comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
batirantiũ: festiua sunt. feriata sinit: ocium ualent ista oꝑa. Festina ingͥ¬
di in hanc ieqͥem. inhunc sabbatismũ. S iñ q. ũ relinqͥt᷑ sabb̾atismus nisi
cõsepultus cum xp̃o. Non relinquit᷑ nisi post sextam diem. pꝰ sextam illam
homine die sexta. septima reqͥeuit ab oꝑib suio d̾o. Et tu ꝙͦ sabbatũ tibi cõ¬
para ⁊ redime tempꝰ. ⁊ lib̾as ab ext̾iori occupatõne horas uendicat tͥ. d uide
ne hostes derideant sabbata tua. ne illis seruiant ocia tua. ne illis uaces. qͥ
uatare deo debueras. uacate inquit ⁊ uidote. qm̃ ego sum ds. Bonũ c̃ ocium.
s sap̃ĩam scribe ĩ temꝑe ocii tui. Scribe illam suꝑ latitudinẽ cordis tui. Latũ
enim cor ꝙ. cure ñ artant. Impͥme ĩ intimo cordis̾ cui litt̾as q̃ ñ deleant᷑. i ex¬
ara ui tabulis sp̃ualib signa sap̃ie ut dice possis. Signatum suꝑ nos lu
men uultꝰ tui dñe. d.l. ĩ .cor. meo. Letare ⁊ diem festuum age cũ dilecto. et

Expanded text:
batizantium? Festiva sunt, feriata sunt: otium valent opera ista. Festina ingredi in hanc requiem, in hunc sabbatismum. Sed vide quod non relinquitur sabbatismus nisi consepultis cum Christo, non relinquitur nisi post sextam diem, post sextam illam, homine die sexta, septima requievit ab operibus suis Deus . Et tu quoque sabbatum tibi compara, redime tempus, et liberas ab exteriori occupatione horas vindica tibi. 5. Sed vide ne hostes derideant sabbata tua, ne illis serviant otia tua, ne illis vaces, qui vacare Deo debueras. Vacate, inquit, et videte quoniam ego sum Deus . Bonum est otium, sed sapientiam scribe in tempore otii tui . Scribe illam super latitudinem cordis tui. Latum enim cor, quod curae 34 non arctant. Imprime in intimo cordis tui litteras quae non deleantur, et exara in tae; dedisti laetitiam in corde meo . Laetare et diem festum age cum dilecto, et
Abbreviated transcription (Latin):
ne pestilens aura de uicino erũpens salc̃ sapĩs in nobis in fatuit. S
ũr paulus inqͥt. semꝑ in gr̃a sale condit᷑ sit. Nunqͥd soł sermo i ñ potius
uisus. auditꝰ. incessus. om̃is demꝙ ext̾ior gestris sale condiri debet: place¬
te inqͥt om̃ibͦ ꝑ om̃ia: sic̃ iego. Qõ si uifatuati sunt eccłe pͥncipes. plebes

Expanded text:
ne pestilens aura de vicino erumpens, salem sapientiae in nobis infatuet. Sermo ne pestilens aura de vicino erumpens, salem sapientiae in nobis infatuet. Sermo vester, Paulus inquit, semper in gratia sale conditus sit . Nunquid solus sermo, et non potius visus, auditus, incessus, omnis denique exterior gestus sale condiri debet? Placete, inquit, omnibus per omnia, sicut et ego . Quod si infatuati sunt Ecclesiae principes, plebes
Abbreviated transcription (Latin):
turbaris adhuc. ⁊ thalami tͣnqͥllitate ñ sũis. fides ĩportu ẽ: s prane ꝯsue¬
tudinis ĩpetus. itẽptatõnũ uł em̾gentiũ uł freq̃ntium cumulus ad huc
tͥ frangendꝰ: aut cͥte fugiendꝰ ẽ. Tene constant int̾ discrimina ne te effugi¬
at. donec intͦducas dilectum in domũ matͥs tue. i incubiłm genitrics
tue. Tene cum labore ne nmis cauto ⁊ parũ curioso citiꝰ elabat᷑. froe tenes. ꝓ¬
fessioue tenes. tene morib. tene conu̾satõe. nec dimittas. Non ẽ deceto nũc
ꝓ fidei u̾itate conlictꝰ. s spualis hui cͥcaminis estus adu̾sus mores bono̾¬
i uitam honestam totus inicanduit. Instant his dieb nouissimis temꝑa
ꝑiculosa. qñ sunt hõies se ip̃os. amantoe. cupidi. elccti. inuentores. ĩmoi
incentores maloꝵ. In exortu fidei xͥane ꝑsecutio nõis huiꝰ gnͣdis erupit:
hodie pestilentia moꝵ fida satis.ilenta nimis exalat. Eorrũ punt enĩ moreᷤ
bonos exempla mala. Trahe nos bone ih̾u modore unguentoꝵ tuoꝵ:

Expanded text:
tate non frueris. Fides in portu est, sed pravae consuetunis impetus, et tentationum vel emergentium, vel frequentium cumulus adhuc tibi frangendus, aut certe fugiendus est. Tene constanter inter discrimina ne te effugiat, donec introducas dilectum in domum matris tuae, et in cubiculum genitricis tuae. Tene cum labore, ne minus cauto et parum curioso citius elabatur. Fide tenes, professione tenes: tene moribus, tene conversatione, nec dimittas. Non est de caetero nunc pro fidei veritate conflictus, sed spiritualis hujus certaminis aestus adversus mores bonot vitam honestam totus incanduit. Instant his diebus novissimis tempora periculosa, quando sunt homines se ipsos amantes, cupidi, elati, inventores, imo et incentores malorum . In exortu fidei christianae persecutio nominis hujus grandis erupit: hodie pestilentia morum foeda satis et lenta nimis exhalat. Corrumpunt enim mores bonos exempla mala. Trahe nos, bone Jesu, in odore unguentorum tuorum,
Abbreviated transcription (Latin):
ruum .s.ii.t.i.p. utiq ĩ pace dimittit᷑ solutꝰ.i sequestratꝰ a carne: ut non
ampliꝰ cõcupiscat ad usus sp̃m. u illi repugnet. Ille ad noui amplexũ pueri
senescentis deposuit hominis uetustatẽ. ⁊ntͣnquillorẽ statum a corꝑis cor¬
ruptibił pena ⁊ carnis pugna dimitti se uł postulat uel exultat. Sponsa
uisionib uel app̃hensionis gradꝰ distingunt humanis in m̃tib. Qd̃ nlłi eoꝵ
indultũ logimus ista usurpat: cuiꝰ temptamꝰ cuentilare sermones. Inueni te¬
nui. nec dimittam. Inueni ꝑ aspiratõem. tonu memori recͣctatõe. ñ dimit¬
tam ꝯtinuatõe iurgi. Tenu illũ. Et tu cum inuen̾is xp̃m. cũ inuen̾is sap̃iã.

Expanded text:
tuum in pace . Utique in pace dimittitur 29 solutus et sequestratus a carne, ut non amplius concupiscat adversus spiritum et illi repugnet. Ille ad novi amplexum pueri, senescentis deposuit hominis vetustatem, et in tranquilliorem statum a corporis corruptibilis poena, et carnis pugna dimitti se, vel postulat, vel exsultat: sponsa visionis, vel apprehensionis gradus distinguunt humanis in mentibus. Quod nulli eorum indultum legimus, ista usurpat, cujus tentamus eventilare sermones. Inveni, tenui, nec dimittam. Inveni per aspirationem, tenui memoriae retractatione; non dimittam continuatione jugi. Tenui
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ illuminant᷑ ut iudi possint: aut multi ut uid̾e possint: iõ mistiplex lum̃
ẽ q ⁊ tusa illuminat: ⁊ uidentib lucet. Quid gͦ  dicenius unã i eandẽ ẽẽ
scĩam auime ih̾u cũ u̾bo ĩmo õñun rõnaliũ sp̃uũ. ⁊ int̾ se ⁊ cum dei u̾bo u
nam cẽ sap̃ĩam qi dei u̾bum : Iam gͦ de sola anima tħu ñ erit ħ disceptatõ.
et nullꝰ iam ent uob̾ exitus ad tuendã suꝑiꝰ positã diu̾sitatẽ scĩe int̾ u̾bũ ⁊
animã iħri  Et qͦmͦ patebit exitus cũ hoc mͦ omniũ una cõuincat᷑ sapĩa. qͥa
unum lum̃ q. isluminat om̃s : an forte qi diu̾so mͦ illuminatio fit ⁊ diu̾se
int̾ se illuminatões sunt. ⁊ ab eo ꝑ q. fuĩt lumine differunt: Ita ⁊ ĩ animuꝰ
q̃ ꝑ lumen fit ab inuicem disc̾nentur. Nam u illuminatio quid̃ fit in illu¬

Expanded text:
 illuminantur ut videri possint, aut multi ut videre possint, ideo multiplex lumen est, quod et visa illuminat, et videntibus lucet. Quid ergo? dicemus unam et eamdem esse scientiam animae Jesu cnam esse sapientiam, quia Dei Verbum? Jam ergo de sola anima Jesu non erit haec disceptatio: et nullus jam erit nobis exitus ad tuendam superius positam diversitatem scientiae inter Verbum et animam Jesu. Et quomodo patebit exitus, cum hoc modo omnium una convincatur sapientia, quia unum lumen quod illuminat omnes? An forte quia diverso modo illuminatio fit, etiam diversae inter se illuminationes sunt, et ab eo per quod fiunt lumine differunt: ita etiam in aniquae per lumen fit, ab invicem discernentur? Nam illuminatio quidem fit in illu
Abbreviated transcription (Latin):
dicit. Tenui. neo dimittã illũ. plane init̾ tot ꝑseq̃ntes i ꝑu̾tentes tenuit stͤ¬
nue. ⁊ dum ad huc ten̾a erat nr̃e fidei etas. donec intͦducam in domiũ matris
mee. Iam inttͦducta ẽ fides nr̃a in tutũ. Non ẽ qui palam ĩpugnet illã. Sed qͥ
fuãnt ꝑfequentes: facti sunt obseq̃ntes. ⁊ qͥ ꝑu̾tentes: facti sunt dirigẽteᷤ.
Iam uit̾ducta ẽ decampo in domũ: de pelago ĩ portũ. Iam in fauorem u̾sus

Expanded text:
dicit: Tenui, nec dimittam illum. Plane inter tot pervertentes et dicit: Tenui, nec dimittam illum. Plane inter tot pervertentes et . Donec introducam illum in domum matris meae. Jam introducta est fides nostra in tutum. Non est qui palam impugnet illam: sed qui fuerant persequentes, facti sunt obsequentes; et qui pervertentes, facti sunt dirigentes. Jam introducta est de campo in domum, de pelago in portum. Jam in favorem versus
Abbreviated transcription (Latin):
i ꝓꝑ ierłm ñ qͥescunt. Eorpꝰ possiunit ꝑcut̾e. ñ posst̃ ab animo. xp̃m excit̾e. fla¬
gellis firmiꝰ ligata ẽ in corde eoꝵ affectio xp̃i. In synagogis stagellati sunt
in custodias traditi. ad cathedras tracti. s gaudent in om̃ib his. qi digni ha-¬
biti sunt ꝓ nomine iħn contumelias pati. Tenui nec dimittam illũ. Tenuit
qr ñ tumuit. Non timuit dũ turbaret᷑ om̃is t̾ra. i maiores mundi huĩ potes¬
tates tͣufferrent᷑ ad u̾sus illam in cor amaritudinis. Ad glutunata ẽ sponso
funiculo qͥ rumpi ñ pot̾at funiculo caritatis qui nescit extidi. qu illa nunqͣ.
ctidit. fiducialit̾ egit: qi caritate adhesit. Qui enu adheret dco unus
lem. Et cunc quid̃ fatuitatis res fides uidebat᷑. ⁊ confessiõe digna confessio. Qͥd
ꝯfusionem nomino : Extremi reserat periculi. Honitũ pot̾ant tin̾e cos qui¬
faciliꝰ passi sunt: qmͣ ab eiꝰ caritate. Hich̃ his deseretinuit: ut illũ ten̾et. Id̾

Expanded text:
em non quiescunt. Corpus possunt percutere, non possunt ab animo Christum excutere. Flagellis firmius ligata est in corde eorum affectio Christi. In synagogis flagellati sunt, in custodias traditi, ad cathedras tracti: sed gaudent in his omnibus, quia digni habiti sunt pro nomine Jesu contumelias pati. Tenui, nec dimittam illum. Tenuit, quia non timuit. Non timuit dum turbaretur omnis terra, et majores mundi hujus potestates transferrentur adversus illam in cor amaritudinis. Agglutinata est sponso funiculo qui rumpi non poterat, funiculo charitatis qui nescit excidi, quia illa nunquam excidit: fiducialiter egit, quia charitate adhaesit. Qui enim adhaeret Deo, unus lem. Et tunc quidem fatuitatis res fides videbatur, et confusione digna confessio. Quid confusionem nomino? Extremi res erat periculi. Non tamen timere facilius passi sunt, quam ab ejus charitate. Nihil sibi de se retinuit, ut illum teneret. Ideo
Abbreviated transcription (Latin):
dimittit. Eccłia dicit. Tenu nec dimittam. Synagoga repbat: ĩmo ⁊ exꝓbͣt.
s eccł̃ia ñ u̾etura uoce exꝓbrantis ⁊i obloq̃ntis a facie numici ⁊ ꝑsequentis.

Expanded text:
dimittit. 3. Ecclesia dicit: Tenui, nec dimittam. Synagoga reprobat, imo et exprobrat: dimittit. 3. Ecclesia dicit: Tenui, nec dimittam. Synagoga reprobat, imo et exprobrat: sed Ecclesia non veretur a voce exprobrantis et obloquentis, a facie inimici et persequentis
Abbreviated transcription (Latin):
xp̃m hĩo in noticia: ideo tradita ẽ in reꝓbum sensũ. Reꝑbauit eñ lapidem ꝓbat̃
lapidem electum. Tenuit logem s xp̃m nesciuit. Tulit clauem scĩe: nec ip̃a intro¬
eiꝰ clauis domꝰ dd̾. q̃ aꝑuit ⁊ nemo claudit. claudit inemo aꝑit. aꝑuit gentib
clausit iuideis. secitas eium i isrł contig̃ exꝑte: ut gentiũ plenitudo intͣret
seca ẽ uidea ⁊ inlitt̾e uelamine hostium inuemrenescit. Synagoga p̃dicat uela¬
men: reꝓbat u̾itatem. ñ recte uel offerens uel diuidens. Recte enim diuid̾et
silitd̃e ob seruatõem ab eiꝰ in̾p̾tatione distingueret. si alud tempꝰ ilꝰ antiqͥ¬
tati. aliud hiũ nouitati daret. Tempus enim suendi: ⁊ tempꝰ scindendi. Si¬
mul enim ⁊ illa p̃cepta sunt. ⁊ ista p̾dicta sunt. s in ilł figura: ista sub figͣs.
Eccłia iam ista diuidit. ⁊ scindit q̃ fuant consuta. Et si nouit litt̾am aliqũ
scd̾m carnẽ. s iam ñ nouit. Synagoga quem inuolutũ qͣi tenuit. reuelatũ

Expanded text:
m habere in notitia; ideo tradita est in reprobum sensum. Reprobavit enim lapidem probatum, lapidem electum: tenuit legem, sed Christum nescivit: tulit clavem scientiae, nec ipsa introt nemo claudit; claudit, et nemo aperit . Aperuit Gentibus, et clausit Judaeis. Caecitas enim in Israel contigit ex parte, ut gentium plenitudo intraret. Caeca est Judaea, et in litterae velamine ostium invenire nescit. Synagoga praedicat velamen, reprobat veritatem, non recte vel offerens, vel dividens. Recte enim divideret, si litterae observationem ab ejus interpretatione distingueret: si aliud tempus illius antiquitati, aliud hujus novitati daret. Tempus enim suendi, et tempus scindendi . Simul enim et illa praecepta sunt, et ista praedicta sunt. Sed in illis figura, ista sub figuris. Ecclesia jam ista dividit et scindit quae fuerant consuta: et si novit litteram aliquando secundum carnem, sed jam non novit Synagoga quem involutum quasi tenuit, revelatum
Abbreviated transcription (Latin):
dam metu amittendi. ꝓ multo affectu retinendi: Nou ẽ tñ suꝑuaciuis timor:
uͥexitus in ancipiti pendet. Non ẽ suꝑuatuus int̾ ꝑicula metꝰ. s domestica tͥ
magis metuenda ẽ leuitas. Nam deus ille ⁊ ñ mutatur. Innata ẽtͥ leuitas.
uitina ẽ lapsui. uinstabili qͦdam uage m̃tis motu facillime abuꝑis: si ñ fir¬
me adheseris. S nos iam ad pͥmitiuam u̾ba hec referamꝰ eccl̃am. Euis enim

Expanded text:
dam metu amittendi, pro multo affectu retinendi? Non est tamen supervacuus timor, dam metu amittendi, pro multo affectu retinendi? Non est tamen supervacuus timor, ubi exitus in ancipiti pendet. Non est supervacuus inter pericula metus. Sed domestica tibi magis metuenda est levitas. Nam Deus ille, et non mutatur. Innata tibi levitas vicina est lapsui, et instabili quodam vagae mentis motu facillime abriperis, si non firme adhaeseris 2. Sed nos jam ad primitivam verba haec referamus Ecclesiam. Ejus enim
Abbreviated transcription (Latin):
ria ⁊ manifestatõem u̾itatis. In alt̾o factͥ domum: i alt̾o cubitulũ. Amantiᷤ¬
amoris loc. cogitat̃onun sedes. amplexꝰ occasio. n c̾nendi copia nultꝰ. Bene gͦ
cuua millo absconditi funt om̃s thesauri sapiencie ⁊ suentie dei. In hos igde
thesauros. abscondete in abscondito faciei enis. a conturbatione hominũ:
n nemo te exsuscitet ueq eiugilare factat donec ip̃a uelis. deniq ⁊ hoc ht̃ ea.
que subseqͥtur adiuratio sponsi xp̃i ih̃u. qͥ uinit ireguat.ꝑ .o. s.s. am̃. X ii¬
dhuc capituli nos huiꝰ discussio tenet. Tenui nec dimittam illũ. Ita ne
ad hibenda ẽ diligentia ⁊ studiũ. ut dilectus tuus app̃hensus retineat᷑.
ing̾at. ⁊ pudorẽ dediscat enulatio dura. Nunc aũ dicis. ñ dimittã illũ: qͣi
declinare uolentẽ si ñ instanciꝰ retineat᷑. Quomͦ si amat. aut declinare uolet.
aut auelli se sinet: An forte suspitionib amatoriis mou̾is. ⁊ suꝑ uacuo qͥ¬

Expanded text:
 manifestationem veritatis. In altero fac tibi domum, in altero cubiculum. Amantisamoris locus, cogitationum sedes, amplexus occasio, et cernendi copia vultus. Bene ergo t divitiae Verbi; quia in illo absconditi sunt omnes thesauri sapientiae et scientiae Dei. In hos ingredere thesauros, absconde te in abscondito faciei ejus a conturbatione hominum, et nemo te exsuscitet neque evigilare faciat, donec ipse velis. Denique et hoc habet ea quae subsequitur adjuratio sponsi Christi Jesu, qui vivit et regnat in saecula dhuc capituli hujus nos discussio tenet. Tenui, nec dimittam illum. Itane adhibenda est diligentia et studium, ut dilectus tuus apprehensus retineatur?ingerat, et pudorem dediscat aemulatio dura. Nunc autem dicis. Non dimittam illum, quasi declinare volentem si non instantius retineatur. Quomodo si amat, aut declinare volet, aut avelli se sinet? An forte suspicionibus amatoriis moveris, et supervacuo quo
Abbreviated transcription (Latin):
domũ suã. dereliqͥt hereditatẽ. deniq facti estis qͣi tugiiũ ĩ cucum̾ano:
qͣi ciuitas q̃ uastatuf. S de plateis nichilominꝰ legitur: qi corruit in plateaue¬
utas. Si quidẽ degentiũ philosophis dictũ ẽ qõ u̾itatem dei decinuert̃ in m̃e¬
datio. An non tͥuidetur congrue accipi in uicis ifrł̃ scd̃m carnem qm̃ deunoe¬
rant semine abrahe. ⁊ iunũ cõpacti coartati ritũ nua lege constricti: Sa¬
pientes aũgentiũ iure adũbrant᷑ in plateis qm̃ effrenata lib̾tate ulicẽtia
extra u̾itatis euagati sunt tͣmitem: demaiestate diuina sentientes. ⁊ asserẽteᷤᷤ
ñ minus absona dignitati: qmͣ reluctantia u̾itati: Iudei pauꝑtate intelli¬
ñ pot̾ant fidei incrementa dilatare. Gentium philosophi ꝑ planũ diffu¬
si :i m illo diuine erudictionis obite tardati deoꝵ indiyce num̾ositatẽ in na¬
turis infinitatẽ in ꝑsonis: sentientes inter sesingłi uana: uniu̾si uana. d q̃iã¬

Expanded text:
 dereliquit haereditatem suam . Denique facti estis quasi tugurium in cucumerario, quasi civitas quae vastatur . Sed et de plateis nihilominus legitur, quia corruit in platea veritas . Siquidem de Gentium philosophis dictum est quod veritatem Dei detinuerunt in mendacio . An non tibi videtur congrue accipi in vicis, Israel secundum carnem; quoniam de uno erant semine Abrahae, et in unum compacti et coarctati ritum, una lege constricti? Sapientes autem Gentium jure adumbrantur in plateis; quoniam effrenata libertate et licentia, extra veritatis evagati sunt tramitem, de majestate divina sentientes et asserentes non minus absona dignitati, quam reluctantia veritati. Judaei paupertate intellius sancti personas non potuerunt fidei incrementa dilatare. Gentium philosophi per planum diffusi, et nullo divinae eruditionis obice tardati, deorum induxerunt numerositatem in naturis, infinitatem in personis, sentientes inter se singuli varia, universi vana. 3.
Abbreviated transcription (Latin):
itttise Labonose q̃itis labentes delicias. Quasi ad manũ mat̾iam tonetis fidei ñe
ficiendũ plona. filu inqm hominũ ĩmofilũ excelsi alĩpni religionis. qͥ regularis
discipline sumina t̾itis. ut quid arida fauce aqͣs cenulentas sitits. celestes fasti¬
ditise Ut qͥd cogitatões admittitis in auimũ ad qͣruim ationes ñ mita̾tis manũ.
adꝰ agͥi penitus detrectatis ut quid studiosa ñte retractatis: Seꝑtifrequent̾ estis q
omne hantmanẽ pomipam recogitare tͣpitudinis ccꝰ excuꝑt solet extͦ peuitudi¬
nis. deniq i pudor ẽ ꝓdere: ⁊ pena netic̾e. Meditationis gͦ mutate matiaies
seruate irstantiã. Qm̃ fedum ẽ ⁊ eñ studia ura minu cũ mutant᷑ in mcłi. hoc

Expanded text:
vertitis, laboriose quaeritis labentes delicias? Quasi ad manum materiam fidei nostrae tenficiendum plena. Filii, inquam, hominum, imo filii Excelsi, alumni religionis, qui regularis disciplinae limina teritis, utquid arida fauce aquas coenulentas sititis, coelestes fastiditis? Utquid cogitationes admittitis in animum, ad quarum actiones non mittitis manum? Quod agere penitus detrectatis, utquid studiosa mente retractatis? Experti frequenter estis quod omnem hanc inanem pompam recogitatae turpitudinis citus excipere solet exitus poenitudinis. Denique et pudor est prodere, et poena reticere. Meditationis ergo mutate materiam, sed servate instantiam. Quam foedu
Abbreviated transcription (Latin):
tum in cubicłm matͥo tue. ut qͥcquid dexͦ sapis. quicẽd sentis int eccl̃e
constringas regulas. ⁊ ad eius castiges cinsuram. Huꝰm̃i oꝑa oꝑare in sab¬
bato tuo. alioqͥn si uacas utalib ñ uacas studiis: facile in uacuio animo co¬
gitatões uane. i uenenata erũpent consilia. deniq sicut habes. agnĩ. hoĩs
pigͥ urtice ⁊ spine obsident. Et eungłia bͥdicunt. qi erunt duo in lecto. unꝰ
assumetur alt̾ relinquet. Quasi lectus qͥdam ẽ ociosa ⁊ qͥeta uita in eccłie
gͦmio degentiũ. eoꝵ qui nlło sunt eccłastici mun̾is hoñe occupati. nͨ ꝓuidẽ

Expanded text:
dilectum in cubiculum matris tuae, ut quidquid de Christo sapis, quidquid sentis, intra Ecclesiae dilectum in cubiculum matris tuae, ut quidquid de Christo sapis, quidquid sentis, intra Ecclesiae constringas regulas, ad ejus castiges censuram: hujusmodi opera operare in sabbato tuo. Alioquin si vacas, et talibus non vacas studiis, facile in vacuo animo cogitationes vanae et venenata erumpent consilia. Denique sicut habes, Agrum hominis pigri urticae et spinae obsident , et Evangelia tibi dicunt quia duo erunt in lecto; unus assumetur, alter relinquetur . Quasi lectus quidam est otiosa vita et quieta in Ecclesiae gremio degentium, eorum qui nullo sunt ecclesiastici muneris onere occupati, nec provid
Abbreviated transcription (Latin):
cum exfalib̃o .i. uacatõ deuacat̃one. pͥma uacatio ẽ ⁊ bona. simirdo non
uacas. Scd̾a quid̃ ⁊ melior. sitͥ ipsi uaces. ⁊ cogites qͦmͦ placeas deo. t̾cia ẽ ĩ
ptima. si ĩ tui oblitus soli deo uaces. icogites q̃ dñi sunt qͦmͦ tͥ plai
sion sit dessoiosũ oblatũ tuũ. oꝑare in sabb̃o tuo oꝑa dei. Op̃ enim deiẽ: ut
credas in eum. fide uides. uidemus enim nunc ꝑ specłm. iõ uaca ut uideas.
delicatũ plane opꝰ ẽ iuisio. ⁊ uisio dei. Non ẽ tͥ necessitas de reliqͦ dimicare
ꝓ fide:. s tm̃ deliciari in ea. Erepta ẽ iam de cõtradictõib ꝑseq̃ntis ppłi: i ꝑu̾
boꝵ exqͥuint. qͥ noua excudunt dogiata. qͥ iuuenilia desid̾ia ñ declinãt.
qͥ nicħ hñt grauitatis. nicħ auctoritatis. nich antiq̾tatis plenũ. Non ẽ
ibi amen: uͥ ẽ aut disceptatõ. aut deceptio cogitatonim. uͥ aut infideli¬
tas ẽ: aut fluctuat fides ip̃a. Ingred̾e tu in tuos recessus fidei. intͦdi

Expanded text:
. Prima vacatio est bona, si mundo non vacas. Secunda quidem est melior, si tibi ipsi et vaces, et cogites quomodo placeas Deo. Tertia est et optima, si etiam tui oblitus, soli Deo vaces, et cogites quae Domini sunt, quomodo tion sit desidiosum sabbatum tuum, operare in sabbato tuo opera Dei. Opus enim Dei est ut credas in eum. Fide vides. Videmus enim nunc per speculum: ideo vaca ut videas. Delicatum plane opus est visio et visio Dei. Non est tibi necessitas de reliquo dimicare pro fide, sed tantum deliciari in ea. Erepta est jam de contradictionibus persequentis populi, borum exquirunt, qui nova excudunt dogmata, qui juvenilia desideria non declinant, qui nihil habent gravitatis, nihil auctoritatis, nihil antiquitatis plenum: non est ibi Amen, ubi est aut disceptatio, aut deceptio cogitationum; ubi aut infidelitas est, aut fluctuat fides ipsa. Ingredere in tutos recessus fidei, introduc
Abbreviated transcription (Latin):
ta crebro part᷑ione. Neq possumꝰ om̃s xͥ semel iui tutes ad aptare nob̾. Eqͥ¬
dem neunani qmlibet ad plenũ. Iocuro semꝑ insistendũ ẽ: qi ñ nͥ sensim

Expanded text:
ta credo parturitione. Neque possumus omnes Christi simul virtutes adaptare nobis, equta credo parturitione. Neque possumus omnes Christi simul virtutes adaptare nobis, equidem ne unam quamlibet ad plenum. Idcirco semper insistendum est, quia nonnisi sensim
Abbreviated transcription (Latin):
muros. ⁊ portas laudatio. cui in pacem positi sunt fines. ĩ illũ locũ lutis et
letitie. laborisse uite huĩ introduci non possunt uͥtutes. Que si ingrediunt᷑ ꝑ
m̾itum : tñ excludunt᷑ ꝑ usũ. selestem gͦ aliqͣm affectõem. ⁊ suꝑ mundanũ
saporem in dilecto exꝑta. ñ iactando s gratulando dicit. Hon dimittam il¬
lũ donec intͦducam illum ĩ domũ mecͥto mee. S nunqͥd ñ iam ascend̃ ad pa¬
trem nunqͥd ñ p̃cuisor urtiuit ꝓ nob̾: Et quomͦ untroducos qͦ ip̃e pͥor ascond̃.
Tu magis indiges ut ip̃e teducat. cui d̾r. deduc me in uia mandatoꝵ tuoꝵ.
uado inqͥt ꝑare uob̾ locum. ⁊ cũ p̃parau̾o. ⁊ter̃ uenio ⁊ assumo uos ad me
ip̃m. Quomͦ gͦ itͦduces illũ quo iam ip̃e ascendit. Ascendit quid̃ ꝑse: sed
adhuc inte foris existit. Inte iͦtducitur qͦ ꝑ sepͥor ascendit. Quidni. In

Expanded text:
jus muros salus occupat, et portas laudatio, cujus in pacem positi sunt fines. In illum locum lucis et jus muros salus occupat, et portas laudatio, cujus in pacem positi sunt fines. In illum locum lucis et laetitiae, laboriosae vitae hujus introduci non possunt virtutes: quae si ingrediuntur per meritum, tamen excluduntur per usum. Coelestem ergo aliquam affectionem et supermundanum saporem in dilecto experta, non jactando, sed gratulando dicit: Non dimittam illum donec introducam in domum matris meae. Sed nunquid non jam ascendit ad Patrem? nunquid non praecursor introivit pro nobis? Et quomodo tu introduces quo ipse prior ascendit? Tu magis indiges ut ipse te ducat, cui dicitur: Deduc me in via mandatorum tuorum . Vado, inquit, parare vobis locum; cum paravero, iterum venio et assumo vos ad me ipsum . Quomodo ergo introduces illum quo jam ipse ascendit? Ascendit quidem per se, sed adhuc in te foris existit: in te introducitur, quo per se prior ascendit. Quidni? In
Abbreviated transcription (Latin):
gͣtulatur. Michi inqͥt ad herere deo honũ ẽ. Hio ẽ ille mentis excessus: qͥ
usq ad c̾cium celum paulum rapuerat. Hec ebrietas: temulento similem
anne uultũ exp̃sserat. hoc musto madebant apł̃i. cum illo uehemens reple
no infusus noc: spũalis passus ẽ. soporis excessum: ⁊i carnis curam pͣ ha¬
ut. totus factus insp̃u. post̾iora contẽpnens.q̃. ant̾iora tenebant:
gro. Felix si instar anue huĩ uni nunqͣ digessisse uͥtutem. Illa enim foris
castigato corꝑe m̃tis passa ẽ temulentiã ⁊ scãm qmͣ postea ñ euacuaret eb̾e¬
app̃hend̾e iugitatem p̃sentie sponsa polliceri uidet᷑. cum dicit: ñ dimittam
illũ. Quid enim p̃clarum. qͥd speciale. quid sponsa dignum dicetur. si ad
his uatua credenda ẽ: ĩ cum dilectũ q̃siuit. deniq icõmunes huimodi u̾tute̾

Expanded text:
gratulatur: Mihi, inquit, adhaerere Deo bonum est . Hic est ille mentis excessus, qui gratulatur: Mihi, inquit, adhaerere Deo bonum est . Hic est ille mentis excessus, qui usque ad tertium coelum Paulum rapuerat . Haec ebrietas temulento similem Annae vultum expresserat . Hoc musto madebant apostoli, cum illos vehemens replevno infusus Noe, spiritualis passus est soporis excessum, et carnis curam posthabuit , totus factus in spiritu, posteriora contemnens, quem anteriora tenebant ex integro. Felix si instar Annae hujus vini nunquam digessisset virtutem. Illa enim foris castigato corpore mentis est passa temulentiam, et sanctam quam postea non evacuaret ebrieitatem praesentiae sponsa polliceri videtur cum dicit: Non dimittam illum. Quid enim praeclarum, quid spirituale, quid sponsa dignum diceretur, si ad his vacua credenda est etiam cum dilectum quaesivit. Denique et communes hujusmodi virtutes,
Abbreviated transcription (Latin):
ministrans alt̾ius passio. Fr̃at̾nis in necessitatib caritas intuct᷑ cui cõdoleat.
qͦ moueatur ad miserationẽ. ꝙ. ãmonere nitatur. At cum dilecti ꝯtempla¬
turu̾tutes. totum placet. totũ delectat. totum allicit. Hicħ ibi uidet q hor¬
reat. s cui dulciter adhereat totum. hic ꝓpͥus amoris usus ẽ. hoc eiꝰ offi¬
cium. ut totus sit ĩ amando. Sic ẽ plane cum una ⁊ indiuidua iocundi¬
tas om̃ia conuoluit. i ꝯplectitur. officium. finem. cãm. Officiũ amor
ẽ. causa uisio. finis utrũq. Neq ullus ẽẽ pot̃ beatior finis: qmͣ ip̃a uisio
ndilectio dei. Om̃ia ad hunc finem scõꝵ uota suspirant. finis iste ip̃e sibi
fis ẽ. s ip̃o contentꝰ. in meliꝰ inqͥt expectatõem porrig̾e ñ ualens. hoc ẽ
illd̃ unum q. necessariũ d̾r. q. amaria ñ tollitur: in quo psalmista

Expanded text:
ministrans alterius passio. Fraternis in necessitatibus charitas intuetur cui condoleat, ministrans alterius passio. Fraternis in necessitatibus charitas intuetur cui condoleat, quo moveatur ad miserationem, quid amovere nitatur. At cum dilecti contemplantur virtutes, totum placet, totum delectat, totum allicit: nihil ibi videt quod horreat, sed cui dulciter adhaereat. Hic proprius amoris usus est, hoc ejus officium, ut totus sit in amando. Sic est plane, cum una et individua jucunditas omnia convolvit et complectitur: officium, finem, et causam. Officium amor est, causa visio, finis utrumque: neque ullus esse potest beatior finis, quam ipsa visio et dilectio Dei. Omnia ad hunc finem sanctorum vota suspirant. Finis iste ipse sibi finis est, se ipso contentus in melius aliquid exspectationem porrigere non valens. Hoc est illud unum quod necessarium dicitur, quod a Maria non tollitur, in quo Psalmista
Abbreviated transcription (Latin):
ñ incongrue censentur unu̾isa q̃ indigentib milcd̃iter ĩpendunt᷑. Hon
mͦ iste corporẽ cib i indum̃tum. s ñ doctrina. exhortatõ. correptõ. ꝯsolatio.
ipliꝰ. Quid enimtam ꝓpͥum qmͣ̃ dilecto soli intendere i libere in amoris lẽ gxc̾e
frat̾nas necessitates ab alienatõe m̃tis temꝑare. quid nͥ uultũ in diuersa
mutare ẽ: Deniq ⁊ marcha solletita erat .iturbata erga płima. Illa cͥca mul¬
ta turbatõ: uidetur q̃dam uultus in diu̾sa mutatio. Maria optimã ꝑtẽ ele
gio: q̃ ñ a.a .e. Optima pars ꝯtemplatõis udilectõis ẽ usus. Ham uilla ft̃
oꝑa caritatis q̃ exhibebat martha: ibi tñ seruit caritas necessitati. ñ caritas s̃.
In subleuandis alienis necessitatib bonũ op̃. s molesta causa. Bona enim
m̃a. ẜ molesta miseria Bona curatio: s citca quem u̾satur ñ bonus lan¬
guor. Ronus in huiꝰmi cõpasionis affectus: s ñ bona ꝯpassionis occasionẽ

Expanded text:
nsentur universa, quae indigentibus misericorditer impenduntur; non modo iste corporeus cibus et indumentum, sed etiam doctrina, exhortatio, correctio, consolatio, ipsius. Quid enim tam proprium quam dilecto soli intendere, et libere in amoris se exercerfraternas necessitates ab alienatione mentis temperare, quid nisi vultum in diversa mutare est? Denique et Martha sollicita erat, et turbata circa plurima. Illa circa multa turbatio, videtur quaedam vultus in diversa mutatio. Maria optimam partem ele ea . 31 2. Optima pars contemplationis et dilectionis est usus. Nam etsi illa sunt opera charitatis, quae exhibebat Martha; ibi tamen servit charitas necessitati, non charitas sibi. In sublevandis alienis necessitatibus bonum opus, sed molesta causa. Bona enim misericordia, sed molesta miseria. Bona curatio, sed circa quem versatur, non bonus languor. Bonus in hujusmodi compassionis affectus; sed non bona compassionis occasionem
Abbreviated transcription (Latin):
pletur eum: uos aũ urgetis me ut legem uobis ponam ꝯtemplandi dilec¬
tum. ut disciplinam inuentionis R. i iuisionis tͣdam. Quid gͦ: unltis ut
muñis diumi largitatẽ cõcludam sub regula: uisio hec ñ ẽ industrie s gr̃e.

Expanded text:
pletur eum? Vos autem urgetis me, ut legem vobis ponam contemplandi dilecpletur eum? Vos autem urgetis me, ut legem vobis ponam contemplandi dilectum, et disciplinam inventionis hujus et visionis tradam. Quid ergo? vultis ut muneris divini largitatem co
Abbreviated transcription (Latin):
sponsam cͦtodes q u̾titur. igͣta collatio: si tñ collatõ. Nulla enĩ illoꝵ ħ
responsio memorat᷑. Secreta ualde ẽ si qͣ ẽ. qͣm alto tegendam pitat siletio.
rauit reticere. Cum eoꝵ silentio claudamꝰ minc sermonẽ. ꝓrogantes ĩ cra¬
stinũ sponsetͣnsitũ. q̃ se uigiles paululũ ꝑtransisse dicit  iiuenisse qũe
mprobi exactores estis. u nimis instant̾ repetitis debitorem ur̃m. dignũ
iii. Tractaturꝰ eram de transitu spõse. ad hoc enun. i ordinis. isponsiõis nr̃e
ratõe teneoꝵ. ⁊ uos adhucmͥ ing̾itis illd̾ cum sponsa. ñ quẽ diligit amma
mea uidistis: S illa modestius int̾rogatõem temꝑat. ambigenti similis
q̃rens magis ꝙͣ. urgens. Nouit enim nec om̃ib nec om̃i temꝑe de hac iusio¬
ne a desse sermonem. Ex quo enim abscondit uultum suũ. quis ẽ qͥ cõtẽ¬

Expanded text:
sponsam custodesque vertitur: et grata collatio, si tamen collatio. Nulla enim illorum hic sponsam custodesque vertitur: et grata collatio, si tamen collatio. Nulla enim illorum hic responsio memoratur. Secreta valde est, si qua est, quam alto tegendam putat silentio. ravit reticere. Cum eorum silentio claudamus nunc sermonem, prorogantes in crastinum sponsae transitum, quo se vigiles paululum pertransisse dicit, et invenisse quemprobi exactores estis, et nimis instanter repetitis debitorem vestrum; dignum gavi. Tractaturus eram de transitu sponsae. Ad hoc enim et ordinis et sponsionis nostrae ratione teneor, et vos adhuc mihi ingeritis illud cum sponsa: Num quem diligit anima mea vidistis? Sed illa modestius interrogationem temperat ambigenti similis, quaerens magis quam urgens. Novit enim nec omnibus, nec omni tempore de hac visione adesse sermonem. Ex quo enim abscondit vultum suum, quis est qui comte
Abbreviated transcription (Latin):
m̃tis affectꝰ ⁊ excessus. delicata ẽ sponsa dulcia uult mag̃ qm̃ fortia nͥ qd̃
om̃ia pot̃ in eo qͥ eam confortat spons̃. Narrent alii fabulatẽes. contro¬
u̾sias meditent᷑. os tuũ meditet᷑ sapĩam . lingua loqͣtur dulcias: qͥ sp̃o¬
se loq̃ris. Nam ⁊ illa tales uult qͥ de dilicto uarrent i nũcient. Labia sacer¬
otũ custodire debẽt scĩam. ideo legẽ requirit exore eoꝵ. Legem iude
ureniendi dilectum. Num q̃. diligit anima mea uidistis: de uisione illorũ
se uisurã p̃sumit: ideo diligenter inuestigat custodũ usionẽ. eoꝵ sperãs
alloqͥo uel ĩ secretiora deduci: uł dulciorib affici .i. eũ uid̾e qũe diligit. dei
sapĩam ⁊ uͥtutem ꝓpenso affectu i pura conciꝑe m̃te. Bene illũ cõspitit qͥ
hoo ittrocꝙ concipit mͦ pure cͥnens i pie sentiens. dulce puto susurtium ĩtͥ

Expanded text:
entis affectus et excessus. Delicata est sponsa: dulcia vult magis quam fortia, nisi quod entis affectus et excessus. Delicata est sponsa: dulcia vult magis quam fortia, nisi quod omnia potest in eo qui eam confortat sponsus. Narrent alii fabulationes, controversias meditentur. Os tuum meditetur sapientiam, et lingua loquatur delicias, qui sponsae loqueris. Nam et illa tales vult qui de dilecto narrent et nuntient. Labia sacerdotum custodire debent scientiam: ideo legem requirit ex ore eorum , legem videndi et inveniendi dilectum. Num quem diligit anima mea vidistis? De visione illorum se visuram praesumit: ideo diligenter investigat custodum visionem, eorum sperans alloquio vel in secretiora reduci, vel dulcioribus affici. Id enim est videre quem diligit, Dei sapientiam et virtutem propenso affectu et pura concipere mente. Bene illum conspicit, qui hoc utroque concipit modo, pure cernens, et pie sentiens. Dulce, puto, susurrium, quod inter
Abbreviated transcription (Latin):
gere nota si noua ñ habes. Non cũ ingerit᷑ qd̃ exigitui: Nonq̃rit qͣlem ui¬
deris: s si uid̾is. Sufficit nunciare q̃sem ip̃a nouit. Augm̃tum tũ affert
gr̃arum: si noua annunties: deniq q. ñ ẽ uel ignotum. uł in solitũ me¬
ditatõi sponse. noua qͣdam grã dulcesc̾e solet. Non fastidit auditus: qũ
feruet auiditas. Tm̃ de sponso disputa: ⁊ noua ꝓtulisti ĩ aurib sponse. Nõ
suppetit tͥ de illo excellenti  excedenti usionis mͦ semꝑ respond̾e. Subli¬
mis illa. ⁊ subtilis ẽ. i subito p̃occupare solet animũ quẽ mundũ sͤccupa¬
tum inuen̾it. Subito p̃occupat: s ñ occupat dui. Subtilia illa ñ assunt
ad notum. dulcia ad huc in mediũ. Simplicis fidei capitula singula qͦ¬
dam dulci disputatõis cẽꝑam̃to suauissimos gignunt ĩ audientẽ m̃tis¬

Expanded text:
gere nota, si nova non habes. Non tamen ingeritur quod exigitur. Non quaerit qualem vigere nota, si nova non habes. Non tamen ingeritur quod exigitur. Non quaerit qualem videris, sed si videris. Sufficit nuntia annuntias. Denique quod non est vel ignotum vel insolitum meditationi, sponsae nova quadam gratia dulcescere solet. Non fastidit auditus, quando fervet aviditas: tantum de sponso disputa, et nova protulisti in auribus sponsae. Non suppetit tibi de illo excellenti et excedenti visionis modo semper respondere. Sublimis illa et subtilis est, et subito praeoccupare solet animum, quem mundum et exoccupatum invenerit. Subito praeoccupat, sed non occupat diu. Subtilia ista non adsunt ad votum, dulcia deducit in medium. Simplicis fidei capitula singula quodam dulci disputationis temperamento suavissimos gignunt in audiente m
Abbreviated transcription (Latin):
na qualitate: ñ equalitate. uisio hec humano ñ ẽ supposita ingenio s uel
ꝓposita studio. ⁊ si aliqͣndo desid̾io. ugratis indulta. Deniq ñ ẽ talis q̃ intelli¬
gentie cõcepta uirib continuo tenore moram ĩ animi memoria ꝓtelare q̃¬
at: Subitanea ẽ i sin uiris hec uisio: in sp̃u uehem̃ti uadens u ueniens .:
subitanea ẽ i mom̃tanta: repente ueniens ⁊repente uadens. Et si mom̃¬
tanea ẽ. manent tñ reliquie cogitatõnis tam succense tam serene: ⁊ diem
festum agunt ĩ animo recordantis. manet quid̃ memoria degustate  deglu¬
xime. eructat enim u̾bum bonũ cor recenti adhuc ĩ calescẽs gr̃a. ⁊ fẽuida me¬
ditano simles effundit sermones. Multũ enim intime dulcedinis sapit ĩ
u̾bis. ⁊igratissimi sunt sermones qͥ degr̃atum ub̾tate ꝓiũpunt. Si custos
es. scico qm̃ talia ce oportet p̃pare in cccursũ sponse. ut quid occurris si nich
dulce. nichil nouum nunciaturꝰ uenis: Si noua non potes: uet̾a ꝓfer. In¬

Expanded text:
na qualitate, non aequalitate. Visio haec humano non est supposita ingenio, vel proposita studio, etsi aliquando desiderio gratis indulta. Denique non est talis quae intelligentiae concepta viribus, continuo tenore moram in animi memoria protelare queat. Subitanea est et sui juris haec visio, in spiritu vehementi vadens et veniens. Subitanea est et momentanea, repente veniens et repente vadens: et si momentanea est, manent tamen reliquiae cogitationis, tam succensae, tam serenae, et diem festum agunt in animo recordantis. Manet quidem memoria degustatae et degluxime. Eructat enim bonum verbum cor recenti adhuc incalescens gratia, et fervida meditatio similes effundit sermones. Multum enim intimae dulcedinis sapit in verbis, et gratissimi sunt sermones, qui de gratiarum ubertate prorumpunt. 6. Si custos es, scito quoniam talia te oportet praeparare in occursum sponsae. Utquid occurris, si nihil dulce, nihil novum nuntiaturus venis? Si nova non potes, vetera profer. In
Abbreviated transcription (Latin):
diz nr̃i ulu. i discipline custodia ultro nobis asfluent. ĩmo ĩtrinset᷑ de qͦdã
in exhausto am ne uentre flumina fluent aq̃ uiue. uĩdefesse delectatõniᷤ.
ulla tunc erit necessitas in altum fode. nullus labor uł purgare p
qͦs philistei repleueruit: uel ꝓpugnare ue repleant. Hic ille labor exigitur:
nam inde excluditur. Cd̃ gͦ dicit ñ dimittam illũ. studium pollicen ui¬
detur ⁊i diligentiam. ut semꝑ sollictta sit qͦadusq plene ẽẽ possit secura.
hodierno q̃ sunt uͥtutis aptemus de scripturis sacris. de anna legit᷑. cum
intente ꝓfusoꝙ exoraret affectu: q. ñ sunt uultus eiꝰ ampliꝰ indiu̾sa mitta¬
ti. uultus animi int̾pres est. ⁊ abintimo affectu habitũ trahit. Ideo ab eĩ
constantia int̾ioris q̃ in anima ẽ ꝑseu̾antie ducit᷑ argum̃tum. Non sunt

Expanded text:
dii nostri usu et disciplinae custodia ultro nobis affluent, imo intrinsecus de quodam dii nostri usu et disciplinae custodia ultro nobis affluent, imo intrinsecus de quodam inexhausto animae ventre flumina fluent aquae vivae et indefessae delectationis. Nulla tunc erit necessitas in altum fodere, nullus labor vel purgare puteos, quos Philistaei repleverint , vel propugnare ne repleant. Hic ille labor exigitur, nam inde excluditur. Quod ergo dicit: Non dimittam illum; studium polliceri videtur et diligentiam, ut semper sollicita sit, quoadusque plene possit esse secura: hodierno quae sunt virtutis aptemus de Scripturis sacris. De Anna legitur, cum intente profusoque exoraret affectu, quod non sunt vultus ejus amplius in diversa mutati . Vultus animi interpres est, et ab intimo affectu habitum trahit. Ideo ab ejus constantia, interioris quae in anima est, perseverantiae ducitur argumentum. Non sun
Abbreviated transcription (Latin):
matͥ mec. ills scił q̃ sursũ ẽ ierłm celestis q̃ ẽ mat̾ ommiũ nr̃m. Nam ani illd̾
temp̃ om̃ia hic inc̾ta sunt: ⁊ it̾ spem ⁊ metum fluctuãt. i pendulo nitunt᷑
gradu. et q̃ erit cͥcitudo de grã dum mutabilis ẽ nat᷑a: deniq i ille ait. Ego
num. qm̃ ꝙ. hic ponitur. Dimittam illũ: S ibi qͥd̾ manifesta p̃sũptio: qͥa
ne facilis casus n frequens ĩ pulsus. citꝰ lapiꝰ certꝰ labor qͥm̃ ñ uidebunt᷑ pre¬
sũptõis. inimis ꝓmptule deniotõnis eẽ ħ sponse u̾ba. ñ dimittam illũ: Quis
cnim hic in eod statu ꝑman̾e pot̾it. p̃sertim illo subtillissime otemplatõnis.
qui iux attingi pot̃ tenuissimo mentis ictu forte gͣ u̾ba hec ñ securitatẽ
s sollicitudinem uocant. nec enim securitas ẽẽ pot̃. donec introduxit dile¬
ctu ĩ domũ matͥs sue. i in cubicłm genitricis sue. Hon erit tunc retinẽ¬
di sollicitudo: qr erit cͥcitudo manendi. In illo felicitatis statu. absq stu¬

Expanded text:
em coelestis, quae est mater omnium nostrum. Nam ante illud tempus omnia hic incerta sunt, et inter spem et metum fluctuant, et pendulo nituntur gradu. Et quae erit certitudo de gratia, dum mutabilis est natura? Denique et ille ait: Ego quam quod hic ponitur, Non dimittam illum? Sed ibi quidem manifesta praesumptio, quia ne facilis casus, et frequens impulsus, citus lapsus et certus labor; quomodo non videbuntur praesumptionis et nimis promptulae devotionis esse haec sponsae verba: Non dimittam illum? Quis enim hic in eodem statu permanere poterit, praesertim illo subtilissimae contemplationis, qui vix attingi potest tenuissimo mentis ictu? Forte ergo verba haec non securitatem, sed sollicitudinem sonant. Nec enim securitas esse potest, donec introduxerit dilectum in domum matris suae, et in cubiculum genitricis suae. Non erit tunc retinendi sollicitudo, quia erit certitudo manendi in illo felicitatis statu: absque stu
Abbreviated transcription (Latin):
tue eccłe ꝓpꝰ .⁊ domestic᷑ loc̾ hec ẽ domus. set̾a q̃ ex̾cent temꝑał necessitatis of¬
ficia: istum ad finem respiciunt. Actõnis officia tͣnseunt: ꝑmanent con
tuo unum: s tͥ ⁊ ip̃i unum. In hoc cubicłm introduc dilectum tuũ. Ingͤ¬
qͥ cui ab oꝑx institutõnis. sepima reqͥeuit ab oꝑe restitutõnis. In illa pꝰꝙͣ.
mundũ condidit. in ista qñ se ĩ monum̃to recondidit. In illa pꝰqͣ funda̾¬
uit mundana. pͦꝙͣ. in ista reformauit hũana. Si q̃sisti. sic inuenisti. si te¬
musti. dilectum tuũ. tene quem tenes. tene. in here. ĩprimere illi. ut eũ
uite uelut exp̃ssa refor met᷑ imago. huic fiere conformis sigillo. Enis autẽ
si ad hiseris. qͥ enim adheret deo. iinis ẽ sp̃c. Forte sicut duit mat̾ie difficul¬
ter in te pͥmo fit eiꝰ imp̃ssio. Et si laboriosa imp̃ssici. s dislcis ad hesio. labo¬

Expanded text:
iae proprius et domesticus locus, haec ejus domus: caetera quae exercent temporalis necessitatis ofiae proprius et domesticus locus, haec ejus domus: caetera quae exercent temporalis necessitatis officia, istum ad finem respiciunt. Actionis officia transeunt: permanent conttuo unum, sed tibi et ipsi unum. In hoc cubiculum dilectum tuum intrquievit ab opere institutionis; septima requievit a labore restitutionis: in illa, postquam mundum condidit; in ista, quando se in monumento recondidit: in illa, postquam fundavit mundana; in ista, postquam reformavit humana. Si quaesisti, si invenisti, si tenuisti dilectum tuum, tene quem tenes; tene, inhaere; imprime te illi, ut ejus in te velut expressa reformetur imago, huic fias conformis sigillo. Eris autem si adhaeseris: qui enim adhaeret Deo, unus est spiritus . Forte sicut durae materiae difficulter in te primo fit ejus impressio: etsi laboriosa impressio, sed dulcis adhaesio. Labo
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ cõformat hũanam m̃tem usũmam maiestatẽ. Bona hic mansio ułtra
qͣ. nec uota nos trahunt. nͨ citra ten̾e nos debent. Quis det mͥ ut hec sit reqͥes
Maria optimam ꝑtem elegit que non auferet̃ ab ea. Scientie destruent᷑.
enamiabunt ꝓpħie. lingue cessabt̃. Sola contẽplat̃õ ñ excidet infuto. Ideo
hanc tͥ partẽ dige inpsenti q̃ ñ auferatur nnq̃. ut dicat anima tua. pat᷑
quid̃. Expectat enim boni plenitudiñe: cũ portionem iam tenet. Qui cõ¬
tẽplationis bono hiestuitur: ampliꝰ qͥd expoctare pot̾ in hoc gen̾e. s aliud qͥd
ñ debet. Rona hec bona sunt reposita ĩ annos multos ĩmo in annos cũstoꝰ.
Iddo felix anima q̃ bono hoc fłieris epulare. comede. qi pars ħ ñ repetetur
bita ut cum illo inhabites. qͥ sedet suꝑ chenibin. suꝑ scĩe plenitudinẽ. qͥ
lucem habitat in accessibilẽ. ⁊idco ĩ speculatõis luce sit locus tiuis. hic matͥs¬

Expanded text:
et conformat humanam mentem, et summam majestatem. Bona hic mansio, ultra et conformat humanam mentem, et summam majestatem. Bona hic mansio, ultra quam nec vota nos trahunt, nec citra tenere nos debent. Quis det mihi ut haec sit requMaria optimam partem elegit, quae non auferetur ab ea . Scientiae destruentur, evacuabuntur prophetiae, linguae cessabunt : sola contemptatio non excidet in futuro. Ideo hanc tibi partem elige in praesenti, quae non auferetur unquam, ut dicat anima tua: Pars quidem. Exspectat enim boni plenitudinem, cujus portionem jam tenet. Qui contemplationis bono hic fruitur, amplius quid exspectare potest in hoc genere, sed aliud quid non debet. 3. Bona haec, bona sunt reposita in annos multos, imo in annos cunctos. Ideo, felix anima, quae bono hoc frueris: epulare, comede; quia pars haec non repetetur bita, ut cum illo inhabites, qui sedet super Cherubim, super scientiae plenitudinem, qui lucem habitat inaccessibilem. Et ideo in speculat
Abbreviated transcription (Latin):
affectu lociitam oportuit atẽ ex̾cendi. q̃ s q̃rit amoris. Et qͦmͦ nos siqͥd uł te
nuit̾ atringimꝰ de xp̃o. de sap̃ĩa. de suauitate. de ꝯtemplat̃ois gustu. ñ cõtẽti
gr̃a. nec m̃suram ꝯtemplantes nr̃am. statim crũꝑe conam̃. i cubiculo fastidi¬
ad dñi pedes sedens id ipsum tenebat: turbabt᷑ marcha cira płima. In
re. Qui ĩ hĩtare facit unius moris ĩ domo. Quid ẽ uimꝰ moris nͥ federe con¬
formes amoris. Amor humanũ animũ deo conciliat uunit. Sinules in¬
qͥt ei erimꝰ cum apparuerit. Quid nͥ similes: Cũm̃dat so ip̃am mundis reue¬
lata m̃tib maiestatis diuine in estimabilis pulcͥtudo. ii intuens inst affec¬
tũ rapit. ii qͣdam rõe sͥ facit similẽ. dũ aliud cogitare ñ sinit. Odore thimͦ.
tͣnfformam aũ uisione. Sonusgͦ contemplatõis usus qͥ nniꝰ moris efficit

Expanded text:
affectu locutam, opportunitatem exercendi quae siaffectu locutam, opportunitatem exercendi quae site, de contemplationis gustu, non contenti gratia, nec mensuram contemplantes nostram, statim erumpere conamur, et cubiculo fastidiiescam . Maria ad Domini pedes sedens id ipsum tenebat: turbabatur Martha circa plurima. In re, qui inhabitare facit unius moris in domo . Quid est unius moris, nisi foedere conformes amoris? Amor humanum animum Deo conciliat, et unit. Similes, inquit, ei erimus, cum apparuerit . Quidni similes? commendat se ipsam mundis revelata mentibus majestatis divinae inaestimabilis pulchritudo, et intuentis 33 in se affectum rapit, et quadam ratione sibi facit similem, dum aliud cogitare non sinit. Odore trahimur, transformamur autem visione. Bonus ergo contemplationis usus, qui unius moris efficit
Abbreviated transcription (Latin):
elicata species ẽ amoris affectio. ⁊ tenui ocoasione leditur leticia .x. ł¬
sp̃ualis. Amor occupatõuum ecc̾narũ ĩ pacitns ẽ. sius satis hñs insꝰ¬
uire negociis. Ocio gaudet. quiete fouetur. ad int̾uam delectatõem lib̾a hr̃e
temꝑa uolõs. an ñ ip̃m hoc tͥ uidetur sponsa muuere diloctũ suũ ad cubicli
secretum trahens: Nouit illa dilectũ suũ ñ posse foris secure possid̾i: net inte¬
gre quid̾. Et qmͣ durũ ẽ amanti animũ dimidiare cũ xͦn inundo. Qmͣ durũ
tari turbis. Memor fuit inqͥt dei i delectatus sum. ⁊ ex̾citatus sũ: ⁊ defec̃ sp̃s
m̃s. Si delectio memorie dei ex̾cet negociose ⁊ echaurte sp̃m ꝓpħe. qͦmͦ plir¬
ra pot̾it i ꝑegͥna cum isto ⁊plecti negocia. Iure gͦ sponsa cum dilecto cubitu¬
lñ petit. in lib̾o illi intendat studio. ⁊ ex animi sui arbito ꝑfruatur et
qͥcto poctore ponitus amplexet᷑. Apparet illã sp̃u caritatis duc. ⁊ ex spõse

Expanded text:
elicata est species amoris affectio, et tenui occasione laeditur laetitia spiritualis. Amor occupationum externarum impatiens est; suis satis habens inservire negotiis: otio gaudet, quiete fovetur, ad internam delectationem libera habere tempora volens. An non hoc ipsum tibi videtur sponsa innuere, dilectum suum ad cubiculi secretum trahens? Novit illa dilectum suum non posse foris secure possideri, nec integre quidem. Et quam durum est amanti animum dimidiare cum Christo et mundo! Quamtare turbis! Memor fui, inquit, Dei et delectatus sum, et exercitatus sum, et defecit spiritus meus . Si delectatio memoriae Dei ra poterit et peregrina cum isto complecti negotia? Jure ergo sponsa cum dilecto cubiculum petit, ut libero illi intendat studio, et ex animi sui arbitrio perfruatur, et quieto pectore penitus amplexetur. Apparet illam spiritu charitatis duci, et ex sponsae