comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
libris methaplmor phosios põit apulens
Certus in qͥt frugalitatis hũane fidei et ꝙ
pecue cũcte sunt difficultates pie iro¬
Credo apud pompriũ melam Cosmo gra¬
phie liꝰ iii ͦ esse gentẽ ethioxũ auri ditissi¬
mã eris indigam cai raritatẽ et freq̃n¬
tia p̃cia rerũ alternãtibus et ornamẽta
enra et uiicła sunt aurea N̾obis amice
omĩa ex auẽo iam sũt et haste et clipei
et compedes et corone hoc et conunair ⁊
ligani᷑ hoc diuites sumꝰ hoc moxes hoc
felices hͦ miseri aurũ solutos uincit uiuc¬
tos soluit aurũ noxios lib̾at dãpnat in¬
noxios aurũ disertos ex mutis ex diser¬
tissimis mutos reddit auro ꝯcionatꝰ ẽ
metellus in cesarẽ auro demostenes ora¬
tor obuuituit aurũ et de serues pͥncipes
douiat magnos ppłos p̃mit ualidos
fundit exercita bella longissima pau¬
cis horis conficit pacẽ prestat et eripit
siccat flui̾a t̾ras lustrat maria ꝯcutit
omontes equat pandit aditus claustro¬

Expanded text:
libris Metamorphoseos ponit Apuleius: «Certus» inquit, «fragilitatis humane fidei et quod pecunie cunte sint difficultates pervie aurocredo, apud Pomponium Melam, Cosmographie libro tertio, esse gentem Ethiopum auri ditissimam eris indigam, cui, raritate et frequentia precia rerum alternantibus, et ornamenta enea et vincla sint aurea. Nobis, amice, omnia iam ex auro sunt, et haste et clipei et compedes et corone; hoc et comimur et ligamur; hoc divites sumus, hoc inopes, hoc felices, hoc miseri. 23 Aurum solutos vincit, vinctos solvit; aurum sontes liberat, damnat innoxios; aurum disertos ex mutis, ex disertissimis mutos reddit; auro contionatus est Metellus in Cesarem, auro Demosthenes orator obmutuit; aurum et de servis principes domat, magnos populos premit, validos fundit exercitus, bella longissima paucis horis conficit, pacem prestat et eripit, siccat flumina, terras lustrat, maria concutit, montes equat, pandit aditus claustro
Abbreviated transcription (Latin):
stngens securos quoq sollicitat In quo
cessaris ꝓuidentia lando que et pauori
cuuũ succũt et pudori młtũ occurrit. E
si qua iaui toto orbe neglecte libertatis
eura est eũ in prĩa mea esse ultimũ incł
miror ꝙ de auri pt̃ate fatetissiẽ cumłatꝰ¬

Expanded text:
stringens securos quoque solicitat; in quo Cesaris providentiam laudo, que et pavori civium succurrit et pudori militum occurrit. Quod et siqua iam toto orbe neglecte libertatis cura est, eam in patria mea esse. 21 Ultimum nichil miror quod de auri potestate facetissime ca
Abbreviated transcription (Latin):
uidrar uel hiis addã qm̃ tacitꝰ sed nõ solꝯ
tue uetuste ndolis exitũ contẽplabor Age
oro uir ingens pie ut debes fortiter ut
soles feliciter ut sꝑamꝰ meq tuo utere ut¬
libet si quis tante reitã ꝑuensis ẽẽ pot̃
diu sospes nr̃iqz menor unie et uale me¬
diolam xu. kl Iannarꝰ
hortatio ad incepti studi ꝑseueramia
et de antiquis oratoribus ac iur cõ¬
sultis deq nr̃orũ torũ aduotatis

Expanded text:
videar, nichil his addam; quin tacitus sed non solus, videar, nichil his addam; quin tacitus sed non solus, tue vetuste indolis exitum contemplabor. Age, oro, vir ingens, pie ut debes, fortiter ut soles, feliciter ut speramus, meque tuo utere utlibet, siquis tanto rei tam parve usus esse potest. Diu sospes nostrique memor, vive et Vale. Mediolani, XV Kal. Ianuarias. hortatio ad incepti studii perseverantiam et de antiquis oratoribus ac iurisconsultis deque nostrorum temporum advocatis
Abbreviated transcription (Latin):
uirtꝰ semũ nõ sentit ĩmortalitatis eñ
nõ euo minut᷑: s crescit et ad sũmum
Ueuit/ et que in iiuẽtute floruit in se¬
nectute fructificat᷑ Tu quoq qui nõ in
sterili aut palustri solo s secus latites
Uiuos in solido radicasti Tocius nunt
retroatte inte fructꝰ uberrimos ⁊ ma¬
turã gliam prr̃e tue debes. Illa te uocat
In tesperat auxiliũ tuũ poscit il ccelera
non teetas tenxat Sxmor aratus sicione̾
Senior trasibulus athenas Ernor canulls
urbem rõm ẜuitio lib̾auit. Piũ gerit᷑ nego¬
cũ et huic maxiẽ debitũ etati dissoluta pa¬
trie mẽbra componẽ ut meliora det̾ioribus
imxent tuiꝰ si cont̾riũ fiat ncce est ut ho¬
nũs sit ciuitatis aut regni corxus morb̾
rrũpentibꝰ intabestat ꝑielitari et egrotar̾
pr̃ie tue status incepit te illi turẽ egregiũ
te mredicũ exhibe te parentẽ ac ne plura
ꝙͣ res exigit loq̃us de tuã u̾tute diffidere

Expanded text:
virtus senium non sentit, immortalis est; virtus senium non sentit, immortalis est; non evo minuitur sed crescit et ad summum venit, et que in iuventute floruit, in senectute fructificat. Tu quoque, qui non in sterili aut palustri solo sed secus latices vivos in solido radicasti, totius nunc retroacte vite fructus uberrimos et maturam gloriam patrie tue debes. Illa te vocat, in te sperat, auxilium tuum poscit. 4 Accelera; non te etas teneat; senior Aratus Sicyonem, senior Trasibulus Athenas, senior Camillus urbem Romam servitio liberavit. Pium geritur negotium et huic maxime debitum etati, dissoluta patrie membra componere, ut meliora deterioribus imperent; cuius si contrarium fiat, necesse est ut hominis sic civitatis aut regni corpus morbis erumpentibus intabescat. 5 Periclitari et egrotare patrie tue status incipit; te illi civem egregium, te medicum exhibe, te parentem. Ac ne plura quam res exigit loquens, de tua virtute diffidere
Abbreviated transcription (Latin):
Ichil o maguime uir nicħ inꝙͣ
letius michi fingo ꝙͣ serenã et
imꝑio p̃dignã frontẽ illã ubi inuicti aĩ
tui nobiles licẽt cure nichil suamꝰ retcͣto
ꝙͣ u̾ba magnifica nestio qd nõ mõ aliud
ꝙͣ plebeiũ et uulgare s ꝙͣ hũanũ ⁊ mor¬
tale sonãtia nichil dultiꝰ cogito ꝙͣ me
gr̃am ac beniuolentiã tanti uiri uł sero
nu̾tũ quarũ pͥmitias clarissimo quondã
in fr̃e p̃gustau̾am et exilio illi tuo breni
gratulor et gr̃am hẽs ꝙ te pñs ad tp̃us
in hanc urbem ꝯpulit et me dilecti añꝙͣ
cogniti tłis amici conspectu atq aꝑta p̃¬
sentia cõpetit Postremo nichil iocun¬
dius expecto ꝙͣ rem publicã tuã in qua
pͥncipem te deus et uirtus et muiorum
sanguis facũt alienis mõ in otiucłis
inquietã tua ꝓuidentia atq auctoritate
restitui uunc ergo ꝙ sepe iam dint fecisti
quis qͣntus uesis mundo oñde eoq mag̾
quo teip̃o maior clarior altior fcus es ua

Expanded text:
ichil, o magnanime vir, nichil inquam letius michi fingo quam serenam et imperio predignam frontem illam, ubi invicti animi tui nobiles lucent cure; nichil suavius retracto quam verba magnifica nescio quid non modo aliud quam plebeium et vulgare, sed quam humanum et mortale sonantia; nichil dulcius cogito quam me gratiam ac benivolentiam tanti viri vel sero meritum, quarum primitias clarissimo quondam in fratre pregustaveram. 2 Et exilio illi tuo brevi gratulor et gratiam habeo, quod te ad tempus in hanc urbem compulit, et me dilecti antequam cogniti talis amici conspectu atque optata presentia compotivit. Postremo nichil iocundius expecto quam rempublicam tuam, in qua principem te Deus et virtus et maiorum sanguis faciunt, alienis modo motiunculis inquietam, tua providentia atque auctoritate restitui. 3 Nunc ergo, quod sepe iam fecisti, quis quantus ve sis mundo ostende, eoque magis quo te ipso maior clarior altior factus es. Vera
Abbreviated transcription (Latin):
uirũ fortẽ uir fortissime uicisti, multa
se offerũt id gn̾is / nã et locuplex mate¬
ria et młtiloquax indignatio ẽ s fre¬
nabo impetũ ut qui hec ip̃a nõ michi ira
cogente ac dimicante pfũderim sane de
cesaris legatiq cõgressu qd puidentissime
uaticinariamplector ac ꝓbo et pene rẽ
ip̃am iudeor inde̾ nõ ꝙ oĩa ista me mo¬
ueant ꝯtraq młta sepe deserui s ex
p̃teritis neutra cõuitõ Itaq non tam
cangor ꝙ legati sompes in cesarem cal

Expanded text:
virum fortem, vir fortissime, vicisti»? Multa virum fortem, vir fortissime, vicisti»? Multa se offerunt id genus, nam et locuples materia et multiloqua indignatio est; sed frenabo impetum ut qui hec ipsa nonnisi ira cogente ac dictante profuderim. 5 Sane de Cesaris legatique congressu quod providentissime vaticinaris, amplector ac probo, et pene rem ipsam videor videre. Non quod omnia ista me moveant contra que multa sepe disserui, sed ex preteritis ventura conicio; itaque non tam tangor, quod legati so
Abbreviated transcription (Latin):
ram dũ ecce alia suꝑne mens
qr et citatus loquor/ et ip̃a res clamat
nec quitꝙͣ ꝓhibet qd̾ in illa dixeram
neq mĩꝰ efficax epłe tur hodierne sola
qd sencio neq tu ideo minꝰ qͥd sruciã
fuit/ nec minꝰ silencio Niobe ꝙͣ latratu
hetula dolore aĩo insitũ desigͣbat Ita¬
q tũ illa in saxũ hec in cauẽ uersa fui¬
gatur nõ minꝰ mutũ illiq simuilacrũ
illud non siluerim agnost̾e me cesarum
patũ quod ũin occasu solis. et sub austro
om̃ia nullus ardor nob̃lis uitalis calor¬
in impni rexe Rede nob fortuna si Ro¬
mubeos cesares ꝑtenẽtãt ac saltim ab
yspana theodoscos seueros ab affrica
heu qͥd nũt architector ille magnꝰ mo¬
narchie successorem suũ cũ sacerdote hu¬
mili de hũilitate certare dũ menũsset
suꝑbissimũ olim galuarũ regẽ dñ sup¬
plex ut ait flormꝰ hystories in castra
uenisset faberas et sua arma añ cesaris
gemia precisset ac dixisset. habe hũc

Expanded text:
ram, dum ecce alia supervenienquam et tacitus loquor et ipsa res clamat — nec quicquam prohibet quod in illa dixerim,neque minus efficax epystole tue hodierne solatquod sentio, neque tu ideo minus quid sentiam fuit, nec minus silentio Niobe quam latratu Hecuba dolorem animo insitum designabat; itaque cum illa in saxum, hec in canem versa fingatur, non minus mutum illius simulacrum Illud non siluerim, agnoscere me Cesarum fatum, quod et in occasu solis et sub austro,omnia, nullus ardor nobilis, nullus vitalis calor imperii. Redde nobis, Fortuna, si romuleos cesares Parce vetant, at saltem ab Hispania Theodosios, Severos ab Africaet architector ille ingens monarchie, successorem suum cum sacerdote humili de humilitate certare, dum meminisset superbissimum olim Galliarum regem, dum «supplex» ut ait Florus historicus, «in castra venisset, faleras et sua arma ante Cesaris genua proiecisse» ac dixisse: «Habe hec;
Abbreviated transcription (Latin):
nichil eñ est uirtute reꝑatiꝰ nichilq
tenaciꝰ rapit uincitq aĩos uinctosq se¬
mel imꝑpetiũ uictos tenet nulla unqͣm¬
inͥ dubitatio fuit quin nõ solũ ab illo hu¬
manissimo pͥncipũ s ab alio quolibet
licet asꝑioris ingenii cũ tñ u̾tus in p̃cio
sit. posset ille uir amorẽ ꝓme̾ri nõ mõ
noticiã ꝓmeruisse. Quis eiũ tã agrestis
Tut leliũ nõ amet et sapĩe lande perspi¬
cuũ et in amiciciis faustũ nomẽ Eꝙ si
sola u̾tutis fama efficit ut qd nuiꝙͣ uidi¬
mus sene iłlũ beliũ amemiꝰ Quid huiq
nr̃i uirtꝰ ac pñtia posse debent Itaq

Expanded text:
ilque tenacius; rapit vincitque animos vinctosque semel in perpetuum vinctos tenet. Nulla michi dubitatio unquam fuit quin non solum ab illo humanissimo principum sed ab alio quolibet, licet asperioris ingenii, cui tamen virtus in precio sit, posset ille vir amorem promereri, modo notitiam meruisset. 9 Quis enim tam agrestis est ut Lelium non amet, et sapientie laude conspicuum et in amicitiis faustum nomen? Quodsi sola virtutis fama efficit ut, quem nunquam vidimus, senem illum Lelium amemus, quid huius nostri virtus ac presentia posse debent? 10
Abbreviated transcription (Latin):
iota fronte resistimꝰ et inqulio d maie¬
rio et ip̃o cesare fortiores erimꝰ illos eñ
ab hostibus mnurus interdũ uallũq diri.¬
nebat sepe nec cibus quiescebat hyemis
asperitatẽ hybernorũ solatio lenrebant
seꝑ in acre stamꝰ temptam᷑ circũsidem᷑
impellim᷑ hostes inter muros sũt ad ip̃as¬

Expanded text:
immota fronte resistimus, et Manlio et Maimmota fronte resistimus, et Manlio et Mario et ipso Cesare fortiores erimus: illos enim ab hoste murus interdum vallumque dirimebat, sepe noctibus quiescebant, hiemis asperitatem hibernorum solatio leniebant; semper in acie stamus, tentamur, circumsidemur, impellimur. Hostes intra muros sunt, ia
Abbreviated transcription (Latin):
Intꝰ hos ip̃os moriendũ est Quo enĩ pater
fuga quo ibimꝰ quo uo nos sceleratorũ
acies ac signa p̾cesserint ubi nõ pessimis
moribꝰ Imꝑiũ ꝑtũ atq firmatũ sit Tr̃as
octeanũ nauigandũ erat nisi qr credibile
esti uitia nr̃a iam ad antipodas destendisse
ad çelum potius euolandũ nͥ nr̃ĩsad tram
ponderibus p̃merem᷑ Illa si salui esse cu¬
pimꝰ deponenda sũt ꝙͣ facile fcm̃ ess nisi
qr maloꝵ exemplis obruuim᷑ quoꝵ cũ fe¬
rocissima nr̃a etas sic ut dixi ferociõr est
et sꝑanda posteritas pugnarũt equedem
maiores nr̃i aduersus penos Eimbros et
thrutonas et britanos egregie uł italiã.
ab hanibale uł capitoliũ a senombus de¬
fenderũt om̃ tandẽ uera et indomita uir¬
tute uictor es nos si capitolii nr̃i artem ae
tanto barbaritoꝵ uiciorũ cirtũfuso ex̾citu
defendimiꝰ ad tutelã nr̃am saluti alice ex¬
citati si circũstrepentibꝰ mlgi erroribus

Expanded text:
inter hos ipsos moriendum est. Quo enim patet inter hos ipsos moriendum est. Quo enim patet fuga, quo ibimus, quo non nos sceleratorum acies ac signa precesserint, ubi non pessimis moribus imperium partum atque firmatum sit? Trans occeanum navigandum erat, nisi quia credibile est vitia nostra iampridem ad antipodas descendisse. 13 Ad celum potius evolandum, nisi nostris ad terram ponderibus premeremur; illa, si salvi esse cupimus, deponenda sunt, quod facile factu esset, nisi quia malorum exemplis obruimur, quorum cum feracissima etas nostra sit, ut dixi, feracior etiam est speranda posteritas. Pugnarunt equidem maiores nostri adversus Penos, Cimbros ac Theutonas et Britannos, egre vel Italiam ab Hanibale vel Capitolium a Senonibus defenderunt, omnium tandem vera et indomita virtute victores; 14 nos si capitolii nostri arcem a tanto barbaricorum vitiorum circumfuso exercitu defendimus, ad tutelam nostram celesti alite excitati, si circumstrepentibus vulgi erroribus
Abbreviated transcription (Latin):
corporee ad cedem carnificinãq defecerũt ad
Ut qͥd penis ẽ sanguinariũ esse uelle ꝙͣ
rem ꝙͣuis qui malus ẽẽ cupit ntiq iam
malus ac pessimꝰ / nec quisꝙͣ prior ꝙͣ qui
pcc̃o studet et flagitio gliatur delectari
equidẽ in malis ꝓpe maloꝵ om̃i est nat᷑a
et peccandi consuetudo iocundissiã apud
Ciceronẽ dr̃ in mediis sane delectatiõibꝰ
in honestis molestũ aliqͥd pati et uelut fre¬
nũ aliqd̾ fentire libidinũ malorũ adhuc ẽ¬
s ad meliora tendentia Et quos sepe de
magnis tempestatibꝰ liberatos in portũ
ꝑuenisse cognonimꝰ. Effundi aũt ĩ mal
et efferri leticia et gestire et uiici et qd̾
est om̃ pessimũ głiari ꝓpe ultie desꝑateq
nequitie ẽ horũ u̾o plena sũt omia hos¬
sceleratoꝵ ullis sit molestior ꝙ hiis qͥ ab
illorũ moribꝰ insigniᵈͥ siłitudine se cernũ¬
tur ut cũq est inter hos iuximꝰ et ꝙ psal¬

Expanded text:
corporee ad cedem carnificinamque defecerint. 10 corporee ad cedem carnificinamque defecerint. 10 Atqui peius est sanguinarium esse velle quam esse, quamvis qui malus esse cupit, utique iam malus ac pessimus est; nec quisquam peior quam qui peccato studet et flagitio gloriatur. Delectari equidem in malis prope malorum omnium est natura, unde “peccandi consuetudo iocundissima” apud Ciceronem dicitur. In mediis sane delectationibus inhonestis molestum aliquid pati et velut frenum aliquod sentire libidinum, malorum est adhuc sed ad meliora tendentium, et quos sepe de magnis tempestatibus liberatos in portum pervenisse cognovimus. 11 Effundi autem in malis et efferri letitia et gestire et niti et, quod est omnium pessimum, gloriari, prope ultime desperateque nequitie est. Horum vero plena sunt omnia, hossceleratorum nullis sit molestior quam his qui ab illorum moribus insigni dissimilitudine secernuntur. 12 Utcunque est, inter hos viximus, et quod Psal
Abbreviated transcription (Latin):
escendo curuescuns ut nos in t̾rau scerne̾
pmptũ sit sit euo crescit auaritra sic se¬
nũ ꝑtinacior ambitio est sic et reliquis
pestibus ꝓcessus est fuus de ue mori
non resistimꝰ sed fanemꝰ et ultro nr̃os in
ingulos ferrã damꝰ quĩ et̃ mirũ dictu si
lentescere cexint irritamꝰ illos qiͣ minꝰ
miserũ fieri sit miẜia suma qd passim in
multis mõ sembꝰ usq ad fastidiũ uidemus
quibꝰ nichil obstemus soluidet de quibusd̃
legimꝰ atq in pͥmis de illo cuiꝰ paulo añ
deeq male torqueant ita nͥ stomachũ
torquet bilemq agitat quociẽs seuẽ illũ
lego miris ⁊ infandis modis atq inter
ceteros relatu ẽt̃ turpi spectacło ꝯcubitꝰ
monstruosi ut tarquilli uerbo utat᷑ de¬
ficientes libidenes excitantis huic ille ri¬
mala suada cecilianor pruritꝰ inuenilis
obcesserit ꝙ gule sompniqz et uentris
illecebris destituti sũt postremoq uires

Expanded text:
escendo curvescimus, ut pronos in terram sternere escendo curvescimus, ut pronos in terram sternere promptum sit. Sic evo crescit avaritia, sic senum pertinacior ambitio est, sic et reliquis pestibus processus est suus, neve mori non resistimus sed favemus, et ultro nostros in iugulos ferrum damus; quin etiam, mirum dictu, si lentescere ceperint, irritamus illos, quasi minus miserum fieri sit summa miseria; quod passim in multis modo senibus usque ad fastidium videmus, quibus nichil obscenius sol videt, de quibusdam legimus atque in primis de illo cuius paulo antdeeque male torqueant, ita michi stomacum torquet bilemque agitat, quotiens senem illum lego miris et infandis modis atque inter ceteros, relatu etiam turpi, spectaculo “concubitus monstruosi”, ut Tranquilli verbo utar, “deficientes libidines excitantem”. 9 Hinc ille rimalesuada titillatio et pruritus iuvenilis abscesserit, quod gule somnique et ventris illecebris destituti sint, postremo quod vires
Abbreviated transcription (Latin):
senece uͥ ait or̃m etatẽ de moriba suis ques¬
tam. credo eñ s in fallor quo ad mores
acciũ nullã iuꝙͣ digiiꝰ questa ẽ Illus nõ
obmissim quo ab amãtibꝰ sese et sua cũcta
mirantibꝰ opponi posse indes Ndni sũ nesciꝰ
ĩtalie uulnerũ que nũt que nõ olim ꝑpessa
Iam malis indurunti et calũ cribris cicatrici¬
bus suꝑduxit ꝙͣꝙͣ non ĩtalia tm̃ s t̾rarũ
orbis ab origine clades tulit ĩmmeras Qd¬
cer et ingis mesticie ceca domꝰ ⁊cio s ad
est ab hostibus aliud a uiciis obsideri urgeri
incursus brenis nec nullũ omio bellũ morta¬
liũ ĩmortale est cũ auctoribꝰ suis intc̾rdat
oꝑtet et suis ip̃m uiribus extinguatur
uicia spacio tp̃ris augent᷑ et exercitio ro¬
borant᷑. Et que plus nocuerint incipiũt
plus nocere nemo crudelior ꝙͣ qui duu fuit
Nemo tã cito luxuris succũbit ꝙͣ qui sepe suc¬
cubuit multis ex actibꝰ hõtus fuit et assu¬

Expanded text:
Senece ubi ait «omnem etatem de moribus suis quesSenece ubi ait «omnem etatem de moribus suis questam». 4 Credo enim; sed, ni fallor, quod ad mores attinet, nulla unquam dignius questa est. Illud non omiserim, quod ab amantibus se se et sua cunta mirantibus opponi posse video. Non sum nescius Italie vulnerum, que nunc que ve olim perpessa; iam malis induruit et callum crebris cicatricibus superduxit; quanquam non Italia tantum sed terrarum orbis ab origine clades tulit innumerascer et iugis mestitie ceca domus? Scio, sed aliud est ab hostibus, aliud a vitiis obsideri urgeri incursus brevis nec ullum omnino bellum mortalium immortale est; cum auctoribus suis intercidat oportet et suis ipsum viribus extinguatur. 6 Vitia spatio temporis augentur et exercitio roborantur, et quo plus nocuerint, incipiunt plus nocere; nemo crudelior quam qui diu fuit, nemo tam cito luxurie succumbit quam qui sepe succubuit. Multis ex actibus habitus fiunt, et assu
Abbreviated transcription (Latin):
latratu canũ sequatiũ pulsus ẽ atq ad si¬
lentiũ aspirantẽ Epła tua parũp adu̾tit
que tã longa nũt fuisset/ ut qd ad exignũ
tp̃us fecit. rerũ me pñcum obluusti ĩꝑpe¬
tuũ corgisset Ita xiũ me scłi nr̃i memorato¬
rem scito ut ux fuisse aliqͥd ułla etate nui-¬
serius ant ex trenꝰ pñtez unũ me solatꝰ
ꝓ si nasci oꝑtuit et penitus ncͣcuẽ fuit ut
mexorabilis cloto nos ad p̃durũ huiꝰ iite
luuen impelleti nec pͥus in luce erũpere
datũ erat miuꝰ mali fu̾i̾t nũt natos ẽẽ ꝙͣ
postea Talia de postitate cõiecto trepido nõ
muẽtus/ ea indoles hn mores sũt is uoto¬
rũ modus Is tiumꝰ scudioꝵ deliros etiã
senes nr̃is iuenibꝰ auictos saꝑe ad i̾udiã
dus in dies ad extrema p̃cipitatus secum
et serior etas actura sit qd de sergio gab¬
ba fert᷑ dixisse tiberinꝰ cesar ad nos nͨ
ptinet et cauendũ est ne maior ingenio
sit querela. Ne ue in forsan occurrat illud

Expanded text:
canum sequacium pulsus sum, atque ad silentium aspirantem epystola tua parumper avertit, que tam longa utinam fuisset, ut, quod ad exiguum tempus fecit, rerum me presentium oblivisci in peetuum coegisset. Ita enim me seculi nostri miratorem scito, ut vix fuisse aliquid ulla etate miserius aut extremius putem. 2 Unum me solatur, quod si nasci oportuit — et penitus necessarium fuit ut inexorabilis Cloto nos ad predurum vite huius limen impelleret — nec prius in lucem erumpere datum erat, minus mali fuerit nunc natos esse quam postea; talia de posteritate coniecto. Trepido utiiuventus: ea indoles, hi mores sunt, is votorum modus, is terminus studiorum. Deliros etiam senes nostris iuvenibus admotos sapere ad invidiam t. 3 Sic mundus in dies ad extrema precipitans secum idem, et quid serior etas actura sit, quod de Sergio Galba fertur dixisse Tiberius Cesar, «ad nos nichil pertinet», et cavendum est ne maior ingenio sit querela, neve michi forsan occurrat illud
Abbreviated transcription (Latin):
om̃e ꝓ hostibꝰ ꝑcere facit in hoc tã auci¬
piti duroq certamnẽ non nisi de celo spe¬
randa uictoria est Inde eam amice posta¬
mus inte̾a tñ nbi sũ uides nõ mouiꝰ neq̃o
interdũq tam gͣuiter ut mee sortis impa
redeo hiis ergo hodie curis implicitꝰ qͣs
michi circũstrepenciũ rerũ fragor sacie¬
tasq peꝑerant dũthalamo egredior
epłam tuã in liuine obiuã hũi brenem
quidẽ e longa ueluti ꝑrgrinatõe succictã¬
uerbis exprdit et qualiter affectus sin¬
gula putãs audierĩ atq in pͥmis lelii mei
illũ mente cõplecte digni estis alterutro
Cane qd̾ sequit᷑ nr̃e gentis adue̾tũ pisa¬
nũ ppłm gui sufpitõe turbatũ mirari nõ
debes. nam neqz gens ulla suspiciosior

Expanded text:
omne pro hostibus ferrum movet. In hoc tam ancipiti duroque certamine nonnisi de celo speranda victoria est; inde eam, amice, poscamus; interea tamen ubi sum videns, non moveri nequeo interdumque tam graviter ut mee sortis impatredeo. His ergo hodie curis implicitus, quas michi circumstrepentium rerum fragor satietasque pepererant, dum thalamo egredior, epystolam tuam in limine obviam habui, brevem quidem et e longa veluti peregrinatione succinctaverbis expediit, et qualiter affectus singula putas audierim atque in primis Lelii mei illum mente complectere; digni estis alterutro. 20 Sane quod sequitur, nostre gentis adventu Pisanum populum gravi suspitione turbatum, mirari non debes
Abbreviated transcription (Latin):
atq tartareũ spectaculũ effugi comitum
fraudem sprctatoꝵ feuiciã ⁊ lusorũ in sani¬
am identidẽ accusans hͨ genũa postis p̃r
optime qͣi ꝑ manus tradita a maioribꝰ
ad posteros sꝑ crescendo ꝑuenit eoq pro¬
gressa est ut iam dignitatis ac libertatis
nomen hẽat licentiã delinq̃ndi E de hiis
hactenꝰ nam et tragitũ opus ẽ et młta
suꝑ hiis int̾ estimatos ciues uerba iã per¬
didi mĩme u̾o mirabe̾ amitos tuos tãto

Expanded text:
atque tartareum spectaculum effugi, comitum atque tartareum spectaculum effugi, comitum fraudem, spectatorum sevitiam et lusorum insaniam identidem accusans. Hec gemina pestis, pater optime, quasi per manus tradita a maioribus, ad posteros semper crescendo pervenit, eoque progressa est, ut iam dignitatis ac libertatis nomen habeat licentia delinquendi. 6 Sed de his hactenus; nam et tragicum opus est et multa super his inter obstinatos cives verba iam perdidi. Minime vero mirabere amicos tuos
Abbreviated transcription (Latin):
In felices filii iugulant᷑ inguloq gladiũ
cunctantiꝰ excepisse infamia sũma ẽ qͣi
pro re pubra aut pro et̾us uite p̃miis
certet᷑ Illut ego pridie ignarus onñ
Ductus sum ad locũ urbi ꝯtignũ quẽ eãr¬
bonariam uocant non indigno uocablo
ubi .s. ad mortis incudem cruentos fabros
deingͣt inhuane fulginosa officiua Ade¬
rat regina et andreas Regulus puer al¬
ti animni si unꝙͣ dilatũ dyadema suscepit
Aderat oñis nea politana militia quã¬
milla comptior nulla decẽtior uulgus
c̾tatim om̃e ꝯfluxerat Ego itaq tanto
ꝯcursu tantaq claroꝵ hõm intentõe sus¬
pensus ut grande aliquid uisurus oclos
intenderam dum repente qͣi letũ quiddã
accidiss plausus menarrabilis ad celum
tollitur circũspitio et ecce formosissimꝰ
a dolescens rigido mucrons tnsfossus ante
pedes meos corruit o bstipui et toto corꝑe
cohorrescens equo calcaribꝰ adacto tetrũ

Expanded text:
infelices filii iugulantur, iuguloque gladium infelices filii iugulantur, iuguloque gladium cuntantius excepisse infamia summa est, quasi pro republica aut pro eterne vite premiis certetur. 4 Illuc ego pridie ignarus omnium ductus sum, ad locum urbi contiguum, quem Carbonariam vocant non indigno vocabulo, ubi scilicet ad mortis incudem cruentos fabros denigrat inhumane fuliginosa sevitie officina. Aderat regina et Andreas regulus, puer alti animi, si unquam dilatum dyadema susceperit; aderat omnis neapolitana militia, quanulla comptior, nulla decentior; vulgus certatim omne confluxerat. 5 Ego itaque, tanto concursu tantaque clarorum hominum intentione suspensus, ut grande aliquid visurus, oculos intenderam; dum repente, quasi letum quiddam accidisset, plausus inenarrabilis ad celum tollitur. Circumspicio, et ecce formosissimus adolescens, rigido mucrone transfossus, ante pedes meos corruit. Obstupui, et toto corpore cohorrescens, equo calcaribus adacto, tetrum
Abbreviated transcription (Latin):
bso lui gnibus occupationũ la¬
Iꝯueis sperabam et successisset
ut arbitror nnisi ꝯtritos pietate amõs
seps ille tabificꝰ resoluiss nõ ore psillis
ꝓnũciꝰ ꝙͣ ego ame uirus agnomi istiti
occurrẽ s iam ueor ne letale malũ sit
Retẽtabo tñ donec ulle spei relig̾e suꝑe¬
runt, et forsan heri ad uesꝑam uel repul¬
se gram metuissem nͥ ꝯsiliũ dirimisset
festinata nox et donũ maturis toegis¬
set ĩmreditabilis egritudo huiꝯ̃ urbis q̃
multis in rebus p̃clarissima unũ hꝭ ob¬
scurũ h et obscenũ ⁊ ĩuet̾atũ małum
noct᷑nũ iter ħ non secus ꝙͣ int̾ densissi¬
mas siluas auceps ac pituł plenũ est
obsidentibus uias nobilibꝰ adolescentu¬
cũ lucemedia inspectantibꝰ regibꝰ ꝗc
ppło infamis ille gladiatoriꝰ ludũs est¬
in urbe italia celebretur plusꝙͣ barbari¬
ca feritate ubi more pecudũ sanguis hu¬
manꝰ fundit᷑ et sepe plaudentibꝰ insa¬
norũ cuneis sub ocłis mihorũ pare̾ntum

Expanded text:
bsolvi gravibus occupationum laqueis sperabam; et successisset, ut arbitror, nisi constrictos pietate animos “seps” ille “tabificus resolvisset”. Non ore “Psyllus ius”, quam ego aure virus agnovi; institi occurrere, sed iam vereor ne lethale malum sit. Retentabo tamen, donec ulle spei reliquie supererunt. 2 Et forsan heri ad vesperam vel repulse gratiam meruissem, nisi concilium diremisset festinata nox et domum maturius coegisset immedicabilis egritudo huius urbis; que, multis in rebus preclarissima, unum hoc obscurum habet et obscenum et inveteratum malum: nocturnum iter, hic non secus atque inter densissimas silvas, anceps ac periculis plenum est, obsidentibus vias nobilibus adolescentucum luce media, inspectantibus regibus ac populo, infamis ille gladiatorius ludus in urbe itala celebretur, plusquam barbarica feritate? ubi more pecudum sanguis humanus funditur, et sepe, plaudentibus insanorum cuneis, sub oculis miserorum parentum
Abbreviated transcription (Latin):
in qua hoĩcm m̃oxiũ occide̾ ludus ẽ quã
licet unã ex omibus uirgiliꝰ dulcẽ uocet
nõ miq tñ ut ñt est bistonia notasset
infanua, heu fuge crudeles t̾ras fuge
littus auarũ egto quid̾ et de hac pr̃ĩe dañ
illum accipiã et nͥ aliud audieris añ tri¬
duũ uł infectis rebus effugisse me credi¬
to in lisalpniã p̾mũ galliam Iñ in t̾us¬
apoli kl decembrꝰ.
¶ Ad Iohem andree de bonoma
decretorum ꝓfessorem quta sit

Expanded text:
hominem innoxium occidere ludus est; quam licet unam ex omnibus Virgilius “dulcem” vocet, non inique tamen, ut nunc est, Bistonia notasset infamia: Heu fuge crudeles terras, fuge litus avarum. Ego quidem et de hac patria dictum illud accipiam; et nisi aliud audieris, ante triduum vel infectis rebus effugisse me credito in Cisalpinam primum Galliam, inde in Transapoli, Kal. Decembris. 7 Ad Iohannem Andree, Bononie decretorum professorem, quanta sit
Abbreviated transcription (Latin):
pat̾ait angꝰ nõ iam illa hõis sacrostã sus¬
ceptio et u̾gnus ꝑtus ⁊ mors fili dei pro
nob et sus surrc̃o a mortuis et in celũ astẽ¬
sio. et cõsessus ad dextm pr̃is et pcc̃orum
abolitõ ⁊ indicii dces ⁊ corpũ resustitatio
coginta etnitate tͥnitatis et mutabilitate
create credunt᷑ tm̃ et nõ et̃ iudicant᷑ ad¬
st sũmi dei missicordiã quã gn̾ humano
admiratõ nob ingens fateor scuporq sa¬
lubris et panor deuotꝰ amplectendꝰ atq
tenendꝰ est qui u̾e mirabłis in altis dñs¬

Expanded text:
 Non enim jam illa hominis sacrosancta susceptio, et Virginis partus, et mors Filii Dei pro nobis, et resurrectio a mortuis, et in coelum ascensio, et consessus ad dexteram Patris, et peccatorum abolitio, et judicii dies, et corporum resuscitatio, cognita aeternitate Trinitatis et mucreature, creduntur tantum et non etiam iudicantur ad summi Dei misericordiam, quam generi humano admiratio nobis ingens, fateor, stuporque salubris et pavor devotus amplectendus atque tenendus est, quoniam vere «mirabilis in altis D
Abbreviated transcription (Latin):
nunita et ut de Eicerone suo loquit᷑ bru¬
tus de amore nicħ ẽ remissũ de indiͤ lar¬
giter Equid ygõ ut hoĩem młta mnͥ ꝓbatũ
fide ac uet̾i amicitia ꝯũctũ nõ amare ne¬
queo sit aĩm t̾re affixũ degene̾sq sũas
nõ odisse nõ possũ Scitote igit᷑ tuip̃e mei¬
q om̃s ubitũq sũt quibꝯ semor appares
nposuisse me uocis modicũ curare cupe̾
uũt nichil Satis xiũ hẽo ad uictũ quo uir
honestus cũ fortuna fedus meat ⁊ ꝯtentꝰ
agat minꝰ hũit quĩciꝰ minꝰ curiꝰ minꝰ
fabritiꝰ ninꝰ actiliꝰ qui uicerũt reges ac

Expanded text:
imminuta est, et ut de Cicerone suo loquitur Brutus, de amore «nichil est remissum, de iudicio largiter». Equidem ego ut hominem multa michi probatum fide ac veteri amicitia coniunctum non amare nequeo, sic animum terre affixum degeneresque sententias non odisse non possum. 3 Scitote igitur, tu ipse, mei omnes ubicunque sunt quibus segnior appareo, imposuisse me votis modum autem nichil; satis enim habeo ad victum, quo vir honestus cum fortuna fedus ineat et contentus agat. Minus habuit Quintius, minus Curius, minus Fabritius, minus Atilius, qui vicerunt reges ac
Abbreviated transcription (Latin):
bile nisi ꝙ tanta dei hũilitas tanta mĩas
ergo mortalis homũcio unĩ inicredulitate de¬
posita gr̃arum suspicias artõem felicior
fc̃us es ꝙͣ crede̾ potuisses crede qd fc̃m est
spsa dei sapĩa unicus ꝯsubstantialis ut
coet̾ins pat̾ filiꝰ ad te lib̾andũ uenit po¬
terat ut de marestatis sue solio iube̾. et ncte¬
erat par enim celo et in tra efficacius age
uoluit et hũilus totũ hõiem susciꝑe digͣtus
est ut ait augustiꝰ et uerbũ caro fc̃m est

Expanded text:
bile nisi quod tanta Dei humilitas, tanta miserbile nisi quod tanta Dei humilitas, tanta miserergo, mortalis homuncio, unde incredulitate deposita gratiarum suscipias actionem; felicior factus es quam credere potuisses. Crede quod factum est. «Ipsa Dei sapientia, unicus consubstantialis et coeternus Patri Filius» ad te liberandum venit; poterat et de maiestatis sue solio iubere et neceerat pareri in celo et in terra; efficacius agere voluit et humilius; «totum hominem suscipere dignatus est» ut ait Augustinus, «et Verbum caro factum est
Abbreviated transcription (Latin):
nobis aũt hodie funditꝰ u̾tutes ⁊ ingentũ
deesse utinã minꝰ ruidẽs foret mitat huic
anuꝰ et qd̵ cur fieret noy uidet fc̃m esse
nõ credit Sed et hoc eodẽ syectat et tale
est qd deuotõrm ange atq dilectõrin non
incredulitatẽ pare debuiss ut qͦs indignio¬
res nos agnoscinꝰ eo maiorez illiꝯ erga
nos munificẽa agnostamꝰ et mirent s
nõ usq adeo mirem᷑ ut negemꝰ quis
eiũ nisi pessimꝰ a dño suo ualde sũ mitis
honestatus aut dño rebellat. aut accepti
bñsici obliuiscit᷑ et nõ pociꝰ dicit gratis
ane amasti indignũ melioribꝰ p̃tulistũ ha¬
bes gr̃am agnosco pĩi dñm agnosto forta¬
nã optimã quã tu michi fecisti uirtuosorũ
p̃ma sine u̾tute ꝑcipio felix ultͦ scus sũ
hoc ip̃m nõ meo labore s tua beniuoletia
q̃sitũ nõ mͥ nõ alti̾ s tibi ui debeo Quid
aũt in onũ doct̾ua que de xp̃o tradit᷑. ab

Expanded text:
nobis autem hodie funditus virtutes et ingenium nobis autem hodie funditus virtutes et ingenium deesse utinam minus evidens foret! nutat hic animus et quod cur fieret non videt, factum esse non credit. Sed et hoc eodem spectat et tale est quod devotionem augere atque dilectionem non incredulitatem parere debuisset, ut quo indigniores nos agnoscimus, eo maiorem Illius erga nos munificentiam agnoscamus et miremur, sed non usqueadeo miremur ut negemus. 5 Quis enim, nisi pessimus, a domino suo valde sine meritis honestatus, aut domino rebellat aut accepti benificii obliviscitur, et non potius dicit: ‘gratis me amasti, indignum melioribus pretulisti, habeo gratiam, agnosco pium dominum, agnosco fortunam optimam quam tu michi fecisti, virtuosorum premia sine virtute percipio, felix ultro factus sum, hoc ipsum non meo labore sed tua benivolentia quesitum, non michi non alteri sed tibi uni debeo’? 6 Quid autem in omni doctrina que de
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ duro pectori ncciũ erat ut frangeret᷑.
Qiud u̾o nũt alud rear int̾ ambares rerũ
et fallacias dyaboli amn cogitãtis m̃olueᷤᷤ
nisi id qd negare nõ p̃t nrõ ẽẽ dignũ genus
huãnũ cui hec celitꝰ fierẽt q̃ scã credidims.
eo ꝙ hic fur ille puirus ille sit adulter et
talibꝰ pleua sit om̃is t̾ra quales nnduxisse
legnnꝰ creatorẽ ut dicẽt penitet me fecisse
hor̃em quomõ ergo falia daut᷑ tã indignis
hec forte nũt tecũ dicis aĩaduerte̾ aute
optet nõ hec ad incredulitatẽ s ad hiũli¬
tate et gͣtitudinẽ debere ꝯfre panci bene¬
ficiis dei digni fateor ẜmo nullꝰ oĩo nͥ quẽ
ille dignũ fecit tanta maior illa benig̾tas
libalitas clarior in signiorq clemẽtia Illud
forte ẽt tuas suspitões ex agg̾at qd̾ aute
xͥ aduentũ tot uł ingenio uł moralibꝰ u̾tu¬
tibꝰ excellentes uiros fuisse nemo dubitat

Expanded text:
quantum duro pectori necessarium erat ut frangeretur. quantum duro pectori necessarium erat ut frangeretur. 2 Quid vero nunc aliud rear inter ambages rerum et fallacias dyaboli animum cogitantis involvere, nisi id quod negari non potest, non esse dignum genus humanum cui hec celitus fierent que facta credidimus, eo quod hic fur, ille periurus, ille sit adulter et talibus plena sit omnis terra quales induxisse legimus Creatorem ut diceret: “Penitet me fecisse hominem”? Quomodo ergo talia Tantus tam indignis? 3 Hec forte nunc tecum dicis. Animadvertere autem oportet, non hec ad incredulitatem sed ad humilitatem et gratitudinem debere conferre; pauci benificiis Dei digni, fateor, imo nullus omnino, nisi quem Ille dignum fecerit: tanto maior illa benignitas, liberalitas clarior insigniorque clementia. 4 Illud forte etiam tuas suspitiones exaggerat, quod ante Cristi adventum tot vel ingenio vel moralibus virtutibus excellentes viros fuisse nemo dubitat;
Abbreviated transcription (Latin):
estuabo donec illis ẽt dines uidear nullus
erit finis nͥ t̾ras ac maria possidero dum
restabit aliqͥd ad ꝯcupiscendũ nicħ auare.
satis erit si uite queso ut meo iudicio sun
diues mea res agit᷑. quid hit aliend udiͦ
opus esti quis liber alieno gustu uescit᷑
tenete nr̃as opiniones in eas mͥ relinqͥte
oro uos frustra cũ uellitis in saxo durissi¬
mo radicate sũt. Illud sane quale est qd ĩ
lr̃is cuis ext̾mũ erat unde inͥ nouã spem
pontifex bonos amet qͥd ad me Certe si
mnõ amat alios paucos amat quoze ex nu¬
nero nõ sum et mallem ẽẽ ꝙͣ pontifex.
Uale ad fonte Eorgie .u. kl̃ aprilis
¶ Ad amicum in fide catholica
Itto alia de quibꝰ colloqui dabitur¬
ut spero. unũ ꝑituli maioris et
ꝯitod morã respuit scribã suspitões tuas
de suma salutis egre fero qd̾ sepe tibi pũs
dixi s⁊ ut uideo nõ tam sexe ꝙ debui et

Expanded text:
d consulitis? estuabo donec illis etiam dives videar? nullus d consulitis? estuabo donec illis etiam dives videar? nullus erit finis, non si terras ac maria possedero; dum restabit aliquid ad concupiscendum, nichil avaritie satis erit. Sinite, queso, ut meo iudicio sim dives; mea res agitur. Quid hic alieno iudicio opus est? quis liber alieno gustu vescitur? tenete vestras opiniones, meas michi relinquite, oro vos; frustra convellitis: in saxo durissimo radicate sunt. 11 Illud sane quale est, quod in literis tuis extremum erat, unde michi novam spem Pontifex bonos amet, quid ad me? certe si non amat alios, paucos amat, quorum ex numero non sum et mallem esse quam pontifex. Vale. Ad fontem Sorgie, V Kal. Aprilis. 4 Ad amicum, in fide catholica itto alia de quibus colloqui dabiturut spero; unum periculi maioris et quod moram respuit, scribam. Suspitiones tuas de summa salutis egre fero, quod sepe tibi presens dixi, sed ut video, non tam sepe quam debui et
Abbreviated transcription (Latin):
care uelle non sit fortasse ꝯsiliũ acadit a¬
quibꝰ net uisus forte net uidendus sũ m
quide fauore fateor suꝑno nõ meo merito
in foro clamẽ uenalemq aminã et lung̾ns
hẽam an qͥd me agẽ uultis aliud ut diter
laudatis in egestate uiue̾ ut in diuitiis mo¬
riar suadetis ut ambiendo cõgregẽ quod
sedendo aliꝯ sꝑgat cũ dolore q̃ram de quo
nescio qͥs gaudebit cũ labore ĩueniã quod
cũ merore dimatã cũ auxietate custodiam.
credite mͥ solliciti durũ negotiũ assũpsistis
auaritiã impłe insaciabilis est ⁊ in exple¬
bilis omĩa sitit oĩa deuorat fũdo caret
ext̾ius prius hũana cupiditas non eget.
sibi ip̃a suppliciũ est siquidẽ cepta defec̾ut
mesta est si succede̾ ceperit mardescit si
plena successit tũ demũ trexida cũ u̾e in-¬
ops ⁊ mis̾a est s omittanꝰ hant phiam
odiosã om̃ĩbꝰ u̾am cte ad ꝯmunia reu̾tam᷑¬

Expanded text:
carere velle non sit fortasse consilium; accedit acarere velle non sit fortasse consilium; accedit aquibus nec visus forte nec videndus sum, michi quidem favore, fateor, superno, non meo merito in foro clamem venalemque animam et linguam habeam. An quid me agere aliud vultis ut diter? Laudatis in egestate vivere ut in divitiis moriar; suadetis ut ambiendo congregem quod sedendo alius spargat, cum dolore queram de quo nescio quis gaudebit, cum labore inveniam quod cum merore dimittam, cum anxietate custodiam. 9 Credite michi, soliciti durum negotium assumpsistis, avaritiam implere: insatiabilis est et inexplebilis, omnia sitit, omnia devorat, fundo caret. Externis penis humana cupiditas non eget, sibi ipsa supplicium est: siquidem cepta defecerint, mesta est; si succedere ceperint, inardescit; si plena successerint, tum demum trepida, tum vere inops et misera est. Sed omittamus hanc philosophiam odiosam omnibus, veram certe; ad comunia revertam
Abbreviated transcription (Latin):
dicus uidear luxuria et auaritia ⁊ ãbitio
millis finibꝰ sũt ꝯtente/ falsis uo̾ opino¬
nibꝰ om̃ia plena sũt quibꝰ uisi resistitur
Urgent usq ad extrema misiarũ his ob¬
stare difficile obsecundare pestiferũ quibꝰ
si oꝑteat in ꝓprio sepeliri Ita dico si quid
ꝓpriũ hic hẽmꝯ hẽo ubi breue tp̃us ubi
spacier quo delecter qͥd imꝑator plus Roͣ
mis h est p̃terea corpus sauũ młto michi
laboreꝑdomitũ/ Iamq nõ yta ꝯtumax
añm mancipiũ ut solebat accedunt omĩis
gn̾is libelli diuiciarũ mearũ portio nõ ulti¬
ma accedit hoc ꝙͣtulũcũq ẽ ingeniũ hic a¬
mor lĩirũ mira cũ uoluptate am̃ pastens
⁊ suie fastidio ex̾cens Acceditis nos amici
quos int̾ pͥma mea bona cõmĩo mõ lib̾tas
sure quã uiue̾ diu nolim nr̃is ꝯsiliis nõ ꝑe¬
at accedit bonũ grande securitas nullum
enĩ toto orbe quẽ nouĩm hostem hẽo nͥ qͦs
in fecit inuidia qͦs ⁊ iure despicio ⁊ quibꝰ

Expanded text:
dicus videar; luxuria et avaritia et ambitio nullis finibus sunt contente; falsis vero opinionibus omnia plena sunt, quibus nisi resistitur, urgent usque ad extrema miseriarum; his obstare difficile, obsecundare pestiferum; quibus si oporteat, in proprio sepeliri — ita dico siquid proprium hic habemus —; habeo ubi breve tempus, ubi spatier, quo delecter; quid imperator plus romanus habet? 6 Est preterea corpus sanum multo michi labore perdomitum, iamquo non ita contumax animi mancipium ut solebat; accedunt omnis generis libelli, divitiarum mearum portio non ultima; accedit hoc quantulumcunque est ingenium, hic amor literarum mira cum voluptate animum pascens et sine fastidio exercens; acceditis vos, amici, quos inter prima mea bona connumero, modo libertas, sine qua vivere diu nolim, vestris consiliis non pereat; 7 accedit bonum grande, securitas: nullum enim toto orbe quem noverim hostem habeo, nisi fecit invidia, quos et iure despicio et quibus
Abbreviated transcription (Latin):
ũrensa dei clemẽtia fateani᷑ aĩo tñ ꝙͣtũ pos¬
sumꝰ gͣti simꝰ et obseꝙtes et credibili et
fideles neqt qr res magna nos indigni Ideo
nob illũ ꝯsulere nequissĩẽ uł noluisse ꝓpter
mactessibile sue potẽtie ac pretatis extellenͣ
despenius. uale ii frł mprilie
¶ Iri semper ad mortem dum
rediri etiam uideatur
limine mortis te reuersũ audio ad
qd̾ tñ dictu mirꝭ redrundo festinas.
nreliꝰ dice̾m festinamꝰ om̃s quicũq inte hꝰ
iter ingressi sumꝰ festinamꝰ inꝙͥ et misꝙͣ¬

Expanded text:
immensa Dei clementia fateamur; animo tamen quantum posimmensa Dei clementia fateamur; animo tamen quantum possumus grati simus et obsequentes et creduli et fideles, neque quia res magna, nos indigni, ideo nobis Illum consulere nequivisse vel noluisse propter inaccessibilem sue potentie ac pietatis excellentiam, desperemus. Vale. IV Kal. Aprilis. 5 Iri semper ad mortem dum rediri etiam videatur. 1 A limine mortis te reversum audio, ad quod tamen, dictu mirum, redeundo festinas; melius dicerem: festinamus omnes quicunque vite huius iter ingressi sumus; festinamus, inquam, et nus
Abbreviated transcription (Latin):
Indas infelix incidit qñ ꝓrectis argenteis
ĩ templo abiens laqueo se suspendit qui ⁊¬
si multo ampliꝰ peccasset ꝙ caym desꝑatõ¬
tñ illi ẽt solũ obstitit mmmissicordiã ĩuẽiret
quã si a xp̃o peciiss inueniss ut ambrosio
peccrsse ꝯfessus ẽ qui de pcc̃o xius gaudebãt
de supplicis nõ curabãt postremo mag̾ ute
memorandũ ualde Quid ergo p̃t deus om̃r
qd̾ uult uultañt om̃e qd̾ nõb salu ti ferum
nouit hec forma fide ꝯstantiq fidutia tenẽ¬
da est cessent manes et painde comecture
et religiose aures su surris demonũ obstruã¬
tur magnũ fuit pp̃ nos deũ suo quodã mira¬
mori mira hec ⁊ ieffabilia q̃dã dini amors
signa/ qͥs neget Sedan nos ingratos faciẽt
bñfitii magnitudo ab sit amãtibꝰ piis ħ furor
Tenciamꝰ nos bñficiis tantis indignos ⁊ nos
ad ꝑsoluendas nũtas gͣtes uerbo et longe iu¬
pares agnostamꝰ uictã fragilitatem nr̃am

Expanded text:
Iudas infelix incidit quando proiectis argenteis Iudas infelix incidit quando proiectis argenteis in templo, abiens laqueo se suspendit; qui etsi multo amplius peccasset quam Can illi etiam sola obstitit ne misericordiam inveniret, quam si a Cristo petiisset, invenisset, ut Ambrosio peccasse confessus est, qui de peccato eius gaudebant, de supplicio non curabant; postremo magis, memorandum valde. 20 Quid ergo potest Deus? omne quod vult; vult autem omne quod nobis salutiferum novit: hoc firma fide constantique fidutia tenendum est. Cessent inanes et pavide coniecture, et religiose aures susurris demonum obstruantur; magnum fuerit propter nos Deum suo quodam miramori. 21 Mira hec et ineffabilia quedam divini amoris signa, quis neget? sed an ideo nos ingratos faciet benificii magnitudo? absit a mentibus piis hic furor; sentiamus nos benificiis tantis indignos, et nos ad persolvendas meritas grates verbo etiam longe impares agnoscamus; victam fragilitatem nostram
Abbreviated transcription (Latin):
q̃d mlta pst̃o ⁊ nemo t̾ribilior sit nemo mi-¬
sucordior nemo tnquillior młtos laborare
cogit ne lasciuiãt piclitari aliqͦs sunt ut
corrigant neminez uult ꝑire atq oĩa facit
ne pramꝰ staq pellendã pcul desꝑatio abi¬
cienda duricies exuenda ĩpietas incredu¬
litas relimq̃nda qͥd enĩ nemo sanꝰ ignorat
ncħ imposᷝ ͬ ymo uoc difficile aliꝙͥ est deo
qd̾q nemo purs diffidit nicħilli arduum
Widet᷑ qd̾ ad salutẽ sue ꝑtineat creature.
ꝑuersi ingemii ẽ suspicari aliud et mnifheri
ac pcc̃a diluere uł nolle deũ uł non posse
ħ riũ nõ de fonte alio despatio nasci solet
alto negat᷑ oĩpotens utraq blasphemia
est in sp̃m sc̃mn que neq in hoc neq in futo
scło dimittit᷑ dũ sũme potenti sũmeq bono
uel impotenͦ ulla uł yuudia nr̃e salutis
ubi ait maior ẽ inꝯtas nrea ꝙͣ ut uenian
merear neq enĩ maior ẽẽ pot̾at creature
miszia ꝙͣ misicordia creatoris In hͦ ip̃m

Expanded text:
d multa? profecto ut nemo terribilior, sic nemo misericordior, nemo tranquillior; multos laborare cogit ne lasciviant, periclitari aliquos sinit ut corrigat, neminem vult perire atque omnia facit ne pereamus. Itaque pellenda procul desperatio, abicienda durities, exuenda impietas, incredulitas relinquenda; quod enim nemo sanus ignorat, nichil impossibile imo nec difficile aliquid est Deo; quodque nemo pius diffidit, nichil Illi arduum videtur quod ad salutem sue pertineat creature. 17 Perversi ingenii est suspicari aliud, et misereri ac peccata diluere vel nolle Deum vel non posse; hinc enim, non de fonte alio, desperatio nasci soletaltero negatur ‘omnipotens’, utraque blasphemia est in Spiritum Sanctum, que neque in hoc neque in futuro seculo dimittitur, dum summe potenti summeque bono vel impotentia ulla vel invidia nostre salutis ubi ait: «Maior est iniquitas mea quam ut veniam merear», neque enim maior esse poterat creature miseria quam misericordia creatoris. In hoc ipsum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑz qr ip̃s cognouit fignientũ nr̃m et recor¬
datus usti qm̃ pulius sumꝰ nõ ergo tã pec¬
catis nr̃is irascit᷑ ꝙ fragilitani ꝯpatit᷑
et indigentibꝰ opem fert tanta res ut nõ
facile credenda uideat ꝓ malo bonĩ ꝓ
offensa gr̃am refri ab eo p̃sertĩ ꝙͣ offen¬
disse tam nũ ignũ sit qui se tam facile pos¬
sir ulcisci credenda tñ haud dubie ẽ rragi¬

Expanded text:
 «Ipse cognovit figmentum nostrum et recordatus est quoniam pulvis sumus»; non ergo tam peccatis nostris irascitur quam fragilitati compatitur et indigentibus opem fert. 13 Tanta res est ut non facile credenda videatur, pro malo bonum, pro offensa gratiam referri ab Eo presertim quem offendisse tam indignum sit et qui se tam facile possit ulcisci; credenda tamen hauddubie est, et ag
Abbreviated transcription (Latin):
crede ꝯuẽit tu indignꝰ ille beniguꝰ tn pc̃¬
cator ille missicors. Agnosce bñficiũ ãplecte̾
gr̃am pelle suspitõrs lengo sñ fine suppli ͦ
Signꝰ eras głia tibi nͥ renus et̾na ꝓpoĩt᷑
seuerũ iudicẽ metuebas. piũ patrẽ mus

Expanded text:
credere convenit. Tu indignus Ille benignus, tu peccredere convenit. Tu indignus Ille benignus, tu peccator Ille misericors; agnosce benificium, amplectere gratiam, pelle suspitiones. Longo sine fine supplicio dignus eras: gloria tibi, nisi renuis, eterna proponitur; severum iudicem metuebas,
Abbreviated transcription (Latin):
intueri mẽte u̾tate corporeis sensibꝰ dedi¬
tis ꝙͣ excelsũ locũ inter creat᷑as hr̃at hu¬
mana nat᷑a qd nõ solũ u̾isiłitere nã id pote¬
rat et in aliquo etheo corꝑe. id unũ nr̃i aspͭ¬
tus tollantiã tp̃rato s et̃ homĩbꝰ in uero
ꝓstratũ u̾bo poss manu maluit attollere
et qui ardẽt amanciũ mos se se in t̾ram ĩ¬
clinauit ubi tu iacebas atq ulius ãplexꝰ
sustulit. et quo gͣuissime p̃mebaris pondꝰ
subiit histulitꝰq pcc̃m tuũ implrtũ est iᵈ
dauiticũ ꝙͣtũ distat ortus ab occidente lon¬
ge fecit a nobis iniquitates nr̃as poterat
ut dixi uerbo face̾. sanguĩe suo fecit. Et ut
et facile largienti et sua dignissimũ maie ͭ ͤ
qͥd tumes ꝙͣ ualde desid̾a̾s in am admitte
nisi qr ut dixi et magnũ gaudiũ mens
angusta nõ reaxit et tetanto munere sẽ¬
tis indignũ Gande iam toto aĩo hẽs unde
cantaqz gandendi matia est ut ram uix
app̃hendas. hic nẽpe mag̾ cõsolari nõ mm̃ꝰ

Expanded text:
sensibus deditis quam excelsum locum inter creaturas habeat humana natura, quod non solum uisibiliter — nam id poterat et in aliquo aetherio corpore ad nostrorum aspectuum tolerantiam temperato — sed hominibus in uero prostratum verbo posset, manu maluit attollere, et qui ardenter amantium mos, se se in terram inclinavit ubi tu iacebas atque ulnis amplexus sustulit et quo gravissime premebaris pondus subiit transtulitque peccatum tuum. Impletum est illud daviticum: «Quantum distat ortus ab occidente, longe feut dixi, verbo facere, sanguine suo fecit, et, utium tibi est et facile largienti et sua dignissimum maiestate? quid times quod valde desideras in animum admittere, nisi quia, ut dixi, et magnum gaudium mens angusta non recipit et te tanto munere sentis indignum? 11 Gaude iam toto animo: habes unde; tantaque gaudendi materia est ut eam vix apprehendas. Hinc nempe magis consolari, non minus