comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
teare breuissime. Wolant enĩ dies
hore noctes ebdomade menses amu
lustra secula et que distantissima
iudicantur. inforibus sunt ita q
ꝙ npaucorum interscicio mensĩ
non stupetis si aꝑti eeũt otuli care
quidem multis iuseculis uideretie
s uos quasi tempus desiderio urõ
atq hat spe uelut oculis clausis ꝑ¬
cipitiũ peruerti uerbo placidi uobis ẽẽ
tentes quasi nou uerba hec ẽt clau¬
destina mox in publitum eruptũ
tunultus q derum maxnuos abla/¬
tura sint  Despondi ꝑ amico¬
R Amicorũ iudigentus sit pñti
si quidem adest demiedio suiturren¬
Dum ut neq te illa queas usq in
trastiuũ nil ꝓnuttas quod nõ di¬
terem si succurri aliter qui ꝓmutten¬
do non posset nunt quid attinet
promittere quad si inmplere nõ posẜ
sculte facis at si possis suꝑuatue
S nos rerim auaussimi estis et ꝓ¬
digi ꝓ missores quasi uos res ipãs
ꝓ iissa uel non exigant Ex si de

Expanded text:
teriere brevissima. Volant enim hore, teriere brevissima. Volant enim hore, dies, noctes, hebdomade, menses, anni, lustra, secula et que distantissima iudicantur, in foribus sunt. Itaque quod in paucorum interstitio mensium tunc stupetis, si aperti essent oculi clare quidem multis in seculis videretis. Sed vos quasi tempus desiderio vestro atque hac spe velut oculis clausis, precipitium pretervecti, verbo placidi vobis esse tentes, quasi non verba hec et promissa clandestina mox in publicum eruptura, tumultusque rerum maximos allatura sint. Despondi pro meo amico. Amicorum indigentiis sis presenti, si quod adest remedio succurrendum, ne te illaqueas, utque in crastinum nichil promittas; quod non dicerem, si succurri aliter quam promittendo non posset. Nunc quid attinet promittere? Quod si implere non possis, stulte facias, at, si possis, supervacue. Sed vos rerum avarissimi estis, et prodigi promissorum, quasi vero res ipsas promissa illa non exigant. Quod si dicas
Abbreviated transcription (Latin):
Adnuonio exagitor R amis¬
sam modo peciũam querebare
am plectam querere nam ultro te ob¬
ligans peciuãm proiecisti uulgaris n¬
sania pluriorũ qui perfacile et ꝑdi¬
alto fidam obstruxi uitam R pro
te ip̃o illam soluas et nil debere sine
tompedibus agere quam iocundum sit
tuo disces in cõmodod do adem
pro amico dedi me R Da post¬
hant anucis egentibus aurum ar¬
trentum uniũ oleum frumentũ uester
domos predia consiliũ solaciũ / cct a¬
inicis de inde oñua ꝑtire / unã tibi ha¬
be iulli q umiq tuam dedeus libꝰ t̃atẽ¬
D Promisi pro alto/ en soluendi dies
udest RAn tu affuturũ ignorabas
an te uicturum non sꝑabas au nõ
heredem saltem tuũ cogitabas tam
spont ancis uniculis inuoluens bine
autem habet ꝙ nicaput errantis pẽ
redundat erroris Sentio aũt dilacio
te fefellit inter media permissionis
ac solucionis diem spacia una men¬
te metinaui ut que reliqua tꝑm lou¬
gra uidentur dum exspectes duni pre¬

Expanded text:
adimonio exagitor. Amissam pecuniam querebare, iam porrectam quereris. Nonne te ultro obligans pecuniam proiecisti? Vulgaris insania plurimorum, qua perfacile et pecaltero fidem obstrinxi meam. Pro te ipso eam solves; et nil debere, ac sine compedibus agere, quam iucundum sit tuo disces incommodo. Vadem pro amico dedi me. Da posthac amicis egentibus aurum, argentum, vinum, oleum, frumentum, vestes, domos, predia, consilium, solatium; cum amicis demum omnia partire; unam tibi habe nullique unquam tuam dederis libertate. Promisi pro altero: en solvendi dies adest. An tu affuturam ignorabas? an te victurum non sperabas? an non heredem saltem tuum cogitas, quem spontaneis vinculis involveres? Bene autem habet quod in caput errantis pena redundat erroris. Sentio autem, dilatio te fefellit: media promissionis inter ac solutionis diem spatia, vana mente metimini; que ut reliqua tempora longa videntur, dum spectes, dum pre
Abbreviated transcription (Latin):
cipias sperare s tuuere pocias si altiu
labi oportet timere eni aduersa et si
contrariũ sit birtuti consentaneuz
est oppositum et uirtuti ¶H Spero mox
pͥncipeni offuturũ R̾ Cum p̃ñte m
uideris scito te ifnustum ⁊ei pub ͭ ͤ
sidus aspitere uel memoriam ip̃e tuã
uel ꝑentes int̾roga auos q et pauos
ita esse repperies ut dico id q tu fi¬
liis et nepotibus tius annũcia ne
Ip̃i quoq aduentũ p̃ñtipis stulti spe¬
Minute leomis aduente fere uel affu¬
turau aquilam anitule sperauort
liceat uerum loqui stultissimũ et
mali sui semꝑ auidissiũ aniui al
est homo cetos capiendis esta/ est
homo solis famẽ sebclu datur
De lame spe pest obitũ G.

Expanded text:
cipias, sed timere potius, si in alterum labi oportet. Timere enim adversa, etsi contrarium sit virtuti, consentaneum est oppositum et virtuti. Spero mox principem affuturum. Cum presentem videris, scito te infaustum reipublice sidus aspicere; vel memoriam ipse tuam vel parentes interroga tuosque avos et proavos: ita esse reperies, ut dico, idque tu filiis et nepotibus tuis annuntia, ne ipsi quoque adventum principis stulti speminute leonis adventum fere vel affuturam aquilam avicule speraverint? Liceat verum loqui: stultissimum et mali sui semper avidissimum animal est homo: ceteris capiendis esca opus est, homo solis fame sibilis capitur. 117 DE SPE FAME POST OBITUM
Abbreviated transcription (Latin):
Nincipis aduentũ spero R Ut
multa tientur que optanda
sit multa sperantur que tuuenda sũt
utraniq inꝑtem penuria iudicii młta
to sperares honestius libertatem nani
ꝓfecto qui dñm̃ sperat seruitutom sꝑ at
ESpero p̾ncipem uentũrũ R Et
tui et cõc om̃i nalũ spercis fuit et q̃n
p̾uceps imꝑiũ et p̾ncipem populi po¬
teraut sperare/ nunt mniꝑĩ p̾ncipi
labor est p̾nceps populi ꝑuicies ¶p
Principem benturũ ego et res ꝓublica
speranius R Tu uero quid p̾uati
sperent uideris in quo ip̃o facile falli
Pt̃ spes hec rei publice stulta est quis
eñ nisi cmeros speret aut cuꝑiat qd̾
postife iũ tociens sit exꝑtum¶S Spero
p̾ncipem uenturũ E Et secus snnul
motus renuu uarios mutaciones uibi¬
uin noxias nouitates famẽ pestem
bella discordias heq uel umu̾sa nel
singula mõderius cum pͥncipibus ue¬
nire sunt solita si hec placent puci¬
dabile sit ip̃ĩ certe mane iam imꝑn
nomen est plenũ fame ac rumoris

Expanded text:
incipis adventum spero. Ut multa timentur que optanda, sic multa sperantur que timenda sunt: utramque in partem penuria iudicii multa to sperares honestius libertatem! Nam profecto qui dominum sperat, servitutem sperat. Spero principem venturum. Et illius et commune omnium malum speras. Fuit enpes imperium et principem populi poterant sperare: nunc imperium principi labor est, princeps populi pernicies. Principem venturum ego et respublica speramus. Tu vero quid privatim speres videris, in quo ipso facile falli potes; spes hec reipublice stulta est: quis enim nisi amens speret aut cupiat, quod pestiferum totiens sit expertus? Spero principem venturum. Et secum simul motus rerum varios, mutationes urbium, noxias novitates, famem, pestem, bella, discordias: hec vel universa vel singula modernis cum principibus venire sunt solita. Si hec placent, princidabile sit, ipsum certe inane iam imperii nomen est, plenum fame et rumorum,
Abbreviated transcription (Latin):
prna felicitas in becille bonũ. sd̃
in crastiuũ ꝓ minet et pendet ex
alto Quõd si opimionẽ hanc admnt¬
timꝰ quid huit sit intelligis dubi¬
tari ẽi nequit qũi multi felicius
obituri fuerint si sine filuis obiissẽt
De moriente qui metuit
Nsepultus. insepultꝰ abicti .D.¬
abiçiar R alicib ꝯ nuides au

Expanded text:
paterna felicitas. Imbecille bonum, quod paterna felicitas. Imbecille bonum, quod in crastinum prominet, et pendet ex altero. Quod si opinionem hanc admittimus, quid hinc fit intelligis: dubitari enim nequit quin multi felicius obituri fuerint, si sine filiis obiissent. 132 DE MORIENTE QUI METUIT INSEPULTUS ABICI Insepultus abiciar. Alitibus invides, a
Abbreviated transcription (Latin):
tate suã contegit obscurat q qiͣ
minora sol sedera quod nũꝙ em
dentius quam muilui cesaris prĩe
cognescitur queni pene ignotuz
filu splendor fecit et ad summã
quis quis in fillo sui nõis speni
reponit rem ꝑtemĩe labilem ꝙ in
Uase fictili lotat ne̾r ⁊ uiuoso Qd̾¬
q est inconsultius nou scio reui
inaoris apud uulgos quam apd̃
doctos precii uentris tñ ꝯtempnẽ¬
dum s tñ honestus tum certius
loc. iudimi in sus corruptilibꝰ ua¬
sis ac selidis in uirtute ꝓp̾a in rebꝰ
gestis in lr̃is D Sme natis mo¬
⁊ior R Non sunt in quos tue sese
spergant cure nte u̾te omĩs quo
instructior liberiorq digredere te
unũ respitiens te metiens sc̃is quã
miser et auani felix moriare nec
intertus morieris an uel miserie su¬
addendum nel felicitati dethendũ
tue alieue seu turpitudine sen for¬
tuua Et si eñĩ aliis alit̾ uideat᷑
ał pħĩs filiorũ euentibus inmĩnut᷑

Expanded text:
tate sua contegit obscuratque, quasi tate sua contegit obscuratque, quasi minora sol sidera, quod nusquam evidentius quam in Iulii Cesaris patre cognoscitur, quem pene ignotum filii splendor fecit. Et, ad summam, quisquis in filio sui nominis spem reponit, rem pertenuem labilemque in vase fictili locat ac ruinoso, quodque est inconsultius, non suo, rem maioris apud vulgus, quam apud doctos pretii, neutris tamen contemnendam, sed cum honestius, tum certius locandam in suis incorruptibilibus vasis ac solidis, in virtute propria, in rebus gestis, in literis. Sine natis morior. Non sunt in quos tue sese spargant cure; in te verse omnes, quo instructior liberiorque digredere, te unum respiciens, te metiens. Scis quam miser et quam felix moriare, nec incertus moreris, an vel miserie sit addendum vel felicitati detrahendum tue, aliena seu turpitudine seu fortuna. Etsi enim aliis aliter videatur, osophis, filiorum eventibus imminuitur
Abbreviated transcription (Latin):
te amicoꝵ huic egenciũ turba c̃¬
cunstat et exutraq tibi filios ad¬
optare perimiseris quorũ alii te
dignissim dulci pecũ ꝯmemoracõe
detiueant Alii te auo pergis pia
precum festinacione preuemant ut
que hic rogaueris illut ceutupli¬
tata recipias fenus uberrmiũ cer¬
tissimiũ q uiaticum iter istud actu¬
ris DMorienti michi nllus
est filius R Quid si multi eent
au ex hiis tibi seu custodem domꝰ
ac perunie que tua certe ampliq
non erit eligeres seu in prelio mor¬
tis atletham ip̃m quoq morͣlẽ
seudemq conntem ad sepulchrũ
tentur nec metallũ sui brenis
alculo mortis ad sepulchrum
Uia est. QQuid refert an hic solg
iaceas an tibi fruuole prorsus et
mepte cause filios adoptandi nã
si in illis ut uulgo dicit᷑ ẜ uari
ip̃e auoq unlgariter fallebaris
Si quidem filioꝵ obscuritas pro¬
fecto trebruna nec illustrare ip̃a
p̃t ac perrara filiorum claritas
ut ip̃õs semper filios claros facit

Expanded text:
te amicorum, hinc egentium turba cite amicorum, hinc egentium turba circumstant; ex utraque tibi filios adoptare permitteris, quorum alii te digressum dulci secum commemoratione detineant, alii te quo pergis pia precum festinatione preveniant, ut que hic erogaveris, illic centuplicata reperias, fenus uberrimum certissimumque viaticum iter istud acturis. Morienti michi nullus est filius. Quid, si multi essent? an ex iis tibi, seu custodem domus ac pecunie, que tua certe amplius non erit, eligeres, seu in prelio mortis athletam ipsum quoque mortalem, seu denique comitem ad sepulcrum? tentur, nec Metellum sui. Brevis a lectulo mortis ad sepulcrum via est; quid refert an hic solus iaceas, an ibi? Frivole prorsus et inepte cause filios optandi: nam si in illis, ut vulgo dicitur, servari ipse quoque vulgariter fallebaris, si quidem filiorum obscuritas, profecto creberrima, nec illustrare ipsa otest nomen. At perrara filiorum claritas, ut ipsos semper filios claros facit,
Abbreviated transcription (Latin):
gentis assumpserat hoc .s. fato
ut quani urbemi excuserat auus
hant nepos enis euerterer ut Flo¬
⁊us ait historicus ex enulia incor¬
neliam familiam tñslatus utrius
decus ultuũ fateor nõ mĩmũ
Ex hiis uides quod nec tibi nec
p̃ncipi deesse filius p̃t quod q ẽ
optumũ bonus bona insi desit elec¬
tio que si assit talem tibi fortasse
filiũ dabit qualem non dedisse t
galibus expẽditus uinculis in nus
sic nature defectui lex prouidit
DQũo nit domui Inee dispo¬
nam orbus morior I Magnam
uero pietatis magram landis ob¬
latam tibi ne respuas materiam
et quod filus forsau ingratis ac
uel male cumulaturis nel qm̃ ł¬
pessimos uersura bremi q oĩa ꝓfu¬
fsura conferre decreueras confer
honestius confer utilius stabilius¬
taliss rex populũ ⁊omanũ nec e¬
gentem certe et asyaticis profecto
diuiciis corrmupendũ testamento
sibi heredem fecit Ego tibi aliũ po¬
puliun queni institas oñdum hĩc

Expanded text:
gentis assumpserat, hoc scilicet fato, gentis assumpserat, hoc scilicet fato, ut quam urbem avus concusserat, hanc nepos eius everteret”, ut Florus ait historicus; ex Emilia in Corneliam familiam translatus, utriusque decus ultimum, fateor, non minimum. Ex his vides, quod nec tibi nec principi deesse filius potest, quodque est optimum, bonus, bona nisi desit electio; que si adsit, talem sibi fortasse filium dabit, qualem non dedisset galibus expeditus vinculis, invenies: sic nature defectui lex providit. Quomodo nunc domui mee disponam? orbus morior. Magnam vero pietatis, magnam laudis oblatam tibi ne respuas materiam, et quod filiis forsan ingratis ac vel male cumulaturis, vel quonpessimos versuris, brevique omnia profusuris conferre decreveras, confer honestius, confer utilius, confer stabiliustalus, Populum Romanum nec egentem certe, et Asiaticis profecto divitiis corrumpendum, testamento sibi heredem fecit. Ego tibi alium populum, quem instituas ostendam. Hinc
Abbreviated transcription (Latin):
frustra ał fausta successio cui tuto
iulius cesar prole carens s̃ augustiã
ille Oyberiũ ꝓene niuitus quidẽ
ut post nernia uulpiũ Ermanũ ille
Eliũ adrianũ ut hus rursum an¬
thomiũ ꝑunu ille marcũ aureliũ s̾
filiũ fecit fecisset ille aliũ quẽcuũq¬
fortius ał felicius quam ꝯmodum
gemusset mulli ꝯmodumi cunctis
in ꝯmodum unicũ tanti patris in¬
fortumũ unũ ex paucis rõm impe¬
⁊ii probrum nigens atq aptissinũ
argumentũ. quauto adoptio sit fe¬
licior genitura. Iuod cum p̾mii exor¬
dine diuu ac felicit̾ nuꝑassent hu
tantorum festigiis dnçum spretis
iter deniũ ingressus breui et tur¬
ꝑi non rgeis imꝑio s tyramude
cum rem publicam fedasset mise¬
ro quodam sed se digno fide ꝓcu¬
buit publituu q ludibriũ in se
uertit Iam inde preterea nñ hos
longe secundum illud fuliuen belli
punia malleum cartagenis Affu¬
tam illius magni filius indecus

Expanded text:
erit fausta successio, cui tuto erit fausta successio, cui tuto Iulius Cesar prole carens, sibi Augustum, ille Tiberium pene invitus quidem, ut post Nerva Ulpium Traianum, ille Elium Hadrianum, ut is rursus Antoninum Pium, ille Marcum Aurelium sibi filium fecit; fecissetque ille alium quemcunque felicius quam Commodum genuisset, nulli commodum, cunctis incommodum, unicum tanti patris infortunium, unumque ex paucis Romani Imperii probrum ingens. Atque apertissimum argumentum, quanto adoptio sit felicior genitura, quod cum primi, ex ordine, diu ac feliciter imperassent, hic, tantorum vestigiis ducum spretis iter devium ingressus, brevi et turpi non imperio sed tyrannide, cum Rempublicam fedasset, misero quidem sed se digno fine procubuit, publicunque ludibrium in se vertit. Iam inde preterea, ante hos longe, secundum illum fulmen belli Punici, malleumque Carthaginis, “Africani illius magni filius, in decus
Abbreviated transcription (Latin):
Iue filuis morior R Eo ala¬
tror mori debes et expedicior
proficisci nil post tergum liquens
auõd te nellicet Ille ingens dolor¬
morienciũ cessat ex ꝯmiser acione
ouiens deserende prolis in mat̾e
presertim et paterno p̃sidio indi¬
gentis perq etatem mopiam a
ꝯsilu et in uiruis et cãibus multis
expositẽ D Nati quos optabam
suꝑibam superstites precesser nut¬
R habes ad quos rre cupias nõ
a quibus deleas abire non exigũu
solamen D Mors a cerba filior
orbus ut moriar cogit R Hoc si
iserun censes quid est quod or¬
bum mori cogat uel iuxisse coe¬
gerit cum unde tibi filium eligas
ingenuorinui Inuenũ tanta sit co¬
pia eo fortassis obsequenciores et
tui amanciores habiturus quam
quos tuo de sanguie gemusses qs
illos casu quodam hos certo iudi¬
cio que suusti filii illi inꝙͣ noti hu
autem noti et dilecti et electi añꝙ̃
filii itaq totin illi hoc natire
bñficio tuo inputent quod filu
tiu sint unde fit ut sepe hec fui̾t¬

Expanded text:
ine filiis morior. Eo alacrior mori debes atque expeditior proficisci, nil post tergum linquens quod te vellicet. Ille ingens morientium dolor cessat, ex commiseratione oriens, deserende prolis immature presertim, et paterno presidio indigentis, perque etatem inopiamque consilii et iniuriis et casibus multis exposite. Nati quos optabam sperabamque superstites precesserunt. Habes ad quos ire cupias, non a quibus doleas abire, non exiguum solamen. Mors acerba, filiorum orbus ut moriar, cogit. Hoc si miserum censes, quid est quod vel orbum mori cogat, vel vixisse coegerit, cum, unde tibi filios eligas, ingenuorum iuvenum tanta sit copia, eo fortassis obsequentiores et tui amantiores habiturus, quam quos tuo de sanguine genuisses? quod illos casu quodam, hos certo iudicio quesivisti: filii illi antequam noti, hi autem noti et dilecti et electi antequam filii. Itaque totum illi hoc nature, hi beneficio tuo imputent, quod filii tui sint, unde fit ut sepe hec fu
Abbreviated transcription (Latin):
q uxoris auariciam q uiro ip̃o rapa¬
tior sue insexu tyramudem mris mo¬
dis ex̾cuit Sed quo feror Guis aut
uetres aut nouos numeret tyrannos
qui tam multi hõdieq tamq alte
huic suis operibus ac potentia po¬
pulorum huit moribus ac demen¬
tia radicati sunt ut ne mĩari iã
ualeant ne quelli neq minus apd̃
nos quam apud egyptios aut mie¬
dos libert ate pessundata aut se¬

Expanded text:
que uxoris avaritiam, que viro ipso rapacior in sexu suo tyrannidem miris modis exercuit. Sed quo feror? Quis aut veteres aut novos numeret tyrannos? Qui tam multi hodie, tamque alte, hinc suis opibus ac potentia populorum, illinc moribus atque dementia, radicati sunt, ut nec numerari iam valeant, nec convelli, neque minus apud vos quam apud Egyptios aut Medos libert
Abbreviated transcription (Latin):
unus ille multos habet ignotos ꝑ¬
iculosior status sDũs nobis est
pessimus R S non erit diu si bñ
philosophis uisumi uisum est uiolen¬
tum nullum esse duiturnũ et sane
si uel unum pr̃ia tiuem bonũ habe¬
De indocto pre ceptore . G. d

Expanded text:
 hostem, unus ille multos habet incognitos, p hostem, unus ille multos habet incognitos, periculosior status. Dominus nobis est pessimus. Sed non erit diu. Si bene Philosophis visum est, violentum nichil esse diuturnum. Et sane si vel unum patria civem bonum habeDE INDOCTO PRECEPTORE Est
Abbreviated transcription (Latin):
emptura sen p̃cio iudeatur nsq
adeo prẽs esse uestros quod nati
eant puduit uos .n. pene uos om̃s
inẜuicio nati atq educati ut do¬
loris antequant sit nonam quere¬
le materiam nunc habetis
Potentis dñi graui p̾minur iugo
Raristophanis poete utilis fa¬
bella q̃ mouet non nut̾endũ m
utͥbus leonem tũ si mutritus fi̾t
obsequendum illi ẽẽ nec tyranuiꝰ¬
dis naturale malum impacientia
tumulaudum quaq ip̃e fecerit po¬
tençia delectandum raro equidem
tyrãnus absq culpa ciuiũ surrexit
in populo uetus est autem ꝓ uerbĩ
quod intristi D Dominũ impor¬
adeo est aut ad bom̃ĩ ex̾citiũ seu
ad malorum penam par est ut di¬
iuno imperio te subnectui esse sen᷑¬
tias non humano. Cui minister
si ininucior uidetur pacientia fortasẜ
efficiet ut nusteat rnf mitescat
uix est ullum tam ferox ingeniũ ut
non obediam et obse quio lematur uł
ferendum demqz uel ponendui est
onnie quod p̾mt nempe nchil
est tercum preter impacientiam q̃

Expanded text:
deatur, usque adeo patres vestros esse quod nati erant puduit: vos enim pene omnes in servitio nati atque educati, ut doloris antiquam, sic novam querele materiam non habetis. Potentis domini gravi premimur iugo. Aristophanis Poete utilis fabella, que monet non nutriendum in urbibus leonem; tamen si nutritus fuerit, obsequendum illi esse. Nec Tyrannidis naturale malum impatientia cumulandum, quanque ipse feceris potentiam detractandum: raro equidem tyrannus absque culpa civium surrexit in populo. Vetus est autem verbum. Ede quod nutristi. Dominum impora Deo est, seu ad bonorum exercitium, seu ad malorum penam, par est ut divino imperio te subiectum sentias, non humano. Cuius si minister immitior videtur, patientia fortassis efficiet ut mitescat. est enim ullum tam ferox ingenium, ut non obedientia et obsequio leniatur. Vel ferendum denique, vel ponendum est omne quod premit, nempe nichil est tertium preter impatientiam, que,
Abbreviated transcription (Latin):
tibus nntus aculeis plena est Ita
ut uides non penitus aut impune
senunt tyramur et multa plebs pre¬
mitur D. Inclementi ssiiꝰ nob̃
est dũs R Non tot passi e eñt
dm̃i nec tami late furerent insi
populi insaiirent et cuiq ciuiũ
proise carior foret res p̾nata ꝙͣ
publica ueluptas quam gloria pe¬
tuma quam libertas uita quam
uirtus  Unũ dñiu serua fert
patria R at non unũ s xxxsił¬
lumen altum athenẽ O Pria do¬
minũ unũ fert R Multos aũt
roma Qius caligulas nescrat ac
nerones et domnciauos et comodos
et helyogabalos et bassianos et
galienos at ne singula mipern
probra exequar maxnuos et pie¬
tates bostes Iulianos atdecios
sardanapalini assyria ꝑtulit Cy¬
rum persia Alexandrum persia
olc asya reges dictos uere auteni

Expanded text:
tibus intus aculeis plena est, ita tibus intus aculeis plena est, ita ut vides non penitus aut impune seviunt tyranni, aut inulta plebs premitur. Inclementissimus nobis est dominus. Non tot passim essent domini, nec tam late furerent, nisi populi insanirent, et cuique civium pro se carior foret res privata quam publica, voluptas quam gloria, pecunia quam libertas, vita quam virtus. Unum dominum serva fert patria. At non unum, slumen alterum Athene. Patria dominum unum fert. Multos autem Roma: quis Caligulas nesciat ac Nerones, et Domitianos ac Commodos, et Heliogabalos et Bassianos et Galienos ac, ne singula imperii probra exequar, Maximinos et, pietatis hostes, Iulianos ac Decios? Sardanapalum Assyria pertulit, Cyrum Persis, Alexandrum Grecia atque Asia. Reges dictos, vere au
Abbreviated transcription (Latin):
Utile uiciis et lasciuienti populo fre¬
num ꝑauor undecumq oriens a¬
mare nstiis expedit tunere/ quid¬
quid id quidem sit nemo tam trux
dñs ut non crudelentior sit uolun¬
Has ꝓsperitatis comes ac filia ma
le agentibus nichil peuis quami se
est riuñe  Imquũ dñm̃ infaus¬
ta plebs patitur E Nullus m
trede in mi̾sea plebe miserior ꝙͣͣ
tyrãinis quod si dubitas dyoisiũ
contemplare ille uir impbet non
indoctus de serpõ et sua tyramude
ꝙ̃ sentiret aptissime pendentis suꝑ
amiri ꝟ̾ticem gladii cuspide decla¬
uit nota est hystoria Cmet plebs
tyramiũ et tyramuis plebem sit
reciproco ꝑ auore se cruciant hoc re¬
fert quod miseria plebis aꝑta est
tyramu latet non minus tñ affli¬
git purpureo uelamine uelamme¬
tectum uulnus nec minus auree
grauant compedes ꝙͣ ferree Est
eciam sua ut in sordibus utq in
dore misena Aurea quidem tyrani
uestis exfnsetus obuerte illam ardẽ¬

Expanded text:
utile vitiis, et lascivienti populo freutile vitiis, et lascivienti populo frenum, pavor undecunque oriens. Amare insciis expedit timere quicquid quidem sit: nemo tam trux dominus, ut non truculentior sit voluptas, prosperitatis comes ac filia. Male agentibus nichil peius quam secuest ruine. Iniquum dominum infausta plebs patitur. Nullus, michi crede, misera in plebe miserior quam Tyrannus, quod si dubitas, Dionysum contemplare: ille vir improbus nec indoctus, de se ipso suaque tyrannide quid sentiret, aptissime pendentis supra amici verticem gladii cuspide, declaravit. Nota est historia. Timet plebs Tyrannum, et Tyrannus plebem, sic reciproco pavore se cruciant; hoc refert, quod miseria plebis apparet, et Tyranni latet. Non minus tamen affligit purpureo velamine tectum vulnus, neque minus auree gravant compedes quam ferree; est et sua, ut in sordibus utque in dore, miseria. Aurea quidem tyranni vestis extrinsecus? Obverte illam: arden
Abbreviated transcription (Latin):
publica ꝑ S fortasse id
merito et id scelus sceli est debitũ
non solune apud inferos s ubiaz
feri iudices ubuq nsciencia snum
opus ex̾cetꝭ et si sepius cutetur it̾¬
dum ꝓperat uerimiq reip̃ã fit
quod scribitur utiq est deus uidicãs
eos int̾ra demones ex honñbus
fieri quidam opmati sunt ꝑꝑetua
triminũ licentia peccandi q libi¬
dine quod forte tollerabilius dictũ
sir malaruim uoluntaitum similitu¬
do efficit qua homo malus atq
in malis obstinatus pene demonẽ
equat cui sentencis si recipitur
illa fortassis omuino nou dissona
fuerit/ ut permissu diuine iusticie
deuiouem demon p̾mat Qua in
re illud dum taxat ut iudetur ẽ
mserum quod non nũꝙͣ scela̾toꝵ
suppliciis miscentur in noxii et
niis uerum crebrum q deprehen¬
neglecti incestus addidit integrũ
quod ip̃mi non sine certa s nobis
occulta iusticia dei fieri indubita¬
ta fide creditur D Ceudelem dũm
ꝑpetimur  Crudelitas quidem¬
mala et nature honi aduors a s

Expanded text:
publica. Sed fortassis id merita; et id sceleri scelus est debitum. Non solum apud inferos, sed ubique feri iudices, ubique iustitia suum opus exercet; etsi sepius cunctetur interdum properat. Verumque re ipsa fit quod scribitur; “utique est Deus iudicans eos in terra”. Demones ex hominibus fieri, quidam opinati sunt, perpetua criminum licentia peccandique libidine; quod, ut forte tolerabiliter dictum sit, malarum voluntatum similitudo effecit, qua homo malus, atque in malis obstinatus pene demonem equat. Cui sententie, si recipitur, illud fortasse non dissonum fuerit, ut permissu divine iustitie demonem demon premat. Qua in re illud duntaxat, ut videtur, est miserum, quod nonnumquam sceleratorum suppliciis miscentur innoxii, et nimis verbum crebrumque comprehenneglectus incesto addidit integrum quod ipsum non sine certa, licet vobis occulta, iustitia Dei, fieri, indubitata fide creditur. Crudelem dominum perpetimur. Crudelitas mala quidem, et nature hominum adversa, sed
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑti scumt S celesti sapiencie sos¬
pitatriti optime suis q consilus
atq auxeilus te uirtutis que ne per
hanc queritur salutis debitorem
statuas sentias q pia confessione
grato aĩo quodq est scuptũ nẽo
p̃t esse ꝯtinens insi deus det et
hoc ip̃m erat sapiencie scire cuiꝰ ess
hoc donũ tibi nomĩatim dictum
credas atq ad omueni uirtutem
intelligas referendum D Ual¬
de quideni esse cupio nec sum bo¬
mis R olu ualde cupias ⁊es do¬
cebit intense uoluntatis iudiciũ
perseuerancia est sie aũt gra¬
tuitũ dei donũ uirtus et ꝓfecto
en largitor ille syden̾s nisi con¬
stanter optantibus iust ant̾ q pe¬
bit siue tanta in re ulle sunt ꝑtes
ingemi humami et tr̃ inte ucĩone
feruida ⁊ es egeat cũ et continua
eget et diutna nam quod studio
queritur repente non ꝓueiit Git
quo cũ te uerteris perseranti opꝰ
est amino O missis ergo neglec¬
alacrius si memineris semꝑ qz

Expanded text:
perti sciunt, sed celesti sapientie sosperti sciunt, sed celesti sapientie sospitatrici optime, suisque consiliis atque auxiliis te virtutis, queve per hanc queritur salutis, debitorem statuas, sentiasque, pia confessione, grato animo, quodque est scriptum: “Nemo potest esse continens nisi Deus det” et hoc ipsum erat sapientie, scire cuius esset hoc donum tibi nominatim dictum credas, atque ad omnem virtutem intelligas referendum. Valde quidem esse cupio, nec sum, bonus. An valde cupias, res docebit; intense voluntatis indicium, perseverantia est. Sive autem gratuitum Dei donum virtus et profecto eam largitor ille sidereus, nisi constanter optantibus instanterque presive in tanta re ulle sunt partes ingenii humani, et cum intentione fervida res egeat, tum et continua eget et diuturna nam quod studio queritur, repente non provenit, sic, quocunque te verteris, perseveranti opus est animo. Omissis ergo neglecalacrius, si memineris semperque
Abbreviated transcription (Latin):
si possem ꝑ estude mam pote¬
ris ut si bona fide uis esse iã n¬
cipis sed segniciem uita Si eiu mi¬
ninia rerum non h abent᷑ gratis
quid de uirtute speres qua ml an re¬
bus hoñn maius nil altius non
tu illam quasi diu̾titulũ curarũ
s ut certum atq uintum iter ad
felicitatem cogita uaca illi et insis¬
te summo insu totoq aĩ pondere
neq uero temporis ꝑticułã ut io¬
cundo ciudam ex̾ticio s ut ordina¬
rio iute officio quod te beatũ et
nulli ꝯ egentem rei faciet. unulsĩ
tempus onme studĩ inpende qd̾
rebus sepe uilissims impendisti
Et ad memoriã refer illud sanũ
magis efficax q qm̃ comꝑtũ u̾m
marci uarromis ex satyrarũ eie libro
Si quantun oꝑe supsisti inquit ut
tiuis pistor bonũ faceret paneni
eius duõdecimã phi̾e dedisses ip̃e
bonus iam pridem ess factꝰ quod sic
accipias uelim non ut trene phre que
ex frequentatis artibus habitũ spon¬
det cuꝰ quanta fit ꝓmissi fides ex¬

Expanded text:
si possem. Stude; nam potesi possem. Stude; nam poteris; et, si bona fide vis esse, iam incipis, sed segnitiem vita. Si enim minima rerum non habentur gratis, quid de virtute speres, qua nil in rebus hominum maius est, nil altius? non tu illam quasi diverticulum curarum, sed ut rectum atque unicum iter ad felicitatem cogita; vaca illi et insiste summo nisu totoque animi pondere, neque vero temporis particulam, ut iucundo cuidam exercitio, sed ut ordinario vite officio, quod te beatum et nullius egentem rei faciet, universum tempus, omne studium impende, quod rebus sepe vilissimis impendisti; et ad memoriam refer illud sanum magisque efficax quam comptum verbum Marci Varronis, ex Satyrarum eius libro. “Si, quantum opere sumpsisti, inquit, ut tuus pistor bonum faceret panem, eius duodecimam philosophie dedisses, ipse bonus imapridem esses factus;” quod sic accipias velim, non ut terrene philosphie, que ex frequentatis actibus habitum spondet cuius quanta sit promissi fides ex
Abbreviated transcription (Latin):
beat hand dubie dei donũ ut
male autem ꝑuersitas sit nolẽ¬
tis illud penitꝰ non lic cũ uo
liuntas bona uirtutis et mala
uitu ⁊adie sit Atq ita uirtutis
mopiã nõ patit᷑ insi qui uult
quia pͥma et maxima pars uir¬
tutis est uelle d Quid ꝙ uirtutẽ
uolo nec assequor R Multi se id
putant uelle quod uolunt id nolle
ꝙ nolunt sic quisq se fallit seqz
boni aiudum non modo alus s
sibi eciam persuadere intitur nec
cui ꝙ̃ faciius ꝑsuadet quam delec¬
tabilis uera uirtus falsa uirtutis
opinio sit delectat ut et populũ
et amitos fallere et falli isuper
dulce fit O Scio me uelle nec
posse bonũ fieri ROt sit ita uel¬
le non sufficit desiderio opus est
eo q non modico s uehementi uos
autem mala ura feruentissuue
cripitis bona multis tepidissime
unde fit ut diuites multi sint
boni aũt ꝑ aucissimi Nani quid
miri est arsi citius ad aoptrtũ
ardens intentio ꝙͣ uoluntas lenta
pronehiturͣ S Uellem bonus esse

Expanded text:
beat haud dubie Dei donum, ut beat haud dubie Dei donum, ut male autem perversitas sit volentis; illud penitus non licet, ut non et voluntas bona virtutis, et mala vitii radix sit. Atque ita virtutis inopiam non patitur, nisi qui vult, quoniam prima et maxima pars virtutis est velle. Quid, quod virtutem volo nec assequor? Multi se id putant velle quod nolunt, id nolle quod volunt; sic quisque se fallit, seque boni avidum non modo aliis, sed sibi etiam, persuadere nititur, nec cuiquam facilius persuadet, quam delectabilis vera virtus. Falsa virtutis opinio sic delectat, ut et populum et amicos fallere, et falli insuper dulce sit. Scio me velle, nec posse ideo bonum fieri. Ut sit ita, velle non sufficit: desiderio opus est, eoque non modico, sed vehementi. Vos autem mala vestra ferventissime cupitis, bona vultis tepidissime, unde fit, ut divites multi sint, boni autem paucissimi; nam quid miri est, si citius ad optatum ardens intentio, quam voluntas lenta provehitur? Vellem bonus esse
Abbreviated transcription (Latin):
T uirtutis mops sum R umn
dampnũ iustus dolor insi
quod omnes alie mopie natura¬
les aut fortuite aut uiolente ẽẽ
pũt hec una procul dubio uolim¬
taria est Cetere auten uel ni cor¬
pore uel ni ingenio me moria¬
q nel eloquio seu exterius n re¬
bus sunt que quidem omia nõ
qualia exoptantur obueniũt s
qualia ciiꝰq sors tulerit hec
una autem in uoluntate consistit
quam pro arbitrio sibi quisq mo¬
deratur atq efficit. Neq eñi alia
pt esse homini uolinitas insi quã
uult is ciui ꝯ illa est qua et hoc
ipiũ uult et quetũq uult alia
Alioq̃ si ut uiriũ utq ingemi
siue elequii siue opũ defectꝰ ni¬
uite accidit sic accideret uolinita¬
tis nec prenno digna uirtus nec
supplicio digna esset miquitas
nũt autẽ non uolinitas nobis
hec aut illa s huiꝰ atq illius e¬
lectio ac libertas nascentibus da¬
ta est que in bonũ flexa bonos
faicit indiu̾sum malos uti lic
hac ut libet et si ut bene un li¬

Expanded text:
t virtutis inops sum. Verum damnum iustus dolor, nisi quod alie omnes inopie naturales, aut fortuite, aut violente esse possunt, hec una proculdubio voluntaria est. Cetere namque vel in corpore, vel ingenio memoriaque vel eloquio, seu externis in rebus sunt, que quidem omnia, non qualia exoptantur obveniunt, sed qualia cuiusque sors tulerit; hec una autem in voluntate consistit, quam pro arbitrio sibi quisque moderatur atque efficit. Neque vero alia potest esse homini voluntas, nisi quam vult is, cuius illa est, qua et hoc ipsum vult, et quecunque vult alia. Alioquin, si ut virium, utque ingenii, sive eloquii, sive opum defectus invito accidit, sic accideret voluntatis, nec premio digna virtus, nec supplicio digna esset iniquitas. Nunc autem non voluntas vobis hec aut illa, sed huius atque illius electio ac libertas nascentibus data est, que in bonum flexa, bonos facit, in diversum, malos. Uti licet hac ut libet: etsi ut bene uti li
Abbreviated transcription (Latin):
in finem exꝑgiscens nũt quea in¬
cipis duiu iuxta est que̾laꝵ fuus
batus aspiceres D. Heu michi
iam senex sũ E Hoc ne igit᷑
dendum erat D. Senex sum E aAu
oblitus es ut imper tibi per famili¬
ariter notus unus modernoꝵ sm̃a
rei huiꝰ extempore protulit non
mod̾nam s antiquis parem clĩco
eñĩ dicenti compacior tibi nani ut
Ui deo senescis esses utnam qual
eras qũ te p̾mũ noni Subito
ille respondit parum ne ergo tibi
camens uideor insi ampliorem mñ
nunt eciam amencĩa in ꝑtire̾is
Noli queso michi ꝯpatere ꝙ sum

Expanded text:
in finem expergisceris, et tu queri inin finem expergisceris, et tu queri incipis, dum iusta est querelarum batus aspiceres. Heu michi iam senex sum. Hoc ne igitur dendum erat. Senex sum. An oblitus es, ut nuper tibi perfamiliater notus unus modernorum sententiam rei huius ex tempore protulit, non modernam sed antiquis parem? amico enim dicenti: “Compatior tibi: nam, ut video, iam senescis; esses utinam qualis eras quando te primum novi!” subito ille respondit: “Parum ne tibi ergo amens videor, nisi ampliorem michi nunc etiam amentiam impreceris? noli que
Abbreviated transcription (Latin):
nis admouet poteris ne ab errares
publicũ tibi iter oñditur siue id qͦ¬
demi satis ingeritur uel curuatus
inicede solent ceci nnuiam mauu ee¬
trahi O Subito senui R ỹmo
sensim pede tentun paulatim leui¬
ter s nichil cogitantibus omĩa subi
Da tibi fuerit seuectꝰ t̾ singuli dies
inte flendi erant illis em̃ passibus
adhunc f̾iinũ ib̃as D Hen se¬
nu R O uotorum instabilitas
huc maxiie an belabas hnc ꝑue¬
nre optabas huc non posse ꝑtin¬
gere formidabas quo cũ ꝑuentũ
sit ingemisceris monstrũ incredi¬
bile insi tam crebrun esset senes
fieri uolunt omes senex ẽẽ uult
riam senex diti adimiuriã tͣhũt
quasi sit probrum semusse Qd̾
profecto nuillus udea deb insi qͥbꝰ
dedecus sit uixisse que nigens nõ
inficior turba est cui te tñ exemp
sana consilia in am̃i nõ desten¬
dunt M Tandem senui E Et
quod ager et quot equor et quot
bellũ et quodt alea decipit singu¬
la det̾menta dinumerent᷑ tu unꝯ

Expanded text:
nis admnis admpublicum tibi iter ostenditur, si ne id quidem est satis, ingredi vel curvatus intende. Solent ceci in via manu retrahi. Subito senui. Immo sensim, pedetentim, paulatim, leniter; sed nichil cogitantibus omnia subitda tibi fuerat senectus, singuli dies vite flendi erant: illis enim passibus ad hunc terminum ibas. Heu senui. O votorum instabilitas: huc maxime anhelabas, huc pervenire optabas, huc non posse pertingere formidabas, quo, cum perventum esset, ingemisceres. Monstrum incredibile, nisi tam crebrum esset: senes fieri volunt omnes, senex esse vult riam, senes dici ad iniuriam trahunt, quasi sit probrum senuisse, quod profecto nullis videri debet, nisi quibus dedecus sit vixisse; que ingens, non inficior, turba est, cui te tamen exemptusana consilia in animo non descendent. Tandem senui. Et quos ager, et quos equor, et quos bellum, et quos alea decipit, singula detrimenta dinumerant, tu unus
Abbreviated transcription (Latin):
tune redeuntem ita repulit uade
inquit hoc iam pr̃i tuo neg aui¬
D senni osi mea nunt redeat
inuentus A Reu̾suram modo
illam dixi iam reu̾sam dico si
taui facile uotorum onui compos
fias inchil in casu uoles panꝑ
certe diuicias optare potest liber¬
tatem ẜuus decorem deformis sa¬
intatem eger fessus requiem exul
reditum Ac inuentutẽ optare ne¬
quit nerus senex puerile potus
uotum esti D Senui hen cur
tam cito dulcis me inuenta dese¬
runt R Nñꝙͣ non deseruit quod
prie affuit quod augebat. Ua¬
nũ autem esti optare quod ha¬
beri nequit nocuit q habitũ et
et si redeat nociturũ sit S iã
parce suspiriis dum bot ammo
fueris cito canus fieri poteris
senex nũꝙͣ desideriũ eñĩ iuiuen¬
tutis insenc quid est q aluid ꝙͣ
quedam ꝓuericia senectr̃tisD
Senui nturnatus q sum R Ian
terram aspite unde ueneris et quo
ꝑgis cogita hunit egressus huc re¬
dis natura te pñcipii suuul q fi¬

Expanded text:
crine, redeuntem, ita repulit. “Vade, crine, redeuntem, ita repulit. “Vade, inquit, hoc iam patri tuo negavi”. Senui. O si mea nunc redeat iuventus! Reversuram modo illam dixi; iam reversam dico. Si tam facile votorum omnium compos fias, nichil incassum voles; pauper certe divitias optare potest, libertatem servus, speciem deformis, sanitatem eger, fessus requiem, exul reditum; at iuventam optare verus senex nequit; puerile potius votum est. Senui. Heu cur tam cito dulcis me iuventa deseruit? Nunquam non cito deseruit quod ere affuit quod angebat; vanum autem est optare quod haberi nequit, nocuitque habitum, et si redeat nociturum sit; sed iam parce suspirii: dum hoc animo fueris, cito canus fieri potes, senex nunquam; desiderium enim iuventutis in sene, quid est aliud, quam quedam pueritia senectutis? Senui incurvatusque sum. Iam iam terram aspice; unde venis, et quo pergis cogita: hinc egressus, huc redis. Natura te principii simulque fi
Abbreviated transcription (Latin):
atq solidam uuentutem neq
incipientem et adhuc uirdem
senectam pessimam om̃s et ꝑi¬
culosissimam uite ꝑtem adoles¬
tentiam ⁊equiriuit O quartu¬
et uicesimũ anuũ dicunt ubi
te ⁊ eliquimꝰ ne quem lateat ꝙͣ
Uoe preteritaꝵ peniteat fedita¬
tum qui non iuusi tempꝰ app̾me
illie ydoneun exoptatis D̾ Se¬
nui cur non cum uirgiliano ⁊e¬
ge suspirem O michi p̾teritos ⁊e¬
ferat si iupiter annos R at ml
tale suspiranten legnn ꝯ sociatẽ
nil platonem ml fabiũ mi catho¬
ueni et fugerunt senee s sunt
fateor sapientes rariores ⁊egibus
itaq ⁊ ex euander fuit sapiens
Non eque saue illud enandrũe sus¬
uulgatumq surdam stulti seues
et profugam dun adolescenciã re¬
irritis atq uiam artificio neͣ iõ¬
ał nis anfertur indomuite qua in re
facere ad mõdum lusit ad̾ anus pũ¬
ceps tanescenti cuidam quod per¬
tebat neganerat eundem postea
ad easdem p̃tes mẽdicato interĩ

Expanded text:
ac solidam iuventutem, nec ac solidam iuventutem, nec incipientem nec adhuc viridem senectam: pessimam omnes et periculosissimam vite partem, adolescentiam, requirunt; “o quintum vigesimum annum, dicunt, ubi te reliquimus?” ne quem lateat, quam vos preteritarum peniteat feditatum, qui non nisi tempus apprime illis ydoneum exoptatis. Senui: cur non cum Virgiliano rege suspirem: O michi preteritos referat si Iuppiter annos!? At nil tale suspirantem legimus Socratem, nil Platonem, nil Fabium, nil Catonem, et fuere senes; sed sunt, fateor, sapientes regibus rariores; itaque si rex Evander fuit sapiens, non eque sane illud Evandrium susvulgatumque. Surdam, stulti senes, et profugam adolescentiam reirritis, atque inani artificio nature vis affertur indomite; qua in re facete admodum lusit Hadrianus princeps, canescenti cuidam, cui aliquid negaverat; eundem postea, ad easdem preces, medicato interim
Abbreviated transcription (Latin):
at aque suauissimꝰ fuit situi
ut putat cycero et ut ego sencio
gustum metus extiuxerat urge¬
bat interguu/ alexander uictor
uos atergo ⁊ apidũ temp ꝯ p̾uut
amnu celeres precipites q dies hoe¬
q uolatiles añ oculos aũt mors
est neq artatus reditus nec
impuls mora neq p̾uent ꝯ est
tuͣsitus mie huiꝰ tot difficultatibꝰ
tantis q t̾roribus obsesse queso q̃¬
nam ꝑs bona est s intelligo nẽpe
etatem ꝓbris ac libidinibus ap¬
tiorem bonam dicitis et huit qdẽ
frandi mos ut bonũ dicat᷑ quod
affectui mentis aptissimũ est ꝙ̃¬
uis affectus ip̃e sit pessimꝰ sic
cathenam predo captis nĩ sonti¬
bus sit tyrannꝰ arceni lib̾tati ple¬
bis impositam sic uenesicꝰ pñ¬
q neminem istorũ qui au nos ir¬
reduces deplorant puericiam qui dẽ
uel infanciam iudeas optare q̃
profecto optime ꝑtes essent si ab¬
esse longissime a semo bonũ ess
ut memorant S neq adultam

Expanded text:
 aque suavissimus fuit; sitis,  aque suavissimus fuit; sitis, ut putat Cicero, ut ego sentio, gustum metus extinxerat: urgebat in tergum Alexander victor. Vos a tergo rapidum tempus premit, anni celeres, precipitesque dies, hore volatiles. Ante oculos autem mors est; nec arctatis reditus, nec impulsis mora, nec preventis est transitus. Vie huius, tot difficultatibus tantisque terroribus obsesse, quenam, queso, pars bona est? Sed intelligo: nempe etatem probris ac libidinibus aptiorem bonam dicitis. Est hic quidem fandi mos, ut bonum dicatur, quod affectui utentis aptissimum est, quamvis affectus ipse sit pessimus. Sic catenam predo, captis insontibus; sic tyrannus arcem libertati plebis impositam; sic veneficus preIta neminem istorum, qui annos irreduces deplorant, pueritiam quidem vel infantiam videas optare; que profecto optime partes essent, si abesse quam longissime a senio bonum esset, ut memorant; sed nec adultam
Abbreviated transcription (Latin):
minas letos dies qui diuu ade¬
rant tristes latentibusq malis
pleni erant nunt ut leti uidẽa
nichil est tause insi auod abiert
quod illis p̃ciũ desiderũ tibi au¬
gent irredituri multa q secuni
tibi olun segnius forsan amata
⁊ apientes Stultus eñi nichil płe
amat insi quod perdidit O Se¬
mu o si dilapsa redeat niuent ꝯ
R. Non minus stultũ ꝙͣ in aue
uotum ut tu sentis acsi altius
aspires non efficax redibit em̃
in tempore et ut scriptũ uides
⁊emouebitur ut aquile niuenta
tua D Senui et etas bona re¬
tro est R Omĩs etas ut bona
bonis sic male utentibus in ala
ut̃sq aũt breuis ꝓrsus ut extre¬
iua ꝓxnma est ubi nos manet
hit bonoꝵ mertes huit supplici¬
uiui malorum que nam hec ir
etas bona ubiq aspera semper
fugax nsi quantum ad et̾ita¬
tem ua est Alioquin et si dul¬
ce aliquid messet oem̃ futra dul¬
cediuem extnictura uideretur qͥs
eñi fugiens de gustat fugientẽ
dario fetide atq obseue potus¬

Expanded text:
minas letos dies, qui, dum ademinas letos dies, qui, dum aderant, tristes lamentisque suis pleni erant, nunc ut leti videantur, nichil est cause nisi quod abierunt quidque illis pretium, desiderium tibi auget, irredituri, multaque secum tibi olim segnius forsan amata rapientes. Stultus enim nichil pene amat nisi quod perdidit. Senui. O si dilapsa redeat iuventus! O non minus stultum quam inane votum ut tu sentis, at, si altius aspires, non inefficax: redibit enim in tempore, et, ut scriptum, vides. “Renovabitur ut aquile iuventus tua.” Senui et etas bona retro est. Omnis etas ut bona bonis, sic male viventibus mala, utrisque autem brevis, prorsus et extremo proxima est, ubi vos manet hinc bonorum merces, hinc supplicium malorum. Quenam hec igitur etas bona, ubique aspera, semper fugax, nisi quantum ad eternitatem via est? Alioquin, etsi dulce aliquid inesset, omnem fuga dulcedinem extinctura videretur: quis enim fugiens degustat? Fugienti Dario fetide atque obscene potus
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ nino deterior non semꝑ que delcañt
magis atq optant᷑ meliora sunt
multi malũ suũ tũcupis cũt quod
non esser nisi quia illud Satirici
Uerum est ꝓ auti disc̾nere pñt uera
bona D. Senui et letiores abier̃t
dies R Om̃i ferme dies tempoꝵ¬
equales inter se similiũ aĩ hom̃i diu̾si
sũ unus idemq aniniꝰ secum discore
huit inuente furor huit ipatĩa se¬
necte talibus uitam implene̾ iudi¬
ciis ut melius pntet esse qued peiꝰ
est optinũ q quod pessimũ Ceteꝵ
dies oniues in se bom bonus est eñi
⁊ ex et tonditor se culoꝵ ita q hic
fermidus hic gelidus hic siccus hic
huindus. hic mibilus hic serenus
hic turbidus hic tnͣ quillus Si ad
Uniu̾si decorem nature q erdinem
aspicias bom oñis Ad uos aũt ues¬
t rum q inditiũ. relati ex quo ꝓpe õs
mali mesti dubii solliciti laboriosi
anxii auari queruli flebiles enño si¬
inhiis tu michi nescio quos no¬

Expanded text:
. Immo deterior, non semper que delectant . Immo deterior, non semper que delectant magis, atque optantur, meliora sunt: multi malum suum concupiscunt; quod non esset, nisi quia illud Satyrici verum est: Pauci discernere possunt vera bona. Senui et letiores abierunt dies. Omnium ferme dies temporum inter se simillimi, animi hominum diversi; quin unus idemque animus, secum discors, hinc iuvente furor, hinc impatientia senecte, talibus vitam implevere iudiciis, ut melius putet esse quod peius est, optimumque quod pessimum. Ceterum dies omnes in se boni: bonus enim Rex est et conditor seculorum, itaque hic fervidus, hic gelidus, hic siccus, hic humidus, hic nubilus, hic serenus, hic turbidus, hic tranquillus: si ad universi decorem natureque ordinem aspicias, boni omnes. Ad vos autem vestrumque iudicium relati, ex equo prope omnes mali, mesti, dubii, solliciti, laboriosi, anxii, amari, queruli, flebiles, erumnosiIn his tu michi nescio quos no
Abbreviated transcription (Latin):
latas lilioꝵ quam ingrancium
tarbonũ tistas aspicere seq tñs¬
formandum signo smulem ma¬
lit esse qũi coruo D. Senu et
squalentes arant unltum ⁊uge¬
N Et tellus arata fructum fert
yberius et ex uite maturiores fructꝰ
bene tulta insenectute prouemũt
iuge te offendunt oris uultũ aĩ
compone non illum ⁊uge ocipãt
non uariant añi nisi ut formosior
sit nidies demq semꝑ te si nõ tu
enm neglexeris honest abĩt D Se¬
nui rugis q informibus obsitus
uix meipm agnoscor R Hoc tibi
mni ab incio euenturũ dixi minꝰ
quidem aude speculo miminebis
miuꝰ tus forsitan murꝰ aut du¬
bie mulierculaꝵ oculis placebis q̃¬
bus platere uelle maior ne bauitas
aut libida sit nescio At qui fidem
qui ꝯstantiam qui gͣuitateni qui pru¬
denciam querunt c̾tius int̾ h as
rugas quam in plains ac mollibꝰ
maxillio se quod cupinnt reꝑturos
ceperuñt S Senui melior ꝙ pꝰ
tergum hora ał etas remanet R¬

Expanded text:
lathos liliorum, quam nigrantium lathos liliorum, quam nigrantium carbonum cistas aspicere, seque, si transformandus sit, cygno similem malit esse quam corvo? Senui et squalentes arant vultum ruge. Et tellus arata fructum fert uberius, et vite maturiores fructus bene culta in senectute proveniunt. Ruge te offendunt oris? Vultum animi compone: non illum ruge occupant, non variant anni, nisi ut formosior sit in dies, denique semper te, si non tu eum neglexeris, honestabit. Senui, rugisque et informi situ obsitus: vix me ipsum agnosco. Hoc tibi iam ab initio eventurum dixi: minus quidem avide speculo imminebis, minus tuis forsitan, minus haud dubie muliercularum oculis placebis, quibus placere velle maior ne vanitas, an libido sit nescio. At qui fidem, qui constantiam, qui gravitatem, qui prudentiam querunt, certius inter has rugas, quam in planis ac mollibus maxillis, se quod cupiunt reperturos sperent. Senui meliorque post tergum etas remanet