comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
det̾nuat᷑ et ob eã cãm quisq dissilis sui ẽ uestigus seuũ delirãtiũ ingressa mui̾ũ
xocilis Inuentus magno spũ ad suxͤmũ stulticie cutiuẽ cuasit p̾mos studis ac
sedoã t̃nis atqi de iiceps facile uuicentib Sic ꝑ manus traditus et int̃ manus
auctus furor ꝙt ad nouissuos ꝑuenturus sit metioi aiõ difficile ẽ q̃iuis et
illud forsan ẽ uerũ Iã ad extrema poruentũ esse et in nobis eẽ ꝯpletum qd
aute cot stlã dictum erat omue in p̃cipiti iitũ stetit ut sine unin̾a nullus
ult̾ior sit ꝓgressus Et forte licentius institisse bedcar huic loco ꝙͣ sate ex si au
nota sit̃ molestiarũ mrarid pͥma et maxiia ex huã generis atq d p̾ius stalie
cõmiseratione ꝓuemens unde olum uirtutũ exemplaria petebant᷑ quõ hen
nic̃ uides peregrinorum uituud imatatione coronptã et domitarũ a se gc̃cium
ut quondam spoliis sit nut̾ exrorib exundantẽ fortasse mirabi tuĩ me dolorẽ

Expanded text:
nat, et ob eam causam quisque dissimilis sui est. Vestigiis senum delirantium ingressa, nimium docilis iuventus magno spiritu ad supremum stultitie cacumen evasit, primos secundis ac secundos tertiis atque ita deinceps facile vincentibus. Sic per manus traditus et inter manus auctus furor, quantus ad novissimos perventurus sit, metiri animo difficile est. Quamvis et illud forsan est verum, iam ad extremam perventum esse, et in nobis esse completum quod ante tot secula dictum erat: «Omne in precipiti vitium stetit»; ut sine ruina nullus ulterior sit progressus. Et forte licentius institisse videar huic loco quam sat est. Quod sicui nota sit molestiarum mearum prima et maxima, ex humani generis atque in primis Italie commiseratione proveniens, unde olim virtutum exemplaria petebantur, quam, heu, nunc video peregrinorum rituum imitatione corruptam, et domitarum a se gentium, ut quondam spoliis, sic nunc erroribus exundantem, fortasse mirabitur tantum me dolorem,
Abbreviated transcription (Latin):
non posse antonius fatoretuo illo de obsesso pectore puoissiua quidẽ et effi¬
catissims prece depelleret Non exponami quas tentatiões corꝑis acq ã
solitaoii seues sicerit pathouius ac stephanus non inquirã quo ꝯsilio paphi-¬
intius tres dq aiuicos ex bibib ad deserta perduxit quasi ad tutiorẽ et deo
ꝓpuiquiorem locum qua uirtutis adiiratione inouachorũ turbas in solindinẽ
traxit helpidius qua caritate serapiẽ bis se hõi suũ fecit ut doiõs suos
pcĩ suitio liberaret Non narrabo pretatẽ diatoni effren p̾oris ostantiã
aidores adoln inisicordẽ innocc̃tii seueritatẽ Euagri indust̾am at labod̾e
non frutator qua in solitudine maltus ĩuctis dñi gregẽ parauit᷑ qͦ in
ppotui simulata cũ comuge latuit et leena ꝓ trepidis dec̾tante furore
heri poosequẽtis euasie non ostendam qua Iohcã chiptius surtute claniit¬

Expanded text:
non posse Antonius fateretur, ille de obsesso pectore purissima quidem et effinon posse Antonius fateretur, ille de obsesso pectore purissima quidem et efficacissima prece depelleret. Non exponam quas tentationes corporis atque animi solitarii senes vicerint Pachomius ac Stephanus; non inquiram quo consilio Paphnutius tres Dei amicos ex urbibus ad deserta perduxit, quasi ad tutiorem et Deo propinquiorem locum; qua virtutis admiratione monachorum turbas in solitudinem traxit Helpidius; qua caritate Serapion bis se hominum servum fecit, ut dominos suos peccati servitio liberaret. Non narrabo pietatem dyaconi Effren, Pioris constantiam, sudores Adolii, misericordem Innocentii severitatem, Evagrii industriam ac labores; non scrutabor qua in solitudine Malcus immitis domini gregem pavit, quo in specu simulata cum coniuge latuit et, leena pro trepidis decertante, furorem heri persequentis evasit. Non ostendam qua Iohannes Egitius virtute cla
Abbreviated transcription (Latin):
p̃secuit᷑ sit saltem pontificio futurus inlułis aun nec ea quiem arte ꝓficeret
minatus uigentibus si perstarent luiguam se pp̃ quã ea sibi iportunitas fieret
abscissuouui non loquar selicts solitudines utriusq macharii in quib mirabilud
patratores operum alt̾ ad nonagesinud alter ad cẽtestinũ uite ãnũ seiit᷑ non
atrugã qualiter moyses quidã ethiops de latrone fitut̃ ẽ pbr̃ solitarius xxĩ
sernus qualit̾ arsenius e senatore glõso maxiinus et xxi amator et siimet
contemptor enaserit ad quẽ ẽ illa uox celestis suge hoiẽs et faluateris et illa
arseui fune tate et quieste qualit paulus simplex connoiut̃ nactus ex
moribus dũ cnictum fugiens uxoris adulce̾ solitudinẽ petusset in tãta
stinuliaoitatem xpĩ q iriãm uenit ut spuũm pͥncipem im purorũ quẽ a se pelli

Expanded text:
presecuit, sic saltem pontificio futurus inhabilis, cum nec ea quidem arte proficeret, presecuit, sic saltem pontificio futurus inhabilis, cum nec ea quidem arte proficeret, minatus urgentibus, si perstarent, linguam se propter quam ea sibi importunitas fieret abscissurum. Non loquar felices solitudines utriusque Macharii, in quibus mirabilium patratores operum, alter ad nonagesimum, alter ad centesimum vite annum venit. Non attingam qualiter Moyses quidam Ethiops de latrone factus est presbiter, solitarius Cristi servus. Qualiter Arsenius e senatore glorioso maximus et Cristi amator et suimet contemptor evaserit. Ad quem est illa vox celestis: «Fuge homines et salvaberis»; et illa: «Arseni, fuge, tace, et quiesce». Qualiter Paulus Simplex, cognomen nactus ex moribus, dum convictum fugiens uxoris adultere, solitudinem petiisset, in tantam familiaritatem Cristique gratiam venit, ut spirituum principem impurorum, quem a se pelli
Abbreviated transcription (Latin):
ennio camen ashur aͥd decc̃et uiaeo nũ etiã quid expectes rom fuapto narura
spontaneo dauinãtes exilio sacoa sui p̃ntia colitudiit̃ illustrarut̾ de quib si exactꝰ
lasui uelim non possum non intulcare notissima Et emi hac in parte ꝙ ĩc̃enitiud
⁊ tii illus ue expectaueris ut tustb̃am tibi quas uocant patrum uitas quẽ titrilum¬
ubri sumplsse nrõs a marcho uarrone arbitior qui et ipe̾ de uitis patrid st̾gerat
Ded alio quod modo non tam inflãmandis deuotõe add ꝙͣ notitis᷑ rerũ studeus non
dica qua in spelimca sexahinta ãnos latuit dorotheus ut pd hamon coniige dĩrra
que secum ꝯtinentia uiogiali dus sixerat solus reliqũ lite hocd̃ in desto ntue
montis habitaus noussime felict̃ deo aĩam reddidit quõ cõitantib et haud̾rib
augolis as celum enutem tredecum̃ inde dieꝵ spatio semotus authoniu̾s uidit᷑
fugere alit̾ non ualens caxtum qr se guneus ne solitudino p̾uare᷑ aure abiꝰ

Expanded text:
en adhuc aliquid deesse, et video nunc etiam quid expectes: rem suapte natura spontaneo damnantes exilio, sacra sui presentia solitudinem illustrarunt. De quibus, si exactius loqui velim, non possum non inculcare notissima; etenim hac in parte quid incognitum est tibi? Illud ne expectaveris, ut transcribam tibi, quas vocant patrum vitas. Quem libri titulum sumpsisse nostros a Marco Varrone arbitror, qui et ipse de vitis patrum scripserat, sed alio quodam modo, non tam inflammandis devotione animis quam notitie rerum studens. Non dicam qua in spelunca sexaginta annos latuit Dorotheus; ut pater Amon, coniuge dimissa que secum continentia virginali diu vixerat, solus reliquum vite tempus in deserto Nitrie montis habitans, novissime felicem Deo animam reddidit, quam, comitantibus et gaudentibus angelis, ad celum euntem tredecim inde dierum spatio semotus Antonius vidit. fugere aliter non valens captumque se cernens, ne solitudine privaretur, aurem sibi
Abbreviated transcription (Latin):
mala hec hos steleoum ardores has morũ sordes ex orbiũ sentina obi taliũm
pessua merchium sedes est Int̾ quas infelict̃ selx licet iugẽdum coalestat et
un felicuis sit abes Siid gͦ ad meũ illus familiare ꝯsiliũ recuoro ut pestes
quas fugare non possumus fugianus in quã rem uincũ solitarie site portum ac
ꝓsugiumn stis de quo tam multa disserm ut Iam uerear ne sostidio tibi sun ne be
ipic̃i urbibus solitudo tibi loquatior uideatus¬

Expanded text:
mala hec, hos scelerum ardores, has morum sordes ex urbium sentina, ubi talium mala hec, hos scelerum ardores, has morum sordes ex urbium sentina, ubi talium pessima mercium sedes est, inter quas infeliciter felix licet ingenium coalescat, et unde felicius sit abesse. Quid ergo? Ad meum illud familiare consilium recurro, ut pestes, quas fugare non possumus, fugiamus; in quam rem unicum solitarie vite portum ac profugium scio. De quo tam multa disserui, ut iam verear ne fastidio tibi sim, ne ve ipsis urbibus solitudo tibi loquacior videatu
Abbreviated transcription (Latin):
nobis manis et p̾mium Illi eium alieua tiñ uitia nobis ꝓpomĩ ẽ et ura corueiẽ
Ile mortalis alĩ q periture patrie statum sibi bero temporalẽ glam̃ ꝓcurribat
Nos ĩortalis anuue salutẽ et ec̾uam uitã ꝙͣ obrẽ si maiora iiuorib et s
alienis nra ỹponimus sũma diligentia quecunq huic̃ ꝓpor̃o officiuĩ ꝓpellanus
Et quomodo inquie̾s hoc fiet tu ne uitis in exiluo pelles quod nec leges uinꝙͣ
pauere nec reges tr ne nouis artibusz res menodabilos ut absoluas deẜatum
ad hoc temxus iter ac diere luxũ diuitibus fuota seruis lamenta pauperibus
iuindiam plebi nobilitati superbrã frandem curie coluxtatẽ foro discordiã multitudĩ
auaritiã fere onũbus extorquere. cellem posse s non spero et facilius fateor oc
sulphur Ex echue uist̾ibus omne cenũ e ciuctis paludibus egeri posse ꝙͣ

Expanded text:
nobis maius et premium; illi enim aliena tantum vitinobis maius et premium; illi enim aliena tantum viticurabat; nos immortalis anime salutem et eternam vitam. Quamobrem si maiora minoribus et si alienis nostra preponimus, summa diligentia quecunque huic proposito officiunt propellamus. Et quomodo, inquies, hoc fiet? tu ne vitia in exilium pelles, quod nec leges unquam potuere nec reges? Tu ne novis artibus res inenodabiles ut absolvas, desperatum ad hoc tempus iter aggrediere? Luxum divitibus, furta servis, lamenta pauperibus, invidiam plebi, nobilitati superbiam, fraudem curie, voluptatem foro, discordiam multitudini, avaritiam fere omnibus extorquere? Vellem posse, sed non spero, et facilius fateor omne sulphur ex Ethne visceribus, omne cenum e cuntis paludibus egeri posse, quam
Abbreviated transcription (Latin):
An cicdiius lruiores nobis hic hostes ec̃ ꝙͣ apud nũmãtiã scipiomi Ille suã srbẽ
et unum ppłm oppignabat Nos adueosus miũdum carnẽ ac demoma ctanius
Quales hi tibi uidentus hostes ꝙͣ contordes ꝙͣ soliciti ꝙͣ seroces uenit ile dux ut dcm̃
est ad ext̾atum corruptum uictis fuhatis q ducabus successit Quid nos Nũquit᷑
non satrs in lauguidum cormptum q orbem ueniiuis et exemplis ihuauie
referctim non alieur tantum s et nostre Quot cadentes audiuimus quot ꝓsctos
uidinius quotiens ixĩ cecidiuus quot cadendi periculis subiatemus omĩa c̃cũ
pẽna t̾rorbus Nestri molles et encruati affectus hosces multi et indomiti
ingens paratum q dist̾ien Nullus sompno locus aut inhertiẽ si salutẽ si bictor
optanris utaniuo exemplo sictoriosi ducis qñ et nos rerũd nr̃aꝵ duces sumus
et poriculi paritas parem exrent cantionem Quid loquor inio quidẽ et ꝑiculũ

Expanded text:
an credimus leviores nobis hic hostes esse quam apud Numantiam Scipioni? Ille unam urbem et unum populum oppugnabat; nos adversus mundum, carnem ac demonia certamus. Quales hi tibi videntur hostes, quam concordes, quam soliciti, quam feroces? Venit ille dux, ut dictum est, ad exercitum corruptnon satis in languidum corruptumque orbem venimus, et exemplis ignavie refertum non aliene tantum sed et nostre? quot cadentes audivimus? quot prostratos vidimus? quotiens ipsi cecidimus? quot cadendi periculis subiacemus? Omnia circum plena terroribus: nostri molles et enervati affectus, hostes multi et indomiti, ingens paratumque discrimen, nullus somno locus aut inertie; si salutem, si victoriam optamus, utamur exemplo victoriosi ducis, quando et nos rerum nostrarum duces sumus, et periculi paritas parem exigit cautionem. Quid loquor? imo quidem et periculum
Abbreviated transcription (Latin):
post t̾ha raiuquore de dit hoc p̃aptum fateor eloquentrs studiostis q̃tiliauꝰ
et ⁊ non trausterit oquabit enm sero Inquit uemo pr̾ cquare cuiꝰ estigue
ibi utiai iusestendum putat nccẽ ẽ e seuꝑo sit postior qui sequit᷑. ad het ꝙ
que ut isic conuitũ pulc̾tine ita hit rolatũ supuatur sit Cet̾um ꝙ utilũ in
oratoria goc cͥ bent ortiate q lequendi arte p̃cipit᷑ ad artẽ male cuopit ꝙ
Gureus: danmnabilit̃ ẽ traulatũ et quod ille iussit Imuplenimus Contẽ diuuis
equanii̾us uicinus Iau de sequatibus duces suuius uerẽnt qui nos scipͣtus
et saperꝰ ut cua casꝰq ies caue sĩ ꝓposita erat mmitatio cdicta ꝯaio In ut̃q¬

Expanded text:
post terga relinquere. Dedit hoc preceptum, fateor, eloquentie studiosis Quintilianus, post terga relinquere. Dedit hoc preceptum, fateor, eloquentie studiosis Quintilianus, amsi non transierit, aequabit. eum vero nemo potest aequare, cuius vestigiis sibi utique insistendum putat; necesse est enim semper sit posterior qui sequitur. adde quod que, ut illic cognitu pulcerrime, ita hic relatu supervacue sint. Ceterum quod utiliter in oratoria, hoc est bene ornateque loquendi arte, precipitur, ad artem male turpiterque vivendi damnabiliter est translatum, et quod ille iussit implevimus: contendimus, equavimus, vicimus; iam de sequacibus duces sumus; venient qui nos sequantur et superent, ut una eademque res varie sit. Proposita erat imitatio, edicta
Abbreviated transcription (Latin):
greratumn moueatꝰ pdeant ut reperte dissentiat᷑̃ cũ snuis hic nercupiat
alius illat quodꝰ emi iut̃ multos conueiat̾ cum secum quisq dissiderat usq adeo
libet eium dmoraꝵ ut ꝙ̃ paulo aute uideris non agnostas et ꝙ̃ mit̾ nosse uideate
post paululum ꝑciuictari oporteat cias ft̾ Ita nut̾ leci nut̾ t̾stes sut nut̾ huiles
nut̾ cati unt̃ semõ granes et ĩmnobilest nuiꝰ puerili leuitate colubiles ut illa
laui pariũ colusio et temeraria ioe collectio positio q et nuuitatio in horas que
nostor quo liserior et mouitores apuatur et autoritate se cõtegit et egeplo
nocet et si emus arusq natura suis uitiis habundet magua tꝰ̃ ꝑo malorũ
ex enulaniot̃ quadã Iuitandi qi libidine nata ẽ nam quis uiuꝙͣ mitator
suui duas errore ꝯtentus fuit transtendẽ delctãiumo et ꝯspiti et quos seg̃ba:

Expanded text:
gregatim prodeant, ut repente dissentiant, cum unus hac ire cupiat gregatim prodeant, ut repente dissentiant, cum unus hac ire cupiat alius illac. Quomodo enim inter multos conveniat, cum secum quisque dissideat usque adeo — libet enim immorari — ut quem paulo ante videris non agnoscas, et quem nunc nosse videare post paulum percontari oporteat cuias sit? Ita nunc leti, nunc tristes sunt, nunc humiles, nunc elati, nunc senio graves sunt et immobiles, nunc puerili levitate volubiles, ut illa iam parium collusio et temeraria ire collectio positioque et mutatio in horas, que nosior, quo liberior et monitores aspernatur, et autoritate se contegit, et exemplo nocet. Etsi enim cuiusque natura suis vitiis abundet, magna tamen pars malorum ex emulatione quadam imitandique libidine nata est. Nam quis unquam imitator sui ducis errore contentus fuit? Transcendere delectamur et conspici, et quos sequebamur
Abbreviated transcription (Latin):
M de ad meliora uõcantis aurc̃ p̃stent screpitus at pxtõrud errorũ fragor
iixedit ita pare mayna mortaliũ seu coleus seu coata beluarũ moribas
ꝓcurua in t̾ram et corpori obseque̾s aĩ neligens sine uirtutis alecebra
sune slla noticia sui met pm̃ trahit iglorũd arqi auxiud q̃ius ed nataua
melior mt̃dum pungat at sedicet et admourat sui obfat̃ tñ Impedim̃ta
que dixi hit̃ uite odum hiñ todii radiy huic illa inquietiub aũ qua mẽ priuee
pantur mortalis homo dum uiuit quid ꝙͣ miri est si horũ actus et
ꝯsilia flugtuant si quitquit inceꝑuit non deletat̃ nõ ẽ erum qd̵ uolebatꝰ a
me penitus corti seluit Certum et semꝑ bnũ selle sexietis. ⁊̃ sunum
uotorum in̾constantia sidmum stultitie arginuentũ c̃ non desiã tibi Ienecod̃
inculcare luoranti ꝙ̃ portũ petat mullus suns uẽtus ẽ staq suul eut̾¬
rodeutꝰ et strumq cum tedio uidisti aliĩ ut se raxtim boco moucaut et

Expanded text:
 ve ad meliora vocantibus aurem prestent, strepitus ac popularium errorum fragor impedit. Ita pars magna mortalium, seu volens seu coacta, beluarum moribus procurva in terram et corpori obsequens, animi negligens, sine virtutis illecebra, sine ulla notitia suimet spiritum trahit inglorium atque anxium; quamvis enim natura melior interdum pungat ac vellicet et admoneat sui, obstant tamen impedimenta que dixi. Hinc vite odium, hinc tedii radix, hinc illa inquietudo animi, qua nil peius patitur mortalis homo dum vivit. Quid igitur miri est si horum actus et consilia fluctuant? Si quicquid inceperint non delectat? Non est enim quod volebant, cum nil penitus certi velint. Certum et semper unum velle, sapientis est signum; votorum inconstantia summum stultitie argumentum est; non desinam tibi Senecam inculcare: «ignoranti quem portum petat, nullus suus ventus estredeunt, et utrunque cum tedio. Vidisti aliquando ut se raptim loco moveant, ut
Abbreviated transcription (Latin):
E periculo aut̃ negem quid eni peritulosius ꝙͣ periee ꝙͣnuis solus ꝑcas
cum quibuffelõ potuis mali olatud siorri soleat ꝑusse cũ nutis staq nobis
querz pellenda flagitia nostrs e finbus fuganae abidmnes cõpẜienda licuna¬
Castiganda mollitres Sorgendus as meliora aĩuis et quod elegant̾ ait paccus
ftelerum si bene penitet et addouda cupibnus praur sait̃ elementa et tenero
nuuis mentes aprorib formande studus alii regant uebẽ prã alii mulitũ

Expanded text:
est; periculo autem negem; quid enim periculosius quam perire, quamvis solus pereas? est; periculo autem negem; quid enim periculosius quam perire, quamvis solus pereas? cum quibusdam potius mali solatium videri soleat periisse cum multis. Itaque nobis quoque pellenda flagitia nostris e finibus, fugande libidines, comprimenda licentcastiganda mollities, erigendus ad meliora animus, et quod eleganter ait Flaccus: ... scelerum si bene penitet, eradenda cupidinis prave sunt elementa, et tenere nimis mentes asperioribus formande studiis. Alii regant urbem populi, alii militum
Abbreviated transcription (Latin):
ducum setordia cicentia q milit corruptũ acimuo correxit imperio q̃do ex castie
coquos et leuones et institorũ maguã atiẽ ccta q id genus fomẽta libidmad
cũ duobus scortorũ milibus que luxuriãri et ame politio extatio se quebanti
etdem illo die quo p̾mũ castra contigerat una p̃conis deuidtratios submouit
q̃ res multũ preclire ila et quast Iam cesꝑate uictoriẽ ꝯtulisse cred at sequti
utꝰ alii clari daces ħ clarissimũ noubsse sutffetorit̃ Nobis ut ad ic̃ uẽniã qui
non urbes non requa non excãtus s nostri pectoris statũ regendũ corrugõ dad¬
q sustepiuuti parua quead uidatur obuenisse ꝓuincia uerũ uõi ad ꝯpͥmẽdos
bellum difficilis q ꝓuĩcia c̃ seipiũ regere quid hr hic agondum nempe st me
roges qu p̃siets ducesq solitos dixi mauis illis forte negotiũ nimoro quia
fatear illis enum magnorum pplõrum aut exc̾cituum nobis omus aiõ cura ꝯnusra

Expanded text:
ducum secordia licentiaque militum corruptum acerrimo correxit imperio, quando ex castris coquos et lenones, et institorum magnam aciem, ceteraque id genus fomenta libidinum, cum duobus scortorum milibus, que luxuriari et fugere solitum exercitum sequebantur, eodem illo die quo primum castra contigerat una preconis denuntiatione submovit. Que res multum preclare illi et quasi iam desperate victorie contulisse creditur; secuti sunt alii clari duces, sed clarissimum nominasse suffecerit. Nobis, ut ad rem veniam, qui non urbes, non regna, non exercitus, sed nostri pectoris statum regendum corrigendumque suscepimus, parva quedam videatur obvenisse provincia; verum ubi ad comprimendos bellum difficilisque provincia est se ipsum regere. Quid igitur hic agendum? Nempe, si me roges, quod presides ducesque solitos dixi. Maius illis forte negotium, numero quidem fatear, illis enim magnorum populorum aut exercituum, nobis unius anime cura commisa
Abbreviated transcription (Latin):
pullicarum in platonii uidetur post̾imo unde ista bel stili oc̃l cotidiani ecꝭ ẜmouis
tam crebra mutatio Nnuirũ has odioras et ĩamenas iias int̾hil iuhꝭ ꝙͣ p̃ceps
et imporeuna uec suis uiꝙͣ ꝯtenta finibus iuexit imitatio inuectas q aliut
auxit q quomodo eiui fieri pt̾ ut uiendi tenor rlem maneat qis qui non se
uiotuti non suo Inditio non amicorũ ꝯsilus regendos ẜ emulatõmn fed abient de¬
mentie stultorũ ꝙ farooribus se uoluenos tradunt deiq qui nãm ꝓͥar exunt¬

Expanded text:
publicarum ut Platoni videtur, postremo unde ista vel stili, vel quotidiani etiam sermonis publicarum ut Platoni videtur, postremo unde ista vel stili, vel quotidiani etiam sermonis tam crebra mutatio? Nimirum has odiosas et inamenas nugas nichil magis quam preceps et importuna nec suis unquam contenta finibus invexit imitatio, invectasque aluit auxitque. Quomodo enim fieri potest, ut vivendi tenor idem maneat his qui non se virtuti, non suo iudicio, non amicorum consiliis regendos, sed emulatione, sed aliene dementie stultorumque furoribus se volvendos tradunt? Denique qui naturam
Abbreviated transcription (Latin):
dicis nos actiud tenebras suitaniur inq hoc unũ sindiũ et ferue̾e ille
doguatus ñ suipenitur atq utiuã tãcito uomi Inutatores si quĩ sut̃ duces
suos cquent ꝙ̃cito mali suitut suos qd̵ ad nor actiuet damd de or̃õid
engtuite ꝯslud pessimo artis additamẽto morũ sicus applicãtes relicta
nobis a xatribus magno cum stnore ad postos errorũ epempla cũstuittiꝰ
et niramur auctum insaui̾e crmulud cui omnes aditurt̃ detrahit nenus
potius mirer si quid iam ad amentie sĩmam desit̾ tot in unũ undiq
ooenuitib ingemis tantoq studio magistrorum et mahis actuũ uite¬
furor iste uersatur unss eium hec hdcuũ atq incessiã in dies mi̾ra siuiul
ac uidenda uarietas et nut podes conteneus ñt pudnda midaus cestis nũc
terram thentes nic̾ cubitũ arctantes manice nũt manullas cõterens muit ses
Inguina fluerĩ iona uirde illa musia modularẽ non sine goaui dist̾muẽ rerum

Expanded text:
imitamur, inque hoc unum studium et fervens ille conatus noster impenditur. Atque utinam tam cito boni imitatores, siqui sunt, duces suos equent, quam cito mali vincunt suos! Quod ad nos attinet, datum de orationis virtute consilium pessimo artis additamento morum vitiis applicantes, relicta nobis a patribus magno cum fenore ad posteros errorum exempla transmittimus. Et miramur auctum insanie cumulum, cui omnes adiciunt detrahit nemo! Potius mirer siquid iam ad amentie summam desit, tot in unum undique coeuntibus ingeniis tantoque studio magistrorum. Et quamvis actuum vitefuror iste versatur. Unde enim hec habituum atque incessuum in dies mira simul ac ridenda varietas, et nunc pedes contegens nunc pudenda nudans vestis, nunc terram tergentes nunc cubitum arctantes manice, nunc mamillas conterens nunc sub inguina fluens zona? Unde illa musici modulaminis, non sine gravi discrimine rerum
Abbreviated transcription (Latin):
oiõ sallẽ potuit nec fefellit si tum potissimũ hec delectant cũ ꝓrsusr euascris
ut millus Iai periculi metus sit
t ut mñma eciã que ui snt̃ accunar paruum ne tibi o cotidiano illo
tedio caruisse quo six h̃tator sibuid sirq̃ caret qd st nõ sc̃ tantĩ homio¬
ẜ sibi enam egra meus parir secum ipa distordans Oguorei tis. passus
ii peatero uibuum stultorum g̃reces quib mchil sit in ore fiquẽtius ꝙ̃ serba
ala gramatitoꝵ prget cedet ac penitet et ilud therõti not qͥd agã stio
Credo sumula p̃cipue q nouissimum nã si quid atieut farent cõsfestĩ quełt oci
cõquesterent cuiu̾s enim̃ res todet oro te insi iguorantie stultitit qr ꝓde seuece
cerbum ẽ oic̃ tultitia laborat fastidio sui non plaret eis uita uec ĩnãto nchil ed
qi prabiliti oousilii inithil firmi mtã ad ex̃imum plarcti quĩ ut ibidõ ait i iusi¬

Expanded text:
omnino fallere potuit nec fefellit! Sed tamen potissimum hec delectant cum prorsus evaseris, omnino fallere potuit nec fefellit! Sed tamen potissimum hec delectant cum prorsus evaseris, ut nullus iam periculi metus sit. Et ut minima etiam que videntur attingam, parum ne tibi videtur quotidiano illo tedio caruisse, quo vix habitator urbium unquam caret, quod scilicet non homised sibi etiam egra mens parit, secum ipsa discordans? Occurrent tibi passim in plateis urbium stultorum greges, quibus nichil sit in ore frequentius quam verba illa grammaticorum: piget, tedet ac penitet; et illud Terrentii: «Nec quid agam scio». Credo singula, precipueque novissimum. Nam si quid agerent scirent, confestim querele omnes conquiescerent. Cuius enim rei tedet, oro te, nisi ignorantie stultitieque proprie? Senece verbum est: «Omnis stultitia laborat fastidio sui». Non placet eis vita, nec immerito: nichil enim habent stabiliti consilii, nichil firmi, nichil ad extremum placiti, qu
Abbreviated transcription (Latin):
tiea repnua uocerent a pud ipm̃ Girgluꝰ auxiis sisio patꝰ ait q̃ta ꝯ decectatio
ꝙ̃ta se turitas solituduus metuc̃da quelz emense et a tp̃io ꝓcul sua irala mum̾ati
ꝙ̃ delectat ilesum traufesse pestistra et in buno ubi ad leuã iuois erat axtisum
tenue̾se eo qi inge quo in partem alram dliberatio ꝓuior fuit qx̃ enim hoc natura
Uudi mauis p̃ntiu̾s ꝙ distrnnen fuisse recolait᷑ Ibi de p̃t̾ito plus ganbii sic̃
qd ita esst nũꝙͣ clarius q̃ post aucixites ehtudines post horrenda uanfiagia
post host lõ carcerem forundara q uella ꝑpendit᷑ Itaq samtani redditos portũ¬
qr tenentei̾ et ex iꝑpato buiclis elaxsos aut uitores crebro audias ꝑiculoꝵ
historias suoꝵ cum gaudio renarrintes ꝙͣ̃ uero suaiit᷑ In anñ redert uel
prete moudi blandicie uel cõtemptr hores cel uent spaist dunitie del despte
uoluxotates neglecte q mine uel alto et aiõ calcata calamit᷑as uel quidqnis

Expanded text:
tibi regna nocerent» apud ipsum Virgilium anxius filio pater ait. Quanta ergo delectatio, quanta securitas solitudinis, metuenda quelibet emense et a tergo procul sua mala numerantis! Quam delectat illesum transisse pestifera et in bivio, ubi ad levam mors erat, dextrorsum tenuisse, eoque magis quo in partem alteram deliberatio pronior fuit! Habet enim hoc natura ut, ubi maius presentiusque discrimen fuisse recolitur, ibi de preterito plus gaudii sit. Quod ita esse nunquam clarius quam post ancipites egritudines, post horrenda naufragia, post hostilem carcerem formidataque bella perpenditur. Itaque sanitati redditos portumque tenentes et ex insperato vinculis elapsos aut victores crebro audias periculorum historias suorum cum gaudio renarrantes. Quam vero suaviter in animum redeunt, vel sprete mundi blanditie, vel contempti honores, vel bene sparse divitie, vel despecte voluptates neglecteque mine, vel alto animo calcata calamitas, vel quicquid
Abbreviated transcription (Latin):
qi per illuam seu uiuentem seu affuuctum diu̾init̾us sit̃ gesta mũttitula q̃ p̃tis aꝙ
potentia at uiotute geri multis et claris inuotuit᷑ arguiuẽtis illis duobus int̾
plima ꝙ et grehomni cuiud̃ friã inatollerobas capłs dolorẽ solo sanauit᷑ heneletir
et alt̾i̾uĩs non delorẽ ẜ insamã uno xepulit ꝯtulo qui curatus se moxquid̃
ur sacra uiri labia cõtigisset behementiore aure spt̃ũ seuasre illius ex ore ꝓdilãtẽ
ꝙ̃ spiñ illum qui ubi uult pirat quo ꝓferto uir deo acceptisstinus plenus erat
louta mꝙ̃ het relatu et nũme ucciã cũ ab illo ipõ quẽ p̃dixiuꝰ eius hitoso
contemporaneo et contĩe suo sanctitate ac sc̃iã uiro iusigni et ipõ quoq solicario
de que sine medio post hurc dicam de hus editus liber excet sũma ꝙͬ rẽ
comp̃hendat Ei quid̾e centum uigiuti ãris quos hũĩt uite uingenm pͥmi inscło¬

Expanded text:
per illum seu viventem seu defunctum divinitus sint gesta miracula; que presentis Dei potentia ac virtute geri multis et claris innotuit argumentis, illis duobus inter plurima quod et Gregorii cuiusdam fratris intolerabilem capitis dolorem solo sanavit anelitu, et alterius non dolorem sed insaniam uno pepulit osculo. Qui curatus se mox quidem, ut sacra viri labia contigisset, vehementioris aure spiritum sensisse illius ex ore prodeuntem ediderim, quam spiritum illum qui ubi vult spirat, quo profecto vir Deo acceptissimus plenus erat? Longa, inquam, hec relatu et minime necessaria, cum ab illo ipso, quem prediximus, eius historico contemporaneo et concive suo, sanctitate ac scientia viro insigni et ipso quoque solitario, de quo sine medio post hunc dicam, de his editus liber extet. Summa igitur rem comprehendat; siquidem e centum viginti annis, quos h
Abbreviated transcription (Latin):
idipm̃ clari sut̃ h̃ti quãti fatiad ut Iam tauidẽ ad ꝓpõm reuertar hoc ꝙͣtulũtid
Gũt tomxus cuins cũ semel efluxert rocolligendi roparandi q spes mila
reliuquitur tuud esse qđ milli mediocoit̾ erndito uetitũ ẽ et cogitando salcẽ
cogendo ꝙ placidis fotũ curis et reꝵ uiclis explicitũ anĩ habere deo et rous
subditum crta liberum Corpus ꝙͣ goaui Iuto eductũ aĩ q soli fuic̃s᷑ et ⁊
q̃ñ abñ per insolentiã rebellarit mox imperata stũiũ erectũ nulle ladoribus

Expanded text:
ti facias, ut iantandem ad propositum revertar, hoc quantulumcunque vite tempus, cuius cum semel effluxerit recolligendi reparandique spes nulla relinquitur, tuum esse? quodque nulli mediocriter erudito vetitum est, cogitando saltem legendoque placidis fotum curis et rerum vinculis explicitum animum habere, Deo et rationi subditum, cetera liberum; corpus quoque gravi iugo eductum animoque soli serviens et, siquando per insolentiam rebellaret, mox imperata
Abbreviated transcription (Latin):
huinerum sarciie̾ pourifical sapparra collge se ad semetipĩ assidue uõ pocest
a uiuuis qui ad multa pabiid alio ibi deintexs cotͣ ⁊ pñtem q tus stenua s uc
coquituo ded multo psucra in ꝓhemio dialori quem labrum Incrotueus ecãu
locium auicum merori saꝑ strose astatur osi uel moditid a ierid secueatid te¬
in mouastio fuit quomodo ⁊ labentia cuuitta subt̾erant q̃tumi rebi oĩb q uluã¬

Expanded text:
humerum sarcine pontificali supposui, colligere se ad semetipsum assidue non potest humerum sarcine pontificali supposui, colligere se ad semetipsum assidue non potest animus, qui ad multa spargitur». Alia ibi deinceps contra se presentemque tunc statum suum loquitur; sed multo plura in prohemio dyalogi, quem librum incepturus secretum locum amicum merori se petiisse testatur, ubi vel modicum a rerum secularium tein monasterio fuit, quomodo ei labentia cunta subtererant, quantum rebus omnibus qu
Abbreviated transcription (Latin):
suoum aut senio Ruiturum s dũi sateor me tue uirtutis admiratio in hoc sreucẽ
detinunt et sam satisi mutea de fer̃s de q traustuarmis rebus ad uiros et
ad patriari tedeat stilus
uid gꝰ gregoris hic noster romane se dis magms antistes. Nõne
maninficas at frequeutes domos in solitaria templa conuertit aunquas ꝙ
ꝙ onui uibe solitudinem ferit ueubi auos a tauos ꝙ suos coeber obrequẽtis xxai
concuosus omaucrat IArc ipc̃ suo dño solus obsequetur et si fame ilum splenor
eductum latebris manno cuouũ in polano sup̃ma qi tandẽ dihtatis arce locau̾it᷑
quem suum asseusum cum sepe alibi tamen suꝑ ezechielem scribens mesta quieuuo¬
arione conqueritur et quidem inquit᷑ in monast̾io poitus ualobã et as otigis
linquam restrumere et in intentione oiõis peur ꝯtimus mẽtẽ tent ac postñ cordus

Expanded text:
surum, aut senio ruiturum. Sed diu, fateor, me tue virtutis admiratio in hoc sermone surum, aut senio ruiturum. Sed diu, fateor, me tue virtutis admiratio in hoc sermone detinuit, et iam satis multa de feminis deque transmarinis rebus; ad viros et ad patriam redeat stilus. 6 Quid ergo Gregorius hic noster Romane sedis magnus antistes? nonne magnificas ac frequentes domos in solitaria templa convertit, antiquasqque omnium urbe solitudinem fecit, ut ubi avos atavosque suos creber obsequentis populi concursus ornaverat, illic ipse suo Domino solus obsequeretur; etsi fame illum splendor eductum latebris magno curarum in pelago supremaque tandem dignitatis arce locaverit. Quem suum ascensum, cum sepe alibi tum super Ezechielem scribens, mesta commemoratione conqueritur. «Et quidem» inquit «in monasterio positus valebam et ab otiosis linguam restringere, et in intentione orationis pene continue mentem tenere; at postquam cordis
Abbreviated transcription (Latin):
cursu at laborum ahone plansibilit̾ cõsc̃inato me in t̾ris aendum superesset
aute duos mensos ex quo ferosolinam redieras relicto ih mouast̾io fuic̃ reuum
transonutium et beatum uite laudabilis exitum iimuensti enm q tili houoiem
ꝓpẽ exhibuit ut pp̃ scc̃am unã tot uiroꝵ et feĩarum milib pepasse et
decretum seu ꝑmissum suplitiũ distulisse uideret᷑ Siquidẽ inoꝵ ut priã et
rebus huãnis excesseras urbem romam ioruptio illa barbarita et horrẽda
uastatio ꝯsequta est O iuyens et pro nuilier insignis eilio et nestio quidẽ
An tali uita an morte felitior multo c̃te clayior Iaces solitaris in pulu̾e
ꝙͣ si rome carens hus meriti manbus titulis instulpto sepultis marnores
Iacuisses malto q ibi mlosius edes xpĩ tuis manibus fiuidata ꝯfortituo
auperitus frutura ꝙͣ rome palatiũm auitũ aut bacbaricis fiannnis ar¬

Expanded text:
cursu ac laborum agone plausibiliter consumato nil in terris agendum superesset, cursu ac laborum agone plausibiliter consumato nil in terris agendum superesset, ante duos menses ex quo Ierosolimam redieras, relicto ibi monasterio, finem rerum transeuntium et beatum vite laudabilis exitum invenisti. Eumque tibi honorem Cristus exhibuit, ut propter feminam unam tot virorum ac feminarum milibus pepercisse, et decretum seu promissum supplicium distulisse videretur. Siquidem mox ut patria et rebus humanis excesseras, urbem Romam irruptio illa barbarica et horrenda vastatio consecuta est. O ingens et pio mulier insignis exilio, et nescio quidem an tali vita an morte felicior! multo certe clarior iaces solitario in pulvere, quam si Rome, carens his meritis, inanibus titulis insculpto sepulcro marmoreo iacuisses; multoque ibi gloriosius edes Cristi tuis manibus fundata conspicitur pauperibus servitura, quam Rome palatium avitum, aut barbaricis flammis ar
Abbreviated transcription (Latin):
pauperum et sune pietatis extitium resuatie qua p̃tea etate hot age̾t cum
uigesimo st etatis ono tuis acrensa monitis et epemplo flło q̃ renũtians ip̃i
ut ita dicam puopureum site florem et p̃clarũ comuniũ et cãtas diuitias
at delitias neglexisset quatum sauctas intensionecad uitas clitus uel huit
patet ꝙ illa iumor melamia ita illus inieus p̃tium e tantis possessiomibus
redactum thesaurum q sium omnem oportimo tempore disꝑsit̾ dedit ꝙ pau¬
peribuli ut ⁊ paululum distulisset ad alariti manus illico romani italiam¬
qr uastantes uenturum omne fuit ꝙ illa Iam tut̾ in meliores usas mayurs opum
ponderibus expedita conuert̾at quasi seip̃am suas q rea p̃reptas luxi faucib
xp̃o libeus sub multixlici fenore largiretur tu aut̃ selx anus omĩbus tadẽ
que iter ad celum pandunt non ferẽa leuitate traufactis et quasi Ian tpĩẽ tui

Expanded text:
pauperum et iuge pietatis exercitium reservatis; qua preterea etate hec ageret: cum pauperum et iuge pietatis exercitium reservatis; qua preterea etate hec ageret: cum vigesimo scilicet etatis anno, tuis accensa monitis et exemplo seculoque renuntians, ipsum ut ita dicam purpureum vite florem, et preclarum coniugium, et tantas divitias ac delitias neglexisset. Quarum sanctas intentiones adiutas celitus vel hinc patet, quod illa iunior Melania ita illud ingens precium e tantis possessionibus redactum thesaurumque suum omnem oportuno tempore dispersit deditque pauperibus, ut, si paululum distulisset, ad Alarici manus ilico Romam Italiamque vastantis venturum omne fuerit quod illa iam tunc in meliores usus magnis opum ponderibus expedita converterat, quasi seipsam suasque res prereptas lupi faucibus, Cristo libens sub multiplici fenore largiretur. Tu autem felix anus, omnibus tandem, que iter ad celum pandunt, non feminea levitate transactis, et quasi iam temporis tui
Abbreviated transcription (Latin):
reiuscidorur non carnale s diuinum et ppõl desidium cepit staqi romã redõd
natum mirum nextem ut nois̃ heredem sit aĩ ꝓpõit q tuuiꝰ at ne lonium fatiã
tuos onures tria per uestigia distractis pat̾inoniis in uiã ꝓpĩ et amorem uite
solitarie diloxisti stupor est meĩse quod auoum quod ue argentũ quas soritas
uestes quantas petuuierum sũmas tua illa quoz nextis egcħia et sedica
tuarum uiaeum obẜuatrix ecchis ac relienqro ehentibus toto orte diffuderit
quot ꝓ xp̃i quitro suorum nullia suorum abertate donauerit᷑ quas pesse soc̃es
nen modo roure sed in aqtania etiã et hallis hippaniis q uendiderit pretio in¬
misicoidiam cerso Et hus tantum agris quos intͣ campaniam siciliã atq affitã
possidebat tam late se fortuua muiliebrs excenderat non ad aliui ꝙͣ ad uslum

Expanded text:
revisendorum non carnale sed divinum et spiritale desiderium cepit. Itaque Romam rediens, revisendorum non carnale sed divinum et spiritale desiderium cepit. Itaque Romam rediens, natum, nurum, neptem, ut nominis heredem sic animi propositique tui, ac, ne longum faciam, tuos omnes tua per vestigia, distractis patrimoniis, in viam Cristi et amorem vite solitarie direxisti. Stupor est meminisse quod aurum quod ve argentum, quas sericas vestes, quantas pecuniarum summas, tua illa quoque neptis egregia et sedula, tuarum viarum observatrix, ecclesiis ac religiosis egentibus toto orbe diffuderit; quot pro Cristi servitio suorum milia servorum libertate donaverit, quas possessiones non modo Rome, sed in Aquitania etiam et Galliis Hispaniisque vendiderit, precio inmisericordiam verso, et his tantum agris, quos intra Campaniam, Siciliam atque Africam possidebat tam late se fortuna muliebris extenderat, non ad aliud quam ad usum
Abbreviated transcription (Latin):
oblita potentis uluis qi memor xpĩ ut q illum indueres exuta soli natai affertũ
exuta natalium respectum et amorẽ tuorũ et corꝑis tui curã exosa deiuq xpĩ
consilio aniuam tuam in hoc mondo ut in uitã et̾uã custodiees eã iuira solito ˢ
sauttos preẽ in defstis solitudinibus quesiuisti eos q etiãm ad exiliũ ꝓsequta de
labore tue saucttum illis obsequium de facultatib aliomiã p̃buista honorat̾x
sanctorum reuocatuꝵ errantiũ ꝑ eginoru ir̃ tuoꝵ in xp̃o tutup atq cõ¬
sultrrx cum iugentes emui opes inuuensum q prĩenium in egẽtiuu alnũta
feliassima liberalitate diꝑge̾a et quasi quid̃ iuex haustus fons couortĩ nilla largi¬
tronum exuudatõe de ficce In qr aᵈ inchil itẽta septem et t̾iginta Ãnosi in defficiẽte
rerum facultate et indefessa cuaritate aĩ perenises Iam sexapenarianr tuoram

Expanded text:
oblita potentie, soliusque memor Cristi, utque illum indueres exuta soli natalis affectum, oblita potentie, soliusque memor Cristi, utque illum indueres exuta soli natalis affectum, exuta natalium respectum et amorem tuorum et corporis tui curam; exosa denique Cristi consilio animam tuam in hoc mundo, ut in vitam eternam custodires eam, mira solicitudine sanctos patres in desertis solitudinibus quesivisti, eosque etiam ad exilium prosecuta, de labore tuo sanctum illis obsequium, de facultatibus piam alimoniam prebuisti: honoratrix sanctorum, revocatrix errantium, peregrinorum mater, tuorum in Cristo tutrix atque consultrix. Cum ingentes enim opes immensumque patrimonium in egentium alimenta felicissima liberalitate dispergeres, et quasi quidam inexhaustus fons bonorum nulla largitionum exundatione deficeres, inque aliud nichil intenta, septem et triginta annos indeficiente rerum facultate et indefessa caritate animi peregisses, iam sexagenariam tuorum
Abbreviated transcription (Latin):
hominum mopia fuerit loquitut cum deo iimꝙͣ muius solus
uonam uero nuc̃ uertar confinior multitudine et atie occuorẽtium in diãsre
uocor ẜ paule nomen admonuit ut añ om̃a eidem et geuti et sepi
solitarie uite ꝯlori patrem darem pauta ꝯͬ ex multis excerpã nec serebor
ne romanarum in landibus matronarum mines dicar quibus par eẽ ñ spero
preteo eustochium paule filiam precone feromino insignem et marchellam et asellã
et fabiolam et ble silai a lias qz clan nomĩs uiogines aut uiduas enuus aut̃ de te
dicam Reniuarum optiua et glõsa melana non eno tantas ꝯciues at ortinas
quas etas prĩa xp̃i fides ã pretas uiotus qr comĩghuit̾ silo segregem iuxta paulã
sedebis. Tu quidm romam filia ꝯsules romani p̃toris mator genus opes et pat̾nũ
decus uirtutibus suꝑoressa uiduitatuĩ statuim tanto pudititie studio cantis q mlẽ oꝑib
honestasti ut irguũtatis. laudem ꝓpe de traustendores oblita sanguis oblita pigquorũ

Expanded text:
 minus solus». Quonam vero nunc vertar? Confundor multitudine et acie occurrentium in diversum vocor; sed Paule nomen admonuit ut ante omnia eidem et genti et sexui solitarie glorie partem darem; pauca igitur ex multis excerpam, nec verebor ne romanarum in laudibus matronarum nimius dicar, quibus par esse non spero. Pretereo Eustochium Paule filiam, precone Ieronimo insignem, et Marcellam et Asellam, et Fabiolam et Blesillam, aliasque clari nominis virgines aut viduas. Quid autem de te dicam, feminarum optima et gloriosa, Melania? Non ego tantas concives ac vicinas, quas etas, patria, Cristi fides, animi pietas virtusque coniungunt, stilo segregem: iuxta Paulam sedebis. Tu quidem, romani filia consulis, romani pretoris mater, genus, opes et paternum decus virtutibus supergressa, viduitatis statum tanto pudicitie studio, tantisque misericordie operibus honestasti, ut virginitatis laudem prope transcenderes. Oblita sanguinis, oblita pignorum,
Abbreviated transcription (Latin):
loqutum scires apte ait̾ non ẽ ita nã et solitudinem fug̾et Eice ꝙͣ pancis ubis
ut non tam ticeronis dictum expouendum nobis ꝙͣ oratoris testimoniũ licet
in phiẽ libris stpcũd seu suspertum ad hoc iuditio ropelendum eet̃ ui ut lĩat
de extrena et ihuad tñ solitueine illũ loqui ꝙ qui fugit ꝓfecto unai etiã
non fugit acqi ira non nostram ẜ diuierai potuis danuare sententiad Nec
fuga soliaius in tuobam iri celle ẜ id silum ut amore solindiõ l̃nd̃iras fumiã
uide quid ardidͭ cum enm dixisset et solitudine figẽt non dixit et sotios s et sotiũ

Expanded text:
locutum scires, aperte ait: «Non est ita; nam et solitudinem fugeret». Ecce quam paucis verbis locutum scires, aperte ait: «Non est ita; nam et solitudinem fugeret». Ecce quam paucis verbis cessisset, ut non tam Ciceronis dictum exponendum nobis, quam oratoris testimonium, licet in philosophie libris scriptum, ceu suspectum ab hoc iudicio repellendum esset. Sed ut liqueat de extrema et inhumana tantum solitudine illum loqui, quam qui fugit profecto unum etiam non fugit, atque ita non nostram sed diversam potius damnare sententiam, nec fuga solitudinis in turbam iri velle, sed id solum ne amore solitudinis humanitas fugiatur, vide quid addidit. Cum enim d
Abbreviated transcription (Latin):
a uuiccra post uiotutẽ Iocundissima rerũ ẽ ẜaꝑꝑos eciã et ñuanes huirauã q
societatem atq coni sum fugiẽtes queꝵ uix unitũ exemplũ toto orbe repꝑit
pari non posse ait insi atquib̾ant aliꝙ̃ non dixit amicũ nã enuu obstabat si ap̃
ꝙ̃ euouiant uirus sut acbitatis duupta q huit occasione tre tarentini archite
dictum reffert cuius ea sententia ẽ neiẽm non ncͦ in t̾ris ꝙͣtalibet rerum
affluentia ss ne in oclo quidẽ pñti siderũ ꝯspectu mondi q notitia felicẽ ecꝰ posse
insi habrat cum quo illa particixet sit nãm nichil omuino solitariũ amare
Idem famosiore alio quod̃ loco si onuã nobis inquit que ad uictum cultid ꝙ
ꝑtinent qͣ uirgula diu̾na ut aiit̾ supeditarentuo th̃ optimo quisq dyens
netotiisz omĩbus omissis tocũ se in cognitione et stiã collocaret eurss ut yroda

Expanded text:
amicitia post virtutem iucundissima rerum est, sed asperos etiam et immanes, humanamque amicitia post virtutem iucundissima rerum est, sed asperos etiam et immanes, humanamque societatem atque congressum fugientes — quorum vix unicum exemplum toto orbe repperit — pati non posse ait, nisi «acquirant aliquem» non dixit amicum, natura enim obstabat, sed «apud quem evomant virus sue acerbitatis». Sumptaque hinc occasione, Tarentini Archite dictum refert, cuius ea sententia est: neminem non modo in terris quantalibet rerum affluentia, sed ne in celo quidem presenti siderum conspectu mundique notitia felicem esse posse, nisi habeat cum quo illa participet; sic naturam nichil omnino solitarium amare. Idem famosiore alio quodam loco «Si omnia nobis» inquit «que ad victum cultumque pertinent, quasi virgula divina, ut aiunt, suppeditarentur, tum optimo quisque ingenio negotiis omnibus omissis totum se in cognitione et in scientia collocaret». Deinde ut ironice
Abbreviated transcription (Latin):
ad sed se insendum siucillani pocius ꝙͣ cateruatim uer̃ant non otio tediũs ẜsolaniẽ
et auxiliũ laturi sit ocũd modstũ et suaue non inslleus ion sit solitrdo tranquulla
non serox sit deuide salitudo non ĩmadtas in quã qui deuerit miretra huaitatẽ ꝙ
as uibib exulãt Siluass incolere se q uisos in xxliã at leones in solitudine aglitũ
hoiẽm Inuenisse ita plane sentio atq huc̃ mediũ int̃̾ extrema całẽ teueo alt̾
non isi int̾ tuobas haudet huic nusicordia inglꝙͣ redargutio debetur alt̾ aud̃¬
firge inquit ociã unũ huic̃ nestro quis dicã taiis facror senera et auctoritate
p̃mi̾s tua inclinaturus forsitã iusi alt̾ obsistet̃ nonte nĩor et si maiõrẽ dipero
credo non indignabere marchus cicero amicicre legẽ tractans non hos tnĩ quibus

Expanded text:
ad se visendum singulatim potius quam catervatim veniant, non otio tedium sed solamen ad se visendum singulatim potius quam catervatim veniant, non otio tedium sed solamen et auxilium laturi. Sit otium modestum et suave, non insolens; sit solitudo tranquilla, non ferox; sit denique solitudo non immanitas, in quam qui venerit miretur humanitatem, que ab urbibus exulat, silvas incolere, seque ursos in populis ac leones, in solitudine angelicum hominem invenisse. Ita plane sentio, atque hunc medium inter extrema callem teneo. Alter nonnisi inter turbas gaudet: huic misericordia magis «Fuge» inquit «etiam unum»: huic nescio quid dicam. Tangis, fateor, Seneca, et autoritate premis tua, inclinaturus forsitan, nisi alter obsisteret non te minor, et si maiorem dixero credo non indignabere. Marcus Cicero amicitie legem tractans, non hos tantum quibus
Abbreviated transcription (Latin):
at qui seuera tantus oio carissimo oñi amrico p̃cipit unrũ etiã suigẽ at ꝑfecto est̃¬
mato q uiro loguitur hoc si quis dixerit cum bona senia uenabo ꝓfitienciũm potiꝰ
ꝙͣ ꝑfectorum x numero fuisse luciliũ iuratus testie seueta ioc̃ fatebo quã et si
freguent̃ landet qui amantiũ mos est s⁊ ꝑfectum tamẽ nospet nec totiẽns
Gortaretur nec aligũ rep̃ħenderent adi at studus saetem uiotuti q dedito dicar
aliquns hoc fatotor sed eo plane reu̾tinus quo bõlebam neq enim eno alus ꝙ
solitudinc̃ oportunã dixi nꝙͣ suasi ut studio solitudinis anucitie iura
ꝯtenuerent Cuibas non amcos figiendos dico ex a quis ec̃ sibi amiicorum
tuobas estuuat p̾mum uideat ie sallat᷑ Id uero mapiine deceget ropẽ tua neãtas
muratio ꝙ fortuut que sicut optauia non est exꝑiendi cupidine sic̃ st actidit eꝑions

Expanded text:
atqui Seneca, tantus vir, carissimo omnium amico precipit unum etiam fugere. At perfecto consumatqui Seneca, tantus vir, carissimo omnium amico precipit unum etiam fugere. At perfecto consummatoque viro loquitur. Hoc siquis dixerit, cum bona venia negabo; proficientium potius quam perfectorum ex numero fuisse Lucilium iuratus testis Seneca ipse fatebitur, quem etsi frequenter laudet, qui amantium mos est, si perfectum tamen nosset, nec totiens hortaretur, nec aliquando reprehenderet. At studiis saltem virtutique dedito, dicat aliquis; hoc fatebor, sed eo plane revertimur quo volebam. Neque enim ego aliis quam solitudinem oportunam dixi, nunquam suasi ut studio solitudinis amicitie iura contemnerent: turbas non amicos fugiendos dico. Quod siquis esse sibi amicorum turbas extimat, primum videat ne fallatur. Id vero maxime deteget repentina necessitas mutatioque fortune que, sicut optanda non est experiendi cupidine, sic si accidat experientie