comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
esset Aliqua ergo nõ imꝙͣ querũt ad conciliandũ nobis
indicem potenissima non mutilirer interim ex qõnib
in exordio locabunt᷑ Que suir porro in cansis fauorabi¬
liã enumerare nõ est neccesse quoniã et mamfesta erũt
cognita quoiusq controucisie condicõnt et onña colligi
in tanta utui uauetare nõ possunt. Ut amcẽ hec in¬
uenne et angere. ia quod ledit aut omĩno repellere aut
certe iniuuere ex cansa est. Miseracio quoq aliquãdo ex
eadẽ uerit. sine quid passi sumꝰ grane sine passuri neq
enñ sum in hac opunone qua quidam ut eo distare pro¬
hennũ ab epilogo credam: quod in hoc preterita ello
fima dicant᷑. Bed quod in ingressu partins et mo¬
Lestiis pertentãda est indicis misericordia. ĩepilogo
uero liccat totos effundere affectus et fictã oracioem
induere persouis et de fuc̃tos exatare et piguera eoꝵ

Expanded text:
esset. aliqua ergo nonnunquam, quae erunt ad conciliandum nobis esset. aliqua ergo nonnunquam, quae erunt ad conciliandum nobis iudicem potentissima, non inutiliter interim ex quaestionibus in exordio locabuntur. quae sint porro in causis favorabilia, enumerare non est necesse, quia et manifesta erunt cognita cuiusque controversiae condicione et omnia colligi in tanta litium varietate non possunt. ut autem haec invenire et augere, ita quod laedit aut omnino repellere aut certe minuere ex causa est. miseratio quoque aliquando ex eadem venit, sive quid passi sumus grave sive passuri. neque enim sum in hac opinione, qua quidam, ut eo distare prooemium ab epilogo credam, quod in hoc praeterita, in illo futura dicantur, sed quod in ingressu parcius et modestius praetemptanda sit iudicis misericordia, in epilogo vero liceat totos effundere adfectus et fictam orationem induere personis et defunctos excitare et pignora reorum
Abbreviated transcription (Latin):
magre q̃ appellare cciã si id quoyi sepe unle est ser aĩe¬
quo pronaaet reum facere. Ilã et minari et de ferie eciã
no oraroi potest si cansa cõciliandi nobre indras ma̾iã
dabis ex has potissinut᷑ aliqua in usum pnapii qui maxi
qombus singuli sensure in piohemne cõfrrani. Namillo
uon hoe dinit sed ad potemissimat qõnee iudicẽ pparãdã
i quo uom inhil erat insi in uniueisum id prcaperee
qdꝰ ure onñe qurestio patitur ue omĩe cansa desiderat.
ra protur a prtirore primo loco dũ ignota india lit est
quomodo ex iõmbus ducemius seurr̃cas ininirũ es erũt
indicande prins demine aliquas. nãid exigit racio nõ¬
mũp᷑. etia i potenissimas omẽe idest totam cariam.
sit erir in prohenno peiacta nartacio. Quid utrosi ur
srequẽter acaidi paulo est dirior causa. nõ benmnolt̾cia
iudius pecenda ex aliis ꝑtibus erit. sed nõ aute cõcilia

Expanded text:
magis quam appellare, etiamsi id quoque saepe utile est, aut, antemagis quam appellare, etiamsi id quoque saepe utile est, aut, antequam pronuntiet, reum facere; nam et minari et deferre etiam non orator potest. si causa conciliandi nobis iudicis materiam dabit, ex hac potissimum aliqua in usum principii, quae quaestionibus singuli sensus in prooemium conferantur. nam ille non hoc dicit, sed ad potentissimas quaestiones iudicem praeparandum; in quo vitii nihil erat, nisi in universum id praeciperet, quod nec omnis quaestio patitur nec omnis causa desiderat. nam protinus a petitore primo loco, dum ignota iudici lis est, quomodo ex quaestionibus ducemus sententias? nimirum res erunt indicandae prius. demus aliquas nam id exiget ratio nonnunquam; etiamne potentissimas omnes, id est totam causam? sic erit in prooemio peracta narratio. quid vero? si, ut frequenter accidit, paulo est durior causa, non benevolentia iudicis petenda ex aliis partibus erit, sed non ante conciliat
Abbreviated transcription (Latin):
quom siulrares gerãt prouĩciadi faciendiq muuiste
nt fecisse uidcantur. fuerut eciã quidã suaꝵ ⁊ eꝵ iudices.
Nam et in libris obseracõnũ a septimo editis asfuuisse
ciceronẽ tali caust ĩnemo et ego pro regnia uerouice
apud ipãm caniã dixi sumilis hi quoq superiorib racio
est: Aduersarius eñu fiduciã partis sue iactat. parronꝰ
tunet cognoscentis ueregdiam. prererea detrahenda uil
amculisse metus eciã nõuñꝙͣ est amouẽdus ut acero
pro nulone ne arma pompen disposira contia se putarẽt
laborauit. nõnũꝙͣ adhibendꝰ uridem in uerrem facir.
sed adhibendi modus. alter ille freques et fauorabilis
ne male senciat populꝰ roãnus ne indicia traufferã¬
tur. Alter autẽ asper et rarus: quo minanu cormptis
accusaciõem: et id quidẽ in confilio ampliore ut cuq̃
tucuis. nam et mali inhibentur e bom gandeut apd̃
sungieloe uoio nuq suascrm iunsi defectrit oonũa. Sd̾¬

Expanded text:
simultates gerant, pronuntiandi faciendique iniuste, ne fecisse videantur. fuerunt etiam quidam rerum suarum iudices. nam et in libris Observationum a Septimio editis adfuisse Ciceronem tali causae invenio, et ego pro regina Berenice apud ipsam eam causam dixi. similis hic quoque superioribus ratio est. adversarius enim fiduciam partis suae iactat, patronus timet cognoscentis verecundiam. praeterea detrahenda vel udex attulisse. metus etiam nonnunquam est amovendus, ut Cicero pro Milone, ne arma Pompeii disposita contra se putarent, laboravit; nonnunquam adhibendus, ut idem in Verrem facit. Sed adhibendi modus alter ille frequens et favorabilis: ne male sentiat populus Romanus, ne iudicia transterantur; alter autem asper et rarus, quo minatur corruptis accusationem, et id quidem in consilio ampliore utcunque tutius; nam et mali inhibentur et boni gaudent; apud singulos vero nunquam suaserim, nisi defecerint omnia.
Abbreviated transcription (Latin):
familia ãchariana occisus est. Hoc queso iudices dili¬
gemer accendice: uniq si muluplox cania est sua qͥbusq
parribus dauda prefacio est ut audue ñc reliqua: et
eranseo mĩs illud. scd in ipfis eciã probaaionibus multa
fũgint᷑ proheum uice ut facit acero pro cluentio dic¬
turus contra censores pro mureua cum se sermõ excui¬
sat Uerũ id frcquẽtius est. ꝙͣ ut exemplis cõfirmandũ
sic ¶ Quociens am̃e prohenno fuerimꝰ usi tum sine¬
ad exposicione transsibimus: sunit protinꝰ ad probatõem
id deber in prinapio postremũ esse quoi cõmodissime
ing̃i miaũ consequẽciũ poterit. Illa uero frigida et
p̾ncrlie̾ est in scholie affectio ut ip̃e transsitus effrciat
aliquã uriq scie̾tiam: et hmꝰ uelut prestigie plansũ
petar: ut omdiis la scuuire in mechamorphost solet..
quẽ tamẽ exaisare neccessiras potest res diuersissimas
in speciem unius corporis colligeniẽ Oraiori uero qͥdc̃

Expanded text:
oc, quaeso, iudices, diligenter attendite. utique si multiplex causa est, sua quibusque partibus danda praefatio est, ut audite nunc reliqua, et transeo nunc illuc. Sed in ipsis etiam probationibus multa funguntur prooemii vice, ut facit Cicero pro Cluentio dicturus contra censores, pro Murena, cum se Servio excusat. verum id frequentius est, quam ut exemplis confirmandum sit. quotiens aad expositionem transibimus sive protinus ad probationem, id debebit in principio postremum esse, cui commodissime iungi initium sequentium poterit. illa vero frigida et puerilis est in scholis adfectatio, ut ipse transitus efficiat aliquam utique sententiam et huius velut praestigiae plausum petat, ut Ovidius lascivire in Metamorphosesin solet, quem tamen excusare necessitas potest res diversissimas in speciem unius corporis colligentem. oratori vero quid est
Abbreviated transcription (Latin):
dilaroua ponecie credune nt docere tanñ sed cram
delectari uolunt. Et est difficilis huadee moderano
que camdu temperari põt. ut uideaniur accuiare
no calide dicere. ilud ex preciptis ueterib mauit.
ut quod inoltus ubum ut audacius taulatũ ue
aut absoleta uetustate: aut poetica licẽtia sumptũ
m p̾nipio depichendaniu. nõdũ cũm recepti surs
es custodir nõs recens audienciũ mũcio magie cõce¬
liatis anie et iam calemib hec libertos ferceut
maxintq quom in locos fuerimꝰ igressi quoꝵ nalis
ubeitas liceuciã uerbi notare arcũfuso intore non
patitri. Nec arguiẽtis amẽ nec loas nec naria¬
aomi suilis esst̃ in prohenio debet oracio neq tamiẽ
deducta semper atq arcalata sed sope simplici arq
inlaborare similis. nec uerbis uultuq nima promitegõ
dissimulara eñn ut et grea dicũt oueccipost accio

Expanded text:
tia appareat, credunt, nec doceri tantum sed etiam delectari volunt. et est difficilis huius rei moderatio, quae tamen temperari ita potest, ut videamur accurate non callide dicere. illud ex praeceptis veteribus manet, ne quod insoles verbum, ne audacius translatum, ne aut ab obsoleta vetustate aut poetica licentia sumptum in principio deprehendatur. nondum enim recepti sumus, et custodit nos recens audientium intentio; magis conciliatis animis et iam calentibus haec libertas feretur, maximeque cum in locos fuerimus ingressi, quorum naturalis ubertas licentiam verbi notari circumfuso nitore non patitur. nec argumentis autem nec locis nec narrationi similis esse in prooemio debet oratio, neque tamen deducta semper atque circumlita, sed saepe simplici atque illaboratae similis, nec verbis vultuque nimia promittens. dissimula
Abbreviated transcription (Latin):
uirabimus. alceꝵ et spe brenicatis et his quib auc̃tũ
fieri induc̃ dociumꝰ et urbanitas oportuna ⁊efict añnos
et undeaĩq petita iudicis uoluptas leuat tediũ. Non
mutilie eciã est racio occupandi que uidet᷑ obstare ut
cicero dicir scrt seminari quosdã quod is qui per tot
annos de fenderit multos leserit neminẽ ad accsãdũ
uerrem descenderit. Deinde ostendit hanc ipam socioꝵ
utile aliquãdo. mĩe a declamatoribus quibusdã pene
semper assumuit᷑ qui fat̾ nõ purãt. iusia contrario
ut ex moribus indicis. ex opinionib ad causam extra
ꝑtinentib: ex opinione ad caniiam que sui̾ prope infi¬
inte cum his ex quib omes controuerfie cõstant ꝑsois
factis dictis: caniis: temporibus: locis. occasionibus
ceteris quae ueras esse facroi. sed in hec genera recid̾e.
Nam si iudicẽ beninolũ arcẽtũ. doalẽ habto quida
ampline debeam optare nõ reperiã. quom metus ip̃e

Expanded text:
vitabimus, alterum et spe brevitatis et iis, quibus attentum vitabimus, alterum et spe brevitatis et iis, quibus attentum fieri iudicem docuimus. et urbanitas opportuna reficit animos et undecunque petita iudicis voluptas levat taedium. Non inutilis etiam est ratio occupandi quae videntur obstare, ut Cicero dicit, scire se mirari quosdam, quod is, qui per tot annos defenderit multos, laeserit neminem, ad accusandum Verrem descenderit; deinde ostendit, hanc ipsam esse sociorum utile aliquando, nunc a declamatoribus quibusdam paene semper adsumitur, qui fas non putant nisi a contrario ut ex moribus iudicis, ex opinionibus ad causam extra pertinentibus, ex opinione de ipsa causa, quae sunt prope infinitae, tum iis, ex quibus omnes controversiae constant, personis, factis, dictis, causis, temporibus, locis, occasionibus, ceteris. quas veras esse fateor, sed in haec genera recidere. nam si iudicem benevolum, attentum, docilem habeo, quid amplius debeam optare, non reperio; cum metus ipse,
Abbreviated transcription (Latin):
qo tmpettinri. ant nucoar posse partẽdia qu sfare
iom pina uideant᷑. Ideoq agere aduocato ꝙ lingarori
saniturs quiti et saudat sine auogãtis cruie et aliqñ
uriliter enam repiehendere porest. Nai se quaq mo¬
ueri interm singet ut pro iabirio postumo acerora
dum adimit sibi ad ames faciat et amtouratẽ indiar
uera selitieuns quo magie credatur. uel deftudeut cade
uel urganti. Ideoq hoc primũ meneami luigatoris
an aduõtani ꝑsona fu. ntendũ quociens utrũq ficu pt.
Nam id in schola liber est: in foro rarũ ut sir ydoneus sue
rei quisq deffensor. Declamatiꝰ auit maxins posirat
maffectibus causas propnus ꝑsonis debet induere. Hhi
funt eim qui mãdari non possint. nec eadem ui ꝑfert
aliem amii qua sui motus. His eciã de cansie insi¬
unatõnt uidet᷑ opue esse si aducisaru accio iudicũ aiõs
occupanit. si dicendũ apud fatigatos est: quoꝵ altero
promitendo nostras probacõnes et aduersas eluendo

Expanded text:
ari posse paenitentia aut satis iam punita videantur. ideoque agere advocato quam litigatori facilius, quia et laudat sine arrogantiae crimine et aliquando utiliter etiam reprehendere potest. nam se quoque moveri interim finget, ut pro Rabirio Postumo Cicero, dum aditum sibi ad aures faciat et auctoritatem induat vera sentientis, quo magis credatur vel defendenti eadem vel neganti. ideoque hoc primum intuebimur, litigatoris an advocati persona sit utendum, quotiens utrumque fieri potest; nam id in schola liberum est, in foro rarum, ut sit idoneus suae rei quisque defensor. declamaturus autem maxime positas in adfectibus causas propriis personis debet induere. hi sunt enim, qui mandari non possunt, nec eadem vi profertur alieni animi qua sui motus. his etiam de causis insinuatione videtur opus esse, si adversarii actio iudicum animos occupavit, si dicendum apud fatigatos est; quorum alterum promittendo nostras probationes et adversas eludendo
Abbreviated transcription (Latin):
qd̾ aln humili alii adunabili subuant᷑. Adumabile
aucẽ uocant qd est prerer opinione hõmũ constitutũ in
anapiti maxime beninolum iudicẽ. in obsaro doalem
in humili actẽtũ parare debenine Nã honestũ quidẽ
ad conaliacoẽm sans per se ualet. admirabili et turpi
remediis opus est et eo quidẽ exordiũ in duas dindunt
partes p̾ncipiũ et iniuuacõem. ut sirm p̾napiis recta
beminolencie et artẽcionis postulacio. que quia est ĩ turpi
canse genere nõ possit insumacio subrepat ammos i
maxime ubi fors cause non sans honesta est/ uel quia res
sir improba uel qui homibz paz probrtur aut si facie
quoq ip̃a premit᷑. uel nundiosa cõsistentis ex diuerso
parromi. aut patris. uel miserabilis seius. cea nnfantis
et quidẽ quibus aduersus hec modis sit medendum n¬

Expanded text:
ili, alii admirabili subiiciunt. admirabile autem vocant, quod est praeter opinionem hominum constitutum. In ancipiti maxime benevolum iudicem, in obscuro docilem, in humili attentum parare debemus. nam honestum quidem ad conciliationem satis per se valet, admirabili et turpi remediis opus est. eo quidam exordium in duas dividunt partes, principium et insinuationem, ut sit in principiis recta benevolentiae et attentionis postulatio; quae quia esse in turpi causae genere non possit, insinuatio surrepat animis, maxime ubi frons causae non satis honesta est, vel quia res sit improba vel quia hominibus parum probetur, aut si facie quoque ipsa premitur vel invidiosa consistentis ex diverso patroni aut patris vel miserabili senis, caeci, infantis. et quidem quibus adversus haec modis sit medendum
Abbreviated transcription (Latin):
est hec questio constinita. id tamẽ totũ respondẽti faciliꝰ
est. quõ proponẽni quia hic admonẽdus index illuic docẽdꝰ
est. Nec int quãꝙ magni auctores in hoc duxeruit ur
non scmꝑ factre actentũ ac doalem indicẽ uelim: nõ quia
iestiam id qd̾ ab illis dicit pro mala causa. qualis ea sir
nõ intelligi. ueꝵ quia istud nõ negligencia indicis cõtĩgit.
sed eniore dixit eñ aduersarius et forrasse persuasir nobis
opue est eũs diuersa opimone quae muitari nõ pot insi illũ
feceumus ad ea que dicemꝰ doalem et intẽtum qͥd ergo est
in iinuẽda quidã et lemanda et quasi cõtennẽda esse
consencio. ad remntendũ inte̾cior̃m iudicis: quã aduerianio
prestat: ut fecit pro ligario ccero quid tr̃m agebat aliud
hiroma illa quã ut cesar minꝰ in rẽ tanꝙ nõ nouã inren¬
deret. Quid pro celio quã ut res expectacõne mĩoi uid̾e̾t᷑

Expanded text:
est haec quaestio constituta. id tamen totum respondenti facilius est haec quaestio constituta. id tamen totum respondenti facilius est quam proponenti, quia hic admonendus iudex, illic docendus est. nec me quanquam magni auctores in hoc duxerint, ut non semper facere attentum ac docilem iudicem velim; non quia nesciam, id quod ab illis dicitur, esse pro mala causa, qualis ea sit non intelligi, verum quia istud non negligentia iudicis contingit, sed errore. dixit enim adversarius et fortasse persuasit; nobis opus est eius diversa opinione, quae mutari non potest, nisi illi fecerimus ad ea quae dicemus docile et intentum. quid ergo est? imminuenda quaedam et levanda et quasi contemnenda esse consentio ad remittendam intentionem iudicis, quam adversario praestat, ut fecit pro Ligario Cicero. quid enim agebat aliud ironia illa, quam ut Caesar minus se in rem tanquam non novam intenderet? quid pro Caelio, quam ut res exspectatione minor videretur?
Abbreviated transcription (Latin):
sun uice aut ie publice cõmonet᷑ Quomiẽ animꝰ
spe nretu admoiicõne preabus uauitate demq
sud profuturũ credimꝰ agitandus est. Sũt et illar
exarandis ad andiendũ nõ inurilia. si nos neq diu
moiatinos. neq extra cansam dictinos existiment.
Doalan suic dubio. et hec ipsa prestat actenao isto
et illud si brenicei et diluade sũmã rei de qua cogͦscere
debeat indicanerimꝰ qd homeris arq ungiliꝰ opeꝵ
suoꝵ pͥnapus faciũt. Nã istius rei modus est. ut
quidq sir actũ sed de quub dictinꝰ sit orator ostendar.
Nec uidco ꝙ huiꝰ rei possit apud oratoret reperiu ineliꝰ
exemplum ꝙͣ aceroiis pro cluentio. Anmaduerei
indices ouĩcm accusatoris oraciõem in duas diuisam
esse parcee. quar altera mihi mer et maguopere confi¬
dere uidebatiu mindia iam muecerata iudicii iumam.
Altera tãtũmodo cõsuetudinis causa tuinde et diffiden¬
ter actingere iacioẽm uene sicii aimiinũ. Qua de re lege

Expanded text:
publicae commovetur, cuius animus spe, metu, admonitione, precibus, vanitate denique, si id profuturum credimus, agitandus est. sunt et illa excitandis ad audiendum non inutilia, si nos neque diu moraturos neque extra causam dicturos existiment. docilem sine dubio et haec ipsa praestat attentioet illud, si breviter et dilucide summam rei, de qua cognoscere debeat, indicemus ut Homerus atque Virgilius operum suorum principiis faciunt; cuius rei modus is esse quidque sit actum, sed de quibus dicturus sit orator ostendat.nec video, quod huius rei possit apud oratores reperiri melius exemplum quam Ciceronis pro A. Cluentio : animadverti , iudices, omnem accusatoris orationem in duas divisam esse pares; quarum altera mihi inniti et magnopere confidere videbatur invidia iam inveterata iudicii Iuniani, altera tantumnodo consuetudinis causa timide et diffidenter attingere rationem veneficii criminum, qua de re lege
Abbreviated transcription (Latin):
¶Rl ud preceptoris haberi soler neci imerito
diligencc in his quos erudicudos susteperit
nõtare discruma ingeonoꝵ et qus quenꝙ na¬
tina maxiint ferat stire ⁊ namnesson hocim¬
credibilis quedã uauetas int panciorts añnopes pent s

Expanded text:
rtus praeceptoris haberi solet nec immerito diligenter in iis, quos erudiendos susceperit, notare discrimina ingeniorum et, quo quemque natura maxime ferat, scire. nam est in hoc incredibilis quaedam varietas
Abbreviated transcription (Latin):
cionẽ ꝑtintat peãe appellant: est et dochimus qui
fitex bachio et ianibo. uel iambo et cretico. stabilii
in ansulis et senerꝰ spondens quoq quo plurimũ
est demosthenes usus in eodẽ semꝑ se habet optiẽ.
precedet eũ creticus ur in hoc de quo ego nihil dicom
iui depellendi c̾mĩe causa ihil est quod supra dixi
multũ ieferie uno. ne uerbo duo pedes siit cõprehẽs
an uterq liber sicut enm fir forte c̾mis cansa molle¬

Expanded text:
tionem pertinet,paeanas appellant. est et dochmius, qui fit ex bacchio et iambo vel ex iambo et cretico, stabilis ut clausulis et severus. spondeus quoque, quo plurimum est Demosthenes usus, non eodem modo semper se habet. optime praecedet eum creticus, ut ut hoc, De qua ego nihil dicam, nisi depellendi criminis causa. non nihil est, quod supra dixi multum referre, unone verbo sint duo pedes comprehensi an uterque liber. Sic enim fit forte criminis casa
Abbreviated transcription (Latin):
mudis an pro loiga Nleq cĩm tã plenu est dicet
mopinare tuere : quã ulud usus est cõfireri arqui
si mhul refere. breine an longa fit ultima. idẽ ꝓete
eur ueuẽ uescio quomodo sedebit hoc illud subsistet
pis moti quidã longe ultune tra tẽpora deder̃t ot
ulud temput quos bieuis ex longa acapit huns qͦs
cedat retroisum. au que plus trib. isq si nõ ternas
sollabat habebiũ ⁊epetendi eiũt. absir tomẽ poeti¬
c obsemnatis. neqi mmꝰ duob aliogͥn ent pee noꝵ

Expanded text:
lenum est dicere incipientem timere, quam illud ausus est confiteri. atqui si nihil refert, brevis an longa sit ultima, idem pes erit; verum nescio quo modo sedebit hoc, illud subsistet. quo moti quidam longae ultimae tria tempora dederunt, ut illud tempus, quod brevis ex loco accipit, huic quoque cedat. retrorsum autem neque plus tribus, iique, si non ternas syllabas habebunt, repetendi erunt absit enim poetica observatio, neque
Abbreviated transcription (Latin):
suit ineorit affictere uelis. repetimꝰ antẽ et tractanus
et ur abos manse ac prope liquetactos diuctumꝰ quo
facilius digerant᷑ na lecno nõ cruda sed młra altera¬
ciont mollita. et uelut. in cõsecta incõrie mitacõm q
tadat᷑ At diu nõ isi optimꝰ quisq et qui credentem.
suie m̃ine fullat legendꝰ est. sed diligeniti ac pent ad
srrbendi solititudinẽ  nre ꝓ partes modo scruptãda oĩa.
ses per lectus liber miq ex integro resuuẽdꝰ precipueq
oratio quonis mitute trequẽtet ex industria quoq ot¬
culiant᷑ Ut sepe tĩm preparat distimulati infidias
orator acq in prima ꝑte accõius dicit q̃ tunt in sũma
proturina Itaq suo loco minꝰ placẽt ad hũc nobis
quare dicra fuit iguorãtib. Ideo q eiũt cogtinus om̃b
repetẽda illa nero uillissimũ nosse eas cantas quaꝵ
orõnes in manꝰ sũpserimꝰ et quociẽs cõtiuget utriq ha¬
biras legere accõnes ue demosthenis. et eschini iter se

Expanded text:
penitus adfigere velis. repetamus autem et retractemus, et ut cibos mansos ac prope liquefactos demittimus, quo facilius digerantur, ita lectio non cruda, sed multa iteratione mollita et velut confecta, memoriae imitationique tradatur. ac diu non nisi optimus quisque et qui credentem sibi minime fallat legendus est, sed diligenter ac paene ad scribendi sollicitudinem; nec per partes modo scrutanda omnia, sed perlectus liber utique ex integro resumendus, praecipueque oratio, cuius virtutes frequenter ex industria quoque occultantur. saepe enim praeparat, dissimulat, insidiatur orator, eaque in prima parte actionis dicit, quae sunt in summa profutura. itaque suo loco minus placent, adhuc nobis quare dicta sint ignorantibus, ideoque erunt cognitis omnibus repetenda. illud vero utilissimum nosse eas causas, quarum orationes in manus sumpserimus et, quotiens continget, utrimque habitas legere actiones: ut Demosthenis atque Aeschinis inter se
Abbreviated transcription (Latin):
tam pedũ neccessitatẽ. nõ semꝑ ui proprus possit.
Sed depulsa. recta ma neccessario ad eloquẽdi quedã
deuerniaila cõfugiat. nec imitare quedã modo uerba.
sed extendere. compere. conuertere: diuidere cogant.
Nõs uero armatos stare in acie ettimis de reb decer¬
uere et ad uictoriã nui: neq ergo arma squalore sim
ac tubigine. uerũ sed tulgure mius seq terreat u
qualis est ferri quo mens suuił insusqz perstringitur.
nõ qualis amri argẽtiq in uellis et pocius habenti pe¬
rianlosus. hystoria quoq alere orõnem quodã mouero
iocũdoq succo põt. Uerũ et ipa sic est legẽda ut stiamꝰ
bleiasq eius intutes oratori esse uitãdas. est eim̃ pro¬
xima poetis et quodã modo carmẽ solutũ est: et stri¬
bunt᷑ ad nariandũ. nõ ad probandũ totũq opus nõ
ad tactũ rei pugnãq presentẽ. sed ad memoriã poste

Expanded text:
tam pedum necessitatem non semper uti propriis possit, tam pedum necessitatem non semper uti propriis possit, sed depulsa recta via necessario ad eloquendi quaedam deverticula confugiat, nec mutare quaedam modo verba, sed extendere, corripere, convertere, dividere cogatur; nos vero armatos stare in acie et summis de rebus decernere et ad victoriam niti. neque ergo arma squalere situ ac rubigine velim, sed fulgorem inesse qui terreat, qualis est ferri, quo mens simul visusque praestringitur, non qualis auri argentique, imbellis et potius habenti periculosus. historia quoque alere oratorem quodam uberi iucundoque suco potest; verum et ipsa sic est legenda, ut sciamus, plerasque eius virtutes oratori esse vitandas. est enim proxima poetis et quodammodo carmen solutum, et scribitur ad narrandum non ad probandum, totumque opus non ad actu
Abbreviated transcription (Latin):
ire qd̾ plerisq accidit damirẽt. que nõ inrellegũt᷑. ac
si neccesse est in alterã enare ꝑtẽ omnã eoꝵ legẽtib
placere. quã multa diiplicere maluerĩt. płiminũ
diat oratori conferie. Theophiastus loctionẽ poetaꝵ
multiq eius iudiciũ sequũt neq ĩmerito nõq ab his
in rebus sp̃ritus. et in ubis iubluitas et ĩasterab
motus omĩs. et in ꝑsonis decor petit᷑. precipus qr ue¬
lut amrit̾a quonidiano actu foreusi ingeniã optiẽ
rerũ taliũ blandita tũ reparant᷑. Ideo q in hac lecciõe
cicero requiescendũ purat. meminetimꝰ tamẽ. non
per onno poetas esse oraror stquedos nec libertate
uerborũ met licẽtia figniaꝵ genus ostẽtatõni ꝯparatũ
et precer id qd solani petit uoluptatẽ eãq eciã fuigẽ¬
do nõ falsa modo. sed eciã quedã incredibilia seccator
pariocimo quoq aliquo innari quod ad ligatã ad cer¬

Expanded text:
ne quod plerisque accidit damnent, quae non intelligunt. Ac ne quod plerisque accidit damnent, quae non intelligunt. Ac si necesse est in alteram errare partem: omnia eorum legentibus placere quam multa displicere maluerim. plurimum dicit oratori conferre Theophrastus lectionem poetarum, multique eius iudicium sequuntur; neque immerito. namque ab his in rebus spiritus et in verbis sublimitas et in adfectibus motus omnis et in personis decor petitur, praecipueque velut attrita cotidiano actu forensi ingenia optime rerum talium blanditia reparantur. ideoque in hac lectione Cicero requiescendum putat. meminerimus tamen, non per omnia poetas esse oratori sequendos nec libertate verborum nec licentia figurarum; genus ostentationi comparatum et praeter id, quod solam petit voluptatem eamque etiam fingendo non falsa modo sed etiam quaedam incredibilia sectatur, patrocinio quoque aliquo iuvari, quod alligata ad cer
Abbreviated transcription (Latin):
erit stre. Nã de domo ciceroins dixit callidius et pro
nulore orõem brutꝰ excercitatõius gracia scripsit. enã¬
si egisse. eam cornelius celius falso existimat. et pollio
et messala defenderũt eosdẽ et nobis pueris insignes.¬
At pro uoluceno caculo domiai afri caspi. passieun
decimi laclii orõnes ferebant᷑ neq id statĩ legẽti per¬
iuasum sir omia que onr̃es auctores dixerũt. atiq eẽ
ꝑfecta. nã et labunt᷑ aliqñ et oneri cedũt. et indul¬
gent ingenioꝵ suoꝵ uoluptati. nec semꝑ intendunt
ãmiũ nõ nuĩquã sacigãtur quom acerom dormitari
inrerĩ demosthenes. oracio uero eciã homerꝰ ipse ui
deatirr sũnui eñm sunt hor̃es. tamẽ occidit que hit qui
quitqͥd apud illos ieꝑeritiĩt. dicr̃di legẽ putant. ut dete¬
nora uinitent᷑. id eũn est facilius. ac se abũde sumles
putẽr. si uicia magnoꝵ consequãt᷑. modeste tamen
et cnrcũspecto indiao de tãtis uiris prouũciãdũ est.

Expanded text:
erit scire. Nam de domo Ciceronis dixit Calidius, et pro Milone orationem Brutus exercitationis gratia scripsit, etiamsi egisse eum Cornelius Celsus falso existimat; et Pollio et Messala defenderunt eosdem, et nobis pueris insignes pro Voluseno Catulo Domitii Afri, Crispi Passieni, Decimi Laelii orationes ferebantur. neque id statim legenti persuasum sit omnia quae optimi auctores dixerint utique esse perfecta. nam et labuntur aliquando et oneri cedunt et in dulgent ingeniorum suorum voluptati, nec semper intendunt animum; nonnunquam fatigantur, cum Ciceroni dormitare interim Demosthenes, Horatio veroi enim sunt, homines tamen: acciditque illis qui quid apud illos repererunt, dicendi legem putant, ut deteriora imitentur id enim facilis ac se abunde similes putent, si vitia, magnorum consequantur Modeste tamen, et circumspecto iuditio de tantis viris pronuntiandum est,
Abbreviated transcription (Latin):
ded ie copiosus uerboꝵ sit paratꝰ. ita nõ uerboꝵ tãtũ grã
legendũ nel andiendũ est. Nã om̃m᷑ quecũq docrmꝰ hec
sunt exempla potẽciora. eciõ ip̃is que tradũt᷑ artib cum
es qui disct ꝑductꝰ est. ir mxelligere ea sie demõstrãte
et sequ iã sine irib possit. quia que doctor papit oraior
sed rebus incẽdit nuũt omĩa tũm et mouẽt᷑. excipinus¬
que noua illa uelut nascencia cũ fanore ac solitudine.
nec fortuna modo iudicii sed eciã ipoꝵ qui orãt periculo

Expanded text:
rum sic paratur, ita non uerborum tantum gratia legendum vel audiendum est. nam omnium, quaecunque docemus, hoc sunt exempla potentiora etiam ipsis quae traduntur artibus, cum eo qui discit perductus est, ut intelligere ea sine demonstrate et sequi iam suis viribus possit, quia, quae doctor praecepit, orator sed rebus incendit. vivunt omnia enim et moventur, excipimusque nova ilia velut nascentia cum favore ac sollicitudine. nec fortuna modo iudicii sed etiam ipsorum qui orant periculo
Abbreviated transcription (Latin):
insimaro sado iies accepent et atia lectionis exẽplũ
laboi ille carẽs rectore fluit. Qui aurẽ stinerit quo q̃q
sunt modo dicẽda. insi tãquã in procinctu paratã q ad
ourẽs capus habueut eloquẽcia uelur clarisite thesantis
ad esticiendũ oratorẽ maxum protiꝰ erit morenaie
Na certe quom sir in eloquẽdo posini oratoris officisi
dicere anre ouña est. arq huic miciũ eus artis fuisse
manfestũ est. proximã deinde unitacionẽ nouissi¬
mã stribendi quoq diligẽtiã. Sed ut ꝑuẽrri ad sũmã
nisi ex p̾ncipus nõ põt. ita procedente iõ opere mĩma
incipiũt esse que prĩma funt. uerũ nos nõ quomodo
instituedus sit orator. hoc loco dicimꝰ. nam id quidẽ
aut satis. aut certe uti potiumꝰ dictũ est. Sed ut athleta qͥ

Expanded text:
nisi multo stylo vires acceperit: et citra lectionis exemplum, labor ille, carens rectore, fluit. Qui autem scierit, quo sint quaeque modo dicenda, nifi tamquam in procinctu, paratam quidem ad omnes casus habuerit eloquentiaro, velut calusis thesauris i. nam certe, cum sit in eloquendo positum oratoris officium, dicere ante omnia est, atque hinc initium eius artis fuisse manifestum est; proximam deinde imitationem, novissimam scribendi quoque diligentiam. sed ut perveniri ad summa nisi ex principiis non potest, ita procedente iam opere etiam minima incipiunt esse quae prima sunt. verum nos non, quomodo instituendus orator, hoc loco dicimus; nam id quidem aut satis aut certe uti potuimus dictum est; sed athleta,
Abbreviated transcription (Latin):
ta sicnt cogurciomi sunt neccessaria iuta
nõ satis ad uim dicendi ualent: mi
ulis forine quedã facilitas que ar
gretos lexis nonũatur accesserit ad quã
stribendo plus an legẽdo. andicepdo
enferanii solere que ii stio qd esset dilistẽcr enabess
exaiandũ ua si qualibet eaꝵ recũ possem/ burca ene
comiẽti. Ueuã ia suut mrer se cõmexa et indiicieta oĩa

Expanded text:
a non satis ad vim dicendi valent, nisi illis firma quaedam facilitas, quae apud Graecos ἕξις nominatur, accesserit: ad quam scribendo plus an legendo an dicendo conferatur, solere quaeri scio. quod esset diligentius nobis examinandum, si qualibet earum rerum possemus una esse contenti. verum ita sunt inter s
Abbreviated transcription (Latin):
refertur ad singula: ut in eo quod sequit᷑. quã non
Dicimꝰ accipimꝰ. legimꝰ uerũ ex natura ip̃a. arri¬
puimꝰ hansimꝰ. exprissimꝰ nec semper qd̾ aduersũ
est conira pomitur. quale est apud rutilm̃ nobis
primis dũ mortales fruges dederũt nos quod soli
accepimꝰ. in om̃ee terras distribiumꝰ fu eciã ut as¬
sumpta illa figura qua uerba declinata repetũt᷑.
ui uinã edo. et quod apud ciceronẽ cõuersũ ira est

Expanded text:
refertur ad singula, ut in eo quod sequitur, quam non refertur ad singula, ut in eo quod sequitur, quam non didicimus, accepimus, legimus, verum ex natura ipsa arripuimus, hausimus, expressimus. nec semper, quod adversum est, contra ponitur, quale est apud Rutilium, nobis primis dii immortales fruges dederunt; nos, quod soli accepimus, in omnes terras distribuimus. fit etiam adsumpta illa figura, qua verba declinata repetuntur, ut vivam, edo. Sed quod apud Ciceronem convers
Abbreviated transcription (Latin):
tantũ in foro arq iudiciis impudẽcia ualeret ioo¬
cania cederet aulus cecuma. fecti ebute ĩpudencie
qua nomĩa dixi murans caĩb reperi nõ minꝰ cede¬
que sir parrimoniũ concrapositũ autẽ uelut quidã
uocant cõtencio ospłiss i ox dicitui nõ uno fit modo.
nõ et fit singula singulis opponũt᷑. ut in eo quod
modo dixx. uicit pudorẽ libido. timorẽ audacia. et
bina binuis nõ nostri ingenii uestri auxilii est. et
sentẽtie sentẽtus dominet᷑ in cõciombus. iacrat in
indicus quoi cõmodissime subiũgit᷑. ex ea specit quã
Distĩctiont᷑ diximꝰ odit populus rõmanꝰ priuatã
luiemiã. pũblicã magificẽtiã diligit. et que sũt
summlia casu dissimili sentẽcia in ultimo locata
Uoe qd̾ in tempore fuit moli. in hil obsit. quid ĩ cauia
boni fuit profit nec semꝑ contia positũ su biũgitur
uerũ sicut cicero dicit de singulis reb proposins

Expanded text:
tantum in foro atque iudiciis impudentia valeret ἰσtantum in foro atque iudiciis impudentia valeret ἰσcausa cederet Aulus Caecina Sexti Aebutii impudentiae, qua nomina dixi mutatis casibus repeti: non minus cedequem sit patrimonium. contrapositum autem vel, ut quidam vocant, contentio  ἀντίθετον dicitur non uno fit modo. nam et fit, si singula singulis opponuntur, ut in eo quod modo dixi, uicit pudorem libido, timorem audacia, et bina binis: non nostri ingenii, vestri auxilii est, et sententiae sententiis: dominetur in contionibus, iaceat in iudiciis. cui commodissime subiungitur et ea species, quam distinctionem diximus: odit populus Romanus privatam luxuriam, publicam magnificentiam diligit; et, quae sunt simili casu, dissimili sententia in ultimo locata: Vt quod in tempore mali fuit, nihil obsit, quod in causa boni fuit, prosit. nec semper contrapositum subiungitur, verum, sicut Cicero dicit, de singulis rebus propositis
Abbreviated transcription (Latin):
dicũt inc̃t pudorẽ libido. timorẽ audacia. racionem
amg̃cia. Sid in quaceruas quoq ac plures. hec racio
ne senrẽcias potest. fit eoã singulis uerbis. hecuba
hoc dolet. pudet. piget. et abnt. excessit. erupit euasit
Terciũ est quod nõ in eosdẽ casus cadit ouoiottłioloꝵ
dicitur. sed neq quod sinẽ habet sumlẽ utiq in eudẽ
casus. similẽ est eciã dissimilia suit que declinentur.
nec tãtũ in fine deprehendit᷑. et respondẽt uel primis
iier se uel medũs. uel extremis uel eciã perimitatis.
His ut media pͥmis et sũma medus. et cõmodent᷑ et
quotũq modo accomodari potest. Nec tũn semp parib
sillabis constat. ut est apud afrum. amisso unꝑ ĩfelicis
auleis. nõ prefidio inter pericula. tanẽ solacio in̾
adutrsa eius fere iudent᷑ optima in quib initia
et paribus cadant. et eodẽmodo desmat. iam ut suit¬
dicitiri si quãtũ in agro locisq desertis audacia por̃

Expanded text:
em libido, timorem audacia, rationem amentia. sed in quaternas quoque ac plures haec ratio ire sententias potest. fit etiam singulis verbis: Hecuba hoc dolet, pudet, piget; et abiit , excessit, erupit, evasit. tertium est, quod in eosdem casus cadit, ὁμοιόπτωτον dicitur. scasu simile, etiamsi dissimilia sint quae declinentur; nec tantum in fine deprehenditur, sed respondentibus vel primis inter se vel mediis vel extremis vel etiam permutatis his, ut media primis et summa mediis accommodentur, et quocunque modo accommodari potest. neque enim semper paribus syllabis constat, ut est apud Afrum, amisso nuper infelicis aulae si non praesidio inter pericula tamen solacio inter adversa. eius fere videntur optima, in quibus initia modo desinant. etiam ut sidicitur: Si , quantum in agro locisque desertis audacia potest,
Abbreviated transcription (Latin):
corsonat uox presertim nõ captata. Ied ue uelut obla¬
corqnom aliter suo sit usus alterũ nõ ab aduersario
accepesit iagnt ueterib cure fuit graciã dicedi et
parbur touatus acqͥrere. Gorgias in hoc ñuedicus
xopiosus etare. itaq ꝑrum nsotiares fiuit delectatut est
hisi copia redũdet itelinari. et iem alioqͥ leuẽ sc̃tẽsiaꝵ
ponder impleant. Mã per se sugideres mande ⁊sec¬
prunũ quoties uerbũ uerbo aut nõ dissumile ualde que¬
a ut puppes que tue pubes ꝙ tuoꝵ et sic in hacca¬
la mirosa foma que in aliqua permoofissima llõmer
et noea tãspes laudanda quã res est aut cerce paret
extitinis sillabis cõsonans nõ uerbis. sed armne. Et hoc
quoq quotiens in senrẽcia sacris madit pulchrũ est
quãtuꝰ possis in eo semper experiri ue prorsus hoc. esti
papucos ut plerisq placuit. cleostolcus lagreoꝵr exi¬
stimat qui sit eniẽbris nõ dissimilib. sid nudũ ĩ it clau

Expanded text:
consonat vox, praesertim non captata, sed velut oblata, cum altero suo sit usus, alterum ab adversario acceperit. magnae veteribus curae fuit gratiam dicendi et paribus et contrariis acquirere. Gorgias in hoc immodicus, copiosus aetate utique prima Isocrates fuit. delectatus est t rem alioqui leuem sententiarum pondere implevit. nam per se frigida et inanis adfecprimum, quotiens verbum verbo aut non dissimile valde quaeritur, ut puppesque tuae pubesque tuorum; et sic in hac calamitosa fama quasi in aliqua perniciosissima flamma, et non enim tam spes laudanda quam res est, aut certe par et extremis syllabis consonans: non verbis, sed armis. Sed hoc quoque, quotiens in sententias acres incidit, pulchrum est: quantum possis, in eo semper experire, it prosis. hoc est πάρισον, ut plerisque placuit. theon Stoicus πάρισον existimat, quod si
Abbreviated transcription (Latin):
stirerit. Nunc fere negligẽcia pedagogoꝵ: sic emendari
uidet᷑ ut pueri nõ facere que recta iunt cogant̾ sed quor
non fecernt puinant᷑. Demi cum ꝑmilũ uerberibus coe¬
geris. quid inueni facias: quoi nec adhiberi põt hic inetus
et maiora discenda sunt. Adde quã młta uapulantibus
dictu de forma et mox uereãdit fucura sepe dolore uel metu
acciderũt qui pudoi resrãgit añnũ et abict: acqi ipsuns
lutis sugã et rediũ dictat. iã si mĩor indiligẽdis custodũ uel
horẽs isto cedendi inre abutãt᷑ quã det aliis qͦq nõnũꝙͣ occasi¬
oncm hic hñc miseroꝵ metꝰ nõ morabor in ꝑte hac inimu¬

Expanded text:
stiterit. nunc fere negligentia paedagogorum sic emendari stiterit. nunc fere negligentia paedagogorum sic emendari videtur, ut pueri non facere, quae recta sunt, cogantur sed cur non fecerint puniantur. denique cum parvulum verberibus coegeris, quid iuveni facias, cui nec adhiberi potest hic metus et maiora discenda sunt? adde , quod multa vapulantibus dictu deformia et mox verecundiae futura saepe dolore vel metu acciderunt, qui pudor frangit animum et abiicit atque ipsius lucis fugam et taedium dictat. iam si minor in eligendis custodum vel homines isto caedendi iure abutantur, quam det allis quoque nonnunquam occasionem hic miserorum metus. no
Abbreviated transcription (Latin):
agrendis puiti  genue nõ imploe lusus. quom posiris
u̾ncem quouis geneus questiũculis enn lãt᷑ moree
quoqi se n̾ueiiudendum simpliciꝰ detegũt medo nulla uide¬
atu etas tam infirma que nõ protinꝰ quid rectũ prauũ q
sir discat. Tum uel maximne foruiãda: quom simlandi nescia
est. et precipic̃tibue faalune cedit: frangas eim cicius qua
conigae que in paruũ iuduruerũt. Protmꝰ ergo ut quid
cupide: inr quid improbe: ut quid impotenter faciat monidꝰ
est puer. habendũq in añno semper illud uirgilianũ: adeo
in teneris cõsuescere multũ est. Cedi uero disapulos quã¬
libet. et reciptũ sir. et chrisippus nõ improbet numiine udĩ
primũ quia de forme arq seuule est. et certe qd conuerut si
etatem mucce ñurie. Deinde qued si quoi tam est meus
inliberalis ue obiunrgatõne non corugat᷑. ie eciã ad plagas
ut pessima q̃q mãcipia dinabitur. Poscremo qd̾ ut opus
quidem eur hac castigaciont si assiduns studioꝵ exactor ad¬

Expanded text:
 non inutiles lusus, cum positis invicem cuiusque generis quaestiunculis aemulantur. mores quoque se inter ludendum simplicius detegunt; modo nulla videatur aetas tam infirma, quae non protinus quid rectum pravumque sit discat, tum vel maxime formanda, cum simulandi nescia est et praecipientibus facillime cedit. frangas enim citius quam corrigas, quae in pravum induruerunt. protinus ergo, ne quid cupide, ne quid improbe, ne quid impotenter faciat, monendus est puer; habendumque in animo semper illud Vergilianum: adeo in teneris consuescere multum est. Caedi vero discentes, quamlibet et receptum sit et Chrysippus non improbet, minime velim. primum , quia deforme atque servile est et certe, quod convenit, si aetatem mutes, iniuria est; deinde, quod, si cui tam est mens illiberalis, ut obiurgatione non corrigatur, is etiam ad plagas ut pessima quaeque mancipia durabitur: postremo, quod ne opus erit quidem hac castigatione, si assiduus studiorum exactor a
Abbreviated transcription (Latin):
scd uto nõ subest uerauis: nec ptiutus ĩmissis radiabus
nitit᷑. ut que sũmo solo sparsa sunt semina celerius se¬
s effuundunt: et imitate spicas heibule manib aristie aure
messem flauescũt. Placeur hec annis comparata. deuide
star profectus aduinacio decigtt Nec quom aĩaduerterit
ꝓspiciar deinceps quonã modo tractandꝰ sit disccunt aĩmꝰ
Sñt quidã nisi institeris remissi. quidã iiꝑia iudignani᷑
quosdã cõtiner metus. quosdam debilitar: alios cõtinnacio
extimdit: in aluis plus ipetus facit. Nlihi ille det ̾ puti
quẽ laus exaret: quẽ gloria iuuet. qui untus fleat . hie
ent alcudus ambini: hñc mordebit obiuigatio: hũc honor
excitabit in hoc desidiam mũꝙy uetebor. Danda est tanitn
ontĩbus aliqua Remissio nõ solũ quia iuilla res est que
Ramina carent. ut semare uiin suam possint ⁊ uelue qͥete
a lerma ⁊ etmnentur. sed quod stndĩ discende olũra e que

Expanded text:
sed cito. non subest vera vis nec penitus immissis radicibus sed cito. non subest vera vis nec penitus immissis radicibus nititur; ut, quae summo solo sparsa sunt semina, celerius se effundunt, et imitatae spicas herbulae inanibus aristis ante messem flavescunt. placent haec annis comparata; deinde stat profectus, admiratio decrescit. haec cum animadverterit, perspiciat deinceps, quonam modo tractandus sit discentis animus. sunt quidam, nisi institeris, remissi, quidam imperia indignantur. quosdam continet metus, quosdam debilitat, alios continuatio extundit, in aliis plus impetus facit. mihi ille detur puer, quem laus excitet, quem gloria iuvet, qui victus fleat. hic erit alendus ambitu, hunc mordebit obiurgatio, hunc honor excitabit, in hoc desidiam nunquam verebor. danda est tamen omnibus aliqua remissio; non solum quia nulla res est, quae et anima carent, ut servare vim suam possint, velut quiete alterna retenduntur; sed quod studium discendi voluntate, quae
Abbreviated transcription (Latin):
siguũ in parius precipuũ memoria est. Eius
dũplex uirtutis facile perapere et fidelirer
continere proximũ imutacio. Nam id quoq est docilis nat̾e
sic tamiẽ ut ea que discit effingat. non habirũ forte et in¬
gressum et si quid in peius notabile non dabit miihi spem
bone indolis qui hoc iuutandi fendio petet ut Rideatur.
Nam probus quoq in primis erit ille uere ingeniosus
alioqͥn non peuis duxerum tardi esse ingenii quã mali.
Probus amẽ ab illo segui et iacent plurimũ aberit. hic
meus que tradentui non difficulter acapiet quedã eciã
inrenrogabit: sequet᷑ tamẽ magis ꝙͣ procurier. illud in¬
genorũ uelur procox genꝰ nõ tenitre imꝙͣ peruenit ad
fuigem hi sunt qui parua facile facint et andacia pro¬
uecti quicqͥd illi possunt statim ostendũt: possunt autẽ
id demũ qd̾ in proximo est. utiba cõtumãt hec uultre in¬
tenito. nulla tardati uerecũdia perferũt: nõ młtũ p̾stãr

Expanded text:
signum in parvis praecipuum memoria est. eius duplex virtus, facile percipere et fideliter continere. proximum imitatio; nam id quoque est docilis naturae, sic tamen, ut ea quae discit effingat, non habitum forte et ingressum et si quid in peius notabile est. non dabit mihi spem bonae indolis, qui hoc imitandi studio petet, ut rideatur. nam probus quoque in primis erit ille vere ingeniosus; alioqui non peius duxerim tardi esse ingenii quam mali. probus autem ab illo segni et iacente plurimum aberit. hic meus quae tradentur non difficulter accipiet, quaedam etiam interrogabit, sequetur tamen magis quam praecurret. illud ingeniorum velut praecox genus non temere unquam pervenit ad frugem. hi sunt, qui parva facile faciunt et audacia provecti, quidquid illud possunt, statim ostendunt. possunt autem id demum, quod in proximo est; verba continuant, haec vultu interrito, nulla tardati verecundia proferunt. non multum praestant
Abbreviated transcription (Latin):
hendit in qua et primo uerbo longo post inreruallũ
redicũ est ultuũ. et media p̾ris. et medus ultĩa
cõgruũt. Uestrũ iam hic factũ deprehendit᷑ patres
conscripti nõ men ac pulcherimũ quidẽ fartũ. ueꝵ
ut dixi nõ meũ. fed uestrũ hac frequẽtiorẽ repeticõem¬
I Aõltir uocant. que sir et ꝑmixtis figuris ue supra
dixi ue que se habet epistolam ad brutũ. ego quom in
graciã reddieuĩ cum appio clandio et redierĩ par .c. n.
pompriũ et ego engo quã redierim et in eiidẽ sc̃tẽcus
erebriorib miutata declinacõnib ieracõne uarboꝵ ut
apud persiũ. Usq adeo ne iare tuũ in hil est. inil te
seire hoc stiat altei. et apud ciceronẽ. neq eñm pot̾at

Expanded text:
henditur, in qua et primum verbum longo post intervallo henditur, in qua et primum verbum longo post intervallo redditum est ultimum et media primis et mediis ultima congruunt: vestrum iam hic factum reprehenditur, patres conscripti, non meum; ac pulcherrimum quidem factum, verum, ut dixi, non meum, sed vestrum. hanc frequentiorem repetitionem πλοκήν vocant, quae fit ex permixtis figuris, ut supra dixi, utque se habet epistola ad Brutum, ego cum in gratiam redierim cum Appio Claudio, et redierim per Cn. Pompeium, ego ergo cum redierim. Sed in iisdem sententiis crebrioribus mutata declinationibus iteratione verborum: ut apud Persium, usque adeone scire tuum nihil est, nisi te scire hoc sciat alter? Sed apud Ciceronem, neque enim p
Abbreviated transcription (Latin):
tacio magriuis est dicedi labor magna ⁊cs est et
senreniarũ Iuir parer hic tuus patrẽ nnĩc appellas.
parrie tui filius es. fit catibus modo hoc schema
modis. ui pro cluẽtio quod ante tempus uemi dãdi
unde de illa frequẽcia per quẽ porro dacũ unde sup¬
tum. que porro interceptio populi. quor nõ de in¬
tegro: aut datũ hanc reuĩ cõmctã diuersitacem
cealius us łos oicp nocat qualis est pro cluẽtio
locũ in oppianitũ illũ tabulas publicas uiolari. cẽ¬
souas corrupisse decuriones uniuersi indicauerũt
cum illo nemo racioẽm nemo rẽ ullã cõtra hebat
nemo illũ ex tã multis cognatis et astinib tu¬
torem ñquã liberis suis stupsit. et deinceps adhuc
multa. ut hec in unũ congerũt᷑. ita contra illa disper¬
ia sunt que a cicerone diffiputa. deciputo. hic sege¬
tes. ilic ueniũt teliciꝰ une arborei fetus. et deinceps
illa uero apud ciceronẽ mira figuraꝵ mixtura depre¬

Expanded text:
tatio: magnus est dicendi labor, magna res et cetera; et tatio: magnus est dicendi labor, magna res et cetera; et sententiarum sunt: pater hic tuus? patrem nunc appellas? patris tui filius es? fit casibus modo hoc schema, modis, ut pro Cluentio: quod autem tempus veneni dandi? illo die? illa frequentia? per quem porro datum? unde sumptum? quae porro interceptio poculi? cur non de integro autem datum? hanc rerum, coniunctam diversitatem Caecilius μεταβολήν vocat, qualis est pro Cluentio locus in Oppianicum: illum tabulas publicas Larini censorias corrupisse decuriones universi iudicaverunt, cum illo nemo orationem, nemo rem ullam contrahebat, nemo illum ex tam multis cognatis et adfinibus tutorem unquam liberis suis scripsit, et deinceps adhuc multa. Vt haec in unum congeruntur, ita contra ilia dispersa sunt, quae a Cicerone dissipata dici puto: hic segetes, illic ueniunt felicius uuae, arborei fetus alibi, et deinceps. ilia vero apud Ciceronem mira figurarum mixtura depre