comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
de moriente ut uiueret. Uos uero scĩssimi uiri quo iam
ambitu quitus possẽ cõuenite p̃cibus. Ille ur̃ infelix.
ille ur̃ absolutus flerc retitus est. Non habet gram
suã totiens genua cõplecti. et ad fatigatã misericor¬
diã noui discriminis pondus acculimꝰ O mors sẽꝑ
imꝑata miscris negata cupientibus. quãdo sucrurres
Me infelicẽ ꝑdidi uenenũ. Ded qͣtenꝰ aliquid pateri
expectacioni tue reꝓinisi. uolo desperes. fruere qnim
rursus eligã. obitus genus. an placcati reparae̾ uirꝰ
infelix. Ded p̃dico testor. quetũq sederiti trudicõ leti.
misereᷤᷤ ne iubeas. misere ne cogas. facilius me occide¬
rent gemutus tue lacrune tue. Et ne michi purctis
illã sccreti nr̃i extidisse uoce᷑: xenenũ quidẽ te iubente

Expanded text:
de moriente, ut viveret. Vos vero, sanctissimi viri, quo iam de moriente, ut viveret. Vos vero, sanctissimi viri, quo iam ambitu, quibus possim convenire precibus? ille vester infelix, ille vester absolutus flere vetitus est, non habet gratiam suam totiens genua complecti et ad fatigatam misericordiam novi discriminis pondus attulimus. o mors semper imperata miseris, negata cupientibus, quando succurres? me infelicem, perdidi venenum! sed quatenus aliquid, pater, expectationi tuae repromisi, nolo desperes. fruere quin rursus eligam obitus genus, an placeat reparare virus infelix, sed praedico, testor: quaecumque sederit ratio leti, miserere, ne iubeas, miserere, ne cogas. facilius me occiderent gemitus tui, lacrimae tuae. et, ne mihi putetis illam secreti nostri excidisse vocem, venenum quidem te iu
Abbreviated transcription (Latin):
cadẽ potuiti ꝑagi breuitate quã iusseras nõ eras ⁊¬
passurus. Deinde nõ timuisti ne michi aniiũ ꝑcũdi
uel hoc facereti qd̾ putabã me iuberi. Facinꝰ est si mo.¬
rior ut postea q̃rat ᷑ an uolueris occide. Tu licetiuudiã
botis illius altius mẽtis simulacõne defendas occisui
tñ fuit ip̃m exꝑuentũ. Net int̾est rigoris q̃dã pacia¬
ris an tep̃tes. Nunꝙ̃ mouebit patrẽ filiꝯ hic ꝙ moritiꝰ
quẽ nõ mori mouithis ꝙ ꝑatus ẽ mori. Griud nũe faciã
iudices ꝑtinacissiõ rigori. in quod me cõponã paciencie
genꝰ. uidetis hoĩem quẽ nullus animi mei scatꝯmu¬
tat. quẽ constancia urã quẽ oscendit. infirmitas. Uiuẽ
uolo. ꝓturbat expellit. Mori conor. intpellati exagitat.
Iam fortassis aliquid si nobis hodie que clemc̃tia urã
succurrerit ꝑauit inuenit. quis finis. qͥs exitus. mtre¬
dibiliũ malorũ de filio absoluto. fecit ut mori malłet

Expanded text:
eadem, potuit peragi brevitate, qua iusseras. non eras eadem, potuit peragi brevitate, qua iusseras. non eras passurus? deinde non timuisti, ne mihi animum pereundi vel hoc faceret, quod putabam me iuberi? facinus est, si morior, ut postea quaeratur, an volueris occidere. tu licet invidiam vocis illius alterius mentis simulatione defendas, occisuri tamen fuit ipsum experimentum, nec interest rigoris, quaedam patiaris an temptes. numquam movebit patrem filius hoc, quod moritur, quem non movit hoc, quod paratus est mori. Quid nunc faciam, iudices, pertinacissimo rigori? in quod me conponam patientiae genus? videtis hominem, quem nullus animi mei status mutat, quem constantia nostra, quem offendit infirmitas. vivere volo; proturbat, expellit. mori conor; interpellat, exagitat. iam fortassis aliquid, si nobis hodieque clementia vestra succurrerit, paravit, invenit. qui finis, quis exitus incredibilium malorum? de filio absoluto fecit, ut mori mallet,
Abbreviated transcription (Latin):
cione aittonitus amens et me pene aliter occidi. Nichil e
ꝓfecto inꝑuisorũ dolore torrencius eti fracte malorũ cõ¬
tencione mentes ad mexspectata caligant. Non q̃relas
post hoc muenio nõ uerba nõ lacrimas ad nulliꝯ rei
conatũ sufficiti mori altius animo et fuo ueneno. licz
igit᷑ noua mercatus mole cõuenias. Non pcĩtet tñ x
finxisse Mon penitet illũ spñi rigorẽ q ꝑcundi. tqͣm
parricida moricbar. Pater qui q̃ritur ꝙ nõ bibi iam
nũc diceret dep̃hensus erati negare nõ poterat. Es¬
sem nũt tibi abdicatus et me cõtenderet. ad iudices
meos redire nõ ausũ. Bene quid sic effudi tanquã
ruisus uita placuisset. uenenũ qd̃ uideret᷑ depre¬
hensũ. nemo ideo bidisse crederet᷑. qͥa sibi ꝑauerat.
Dic nũc non fui passuius si bibere uoluisses . ex¬
uide hoc si ꝓbas ut me hodieq coneris occide̾. Non
eras passurus qñ per fidem inicis manꝰ. potuit

Expanded text:
tione attonitus, amens et me paene aliter occidi. nihil est tione attonitus, amens et me paene aliter occidi. nihil est profecto inprovisorum dolore torrentius, et fractae malorum contentione mentes ad inexpectata caligant. non querelas post hoc invenio, non verba, non lacrimas. ad nullius rei conatum sufficit mori alterius animo et suo veneno. Licet igitur nova me reatus mole convenias, non paenitet tamen flexisse, non paenitet, illum spiritum rigoremque pereundi; tamquam parricida moriebar. pater, qui queritur, quod non bibi, iam nunc diceret: 'deprehensus erat, negare non poterat.' essem nunc ter abdicatus, et me contenderet ad iudices meos redire non ausum. bene quod sic effudi, tamquam rursus vita placuisset; venenum, quod videretur deprehensum, nemo ideo bibisse crederetur, quia sibi paraverat. dic nunc: 'non fui passurus, si bibere voluisses.' deinde hoc sic probas, ut me hodieque coneris occidere? non eras passurus? quando, per fidem, inicis manus? potuit
Abbreviated transcription (Latin):
ti.dibe. Qaud restat aliud qm̃ ut recusantis ora di¬
ducas. ut infundas per oppositas manus. Michi uero
tuc extidit quid relim quid pararẽ. Uidi truces loquẽ.¬
tis otulos poltus parricidali ardore suffusos. Iuberi
michi uidebar ut biberẽ tuũ uenonũ. Nescisti pater
ꝑtinatiã meã seruare nestisti. Filiũ ꝓptere te mori uo¬
lentẽ deprehendisti. Uis orridere: ueta. Anuade poculũ
nic hauriã: bibã. Oeclamante mirari quid facis. dã
desiuo irasci. Iam reu̾tor in graciã. ꝓparabout hor
setũ aures ferant. ut ĩpaciencia tua fruant᷑ oculi
tibi imputes ꝙ me retrorfisti. ꝙ ablata lũc sacͣmẽta
ꝑcundi. innocenci fricilius esti mori: si roget᷑ ut uiuati
fidem deorũ inqm me cõtumaciã patet in quẽ tuc̃
impulisti contencionis ardorẽ. cũ diceres bibe. Noc
uiuere michi libuit. nec mori. Cteptus sũ miseri aĩõ
meo. et inꝑuisa uoce ꝑcussus. sceti sine affectu. sine negotia¬

Expanded text:
ti, 'bibe.' quid restat, quam ut recusantis ora diti, 'bibe.' quid restat, quam ut recusantis ora diducas, ut infundas per oppositas manus? mihi vero tunc excidit, quid vellem, quid pararem. vidi truces loquentis oculos, vultus parricidali ardore suffusos. iuberi mihi videbar, ut biberem tuum venenum. nescisti, pater, pertinaciam meam servare, nescisti. filium propter te mori volentem deprehendisti; vis occidere? veta; invade poculum, ne hauriam; bibam. exclama: 'temerari, quid facis? iam desino irasci, iam revertor in gratiam!' properabo, ut hoc secum aures ferant, ut inpatientia tua fruantur oculi. tibi inputes, quod me retorsisti, quod ablata sunt sacramenta pereundi; innocenti facilius est mori, si rogetur, ut vivat. fidem deorum, in quam me contumaciam, pater, in quem tunc inpulisti contentionis ardorem, cum diceres 'bibe'! nec vivere mihi libuit nec mori, ereptus sum miser animo meo, et inprovisa voce percussus steti sine affectu, sine necogita
Abbreviated transcription (Latin):
na cursũ. Merico prorsus aĩa secrctũ solitudinẽ q
captaueras: Ant̾ucuit pater accũ est. Perit ille sus¬
cepte mortis ardor. et utroq nos resoluit affectir Mo¬
ri nõ debeo si uetuerit: nõ potero si uisscrit. Bibe inqti
Nondũ quidẽ potioni uirus aptatũ est: sed me ideo
dophendisti. qñ adhuc terebat . ałta tñ michi pater
ante facienda sũt ⁊ uolo pͥus cõuocare seruulos. contrahe
libertos. cõplorare. conq̃ri mandare defendi. dibe. Michi
uero tũs adiecisse uisus es tenebris heres. camꝰ ad iu.¬
dicẽ. b̾ibe: Dic hoc iubes. tamꝙͣ neges reuenũ Ant̾ro¬
gare uos ueluti in illa secreti nostri p̃sentia libet. quõ
michi post hanc rotẽ animũ datis: Dicit hoc accusater
Dicit hoc uictus. dicit secreto. dicit sic: ut possit negare:
si bibero: Bibe: Ego quidẽ uolo et hoc cũ maxime
paro: sed totũ huc auimũ senex tua auiditate mutas.¬

Expanded text:
na cursum. Merito prorsus, anime, secretum solitudinemque na cursum. Merito prorsus, anime, secretum solitudinemque captaveras. intervenit pater, actum est, perit ille susceptae mortis ardor et utroque nos resolvit adfectu: mori non debeo, si vetuerit, non potero, si iusserit. 'bibe', inquit. nondum quidem potioni virus aptatum est, sed me ideo deprehendisti, quia adhuc terebatur. multa tamen mihi, pater, ante facienda sunt: volo prius convocare servulos, contrahere libertos, complorare, conqueri, mandare, defendi. 'bibe.' mihi vero tunc adiecisse visus es: 'teneris, haeres, eamus ad iudicem!' 'bibe.' sic hoc iubes, tamquam negem venenum. interrogare vos velut in illa secreti nostri praesentia libet: quem mihi post hanc vocem animum datis? dicit hoc accusator, dicit hoc victus, dicit secreto, dicit sic, ut possit negare, si bibero. 'bibe.' ego quidem volo, et hoc cum maxime paro, sed totum hunc animum, senex, tua aviditate mutas
Abbreviated transcription (Latin):
fundat hoĩem infirmitate morientẽ exiguis causis opꝰ
est ut displiceat obitus quc̃ suasit incegritas. Qiuid si
infueniat aliquis qui gaudeat. qui uindicari se putet.
si testes adhibeat oculos quibus inuidendũ sit: statĩ me¬
hercule arrogans uita simulabit. statĩ contumax do.¬
lor cũ deprchensa morte dissentiet Mesuis qnͣtũ michi
hesetacionis paraueris cũ int̾roges. dũ respondere co.¬
gis. sedis quẽ et reddere itcrũ litigare defendi. Me uero
tuc pariter om̃s teniustis affectus. indignacõ. pietas.
reuerencia dolor. Ego ꝓpter patreᷤ mori possũ. corã
patre nõ possũ. Adice nũc quod et dixisti bibe. Si me¬
hertules sauciũ palpitantẽq uississes adige̾ ferrũ.
p̃merẽ clisis rolueribus animã. Dtriugerẽ aptatos
ad colła nexus. conarer abrupto desilire laqueo. Di nõ
iuiceres manũ. ad precipicia ꝓperanti. flecterẽ in pla¬

Expanded text:
fundat hominem infirmitate morientem, et exiguis causis opus fundat hominem infirmitate morientem, et exiguis causis opus est, ut displiceat obitus, quem misero suasit integritas. quid, si interveniat aliquis, qui gaudeat, qui vindicari se putet, si testis adhibeat oculos, quibus invidendum sit? statim mehercules adrogans vita stimulabitur, statim contumax dolor cum deprehensa morte dissentiet. Nescis, quantum mihi haesitationis paraveris, cum interroges, dum respondere cogis ~setis quem et~ reddere, iterum litigare, defendi. me vero tunc pariter omnes tenuistis, adfectus, indignatio, pietas, reverentia, dolor. ego propter patrem mori possum, coram patre non possum. adice nunc, quod et dixisti: 'bibe!' si mehercules saucium palpitantemque iussisses adigere ferrum, premerem clausis vulneribus animam; si stringere aptatos ad colla nexus, conarer abrupto desilire laqueo; si non iniceres manum ad praecipitia properanti, flecterem in pla
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ ꝙͣuis iam tencã uenenũ multũ tamẽ adhuc casib
incertis q suꝑest accipere. Perfossis pterũq uisceribꝰ
uitã tamẽ ab ipsa desperacione redeuntẽ. Dtrictos cir̃
colla laqueos. aut nexus. aut ip̃ius corporis ruina de¬
cepit. Rotatos per abrupta molis iactus explicuis. Tã
consentaneũ est moriat ᷑ qui uelit: qmͣ ꝙ morim ĩuti
Dod malo sicut cepi sumplici tetũ racione consistere.
Nichil eque pater ĩpetu constat qmͣ mori uelle. Ner qͥt¬
qm̃ res huãne ĩpaciencius habẽt ꝑountis affectu: hũc
si retinẽ rales: sufficit ut moreris. Et racionẽ quap hoĩ¬
mortis eripi et si quis absculerit. ardorẽ : frangit amniũ qͥs¬
quis int̾uenit. Abducit. auecat qͥsquis alloquit᷑. Ambiũtur
tucta moriendi spacia pro uita. Idro nos me hertule credi¬
derĩ eiusmodi exitũ cligere secretũ. Miminũ est qd̾ con¬

Expanded text:
quod, quamvis iam teneam venenum, multum tamen adhuc casibus quod, quamvis iam teneam venenum, multum tamen adhuc casibus incertisque superest? accepere perfossis plerumque visceribus vitam tamen ab ipsa desperatione redeuntem; strictos circa colla laqueos aut nexus aut ipsius corporis ruina decepit; rotatos per abrupta mollis iactus explicuit. tam consentaneum est, ne moriatur qui velit, quam quod morimur inviti. sed malo, sicut coepi, simplici tecum ratione consistere. nihil aeque, pater, impetu constat, quam mori velle, nec quicquam res humanae inpatientius habent pereuntis adfectu. hunc si retinere velis, sufficit, ut moreris, et rationem quoque hommortis eripiet, si quis abstulerit ardorem. frangit animum quisquis intervenit; abducit, avocat, quisquis adloquitur. ambiuntur cuncta moriendi spatia pro vita. ideo nos mehercules crediderim in eiusmodi exitum eligere secretum. minimum est, quod con
Abbreviated transcription (Latin):
n doniũ tuã. imparatũ rude terendũ. cui tam multa res.¬
tant anteqm dari possit. Alta parricida sũ. qui iuxta te q̃¬
ro secretũ. qui de pocione tibi incerta quã nremo detulit qm
simpliciter tam facile respondi. secedo in medios penates.
nullos ab introitu p̃pono custodes. Non euito tñsitus.
Son excludo uenturos. Rogo utrũ hec omĩa sũt otridẽ
uolentis an mori. Uenenũ quod tibi pararet᷑ inueĩs.¬
ses absconsũ. reconditũ multũ circa illud palloris atto.¬
initi conscisa uerba. trepida. suspiria. et me negante.
Parriada dep̃hensus effudisset uenenũ ne Raceretur
Qur ergo iuquit si tibi paraueras non uibisti. Breuit
pater et sid̾m naturã condicionis huãne respondeo .¬
Nichil aliud esse in potestate miscexrũ qmͣ ut mori ue¬
lint. Ego cũ dico mori uolo nõ hoc dico moriturus sũ.
De aĩo inco respondeo: nõ ꝓmitto de Rato. Miraris

Expanded text:
in domum tuam inparatum, rude, terendum, cui tam multa resin domum tuam inparatum, rude, terendum, cui tam multa restant, ante quam dari possit? ita parricida sum, qui iuxta te quaero secretum, qui de potione tibi incerta, quam nemo detulit, tam simpliciter, tam facile respondi? secedo in medios penates, nullos ab introitu praepono custodes, non evito transitus, non excludo venturos. rogo, utrum haec omnia sunt occidere volentis an mori? venenum, quod tibi pararetur, invenisses absconsum, reconditum; multum circa illud palloris attoniti, concisa verba, trepida suspiria et me negantem. parricida deprehensus effudisset venenum, ne fateretur. 'Cur ergo,' inquit, 'si tibi paraveras, non bibisti?' breviter, pater, et secundum naturam condicionis humanae respondeo nihil aliud esse in potestate miserorum, quam ut mori velint. ego cum dico 'mori volo', non hoc dico 'moriturus sum'; de animo meo respondeo, non promitto de fato. miraris!
Abbreviated transcription (Latin):
iũ grauia ꝑmittit integritas. Abdicari debet quẽ nocẽ¬
tem pater odit: mori quẽ innocentẽ. Dod ut credamus
inq̃t uoluisse te mori. cur potissiiũ urueno. Rossis qͥdẽ
pater hanc de om̃i sup̃morũ genc̃ litẽ facẽ morientib.
Et quia rerũ natua uarias fatorũ uias iudulsit aĩẽ:
in nullo nõ exitu sumli racione dep̃hendas quitqͣd eles¬
tũ est. Bic suꝑ strictũ iuidatũ q mutronẽ ꝓclamares
tur nõ ueneno. Ded nichil est delicatiꝰ exitu quẽ non
supplicia non metus sed cõllecta de calamitatibus com.¬
menda infirmitas. Michi tñ precipue cũ hoc mortis ĩ¬
scrumẽto ꝓpria concordia esti. Non spergit cruorẽ. nec
trucẽ cadaueris reliuqt aspectũ. placida est. quieta est.
Ingratissime sener ego et hor sic moriendo ꝓspererã.
ne me occidisse alius uideret᷑. Te nũc app̃hendo. te int̾¬
rogo pater. Ita parricida su ego qui ueuenũ affero

Expanded text:
tam gravia promittit integritas? abdicari debet, quem nocentam gravia promittit integritas? abdicari debet, quem nocentem pater odit, mori, quem innocentem. 'Sed, ut credamus,' inquit, 'voluisse te mori, cur potissimum veneno?' possis quidem, pater, hanc de omni supremorum genere litem facere morientibus, et, quia rerum natura varias fatorum vias indulsit animae, in nullo non exitu simili ratione reprehendas, quicquid electum est. sic super strictum nudatumque mucronem proclamares: 'cur non veneno?' sed nihil est delicatius exitu, quem non supplicia, non metus, sed collecta de calamitatibus commendat infirmitas. mihi tamen praecipue cum hoc mortis instrumento propria concordia est: non spargit cruorem, nec trucem cadaveris relinquit aspectum; placida est, quieta est. ingratissime senex, ego et hoc sic moriendo prospexeram, ne me occidisse alius videretur. Te nunc adprehendo, te interrogo, pater: ita parricida sum ego, qui venenum adfero
Abbreviated transcription (Latin):
monẽ. inuisus sũ tqmͣ arroganter insultẽ. doloris cã
dicor si prius aspiciarͤ. uideor si recedo contẽpnere Qruo.¬
usq ruicemꝰ. Nestiut̃ ꝓrsus abdicacioĩbus mederi qui
nõ statĩ cedũt qui consciencie sue r̾igore nitunt᷑.¬
Non uincit patort: nõ sũ absolutus. Qũ domũ ueni: nemo
me diligitonemo reueret᷑. Iam ad nos de penatibꝰ illis non
ꝑtinent nisi secreta nisi latebre. Non exuo. nõ depono sordes.
et michi cotidie senex tqm accusaturus occurrit. Attendo qͥd
faciã. quid loqr̾. qualis aspiciar et qd malignissimũ esti
sollicitudinis genus me ip̃e custodio Baciasti me uita sa.¬
ciasti. et cũ felicibus quoq ueĩat ex nimia ꝓsꝑitatis con¬
tiuuatioẽ fastidiũ. quod tediũ paras lassitudĩc mmiserorũ.
Consup̃ta est in lacrunis. in pretibus etas: exacti sordibꝰ
dies. auxietate noctes. Quid michi contra tam idigna.

Expanded text:
monem; invisus sum, tamquam adroganter insultem doloris causa monem; invisus sum, tamquam adroganter insultem doloris causa dicor, si propius aspiciar, videor, si recedo, contemnere. quousque vincemus? nesciunt prorsus abdicationibus mederi, qui non statim cedunt, qui conscientiae suae rigore nituntnon vincitur pater, non sum absolutus: cum domum veni, nemo me diligit, nemo reveretur. iam ad nos de penatibus illis non pertinent nisi secreta, nisi latebrae. non exuo, non depono sordes, et mihi cotidie senex tamquam accusaturus occurrit. attendo, quid faciam, quid loquar, qualis aspiciar, et, quod malignissimum est sollicitudinis genus, me ipse custodio. satiasti me, vita, satiasti, et cum felicibus quoque veniat ex nimia prosperitatis continuatione fastidium, quod taedium paras lassitudine miserorum! consumpta est in lacrimis, in precibus aetas, exacti sordibus dies, anxietate noctes. quid mihi contra tam indigna,
Abbreviated transcription (Latin):
fuerit absenti. Ego si hoc possũ ferre merui. Alia sunt
adu̾sa que de cõtinuatione sui pacientiã parant. que
durãt assiduicate firmãtꝙ mentẽ. Quod te pater
oderit cotidit nouũ esti. Murꝰ fortassis urant ĩuicẽ
simultates et mutuis detesta coĩbus inuisa respirẽti
Odiũ is cantũ filius ꝑferre poteriti: qui et ipẽ oderiti
patrẽ. Uos nũc iudices uniusos qnͣymo mortales infe.¬
licissimus iuuenis. Introgo quid me facere uoltis:
explicuit nos sine dubio de criminibus exit ꝙ ab solutꝰ
sũ. Tamẽ non hoc effecit ne mori uelimi. sed michilice.¬
at et uiue. Uictus sũ enr̃ me herculs uictus sũ iudices
absolucoĩbus meis. et que certissima esti anime laborã¬
tis infirmitas misera felicitate defeti. Quẽ michi ra¬
tũ domũ reu̾so. quẽ suadetis animũ. Non docet gaudi¬
ũ meũ. Exasꝑo hilaritate offendo tristicia. capto ser¬

Expanded text:
fuerit absenti. ego si hoc possum ferre, merui. alia sunt fuerit absenti. ego si hoc possum ferre, merui. alia sunt adversa, quae de continuatione sui patientiam parant, quae durant adsiduitate firmantque mentem; quod te pater oderit, cotidie novum est. minus fortassis urant invicem simultates et mutuis detestationibus invisa respirent; odium is tantum filius perferre poterit, qui et ipse oderit patrem. Vos nunc, iudices, universos quin immo mortales infelicissimus iuvenis interrogo: quid me facere vultis? explicuit nos sine dubio de criminibus exitus, quod absolutus sum; tamen non hoc effecit, ne mori velim, sed ut mihi liceat et vivere. victus sum enim mehercules, victus sum, iudices, absolutionibus meis, et, quae certissima est animae laborantis infirmitas, misera felicitate defeci. quem mihi vultum domum reverso, quem suadetis animum? non decet gaudium meum: exaspero hilaritate, offendo tristitia. capto ser
Abbreviated transcription (Latin):
reliqua p̃cipiti furore deturrũti et redituris caĩtatib
obstat quitq̃d obstiterat. Ab odiis semel sibi parẽtes
liberi ꝙ mutantͤ. semel austrunt᷑: felices qui habẽt
in cõstiencia sua qd̵ debeat emendare corrige᷑. Illa
deinũ potest ira desinere. que coaluis ex uiciis liberorũ.
Ego quid facio cui luxuria nõ est mutanda petulã.¬
tia cuꝰ abditacio nõ de iitis. sod de prĩs moib peĩti
Frustra michi exhortacõnes frustra blandient ᷑ uana solacia.
hoĩs quẽ pater odisse nõ desinit. unꝯ exitus est le oderit
et qnͣtulũ habet de toto dolore nro ille quo uenit ᷑ ad iudioẽ
dies. Ego cũ dico pater me odit. illud exclamo om̃s siue
me sũt festi dies. omĩs leticia sine filio nõ alloq̃t᷑ mestũ.
nõ assidet ille languenti. Gratissimꝰ quisq̃s de nobis t̃s¬
tius aliquid attulerit. quisqs maledixerit cõuiciatus

Expanded text:
reliqua praecipiti furore decurrunt, et redituris caritatibus reliqua praecipiti furore decurrunt, et redituris caritatibus obstat quicquid obstiterat ab odiis. semel sibi parentes liberique mutantur, semel auferuntur. felices, qui habent in conscientia sua, quod debeant emendare, corrigere! illa demum potest ira desinere, quae coaluit ex vitiis liberorum. ego quid facio, cui non luxuria, non est mutanda petulantia, cuius abdicatio non de meis, sed de patris moribus venit? frustra mihi exhortationes, frustra blandientur vana solacia. hominis, quem pater odisse non desinit, unus exitus est, ut se oderit. Et quantulum habet de toto dolore nostro ille, quo venitur ad iudicem, dies! ego, cum dico: pater me odit, illud exclamo: omnes sine me sunt festi dies, omnis laetitia sine filio; non adloquitur maestum, non adsidet ille languenti. gratissimus, quisquis de nobis tristius aliquid attulerit, quisquis maledixerit, conviciatus
Abbreviated transcription (Latin):
quare. ribdicare me fubinde uoluisti. Caudais rus na
tura pietas. Sta iustiores causas ht̃ impacientia qm
torporũ dap̃na.qm̃ facultatũ tristis eũsio. In sup̃ma
p̃mpitas me pater. Ita nõ hoc una uox cõplettit᷑ oẽs
talamtates. Non inde mĩt robis uniu̾sos audire
miscros: possimꝰ fortassis aliorũ acaidentiũ sꝑare fidẽ:
non hñt ꝓximorũ odia regressii. Quecũq nexus
accepere nature. et que languine uisceribus q cõstricta st̃.
nõ laxant diducta sed ꝑeunt. Que de pͥmo tenore nas¬
cendi uix in contrariũ uicta deflectũti. duq pͣuitatis
sue rigore durata: mox in p̾stinũ cursũ remissa non
tedeut. sed quo totũ pondus om̃s q uires inctĩata traxe¬
rũt. uigore quo sibi ꝑmissa creuissent. in ipius uitii ro¬
bur adolescũti. Iu hot est tota difficultas. ut incipiat
non amare filiũ pacet. hoc cũ frontẽ confessiois accipᷤ

Expanded text:
quare; abdquare; abdstiores causas habet haec inpatientia quam corporum damna, quam facultatium tristis eversio? in suprema praecipitat me pater. ita non haec una vox complectitur omnes calamitates? non videmini nunc vobis universos audire miseros? possimus fortassis aliorum accidentium sperare finem; non habent proximorum odia regressum. quaecumque nexus accepere naturae, et quae sanguine visceribusque constricta sunt, non laxantur diducta, sed pereunt, et quae de primo tenore nascendi vix in contrarium victa deflectunt diuque pravitatis suae rigore durata, mox in pristinum cursum remissa non redeunt, sed quo totum pondus omnesque vires inclinata traxerunt, vigore, quo sibi permissa crevissent, in ipsius vitii robur adolescunt. in hoc est tota difficultas, ut incipiat non amare filium pater. hoc cum frontem confessionis accipit,
Abbreviated transcription (Latin):
potestate morte. quẽ iam pater poterat occidere.
Non est in quit credibile ut mori rolueris absolutꝰ:
qui reus noluisti. Poterã quidẽ dice pater uixi dũ speo
fas esse ut mapias aliqnͣdo miscreri. ut te squalor meus
frangat. mitigent lacrime pãllor exoret. sed ignoste in¬
nocentie. tuc me decuit ꝑtinax et rigida defensio . rixi
ne me uideret expulsisse de sclo profundorũ scelerũ de¬
phensa trepidacio ne suꝑ cadauer meũ ꝓclamae᷑ pos¬
ses. Derte mĩto tunui. mito predixi uenenũ. qui uiuẽdi
non habeat audaciã. Ne sup̃mis meis cõnuiciareis.
Aequid posses obicere iam nõ nrgaturo. Derũtibi de
ĩpaciencia mea fatendũ est: eadẽ mente nolui mori
cũ abdicares qua nõ bibi cũ iuberes. Ded fruere iterũ¬
fuere sepius confessione tam mistra: et qͣa oculos sperta¬
culo nõ liciuuit implere sacient᷑ aures. uolui mori. Adice
si uidet hant malis nostris contirelĩa: ut ĩtrrreges

Expanded text:
potestate mortem, quem iam pater poterat occidere. potestate mortem, quem iam pater poterat occidere. 'Non est,' inquit, 'credibile, ut mori volueris absolutus, qui reus noluisti.' poteram quidem dicere: pater, vixi, dum spero fas esse, ut incipias aliquando misereri, ut te squalor meus frangat, mitigent lacrimae, pallor exoret; sed ignosce innocentiae, tunc me decuit pertinax, rigida defensio. vixi, ne me videretur expulisse de saeculo profundorum scelerum deprehensa trepidatio, ne super cadaver meum proclamare posses: 'certe merito timui, merito praedixi; venenum qui bibit, vivendi non habebat audaciam', ne supremis meis conviciareris, ne quid posses obicere iam non negaturo. verum tibi de impatientia mea fatendum est: eadem mente nolui mori, cum abdicares, qua non bibi, cum iuberes. Sed fruere iterufruere saepius confessione tam misera, et, quia oculos spectaculo non licuit implere, satientur aures: volui mori. adice, si videtur, hanc malis nostris contumeliam, ut interroges
Abbreviated transcription (Latin):
insi michi. Ita inquit parricida argumentũ est . xt
hec ipm̃ qd habuisti ueucnũ. Oĩbus iudices quibꝰ ad
scelerũ conatus adiuuat᷑ detiorũ cotidie fecunda moeͣlitus.
Non hauc solã potencia natura cõcessit inqm malis mẽ.¬
tibus et necentiũ ducũtur ingeniis. Ded illis usut ex x¬
cuõ est. totũq quod faciũt de se constiericia possidentis ac¬
cipĩt. Quid enĩ si latronẽ gladio tm̃ proles. Dic mĩmꝰ
et sop̃nos. Excute ꝑegrinantiũ simis. herẽt tela sollici¬
tio. Non uetũt ista leges parare. ꝓspicere nec ĩstruiẽ¬
ra prohibent sedestimãt usus. fingẽ me uelut ĩ media
ꝓsꝑitate uite ꝓclamare uenenũ ꝑaui ad quod ĩcertũ
casus. ad quod languor dolor ad quod confuge̾t ĩꝓuisa
debilitas. Miramini ꝙ hot feterĩ homo. qui tirta me
fortunã. qui distrimina huãna lassaui cui nestio qͥd
adhus paret tociens ricta delacõ. Debuit habere ĩ sua

Expanded text:
nisi mihi? 'Ita,' inquit, 'parricidii argumentum est et nisi mihi? 'Ita,' inquit, 'parricidii argumentum est et hoc ipsum, quod habuisti venenum.' omnibus, iudices, quibus ad scelerum conatus adiuvatur deteriorum cotidie fecunda mortalitas, non hanc solam potentiam natura concessit, in quam malis mentibus et nocentium ducuntur ingeniis, sed illis usus ex animo est, totumque, quod faciunt, de conscientia possidentis accipiunt. quid enim, si latronem gladio tantum probes? sic munimus et somnos. excute peregrinantium sinus, haerent tela sollicitis. non vetant ista leges parare, prospicere, nec instrumenta prohibent, sed aestimant usus. finge me velut in media prosperitate vitae proclamare: 'venenum paravi, ad quod incerti casus, ad quod languor, dolor, ad quod confugeret improvisa debilitas.' Miramini, quod hoc fecerim homo, qui circa me fortunam, qui discrimina humana lassavi? cui nescio quid adhuc paret totiens victa delatio? debuit habere in sua
Abbreviated transcription (Latin):
sencõ qd̾ summlis srelere missus in domũ a caritate tũ
exclusus. ab iectus sũ. Rogo qua fiducia facinus paro
tonens delatus et pr̃na conq̃stione preditus. Qrd̾ius
patrocimũ sperẽ pro parricidio meo. Defendi nõ possẽ
si bibisses tu uenenũ. finge me parricidii uoluntatẽ.
finge habeᷤ causas. Unde occasionẽ. unde fiduciã. Ego
not mori possũ insi ut dephendar Renenũ paro qui
ministrũ. qui nõ inuenio consciũ. Despicior a liberis.
contep̃nor a seruulis. euitant fermonẽ meñ. colloqͥa
fugiũt. et caritatẽ tui similant odio mei: An uidelic
os facilis accessus. Berenũ me hertule putabis q̃tid
dederiĩt hec manus. Et uirus p̃senta ncũ paro quod
statim qd̾ subito corripiati At quẽadmodũ michi su¬
ꝑsit usla defensio: au lentũ et ꝙ tarda peste ꝯsumal
scilicet ut non statim ertlames. ut te meñ uirus bibis¬
se uen tredas. Rogo cui parã nemini qd dare nõ possũ

Expanded text:
sentio, quod, sim licet remissus in domum, a caritate tamen sentio, quod, sim licet remissus in domum, a caritate tamen exclusus, abiectus sum? rogo, qua fiducia facinus paro totiens delatus et paterna conquestione praedictus? quod vis patrocinium sperem pro parricidio meo? defendi non possem, si bibisses tu venenum. finge me parricidii voluntatem. finge habere causas; unde occasionem, unde fiduciam? ego nec mori possum, nisi ut deprehendar. venenum paro, qui ministrum, qui non invenio conscium? despicior a libertis, contemnor a servulis, evitant sermonem meum, conloquia fugiunt, et caritatem tui simulant odio mei. an videlicet os facilis accessus. Venenum mehercule putabis quicquid dederint hae manus. et virus praesentaneum paro, quod statim, quod subito corripiat? at quemadmodum mihi supersit ulla defensio? an lentum et quod tarda peste consumat? scilicet ut non statim exclames, ut te meum virus bibisse non credas? rogo, cui paravi venenum, quod dare non possum
Abbreviated transcription (Latin):
Ad tam grande facinus nõ ira opus esti sod moribꝯ
nõ dolore sed mente. Omnes ũurie leuiꝰ exasperãt.
leuius oderũt Innocentis filii ulcio esti mori. Quod
si maĩfestũ est nichil tũc in moribꝰ meis fuisse qd̾
posset eẽ suspertũ. Estimemus unde post ca traxerã
ambitũ incũ. quo remuneror ad uocates quo ꝑsol.¬
uor iudicibus. Illũ ꝓpter quod audco domũ rrũti.
ꝓpter quod nõ timeo casus nõ subita pro ꝑte patre.
nõ maligna fata. fidem nõ capiti.ut me tres ad solu¬
ciones eti m̃otentẽ ꝓbauerint et offccerĩt pricidã.
Precea pater. qmͣ infirmũ me qm tepidũ trepidũ reddit
ipã uictoria An stilicet ignoro qd̾ me reuersũ tirtũfistat
totus domus maligua cura. ꝙ riuo inter hoiẽs quibus
aput te graciã paratisi de nobis aliquã mentiant. fui¬
gant. Didelicet hot nos in facinus p̃cipitat. impellit.
ꝙ aliquid speramus de testamento tuo. Quid ego non

Expanded text:
ad tam grande facinus non ira opus est, sed moribus, ad tam grande facinus non ira opus est, sed moribus, non dolore, sed mente. omnes iniuriae levius exasperant, levius offendunt; innocentis fili ultio est mori. Quod si manifestum est nihil tunc in moribus meis fuisse, quod posset esse suspectum, aestimemus, unde postea traxerim ambitum meum, quo remuneror advocatos, quo persolvo iudicibus, illud propter quod audeo domum reverti, propter quod non timeo casus, non subita pro patre, non maligna fata. fidem non capit, ut me tres absolutiones et innocentem probaverint et effecerint parricidam. Praeterea, pater, quam infirmum me, quam trepidum reddit ipsa victoria! an scilicet ignoro, quod me reversum circumstat totius domus maligna cura, quod vivo inter homines, quibus apud te gratiam parat, si de nobis aliqua mentiantur, fingant? videlicet hoc nos in facinus praecipitat, inpellit, quod aliquid speramus de testamento tuo. quid? ego non
Abbreviated transcription (Latin):
scatĩ p̾mus q̃relarũ tuniulus opp̃ssit. Quid post ita uo¬
ui pater obiti pt̃. Inter leges inter iura consenui. Nõ
habeo in moribus meis ꝙuen iuelius uidices stians.
Scilicet capit natura terũ. ut fucurus parricida nõ pee¬
miserit notas. Nullis aut sit marum sceleris ĩmaĩtas
tumultuata. flagiciis. et qnͣdoq culleo seipentibus ex¬
pianda feritas. sub placida mẽte p̾mã ꝑtulerit etatẽ.
alliud est mistrorũ genus qd̃ cdemencia qd sucturiẽdi
fauorẽ dimittit᷑. Ab solucrũt me qui sciebãt nõ ꝓfuti.¬
rũ michi qd̾ non abdicerer. ꝓoclames igit licet subĩde
detuli sepe questus sũ. ter abdicare uolui. hoc tñ res ista
debet efficere. ut tibi nõ oporteat credi quitq̃d aliud ob¬
ieteris Non cuĩ sequit᷑ pater ut me tius criminib
accuses. quod nocentẽ tius moribus ꝓles filiũ. Par¬
ricidã nõ facit seueritas urã. Non seuicia. nõ terror

Expanded text:
statim primus querelarum tumultus oppressit. quid post ista nostatim primus querelarum tumultus oppressit. quid post ista novi, pater, obici potest? inter leges, inter iura consenui, non habeo in moribus meis, quod non melius iudices sciant. scilicet capit natura rerum, ut futurus parricida non praemiserit notas, nullis ante sit maximi sceleris inmanitas tumultuata flagitiis, et quandoque culleo, serpentibus expianda feritas sub placida mente primam pertulerit aetatem? aliud est miserorum genus, quod clementia, quod succurrendi favore dimittitur: absolverunt me qui sciebant non profuturum mihi, quod non abdicarer. Proclames igitur licet: 'subinde detuli, saepe questus sum, ter abdicare volui!' hoc tamen res ista debet efficere, ut tibi non oporteat credi, quicquid aliud obieceris. Non enim sequitur, pater, ut me tuis criminibus accuses, quod nocentem tuis moribus probes. filium parricidam non facit severitas vestra, non saevitia, non terror;
Abbreviated transcription (Latin):
ab soluta restituũt. An scilicet suꝑatus est gracia pater.
mitatidus suis sic blandiunte. ut siti affuisse credant
miscricordiã fauorẽ. filius a patre delatus. nũꝙͣ poterit
suꝑior esse nisi causa. Danc tũ feramꝰ ut pͥma abdica.¬
cione nõ egesseris totũ dolorẽ. Multa tibi de triminib
meis peretundia querendi. multa pr̃ne pietatis abstu.¬
lerit infirmitas. Qud nõ impleti repetita delacio.
Reu̾sus es in forũ iam ad iudites iratus. Qnͣto trore
cucta ꝑtulit. pudor ille iam pictii uicti. et redeũtis in
dap̃natã colluctationẽ. acrior semꝑ ex uẽcundia dolor
Deod et iudiciũ cura: qnͣto malignior circa redditũ reũ
Qm̃ multis placet. Illa de dissimilitudiẽ ꝓmĩtiatio¬
nis auctoritas. et seuerior uidet᷑ diũsa sentẽtia Tertia
uero abdicacio dii ĩmortales quẽ apparatũ quẽ mouit
ambitũ. Ego miror ꝙ michi licuit. audiro. ꝙ me non

Expanded text:
absoluta restituunt. an scilicet superatus est gratia pater, absoluta restituunt. an scilicet superatus est gratia pater, derint, qui calamitatibus suis sic blandiuntur, ut sibi adfuisse credant misericordiam, favorem; filius a patre delatus numquam poterit superior esse nisi causa. sane tamen feramus, ut prima abdicatione non egesseris totum dolorem, multa tibi de criminibus meis verecundia querendi, multa paternae pietatis abstulerit infirmitas; quid non implet repetita delatio? reversus es in forum iam ad iudices iratos. quanto terrore cuncta perculit pudor ille iam victi et redeuntis in damnatam conluctationem! acrior semper ex verecundia dolor. sed et iudicum cura quanto malignior circa redditum reum! quam multis placet illa de dissimilitudine pronuntiationis auctoritas, et severior videtur diversa sententia! Tertia vero abdicatio, dii inmortales, quem adparatum, quem movit ambitum! ego miror, quod mihi licuit audiri, quod me non
Abbreviated transcription (Latin):
rocabulo molliore leuitas. Nos net felices facinus istõ
possumꝰ conciꝑe: noc miseri. Non ꝑueniũt ad nefas
istud ue necessitates. Omnis citra desperacionẽ dolor.
ira languessit. Et qmͣ ut odii dee q difficiliq si paret᷑
sine consilio sine ministro. cotũq facinꝰ et animũ li¬
lii poscat et manus. Memẽto cuiꝰ obicias ĩmaĩtatis
horrorẽ. patdẽ occidere uelle. Minc tm̃ accipis uires:
dt mori possis dep̃hensus. Ut stiatis inqͣt uerũ et̃ qd
uideris cibi face p̾orib iudicib ĩudiã erclamare uos
faciles uos mistricordes hũc mchi redditis. Sed iniqͥssimũ
est ut abdicacõ que nec in sui ualuit effectũ. fidẽ maiori cri¬
mini p̃steci. Non sũ reus mexploraci pudoris: net ante at¬
ta rite mer sub hodierna pͥmũlite tractant᷑. felicõr umo¬
tencia est citra suspicõnes: certior postireatũ. Et quantũ
infamĩe p̃stant obiecta dũ mutãt: tantũdẽ auctoĩtatt̃

Expanded text:
vocabulo molliore lenitis. nos nec felices facinus istud vocabulo molliore lenitis. nos nec felices facinus istud possumus concipere nec miseri. non perveniunt ad nefas istud nec necessitates, omnis citra desperationem dolor, ira languescit. et quanto, dii deaeque, difficilius, si paretur sine conscio, sine ministro, totumque facinus et animum filii poscat et manus! memento, cuius obicias immanitatis horrorem; patrem occidere velle hinc tantum accipit vires, ut mori possis deprehensus. 'Ut sciatis,' inquit, 'verum esse quod ideris tibi facere prioribus iudicibus invidiam, exclamare: 'vos faciles, vos misericordes, hunc mihi redditis?' sed iniquissimum est, ut abdicatio, quae nec in sui valuit effectum, fidem maiori crimini praestet. non sum reus inexplorati pudoris, nec ante acta vitae meae sub hodierna primum lite tractantur. felicior innocentia est citra suspiciones, certior post reatum, et quantum infamiae praestant obiecta dum nutant, tantundem auctoritatis
Abbreviated transcription (Latin):
uelles aspice̾ squalorẽ. Ego osculor illas expellẽtis manꝰ.
ego abicientis genua teneo. Et ad patrẽ qui me tã nobi¬
liter oditi. Nõ habro tut uelim redire.Di nõ amor p̃ualc̾t
nois tui: fortassis auctoritas. si contẽcio nrã cepisset a ue¬
neno. Consup̃sisci quitqͥd est qd̵̾ ꝑutes aib oĩm scclerũ sus¬
cepcione defendit Non habet patcrͤ unde parricidiũ de
filio credat. nisi quẽ possit occidc᷑. Mx quidẽ pater ĩfelicis
huiꝰ ꝑsuasionis simplicitatẽ siqͥs int̾roget: nec a te ꝑri¬
cidiũ ficri posse credo nisi mes uentno. Raciuꝰ tñ in oĩb
incredibile pignoribus: nullis difficilius qm liberis
puto. Uos adhuc in sup̃ma nrã precipitat auctoi̾tas:
qui filiũ occidere uocatis plerũq grauitatẽ. sicur abdi¬
cacionis emendacionẽ sicut reliqua supplicia nrã raci¬
onis fronte ꝓtegitis cuc̃tosq p̃rigide mentis affectus

Expanded text:
velles aspicere squalorem. ego osculor illas expellentis manus, velles aspicere squalorem. ego osculor illas expellentis manus, ego abicientis genua teneo, et ad patrem, qui me tam notabiliter odit, non habeo, cur velim redire, si non amor. Praevaleret nominis tui fortassis auctoritas, si contentio nostra coepisset a veneno. consumpsisti quicquid est, quod parentes ab omnium scelerum suspicione defendit. non habet pater, unde parricidium de filio credat, nisi quem posset occidere. me quidem, pater, et infelicis huius persuasionis simplicitatem si quis interroget, nec a te parricidium fieri posse credo nisi meo veneno, facinus tamen in omnibus incredibile pignoribus nullis difficilius quam liberis puto. vos adhuc in suprema nostra praecipitat auctoritas, qui filium occidere vocatis plerumque gravitatem, sicut abdicationis emendationem, sicut reliqua supplicia nostra rationis fronte protegitis, cunctosque praerigidae mentis adfectus
Abbreviated transcription (Latin):
nenũ hot ost tetũ facinus meũ. uiuo respondeo. non
fuigio iudicẽ. non cedo criminibus. Iam nõ mitror
qd sit tirta qd̾ impaciencia decepte trudelitatis erestu¬
et. plusqm̃ orbitatis gaudiũ quomodo ꝑdidit senex :
Sperauerat ut occidere me posset mes ueneno. Ded
quatenꝰ inueĩsse se putat qd credẽtis. ut contẽcioĩbus
sub inde dap̃natis auctoritatẽ de nouo dolore curũdact
musitata cõmientus est. Que sola michi supestiracõ
uiuendi. facinꝰ ea simplicitate ea Ride denego qua cõ¬
fessus sũ de ueneno. Parritidii agis. absculisti quidẽ
michi partẽ ut exclamarẽ. hoc loco fieri nõ porest.
Dcio qñtũ defensioni mee facultatis abiecetit: qd̾ iã
pridẽ in domo nra humanorũ pignorũ racõ nõ ꝯstati
Ded pronũciatũ liquet uteri ex nobis facilior sit ĩpietas.
ut̃ iuxta altius lãguorẽ sup̃ma nõ feterit. Du unicũ
cotidie ꝓturbae̾ canaris e domo. Uelles inopiã mneam.

Expanded text:
nenum! hoc est totum facinus meum: vivo, respondeo, non nenum! hoc est totum facinus meum: vivo, respondeo, non fugio iudicem, non cedo criminibus. iam non miror, quid sit, circa quod inpatientia deceptae crudelitatis exaestuet: plus quam orbitatis gaudium erat, quod modo perdidit senex: speraverat, ut occidere me posset meo veneno. sed quatenus invenisse se putat, quod crederetis, et, ut contentionibus subinde damnatis auctoritatem de novo dolore circumdaret, inusitata commentus est, quae sola mihi superest ratio vivendi, facinus ea simplicitate, ea fide denego, qua confessus sum de veneno. Parricidii agis. abstulisti quidem mihi partem, ut exclamarem hoc loco: 'fieri non potest'. scio, quantum defensioni meae difficultatis adiecerit, quod iam pridem in domo nostra humanorum pignorum ratio non constat; sed pronuntiatum liquet, utri ex nobis facilior sit inpietas, uter iuxta alterius languorem, suprema ~non fecerit: tu unicum cotidie proturbare conaris e domo, velles inopiam meam,
Abbreviated transcription (Latin):
solet illa obiuia semꝑ erranciũ patrotiuiorũ uerba
rariaui. cũ me repente int̾rogatione sbiecta auocauͭ.
abduxit. Que sũt quid terrerẽ cui pararẽ. Ded ego
sine cũctatione. sine tarditate respondi. Et me mori
uelle eadẽ uĩtate. et cõfessus sũ uenenũ esse qd tebat᷑.
date uidͥ. patrt̃ qui filiũ mori nolit: et credit duis¬
habeat ud̾: dicendi fidẽ. Wuenũ filii qd̾ inuenerat pacer: nõ
isse potius effudit. Scetitiqu̾ymo intrepidus. arrogans. iux̃
obitatẽ quã uidebat. Et michi mortẽ quã ꝓmiserã: quã
ininabar ingessiti. Bibe iqt qͥs post hoc iuidices expertat.
ut continuo parcã iubenti. Ita demũ michi nõ estaliud
relictũ:. si pater parui. Audite iuĩt on ꝑiter atq hoiẽs
quis post tres abdicationes eti q̃relas tociens uidi cũ
grauunte ꝑcussas uelut attonitus. amens nũtiet selo
pater. parricida seius. parricida crudelis. Nonbibi de¬

Expanded text:
solet, illa obvia semper errantium patrociniorum verba solet, illa obvia semper errantium patrociniorum verba variavi, cum me repente interrogatione subita avocavit, abduxit, quaesivit, quid tererem, cui pararem. sed ego sine cunctatione, sine tarditate respondi; et me mori velle eadem veritate et confessus sum venenum esse, quod terebatur. date, iudices, patrem, qui filium mori nolit et credit; quishabeat, iudices, dicenti fidem? venenum filii, quod invenerat pater, non ille potius effudit; stetit quin immo intrepidus, adrogans iuxta orbitatem, quam videbat, et mihi mortem, quam promiseram, quam minabar, ingessit. 'bibe,' inquit. quis post hoc, iudices, expectat, ut continuo paream iubenti? ita demum mihi non est aliud relictum, si patri paravi. Audite nunc, dii pariter atque homines, quid post tres abdicationes et querelas totiens iudicum gravitate percussas velut attonitus, amens nuntiet saeculo pater: parricida saevus, parricida crudelis non bibi ve
Abbreviated transcription (Latin):
ueneriũ parat ipẽ poturus. Totus oculis aĩo q ꝯñsus.
herebã miser in oꝑe moriendi: nec dissimulo cũ quadã
cunctacioẽ. tũ mora sicuti bone cõstrencĩe lenta mors.
net p̃cipiti por sup̃ma trepidacõne festinãt quos hot
solũ quod sui mistrent occidit. Abiit ꝑ tacitas conques¬
tiones mens in obitus contẽplacione posita. et hausurꝰ
potionẽ qua renũtiarẽ rebus huãnis totã apud so re.¬
petabat animꝰ innocenciã suã. Cũ pater secretũ qd̾
per ĩpatientiã ꝑrũtis impleuerã. qnͣtũ credo̾ lacͥmis
meis gemitu q ꝑductus intͣuit. Non pt̃ uiderĩ iud.
suspicatus aliquid de parricidio. Quid trerẽ tui pa.¬
rarẽ: ne stiebat quid int̾rogauit. Nuncõ uobis stis.¬
simi uiri nichil a morientib fingi: nchil uita la.¬
dep̃hensus obstipui. facinus me tacente nõ pallor.
Non est confessa trepidacõ nec sicut accide̾ nocentib

Expanded text:
venenum parat ipse poturus. totus oculis animoque conversus venenum parat ipse poturus. totus oculis animoque conversus haerebam miser in opere moriendi, nec dissimulo, cum quadam cunctatione, cum mora, sicuti bonae conscientiae lenta mors, nec praecipiti per suprema trepidatione festinant, quos hoc solum, quod sui miserentur, occidit. abiit per tacitas conquestiones mens in obitus contemplatione posita, et hausurus potionem, qua renuntiarem rebus humanis, totam apud se reputabat animus innocentiam suam, cum pater secretum, quod per inpatientiam pereuntis impleveram, quantum credo, lacrimis meis gemituque perductus, intravit. non potest videri, iudices, suspicatus aliquid de parricidio: quid tererem, cui pararem, nesciebat, qui interrogavit. Nuntio vobis, sanctissimi viri, nihil a morientibus fingi; nihil vita lan tamquam deprehensus obstipui, facinus me tacente non pallor, non est confessa trepidatio, nec, sicut accidere nocentibus
Abbreviated transcription (Latin):
qm̃ uitã. captiui fateor oem̃ occursũ quẽ michi uide.¬
bar ex asꝑare pñcia. exorare dũ morior. Et tqm no¬
uissum ambitus genus extogitaui. ut me in honorẽ
sui reuerenciãꝙ ꝑeuntẽ. sic odisse desineret quomõ
parcẽ solet ira ira cedenti. Non hadot aliũ qmͣ mor¬
tis exitũ. filius qui nec recõsiliari potest n ͨ abdicai
Erat in domo nrã locus in quẽ sedebam semꝑ rens.
in qut̃ ren̾tebats absolutus reus q̃relis meis lacͣmis q
iam constius in quẽ se fcrãt in hũt non tqͣm custodĩẽ
patris impone. sam quid possit ĩueniri quo non
ue tep̃tantis aliquid dep̃hendere cura sequereturi
Ded sicut solent qui minori uolũt pudore non nra
ab oĩbus que uidebanti ã uocatuã setessi. Nani nes
placuerat exitus genus q̃rulũ tumultuolũ: aut qd fa¬
ceret ĩ̾udiã. Ded quid michi tecũ est integritatis in¬
mia simplicitas. Nen putat se posse deprehendi: qͥsq̃s

Expanded text:
quam vitam, captavi, fateor, hominis ~occursum~ quem mihi videquam vitam, captavi, fateor, hominis ~occursum~ quem mihi videbar exasperare praesentia, exorare, dum morior, et tamquam novissimi ambitus genus excogitavi, ut me in honorem sui reverentiamque pereuntem sic odisse desineret, quomodo parcere solet ira cedenti. non habet alium quam mortis exitum filius, qui nec reconciliari potest nec abdicari. Erat in domo nostra locus, in quem secedebam semper reus, in quem revertebar absolutus, querelis meis lacrimisque iam conscius in quem se ferant. in hunc, non tamquam custodiae patris inponerem, nam quid posset inveniri, quo non me captantis aliquid deprehendere cura sequeretur? sed sicut solent, qui mori volunt pudore, non ira, ab omnibus, quae videbantur avocatura, secessi. nam nec placuerat exitus genus querulum, tumultuosum aut quod faceret invidiam. sed quid mihi tecum est, integritatis nimia simplicitas? non putat se posse deprehendi, quisquis
Abbreviated transcription (Latin):
imꝑiosis assertis affectibus et ne pudorẽ peĩtentiã¬
q fataie fateanũ cõtumatia uinditatis errorẽ. Cala.¬
mitatibus meis accessit ut ter ab alucrer Nãq uti
erae in suꝑ uacuo odio mei senex. pͥma luce dep̃hensus: fꝰ¬
re nõ potuit qd reddebat inuito. Et qaͣ a iudicibus non
impetrauerat ut abdicareti apud se tenunt ne desinẽt
hot uolle. Credidit tñ aliqͣd ꝓfecturũ querelarũ errore
repetito: eti sꝑauit iuxta contentionẽ suã ut lacesseret
aliqũ pro meiusta miferatio. Quid facerẽ igitl quo
uerterẽ iam facigatã innotenciã. Net exĩe me deccbat
ex domo ne uiderer quitq̃d uos nõ credideratis agnoste:
nec expectare poterã cũ michi rursus aliã seriẽ ma.¬
lorũ minareti᷑ ꝙ me iam ceperat pater contẽtione qͣ
uobis irascebati odisse.Tandẽ infelix misertus mei.
misertus pacris. cũ de p̃tĩtis ꝓspicerẽ iurgia tã lõga

Expanded text:
imperiosis adseritis adfectibus, et, ne pudorem paenitentiamimperiosis adseritis adfectibus, et, ne pudorem paenitentiamque fateamini, contumacia vindicatis errorem, calamitatibus meis accessit, ut ter absolverer. namque erat in supervacuo odio mei senex prima lite deprensus, ferre non potuit, quod reddebar invito, et, quia a iudicibus non inpetraverat, ut abdicaret, apud se tenuit, ne desineret hoc velle. credidit tamen aliquid profecturum querelarum errore repetito, et speravit, iuxta contentionem suam ut lassesceret aliquando pro me iusta miseratio. quid facerem igitur, quo verterem iam fatigatam innocentiam? nec exire me decebat ex domo, ne viderer quicquid vos non credideratis, agnoscere, nec expectare poteram, cum mihi rursus aliam seriem malorum minaretur, quod me iam coeperat pater contentione, qua vobis irascebatur, odisse. tandem infelix miseritus mei, miseritus patris, cum de praeteritis prospicerem iurgia tam longa