comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Ed permatas multo
est ꝑ Refert quo nam cuisus
intenditur multos sua uelocitas mexiłiũ
tulit G Permcitas mira est R Cur¬
rite mortales/ nt libet celi uelocitas uos
p̃currit et ad se mũ et ad mortem appli¬
cat illud nobis cursum cripiat morteni
illa G Pernicitas summa est . o
nbi desmat G Pernicitas mandita
est R illuc ꝓperat ubi tarditas multa
erit G Per nicitas in finita est R Sit
quantalib ubi se ex̾ceat non habebit
sic quidem piicti uicem tota teria op¬
huint S Pernicitas mestimabił est
Mec nigemi lans est tui maua et ce¬
lum et et̾intas et natura spacia ⁊e¬
cessris q et archana rerum om̃ pa¬
tent/ Corpus puncti momenti q ambi¬
tum circũscriptum quo sua pernicitas
laturci atq ubi daspo depositura est
Nonne eñi ut latissime pateat hoc spa¬
cumi seu temporum seu locorum intbil
minꝰ quocũ se flexerit ad sepulcrũ cur¬
ritur Ille saltem angustie siue ullis ã
astrologicis coniecturis ant geomet̾tis

Expanded text:
ed pernicitas multa est. Refert quonam cursus intendatur: multos sua velocitas in exitium tulit. Pernicitas mira est. Currite mortales ut libet: celi velocitas vos precurrit et ad senium et ad mortem applicat; illud vobis cursum eripiet, motum illa. Pernicitas summa est. Eo tendit ubi desinat. Pernicitas inaudita est. Illo properat ubi tarditas multa erit. Pernicitas infinita est. Sit quanta libet: ubi se exerceat non habebit, si quidem puncti vicem terra omnis obtinuit. Pernicitas inextimabilis est. Hec ingenii laus est, cui maria et celum et eternitas et nature spatia recessusque et arcana rerum omnium patent: corpus puncti momentique ambitu circumscriptum quo sua pernicitas latura atque ubi depositura est? Nonne enim, ut latissime pateat hoc spatium seu temporum seu locorum, nichilo minus, quocunque sese flexerit, ad sepulchrum currit? Ille saltem angustie sine ullis aut astrologicis coniecturis aut geometricis
Abbreviated transcription (Latin):
tus torpor noli fidere/ sepe fortunam
retemptare demencia est ¶ Nunt
saltem placide naiuigaui R. Nullũ
fere ał sit inlaqueos rint sarctispt̃
ꝙi p̃sentiat ¶g Prospere naingaui
⁊ Sacri legi prospere nauigant et
uiri sanctissimi naufragantur ¶
Nauigaui feliciter L Crede michi
portum attigi iam in littore sedeo¬

Expanded text:
tus torpor! Noli fidere: sepe fortunam tus torpor! Noli fidere: sepe fortunam retentare dementia est. Nunc saltem placide navigavi. Nullum fere animal sic in laqueos ruit,  presentiat. Prospere navigavi. Et sacrilegi prospere navigant et viri sanctissimi naufragantur. Navigavi feliciter. Crede michi: portum attigi, iam in litore sedeo
Abbreviated transcription (Latin):
utor ꝓspera R Sentio neptimꝰ
tibi laqueos fendir E tnͣquillum se
nuchi prebet mare E insidiosa tr¬
quillitas at utita dixerimi esca nau¬
fragii si semper turbidum esset nullꝰ
homi nauigaret E Mare michi
blanidum at suaue est R Suspecta
suauitas p̃donũ blandicie mine sunt
Niet facies maris repente mut abitur
esse aliud putes monstroruuu q gelidꝰ
queras ubi est equor illud quod landa¬
bam unde uero hu tam multi tama
horribiles aquarin montes unde l̾
pendencium fremitus procellarunu et
minantibus spumis surgentes fluctꝰ
in nubila nesciunt insi exꝑti quad sit
mare et quam ferox uelua quid ue illi
apoeta monsta nomen impositum
nichil est eñi monstruosuis mrerum
natura nichil em̃ sit minus fidei
minus ne constancie nullius rei tnis¬
formacio tam crebra tam ꝑiculosa
tam subiecta nchil demq mnollus
dum iacet sen dum surgit mimicitiꝰ
APlacidum nunt equor in motũ¬
q est R. Terre ip̃e subdunt de hiscũt¬
ꝙ tu pelago tribuis ut corsistat silã¬

Expanded text:
utor prospera. Sentio: Neptunus tibi laqueos tendit. Tranquillum se michi prebet mare. Insidiosa tranquillitas utque ita dixerim, esca naufragii. Si semper turbidum mare, nullus hominum navigaret. Mare michi blandum et suave est. Suspecta suavitas, predonum blanditie mine sunt: hec facies maris repente mutabitur; esse aliud putes monstroque gelidus queras: “Ubi est equor illud quod laudabam?” Unde vero hi tam multi tamque horribiles aquarum montes, unde hic pendentium fremitus procellarum et minacibus spumis surgentes fluctus in nubila? Nesciunt nisi experti, quid est mare et quam ferox belua quidve illi a poeta monstri nomen impositum: nichil enim monstruosius in rerum natura, nichil cui sit minus fidei minusve constantie, nullius rei transformatio tam crebra, tam periculosa, tam subita; nichil denique seu mollius dum iacet seu dum surgit immitius. Placidum nunc equor immotumque est. Terre ipse subsidunt dehiscuntque: tu pelago tribuis ut consistat simula
Abbreviated transcription (French):
Boc genus murie nec res en ade
poterunt et si phati massmissa et plu¬
lippo herodes suam abstulit A Rap¬
ta est comunx R Quod semel tͥ
De inpũdica uxore. G D.

Expanded text:
es evadere potuere. Et Syfaci Masinissa, et Philippo Herodes suam abstulit. Rapta est michi coniunx. Quod semel tibi, DE IMPUDICA UXORE
Abbreviated transcription (Latin):
dio dubito posẜiones suas culpa
uillici destructas aspiceret in eun
uersus Sumerẽ inquit ex te debitris
penas insi tibi iratus essem ollter
iratus seruo non inpunem dimisit
ut architas s amito ꝯmisit ut
supplicio exigeret ueritus ne se ne
impetꝰ quo nõ deberet impelleret
hec horũq similia frenare iram
debent ne sequates suos ut solita
est infanua cladẽ q precipitet
ula uellicor R Dixiaraã

Expanded text:
diis dedito, possessiones suas culpa diis dedito, possessiones suas culpa villici destructas aspiceret, in eum versus. “Sumerem, inquit ex te debitas penas, nisi tibi iratus essem”, alter iratus servo, non impunem dimisit ut Architas, sed amico commisit ut supplicium exigeret, veritus ne se ire impetus quo non deceret impelleret. Hoc horumque similia frenare iram debent, ne sequaces suos, ut solita est, in infamiam clademque precipitet. Gula velicor. Dixi iam:
Abbreviated transcription (Latin):
confitenti rascens exclamainit dic
aliquid contͣ ut simꝰ duo durum
taput qualit̾ tuliss inuirias qui
obsequũ non ferebcit d Brascor
quia offendor E Hat n ꝑte unlgo
plurnuũ erratur queruntur causẽ fĩ¬
guntur offense inq hiis ip̃is que ue̾
sunt tẽ re mõdus excedit᷑ iõibus
peccatis uelum aliquod excusationis
obteudit᷑ et est excusacio ip̃m pctui
Tu quia non tibi s ut deo ꝑ aretur
irascens Et tũ deus ip̃e cotidie. ⁊e¬
bus at uerbis offenditur net semper
irasciture uos aũt omne u̾bulũ caũ
el apsum ad muriam capitalẽ tra¬
hitis inpaciens genꝯ eo Trascor
sit meritis Rn Gi de te quidẽ ma¬
le si de re publica modo ira s insti¬
cia illa sit optue et ad suimã in¬
ordine ut diti solet Cycõmanũ id¬
est tenendũ Ira procul ut absit
cum qua nichil recte fieri nich̃il cõ¬
siderari p̃t Inre ergo laudat᷑ olechi¬
te carentuu dictũ plo̾nis amici sui
factum quorum p̾ mus diuu se stu¬

Expanded text:
confitenti, irascens exclamavit: “Dic confitenti, irascens exclamavit: “Dic aliquid contra ut simus duo”, durum caput: qualiter tulisset iniurias qui obsequium non ferebat? Irascor quia offendor. Hac in parte vulgo plurimum erratur, queruntur cause, finguntur offense, inque his ipsis que vere sunt cause ire, modus exceditur, in omnibus peccatis velum aliquod excusationis obtenditur, et est excusatio ipsa peccatum. Tu quia non tibi, ut Deo paretur irasceris, et tamen Deus ipse quotidie verbis ac rebus offenditur, nec semper irascitur. Vos omne verbulum casu elapsum, ad iniuriam capitalem trahitis, impatiens genus. Irascor sic meritis. Si de te quidem male, si de Republica, modo non ira sed iustitia illa sit, optime. Et, ad summam, mordicus, ut dici solet, Ciceronianum illud tenendum: “Ita procul ut absit cum qua nichil recte fieri, nichil considerare potest”; iure ergo laudatur Archite Tarentini dictum, et Platonis amici sui factum, quorum primus, dum se stu
Abbreviated transcription (Latin):
Ed irascor E Ego lor.¬
aduersis opem pollicior non ui¬
cus Non fartuita eñi s uoluntaria
sunt et in urã ptãte Quis te
ergo cogit irasci D Nascor offe¬
sus E Is fortasse qui offendisse
te arguit᷑ se offensinu a te querit᷑
non tũ est offensarũ quantũ est¬
insolentie do Ira estuo R Fuis
ergo ia furor breuis est inquit
Flactus fit aũt aplerisq mala
ꝯsuetudine et inpariã longus furor
Ennius aũt miciũ irami dixit
inisame cum plerisq minis illam
sequentibus fuus insame sic et ui¬
te si quiden hec eciam pestis ut ut¬
superior et si sepe alios semper
ciat ut nror unde quibꝯdã iuide¬
ri potui̾t huic nescio quid melle
dulcius messe habet fortasse ul¬
cio dulcis aliquid efferum in hũã¬
nũ ira nichil inisi amarum h
DIrascor ob murias R uix ira¬
cundus uinꝙͣ adeo quis ꝙͣ fuit ut
nulla re lacessitus iasceret᷑ nisi
forte Celius senator iratuudissi ꝯ
ille mortaliũ qui clienti suo in
om̃ibus sibi ꝯsencienti atq omĩa

Expanded text:
ed irascor. Ego adversis opem polliceor, non vitiis; non fortuita enim illa, sed voluntaria sunt, et in vestra potestate. Quis te igitur cogit irasci? Irascor offensus. Is fortasse, qui offendisse te arguitur, se offensum absque te queritur: non tantum est offensarum, quantum insolentie. Ira estuo. Furis ergo. Ira furor brevis est, inquit Flaccus. Fit autem a plerisque mala consuetudine et impatientia longus furor. Ennius autem iram initium dixit insanie, cum plerisque nimis illam sequentibus finis et insanie sit et vite. Si quidem hec etiam pestis ut superior, etsi sepe alios, semperciat, ut mirer unde quibusdam videri potuerit, huic nescio quid melle dulcius inesse: habet fortasse ultio dulce aliquid, efferum, inhumanum; ira nichil nisi amarum habet. Irascor ob iniurias. Vix iracundus unquam adeo quisquam fuit, ut nulla re lacessitus irascetur, nisi forte Celius Senator, iracundissimus ille mortalium, qui clienti suo in omnibus sibi consentienti, atque omnia
Abbreviated transcription (Latin):
id quidem accidit de quo questum
inꝯ tumphantem dum solemp¬
intate pompaꝵ exspect acione at
tẽdio esset affectus increpantẽ se¬
ipm̃ qui trumphũ nec sibi nec ma¬
ioribus suis aut debitumi aut sꝑ¬
atum tam manit̾ insenio appetiss
ꝙͣuis autem non sit appetenda ce-¬
lebritas perseipãm fe̾nda est tñ et
amande cause ip̃ius uirtus et n¬
dustria nec uiꝙͣ ut illa careas
deserende/. Multo est gloriosus labor
optabilior ꝙͣ ignaua ⁊equies O
Ealutatiomibus obmis offendor¬
E Habes huiꝰ quoq tedi ꝑticipem
p̃re: illos qui popularibus auris ut
maronis utar uerbo gaudent Ille
tñ in signiꝰ questus est credo ĩdeo
quod acutissimũ uirũ talis enĩ tra¬
ditur et suis studiis ac̾rime deditũ
salutacio crebra et inꝓuisa turba
tus ut esses alioqũ ut tot salut a¬
cionum incursibus non pateris qes
diffimũt ac nos magnis in urbibꝰ
noti et clari esse milites uultis et
ociosi simul et liberi et tũ quilli qd̾

Expanded text:
id quidem accidit; de quo questum id quidem accidit; de quo questum mus triumphantem, dum, solennitate pomparum, expectatione ac tedio esset affectus, increpantem seipsum, qui triumphum nec sibi nec maioribus suis, aut debitum aut speratum tam inaniter in senio appetisset. Quamvis autem non sit optanda celebritas per seipsam, ferenda est tamen, et amande cause ipsius, virtus et industria, neque unquam, ut illa careas, deserende. Multo est gloriosus labor optabilior, quam ignava requies. Salutatoribus obviis offendor. Habes huius quoque tedii participem preter illos qui popularibus auris, ut Maronis utar verbo, gaudent? Ille tamen insignis questus est, credo, ideo quod acutissimum virum, talis enim traditur, et suis studiis acerrime deditum, salutatio crebra et improvisa turbabpulo ut esses; alioquin tot salutatorum incursibus non pateres; potdiffiniunt. At vos magnis in urbibus noti et clari esse vultis, et otiosi simul et liberi et tranquilli, quod
Abbreviated transcription (Latin):
ferre hanc sartiuam equo annno est
nt̃re ad quam multi neqͣ ꝙͣ oĩ studio
uite q ip̃mis impendio aspirant et
tu forsitan aspirasti patere te uideri
ab hiis qui hoc insi te tuũ nomen
daligerent non optarent D Mult
me uudiq us ad importuntatis
fastidiũ conscelebrant R Quid
tu igitur an ꝯtempi malles aut
abiti D Inmĩabiles usq ad tedũi
me houorant RTu uero dei mnu¬
ms agnoscito ille te honorat ut
te illum honorare delectat et hono¬
rasse non peniteat oĩs honor et
fit adeo est d/ Permolesta res
est honor manodicus et crebra ui¬
sitacio E Ut hoc fatear ac p̾¬
dulces sunt huiꝰ molestie ⁊ adices
amor et ueneracio hiis si cũ gustũ
applicueris bene saꝑe incipiant que
molestant Amara dulcibus tꝑa ñ
in hoc tm̃ s in om̃ibus quecũ fert
pño uita ni qua non facile ⁊eꝑias
mel ubi non sit admixtum fel et
seꝑius amara pponderant O Ce¬
lebritate nua fatigor R Sepe

Expanded text:
ferre hanc sarcinam equo animo est ferre hanc sarcinam equo animo est necesse, ad quam multi ne quicquam omni studio viteque ipsius impendio aspirant, et tu forsitan aspirasti. Patere te videri ab his, qui hoc nisi te tuumque nomen diligerent, non optarent. Multi me undique usque ad importunitatem fastidiumque concelebrant. Quid tu igitur an contemni malles atque abici? Innumerabiles usque ad tedium me honorant. Tu vero Dei munus agnoscito: ille te honorat, ut te illum et honorare delectet, et inhonorasse peniteat, omnis honor et ne bonum fit a Deo est. Permolesta res est honor immodicus, et crebra visitatio. Ut hec fatear, at predulces sunt huius molestie radices, amor et veneratio; his si animi gustum applicueris, bene sapere incipient que molestant. Amara dulcibus tempera, non in hoc tantum, sed in omnibus quecunque fert presens vita; in qua non facile reperias mel cui non sit admixtum fel, et sepius amara preponderant. Celebritate nimia fatigor. Sepe
Abbreviated transcription (Latin):
illud dolĩ quo pro notabili uteba̾
hospicio. Nũquid non usq ad saua¬
lidam ac deẜtam luit̾nis uillulam
a placatis sola uirtutis ueneracione
latronibus Scꝑionem affritani
enndem q ab ip̃is hostiu ducibut
usq tñsmaria Nñquid non titum
lyniũ ab ultinus galliay ex trema¬
q ꝓcul hyspama usq ad urbẽ rõnã
nũquid non demq sanctos pr̃es us
ad intimas et horrendas herenni la¬
tebras a romanis imꝑatoribus ui¬
sitatos et sileo salomonem p̃mo uõ
quis uiꝙͣ uir clarus uisitaciombut
taruit amici et non mutius collo¬
quiis et confabulacionibꝰ delcãnt᷑
Ignoti antem solo recreant᷑ assꝑcũ b
eñ uiroꝵ illustriũ pũtia dulce ali¬
quid quod non sentit insi ipẽ qui
fruitur hoc tu laboriosum ne dixeris
oꝑosum est fateor s et gloriosinũ O
Celebritate nõis atteror R̾ Ei hant
uis abicere uirtus abicienda est cua
eradice oritur. Id si merito refugis

Expanded text:
suum dolium, quo pro volubili utebatur suum dolium, quo pro volubili utebatur hospitio? Nunquid non usque ad squalidam ac desertam Literni villulam, a placatis sola virtutis veneratione latronibus, Scipionem Africanum, eundemque ab ipsis hostium ducibus usque transmaria? nunquid non Titum Livium ab ultimis Galliarum extremaque procul Hispania usque ad urbem Romam? nunquid non denique sanctos patres, usque ad intimas et horrendas heremi latebras a Romanis etiam Imperatoribus visitatos? et sileo Salomonem. Immo vero quis unquam vir clarus visitationibus caruerit? Amici et noti mutuis alloquiis et confabulationibus delectantur, ignoti autem solo recreantur aspectu. Habet enim virorum illustrium presentia dulce aliquid, quod non sentit nisi ipse qui fruitur Hoc tu laboriosum ne dixeris; operosum est, fateor, sed et gloriosum. Celebritate nominis atteror. Si hanc vis abicere, virtus abicenda est, cuius e radice oritur; id si merito refugis,
Abbreviated transcription (Latin):
uoluptati quod malum si abmitio ni¬
cidisset nũquam ad hant ipãm fa¬
mam que me cruciat uentum esset
s et nunt preclaros aĩ tenatus et
egregia petens est impedire negoca
tollerabile ymino et modiosimi et
moptabile ceterum ut cũq tuo iudi¬
cio acceptum eat pene in enitabile
Nam que ad enadendimi uia insi uel
suꝑbia uel ignauia alt̾a honestum
desiderium te petentumi arcebit al
accendet alt̾a eciam extinguet Si
quod est aliud ⁊emedium urbiũ fu¬
ga est quam ꝙͣ si claritas uera sit
nec fuga sufsiciet sequit᷑ caritas
possessorem suũ quocũ ꝑrexit et
ubicũq ꝑstiterit secum erit Mec ru¬
re umꝙͣ uec in siluis quidem desin
pt̃ fame fulgor abscondi int̾ te¬
nebras eminet et ad se oculos tra¬
hit nũquid non audisti dỹdamũ
bragiuãnoꝵ senem preclarissimũ
ab alexandro maçedone usq ad
ultimas indoꝵ solitudines riuiũq
Dyogenem ab eodem usq ad suum

Expanded text:
voluptati; quod malum si ab initio involuptati; quod malum si ab initio incidisset, nunquam ad hanc ipsam famam que me cruciat ventum esset; sed et nunc preclaros animi conatus, et egregia potens est impedire negotia, tolerabile, imo et invidiosum et optabile; ceterum utcunque tuo iudicio acceptum erit, pene inevitabile: nam que ad evadendum via, nisi vel superbia vel ignavia? Altera honestum desiderium te petentium arcebit, altera etiam extinguet. Si quod est aliud remedium, urbium fuga est, quanquam si claritas vera sit, nec fuga sufficiet. Sequitur claritas possessorem suum quocunque perrexerit, et ubicunque constiterit, secum erit; nec rure unquam, nec in silvis quidem desinet fuit. Non potest fame fulgor abscondi: inter tenebras eminet, et ad se oculos atque animos trahit. Nunquid non audisti Dandamum Brachmanorum senem preclarissimum, ab Alexandro Macedone usque ad ultimas Indorum solitudines, Cynicunque Diogenem ab eodem usque ad illud
Abbreviated transcription (Latin):
p̾̃cio attici cum ante perfectum
opus obiisset regina ip̃a unde
runt tñ unauinuter infinem ml
iam aliud quam suũ decus et
facti menioriam cogitaintio ꝓ¬
inde omnes homines claritatẽ
famam q desiderant solus tu
ne ꝑuo illas tedio emptas uelis¬
Symino et ego apud posteros
clarus esse cupio s int̾ coetaneos
decuso R Qid ita cum hoc ma¬
iis eõdem q difficilius ac rariꝰ
sit obstaute q pñtiũ famã mt̾¬
pellat inuidia O Qua int̾ ab¬
sentes mera est gloria millꝮ ob¬
strepit nullus obstat int̾ pñtes
magne custodie fame ut non in¬
elegant̾ ait quidam R Nims
Delicatus et segnis es qui sine
labore magni aliquid speras cũ
pro ñinis tot se offerat labores¬
d Ego uero labores non recuso
s tedia nam quis ferat assidue
uisĩtari obsideri posa exagitari et sui
inter mi negligens totos dies at igͣ¬
nam breuis inte ꝑtem aliis dare ut
sua nc̃caitate postpoita aliene inẜuiat

Expanded text:
pretio acciti, cum ante perfectum pretio acciti, cum ante perfectum opus obiisset regina ipsa unde runt tamen unanimiter in finem, nil iam aliud quam suum decus et facti memoriam cogitantes. Proinde omnes homines claritatem famamque desiderant: solus tu, ne parvo illas tedio emptas velis. Imo et ego apud posteros clarus esse cupiam, inter coetaneos recusem. Quid ita, cum hoc maius, eoque difficilius ac rarius sit, obstante que presentium famam interpellat invidia? Quia inter absentes mera est gloria: nullus obstrepit, nullus obstat; inter presemagne custodia fame, ut non ineleganter ait quidam. Nimis aut delicatus aut segnis es, qui sine labore magnum aliquid speres, cum pro minimis tot se offerant labores. Ego vero non labores respuam, sed tedia: nam quis ferat assidue visitari, obsideri, posci, exagitari, et, sui interim negligentem, totos dies ac magnam brevis vite partem aliis dare, ut tua necessitate posthabita, aliene inservias
Abbreviated transcription (Latin):
Elebrior sum quã uellem no¬
maxum optauerunt duces at p̾n
laboribus quid tantis bellis at
studns agitur insi ut celebres
noti sunt Aut quid demiũ aliud
insignes artifices moliunt᷑ de¬
clarauit hoc fidias in minerue
statua quid opus oñũ q homĩ
manibus facta sunt p̾ͥmũ aut
ant p̾ma posuermi ubi cũ aliꝙ¬
uetitus fuiss uultũ suũ clipeo
statue sic insculpsit ut et ab
om̃ibꝯ nosceret᷑ et ꝯnelli inde insi¬
isi toto corꝑe dissoluto nullo poss
ingemo nosa in p̾mũ sui laboris
optabant si quis em̃i non famã
s peciuãm cogitare dixerit artifi¬
res in cõibus fortasẜ assentiam
in illustribus negem multa rei
huiꝰ idicia sit tũ iactura tẽpo¬
ris dampno q eciam sepe operi
insistunt ac ne quid fame exci¬
dat lucrũ sꝑñut comꝓbauit ho
maxnme nobilis illa const añcia
eorũ quatuor artificũ qui ad fa¬
mosissimũ illud opus quõd ar¬
themesia carie regnia dilecti ssumi
ꝯuigis mẽoi̾e extrui fecit magno

Expanded text:
elebrior sum quam vellem nomaximi exoptarunt duces ac prinlaboribus, quid tantis bellis ac studiis aguntur, nisi ut celebres notique sint? Aut quid, demum, aliud insignes artifices moliuntur? Declaravit hoc Phidias in Minerve statua, quod opus omnium que hominum manibus facta sunt, primum aut inter prima posuerim, ubi cum aliqustatue sic insculpsit, ut et ab omnibus nosceretur, et convelli inde, nisi toto opere dissoluto, nullo posset ingenio: nosci in premium sui laboris optabat. Si quis enim non famam sed pecuniam cogitare dixerit artifices, in communibus fortassis assentiar, in illustribus negem. Multa sunt rei huius indicia. Sic cum iactura temporis damnoque, etiam sepe operi insistunt, ac ne quid fame excidat, lucrum spernunt. Comprobavit hoc maxime nobilis illa constantia eorum quattuor artificum, qui ad famosissimum illud opus, quod Artemisia Carie regina dilectissimi coniugis memorie extrui fecit, magno
Abbreviated transcription (Latin):
licet falsum p̾supponũt het solis
malis pascitur et torquetur bouis
et quod alus optat iam sibi licet
malum allexandri aũt macẽdonis
dictuui placet imiudos hominesꝰ
nl esse aludo ꝙ̃ tormenta sen tor¬
tores suos ꝓp̾os leuis adolescentis

Expanded text:
licet falsum presupponunt, hec solis licet falsum presupponunt, hec solis malis pascitur et torquetur bonis, et quod aliis optat, iam sibi habet malum. Alexandri ergo Macedonis dictum placet: “Invidos homines, nil esse aliud quam tormenta, seu tortores suos proprios”, levis adolescentis
Abbreviated transcription (Latin):
tibi esset optabat hic ut male sit
aliis tanto hic illo et anaricia pe¬
ior liuor duiu ergo sapiens ĩdẽ de
queor E̾ Inudia scituli non
inuenere tyranni maiꝯ tormentũ
Flactus ait idq ad uros tyrannos
pestilenti austro inpellente tnͣsla¬
tun est  Inuidia crutior R
Smuil et pertas et pecteis expedi¬
michi parit mnuidiam R Credo
hercie nenio ur̃ni ⁊ egi parthormin
aut ꝑsaꝵ muidet ne ille quidẽ
nobis fuit qñ uicissim nndeba¬
tis quia uicuntatem faciebat mi¬
ꝑii magnitũdo Ez an non satis
est ur̃is ꝓp̾ns malis augi que tã
multa sunt nnisi et aliena bona
uos crucient undiq miseri et nisa¬
ni D Uicius muidio Rr Tritꝰ
mos muidia tulpa est lippa est
longinqua non uidet uituntris
atq ꝓpsperitas inuidie sunt ꝑa¬
⁊ entes . Iniudeo aliems boms¬
R. Mi es muidus et pusillanimis
sis o om̃ibus ex uicus nullun
pigrius nuidia altos in animos
non ascendit nullũ quoq amiseri q
itaq reliqua onĩa boñ̃ aliquod

Expanded text:
tibi esset optabat, hic ut male sit aliis; tanto hic illo et avaritia peior livor. Bene ergo sapiens idem, de queor. Invidia Siculi non invenere tyranni maius tormentum, Flaccus ait, idque ad vestros tyrannos pestilenti austro impellente, translatum est. Invidia crucior. Simul et peccas et plecteris, expedimichi parit invidiam. Credo hercle; nemo vestrum regi Parthorum aut Persarum invidet, nec illi quidem vobis. Fuit quando vicissim invidebatis, quia vicinitatem faciebat Imperii magnitudo. Sed an non satis est vestris propriis malis angi, que tam multa sunt, nisi et aliena bona vos crucient, undique miseri et insani? Vicinis invideo. Tritus mos: invidia lippa est, longinqua non videt. Vicinitas atque prosperitas invidie sunt parentes. Invideo alienis bonis. Si es invidus, et pusillanimis sis oportet; omnibus ex vitiis nullum pigrius invidia altos in animos non ascendit, nullum quoque miserius. Itaque reliqua omnia bonum aliquod
Abbreviated transcription (Latin):
Honeste uirtutis iniuisse carnifices/ tle̾ui
uirum abstulerunt uuudo qualem ut
anguror secula nulla restituant Sit
est igitur loca delectabilia sepe insidus
oportuna sunt dumi licentius ibi laxius¬
q darigitie degitur auersis q magis
sensibus a cirtunspectione ꝑiculi naunt
la queo densis ni silius uero fere/ et uisco
uolucres facilius in rauue uiridibus
capiunt᷑ ¶ letłs inuiridariis et turaꝵ
uaciuis dego E leticia et curarum ua¬
cuitas caucioni semper aduersa est dũ
sua nempe quisq ꝑitula/ dum omne
humani gn̾is statum omnis acrite ⁊
cogitant uxx ant letus ualde/ ant cu¬
xaruni uacuus quisquan uiuet neq
lecorun spẽs/ neq opũ spes/ obliuionẽ
attulerit impendentiũ malorum ¶ li¬
bent̾ in urudarus meie uersor R non
hercule libencius qmͣ apri et ursi nõ
te locus nobilitauerit s tu locum/ ueꝙ
ido aliter quam p̃clarinu ibi et insigne
ali quod molliendo. De gͤgibꝰ ⁊ armen

Expanded text:
hoste virtutis immissi carnifices talem hoste virtutis immissi carnifices talem virum abstulerunt mundo, qualem, ut auguror, secula nulla restituent. Sic est igitur: loca delectabilia sepe insidiis opportuna sunt, dum licentius ibi laxiusque degitur aversisque magis sensibus a circumspectione periculi. Nam et laqueo densis in silvis fere et visco volucres facilius in ramis viridibus capiuntur. Letus in viridariis et curarum vacuus dego. Letitia curarumque vacuitas cautioni semper adversa est: dum sua nempe quisque pericula, dum communem humani generis statum omnes acriter cogitant, vix aut letus valde aut curarum vacuus quisquam vivet neque locorum species neque opum spes oblivionem attulerit impendentium malorum. Libenter in viridariis meis versor. Non hercle libentius quam apri et ursi; non te locus nobilitaverit, sed tu locum neque id aliter quam preclarum ibi et insigne aliquid moliendo. 59 DE GREGIBUS ET ARMEN
Abbreviated transcription (Latin):
ta honũ notiusse comꝑtum est uon
tantum haustu aerie in modico sed
ferro eciam occulte q ipetu Quis
non legit apud curciũ amenissimos
nemorum recessus et uireta illa me-¬
Dorum manu consita regum at satra¬
parui curam et precipuam ut ꝑhibent
uoluptatem aAt qui in illis ussu ebrei cis
uesani regis adolescentis interfectus est
parime clarus senex et infallor macedo¬
neuuz p̾mns ducum Quis non nouit
taietam littoris fluxum illum quo nul¬
lus sub celo pulcrior nullus ainemor illic
nuissu temulenti et crudelis anthonii ec¬
cisus est cicero Et poterat utrumq tã¬
mori fato uetituni erat florido nrure
moreretur / florentissimus eratoruiu uir¬
q eptissimus optinus s et modus et
actor mortis ꝓrsus indignus fuit Bpa¬
ciabatur forte illis tuut in locis cicero ur¬
bauas fugiens ꝓcellas et nel ad ꝑ hiau
uite q cultum suo more aliquid nom¬
cogitabat uel rem p. iẜatur de statu¬
oblectacione leuiebat qñ ab illo onuus

Expanded text:
ca huiusmodi nocuisse compertum est, non ca huiusmodi nocuisse compertum est, non tantum haustu aeris immodico sed ferro etiam occultoque impetu. Quis non legit apud Curtium amenissimos nemorum recessus et vireta illa Medorum manu consita, regum ac satraparum curam et precipuam, ut perhibent, voluptatem? Atqui in illis iussu ebrii ac vesani regis adolescentis interfectus est Parmenio clarus senex et, ni fallor, Macedonum primus ducum. Quis non novit Caietani litoris flexum illum, quo nullus sub celo pulchrior, nullus amenior? Illic iussu temulenti et crudelis Antonii occisus est Cicero. Et poterat utcunque tanmori fato vetitum erat, florido in rure moreretur florentissimus oratorum virque optimus; sed et modus et auctor mortis prorsus indignus fuit. Spatiabatur illis forte tunc in locis Cicero urbanas fugiens procellas et vel ad philosophiam viteque cultum suo more novi aliquid cogitabat vel rempublicaoblectatione leniebat, quando ab illo omnis
Abbreviated transcription (Latin):
scuet et non aliter. Prouide quem tu
de uiretis tius fructinu colliges exspec¬
tandum erat attũ demiũ quid ꝓnũciẽ
uideto. Nam si locis tñi gforiaris que
tua nũdius rectius non erant et tua
forsitan cras non erunt ac si rite ꝯsi¬
deres tuara eciam nunc non sunt alie¬
no ꝓcul dubio gloriaris/ quid hubuit
glonie tue locus/ quid ad te si gelide ꝑ
estatem alpes si olimphus nubibus al¬
cior s ramosus ac frondifer ap̃emunꝰ
quid si lucidus ciciuus si arenus atheẜ
se so uorus serga hec si landes sunt cer¬
te non sunt honũ s logorum tnũ sit
expedit quo lauderis¶b Decoris spacior
uiretis R Iefert que nam cure internu
tuo inpectore spacientur nam quid n¬
uat arcula meburnea ungenta olida
condidisse quid turpis in locis turpem
auiuium Quot in rupibus horridis
santissimi floruerunt uiri quot in pͣ¬
tis florentibus turpes adulteri mar¬
cuernũt Adde ꝙ non aninus solum
s corporibus uiteq honũ interdiuu lo¬

Expanded text:
sciret, et non aliter: proinde quem tu sciret, et non aliter: proinde quem tu de viretis tuis fructum colliges expectandum erit. At tu demum quid pronuntiem videto; nam si locis tantum gloriaris, que tua nudiustertius non erant et tua forsitan cras non erunt — ac, si rite consideres, tua etiam nunc non sunt —, alieno procul dubio gloriaris. Quis hic glorie tue locus? Quid ad te si gelide per estatem Alpes, si Olympus nubibus altior, si ramosus ac frondifer Apenninus? Quid si lucidus Ticinus, si amenus Athesis, si sonorus Sorga? He si laudes sunt certe, non sunt hominum sed locorum; tuum sit expedit quo lauderis. Decoris spatior viretis. Refert quenam cure interim tuo in pectore spatientur. Nam quid iuvat arcula in eburnea unguenta olida condidisse, quid pulchris in locis turpem animum? Quot in rupibus horridis sanctissimi floruerunt viri? Quot in pratis virentibus turpes adulteri marcuerunt? Adde quod non animis solum sed corporibus viteque hominum interdum lo
Abbreviated transcription (Latin):
Sunt hec interdiumi fateor ho¬
neste aliquid uoluptatis non ui ꝙͣ ec̃
in honester Eque egitur studiosos ac
uoluptuosos uideas ambrosis cesessibus
delectari nam et iugemũ lotus excitat
et adpenitençiam quesdam alios ad
continentiam at lascuuam exhortat᷑
Lec de nichilo est ꝙ sum̃ꝰ orator dum
in festo reo adulteriũ abiecerat ame¬
ria inqnibus id ꝯmissiuu esset loca de¬
sccipsit quasi ad flagicur stimulos
non locis ergo s aniuo gaudendaun
si talis obtigit qui bene locis om̃ibus
uti norit E Recretis uiretis affluo R
Recretum tibrii uiretum et secessum
capree quis ignorat pudet piget q ex¬
equi que eñũbus itidem nota sunt Ille
senex huctenus loca illa seposita quibꝰ
prebris inficeret. Qnͣte añt gloriosuis
arido in rure exul scipio affritanus uix¬
erat qmͣ suis in uoluptatibus p̾nceps
ille romanus/ depeto igitur non in locis
ur̃a felicitas Ronde et qu solitariam
uitam recessus atq abditos landauẽrĩt
sic intelligi uoluerunt si is amin ꝯbti

Expanded text:
nt hec interdum, fateor, honeste aliquid voluptatis, nonnunquam etiam inhoneste; eque igitur studiosos ac voluptuosos videas umbrosis secessibus delectari. Nam et ingenium locus excitat et ad penitentiam quosdam, alios ad incontinentiam et lasciviam exhortatur: nec de nichilo est quod summus orator dum infesto reo adulterium obiceret, amena in quibus id commissum esset loca descripsit quasi ad flagitium stimulos. Non locis ergo sed animo gaudendum est, si talis obtigit qui bene locis omnibus uti norit. Secretis viretis affluo. Secretum Tiberii viretum et secessum Capree quis ignorat? Pudet pigetque exequi que itidem omnibus nota sunt: ille senex hircinus loca ipsa seposita quibus probris infecerit! Quanto autem gloriosius arido in rure exul Scipio Africanus vixerat quam suis in voluptatibus princeps ille Romanus? Repeto igitur: non in locis vestra felicitas; unde et qui solitariam vitam recessusque abditos laudaverunt sic intelligi voluerunt, si his animus uti
Abbreviated transcription (Latin):
solidas q uoluptatibus exhibet urĩs seu ars
cauas/. quero ex te quanto amplus delec¬
tare ilmi deberet sine precio aut labore ꝑ¬
abilis splendor ethereus ỹmo ne is quidem
s qui hui ꝯ et illuis fons et p̃ncipiũ lucis
esti Rntuli carbunculi uirides smaragdi
sereni saphiri/ caudide margarite sit alli¬
tuint nec solis fulgor aut sideruia / nec
terre uiror aut arborui net sereuitas ae¬
ris nec tandor intidus tangit. aurore stu¬
petio facies manu homĩs rucultas insculp¬
tas. nec artificis stupetis ingenũ ỹmouo
nec illui ueuerauũ totq tãm tlaris ad
uenum hue agnoscitis qui geniuas ip̃as
quiq iugenũ qui manus quiq ocules
fecit quibꝰ hec cerne̾ntur atq intetlige̾n᷑
et fierent. O semper uilinuu miratores
ierum semꝑ q nobiliũ contemptoregs.
De tabulis pictis ¶.

Expanded text:
solidasque voluptatibus vestris exhibet seu ars solidasque voluptatibus vestris exhibet seu ars cavas, quero ex te, quanto amplius delectare animum deberet sine pretio aut labore parabilis splendor ethereus, immo ne is equidem, sed qui huius et illius fons ac principium lucis est? Rutili carbunculi, virides smaragdi, sereni saphyri, candide margarite sic alliciunt: nec solis fulgor aut siderum, nec terre viror aut arborum, nec serenitas aeris, nec candor nitidus tangit aurore! Stupetis facies manu hominum gemmis insculptas nec artificis stupetis ingenium, immo vero neque illum veneramini totque tam claris ad verum viis agnoscitis, qui gemmas ipsas quique ingenium, qui manus quique oculos fecit quibus hec cernerentur atque intelligerentur et fierent! O semper vilium imitatores rerum semperque nobilium contemptores! 40 DE TABULIS PICTIS
Abbreviated transcription (Latin):
Ignis gemimnaꝵ ex ĩp̃ssis anulteor Re Ac¬
cessit non inficior ad nature decus quid̾
artis ornatus et municior inuultus ma
signorniu usum geminas sculpi subtilio¬
⁊a quiden aut̾ ingenii oꝑa nuimeratũ ubi
et amesticus inter lapides uel in p̃ssioni fa¬
cilis nel successu ꝓsper ut sechibent et int̾
artifices p̾mũ sibi pirgotiles sumꝑsit nͫ
Co q unus excuuctis si gni̾s ydoncus alex¬
andro uisus cuiu genma illa qua erat uti
difficultates ip̃a queq signi ꝑꝑlexitas uere¬
cundissimo p̃ncipi ꝑre uideretur niuidiam
huit ꝓxiuus uel ngemo uel etate Apollo¬
nides fuit eronis post hos inagui nominis
inhat arte dioscores fuit cuiꝰ ciuir opus
cip̃nieret nomen siluisse ꝑlurinũ miror
hic est eñ qui ipiũis diui augusti sculpsit
effigiem qua ad extremũ et ip̃e dimi dixit
et post cum multi pñapiu usi suut ea uel
cesarei oris ueneracio uel ad miracio fuit
artificis Et uũc ergo tanto de genuius
habito ẜmone quas seu natura integras

Expanded text:
ignis gemma expressis mulceor. Accessit, non inficior, ad nature decus quidam artis ornatus et minutos in vultus inque signorum usum gemmas scalpi subtiliora quidem inter ingenii opera numeratum, ubi et amethistus inter lapides vel impressioni facilis vel successu prosper, ut perhibent, et inter artifices primum sibi Pyrgoteles sumpsit nomen, eo quod unus e cunctis sui generis idoneus Alexandro visudifficultates ipsa quoque signi perplexitas verecundissimo principi parere videretur invidiam. Huic proximus vel ingenio vel etate Apollonides fuit et Cronius; post hos magni nominis in hac arte Dioscorides fuit, cuius cum opera exprimeret, nomen siluisse Plinium miror. Hic est enim qui ipsius divi Augusti sculpsit effigiem, qua ad extremum et ipse dum vixit et post eum multi principum usi sunt: ea vel Cesarei oris veneratio vel admiratio fuit artificis. Et nunc ego tanto de gemmis habito sermone, quas seu natura integras
Abbreviated transcription (Latin):
Ree ludus et calculoꝵ talcu
placet R Dampnosum illud hoc in¬
ane uterq tñ idem ille seuola quodq altro
alcius angustus cesar altro uti solitus
fertur neq riresus ideo ꝙ ille a c̾moniis deorũ
atq honimũ legibus quas excellentissmic
coluit Iste a curis suiiui imꝑn quod dui

Expanded text:
ee ludus et calculorum placet. Damnosum illud, hoc inane, utroque tamen idem ille Scevola quodque est altius, Augustus Cesar altero uti solitus fertur. Neque rursus ideo quod ille a ceremoniis deorum atque hominum legibus, quas excellentissime calluit, iste a curis summi imperii, quod di
Abbreviated transcription (Latin):
demum cotidie ali quid fingendum
unde dampñũ tibi delor q et illusio magͣ
uero pars mali fu̾it illusor rudis ¶
Armentis ac gregibus diues suui¬
R landate diuicie s incerte et tasibus
multis obuoxie frandibus rapnus pes¬
tibus que tam crebre et tam ualide
sunt ut sepe totos greges tota q la¬
cerant armenta .Lota pestis quany
lucietius quãq ille sequens maro d̾sc̃psit
et qmͣ multas putas famosas miuus
scriptorum penuria s dampnosas eque¬
¶ Diues sum gregibus et armentis¬
P Wage ac perenutes dinicie que nõ
ditam arcula ut auruu aut geĩne
s nec domo licet amplissnua claudi pũt
ram nec a seruis uec furibus uet a feris
aciocioribus tutus est om̃ibus in tuas da
tuui us ¶Gregibus armentis diues¬
sum R Gaudes semol dolituxus miles
nullus dies sine rumoribus mestis ibit
nunt notuerunt sabei tuberunt q onña
nec non pueros gladio ꝑcusserunt ut pe¬
cuoso illi quodam sem nunciatũ est nc̃

Expanded text:
quotidie demum aliquid fingendum, quotidie demum aliquid fingendum, unde damnum tibi dolorque et illusio. Magna vero pars mali fuerit illusor rudis. Armentis ac gregibus dives sum. Laudate divitie, sed incerte et casibus multis obnoxie: fraudibus, rapinis, pestibus, que tam crebre tamque valide sunt ut sepe totos greges totaque lacerent armenta: nota pestis quam Lucretius quamque illlum sequens Maro descripsit. Et quam multas putas famosas minus scriptorum penuria, sed damnosas eque? Dives sum gregibus et armentis. Vage patentesque divitie, que non dicam arcula, ut aurum aut gemme, sed ne domo licet amplissima claudi possint; iam nec a servis nec a furibus nec a feris atrocibus tutus es: omnibus in tuas divitias datum ius. Gregibus et armentis gaudeo. Gaudes semel doliturus milies; nullus dies sine rumoribus mestis ibit: nunc irruerint Sabei tulerintque omnia nec non pueros gladio percusserint, ut pecuoso illi quondam nuntiatum seni est, nunc
Abbreviated transcription (Latin):
Audeo gregibus et tis¬
armentis R. Bxutiũ gaudiu¬
¶ Armentis et gregibus habuudo R
Beluina prosperitas quam belue peperẽ
Glmo greges et armenta R Inõi
amore amantis et amati similitudo
suspecta est/ M Armenta greges q
amo R Amatis omma insi uos mui¬
cem ac uirtuteni que in p̾mis erant
amanda negligitis/ et que negligen¬
dadiligitu ¶ amo armenta greges¬
q R Omui rerum uiliũ amatores.
esores q nobiluii amatis que nec se
amari sencuint nec amantibus uicẽ
reddunt cum interea uec uos uiceni
reddatis amantibus totumq hoc ma¬
luni facit auaricia non ut mõdo ẜuũ
ingenuo s pecus hoñi p̃fereuduui ex¬
tuuetis GArmentorni gregum q
ingens copia est Ri Si per te ipmi
illos paueris/ quid insi hoc cupatissimꝰ
pascor enis Officium uile landatui
licet amultis ante oculos et catulo
ueronensi Ea per alios nou tu pastor
s pastorum ẜuus pastorum q delis
expositus nunt uitinus obfuerit nũc
p̃cipiciũ nĩt morbus nñc ab actore

Expanded text:
audeo gregibus et armentis. Brutinum gaudium! Armentis ac gregibus abundo. Beluina prosperitas quam belue peperere! Amo greges et armenta. In omni amore amantis et amati similitudo suspecta est. Armenta gregesque amo. Amatis omnia, nisi vos invicem ac virtutem: que in primis erant amanda negligitis et que negligenda diligitis. Amo armenta gregesque. O miseri rerum vilium amatores osoresque nobilium! Amatis que nec se amari sentiunt nec amantibus invicem reddunt, cum interea nec vos vicem reddatis amantibus tutumque hoc malum facit avaritia, ut non modo servum ingenuo sed pecus homini preferendum existimetis. Armentorum gregumque ingens copia est. Si per teipsum illos paveris, quid nisi occupatissimus pastor eris, officium vile, laudatum licet a multis, ante alios a Catullo Veronensi? sin per alios, non tu pastor sed pastorum servus pastorumque dolis expositus. Nunc vicinus obfuerit, nunc precipitium, nunc morbus, nunc abactor;
Abbreviated transcription (Latin):
trahit est quod landem nichil eñi
magis hoĩs quam humaua mns¬
mõda imisereri Si tui tr̃ est qd̾
arguami nam quid pestis nocitura
mort ali eñĩ ut facias quod stũr ꝰ
es insi illud int̃ damxna ꝯnũes¬
al nõ ꝯmemores non lugeri quod
in talibus accidit et feliciores cen¬
ses qui multũ fleti ad superos a¬
pud uirgiliũ memorantut
De tristicia et miseria dolor

Expanded text:
trahit, est quod laudem: nichil est enim trahit, est quod laudem: nichil est enim magis hominis, quam humana incommoda miserari; sin tui tantum, est quod arguam. nam quid pestis nocitura mortali, ni ut facias quod facturus es? nisi illud inter damna connumeres, non lugeri, quod in talibus accidit, et feliciores censes, qui multum fleti ad superos apud Virgilium memoratur. DE TRISTITIA MISERIAQUE Tr
Abbreviated transcription (Latin):
latissmmie sementem horreo¬
R Et hoc quoq nil amplius quã
mortis est metus quo depõĩto plẽ
securitas parta enit eniuerois magͥ¬
nis amuis non depõĩtus mõdo
s ne admissus quidem esse debet
nam auid minꝰ ueri est quã horie̾
aliud tibi si morieris ad usitatuui
moriendi genus pestis addiderit
s. ut comitacior moriaris Si eua¬
seris ut dulcior iuta sit tot crcũ¬
fusis erepta ꝑitulis si mori ꝑiculũ
non natura est neq eñĩ om̃s pes¬
tis ꝑmt Alioquin ex hac peste no¬
uissima cui par a seculis nõ fuit
nullus honũ euasisset enaserunt
multi qui melius obussent huit
ut uides fece solita nũt eciam mũ¬
dus exuberat quam nulla uiꝙͣ
pestis millus mertis m auꝰ exb au
uet contreata est D Pestem ti-¬
meo R Dic quod est uerius mo¬
ri tunes de quo nobis ut de te ui¬
quid est quod pestis nomen ex hor¬
reas cum pocius ut dictũ est sola¬
tui genus sit ꝑire cum plurunis¬
O poestem hõreo R Si te ad h
humaui gm̃e caritas quedam̃

Expanded text:
latissime sevientem horreo. Et hic quoque nil amplius, quam mortis est metus, quo deposito, plena securitas parta erit. Enimvero is magnis animis, non depositus modo, sed ne admissus quidem esse debet. Nam quid minus viri est quam horrere aliud tibi, si morieris ad usitatum genus moriendi, pestis addiderit, quam ut comitatior moriare, sin evaseris, ut dulcior vita sit, tot circumfusis erepta periculis si mori periculum non natura est? neque enim omnes pestis perimit, alioquin ex hac peste novissima, cui par a seculis non fuit, nullus hominum evasisset. Evaserunt multi, qui melius obiissent; hinc, ut vides, fece solita nunc etiam mundus exuberat, quam nulla unquam pestis, nulla mortis manus exhauriet, tam concreta est. Pestem metuo. Dic quod est verius: mori times. De quo nobis, ut te viquid est quod pestis nomen exhorreas, cum potius, ut est dictum, solatii genus sit perire cum plurimis? Pestem horreo. Si ad hoc te humani generis caritas quedam
Abbreviated transcription (Latin):
que est nnquitas maxnna et nega¬
cio contͣ deum altissimũ ¶ Serems¬
simus est aer talis utinam semper
sit Li Non semper modo s diu ferre
talem non possis tpm uicissitudo ꝑ¬
optimo iure amultĩs s p̾cipue a cice¬
rone laudata est Eh Seremiss mus
est atq uniuu non mutetirr E Nes¬
cis qmͣ cito sui tedium hec serentas
allatura sit nil tam delectabile quod
non idemptitas m anienũ ⁊eddat nlł¬
um efficatius remedium corit᷑ uite
fastidia ꝙͣ temporum locorumq ua¬
rietas hac fonetur et pascitur mens
humana et ca ut ait angustm s qma
qualitate rerum non p̃t̃ saltem ua¬
rietate saciatirẽ
De prospera

Expanded text:
que est iniquitas maxima et negaque est iniquitas maxima et negatio contra Deum altissimum”. Serenissimus est aer: talis utinam semper sit! Non semper modo sed diu talem fere non possis; temporum vicissitudo peroptima iure a multis sed precipue a Cicerone laudata est. Serenissimus est aer atque utinam non mutetur! Nescis quam cito sui tedium hec serenitas allatura sit: nil tam delectabile quod non identitas inamenum reddat. Nullum efficacius remedium contra vite fastidia quam temporum locorumque varietas. Hac fovetur et pascitur mens humana et, ut ait Augustinus: “Qui qualitate rerum non potest, saltem varietate satiatur”. 87 DE PROSPERA
Abbreviated transcription (Latin):
iocundus E Iam qui arguat
appenditis et anorem urru meo pom¬
tis elemento que nullum anstabiluis¬
Moler serenus ac tuͣquillus est R
Exspecta dico cicius nubilosus erit at
turbidus alie te subcelo positum ciedas¬
¶ Serenus at tñͣquillꝰ est aer R Q
mallem serenus at tnͣquillus esset
ammꝰ tuus utilis quidem illa serem¬
tas stabilis q tnͣquillitas quam
nec nubes occupent/ nec quacitent
uenti ¶ Rerenus est aer R non
serenũ omne datum optimũ ỹmo
uero ꝓũicias nobilosas serenis ẽẽ salubri¬
cres et in hoc occidente p̾latun legmiꝰ
ouentissq̃ aler hit lucidus me delectat¬
R Delectari moꝑibus at factur ai dei
muunme uetitum qño in deum uelud
omĩs bom fontem tota annii delectae
deflectatur et in rebus temporalibus
et̾nus rerum conditor laudetur alio/¬
quin attende quod scriptum est si uidi
solem cum fulgeret inquit Iob et lu¬
nam incedentem clare et letatum
est cor meuni in abscondito et oscu¬
latus sum manũ meami ore meo

Expanded text:
iucundus. Iam quis arguat appenditis et amorem vestrum in eo ponitis elemento quo nullum instabilius. Aer serenus atque tranquillus est. Expecta: dicto citius nubilosus erit ac turbidus; alio te sub celo positum credas. Serenus ac tranquillus aer est. Quam mallem serenus ac tranquillus esset animus tuus! Utilis quidem illa serenitas stabilisque tranquillitas quam nec nubes occupent nec quatiant venti. Serenus est aer. Non serenum omne statim optimum; immo vero provincias nubilosas serenis esse salubriores et in hoc occidentem prelatum legimus orienti. Aer hic lucidus me delectat. Delectari in operibus ac factura Dei minime vetitum, modo in Deum velut omnis boni fontem tota animi delectatio reflectatur et in rebus temporalibus eternus rerum conditor laudetur. Alioquin attende quod scriptum est: “Si vidi solem cum fulgeret” inquit Iob “et lunam incedentem clare et letatum est cor meum in abscondito et osculatus sum manum meam ore meo,
Abbreviated transcription (Latin):
dixisse miatri osculanti fertur domũ
se iusi pontificem euersurum nec fefellit
pontifex est reuersus liquet aute m
qũo impetu illud ambierit quo nõ
ympetrato uel moriendum sibi/ certe
ues exulandum esse decreuisset hoc
illi antemi ut cumq litu̾t cui apͥͣ
etate ꝓpositum sit regnare ita ut
riunam suan ꝓutet si qua est hͦ¬
orbe ptãs alt̾a ꝙͣ cesar si tellus
ulla duorim est At xano homin
cui ꝓpositum sit sernnae dm̃ꝙ sui iugũ
ferre pontific atum quõ liceat
anbigere non uideo/ non modo lar¬
giciono ꝓfusissuua s quo non multo
miuus est tupe blandicus atq men¬
dacus indignis uiro artibus s cõibꝰ
adeo ut het fere iam uinca sit in al¬
tum uia¶ Romanus pontifex
sum E Seruorum serus diceris
caue ne dñdrum dominus freri uel
Memento ꝓfessiomis memento debiti¬
rhiemento domini qui merito nulli
magis ꝙͣ uitario lesus rrascitur
De felicitate. G.

Expanded text:
redixisse matri osculanti fertur domum redixisse matri osculanti fertur domum se nisi pontificem non reversurum; nec fefellit: pontifex est reversus. Liquet autem quo impetu illud ambierit, quo non impetrato vel moriendum sibi, certe vel exulandum esse decrevisset. Hoc illi autem utrunque licuerit, cui a prima etate propositum sit regnare, ita ut iniuriam suam putet, si qua est orbe potestas altera quam Cesar, si tellus ulla duorum est: at christiano homini cui propositum sit servire dominique sui iugum ferre, pontificatum quomodo liceat ambire non video, non modo largitione profusissima sed, quod non multo minus est turpe, blanditiis atque mendaciis, indignis viro artibus, sed communibus adeo, ut hec fere iam unica sit in altum via. Romanus pontifex sum. Servorum servus diceris: cave ne dominorum dominus fieri velis, memento professionis, memento debiti, memento Domini, qui merito nulli magis quam vicario lesus irascitur. 108 DE FELICITATE
Abbreviated transcription (Latin):
Ideo q penus ille dux moriens qui dix
tiriũ peti nunt ad delicias uocari cre¬
dunt ideo q creatus hic locus appeti᷑
et hac oñi ferme mortaliũ uita sus¬
pirat quis autem uel romanũ uel quẽ¬
cũq pontificatũ aliã cupit ob cam̃
insi quo potentior at dicior sit contͣ
iustirie preceptum p̃esse querit᷑ non
prodesse/ quod sacrilegum pudendũq
uel dictu est magnis sepe muneribus
q̃m̃ et paccis et pensiomibus spes emnt᷑
sacerdoci pignoris O uertigo qnorum
pessima ad quod olmi ꝯsueuerant
et deberent cogi homines unde nuit
retrahi non pũt et tam preceps fuerit
ambicio ut/ non xp̃ianus pudor ac
modestia uideatur s ardor et pranca¬
cia paganoru que in hiꝯcemodi
peticiombus tanta fuisse didicinius
ut de iulio cesare lectum sit quod
pontificattim maxmiũ peciit non
sine profusissmma largicione in qua
reputans magnitudinem eris aliem
cũ mane ad coniucia destenderet ꝓ¬

Expanded text:
ideoque Penus ille dux moriens, qui dixideoque Penus ille dux moriens, qui dixtyrium peti; nunc ad delitias vocari credunt ideoque certatim hic locus appetitur et huc omnium ferme mortalium vota suspirant. Quis autem vel Romanum vel quemcunque pontificatum aliam cupit ob causam, nisi quo potentior ac ditior sit? Contra iustitie preceptum preesse queritur, non prodesse quodque sacrilegum pudendumque vel dictu est, magnis sepe muneribus, quin et pactis et sponsionibus spes emitur sacerdotii pinguioris. O vertigo morum pessima! Ad quod olim consueverant, et deberent, cogi homines, inde nunc retrahi non possunt et tam preceps fervet ambitio, ut non christianus pudor ac modestia videatur, sed ardor et pervicacia paganorum, quam in huiusmodi petitionibus tantam fuisse didicimus, ut de Iulio Cesare lectum sit quod pontificatum maximum petiit non sine profusissima largitione, in qua reputans magnitudinem eris alieni, cum mane ad comitia descenderet, p