comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Aguste habito. Rõ Angusta domꝰ
id multa habilis int̾ alia ꝯ̃ fures
utilis de quibꝰ paulo añ querebars qui ĩ
ea la tebras non habent sicut ex aduerso
de magna dc̃o domo recte dicit᷑ ꝙ dñ fal¬
lit et prodest furibꝰ artã sane uel ãplã
domũ ꝓ mĩo in habitanciũ accipio tu
nũc ut tibi uideris anguste habitas ac
ꝙp̃co habitat angustius aĩa tua qͣntoq.
fedius int̾ famem et cruorẽ nec migra¬
re illo inde si fieri posset unꝙͣ uelis¬
D. Arta domꝰ est in Rõ Domꝰ lu¬
tea celestem aũ non augustat sepe ꝑ¬
ua domꝰ magne głe capax fuit cum
magna interim multe ĩfanne plena es¬
set non format domꝰ am̃ s ab iͦ forͣ
accipit ut leta igitur atq honesta paũ¬
ꝑuz tuguria esse pñt sic ĩfames miẜe¬
q regũ arces diuitũq pallacia nulłatã
ꝑua domꝰ est quã non amplificet ing¬
nanimꝰꝯ hĩtator magnoq hospiti p̃stet
ydoneam D. Parua domꝯ est mea
Ro Parua euandri regia. magnũ ce¬

Expanded text:
guste habito. Angusta domus ad multa est habilis; inter alia contra fures utilis, de quibus paulo ante querebaris, qui in ea latebras non habent; sicut, ex adverso, de magna domo recte dicitur, quod dominum fallit, et prodest furibus. Artam sane vel amplam domum pro numero inhabitantium accipio; tu nunc, ut tibi videris, anguste habitas: at quanto habitat angustius anima tua, quantoque fedius inter saniem et cruorem? Nec migrare illam inde si fieri possit unquam velis. Arta domus est michi. Domus lutea celestem animum non angustat. Sepe parva domus magne glorie capax fuit, cum magna, interim, multe infamie plena esset. Non format domus animum, sed ab illo formam accipit: ut leta igitur atque honesta pauperum tuguria esse possunt, sic infames mesteque regum arces divitumque palatia. Nulla tam parva domus est quam non amplificet magnanimus habitator, magnoque hospiti se prestet ydoneam. Parva domus mea est. Parva Evandri regia, magnum ce
Abbreviated transcription (Latin):
ga auosq et ꝓauos ita esse reꝑies.
ut dico idq tũ filiis et nepotibꝰ tuis ã¬
nũcia ne ipi qͦ aduẽtũ pnͥcipis siultispe¬
te. leonis aduẽtũ fer e uel affũturã aq̃¬
la auicule sꝑauerunt liceat uerũ loqui
stultissimũ et mali sui auidissimũ aĩal¬
semꝑ est homo. In ceteris capiẽdis es¬
ca opus est homo solis fame sibilis ca¬
De spe fame post obitum

Expanded text:
 avos et proavos: ita esse reperies, ut dico, idque tu filiis et nepotibus tuis annuntia, ne ipsi quoque adventum principis stulti spevel minute leonis adventum fere vel affuturam aquilam avicule speraverint? Liceat verum loqui: stultissimum et mali sui semper avidissimum animal est homo: ceteris capiendis esca opus est, homo solis fame sibilis caDE SPE FAME POST OBITUM
Abbreviated transcription (Latin):
nudabile sit ip̃m certũ ĩ ane tam ĩpe̾ni
rumoꝵ boni aũt oĩs effcũ carens. soliꝰ
umbre uetustatis ĩnixu G. Sꝑo uen¬
turũ pncipem Riõ Ego uero te moĩtu
uelim ut quociens aduẽtãtem audieris.
credas te tonitruũ aquod ꝑãbulũ ful¬
mĩs audĩe nec sꝑare ĩcipias s timnere
pocius si ĩ alteꝵ labi oportet time̾ emĩ
adu̾sa ẽ et si ꝯͣriũsit uirruti ꝯsentane¬
ũ est nature. Sꝑare aut̃ mala. et ne
est oppoĩtu et uirtuti. G. Spero mox

Expanded text:
midabile sit, ipsum certe inane iam imperii midabile sit, ipsum certe inane iam imperii rum, boni autem omnis effetum et solius umbre vetustatis innixum. Spero venturum principem. Ego te vero monitum velim, ut quotiens adventantem audieris, credas te tonitruum aliquod preambulum fulminis audire, nec sperare incipias, sed timere potius, si in alterum labi oportet. Timere enim adversa, etsi contrarium sit virtuti, consentaneum est nature; sperare autem mala et nature est opposit
Abbreviated transcription (Latin):
O ut multa timẽtur que optã¬
dã sic multa sꝑ antur que timẽda sũt.
utrãq in partem penuria iudicii mł¬
ta est . . Spero prnicipis aduẽtu Ro¬
¶Nto sꝑ ares honestiꝰ lib̾tate. niã pro¬
fecto qui dñm sꝑat. ẜuitute sꝑat. O¬
Spero pucipẽ uenituru Roeest illius
et cõe oñn malũ speras fuit enĩ et qñ
pncipes ĩperiũ et pn̾cipem populi pote¬
rant sꝑare nũc ĩꝑiũ pncipi labor est pn¬
cipes ppłi ꝑuicies. S Prĩcipem uẽtuꝵ
ego et res pul ͣ sꝑ amꝯ Rõ Tu uero
ꝙ pͥuatũ sꝑes uideris ĩ quo ipẽ facile fal¬
li potes spes hec rei pubͭ ͤ stilta ẽ qui:
enĩ nisi amẽs sꝑet aut cuꝑiat qd̃̾ pesti¬
feruz tocieus sit exꝑtus. O Spero pn¬
cipem uentuꝵ. Nõ Et secũ simul mot
reru uarios mutacõnes urbiũ noxia
nouitates famẽ pestẽ. bella discordias
hec uel unuisa uł singula moderins cũ
puͥcipibꝰ uenire sũt solita. si hec pla¬
cent pu̾cipem sꝑa ut nichil horũ for¬

Expanded text:
 Ut multa timentur que optanda, sic multa sperantur que timenda sunt: utramque in partem penuria iudicii multa est. Spero principis adventum. Quanto sperares honestius libertatem! Nam profecto qui dominum sperat, servitutem sperat. Spero principem venturum. Et illius et commune omnium malum speras. Fuit enim quando et principes imperium et principem populi poterant sperare: nunc imperium principi labor est, princeps populi pernicies. Principem venturum ego et respublica speramus. Tu vero quid privatim speres videris, in quo ipso facile falli potes; spes hec reipublice stulta est: quis enim nisi amens speret aut cupiat, quod pestiferum totiens sit expertus? Spero principem venturum. Et secum simul motus rerum varios, mutationes urbium, noxias novitates, famem, pestem, bella, discordias: hec vel universa vel singula modernis cum principibus venire sunt solita. Si hec placent, principem spera; ut nichil horum for
Abbreviated transcription (Latin):
Axilloru in ludo ꝑdidi. Rõ Nlõ¬
ne tibi dixeram duz uince̾s fenꝰ
id eẽ non lucrũ. AD ludo exhaustꝰ
sum.. Rẽ Hic est ludo illi mios qͥ me¬
ditis ꝑ exiguo ĩgesto płimũ ex haurie
Crede aut̃ inͥ nũc pocius gaudendu
ꝙͣ dũ faiso gaudio exultabas melior
.est acris castigacio ꝙͣ blanda fallaci¬
a. Illud te lucrellũ ad ludi uoraginẽ
uocabat hoc te dampnũ inde retrahet
sacius est turpi freno rectũ iter agere
ꝙͣ habenis aureis p̃ceps in deuium
agi. D. Amisim ludo taxillorũ. Nõ¬
Uicisti inludo morũ si quid eger pro¬
fũdiꝰ actendisti. alioqͥ morbo ĩsana ᷝ ͥ
frustra r̾media cõgerũtur si abhͦ ba¬
ratro nec te dãpuũ r̾uocat nec pu

Expanded text:
axillorum in ludo perdidi. Nonne tibi dixeram, dum vinceres, fenus id esse non lucrum? Ludo exhaustus sum. Hic est ludo illi mos, qui medicis: perexiguo ingesto plurimum exhaurire. Crede autem michi: nunc potius gaudendum, quam dum falso gaudio exultabas. Melior est acris castigatio, quam blanda fallacia. Illud te lucellum ad ludi voraginem vocabat, hoc te damnum inde retrahet. Satius est turpi freno rectum iter agere, quam habenis aureis preceps in devium agi. Amisi in ludo taxillorum. Vicisti in ludo morum, si quid egeris profundius attendisti; alioquin morbo insanabili frustra remedia cogerentur, si ab hoc baratro nec te damnum revocat nec pud
Abbreviated transcription (Latin):
bia pͥdẽ uo̾ que laudas chorĩthia uilue¬
runt cõtẽptusqz de uera rerũ uiliu
extimacõne laudabilis futrrꝯ de fla
nobiliu admiracõne dãpnabilis fcũs
est ¶ Ego uo̾ corĩthia nũc eciã miror¬
Nõ Chorĩthiis urĩs usta facibus. suo
ussit ĩcendio et muroꝵ extidiũ suoꝵ
ĩ urõs aĩos ulta est neq id nouũ sepe¬
ms uictores belloruz externoꝵ simł
ext̾n uiciis uicti estis. Sic uos stipio
asiaticus et Mãlius uolso asie uictoes
asiaticis deliciis lectisqz purpureis
atq aureis uestibꝰ ex quisiteq suppel¬
lectuli qd̾ uilissimũ epulis coctisq pes¬
sũdedit. Sic ꝑ ompeiꝰ gẽmis ac mar¬
garitis. sic uos m gẽmineꝰ tabulis atq
chorĩthiis subiugauit ut dũ de hostibꝰ
duces urĩ et de uob̾ urĩs q de moi̾bꝰ
hostilia t̾umpharent. SCupide cho¬
rithiis uasis utor RNeq basa cho¬
rinthia neq aurea meliorẽ cibũ facĩ¬

Expanded text:
erbia. Pridem vero que laudas Corinthia vilueerbia. Pridem vero que laudas Corinthia viluerunt contemptusque de vera rerum vilium extimatione laudabilis futurus, de falsa nobilium admiratione damnabilis factus est. Ego vero Corinthia nunc etiam miror. Corinthus vestris usta facibus suo vos ussit incendio et murorum excidium suorum in vestros animos ulta est, neque id novum: sepenumero victores bellorum externorum simul externis vitiis victi estis. Sic vos Scipio Asiaticus et Manilius Volso Asie victores Asiaticis delitiis lectisque purpureis atque aureis vestibus exquisiteque suppellectili, quodque vilissimum, epulis cocisque pessumdedit: sic Pompeius gemmis ac margaritis, sic vos Mummius tabulis pictis atque Corinthiis subiugavit, ut dum de hostibus duces vestri et de vobis vestrisque de moribus hostilia triumpharent. Cupide Corinthiis vasis utor. Neque vasa Corinthia neque aurea meliorem cibum faci
Abbreviated transcription (Latin):
tatem atq sobrietatem utq ait Sene¬
ca pauꝑtatem ĩ capitolio cõsecrabat ocu¬
los populi iam lasciuientis offendit ñ
est ciuis egregii culpa. s tꝑm iam tũc
res ab illa prisca seuei̾tate ad hãc mol¬
liciem ĩclinabat que p̾mũ pateras ci¬
phos q aurros gẽmatos discũ argẽ¬
pinatã patenã hederatã mirai̾ cepit
et reliqua que Galienꝰ ĩꝑator claudi¬
o misit ĩꝑatori pꝯ futuro deinde alias
atq alias furorũ sp̃es que magnifi¬
cẽtie t̾buũt᷑ nouissie aut̃ hiis diebꝰ
nõ hederas modo uel pãpinos ł corim¬
bos s ipãs cũ ĩcolis suis siluas omẽ
genꝰ arboꝵ ac feraꝵ et uolucrũ et
hoĩm uultus et q̃cũq uel oculus uidit
audiitq auris. nel mẽs finxit ĩ au¬
ro exp̃ssa uel argẽto/ longa iã cõsu¬
etudĩe nõ miratur gẽms ĩhyans de
quibꝰ paulo ante tractauimꝰ qͥd młͣ¬
ta: ipm iam uilescit aurũ crescẽte suꝑ¬

Expanded text:
tatem atque sobrietatem utque ait Senetatem atque sobrietatem utque ait Seneca, paupertatem in Capitolio consecrabat, oculos populi iam lascivientis offendit, non est civis egregii culpa sed temporum. Iam tunc res ab illa prisca severitate ad hanc mollitiem inclinabat, que primum pateras scyphosque aureos, gemmatos, discum argenpinatam, patenam hederatam mirari cepit et reliqua que Galienus imperator Claudio misit imperatori post futuro, deinde alias atque alias furorum species, que magnificentie tribuuntur; novissime autem his diebus non hederas modo vel pampinos vel corymbos sed ipsas cum incolis suis silvas, omne genus arborum ac ferarum et volucrum et hominum vultus et quecunque vel oculus vidit audivitque auris vel mens finxit, in auro expressa vel argento longa iam consuetudine non miratur gemmis inhians, de quibus paulo ante tractavimus. Quid multa? Ipsum iam vilescit aurum crescente sup
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓscͥpti illi seturiꝰ uixiss̃ si chorĩthiis
caruissent. At qd̾ ad dĩnũ cultũ tũ ꝓpici¬
am mactis hoĩbus fuisse diuinitatez caz
dũ fictilibꝰ cosetur nec mich dubiũ n ͨ
senece Qd̾ uo̾ ad hũani usum fictilia
tuberonis ꝙͣnis ut probrũ gͣue apid:
populũ cecis dño nocuisse suffragiis cer¬
tu sit et p̃ture repulsam peꝑisse max ͦ¬
q ualerio factũ populi populaiter ex¬
cusanti indigna fuisse publico mune̾
uideant᷑ Ego tũ hic ꝙͦ cũ seneca sentio
apud quẽ illa młtis laudobꝯ efferũtun
Eunt enĩ parsimonie antique et rõ¬
nis aptissima moribꝰ quibꝰ ut modesti
patrisfamilias pͥuata domꝰ sic bñ in¬
stitute urbis honesta res pub ͣ regi d̾b
ut frenato gressu metam teneat eius
qui ĩ terris est cõpositi ac tñquilli statꝰ
Itaq si helius tubero fictilibꝰ suis ante
cellã iouis expoĩtꝭ quibꝰ ille frugali¬

Expanded text:
oscripti illi securius vixissent si Corinthiis oscripti illi securius vixissent si Corinthiis caruissent: at quod ad divinum cultum, tum propitiam magis hominibus fuisse divinitatem, dum fictilibus coleretur, nec michi dubium nec Senece: quod vero ad humanum usum, fictilia Tuberonis, quamvis ut probrum grave apud populum cecis domino nocuisse suffragiis certum sit et preture repulsam peperisse MaximoqueValerio factum populi populariter excusanti indigna fuisse publico munere videantur, ego tamen hic quoque cum Seneca sentio, apud quem illa multis laudibus efferuntur: sunt enim parsimonie antique et Romanis aptissime moribus, quibus ut modesti patris familias privata domus, sic bene institute urbis honesta respublica regi debet, ut frenato gressu metam teneat eius qui in terris est compositi atque tranquilli status. Itaque si Q. Elius Tubero fictilibus suis ante cellam Iovis expositis, quibus ille frugali
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑnĩ lingne uel calami uulꝰ euadũt iu¬
diciisqz hoĩm eximũt᷑ ilos magis in se
acuũt atq irritant. Non parcit regum
maculis uulgus loquax et si palã metu¬
it clã lib̾tate utitur ĩ cauernis sibulat gã¬
nie in cͣuuibis dubias uoces in nubibus
atros u̾sus in triuiis serit subscribit sta¬
tuis nitu loqͥtur silencio exclanat mi¬
naturq oculis lingua ferit. Sic sepe
lenbꝯ ex cauẜ granes cõtrahũt᷑ ĩsami¬
e et claris ꝙ noĩbus obscura cognomi¬
na. Idq si pͥn̾tipũ naxiuio eueĩre po¬
tuit quid pͥuati sperent quibꝰ ẽẽ debeat
amica mediocritas ĩnnica luxuria P
Chorĩtheis delector Rd at si pectus erro:¬
ribus oculiq fulgoi̾bꝰ clauden̾t᷑ liqͥdo
uel ꝑatu faciliora uel iocũdiora usu uel
securiora seruatu uel dñns hũãnisq cul¬
tibus apciora ¶ c̾te qdͦ ad securitatẽ atti¬
net si uera hec cesaris nota est hystoria¬

Expanded text:
perium lingue vel calami vulnus evadunt iuperium lingue vel calami vulnus evadunt iudiciisque hominum eximuntur, illos magis in se acuunt atque irritant. Non parcit regum maculis vulgus loquax; etsi palam metuit, clam libertate utitur. In cavernis sibilat, gannit in tenebris, dubias voces in nubibus, acres versus in triviis serit, subscribit statuis, nutu loquitur, silentio exclamat minaturque oculis, lingua ferit. Sic sepe levibus ex causis graves contrahuntur infamie et claris quoque nominibus obscura cognomina idque si principum maximo evenire potuit, quid privati sperent, quibus esse debeat amica mediocritas, inimica luxuria? Corinthiis delector. At si pectus erroribus oculique fulgoribus clauderentur, liquido el paratu faciliora vel iucundiora usu vel securiora servatu vel divinis humanisque cultibus aptiora. Certe quod ad securitatem attinet, si vera hec Cesaris nota est, pr
Abbreviated transcription (Latin):
fuit non ꝙ is furor ĩ ea uibe cõsurge¬
ret que ruebat s uenturo furoi małia
ꝑ abatur. ad hũc modu tunc chormm¬
tus hꝯ foris fuit ĩsane nũt damascus
nde hodie uasa mittũtur. ur̃os captu¬
ra oculos aĩosq E Uasis corinthiis
delector R Mirarer magis nisi au¬
gustũ modestissi ͫ licet atq gͣuissiͫ
pu̾cipẽ lectũ eẽt apud egregios sẽpto¬
res delcãcõne hac usq adeo correptũ
p̃cipitem q actu ut ꝓsc̾ptione cͥm̃a¬
li condẽpuasse aliquos nullã alia ob
cãm nisi hinꝯce mõi uasoꝵ desideio
putaretur utq eiꝰ ad statuã famoso epy¬
gmate appoĩto ad et̾ nã laudati ducis infa¬
nuã chorĩthiariꝰ dicẽtur Ꝙ si credimꝰ
in parte quid intersit insi ꝙ hunc ad ĩui¬
riam cã ⁊nouit huilior. et est om̃e pͤcatũ
eo maĩꝰ quo et maior qui p̾cat et iõr
cã pcandi nec p̾cantis magnitudo atq ĩ¬

Expanded text:
fuit, non quod is furor in ea urbe consurgefuit, non quod is furor in ea urbe consurgeret que ruebat; sed venturo furori materia parabatur. Ad hunc modum tunc Corinthus huius fons fuit insanie, nunc Damascus: inde hodie vasa mittuntur vestros captura oculos animosque. Vasis Corinthiis delector. Mirarer magis, nisi Augustum modestissimum licet atque gravissimum principem lectum esset apud egregios scriptores delectatione hac usque adeo correptum precipitemque actum ut proscriptione triumvirali condemnasse aliquos nullam aliam ob causam nisi huiusmodi vasorum desiderio putaretur utque eius ad statuam famoso epigrammate apposito ad eternam laudati ducis infamiam Corinthiarius diceretur. Quod si credimus, in parte quid intersit, nisi quod hunc ad iniuriam causa movit humilior? Et est omne peccatum eo maius quo et maior qui peccat et minor causa peccandi: nec peccantis magnitudo atque im
Abbreviated transcription (Latin):
Uem non moueãt uasa corm¬
thia. R Assuetũ celestibꝰ freã
non quaciunt sic collata illis modicũ
sic n ͨ sic demiq tediũ at fastidiũ gͣue
sunt. Quõ aũt̃ aĩꝰ memor originus
cauernuis t̾restribꝰ ĩhiet aut magni
faciat quod ex illis effodit᷑ dũ celũ so¬
lemq ac stellas et seip̃m uidet sup̃mũ¬
q horu omm artificẽ cõtemplat᷑. G.
Chorinthiis uasis delector R Nescis
te non gelido tm̃ et ex amiimi t̾re ꝑtu
s officine ingrantis ac squalentꝭ fabͥ
opere ad postremũ rõne p̃de tͥliquiis¬
õ delcãri. Ad hystorus redi. Mimiinius
dũ chorinthũ armis captã direptãq.
flãmis ab sumeret aureis sił argẽteis
atq eneis q̃cũq uictoru forte manꝯ
euaserant statius qͣru habũdãtissima
olim illa urbs fuit pari ĩcendio liq̃fcid
oñ metalloꝵ uene uno ibi torrente.
flexerũt unoqz ex oĩbus iam nobiliõe
metallo et p̃ciosioribꝰ uasis exordiu
et a clade urbis nomẽ luxurie partu

Expanded text:
uem non moveant vasa Corinthia? Assuetum celestibus terrena non quatiunt; sic collata illis modicum, sic nichil, sic denique tedium atque fastidium grave sunt: quomodo autem animus memor originis cavernis terrestribus inhiet aut magni faciat quod ex illis effoditur, dum celum solemque ac stellas et seipsum videt supremumque horum omnium artificem contemplatur? Corinthiis delector. Nescis te non gelido tantum et examini terre partu sed officine nigrantis et squalentis fabri opere, ad postremum Romane prede reliquiis delectari. Ad historias redi: Mummius, dum Corinthum armis captam direptamque flammis absumeret, aureis simulque argenteis atque eneis quecumque victorum forte manus evaserant statuis, quarum abundantissima olim illa urbs fuit, pari incendio liquefactis, omnium metallorum vene ibi uno torrente fluxerunt unoque ex omnibus iam nobiliore metallo; et pretiosioribus vasis exordium et a clade urbis nomen luxurie partum
Abbreviated transcription (Latin):
illud flacti. Diffugiut cͥadib cu fers
siccatis amici. De hiis quidẽ loquit᷑ aĩc
Ueriꝰ enĩ maxĩe ĩ aduersis herent Et
illas domos auidius freꝙ̃tant quas
fortuã deseruit hiis ĩepais hiisq dif¬
ficultatibus ut occurras in tꝑe et cõui¬
uas tumidos et scurras aridos hoꝵq
tempne̾ et sic habeto nͬ loci rcõ esse
iudicio ubi totu uolupͣti tribuit᷑ mł u
tuti. Caducũ deniq malis artibꝯꝑtũ
nomen eamq uulgo gloria dicit᷑ apd̃
doctos ĩfamiã esse non gloi̾ã rͥꝑies.
De uestiũ cultuq corporis ĩsigni
Cegregie uestior Rio Quer

Expanded text:
illud Flacci: Diffugiunt cadis cum fece illud Flacci: Diffugiunt cadis cum fece siccatis amici. De his quidem loquitur amicis; veri enim maxime in adversis herent et illas domos avidius frequentant quas fortuna deseruit. His ineptiis hisque difficultatibus ut occurras in tempore, et convivas tumidos et scurras aridos horumque temnere et sic habeto, nichil loci recto esse iudicio ubi totum voluptati tribuitur, nil virtuti, caducum denique malis artibus partum nomen eamque vulgo que gloria dicitur apud doctos infamiam esse, non gloriam. 20 DE VESTITU CULTUQUE CORPORIS INSIGNI egregie vestior. Qu
Abbreviated transcription (Latin):
ut gule cõplaceas aliene Credo aut̃
Sunt quos gula urget frenat ĩopia
hiis nichil est gracius ꝙͣ alieua cura
et ĩpensa freuo ilło absolui. quodq ꝑ
se neq̃unt ꝑ alios adipisci qui hoc eis
p̃stant clarĩ apud illos dum id faciãt
et famosi st̃ finge desin̾e̾ simul desi¬
nent clari esse tandẽ ut ego quoq
iami desniã hec sũma est. Cõuiuaꝵ
condicio delicata est et querula lõ¬
ge q difficilis/. De ꝑascitis breuẽ acci¬
pe regulã dũ illos affatm paueris
rident arridebũt plaudent maĩbus
laudabũt uirũ opti ͫ liberalem deniq
patr̃ẽ patrie dicent nichil ad ultimã
grẽ adulacõnis omiserĩt de qua saty¬
ritus loquẽs adulandi gentem pru¬
onem et reliqua puerisqͦ notissi ma
Si aliquãdo cessaueris si quidẽ spõte
auaruz sordiduz miseruz diffamabũt
Em ĩopia honũculũ non malũ certe
sstolidu et ĩeptum Teq tuãq donũ
fugient ut scopulũ. Tunc ĩtelliges

Expanded text:
ut gule complaceas aliene. Credo autem, ut gule complaceas aliene. Credo autem, sunt quos gula urget, frenat inopia: his nichil est gratius quam aliena cura et impensa freno illo absolvi quodque per se nequeunt per alios adipisci. Qui hoc eis prestant, clari apud illos, dum id faciant, et famosi sunt. Finge desinere, simul desinent clari esse. Tandem, ut ego quoque iam desinam, hec summa est: convivarum conditio delicata est et querula longeque difficilis. De parasitis brevem accipe regulam: dum illos affatim paveris, rodent, arridebunt, plaudent manibus, laudabunt virum optimum, liberalem, denique patrie patrem dicent, nichil ad ultimum Graie adulationis omiserint, de qua satyricus loquens adulandi gentem pruruit, et reliqua pueris quoque notissima. Sin aliquando cessaveris, si quidem sponte, avarum, sordidum, miserum diffamabunt; sin inopia, homunculum non malum certe sed stolidum et ineptum, teque tuamque domum fugient ut scopulum. Tunc intelliges
Abbreviated transcription (Latin):
turpia noĩm splendore rapiam̃. B
Cõniua me delectant. R Dic ꝙ ẽ
ꝯmessaciones potacõnes epulacõnes
uisceracõnes hec si delectat accipere
uilis tu uilis reĩ debitor ac si dae stul¬
tus tu stulte sollicitudinis seruus.
es. D Cõunnis gloriam quero. R¬
Mos est uester ibi quere ubi quod
queitis non est G Spero gloriaz
cõuiuiis Ri ffalsa est gla uerus error
Mlexandrũ macedonẽ cõuiuiis ĩ¬
dulsisse usq ad fimestam ebrietatem
leginiꝰ. luciũ uoͣ usq ad ꝓfluuiũ a¬
mentis ĩpense flebilemq ĩperii iac¬
turam. Quere alios duos. Quere
michi sanu pn̾cipeni quẽ sobriũ re¬
gem hiis intẽrum dabis. Nã pħos et
portas egregios mẽorare necessam̃
non est Multoq minꝰ sanctos uĩos
et oĩo oñs hoĩes grande aliquid piũ¬
ue aĩo agitantes quibus omib haud
dubie tota ea res ĩfamis et ĩuisa est
Gloria michi apud uulgus et ml¬
lissime mercis ĩgens p̃ciu. totũ fie̾i

Expanded text:
turpia nominum splendore rapiamini. turpia nominum splendore rapiamini. Convivia me delectant. Dic quod est: comestiones, potationes, epulationes, viscerationes. Hec si delectant accipere, vilis tu, vilis rei debitor; at si dare, stultus tu, stulte sollicitudinis servus es. Conviviis gloriam quero. Mos est vester querere ibi, ubi quod queritis non est. Spero gloriam conviviis. Falsa est gloria, verus error. Alexandrum Macedonem conviviis indulsisse usque ad funestam ebrietatem legimus, Lucium Verum usque ad profluvium amentis impense flebilemque imperii iacturam. Quero alios duos: quem michi sanum principem, quem sobrium regem his intentum dabis? Nam philosophos ac poetas egregios memorare necessarium non est multoque minus sanctos viros et omnino omnes grande aliquid piumve animo agitantes, quibus omnibus haud dubie tota ea res infamis et invisa est. Gloria michi apud vulgus et mullissime mercis ingens pretium, coquum fieri
Abbreviated transcription (Latin):
pͥmꝰ quis secundus et quis tertiꝰ. ĩ¬
gratũ stomachũ cibus p̃mat qͥs uiui
fumus cerebro graciores nebulas ef¬
fundat. N Cõnimiis delector Ri Sisͭ
accipiatur ut u̾bu sonat et ut sensert
maiores nrĩ noĩs hꝮ auctores nõ mõ
nõ arguã sed laudabo/. Dulce est eniz
et optabile et honestu amitis ꝯuiuere
S cõmessationez ꝯuiuiũ appellatis tͥ¬
pissimeq rei pulcherriniu nomẽ ĩ¬
ponitis. quasi uoͣ non possit cũ amicis
ałr uiui ꝙͣ edendo et bibendo et nõ me¬
lius cogitando et loquẽdo Cum et docto
hoĩ et erudito ut ait Cicero Ip̃e uiue̾
sit cogitare et nichil profecto sit dulciꝰ
noto ac fido colloquio a micoruz. Nolite
ergo rem fedam pulcro uelo tege̾ tͣus¬
lucet enĩ Et quod cõuiuiũ dicit᷑ com¬
messacõ esse cognoscitur Audite pociꝰ
apłm paulu clara uoce uos a malis ĩ
ter cetera a cõmessacoĩbus et ebrie¬
tatibus dehortantẽ et uidete ne ad

Expanded text:
primus, quis secundus et quis tertius inprimus, quis secundus et quis tertius ingratum stomachum cibus premat, quis vini fumus cerebro gratiores nebulas effundat! Conviviis delector. Si sic accipiatur ut verbum sonat et ut senserunt maiores nostri nominis huius auctores, non modo non arguam sed laudabo. Dulce est enim et optabile et honestum amicis convivere; sed comessationem convivium appellatis turpissimeque rei pulcherrimum nomen impr quam comedendo et bibendo, et non melius cogitando et loquendo, cum et docto homine et erudito, ut ait Cicero ipse, vivere sit cogitare et nil profecto sit dulcius noto ac fido colloquio amicorum. Nolite ergo rem fedam pulchro velo tegere; translucet enim et quod convivium dicitur comessatio esse cognoscitur. Audite potius apostolum Paulum clara voce a malis vos, inter cetera a comessationibus et ebrietatibus, dehortantem et videte ne ad
Abbreviated transcription (Latin):
si querelis ac fastidio cõuiuaꝵ uis care̾
cõminis abstine habent ut cũq fortasẜ
q̃ͥ cõuiuo interfuere quod arguant ꝙ
grauẽtur. qui hoc ip̃m arguit ꝙ cõui¬
iuo non mesit Non iam ille cõuiua ẽ
sed ĩpudentissimꝰ parasitus cuius lingna
non plus extimãda ꝙͣ gula est q̃ nõ mõ
nõ metuenda est sedoptanda nũꝙͣ di¬
cente sacyrico Nam que cõmedia n¬
nunꝰ quis melior plorante gula. Ta¬
les aliqui apud conites describuntur/
letiq risũ excitant quid uisi uisi corã
auditiq queant face̾. Hec deniq sũa
est ꝯuiualem censurã non cõuiuando
euaseris ꝑ asiticos morsus ac rabiem
Ridendo et cõtempnẽdo fugaueris nõ
est alia ad quietem uia. P Cõuiuiis
uaco. R Pulcrũ tibi studiu elegisti
Quid huic gustui studio cõueniat
quid illi quibus aut ꝯpescenda fames
ferculis aut irritanda .s. alsamẽtis, eu
p̃claram utilemq phĩe partem Quis

Expanded text:
si querelis ac fastidio convivarum vis carere, si querelis ac fastidio convivarum vis carere, conviviis abstine. Habent utcunque fortassis qui convivio interfuere quod arguant, quod graventur; qui hoc ipsum arguit, quod convivio non intersit, non iam ille conviva est, sed impudentissimus parasitus, cuius lingua non pluris extimanda quam gula est: que non modo non metuenda est, sed optanda nonnunquam, dicente satyrico: Nam que comedia, mimus quis melior plorante gula? Tales aliqui apud comicos describuntur letique risum excitant: quid visi coram auditique queant facere? Hec denique summa est: convivalem censuram non convivando evaseris, parasiticos morsus ac rabiem ridendo et contemnendo fugaveris; non est alia ad quietem via. Conviviis vaco. Pulchrum tibi studium elegisti: quid huic gustui conveniat, quid illi, quibus aut compescenda fames ferculis aut irritanda salsamentis. En preclaram utilemque philosophie partem! quis
Abbreviated transcription (Latin):
etatem et hanc crapulam uera enĩ cari¬
tas demũ eẽt si ieium et siucci que in
urãm ꝑuiciem effrmditis in usus pau¬
peru uert̾e̾tis Tunc caitatẽ nõ p̃pͥe.
.iuraretis nũc ad urã cõniuia fastidiosi
diuites cogunt᷑ famelici pauꝑes excdi¬
duntur uobis .s. extimãtibus gloriosĩ
claris hospitibꝰ habũdare nec deẽ p̃c᷑
uulgus forte dnis erroris antor ĩsig
hospitibus illustribus Plane uir egre¬
gie qui regere uicem ualeant sed egẽ¬
tibus clausas esse qua ĩ re haud ĩdigne
forsitan notatu a lactancio Ciceronẽ
noutinꝰ qui profecto illud mehs alibi
s eodem libro. hoc maxime niquit
officiu est ut quisq maxĩe opis ĩdi¬
geat ita ei potissimũ opitulan. Or
contͣ fit a pleisq a quo eũ pluu̾imũ spe¬
rant etiam si ille hiis non eget tũ ei
potissimũ ĩseruiũt bene nũt ais cicero
et uere nam et ita fieri debet et a płi¬
mis contra fit. Sed ut ad rem redeã

Expanded text:
etatem et hanc crapulam”. Vera enim carietatem et hanc crapulam”. Vera enim caritas demum esset, si ieiuni et sicci que in vestram perniciem effunditis in usum pauperum verteretis; tunc caritatem non improprie iuraretis. Nunc ad vestra convivia fastidiosi divites coguntur, famelici pauperes excluduntur, vobis scilicet extimantibus gloriosum claris hospitibus abundare. Nec deest preter vulgus, fontem omnis erroris, auctor insignustrium hospitibus illustribus”: plane, vir egregie, qui referre vicem valeant, sed egentibus clausas esse. Qua in re haud indigne forsitan notatum a Lactantio Ciceronem novimus, qui profecto illud melius alibi sed eodem libro: “hoc maxime” inquit “officium est, ut quisque maxime opis indigeat, ita ei potissimum opitulari. Quod contra fit a plerisque; a quo enim plurimum sperant, etiam si ille his non eget, tamen ei potissimum inserviunt”. Bene nunc ais, Cicero, et vere; nam et ita fieri debet et a plurimis contra fit. Sed ut ad rem redeam,
Abbreviated transcription (Latin):
offendie: hic silentio. ille illotis uasis a¬
quam tepidam hic uinũ molle porrex ͭ
hiis querelis non tam aule ꝙͣ uici rso¬
uant et platee nec ĩmei̾to nam quid at¬
tinet iocũdius. domi sue pransuros pre¬
cibus fatigare aut quorsũ et sũptus ĩu¬
tilis et suꝑuacuus labor atq unũ ĩ atriũ
turba cõueĩens insi ut te uicime ostẽtes
et ꝙiͣ de cõuiuiis tiuis pedester agas uo¬
luptariũ fumphum sic tubis tymbala n¬
crepant utq appareat pompe õmatri¬
bui. caritati nichil finge past triduã a¬
liquẽ cõuiuaꝵ tantulo egere. ꝙͣti sua
constitit parapsis nũꝙͣ id a cõuuii do¬
mino ĩpetrabit nẽpe non id illi p̃stitũ
sed sibi. Que ꝙuis ita ẽẽ non sit du¬
biu solent tñ ubiq ad mensam ebr ii
dierant. affirinantꝙ aliquid ꝑtiissis sił
epulis hiis ferine uerbis uti ꝑ hanc
ĩquiut quã sil facimꝰ cai̾tatem qͥb ꝯ
rite rñdeatur ỹmo uero per hant ebͥ¬

Expanded text:
offendit, hic silentio, ille illotis vasis aoffendit, hic silentio, ille illotis vasis aquam tepidam, hic vinum molle porrexit. His querelis non tam aule quam vie sonant et platee, nec immerito: nam quid attinet iucundius domi sue pransuros precibus fatigare? Aut quorsum et sumptus inutilis et supervacuus labor atque unum in atrium turba conveniens, nisi ut te vicinie ostentes et quasi de conviviis tuis pedester agas voluptarium triumphum? Sic tubis cymbala concrepant utque appareat pompe omnia tribui, caritati nichil, finge postridie unum aliquem convivarum tantulo egere quanti sua constitit paropsis: nunquam id a convivii domino impetrabit; nempe non id illi prestitum, sed sibi. Que quamvis ita esse non sit dubium, solent tamen, ubi ad mensam ebrii deierant affirmantque aliquid, percussis epulis his ferme verbis uti: “per hanc, inquiunt, quam simul facimus caritatem”. Quibus rite respondeatur: “immo vero per hanc ebri
Abbreviated transcription (Latin):
Dnuuuis glorior. Ri lautꝯ uic¬
tus uoluptatis cõina sũt furo¬
paticus furor est multos diuites a nego¬
ciis honestiõ̾ibus fortassis abstractos. ho¬
norifico tedio unũ in locũ cogere et mul¬
tos uentres aut uacuos melius mãsuros
aut suo gracius ĩplendos arbitrio exqui¬
sitis et nociuis cibis ĩfertire ubi et uni
morem gesseris palato multis tedio fue¬
le. Tres michi cõuiue ꝓp̾e dissent̾ie uidẽ¬
tur poscentes uario multũ diu̾sa palato.
Quud dem Quid nondem. Qd des
flacte seu quid facias isi ut penitꝰ iichͥ
des et hanc curam illis linquas qͥbꝰ nul
la alcior cura est a gant quod libet qui
age̾ nil aliud sciunt. Nam si tres discor¬
dant quid centũ facient aut mille: uix
sũ tacitis salcem abeunt lamẽtis. hoc ma¬
le sapuĩt illud male oluit hoc ꝑferuidu
fuit illud gelidũ illud ĩtempestiuũ hᵒ ses
oblatum hoc nrato uultu crudũ illud hoc
laceru.Ille famulus segnis hic p̃cepo
hic surdaster hic cõtumax hic clamõe

Expanded text:
is glorior. Lautus victus voluptatis, convivia sunt furopaticus furor est, multos divites, a negotiis honestioribus fortassis abstractos, honorifico tedio unum in locum cogere et multos ventres aut vacuos melius mansuros aut suo gratius implendos arbitrio exquisitis et nocivis cibis infarcire, ubi ut uni morem gesseris palato, multis tedio fuele: Tres michi convive prope dissentire videntur, poscentes vario multum diversa palato. Quid dem? quid non dem? Quid des, Flacce? Sed quid facias, nisi ut penitus nichil des et hanc curam illis linquas, quibus nulla cura altior est? Agant quid libet qui agere nil aliud sciunt. Nam si tres discordant, quid centum facient aut mille? Vix sine tacitis saltem abeunt lamentis: hoc male sapuit, illud male oluit, hoc prefervidum fuit, illud gelidum, illud intempestivum, hoc mesto oblatum, hoc irato vultu, crudum illud, hoc lacerum; ille famulus segnis, hic preceps, hic surdaster, hic contumax, hic clamore
Abbreviated transcription (Latin):
cus nr̃ citero nos reducet in grãm
Non enĩ dolorem inquit dolorẽ eẽ ne
phĩam aut quid eius noĩe glo̾si sumꝰ
hec ticero. Multa ibi preteria dĩne
ꝯ̃ hoc seu inꝯmod seu malũ in tuscu¬

Expanded text:
cus noster Cicero nos reducet in gratiam. cus noster Cicero nos reducet in gratiam. “Non enim dolorem, inquit, dolorem esse negophilosophiam, aut quid eius nomine gloriosi sumus?” Hec Cicero; multa ibi preterea divine contra hoc, seu incommodum, seu malum in Tuscu
Abbreviated transcription (Latin):
horruisse seu fugisse s illoru domos
meis credo illi ꝙ mͥ rͥnũcient scio. Rõ¬
Pmuz quidem phoru aliquot ut uẽ
ais nugꝭ quas nec excusare possum
nec negare ph̾ie tocius grauitos nõ
perit que in eo quod nũc agitur ut
ĩ multis laboranti aĩe una in t̾ris tu¬
ta proculdubio arx est. Denĩ nichil
laci iuditio uerũ queri ĩ genio ac stu¬
dio uortas est querenda non sensi¬
bus D heu quid me crucias et dolo¬
ri meo addis tediu professꝯ remedi
non sençiaz quod sençio Rõ Mos ge¬
rendꝰ dilicato ac fastidienti egro per¬
mittenduq aliꝙ int̾dum qd̾ per se
Nociuu pro utentis desiderio fit uti¬
le Itaq facile patitur ut sit languor
si suppliciũ si offensio afflictioq corꝑis
malasinit que ĩ ꝯmoda stoitis dici
uidentur honestius ipẽ quoq dolor
hinc oriens dici uideriq malũ et si
ita uis ingens possit s uirtute suꝑa¬
bile. Utq iam litigio uerbi cedam ami¬

Expanded text:
horruisse seu fugisse, sed illorum domos horruisse seu fugisse, sed illorum domos meis credo, illi michi quid renuntient scio. Primum, quidem philosophorum aliquot, ut vere ais, nugis, quas nec excusare possum nec negare, philosophie totius gravitas non perit, que in eo quod nunc agitur, ut in multis, laboranti anime una in terris tuta procul dubio arx est. Deinde nichillaci iudicio verum queri: ingenio ac studio veritas est querenda, non sensibus. Heu, quid me crucias, et dolori meo addis tedium, professa remediunon sentiam quod sentio. Mos gerendus delicato ac fastidienti egro, permittendumque aliquid interdum, quod per se nocivum, pro utentis desiderio fit utile. Itaque facile patiar ut, si languor, si supplicium, si offensio afflictioque corporis mala sunt, que “incommoda” Stoicis dici videntur honestius, ipse quoque dolor hinc oriens dici viderique malum, et si ita vis ingens possit, sed virtute superabile. Utque iam litigio verbi cedam, ami
Abbreviated transcription (Latin):
lentem apud hospitem quod hospicii
forte paries estiuus uentis atq ĩbri¬
bus scabiei sit. D Quid quod le pͣ
posse ssorem suũ uulgo eripit ꝯsorcio¬
fugens rͥ̾cusandi nichil nulliꝰq nõ
aux ilĩ ĩplorand erat ut ad calculu
res redeat multis iam tediis corpꝰ
ĩplicans multis am̃m explicuit. T Heu
ꝙͥ credam reru pessima laudant᷑. Nõ¬
Neruz pessima non corpis sed aĩbicia
morbiq sunt Nec idcirco ego lepra
sed equanmitatẽ et paciam laudo nec
nidignant᷑ munũq flebiliter ferre
suadeo humanaꝵ tuã ꝓpͥam rerũ sor¬
tem cũ sumo tibi p̃ẜtim ĩuatore ac phi¬
losopho constantnio sez acplotino de qͦ¬
mõ diximꝰ coẽm. postremo añ oculos
habe̾ teli dñm non lepram odisse. s ui¬
ciũ eũq ipm angelorum iudicem atq
hoñn de quo sc̃ptu est. Non habitabit
iuxta te malignꝰ neq ꝑmanebũt ĩiu¬
sti ante oculos tuos non tñ leprosos

Expanded text:
lentem apud hospitem, quam hospitii lentem apud hospitem, quam hospitii forte paries extimus ventis ac imbribus scaber sit. Quid, quod lepra possessorem suum vulgo eripit, consortiofugeres recusandum nichil, nulliusque non auxilium implorandum erat: ut ad calculum res redeat, multis illa corpus tediis implicans, multis animum explicuit. Heu, quid credam rerum pessima laudanti? Rerum pessima non corporis, sed animi vitia morbique sunt; nec idcirco ego lepram, sed equanimitatem et patientiam laudo; nec indignanter nimiumque flebiliter ferre suadeo humanarum tuam propriam rerum sortem, cum summo tibi presertim Imperatore ac philosopho, Constantino scilicet ac Plotino de quomodo diximus, communem; postremo ante oculos habere celi dominum, non lepram odisse, sed vitium, eumque ipsum angelorum iudicem atque hominum, de quo scriptum est: “neque habitabit iuxta te malignus, neque permanebunt iniusti ante oculos tuos”, non tamen leprosos
Abbreviated transcription (Latin):
leuaniẽq aliꝙͣ mali esse uersis ultro
ꝯsiliis utrũq ꝑmiserim seu iusserim
Qod si ĩdignatio et querele nil ad
ꝙͣ accessio malisunt. Quid morbo cor¬
poris adde aĩ morbũ iuuat teq misnio¬
rem flendo fac̾e̾ et illũ tibi forsan face̾¬
ĩfesciorem qui labores hom̃n ex alto ui¬
det paciamq consideret quã a rͥmedi
o ꝯpenset aut p̃mio An uero adu̾sꝰ
omnes corporeas pestes seu qm̃ noĩa¬
tun unaz defles paruz solacii contͣ hãt
ip̃am est nosse lepram suꝑficiei uicium
uel coloris esse non ualituduns aut in¬
tegͥtatis sensuũ atq mẽbroꝵ ut augu¬
scino uisũ scimꝰ nec phici ꝯͣdicũt. s ut
cutem penetret artusq dilacerans in
p̃cordia yma desçendat qd̾ fecisse legr᷑
plotino ingenti platonico In aiãm c̾te
descende nͥ ip̃a consenẜit non põt q
qua ĩcolumi non pluris extͥnsetꝰ corͥ
sui habitus apud illã erit᷑ ꝙ bene ua¬

Expanded text:
levamenque aliquod mali esse, versis ultro levamenque aliquod mali esse, versis ultro consiliis, utrunque permiserim seu iusserim. Quod si indignatio et querele nil aliud quam accessio mali sunt, quid morbo corporis addere animi morbum iuvat, teque miseriorem flendo facere, et illum tibi forsan infestiorem, qui labores hominum ex alto videt, patientiamque considerat, quam aut remedio compenset aut premio? an vero adversus omnes corporeas pestes seu, quoniam nominatim unam defles, parum solatii contra hanc ipsam est, nosse lepram superficiei vitium, vel coloris esse, non valitudinis aut integritatis sensuum atque membrorum? Aut Augustino visum scimus, nec Physici contradicunt; sed ut cutem penetret, artusque dilacerans in precordia ima descendat, quod fecisse legitur Plotino, ingenti Platonico: in animam certe descendere, nisi ipsa consenserit, non potest; qua incolumi, non pluris extrinsecus corporis sui habitus apud illam erit, quam bene va
Abbreviated transcription (Latin):
Multũ sane ni respuis ostendit tibi te
qui cũcta respiciens, te non uides iu¬
bebit memĩsse t̾renũ et morͣle corpus¬
culu tibi esse non aereũ neq et̾nu
Nec mirari quid oporte neq ĩdig¬
nari si putredo in t̾ram suam sc ĩsedẽ
fluxerit esse homĩs mẽtem et supre¬
ma eius ni rebellent ad felicitatẽ ꝑ¬
petuitatem q dispoĩta eiusdẽ ꝑtes ĩ¬
firmas et morti obuoxias/ et õnis
mmiẜie capaces. Seu lepra igit᷑ seu
epilencia seu quid hiis turpius a tri¬
stius inciderit cogitandꝰ tibi a criter
in miseriaru uasculũ descendisse qd̾
suũ erat destinatũq illi figulo ah et̾uo
ꝯ̃ quẽ lutea uasa ne m̃murẽt admonẽ¬
tur eo ꝙ illud in honorem hoc in cõtu¬
meliã uerũ cãcta fragilia finxe̾it atq
morͣlia. D Ergo ego te ꝯsule sine mͬ¬
mure et gemita leprã feram. Ro pla¬
ne me consule atq auctore cui si ostẽ¬
deris murmur aut gemitũ utilẽ tibi

Expanded text:
Multum sane, ni respuis. Ostendet tibi te, Multum sane, ni respuis. Ostendet tibi te, qui, cuncta respiciens, te non vides; iubebit meminisse terreum et mortale corpusculum tibi esse, non aerium neque eternum; nec mirari quidem oportere, nec indignari, si putredo in terram, suam scilicet in sedem fluxerit; esse hominis mentem et suprema eius, ni rebellent ad felicitatem perpetuitatemque disposita, eiusdem partes infimas, et morti obnoxias et omnis miserie capaces. Seu lepra igitur seu epylepsia seu quid his turpius aut tristius inciderit, cogitandum tibi acriter, in miseriarum vasculum descendisse, quod suum erat, destinatumque illi figulo ab eterno, contra quem lutea vasa ne murmurent admonentur, quod illud in honorem, hoc in contumeliam, verum cuncta fragilia finxerit atque mortalia. Ergo ego te consule sine murmure et gemitu lepram feram? Plane me consule atque auctore, cui si ostenderis, murmur aut gemitum utilem tibi,
Abbreviated transcription (Latin):
satis tũ magnũ et si ml addideras per
se dolor malu cui ꝯ ego non noscendi
ꝯsilio sed ferendi seu quod malũ de
cerbam scio ĩmitẽ horridã amaram
tristem nẽ adu̾sam sensibꝰ odiosã sed
que uirtutis ope non dico dulcessere
nec sentiri quidẽ possit. DArmatꝰ
an iuermis ego dolorẽ ualde sẽtio
et malũ grande̾ profiteor Nõ Profes¬
sionem aliã ex te optabam D heu
ruisus ad spe cõsa retrahimur delcant
aures uerba magnifica s uera am̃
quid si dolor enĩ corꝑis aĩmi pacienͣ
maior est Rõ Quid si mille corꝑis
uel illecebre uel molestie nulle augo¬
res stantis atq obstantis cu uiribus
pares sunt. Quid si in õm luctamĩe
mõ non ualens terga dederit. s toto
nisu ac bona fide restiterit semꝑ aĩꝰ
suꝑior fuit semꝑ abiit uictor D̾ Qͥd
uero si doloris ĩtollerãtia morbi fedi¬
tas gͣuat et fastidiũ et pudor. Quid
si lepra putre corpus et miserũ ĩuas ͭ
quid hic mͥ ẜmo tuus te ꝯtulerit. Riõ¬

Expanded text:
satis magnum etsi nil aliud addideris, per se dolor malum, cuius ego non noscendi consilio, sed ferendi seu quod malim depcerbam scio, immitem, horridam, amaram, tristem, nature adversam, sensibus odiosam, sed que, virtutis ope, non dico dulcescere, nec sentiri quidem possit. Armatus an inermis, ego dolorem valde sentio, et malum grande profiteor. Professionem aliam ex te optabam. Hem, rursus ad speciosa retrahimur! delectant aures verba magnifica, sed vera animum. Quid, si dolor enim corporis, animi patientia maior est? Quid si nulle corporis vel illecebre vel molestie, nulli angores stantis atque obstantis animi viribus pares sunt? quid si in omni luctamine modo non volens terga dederit, sed toto nisu ac bona fide restisterit, semper animus superior fuit, semper abiit victor? Quid, vero, si doloris intolerantiam, morbi feditas gravat et fastidium et pudor? Quid si lepra putre corpus ac miserum invasit? quid hic michi sermo tuus iste contulerit?
Abbreviated transcription (Latin):
deũ libertate ingenti siłis ꝯpellet seq
ardenti et querula deuocõne in deuz
erigat hic cũ paucis ĩ mĩabili ac bar¬
barico circũuẽtꝰ ex̾citu quo feruoe qͥbꝰ¬
ue suspiriis seu pñtem deũ ĩnocet audi¬
iusti. OAudiui planͬe et meĩni et ex¬
emplis doceor quid uelis, grãzq non
mediotrẽ citeroni habeo de cuiꝯ tribus
exiguis gͣnis tres ingentes aristas
messui ex quibꝰ cultu adhibito mesẜ
uberior nasci queat. Nõ Ita se res
hab doctorũ hoĩm ꝟba pregnãtia st̾
plus ꝯtinẽt sensus ꝙͣ precendũt ut ml
rularu tantisq oblitꝰ Uñ elicis uehe m̃¬
tem quoq cogitacõne rei cuiuspiã ho¬
nesce atq ĩ illa a rebus aliis quibus¬
cũq aĩ tocius abstractione multu
quã intendis aĩ magnoq sũ in dubio¬
an ab hiis oĩbus lematur. se u tollat᷑ do¬
lor an uerbasunt aiõs occupãcia aures¬
q mulcẽtia ad dolorer nichil Rõ U̾ba

Expanded text:
Deum libertate, iurganti similis, compellet, seque Deum libertate, iurganti similis, compellet, seque ardenti et querula devotione in Deum erigebat! Hic, cum paucis, innumerabili ac barbarico circumventus exercitu, quo fervore quibusve suspiriis, ceu presentem, Deum invocet audivisti. Audivi plane, et memini, et exemplis doceor quid velis, gratiamque non mediocrem Ciceroni habeo, de cuius tribus exiguis granis, tres ingentesque aristas messui, ex quibus, cultu adhibito, messis uberior nasci queat. Ita se res habet: doctorum hominum verba pregnantia sunt, plus continent sensuum quam pretendunt, ut, arum tantisper oblitus. Unde elicis vehementem quoque cogitationem rei cuiuspiam honeste, atque in illam a rebus aliis quibuscunque, animi totius abstractionem, multum et quam intendis, animi; magnoque sum in dubio, an his omnibus leniatur seu tollatur dolor, an verba sint animos occupantia, auresque mulcentia, ad dolorem nichil. Verba
Abbreviated transcription (Latin):
ris aut metuas gͣuia sunt ista s bui¬
a et pro ma etna ne dubites salute
grauiꝰq suppliciũ hoc intenti fueit ꝙ̃
ferẽti e rige te aĩe et depelle formidi¬
nem spera in deo statim erit finis. Qͥ¬
bus uerbis qntam sibi cogitabis certe
pectoribꝰ audienciu ĩ credibile dictu
est qͣnta cũ miẜicordia firmitatem
constanciã securitatem et paciẽ  in¬
fudei̾t et si arcius extimãti non ille ĩ¬
timꝰ de quo agimꝰ s eximiꝰ ẜmo eẽt
Nempe qui ut dixi a multis externs
audiretur. S hec et hiis silia et ab a¬
tan dicebant᷑ uicissim enĩ nũc tacebt̃
nũc in uoces quas diximꝰ erũpeat
Põt et ałr ille idem ẜmo intimꝰ uidei
Uñ non quo prodeat cogitant. Et alii.
quid secũ at cũ deo loquẽniũ in doloibꝰ
inq ꝑiculis nullur clarius exemplu
ꝙͣ Iob pͥmi. Theodosii scdi̾ Ille manu
dei tactus atq uulneribꝰ obsitꝰ ꝙͣta

Expanded text:
ris aut metuas; gravia sunt ista, sed breviris aut metuas; gravia sunt ista, sed brevia; et pro nostra eterna ne dubita salute, graviusque supplicium hoc iubenti fuerit, quam ferenti. Erige te, anime, et depelle formidinem; spera in Deo: statim erit finis”. Quibus verbis, quantum sibi consolationis, certe pectoribus audientium incredibile dictu est, quantam cum misericordia firmitatem, constantiam, securitatem, patientiam infuderit; etsi, arctius extimanti, non ille intimus, de quo agimus, sed extimus sermo esset, nempe qui, ut dixi, a multis exterius audiretur. Sed hec et his similia, et ab atan dicebantur; vicissim enim nunc tacebat, nunc in voces quas diximus erumpebat. Potest et aliter ille idem sermo intimus videri, unde, non quo, prodeat cogitanti; et hi quidem secum; at cum Deo loquentis in doloribus inque periculis, nullum clarius exemplum, quam Iob primo, Theodosius secundo. Ille manu Dei tactus atque ulceribus obsitus, quanta
Abbreviated transcription (Latin):
enti que nam uel ille blandicie. Uel
hee mine ꝙͣq impares sint urrtuti s
qm̃ horu de altero ẜmo erat excn¬
plo agani unico s infigni quo in rͣliqͥs
õmbꝰ instructior fus. Quis est hic i
dolore ẜmo intimꝰ Memĩsti quiba u¬
bis lucanꝰ magnũ pompeisi int̾ cami¬
ficũ gladios usu fecerit. S qr hͦ pro
qualitate ꝑsone a poeta fictũ. et ẜͬͫ
ueri siłitudine uni illiꝰ aĩo in eo statu
ꝯueĩentibus uerbis expressu ẽ. Ex¬
emplu ueru itensq alt̾m adiciam
hac ipa etate suꝑsunt qui uiderũt ad¬
huc multi samnitẽ illũ ĩꝑterritũ et ĩ¬
iuctũ senẽ qui dñ nissu illius cuiꝰ no¬
mien suppressisse silentio meliꝰ fuerit
turru ꝑ cuutatem duce̾t᷑ nudꝰ inter
duos carmfices cadentibꝰ forcipibu
hinc illinc mẽbra carpentes ꝓpło ad
tam miserũ tamq indignũ spectacu¬
lur iat̾mãte siccis ip̃e oculis grauiq et

Expanded text:
enti, quenam vel ille blanditie, vel enti, quenam vel ille blanditie, vel he mine, quanque impares sint virtuti. Sed quoniam horum de altero sermo erat, exemplo agam unico, sed insigni, quo in reliquis omnibus instructior fias, quis est hic in dolore sermo intimus. Meministi quibus verbis Lucanus Magnum Pompeium inter carnificum gladios usum facit? sed quia hoc pro qualitate persone a Poeta fictum, et secundum veri similitudinem, animo viri illius in eo statu convenientibus verbis expressum est, exemplum verum recensque alterum adiciam. Hac ipsa etate superant, qui viderunt, adhuc multi, Samnitem illum imperterritum et invictum senem, qui dum iussu illius, cuius nomen suppressisse silentio melius fuerit, curru per civitatem duceretur nudus, inter duos carnifices candentibus forcipibus, hinc illinc membra carpentes, populo ad tam miserum tamque indignum spectaculum lacrimante, siccis ipse oculis, gravique et