comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
aliũ nec cicero quom se tenebras effridisse indicibus
in causa cluenin gloratus est in hil ip̃e uidit. et pitor
cum ui artis sue efficit. nt q̃dam eniiere in opere:
quedam recessisse creda is ap̃se planas eã esse nõ nescit:
Amt eciam omnes areco ha cert fuicu aliquẽ propo¬
sicum ad quẽ tendant: hũc modo nullũ esse in ⁊hecorice
modo non prestari eum qui prouuitat᷑ mentiũt᷑. nee cuĩ
esse furem iam ostrudinꝰ et quie esse diximꝰ prestabit
hũc semper orator: semꝑ cm̃ benedicet. firu ante hoc
quod opponit aduersus eos: forcasse sit qui ꝑsuadere finẽ
putauerũt: noster orator arsqz a nobis funta non suur
posita in euẽtu. tendit quidẽ ad uictoriã qui dicit. sed cũ
uenedixit eciã si nõ uincat id qd̾ arce cõtiner᷑ efficit. nã
et gubemator uult salua uane in portũ ꝑuenire. si ta¬
men tempestate fuerit arreptus: nõ ideo iumꝰ eut gu¬

Expanded text:
alium. nec Cicero, cum se tenebras offudisse iudicibus alium. nec Cicero, cum se tenebras offudisse iudicibus in causa Cluenti gloriatus est, nihil ipse vidit. et pictor, cum vi artis suae efficit, ut quaedam eminere in opere, quaedam recessisse credamus, ipse ea plana esse non nescit. aiunt etiam omnes artes habere finem aliquem propositum, ad quem tendant; hunc modo nullum esse in rhetorice, modo non praestari eum, qui promittatur. mentiuntur ; nos enim esse finem iam ostendimus, et quis esset diximus. et praestabit hunc semper orator, semper enim bene dicet. firmum autem hoc, quod opponitur, adversus eos fortasse sit, qui persuadere finem putaverunt. noster orator arsque a nobis finita non sunt posita in eventu. tendit quidem ad victoriam qui dicit; sed cum bene dixit, etiamsi non vincat, id quod arte continetur effecit. nam et gubernator vult salva nave in portum pervenire; si tamen tempestate fuerit abreptus, non ideo minus erit gu
Abbreviated transcription (Latin):
babo. Altera est calũpnia nullã artem falsis assemiri
opimonib. quia constitui sine perceptione non possit
quae semꝑ uera sir. ⁊ heroricẽ assentiri falsis nõ esse
igum arcem. ego ihecorite nõmũꝙͣ dicere falsa pro
uens confirebor / sed non ideo in falsa quoq esse opiiõt
concedam: quia longe diueisum est ipsi quid uider: et
alii uideanu efficere: Nam et imꝑator falsis utitur
sepe in hãnbal cum inclusus a fabio sarmenus crcũ
corma bonum deligatis incensisq per noctẽ ĩ aduersos
montes ageus ariẽta speaem hostis ibeñtis exceratꝰ
dedit. sed illũ feffelit: ipse quid uerũ ess nõ ignorauit
nec uero theopomipus lacedemonius cũ perimitaro cũ
uxore habitu e cuistodia ut młier euafir falsai de se
opinionẽ habuit : sed custodibus prebinit. Item orator
quom falso utit᷑ pro uero sat esse falsum eoq st pro
uero uti. nõ ergo falsam haber ip̃e opinone sed fallit

Expanded text:
babo. altera est calumnia nullam artem falsis assentiri babo. altera est calumnia nullam artem falsis assentiri opinionibus, quia constitui sine perceptione non possit, quae semper vera sit; rhetoricen assentiri falsis, non esse igitur artem. ego rhetoricen nonnunquam dicere falsa pro veris confitebor, sed non ideo in falsa quoque esse opinione concedam, quia longe diversum est, ipsi quid videri et, ut alii videatur, efficere. nam et imperator falsis utitur saepe, ut Hannibal, cum inclusus a Fabio, sarmentis circum cornua boum deligatis incensisque, per noctem in adversos montes agens armenta speciem hosti abeuntis exercitus dedit, sed illum fefellit, ipse, quid verum esset, non ignoravit. nec vero Theopompus Lacedaemonius, cum permutato cum uxore habitu e custodia ut mulier evasit, falsam de se opinionem habuit, sed custodibus praebuit. item orator, cum falso utitur pro vero, scit esse falsum eoque se pro vero uti; non ergo falsam habet ipse opinionem, sed fallit
Abbreviated transcription (Latin):
osset fururũ fuisse dicere licct : Neq eĩ oraciones
stubert est ausus. ur eum multĩ ualuisse in dicendo
seiamus austoteles uesoler quertudi graciã quidã sub¬
alirans sue arguinẽta excogitauit in gryllo. sed idrm
et de arit iherorica tres libios stripsit et in eoꝵ primo
nõ areẽ solu̾cam facetur. sed a parciculã cuulints
sic dyalectias assignat: multa crycolaus cont̃ in lr̃a
thodins Achenodorus. Agnon quida decraxit sibi in¬
scuipriont ista fidem qua iherorices accusationẽ profisfat
est. Nam de epicmro qui disciplinas omẽs fugir. inhil
iior hi compliua dicũt. sed ex pautis locis dincta. Ita¬
q potemuissimis eoꝵ breuiter occiuiã: ne in infiuitũ qui¬
tio euadat prima his est arguinẽtatio ex materia / oẽs
eũ̃ artes auint habere maceriã. quod qt uerũ ⁊ herorigy
nullã esse propriã quod esse falsum in sequẽtibus pro¬

Expanded text:
cisset, futurum fuisse dicere licet; neque enim orationes cisset, futurum fuisse dicere licet; neque enim orationes scribere est ausus, ut eum multum valuisse in dicendo sciamus. Aristoteles , ut solet, quaerendi gratia quaedam subtilitatis suae argumenta excogitavit in Gryllo; sed idem et de arte rhetorica tris libros scripsit, et in eorum primo non artem solum eam fatetur, sed ei particulam civilitatis sicut dialectices adsignat. multa Critolaus contra, multa Rhodius Athenodorus. agnon quidem detraxit sibi inscriptione ipsa fidem, qua rhetorices accusationem professus est. nam de Epicuro, qui disciplinas omnes fugit, nihil miror. hi complura dicunt sed ex paucis locis ducta; itaque potentissimis eorum breviter occurram, ne in infinitum quaestio evadat. prima iis argumentatio ex materia est. omnes enim artes aiunt habere materiam, quod est verum; rhetorices nullam esse propriam, quod esse falsum in sequentibus pro
Abbreviated transcription (Latin):
omẽs gentes aliquomodo ita si rhetorice uocari debet ser¬
mo quicũq fuisse cam auceꝙͣ esfer ais confirebor: Si
uero nõ quisquis loquit᷑ orator est et tum nõ tanquã¬
oratores loquebantui neccesse est oratorẽ factum arce
nec aute aitem fuisse fatcantur: Quo illud quoq ex¬
cluditur qd̵ dicut non esse artis id qd̾ faciant qui non
didicerint: dicere autẽ homies qui nõ didicerit: ad quorꝰ
rei cõfirmacionẽ afferũt. demaden Recungen et aeschinen
hypocratẽ. oratores fuisse falso. nã neq orator esse qui
non didicit potest. et hos sero potins quã nĩꝙͣ didicsse
quie dixerit. Quaꝙͣ Aeschines ab inicio sit uersatus
in iirteris quas pater cius eciã docebat. demaden inq¬
non didicisse ccitũ fir. ex cõtimia dicendi ge cercirano po¬
rueidi tantr quãtus cuq postea fuit feresleuNars idi po¬
tentissimi dicendi genus est. sed et prestanciore si dide¬

Expanded text:
omnes gentes aliquo modo. ita si rhetorice vocari debet seromnes gentes aliquo modo. ita si rhetorice vocari debet sermo quicunque, fuisse eam, antequam esset ars, confitebor; si vero non quisquis loquitoratores loquebantur, necesse est, oratorem factum arte nec ante artem fuisse fateantur. quo illud quoque excluditur, quod dicunt, non esse artis id, quod faciat qui non didicerit, dicere autem homines et qui non didicerint. ad cuius rei confirmationem adferunt, Demaden remigem, et Aeschinen hypocriten oratores fuisse. falso ; nam neque orator esse, qui non didicit, potest, et hos sero potius quam nunquam didicisse quis dixerit, quanquam Aeschines ab initio sit versatus in litteris, quas pater eius etiam docebat, Demaden nnon didicisse certum sit, et continua dicendi exercitatio potuerit tantum, quantuscunque postea fuit, fecisse; nam id potentissimum discendi genus est. sed et praestantiorem, si didi
Abbreviated transcription (Latin):
pe se at itilo somꝑ doctores aitis sero iam et arca thi¬
pun et iata puiiũ repcitos/ oracionẽ igit̾ aute ariẽ
fu. r coq arrẽ non esse. Nos porro quãdo ceptat huiꝰ
rer doctrina non laboramus exquirere. quãꝙͣ apord ho¬
ncrũ eciã p̾ceptorẽ phoenicẽ cum agendi tum eciã lo¬
quendi et oracores plines et om̃e in tribus dũabus ora¬
nioms genus et certamina quoq proposita eloquẽtie
inter Iumenes inuemimus. quin celatina clipei achillis
ei luce sunr et actores. illud eim admouere saris est oĩa
que ars cõsumauerit a natina micia duxisst: aut tol¬
latiu medicina que ex obsemacione salubrũ: atq
hie contrarioꝵ repcrca est / et ut quibusdã placet tota
constat experimiens: Nam et uulinis deligaiit ali¬
quie auteꝙͣ hec ars esset: et febrem quiete et absant̃¬
cia: nõ quia raciont uidebat : sed quia id ualitudo ip̃a
corgerat iitigauit. nec fabrica sic ars casas cũm primi
illi sine arte fecerũt: nec musica cantat᷑ ac saltatur per

Expanded text:
artis sero et circa Tisian et Coraca primum repertos, orationem igitur ante artem fuisse eoque artem non esse. nos porro, quando coeperit huius rei doctrina, non laboramus exquirere, quanquam apud Homerum et praeceptorem Phoenicem cum agendi tum etiam loquendi et oratores plures et omne in tribus ducibus orationis genus et certamina quoque proposita eloquentiae inter iuvenes invenimus, quin in caelatura clipei Achillis et lites sunt et actores. illud enim admonere satis est, omnia, quae ars consummaverit, a natura initia duxisse. aut tollatur medicina, quae ex observatione salubrium atque iis contrariorum reperta est, et, ut quibusdam placet, tota constat experimentis; nam et vulnus deligavit aliquis, antequam haec ars esset, et febrem quiete et abstinentia, non quia rationem videbat, sed quia id valetudo ipsa cogebat, mitigavit. nec fabrica sit ars; casas enim primi illi sine arte fecerunt; nec musica; cantatur ac saltatur per
Abbreviated transcription (Latin):
marerie difficulrate credo uoluisse. sicut polocratẽ quom
busundem landaret et ythemestrã. Qnãꝙͣ is quod dis
simule non essee composuisse oracionẽ que est habua quia
sociarem diat᷑. Quidã nalem esse ⁊hecoricẽ uolut et tam̃
aduuari excercitacõnt non difficent᷑ ut in libus ciccroms
de oratore dicit. Antonius obseruaciont̃ quãdam esse nõ
artem. quod non ideo ut pro uei gn d ponnsate⁊ aine¬

Expanded text:
materiae difficultate credo voluisse, sicut Polycraten, cum materiae difficultate credo voluisse, sicut Polycraten, cum Busirim laudaret et Clytaemnestram; quanquam is, quod his dissimile non est, composuisse oralem esse rhetoricen volunt et tamen adiuvari exercitatione non diffitentur, ut in libris Ciceronis de Oratore dicit Antonius, observationem quandam esse non artem. quod non ideo, ut pro vero a
Abbreviated transcription (Latin):
it uls non erit: si expaciar parte in hac et in¬
dulgere uoluptan uelim : cranseamius igitur
ad eam questiont̃ que sequit᷑ an rhetorice ars
sir Quod quidẽ a deo ex his qui precepta dicẽdi
tiadideuñ nemo dubitauit: ut eciã ipsis libroꝵ tirulis
testanu su striptos eos de arce theronta. cicero uo cciã
que ⁊heronce uocemur esse arcificiosam eloquẽciã dicar.
quod non oratores tantum uendicarũt ur studus aliqͥd
suis prestuisse uideant. sed quom his ph̾y et stoya et peri¬
paretia pleriq consenciit: ac me dubitasse confiteor
an hanc ꝑtem questionis traccandã putarẽ. Nam quis
est a deo nõ ab erudicione modo: sed a ferosu remotus hoĩs
ut fabricandi quidẽ et texendi: et eluco uasa ducendi
arrem pucrt: ⁊heroricen auct mayeĩ ac pulcheriuũ
ur supra diximus opus in tam subline fastigiũ existi¬
mer sine arce uenisse: Equidẽ illos qui coutra disputa¬
uerut nõ tã id seusisse quod dicereut quã exxcercere ĩgemia

Expanded text:
is non erit, si exspatiari in parte hac et indulgere voluptati velim. transeamus igitur ad eam quaestionem, quae sequitur, an rhetorice ars sit. quod quidem adeo ex iis, qui praecepta dicendi tradiderunt, nemo dubitavit, ut etiam ipsis librorum titulis testatum sit, scriptos eos de arte rhetorica; Cicero vero eam, quae rhetorice vocetur, esse artificiosam eloquentiam dicat. quod non oratores tantum vindicarunt, ut studiis aliquid suis praestitisse videantur, sed cum iis philosophi et Stoici et Peripatetici plerique consentiunt. ac me dubitasse confiteor, an hanc partem quaestionis tractandam putarem; nam quis est adeo non ab eruditione modo sed a sensu remotus hominis, ut fabricandi quidem et texendi et e luto vasa ducendi artem putet, rhetoricen autem, maximum ac pulcherrimum, ut supra diximus, opus, in tam sublime fastigium existimet sine arte venisse? equidem illos, qui contra disputaverunt, non tam id sensisse quod dicerent, quam exercere ingenia
Abbreviated transcription (Latin):
res cansaꝵ cadem deffendant: quod nõ artis sed homnie
uiciũ est. Hec sunt precipua que conira iheroricen dicãd
alia ei mr̃ora et tamẽ ex his fontibus derinata ꝯfiriat᷑
amem eã esst arcem breniter. Nam sine ut cleances uo¬
luit aie est potestas uie idest ordint efficiens esse cerre
uiam acq oidinẽ in benedicendo nemo dubitauerit. sine
Ale ab omĩbus fere probatus funs obseruat᷑. arce ꝯstare
ꝙ preceptionibus consenciẽtibus et coexcercitans ad fuiẽ
utilem unteriam ostendimus in hial nõ hoꝵ in rherorice
esse. Quid quod et inspationt et excercitacõne ut arrs
atere coustant nec porest ars nõ esse si est ars dyaleccice
qd fere constat. quom ab ea speat magis ꝙ̃ genere dif¬
ferat sed nec illa omrtenda sunt qua in re aliꝰ se in¬
aicificialiter alius artificialitꝰ gerat. in ea esse artem.
et in eo qd̾ quis didicerit meliue faciat. quã qui nõ didi¬
cent esse artem. At qui nõ solũ doctus indoceu᷑: sed eciã

Expanded text:
em in aliis defendant. quod non artis sed hominis est vitium. haec sunt praecipua, quae contra rhetoricen dicantur; alia et minora et tamen ex his fontibus derivata. confirmatur autem esse artem eam breviter. nam sive, ut Cleanthes voluit, ars est potestas via, id est ordine, efficiens, esse certe viam atque ordinem in bene dicendo nemo dubitaverit; sive ille ab omnibus fere probatus finis observatur, artem constare ex perceptionibus consentientibus et coexercitatis ad fine utilem vitae, iam ostendemus nihil non horum in rhetorice inesse. quid quod et inspectione et exercitatione ut artes ceterae constat? nec potest ars non esse, si est ars dialectice, quod fere constat, cum ab ea specie magis quam genere differat. sed nec illa omittenda sunt, qua in re alius se inartificialiter alius artificialiter gerat, in ea esse artem, et in eo quod, qui didicerit, melius faciat quam qui non didicerit, esse artem. atqui non solum doctus indoctum, sed etiam
Abbreviated transcription (Latin):
regrinũ neq fensu neq uerbis neq ore gestuq possit
de prihendi: ut nõ tam sit in singulis dictis ꝙͣ in toro
colore dicendi. qualie apud grecos acticis mos ille rid¬
deus a chenaꝵ propriũ soporẽ ne tame indiaũ marsi
honiie eruditissum substrahã seria pacitur in tria ge¬
uera honoriticũ. cõcumeliosũ mediũ et honorifici poie
exemplũ ciceroiis quoq ligario apud cesarẽ qui inhil
solee oblauia insi miurias et cõtumeliosis. quod actico
scripsir de pompeio et cesare. hẽo quẽ fugiã quẽ per¬
sequar nõ habeo et medii quod ꝯttodaugłitioꝵ. nocat.
et est ira quom dixerit neq granẽ mortẽ uiro forti acci
dere possit. nec ĩmatinã coniulari nec mmisera sapienti

Expanded text:
regrinum neque sensu neque verbis neque ore gestuve possit regrinum neque sensu neque verbis neque ore gestuve possit deprehendi; ut non tam sit in singulis dictis quam in toto colore dicendi, qualis apud Graecos ἀττικισμὸς ille reddens Athenarum proprium saporem. ne tamen iudicium Marsi, hominis eruditissimi, subtraham, seria partitur in tria genera, honorificum, contumeliosum, medium. et honorifici ponit exemplum Ciceronis pro Ligario apud Caesarem, qui nihil soles oblivisci nisi iniurias; et contumeliosi, quod Attico scripsit de Pompeio et Caesare, habeo , quem fugiam; quem sequar, non habeo; et medii, quod ἀποφθεγματικόν vocat et est ita, cum dixerit, nec grave mortem accidere viro forti posse nec inmaturam consulari neque mis
Abbreviated transcription (Latin):
uitatis excepcõnt detiaxeris omĩs orõis u̾trites
complexa sit. Nam sicut ista rebus rebz et persoms
quod in urriiq oporteat dicere perfecte eloquẽti esse
quor aucẽ ureuẽ esse eam uoluerit nestio quoidam
ad quẽ in eodẽ libro dicat fuisse et in młͣtis narrandi
urbantate paulo post funt carouis ut ait opimont̃
sequutꝰ. iiuanꝰ homo nõ erit quoiuis młta uenedita
responiaq eiũt et qd̾ in sermoĩb: circulis cõminis:
Item in cõciomibus omĩa demq loco ridicule cõmodeq
dicet risus erũt. Quicũq hec facier orator quas si
recipimꝰ suncionuis qͥtquid beredicet᷑ et urbane diccioẽm
accipiar. et erimulli qui hoc proposuerat cõseutanca
fuit illa diuisio ut dictoꝵ urbanoꝵ. alia seria. alia
iocosa alia media faciret: Nã est omii benedictoꝵ
na referri. Nã eo quidẽ iudicio illa est uibanitas in
hal absonũ inhil agreste nihil inconditũ in hil pe¬

Expanded text:
vitatis exceptionem detraxeris, omnes orationis virtutes vitatis exceptionem detraxeris, omnes orationis virtutes complexa sit. nam si constat rebus et personis, quod in utrisque oporteat dicere perfectae eloquentiae est. cur autem brevem esse eam voluerit, nescio, cum idem atque in eodem libro dicat fuisse in multis narrandi urbanitatem. paulo post ita finit, Catonis ut ait opinionem secutus, urbanus homo erit, cuius multa bene dicta responsaque erunt, et qui in sermonibus, circulis, conviviis, item in contionibus, omni denique loco ridicule commodeque dicet. risus erunt, quicunque haec faciet orator. quas si recipimus finitiones, quidquid bene dicetur, et urbane dicti nomen accipiet. ceterum illi, qui hoc proposuerat, consentanea fuit illa divisio, ut dictorum urbanorum alia seria, alia iocosa, alia media faceret. nam est eadem omnium benna referri. nam meo quidem indicio illa est urbanitas, in qua nihil absonum, nihil agreste, nihil inconditum, nihil pe
Abbreviated transcription (Latin):
dissuncs ex quib udicula ducerent᷑. sed cepatr
mtresse est infimita esse tã salse dicenti quã seuere
quas prestar persona. locus. tempris. casus. demq
quos est maxrine uarine. Itaqz hec ne ouuifisse ui¬
derer artingi: illa autẽ que de ipso usu et modo ioca¬
di complixus sum a deo infiriua. sed plane neccessa¬
did ie adncit domiciꝰ Maisns qui de urbantate di¬
liganistiine scupsit. quedã nõ udicula. sed quoili¬
bet senerissime orõm cõueriẽtia eleganter dixta et
propria quodã lepore iocũda que sunt quide urbana
sed risum tamẽ nõ habent. Neq cñm ei de risu. sid
de mubaniare est opus institutũ quã propriã esst
nostre ciuitatis. et sero sic mellici ceptã post quã
ibis appellacionẽ eciã si nomit᷑ propriũ nõ adni¬
ceretui ioma tamẽ acapi sit receptũ eã qd sic funt
Dibanitas est u̾tus quedã in breue dictũ coacta
et apta ad deleccandos mouẽdosq homies in ocm
dum prout queqz res a persona desiderat quoi si bre¬

Expanded text:
dicula ducerentur; sed repetam necesse est, infinitas esse tam salse dicendi quam severe, quas praestat persona, locus, tempus, casus denique, qui est maxime varius. itaque haec, ne omisisse viderer, attigi; illa autem, quae de usu ipso et modo iocandi complexus sum, audeo confirmare esse plane necessaria. his adiicit Domitius Marsus, qui de urbanitate diligentissime scripsit, quaedam non ridicula, sed cuilibet severissimae orationi convenientia eleganter dicta et proprio quodam lepore iucunda; quae sunt quidem urbana sed risum tamen non habent. neque enim ei de risu sed de urbanitate est opus institutum, quam propriam esse nostrae civitatis et sero sic intelligi coeptam, postquam Urbis appellatione, etiamsi nomen proprium non adiiceretur, Romam tamen accipi sit receptum. eamque sic finit: urbanitas est virtus quaedam in breve dictum coacta et apta ad delectandos mouendosque homines in omdum, prout quaeque res aut persona desiderat. cui si bre
Abbreviated transcription (Latin):
alia dnans i altercatõne. sed alurer aut m̾roctando
aus despondendo. quome rei fere om̃ie obsernatio ĩ ille
testiũ loco eccussa nobis est tamẽ lacius quia hoc opꝰ
aggressi sumꝰ icq pertectus orator sine hac uirture
dia potest paululũ impendamꝰ huic qͦq peculiarie
opert que quidã in quibus de cantie ad unccoriã uel plu¬
nnuĩ ualet. Nãutiq ne qualitare generali ĩ qua
recte ne factũ quod an conera su q̃ritur perpeta do¬
uatiri oracio et qõn̾em fricõius accionis plerũq
satis explicant. Et omña penre in quib de facco cõstit
aut cõiectua araficiali racione colligitui. Ita ĩ his
caniis que sunt fiequr̃tissint que ue solis extra ai¬
tem probacõmibus uel mixtis cõtiuent᷑ aspima ĩ hac
parte dimicacio est nec alibi dixeris magis inuerone

Expanded text:
 sed aliter, aut interrogando aut respondendo. cuius rei fere omnis observatio in illo testium loco excussa nobis est. tamen quia latius hoc opus aggressi sumus neque perfectus orator sine hac virtute dici potest, paululum impendamus huic quoque peculiaris operae, quae quidem in quibusdam causis ad victoriam vel plurimum valet. nam ut in qualitate generali, in qua rectene factum quid an contra sit quaeritur, perpetua dominatur oratio, et quaestionem finitionis actiones plerumque satis explicant et omnia paene, in quibus de facto constat aut coniectura artificiali ratione colligitur, ita in iis causis, quae sunt frequentissimae, quae vel solis extra artem probationibus vel mixtis continentur, asperrima in hac parte dimicatio est, nec alibi dixeris magis mucrone
Abbreviated transcription (Latin):
iudetir oiõius color merctir sed eciã si dictis tubuedũ
est. illa potis inbe exerio dixerim que sunt geuens eius¬
dem quo uidicula dicunt᷑ et tamẽ ridicula non suue.
De pollioire asimo serus locs que paricer accõmodaro
dictũ est. esse cum om̃ii horaꝵ. et de actore facile dicẽte
ex trmpore ingeniũ eum ĩmumerato habere eciã põpen
qui refert maisus in aceronẽ ditidentẽ parib transi¬
ad cesaiem iut nimibre E pssdilrde respẽt q uaodin olio¬

Expanded text:
tur, sed etiam singulis dictis tribuendum est, illa potius urbana dixerim, quae sunt generis eiusdem, quo ridicula dicuntur et tamen ridicula non sunt, ut de Pollione Asinio seriis iocisque pariter accommodato dictum est esse eum omnium horarum; et de actore facile dicente ex tempore, ingenium eum in numerato habere; etiam Pompeii, quod refert Marsus, in Ciceronem diffidentem partibus, transad Caesarem, me timeb
Abbreviated transcription (Latin):
uoluptates. inhil equidẽ qd addi possit menio intiut
sensus nos quidl dicamꝰ. plures neqz eim fieri põt.
salua tractacione cause. et dicẽdi auctorirate. si nõ
crebra haec liuã et cõtina fuerint. et inicẽ offecerĩt

Expanded text:
voluptates nihil equidem quod addi possit invenio, nisi ut voluptates nihil equidem quod addi possit invenio, nisi ut sensus nos quidem dicamus plures. neque enim non fieri potest salva tractatione causae et dicendi auctoritate, si non creb
Abbreviated transcription (Latin):
iunt ab eadẽ nobis concesla natia. nã et lacertos ex¬
cercitatõne cõstringere. et angere miee. et colorẽ trahe
natiuale est. Idcoq in omĩb gẽtibus alius alio tacũ¬
dior habetur. et loquẽdo dulãe magis. quod si nõ eut¬
uiret omes pares essent. et idẽ omẽs deceret alloquũt
et saluãt ꝑsonarũ diicimẽ ira quo quisq̃ plus esticit
dicendo hoc magis secũdũ naturã eloquẽtit dicit. Qua¬
proptei ne ilłĩs quide mimũ repugno quidã dũ putãt.
nõ inhil esse temporibus acq auribus uitidiꝰ aliqͥd
acq affectibus postulãtib. Itaq nõ solũ ad priores
caronẽ gracchisq sedue ad hos quidẽ ipos oratorem
alligandũ puro atq id fecisse. N. culliũ indeo ut cũ
omiuĩ utilitati tũ ꝑtem quãdã delectaciomi daret u
quom et ipam se rem agere diceret ageret autẽ maxie
litigaroris. Nã hoc ip̃o proderat. qd̾ placebat ad qͦuis

Expanded text:
sunt ab eadem nobis concessa natura. nam et lacertos exsunt ab eadem nobis concessa natura. nam et lacertos exercitatione constringere et augere vires et colorem trahere naturale est. ideoque in omnibus gentibus alius alio facundior habetur et eloquendo dulcis magis quod si non eveniret, omnes pares essent; at idem homines alitant personarum discrimina. ita , quo quisque plus efficit dicendo, hoc magis secundum naturam eloquentiae dicit. quapropter ne illis quidem nimiunn repugno, qui dandum putant nonnihil etiam temporibus atque auribus nitidius aliquid atque adfectius postulantibus. itaque non solum ad priores Catone Gracchisque, sed ne ad hos quidem ipsos oratorem adligandum puto. atque id fecisse M. Tullium video, ut cum plurimum utilitati, tum partem quandam delectationi daret; cum et suam se rem agere diceret, ageret autem maxime litigatoris. nam hoc ipso proderat, quod placet. ad cuius
Abbreviated transcription (Latin):
inquiũt arcinet arcuitu res ostendere et tͣnslacõib
idest aut pluubz: aut alieus uerbis. quom sua q.¬
quoiq suit assignata nomĩã. deuiq ãciquissimũ
quẽq̃ maxime secũdũ natiuã dixisse cõtendunt.
mox poetis similiores extuisse. eciã si parciꝰ simili
tamẽ iacione falsa et impropria uirtute dicẽtes
qua in disputacõnt nõ nhil ueri est. Ideoq nõ tã
procul quã fit a quibus recedendũ a propius arq
cõĩb Si quis tatt̃ ut in loco dixi cõposicionis ad neces¬
saria quib inhil minꝰ est aliquid meliꝰ aduecerit. nõ
eur hac calũna reprehendendus. nã mihi aliã quã¬
dam indetur habere natuiã sermo uulgaris: Aliã uiu
eloquẽtis racio. quoi si res modo indicare satis estet.
nihil ultra uertorũ proprietatẽ elaboraret. ded quom
debeat delectare mouere in płumas ꝑtes aĩam audi¬
entis species impellere utet᷑ is quõq aduitorus que

Expanded text:
inquiunt, attinet circuitu res ostendere et translationibus, inquiunt, attinet circuitu res ostendere et translationibus, id est aut pluribus aut alienis verbis, cum sua cuique sint adsignata nomina? denique antiquissimum quemque maxime secundum naturam dixisse contendunt: mox poetis similiores exstitisse, etiamsi parcius, simili tamen ratione, falsa et impropria virtutes ducentes. qua in disputatione nonnihil veri est, ideoque non tam procul, quam fit a quibusdam, recedendum a propriis atque communibus. si quis tamen, ut in loco dixi compositionis, ad necessaria, quibus nihil minus est, aliquid melius adiecerit, non erit hac calumnia reprehendendus. nam mihi aliam quandam videtur habere naturam sermo vulgaris, aliam viri eloquentis oratio; cui si res modo indicare satis esset, nihil ultra verborum proprietatem elaboraret; sed cum debeat delectare, movere, in plurimas animum audientis species impellere, utetur his quoque adiutoriis, quae
Abbreviated transcription (Latin):
euda est. An nõ in prinanis. ut acurus et nõ asper¬
et nõ indistuntꝰ et nõ suꝑ modũ elenatus. N tulliꝰ
nõ in N. callidio insigius hec cuitus. nõ dcpio.
Aelius cato in eloquẽdo uelut accia roãnoꝵ fuerũt.
quoi porro nõ satis est. quo inhil esse meluis potest.
Adhuc ꝯuidã nuillã ẽẽ naturalẽ purãt eloquẽtiam.
amicit: cõingibus: liberis. Seruis loquani cõtento
promiere amimi uolũtate inhilq arcesiti et elabo¬
rati requirentes quitqͥd huic sit adiectũ: id esse aftec¬
tacõnis et ambiciose et in loquẽdo iacrãtit remorũ
a uentate tictũq ip̃oꝵ gracia uerboꝵ quib solũ u̾a
sit ofticuĩ accributũ feriure sensibus. sicut arhleraꝵ
corpora eciã si ualidicra fiant excerctacõnt ex lege¬
⁊ quadã aborũ nõ tamẽ esst nãimalia atq ab illa
specis que sir cõcessa hõmib abhoriere. Quid cũm

Expanded text:
enda est. An non in privatis et acutus et indisenda est. An non in privatis et acutus et indistinctus et non super modum elatus M. Tullius? non in M. Calidio insignis haec virtus? non Scipio, Laelius, Cato in eloquendo uelut Attici Romanorum fuerunt? cui porro non satis est, quo nihil esse melius potest? adhuc quiamicis, coniugibus, liberis, servis loquamur, contento promere animi voluntatem nihilque arcessiti et elaborati requirente; quidquid huc sit adiectum, id esse adfectationis et ambitiosae in loquendo iactantiae, remotum a veritate fictumnque ipsorum gratia verborum, quibus solum natura sitorpora, etiamsi validiora fiant exercitatione et lege quadam ciborum, non tamen esse naturalia atque ab illa specie, quae sit concessa hominibus, abhorrere. quid enim,
Abbreviated transcription (Latin):
dũ est sensus sublimes uariiq eruant᷑. ꝑmouẽdi
omẽe affectus erũt oracio cͣnslacionũ nrore illu¬
minãda nõ possum ꝰ/ esse tã graciles: simꝰ fortiores.¬
subulicare uincinͤ. ualeamus pondere proprietas
penes illos est. cerciore copia iũcamꝰ ingenia grecoꝵ
eniã miõra suos portus habent. nos plerũq maiori¬
bus nelis moneam:. ualidior speritus mõs sumis
tendat. nõ tamẽ alco semꝑ ferem᷑. Nã et lictora ĩterĩ
sequẽda sunt illi tacilis ꝑ quelibet uada accessus.
ego aliquid nõ multo tamẽ alciis in quo mea ciuba
nõ sidat. inueniã. neq enm̃ si tenuiora hec ac pres¬
siora greci melius in eo quo iñcim solo et ideo in co-¬
moedũs nõ contẽdimꝰ. prorsus taie omitẽda pars
hec orõnis. sed exigenda. ut optune possuꝰ postumꝰ
aute rerũ et modo et iudicio esse sinules uerborũ
gracia quã in ip̃is nõ habemius extriusears condi¬

Expanded text:
dum est. sensus sublimes variique eruantur. permovendi dum est. sensus sublimes variique eruantur. permovendi omnes adfectus erunt, oratio translationum nitore illuminanda. non possumus esse tam graciles: simus fortiores.subtilitate vincimur: valeamus pondere. proprietas penes illos est certior: copia vincamus. ingenia Graecorum etiam minora suos portus habent: nos plerumque maioribus velis mouemur, validior spiritus nostros sinus tendat; non tamen alto semper feremur, nam et litora interim sequenda sunt. illis facilis per quaelibet vada accessus; ego aliquid, non multo tamen, altius, in quo mea cumba non sidat, inveniam. neque enim, si tenuiora haec ac pressiora Graeci melius, in eoque vincimur solo et ideo in comoediis non contendimus, prorsus tamen omittenda pars haec orationis, sed exigenda ut optime possumus; possumus autem rerum et modo et iudicio esse similes, verborum gratia, quam in ipsis non habemus, extrinsecus condi
Abbreviated transcription (Latin):
ũꝙͣ ixcitatiri. nec lloxa cucũducit᷑. sed in grauẽ
uel duas giaues cãdit semper. Itaq tatiro ẽ sermo
grecus lacino incũdioi ut nostu poete quociẽs¬
dulce cariuẽ esse uoluerunt illoꝵ id noĩb exornẽt.
his ala potẽtiora quod res plurunt carent appel¬
lacõnbus: ut eas necesse sit trafferre aut arcui¬
re eciã in his que dominata sunt. sũma pauꝑtas
in eadẽ nos frequẽtissime reuoluit. At illis non
uerborũ modo. sed lingnaꝵ eciã iiꝰ se difterẽtiũ copa
est: quare qui lamius exigit illã graciã serinoĩs
accia det mihi in loquẽdo eãdẽ uicũditatẽ. et parẽ
copiã. quod si negatũ est sencẽtias aptabimꝰ his
uocibus quas habenius: nec reꝵ nimã tenitatẽ
ut nõ dicã pignioribus foraionibus cerce uerbis
miscebimꝰ ne utus utraq ꝑeat ipa confusione.
Nã quo minꝰ adiuuat sermo rerũ iuẽcione pugnã¬

Expanded text:
unquam excitatur nec flexa circumducitur, sed in gravem unquam excitatur nec flexa circumducitur, sed in gravem vel duas graves cadit semper. itaque tanto est sermo Graecus Latino iucundior, ut nostri poetae, quodulce carmen esse volu erunt, illorum id nominibus exornent. His illa potentiora ducant, quod res plurimae carent appellationibus, ut eas necesse sit transferie, aur circumire. etiam in iis, quae denominata sunt. summa paupertas in eadem nos frequentissime revoluit. At illis non verborum modo, sed et linguarum inter se differentium copia est. Quare qui a Latinis exiget illam gratiam sermonis Attici, det mihi in loquendo candem iucunditatem et parem copiam. quod si negatum est, sententias aptabimus iis vocibus quas habemus, nec rerum nimiam tenuitatem, ut non dicam pinguioribus, fortioribus certe verbis miscebimus, ne virtus utraque pereat ipsa confusione. nam quo minus adiuvat sermo, rerum inventione pugnan
Abbreviated transcription (Latin):
mulro sit horridior eolite quoq lutere qua seruũ cer¬
nũq dicimꝰ eciã si forma a nobie repudiata ẽ. ius
tanẽ nõ sonus ip̃e prosequit diuas et illa syllabas
fatit quẽ ad cõm̃gedas demũ subictas sibi nocales
est mtilis alias iuꝑnacua equos hac. et ecum stribi¬
mus. quom etiã ip̃e hecales due efticiant sonũ.
qualis apud grecos nillus est. ideo stribi illoꝵ trĩs
nõ potest quid quod pleraq nos illa quasi nuugiẽte
illi n u̾icũdam et in fine preciput quasi tinientẽ
illius loco ponũt que est apud nos raristima in
clansulis quid quod salabe nostre in b. lutriã etd.
uinitũt᷑ adeo aspere ur pleriq nõ autiqͥssimorũ
quidẽ sed tamẽ netetũ molire tentauerĩt nõ solũ
auersa proaduersis diceudo sed et in ꝓpositiour b.
lucere absonã et ip̃am .f. subiciendo. sed accẽtus
quoq cum rigore quodã tũ sumilitudine ip̃a minꝰ
suanes habemius quia ultima fillaba nec a cuit

Expanded text:
multo fit horridior. aeolicae quoque litterae, qua servum ceruumque dicimus, etiamsi forma a nobis repudiata est, vis tamen nos ipsa persequitur. duras et illa syllabus facit, quae ad coniungendas demum subiectas sibi uocalis est utilis, alias supervacua, ut equos hac et aequum scribimus; cum etiam ipsae hae vocales duae efficiant sonum, qualis apud Graecos nullus est, ideoque scribi illorum litteris non potest. quid ? quod pleraque nos illa quasi mugiente M illi ny iucundam et in fine praecipue quasi tinnientem illius loco ponunt, quae est apud nos rarissima in clausulis. quid ? quod syllabae nostrae in B litteram et D innituntur adeo aspere, ut plerique non antiquissimorum quidem, sed tamen veterum mollire temptaverint non solum aversa pro abversis dicendo, sed et in praepositione B litterae absonam et ipsam S subiiciendo. sed accentus quoque, cum rigore quodam, tum similitudine ipsa, minus suaves habemus, quia ultima syllaba nec acuta
Abbreviated transcription (Latin):
Coquẽdi iux habere imutatõnis locũ. Ilãq est ip̃is
statim sõnuis durior quãdo et iocũdissimas ex orem
lieteras nõ habenius necalem alterã alirã cõsona¬
tem quib mille apud eos dulciꝰ spnant quas nuitu¬
am solrnuis quotiẽs illoꝵ noĩb utimꝰ qd̾ quom cõti¬
gir nescio quomodo hilarioi protiꝰ reudet oracio
ur in rephiris et repherie que Ii nostris luu̾s seribãt
surdũ quidda et barbarũ esticiẽt sonũ et uelus ĩ lociĩ

Expanded text:
eloquendi vix habere imitationis locum. namque est ipsis eloquendi vix habere imitationis locum. namque est ipsis statim sonis durior, quando et iucundissimas ex Graecis litteras non habemus, vocalem alteram, alteram consonantem, quibus nullae apud eos dulcius spirant; quas mutuari solemus, quotiens illorum nominibus utimur. quod cum contingit, nescio quomodo hilarior protinus renidet oratio, ut in Zephyris et zopyris . quae si nostris litteris scribantur, surdum quiddam et ba
Abbreviated transcription (Latin):
quor in ns demũ qui tenui uenula ꝑcalanlos fluñt
acticũ saporẽ pucẽt ibidem chinũ redolere dicant.
quos ego existimo si quod in his suub uberiꝰ ĩuenerĩt
solũ fertilioꝵ ue segetem negaturos acicã esse quod
plusquã acceperit seuinis reddat quia hãc cuis terre
fidem menader eludit. Itaqz nũc si quis ad cas demos¬
cheins uituces quas ille sumus oracor habuit ta¬
men que defuisse ei sure ip̃ius natina seu lege ciuita¬
tis iuderent aduecerit. it astectus cõcitacius moncat
audiã dicentẽ. nõ fecir hoc demosthenes et si quidu
nimeris exierit apcins forcasse nõ possit. sed tamen
si quod exierit nõ erit accicũ meliuiq de hoc nomine
seuciant. credancq accice dicere esse optime dicere.
Atq in hac tauie opinione ꝑtenerãtes grecos magis
culerim. latina mihi facũdia: ut irẽcione disposicõe
consilio ceteris huiꝰ generis artib similis grece. ac
prorsus disapula eius iudetur. ita cuca racionem

Expanded text:
cur in iis demum, qui tenui venula per calculos fluunt, Atticum saporem putent, ibi demum thymum redolere dicant? quos ego existimo, si quod in iis finibus uberius invenerint solum fertilioremve segetem, negaturos Atticam esse, quod plus, quam acceperit, seminis reddat, quia hanc eius terrae fidem Menander eludit. ita nunc, si quis ad eas Demosthenis virtutes, quas ille summus orator habuit, tamen quae defuisse ei sive ipsius natura seu lege civitatis videntur, adiecerit, ut adfectus concitatius moveat, audiam dicentem, non fecit hoc Demosthenes? et si quid numeris exierit aptius fortasse non possit, sed tamen si quid exierit non erit Atticum? melius de hoc nomine sentiant credantque Attice dicere esse optime dicere. atque in hac tamen opinione perseverantes Graecos magis tulerim. Latina mihi facundia, ut inventione, dispositione, consilio, ceteris huius generis artibus similis Graecae ac prorsus discipula eius videtur, ita circa rationem
Abbreviated transcription (Latin):
nõ ue is lacior et audẽtior et excelsior. Quid deinq
demoschenes nõ aĩtos illos tennes et crcũspectos
in sublintate impetu: cultu composicõne iuꝑauit.
nõ insurgit locis nõ tiguris gandet. nõ trãslacõib¬
intet nõ orõne ticta dat tacẽtibus nocẽ nõ illud iusiũ¬
randum per cesos in marathone ac salamine propugna¬
tores rei p. saris maĩfesto docet preceptorẽ eius placonẽ
suiise quẽ nũ atianũ appellabimꝰ plerũq instuctis
diuino spnitu uatibus cõparãdũ quod peridea siłem

Expanded text:
nonne his latior et audentior et excelsior? quid denique nonne his latior et audentior et excelsior? quid denique Demosthenes? non cunctos illos tenues et circumspectos vi, sublimitate, impetu, cultu, conpositione superavit? non insurgit locis? non figuris gaudet? non translationibitet? non oratione ficta dat tacentibus vocem? non illud iusiurandum per caesos in Marathone ac Salamine propugnatores rei publicae satis manifesto docet praeceptorem eius Platonem fuisse? quem ipsum num Asianum appellabimus plerumque instinctis divino spiritu vatib
Abbreviated transcription (Latin):
uerit longe esse optimũ genus accicoꝵ in quo ut ẽ
aliquid inrer ipõs comuẽ idest indiciũ acre tersumq
ira ingenroꝵ plurime forme qua propter nnrhi falli
mulcũ indentur. qui solos esse accicos credũt tenues
et lucidos et significãtes et quadã eloquẽtie frugali¬
tare cõtentos ac semꝑ manũ mera palliũ cõtinẽtes
Nã quis erit hic articus sic lysias. hũc cim ãplectũt᷑
amatores istius nonuis modũ nõ igitur usq ad coccũ
et auchocydem remiitent᷑. Interrogare tamẽ nelim.
an socrates anace dixerit: inhil cũn tã est lysiaie di¬
uersum negabut. At eius ichola pucipes oracorũ de¬
dir. querati sumlius aliqͥd yperides accicus certe
plus induisit uoluptati. Transeo plurimos. lycurgũ
aristogitona et his priores iseneũ antitontẽ quos ut
homres irer se genere summles differentes dixeris. spe¬
cie. quid ille quoius modo fecimꝰ mẽcionẽ. Aeschines

Expanded text:
verit longe esse optimum genus Atticorum, in quo, ut est verit longe esse optimum genus Atticorum, in quo, ut est aliquid inter ipsos communc, id est, iudicium acre tersumque, ita ingeniorumplurimae formae. 2. Quapropter mihi falli videntur, quisolos esse Atticos credunt tenues et lucidos et significantes, sed quadam eloquen tiae frugalitate contentos ac semper manum intra pallium continentes. nam quis erit hic Atticus? sit Lysias; hunc enim amplectuntur amatores istius nominis modum. non igitur iam usque ad Coccum et Andocidem remittemur. interrogare tamen velim, an Isocrates Attice dixerit. nihil enim tam est Lysiae diversum. negabunt . At eius schola principes oratorum dedit. quaeratur similius aliquid. Hyperides Atticus? certe , at plus indulsit voluptati. transeo plurimos, Lycurgum, Aristogitona et his priores Isaeum, Antiphonta; quos ut homines inter se genere similes, differentes dixeris specie. quid ille, cuius modo fecimus mentionem, Aeschines?
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ sane periti loquẽdi facũdiam cõcupierũt. Ideoq ea que
proprie siguari porerãt arcintu ceperint euñciare ac
deinde in eo perseuerauerint. mirha autẽ orõius dif¬
yferentiã tecisse et dicenciũ et audiẽaũ nature indẽt᷑
quod actiai luati quidã et eniũcti ihil mane aut re¬
dũdans ferebant. asiana geus tuudior alioqͥn atq
iactãcioi. uaniore eciã dicendi gloria inflata est. ter¬
ciũ maxime qui hec dundebant adicerũt genꝰ ihediũ
quod uelur mediũ esse atq ex utioq mixtũ ese uolunt
Neq cm accice pressi neq asiane tunt habũdantes
ut aliquid habere indeant gentis aliquid auctoris
esthines eñ qui huc̃ exilis delegerit. locũ intulit eo¬
⁊ studia athenaꝵ que uelut sara quedã caelo terraq
dectenerãt saporẽ illũ acticũ peregrino miscuerũt
lenti ergo quidã ac remissi nõ sine pondere tamẽ
neq siontibus puris neq torrẽtibus turbidis. sed
lembus stagnis sumles habent᷑. nemo igit᷑ dubita¬

Expanded text:
 satis periti loquendi facundiam concupierint, ideoque ea, quae proprie signari poterant, circuitu coeperint enuntiare ac deinde in eo perseverarint. mihi autem orationis differentiam fecisse et dicentium et audientium naturae videntur, quod Attici limati quidam et emuncti nihil inane aut redundans ferebant, Asiana gens tumidior alioqui atque iactantior vaniore etiam dicendi gloria inflate est. tertium mox, qui haec dividebant, adiecerunt genus Rhodium, quod velut medium esse atque ex Neque enim Attice pressi, neque Asiane suntabundantes; ut aliquid habere videantur gentis. aliquid auctoris. Aeschines enim, qui hunc exilio delegerat locum, intulit eo studia Athenarum, quae velt sata quaedam caelo terraque degenerant saporem illum Atticum peregrino miscuerunt. lenti ergo quidem ac remissi, non sine pondere tamen: neque fontibus puris, neque torrentibus turbidis, sed lenibus stagnis similes habentur. Nemo igitur dubita
Abbreviated transcription (Latin):
men rectam uiam nõ unã orbitã monstret: qua decmare
qui crediderit ne fas paciat̾ neccesse est. illã ꝑfunes ingre¬
dienciũ tarditatem Itaq et seratũ nilitarĩ labore irer
sepe deserimꝰ compendio ducti: et si rectũ luuncẽ ⁊npti tor¬
tentibus poures iaderint circiuire cogemi᷑. et si iaina te¬
nebitiri incendio per parretem exibimus late fusum opꝰ
est. et multiplex et prope quortidie nomĩ. et de quo nũꝙ̃
dicta erut omĩa que suit tamen tradica. Quid̾ ex hre
ontiene et si qua nutari adiici. detrahi. moliue uidebi¬
tur dicere experiar:

Expanded text:
men rectam viam, non unam orbitam monstrent; a qua declinare men rectam viam, non unam orbitam monstrent; a qua declinare qui crediderit nefas, patiatur necesse est illam per funes ingredientium tarditatem. itaque et stratum militari labore iter saepe deserimus compendio ducti; et, si rectum limitem rupti torrentibus pontes inciderint, circumire cogemur, et, si ianua tenebitur incendio, per parietem exibimus. late fusum opus est et multiplex et prope cotidie novum, et de quo nunquam dicta erunt omnia. quae sint tamen tradita, quid ex his optimum, et si qua mutari, adiici, detrahi melius videbitur, dicere experiar.
Abbreviated transcription (Latin):
merorem censup̃tis affectibus non repeneus qd digne
modo parrie uultũ posset exprimere: uelanit euis caput
et suo cuiq animo dedit exstumãdum. Nonne huic sunlt¬
le est illud salustianũ. Nam de carchagine tacere satins
puro quã parũ dicere propter quae mihi semꝑ moris su¬
ent quã mnimine alligare int ad praecepta que Noso¬
Ailia uocane idest ur dicamꝰ quomodo possumꝰ uniu̾salia
uel perpatualia: raro cum reperit᷑ hoc genus ut nõ labe¬
factari ꝑte aliqua et fubrui possit. Sed dehis plenius
suo quidq ioco tractabimus. Interim nolo se Iuuenes sacis
inseructos. Ii quẽ ix his qui brenes plerũq curcũferũt᷑
artis libellũ edidicerunt: et uelut decietis techincoꝵ turos
putent: multo labore. assiduo studio. Uaria excercitacõne:
pluriue ex perimẽtis. altissima prudẽcia: prefentissimo
confilio constat are dicendi sed adumat᷑ his quoq sita¬

Expanded text:
maerorem, consumptis adfectibus, non reperiens, quo digne maerorem, consumptis adfectibus, non reperiens, quo digne modo patris vultum posset exprimere, velavit eius caput et suo cuique animo dedit aestimandum. nonne huic simile est illud Sallustianum, nam de Carthagine tacere satius puto quam parum dicere? propter quae mihi semper moris fuit, quam minime alligare me ad praecepta, quae καθολικά vocitant, id est ut dicamus quomodo possumus universalia vel perpetualia. raro enim reperitur hoc genus, ut non labefactari parte aliqua et subrui possit. sed de his plenius suo quidque loco tractabimus. interim nolo se iuvenes satis instructos, si quem ex his, qui breves plerumque circumferuntur, artis libellum edidicerint, et velut decretis technicorum tutos putent. multo labore, assiduo studio, varia exercitatione, plurimis experimentis, altissima prudentia, praesentissimo consilio constat ars dicendi. sed adiuvatur his quoque, si ta
Abbreviated transcription (Latin):
ex ntioq. Quid tam distorũ et elaboratũ ꝙͣ est ille
distobolus mirois. si quis tamẽ ut parũ opus impro¬
bet rectũ . nõne ab uuellectu artis ab fuerit. in qua
Uel precipire laudabilis est ipse illa nouitas ge difficultas
Q nõ quidein gtiaciã et delectaciont afferĩt figire quaq
in sensibut. queq in uerbis sunt: mutant eciã a recto atq
hanc pre se untutẽ ferũt. quod a consuetudine uulgari re¬
cesserunt. Habet in putina speciẽ tota facies. Aꝑpellas
tame᷑ inagint̃ aurigomi latere tantũ altero ostendit
Ut auussi ocuili deforutas iaceret: quid nõ in oracione
operrenda sunt quedã sune ostendi nẽ debent sine expritu
pro dignitare non possũt. ut fe ihimãthes opinor cyt¬
mus in ea tabula qua colloten leurz uicit: nam quem esi
grinas ĩolacione pmxisset tustem calchantẽ tustiorẽ.
ulixem. addidisset menelao quẽ sũmũ poterat arsofficere

Expanded text:
ex utroque. quid tam distortum et elaboratum quam est ille ex utroque. quid tam distortum et elaboratum quam est ille discobolos Myronis? si quis tamen, ut parum rectum, improbet opus, nonne ab intellectu artis abfuerit, in qua vel praecipue laudabilis est ipsa illa novitas ac difficultas? quam quidem gratiam et delectationem adferunt figurae, quaeque in sensibus quaeque in verbis sunt; mutant enim aliquid a recto atque hanc prae se virtutem ferunt, quod a consuetudine vulgari recesserunt. habet in pictura speciem tota facies; Apelles tamen imaginem Antigoni latere tantum altero ostendit, ut amissi oculi deformitas lateret. quid ? non in oratione operienda sunt quaedam, sive ostendi non debent sive exprimi pro dignitate non possunt? ut fecit Timanthes, opinor, Cythnius in ea tabula, qua Coloten Teium vicit. nam cum in Iphigeniae immolatione pinxisset tristem Calchantem, tristiorem Vlixem, addidisset Menelao, quem summum poterat ars efficere,
Abbreviated transcription (Latin):
ta sunt ista precepta: sed hoc quicqͥd est unlicas exco¬
gicauit. non negabo autẽ sic uile esse plerũq alieqͥn
nte striberem. Uerũ si eadem illa nobis aliud suadebit
utiliras. hanc relictis ig̃iorũ aucoritatib sequem᷑.
E quidem id maxime precipiã ac repetens ueꝵq mo
nto res duas in ouũ accu spectet orator. quid decear.
et quid expediat. expedit auce̾ sepe mutare ex illo cõsti¬
tuio tradiroq ordine aliqua et interim decet: ut in
statius arq picturis uiderius uariari habuus: uuliꝰ.
status. Nam recci quidẽ corporis uel nimia gracia
est: nempe eim aduersa sit facies et dinissa brachia
et m̃cti pedes. et a smiis ad mia rigrus opus flgeus
ille: et ut ira dixerim motus dat accũ quẽdam et factũ.
ideo nee ad unũ modũ formate manꝰ et in uultu nille
species cusum habent quẽdam et impetũ : sedent alia
uel nicũbur nida hec illa uelaca sunt quedã mixta

Expanded text:
ta sunt ista praecepta, sed hoc quidquid est utilitas excota sunt ista praecepta, sed hoc quidquid est utilitas excogitavit. non negabo autem sic utile esse plerumque, alioqui nec scriberem; verum, si eadem illa nobis aliud suadebit utilitas, hanc relictis magistrorum auctoritatibus sequemur. equidem id maxime praecipiam ac repetens iterumque iterumque monebo: res duas in omni actu spectet orator, quid deceat et quid expediat. expedit autem saepe mutare ex illo constituto traditoque ordine aliqua et interim decet, ut in statuis atque picturis videmus variari habitus, vultus, status. nam recti quidem corporis vel minima gratia est; nempe enim adversa sit facies et demissa brachia et iuncti pedes et a summis ad ima rigens opus. flexus ille et, ut sic dixerim, motus dat actum quendam et adfectum. ideo nec ad unum modum formatae manus et in vultu mille species. cursum habent quaedam et impetum, sedent alia vel incumbunt; nuda haec, illa velata sunt, quaedam mixta