comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
quirune a Bene ais nõ tamẽ ideo prorsus in auribus
meis trã innocẽtiam comprobasti neq em̃ hbnores te nõ optasse
concludis et si querendi molestiam perhoroesias sicut nec romã
uidisse contempsit quisquis uirũ labore perterritris pedem retri
ab incepto Adde ꝙ nec pẽdem retulisti ut tibi ip̃e persuades nchi¬
q persuadere interis neu te ut auĩt digito contexeris quidquid
cogitas quidquid agis ante oculos meos est. Et ꝙ fuga urbĩ
siluarũq cupidine gloriaris non ex cusationẽ sed culpe muta¬
tionẽ arguit multis nãq uiis ad unũ terminũ peruenitur
Et tu mchi crede licet calcata uulgo deserueris uiam tamen
ad eandem quã spreuisse te dicis ambicionem obliquo calle
contendis ad quã otiũ solitudo incuriositas tanta rerũ hũãna¬
rũ ad que ista te perducũt studĩa quorũ usq nũc finis est glo¬
ria ad angulum urges me unde possem licet subter fugere
quia tamen breue est et in multa dispertiendum si libet pro¬

Expanded text:
quiruntur. Bene ais. Non tamen ideo prorsus in auribus meis tuam innocentiam comprobasti; neque enim honores te non optasse concludis, tametsi querendi molestiam perhorrescas; sicut nec Romam vidisse contempsit, quisquis viarum labores perterritus pedes retulit ab incepto. Adde quod nec pedem retulisti, ut tibi ipse persuades michique persuadere niteris. Neu te, ut aiunt, digito contexeris; quicquid cogitas, quicquid agis, ante oculos meos est. Et quod fuga urbium silvarumque cupidine gloriaris, non excusationem sed culpe mutationem arguit. Multis namque viis ad unum terminum pervenitur; et tu, michi crede, licet calcatam vulgo deserueris viam, tamen ad eandem, quam sprevisse te dicis, ambitionem obliquo calle contendis; ad quam otium, solitudo, incuriositas tanta rerum humanarum, atque ista tua te perducunt studia, quorum usque nunc finis est gloria. Ad angulum urges me, unde possem licet subterfugere. Quia tamen tempus breve est et in multa dispartiendum, si libet pro
Abbreviated transcription (Latin):
utiꝙ et abrecta spe incolumes euasissent sepe exgo sulstrahe¬
despei anchora uelsi hereat auellenda si ne id quidem liceat
obseidenda rerĩꝙ sub fluctibus relinquenda est ue libe antu
nite proram gubeenaculo prouidentie dioigas ad salutis portu¬
Ga dzene spero Ratio ene sperando et male habendo trãsit
ita mortoliũ hic precedat de hereditatis expectatione et est

Expanded text:
utique et abiecta spe incolumes evasissent. Sepe igitur subtraheutique et abiecta spe incolumes evasissent. Sepe igitur subtrahenda spei ancora vel, si hereat, evellenda; si ne id quidem liceat, abscindenda rerumque sub fluctibus relinquenda est, ut liberam vite proram gubernaculo providentie dirigas ad salutis portum. Bene spero. Bene sperando et male habendo transit vita mortalium. 110 DE HEREDITATIS EXPECTATIONE He
Abbreviated transcription (Latin):
Ralaue hommnes uocant bona huiꝰ nominis doctos glim inter
homines longa lis fuit que adhuc pendet pendebitq euũ
in ome hiis unũ in rebus contra autẽ illis bona multa po¬
nẽtibus Gaulinquamus ista phis ego que uulgus boria dic
spero MaMalum ergo tuum speras quõd uel dilatione te coũget uł
fasce opprmiat exoptato fat succedat em̃ quod ad corpus actnel
ac pitrem uerti queat qͣm̃ que delectãt am̃ sipera ledut buo seci
ego spei anchoram nec mouebo ra Atqui solent naute tempes¬
tate brta uanis anchora p̃ndere si diuesti nequit relictaq fu¬
gam capere non ẽm quod tranquillo mari apud poetamden.¬
tetenaci anchora fundabat naues in magiis quoq pelagie
motibus accidit ubi nõ naues fundat illa sed lligas. et nau¬
fragio unittus toadãt nec hercle alrꝰ inter ꝑrocellas hũancncu
reuim spes affixa et tenax multos in exĩtũ traxit qui abscissa

Expanded text:
que homines vocant bona. Huius nominis doctos olim inter que homines vocant bona. Huius nominis doctos olim inter homines longa lis fuit, que adhuc pendet pendebitque evum in omne, his unum in rebus, contra autem illis bona multa ponentibus. Linquamus ista philosophis; ego que vulgus dicit bona spero. Malum igitur tuum speras, quod vel dilatione te cruciet, vel fasce opprimat exoptato. Fac succedat enim: quod ad corpus attinet, ac perniciem verti queat, quoniam que delectant animum sepe et ledunt. Ieci ego spei bone anchoram nec movebo. Atqui solent naute tempestate orta navis anchoram precidere si divelli nequit relictaque illa fugam capere; non enim quod tranquillo mari apud poetam: Dente tenaci ancora fundabat naves in magnis quoque pelagi motibus accidit, ubi non naves fundat illa sed alligat et naufragio vinctas tradit. Nec hercle aliter inter procellas humanarum rerum spes affixa et tenax multos in exitium traxit, qui abscissa
Abbreviated transcription (Latin):
ce reponitis Ga. Spem bona usq ad ulciũ non deseram¬
naꝰ Quid si du ante illa te deserit an ne illam retrahes
an segueris an expectabis ut redeat age aũt spera quãdo
inchil est dulcius ꝙͣ falli nõ ego tibi spem quã morditus te¬
nes eripiam tantũ illud admoneo nõ esse spẽm bonã quã
tu reris nõ est spes bona que bonũ sibi ꝓosuit sed que bene
bou̾ũ eium sperare scelestissimi quoq homines possũt ym̃o
et solent uere itaq bona spes est que de uero bono rite ton¬
cepta est hant qui habet stringat teneat neq abire eam
uel in ultimis sinat sorores q illi suas iigat caritatem
fidẽ hec spes leta dultis uerax folix est queꝙ nec sperantẽ
fallit nec ꝯfundit sed ad optatum prouehit añꝙ interĩ
perati bom anticipatiõe letificat At uos seu uerũbenũ
male meriti speratis seu malis ueris falsum boni nõmẽ
mesciorq cum uenerit Sa hũanũ sapio et de hiis loquor

Expanded text:
ce reponitis. Spem bonam usque ad ultimum non deseramce reponitis. Spem bonam usque ad ultimum non deseram. Quid si diu ante illa te deseruit? Anne illam retrahes, an sequeris, an expectabis ut redeat? Age autem, spera, quando nichil est dulcius quam falli. Non ego tibi spem quam mordicus tenes eripiam; tantum illud admoneo, non esse spem bonam quam tu reris: non est spes bona que bonum sibi proposuit, sed que bene. Bonum quidem sperare scelestissimi quoque homines possunt, immo et solent; vere itaque bona spes est, que de vero bono rite concepta est. Hanc qui habet stringat, teneat neque abire eam vel in ultimis sinat sororesque illi suas iungat, caritatem, fidem. Hec spes leta, dulcis, verax, felix est queque nec sperantem fallit nec confundit, sed ad optimum provehit animumque interim sperati boni anticipatione letificat. At vos seu verum bonum male meriti speratis, seu malis veris falsum boni nomen imestiorque cum venerit. Humanum sapio et de his loquor
Abbreviated transcription (Latin):
Nemo tibi tollat tedium at laborem ammi audisti uetere di¬
ci solitum prouerbio Neagnus labor expectare Ga Rei bone:
expectatio blanda est ratiosed ⁊ fallax et anceps et anpia
si hoc negas mĩꝙͣ aliquid expectasti sed se fallentiũ mexti¬
mabilis turba est quibus ad id quod agũt nchil prorsũs
mefficar sese offert nichil respurt milli se negat flecti
facilis et falli prona credulitas Argumẽtum uero leuitat
ingens atꝑ amentie dixerim passim obiuas spẽs amplecti
et hiis illico certis ut bdnis ꝑasa ad quas docti om̃es et ex¬
perti reeum tardi sut Ga Sona intenim spem habes ta ͦ ĩ iteri
dicis̾ rredo dum te illa fefellerit hic est eñ mos nũti spem
deponitis mĩꝙͣ illam uelicturi insi uos illa uelinqueołt quĩ
cũ uos sepe relinquerit mirũ dictu iterum atq iterum.e¬
deuntem cupide semper excipit progressiq obuĩa quasi ob̾¬
liti ueterum nouis armatam dolis inclusi totiens cordis cro¬

Expanded text:
Nemo tibi tollat tedium ac laborem animi: audisti vetere diNemo tibi tollat tedium ac laborem animi: audisti vetere dici solitum proverbio: “Magnus labor expectare”. Rei bone expectatio blanda est. Sed fallax et anceps et anxia; si hoc negas, nunquam aliquid expectasti. Sed se fallentium inextimabilis turba est, quibus ad id quod agunt nichil prorsus inefficax sese offert, nichil respuit, nulli se negat, flecti facilis et falli prona credulitas. Argumentum vero levitatis ingens atque amentie dixerim passim obvias spes amplecti et his illico certis ut bonis pasci, ad quas docti omnes et experti rerum tardi sunt. Bonam interim spem habeo. Interim dicis: credo dum te illa fefellerit. Hic est enim mos: inviti spem deponitis, nunquam illam relicturi nisi vos illa relinqueret; quin cum vos sepe reliquerit, mirum dictu!, iterum atque iterum redeuntem cupide semper excipitis progressique obviam quasi obliti veterum novis armatam dolis in clusi totiens cordis ar
Abbreviated transcription (Latin):
bom absentis expectatio sit tonsequens est sperantem
pro ea saltem porte qua sperãt mali aliquũ pati Gadul¬
te est sperare Iatio Audio quidem multos hoc dice̾ sed hãc
eno dulcedine nõ agnosco nã si speraire et optato carere
etiam dulte est quod qui dixebit haud dubie gustusa¬
ret Ga o perare delectabile est Ra/ ergo et penderel⁊ affi¬
ee et torqueri spes st longi supplicii longa spes nil sit aun
fatigatꝰ ml sũ semũ precipitat itaq sẽpe uiosapiens spe
perditam lucrum uotat seq infinita cupidine liberatum ab expecta¬
nombas uanis ad gaudendum boms suis cogi gaudet Gede euẽ¬
tu sors uiderit ego in spe gaudeo fã uide aut̃ ne quando forsan
in re doleas et optasse et sperasse et sperata ꝯsequutũ esse pe¬
inteat multos quos suspensa diu torserat ad exitum spes du¬
ta pessundedit multi uotiuis et ualde licet nõ sat sat seris
longe spei periere successibus Gaidlemo michi tollat spem totie

Expanded text:
boni absentis expectatio sit, consequens est sperantem boni absentis expectatio sit, consequens est sperantem pro ea saltem parte qua sperat mali aliquid pati. Dulce est sperare. Audio quidem multos hoc dicere; sed hanc ego dulcedinem non agnosco. Nam si sperare, et optato carere etiam dulce est; quod qui dixerit haud dubie gustu caret. Sperare delectabile est. Ergo et pendere et affici et torqueri spes est et longi supplicii longa spes est: nil sic animum fatigat, nil sic senium precipitat. Itaque sepe vir sapiens spem perditam lucrum vocat seque infinita cupidine liberatum ab expectationibus vanis ad gaudendum bonis suis cogi gaudet. De eventu sors viderit; ego in spe gaudeo. Vide autem ne quando forsan in re doleas et optasse et sperasse et sperata consecutum esse peniteat: multos quos suspensa diu torserat, ad exitum spes ducta pessumdedit, multi votivis et valde, licet non sat, seris longe spei periere successibus. Nemo michi tollat spem.
Abbreviated transcription (Latin):
millꝰ exipiat Ratiohant auferre p̃t nemo ip̃a sesi
sensim euipit et iopinis euẽtibus sepẽ lusa cõ¬
sumitur Ca Epero multãfatio Et multa metie¬
as oportet sine metu enm spes nõ habitat Ga Epero bona
Emrala ihtur tnnes ut cm̃i opposita spes timori su adu̾
so de foit fonte oritur et nc̃ce est quod sperare ceperis eius
ꝯtrciriũ ut formĩdes Sa ⁊pero letã Raꝰ Red incerta quorũ
seudio certa nen ligere dementia certa est qui equidem quod
non habet sperat quod habet obliuiscitur Got ꝓtoare me¬
siora nõ prohibeor Ror qiũ si difficilia quĩ ẜi impossibilia
uenturaq nũꝙͣ quid si peiora si pessima sũt que speras
et meliora tibi fingis Ga ĩuuat in me uuere Ra Dit ue¬
tius in sp̃e mori nã et futura cogitantibus presentia
dilabuntur et qui longinqua prospitũt que sub oculis
sũt nou uident et qui cras uiuere destinãt hodie nẽ
uiuũt nondũ est cuiꝰ initiũ speratur cum ita spes om̃is

Expanded text:
lus eripiat. Hanc auferre potest nemo, ipsa sese sensim eripit et inopinis eventibus sepe lusa consumitur. Spero multa. Et multa metuas oportet; sine metu enim spes non habitat. Spero bona. Mala igitur times; ut enim opposita spes timori est, sic adverso de fonte oritur et necesse est, quod sperare ceperis, eius contrarium ut formides. Spero leta. Sed incerta, quorum studio certa negligere dementia certa est; qui equidem quod non habet sperat, quod habet obliviscitur. Sperare meliora non prohibeor. Quid si difficilia, quid si impossibilia venturaque nunquam? Quid si peiora, si pessima sunt que speras et meliora tibi fingis? Iuvat in spe vivere. Dic verius: in spe mori; nam et futura cogitantibus presentia dilabuntur et qui longinqua prospiciunt, que sub oculis sunt non vident, et qui cras vivere destinant hodie non vivunt. Nondum est cuius initium speratur; ita, cum spes omnis
Abbreviated transcription (Latin):
sius uel brẽiuꝰ postremo uelatr̃ dici pñt audendi siłia om̃ibꝰ
spem datura sulccessũ ꝑaucis ea ẽ uis ordinis ac iucture qd
et in poeticꝭ elegantissime flaccus docet et seꝑe alr̃ atq aliter
et alñ potentius affectura aĩos tanta est gr̃a uel nocissima
renarrant / tãta uetustis nouitas tãta llx fulgidis tantus
Formosis decor additur ꝙ nõ hic ĩdeo dixeri quia alibi nõ possẽ sed
qr tu tuc materia obtulisti Niolo enĩ qui ignare superbie mos
est semel aũdita forte nec intellca dũ repetutur quasi torta et
uul̃gato fastidias Do Acquiesto rcẽ quidẽ in hiis mouit te uersatã¬

Expanded text:
sius vel brevius, postremo vel aliter dici possunt, audendi similia omnibus sius vel brevius, postremo vel aliter dici possunt, audendi similia omnibus spem datura, successum paucis. Ea est vis ordinis ac iuncture quod et in poeticis elegantissime Flaccus docet, et sepe aliter atque aliter, et aliquando potentius affectura animos; tanta est gratia vel notissima renarrantis, tanta vetustis novitas, tanta lux fulgidis, tantus formosis decor additur, quod non hic ideo dixerim, quia alibi non possem, sed quia tu hic materiam obtulisti; nolo enim, qui ignare superbie mos est, semel audita, nec forte intellecta, dum repetuntur, quasi trita et vulgata fastidias. Acquiesco recte quide
Abbreviated transcription (Latin):
phĩe nonĩe tumidi nõ mõ nõ ꝯsulẽdi scd uitandi sũt quibus
inchil est ĩportumꝰ nichil isulsius quoꝵ habũdãtior ẽ ꝙͣ uellẽ
etas hec cũ egentissima sit uero ꝑ et quona a pñtibus ꝑter
meras migas nichil est quod speres si ad p̃stos reditũ ĩuẽtũq
aliquũ apud illos fu̾it ꝙ egritudins tũa leuet Noli sꝑnẽ et
dice̾ qd indocti dicũt a pħis ista sumis Respondebo eñi tibi cũ
cicerone. Metuebam ne a lenombus dice̾s Et Reuera ubinã
piscari uenerari nisi ubi pisces fereq habitãt in aquis atq ne¬
moribus ubi fodiaurũ ubi gẽmas legi insi ubi hoc nastitur
Ille scatẽt in t̾re uenis marisq littoribus unde nisi a merca¬
toribus merces uñ statuas et tabulas putas nisi a statuarys
apud illos pro thesauris abdita atq ab ilł inuẽta sint ead tame
ab a liis in apertũ emi et uel aceruatius uel clarius atqͣ exꝑs¬

Expanded text:
philosophie nomine tumidi, non modo non consulendi sed vitandi sunt, quibus philosophie nomine tumidi, non modo non consulendi sed vitandi sunt, quibus nichil est importunius, nichil ietas hec, cum egentissima sit verorum. Et quoniam a presentibus preter meras nugas nichil est quod speres, si ad priscos reditum, inventumque aliquid apud illos fuerit, quod egritudinem tuam levet, noli spernere et dicere, quod indocti dicunt; a Philosophis ista sumis; respondebo enim tibi cum Cicerone: “metuebam ne a lenonibus diceres”, et, re vera, ubinam piscari venarique, nisi ubi pisces fereque habitant in aquis atque nemoribus? ubi fodi aurum, ubi gemmas legi, nisi ubi hoc nascitur? ille scatent in terre venis, marisque litoribus. Unde, nisi a mercatoribus, merces? unde statuas ac tabulas pictas, nisi a statuariisapud illos pro thesauris abdita atque ab illis inventa sint, eadem tamen ab aliis in apertum erui, et vel acervatius vel clarius atque expres
Abbreviated transcription (Latin):
rire sitire uigilare ꝯsopiri quod ultnnũ plane simillinũ morti
est atq iõ sõpmiũ alii cõsanguineũ alii uero mortis ymagie
dexere neue seu poeticus lẽpos extimetur seu pħĩcum acum̃t
ip̃a ueritas annti mortem somp̾mũ dixit et semel facere me¬
tuis quo cotidis delectaris incõstantiam quid hãc docti mirã¬
tur atq argiuit do Trita hec apũd pħos ac̾ uulgata sũt de¬
lectãtq dũ resonãt int̾pone silentiũ timor redit᷑ Ra ymo equid
manet nã si abiisset nõ rediret et est nõ infitior uulgi p̃cordiĩs
timor mortis ĩnatus sed eruditũ uixũ unegariã sapere defor¬
me est quẽ deccat ut mõ dicebãi nõ turbe uestigia sed pau¬
corũ sequi Nã quod de pħis dicis miror quid ita cũ a nautis
nauigandi ab agricolis serendi a ducibus bellandi cõsiliũ ca¬
piatis uiuẽdi consilia a pħis sumpta cõtempnntꝭ et ꝓ cura

Expanded text:
rire, sitire, vigilare, consopiri? quod ultimum plane simillimum morti rire, sitire, vigilare, consopiri? quod ultimum plane simillimum morti est, atque ideo somnum, alii consanguineum, alii vero mortis imaginem, dixere. Neve seu Poeticus lepos extimetur, seu Philosophicum acumen, ipsa veritas amici mortem somnum dixit. Et semel facere metuis, quo quotidie delectaris. Inconstantiam quidem hanc docti mirantur atque arguunt. Trita hec apud Philosophos ac vulgata sunt, delectantque dum resonant. Interpone silentium: timor redit. Immo equidem manet. Nam si abiisset non rediret, et est, non inficior, vulgi precordiis timor mortis innatus; sed eruditum virum vulgaria sapere deforme est, quem deceat, ut modo dicebam, non turbe vestigia sed paucorum sequi. Nam quod de Philosophis dicis, miror: quid, ita, cum a nautis navigandi, ab agricolis serendi, a ducibus bellandi consilium capiatis, vivendi consilia a Philosophis sumpta contemnitis et pro corporis
Abbreviated transcription (Latin):
s. et mors illa alam cõcernit hec corpus sed mopia ronis
metũ mortis in duxit do Mortẽ metuo ta nachil est metuẽd
qd affert necessitar᷑ nature qui nalia em̃̃ odit aut metuit᷑
nã ipãm oderit aportet aut metuat insiforte ꝑtem curo
alteram amplecti licitũ et laudare respuere altẽbã ac dãpna¬
re quo nchil est insolẽtius no solũ hoi cũ deo sed hoĩbus intꝰ¬
se icaꝙa uel totũ recipis uel totũ rercis amicũ nec si tm̃ gͣta decerpsẽ¬
ris nõ equus amicitie cultor atq arbiter uideare e Ynortẽ horreo¬
Rõ di quid in morte mali est idip̃m metꝰ mortis exasperat at
si nichil magnũ ip̃e metus est malũ stultitia ẽ malũ suũ uel
augere uel facere Do Nome ip̃m mortis exhorreo Ra Nõmẽ mortis
in fame mortaliũ fecit infromitas si quĩd amini uroiũ in essẽ
inichilo plus t̾roris esset in morte ꝙͣ in ceteris que per naturã fi¬
ũt quũ eñ magꝭ mori timeas ꝙͣ nasti adolescere senescere esu-¬

Expanded text:
 et mors; illa animam concernit, hec corpus, sed inopia rationis metum mortis induxit. Mortem metuo. Nichil est metuendum quod affert necessitas nature; qui naturalia enim odit aut metuit, naturam ipsam oderit oportet aut metuat; nisi forte partem eius alteram amplecti licitum et laudare, respuere alteram ac damnare, quo nichil est insolentius, non solum homini cum Deo, sed hominibus intse; itaque vel totum recipis, vel totum reicis amicum, ne, si tantum grata decerpseris, non equus amicitie cultor atque arbiter videare. Mortem horreo. Si quid in morte mali est, id ipsum metus moris exasperat; at, si nichil, magnum ipse metus malum est. Stultitia est malum suum vel augere vel facere. Nomen ipsum mortis exhorreo. Nomen mortis infame mortalium fecit infirmitas. Si quid animi viriumve inesset, nichilo plus terroris esset in morte quam in ceteris, que per naturam fiunt. Quid enim magis mori timeas quam nasci, adolescere, senescere, esu
Abbreviated transcription (Latin):
fama carcer exillũ dampnũ bellũ seruitꝰ ob orbitas pauꝑta
seniũ egritudo et mors fortibus uixis nil sũt aliud nisi ex¬
perientie scola campus patientie glorie palestra de uolu¬
taria in se ip̃m manus nectionẽ Carnꝙ dolor

Expanded text:
famia, carcer, exilium, damnum, bellum, servitus, orbitas, paupertas, famia, carcer, exilium, damnum, bellum, servitus, orbitas, paupertas, senium, egritudo et mors, fortibus viris nichil sunt aliud, nisi experientie schola, campus patientie, glorie palestra. 118 DE VOLUNTARIA IN SEIPSUM MANUUM INIECTIONE Mor
Abbreviated transcription (Latin):
et rogatꝰ manũ dabit Nõ mori aut̃ nolite optare nõ mõ eñ
impudens amogansq sed ĩefficax etiã et mane uotũ est as¬
suescite o mortales nẽ legibus et meluctabili iugo colla
sub mittite et si uos ip̃os amatis ꝙ nati estis amate nõ ꝙ
nati esse uelletꝭ neq enĩ nã uobis sed uos illi obsequi par
est do Pauoiẽ mortis abice̾ diu quid frustra intor miror
quid tam diu frustra nnteris quo te debuit cogitatio ꝓna ꝑ¬
ducere turpis est eñ tam brems periculi si periculũ nõ nb¬
tura et ꝑiculorũ finis est mori turpis ẽ inꝙͣ piro tam momẽ¬
taner disconninis ta longenus pauor et cot am̃ auxni atq
suspensi ad hore seu suspirii unus euentũ uis ie aũt mali
huiꝰ ultnniũ remẽdiũ uis mortis metu ꝑpetuo liber esse bene
uiue uita laudabilis mortẽ speruit sꝑ sepe etiã cupit demq
hec t̾ribiliũs oñi sũma est siquid labor dolor aduersitas in¬

Expanded text:
et rogatus manum dabit. Non mori autem nolite optare: non modo enim et rogatus manum dabit. Non mori autem nolite optare: non modo enim impudens arrogansque, sed inefficax etiam et inane votum est. Assuescite, o mortales, nature legibus, et ineluctabili iugo colla submittite, et si vos ipsos amatis, quod nati estis amate, non quod nati non esse velletis: neque enim naturam vobis, sed vos illi obsequi fas est. Pavorem mortis abicere diu quidem frustra nitor. Miror quod tam diu frustra niteris, quo te debuit cogitatio prona perducere. Turpis est enim tam brevis periculi si periculum non natura et periculorum finis est mori, turpis est, inquam, viro tam momentanei discriminis, tam longevus pavor, et tot anni anxii atque suspensi, ad hore seu suspirii unius eventum. Vis ne autem mali huius ultimum remedium? vis mortis metu perpetuo liber esse? bene vive: vita laudabilis mortem spernit, sepe etiam cupit. Denique hec terribilium omnium summa est, si quidem labor, dolor, adversitas, in
Abbreviated transcription (Latin):
disponũt uix est qui dite̾ audeat cũ moriar sed si moriar qͣ
in dubio ponitur quo nichil est certius neq id ip̃m si moriar
clare sonat sed si qd de me esfet aliud Quidña ẽ hoc aliud q̃so
et nõ potius idem ip̃m quod de om̃ibus fuit exit ue tergiuer
atiẽ oculos claudũt quasi periculũ quõd nõ uident nec sensur
sint uel qui nati uel qui nastituri sut quibus ut ꝰuite sit et
mortis multa sũt gña necessitas una moriendi hãc tu cu¬
pis excutere quã nec pres tui neculli uiiꝙͣ reges gentiũ ex¬
cussere nec excutient quid feriemi morienĩ sentietis An
ceti autẽ an uidentes id in ur̃a manu est Optate togo bñ moi
quod ip̃m nisi bñ uixeritis frustra est optate inꝙͣ et eitini
et quod in uobis ẽ fãcite reliquũ illi cõmittite qui quos in hãc
uita ultro nõ uoiatos intulit epresfuris nõ nsi uocatus

Expanded text:
disponunt: vix est qui dicere audiat, “cum moriar”, sed “si moriar”, quasi disponunt: vix est qui dicere audiat, “cum moriar”, sed “si moriar”, quasi in dubio ponitur quo nichil est certius. Neque id ipsum “si moriar” clare sonat, sed “si quid de me esset aliud”; quidnam esset hoc “aliud” queso, et non potius idem ipsum, quod de omnibus fuit, eritve vel qui aciem oculos claudunt, quasi periculum quod non vident nec sensurnati vel qui nascituri sunt, quibus ut vite, sic et mortis, multa sunt genera, necessitas una moriendi? hanc tu cupis excutere, quam nec patres tui nec ulli unquam reges gentium excussere, nec excutient quidem. Tececi autem, an videntes, id in vestra manu est. Optate igitur bene mori, quod ipsum, nisi bene vixeritis frustra est. Optate, inquam, et enitimini, et quod in vobis est facite, reliquum illi committite, qui vos in hanc vitam ultro non vocatus intulit, egressuris non nisi vocatus
Abbreviated transcription (Latin):
se cogitet nnisi ꝙ ẽ ał mortale quotiẽs inse quisq reflectit᷑ nõne
sibi illico nome mort occurrit sed refugit᷑ quasi ꝑ aurẽ mors
iorũpat et auertitꝭ añi atq id cogit᷑ꝭ obliuisci qd mox sui
memoriã uel iuitꝭ ingerẽt recusatꝭ ecce morte cogitare quã ꝯfes¬
tim et cogitare oportebit et pati cuiꝰ passio facilior seqͣret᷑. si co-¬
gitatio pcessiss nũc sił in angustiis alt̾a alt̾a exasꝑat õe em̃
mopinũ et subitũ aĩa quatit eque stultũ ẽ uel appetere aliquid
foustra uel uitare uelle qd neq̃as eoq stultius utrũq qͦ damp¬
no suis futurũ implesse qd cupias aeq mł dãpnosius in hũa¬
nis malis ꝙͣ dei suiq ip̃ius et mort obliuĩo q̃ tyia mĩo sic quexa
sũt ut uix ualeãt dissolui ad ac uos ur̃i menores uideri uultꝭ
et pͥnipni et sinis ĩmemores obseruasti hos qui donui sue

Expanded text:
se cogitet, nisi quod est animal mortale? quotiens in se quisque reflectitur, nonne se cogitet, nisi quod est animal mortale? quotiens in se quisque reflectitur, nonne sibi illico nomen mortis occurrit? sed refugitis, quasi per aurem mors irrumpat, et avertitis animum, atque id cogitis oblivisci, quod mox sui memoriam, vel invitis, ingeret; recusatis ecce mortem cogitare, quam confestim et cogitare oportebit et pati, cuius passio facilius sequeretur, si cogitatio precessisset; nunc simul in angustiis altera alteram exasperat: omne enim inopinum ac subitum animam quatit. Eque stultum est, vel appetere aliquid frustra, vel vitare velle quod nequeas, eoque stultius utrunque, quo damnosius futurum implesse quod cupias: atque nil damnosius in humanis malis, quam Dei, suique ipsius et mortis oblivio, que tria numero sic connexa sunt, ut vix valeant dissolvi. At vos vestri memores videri vultis, et principii et finis immemores. Observasti hos qui domui sue
Abbreviated transcription (Latin):
uentura nõ prouidẽt Sed cũ cũctis in rebus prouidẽtła ne¬
cessaria sit tamen in hns maxime que amplius ꝙͣ semel fit̾i
nequt in quibus exror unus sufficit ubicũq pes lapsus fu̾i̾t
actũ estmo ualde mĩc etiã mortẽ horreo ra Alte radicata nõ
facile euellũtur Ecio ut dixi metũ mort senfibus insitũ p̃¬
que pro qualitate fruẽtiũ nũc mala nũc bona fieri uolut qd illi
etiã ex urĩs uideo ꝓbari qui pctoꝵ pessima pt̃iosã uo̾ sc̃oꝵ mor¬
tem ait eo Morte metuo mortẽ odi Raerquidẽ bñ hit mortalibꝰ
metus mortꝭ uñ h ͦ odtũ mirer insi mollities aioꝵ sĩt nõ qͥ
ut magna ꝑs mortaliũ iꝑ̃m nomẽ mortis ex horreat quõd
nichil int̾ homines scultiꝰ nichil inqͣtius in deũ ꝙͣ multi aut̃
nomẽ illud egre audiũt quod semꝑ internã auit̃ pulsare debue¬
rat nes nẽpe sine equo nõ est qui se ip̃m cogitae̾ possit qd nãq

Expanded text:
ventura non provident. Sed cum cunctis in rebus providentia neventura non provident. Sed cum cunctis in rebus providentia necessaria sit, tum in his maxime que amplius quam semel fieri nequeunt, in quibus error unus sufficit: ubicunque pes lapsus fuerit, actum est. Valde nunc etiam mortem horreo. Alte radicata non facile divelluntur. Scio, ut dixi, metum mortis sensibus insitum prvolunt; quod illi etiam ex vestris video probari, qui peccatorum pessimam, pretiosam vero sanctorum mortem ait. Mortem metuo, mortem odi. Equidem unde hic mortalibus metus mortis, unde hoc odium mirer, nisi mollities animorum nota situt magna pars mortalium ipsum nomen mortis exhorreat? Quod,nichil inter homines stultius, nichil ingratius in Deum. Quam multi autem nomen illud egre audiunt, quod semper internam aurem pulsare debuerat, nempe sine quo non est, qui seipsum cogitare possit; quid namque
Abbreviated transcription (Latin):
tior mcercior que ut tũcta cessarẽt certe ioremeabilis uia est
quo attentius prouidendi ne quid obliuistanĩ qui hinc digͤss
redire nõ est netesse hoc militibus suis dux romanus apud se.¬
neca hoc dux uobis ut̃ edicit itaq cũ oporteat ioe net liceat̾re¬
dire cũq itlneris sit certa nccitas hora aũt̃ motus incerta uͫ
est remediũ ut parati aĩo sitis semper et uocati responde̾ et
uissi obtemperare cõpofitisq omibus. ad pͥmũ ducis imperiũ
iter illud a lacorter agere quod utiq uobis aut letis aut tristi¬
bus per agendũ est ea res maxinie et metũ mortis ĩminet
et dolorem nec securos mõ sed cupidos hñit abroe uos faciet
alioquin improuifis et incautis euemet quo bruto suo in epls
uere olim uaticintitꝰ est cicero Oppͥmenũ michi crede in quit¬
buite nisi prouidẽtis sic est inꝙͣ sic illi accidit sic om̃ibus qͥ

Expanded text:
tior et incertior, que ut cuncta cessarent certe irremeabilis via est, tior et incertior, que ut cuncta cessarent certe irremeabilis via est, quo attentius providendum, ne quid obliviscamini, quoniam, huic redire non est necesse.” Hoc militibus suis dux Romanus apud Senecam, hoc dux vobis vester edicit. Itaque cum oporteat ire nec liceat redire, cunque itineris sit certa necessitas, hora autem motus incerta, unum est remedium, ut parati animo sitis semper, et vocati respondere, et iussi obtemperare, compositisque omnibus ad primum ducis imperium, iter illud alacriter agere, quod utique vobis aut letis aut tristibus peragendum est. Ea res maxime et metum mortis imminuet et dolorem, nec securos modo sed cupidos hinc abire vos faciet; alioquin improvisis et incautis eveniet quod Bruto suo, in epystolis, vere olim vaticinatus est Cicero. “Opprimemini, michi crede Brute, inquit, nisi provideritis”; sic est, inquam, sic illi accidit, sic omnibus qui
Abbreviated transcription (Latin):
do prorsus hospitio spectãt decet doĩ mortem nõ timere nõ pos¬
sũ Raposses uite huiꝰ epitũ nõ true̾ si alt̾ius ingͤssũ sꝑare
posses aut eptae tus hic timor inde oritur ꝙͣuis cm̃ forudati
uuego goitus multe tradãtur cause om̃es tame uite illiꝯ sꝑe
ppofita euanestut dõ. morte metuo ta Met̾ũ hũc parit ĩpie¬
meditatio maime et mopina ncc̃ĩtas moriendi in uiro doc¬
to ac sapiente turpissima et p̃sertim sene cuiꝰ si rite doctus
uẽq est sapiens uita om̃is meditatio mortis est quod si pħie
uisũ fuit antique quid nũc none pretati que sũma pħia et
ura est sapiẽtia uideatur Aspice ut qui alieno imperio parẽt
subito longũ iter iussi agere solliciti et tristes raptim ꝯplicand
sartinulis inhĩãt ut q̃ruli qd p̃dc̃m eis ante nõ fuerit indig¬
liti murmurat Atq nulla uia est longior ꝙͣ mori nuilla durior
Ut ꝑhibẽt infestiorq latrũculis nulla demq obsturior suspec¬

Expanded text:
decet. Mortem non timere non possum. Posses vite huius exitum non timere, si alterius ingressum sperare posses, aut optare: tuus hic timor inde oritur. Quamvis enim formidati vulgo exitus multe tradantur cause, omnes tamen, vite illius spe proposita, evanescunt. Mortem metuo. Metum hunc parit impremeditatio, maxime et inopina necessitas moriendi, in viro docto ac sapiente turpissima, et presertim sene, cuius si rite doctus vereque est sapiens, vita omnis meditatio mortis est, quod si Philosophie visum fuit antique, quid nunc nove pietati, que summa Philosophia et vera est sapientia, videatur? aspice ut qui alieno imperio parent subito longum iter iussi agere, solliciti et tristes, raptim complicandis sarcinulis inhiant, ut queruli quod predictum eis ante non fuerit, indigliti murmurent. Atqui nulla via est longior quam mori, nulla durior, ut perhibent, infestiorque latrunculis, nulla denique obscurior, suspec
Abbreviated transcription (Latin):
rori eminꝰ fuerãt que uitini sũt risui temere toeditur inexꝑ¬
tis nemo ex hiis mortis infayatoribus cõperti aliquid loqui
potest̃ nchil ip̃e expertus ichil ab experto didicit mortuũ quẽ¬
uis int̾roga silebit is cuiiã rei ueritas nota ẽ garriẽt quibul
icognita et uanis auguxiis astruẽt quod ignorãt hũic aptis¬
sima huit occultissima reoũ moro̾ archanũ et ꝯrecturale nego¬
tĩi suspicionbus agitur in dubio bonis̾ opiniombus inhered
tenen ꝙ potius quõd iotũd fatiat ꝙͣ quod mestũ amĩeuamiꝰ
mortem tuet Ra Di sibi superuatuus timor ĩmortalis ẽ sp̃s
ip̃e si corꝑi sui hoscis curã gerere pietas indebita sig dissol¬
i metiue minis carcerem et ꝯpedes suas amat stultꝰ amor¬
d timore mortꝭ exagitor Ra Etulti om̃es mori metuũt neẜs
id miror quibus felicitas om̃is in corport ẽ qd ẽxtingui morͭ t
nõ est dubiũ Iure q  bom sui fine paruidi cogitant mesti uidẽt

Expanded text:
itur inexpertis; nemo ex his mortis infamatoribus, compti aliquid loqui potest, nichil ipse expertus, nichil ab experto didicit. Mortuum quemvis interroga: silebit, is cui iam rei veritas nota est, garrient quibus incognita, et vanis auguriis astruent quod ignorant, hinc apertissima, hinc occultissima rerum mors. Arcanum et coniecturale negotium, suspitionibus agitur; in dubio bonis opinionibus inherendum, tenendumque potius quod iucundum faciat, quam quod mestum animum. Animus mortem timet. Si sibi, supervacuus timor: immortalis est enim ipse; si corpori, sui hostis curam gerere pietas indebita. Sin dissolvi metuit, nimis carcerem et compedes suas amat stultus amor. Timore mortis exagitor. Stulti omnes mori metuunt, neque id miror: quibus felicitas omnis in corpore est, quod extingui morte non est dubium. Iure igitur boni sui finem pavidi cogitant, mesti vident:
Abbreviated transcription (Latin):
sinũ illud flacci debuit Int̾ spe curãq tiores int̾ et rras o¬
nõ coẽde tibi dilupisse sup̃mũ ut is esses de quo id alibi ille
potens sui letus ꝙ deget tui l indies dixisse uixi cyas uel
atra mibe poͬlũ pater occupato uel sole ꝑuro hoc est nẽpe il¬
lud a pħis laudatum sei ꝑꝑautis datũ unue̾ uita pacta ex
Inoriꝰ timeo Ra Et nasti tuimisses et uiu̾e̾ uite limẽ mitiũ
mortis est uita ip̃a cursus ad mortẽ seũ uexius mors que¬
dam uiuendo uelad moriendũ ibas uel quod sapiẽtibus ui¬
sũ est in horas certe moriebaris quid mĩt igr̃ tunes si mors
uita uel comitabatur assidue uel nctio sequebatur illud qͥd
docti tm̃ hoc etiã uulgus intelligit quid quĩde ẽ natũ morit᷑
quidꝙ moritur natũ exat eo Tieo mori ra mori tues aial

Expanded text:
simum illud Flacci carmen debuit: Inter spem curamque, timores, inter et iras omnem crede diem tibi diluxisse supremum. Ut is esses, de quo idem alibi: Ille potens sui letusque deget, cui licet in diem dixisse vixi. Cras vel atra nube polum pater occupato, vel sole puro. Hoc est nempe illud a Philosophis laudatum, sed perpaucis datum vivere vita peracta. Mori timeo. Et nasci timuisses et vivere. Vite limen initium mortis est, vita ipsa cursus ad mortem, seu verius mors quedam; vivendo vel ad moriendum ibas, vel quod sapientibus visum est, in horas certe moriebaris. Quid nunc igitur times, si mors vitam vel comitabatur assidue, vel necessario sequebatur? Illud quidem docti tantum, hoc etiam vulgus intelligit: quicquid est natum moritur, quicquid moritur natum erat. Timeo mori. Mori times animal
Abbreviated transcription (Latin):
aut meditu si nlitoũ magmi gͥ ¶ etimand Gadũmo studio tiã
rofo redite te malleri coltoes sed tborestre dual tram amas nes ml¬
tu tum tu illa quã mñt percolis impinguabis Cole agnorũ atq aio¬
borũ iitu uis neq mułtos terte ꝑedes ad ultimũ ortupabis neꝙ ut alt
fcartus hapiquaes osis apborũ tẽ ꝑter m̃nisas cũ pssos ulla breũe dmii seqͣt

Expanded text:
aut modicum sit; neutrum magni igitur existimandum. Summo studio terram aut modicum sit; neutrum magni igitur existimandum. Summo studio terram colo. Tete mallem coleres, sed terrestre animal terram amas nec multum tamen tu illam quam nunc percolis impinguabis. Cole agrorum atque arborum quantum vis, neque multos terre pedes ad ultimum occupabis neque ut ait Flaccus: Harum quas colis arborum te preter invisas cupressos ulla brevem domi
Abbreviated transcription (Latin):
bensp̃fut a cosui umea eo quesit Raͦ leta cũ illa forte unidema panto
an et tũ pm̃it priunar cũte cũ gyãdine pepegisti ¶ a Bolito largiul ap¬
aũ sc̃ui Raͫ Id lures pasces grues ture plures domi mures uoluroũ hospes
at ucomiũ sotnͣ exciessor acee ꝯpactor horrei architectꝰ mẽtẽtiũ serius
at berentu Ben agou laogiter Roi ᵒ Esto in spe bona metes quõd
leuld anieta stue ¶t ce dot ꝓprie sixerimn ayer ipe est auis culennĩtẽ¬
tio se men ceuoa messis labor hant uberrmña ꝑcpies Ga Rus optime co¬
luẽ re ꝯdicã quod mireris ip̃i illi antiqui agr̃tole uiri fortes quibus
ꝯ lorie fuit apponustura colendũ bene senꝑuẽoũt sed nõ optime incrẽd¬
bile pͥmno forsom auditu at experientie cõprobatione uedissiiu apadio
em fertilitas suptũ equat estqs apũd ip̃os ueteres hõis atꝙ agoi ꝯꝑausi
nõ meptat ut utriq si iuptuosus fuerit quis et questuosũs resiqul inchil

Expanded text:
site. Letam cum illa forte vindemiam pactus; an et cum pruina aut etiam cum grandine pepigisti? Solito largius arvum sevi. Plures pasces grues rure, plures domi mures, volucrum hospes ac vermium, lolii excussor, aree compactor, horrei architectus, metentium servus ac terentium. Sevi agrum largiter. Esto in spe bona: metes quod sed anxietas tua est et, ut proprie dixerim, ager ipse est animus, cultus intentio, semen cura, messis labor: hanc uberrimam percipies. Rus optime colui. Dicam quod mireris: illi ipsi antiqui agricole, viri fortes quibus glorie fuit agricultura, colendum bene censuerunt, sed non optime: incredibile primo forsan audito, at experientie comprobatione verissimum; vix enim fertilitas sumptum equat estque apud ipsos veteres hominis atque agri comparatio non inepta, ut utrique, si sumptuosus fuerit, quamvis et questuosus, reliqui nichil
Abbreviated transcription (Latin):
tio res ft mey et fraglior nũc nã est ad tes ta uadas ingema bea
sufficũt hac eoyo etate egcellentibus uiris agriulture optea dabe
in pro arit uel negotio sed pro otio et tunarũ alt̾natione pcomise¬
rim utq int̾dũ teneros ramos pubestentibus gẽmuis in sẽrc̃e luguibia¬
tes prolie in spem scrobibus tauis infõdere sitiẽtis pͣtꝭ queulos nuos
prono calle diuertẽ illos sina sit fodere ꝑtinaciter otq auare toto
p aio t̾ris incube̾ nisi necessitas togat indetoris atq indetens dotot
fortiq uiro arbitror tui nobilioris egeotitñ deesse nã uix possit
Natura parens optima dũ multas mortalibus aotes dant ipa etlam
distmxit ingema ut cui quisq exit aptissinꝰ ilłi insistat᷑ uidebis ai¬
quem qui medioroi mgenio tuni solerter aut aoua sultet aũt maria
Ut hac in re cuiquis aciuuẽ phi nulla sibi ꝯferci possit industria stultũ et
niglorur fuit turabio ño m tua s̃ iflilis arte ꝯtendere ubi toto maior seci¬

Expanded text:
tam varias ingenia vestra sufficiunt. Hac etate igitur excellentibus viris agriculture operam dare non pro arte vel negotio, sed pro otio et curarum alternatione permiserim utque interdum teneros ramos pubescentibus gemmis inserere, luxuriates prolis in spem scrobibus cavis infodere, sitientibus pratis querulos rivos prono calle devertere illos sinam, sic fodere pertinaciter atque arare toto terris, nisi necessitas cogat, indecorum atque indecens docto fortique viro arbitror, cui nobilioris exercitii deesse materia vix possit. Natura parens optima, dum multas mortalibus artes daret, ipsa etiam distinxit ingenia, ut cui quisque erit aptissimus, illi insistat. Videbis aliquem qui mediocri ingenio tam solerter aut arva sulcet aut maria ut hac in re cuiusvis acumen philosophi nulla sibi conferri possit industria: stultum et inglorium fuerit cum alio non in tua sed illius arte contendere, ubi toto maior verti
Abbreviated transcription (Latin):
uĩs uitauentus nũt iã nõ mõ cũ ppło sed cũ printipibus quersant
et ĩa trahut et dignitates ad ipiscutur tarita est uis auri ĩo
sie peñe odor est G̃a fenarairi iuuat fatio e uopis delectatio et mifẽra
tenditur quod si disce uolenti quoq difficile est quod distat munto¬
Ba Dem per feneoabet fa⁊ semper ixitur misto eris semꝑto cupidus sp̃ moꝵs¬
Eutilis ager est michi Raᵒ uemi fecundatoris int̾luite doms¬
q telestibus sit ute̾ ne displiceas largienti quod ita demũ
aite faties si et sobrietatem et modestiam fertilitas nou
extludet et ybestatis in partem egem uement atq ami¬
cł mly soli dulce ml sapidũ Ga. Agpa fertilem exquisitissime colo¬
taduidu homo tene sis terra hom̃i seruice debuerat hõm tulpibes¬
fertuns iest itra possessor suo sine labore respondeat inculta messen
molure mero tes corgie indifentia huic agatusture flugnt oist l sonicp

Expanded text:
viis vitarentur, nuntiam non modo cum populo, sed cum principibus conversantur viis vitarentur, nuntiam non modo cum populo, sed cum principibus conversantur et masite pecunie odor est. Fenerari iuvat. Turpis delectatio et misera! etenditur: quod si discere volenti quoque difficile est, quid discat invitus? Semper fenerabor. Semper igitur miser eris, semper cupidus, sertilis ager est michi. Vim fecundatoris intellige donisque celestibus sic utere ne displiceas largienti; quod ita demum rite facies, si et sobrietatem et modestiam fertilitas non excludet et ubertas in partem egeni veniet atque amici: nil soli dulce, nil sapidum. Agrum fertilem exquisitissime colo. Non homo terre, sed terra homini servire debuerat; hominum culpis effectum est ne terra possessori suo sine labore respondeat, inculta messem mollire
Abbreviated transcription (Latin):
sane ꝙͣ to opi mũs muasũs tato et perus Nõtũ ilud dauititũ prodn qua
me adipe miquitas edrũ qͣto gͦ ditior fenerater fanto et nequi a tata
maior auaritia maior̾ impietas G̃a fenori studto Ra. an milla or̃tũ
uat tus mesuis Icuderex si erant multe ẜ huic aptius exat inꝑem
pessimã onn le gisti ꝙ quictior uisa est dedere uidch et mĩate dieo at
me̾ses et bonos nirtẽ et ut negis tus sit et tibi terminũ instace sicus
mnꝙ ilt ut tibi sit tibi ut nͣe debitũ soluas turpiteo parta destituens
et incertus cui Extorques grͦ pauperibus quo ignotos dites et futuri sꝑ
metuens iudicii et obscene int̾im nõ dñs sed tustos pauidus lapitis so¬
paom pe siũs ot infamiat miroaree in urlibus politit hiuit flapitie lo¬
cum esse mise esset et rcliquis staꝙ tũ paulo ante hoc tempus fentra¬
tores Ut leprest a ꝯsortio hom̃i segregati agerẽt net tm̃ĩ ad reos milluo
cccedeet inse leems sẽs etiam ut male olentes atꝙ contagiose sib ob¬

Expanded text:
to opimius malum tanto et peius. Notum illud daviticum: “Prodiit quasi ex adipe iniquitas eorum”. Quanto ergo ditior fenerator, tanto et nequior; tanto maior avaritia, maior impietas. Fenori studeo. An nulla artium erat cui melius studeres? An erant multe, sed huic aptius erat ingenipessimam omnium elegisti, quod quietior visa est: sedere scilicet et numerare dies ac menses et annos currere et ut nexis tuis sic et tibi terminum instare; sic, inquam, illis ut tibi, sic tibi ut nature debitum solvas turpiter parta destituens et incertus cui, extorquens ergo a pauperibus quo ignotos dites, et futuri semper metuens iudicii et obscene interim non dominus, sed custos pavidus rapine, fame pressus et infamia. Mirarer in urbibus politicis huic flagitio locum esse, nisi esset et reliquis. Itaque cum paulo ante hoc tempus feneratores ut leprosi a consortio hominum segregati agerent nec tantum ad eos nullus accederet nisi egenus, sed etiam ut male olentes atque contagiosi ab ob
Abbreviated transcription (Latin):
pessime tu petuĩam iuenistĩ nõ ut diues fieres sed
Ut malus nontã malus̃ ut auguror ficturꝰ in pecuuam muenisseisł saltẽ¬
em̃ qui suctessibus nequotes stt nõ dei munb aymoscentes neq illi Ialit
fieas de quo scoptu ase tonfitbituo tibi tũ bñ feceois ei ẜ apta fili elato¬

Expanded text:
pessime. Tu pecuniam invenisti non ut dives fieres sed pessime. Tu pecuniam invenisti non ut dives fieres sed ut malus, non tam malus, ut auguror, futurus, ni pecuniam invenisses. Sunt enim qui successibus nequiores fiunt, non Dei munus agnoscentes neque illi saltem similes, de quo scriptum est: “Confitebitur tibi cum b
Abbreviated transcription (Latin):
sors obtulitipondus infestum ꝯtrariũ modestie mł fibi nõ arrogat
quẽ repens fortuã beauerit Ga iustuis in thesauõie icidi Ra Tutis
forsan in colubrũ incidisses cum em diuitie auri et argenti uirtũ¬
tũ mopia afferre soleãt idq sit om̃ibus ꝓpriũ tũ p̃cipue repentinis
ꝙ alie s. sensim notẽt dũ et uõ aliquid detyahũt indies et opimo¬
inbus robur falsis adicĩt hoc subitũ pariũt scuporem improiusoq
impetu mẽtẽ turbãt Ga Thesanxũ muẽtũ domi abdidi Ra. Em
hac tua letitia sumũ est inuenisti grauẽ et inutilem teore fecem pu¬
deat celest ne am̃i hiis actolli Ga Thesanous insperatus obtigit᷑
repẽte Ratiohũt mansurũ credis et repente desmet quetũꝙ feoe ati
crescũt cito occidut subita opes quasi felicitas sompmant.
Ecumã tuto in fenore posui Ratio Est et qui bene ni¬
uentꝭ male utitur et qui male muẽtis penis et qui

Expanded text:
sors obtulit. Pondus infestum contrariumque modestie: nil sibi non arrogat, sors obtulit. Pondus infestum contrariumque modestie: nil sibi non arrogat, quem repens fortuna beaverit. Inscius in thesaurum incidi. Tutius forsan in colubrum incidisses, cum enim divitie auri et argenti virtutum inopiam afferre soleant idque sit omnibus proprium, tum precipue repentiniscilicet sensim nocent, dum et vero aliquid detrahunt in dies et opinionibus falsis robur adiciunt, he subitum pariunt stuporem improvisoque impetu mentem turbant. Thesaurum inventum domi abdidi. Quod in hac tua letitia summum est, invenisti gravem et inutilem terre fecem; pudeat celestis nature animum his attolli. Thesaurus insperatus obtigit repente. Hunc mansurum credis: et repente desinet. Quecunque fere cito crescunt, cito occidunt, subite opes quasi felicitas somniantis. in tuto fenore posui. Est et qui bene inventis male utitur et qui male inventis peius et qui
Abbreviated transcription (Latin):
tus ambiguꝰ ꝙ si multũ fodias nichil muemas ꝙ si multũ inueni¬
as sed nõ tibi quid si tibi inuenisse peuis sit et nichil inuenissẽ
erat melius huano sepe gaudio mtr̃or est proxim ꝰiha in aurifodi¬
nã descendi Raͦ Int homñes queri solet ꝙ ĩuentũ mergat in tax¬
tara tu apud tartarũ queris quõd te tollat ad superos Gaduri¬
fodinã repperi pta pronũ iter ad inferos inuenist Oẽ
Hesaurum repperi Raͤ Caue dolos et infidias fortũe ha¬
mis esca precenditur uistũ et laquei blandũ aliquid
pre se ferũt Ga Chesaurũ muemi Ratio Nult thesaurꝰ
s fuit ut nillũ corꝑi periculum sit discomñe it ingens aĩe none
satiãt opes desideriũ mio nec mitigat seo accendũt hũana cupiditas
successibus mardesscit et crescente auro crescit auri sitꝭ et querendi
studĩu nninuturq uirtutꝭ que una moͣs ãĩs est OaT hesauoũ mͥ

Expanded text:
tus ambiguus: quid si multum fodias, nichil invenias? Quid si multum invenitus ambiguus: quid si multum fodias, nichil invenias? Quid si multum invenias, sed non tibi? Quid si tibi invenisse peius sit et nichil invenisse erat melius? Humano sepe gaudio meror est proximus. In aurifodinam descendi. Inter homines queri solet quod inventum mergat in tartara: tu apud tartarum queris quod te tollat ad superos! Aurifodinam reperi. Pronum iter ad inferos invenisti. hesaurum reperi. Cave dolos et insidias fortune: hamis esca pretenditur, viscus et laquei blandum aliquid pre se ferunt. Thesaurum inveni. Multis thesaurus mors fuit: ut nullum corpori periculum sit, discrimen est ingens anime. Non satiant opes desiderium, immo nec mitigant sed accendunt. Humana cupiditas successibus inardescit, et crescente auro crescit auri sitis et querendi studium minuiturque virtus, que una mors anime est. Thesaurum michi
Abbreviated transcription (Latin):
uiũ sub tcrrã se iturũ tu nullo metu impellerte sed auaritia rapie¬
te unius is sub terrã neq te hinc aliuũ eeli lume retinet illit̃ atye tel¬
luris horror excludit Quid mirũ si ꝑer om̃es sr̃peos terras querende
diuicie homines fatigat quãdo et sub terra quefite et effosse tarta¬
q. reos exapitãt manes utq auit naso itũ ost mn distẽra t̾te quasq ie¬
condiderat stigns ꝙ admouerat umbris/ effõdiũtur opes iotitamẽ¬
ta maloꝵ Ga Aurifodm̃a muemi Ra uetus est uerbũ Sepe uinis
lepore mouet alter capit muemisti ꝑrẽdã quã pli̾mi ꝯcupistant
unus rapiat et tu ille unus fortasse nõ sio Crotũ optabilia fit ꝯcur¬
sus et periculũ est mnuenisse unũ quod cupĩãt nulti nllus ꝑtiri
uelit hec est cã cur cũ ytalla ut ait pliniꝰ metalloꝵ dñi fertilitate
nullis cedat terris int̾dictũ id uertere ꝯsulto patõũ atq occultatũ
est ut ytalie parcẽtur Ga Aurifera torrã fodio Ra labor certus euẽ¬

Expanded text:
um sub terram se iturum: tu, nullo metu impellente sed avaritia rapiente, vivus is sub terram, neque te hinc almum celi lumen retinet, illinc atre telluris horror excludit! Quid mirum si per omnes terras querende divitie homines fatigant, quando et sub terra quesite et effosse tartareos exagitant manes utque ait Naso: Itum est in viscera terre, quasque recondiderat Stygiisque admoveat umbris, effodiuntur opes, irritamenta malorum? Aurifodinam inveni. Vetus est verbum: sepe unus leporem movet, alter capit. Invenisti predam quam plurimi concupiscant, unus rapiat; et tu ille unus forsitan non sis. Circum optabilia fit concursus et periculum est invenisse unum, quod cupiant multi, nullus partiri velit. Hec est causa cur cum Italia, ut ait Plinius, metallorum omnium fertilitate nullis cedat terris, interdictum id vetere consulto patrum atque occultatum est, ut Italie parceretur. Auriferam terram fodio. Labor certus, even