
ꝯfluerent aut enuti Ego te tuo
ilectulo compositum quid quid
de salute corporea euenturũ sit se¬
põĩtis inte̾a curis om̃ibus et tñq̾i¬
lo tantisꝑ accubitu mitigatis an¬
goribus et sepulcro a quid cogitae
qualit̾ ne ubi sis iaciturus e pũtꝭ
status tui condicione metiri belit̃
mortemq ipãiũ autequam ueni¬
at tam familiarẽ tibi efficere ut
non horreas uenientẽ mors eñi
sola est que pt mõrle torpusculũ
ab omni egritudine liber aze

Expanded text:
locum dolentem, nec spiritus adeo clocum dolentem, nec spiritus adeo confluunt nec humores, ut stanti confluerent aut eunti; ego te in tuo lectulo compositum, quicquid de salute corporea eventurum sit, sepositis interea curis omnibus et tranquillo tantisper accubitu, mitigatis angoribus, de sepulcro aliquid cogitare, qualiterve ibi sis iaciturus, et presentis status tui conditionem metiri velim, mortemque ipsam antequam veniat tam familiarem tibi efficere, ut non horreas venientem. Mors enim sola est, que possit mortale corpusculum ab omni egritudine liberare.
Abbreviated transcription (Latin):
ceronen uni dicit᷑ pene om̃ibꝰ que¬
inre hec mala inquit stultissime
tota ip̃e non addidisti Eit et hcle
dinem neq haꝵ querelaꝵ matia
nuenisses uaga inta et instabił
quod uarus afficiat᷑ in ꝯmodis ñ
uuustum est D Tibie doloribus
agitor E Si tu cãm doloribus
pͥbiusti gaude culpam plecti si ni¬
aũu solare Et si doleas molestiã
ad esse ac abesse culpan gande et¬
cum q res se heãt doloꝵ cuspide
patĩe clipeum oppone ꝑpetum in
omni auxietate do cumentrim
qudo milla umꝙͣ meditina sa¬
lubrius repperit O Tybie dolo¬
ribus pregrauatus sumi R Cõ¬
sulent medici ut iacras nec
te loco moueas hoc meꝑte illi
quidem ut post dampnũ fa¬
cias quod ante debueras E go
antem de illoꝵ consilus ml
ampluis dicam E tn ip̃e ꝙͣti
ea sint p̾cu tuo disces impẽdio
idem tũ consulam quod medici
 respt̃ũ alio illi ẽm̃ te iacentẽ
fomentis adhibitis instaurari
posse faciliue oꝑmant᷑ dũ ad

Expanded text:
ceronem uni dicitur, pene omnibus conveceronem uni dicitur, pene omnibus convenire? “Hec mala, inquit, stultissime tota ipse tibi addidisti”. Sic est, hercle, dinem, neque harum querelarum materiam invenisses. Vaga vita et instabilis, quod variis afficiatur incommodis, non iniustum est. Tibie doloribus agitor. Si tu causam doloribus prebuisti, gaude culpam plecti; si mianimum solare. Et si doles molestiam adesse, at abesse culpam, gaude. Utcunque se res habeat, dolorum cuspidi patientie clipeum oppone, perpetuum in omni anxietate documentum, quo nulla unquam medicina salubrior reperitur. Tibie doloribus pregravatus sum. Consulent medici ut iaceas, nec te de lecto moveas, haud inepte illi quidem, ut post damnum facias, quod ante debueras; ego autem de illorum consiliis nil amplius dicam, sed tu ipse, quanti ea sint pretii, tuo disces impendio. Idem tamen consulam quod medici, sed respectu alio. Illi enim te iacentem fomentis adhibitis instaurari posse facilius opinantur, dum, ad
Abbreviated transcription (Latin):
Ibiaru uexor egritidomeꝵ
In omm ẽdificio ꝑ iculosissim¬
illud est uitiũ quod finidamentis
uisidet cetera eñ ut cũq corrigas
hoc ⁊uinam tralat qua instante
quid est reliquũ nisi ut quam p̾ͫ
efatiscente iigret᷑ hospicio D Ly¬
biarũ egritũdine sum affectus R
Hinꝰ egrituduus sicut multarii
tausa fere omĩs non aliuude quã
ex nobis ip̃is est uire ergo in uos̾
ex uobis orta deflectitut Obliti
eñi illud consilũi sapientis pal¬
pebre tue p̃cẽdunt gressus tuos
et illud alteriꝰ p̾mũ argumẽtũ
compõite mentis estimo posse con¬
sistere et secum morari neq ꝯsistẽ
potestis nec gressus uros attendẽ
s ut ceci p̾cipites ac illa palpi¬
tando discurritis Quid nuni igr̃
si mĩt ad lapidem nũc cĩd ligm̃i orfẽ¬
ditis illad plane mirabile ꝙ culpus
luptas illa mire dementie equormu
nos frementiũ turbis ingertis uñ
sepe ferrataꝵ calnũ nestigia repor¬
tatis/ nõue tibi idetur qd̃ apud cy¬

Expanded text:
ibiarum vexor egritudine. In omni edificio periculosissimum est illud vitium quod fundamentis insidet. Cetera enim utcunque corrigas, hoc ruinam trahit; qua instante, quid est reliquum nisi ut quam primum e fatiscenti migretur hospitio? Tibiarum egritudine sum affectus. Huius egritudinis, ut multarum, causa fere omnis non aliunde quam ex vobis ipsis est; iure igitur in vos, ex vobis orta, reflectitur. Obliti enim illud consilium sapientis: “Palpebre tue precedant gressus tuos”, et illud alterius: “Primum argumentum composite mentis existimo posse consistere, et secum morari”; neque consistere potestis, neque gressus vestros attendere, sed ut ceci precipites hac illac palpitando discurritis; quid miri igitur si nunc ad lapidem, nunc ad lignum offenditis? Illud plane mirabile est, quodluptas mira dementie: equorum vos frementium turbis ingeritis, unde sepe ferratorum calcium vestigia reportatis. Nonne tibi videtur quid apud Ci
Abbreviated transcription (Latin):
quiͣ studio et professione distantibus multa
cognacio ubi uero hunt . quermiꝯ multo
breni temꝑe nobilissime aeciũ retrocessere
ne dicamhystrioma que eo rodiit ut nunt
illi deditos corrupto gestu falso q indicio
non est eẽ sit dubiũ . ꝓrofecto cm̃ sequens
est ut quibus mala bene sapiit boua illis
ignota sint et curis nobilibris nisuetos ẽẽ
qui uilibus delectantur ¶ Multi cotidie
me frequentant hystriones E frequen¬
tare te desment cum tu diues aut largꝯ
dicam rectius cum tu stultus ac ꝓdiguis
ẽẽ desieris E Magna m acies hystrio¬
uũ est E ymirio mustarũ que te unc¬
tum comntentur siccũq destituant nec
destituisse suffecerit nisi hunc plausum
Par sequatire in fanria Sunt lingne
quibus quies ac silencium pena est nũꝙ̃
aut liuide detrahunt/ et quorui neq̃int
mordere diuicias famam mordent una
est hystrionũ at ꝑasitorum lex uterq błã¬
ditus armati post fortunam eunt uin

Expanded text:
amquam studio et professione distantibus, multa amquam studio et professione distantibus, multa cognatio. Ubi vero hunc querimus? multum brevi tempore nobilissime artium retrocessere, ne dicam histrioniam, que eo rediit ut nunc illi deditos corrupto gustu falsoque iudicio esse non sit dubium. Profecto enim consequens est ut quibus mala bene sapiunt, bona illis ignota sint et curis nobilibus insuetos esse qui vilibus delectantur. Multi quotidie me frequentant histriones. Frequentare te desinent, cum tu dives aut largus, dicam rectius, cum tu stultus et prodigus esse desieris. Magna michi acies histrionum est. Immo muscarum, que te unctum comitentur siccumque destituant nec destituisse suffecerit nisi hunc plausum par sequatur infamia. Sunt lingue quibus quies ac silentium pena est, numquaut livide detrahunt et quorum nequeunt mordere divitias famam mordent. Una est histrionum atque parasitorum lex: utrique blanditiis armati post fortunam eunt. Verum
Abbreviated transcription (Latin):
que faciluui atq micissimi ticerenis ami¬
ticiam ngemo meruit Dignus q pro
quo tantus orator uerba faceret et de
quo scriptũ opus memoriẽ posterum tra¬
deret est habitus s qui tetrum ac suꝑ¬
bnua ille auimũ infleuit et ab illo onũ
contemptore aduussus iu gr̃ami amuilo¬
q aureo donatus est qui tot graues ac
scueros senes senatun q illui per quẽ
frena orbis agebantur quociens uoluit
ad risun ac liticiani coegit Qni pp̃lm̃
Lomanũ tantum et tam uarum sit illexit
ut diuruũ salarũ de publico mille deuarios
siue gregalibus ac nnistris solus ip̃e perci¬
peret magna merces ꝙͣuis exigna fingatur
moneta Non siue mua quadam et in solita
agilitate amni fieri hoc posse consenfer̃ĩ
ut si quis usꝙͣ rostius affulcerit non tibi for¬
te sit ueticum quod ciceroni licitũ fuerit nõ
solum ludis iterdini s familiaritate eius
et ingenio uti Est em̃ ingemis intes se ꝙͣ¬

Expanded text:
qui facillimi atque mitissimi Ciceronis amiqui facillimi atque mitissimi Ciceronis amicitiam ingenio meruit dignusque pro quo tantus orator verba faceret et de quo scriptum opus memorie posterorum traderet est habitus, sed qui tetricum ac superbum Sille animum inflexit et ab illo omnium contemptore admissus in gratiam anuloque aureo donatus est; qui tot graves ac severos senes senatumque illum per quem frena orbis agebantur quotiens voluit ad risum ac letitiam coegit; qui populum Romanum tantum et tam varium sic illexit, ut diurnum salarium de publico mille denarios sine gregalibus ac ministris solus ipse perciperet: magna merces, quamvis exigua fingatur moneta. Non sine mira quadam et insolita agilitate animi hoc fieri posse consenserim, ut si quis usquam Roscius affuerit, non tibi forte sit vetitum quod Ciceroni licitum fuit, non solum ludis interdum sed familiaritate eius et ingenio uti; est enim ingeniis inter se, qu
Abbreviated transcription (Latin):
modulacione musica liberali s. quadam
arte percipitur het solius uanitatis et n¬
pudencie plena est ¶ Mystrionibus de¬
lector ꝑ Malmi pauperibus malmi a¬
mitie huimlibus malmi taindem solitu¬
diue delecteris ¶ Hystriones michi risũ
monent ꝑ Quid tu illus quociens de
se dinũ ridentem risit hystrio quociens
se mirantis amencia adimratue finxit
aliquid quo falso ille uero se autem delec¬
taret/ ¶ Hystrioues doctos habeo R.
Habes de quibus rideas quiq te rideant
et qui rõdant pestis diuitura peruetusta
que ab etrustis orta rome creuit a deo co¬
q fiducie eo q fiducie est enecta ut Eso¬
pus huit quesitum pr̃idmũ incredibile
atq inmensum filio dimiserit Et rostuis
uagam spersam ꝙ reni arte collegerit/⁊
De hystrionica librum scubens in quo ar¬
tem su am oratorie seq per nde cyteroui
modo sed effictu pari. gestibus aꝑtis ex¬
p̾meret Et sane fuit ille mirus artifrx
nec scio quid taui durui nel tam triste
esse potint quod non facile leuisset nõ

Expanded text:
dam arte percipitur, hec solius vanitatis et impudentie plena est. Histrionibus delector. Malim pauperibus, malim amicis humilibus, malim tandem solitudine delecteris. Histriones michi risum movent. Quid tu illis? Quotiens de se dominum ridentem risit histrio, quotiens se mirantis amentiam admiratus finxit aliquid, quo falso illum, vere se autem delectaret! Histriones doctos habeo. Habes de quibus rideas quique te rideant et qui rodant. Pestis divitum pervetusta que ab Hetruscis orta Rome crevit adeo eoque fiducie est evecta ut Esopus hinc quesitum patrimonium incredibile atque immensum filio dimiserit et Roscius vagam sparsamque rem arte collegerit de histrionica librum scribens, in quo artem suam oratorie seque perinde Ciceroni modo sed effectu pari, gestibus aptis exprimeret. Et sane fuit ille mirus artifex nec scio quid tam durum esse vel tam triste potuerit, quod non facile lenisset; non dico
Abbreviated transcription (Latin):
suffecerit. Altera igitur in lance ma¬
riũ ac tulliũ in altẽa horum adu̾sarios
aulum et clodiũ constitue quo ex amen
uerirat et quantũ roma cedat arpino
quis tam secus ut non uideat ¶ Nobi¬
lis natus sum R Dixi iam uerus nobił
Untutim exempla non de erunt et domes¬
tia duces quoꝵ pudeat deseruisse uesti¬
gia Id si alibi sinis quod nsi famosĩt
et difficile malum est nobilitas / nescio
quam exterorũ forte ne uide antur here¬
ditarũe bonũ uirtus nou libens dico
s res ip̃a lequiturs ⁊ aro excellentis biri
filius excellẽy fiui
de oĩgĩe fortuta .ꝙ.

Expanded text:
suffecerit; altera igitur in lance Masuffecerit; altera igitur in lance Marium et Tullium, in altera horum adversarios, Aulum et Clodium, constitue: quo examen vergat et quantum Roma cedat Arpino, quis tam cecus ut non videat? Nobilis natus sum. Iam dixi: verus nobilis virtutum exempla non deerunt et domestici duces, quorum pudeat deseruisse vestigia. Id si labi sinis, quid nisi famosum et difficile malum est nobilitas? Nescio imitatio quam exterorum, forte ne videatur hereditarium bonum virtus. Non libens dico, sed res ipsa loquitur: raro excellentis viri filius excellens fuit. 17 DE ORIGINE FORTUNA
Abbreviated transcription (Latin):
beris de te agitur tu michi nescio quos
in tuũ locuia substituere interis qui pro
se forte aliquid pro te nichil insi ip̃e tuis
testibus causam instruxis responsuri suit
proinde aui isti uel preaui clari fuerint
tum s. dum ewlgari acie uirtutum sese
alis attollere ceperant ea nobilitatis
dadix uitua sed perge alcius ex quire
atuus proauoꝵ actus obscuros iuuenes
nelignotos Ad suminuã hec nominũ
atq eg ymaginũ claritas et per brens
est et quantulacuma tua certe non est
desme igitur nemen tuum aliemis ob¬
umbrare uirtutibus ne unoquoq suum
Repossente midus ip̃e de ꝓp̾o ⁊idtare ¶
Nobilis sum A Quantum sit nobilior
insticus uir fortis ꝙͣ ignanus nobilis
scies cum liberaueris quanto sit melius
nobilitatem fundare quan enert̾e i
exemplis eges domi milicie q affluunt
passim q legentibus occurrunt et por
te ipm̃ mensor censor ꝙx reliquoꝵ fias
ex onribus duo paria honi expendisse

Expanded text:
beris, de te agitur. Tu michi nescio quos beris, de te agitur. Tu michi nescio quos in tuum locum substituere niteris, qui pro se forte aliquid, pro te nichil, nisi ipse tuis testibus causam instruxeris, responsuri sint. Proinde avi isti vel proavi clari fuerint, tum scilicet dum e vulgari acie virtutum sese alis attollere ceperant: ea nobilitatis radix ultima. Sed perge altius, exquire acrius, proavorum atavos obscuros invenies et ignotos. Ad summam, hec nominum atque imaginum claritas et perbrevis est et, quantulacunque est, tua certe non est. Desine igitur tuum nomen alienis obumbrare virtutibus, ne unoquoque suum reposcente nudus ipse de proprio rideare. Nobilis sum. Quantum sit nobilior rusticus vir fortis quam ignavus nobilis scies cum libraveris. Quanto sit melius nobilitatem fundare quam evertere, si exemplis eges, domi militieque affluunt passimque legentibus occurrunt, ut per te ipsum mensor censorque reliquorum fias. Ex omnibus duo paria hominum expendisse
Abbreviated transcription (Latin):
lege nt quod paulo ante clarui erat/ mox
obscurum fiat. quod obscurum clarnn
ita non de fonte dubitacio est sed quibus
anreolis hec clari sangi̾ns ut dicitis ad
uos unda perfluxerit huic est ꝙ qui eri
arabat hodie militet et qui per urbes me¬
dias ardentem quadrupedem anrris habe¬
ins regere solitus superbus incesserat per
squalentem campum pgros bones hĩi¬
li pugione sollicitet. Ita uero uicissitudo hͤ¬
et condicio statuum humanoꝵ uariabilis
citq inconstans est ut iterabilis queq sit
semel at pluries ne mireris si uel orator
ad miliciam nel miles redeat ad aratrum
ingens rerum mortaliũ rota est et quia
kactus est longior brenis hunc uita
non ꝑcipit quod insi sic ẽẽt et ligones
Regim et agrestĩ dyadematti ternere᷑
nunt honũ memoriam occupatam in¬
tentam qz aliis tempus fallit et hec est
tota illa ur̃a nobilitas qua tuuidi elati¬
q inreditis uescinum genus ¶ Anorum
clara prosapia est. E. Quousq uaga¬

Expanded text:
lege, ut quod paulo ante clarum erat, mox lege, ut quod paulo ante clarum erat, mox obscurum fiat et quod oscurum, clarum. Ita non de fonte dubitatio est, sed quibus alveolis hec clari sanguinis ut dicitis ad vos unda profluxerit. Hinc est ut qui heri arabat hodie militet et qui per urbes medias ardentem cornipedem aureis habenis regere solitus superbus incesserat, per squalentem campum pigros boves humili pugione sollicitet veruet conditio statuum humanorum variabilis atque inconstans est. Ut iterabilis quoque sit semel et pluries, ne mireris si vel arator ad militiam vel miles redeat ad aratrum. Ingens rerum mortalium rota est et, quia tractus est longior, brevis hunc vita non percipit; quod nisi sic esset, et ligones regum et agrestium diademata cernerentur. Nunc hominum memoriam occupatam intentamque aliis tempus fallit et hec est illa tota vestra nobilitas, qua tumidi elatique inceditis: vanum genus! Avorum clara prosapia est. Quousque vaga
Abbreviated transcription (Latin):
me ad inchilum dedire unde presagim
facias de hus modo florentibus diq hno
nunc p̾num erumpentibus caputq tol¬
lentibus omma tempus manbit con¬
sumitq et seuescunt non modo familie
sed urbes mundus ip̃e in falliur ad ex¬
tremũ uergit ta qui uetustate glatis
uide ne glam ip̃a uctustas extiuxent neu¬
le Iam radre arurit cuiꝯ floribus biẽ¬
ornari onme quod intempore oritur cũ tem¬
pore occidit urã quoq nobilitae tempore
incipit tempore desmit et quam longa dies
peperit longior q auxit longissima subruit
fier poterit ut quo te nobilent fingis esse
deseris̃ eẽs forte nobilius si seriuis nitepisses̃
¶Inneterata nobilitas est ¶t Irians am¬
bicio nec suo merito s aliorum obliuoite sb̾¬
iixa confusa nempe sunt om̃a et ꝑꝑlexa
lior ut esses sed ignocior origo cunctoꝵ. una
est uius parens humani gu̾is unus fons
uniu̾sorum qui uicissim modo turbidus m̃o
intidus ad unũquenus ur̃m peruenit ea

Expanded text:
me ad nichilum rediere? Unde presagium me ad nichilum rediere? Unde presagium facias de his modo florentibus deque his nunc primum erumpentibus caputque tollentibus? Omnia tempus imminuit consumitque; senescunt non modo familie, sed urbes: mundus ipse, nisi fallimur, ad extremum vergit. Tu qui vetustate gloriaris, vide ne gloriam ipsa vetustas extinxerit neu iam radix aruerit, cuius floribus viornari. Omne quod in tempore oritur cum tempore occidit. Vestra quoque nobilitas tempore incipit, tempore desinit et quam longa dies peperit longiorque auxerit, longissima subruit. Fieri potest ut quo te nobilem fingis esse desieris; esses forte nobilior, si serius incepisses. Inveterata nobilitas est. Inanis ambitio nec suo merito sed aliorum oblivione subnixa! Confusa nempe sunt omnia et perplexa lior ut esses sed ignotior. Origo cunctorum una est, unus parens humani generis, unus fons universorum, qui vicissim modo turbidus, modo nitidus ad unumquemque vestrum pervenit, ea
Abbreviated transcription (Latin):
dedecus gentis et monstrati desertor iti¬
neus longe mexcusabilis habeare hoc est
coĩa undecuuq partum decus infestant
qũi difficile est clara reconderesꝑ C la¬
rissime natus sun R Stulte caritas
non nascendo queritur sed uiuendo sepe enã
quod nuabis moriendo ¶E In multa luce
natus sumi E Turpitudnnem taue que
obiectu lucis in sigmor fit atq circunispet¬
tior id in fecrris in tenebris natiun esse me¬
luis foret adulteri et fures et onũs tur¬
piuni cohors tenebras queunit/ sola unts¬
lucem non refugit feda het et falsa nobi¬
litas cognosci que appetit cui unũ uitande
infame consilunu sit uĩt bestiri ¶ꝑ antiqͣ
nobilitas est gui̾s R Anti qua igitur
uirtus fint sine qua nobilitas non est ¶
Peruetusta nobilitas uon est R Uetustas
minia claritatem rebus erpit et porit ob¬
luuoneni quot fuermnt nobiles faulie qͣꝵ
hodie inenioria nulla est quot tupent fło¬
⁊entissim as uidisti que ꝑancis amus fer¬

Expanded text:
dedecus gentis et monstrati desertor itidedecus gentis et monstrati desertor itineris longe inexcusabilis habeare. Hoc estcommunia undecunque partum decus infestant, quoniam difficile est clara recondere. Clarissime natus sum. Stulte, claritas non nascendo queritur, sed vivendo; sepe etiam, quod miraberis, moriendo. In multa luce natus sum. Turpitudinem cave que obiectu lucis insignior sit atque conspectior; id ni feceris, in tenebris natum esse melius foret. Adulteri et fures et omnis turpium cohors tenebras querunt, sola lucem non refugit feda hec et falsa nobilitas cognoscique appetit, cui unum vitande infamie consilium sit nesciri. Antiqua nobilitas est generis. Antiqua igitur virtus fuit, sine qua vera nobilitas non est. Pervetusta nobilitas est. Vetustas nimia claritatem rebus eripit et parit oblivionem. Quot fuerunt nobiles familie, quarum hodie memoria nulla est? Quot tu ipse florentissimas vidisti, que paucis annis fer
Abbreviated transcription (Latin):
su quant clarus futurus ẽẽt intelligio
S amare illum pater potuit ilhstrare ñ
potint infuntum sue lucis eclipsr̃s pas
sinris rerumm est tanta illa solempnitas tes¬
ton. Mille ego nũc tales clarissimoꝵ ho¬
miuum obscurissimos heredes enuiueren
si bacet et si expediat sũmami tenes ł
Ingens claritas gentis mee E Nil tibi
amplius illa claritas prestabit quam ut
latere nequeas si uelis ita in p̾nis iocuri¬
dissimum tibi uite latibulum et secretus
Cerum trames eupitur quid qmid agis erit
unlgi fabula qualiter domi uias et quid
tenes nosce uiciorum studiuni et uelud
exp loratotis ud te pater auus q remiscãt
sic totum dei fanriliaris archa et cocadian
uictus racio quid cum filus quid eñ ẜmis/
quid demq cum uxore et ad unũ actus om̃is
at uerba de rebus licet mininus inquirent᷑
quoq altus stomatem ab hus maxine qͦꝵ
iichil intererit hic tue igitur claritatis
est fuctus utq si nel modicum ab eries

Expanded text:
set, quam clarus futurus esset intelligis; set, quam clarus futurus esset intelligis; sed amare illum potuit pater, illustrare non potuit, infinitam sue lucis eclypsim passusimis rerum est tanta illa solemnitas testamenti. Mille ego nunc tales clarissimorum hominum obscurissimos heredes enumerem, si vacet et si expediat. Summam tenes. Ingens claritas gentis est. Nil tibi amplius ea claritas prestabit quam ut latere nequeas si velis. Ita in primis iucundissimum tibi vite latibulum et secretus rerum trames eripitur: quicquid ages erit vulgi fabula, qualiter domi vivas et quid cenes nosse vicinorum studium. Et veluti exploratores ad te pater avusque remiserint, sic totum rei familiaris arcanum et quotidiani victus ratio, quid cum filiis, quid cum servis, quid denique cum uxore et ad unum actus omnes ac verba de rebus licet minimis inquirentur quoque altius stomacheris, ab his maxime quorum nichilo intererit. Hic igitur tue claritatis est fructus utque, si vel modicum aberres,
Abbreviated transcription (Latin):
sum michi dedis ad meptias quod
quid ad te E Propago uetus et glorio¬
su est RAlieno gloriari ridiculosa iactau¬
Cul auorum ncrita nepote degnanscium¬
matule niote surt/ nec aliud magis post̾¬
orun maculas appit quam maiornn splẽ¬
dor et gloria Sẽpe alti ꝯmoduni uitus
alteaius contuut ueram laudem nisi. de
ꝓp̾o sumpseris ab alio non exspectes ¶
Magna est nobilitas antiquoꝵ meorũ R
Mallem per te alii quain tu per alios
nosceris uerum age aliquid et tu unde sis
nobilio nam et illi insi aliquid ecissent
sanguis est concolor sicubi forte ulter altͦs
clarior muentus sit non id nobilitas efficit
s saintas ¶ Magua est claritars ꝑ¬
entum R Quid si maidr obscuritas
tua est corpus semper / et prĩoniũ sepe a
ꝑentibus accipitis claritatem et qui hab
daro in filium tnͣffert et qui non h aliquo¬
ciens in filium illam uidit quantum prĩe
clarior cesar quantuni obscurior effritam
filius qui si per mauus tradi claritas pos¬

Expanded text:
sum michi redis ad ineptias: quid ad te? Propago vetus et gloriosa est. Alieno gloriari ridiculosa iactantia, avorum merita nepotum degenerantium note sunt nec aliud magis posterorum maculas aperit quam maiorum splendor ac gloria. Sepe alteri commodum virtus alterius tulit; veram laudem nisi de proprio sumpseris, ab alio non expectes. Magna est nobilitas antiquorum meorum. Mallem per te alii quam tu per alios noscereris: verum age aliquid et tu unde sis nobilis. Nam et illi nisi aliquid egissent sanguis est concolor; sicubi forte alter altero clarior inventus sit, non id nobilitas efficit, sed sanitas. Magna est claritas parentum. Quid si maior obscuritas tua est? Corpus semper et patrimonium sepe a parentibus accipitis, claritatem et qui habet raro in filium transfert et qui non habet aliquotiens in filio illam videt. Quantum patre clarior Cesar? Quantum oscurior Africani filius? Qui, si per manus tradi claritas pos
Abbreviated transcription (Latin):
uerus si consistis exilio clarus Et
multi olim qui iuicti et fulgidi
perasꝑitates incesserunt ut sequen¬
tibus rectum iter ostenderent Eĩe
tyranuos senire siue populũ furẽ
siue hostes at fortunam fremere
pelli pates. capi cedi ꝑimi uinci
autem insi mauũ extuleris non
potes neq ornamentis turs expoli¬
ari. cuii quib quocũz ieris et onis
et pr̃ie p̾ncipum unus erĩs D Ex¬
ulatiui ꝑgo R Perge alacer ⁊
seruruo re nescis quam longa sit̃
brathia tui regis nichil illi longe
est ubiq te proteget qui ꝓtexĩt
De oblella patria. Dolor

Expanded text:
verus, si consistis exilio clarus, ut verus, si consistis exilio clarus, ut multi olim qui invicti et fulgidi per asperitates incesserunt, ut sequentibus rectum iter ostenderent. Sine tyrannos sevire, sine populum furere, sine hostes ac fortunam fremere: pelli potes, capi, cedi, perimi, vinci autem, nisi manum extuleris, non potes, neque ornamentis tuis spoliari, cum quibus, quocunque ieris, et civis et patrie principum unus eris. Exulatum pergo. Perge alacer, i securus: nescis quam longa sint brachia tui regis. Nil illi longe est, ubique te proteget qui protexit DE OBSESSA PATRIA O
Abbreviated transcription (Latin):
perdidit tu nch̃il te ꝑdidisse sentias
mali ciues tui tedio rch simł
q pñtis odio ac suspitione careãt
boni auteni amore abñtis ac desi¬
derio tueantur sequant᷑ q oculis
atq aninus abeunte qlle si so los
luiqui doleant tu te cõitatimi
gaudeas proficisci neq intergum
aspitias neq in reditum cogiter
neq cum illis esse cupias qui te
cupiunt ab esse neq demũ quod
a te fieri debuit ab alio factum
egre feras debiusti cedere cuuũ
iudie ut q illam fugeres ultro
mexiliũ ire huiꝰ ergo consilii dux
eiam. nec exempli duces decrũt
llarissimi naui inp̾mis tres anag-¬
nos scipiadas id fecisse nouer as
tamq ꝑ seueranter ut prĩam sua
pñtia quam nil clarius habebat
nomia sunt in mortali memoria
qui tibi perfamam perq om̃ib ꝰ¬
hystorie fidem iguota esse nõ po¬
terant affricanus nasita lentulꝰ¬
D Mittor iexiliũ  ymo mexꝑi¬
mentum tui uideris quem te mex¬
ilio prebeas si succumberis exul

Expanded text:
perdidit, tu nil perdidisse te sentias. perdidit, tu nil perdidisse te sentias. Mali cives tui tedio simulque presentis odio ac suspitione careant, boni autem amore absentis ac desiderio teneantur, sequanturque oculis atque animis abeuntem. Illi se solos linqui doleant, tu te comitatum gaudeas proficisci, neque te in tergum respicias, neque reditum cogites, neque cum illis esse cupias, qui te cupiunt abesse: neque demum quod a te fieri debuit, ab alio factum egre feras. Debuisti cedere civium invidie, utque illam fugeres, ultro in exilium ire. Huius ero consilii dux eram. Nec exempli duces deerant clarissimi: nam in primis tres magnos Scipiadas id fecisse noveras, tamque perseveranter, ut patriam sua presentia, qua nil clarius habebat, Nomina sunt immortali memoria, que tibi per famam perque omnis historie fidem ignota esse non poterant: Africanus, Nasica, Lentulus. Mittor in exilium. Immo in experimentum tui: videris quem tu in exilio prebeas; si succumbis exul
Abbreviated transcription (Latin):
iubeor R. Sponte ꝑegomacio
erit et non exiliũ et memento
quibusdam exitum. quibꝯdam
uero reditum pro exilio fore. sũt
quibꝰ nusꝙ̃ penis quam in prĩa
sua sit O Inexiliũ cogor R Qu¬
piendo quod cogeris efficies ne to¬
et desunt esse uiolentum. quod bo¬
lenti fit D Ire mexilũ est nc̃cẽ¬
R Tu fat uolens. quod uel no¬
lens faceres fac letus omña ne
quid mestus paciaris ita omuẽ
uiin nctitatis om̃s chanos quos
adamantinos illi tribuñt ⟦ia eẽ¬
tediũ molestiam q discusseris sed
ues impossibilia cupitis. ncc̃a fugitꝭ
ymuio forsan mrequiem s obtenta
false miserie uera felicitas Iam sal¬
tem abmiudia tutus eris ppre terea
mixtamq cum gloria securitatem
arripe tutis et honestis latebris/. qi
est dultius mille bus ꝯferi pñt ur¬
biũ platee O pellor a prĩa R
Pulsum a pessimis optinis insere̾
neq te prĩam s priam te indignã
rebus proba Sentiat ila quid ꝙ¬

Expanded text:
iubeor. I sponte: peregrinatio iubeor. I sponte: peregrinatio erit non exilium. Et memento quibusdam exitum, quibusdam vero reditum pro exilio fore. Sunt quibus nusquam peius quam in patria sua sit. In exilium cogor. Cupiendo quod cogeris, efficies ne coet desinet esse violentum quod volenti fit. Ire in exilium est necesse. Tu fac volens, quod vel nolens faceres; fac letus omnia, ne quid mestus patiaris: ita omnem vim necessitatis, omnes clavos quos adamantinos illi tributedium molestiamque discusseris. Sed vos impossibilia cupitis, necessaria fugitis, Immo forsan in requiem: sub obtentu false miserie vera felicitas. Iam saltem ab invidia tutus eris: propera, mixtamque cum gloria securitatem arripe. Tutis et honestis latebris nil est dulcius: nulle his conferri possunt urbium platee. Pellor e patria. Pulsum te pessimis, optimis insere, neque te patria, sed patriam te indignam rebus proba. Sentiat illa quid
Abbreviated transcription (Latin):
putet multum ab est exilii deplo¬
cator ab illa animi magnitudĩe
cui totus orbis carcer exiguꝰ uide᷑¬
Int̾rogatus socrates ciuas esset. mũ¬
danus inquit sum Uere socraticum
rũsum athemensem se alius rũdiss
Socrati autem pr̃ia hõmi mũd ꝰ
erat Non hac hunc solum quem
bulgo nũdimi dicitis ciuiꝰ ꝑs ultiã
nuidi sit s celum ip̃m quod hac
Rectius appellacione comphenditur
illi prĩe destinati estis ad quam si
suspirat animus qualib inꝑte
terrarun ꝑegrinũ atꝙ exulem se
nouerit Nam quis patriam uocz
ubi nõ habitat nsi ad brene tp̃s
Illa uero ciuicũq pr̃ia dicenda ẽ
ubi quisq ꝑpetuo securus ac tñquil¬
lus deget qñ hanc ant̾ris puto
irrita erit in quisicio Ut nature ãt
lex est data mõrlibus ac prescripti
fines dimi hic unutur terra omĩs
hauu natale int̾ quam qui se ex¬
ulem facit non tam rei ꝙͣ cum
uocibus armatum uelini quib
in patria tuasis Q hre meerliũ

Expanded text:
putet. Multum abest exilii deploputet. Multum abest exilii deplorator ab illa animi magnitudine, cui totus orbis carcer exiguus videtInterrogatus Socrates cuias esset, “Mundanus, inquit, sum”. Vere Socraticum responsum; Atheniensem se alius respondisset: Socrati autem patria omnium mundus erat, non hic solum, quem vulgo mundum dicitis, cum pars ultima mundi sit, sed celum ipsum, quod hac rectius appellatione comprehenditur. Illi patrie destinati estis, ad quam sin suspirat animus, qualibet in parte terrarum peregrinum atque exulem se noverit. Nam quis patriam vocet, ubi non habitet nisi ad breve tempus? Illa vere cuiusque patria dicenda est, ubi quisque perpetuo securus ac tranquillus deget. Quere hanc? in terris, puto, irrita erit inquisitio. Ut nature autem lex est data mortalibus ac prescripti fines, dum hic vivitur, terra omnis a est; intra quam, qui se exulem facit, non tam rei, quam animi vocibus armatum velim, quibus in patria tua sis. Ire in exilium
Abbreviated transcription (Latin):
iustis que licet gestibus patrie ob¬
staret seu ne forte exul itm ficri pos¬
set at metellus eodem quo mox¬
ilium profectus unltu atq ammo
remaneret. hñs marcellus acce¬
dat hic ułtimius qui in belli cuulis
tempus incidit pulsus nempe nõ
solitam modo ꝯstanciam honesta/¬
rum q artĩu studium non obiisit
s st̾nxit artius et publicis liber
curis. uni excolendo animo tam
ardent̾ tribuit ut ad scolas missꝰ
honestissimas non ad exilium uide¬
retur Quod quidem in cicerone ꝯ¬
spectius oꝑum splendor et lrãrum
copia maior facit non exilii modo
s carceris dulce solacium  Ex¬
iliũ parior R Exiliũ breue tito
te pr̃ie tue ⁊eddet. louitum bero ⁊ ͣ
tibi prĩam dabit uude exulent q̃
te exulem uoluerunt dedisset. que iã¬
quit̃ si ad naturam cerum non
ad opimonem hõmi aspiceres ual¬
de nĩ augustus est animꝰ qui
sit ad unũ t̾re angulimi se apli¬
tat. ut quid quid extea sit exilium

Expanded text:
iustisque licet legibus patrie obiustisque licet legibus patrie obstaret, seu ne forte exul iterum fieri posset? At Metellus eodem quo in exilio profectus erat vultu atque animo remearet. His Marcellus accedat: hic ultimus, qui in belli civilis tempus incidit, pulsus nempe, non solitam modo constantiam honestarumque artium studium non omisit, sed strinxit arctius, et publicis liber curis, uni excolendo animo tam ardenter incubuit, ut ad scholas missus honestissimas, non ad exilium videretur. Quod quidem, in Cicerone, conspectius operum splendor et literarum copia maior facit, non exilii modo sed carceris dulce solatium. Exilium patior. Exilium breve cito te patrie tue reddet, longum vero aliam tibi patriam dabit, unde exulent qui te exulem voluere, dedissetque nunc, si ad naturam rerum non ad opiniones hominum aspiceres: valde enim angustus est animus, qui sic ad unum terre angulum se applicat, ut, quicquid extra sit, exilium
Abbreviated transcription (Latin):
flebilem s honestam et ꝓrsus in¬
iudiosam bonis atq obtabilem
non iam exilii s ab ñcie causam
habes Sponte pictagoras per fa-¬
auam liquit. athenas solon. ⁊om̃a
tos acrior fortune uis aliqua atz¬
ꝯinuria notos reddidit et illustres
Quid te uetat illis inseri qui qͣi
igneni de silice claram famam col¬
lisionibus quesierẽ E Enexilium
agor R Babes au hustoriie mag¬
nos dei hiuꝰ socios quoꝵ speciosis¬
simus comitatus non fensũ mõ
doloris nminuat. s ob liuionem
afferat non minor in erilio ca¬
nullus fuit quam fuiss doni. ꝙͣ¬
tus ciuis ꝙ̃tus exul qui uictorias
atq t̾umphos non iusticia minꝰ
ꝙͣ ꝓsꝑitate conspicuos incapitoliũ
dixxitꝭ. mex huiꝙ pulsus pro accepta
iuiuria nigrate salutem prĩe ⁊e¬
pendit nam facile illud tam lari
exilii exemplum fateor Sed et ⁊ u¬
mutui non pare̾ capitale erat ex¬
ilium amplexus reditum ꝯtenipsit
Seu ne ulla inparte senatui ni¬

Expanded text:
flebilem sed honestam et prorsus inflebilem sed honestam et prorsus invidiosam bonis atque optabilem, non iam exilii, sed absentie causam habes. Sponte Pythagoras Samon liquit, Athenas Solon, Lycurgtos acrior aliqua fortune vis atque iniuria notos reddidit et illustres. Quid te vetat illis inseri, qui, quasi ignem de silice, claram famam collisionibus quesiere? In exilium agor. Habes in historiis magnos rei huius socios, quorum speciosissimus comitatus, non sensum modo doloris imminuat, sed oblivionem afferat. Non minor in exilio Camillus fuit, quam fuisset domi: quantus civis, quantus exul, qui victorias ac triumphos, non iustitia minus quam prosperitate conspicuos, in Capitolium duxit! Mox, hinc pulsus, pro accepta iniuria, ingrate salutem patrie rependit. Non facile aliud tam clari exulis exemplo fateor: sed Runutu non parere capitale erat, exilium amplexus, reditum contempserit, seu ne ulla in parte Senatui in
Abbreviated transcription (Latin):
xilio pellor muisto R Gnid
Un ergo iusto pelli males exilio
nempe quod de niurie cumulũ ais
indiũ sum trahit᷑ habes em̃ muisti
exilii solaciũ comiteni iusticiam
que n nistos ciues destituens te
setuta tecum exulat̃ D Imusto ex¬
ilio pulsus sum R Au te rex expu-¬
lit. an tyramnus. an populus an
hostis an tu ip̃e. Mani si rex auit
inuistum exilium non erit. aut ip̃e
non iustus. atq ita ne rex quidem
Si tyrannus ab illo te pulsũ gau-¬
de sub quo boni exulant fures mi¬
perant. Si populus moribus ille su¬
is utitur bonos õdit et is quoq
multiplex tyrannus umꝙͣ sibi siłe
repuliss non te ergo patria. s ma¬
locetibus artari neq mexiliũ sed
in ꝑtem bonorum ciuũ cogi putes
At si hostis agnosce miuriẽ leuita¬
tem non hostiliter seuit qui omia
cum possit patria abstulit spem
⁊eluiquit Eni tu ip̃e mores ꝓp̃łi
prorsus an tyramu h abitum elegisti
aion modo ne doleas s eciam gloria¬
re uirtutem patrir protulisse non tu

Expanded text:
xilio pellor iniusto. Quid tu igitur? Iusto pelli malles exilio? Nempe quod ad iniurie cumulum, animum in diversum trahit? Habes enim iniusti exilii solatium, comitem iustitiam, que, iniustos cives destituens, te secuta, tecum exulat. Iniusto exilio pulsus sum. An te rex expulit, an tyrannus, an populus, an hostis, an tu ipse? Nam si rex, aut iniustum exilium non erit, aut ipse non iustus, atque ita nec rex quidem. Si tyrannus, ab illo te pulsum gaude, sub quo boni exulant, fures imperant. Si populus, moribus ille suis utitur: bonos odit; et is quoque multiceps tyrannus nunquam sui similem pepulisset. Non te igitur patria, sed malorum cetibus arceri, neque in exilium, sed in partem bonorum civium cogi putes. At si hostis, agnosce iniurie levitatem, non hostiliter sevit, qui omnia cum posset, patriam abstulit, spem reliquit. Sin tu ipse, mores populi perosus aut Tyranni habitum, elegisti, non modo ne doleas, sed etiam gloriare virtutem patrie pretulisse, non tu
Abbreviated transcription (Latin):
Uid ꝙ ualitudo prospera est ꝑ
Eoudquid deforma mõ diximꝰ
depetitum pnta ¶ Ualitudo corporis f̾ma
est R En senectus ab aduerso mille amor¬
borum armata generibris tontra uali tũdĩc
interea uoluptas militat famuliare certa¬
men¶alitudo corporis leta est E Inso¬
luta iocunditas queq negligens et im ctra¬
tos facere sciet posẜores suos/ et sepe morbos
accascex̾ ques ualitũdinis ꝓp̾e diffũent̾
intencio declinasset ¶ Ualindo corporis
bonaest R Brene utere alio. iͦn leue bo¬
num quͥ et granc malum si ut solita est
culpe ciuꝰpiam causa fit multis periculo¬
sa et pestilens saintas fuit qui tutius egro¬
tassent E Ualitudo corporis optima est¬
ꝑ Pes pergrata multum q utilis seu corꝑe
quod agendum sen ammo est Sed ut ꝗua¬
rimidem radicibus herbarum mest uis ue¬
neni que dum aliarum ⁊etum in mixtiõe
pargata est salubre poculum e pliu̾bus
fit quod ex uno pestiferum prospera ua¬

Expanded text:
uod valitudo prospera est? Quicquid de forma modo diximus, repetitum puta. Valitudo corporis firma est. En senectus ab adverso, mille morborum armata generibus! Contra valitudinem interea voluptas militat: familiare certamen! Valitudo corporis leta est. Inconsulta iucunditas queque negligentes et incautos facere soleat possessores suos et sepe morbos arcessere, quos valitudini proprie diffidentis intentio declinasset! Valitudo corporis bona est. Bene utere; alioquin leve bonum, quin et grave malum si, ut solita est, culpe cuiuspiam causa sit. Multis periculosa et pestilens sanitas fuit, qui tutius egrotassent. Valitudo corporis optima est. Res pergrata multumque utilis, seu corpore quid agendum seu animo est. Sed, ut quarundam radicibus herbarum inest vis veneni que, dum aliarum rerum immixtione purgata est, salubre poculum e pluribus fit, quod ex uno pestiferum fuisset,
Abbreviated transcription (Latin):
fuisse ditas intemꝑe ferende opie
qua postmodum destitutus sis nũdũ
ergo didiceras et fallacissia rerum
om̃i spes est nchil muemes quod
tam crebro uos fallat nichil est tñ
quod tam cupide credatis tani sub¬
dola et tam blanda est ita se dulcit̾
ac latenter nifinuat sit nuita diuel¬
litur ¶ Uadmiome mie addixi
Credo oblitus illud thaletis milesu ce¬
lebre docientũ uadimonio ad ẽẽ nox¬
am Et quid de hoc ille uir sapiens dix¬
erit ꝯmemiorasse non mutile credidẽri
quidquid inlatiuũ uersum abusio in
hunc modimi sonat Sponde inquit
noxa presto tibi est. Per mille possẽ
currerẽ exempla ut. probarem ped̾s
uades q penitudinis reos s nolo no¬
minatim quidꝙͣ dicere sibi quisq ue¬
rum dicat et secum putet spondere
quantis dampno fuerit et manifes¬
tum D Memetipm̃ sponte obligas
erraru. A Error hic purgatorio igne
post obitum non egebit ubi adiuissꝯ
est purgabitur de illorum emi gn᷑e est

Expanded text:
defuisse in tempore ferende opis defuisse in tempore ferende opis ua postmodum destitutus sis, nondum ergo didiceras, ut fallacissima rerum omnium spes est: nichil invenias quod tam crebro vos fallat: nichil est tamen cui tam cupide credatis, tam subdola et tam blanda est; ita se dulciter ac latenter insinuat, sic invita divellitur. Vadimonio me addixi. Credo oblitus illud Thaletis Milesii celebre documentum: vadimonio adesse noxam, et quid de hoc ille vir sapiens dixerit, quod memorasse non inutile crediderim, quodque in latinum versum ab Ausonio, ad hunc modum sonat: sponde inquit, noxa presto tibi est. Per mille possem currere exempla, ut probem predes vadesque penitudinis reos, sed nolo nominatim quenquam dicere; sibi quisque verum dicat et secum putet, spondere quantis damno fuerit et malo. Memet ipsum sponte obligans erravi. Error hic purgatorio igne post obitum non egebit: ubi admissus est purgabitur; de illorum enim genere est,