comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
singulis hoib dati tre dinitur missi in ministiũ scdm̃ pauli dot̾tuã
ꝓpt̾ eos qui hẽditatem capuit salutis de quib saluator. antłi eore
semꝑ uident faciem patris sputemꝰ his p̾eẽ archange los qui ꝯsocii
misterioꝵ diuinoꝵ ñ nͥ ob p̃ci puas ⁊ maximas cas mittũtur / eq̃b¬
nitionem mortaliũ Inde est fortassis ꝙ c̃ in euuahelus legas
erut signa in sole ⁊ luna et stellis. paulo post hẽ. Nam uirtutes
pt̃as tenebraꝵ compmitur ⁊ cohertet᷑ malignitas aeris huius
ne quãtũ uult noceat ne malignari ir ut ꝓsit possit sputemꝰ
pncipatꝰ hus quoq p̾latos. quorum moderamine ⁊ sapiencia oĩs
in t̾ris pͥncipatus constituitur. Regit᷑ limitatur tranffertur nu¬
tilatur. mutatur sputemꝰ duationes adeo emittis supeminne
p̾fatis ordinib. ut respettu hoꝵ cet̾i uideantur om̃s adnũstra¬

Expanded text:
singulis hominibus dati creduntur; missi in ministerium, secundum Pauli doctrinam, singulis hominibus dati creduntur; missi in ministerium, secundum Pauli doctrinam, propter eos qui haereditatem capiunt salutis : de quibus Salvator, Angeli eorum semper vident faciem Patris . Putemus his praeesse Archangelos, qui conscii mysteriorum divinorum, nonnisi ob praecipuas et maximas causas mittuntur. E qunitionem mortalium. Inde est fortassis, quod cum in Evangeliis legas: Erunt signa in sole et luna et stellis, paulo post habes, Nam virtutes potestas tenebrarum comprimitur, et coercetur malignitas aeris hujus, ne quantum vult noceat; ne malignari, nisi ut prosit, possit. Putemus Principatus his quoque praelatos, quorum moderamine et sapientia omnis in terris principatus constituitur, regitur, limitatur transfertur, mutilatur, mutatur. Putemus Dominationes adeo cunctis supereminere praefatis ordinibus, ut respectu horum caeteri videantur omnes administra
Abbreviated transcription (Latin):
natura. mente puros. affectu benignos. Religione pios. castrgina
in tegrolibuanimitate in diuiduos. pace securos. a deo conditos. dei laudid
et obsequiis deditos sh om̃ia legendo comꝑinius. fide tenem xꝓͣ de
aliquore sonde si quis int̾ opmabilia m agis id ponendum censu¬
rt non contendo spoiro intellettu p̾ditos. nõ fide. non opinione
ẜ intellectu capimiꝰ. qr non possunt huiꝰ ex ptes ⁊ dĩ simul ꝑtice¬
pes ẽẽsSunt ⁊ nomina quedã nota nobis sumbr ex audita. ꝑ q̃
harũ beatitudinũ ete que non liquido mortaliũ ꝑcepit auditus
S ẽ ꝙ ex auditu nõ est iam non exfide Nam sides ex auditu
Itaq opinando ista dixi̾mꝰ ad quid enim celestiũ nauina inuo¬
tuert̃. sine.opman qui dem salua fide aliquid licet de Rebz quare
eore nulla ne int̾ illos sp̃s qui simplicit̾ angli ⁊ eos qui ar

Expanded text:
natura; mente puros, affectu, benignos, religione pios, castimonia natura; mente puros, affectu, benignos, religione pios, castimonia integros, unanimitate individuos, pace securos, a Deo conditos, divinis et obsequiis deditos. Haec omnia legendo comperimus, fide tenemus. Quanaliquorum. Unde si quis inter opinabilia magis id ponendum censuerit, non contendo. Porro intellectu praeditos, non fide, non opinione, sed intellectu capimus; quia non possunt hujus expertes, et Dei simul participes esse. Sunt et nomina quaedam nota nobis similiter ex auditu, per quae harum beatitudinum, etiam quae non liquido mortalium percepit auditus, queunt. Sed enim quod ex auditu non est, jam non ex fide; nam fides ex auditu . Itaque opinando ista dixerimus. Ad quid enim coelestium nomina innotuerunt, si ne opinari quidem salva fide aliquid licet de rebus, quareorum? Nullane inter illos spiritus qui simpliciter Angeli, et eos qui Arc
Abbreviated transcription (Latin):
Inuisibilis certa et manifesta notitia sopino est quasi ꝙ uͥd here
aliquid qd falsum eẽ nestias sꝙͦ ut dixi fides ambiguũ non hẽt
aut si habet fides non est ẜ opmio sqruid gͥ distat᷑ ab intellettu
Nempe qd̵ ⁊ si non habet int̾tum non magris ꝙ̃ intelletu
habet tamen inuolutrum qd̵ non intellettus sdemq qd intellepisti nõ
est de eo qd̵ ultra queras. aut si est non intellexisti. ml autẽ maluur¬
mus stire ꝙqͣ fide iam scimꝰ ml superit ad beatitudinem ẽ q̃ Iam
bitus caute ⁊ uigilanter uestigemus inuestigabilia. quatenꝰ tamen
licet. ul magis quatenꝰ nobis donabiturs⁊ p̾mo quidẽ ciues sp̃o esse
illit potentes gloriosos beatos distintos in ꝑsonas. disposites in digͥͣ e
abmiciõ stantes in ordine suo. ꝑ fectos in genere suo. corꝑe ethereosiin¬
mortalitate ꝑꝑetuos. inpassibiles non treatos ẜ factos .i. gracia non

Expanded text:
invisibilis certa et manifesta notitia. Opinio est quasi pro vero habere invisibilis certa et manifesta notitia. Opinio est quasi pro vero habere aliquid, quod falsum esse nescias. Ergo, ut dixi, fides ambiguum non habet; aut si habet, fides non est, sed opinio. Quid igitur distat ab intellectu? Nempe quod etsi non habet incertum non magis quam intellectus, habet tamen involuerum, quod non intellectus. Denique quod intellexisti, non est de eo quod ultra quaeras: aut si est, non intellexisti. Nil autem malumus scire, quam quae fide jam scimus. Nil supererit ad beatitudinem, cum quae jam viis caute et vigilanter vestigemus investigabilia: quatenus tamen licet, vel magis quatenus nobis donabitur. Et primo quidem cives spiritus esse illic potentes, gloriosos, beatos, distinctos in personas, dispositos in dignitates, ab initio stantes in ordine suo, perfectos in genere suo, corpore aethereos, immortalitate perpetuos, impassibiles non creatos, sed factos, id est gratia, non
Abbreviated transcription (Latin):
berum ꝙ uerissimilia querit potius ꝙͣ apprehendit somino in his ca¬
uenda confusio z aut int̾tum opimonis fides fingat / aut pᵈ fir¬
nũ sixiun ꝙ est fida opino reuoret in questionẽs ⁊ hoc stiendum
qr opinio. si habet a ssertionem temerana esti fides si habet hesita¬
cionem infirma est Item intellettꝰ si signata fidi temptet nruope
rẽputatur effrattor scuitator maiestatis smulti suã opimonẽ intel¬
lettum putauermit ⁊ enrauerũt set quidem opinio potest pẽt putari
intellettus. Intellectus opmio nõ põt unde hoc accidit᷑ ꝓfecto qr ħ fal¬
et potest alle non potest ꝓͥut si falli potuit. intellettus non fuit ẜ opiͦ.
sberꝰ nemꝑe ccrte intellertꝰ^ habet non modo naitatem ẜ notitiã
dentatiõ spossimuis singla hec ita diffimressides est colũtoria q̃ dã
et c̾ta polibatio nec dnen ꝓ palate uentatis ¶ Intellenus est rec cuiꝰ 

Expanded text:
verum per verisimilia quaerit potius, quam apprehendit. 6. Omnino in his caverum per verisimilia quaerit potius, quam apprehendit. 6. Omnino in his cavenda confusio, ne aut incertum opinionis fides figat, aut quod firmum fixumque est fidei, opinio revocet in quaestionem. Et hoc sciendum, quia opinio, si habet assertionem, temeraria est: fides, si habet haesitationem, infirma est: item intellectus, si signata fidei tentet irrumpere, reputatur effractor, scrutator majestatis. Multi suam opinionem intellectum putaverunt, et erraverunt. Et quidem opinio potest putari intellectus; intellectus opinio non potest. Unde hoc accidit? Profecto quia haec falli potest, ille non potest: aut si falli potuit, intellectus non fuit, sed opinio. Verus nempe intellectus certam habet non modo veritatem, sed notitiam veritatis. Possumus singula haec ita definire, Fides est voluntaria quaedam et certa praelibatio necdum propalatae veritatis. Intellectus est rei cujuscunque
Abbreviated transcription (Latin):
docentur s sp̃ũ reuelantur. uetum qd̵ ẜmo nõ ex plicat consideracõ
querat or̃o expetat. mereatur uita. puritas assequatur SSant
eore ãmouitꝰ q̃ supra sunt non te existines miti ame sufpice
solem limã scellas nõ ip̃m fiomanientum non aquas que suꝑ celos sũt
sta siquidem om̃ã. ⁊ si supra loco. p̾tio infra sunt ⁊ dignitate nature
deus natura. ang̃li gracia suꝑiores sunt. onũ squide tui ⁊ angele
optimũ Ratio est / ds̃ ud nõ sui aliquid optimũ habet nũd̃ optimũ
totus is. ⁊ qui c̃ eo sunt beati spũs trib modis ueluti uus totede nr̃a st̃
consideraciõne uestigandi opmione fide intellettu. Quoꝵ intellectꝰ
Raciom inuititur. si des auctoritati opiio sola u̾d simlitudine se tue¬
tur.habent illa duo c̾tam ui̾tatem ẜ sedes clausam ut inuolutam
Intelligencia nudam. ⁊ magnifestam sceterum opino certi me habens

Expanded text:
docentur, sed spiritu revelantur. Verum quod sermo non explicat, consideratio docentur, sed spiritu revelantur. Verum quod sermo non explicat, consideratio quaerat, oratio expetat, mereatur vita, puritas assequatur. Sane eorum admonitus quae supra sunt, non te existimes mitti a me suspicere solem, lunam, stellas, non ipsum firmamentum, non aquas quae super coelos sunt. Ista siquidem omnia, etsi supra loco, pretio infra sunt, et dignitate naturae: Deus natura, Angeli gratia superiores sunt. Unum siquidem tui et Angeli optimum, ratio est: Deus vero non sui aliquid optimum habet, unum optimum totus. Is, et qui cum eo sunt beati spiritus, tribus modis, veluti viis totidem, nostra sunt consideratione 447 vestigandi, opinione, fide, intellectu. Quorum intellectus rationi innititur, fides auctoritati, opinio sola veri similitudine se tuetur. Habent illa duo certam veritatem: sed fides clausam et involutam, intelligentia nudam et manifestam: caeterum opinio certi nihil habens,
Abbreviated transcription (Latin):
aduitoreo facta gratia su ꝑior sen sualitatem aut pmt ne insolestat
aut corit ne euaget᷑. aut fugit ne inquinet. In pͥmo potencior ulie
Scdõ libenor. in tercio purior spurtatꝭ siqͦdẽ et alac̾tatis paritꝰ pit
ille bolatus. uis tibi has considationis spes ꝓp̾is distingiu nominib
dicamus si placet p̾mam dispensatiuã. scdam̃ estimatiuã. t̾tiã speclã¬
tiuã shoꝵ nomnnũ Rationes diffiriciones declabunt Pispensatua est
consida̾cõ. sensib sensibilib ꝙ r̾eb ordinate ⁊ socialit̾ utens ad ꝓme¬
rendum dñi sestimatina est considabõ ꝓrudent ac diligent̃ q̃q scru¬
tans ⁊ ponderans aduestigandum deũ spẽclatiua est ꝯsidanio
se in se colligens ⁊ qͣntum diuinitꝰ adiuuatur reb. humanis exmiens
ad contemplandum deum sputo uigilant̾ a dũtis aliaꝵ hanc eẽ fruttĩe¬
odorat tercia gustat ad ꝙ tameñ hustum ꝑdutunt ⁊ cet̾e ⁊ si tardius

Expanded text:
adjutorio gratiae facta superior, sensualitatem aut premit ne insolescat, adjutorio gratiae facta superior, sensualitatem aut premit ne insolescat, aut cogit ne evagetur, aut fugit ne inquinet. In primo potentior, in secundo liberior, in tertio purior. Puritatis siquidem et alacritatis pariter alis fit ille volatus. 4. Vis tibi has considerationis species propriis distingui nominibus? Dicamus, si placet, primam dispensativam, secundam aestimativam, tertiam speculativam. Horum nominum rationes definitiones declarabunt. Dispsocialiter utens ad promerendum Deum. Aestimativa est consideratio prudenter ac diligenter quaeque scrutans et ponderans ad vestigandum Deum. Speculativa est consideratio se in se colligens, et, quantum divinitus adjuvatur, rebus humanis eximens ad contemplandum Deum. Puto vigilanter adodorat, tertia gustat. Ad quem tamen gustum perducunt et caeterae, etsi tardius
Abbreviated transcription (Latin):
In qua libe quidem ⁊ potestatiue se exerit sensus corpeus. ẜ int̾utatꝰ cali
t dm̃ tempus muator qui euuũ beneficiũ. sine quo transire nõ pt̃ in
ille qui usum sensuũ quasdã ueluti cuuũ opes expende satagit dis¬
pen sando in suã ⁊ multore salutem. nec ille minor qͥ huc sibi gͣdum
ad illa inuisibilia philo sophando constituit u sr qd hoc dulcius
iles utilius.ħͦ felicius illõ forciꝰ esse constat sat omim maxiniꝰ qͥ sp̃te
ip̃o usu serum et sensuũ quantum qui dẽ humane fragilitati fas est
ut astensoriis gradib ẜ iopmatis epcessib auolare int̾dim contemplando
ad illa subliua consueuit ad hoc alt̾um henꝰ ulłos ꝑtine reor excesslus
pauli/ excessus nen astensus. Nam Raptuui potius fuisse ꝙp astendisse
ꝓpẽ se pibet. Inde est ꝙ dicebat siue mente excedimus dõsporro ħ tria
ita contingt̃ c̃ considacõ ⁊ si loco ꝑegymationis sue u̾tutis studio et

Expanded text:
in qua libere quidem et potestative se exserit sensus corporeus, sed intricatus secundum tempus viator, qui civium beneficium, sine quo transire non potest, in ille, qui usum sensuum, quasdam veluti civium opes, expendere satagit, dispensando 446 in suam et multorum salutem. Nec ille minor qui hunc sibi gradum ad illa invisibilia philosophando constituit: nisi quod hoc dulcius, illud utilius; hoc felicius, illud fortius esse constat. At omnium maximus, qui spreto ipso usu rerum et sensuum, quantum quidem humanae fragilitati fas est, non ascensoriis gradibus, sed inopinatis excessibus, avolare interdum contemplando ad illa sublimia consuevit. Ad hoc ultimum genus illos pertinere reor excessus Pauli. Excessus, non ascensus: nam raptum potius fuisse, quam ascendisse ipse se perhibet . Inde est quod dicebat: Sive mente excedimus, Deo . Porro haec tria ita contingunt, cum consideratio, etsi in loco peregrinationis suae, virtutis studio, et
Abbreviated transcription (Latin):
oriast̃ iquidã prbit̃ sedens utomꝙ certis limitib distminat fmnes istis
issiduans et qrefeno qͦ sas est ⁊iel qd mnis ẽ demens. et sicer alt̾i¬
no Etiam sormans iuotutẽ ꝙͣ dicũt tẽꝑanciã srrempe intempantẽ ap̃a
uonsidñdes conset tã enin qui neccesẜus ꝑtinacit̾ demit: quã qui iudue¬
gut suꝑ fluio s rion ⁊ ags temꝑantia in solio itsecã dis suyꝑfouis estisc̃s¬

Expanded text:
sedens, utrimque certis limitibus disterminat fines, istis assignans et praebens quod sat est; illis quod nimis est demens; et sic ex alterutro tertiam formans virtutem, quam dicunt temperantiam. Nempe intemperantem ipsa consideratio censet, tam eum qui necessariis pertinaciter demit, quam qui indulget superflui
Abbreviated transcription (Latin):
dicas fo⁊sitam in hoc dissentire me ab illo qui pie  diffiuit culiũ di Nõ
ualens ad om̃iã q̃ np̃iꝰ quoq accionis ꝑtes. begnina quadã p̃sũpcione
suas faiẽ pagendo quodã modo ⁊ p̾ordinando q̃ agenda sunt Reccie
piclõ siant. Qd tinet si recordaris in xpĩo accionib cãre ⁊ in magniss
qͥbusq nectetus magnarũ ue confilus Reru frequent̾ accedisse non
ambigo. Et pͥmũ quidem. ipsum fontem suũ id est mentem de qͣ ont ͦ
purificat considatõ. de inde regit affectꝰ diigit actꝰ corragit excessi
ꝯpouit mores uitam honestat et ordinat postremo duimaꝵ parit et
humanare Rerumni scientiã confert ñ est q̃ ꝯfusa distumat hiantia aog̃
sparsa colluceit. setreta rimat᷑. ua uestigat uerisimilia examinat suta
⁊ futata explorat ħ est q̃ agenda pordinat. acta Recogitat ut nich̃
inmente resideat /, aut morrectum, aut correcione egens Ih̃ est q̃ in

Expanded text:
Dicas forsitan in hoc dissentire me ab illo, qui pietatem definit cultum Dei . Non usuas facit, praeagendo quodammodo, et praeordinando quae agenda sunt? Necessario periculo fiant: quod tibimet, si recordaris in ipsis actionibus causarum, et in magnis quibusque negotiis, magnarumve consiliis rerum frequenter accidisse non ambigo. Et primum quidem ipsum fontem suum, id est mentem, de qua oritur, purificat consideratio. Deinde regit affectus, dirigit actus, corrigit excessus, componit mores, vitam honestat et ordinat, postremo divinarum pariter et humanarum rerum scientiam confert. Haec est quae confusa disterminat, hiantia cogit, sparsa colligit, secreta rimatur, vera vestigat, verisimilia examinat, ficta et fucata explorat. Haec est quae agenda praeordinat, acta recogitat, ut nihil in mente resideat aut incorrectum, aut correctione  al. in
Abbreviated transcription (Latin):
putat᷑ a plis seu apłicis uiris nõ uiditate de talib quib datum est Iudiciũ
in maiora Tuid in contempnant iuditare de terrenis possissionib hami
hpui in cecestib et angloe iudicast̃..ẜͦ in crmĩb non in possessioꝵ pbiapraato
tas ⁊ prestas dñmctendi petã an p̃dia diuidendi. S nõ ẽ comꝑatio hñt
hec insima ⁊ trena iudices suos reges ⁊ p̾ncipes t̾re. Ed fines alienos
inuaditis: Qd fabsem ur̃am in alienã messe ertenditis. ⁊ ron qr in¬
digni cõs. S quia indigniũ uobis de talib intromitte quippe occupatis¬

Expanded text:
eu apostolicis viris non judicare de talibus, quibus datum est judicium in majora. Quidni contemnant judicare de terrenis possessiunculis hominum, qui in coelestibus et angelos judicabunt? Ergo in criminibus, non in possessionibus potestatas, et potestas, dimittendi peccata, an praedia dividendi? Sed non est comparatio.  inquit, et terrena iudices suos reges et principes terre. Quid fines alienos invaditis? Quid falcem vestram in alienam messem extenditis? Non quia indigni vos, sed quia indignu
Abbreviated transcription (Latin):
cariss S aliud est meident̾ exciurre iusta cã qui de urgente alud
ultro mru̾bere. istis tanꝙͣr magnis. dignisq tali taliũq intencione Reb
taq hec et mimmera talia dicerem si forcia diterẽ si clecta si siucera
uruc̃aut qmĩ dies mali sunt sufficit int̾im ãmonitũ esse nõ totũ te .iiiͨ
semꝑ dare actioni ẜ considacõm aliquid tui ⁊ cordis et temꝑis sequestre

Expanded text:
Sed aliud est incidenter excurrere in ista, causa quidem urgente, aliud ultro incumbere istis, tanquam magnis dignisque tali et talium intentione rebus. Itaque haec et innumera talia dicerem, si fortia dicerem, si recta, si sincera. Nunc autem quoniam dies mali sunt , sufficit interim admonitum esse, non totum te, nec semper dare actioni: sed considerationi aliquid tui et cordis, et temporis sequestrare.
Abbreviated transcription (Latin):
ans
ueiouus ꝓ matũ tuũ ihonorans sumã et pͥercelsam sedem. de trubent
lplite digenntati. Et toom̃ non monstuabunt puto qͥ hot diterentiũ alaarp
tnit aillad non fuit. Ita ne iuminutor ẽ digentatis ẜuus. si non uult ebhe
maior dño suo. aut disciplus. si nõ uult esse maior es qui fe misitͣ aret
filius se non toemsg̾dit siniuis qͦs posuerut patres sui. Quis me ꝯstauut

Expanded text:
ans primatum suum, inhonorans summam et praecelsam sedem, derogans apostolicae dignitati? Et tamen non monstrabunt, puto, qui hoc dicerent, ubi aliquando Erit illud, non fuit. Itane imminutor est dignitatis servus, si non vult esse major domino suo: aut discipulus, si non vult esse major eo qui se misit: aut filius, si non transgreditur terminos, quos posuerunt
Abbreviated transcription (Latin):
paulopost eciam delettabit. Ita paulatim in cordis duricia ⁊tuo ⁊ ep illa
an adusionem. Sic ẽ guauis et continuus dolor citũ ut dici h̃ĩturus
est exitũ. aut santatem ꝓseito, aut insensibilitatem slrmit ꝓror sus
huic tͥ tinui sẽper et tuneo nedilato remedio dolorem non sustinẽs
picĩo te iuruocabilĩ desꝑatus iniu̾gas scereor in quã ne in medus oc¬
cupacionib qũ multe sunt. dum disidis finem. frontem dures ⁊ ita
euisim te ap̃m quolam᷑ sensu pͥues. iuisti stilisq doloris. multo prudencius te illie
susftia as ulad tempus: quã paciaut tuiłi ab ĩpieset cȩite paulatim dus q̃ on¬
non uis duieus quo: ad coo durum. rec ꝑgais quere̾ quid illuad sit s uon
ror paust tiũ ez est sEolum est cor durum qd̃ semet ip̃m non enboueiq uis
net sentit striuid me int̾rogas. Int̾doga pharaonem nemos duꝵi cordie sala¬

Expanded text:
paulo post etiam delectabit. Ita paulatim in cordis duritiam itur, et ex illa paulo post etiam delectabit. Ita paulatim in cordis duritiam itur, et ex illa in aversionem. Sic gravis et continuus dolor citum, ut dixi, habiturus est exitum, aut sanitatem profecto, aut insensibilitatem. 3. Hinc prorsus, hinc tibi timui semper, et timeo, ne dilato remedio, dolorem non sustinens, periculo te irrevocabiliter desperatus immergas. Vereor, inquam, ne in mediis occupationibus, quoniam multae sunt, dum diffidis finem, frontem dures, et ita sensim te ipsum quodammodo sensu prives justi utilisque doloris. Multo prudentius te illis subtrahas vel ad tempus, quam potiare trahi ab ipsis, et duci certe paulatim quo tu non vis. Quaeris quo? Ad cor durum. Nec pergas quaerere, quid illud sit: si non expavisti, tuum hoc est. Solum est cor durum, quod semetipsum non exhorret, quia nec sentit. Quid me interrogas? Interroga Pharaonem. Nemo duri cordis salu
Abbreviated transcription (Latin):
confuetudinem in cͣiuram uenerit n¬
oli minis trede̾ affectui euo qui nũc est rrie tãmn fixum aĩo qd ne¬
glectu et tp̃e non obsolestat uulueri letusto et negleto callus ob du¬
cituos et es insanabile quo insenfibile sit. sdemq dolor continius ⁊ at̾b o
diutuon̾us esse non patitue. ⁊ram si nõ aliũ de extrniditur neccẽ est
cedat ul sebi. Sum uõ ato aut de Remedio con solacionem recipiet᷑ aut de
assiduitate stu porem seruid non auu̾tat consuetudo: Eod nõ assiduitate
dureturs quiꝰ non osui ce dat. qr̃itis qd p̃ amaritudine pͥus exhonebant ssu
nip̃o amarum in dulce cnu̾sum est snludi iustũ qͥd lamentetuo suꝑ huioi
Ct pus nolebat pistare anina mea. nt̃ pre angustia ^ t̾ibi mer sinit.
sormiũ ł importabile sidebitur aliquid ꝓcessu ep̃is si assuestas Iudĩ¬
cabis nõ a dio gaue paulo post et leue sencies, puulopost net senties

Expanded text:
consuetudinem in incuriam veneritconsuetudinem in incuriam veneritoli nimis credere affectui tuo qui nunc est. Nil tam fixum animo, quod neglectu et tempore non obsolescat. Vulneri vetusto et neglecto callus obducitur, et eo insanabile, quo insensibile fit. Denique dolor continuus, et acerbus, diuturnus esse non patitur. Nam si non aliunde extunditur, necesse est cedat vel sibi. Enimvero cito aut de remedio consolationem recipiet, aut de assiduitate stuporem. Quid non invertat consuetudo? quid non assiduitate duretur? quid non usui cedat? quantis quod prae amaritudine 409 prius exhorrebant, usu ipso male in dulce conversum anima mea, nunc prae angustia cibi mei sunt . Primum tibi importabile videbitur aliquid: processu temporis, si assuescas, judicabis non adeo grave; paulo post et leve senties, paulo post nec senties;
Abbreviated transcription (Latin):
desutuisse cam cito ita subito non dole nup subtractas splaga Recens
dolore non caret. Neꝙͣ enim iam occaluit uultiꝰ. nec in tam breui usu
mansensibile est. sqruãꝙͣ si non dissiules: non dee t̾ iugis matia
tue Rachelis am plexib et quociens id pati contig̾it. tociens dolor tuus renouet᷑
necẽ est /at qñ non contingit Quociens ius et in cassum/ qtiens mones
net ꝓmones qͦciens conares et nõ datur ultuaiemteris ⁊ non parturis. tẽptas
et abriꝑis. ⁊ ubi incipis. ibi deficis. ⁊ dum ad huc oidiris succidt̃ te ^uenert
siln oso ad partum ait propheta et bnes non nt ꝑtuaiẽs ¶ Nosti hoc nemo
te melius/ atrate frontis es et instar uitule efftam doctus dilige trituram.
sensum s Ablis sane cupio t̾ pacem ẜ nõ cum his nĩcħ płus metuo tibi pace
hac. mirario si unẜp̃ possit accidere. S Iam dico tibi si Reo ut assolet ꝑ

Expanded text:
dissuevisse tam cito, ita subito non dolore nuper subtractas. Plaga recens dissuevisse tam cito, ita subito non dolore nuper subtractas. Plaga recens dolore non caret. Neque enim jam occalluit vulnus, nec in tam brevi versum in insensibile est. Quanquam si non dissimules, non deest tibi jugis mani fallor, avelleris a tuae Rachelis amplexibus; et quoties id pati contigerit, toties dolor tuus renovetur necesse est. At quando non contingit? Quoties vis, et incassum? quoties moves, nec promoves? quoties conaris, et non datur ultra; eniteris, et non paris; tentas, et abriperis; et ubi incipis, ibi deficis; et dum adhuc ordiris, succidunt te? Venerunt filii usque ad partum, ait propheta; et vires non habet parturiens . Nosti hoc? nemo te melius. Attritae frontis es, et instar vitulae Ephraim doctus diligero trituram sensum. Ab his sane cupio tibi pacem, non cum his. Nihil plus metuo tibi pace ista. Miraris si unquam possit accidere? Etiam, dico tibi, si res, ut assolet, per
Abbreviated transcription (Latin):
paupem sp̃u amabo pauꝑm et diuitũ patrem ¶ Non enum se bñ te
noui quia pater pauꝑm factuss. ado non pauꝑ spũ es Nn te hant
nutacionem factam esse confido. non dete. nec p̾or statui tuo succes¬
sisse ꝓmocionem ẜ accessisse sayonebo ꝑinde te non ut magist. ẜ ut
mat̾ plane ut amans Amens mag̃ uidear s ei qui non amat er
qui ui non sentit amoris.
nde iam gͦ. incipiam libet ab occupationib tius. quia in hus
maxime condoleo tibi. condoleo dix̾m. si tñ doles et tu. Alioqͥn
doleo mag dixisse debuerã qr non est condole uͥ nemo qͥ doleat
Itaq si doles. condoleo. Si ñ doleo tñ/ et maxie. scis a salute
longius absiste memibrum qd̵ obstupuit. et egxum sese non senciẽtẽ
ꝑrclosus la borare s Absit autem ut dete id suspicer ⁊ oui quibus
delicus dulcis quietis tue non longe ante hat fruebare. nõ potes hiis

Expanded text:
pauperem, amabo pauperum et divitum patrem. Non enim, si bene te pauperem, amabo pauperum et divitum patrem. Non enim, si bene te novi, quia pater pauperum factus, ideo non pauper spiritu es. In te hanc mutationem factam esse confido, non de te; nec priori statui tuo successisse promotionem, sed accessisse. Monebo te proinde, non ut magister, sed ut mater: plane ut amans. Amens magis videar, sed ei qui non amat, ei qui vim non sentit amoris.nde ergo jam incipiam? Libet ab occupationibus tuis, quia in his maxime condoleo tibi. Condoleo dixerim, si tamen doles et tu: alioquin doleo magis dixisse debueram; quia non est condolere, ubi nemo qui doleat. Itaque si doles, condoleo: si non, doleo tamen, et maxime, sciens longius a salute absistere membrum quod obstupuit; et aegrum sese non sentientem periculosius laborare. Absit autem ut de te id suspicer. Novi quibus deliciis dulcis quietis tuae non longe antehac fruebare. Non potes his
Abbreviated transcription (Latin):
ubit aminũ dictare aliquidiqd te pp̃a beatissime eugeni
uel e difficet uel delectet ul consoletur ẜ nestio qͣm.
bult et non uult epire leta quidem ẜ lenta ouacõ:
dum certatĩ illi contrana impare contendiñt ma¬
iestas atq amor. Nempe urget ille. Inhibet illa ¶S int̾uenit
te deceatsarage state gͥ tam dignant̾ cõdnte qͥd incedat pudor ̃ sQruid
n. Sicathediuam astendisti ⁊rec si ambules suꝑ pernas uentorum
sus duceris affectui. Amor dnm̃ nestit. agnost̃ filiũ  in infulis. per
se satis subrectie est obsequitur sponte gratis obtemꝑat. libe̾ reueret
¶Non sit ali qͣ ^ si s aut tnnore ad ista impelluntur / aut cupiditate
hn sunt qui in facie benedicũt.mala autẽ in cordib eore:blandiũtur
corã im neccessitate defficuĩt at caritas nũꝙͣ eptidit sẽge ut berã
fatear matris sũ libatus officio. ẜ non de p̾datus affectu solim michi
celos. destende in abysos. non recedes ame. se qͣr te qͦcq ieris p̾maui

Expanded text:
ubit animum dictare aliquid, quod te, papa beatissime Eugeni, vel aedificet, vel delectet, vel consoletur. Sed nescio quomodo vult, et non vult exire laeta quidem, sed lenta oratio: dum certatim illi contraria imperare contendunt majestas, atque amor. Nempe urget ille, inhibet illa. Sed intervenit te deceat. Majestate igitur tam dignanter cedente, quidni cedat pudor? Quid enim si cathedram ascendisti? Nec si ambules super pennas ventorum, subduceris affectui. Amor dominum nescit, agnoscit filium et in infulis. Per se satis subjectus est, obsequitur sponte, gratis obtemperat, libere reveretur. Non sic aliqui, non sic: sed aut timore ad ista impelluntur, aut cupiditate. Hi sunt qui in facie benedicunt, mala autem in cordibus eorum; blandiuntur coram, in necessitate deficiunt. At charitas nunquam excidit . Ego, ut verum fatear, matris sum liberatus officio, sed non depraedatus affectu. Olim mihi coelos, descende in abyssos: non recedes a me, sequar te quocumque ieris . Amavi
Abbreviated transcription (Latin):
est istud ate / nrĩquid hac ille ẜuitute hõĩb inẜuebat in acquisicione
turpis questus i nũquid ad eum de toto orbe oiflietãt ambitiose/
et mori batͫ ut plures lucri facet xp̃o non ut lucra autcet aua¬
nciel non est gͥ de quad de solertissiã pauli Industa et caritate tam
alibi dicentem precio empti estis nolite effici ẜui hõmn sqr d ẜuiliꝰm¬

Expanded text:
est istud a te. Numquid hac ille servitute hominibus inserviebat in acquisitione est istud a te. Numquid hac ille servitute hominibus inserviebat in acquisitione turpes quaestus? Numquid ad eum de toto orbe confluebant ambitiosi, et mori lucrum, ut plures lucrifaceret Christo, non ut lucra augeret avaritiae. Non est igitur quod de solertissima Pauli industria, et charitate tam alibi dicentem: Pretio empti estis, nolite effici servi hominum ! Qui
Abbreviated transcription (Latin):
caro mea enea est magria uirtus paciencie ẜ non hanc tibi ad ista op¬
tauerĩ. Int̾dum impatientem ẽẽ ꝓbabile tu ne apb̃es illore pacienciã qͥb
paulus dicebat / libenter suffertis insipientes dum sitis ⁊ ip̃i sapientes
Nr fallor hironia erat et non laus ẜ suggillatio quoruud̃ mansuetudis
⁊ subdens. sustmetis emim inquit si quis uos in ẜcututem redig̃. Non
bona pacientia est possis esse liber. ẜrũ te ꝓmittere sieri. nolo dissimu¬
les ẜuitutem in quã certe in dies dum nestis redigeris. hebetati cordis
indiciũ est ꝓpͥam non sentire contiuuã rexationem /uexatio dat intelłim/ nõ
audittui / ait quedam uerumn est. ẜ si ninia non fuit̾. Nam si sit non
dit queso s unꝙͣ sis liber infi tutus.  tius. bbiq strepitus. obiꝙ tui¬
multus. uleq Iuitum tue fuitutis te premit suec mitla reponas nũcapłi
uocem qua ait cum essem liber ex om̃ibe oux̃m me suũ seci slõge

Expanded text:
caro mea aenea est . Magna virtus patientiae: sed non hanc tibi ad ista optaverim. Interdum impatientem esse, probabilius. Tune approbes illorum patientiam, quibus Paulus dicebat: Libenter suffertis insipientes, cum sitis ipsi sapientes? Ni fallor, ironia erat, et non laus, sed suggillatio quorumdam mansuetudinis, et subdens, Sustinetis enim, inquit, si quis vos in servitutem redigit . Non bona patientia, cum possis esse liber, servam te permittere fieri. Nolo dissimules servitutem, in quam certe in dies, dum nescis, redigeris. Hebetati cordis indicium est, propriam non sentire continuam vexationem. Vexatio dat intellectum auditui, ait quidam . Verum est; sed si nimia non fuerit. Nam si sit, non dic, quaeso ubi unquam sis liber, ubi tutus, ubi tuus? Ubique strepitus, ubique tumultus, uvocem, qua ait: Cum essem liber ex omnibus, omnium servum me feci. Longe
Abbreviated transcription (Latin):
rari et condimentore gũa ex cogitantes. iͦ mollia. ni ͦ duralmͦ
mi sale condita sedm̃ consuctudinem p̾tnantiũ muliẽd de sid̾ante s
shñ ꝓ facio non solum arguendi ẜ etiam deridendi sunt qui qua si caupo¬
nes ad om̃em clepsediam eliciendi gastus gratia palatum extendinits ligit᷑¬

Expanded text:
rarum et condimentorum genera excogitantes, modo mollia, modo dura, modo rarum et condimentorum genera excogitantes, modo mollia, modo dura, modo  sale condita, secundum consuetudinem praegnantium mulierum desiderantes. Hi profecto non solum arguendi sed etiam deridendi sunt, qui quasi caupones ad omnem clepsydram eliciendi gustus gratia palatum extendunt. Igit
Abbreviated transcription (Latin):
ouem stomachi aut pectoris sicritatem. aut opilonem capitis aut
si qua sunt talia ad excusandas excusaciones p̾tendt̃ sg lii delicias
et lupus ciborum magna constancia asꝑnantur. ẜ ab eio it̾m nõ mĩori
aut intollabiliori peculancia ꝯmutuũ cibore usus omio despicitur
noua quedam et insolicita cibore gen̾li exquirunt. ĩ uit sepe ꝓpt̾umiꝰ
uentrem hord. ꝑ om̃s ciocũpagos curba familiarum discuerat ut nr̃x
tandem uł itotas de deẜtis ꝓculmontib radices euelendosus panclos
¶t scone michi non satis pate̾ pot̾ qd uiciũ istos exaggitet ise forte
quia ꝑ quãdam amini insolerciã. multos in suo obsequis occupari
gaudent.siue quia ꝑ cumorem elacõiis cet̾i̾s om̃ib qͣñtum cibodi¬
ssimules sunt. tanto dissimiles nĩto uidiꝰ nolũt Iglu suꝑsticiosum
minis in ppandis cibis scudium adhibent : infinita decoctionũ fuxu¬

Expanded text:
onem stomachi aut pectoris siccitatem, aut obripilationem capitis, aut onem stomachi aut pectoris siccitatem, aut obripilationem capitis, aut si qua sunt talia, ad frivolas excusationes praetendunt. Alii delicias et luxum ciborum magna constantia aspernantur, sed ab eis iterum non minori aut tolerabiliori petulantia communium cibariorum usus omnino despicitur. Nova quaedam et insolita ciborum genera exquirunt, ita ut saepe propter unius ventrem hominis per omnes circum pagos turba famulorum discurrat, et vix tandem vel ignotas de desertis procul montibus radices evellendo vel pauculos Et sane mihi non satis patere potest, quod vitium istos exagitet, nisi forte quia per quamdam animi insolentiam multos in suo obsequio occupari gaudent, sive quia per tumorem elationis caeteris omnibus quantum cibo dissimiles sunt, tantum merito dissimiles videri volunt. Alii superstitiosum nimis in praeparandis cibis studium adhibent, infinita decoctionum et frixu
Abbreviated transcription (Latin):
pugnationem aggrediantur. dum simul in oñi ꝑte nruepcõem
face̾ concupiscũt Plus iusto fortassis ita dicentes. uerecondie
obliti simuoss nesct aliqñ imprudencia etubescere. insi fuit manifeste
confusa lhus gͥ tubus modis d quisq int̾ epulas ꝯẜuare disciplinã
in semet ip̃o udelic ut linguam suam a locacitate restringat et oculos
suos a circũspectatione cohibeatset ut ceta membra omia eũ modestia ⁊
in eo quid sumat. id est ut neꝙ miuis p̾ciosa et delicata expet atiu ͨ
minis rara et insolita Requirat in nimis acurate et laute preparata
concupistat In p̾mo luꝑus arguitur In scdõ curiositas ¶In gtio
suꝑsticis uotatur. unt nãꝙ quid quoꝵ fauces satis Ridicula
infirmitate eceotant. quiu piugiia et delicata de glutire nõ posst̃
et si qñ eis ꝑci aut frugales cibi oblati fuint / statim aut indigesti¬

Expanded text:
pugnationem aggrediantur, dum simul in omni parte irruptionem pugnationem aggrediantur, dum simul in omni parte irruptionem facere concupiscunt. Plus justo fortassis ista dicentes, verecundiae obliti sumus, sed nescit aliquando impudentia erubescere, nisi fuerit manifeste confusa. His igitur tribus modis debet quisque inter epulas conservare disciplinam in semetipso, videlicet ut et linguam suam a loquacitate restringat, et oculos suos a circumspectione cohibeat, et ut caetera membra omnia cum modestia et quid sumat, id est ut neque nimis pretiosa et delicata expetat, nec nimis rara et insolita requirat, nec nimis laute et accurate praeparata concupiscat. In primo enim luxus arguitur, in secundo curiositas, in tertio superstitio notatur. Sunt namque quidam quorum fauces satis ridicula infirmitate aegrotant, quae nisi pinguia et delicata deglutire non possunt. Et si quando eis parci aut frugales cibi oblati fuerint, statim aut indigesti
Abbreviated transcription (Latin):
fiat.ẜ om̃iã membra cũ modestia et tranquillitate in disciplina
contineanturs non sic̃ quidam facuĩt qui cũ ad edendum se di̾̃t.¬
in quieta quadã agitaccõe et confusione memibror intemꝑantiã
ammni sui designant scaput excuciũt. brachia exermt. manus
in altum ex pandunt. ⁊ non sine magna turpitudine quasi totum
epulum simul sunt absortir. in gentes quosdam conatus et gestus
satis in decores ostendunt. hauelant et suspirant p̾ angꝰtia. ita ut exi¬
stimes eos aliũ Rugienti uentre patenciorem ad ditũ quere. qͣr au¬
gustia fanciũ non possit esurienti scomacho satis sufficientẽ hu¬
danciam ministrare Nn uno gͦ loco sedentes oeul et manibz. que
ꝓpe que longe om̃a circũcurrunt. sibt panes ꝯminuũt. uinũ in ca¬
lices et pateras effudunt. dices in gyrum eircũducũt. et uelud Rex
suꝑ obsessam cuutatem assultum faturus. dubitant ubi pͥmũ ex¬

Expanded text:
fiat, sed omnia membra cum modestia, et tranquillitate in disciplina fiat, sed omnia membra cum modestia, et tranquillitate in disciplina contineantur. Non sicut quidam faciunt, qui cum ad sedendum assedinquieta quadam agitatione et confusione membrorum intemperantiam animi sui designant. Caput excutiunt, brachia exerunt, manus in altum expandunt, et non sine magna turpitudine quasi totum epulum simul sint absorpturi, ingentes quosdam conatus et gestus satis indecoros ostendunt. Anhelant, et suspirant prae augustia, ita ut existimes eos alium rugienti ventri patentiorem aditum quaerere, quasi angustia faucium non possit esurienti stomacho satis sufficientem abundantiam ministrare. In uno ergo loco sedentes, oculis, et manibus quae prope, quae longe, omnia circumcurrunt, simul panes comminuunt, vina in calices, et pateras effundunt, discos in gyrum circumducunt, et velut rex super obsessam civitatem assultum facturus, dubitant ubi primum ex
Abbreviated transcription (Latin):
hĩtu tabus modis. In distiplia tacendi. In discipłma uiuendi. In discip.
continendi se se sCaciturnitas int̾ epulas necciã est idc̾co. qm̃ lingna
que oĩ temꝑe pua est ad pecm̃. labitur picłosius cũ ꝑ crapulã inflã¬
mata ad loquendum relapatur /Proplea emm diues qui int̾ epulas
locacitati ẜuierat. in inferno poĩtus uehementius in lingua ardebat
¶Eustodia occulore int̾ epulas ꝓpt̾ea nectĩa est. quia nõ decet ⁊bi
precipue ut uagos homo hãt̃ occulos set ut amplius aliquid dicã¬
.imprudenter ea q̃ apud alios germitur. arculustrando ꝓficiat. S
ut pocus pudice dimissis luminib ea tm̃ que sibi ante poĩta et
appoĩta sunt accendat Tustodia quoq continendi sese ibi negli¬
genda non est. quatinus bidel neq in hĩtu neq in gestu in decens
aliquid aut in honestum agat᷑ / ⁊ rcħ̃ cũ strepitu aut tumultu

Expanded text:
habitu, tribus modis, in disciplina tacendi, in disciplina videndi, in disciplina habitu, tribus modis, in disciplina tacendi, in disciplina videndi, in disciplina continendi sese. Taciturnitas inter epulas necessaria est idcirco, quoniam lingua quae omni tempore prona ad peccatum labitur, periculosius cum per crapulam inflammata fuerit, ad loquendum relaxatur. Propterea enim dives qui inter epulas loquacitati servierat, post in inferno positus vehementius in lingua ardebat . Custodia oculorum inter epulas propterea necessaria est; quia non decet ibi praecipue, ut vagos homo habeat oculos, neque curiose, et ut aimpudenter ea quae apud alios aguntur circumlustrando prospiciat, sed ut potius pudice demissis luminibus ea tantum quae sibi anteposita et apposita sunt attendat. Custodia quoque continendi sese ibi negligenda non est, quatenus videlicet neque in habitu, neque in gestu indecens aliquid aut inhonestum agatur. Nihil cum strepitu aut tumultu
Abbreviated transcription (Latin):
facuitas. setitem. doctrina sua nostitur uir qui autem uanus ⁊ uecors
est patebit contemptiu Item quomodo pultuas frustrahẽt claudus ty¬
bias. sic indecens est in ore stultorum ꝑabola Quod uõ typꝰ elacõis
ẜmonem hominis ingratum audientib reddit. Salonion itͫ testat ᷑
dicens ICecelsa stulto sapiã in porta non appiet os simus et ilͫ dice
Cum obsecracionib loquetur pauꝑ. et diue effabiẽ Rogide sqñtum aũt
ẜmo clamosus a discipliatis cauendus est. ip̃e actor disciplme ostẽ¬
non erit impiitus / Et qui mendacia loquitur non effucget ss et
berbum dulce ꝓpte baleat in ẜmone liber ecc̃asticus pacent᷑ demon¬
stiat bb̃i dicit. berbum dulce amicos multiplicat ⁊ iimicos mitigat
et lingua eulicans in bono uiro linũdat.
ẜuare disciplimam m̃batu suoret discipliam in cilo suo disciplina in

Expanded text:
fatuitas . Et iterum: Doctrina sua noscitur vir, qui autem vanus, et excors fatuitas . Et iterum: Doctrina sua noscitur vir, qui autem vanus, et excors est, patebit contemptui . Item: Quomodo pulchras frustra habet claudus tibias, sic indecens est in ore stultorum parabola . Quod vero typus elationis sermonem hominis ingratum auditoribus reddat, Salomon iterum testatur, dicens: Excelsa stulto sapientia in porta non aperiet os suum . Et iterum dicit: Cum obsecrationibus loquetur pauper, et dives effabitur rigide . Quantum autem sermo clamosus a disciplinatis cavendus sit, ipse auctor disciplinae ostennon erit impunitus, et qui mendacia loquitur, non effugiet . Sed et verbum dulce, quantum valeat in sermone, liber Ecclesiasticus patenter demonstrat ubi dicit: Verbum dulce amicos multiplicat, et inimicos mitigat, et lingua eucharis in bono viro abundat . servare disciplinam in habitu suo, et disciplinam in cibo suo. Disciplinam in
Abbreviated transcription (Latin):
ut loquentis sit gestus modestus et humilis souues dunissus ⁊ suauis
bultus palore bim sui ẜmonis in miuuat shumil debet esse gestꝰ
loquentis ut apud auditores grãm ẜmo eius Iuueniat. sonus loq̃ñte
esse debet dimissus. ne strepitu et mordinata clamositate auditores
eciã si facunde et compoĩte dr̃. inchilomiiꝰ tam̃ ab auditore aut nopiũ
autoetiosum si fuit intelltm Re putabit᷑ Sed et cum si̾tate. necc̃e est ut
ẜmo loquentis dultedinem hãt̃. qr sepe eciam bitas auditori. amara ef¬
ficitur. si aut suie Racione aut sine dileccõe hoc est ut importime nel
Qd hĩtus in disciplinatꝰ ẜmonem contemptibilem faciat salomon ostẽ¬
dit dicens. Non decent stultum uerba composita / et item Non est specõsa
in ore stulti ꝑabola set item fons uite erudicio possidentis datrina stultor Ø

Expanded text:
ut loquentis sit gestus modestus et humilis, sonus demissus et suavis, ut loquentis sit gestus modestus et humilis, sonus demissus et suavis, vultus, placorem sui sermonis imminuat. Humilis debet esse gestus loquentis, ut apud auditores gratiam sermo ejus inveniat. Sonus loquentis esse debet demissus, ne strepitu, et immoderata clamositate auditores etiam si facunde aut composite dicitur, nihilominus tamen ab auditore aut noxium aut otiosum si fuerit intellectum reputatur. Sed et cum veritate necesse est, ut sermo loquentis dulcedinem habeat, quia saepe etiam veritas auditori amara efficitur, si aut sine ratione, aut sine dilectione, hoc est, vel importune, vel iis comprobemus. Quod habitus indisciplinatus sermonem contemptibilem faciat, Salomon ostendit, dicens: Non decent stultum verba composita . Et iterum: Non est speciosa in ore stulti parabola . Et iterum: Fons vitae eruditio possidentis; doctrina stultorum
Abbreviated transcription (Latin):
ne impetre quem ꝙͣ et cũ int̾rogau̾es ompe iuste spusꝙ audias ne
Respondeas u̾bum set in medio semorẽ ne adicias loqui sIter sepe ꝓpt̾
maliciã auditor cacendum esse salon docet. dicens In aurib infipten
cum pessimis et ne enuleres impios Item uir sapiens si cũ stulto con¬
tendit. suie iruscatur sure redeat. non iuueniet Requiem sĩls quis
et qui impedimenta loqũ di caue̾ boluit̾ facile fortassis et sinie dissicltate
qñ sibi loqñdi sic aguoscet si tauen hoc artendit qr alued tempus
est qñ ei qui uoluit loqui concedit aliud est tempus qñ ei qui uoluit
loqui ꝑ culpa Reputatur ¶Sapiens autem eque cauet ut ne eo
te p̾e qñ loqui debet ꝑ negligenciã sileat sut ne eo temꝑe qñ loqui
licet ꝑ licentiam concessam in multiloquium cadat CRette gͦ ⁊ pus
loquendi discernitur. Si hꝑmo nec imꝙꝙ qñ loqui debet sileat/ n ͨ
et qñ loquendum est ostendimꝰ eciam qualr loquendum sit de

Expanded text:
dias ne respondeas verbum, et in medio seniorum ne adjicias loqui . Item saepe, propter malitiam auditorum tacendum esse, Salomon docet, dicens: In auribus insipiecum pessimis, et ne aemuleris impios . Item. Vir sapiens si cum stulto contenderit, sive irascatur sive rideat, non inveniet requiem . Quidifficultate quando sit loquendum agnoscet, si tamen hoc attendit, quia aliud tempus est quando ei qui voluerit loqui conceditur, aliud est tempus quando ei qui noluerit loqui pro culpa reputatur. Sapiens autem aeque cavet, vel ne eo tempore quando loqui debet, per negligentiam sileat, vel ne omni tempore quando loqui licet, per licentiam concessam in multiloquium cadat. Recte ergo tempus loquendi discernitur, si homo nec unquam quando loqui debet, sileat, nec et quando loquendum sit, etiam qualiter loquendum sit, de
Abbreviated transcription (Latin):
impiꝰ om̃s ꝑiter ꝑticipant te. oñs de fonte pu ͦ bibunt pectore tuo ⁊
tu seorsum sicions stabio / Si maledictus qui partem suã facit dec̾iorẽ
Quid ille qui se penitus reddit exꝑtem .¶ Sane diriuent aquetule mͣ
abrabe potum tribuas. ẜ  int̾ cet̾os bibe tu de fonte putei tui. Alienus
inquid non bibat ex eo nũquid tu alienꝰ. lui nõ alienꝰ si t̾ es sdemꝙ
qui sibr nequam cui bonus. cxiũtoͣ ꝓͣmide nõ dico sꝑ. non dico sepe ẜ¬
opportet inquis N on inficior Quid si ⁊ta opportet. ⁊ram tunt ꝯfide
nrã nõ eris metulosa informatione contempt ͫ s habundabis magi

Expanded text:
impius. omnes pariter participant te, omnes de fonte publico hibunt pectore tuo; et impius. omnes pariter participant te, omnes de fonte publico hibunt pectore tuo; et tu seorsum sitiens stabis? Si maledictus qui partem suam facit deteriorem, quid ille qui se penitus reddit expertem! Sane deriventur aquae tuae in Abrahae potum tribuas: sed inter caeteros bibe et tu de fonte putei tui. Alienus, inquit, non bibat ex eo . Nunquid tu alienus? Cui non alienus, si tibi es? Denique qui sibi nequam, cui bonus? Memento proinde, non dico semper, non dico saepe,oportet, inquis. Non inficior. Quid, si ita oportet? Nam tu, ut confido, nostra non eris meticulosa informatione contentus, sed abundabis magi
Abbreviated transcription (Latin):
posse Rete hoc. si Roꝑe ⁊ non mag̃ int̾bumꝑe ista hortarer/ audi
das actiomi et considadcõni nichil. laudote. in hoc non laudespouto
ꝙ et nemo qui a salomone audierit. qui minorat᷑ actu ꝑcipiet
sapienciam Certe nec yp̃i accuom expedit considacõne non
puenir fda atem tetus esse uis om̃im instar illus qui omib
om̃ia factus est. laudo humanitatem. ẜ si plena sit quomiodo aut
plena te excluaso. et tu homo es. gͦ. ut integra sit et plena humanitas
colligat et te intra sei sinꝰ qui oño reciy sellisquin quid tibi prodest iuxͣ
uerbum dñi. si uniusos lucreris te uno ꝑdito: Quã obrem cũ om̃s te ha¬
beant / esto eciam tu exhabentib unus. IErd solus fraudaris muuere tui
entib debitores. et soli negas te tibi. Stultus ⁊ sapiens. ẜuus ⁊ liben
diues ⁊ pauper. uir ⁊ semina. senee ⁊ Iuuenis. licus ⁊ lay̾cubiustus et

Expanded text:
posse. Recte hoc, si rumpere, et non magis interrumpere ista hortarer. 411 Cposse. Recte hoc, si rumpere, et non magis interrumpere ista hortarer. 411 Cdas actioni, considerationi nihil; laudo te? In hoc non laudo. Puto quod et nemo, qui a Salomone audierit: Qui minoratur actu, percipiet sapientiam . Certe nec ipsi actioni expedit consideratione non praeveniri. Si item totus vis esse omnium, instar illius qui omnibus omnia factus est ; laudo humilitatem, sed si plena sit. Quomodo autem plena, te excluso? Et tu homo es. Ergo ut integra sit et plena humanitas, colligat et te intra se sinus qui omnes recipit. Alioquin quid tibi prodest, juxta verbum Domini, si universos lucreris, te unum perdens ? Quam ob rem cum omnes te habeant, esto etiam tu ex habentibus unus. Quid solus fraudaris munere tui!entibus debitor es; et soli negas te tibi? Stultus et sapiens, servus et liber, dives et pauper, vir et femina, senex et juvenis, clericus et laicus, justus et
Abbreviated transcription (Latin):
Q ñ e difficamꝰ eccam. gñ meditamur inleges et quidẽ cotidie ꝑ¬
stropuĩt in palacio leges ẜ Instimaui non dñi auste ne eciã estud
tie au diẽ. xam certe lex dñi ininaclata conu̾tens ammas Phee aũt
non tam leges quã lites sunt. Et cauillaciones subu̾tentes iudiciũ
sugᵒ pastor et ep̃s animare qͣ mente obsecro substmes arã te semp
silere allam gaoctioe istas: fallor si mon mouet tibi scui pulũ ꝑusi¬
tas hec puto qd et int̾dum empelat clamare ad dñm cũ ꝓpbrã⁊
Rarauert̃ nichi miqui fabulationes. ẜ non ut lextua .I. Gͦ. ⁊te
aude lib̾m ꝓfiteri sus molle tam graui incõnuemencie huius et cut
fas non ses Euitem subduce. nam si potes ⁊ non uis multomagis ẜuꝰ
hnius ip̃ius tam ꝑu̾se dolintatis tue an non ẜuus/ eui sñatur ñ qͥtas
ẜabilior. s affertata misior est
t qued me uis face in quis. ut tͥ ab his occupationib ꝑtas In¬
Apossibile farere te Respondebis / facilius cathedre ualedice̾̃

Expanded text:
uidem quotidie perstrepunt in palatio leges, sed Justiniani, non Domini. Justene etiam istud? Tu videris. Nam certe lex Domini immaculata, convertens animas . Hae autem non tam leges, quam lites sunt et cavillationes, subvertentes judicium. Tu ergo pastor et episcopus animarum, qua mente, obsecro, sustines coram te semper silere illam, garrire istas? Fallor, si non movet tibi scrupulum perversitas haec. Puto quod et interdum compellat clamare ad Dominum cum propheta: Narraverunt mihi iniqui fabulationes, sed non ut lex tua . I ergo, et aude liberum profiteri sub tam gravi mole inconvenientiae hujus, et cui fas non sit cervicem hujus ipsius tam perversae voluntatis tuae. An non servus, cui dominatur iniquitas! serabilior, sed affectata miserior est. Et quid vis me facere, inquis! Ut tibi ab his occupationibus parcas. Impossibile fortasse respondebis, facilius cathedrae valedicere
Abbreviated transcription (Latin):
tenere suademꝰ. legem tamen ullam dare p̾sumimꝰ quia sicut iam
supradipinius alius sit et alius sit shet uobis fratres destiencia et
disciplia int̾im nos dipinius. ⁊ẜonitatem uo orate ut nobis. det

Expanded text:
tenere suademus, legem tamen nullam dare praesumsimus, quia, sicut jam tenere suademus, legem tamen nullam dare praesumsimus, quia, sicut jam supra diximus, alius sic et alius sic. Haec vobis, fratres, de scientia et disci