comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
congruebat. Nlon tuiet ille qui docet qͣnta elo¬
uerba culciora nec curat qd̾ bene sonet. sed guid bñ
indicet atq intine qd̵ ostendere intendit. unde
ait quidã qui de tali genere elocucionis. ageret.
in popłis qñ sermo promitur ut intelligamur
instandũ est. Quia in collocucomibus est cuiq
interrogandi potestas. ubi autẽ om̃s tacent. ut
ciudiatur unus. et in eũ interita ora conuertũt
ibi ut requirat quisq qd̾ nõ intellexerit: nec mo-¬
ris est nec decoris dic ꝑ hoc debet maxime ta-¬
centi subuenire curadicentis. qd agit᷑ multimoda¬
uarietate dicendi. qd in potestate non hñt qui
p̾parata et ad uerbũ memorifer aftenta. pronũ¬
tiant Hox autẽ ut intellectũ ẽẽ constiterit. aut
sermo fimiendus aut in alia transeundũ est-
Qicut enĩ gratus est qui cognoscenda enubilat.
sic onerosus qui cognita intulcat/ Bonorũ¬
ingemorũ insignis est indoles in uerbis uerũ
amare non uerba. Quid enĩ prodest cauis aurea

Expanded text:
cipere; non curante illo qui docet, quanta eloverba cultiora, nec curat quid bene sonet, sed quid bene indicet atque intimet quod ostendere intendit. Unde ait quidam, cum de tali genere locutionis ageret, ein populis quando sermo promitur, ut intelligamur instandum est. Quia in collocutionibus est cuique interrogandi potestas: ubi autem omnes tacent ut audiatur unus, et in eum intenta ora convertunt, ibi ut requirat quisque quod non intellexerit, nec moris est nec decoris; ac per hoc debet maxime tacenti subvenire cura dicentis. Solet autemvarietate dicendi; quod in potestate non habent, qui praeparata et ad verbum memoriter retenta pronuntiant. Mox autem ut intellectum esse constiterit, aut sermo finiendus, aut in alia transeundum est. Sicut enim gratus est qui cognoscenda enubilat; sic onerosus est qui cognita inculcat, eis duingeniorum insignis est indoles, in verbis verum amare, non verba. Quid enim prodest clavis aurea,
Abbreviated transcription (Latin):
ergo in pͥma regula quã uocat de uño et eius cor¬
pore uigilandũ est ut intelligat᷑. tũ de unai ea¬
demq ꝑsona scriptura loquitur. quid cõueniat
capiti. quid corpori. ita et in ista nouissima ali¬
quãdo in dyabolũ dicit᷑ qd̾ nõ in ip̃o sed pocius in

Expanded text:
ergo in prima regula, quam uocat "de domino et eius corpore", uigilandum est, ut intellegatur, cum de una eademque persona scriptura loquitur, quid conueniat corpori, quid capiti: ita et in ista nouissima aliquando in diabolum dicitur, quod non in ipso, sed potius in
Abbreviated transcription (Latin):
Magis enĩ probo multaiũ fecunditate utẽtẽ.
propter aliud: qͣm unius carne fruẽtẽ ꝓpter ip̃ãm
Ibi enĩ querit᷑ utilifus femporũ oportuntatibus
congrua: hic saciatur cupiditas temꝑalibus uo¬
n eius filio salomone nõ quasi hospes trãsitũ ha-¬
buit. sed regnũ ista libido possedit De quo script̾a
non tacuit. culpans eum amatorem fuisse mu-
lierũ Cuius tamẽ mitia desiderio sapiencie fla¬
grauerãt. quã cũ amore spiritali adeptus ẽẽt:¬
ubidinose fieri non possurit/ dd hoc a etiam
ptc̃ti hõmi eorũ scapta sunt. ut apłica illa sen-¬
tencioi ubiq tremenda sit qua uit. Quappter
qui iudetur stare. uideat ne cadat. Nulla enĩ fere
pagina est sanctorũ librorũ in qua nõ sonet qͥd̾
deus suꝑbis resistit. humilibus autẽ dat gratiam
quẽ regulaꝵ uotauit. quia in eo quasdã .uii. regu¬
las exetutus est. quibus quasi cauibus diuinaro

Expanded text:
Magis enim probo multarum fecunditate utentem Magis enim probo multarum fecunditate utentem propter aliud, quam unius carne fruentem propter ipsam. Ibi enim quaeritur utilitas temporum opportunitatibus congrua, hic satiatur cupiditas temporalibus vous filio Salomone, non quasi hospes transitum habuit, sed regnum ista libido possedit: de quo Scriptura non tacuit, culpans eum fuisse amatorem mulierum . Cujus tamen initia desiderio sapientiae flagraverant ; quam cum amore spirituali adeptus esset,ubi hominum scripta sunt, ut Apostolica illa sententia ubique tremenda sit, qua ait: Quapropter qui videtur stare, videat, ne cadat . Nulla enim fere pagina est sanctorum Librorum, in qua non sonet quod Deus superbis resistit, humilibus autem dat gratiamquem Regulatem vocavit: quia in eo quasdam septem regulas executus est, quibus quasi clavibus divinarum
Abbreviated transcription (Latin):
qͣm sibi arduũ sit atq difficile nec laudis esca
illici. nec totumeliarũ aculeis penetrari. et non
nẽc tũ susciꝑentur ab honĩbus inflatos fuisse
nec tũ despicerent᷑. elisos Nleutra quippe temp¬
trtio defuit illis uiris. Nam et tredentiũ celebra¬
bant᷑ preconio et ꝑ sequẽtiũ maledictis infamabãt᷑
Sicut ergo isti pro tempore utebãt᷑ hñs om̃ibus et
nõ coriũpebantur. sic ueteres usum feminarũ ad sui
temporis cõuementiã referentes. nõ paciebant᷑ eam
dominacõnẽ libidinis cui seruiunt qui ista nõ cre¬
dunt Uouerãt quippe illi hoĩes etiã in pp̃is cõugi¬
bus luxuuã ẽẽ abutendi intemxerãciã Itaq si eos
in hac iuta inuenisset dm̃i aduentus. cũ iã nõ mẽ¬
tendi sed colligendi lapides tempus eẽt. statim seipõs
castrarent propter regnũ celoꝵ Non enĩ in ca¬
rendo difficultas. insi cũ est in hñdo curiditas
tempore potuit. potest alius una libidinose

Expanded text:
am sibi arduum sit atque difficile nec laudis esca illici, nec contumeliarum aculeis penetrari; et non nec cum suspicerentur ab hominibus, inflatos fuisse; nec cum despicerentur, elisos. Neutra quippe tentatio defuit illis viris: nam et credentium celebrabantur praeconio, et persequentium maledictis infamabantur. Sicut ergo isti pro tempore utebantur his omnibus, et non corrumpebantur; sic illi veteres, usum feminarum ad sui temporis convenientiam referentes, non patiebantur eam dominationem libidinis, cui serviunt qui ista non cre Noverant quippe illi homines etiam in ipsis conjugibus luxuriam esse abutendi intemperantiam: in hac vita invenisset Domini adventus, cum jam non mittendi, sed colligendi lapides tempus esset , statim seipsos castrarent propter regnum coelorum: non enim est in carendo difficultas, nisi cum est in habendo cupiditastempore potuit, potest alius una libidinose.
Abbreviated transcription (Latin):
que sua sunt De talibus dñs loquens. Que di¬
cunt inquit facite. que autẽ faciũt facere nolite:
hoc est. quod ex illorũ ore auditis facite. quod in
oꝑe iudetis nolite facere. Nicũt enĩ inquit et nõ
faciũt Ergo qmuis nõ faciãt. tamẽ dicũt. Qt̃ ed

Expanded text:
 ait. De talibus enim loquens. Quae dicunt, inquit, facite; quae autem faciunt, facere nolite; hoc est, Quod ex ore illorum auditis, facite; quod in opere videtis, facere nolite: dicunt enim, inquit, et non faciunt . Ergo quamvis non faciant, dicunt
Abbreviated transcription (Latin):
cͥtiis de quo iulta olim ad iohem altm scupsi ses sixa¬
gesunꝰ sextus ꝙͣuis enim eroticis suspetãs ꝙ dog̾ina¬
tibus non facile flecei possem poteram tam̃e fortasse
si tut nuchi ista euenissent eridẽ illo astrologorp de qͦ
tuc agebatur et si non opprimi tangi tamẽ Sod omissa
qd̾ ad me non ꝑtĩnet causaꝵ indagine cũ illa anceps oft¬
sctus autem certi funt tu ut pħĩcꝰ ut amitus ut uir bo¬
nus remẽdia mali huiꝰ tuo quidẽ ingonio et alte excegita¬
ta et diligent᷑ consepta trasmittis que si rite ncõ stꝭ sex
p̃mittã reo tria illa. in quibus nichi tecũ nulla lis eẽt
Iubes ex p̃cepto artis tur ut curnib et pistib salsis
et hbis ciudis absancã quib delccdei soleo parebo egui¬
dem/ nam et nata᷑ mea. ipsa sibi ꝯfulens hac ciborã de¬
ire Posito ꝑ tuãs appetit ꝑara hiis cario ꝑpetuo si netẽ

Expanded text:
tertius, de quo multa olim ad Iohannem alterum scripsi, sed sexatertius, de quo multa olim ad Iohannem alterum scripsi, sed sexagesimus sextus est; quamvis enim exoticis suspectisque dogmatibus non facile flecti possim, poteram tamen fortasse, si tunc ista michi evenissent, errore illo astrologorum, de quo tunc agebatur, etsi non opprimi, tangi tamen. 26 Sed omissa, quod ad me attinet, causarum indagine, cum illa anceps, effectus autem certi sint, tu ut phisicus, ut amicus, ut vir bonus remedia mali huius tuo quidem ingenio et alte excogitata et diligenter conscripta transmittis; que, si rite numero, sunt sex; premittam vero illa tria, in quibus michi tecum nulla lis erit. Iubes ex precepto artis tue, ut carnibus ac piscibus salsis et herbis crudis abstineam, quibus delectari soleo; parebo equidem, nam et natura mea, ipsa sibi consulens, hoc ciborum genus solito parcius appetit, parata his carere perpetuo, si ne
Abbreviated transcription (Latin):
ta meũ chomiã/ possem alios sed mortuos testes ad audiciũ
uetac᷑ ridicłm Ille ergo anno altr̃o apud attitiuud. ubi
tũc eramꝰ sub amico tuo ligurũ dño turba nobiliũ au¬
Dirtite ciegauit nullũ se umꝙͣ corpus meo solidius at¬
euẽ nobiliorẽ et c̾te ꝙͣuis magnaꝵ nũꝙpͣ uiriã ie
fuisse meĩuerim agilitate tamẽ ac dextͥtate corꝑis cãta
fui ut posse uix crrdem ab aquo suꝑari qui et si pͥme
fere et post tenerũ et labilã coiidetus su honõb
peant nre gradatim tamẽ ita usq ad hoc tempus ei co-¬
mitantes erant et prec saltũ ac cursto quibus iam
net egeo nec delictor nullã ꝙiͣ iacturã otatis hac in ꝑte
sentirem Aiꝰ hꝰ oñ uicem gessit amioꝵ longa ergo
uempe anna egritudine sic deiectus sum ut nõ meis
pedib sed Ramuloꝵ brachiis assurge̾ ualeam aut no
uei Gaudeo edepo ut in malis quod non ħͫ sexage sino

Expanded text:
tam meum Thomam; possem alios, sed mortuos testes ad iudicium tam meum Thomam; possem alios, sed mortuos testes ad iudicium vocare ridiculum. 24 Ille ergo anno altero, apud Ticinum, ubi tunc eramus, sub amico illo tuo Ligurum domino, turba nobilium audiente, iuravit nullum se unquam corpus meo solidius sse nobiliorem; et certe, quamvis magnarum nunquam virium me fuisse meminerim, agilitate tamen ac dexteritate corporis tanta fui, ut posse vix crederem ab aliquo superari; que etsi prime fere post tenerum et labile come decus in hominibus pereant, me gradatim tamen, ita usque ad hoc tempus comitate erant, ut preter saltum ac cursum, quibus iam nec egeo, nec delector, nullam quasi iacturam etatis hac in parte sentirem. Annus hic omnium vicem gessit annorum; longa ergo nempe annua egritudine sic deiectus sum, ut non meis pedibus, sed famulorum brachiis assurgere valeam aut moveri. 25 Gaudeo, edepol, ut in malis, quod non hic sexagesimus
Abbreviated transcription (Latin):
milia uident᷑ ad dĩe om̃s simł dies uiuis Isq et breuis
et nubilus et laboriosus et miser/ et cũ multos libidino¬
sos ebrios atogenaĩos sat bñ ualentes noiu̾m hͣ ãtis
sic me affecit ut suce ope famuloꝵ multis iam dieb
iuobilis sim pondus mestũ graue aliis odiosum michi
¶iud rei est audio iam hinc te et ꝯtinentes undiq me-¬
dicos aque potũ unã eẽ uel p̾cipuã mali cãm O flix
einfausta sobaietas ergo sanũ ichil insi ebriore potꝰ
et lupoꝵ tibus sc̃d de hiis tetũ integra michi ñt eti¬
am lis manet Erit forte ad non medicꝰ qui pct̃m meũ
rei causam solam dicat / quod si admittimꝰ deo neo gr¬
tias ago qui młtoꝵ tͣminũ fedas natas leui supplicio
expurgat Quod si aliã causam malitiã quis ꝯplexi¬
onis obiecit teste uiuũ et fidedignũ prosc᷑am illĩ alt̾m
modicoruõ nõ tecũ principẽ si quod fame credimꝰ ꝯpatria¬

Expanded text:
milia videntur, at dum omnes simul, dies unus, isque et brevis milia videntur, at dum omnes simul, dies unus, isque et brevis et nubilus et laboriosus et miser, et cum multos libidinosos ebrios octogenarios sat bene valentes noverim, hic me annus sic affecit, ut sine ope famulorum multis iam diebus immobilis sim; pondus mestum, grave aliis, odiosum michi. 22 Quid hic rei est? Audio iam hinc te et concinentes undique medicos aque potum unam esse vel precipuam mali causam; o felix unium; o infausta sobrietas! ergo sanum nichil, nisi ebriorum potus et luporum cibus? Sed de his tecum integra michi nunc etiam lis manet. 23 Erit forte aliquis non medicus, qui peccatum meum rei causam solam dicat; quod si admittimus, Deo meo gratias ago, qui multorum criminum fedas notas levi supplicio expurgat. Quod si aliam causam, malitiam quis complexionis obiecerit, testem vivum et fidedignum proferam, illum alterum medicorum modo tecum principem, siquid fame credimus, compatrio
Abbreviated transcription (Latin):
cam cuã mumo Cedunt amus artes marmoree nẽdĩt ie
su aciusi et capua et aquilegia et dusium et tarentũ
piu st oetin uibiũ ⁊ eliquie latẽdomon et achssie eci
ensinoia homa semo succũbit iamꝙ sugubuisset set
qͣ hom Prius ergo ꝙͣ una urbs senescat mlta honi
milia senuerũt neq hoũes tm̃ sed fame homi cbicaũt
amiis tacite sectis q labentib Quid mĩri aũt si maũ
farte urbes cedunt semo dupes cedũt et iuga moncut̃
seatũ at natam nuttant / unde Iam uesenꝰ fexxiti ech
na tepuut/ alpes młtis locis sabsede abscsi ꝙ undis
pelonts ficulus atq icalus apeninꝰ ubi frondoẜ olm̃
collibus stabant mĩt infanĩe despctiũt caribdem horri¬
soms sluitare u̾titibus Ad extremĩt et si hoc unũ mag
at s diti licẽt ultra coem mũdũ sobrie temꝑantꝰ q uiuẽtiũ
quoꝵ me mũs inserẽ nõ meo quĩd iudicõ s alioꝵ testiq.

Expanded text:
sam tuam munio. Cedunt annis arces marmoree, nedum terrsam tuam munio. Cedunt annis arces marmoree, nedum terrSiracuse et Capua et Aquilegia et Clusium et Tarentum parve sunt veterum urbium reliquie; Lacedemon et Athene nuda sunt nomina; Roma senio succumbit iamque succubquam hominum; prius ergo quam una urbs senescat, multa hominum milia senuerint, neque homines tantum, sed fame hominum obierint, annis tacite seclisque labentibus. 19 Quid miri autem, si manu facte urbes cedunt senio? Rupes cedunt et fuga montium statum ac naturam mutant, unde iamtepuit, Alpes multis locis subsedere, abscisique undis Pelorus siculus atque italus Appenninus, ubi frondosis olim collibus stabant, nunc infamem despiciunt Caribdim horrisonis fluitare verticibus. Ad extremum, etsi hoc unum magnac si dici licet ultra communem modum sobrie temperanterque viventium, quorum me numeris inserere, non meo certe iudicio, sed aliorum testimonio
Abbreviated transcription (Latin):
si pl̃his uisũ est quid uidei᷑ nobis debet quib et sa¬
piat et salutẽ et ututes assequi sine cuositate et laba̾
mimo qualᵃ illorũ fuit sobrio cũ dolore piaq gemitu
datũ ist Illa neͣ mise᷑a est sencceꝰ que habe fragili¬
tate corꝑea ut mea nũc morbisꝙ senib huic peculã¬
tia iuurdli quã deus a nobis longe facrat ⁊ turbidis
motib quatit᷑. aĩorũ ad ed redeo ad eridc̃s Iuuenũ et
spes uanas / quid hir̃s emĩ queso non liceat quib nremo
obstat om̃s fauent non uulgus tñi s hũanũ genus Ce-¬
tr̾oꝵ fallant sese hoĩes ut libet totũ hoc quod discingui¬
mꝰ quod młtiplicamꝰ quod extendimꝰ nichil est prouide
hic est ille etatis nr̃e rapidissim Iolatus de quo nemo co-¬
gitat nemo nõ loquit᷑ nemo enĩ cogitat nsi in fine qͣn
in cgum usus et exacta remetions sompniasse quodamͦ.
se extimat non uixisse . l lutari autẽ cũ etate hom̃i quis nõ
seueit aut quis est qui negae̾ audeat Aohue quid tauree¬

Expanded text:
sophis visum est, quid videri nobis debet? quibus et sapientiam et virtutem et salutem assequi sine curiositate aut labore nimio, qualis illorum fuit, sobrio animi dolore pioque gemitu datum est. Illa vere misera est senectus que hinc fragilitate corporea, ut mea nunc, morbisque senilibus, hinc petulantia iuvenili, quam Deus a nobis longe faciat, et turbidis motibus quatitur animorum. 17 Sed redeo ad errores iuvenum et spes vanas; quid his enim, queso, non liceat, quibus nemo obstat, omnes favent, non vulgus modo, sed humanum genus? Ceterum fallant sese homines, ut libet: totum hoc quod distinguimus, quod multiplicamus, quod extendimus, nichil est; proinde hic est ille etatis nostre rapidissimus volatus, de quo nemo cogitat, nemo non loquitur; nemo, inquam, cogitat, nisi in finem, quando in tergum versus et exacta remetiens somniasse quodammodo se extimat, non vixisse. 18 Mutari autem cum etate hominem quis non sentit? aut quis est qui negare audeat? Adhuc quidem cau
Abbreviated transcription (Latin):
dilui exprecla ferũ ꝯspicit senectus et fallaci quorsio
spei fidendũ esset intelligit Distinguiꝰ etates pro uãi¬
etate siñarũ quod ip̃e ego nũt ut uides feci et qd̾ m̃
fiusta diuidimꝰ esse magnũ aliquid oscendimꝰ hnic spes
longas et telas mexplicabiles ordiũ : et ingentia ⁊eq
difficilũ iacimꝰ fundanc̃ta ꝓponimꝰq aĩs ꝓpetuã Iu¬
uentutẽ ac felicitatẽ etas fuciuͣ sones ac iisci non ꝙ̃¬

Expanded text:
dilui, experrecta serum conspicit senectus et fallaci quorsum dilui, experrecta serum conspicit senectus et fallaci quorsum spei fidendum esset intelligit. 15 Distinguimus etates pro varietate sententiarum, quod ipse ego nunc, ut vides, feci et quod in frusta dividimus, esse magnum aliquid ostendimus. Hinc spes longas et telas inexplicabiles ordimur et ingentia rerum difficilium iacimus fundamenta, proponimusque animis perpetuam iuventutem ac felicitate
Abbreviated transcription (Latin):
ĩio inextimabilis uite curfus dicam melius uolatus
uolat enĩ etas inꝙͣ cicr̾o addẽm hercle si sarẽ ad uolatũ
aliquid nulla hirũdo nullus sic uolat heodius ut
uite nr̃ẽ dies uolant In illis enim motus alarũ intͬ¬
no scimꝰ et spatia et progressũ et apinqñtes t̾mino et
in aiam ꝑuenturos tͣminꝰ In nobis autẽ uisi forsao
aliquib hiĩsq ꝑ paucis et celescis p̃ditis ingenio atq
aĩo nil oĩno nisi nos sompniantes ac scupidos ꝑuenisse
Ciuocu᷑ uolatũ hunc etatis non auis uolatui silẽm
rõe quis dixei̾t s sagitte quã non arcus impulei̾t
s ualisca Care si tain bene iuuenibz nota essent ꝙͣ
fint senbus et illius etatis et honescior atq in nocentior uica
esset et huiꝰ recordatio gratior atq iocundior At nut
cecam et imꝓudã adolescentiã rapidamq Iuuentã lon¬
glois uite spes in scele̾a et probra młta p̃cipitat q̃

Expanded text:
imo inextimabilis vite cursus, dicam melius volatus. imo inextimabilis vite cursus, dicam melius volatus. «Volat enim etas», inquit Cicero. Adderem, hercle, si scirem, ad volatum aliquid; nulla hirundo, nullus sic volat herodius, ut vite nostre dies volant. In illis enim motus alarum internoscimus et spatia et progressum et appropinquantes termino et iamiam perventuros cernimus; in nobis autem, nisi forsan aliquibus, hisque perpaucis et celesti preditis ingenio atque animo, nil omnino, nisi nos inopinantes ac stupidos pervenisse; quocirca volatum hunc etatis non avis volatui similem recte quis dixerit, sed sagitte, quam non arcus impulerit, sed balista. 14 Que si tam bene iuvenibus nota essent, quam sunt senibus, et illius etatis honestior atque innocentior vita esset, et huius recordatio gratior atque iocundior. At nunc cecam et improvidam adolescentiam rapidamque iuventam longioris vite spes in scelera et probra multa precipitat,
Abbreviated transcription (Latin):
sas sit et ypociatẽ quidẽ purũ horẽ estulapiũ uerd
derd habitũ non apud suos tm̃ s apud nrõs eciã noui
a maloritamẽ fulminatũ deum Neq ueͣo su nescius
s tuorĩ auctorũ dictis uti patiar quicp̃ noles nullo
negotio ꝓbatutrũ s in causa ꝓpria tescimonia sũc suspecta
domestica. Sicro aliquos dũ de uei̾tate aut stihatate dec¬
Distipsine cuiuspia alt̾ricant᷑. in mediũ deduce̾ solicos eius¬
dem ipius artis autoes quoꝵ de fide ẜmo questiro est qdͦ¬
stet et dubĩ ut sic dicam ꝑ ambigiũ ꝓbare non ⁊cipio
cescem ancipitis laudatuõ licet int̃ suos prccedo autiẽ
dicis et quasi fundamentũ consilii tui pomo etatem sinulẜ
uatum̃ meã lapsu temꝑis ĩmutatũ Itaq me prorsus phĩ¬
co monctu respiceͣ ad etatem iubes In quo plene mecĩ
sentis/ et id dicis uerbo quod ego rebus ipsis experior
suuat enĩ nũc etiam cam̃ tuã age̾ il lagnus est amite

Expanded text:
fas sit, et Ypocratem quidem purum hominem, Esculapium vero fas sit, et Ypocratem quidem purum hominem, Esculapium vero deum habitum non apud suos tantum, sed apud nostros etiam novi, a maiori tamen fulminatum deo. 11 Neque vero sum nescius, si tuorum te auctorum dictis uti patiar, quicquid voles nullo negotio probaturum, sed in causa propria testimonia sunt suspecta domestica. Scio aliquos, dum de veritate aut falsitate discipline cuiuspiam altercantur, in medium adducere solitos eiusdem ipsius artis auctores; quorum de fide questio prima est, qstet, et dubium, ut sic dicam, per ambiguum probare; non recipio fidei testem ancipitis, laudatum licet inter suos. Procedo autem. 12 Dicis, et quasi fundamentum consilii tui ponis, etatem simulque naturam meam lapsu temporis immutatam, itaque me prorsus philosophico monitu respicere ad etatem iubes; in quo plane mecum sentis et id dicis verbo, quod ego rebus ipsis experior. Iuvat enim nunc etiam causam tuam agere. 13 Magnus est, amice,
Abbreviated transcription (Latin):
latius explico ubi unũ int̾fictus pergam / quo dispesiũ
q̃d tu quidõ non pro adulaciõe publica s pro uei̾tate
et pro nrã singulai amnicitia dictũ crede obsecis Qd
gitur ipociati aut esailapio id et tibi credẽm et fortas¬
se plus aliquid qr quẽ sidmis aete ac sciã parem reor
fide et caitate suꝑiorẽ scio xobre si quid aliquid
actu dixẽo aut si adu̾sari uidear aut aduset srros
qiuico anino meq non tibi s aliis quos modo dicetaõ
medicine reꝑtoriũ adũsatũ finges Iam pͥmũ illud c̾tũ
hẽs non alit᷑ tibi salutẽ mcã ꝙ̃ tuã ꝓpͥam cordi eẽ nẽp
illud iniuꝰ mͥ ꝑ suadeo eorũ que a maiõibus nr̃is sẽpta
sunt nil tibi prorsus incognicũ qũ et a̾qua forsan ingenio
te illis at scudio adiecisse nulla huic qd̃ nulla ⁊ꝰpugnã¬
tia Ilud in dubiũ uenit an cuc̃ta que alis exademt qrͣ
diuino ore prolata sic fidem meͬant᷑ ut contͣ sentĩe ne¬

Expanded text:
latius explico, ubi unum interfatus, pergam quo disposui, latius explico, ubi unum interfatus, pergam quo disposui, quod tu quidem non pro adulatione publica, sed pro veritate et pro nostra singulari amicitia dictum crede, obsecro. Quicquid igitur Ypocrati aut Esculapio, id et tibi crederem et fortasse plus aliquid, quia quem summis arte ac scientia parem reor, fide et caritate superiorem scio; quamobrem siquid aliter ac tu dixero, aut si adversari videar, aut adverser, feres amico animo, meque non tibi, sed his, quos modo dicebam, medicine repertoribus adversatum finhabeo, non aliter tibi salutem meam quam tuam propriam cordi esse; neque illud minus michi persuadeo, eorum que a maioribus vestris scripta sunt, nil tibi prorsus incognitum, quin et aliqua forsan ingenio te illis ac studio adiecisse. Nulla hinc questio, nulla repugnantia. 10 Illud in dubium venit, an cunta que illis exciderint, quasi divino ore prolata, sic fide mereantur, ut contra sentire ne
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓs litet feagilio caduciq oꝑis suis pro ua̾etate tꝑm
sit salta presidiis et ut docus archicectꝰ in aadẽ domo
estiuas et hibnas ac reliqͥs am̃i ꝑtib suis ouis distri¬
buit munifiones sic nã follers ac ꝓuida in eddõ hor̃e
uarias seatuit etates et cuiz sua quedã ꝓp̾a et actributa
p̃uis nulla etat uanior nulla in ꝯsultior nulła etiam
libidini nritamẽtã procliuor hanc taniẽ illam quã
estatem uite dexeim̃ suuenta consequi᷑ non iam plorida
uirens tñ Et non quidẽ iam̃ uentosa s mobilis sed ma¬
noribus cupidinũ atq irarũ iginb estuans hant fubit
fugida et quietis appetens et caloris quã quedã cid
magna olim et prefẽnda ingenia concaleste coegerut
de quo nũt age longũ est ut igitur has etates quod
de tribus exꝑtus sum de xcͣ auguror scudiis atq ex̾ci¬
tiis discinctas fateor sic et abis et alimẽtis arbitior
Ecoe aut̃ ut cam̃ ego tuã adiuuo et qd̾ breuit᷑ strnigis

Expanded text:
 licet fragilis caducique operis, suis pro varietate temporum sit fulta presidiis; et ut doctus architectus in eadem domo estivas et hibernas ac reliquis anni partibus suas cuique distribuit mansiones, sic natura solers ac provida in eodem homine varias statuit etates et cuique sua quedam propria et attributa  et quamvis nulla etas vanior, nulla inconsultior, nulla in libidinum irritamenta proclivior, hanc tamen, illa quam estatem vite dixerim, iuventa consequitur, non iam florida, virens tamen et non quidem tam ventosa seu mobilis, sed maioribus cupidinum atque irarum ignibus estuans; hanc subit frigida et quietis appetens et caloris, quam quedam tamen magna olim et prefervida ingenia concalescere coegerunt; de quo nunc agere longum est. 7 Ut igitur has etates, quod de tribus expertus sum, de quarta auguror, studiis atque exercitiis distinctas fateor, sic et cibis et alimentis arbitror. 8 Ecce autem ut causam ego tuam adiuvo et quod breviter stringis,
Abbreviated transcription (Latin):
hom̃i domitores cũ potutes nrẽ nobis istos ꝑiant quos
uidemꝰ A liseo̾s gallorũ antiquissimos añtꝙͣ uniũ noscent
tuiꝰ usũ ut scptũ uides roma iã adolescente didicerũt
et non potius hos misos bachi et uenis sacͣdoces qui ꝓp¬
ter uini paterii saporẽ/ xp̃m petrũ fidem decus acq aũ
suas q̃s mortales putant et male sibi creditã derelin-
ut sepe dixi / malũt enĩ ebrietatẽ fatoiꝰ ꝙͣ impietatẽ cũ
negar neutrã possunt/ a lisẽos ad extrenũ uõ indorad
quos gignoso phiscas ac bragmauos uocant quorũ pr̃i¬
ceps fontis aquã bibens uber se terre mr̃is incorrup¬
tũ sugere gloriat᷑ Sed fere oñs totius ppłi orientis
quibus lege lata uini potus eripitur dolos demiq
nos felices qui uinui dolia facti sumꝰ ubi uniũ siluisse uo¬
luerd coñ nrã uiolentiã nestio an ueatius dictũ an mc̃¬
datius Cum nuꝑ uit̾ soldanũ babilonis egiptie et nrõs

Expanded text:
gentium domitores, cum potrices nostre nobis istos pariant, quos gentium domitores, cum potrices nostre nobis istos pariant, quos videmus; miseros Gallorum antiquissimos, ante quam vinum nossent, cuius usum, ut scriptum vides, Roma iam adolescente didicerunt; et non potius hos miseros Bachi et Veneris sacerdotes, qui propter vini patrii saporem Cristum, Petrum, fidem, decus atque animas suas, quas mortales putant, et male sibi creditam Ecclesiamut sepe dixi: malunt enim ebrietatem fateri, quam impietatem, cum negare neutram possint; miseros ad extremum non Indquos Gignosophistas ac Bragmanos vocant, quorum princeps fontis aquam bibens, uber se terre matris incorruptum sugere gloriatur, sed fere omnes totius populos Orientis, quibus lege lata vini potus eripitur; solos denique nos felices, qui vini dolia facti sumus. 42 Ubi unum siluisse noluerim contra nostram vinolentiam, nescio an veracius dictum an mordacius. Cum nu
Abbreviated transcription (Latin):
dem ut arbitror quriꝰ debet/ Quid eni̾m proch suꝑm
atq hõmi fidem Itaq nec ergo senex unus greculus
forte uiii amicus aque hostis tot fontes lucidissimos tot
puteos profundissiõs tot riues amenissunos et ad sũmã
totũ hoc ncͣ parentis iocũdissimũ elementũ uno tam
breui sustulit ac siccauit eloquio / quid hic dicam insi
misẽas tot alpinas gentes que limpidis fontib sitim
sedant uiiũ nõ mõdo non habent fod nec nostũt quidͣ
¶los iñtꝙͣ umea plancac̾tur quorũ tñ uite spatud
suie nr̃is morbis ad millesĩ ꝓꝑe tendebatur a nũ
Nisẽas matronas rõnorp illas primas quib uinũ bi¬
beͥ capitale fuit usq adeo ut qui illud bibentẽ ꝯiugem
cadisset nõ ultore tm̃ s i̾prehensore carue̾it nec tamẽ
mutiles ideo/ net exangues filios pepercͤ quos nuc̃ etiã
amiram᷑ cultoe̾s uirtutũ expulsores uicõꝵ passionũ et

Expanded text:
dem, ut arbitror, queri debet. Quid enim? pro superum dem, ut arbitror, queri debet. Quid enim? pro superum atque hominum fidem! 41 Ita ne ergo senex unus greculus forte vini amicus, aque hostis, tot fontes lucidissimos, tot puteos profundissimos, tot rivos amenissimos et ad summam totum hoc nature parentis iocundissimum elementum uno tam brevi substulit ac siccavit elogio? quid hic dicam? nisi miseras tot alpinas gentes, que liquidis fontibus sitim sedant, vinum non modo non habent, sed nec noscunt quidem; quam vinea plantaretur, quorum tamen vite spatium sine nostris morbis prope ad millesimum tendebatur annum; miseras matronas Romanorum illas primas, quibus vinum bibere capitale fuit, usque adeo ut qui illud bibentem coniugem occidisset, non ultore tantum, sed reprehensore caruerit; nec tamen inutiles ideo, nec exangues femine illos filios peperere, quos nunc etiam admiramur, cultores virtutum, expulsores vitiorum, passionum ac
Abbreviated transcription (Latin):
sed amicoꝵ uĩdaria. ꝑegrinis arboribus exornarent᷑ Dice¬
mus ne igitur et mod̾uos om̃s et antiquos pret᷑ polos iue¬
dicos insanisse/ profecto enĩ si hinoi arboẽs cure dampnã¬
tur d medicis non mediotris insania est tanto scudio
nociua ꝯquere qnͣto uix nociua debuissent ꝙ si neq ac¬
bores ipse neq eaꝵ fetus s inꝯtinẽtia sola reprehendit᷑.
iam supra lñsum habes ꝙiuis ego notissimos medicorũ ut
hac saltrꝭ in parte excusem alitꝰ dccentes aliꝰ prridentes
alt̾ dictantes alr̾ cenantes sepe notauerĩ Uiti ͫ restet
ita meis alienũ sensibus ut scupore ipso calamũ frenet
purr aque potus int̾dici᷑. Cur queso an forte qr magnꝰ
ille uit ex urĩs aque nullũ opus inuenisse se dicit inẜ ꝙ
bibitur in acutis et in se forsicã uerũ dicit s an nc̃ nullio
aque opus aluid sit de hoc quei potͣ ymo nec de hoc qui¬

Expanded text:
sed amicorum viridaria peregrinis arboribus exornaret. Dicesed amicorum viridaria peregrinis arboribus exornaret. Dicemus ne igitur et modernos omnes et antiquos, preter solos medicos, insanisse? 39 Profecto enim, si huiuscemodi arbores iure damnantur a medicis, non mediocris insania est tanto studio nociva conquirere, quanto vix proficua debuissent. Quod, si neque arbores ipse, neque illarum fetus, sed incontinentia sola reprehenditur, iam supra responsum habes, quamvis ego notissimos medicorum, ut hac saltem in parte illos excusem, aliter docentes, aliter prandentes, aliter dictantes, aliter cenantes sepe notaverim. 40 Ultimum restat ita meis alienum sensibus, ut stupore ipso calamum frenet: pure aque potus interdicitur. Cur, queso? An forte ideo quia magnus ille vir ex vestris aque nullum opus invenisse se dicit, nisi quod bibitur in acutis; et in se forsitan verum dicit; sed an vere nullum aque opus aliud sit, de hoc queri potest; imo nec de hoc qui
Abbreviated transcription (Latin):
mr̃is sed nouͣce impie et ĩmanis melle uirus abscondere
nam s dicit᷑ non fructꝰ s eorũ ĩmode̾ãtũ usit dampnaꝰ¬
uos ut audio laudatissiie caraes sũt esus minꝰ nocet
ꝙͣ huic ponia infanniã merue̾ Non res ipsa i prehendi᷑
tantꝰ agricolaꝵ labor et industria Quid de hac arte
tractantib et grecis faties et latinis hesiodo u̾gilio ca¬
chomi uarrom palladio multisq aliis quid deniq acẽom
In eo preẜtim libro quo senectutẽ defendit a uitiis acꝙ in¬
ꝯmodis hiis que insani iuuenes illi obitiũt etati in quo
iam mechanicã licet haut dubie utilissimã mũdo artem
seuisset ipse suis manib serendas q dictasset spe atꝙ
ordinib gloriantẽ Quid postremo roͣnis ducib appio et
detio a quib poma appia et detia in ytalia aduecta Illa
ytalia longius hac in acquisicõe penet᷑uit ut non sua tm̃

Expanded text:
matris, sed noverce impie et immanis, melle virus abscondere. matris, sed noverce impie et immanis, melle virus abscondere. 36 Nam si dicitur: non fructus, sed eorum immodicum esum damnavos, ut audio, laudatissime carnes sunt, esus nimius nocet. Quam hinc poma infamiam meruere? non res ipsa reprehenditur, tantus agricolarum labor et industria? Quid de hac arte tractantibus et grecis facias et latinis, Hesiodo, Virgilio, Catoni, Varroni, Palladio, multisque aliis? quid denique Ciceroni, in eo presertim libro quo senectutem defendit ab his vitiis atque incommodis, que insani iuvenes illi obiciunt etati, in quo ram, mechanicam licet, tamen hauddubie utilissimam mundo artem, sevisset ipse suis manibus serendasque dictasset specie atque ordinibus gloriantem legimus? quid postremo romanis ducibus Appio et Decio, a quibus poma Appia et Decia in Italiam advecta, illa ertum an Italia longius hac inquisitione penetraverit, ut non sua tantum,
Abbreviated transcription (Latin):
iunae ne dubita noli omnia tuis auctorib crẽde̾ crede
aliquid amico cui nũꝙͣ ieuimũ nocuit aut nocebit nã
quid cause dica ͬ ꝙ ãnicule tremule totos menses uictu
duro et tenui Ieuinant, nos uiri lauto largoq uictũ u
saluti aĩarũ simul et corꝑm inscĩtutũ. Ita enim sentio
fame aliquos plue̾s crapula nullo penitꝰ ieiuno peri¬
mine tibi tem ẽẽ cautius agis sed ex alioꝵ sentẽtiis tuã
metior/ quã tu qz lentius uibras et in transitu Est autẽ
ut pomis et omi gni fructuũ arborũ qĩ aconito abscĩ¬
michi cũ pape mẽdicis fuit in gallia qui nestio cur fame
datus et illius ĩmenior tumultus cũ amico Iocans scribe
deus enĩm bone quod hͥ odiũ que ue infamĩa pult̾uime
res est/ et gustũ simul et tactũ et nares et oculos delec¬
tantis Omĩs ne igitur hoĩes insaniũt solus is sapuct
giĩe poneb ibi pluris discumĩs abdetur son est hocpie

Expanded text:
iunare, ne dubita; noli omnia tuis auctoribus credere: crede iunare, ne dubita; noli omnia tuis auctoribus credere: crede aliquid amico cui nunquam ieiunium nocuit aut nocebit. Nam quid cause, dicam, quod anicule tremule totos menses victu duro et tenui ieiunant, nos viri lauto largoque victu disaluti animarum simul et corporum institutum; ita enim sentio fame aliquos, plures crapula, nullum penitus ieiunio perimine tibi rem esse, cautius agis, sed ex aliorum sententiis tuam metior, quam tu quoque lentius vibras et in transitu, est autem ut pomis et omni genere fructuum arboreorum quasi aconito abstimichi cum pape medicis fuit in Gallia, qui nescio cur fame catus et illius immemor tumultus cum amico iocans scribo. 35 Deus enim bone: quod hic odium, que ve infamia pulcerrime rei est, et, gustum simul et tactum et nares et oculos delectantis? Omnes ne igitur homines insaniunt, solus is sapuit gratie ponebat, ibi plurimum discriminis abderet? non est hoc pie
Abbreviated transcription (Latin):
etiã oĩa in eo passum qui me confortat ded qui hec
deferet ꝓpter quos e celo in t̾ram uenit/ non sũ diffadẽ¬
tie filius de me quid̾ ualde metuo de illo autͣ nichil mͣ¬
tus fateor młtũ spero et posse non dubito non hic mõdo
nem hispidũ et torrentis aqmͣ in deliciis hũere ppetuo ieiumo
et fortes et uegeti Non legisci antoniũ ꝓpe centenariũ et
paulũ centendio maiorẽ pane unico et exigui uena fontes le-¬
tũ illud sacrũq quiuũ apud Iõommũ celebiantes qd̾ quote
pais auribus audimꝰ pĩsq oculis legimꝰ nullo cibo aut potu
sola uirdrũ taliũ ꝯmemoracõne reficimur At illis dicet
aliquis adeĩ̾t deus quis hoc nesat sed et nõb nõne adest
alioqñ non essemꝰ aAn ego defuturi michi deũ rear dũ
pres̾tim boui aliquid molior ⁊ In qui michi ꝯtempnẽti et
peccanti peniteñ nõ aderit et precanti. possum amice ie¬

Expanded text:
etiam «omnia possum in eo qui me confortat». Sed qui hoc etiam «omnia possum in eo qui me confortat». Sed qui hoc deseret, propter quos e celo in terram venit? Non sum diffidentie filius; de me quidem valde metuo, de illo autem, nichil meritus, fateor, multum spero et posse non dubito, non hec modo nem hispidum et torrentis aquam in delitiis habuere, perpetuo ieiunio et fortes et vegeti? Non legisti Antonium prope centenarium et Paulum centenario maiorem pane unico et exigui vena fontis letum illud sacrumque convivium apud Ieronimum celebrantes? Quod quotiens piis auribus audimus piisque oculis legimus, nullo cibo aut potu, sola virorum talium commemoratione reficimur. 31 At illis, dicat aliquis, aderat Deus. Quis hoc nescit? sed et nobis adest, alioquin non essemus. An ego defuturum michi Deum rear, dum presertim boni aliquid moliar? an qui michi contemnenti affuit et peccanti, penitenti non aderit et precanti? Possum, amice, ie
Abbreviated transcription (Latin):
t dissentio huabes ut Ieumũ a puĩtia ust ad ͥyore
etatem sue nit̾missione ẜuatũ linquã et miitis more
euisoras in scadii ẜme deficiam at qui non mas̃ius¬
iut saroio consilia medicoriõ diuinis eẽ adusa ꝯsiliis
Net sad mestuis quid et medici qui ieiunũ damꝑnant
Ddic soliti sũt utilius et̃ ⁊ honescius cibũ ꝑtĩri quedꝙ
hoc dicũt Int̾fui onm uite ꝯsultoꝵ taliũ et mane Re
implent et cena sẽse ingurgitant Ita aibũ non diuidũt
ẜ duplicant płonicũ illud obliti nullo em̃ inqͣt modo
michi placuit in die bis saturũ fiet᷑ Proide si deuc̃
me restauid̾e dignabi᷑ solitũ et ꝯnãtum iam michi
ieiumũ non omittã neq nũc omitto nisi eatenus ut
sicut sexte foĩe Iauinũ panis et aque tanti semꝑ dũ
hec repentina fragilitas cedit ad mortẽ ieunii cõĩs
reflexem deo auspice mox ad ꝯsuetudinrẽ reuersurus
sc̃d iam senior imbetilliorq non potrĩs ymo quidem ego

Expanded text:
 a pueritia usque ad hanc etatem sine intermissione servatum linquam et inertis more cursoris in stadii fine deficiam; atqui non nunc noviter audio concilia medicorum divinis adversa esse consiliis, nec sum nescius quid et medici et qui ieiunium damnant dicere soliti sint, utilius esse et honestius cibum partiri, quodque hec dicunt interfui enim vite consultorum talium et mane se implent et sero sese ingurgitant: ita cibum non dividunt, sed duplicant, platonicum illud obliti: «Nullo, inquit, modo michi placuit bis in die saturum fieri». Proinde, si Deus me restaurare dignabitur, solitum et connaturatum iam michi ieiunium non omittam, neque nunc omitto, nisi eatenus, ut sexte ferie ieiunium panis et aque, tantisper dum hec repentina fragilitas cedit, ad morem ieiunii communis inflexerim, Deo auspice mox ad consuetudinem reversurus. 29 Sed iam senior, imbecilliorque non poteris. Imo quidem ego
Abbreviated transcription (Latin):
qui p̃teu̾i nõ pote ͫͫ in oĩb d̾o grãs agens et patꝰ
foci longã ab eo uitã s bonũ uite exitũ optabo sꝑans
soleo absens lusi/ et ꝙͣuis fugã teꝑis attendes pri-¬
dem aĩo firmassem deinceps in epłis breuior maxiẽ¬
fiei̾ tu ꝓposici memoriã abscalisa tam suaue michis fuit
tecũ usꝙ ad finem lucis et papiri mginem ꝓre loci angᷤᷤ¬
tia et ꝯpressis h̃is longũ de nichilo texuisse sermone
Tu uiue et uale felicit᷑ nr̃ĩ memor Intͣ colles eugane¬
os .iii. Idus Iulii

Expanded text:
qui preteriri non poterunt», in omnibus Deo gratias agens et paratqui preteriri non poterunt», in omnibus Deo gratias agens et paratfeci, longam ab eo vitam, sed bonum vite exitum optabo; sperans soleo, absens lusi, et quamvis fugam temporis attendens pridem animo firmassem, deinceps in epistolis brevior fieri, tu propositi memoriam abstulisti, tam suave michi fuit tecum usque ad finem lucis et papiri marginem, pre loci angustia compressis literis, longum de nichilo textuisse sermonem. Tu vive et vale feliciter, nostri memor. Inter Colles Euganeos, III Idus iulii
Abbreviated transcription (Latin):
abicienda uite cupiditas mortis metus alioqu auillus
ent finis semꝑ ãnis aliquid detrahe semꝑ nosinzipsos
fallo̾ dulce ei̾t semꝑ iuuenes et esse aptabim  et ui¬
den uerã confessionĩ mors eliciet Ego non iam breuẽ
dtina non malã potius et iutilem uitam querar
uicaor hic cartaginis euersor ac mimãtĩe alexan¬
tio ex cessesse ꝙͣnis me decẽnio et augustꝰ et augꝰ goces
fuatusiĩ u. carneades uii. ualeuis cornuus ac metel
sophodes et cleantes et uarro uel huc etiã attigẽ
que gorgias leõtinꝰ septẽmo fuꝑgressus est de nũt¬
igr est ubi scaa ꝯtupiste᷑ u̾tus fit at rerũ labentaũ
medictritate ꝯtenti sumꝰ Eͣuis igi᷑ nõ uiuendi uolup¬
tas que mͣ ut dixi c̾uenti nr̃ã eui incẽs fateor nulla
tio tamẽ qr si centũ adhuc ãnos uiuẽm sꝑ ãquid neseio¬
deez ixobrẽ dico itm uixi satis uiuã tanẽ adhuc
ꝙͣ̃tũ illi placur̾it de quo sc̾ptũ est ꝯsaituisti t̾umuos eiꝰ

Expanded text:
etus, alioquin nullus erit finis, semper annis aliquid detrahere, semper nosmet ipsos fallere dulce erit, semper iuvenes et esse optabimus et videri: veram confessionem mors eliciet. Ego non iam brevem, utinam non malam potius et inutilem vitam queror. victor, hic Carthaginis eversor ac Numantie; Alexantio excessisse? quamvis me decennio et Augustus et Augustinusuinque Carneades, septem Valerius Corvinus ac MetellSophocles et Cleantes et Varro, vel hunc etiam attigere, quem Gorgias Leontinus septennio supergressus est. ubi summa concupiscere virtus sit, at rerum labentium mediocritate contenti sumus. Quamvis igitur non vivendi voluptas, que michi, ut dixi, cernenti evi nostri mores, fateor, nulla tio tamen quia si centum adhuc annos viverem, set; quamobrem dico iterum: vixi satis. Vivam tamen adhuc quantum illi placuerit, de quo scriptum est: «Constituisti terminos eius,
Abbreviated transcription (Latin):
medici uolunt causas hec inꝯmoda mithi ante tenpꝰ actu¬
lisse et nõ potius in lougũ tempꝰ forfitan discilisse Occut¬
ta quidẽ et profunda malde sũt neͣ oꝑa de quib itẽ iudi¬
care difficilliiũ est Cetiñ fuo uiͣtas loco stet/ Opinonẽ
autẽ meã michi multis firmãm exꝑimẽtis nõ dicam gretu¬
lus ille unus s nec greci quid omnes eupient ⁊ lon si ulx¬
es hasta ferio achilles aiax impetu nestor aũte sceptro
agamenõ redeat armatus ⁊ lec ignoro quid fis dictarꝰ
nempe quod solitus es fac ut libet inquies Saico tũ qr me¬
hũano gniͣ erit angustus tm̃q ab est młtũ uiue ut cupĩã
ut uixisse nimiis uelit Dũ rpeto quos amicos et quos uio̾s
quales ue ꝑmiferim ⁊ quõ nichil hic fit inẜi idem quĩ cũ¬

Expanded text:
medici volunt causas, hec incommoda michi ante tempus attumedici volunt causas, hec incommoda michi ante tempus attulisse, et non potius in longum tempus forsitan distulisse? Occulta quidem et profunda valde sunt nature opera, de quibus recte iudicare difficillimum est. Ceterum suo veritas loco stet; opinionem autem meam, michi multis firmatam experimentis, non dicam greculus ille unus, sed ne Greci quidem omnes eripient, non si Ulixes astu, ferro Achilles, Aiax impetu, Nestor autoritate, sceptro Agamennon redeat armatus. 53 Nec ignoro quid dicturus sis, nempe quod solitus es: «Fac ut libet, inquies; scito tamen, quia mehumano generi erit angustus, tantumque abest multum vivere ut cupiam, ut vixisse nimis verear, dum repeto quos amicos et quos viros quales ve premiserim et quam nichil hic fit, nisi idem hodie qu
Abbreviated transcription (Latin):
multis et iumorib aliꝙ̃ͣto sũ calidior adhuc Et tamen
aqua utor ꝑtius ꝙͣ solebam/. Quid uis ampłius ut aqͣ
prorsus abscineã frustra uelis suspicor aut̃ tuo et ami¬
corũ ꝯsilio accũ eẽ ut ad hos cołłes ubes acq amenos in
reliquis In aquosos tamie̾ uenerĩ ubi aquã putã bibe᷑
et si ualde cupiã non possũ nicꝰ fontem .s. et hanc doñ
sic solis iadio tepestãm ut placida ẽẽ desie̾it s si r̾centissi¬
niũ urbane domꝰ ad puteũ r̾diero huiꝰ mẽor inquo¬
di uidero corsum medicoꝵ consilio crediturꝰ sim tu tñ
mentũ Et si medicis inquis non uis credeͬ maꝙͣ saltꝭ tibi
ip̃i nũꝙͣ exꝑientit nuĩr artiũ non credes cogita quot
tibi ãnus pret᷑ solitũ morbos fecit Ex ꝯceptu p̃ceptorũ
medicaͣ aque potꝰ/ esus fitĩdũo ieiuna horũ cause seꝭ
in tempꝰ incidisse Quis mͥ uẽo altãm ꝓbet illas quas

Expanded text:
multis et iunioribus aliquanto calidior sum adhuc, et tamen multis et iunioribus aliquanto calidior sum adhuc, et tamen aqua utor parcius quam solebam. 50 Quid vis amplius? ut aque prorsus abstineam frustra velis. Suspicor autem tuo et amicorum consilio actum esse, ut ad hos colles uberes atque amenos in reliquis, inaquosos tamen, venerim, ubi aquam puram bibere et si valde cupiam, non possim, inter fontem scilicet et hanc domum sic solis radio tepefactam, ut placida esse desierit. Sed si recentissimum urbane domus ad puteum rediero, huius memor incommodi videro quorsum medicorum concilio crediturus sim. 51 mentum: «Et si medicis, inquis, non vis credere, nunquid saltem tibi ipsi, nunquid experientie, matri artium, non credes? Cogita quot tibi hic annus preter solitum morbos fecit, ex contemptu preceptorum medicine: aque potus, esus fructuum, ieiunia, horum cause sunt in tempus incidisse. Quis michi vero alteram probet, illas quas
Abbreviated transcription (Latin):
cõne forsitan ortam Allius dampnosam intelligens paulus
Idem ei prohibet qd̾ michi ꝓhibuisse dampnosũ fit neq illi
umũ tũ ut uniũ sed ut mediciiã tribuit aAit em̃ uiio¬
mod ico utere ꝓpt̾ scomachũ tuũ ac fiequer̃ inf̾mitates
tuas Uitimnũ c̾te hoc amꝰ iste niithi nouũ et inolicũ
ĩliexit crebras .s. egritudines Sed dũ sanus sũ stomatũ
nõ noui de quo mlti ꝑ singulos lamentantur dies Si qͥ
aut̃ aliqñ forte grauẽdinis incidit nl sanius exꝑior ꝙͣ bone
aque r̾tentis q haustũ Scio rem nouã medicis et incrc-¬
dibilen loqui s ⁊ michi si meͬor de meip̃o aliquid credi
pot̃ milies hͦ exꝑtus affirmo B nutã est etas quis hͦ
nestit et dũ loquimꝰ᷑ mutaͣ mutabitut q tã diu donec᷑
mĩti amplius non possit qd̾ sola mors faciet ł lũꝙͣ autẽ
excors ebes q adeo sũ ut q̃tquid michi aut noceat non

Expanded text:
tione forsitan exortam, illi damnosam intelligens Paulus, tione forsitan exortam, illi damnosam intelligens Paulus, id ei prohibet, quod michi prohibuisse damnosum sit; neque illi vinum tamen ut vinum, sed ut medicinam tribuit; ait enistomacum tuum et frequentes infirmitates tuas». 48 Ultimum certe hoc, annus iste michi novum et insolitum invexit, crebras scilicet egritudines. Sed dum sanus sum, stomacum non novi, de quo multi per singulos lamentantur dies; siquid autem aliquando forte gravedinis incidit, nil sanius experior, quam bone aque recentisque haustum. 49 Scio me rem novam medicis et incredibilem loqui; sed et michi, si mereor, de me ipso aliquid credi potest: milies hoc expertus affirmo. Sed mutata est etas: quis hoc nescit? et dum loquimur mutatur, mutabiturque tam diu, donec mutari amplius non possit, quod sola mors faciet. Nunquid autem excors hebesque adeo sum, ut quid michi prosit aut noceat non
Abbreviated transcription (Latin):
uestigiis ueterũ expedito et libeo mẽbroꝵ mĩsterio ob¬
scupui Ille causani scuporis intelligens unũ inꝙͥ me fre¬
gẽat ac ligarat Aqua me resatuit atq absoluis Nu-¬
Dius t̾tius cũ podagrã Illi ruersam post tam longũ ẽ¬
ut sic dixerim odore multa mala unio accidũt mortalib
et uos aque potũ int̾ dicitis homĩ ab infantia piu̾tia¬
q et usq sub finem adelescontie iugi aque potu enutto
nandũ dicũt uix serã ad potoꝵ signa tnͣslato fantẽ
tñ adhuc plus aliꝙ̃to ꝙͣ doliũ amanti ⁊ lec me fugit
obstur᷑ Iux̃ illud apłi ad thimotheũ seribentis noli inꝙͥ
ad huc aquã bibe᷑ Ecce nõne ħ tecũ loqui uss et me alloqͥ
ffieri au̾ pot̾ ut ille ꝯsuetudinẽ uel na altãm et me¬
dissonã habe̾t et a iuuẽtute uinio usus senex aq̃ assues¬
cere Cuiꝰ coñriũ in me est Itaq mutatõ hanc ex deuo¬

Expanded text:
vestigiis, utentem expedito et libero membrorum ministerio. Obvestigiis, utentem expedito et libero membrorum ministerio. Obstupui; ille causam stuporis intelligens: «Vinum, inquit, me fregerat ac ligarat; aqua me restituit atque absolvit». Nudiustertius, cum podagram illi reversam post tam longum temut sic dixerim, odore. Multa mala vino accidunt mortalibus, et vos aque potum interdicitis homini ab infantia pueritiaque et usque sub finem adolescentie iugi aque potu enutritnandum dicunt, vix serum ad potorum vini signa translato, fontem tamen adhuc plus aliquanto quam dolium amanti. 47 Nec me fugit obstare michi illud Apostoli ad Thimoteum scribentis: «Noli, inquit, adhuc aquam bibere». Ecce nonne hic tecum loqui videtur et me alloqui? Fieri autem potest ut ille vel condissonam haberet et a iuventute vino usus, senior aque assuesceret, cuius contrarium in me est; itaque mutationem hanc, ex devo
Abbreviated transcription (Latin):
lis ut quẽ aute pautos annos fere mendicũ famae̾t s
quẽ subito sua sors extulea̾t ut ex alto uiet atq illi ẽ
eo essent morte mulctae̾t Non ẽ inꝙͦ ille teme᷑ ꝯmittẽd
uoꝵ minis ac Iactantia nos mouc̃i op Et si enĩ potẽtes
ac magnamin uiir sũt uiiũ tñ bibut̃ Idcirco et młta
sero iumnant᷑. quoꝵ mane non rminisciodtur O lrãtum
uet amici nobis credũt nec nos hosces inetuut qr fere
ad mensam et ꝓmittimꝰ et minant᷑. Que h nõ uini
s abutentiũ cullpa sit qr tamẽ late patens et radicatũ
nimis est uitiũ neq iam alit̾ ꝙͣ uimi penuria. excirpari
potest/ Credo rem medius fidius expediens mũdo ne
mũdo quid face̾nt scomachi quiescẽnt nõ fuerent non tu-¬
merent nõ ructarent nõ spumae̾nt non pugnarent fa-¬
cr̾ut qd̃ fecerũt uetm scomachi p̾usꝙͣ uim usus ess hodie¬
q faciũt quib uiui usus nondũ est ded nos gule culpã
dagra pressũ ac ciragra ut nulli pone rei utilis hrẽc᷑᷑

Expanded text:
lis, ut quem ante paucos annos ere venditum fama esset, sed quem subito sua sors extulerat, ut ex alto rueret, atque illi e seo essent morte multaret: «Non est, inquit ille, temere committendum,  Cristianorum minis ac iactantia nos moveri oportet; etsi enim potentes ac magnanimi viri sint, vinum tamen bibunt, et idcirco multa sero minantur, quorum mane non reminiscuntur». O latratum cnec amici nobis credunt, nec nos hostes metuunt, quia fere ad mensam et promittimus et minamur. Que licet non vinised abutentium culpa sit, quia tamen late patene et radicatum nimis est vitium, neque iam aliter quam vini penuria extirpari potest, crederem mediusfidius expediens mundo, netua: «Quid facerent stomaci?» Quiescerent, non ferverent, non tumerent, non ructarent, non spumarent, non pugnarent; facerent quod fecerunt veterum stomaci, prius quam vini usus esset, hodieque faciunt quibus vini usus nondum est. Sed nos gule culpam dagra pressum ac cyragra, ut nulli pene rei utilis haberetu