comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uotis. Exꝑim̃tũ gr̃e ip̃m ẽ utiq ꝙ. loquit᷑ ꝙ. inuattas .q. ditt ueni de
Nith amoris tenaci iuincło. nil traherti. Audi qͥnͦ lex diuina t̃plicem
huiꝰ ostond nexum suniculi: Diliges gñm d̾m tuũ ot toto corde tuo.
uextota anuna tua uex om̃i m̃te tua. ac sic dicat. Diliges dñm deuin
cordis ꝓposito. anune affectu uitali integro ⁊ rõnabili m̃tis qͦdam arbi¬
tͥo. ut amoris inte i ꝓpositũ sit. up̃m ꝓpensum sit. ⁊ ꝑspicax sit. Bona
siquid̾ cordis in dcũ intentio pia. S qͥd si pigra sit. si emortua. si nichil
hũs inse uitale. nil animatũ ⁊ Sonagͦ intentio pura. qm uuidam red¬
dit. ⁊ uelut aĩatam feruida ⁊ dulcis affectio. affectũ huic qͥ ẽ ac si q̃dã
anima boni ꝓpositi informat nleditatõ. si discreta ẽ: n rofouet si crebra
ẽ. funiculo sᷤ tͥplicit̾ nexo. ad m̾itum reposite corone qͥd uberiꝰ ⁊ ad exꝑim̃¬

Expanded text:
Veni de t allicere. Nihil amoris tenacius vinculo, nil trahentius. Audi quomodo lex divina triplicem hujus ostendit nexum funiculi. Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, ex tota anima tua, et ex omni mente tua . Ac si dicat: Diliges Dominum Deum tuum cordis proposito, animae affectu vitali, integro et rationabili quodam mentis arbitrio; ut amoris in te et propositum sit, et ipsum propensum sit, et perspicax sit. Bona siquidem cordis in Deum intentio pia: sed quid, si pigra sit, si emortua, si nihil habens in se vitale, nil animatum? Bona ergo intentio pura, quam vividam reddit et velut animatam fervida et dulcis affectio. Affectum hunc, qui est quasi quaedam anima boni propositi, informat meditatio, si discreta est; et refovet, si crebra est. Funiculo sic tripliciter nexo, ad meritum repositae coronae quid uberius, ad experime
Abbreviated transcription (Latin):
lius uͥ tanta diuini ciꝰdam sensꝰ diffusio: Iure tota pulcra uocat᷑ i sũ
pulcra ox: qr tota pura es. Hac hora maxime. hora or̃onis . ihora ĩcensi.
Tota pulcra es amica mea tota pulcra es: qr tota anuca es. ⁊ solo amoriᷤ
candẽs affectu. Tota pultra i sine macula: ꝑegni nil hñs coloris ad¬
mixtũ. ueni delibano. ueni de libano. ueni de libano qr sine macula es.
ueni delibano qr tota pultra es. ueni de libano qi pleue lota. uem de
libano ex toto illustrata. ueni de libano. ueni de libano: carens culpa.
ucandeñs gr̃a. ueni coronab̾is. felix õmo qui de libano cadentis affec¬
tus. de colle thuris. de oĩonis intente copia: uocatur ad coronã. fclix ĩqͣ.
anima. q̃ hora incensi ascendit ad prẽm. q̃ sine int̾uallo delibano
ad corouam uocat᷑. coronã głe. qmͣ reddet illi in hora tnsitus iudex iu¬

Expanded text:
lius, ubi tanta divini cujusdam sensus diffusio? Jure tota pulchra vocatur et sine lius, ubi tanta divini cujusdam sensus diffusio? Jure tota pulchra vocatur et sine pulchra es, quia tota pulchra es hac hora maxime, hora orationis, hora incensi. Tota pulchra es, amica mea, tota pulchra es; quia tota amica es, et solo amoris candens affectu. Tota pulchra es, et sine macula, peregrini nil habens coloris admixtum. Veni de Libano, veni de Libano, veni de Liban pulchra: veni de Libano, quia plene lota. Veni de Libano, ex toto illustrata: veni de Libano, carens culpa: veni de Libano et candens gratia: veni, coronaberis. Felix omnino qui de Libano candentis affectus, de colle thuris, de orationis intentae copia vocatur ad coronam. Felix, inquam, anima, quae hora incensi ascendit ad Patrem, quae sine intervallo de Libano ad coronam vocatur, coronam gloriae, quam reddet illi in hora transitus justus ju
Abbreviated transcription (Latin):
hos montes. ⁊ colles oꝑit: Nescit uacuũ reu̾ti: ideo uocat ⁊ dicit. ueni
de libano ueni. an nist̾io uacare putas ꝙ. pꝰ montes mirre ucolles thu¬
uis ꝯmemorat libanũ: Que ros animũ sic reddit mũdũ ⁊ candidũ. quomͦ
or̃onis usus: ptimo qͥd̾ mirra mortificat: deiñ thus pinificat. Sec
enim pura pot̾it emanare or̃o: si ñ om̃is p̃ius pͥmo fũit odor rep̃ssuꝰ.
uexalatio carnis. Inmirre unguento mens stringit᷑: ut ad qͣudam ĩ¬
mo oĩmodam unitatẽ se coarcet. ꝑ thuris uicensũ dirigit᷑. ndilatat᷑.
nse diffundit. icelestes replet regiones ex odore icẽsi. Illic se lib̾e ueri¬
tatis aure ĩmiscet ⁊ confũdit. ⁊ q̃ pͥmo ad srip̃am anima ꝯtracta ẽ. ibi ra¬
scit u attenuat᷑ ⁊ deficit. suspensa. Et suspiciens in excelso. Ora
colligit istringit in se ip̃m: deinceps diffundit. ⁊ tͣnffundit in deum.
Quid myrre similiꝰ uͥ tanta ĩ diuinã unionẽ tͣnffusio: Quid incenso simi¬

Expanded text:
s montes, et colles operit? Nescit vacuum reverti. Ideo vocat et dicit, Veni de Libano, veni. An mysterio vacare putas, quod post montes myrrhae et colles thuris commemorat Libanum? Quae res animum sic reddit mundum et candidum, quomodo orationis usus? Primo quidem myrrha mortificat, deinde thus purificat. Nec enim pura poterit emanare oratio, si non omnis pravus primo fuerit odor repressus, et exhalatio carnis. In myrrhae unguento mens stringitur, ut ad quamdam, imo omnimodam unitatem se coarctet: per thus incensum dirigitur, et dilatatur, et se diffundit, et coelestes replet regiones ex odore incensi. Illic se liberae veritatis aurae immiscet, et confundit: et quae primo ad se anima ipsa contracta est, ibi rarescit et attenuatur et deficit, suspensa et suspiciens in excelso. 7. Ocolligit, et stringit in te ipsum: deinceps diffundit et transfundit in Deum. Quid myrrhae similius, ubi tanta in divinam unionem transfusio? quid incenso simi
Abbreviated transcription (Latin):
rastimonie. lilia gr̃arũ ⁊ pure nascunt᷑: ⁊ ꝑpetuo florent. Ergo ⁊ ĩ liliis
⁊ ĩ monte mirre sponsam satis delicate locatam adu̾tis. Nam alt̾um
t sermo p̃sens exp̃ssit. alt̾m tu ip̃c potes ꝑ intͥp̃tationẽ expͥmere. Cr̃a
enim mͦ alio iturum se diceret. qm̃ uͥ dilectam eẽ cognouit: Sicut
s imͥ nicħominꝰ alacͥtatem refundit. Michi dulte. mͥ iocũdum ẽ
q. ad illam uado: iõ uadam mͥ. Michi sic ire ꝓficit. dũ delectabilit̾ as¬
ficit. ideo uadam mͥ. Iam mͥ de monte mirre suauis aspirat fraglan¬
tia. iõ uadam odore illectꝰ. uadam mͥ. qi delicie mee cum sponsa mo¬
rari. Ita ne ih̾u bone de sponse colloqͥo. oblectam̃ta tͥ captas: Ideo tibi
uadis: uec uelut fastidiosus amator declinas cũ excluderis: s stas ad.
hostiũ. stas. ipulsas. ⁊ qͣndam repulse passus iniuriam. pulsas tñ ut

Expanded text:
astimoniae, lilia gratiarum et pure nascuntur, et perpetuo florent. Ergo et in liliis, et in monte myrrhae sponsam satis delicate locatam advertis. Nam alterum tibi sermo praesens expressit, alterum tu ipse potes per interpretationem exprimere Quonam enim modo alio iturum se diceret, quam ubi dilectam esse cognovit? Sicut sed et mihi nihilominus alacritatem refundit. Mihi dulce, mihi jucundum est quod ad illam vado. Jam vadam mihi. Mihi sic ire proficit, me delectabiliter afficit, ideo vadam mihi. Jam mihi de monte myrrhae suavis aspirat fragrantia, ideo vadam odore illectus. Vadam mihi, quia deliciae meae cum sponsa morari. Itane, Jesu bone, de sponsae colloquio oblectamenta tibi captas, ideo tibi vadis, nec velut fastidiosus amator declinas cum excluderis, sed stas ad ostium? Stas et pulsas, et quamdam repulsae passus injuriam, stas 92 t
Abbreviated transcription (Latin):
paratum cor meum. Que ea que retro sunt obliuiscens: ad ant̾iora excẽ¬
ditur. audisti ꝯmunia: audi i singłaria: ut aliqͥd distuictiõis int̾ hec assig¬
nemꝰ aĩ alia. nec cõfusa ⁊ iudifferens sit de utͥsq disputatõ in c̾ius antiqͥtatem
attende uiuendi: iuidendi acumen in capreis. Cerui qͣdam arte nat᷑ali a seni¬
o securri ꝑhibent᷑: ⁊u̾gentẽ in defectũ uitam rediuuia nouitate ab utt̾itu
nͨ ht̃ aͥd uetustatis admixtũ q. subinde renonatõis indigeat. Ille singularit̾
caprea uidendi pͥuilegio. deniq nemo nouit patrẽ nͥ filiꝰ: ⁊ cui ip̃e uoluerit
reuelare. Oñia añ nuda ⁊ aꝑta sunt ccł̃is ei. Ergo. shii cͦs qͣi capree q̃dam sp̃uales¬

Expanded text:
paratum cor meum : quae ea quae retro sunt obliviscens, ad anteriora extenditur. 3. Audisti communia: audi singularia, ut aliquid distinctionis inter haec assignemus animalia, nec confusa et indifferens sit de utrisque disputatio. In cervis antiquitatem attende vivendi, et videndi acumen in capreis. Cervi quadam arte naturali a senio se tueri perhibentur, et vergentem in defectum vitam rediviva novitate ab interitu  aliquid vetustatis admistum, quod subinde renovatione indigeat. Ille singulariter caprea videndi privilegio. Denique nemo novit Patrem nisi Filius, et cui ipse voluerit revelare . Omnia 40 autem nuda et aperta sunt oculis e
Abbreviated transcription (Latin):
ĩnum̾abiles. Non ẽ uno contentꝰ uellere. sepiꝰ tẽderi pot̃. Bona uelła sũt
sunt sensus mistici: sacrati affectꝰ. Talib habundat iħc enudari ⁊ expolian
ñ pot̃. letabor inquit suꝑ eloqͥa tua: sicut qͥ inueuit spolia multa. His ce
uesti spolus. ĩuolue itellerib. ut calefiant sicut scriptũ ẽ latͥa tua. Eloqͥum
enim eiꝰ ignitũ ĩ. In his quieste. ut suaus sit sõpñ tiuis sicut salomon ait.
demq isponõ istum dilecte sue sõpnũ tuet᷑ .i fonet: illã exsuscitari uetans.
aduro uos inquit ꝑ capreas ceruos q campoꝵ. Noua plane adiuratio. noc
plus hñs ãmiratonis inspecie. ꝙ̃. in uͥtute misterii. Querẽs qͥd inse sacͣmẽ
ti inuolutũ contineãt hec animalia: q̃ndam lib̾e nĩtis alacͥtatesn ⁊ agiitatẽ
sp̃c. cursim se usaltuatim ut sic dicam adfuꝑiora ferentis intelligo adumbͣ¬
n in illis. an ñ itͥ uelut capree ⁊ t̾ui qͥdam uident᷑ qͥ licet ĩ corꝑe ꝯmorantes

Expanded text:
ientiae innumerabiles. Non est uno contentus vellere; saepius tonderi potest. Bona vellera sunt sensus mystici, sacrati affectus. Talibus abundat Jesus; nudari et exspoliari non potest. Laetabor, inquit, super eloquia tua, sicut qui invenit spolia multa . His te vesti spoliis, involve velleribus, ut calefiant, sicut scriptum est, latera tua : eloquium enim ejus ignitum . In his quiesce, ut suavis sit somnus tuus, sicut Salomon ait . Denique et sponsus istum dilectae suae somnum tuetur et fovet, illam exsuscitari vetans. Adjuro vos, inquit, per capreas, cervosque camporum. Nova plane adjuratio, nec plus habens admirationiti involutum contineant haec animalia; quamdam liberae mentis alacritatem, et agilitatem spiritus, cursim se et saltuatim, ut sic dicam, ad superiora ferentis, intelligo adumbrari in illis. An non et tibi velut capreae et cervi quidam videntur, qui licet in corpore commorantes,
Abbreviated transcription (Latin):
nt s in sp̃u. deniq isi cognouimꝰ scd̾m caruẽ: s iam ñ nouimꝰ. Iam tot᷑ sp̃u¬
alis factus ẽ. Iam se ato solitudines celestes contulit: iam conscendit ao suꝑi¬
bethel. ad hos te montes inuitat qͥ dic̃. Si cõsurrexistis cũ xͦ. ic̾. Quasi capre
am sp̃ualẽ fĩ uult paulꝰ. qͥ ad illos celestes montes te ꝓuocat qͥ singłaris illiꝰ
hĩnuli te uestit imagine. Sicut inquit portanimꝰ imagnĩe t̾reni. portemꝰ ⁊
imaginẽ eius qͥ decelo ẽ. Bonꝰ cͥuus ⁊ ip̃c paulus qͥ ait. Nrã aũ cõuersatõ in celis¬

Expanded text:
istum secundum carnem, sed jam non novimus . Jam totus spiritualis factus est, jam se ad solitudines coelestes contulit, jam conscendit ad superiuper montes Bethel . Ad hos te montes invitat qui dicit: Si consurrexistis cum Christo , etc. Quasi capream te spiritualem fieri vult Paulus, qui ad illos te coelestes montes provocat, qui singularis illius hinnuli te vestit imaginem. Sicut, inquit, portavimus imaginem terreni, portemus et imaginem ejus qui de coelo est . Bonus cervus et ipse Paulus, qui ait: N
Abbreviated transcription (Latin):
tur u repͥmebat᷑ in ip̃is q. erat ex ip̃is: ut ad ea q̃ mundi sunt ceci i hebetes
tm̃ ad cognoscenda q̃ dei sunt. sp̃u eiugilarẽt excitati diuino. Euigilantes
inqͥt uid̾unt maiestatẽ. Bene gͦ uigilat qui talia uidet: qͥ uidet głam uni¬
geniti a patre. Qui audit archana uerba q̃ non licet homini loq̃: ñ licet ei
dici inqͦ filius dei ñd̾ resurrexit. uidete inquit nemuni uisionem dix̾itis.
donec filiꝰ hominis a mortiuus resurgat. honpot̃ ei dici uisio inqͦ nund̾ xp̃o¬

Expanded text:
erat ex ipsis, ut ad ea quae mundi sunt caeci et hebetes, erat ex ipsis, ut ad ea quae mundi sunt caeci et hebetes, tantum ad cognoscenda quae Dei sunt, spiritu evigilarent excitati divino. Evigilantes, inquit, viderunt majestatem . Bene ergo vigilat, qui talia videt, qui videt gloriam Unigeniti a Patre; qui audit arcana verba, quae non licet homini loqui. Non licet ei dici in quo Filius Dei nondum resurrexit. Videte, inquit, nemini visionem dixeritis, donec Filius hominis a mortuis resurgat . Non potest ei dici visio, in quo
Abbreviated transcription (Latin):
i ꝓfectus q̃ utur filiarũ. Qnͣto enim lib̾ius uacat ⁊ uidet tanto ube
centulas reuisit. Qnͣto sublimiꝰ suspendit᷑. tanto cõdescendit humiliꝰ. cõdes¬
dit ittiliꝰ. Quid uultis temꝑa dispensare q̃ spons̃ posuit in uoluntate dile¬
cte: Non exsuscitis inqͥt illam donͦ ip̃a uelit. Tunc uolet: cum ab ocłis eus
euolau̾it uisio dilecti. lubrica ẽ eiꝰ p̃sentia. ⁊ elabit᷑ subito. Ego inqͥt dilec¬
to. i ad me conu̾sio eiꝰ. Quid tam scm temptatis cõm̾cium añ tempꝰ diuelłe:
Seata collatio. s breuis hora. Sufficit illi brouitas sua. Quid illã dcculca¬
reuultis ⁊ such̾ tam exiguo ĩminuendũ ẽ mom̃to. Fruatur interĩ libere
cũ ip̃o erant in monte grauati sunt sõpuo. ⁊ eiugilantes ind̾unt maies¬
tatẽ iħu. Benegͣuati sõpno in quib huinanꝰ repͥmebat᷑ sensus. Grauaba

Expanded text:
fectus quaeritur filiarum. Quanto enim liberius vacat et videt. tanto ubefectus quaeritur filiarum. Quanto enim liberius vacat et videt. tanto uberius adolescentulas revisit. Quanto sublimius suspenditur, tanto descendit humilius, condescendit utilius. Quid vultis temctae? Ne exsuscitetis, inquit, illam, donec ipsa velit. Tunc volet cum ab oculis ejus evolaverit visio dilecti. Lubrica est ejus praesentia, et elabitur subito, Ego, inquit, dilecto, et ad me conversio ejus . Quid tam sanctum tentatis commercium ante tempus divellere? Beata collatio, sed brevis hora. Sufficiat illi brevitas sua: quid illam decurtare vultis? Nihil tam exiguo imminuendum est momento. Fruatur interim libere cum ipso erant in monte gravati sunt somno, et evigilantes viderunt majestatem Jesu. Bene gravati somno, in quibus human
Abbreviated transcription (Latin):
tas segaudent. deniq qͣntomag̃ ẽ gratuita adoptio: tanto ẽ abiectio deuo¬
tior. Red̾ gͦ ⁊ ancille sunt nfilie. qi uͥ maior ẽ in adoptione dignatio: ibi iusti¬
or insubiectõe deuotio. Ne suscitetis eam donec ip̃a uelit Ip̃a nouit qñ diui¬
dat p̃dam domesticis. ⁊ cibaria ancillis. Non ẽ de ista metuendũ ꝙ. legitur.
filia ppłi mei rudelis: qͣi strucio indeserto. Stiutio penue spẽm ht: caret
s derelinquit in t̾ram oua sua. obliuiscit᷑ q. pes conculcet ea. bestia con¬
terat. Non nouit in cõtemplatõis soporẽ assurg̾e strucio: iõ se ꝯpassionis
affectu ñ induit. ad cõmodum enĩ pectat filiarũ in m̃itis excessu dormitio
matris: ⁊ totũ de cõpendio ẽ ꝙ. sp̃ualis eiꝰ sõpnus ꝓtrahit᷑. Ideo dic̃. adiumo
uos ne exittetis dilectam donec ip̃a uelit. Dona ad uiratõ ꝑ qm ⁊ matͥ ꝑcit᷑:¬

Expanded text:
tas se gaudent. Denique quanto magis est gratuita adoptio, tanto est abjectio devotas se gaudent. Denique quanto magis est gratuita adoptio, tanto est abjectio devotior. Eaedem ergo et ancillae sunt, et filiae; quia ubi major est in adoptione dignatio, ibi justior in subjectione devotio. 6. Ne suscitetis eam, donec ipsa velit. Ipsa novit quando dividat praedam domesticis, et cibaria ancillis. Non est de ista metuendum quod legitur: Filia populi mei crudelis, quasi struthio in deserto . Struthio pennae speciem habet, caret sed derelinquit in terra ova sua. Obliviscitur quod pes conculcet ea, bestia conterat. Non novit in contemplationis soporem assurgere struthio. ideo se compassionis affectu non induit. Ad commodum enim spectat filiarum in mentis excessu dormitio matris, et totum de compendio est quod spiritualis ejus somnus protrahitur. Ideo dicit: Adjuro vos ne ex
Abbreviated transcription (Latin):
etis ꝯpitit᷑ apłica firmitas: ⁊ sublimitas iurtutis ⁊ sc̃e sobrietate qͣdam capaci¬
tati temꝑatur infirmoꝵ. Et si m̃te excedit deo: sobnꝰ tñ fit aliis. mentis excessũ
bonus ẽ sopor: ñ suꝑbiam. inducens: s sobetatẽ docens. adiuiro uos ne extitetis
dilectã donec ip̃a uelit. Et sim̃te interĩ excedit deo: tt̾m tñ sobria fiet. Si mͦ dor¬
mit eiugilat uirsum. iuina q̃ reppent cũ temꝑam̃to qͦdam nob̾ refundet.
Ip̃a nouit qñ diuidat p̃dam domesticis. ⁊ cibaria aucillis. Quom ñ miserebi¬
turfiliarũ ut̾i sui q̃ nec ancillas pret̾it: ẜonetñ filie ancllas se reputãt. et
naturalẽ nesciunt lib̾tatẽ dum u̾ctatis sp̃u lib̾atas se eẽ recensent. u̾e enim
libe sunt q̃i lib̾at u̾ttas: u iõ aliam lib̾tatem iguorant: q̃ ꝑ adoptẽem lib̾a¬

Expanded text:
ctis compatitur apostolica firmitas: et sublimitas 41 virtutis et scientiae sobrietate quadam capacictis compatitur apostolica firmitas: et sublimitas 41 virtutis et scientiae sobrietate quadam capacitati temperatur infirmorum. Et si mente excedit Deo, sobrius tamen fit aliis . Mentis excessus bonus est sopor: non superbiam inducens, sed sobrietatem docens. Adjuro vos ne exsuscitetis dilectam, donec ipsa velit: et si mente interim excedit Deo, iterum tamen sobria fiet. Si modo dormit, evigilabit rursum, et vina quae reperit, cum temperamento quodam vobis refundet. Ipsa novit quando dividat praedam domesticis, et cibaria ancillis. Quomodo non miserebitur filiarum uteri sui, quae nec ancillas praeterit? Bonae tamen filiae ancillas se reputant, et naturalem nesciunt libertatem, dum veritatis spiritu liberatas se esse recensent. Vere enim liberae sunt, quas liberat veritas: et ideo aliam libertatem ignorant, quae per adoptionem libera
Abbreviated transcription (Latin):
unctio sp̃s decebit illam ad herens enĩ dilecto: unus cũ illo effecta ẽ sp̃s. Ideo
uob̾: cum acceꝑit tempꝰ asp̃ii. Int̾im uba hautiat ꝙ. refundat uberꝰ. cõtempla¬
tõnis gr̃a ꝯpassionem ñ euacuat. s informat. ⁊ m̃tis excessus tẽꝑantẽ reddit
infirmis. deniq dum dormit adam uirilis costa ĩ infurmiorẽ mostescit sexum.
uiꝓꝑ socialem copulã delat̾e uiri formata ẽ mulier. Immo ĩ sociam mulierẽ adã
ip̃e coni̾tit᷑. ⁊ ꝯfirmatõe q̃dam transit ĩ cõiugẽ. Ideo dũ eiugilat caritatis uocẽ
pͥmam emittit. ĩ cõpari sua se ip̃m agnoscens. Hoc nunc os iqͥt de ossib mers
⁊ caro de carne mea. Anñt̾ paulus uidet᷑ iirilem dignitatẽ in humiliorẽ soxũ
d eflecte. cũ dix̃ se fc̃m infirmis infumũ: Quasi sp̃uał adam eua efficit᷑ dũ fubie¬

Expanded text:
Unctio Spiritus docebit illam. Adhaerens enim dilecto, unus cum illo effecta est spiritus. Ideo Unctio Spiritus docebit illam. Adhaerens enim dilecto, unus cum illo effecta est spiritus. Ideo fundat uberius. Contemplationis gratia compassionem non evacuat, sed informat; et mentis excessus temperantem reddit infirmis. Denique cum dormit Adam, virilis costa in infirmiorem mollescit sexum; et propter socialem copulam de latere viri formata est mulier et imo in sociam mulierem Adam ipse convertitur, et conformatione quadam transiit in conjugem. Ideo dum evigilat charitatis vocem primam emittit, in compari sua se ipsum agnoscens: Hoc nunc os, inquit, de ossibus meis, et caro de carne mea . An non tibi Paulus videtur virilem dignitatem in humiliorem sexum deflectere cum dicit se factum infirmis infirmum? Quasi spiritualis Adam Eva efficitur, dum subje
Abbreviated transcription (Latin):
tis plena sunt spͥe: ad iiurias int̾p̃tamur. uͥq fere obicẽ patim̃ ⁊ ĩpingimꝰ in
planis. i lubrica facta siuit ĩ plateis uestigia nr̃a sicut dic̃ ieremias. oĩa nobis
obstrusa q̃rim̃. Si qͥd̾ it̾ pigroꝵ qͣi sepes spinarũ. ad q̃telarũ occasiones gͣtulam᷑.
ad suspitões ꝑati. ut qũeadinod̾ scuptũ ẽ t̾rere ues uideat᷑ sonitꝰ uolantĩ folii.
naniii molestias manib ⁊i undis accersire nitamur. Inde ẽ q. sp̃ualiũ uiroꝵ
uimis crebro inqͥctamꝰ quietem. int̾rumpimꝰ ocia. ⁊ ñtts adsuꝑiora intente
portuna dilecte qͥescant. aduiro uos ne exsuscitetis dilectam doñ ip̃a uelit.
utile nob̾ ẽ ut dilecta euigilet: s expectare donec ip̃a uelit. Luis expestet᷑ arbi¬
tͥum: ad cuiꝰ curam ur̃i spectat officiũ. Tunc uolet: cũ sp̃s illam uelle docuent.

Expanded text:
tis plena sunt specie, ad injurias interpretamur? Ubique fere obicem patimur, et impingimus in tis plena sunt specie, ad injurias interpretamur? Ubique fere obicem patimur, et impingimus in planis, et lubrica facta sunt in plateis vestigia nostra, sicut dicit Jeremias . Omnia nobis obstrusa querimur, siquidem iter pigrorum quasi sepes spinarum . Ad querelarum occasiones gratulamur, ad suspiciones parati, ut, quemadmodum scriptum est, terrere nos videatur sonitus volantis folii , et animi molestias manibus et verbis accersire nitamur. Inde est quod spiritualium virorum nimis crebro inquietamus quietem, interrumpimus otia, et mentis ad superiora intentae rorum, et ab infestatione importuna dilectae quiescant. Adjuro vos ne exsuscitetis dilectam, donec ipsa velit. Utile vobis est ut dilecta evigilet; sed exspectate donec ipsa velit. Ejus exspectetur arbitrium, ad cujus cura vestri spectat officium. Tunc volet, cum Spiritus illam velle docuerit.
Abbreviated transcription (Latin):
ponentes hominẽ nouũ ĩduunt eum qͥ creatus c̃ iniꝰticia ⁊ scitate u̾itatis. Qui se¬
nescentẽ deuotõem ⁊ qͦdam languentẽ cedio ĩ nouũ denuo feruorem reducũt. i ꝑse¬
u̾antie fastidia nestiunt reꝑat̃õe frcq̃nti. Qui inqͥt ysaias confidunt in dño
mutabunt fortitudinẽ. ñ quid̃ ut uet̾em ꝑdant. s ut nouã adiciant. Mutabt̃
fortitudinẽ: instauratis frequent increm̃tis. m utabt̾ inqͥt fortitudinẽ: currẽt
uñ laborabt̃: ãbulabt̃ i ñ deficient. Mutatõ hecꝓfectuũ iudet᷑ ĩnouatio uigis.
tum: tũ declinare ñ nouit. Melior plane q̃ nec laboris sentit molestias. s apposita¬
cursib qͣi planioris equora campi. uox dñi uox intune ĩspiratõnis. m̃tis au¬
si q̃ condensa sunt n crebris scandaloꝵ qͣi spinarũ aculeis obsita. illis ꝯdensa nõ
ĩ conplacẽt sͥ in tribulatõib. ⁊ acceptas hr̃e norunt iniurias. aut ne

Expanded text:
ponentes hominem, novum induunt eum, qui creatus est in justitia, et sanctitate veritatis: qui senescentem devotionem, et quodam languentem taedio, in novum denuo fervorem reducunt, et perseverantiae fastidia nesciunt reparatione frequenti. Qui, inquit Isaias, confidunt in Domino, mutabunt fortitudinem: non quidem ut veterem perdant, sed ut novam adjiciant. Mutabunt fortitudinem instauratis frequenter incrementis, Mutabunt, inquit, fortitudinem: current, et non laborabunt; ambulabunt, et non deficient . Mutattum tamen declinare non novit. Melior plane, quae nec laboris sentit molestias; sed oppositacursibus quasi planioris aequora campi. Vox Domini, vox intimae inspirationis mentis ausi qua condensa sunt, et crebris scandalorum quasi spinarum aculeis obsita, illis condensa noautem complacent sibi in tribulationibus, et acceptas habere norunt injurias, aut ne
Abbreviated transcription (Latin):
expectare se dicit: ut usticias iudicet. ⁊ tu tͥ ante tempus assumis iudici¬
um: pater om̃e iudicium dedit filio. ntu tͥ ꝙ. ñ accepisti uidiciũ assumis.
uloc in patr̃t e uide nefore in eum patr̃e: a quo om̃is pat̾uitas in celis ⁊ ĩ ter¬
ris nominat᷑. uiꝑea gen̾atio matr̃e suam comedit: ⁊ dente uenenato do¬
torio uttam corrodit. Non siuit iste filie ierłm. pacis filie: s babilonis. Qñ
increbabis illas ⁊ dices: filie babilonis nolite flere suꝑ me: s suꝑ uos ip̃as
nocet. Tu dũetu pociꝰ obstrue os loquentiũ iniqͣ. ⁊ ne claudas ora te canen¬
tium. S quid iam nunc q̃reł his ułt̾ius ĩ moror: Non id nunc gero ꝓpositi
t nr̃a defleam: s ut aliena cautẽ. Sufficiat pautis nr̃a deplorasse. I.
lam̃ttis reu̾tor ad rantica. Illo nob̾ animũ p̃stante ioe. ⁊ocium. qui co¬

Expanded text:
exspectare se dicit, ut justitias judicet: et tu tibi ante tempus assumis judiciexspectare se dicit, ut justitias judicet: et tu tibi ante tempus assumis judicium? Pater omne judicium dedit Filio: et tu tibi quod non accepisti judicium assumis, et hoc in patrem? Vide ne forte in eum Patrem, a quo omnis paternitas in coelis et in terris nominatur. Viperea generatio matrem suam comedit, et dente venenato doctoris vitam corrodit. Non sunt istae filiae Jerusalem, pacis filiae, sed Babylonis. Quando increpabis illas, et dices: Filiae Babylonis, nolite flere super me, sed super vos ipsas nocet. Tu, Domine, tu potius obstrue os loquentium iniqua, et ne claudas ora te canentium. Sed quid jam nunc querelis his ulterius immoror? Non id nunc gero propositi, ut nostra defleam, sed ut aliena cantem. Sufficiat paucis nostra deplorasse. Jam a lamentis revertor ad cantica, illo nobis animum praestante et os et otium, qui co
Abbreviated transcription (Latin):
p̃ii susurriis socios corrũpunt. ⁊i subu̾tunt corda ĩnocentiũ in quib pr̃is
sp̃s suauit̾ quiescebat. Imitatõe absalon ẽ: qui magũ ilocum s ar rogat. ⁊¬
i uite derogat. patem ꝑdicat ⁊ mordet dentib. Malus ẽ morsus derogatio:
abscondit doneo euomat in temꝑe uirꝰ collectum. Qnͣta maliguat᷑ amicꝰ
in sc̃o. denie q̃ ñ uidet suspicat᷑. posuerunt inquit signa sua signa ⁊ nõ
cognoueritut. Ponunt q̃ ñ inuenuĩt. ponĩt q̃ praue p᷑ea exponũt. Sig¬
na inquit sua. Se ip̃os eium ĩ signũ ponunt. cũ exsue p̃uitatil regula.
dñm tuũ iudicas. Qui enim potestatẽ diiuidicat: ordinatõem dei diiudicat.
demq conq̃ritur. i dicit. Tulerut a me homines iudiciũ meum. filii ho
ꝓmitumo mͥ fit ab humano die uidican: dum et̾mi dici sxpocto uidiciũ.
sum inquit acceꝑo tempus ego iusticias iudicabo. Ip̃e iustus uidex tempꝰ

Expanded text:
pravis susurriis socios corrumpunt: et subvertunt corda innocentium, in quibus patris pravis susurriis socios corrumpunt: et subvertunt corda innocentium, in quibus patris spiritus suaviter quiescebat. Imitatione Absalon est, qui magistri et locum sibi arrogat, et vitae derogat; pacem praedicat, et mordet dentibus. Malus est morsus derogatio, abin sancto? Denique quae non videt suspicatur. Posuerunt, inquit, signa sua signa, et non cognoverunt. Ponunt quae non inveniunt: ponunt quae prave postea exponunt. Signa, inquit, sua. Se ipsos enim in signum ponunt, cum ex suae pravitatis regula dominum tuum judices? Qui enim potestatem dijudicat, ordinationem Dei dijudicat. 8. Denique conqueritur et dicit: Tulerunt a me homines judicium meum. Filii hompro minimo mihi sit ab humano die judicari, dum aeterni diei exspecto judicium, Cum, inquit, accepero tempus, ego justitias judicabo . Ipse justus Judex tempus
Abbreviated transcription (Latin):
qͣnte sunt hodie filie babilonis que uesciunt cantica sẏon: ꝑꝑ qͣ organa
nr̃a suspendimꝰ. Quanti sunt filii edom qͥ nos exinaniunt. ⁊ exhauri
unt leticia sp̃uali. Compescis filias ierłm ab infestatõe dilecte.
lignantiũ ꝙ̃. amantiũ. S tñ nescio qͣ nr̃i temꝑis huiꝰ miseria ip̃i am̃a¬
tes facti sunt malignantes. Quͣta malignat᷑ hodie amicus in sc̃õ. dixisse
debui mimieꝰ s dixi magis dolet. Ip̃i amici facti sunt iimici. Amiti ꝓfes¬
sione. inimici affectione. Sp̃e amici: ẜ amicitie uͥtutem diffitented: Ami¬
cus absalon qi filiꝰ. s qͣnta malignatꝰ ẽ sceleratus inscõ. filius ĩ pr̃e absalõ
in dauid. absalon pat̾o pax d̾r. Sonũ plane nom̃: s ipse nõis huiꝰ iͥtutem
abnegabat. Affectauit regnũ. infestauit cubile. Felix tñ dauid cui int̾
tot filios ũ nͥ unis ꝑfecutor erupit. Quem mͥ dabis hodie int magr̃o.

Expanded text:
quantae sunt hodie filiae Babylonis, quae nesciunt cantica Sion. propter quas organa quantae sunt hodie filiae Babylonis, quae nesciunt cantica Sion. propter quas organa nostra suspendimus! Quanti sunt filii Edom, qui nos exinaniununt laetitia spirituali! Compescis filias Jerusalem ab infestatione dilectaelignantium, quam amantium. Sed tamen nescio qua nostri temporis hujus miseria ipsi amantes facti sunt malignantes. Quanta malignatur hodie amicus in sancto? dixisse debui, Inimicus; sed dixi quod magis dolet. Ipsi amici facti sunt inimici. Amici professione: inimici affectione. Specie amici: sed amicitiae virtutem diffitentes. Amicus Absalon, quia filius; sed quanta malignatus est sceleratus in sancto, filius in patre, Absalon in David? Absalon Pax patris dicitur. Bonum plane nomen: sed ipse nominis hujus virtutem abnegabat. Affectavit regnum, incestavit cubile. Felix tamen David, cui inter tot filios, nonnisi unus persecutor erupit. Quem mihi dabis hodie inter magistros.
Abbreviated transcription (Latin):
trem. Non licet ei dici qͥ ñ ẽ raptus ĩ paradisũ. in locũ deliciarũ. in locũ de quo
petrꝰ dixit. ẜonũ ẽ hic nos eẽ. Bene exsuscitatus qͥ in hunccũ paulo rapit᷑
ꝑadisum. qͥ ascendit cũ petro in montẽ. qͥ ueluna cũ xͦ pot̾ hora uigilare.
ꝙͣ ñ homo tangit ut exxsuscttet. neiugilare faciat: s xp̃s. Et petri:
retig̃. iõ eiugilauit ⁊ uidit maiestatem eiꝰ. deniq i hec ip̃a delicta uide qͣlis
exurgat de sp̃osi amplexii. Que ẽ ista inqͥt q̃ ascendit qͣi uirgula fumi : S
nos iam hic ascendẽtem reuocemꝰ sermonẽ. i capitulũ hoc alt̾i seruemis
pͥnipio: ĩmo illi qui dese ip̃o dicit. Ego pͥncipium qͥ uloqͦr uob̾. Qui uti¬
nam nob sit i sermones pͥncipiũ i cordis u̾bum ut q̃ locuturi sumꝰ de ip̃o
pͥor ip̃e loqͣtur in nob̾. loq̃re dñe loq̃re mͥ. iloq̃ro ꝓ me. Increpa ꝓ me non
filias ierłm. s babrlonis. dic ut sedeat ⁊ taceat silia caldeoꝵ. Deusbone

Expanded text:
i non est raptus in paradisum, in locum deliciarum, in locum de quo Petrus dixit: Bonum est nos hic esse . Bene exsuscitatur, qui in hunc cum Paulo rapitur paradisum ; qui ascendit cum Petro in montem, qui vel una cum Christo potest hora vigilare, quem non homo tangit, ut exsuscitet et evigilare faciat Christus. Et Petrum ipse tetigit, ideo evigilavit et vidit majestatem ejus. Denique et haec ipsa dilecta vide qualis exsurgat de sponsi amplexu. Quae est ista, inquit, quae ascendit quasi virgula fumi? 7. Sed nos jam hic ascendentem revocemus sermonem; et capitulum hoc alteri servemus principio, imo illi qui de se ipso dicit: Ego principium, qui et loquor vobis . Qui utinam nobis sit et sermonis principium, et cordis verbum; ut quae locuturi sumus de ipso, prior ipse loquatur in nobis. LJerusalem, sed Babylonis: dic 42 ut sedeat et taceat filia Chaldaeorum. Deus bone,
Abbreviated transcription (Latin):
coguitõ dei. ca q̃ ꝑ oꝑm eius ꝯtemplatõem ꝑcipitur.: iq̃i tastus manuᷤ
ñ uisio uult᷑ eiꝰ adute tͥnum ⁊templandi mod̾. in captte. in ancinnus
in manu. Incapitena tͣam. In cinciunis fig̾am. in manu factam. de
hoc ultimo sicatt. delectasti me dñe in factura tua: ii oꝑib mamiũ
tuarũ ecultabo. possumꝰ ĩ sic illa uatare: essentiã. signa oꝑa. diuine
illiꝰ nat᷑e uoticiam segna. ꝑ qͣndam in suo gen̾e similitudinie deꝓmuitt.
oꝑa ꝓbant. Signa irt sic dicam expͥmunt: oꝑa astiuunt. ułtimus ħ cõ

Expanded text:
 per operum ejus contemplationem percipitur, et quasi tactus manus, non visio vultus ejus. Adverte trinum contemplandi modum. 149 in capite, in cincinnis, in manu. In capite naturam, in cincinnis figuram, in manu facturam. De hoc ultima sic ait: Delectasti me, Domine, in factura tua, et in operibus manuum tuarum exsultabo . Possumus etiam sic illa vocare: essentiam, signa, opera. Divinae illius naturae notitiam signa per quamdam in suo genere similitudinem depromunt, opera probant. Signa, ut sic dicam, exprimunt, et opera astruunt. Ultimus hic
Abbreviated transcription (Latin):
plande u̾ttati aditũ p̃parare: Gone qͥd̾ mirrate manꝰ. q̃ carnis mortifi¬
catõem oꝑant᷑. q̃ fluxum eiꝰ cõpescit. stringnnt lasciã. ut latꝰ ui
fluat oblectato u̾bi. An ñ uelut qͣsdam mirte stillas censes oꝑa hec
regulatẽis ꝯu̾satõis. q̃ uicissim sͥ succedentia m̃tem ungrait u carnẽ
stringunt : uigilie. ieiunia. labor castigatꝰ. i partͦ uitꝰ. asꝑ panuus.
i panis ater. plage uͥgarũ uoluntarie susiepte. in matitinis
psal modie

Expanded text:
plandae veritati aditum praeparare? Bonae quidem myrrhatae manus, quae carnis mortifiplandae veritati aditum praeparare? Bonae quidem myrrhatae manus, quae carnis mortificationem operantur, quae fluxum ejus compescunt, stringunt lasciviam, ut latius influat oblectatio verbi. An non velut quasdam myrrhae stillas censes opera haec regularis conversationis, quae vicissim sibi succedentia mentem ungunt, et carnem stringunt? Vigiliae, jejunia, castigatus et parcus victus asper pannus et panis ater, plagae virgarum voluntarie susceptae, in matutinis psalmodi
Abbreviated transcription (Latin):
nil ip̃a agit. s mag̾ patit᷑. cũ surgit i aꝑit: ꝓpͥe aliqͥd industrie adhibet
Treinit. cũ motũ occultũ inspiratõis sc̃e dulctt sentit. Assiugit cũ cõsen¬
tit. iscquit᷑ q illa ducit: aꝑit cũ huic se oꝑi mens totam indulget. et
nem surrectõnem confer. i apta. siam q. dicit defecit sp̃s nĩs. ad illud
spectat ꝙ hoc soquit᷑ in loco. pessulũ hostũ mei aꝑut dilocto. ⁊ ip̃e dedina¬
uit. sunc declinat: cum tu deficis. ferre ñ ualens. Eum tu afficeris uche¬
m̃tiꝰ: tunc ip̃e ticꝰ aduolat. Qnͣto affectuosius caꝑtas dilecti amplexꝰ. ⁊
qͣt aꝑto corde totum absorbere. ⁊ deglitire conaris: tanto ueleciꝰ declinat
labił p̾sentia dilecti tui. S ian redeamꝰ ad feriem litt̾e. Surrexi ut aꝑiũ
dilecto. Manus mec distillauer̃t mirram. digiti mei pleni mirra ꝓbatis¬
sima. auid ẽ ꝙ. de aꝑt̃ce locitt᷑a p̃misit de mauibꝰ : an forte suggere uo

Expanded text:
et. Tremit, cum motum occultum inspirationis sanctae dulciter sentit: assurgit, cum consentit et sequitur quo illa ducit: aperit, cum huic totam se operi mens indulget, et nem surrectioni confer et apta. Nam quod dicit, defecit spiritus meus, ad illud spectat, quod hoc sequitur in loco: Pessulum ostii mei aperui dilecto, et ipse declinavit. Tunc declinat, cum tu deficis, ferre non valens. Cum tu afficeris vehementius, tunc ipse citius avolat. Quanto affectuosius captas dilecti amplexus, et quasi aperto corde totum absorbere et deglutire conaris, tanto velocius declinat labilis praesentia dilecti tui. 8. Sed jam redeamus ad seriem litterae. Surrexi ut aperirem dilecto. Manus meae distillaverunt myrrham: digiti mei pleni myrrha probatissima. Quid est quod de apertione locutura praemittit de manibus? An forte suggerere v
Abbreviated transcription (Latin):
gociis. Om̃is mulitãs deo istio cũ iubet᷑ se implicet oportet negociis. sũ diues
c̃ẽm: ꝓ om̃ib pauꝑ fc̃s sũ. Equał deo: exinaniui me ip̃m. ministrandi
suã dilectus misit ꝑ foramen: ad tactũ eius uitremuit uent̾ m̃s. P artum
pauꝑtatis ꝑ secutõis. ⁊ mortis foramen oꝑm suoꝵ ad me intͦmisit exẽpla:
ħ me tangut̃. ħ mouent. Nam tremor uentͥs: motꝰ ẽ m̃tis. Audi deniq mo¬
tionis effectũ. Sequit᷑ ent̃. Surrexi ut aꝑirẽ dilecto. Audite ⁊ intelligite qͥ
p̃proꝑe satis. ⁊i ꝓt̾ue nimis. ad eccl̃e festinatis honores. Sponsa adꝙͣ. canticiħ
colũbã. ĩmaculatã audiuit uocari. Eontẽplare si ħ inte sunit. i si sũt: ue¬
nꝯmendationes sic dicit. Surrexi ut aꝑirem dilecto. Et tͥ uanũ sit sur¬
gͥc añqmͣ uoceris. qͥ delectatõis illiꝰ sc̃c panẽ manducas. ⁊bibis uinũ de

Expanded text:
gotiis. Omnis militans Deo, istis, cum jubetur, se implicet oportet negotiis. Cum dives gotiis. Omnis militans Deo, istis, cum jubetur, se implicet oportet negotiis. Cum dives essem, pro omnibus pauper factus sum; aequalis Deo, exinanivi me ipsum, ministrandi suam per foramen, et ad tactum ejus intremuit venter meus. Per arctum paupertatis, persecutionis, et mortis foramen, operum suorum ad me intromisit exempla. Haec me tangunt, haec me movent. Nam tremor ventris motus est mentis. Audi denique motionis effectum. Sequitur enim: Surrexit ut aperirem dilecto. Audite et intelligite qui praepropere satis et proterve nimis ad Ecclesiae properatis honores. Sponsa enim, audivit vocari. Contemplare si haec in te sint: et si sint, venes et commendationes sic dicit: Surrexi ut aperirem dilecto meo. Et tibi vanum sit surgere antequam voceris, qui delectationis illius sanctae panem manduc
Abbreviated transcription (Latin):
cõmoror. Aꝑi ilł. In utta. uttͦduc in locũ tab̾naculi ad mirabił. Pulsa ut
aꝑiatur tͥ hostium magnũ ieuidẽs sicut paulꝰ dic̃. ut pateat uitͦitꝰ ꝑsu¬
illos itt intrent ad te: qͥ foris cõgelato frigescunt affectu. Exitꝰ tui dãpna:
alioꝵ intͦductõe redime. Qunl dicis. Ocii me tunica mea. qͦmͦ induar
ea: Quid dicis. Laui pedes meos. qͦm inqͥnabo eos: Exiusti te timita tua.
tunica carnał carne cure. tunica c̾te molesta. ⁊ forte polluta. tunica tu¬
a te exiusti: mea induere. Telus domꝰ mee comedat te. Ideo iux̃ ysaiam ĩ¬
duere pallio reli. Insta. argite. obsecra. p̃dica. oportune importune. Nonẽ
pedes polluere:. hac inced̾e uia. Si quis adheserit pulius: excuties illũ de pe¬
dib. tuis: ñ pollutos s pulcros om̃dat pedes ysaias cũ dicit. Qmͣ pułc suꝑ
montes pedes angłiantiũ patem. ãnuntiantiũ bona. Ne cuncteris. ope¬

Expanded text:
commoror, Aperi illis, invita, introduc in locum tabernaculi admirabilis. Pulsa, ut commoror, Aperi illis, invita, introduc in locum tabernaculi admirabilis. Pulsa, ut aperiatur tibi ostium magnum et evidens, sicut Paulus dicit , ut pateat introitus persuoducas. Exi ad illos, ut intrent ad te qui foris congelato frigescunt affectu. Exitus tui damna aliorum introductione redime. Quid dicis? Exui me tunica mea, quomodo induar illa? Quid dicis? Lavi pedes meos, quomodo inquinabo illos? Exuisti te tunica tua, tunica carnalis curae, tunica certe molesta, et forte polluta. Tunica tua te exuisti: mea induere. Zelus domus meae comedit te: ideo juxta Isaiam induere pallio zeli . Insta, argue, praedica, obsecra, opportune, importune . Non est pedes polluere, hac incedere via. Si quis adhaesit pulvis, excutias illum de pedibus tuis. Non pollutos, sed pulchros commendat Isaias pedes, cum dicit: Quam pulchri super montes pedes annuntiantium pacem, annuntiantium bona! Ne cuncteris; ope
Abbreviated transcription (Latin):
ihx foris eẽiudicat. oppͥm̃tem ⁊ qͣi grauẽ sͥ refug̃. Huiꝰmꝰi ñ tam am¬
bulant ꝙͣ uolitãt in magnis imirabilib suꝑ se. suꝑba elatõe pendulo
agi in aere. ambiciosa qͥd̾ negociatõe ꝑambulant in tenebris.
gione lucrũ uenantes. Sp̃ualem se simulantes hr̃e doctͥnam. Fluidum¬
ad instar roris eloqͥum iuc̾ta ⁊ occulta. ⁊ qͣi noctua nosse mist̾ia sap̃ie
dei. sc̃tatis ten̾e caput ⁊ culm̃. ⁊ in ip̃o xͥ herere u̾tice. eminẽdi magis
es mea. Totamea: ⁊ multiplici uire mea. Qmͣ multiplici: Audi quã
multiplici: Soror mea ꝓxima uita. colũba mea. ĩmaculata mea. Boror
mea: qr ĩ assũpta carne coguata. ꝓxima mea. qr de lat̾e cũ in cruce dor¬
miret. de scd̃o adam cua noua creata ut ñ iam suit duo: s una caro. Ibi
ẽ cognatõ nat᷑ał. hic ꝯuuictio ꝑsouał. Ibi soror: hic sponsa. Golũba mea

Expanded text:
Jesus foris esse judicat; opprimentem, et quasi gravem sibi refugit. Hujusmodi non tam amJesus foris esse judicat; opprimentem, et quasi gravem sibi refugit. Hujusmodi non tam ambulant, quam volitant in magnis et mirabilibus super se, superba elatione pendulo vagi in aere. Ambitiosa quidem negotiatione perambulant in tenebris. De religione lucrum venantes, spiritualem se simulantes habere doctrinam, fluidum instar roris eloquium, incerta et occulta et quasi nocturna nosse mysteria, sapientiae Dei sanctitatis tenere caput et culmen, et in ipso Christi haerere vertice, eminendi magis es mea: tota mea, et multiplici jure mea. Quam multiplici? Audi quam multiplici: Soror mea, proxima mea, columba mea, immaculata mea. Soror mea, quia in assumpta carne cognata. Proxima mea, quia de latere, cum in cruce dormiret, de secundo Adam Eva nova est creata; ut non jam sint duo, sed una caro. Ibi est cognatio naturalis, hic conjunctio personalis. Ibi soror, hic sponsa. Columba mea
Abbreviated transcription (Latin):
quidam rosqui noctis est. Ros tuus ait ysaias deo: pos lucis est. Cincini mei.
pleni sunt gutis noctium figuris adheserunt scientes utteraturam: nesci¬
entes sensũ spũalẽ. de uniꝰ noticia dei. de figali legis obseruatõe iudei glo¬
riant᷑. misfium diffitẽtes tͥnitatis. i p̃sigationis u̾itatẽ. desuꝑfluis
guere subtilia. ⁊ consona scͥpt̃arum testimonia. i q̃ diuina niunt᷑ aucto¬
ritate. qͣi qͦsdam cuicinos capitis. ñ coherentib disputatõnũ suarũ ar¬
gucizs. ⁊ uelut qͥb̾dam ad roris instar minuciis. inficiunt. corrũpũt
oppͥmunt. hii ꝙͦ noticiã dei sͥ p̃sum̃tes. ⁊ spũaliũ subtilitatẽ sensuũ.
qͣi in ip̃o dei capite ⁊ capilł supbe locat᷑: rori ⁊ferunt᷑. iguitis noctiũ. ut
uolocẽ tͣnsitũ fluida. gaudiũ enĩ ỹpocrite ad instar puncti huncͥtalẽ

Expanded text:
quidam ros qui noctis non est. Ros tuus, ait Isaias Deo, ros lucis . Et cincinni mei quidam ros qui noctis non est. Ros tuus, ait Isaias Deo, ros lucis . Et cincinni mei sunt pleni guttis noctium. Figuris adhaeserunt, scientes litteraturam, nescientes sensum spiritualem. De unius 145 scientia Dei, de figurali legis observatione Judaei gloriantur, mysterium inficiantes Trinitatis, et praefigurationis veritatem, de superfluis guere. Subtilia et consona litterarum testimonia, et quae divina nituntur auctoritate, quasi quosdam cincinnos capitis, non cohaerentibus disputationum suarum argutiis, et velut quibusdam roris instar minutiis, inficiunt, corrumpunt, opprimunt. Hi quoque notitiam Dei praesumentes et spiritualium subtilitatem sensuum, quasi in ipso Dei capite et capillis superbe locatis, rori conferuntur, et guttis noctium; ut velocem transitum fluida. Gaudium enim hypocritae instar puncti . Hunc talem
Abbreviated transcription (Latin):
sumo eam. uide qͥ s tͥ sonet ista positio. sũptio. u ittͥusq potestas. Qͥd ip̃a
santis. Bene dilecti inquit qi exdilectione sõla. ugra loquentis. i pulsan¬
tis. aꝑimñ: qr caput meũ plenum ẽ tore. ⁊ cincim mei giritis noctumi.¬
missũ ẽ ubũ salutis. s repulit illd̾ indignam se uidicãs et̾ne uite. Exdu¬
suo sũ ab ea tu aꝑi mͥ: qr capit meũ plenũ ẽ rore: ⁊ cincini mei guitis no
etiũ. sapite xͥ d̾s. de do patre głant᷑ uidci. ei se iactant hr̃e noticiã. filiũ re¬
ꝓbant i blasphemãt: tu aꝑi mͥ. Capud mẽum plenum est rore. Nont̾ales
desiderat. qon sitit. magis fastidit. ĩo plenum est. Plenum est rore. eo qd̾ sen¬
su leues sunt. rationis carentes pondere. non habentes aliquod in assert̾õe.
momentum. ratione leues. obstinatione graues. quasi ros ⁊ gute. Inefficates
⁊ ꝑtinaces. et cincini mei gutis noctium que gelide sunt ⁊ tenebrose. Nam

Expanded text:
 eam . Vide quid tibi sonet ista positio, sumptio, et utriusque potestas; quid ipsa sic santis. Bene dilecti inquit, quasi ex dilectione sola et gratia loquentis et pulsantis. Aperi mihi, quia caput meum plenum est rore, et cincimissum est verbum salutis, sed repulit illud, indignam se judicans aeternae vitae. Exclusus sum ab ea, tu aperi mihi; quia caput meum plenum est rore, et cincinni mei antur Judaei, ejus se jactant habere notitiam, Filium reprobant et blasphemant, tu aperi mihi. Caput meum plenum est rore. Non tales desiderat, non sitit, sed magis fastidit: ideo plenum est. Plenum est rore, eo quod sensu leves sint, rationis carentes pondere, non habentes aliquod in assertione momentum: ratione leves, obstinatione graves, quasi ros et guttae inefficaces et pertinaces. Et cincinni mei guttis noctium, quae gelidae sunt et tenebrosae. Nam est
Abbreviated transcription (Latin):
illas tt̾m reu̾ti festinat. Nuda ab om̃i mat̾ia mundi ⁊ sine ĩpedim̃to
uelaminis. Lib̾a n qͣi reuelata facie głam ꝯtẽplatura dilecti: surgam
ut aꝑiam ei. uia ħ una pulcra ẽ: ñ pot ꝑ eam pes pollutꝰ incede: nͨ pol¬
ui in ea. Bieius uia. nam dilectus stat adhostiũ. uociferans :
caute. Incet̾is cautiꝰ agens. curhic locũ negligentie reliqͥt: An forte ħ
in seminꝰ ip̃a nouit foram̃: Quis enĩ in se om̃ia pot̃ nosse foramina.

Expanded text:
illas iterum reverti festinat. Nuda ab omni materia mundi, et sine impedimento illas iterum reverti festinat. Nuda ab omni materia mundi, et sine impedimento velaminis, libera et quasi revelata facie gloriam contemplatura dilecti, surgam ut aperiam ei. Via haec via pulchra est: non potest per eam pes pollutus incedere, nec pollui in ea. Brevis via: nam dilectus stat ad ostium vociferans et caute; in caeteris cautius agens, cur hic locum negligentiae reliquit? An forte hoc in se minus ipsa novit foramen? quis enim in se omnia potest nosse for
Abbreviated transcription (Latin):
qr caput meũ inquit plenũ ẽ rore. ⁊ cincinni mei guttis uoctis. Ac si dicat.
aꝑi michi: qi rore gr̃e refertꝰ allabor. aꝑimͥ: aptam te p̃ꝑa tante p̃sentio¬
Tunc illa. Exui me tunica mea. qͦmͦ induar illa: laui podes meos. qͦmͦ t̃
qͥnabo eos. tu dicis. Aꝑimͥ. Ecce aꝑui. ꝑata sũ. ⁊ domesticis turbari denuo
curis refugio. Nolo ꝙͣ. semel exu reidui timica. qͦmͦ induar ea: quomͦ:
Nullo mͦ. Non adqͥesco. ñ possum ñ egte reinduitõis .ͥ audire. Laneã exiu.
uestita subtilib. Noui ꝙͣ. laboriose sunt partes marthe: qͣ. hon̾osa oꝑta
lam affetuũ pedes hĩe. oꝑm g̾ssus. Non possum de maria in marthã
degen̾are. Optimã ꝑtem elegi: aꝑtũ i ꝑatum effic̾e cormeũ ad aduentũ
dilecti. Non uidet᷑ in ꝑtib marthe passus molestias. qͥ semel absolutꝰ ad

Expanded text:
hi, quia caput meum, inquit, plenum est rore, et cincinni mei guttis noctium. Ac si dicat: hi, quia caput meum, inquit, plenum est rore, et cincinni mei guttis noctium. Ac si dicat: Aperi mihi, quia rore gratiae refertus illabor. ATunc illa: Exui me tunica, quomodo induar illa? Lavi pedes meos, quomodo inquinabo eos? Tu dicis, Aperi mihi: ecce aperui, parata sum; sed domesticis turbari denuo curis refugio. Nolo quam semel exui, reindui tunica. Quomodo induar ea? Quomodo? Nullo modo. Non acquiesco, non possum non aegre reinduitionis verbum audire. Laneam exui vestita subtilibus. Novi quam laboriosae sint partes Marthae, quam onerosa opeam affectuum pedes habere, et operum gressus. Non possum de Maria in Martham degenerare. Optimam partem elegi, apertum et paratum efficere cor meum ad adventum dilecti. Non videtur in partibus Marthae passus molestias, qui semel absolutus ad
Abbreviated transcription (Latin):
uelam̃to enigniatis: in utͦq refrigerii ub̃em rorem reꝑies. Idco forte ca¬
piti ros simplicitꝰ assignat᷑. gutte uͦ cũ adiectõe noctis cuicimnis attͥbuũt᷑.¬
S. ħ uisio q̃ ꝑ speculũ fit. ⁊euignia. nocturne qͥdam ht̃ qͣlitatis minu
fulgens: imiñ feruens. Emulare scã anima sponsũ: caput ⁊i capille
douotõis rore madescãt. Caput intentõis. cincinni cogitatõis. ad mod̾
drsic̃t̃ capilloꝵ. stricte sint. excente sint. pingues suit. Sontinentie
extenuare disciplina. rinuatõis ꝑseu̾antia ꝓtente: exultat̃õe sp̃s pĩ¬
gues. Nead modicũ tenebroso ⁊ gelido maliciẽ uneqͥcie rore uificiarit.
quẽ pͥnceps aeris huiꝰ lenit i latent̾. asꝑgit. Caue fallaces infectiones
ĩmaculatam subiungit. Ausculta qñ dic̾e possis. uox dilecti pulsantis.
hostis primo agressu timide agit. Temptantis mͦ dep̃hendi tumens pal¬

Expanded text:
velamento aenigmatis, in utroque refrigerii uberem rorem reperies. Ideo forte cavelamento aenigmatis, in utroque refrigerii uberem rorem reperies. Ideo forte capiti ros simpliciter assignatur, guttae vero cum adjectione noctis cincinnis attribuunt per speculum fit et aenigma, nocturnae quiddam habet qualitatis, minus fulgens, et minus fervens. Aemulare, sancta anima, sponsum, caput et capilli devotionis rore madescant: caput, intentionis; cincinni, cogitationis. Ad modum madentium capillorum strictae sint, extentae sint, pingues sint, continentiae extenuatae disciplina, continuationis perseverantia protentae; exsultatione spiritus pingues, ne ad modicum tenebroso et gelido malitiae et nequitiae rore inficiantur, quem princeps aeris hujus leniter et latenter aspergit. Cave fallaces infectiones orem dicit, immaculatam subjungit. Ausculta quando dicere possis: Vox dilecti pulsantis. Hostis primo aggressu timide agit: tentantis modo deprehendi timens, pal
Abbreviated transcription (Latin):
q essentialit̾ ẽ : de nõiata uͭ ab his nõ se mutuo ꝯsecunt᷑. denõiatões eñ
iste cũ aliquẽ curca creatas effectũ ꝯtiuent. cognatã ab ilł multitudiuẽ
thunt: i se neq̃unt comitari. mira identitas ⁊ mira adu̾sitas. utraqp
in explicabił utraq adnuratõis ẽ plena: deuotõis ⁊ reu̾entie occułti¬
simas. ⁊efficatissimas cũs ꝯtinens. Accode sponsa. ad hoc caput dilecti.
ad cuncumos eĩ. stringe rorantes mͥnes. inultũ iñ dulcisimi liq̾ris elicies
pleni sunt gititis noctis. gitis occultis. guttis hre nota tedulcedine
resrigͥantib. Ett qũ gitete tales oxp̃sse frequenttꝰ. integ̾ flumuuis effici¬
unt impetũ. Ronꝰ qdẽ ciciiꝰ qͥ desid̾ium estuatis amoris refrig̾at. Si¬
iie supͣdictis inodis capit cincimios ꝙ intelligas. siue ui capite illã dieatis
nudam. noticiami q̃ ẽ facie ad faciem. cincinnos añ illã q̃ ꝑ speculũ fit. ⁊ ĩ

Expanded text:
ata vero ab his non se mutuo consequuntur. Denominationes enim istae cum aliquem circa creaturas effectum continent, cognatam ab illis multitudinem trahunt, et se nequeunt comitari. Mira identitas, et mira diversitas: utraque inexplicabilis, utraque admirationis est plena, devotionis et reverentiae occultissimas et efficacissimas causas continens. 4. Accede, sponsa, ad hoc caput dilecti, ad cincinnos ejus: stringe rorantes crines; multum inde dulcissimi liquoris elicies. Pleni sunt guttis noctis, guttis occultis, guttis non ignota dulcedine refrigerantibus. Erit quando guttae tales expressae frequentius integri fluminis efficient impetum. Bonus quidem, qui desiderium aestuantis amoris refrigerat. Sive supradictis modis caput cincinnosque 148 intelligas, sive in capite illam deitatis nudam notitiam quae est facie ad faciem, cincinnos autem illam quae per speculum fit et in