comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
fidebam. C ontriuit autẽ quis. insi
aduersariꝰ nr̃ diabolus. qui tam qm̃
leo rugiens. circuit querens quem
deuoret: Tu gͦ dñe ex bac contriti¬
in om̃i temꝑe. hoc est mane & uesꝑe.:
ñ sicut ille qui confitebit᷑ tͥ cũ bene fe¬
ceris ei: ñ sicut illi qui ad tempus cre¬
dunt. & in temꝑe temptationis rece¬
dunt: sed dicam cũ scĩs. Si bona susce¬
pimꝰ de. manu dñi: mala autẽ quare
ñ sustineamus : Et in mane quidem
sicut pullus hirundinis sic clamabo.
ni uesꝑe autẽ meditabor ut columba:
quatinus & cum gr̃ȩ matutinum ar¬
riserit. in modum hirundinis exultans
& clainitaus grãs agam ꝓ uisitatione.
& cũ uesꝑa ingruerit. ñ deerit sacrisi¬
tium uesꝑtinum: cum instar columbȩ
gemens lacrimas fundam in tribula¬
tione. Sic enim deseruiet tempꝰ utrũq
do: cum & ad uesꝑam demorabit᷑ fletꝰ.
& ad matutinũ lȩticia. Merens mere¬
bor in uesꝑa. quo letus fruar matutino.

Expanded text:
fidebam. Contrivit autem quis, nisi fidebam. Contrivit autem quis, nisi adversarius noster diabolus, qui tanquam leo rugiens circuit, quaerens quem devoret? Tu ergo, Domine, ex hac contritiin omni tempore, hoc est mane et vespere; non sicut ille qui confitebitur tibi cum benefeceris ei : non sicut illi, qui ad tempus credunt, et in tempore tentationis recedunt : sed dicam cum sanctis: Si bona suscepimus de manu Domini, mala autem quare non sustineamus? Et in mane quidem sicut pullus hirundinis, sic clamabo, in vespere autem meditabor ut columba: quatenus et cum gratiae matutinum arriserit, in modum hirundinis exsultans et clamitans gratias agam pro visitatione; et cum vespera ingruerit, non deerit sacrificium vespertinum, cum instar columbae gemens, lacrymas fundam in tribulatione. Sic enim deserviet tempus utrumque Deo, cum et ad vesperam demorabitur fletus, et ad matutinum laetitia. Moerens moerebo in vespera, quo laetus fruar matutino.
Abbreviated transcription (Latin):
tempus utiq credita. nͣ tradita in ęter¬
num. Item adiecit. p̾cisa est uelut a tex¬
ente uita mea. ut discerẽ ꝓfectus uitȩ
meȩ. ñ in mea s in manu omĩpotentis¬
ẽe. sicut telam in manu texentis: qnͣdo¬
quidẽ dum adhuc ordirer. hoc est sta¬
tim in iuitio succidit me: quatinꝰ eodẽ
pene temꝑe & dederit & tulerit quod
donarat. S: si deficit uirtus inea. ñ tam̃
dereliquit me: ne qui ceꝑat ñ posse
ꝑficere uideretur. Quid multa:. In ue¬
ritate mox comꝑi. quia uirtus in infir¬
initate ꝑficitur. & aio. Bonum mnͥ quia
humiliasti me. Cognoui enim quia de
mane usq ad uesꝑam fimes me. id est
consuminabis me. Non in solo mane iu¬
sitationis. aut tantũ in uesꝑa tempta
Stultus ego. qui tantum sꝑabam usq
ad mane. cum dauid dicat. Acusto
quasi leo sic contriuit om̃ia ossa mea
robur omne uidelicet: de quo adhue
sub tutela gr̃ę futuroꝵ imꝑuidus con¬

Expanded text:
tempus utique credita, non tradita in aetertempus utique credita, non tradita in aeternum. Item adjecit: Praecisa est velut a texente vita mea: ut discerem profectus vitae meae non in mea, sed in manu Omnipotentis, sicut tela in manu texentis; quandoquidem dum adhuc ordirer, hoc est statim in initio, succidit me, quatenus eodem pene tempore et dederit et tulerit quod donarat. Sed si defecit virtus mea, non tamen dereliquit me; ne, qui coeperat, non posse perficere videretur. Quid multa? In veritate mox comperi quia virtus in infirmitate perficitur ; et aio: Bonum mihi quia humiliasti me . Cognovi enim quia de mane usque ad vesperam finies me, id est consummabis me. Non in solo mane visitationis, aut tantum in vespera tentaStultus ego, qui tantum sperabam usque ad mane, cum David dicat: A custoquasi leo sic contrivit omnia ossa mea: robur omne videlicet, de quo adhuc sub tutela gratiae futurorum improvidus con
Abbreviated transcription (Latin):
& spes receus quã conceꝑam salutis in
lamiamq intercludi uideret. Aixi. uon
uidebo dñm dm̃ in terra uiuentium.
Quod utiq in habundantia mea p̾sump¬
seram. Dixi enim in habiudantia mea.
ñ mnouebor in ȩternum. ñ actendens.
quod in uoluntate tua. ñ in potestate
mea prestitisti decori meo uirtutem
qua mobrem auertisti faciem tuam ame
Q factus sum conturbatus. nequaquã
iam uisurus dũm dm̃. id est. patrem
in terra uiuentium. Non aspiciam ho¬
minẽ ultra. uidelicet filium. de. quo
dictum est. Et homo est. & quis cog¬
nouit eum: S nec hibitatorẽ quietis.
iã est sp̃m sc̃m: de quo scͥptum est Suꝑ
que requiscet sp̃s nĩs. nisi suꝑ humi
lem & quietum: A adidit quoq. Se¬
neratio mea ablata est & conuoluta ẽ
a me: hoc est bonoꝵ oꝑum ꝓles. quam
ex timore cȩperam parturirer ut dei
anma mea ꝑosset dici. & quȩ multos
habebat. filios infirmata est. Ablata est
autem pia hȩc soboles. & conuoluta est
a me: quasi tabernaculum pastoꝵ. ad

Expanded text:
recens, quam conceperam salutis, mihi jamjamque intercludi videretur: Dixi: Non videbo Dominum meum in terra viventium: quod utique in abundantia praesumpseram. Dixi enim in abundatia mea: Non movebor in aeternum; non attendens quod in voluntate tua, non in potestate mea praestitisti decori meo virtutem. Quamobrem avertisti faciem tuam a me, et factus sum conturbatus , nequaquam jam visurus Dominum Deum, id est Patrem, in terra viventium. Non aspiciam hominem ultra, videlicet Filium, de quo dictum est: Et homo est, et quis cognovit eum? Sed nec habitatorem quietis, id est Spiritum sanctum, de quo scriptum est: Super qulem et quietum? 3. Addit quoque: Generatio mea ablata est et convoluta est a me: hoc est, bonorum operum proles, quam ex timore coeperam parturire, ut de anima nostra possit dici: Et quae multos habebat filios, infirmata est. Ablata est autem pia haec soboles, et convoluta est a me quasi tabernaculum pastorum: ad
Abbreviated transcription (Latin):
tiamꝰ. idipsũ ꝓfecto quod piemiserat. ñ qͥsi iam
acceꝑim aut iã ꝑfectꝰ sim: etiã paulus ipse ne¬
cesse est fateat᷑. quia nunc cognosco ex parte:
& item. uidemꝰ nunc ꝑ speculũ in enigmate:
tunc autẽ facie ad faciẽ. Qoͦ ergo homini inte¬
rim noscit᷑ capabiliꝰ: pia saue & ꝓuida incul¬
catione ampliꝰ cõmendat̃. Propriũ eni afflic¬
toꝵ est. ut molestiis exini sũmã reputent feli¬
citatẽ. & carere miseria ꝑfectã beatitudinẽ
arbitrent᷑. Unde & ꝓpħa in psalmo. conuerte.
re anima mea in requiẽ tuã. qͥa dñs benefecit
tͥ. nec ulla tam̃ collate munera felicitatis enu¬
merat. s adiungit. Quia eripuit animã meã
de morte: ocłos meos a lacͥmis pedes meos a
lapsu. In qͥbꝰ sane uerbis patenter indicat:
qͣntã sibi reqͥem. qͥntaq dñi beneficia udicet.
a tͥbulationibꝰ & ꝑiculis liberari. Cui ꝓfecto¬

Expanded text:
tiamus; idipsum profecto quod praemiserat: Non quasi jam acceperim, aut jam perfectus sim , etiam Paulus ipse necesse est fateatur, quia nunc cognosco ex parte; et item: Videmus nunc per speculum in aenigmate, tunc autem facie ad faciem . Quod ergo homini interim noscitur capabilius, pia sane et provida inculcatione amplius commendatur. Proprium enim est afflictorum, ut molestiis eximi, summam reputent felicitatem; et carere miseria, summam beatitudinem arbitrentur. Unde Propheta in psalmo: Convertere, inquit, anima mea, in requiem tuam, quia Dominus beneficit tibi: nec ulla tamen collatae munera felicitatis enumerat, sed adjungit: Quia eripuit animam de morte, oculos meos a lacrymis, pedes meos a lapsu . In quibus sane verbis patenter indicat, quantam sibi requiem, quantaque Domini beneficia judicet a tribulationibus et periculis liberari.
Abbreviated transcription (Latin):
sũptione: s de uoluntate uenerabiliũ fr̃m
a goabbatũ nr̃oꝵ qͥ id nobis etiã inuinguã.
& tam̃ sibi quidẽ passim nolunt. om̃ino le¬
cere fempe aliã m racionẽ & singłarem ne¬
cessitatẽ eȩ nouerunt. Nec enĩ modo loque¬
rer uobis: si possẽ laborare uobiseũ. ulia
uos forte efficatiꝰ uerbũ foret: s & conscientie
nee magis acceptũ. C ȩterũ qͥndo ia mͥ pecca¬
tis meis exigentibꝰ & honerosi huiꝰ ut ipsi sci¬
tis tam multiplici infirmitate corporis. & ipsa
quoq temporis necessitate negat᷑: utinã dicets
& ñ faciens. in regno dei uel minimꝰ merear

Expanded text:
sumptione, sed de voluntate venerabilium fratrum et coabbatum nostrorum, qui id nobis etiam injungunt, quod tamen sibi quidem passim nolunt omnino licere. Nempe aliam mihi rationem et singularem necessitatem esse noverunt. Neque enim modo loquerer vobis, si possem laborare vobiscum. Illud forte vobis efficacius verbum foret, sed et conscientiae meae magis acceptum. Caeterum quando id mihi peccatis meis exigentibus, et onerosi hujus ut ipsi scitis tam multiplici infirmitate corporis, et ipsa quoque temporis necessitate negatur; utinam dicens et non faciens, in regno Dei vel minimus merear
Abbreviated transcription (Latin):
uobis s nota om̃ibꝰ sententia: in pre-
& ꝑiculosiꝰ ignorari. Idem sane etiã spei ñ in
⁊ conuenienter tribui posse uidet. Longe enĩ
facilius mens humana tantoꝵ exꝑta maloꝵ:
qͥbꝰ sit caritura quã quibꝰ ꝑfruitura compre¬
hendit. Nempe germana sidei speiq cognatio
est: ut quod illa fucurũ credit. hȩc sibi incipi¬
at sꝑare futurũ. Merito ꝓinde apłs fidẽ spe¬
randarũ rerũ substantiam diffinit: qͦd uide¬
licet ñ eredita nemo sperare. ñ plus quã suꝑ in¬
ane pingere possit. Dicit ergo fides. parata suil
in excogitabilia bona a deo fidelibꝰ suis: dicit
spes. in illa seruant᷑: nã tertia quidẽ caritas. cur¬
po mͥ in qͥd ad illa. Cȩterũ ut iã memini. diffici¬
le om̃ino. aut etiã impossibile est. illoꝵ qͣlitatẽ
uestigare bonoꝵ: nisi cui forte uxta illud apłi.
gue ocłs ñ uidit nec auris audiuit. nec in cor
hominis ascendit quȩ preparauit deus diligen

Expanded text:
sed nota omnino sententia, in praecet periculosius ignorari. Idem sane etiam spei non inconvenienter tribui posse videtur. Longe enim facilius mens humana tantorum experta malorum, quibus sit caritura, quam quibus perfruitura, comprehendit. Nempe germana fidei, speique cognatio est; ut quod illa futurum credit, haec sibi incipiat sperare futurum. Merito proinde Apostolus fidem sperandarum rerum substantiam esse definit : quod videlicet non credita nemo sperare, non plus 854 quam super inane pingere possit. Dicit ergo fides: Parata sunt magna et inexcogitabilia bona a Deo fidelibus suis. Dicit spes: Mihi illa servantur. Nam tertia quidem charitas: Curro mihi, ait, ad illa. Caeterum, ut jam memini, difficile omnino, aut etiam impossibile est illorum qualitatem investigare bonorum, nisi cui forte, juxta illud Apostoli: Quae oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit
Abbreviated transcription (Latin):
manꝰ olim tͥbꝰ annis ei in specu posito ministra¬
uit. Pic siquidẽ ut legimꝰ pat̾s si oculis fu¬
rabat᷑ horas: & quẽ sibi subriꝑe ad man¬
ducandũ pocerat. certis diebꝰ be¬
nedicto panẽ ferebat. Et ego qͥdẽ ñ dubito
fãs pluribꝰ qui inter uos sunt abundantiorẽ
sp̃ualiũ deliciarũ suppetere copiã s qͦd uob̾
cõmunico. ñ subripio mͥ. Quinimino & securĩ
& suauus quicqͥa ilud sit quod añs donot
sumo uobiscũ: Neceni alimonia bec distribu¬

Expanded text:
manus olim tribus annis in specu posito pie ministramanus olim tribus annis in specu posito pie ministravit. « Pie » siquidem, ut legimus, « patris sui oculis furabatur horas, et quem sibi subripere ad manducandum poterat, certis diebus Benedicto panem ferebat . » Et ego quidem non dubito, fratres, pluribus qui inter vos sunt, abundantiorem spiritualium deliciarum suppetere copiam; sed quod vobis communico, non subripio mihi. Quinimo et securius, et suavius, quidquid illud sit quod Dominus donat, sumo vobiscum: nec enim alimonia
Abbreviated transcription (Latin):
catũ .s. nec fusse qͥdẽ. Attam̃ quodam᷑ iam te
ꝓpe ilis fusse uidet̃: quod tam facile ꝑlualu
est. quod tã festinanter int̾uit. Qd uͦ aliud
aamonebat. qͣm & ipsã quoq peccati pena
& si necdũ inẽȩ corporibꝰ. iam tam̃ uelut pro
foribꝰ ẽẽ qͥ dixit: in quacũq die comederitis de
ligno scientiȩ boni & mali. morte moriemi¬
mni  Felix ꝓude expectatio & beata spes nĩa:
quoꝵ tam longe gloriosior fut᷑a est resurrec¬
tio qͣm fuerit prima conditio: ut nec culpa
omino nec pęna. nec malũ scilicet nec flagel¬
lũ aut regnet aut habitet. aut regnare iam
gellũ ñ appropinqͣbit cabernacło tuo. Nempe
nil tã remotũ. qͣm qͦd adesse ultra ñ pocest.
Sea qͥa agimꝰ fĩs: Clereor deprehendi. Nempe
horã hanc magnꝰ ille & cõmunis abbas noster
& ur̃. ñ uacatiom sermonũ. s oꝑi manuum
sertĩ ñ immemor religiosȩ fraudis illiꝰ. qua ro¬

Expanded text:
catum, sed nec fuisse quidem. Attamen quodammodo jam tunc catum, sed nec fuisse quidem. Attamen quodammodo jam tunc prope illos fuisse videtur, quod tam facile persuasum est, admonebat, quam et ipsam quoque peccati poenam, etsi necdum inesse corporibus, jam 856 tamen velut pro foribus esse qui dixit: In quacunque die comederitis de ligno scientiae boni et mali, morte moriemini? Felix proinde exspectatio, et beata spes nostra, quorum tam longe gloriosior futura est resurrectio, quam fuerit prima conditio: ut nec culpa omnino, nec poena: nec malum scilicet nec flagellum, aut regnet, aut habitet; aut regnare, autgellum non appropinquabit tabernaculo tuo. Nempe nil tam remotum, quam quod adesse ultra non potest. 6. Sed quid agimus, fratres? Vereor deprehendi. Nempe horam hanc magnus ille et communis abbas noster et vester non vacationi sermonum, sed operi manuum sertim non immemor religiosae fraudis illius, qua Ro
Abbreviated transcription (Latin):
ciꝰ sit a deo animã quã ã corpore separan. Sa¬
ne ubi ꝓrsus de medio factũ fuerit omne
peccatũ: causa qͥdẽ om̃ino sublata. ne ipse
quoq deinceps manebit effectꝰ: ut quomodo
acelere iam ad te malum om̃ino non po¬
trst. sic nec flagellũ quidẽ ualeat appropin¬
qr tabernaculo tuo: quod udelicet tã lou¬
x si ab exteriori homine quęlibet pena. qͣm
ionge fuerit culꝑa ab interiori. dea enĩ ait
Neret ii te malĩ aut fagellũ in tabernaculo
tuo s ñ accedet. ñ appropinqͥbit. Si qͥdẽ consi¬
acrare est homines in quibꝰ peccatũ ñ modo
habitat. s & regnat: nec iã ꝓximũ magis. aut
añari. Est autẽ & alios inuenire in qͥbꝰ manet
ieis euulsũ qͣdãmodo. necdũ tam̃ expulsir
aciectũ s ñ ꝓrsus eiectũ. Constat sane ab initio
ñ suisse sic. s in parentibꝰ pͥmis ante pͥmã illã
mandati p̾uaricationẽ ñ modo ñ regnasse pec¬

Expanded text:
cius sit a Deo animam, quam a corpore separari. Sacius sit a Deo animam, quam a corpore separari. Sane ubi prorsus de medio factum fuerit omne peccatum, causa quidem omnino sublata nec ipse quoque deinceps manebit effectus: ut quomodo accedere jam ad te malum omnino non poterit, sic nec flagellum quidem valeat appropinquare tabernaculo tuo, quod videlicet tam longe sit ab exteriori homine quaelibet poena, quam longe fuerit culpa ab interiori. Neque enim dicit, Non erit in te malum, aut flagellum in tabernaculo tuo; sed: Non accedet, nderare homines, in quibus peccatum non modo habitat, sed et regnat: nec jam proximum magis, aut dominari. Est autem et alios invenire, in quibus eis, evulsum quodammodo, necdum tamen expulsum; dejectum, sed non prorsus ejectum. Constat sane ab initio non fuisse sic; sed in parentibus primis ante primam illam mandati praevaricationem non modo non regnasse pec
Abbreviated transcription (Latin):
Merito ꝓuide timet & odit flagellũ caro nr̃a: quo
nimirũ ab ipsiꝰ animȩ cam delectabili honora¬
sustineat illud necesse est. Expedit autẽ sic cole¬
rare. ut ꝓrsus euadas: & flagellũ deinceps non
appropinquet tabernacło tuo. Lam uero us
supͣ meminimꝰ & incessanter conuenit memi¬
nisse. uera anͥme uita ds est: & inter hȩc qͦq¬
solũ separat malũ: s malũ animȩ. quod ñ est
aliud quã peccacũ. Eia fr̃s nugari libeat: oco¬
sitatibꝰ indulgere delectet. Nunirũ gemino
hoc serpente uitino qui duplicẽ nobis aufe¬
rant uitã. alter corporis. alter cordis: quid in
secure dormiamꝰ: Nisi qͦd negligentia in gͣuio¬
ri ꝑiculo. ñ tam securitatis est quã desꝑatiõĩs
indiciũ. Et qͥde optandũ nobis ab utroq libe¬
rari: s cauendũ sane interĩ peccatũ quã pe¬
na pectati. & eo studiosiꝰ a malo quã a flagello
declinandũ: quo ꝑniciosius & om̃ino infeli¬

Expanded text:
Merito timet proinde et odit flagellum caro nostra, quo Merito timet proinde et odit flagellum caro nostra, quo nimirum ab ipsius animae tam delectabili honorasustineat illud necesse est. Expedit autem sic tolerare, ut prorsus evadas, et flagellum deinceps non appropinquet tabernaculo tuo. 4. Jam vero, ut supra meminimus, et incessanter convenit meminisse, vera animae vita Deus est: et inter haec quoque separat malum, sed malum animae, quod non est aliud quam peccatum. Eia, fratres, nugari libeat, otiositatibus indulgere delectet; nimirum gemino hoc serpente vicino, qui duplicem nobis auferant vitam, alter corporis, alter cordis. Quidni secure dormiamus, nisi quod negligentia in graviori periculo, non tam securitatis est, quam desperationis indicium? Et quidem optandum nobis ab utroque liberari: sed cavendum sane interim peccatum, quam peccati poena; et eo studiosius a malo, quam a flagello declinandum, quo perniciosius et omnino infeli
Abbreviated transcription (Latin):
terentẽ. Quomͦ dicunt nobis carnales hom¬
nes: crudelis est uita ur̃a. ñ parcitis carni ure.
Esto. ñ parcimꝰ semini: in quo ei magis parcere
poteramꝰ᷑: An ñ meliꝰ est illi renouari & nu¬
tiplicari in agro: quã in horreo putrefieri:
Heu computruerunt ium̃ta in stercore suo.
Sic uos parcitis carni ur̃e: Simꝰ nos crudeles
interi ñ parcendo: at uos plane crudeliores.
Siqͥdẽ nunc etiã caro nr̃a reqͥescit in spe: uide¬
ritis ipsi qͥd ignominiȩ interĩ ur̃a sustineat.
quid miserie cã maneat in futurũ. Non ace¬
det ad te malũ: & flagellũ ñ appropinqͣbit
cabernaculo tuo. Hic duplex stola. & gemin
quȩdã immortalitas comiñdat᷑. Vnde enri
nisi ex separatione animȩ & corporis. mos
cedit: Inde est. qͦd mortuũ corpꝰ exanime no¬
minat᷑. Unde autẽ separatio hȩc. nisi exfa¬
gellis presentibꝰ: ex qͥlibet doloris uehementia
ex ipsiꝰ corporis corrupcions ex pęna peccatie

Expanded text:
terentem. Quomodo dicunt nobis carnales homterentem. Quomodo dicunt nobis carnales homines: Crudelis est vita vestra, non parcitis carni vestrae? Esto, non parcimus semini. In quo ei magis parcere poteramus? An non melius est illi renovari et multiplicari in agro, quam in horreo putrefieri? Heu! computruerunt jumenta in stercore suo! Sic vos parcitis carni vestrae? Simus nos crudeles interim non parcendo: at vos plane parcendo crudeliores. Siquidem etiam nunc caro nostra requiescit in spe: videritis vos ipsi quid ignominiae interim vestra sustineat, quid miseriae eam maneat in futurum. Non accedet ad te malum, et flagellum non appropinquabit tabernaculo tuo. Hic duplex est stola, et gemina quaedam immortalitas commendatur. Unde enim nisi ex separatione animae et corporis mors procedit? Inde est quod mortuum corpus, exanime nominatur. Unde autem separatio haec, nisi ex flagellis praesentibus, ex qualibet doloris vehementia, et ipsius corporis corruptione, ex poena peccati?
Abbreviated transcription (Latin):
sine anuna. sic sit anima sine deo. plane mor¬
tua in semetipsa: instar uniꝰ eoꝵ quos tanqͣm
sine deo in hoc secło fuisse apłs memorabat.
Nec sane dixerim: ut uł ipsã odio habeas carnẽ
tuã. Dilige eã tanqͥm tͥ datã in adiutorium:
& ad eterne beatitudinis consortiũ preparatã.
Ceterũ sic amet anima carnẽ. ut ñ ipsa in car¬
anima carnẽ suã. s multomagis suã ipsius
animã seruet: amet adã euã suã. s ñ sic amet.
ut uoci eiꝰ plus obȩdiat quã diuinȩ. Deniq
ne ipsi qͥdẽ expedit sic amarr: ut udelicet cu
interim caues a flagello paternȩ correptionis.
thesaurires irã ȩt̾nȩ dãpnationis. Genimina
uꝑarũ ait ioħs: qͥs demonstrauit uobis fu-¬
gere a uent̃a ua: Tacite dignos fruct̃ peni¬
tentiȩ. Ac si euidentiꝰ loqueret᷑. Apprehẽ
dite disciplinã ne qͥndo irascat᷑ dñs: sustine¬
te uirgã: corripientẽ. ne sentiatis malleũ con¬

Expanded text:
sine anima, sic sit anima sine Deo, plane morsine anima, sic sit anima sine Deo, plane mortua in semetipsa instar unius eorum quos tanquam sine Deo in hoc saeculo fuisse Apostolus memorabat. . 3. Nec sane dixerim, ut vel ipsam odio habeas carnem tuam. Dilige eam, tanquam tibi datam in adjutorium, et ad aeternae beatitudinis consortium praeparatam. Caeterum sic amet anima carnem, ut non ipsa in caranima carnem suam; sed multo magis suam ipsius animam servet. Amet Adam Evam suam; sed non sic amet, ut voci ejus plus obediat quam divinae. Denique ne ipsi quidem expedit sic amari, ut videlicet cui interim caves a flagello paternae correptionis, thesaurizes iram aeternae damnationis. Genimina viperarum, ait Joannes, quis demonstravit vos fugere a ventura ira? Facile dignos fructus poenitentiae .dite disciplinam, ne quando irascatur Dominus; sustinete virgam corripientem, ne sentiatis malleum con
Abbreviated transcription (Latin):
hoc exteriꝰ tabernaculũ uideant᷑. Qd enĩ aliud
quã non mͦ dei s & sui ignorantiã habent:
qui tanquã mortui a corde omnẽ insumuił
oꝑam cirra carnẽ: sic intendentes tabernacu¬
lo suo. ac si nunquã putant ẽẽ casurũ: Ue¬
rumptam̃ cadat necesse est: atq id qͥdẽ in
breui. An ñ seipsos nescire uident᷑: qui sic de-¬
diti sunt carni & sanguini. ac si om̃ino nichil
aliud quã carnẽ solam ẽẽ se reputent: sic in
uano accipientes animas suas. tanꝗͣ. ꝓrsus ig¬
norent animas se habere: Si separaueris preci¬
osũ a uili ait dñs. tanqͣ. os meũ eris: hoc est si
sollerter discreueris inter exteriorẽ interiorẽq
substantiã: ut ñ plus tabernaculo tuo timeas
ã flagello. qͣm tͥ ipsi a malo. hoc enĩ malũ est
unde dicit᷑. Declina a malo & fac bonũ. Hoc
malũ qͦd sua qͥdẽ anima animã pͥuat: quod se¬
parat inter se & deũ. ut eo regnante. tanqͣ corpꝰ

Expanded text:
hoc exterius tabernaculum videantur. Quid enim aliud hoc exterius tabernaculum videantur. Quid enim aliud quam non modo Dei, sed et sui ignorantiam habent, qui tanquam mortui a corde, omnem insumunt operam circa carnem sic intendentes tabernaculo suo, ac si nunquam putent esse casurum? Verumtamen cadat necesse est, atque id quidem in brevi. An non se ipsos nescire videntur, qui sic dediti sunt carni et sanguini, ac si omnino nihil aliud quam carnem solum se esse reputent, sic in vano accipientes animas suas, tanquam prorsus ignorent animas se habere? Si separaveris pretiosum a vili, ait Dominus, tanquam os meum eris : hoc est, si solerter discreveris inter exteriorem interioremque substantiam, ut non plus tabernaculo tuo timeas a flagello, quam tibi ipsi a malo. Hoc enim malum est, unde dicitur: Declina a malo, et fac bonum . Hoc malum, quod sua quidem anima animam privat, quod separat inter te et Deum; ut eo regnante, tanquam corpus
Abbreviated transcription (Latin):
qͦd hodie tͣctandũ est nob̃. simile inuenit᷑.
N on acceilet ad te malũ: & flagellũ non appro¬
pinqͣbit tabernaculo tuo. Est autẽ uersus ip¬
sius quantũ nos capimꝰ facilis intelligentia.
ad quã forte ex uobis iam aliqui prȩuolarid.
N eq enĩ cã rudes estis. aut sp̃ualis studii cam
exꝑtes: uc ñ facillime inter uos & tabernacła
ur̃a & rursũ inter io qͦd malũ & qͦd flagellũ
dicit̃ discernatis. Nam & apłm sane audistis
dicentem. cum iam bonum certam̃ certas¬
set: uelocem fore depositionẽ taberuaculi sui.
Sed quid ego apłi uciba memoro: Quasi tie¬
ro ignorare possit miles tabernaculũ suũ:
aut exemplo docendus sit alieno. Culemus
sane ñnullos tabernacula sua in turpissimȩ
captiuitatis domicilia cõmutasse. nec mlita¬
re in hiis. s miserã gerere seruitutẽ. Inmo uͦ
qͦd om̃ino ridiculũ est sic errant aliqui. & in
tantã obliuionẽ & sp̃italẽ frenesim deuene¬
ruit: ut nichil sese aliud putare qͥm suum

Expanded text:
ctandum est, simile invenitur: Non accedet ad te malum, et flagellum non appropinquabit tabernaculo tuo. Est autem versus ipsius, quantum nos capimus, facilis intelligentia, ad quam forte ex vobis jam aliqui praevolarint. Neque enim tam rudes estis, aut spiritualis studii tam expertes, ut non facillime inter vos et tabernacula vestra, et rursum inter id quod malum, et quod flagellum dicitur, discernatis. Nam et Apostolum sane audistis dicentem, cum jam bonum certamen certasset, velocem fore depositionem tabernaculi sui . Sed quid ego Apostoli verba memoro? Quasi vero ignorare possit miles tabernaculum suum, aut docendus sit exemplo alieno. Videmus sane nonnullos tabernacula sua in turpissimae captivitatis domicilia commutasse, nec militare in his, sed miseram gerere servitutem. Imo vero quod omnino ridiculum est, sic errant aliqui, et in tantam oblivionem et spiritualem phrenesim devenerunt, ut nihil sese aliud putare, quam suum
Abbreviated transcription (Latin):
teis: quia in latitudine caritatis. Ee¬
ce enim bonoꝵ meoꝵ ñ eges dñe: &
tamen dicis. conuertimini filii homi¬
num. & tamen clamnitas. reuertere. re¬
uertere sunamitis. reuertere reuerte¬
re ut intueamur te. Propterea obse¬
tro uos dilectissimi. qui reminiscimin
añi ne taceatis. & ne detis silentium ei.
audientes iugiter quid loquat᷑ in uob

Expanded text:
teis, quia in latitudine charitatis. Ecteis, quia in latitudine charitatis. Ecce enim bonorum meorum non eges Domine: et tamen dicis: Convertimini ad me, filii hominum; et iterum clamitas: Revertere, revertere, Sunamitis; revertere, revertere, ut intueamur te . 7. Propterea obsecro vos, dilectissimi, qui reminiscimini Domini, ne taceatis, et ne detis silentium ei: audientes jugiter quid loquatur in vob
Abbreviated transcription (Latin):
sanguis: paruulos quoq babylonis co¬
tio tenentes & allidentes ad petram.
ipsum etiam malignum cum temptaer¬
onib suis a conspectu cordis nr̃i abicien¬
des & ddeducentes ad nichilum. Eas ue¬
ro cogitationes quȩ iusticiȩ & ueritatis
nos admonent. tota deuotione suscipi¬
entes. diuinȩ dignationis grãm habea¬
mus. nec tantȩ aliquando benignitati
inueniamur ingrati: scientes. qm̃ ipse
est qui loquitur uisticiã. iꝑse cuiꝰ sermo
ueritas est. Quantȩ enim temeritatis.
alloquitur nos dñs maiestatis. nos iu¬
sensati auertamus aurem. & ad nescio
quas ineptias conuertamus: Quanta ẽ
hec inuria. & quam grauiter uindis¬
canda: cum uilissimus uermnis claman¬
tem ad se audire. dedignatur creatorẽ
unuersitatis: Quanta uero & quam
meffabilis diuinȩ dignatio bonitatis.
quȩ cotidie conspicit nos infelices a¬
uertentes aures. obdurantes cordar
& nchilominꝰ clamat adnos. & uigi¬
ter clamitat ni plateis: Uere in pla¬

Expanded text:
sanguis: parvulos quoque Babylonis, cosanguis: parvulos quoque Babylonis, cotio tenentes, et allidentes ad petram: ipsum etiam malignum cum tentationibus suis a conspectu cordis nostri abjicientes, et deducentes ad nihilum. Eas vero cogitationes, quae justitiae et veritatis nos admonent, tota devotione suscipientes, divinae dignationi gratiam habeamus: nec aliquando tantae benignitati inveniamur ingrati, scientes quoniam ipse est qui loquitur justitiam; ipse cujus sermo veritas est. Quantalloquitur nos Dominus majestatis, nos insensati avertamus aurem, et ad nescio quas animum ineptias convertamus! Quanta est haec injuria, et quam graviter vindicanda, cum vilissimus vermis clamantem ad se audire deuniversitatis? Quanta vero et quam ineffabilis divinae dignatio bonitatis, quae quotidie concipit nos infelices avertentes aures, obdurantes corda, et nihilominus clamat ad nos, et jugiter clamitat in plateis? Vere in pla
Abbreviated transcription (Latin):
immicus est. resiste uiriliter inimico.
Si tuus ipse sp̃s est: argue eum. & ise¬
rabiliter plange. quod in tantã mise¬
riam. & tam miserabilem deuenerit
seruitutem. Quotiens uero suꝑ casti¬
gando corꝑe. humiliando corde. ser
seu cęteris uirtutib acquirendis. con¬
seruandis. amplificandis. salubris co¬
gitatio in mente uersatur. diuinus
sine dubio sp̃s est. qui loquit᷑. aut ꝑ
seipsum sane. aut ꝑ angłm suũ . Et
quem  admodũ de huinano atq
maligno spũ dictum est. sic de
angłico atq diumo: nec facile est qͥs
loquatur discernere. nec ignorare ꝑi¬
culosum: p̃sertim cum certũ sit ange¬
lum bonũ numqmͣ loqui a semetipso:
s dm̃ ẽẽ qui loquatur in ipso s tudi¬
osius gͥ deinceps consideremꝰ quonã
modo malignoꝵ illoꝵ sp̃uum sugge¬
stiones audire. immo quanta indig¬
natione abicere debeamꝰ auertentes
aures nr̃as ne audiamus sanguinem
& sapientiam quã reuelat caro &

Expanded text:
inimicus est, resiste viriliter inimico: inimicus est, resiste viriliter inimico: si tuus ipse spiritus est, argue eum, et miserabiliter plange, quod in tantam miseriam et tam miserabilem devenerit servitutem. 5. Quoties vero super castigando corpore, humiliando corde, servseu caeteris virtutibus acquirendis, conservandis, amplificandis, salubris cogitatio in mente versatur, divinus sine dubio Spiritus est qui loquitur, aut per seipsum sane, aut per angelum suum. Et quemadmodum de humano atque maligno spiritu dictum est, sic de angelico, et de divino: nec facile est quis loquatur discernere, nec ignorare periculosum; praesertim, cum certum sit, angelum bonum nunquam loqui ex semetipso, sed Deum esse qui loquitur in ipso. 6. Studiosius igitur deinceps consideremus, quonam modo malignorum illorum spirituum suggestiones audire, imo quanta indignatione abjicere debeamus, avertentes aures nostras ne audiamus sanguinem, et sapientiam quam revelat caro et
Abbreviated transcription (Latin):
discrete factum uidetur. aut dictum.
si qua deniq aut in signo aut in oꝑe
quolibet data uidetur indignationis
occasio. materia suspicionis. Huic gͦ
cogitatioͣ non aliter qm̃ ipsi diabolo
resistendum est: nec aliter ab ea qm̃
ab ipsa ꝑditione cauendum. Scͥptum
est enim. In pacientia ur̃a possi debi¬
tis aminas ur̃as. Fit tamen aliqnͣdo
ut sp̃s nr̃ a quolibet hoꝵ trium ere¬
bro suꝑatus & seruus addictus illi:¬
heu in suam ipsius ꝑuitiem uices illtꝰ
agat: ut iam sine om̃i alteriꝰ sp̃s sug¬
gestione ipsa ex se amma aut uolupͣ¬
tuosas. aut uanas. aut amaras pariat
cogitationes. Iam uero facile arbitior
posse discerni. quando nr̃ ipse loqui¬
tur sp̃s: quando uero loquentẽ alte¬
rum audiat quemlibet ẽ tribus illis.
S quid refert quicũq loquat᷑. diun
unum & idẽ sit quod loquunt᷑: Qtud
refert loquentis nosse ꝑsonam. dũ con¬
stet ꝑnciosum eẽ quod loquitur: si

Expanded text:
discrete factum videtur aut dictum; discrete factum videtur aut dictum; si qua denique aut in signo, aut in opere quolibet data videtur indignationis occasio, materia suspicionis. Huic ergo cogitationi non aliter, quam ipsi diabolo resistendum est: nec aliter ab ea, quam ab ipsa perditione cavendum. Scriptum est enim: In patientia vestra possidebitis animas vestras . 4. Fit tamen aliquando, ut spiritus noster a quolibet horum trium crebro superatus, et servus illi addictus, in suam ipsius perniciem, heu! vices illius agat, ut jam sine omni alterius spiritus suggestione ipsa ex se anima aut voluptuosas, aut vanas, aut amaras pariat cogitationes. Jam vero non facile arbitror posse discerni, quando noster ipse loquatur spiritus, quandove loquentem alterum audiat quemlibet e tribus illis. Sed quid refert quicunque loquatur, dum unum et idem sit quod loquuntur? Quid refert loquentis nosse personam, dum constat perniciosum esse quod loquitur? Si
Abbreviated transcription (Latin):
cũm de cibo de potu. de somno. cȩteriꝰq
similib ad carnis curam ꝑtinentib co¬
gitantes. buinano quodam in ardesci-¬
mus desiderio: certum sit nobis sp̃m
carnis ẽẽ qui loquitur. & tamqm ad¬
uersarium repellamus eum dicentes.
Uade retro sathanas. qm̃ non sapis quȩ
di sunt: s magis sapientia tua inimi¬
ca est dõ. Cum autem ñ de illecebris
carnis. s de ambitione scłi. de iactau¬
tia. de arrogantia. cȩterisq similib
cogitatio uana uersatur in cordib
nris. sp̃s mundi ẽ qui loquit᷑. longe
ꝑniciosior hostis. & maiori sollicitu¬
dine repellendus. Interdum uero sa¬
tellitib ipsis terga uertentib pͥnceps
ipse habens iram magnã tamquam
leo rugiens insurgit aduersum nos.
cũ uidelicet ñ ad uoluptatẽ carnis.
aut scłi uanitatẽ. s ad iram. ad impa¬
cientiã. ad inuidiam. ad amaritudinẽ.
animi ꝓuocamur. importune ingeren¬
do. si quid minꝰ ami cabiliter. ininꝰue

Expanded text:
cum de cibo, de potu, de somno, caeterisque cum de cibo, de potu, de somno, caeterisque similibus ad carnis curam pertinentibus cogitantes, humano quodam modo inardescimus desiderio, certum sit nobis spiritum carnis esse qui loquitur, et tanquam adversarium repellamus eum, dicentes: Vade retro, Satana, quoniam non sapis ea quae Dei sunt , sed magis sapientia tua inimica est Deo. Cum autem non de illecebris carnis, sed de ambitione saeculi, de jactantia et arrogantia, caeterisque similibus cogitatio vana versatur in cordibus nostris, spiritus mundi est qui loquitur, longe perniciosior hostis, et majori sollicitudine repellendus. Interdum vero satellitibus istis terga vertentibus, princeps ipse habens iram magnam, tanquam leo rugiens, insurgit adversus nos; cum videlicet non ad voluptatem carnis, aut saeculi vanitatem, sed ad iram, ad impatientiam, 1132 ad invidiam, ad amaritudinem animi provocamur: importune ingerendo, si quid minus amicabiliter, minusve
Abbreviated transcription (Latin):
Unde & dicit. N on est nobis colluctatio
aduersus caruem & sanguniẽ. s aduer¬
sus pͥncipes & potestates. aduersꝰ mundi
rectores tenebrarũ haꝵ. Esse tam̃ spm̃
caruis ñ bonum manifeste idem apls
madicat: ubi inflatos spũ carnis suȩ eẽ
quosdlam testatur. Et ẽẽ etiam sp̃m hu¬
nis mimdi declarat. ubi głatur in dño
ꝓ se pariter & ꝓ discipulis suis. qͦd
non eum acceꝑint. sed sp̃m qui a deo
est: ut sciamus inquit. quȩ a dõ dona¬
ta sunt nobis. gunt gͦ hii duo satelli¬
tes maligni illius pͥncipis tenebrarum.
ne credamus ei: qm̃ sanguinẽ sitiunt.
ñ quidẽ corpoꝵ. sed quod grauius est
tura est: a sermonib eoꝵ cognoscetnꝰ
cos. & quis sp̃s sit qui loquatur. ipsa
suggestio declarabit. S emꝑ enim sp̃s
carnis mollia. sp̃s mundi uana. spiri¬
tus malitiȩ semꝑ amara loquit᷑. Quo¬
tiens gͦ importune ut assolet carnalis
cogitatio mentem pulsat. uerbi gratia.

Expanded text:
unde et dicit: Non est nobis colluctatio unde et dicit: Non est nobis colluctatio adversus carnem et sanguinem, sed adversus principes et potestates, adversus mundi rectores tenebrarum harum . Esse autem spiritum carnis non bonum, manifeste idem Apostolus indicat, ubi inflatos spiritu carnis suae quosdam esse testatur . Et esse etiam spiritum hujus mundi declarat, ubi gloriatur in Domino pro se pariter et pro discipulis suis, non quod eum acceperint, sed spiritum, qui a Deo est, ut sciamus, inquit, quae a Deo donata sunt nobis . 3. Sunt ergo hi duo satellites maligni illius principis tenebrarum; ne credamus ei; quoniam sanguinem sitiunt, non quidem corporum, sed quod gravius est,tura est, a sermonibus eorum cognoscemus eos: et quis spiritus sit qui loquatur, ipsa suggestio declarabit. Semper enim spiritus carnis mollia, spiritus mundi vana, spiritus malitiae semper amara loquitur. Quoties ergo importune ut assolet, carnalis cogitatio mentem pulsat: verbi gratia,
Abbreviated transcription (Latin):
nant in sp̃u. de spu metent uitam ȩter¬
nam. Prudenter ꝓinde fr̃s & non ad
nisipientiã nobis sp̃ualem elegimꝰ uitã.
icere: & dm̃ qui sp̃s est adorare. in spu
& ueritate. S quia spũum aiuersa st̃
genera: necessaria est nobis eoꝵ dis¬
cretio: p̃sertim cum ab apło didiceri¬
mus. ñ onini sp̃ui ẽẽ eredendum. Lide¬
ri em̃ potest minus eruditis . &. qui pa¬
rum exercitatos habent sensus. omne
cogitationẽ ñ alterius qm̃ ipsuis huina
ui sp̃s eẽ sermonem. Quod ñ ita ẽẽ &.
certa fidi uirtus ꝓbat: & diuiuarum
testimonia scͥpturarum. Audiã iuiqͥi
apħa ñ quid ego loquar. s quid loqua¬
tur in me dñs ads. Et alius ꝓpha. Ange¬
lus inquit qui loquebatur iume: &r
cetera. Et in psalmo didicimꝰ fieri un¬
missionem tuam ꝑ angłos malos u nde
& timet apłs. ne sicut serpens decepit.
euam astutia sua. sic & discipuloꝵ qͥb
loquitur corda decipiantur: ab eo utiq
cuiꝰ ipse paulus astutias non ignorat.

Expanded text:
nant in spiritu, de spiritu metent vitam aeternam . 2. Prudenter proinde, fratres, et non ad insipientiam nobis, spiritualem elegimus vitam, jicere; et Deum, qui Spiritus est, adorare in spiritu et veritate. Sed, quia spirituum diversa sunt genera, necessaria est nobis eorum discretio, praesertim cum ab apostolo didicerimus, non omni spiritui esse credendum . Videri enim potest minus eruditis, et qui parum exercitatos habent sensus, omnem cogitationem non alterius, quam ipsius humani spiritus esse sermonem: quod non ita esse et certa fidei veritas probat, et divinarum testimonia Scripturarum. Audiam, inquit Propheta, non quid ego loquar, sed quid loquatur in me Dominus Deus . Et alius propheta: Angelus, inquit, qui loquebatur in me , etc. Et in psalmo didicimus fieri immissiones etiam per angelos malos . Unde et timet Apostolus, ne, sicut serpens decepit Evam astutia sua, sic et discipulorum quibus loquitur corda decipiantur , ab eo utique, cujus ipse Paulus astutias non ignorat:
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑcipit in silentio: frequenter iterans
illud samuelis. loquere dñe quia au¬
dit seruus tuus. Hic ergo bodierius
sermo finem accipiat. ut etiam tacen¬
tib nobis dm nitus audiamus loquen¬
tem & suadentem de regno suo. tanto
audienda hacuoce dm̃ ipse suggessertt.
alio sermone tractabimnus: ne presertumn
in tam utili ac spirituali materia mer¬
tes uestras longitudine sermonis one¬

Expanded text:
percipit in silentio, frequenter iterans illud Samuelis: Loquere, Domine, quia audit servus tuus . Hic ergo hodiernus sermo finem accipiat, ut etiam tacentibus nobis Deum intus audiamus loquentem et suadentem de regno suo, tanto audienda hac Domini voce ipse suggesserit, alio sermone tractabimus, ne 1133 praesertim in tam utili ac spirituali materia, mentes vestras longitudine sermonis one
Abbreviated transcription (Latin):
agister paulus ex occasio¬
ne ipsius sp̃ualis naturȩ
ua uiuimus. ad sp̃ualẽ.
conuersationẽ exci
quit qm̃. sed sp̃s est qui uiuificat ipsã
seꝑare oportet. p̃tiosum a iuli: & dig¬
morem p̃ponere partẽ: ut scđm sp̃mm
debet ẽẽ conuersio carns. ut seruiat
ipsa. & ñ seruiatur ei: ut dicat sp̃s ser¬
uo suo. ueni & ueniat: fac hoc. & faciat
illud. Sic enim erit uxor nr̃a taiqm̃
uitis habundans. &   saluabit᷑ ꝑ gene¬
rationẽ filioꝵ. quȩ sunt bona oꝑa. si fu¬
erit ipsa quidem in laterib domꝰ nr̃e.
id est in abscondito & in humili loco.
anima uero resideat in medio tamqm̃
aña. tamqm̃ pater familias. tam quam
uidex: ut fiat quod scͥptum eit. Nled¬
ma uea in manib meis semꝑ. Maledi¬
ctus enim sp̃s ille qui partem suam de¬
teriorem facit. maledictus homo qui
pascit sterilem . &. uiduȩ ñ bene factt.
Deniq ut testatur idem apłs. in scdin car

Expanded text:
ium Paulus, ex occasione ipsius spiritualis naturae, qua vivimus, ad spiritualem conversationem excitquidquam, sed spiritus est qui vivificat ipsam, separare oportet pretiosum a vili, et digniorem pdebet fieri conversio carnis, ut serviat ipsa, et non serviatur ei, ut dicat spiritus servo suo: Veni, et veniat: Fac hoc, et faciat illud. Sic enim erit uxor nostra sicut vitis abundans, et salvabitur per generationem filiorum, qui sunt opera bona, si fuerit ipsa quidem in lateribus domus nostrae, id est in abscondito et humili loco; anima vero resideat in medio tanquam domina, tanquam paterfamilias, tanquam judex; ut fiat quod scriptum est: Anima mea in manibus meis semper . Maledictus enim spiritus ille, qui partem suam deteriorem facit. Maledictus homo, qui pascit sterilem, et viduae non benefacit. Denique, ut testatur idem Apostolus, si
Abbreviated transcription (Latin):
gm̃ de ium̃to & uestib ac ramis arboꝵ mentio
facta est: considerare diligentiꝰ ubet. tͥplex obse¬
quiũ. qͦd in ꝓcessione hac exhiberi uideo salua¬
tori. Primt̃ qͥdẽ a ium̃to cui insidet. scd̃m ab hũs
sine labore obsequunt᷑ dño. solũ uͦ iumentũ se¬
mecipsũ exponit eiꝰ obseqͥo: Silendũ mͥ est ut ela¬
tionẽ caueatis: an magis loqͥr. ut consolationẽ¬

Expanded text:
m de jumento et vestibus, et de ramis arborum mentio facta est, considerare diligentius libet triplex obsequium, quod in processione hac exhiberi video Salvatori: primum quidem, a jumento cui insidet; secundum ab eisine gravamine obsequuntur Domino, solum vero jumentum semetipsum exponit ejus obsequio? Silendum mihi est, ut elationem caveatis; an magis loquar, ut habeati
Abbreviated transcription (Latin):
gła ꝓcessionis. qm̃ amanti nichil difficile est. Nec
miteras qͦd p̃senti ꝓcessione celestẽ dixerĩ represen¬
tari: qͥndo unꝰ & idẽ in ut̃ce suscipit. & si longe
aliter & ab aliis. In hac enĩ ꝓcessione irraciona¬
li ium̃to xp̃c insidet: in illa uero ium̃tum qͥdẽ
futurũ est. s rationale. qm̃ homines & ium̃ta
saluos facies dñe. Cui sumile est & illud: ut ium̃

Expanded text:
gloria processionis quoniam amanti nihil difficile est. 3. Nec gloria processionis quoniam amanti nihil difficile est. 3. Nec mireris quod praesenti processione coelestem dixerim repraesentari, quando unus et idem in utraque suscipitur, etsi longe aliter et ab aliis. In hac enim processione irrationabili jumento Christus insidet: in illa vero jumentum quidem futurum est, sed rationale: quoniam homines et jumenta salvos facies, Domine . Cui simi
Abbreviated transcription (Latin):
kãi canꝗͣ sp̃italib sp̃italia comparantes. in ꝓces¬
sioneqͥdẽ. celestis patͥe rep̾sentamꝰ głam: in passio¬
ne monstramꝰ uiã. Nã si in ꝓcessione qͥdẽ uenit
tͥ in mencẽ fut᷑a leticia illa. & exultatio multa ni¬
mis. qͥndo rapiemͣ in nubib obuiã xp̃o in aera. si
cota concupiscentia uidere desideras diẽ illã qͣn
diq popłis utriꝰq testam̃ti. benedictꝰ qͥ uenit in
nomine dñi: si inqͣm considerasti in ꝓcessione qͥ
ꝓpandũ sit: disce in passione qua sit eundũ. Hec
est enĩ ua uitȩ tͥbulatio p̃sens: uia głe. uia ciuita¬
tis habitaculi uia regni: scđm qͦd clamat latro de
cruce mem̃to mei añe dũ ueneris in regnũ cuũ.
E untẽ enĩ in regnũ udit: quẽ cũ ꝑuenisset sui me¬
morẽ ex rogauit. Puenit gͣ & ipse: & si uis nosse ꝗͣ
cõpendiosa tua. eadẽ die meruit cũ dño ẽẽ in pa¬
radyso. Tolerabilẽ ꝓ inde reddit passiomis labor̃.

Expanded text:
anquam spiritualibus spiritualia comparantes, in processione quidem coelestis patriae repraesentamus gloriam, in passione monstramus viam. Nam si in processione quidem venit tibi in mentem futura illa laetitia et exsultatio multa nimis, quando rapiemur in nubibus obviam Christo in aera; si tota concupiscentia videre desideras diem illam, quadique populis utriusque Testamenti, Benedictus qui venit in nomine Domini : si, inquam, considerasti in processione quo properandum sit, disce in passione qua sit eundum. Haec est enim via vitae, tribulatio praesens; via gloriae, via civitatis habitaculi, via regni, secundum quod clamat latro de cruce: Memento mei, Domine, dum veneris in regnum tuum . Euntem in regnum vidit, quo cum pervenisset, sui memorem esse rogavit. Pervenit ergo et ipse: sed si vis nosse quam compendiosa via, eadem die meruit cum Domino 879 esse in paradiso. Tolerabilem proinde reddit passionis laborem
Abbreviated transcription (Latin):
ñ de ꝓcessione loquit᷑: cũ sequat᷑. Teniusti manũ
dexterã meã. & in uoluntate tua deduxisti me. &
cũ gła suscepisti me. łbi certe ne ipse qͥdẽ pullus
deerit. qm̃ & si m̃muret hereticus. paruulos ue
tuire ñ sinens: patuuloꝵ baptismati detrahens:
innocentes loqͦr. bodie quoq paruulos a gr̃a ñ
excludit. qͥa nec pietaci in congruũ. nec maiestati
eiꝰ aifficile est. ut suppleat munꝰ gr̃e. qͦd minꝰ in eis
habet nac̃a possibile. Ibi ñ ramos arboꝵ. ñ uilia
uestim̃ta popłaris t̾ba ꝓsternet. s demittent pen-¬
nas suas animalia sc̃a. deponent coronas suas
ante chronũ agni uiginti qͥtuor seniores: & u̾tu¬
tes om̃s angłice qͥcqͥd habent gle uł decoris totũ

Expanded text:
 sequatur: Tenuisti manum dexteram meam et in voluntate tua deduxisti me, et cum gloria suscepisti me. Ibi certe ne ipse quidem pullus deerit: quoniam etsi murmuret haereticus parvulos non sinens venire, parvulorum baptismo detrahens, Innocentes loquor, hodie quoque parvulos a gratia non excludit: quia nec pietati incongruum, nec majestati ejus difficile est, ut suppleat munus gratiae, quod minus in eis habet natura possibile. Ibi non ramos arborum, non vilia vestimenta popularis turma prosternet: sed demittent pennas suas animalia sancta, deponent coronas suas ante thronum Agni viginti quatuor seniores, et virtutes omnes angelicae quidquid habent gloriae vel deco
Abbreviated transcription (Latin):
fios feni: eciã apparens in carne manifeste ꝓbare
uoluit in seipso. Qnde & ꝓcessionis gła uoluit
sublimari: qͥ paulo post sibi nouerat imminere
diẽ ignominiosissime passionis. Quis ergosꝑare
iã debeat in incerto głe temporalis: cũ uideat in
ipso qͦq qͥ peccatũ ñ fecit. creatore tempoꝵ & con¬
dicore uniuersitatis. post exaltationẽ rantã. tan¬
tã nichilominꝰ humiliationẽ seqͥ: In eadẽ enĩ ci-¬
uitate a plebe eadẽ & eodẽ in temꝑe. nc̃ qͥdẽ ꝓces¬
sionis gła. & diuinis est laudib honorat᷑: post¬
modũ uero int̾rogat᷑ contumeliis & torm̃to. &
cũ sceleratis reputatꝰ. Hic est tͣnsitorie leticie finis.

Expanded text:
flos feni , etiam apparens in carne manifeste studuit probare in se ipso. Unde et processionis gloria voluit sublimari, qui paulo post sibi noverat imminere diem ignominiosissimae passionis. Quis ergo sperare jam debeat in incerto gloriae temporalis, cum videat in ipso quoque qui peccatum non fecit, creatore temporum et conditore universitatis, post exaltationem tantam, tantam nihilominus humiliationem sequi? In eadem enim civitate, a plebe eadem, et eodem tempore, nunc quidem processionis gloria et divinis est laudibus honoratus; postmodum vero interrogatus contumeliis et tormento, et cum sceleratis deputatus Hic est t
Abbreviated transcription (Latin):
sponsi parit̾ & di sui. habens eccłia. ꝓ¬
cessionẽ hodie noua qͥdã & mira con¬
iunctione addlicdit passioni. Nã ꝓces¬
sio plausũ habet: passio planctũ. Qm̃ ergõ sapi¬
entib & insipientib debitores sumꝰ. uideamꝰ qd
utsq conferat hȩc conunctio. Et priꝰ qͥdẽ qͥd se¬
cularib indicet: qm̃ ñ pͥus qͦd sp̃itale. s qͦd am¬

Expanded text:
Sponsi pariter et Dei sui habens Ecclesia, processionem hodie nova quadam et mira conjunctione addidit passioni. Nam processio plausum habet, passio planctum. Quoniam ergo sapientibus et insipientibus debitores sumus, videamus quid utrisque conferat haec conjunctio. Et prius quidem quid saecularibus indicet: quoniam non prius quod spirituale, sed quod an
Abbreviated transcription (Latin):
homines in obseqͥum dñi ñ quidẽ corpora. s que
adiacent & necessaria sunt corporib. cũ de t̾rena
substantia elemofinas largiunt᷑. Prelati quoq
ramos tedunt de arborib: nerbi causa. cũ de fide
& obedientia abrahe. de castitate ioseph. de man¬
largiunt᷑. & hii quod accepert̾ gtis. gͣtis nichilomi¬
nus dare iubent᷑. Om̃s tam̃ si fideliter suo qͥsq in¬
tentus fuerit ministerio. in ꝓcessione sunt salua¬
toris. & tũ eo ingrediunt᷑ in scãm ciuitatẽ. qm̃
tres p̃uidit ꝓpħa saluandos: noẽ cedentẽ ramos
in archȩ fabricã: danihelẽ in uili edulio & labo¬
re abstinentie factũ tanꝗͥ iumentũ saluatorẽq
portantẽ: tertiũ qͦq ios. bene dispensantẽ sub
stantiã huiꝰ mundi. & de uellerib ouiũ suarũ
nior. facile credo potestis aduertere. Item in

Expanded text:
s in obsequium Domini, non quidem corpora, sed quae adjacent, et necessaria sunt corporibus, cum de terrena substantia eleemosynas largiuntur. Praelati quoque ramos caedunt de arboribus, verbi causa, cum de fide et obedientia Abrahae, de castitate Joseph, de manlargiuntur; et hi quae acceperunt gratis, gratis nihilominus dare jubentur. Omnes tamen, si fideliter suo quisque intentus fuerit ministerio, in processione Salvatoris sunt, et cum eo ingrediuntur in sanctam civitatem; quoniam tres praevidit propheta salvandos, Noe caedentem ramos in arcae fabricam; Danielem in vili edulio, et labore abstinentiae factum tanquam jumentum, Salvatoremque postantiam hujus mundi, et de velleribus ovium suarum nior, facile, credo, potestis advertere. SERMO I
Abbreviated transcription (Latin):
Primus ornatus thalami nt̃i qui sumus sẏon.
sit timor. qui est intiũ sapientiȩ. id est pͥmꝰ
gradus ꝑ quẽ ascendit᷑ ad sapientiã. De quo
timore ait scͥptura. Beatus homo qui semꝑ¬
est paiuidus. Et psalmista ait seruite dũo
in timore. & exultate ei cũ tremore: ut timor
auferat securitatẽ noxiam & exultatio morti¬
ferã tristiciam. Hic timor generat humilita¬
tem. quȩ est p̃tiosissimꝰ ornatus thalami sy¬
on: quȩ magis placuit xp̃o. cum in tbalamũ

Expanded text:
Primus ornatus thalami nostri, qui sumus Sion, Primus ornatus thalami nostri, qui sumus Sion, sit timor, qui est initium sapientiae, id est, primus gradus per quem ascenditur ad sapientiam. De quo timore ait Scriptura: Beatus homo qui semper pavidus . Et Psalmista ait: Servite Domino in timore, et exsultate ei cum tremore : ut timor auferat securitatem noxiam, et exultatio mortiferam tristitiam. Hic timor generat humilitatem, quae est pretiosissimus ornatus thalami Sion, quae magis placuit Christo cum in thalamum