comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃a ÷: si nõ hoc idẽ ⁊ uos recognoscitis de scripturis. Inde erant ꝓfecto
querule ille ⁊ plene m᷑ mure uoces. Manda remanda. ex pecta reey pear¬
ta. mo elic̃ ibi modic̃ ibi. Iñ anxie ille ⁊ pie plene pietatis preces. Da

Expanded text:
mea est, si non hoc idem et vos recognoscitis de Scripturis. Inde profecto erant mea est, si non hoc idem et vos recognoscitis de Scripturis. Inde profecto erant querulae illae et plenae murmure voces: Manda, remanda; Exspecta, reexspecta, Modicum ibi, modicum ibi . Inde anxiae illae et plenae pietate preces:
Abbreviated transcription (Latin):
ad dm̃. dĩ filius ẽ ⁊ els̃ est. Et quid ÷ hõ ut in notescat ei aut filiꝰ hõis
ut reputet eũs Que michi fiducia ut tante me aucleã crede̾ maiestatiꝰ
Uñ inqͣm t̾ra ⁊ cinis p̃sumo dm̃ hab̾e curã meie Ad hec diligit patrem
tor meus in parte neqͣqͣm sit: Tñ si uere ut dicitis decreuit misereri ds.
cogitat q ut cõplacicior sit adhuc: statuat testam̃tũ pacis. ⁊ fedus ꝑpe¬
tuũ feriat michi. id ÷ oscłe̾tur. in .o.o.s. Ut que procedt̃ de labiis meis
ut ex equo partib cõgruens mediator: neutͥ suspectꝰ sit. ds̃ filiꝰ dĩ fiat
hõ. fiat filiꝰ hõis ⁊ certũ me reddat in hoc oscło sui. Seturꝰ suscipio mediatorẽ
dĩ filiũ quẽ agnosco ⁊ meũ. Mmime plane iã michi suspectus erit. frat̃
ium exigebat. dũ longa ⁊ molesta expectatiõẽ fatigata fides defic̾e̾t.⁊
inficleł popłs acdũsuis ꝓmissa dĩ uictus telio mͦmuraret. Ad inuentio

Expanded text:
ad Deum, Dei Filius est, et Deus est . Et quid est homo ut innotescat ei, aut filius hominis ut reputet eum? Quae mihi fiducia, ut tantae me audeam credere majestati? Unde, inquam, terra et cinis praesumo Deum curam habere mei? Ad haec diligit Patrem tor meus in parte nequaquam sit? Tamen si vere, ut dicitis, decrevit misereri Deus, cogitatque ut complacitior sit adhuc; statuat testamentum pacis, et foedus perpetuum feriat mihi in osculo oris sui. Ut quae procedunt de labiis suis, is sui. Ut ex aequo partibus congruens mediator neutri suspectus sit, Deus Filius Dei fiat homo, fiat filius hominis, et certum me reddat in hoc osculo oris sui. Securus suscipio mediatorem Dei Filium, quem agnosco et meum. Minime plane jam mihi suspectus erit: fraterbi mysterium, exigebat, dum longa et molesta exspectatione fatigata fides deficeret, et infidelis populus adversus promissa Dei victus taedio murmuraret. Adinventio
Abbreviated transcription (Latin):
uisionẽ. ꝙ si sit inferior illa qͣ uidencdꝰ ÷ in fut᷑o. Deniq ex his qͣ seqũt᷑
aduertite. Sequit᷑ ir. Ecce tu pulcħ es clilecte mi ecce tu pulch. Uides
qͣm u excelso stat. ⁊ in sullune m̃cis u̾ticẽ exculit qͤ unu̾sitatis dñm qͥdã
⁊ auctoritatis excreuit. ut om̃iũ dñm clũm nesciat s dilectũ. Estimo i
neq̃ꝙͣ hac uice eiꝰ sensib importatas imagines carnis ac crucis. aut alias
qͣsc̃q corporear̃ similitudines infir mitatũ. In his nãq uxta ꝓpħam nõ
erat ei species neq decor. ħ aũ eo intuito nc̃ pulcrũ decor q ꝓñciat. in

Expanded text:
isionem, etsi sit inferior illa, qua videndus est in futuro. Denique ex his quae sequuntur advertite. Sequitur enim: Ecce tu pulcher es, dilecte mi, ecce tu pulcher. Vides quam in excelso stat, et in sublime mentis verticem extulit, quae universitatis Dominum quadam et auctoritatis excrevit, ut omnium Dominum, dominum nesciat, sed dilectum. Existimo enim nequaquam hac vice ejus sensibus importatas imagines carnis, aut crucis, aut alias quascunque corporearum similitudines infirmitatum. In his namque, juxta prophetam, non erat ei species neque decor . Haec autem eum intuita, nunc pulchrum deco
Abbreviated transcription (Latin):
ris : S xp̃c donauit os ⁊ sapĩam. Nã lingua tua qͥd nisi calam᷑ scribe:
hoc ip̃m mutuo accepisti. Talentũ creditũ repe tendũ ÷ c̃ usura. Si
inuentꝰ fu̾is ad opꝰ impiger ad fructũ referendũ fideł: ꝑ labore tuo m̾¬
cedẽ accipies. Si qͦ minꝰ: tollet᷑ a te talentũ. ⁊ nicħominꝰ exiget᷑ lucrũ.
⁊ uocab̾is seruꝰ neꝙͣ. ⁊ pig̃. Dĩs gͥ de bonis multiformis gr̃e apparentil ĩ
nob̾ referat᷑ ad ip̃m laus. lauclabiliũ siqͥd uniu̾soꝵ auctorẽ ⁊ largito¬
sinc̾itate ficla. deuotioe sollicita. hilaritate gͣta. s ñ dissoluta. ĩmo¬
lantes utiq hostiã laudis ⁊ reddentes uota nr̃a de die in diẽ. cure mͦ
oĩ iugilantia uing̾e sensũ usui. affectũ sensui. exultationẽ affectiu. gͣ¬
uitatẽ exultatiõi. humilitatẽ gͣuitati. lib̾tatẽ humilitati: qͦ int̾dum

Expanded text:
ristus donavit os et sapientiam. Nam lingua tua quid, nisi calamus scribae? Et hoc ipsum mutuo accepisti. Talentum creditum est, repetendum cum usura. Si inventus fueris ad opus impiger, ad fructum referendum fidelis, pro labore tuo mercedem accipies. Si quo minus, tolletur a te talentum, et nihilominus exigetur lucrum, et vocaberis servus nequam et piger. Omnis igitur de bonis multiformis gratiae apparentis in vobis referatur ad ipsum laus, laudabilium siquidem universorum auctorem et largitosinceritate fida, 1305 devotione sollicita, hilaritate grata, sed non dissoluta. Immolantes itaque hostiam laudis, et reddentes vota nostra de die in diem, curemus omni vigilantia jungere sensum usui, affectum sensui, exsultationem affectui, gravitatem exsultationi, humilitatem gravitati, libertatem humilita
Abbreviated transcription (Latin):
id tͣctare qđ dr̃. oleũ effusũ nom̃ tuũ: Hoc opꝰ. hic labor ẽ. Et que
p̃misimꝰ an fu̾i̾nt necessaria uos uidĩtis. Nc̃ qđ ad me attinet quia
hĩc aliena ñ sint: paucis adu̾tite. Nõ recordamini in sponse ub̾i̾b ex¬
tremã c̃menclatã eẽ suauẽ olentiã unguentoꝵ: Qnid gͦ c̃ seqñtius
qͣm qđ illã sponsa ne sibi arrogare putet᷑ de sponsi bñficio recos¬
cribo meis. s tuȩ o sponse tͥbuo largitati. de oleo utiq effuso noũ
tuo. hoc ꝓ lit̾e c̃seq̃ntia. Cet̾m ex planatio ip̃iꝰ capłi cuiꝰ occasio ne
suꝑ neqͥssimo uicio ingͣticudinis p̃sentẽ sermonẽ cã in longũ ꝓtax
iiꝰ. tp̃s aliud ⁊ alud exordiũ sermonis desidat. Nẽ hoc solũ admo¬
nitos uos eẽ sufficiat. sponsa utiq de oĩ uirtute sua uł gła mini¬
me audet sibi qͥ ppiã arrogare. qͣnto minꝰ adolescentulȩ forte que

Expanded text:
sum nomen tuum? Hoc opus, hic labor est. Et quae praemisimus, an fuerint necessaria, vos videritis. Nunc quod ad me attinet, quia hinc aliena non sint, paucis advertite. Non recordamini in sponsae uberibus extremam commendatam esse suaveolentiam unguentorum? Quid ergo consequentiusiam sponsa, ne sibi arrogare putetur, de sponsi beneficio recogcribo meis, sed tuae, o sponse, tribuo largitati; de oleo utique effuso, nomine tuo. Hoc pro litterae consequentia. 9. Caeterum explanatio ipsius capituli, cujus occasione per nequissimo vitio ingratitudinis praesentem sermonem tam in longum empus aliud et aliud exordium sermonis desiderat. Nunc hoc solum admonitos vos esse sufficiat, si sponsa utique de omni virtute sua vel gratia minime audet sibi quidpiam arrogare; quanto minus adolescentulae, forte quae
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ si ũ cota in singłis saltẽ singła ĩ diu̾sis sic̃ hodie habi̾ uidñr lõgis re¬
su̾ent᷑ c̃prib. habemꝰ siqͥd marthã tãqͣm saluatoris amicã. ĩ his qͣ ext̾i¬
ora fide lit̾ administrant. habemꝰ ⁊ lazarũ tãꝗͣ. colũbã gementẽ. noui¬
cios utiq qͥ nuꝑ pecc̃is mortui ꝓ recentib adhuc plagis laborant in
gemitu suo sub timore uidicii. ⁊ sic̃ uuln̾ati dormientes ĩ sepulcͥs qͣ
nemo ẽ memor ãpliꝰ sic se reputari ñ putant᷑ donec ad xp̃i uisionẽ
sublato ponde timoris tãꝙͣ p̃m̃tis lapielis mole respirare ĩ spẽ ueiuie
possint. Habemꝰ qͦ mariã c̃cẽplantẽ ĩ iłł qͥ ꝓcessu longioris t̃pris qͦo¬

Expanded text:
ngula in diversis, sicut hodie haberi videntur, longis reserventur temporibus! Habemus siquidem Martham, tanquam Salvatoris amicam, in his qui exteriora fideliter administrant. Habemus et Lazarum, tanquam columbam gementem, novitios utique, qui nuper peccatis mortui, pro recentibus adhuc plagti dormientes in sepulchris, quorum nemo est memor amplius, sic se non putant reputari, donec ad Christi jussionem sublato pondere timoris, tanquam prementis lapidis mole, respirare in spem veniae possint. Habemus quoque Mariam contemplantem in illis, qui processu longioris temporis, coo
Abbreviated transcription (Latin):
in his qͥ credidert̃.qͥ c̃uersationẽ suã int̾ gentes habentes bonã xp̃i
erant bonꝰ odor in õi loco. Odor bonꝰ testimoniũ bonũ. Hor de oꝑe
bono tãꝙͣ de flore odor ꝓcedit. Et q̃m tali flore ⁊ tali odore int̾ pͥ¬
mordia nascentes fidĩ fideles aĩe ueluti qͦdam spũales uineę refc̾ę
apparuert̃. habentes testimoniũ bonũ abhis qͥ foris erant: ñ ĩegrue
⁊ ip̃i dm̃. att ita eis oclor uitȩ ad uitã ẽẽ inoꝑet. Ide̾to gͦ dedisse odo¬
rẽ ñ ĩm̾to referunt᷑. qͥ ñ suã głam s alio de sua bona opinioe qͦsiere sa¬
lutẽ. Alio qͥn: pot̾at more qͦrũclã qͤstũ estimare pietatẽ. u̾bi gr̃a ostenta¬
tiõis. nicedis. at istd eẽt ñ dare odorẽ s uende̾. ħc̃ uͦ qͥa oĩa sua ĩ cari¬
tate faciebant: ñ plane uendidert̃ odorẽ s dedunt. Cec̾m si uinee aĩe¬

Expanded text:
in his qui crediderant, qui conversationem suam inter gentes habentes bonam. Christi erant bonus odor in omni loco . Odor bonus, testimonium bonum. Hoc de bono opere tanquam de flore odor procedit. Et quoniam tali flore et tali odore inter primordia nascentis fidei fideles animae, veluti quaedam spirituales vineae, refertae apparuerunt, habentes testimonium bonum et ab his qui foris erant; non incongrue, itae ad vitam esse inciperet. Idcirco ergo dedisse odorem non immerito referuntur, qui non suam gloriam, sed aliorum de sua bona opinione quaesiere salutem. Alioquin poterant more quorumdam quaestum aestimare pietatem, verbi gratia, ostentationis, mercedis. At istud esset non dare odorem, sed vendere. Nunc vero quia omnia sua in charitate faciebant, non plane vendider
Abbreviated transcription (Latin):
amꝰ qͥd istiꝰmodi qł historico scemate spũalit̾ nob̾ ĩnuat᷑ intelligen¬
clũ. Et uineas qͥcł aĩas ẽẽ uł eccłas simulq huiꝰ rei rationẽ q̃nam
sit dixi uob̾iã ⁊ auclistis. nec opꝰ habetis it̾ato audire. Ad has itae
rausendas corrigendas instruendas saluandas aĩa ꝑfectior ĩuita¬
t᷑. que cũ iel mi nisterii sortita sit nõ sua ambitione s uocata a dõ
tamꝙͣ aaron. Porro ĩuitatio ip̃a qͥd ÷ rusi intima quedã stimula¬
cio caritatis pie nos sollicitantis emulari fr̾nã salutẽ. emulari de¬
crẽ domus dñi. incmenta lucroꝵ eiꝰ. inciem̃ta frugũ iusticiȩ euis.
laulẽ ⁊głam noĩs eiuss Istiꝰmodi circa dm̃ religiosis affectib qͦtiens is qui
aĩas reg̾e aut studio p̃dicatiõis ex officio intenłe ht̃. hominẽ suũ int̾iorẽ
senserit ꝑmou̾i: totiens ꝓ certo sponsũ adeẽ intelligat. totiens se ab illo
ad uineas inuitari. Ad qͥd nͥ ut euellat ⁊ destruat ⁊ eclificet ⁊ plandete

Expanded text:
aliter nobis innuatur intelligendum. Et vineas quidem animas esse vel Ecclesias, simulque hujus rei rationem quaenam sit, dixi vobis jam, et audistis, nec opus habetis iterato audire. Ad has itaque revisendas, corrigendas, intruendas, salvandas, anima perfectior invitatur, quae tamen id ministerii sortita sit, non sua ambitione, sed vocata a Deo tanquam Aaron. Porro invitatio ipsa quid est, nisi intima quaedam stimulatio charitatis pie nos sollicitantis aemulari fraternam salutem, aemulari decorem domus Domini, incrementa lucrorum ejus, incrementa frugum justitiae ejus, laudem et gloriam nominis ejus? Istiusmodi itaque circa Deum religiosis affectibus quoties is qui animas regere, aut studio praedicationis ex officio intendere habet, hominem suum interiorem senserit permoveri; toties pro certo sponsum adesse intelligat, toties se ab illo ad vineas invitari. Ad quid, nisi ut evellat et destruat, et aedificet et plante
Abbreviated transcription (Latin):
maledic̃ finulnee. ꝑ eo qd inueñ in ea frnctũ. Bene ficꝰ. qͤ bona licet
pat̾archarũ raclice ꝓcdierit: ñꝙͣ. tñ in altũ ꝓfic̾e̾ ñꝙͣ se humo attolłe̾
uoluit. ñ ꝙͣ responde̾ radici ꝓsꝑitate ramoꝵ geuo̾sitate floꝵ fec ũditate
fructĩ. Male prorsus tͥ c̃ tua raclice c̃ueñ arbor pusilla. tortuosa. no
subtile cotũ ⁊ suaue. Tibi uñ hi gͦssi: Ꝙ uere qͥd ũ gͦssũ in gence illa.
Nec actꝰ ꝓfectꝰ. nec affectꝰ neq ĩtellectꝰ: d nec ritꝰ qͦm ĩ colendo clm̃
habuit. UIã actꝰ inbelł. affectꝰ in lucͥs erat. intellectꝰ in crassitudi¬
ñ extitit. qͥa uñ utͥq rei tp̃s ex iste̾ ꝑhibet᷑. Hõ ÷ ita. dicimꝰ mulie

Expanded text:
eo quod non invenit in ea fructum . Bene ficus, quae bona licet patriarcharum radice prodierit, nunquam tamen in altum proficere, nunquam se humo attollere voluit, nunquam respondere radici proceritate ramorum, generositate florum, fecunditate fructuum. Male prorsus tibi cum tua radice convenit, arbor pusilla, tortuosa, nodsubtile totum ac suave. Tibi unde hi grossi? Et vere quid non grossum in gente illa? Nec actus profecto, nec affectus, nec intellectus, sed nec ritus, quem in colendo Deum habuit. Nam actus in bellis, affectus in lucris totus erat, intellectus in crassitudinon exstitit, quia unum utrique rei tempus existere perhibetur. Non ita
Abbreviated transcription (Latin):
ħ loqr̃ ñ tãꝙͣ. dñs. qͥd: Conditor ÷ ⁊ c̃sortẽ se reputat: Amor loqͥt᷑. qͥ
cdñm nescit. Carm̃ miirũ amoris ÷. nec aliis hoc qͣm amatoriis ful¬
ciri oportuit. Amnat ⁊ ds̃. nec aliunde hoc ħt. s ip̃e ÷ uñ amat. Et
cos ħr ñ seruos. Deuiq anucꝰ fit de magistro. nec is amicos discipłos
dic̾e̾t: si ñ eẽnt. Uides amori cedẽ ⁊̃ maiestatẽ: Ita ÷ fr̃s neminẽ
suspiot¬
uscip amor. s nec despicit qͥcd. Omes ex equo intuet᷑ qͥ ꝑfecte se amãt.
forsican adhuc ab hac amoris regula excipi putas. s qͥ alheret dõ unꝰ sp̃c¬

Expanded text:
 non tanquam Dominus. Quid? Conditor est, et consortem se reputat! Amor loquitur, qui dominum nescit. Carmen nimirum amoris est, nec aliis hoc quam amatoriis fulciri oportuit. Amat et Deus, nec aliunde hoc habet, sed ipse est unde amat. Et cos habet, non servos. Denique amicus fit de magistro: nec enim amicos discipulos diceret, si non essent. 2. Vides amori cedere etiam majestatem? Ita est, fratres; neminem suspicit amor, sed ne despicit quidem. Omnes ex aequo intuetur, qui perfecte se amant, et u Deum forsitan adhuc ab hac amoris regula excipi putas; sed qui adhaeret Deo, unus sp
Abbreviated transcription (Latin):
pateat ueritati: Sequit᷑. ficus ꝓtulit grossos suos. Ñ comedaniꝰ ex eis. neq
rẽ. forte hy pocͥtas designantes. Nõ abiciamꝰ tũ. Alias forsitan his opꝰ habe¬
bimꝰ. Alioqͥn: satis ꝑ se ip̃os leuit̾ ⁊ añ tp̃s cadent sic̃ fenũ tector qđ .p.¬

Expanded text:
pateat veritati. 10. Sequitur: Ficus protulit grossos suos. Non comedamus ex eis: nec pateat veritati. 10. Sequitur: Ficus protulit grossos suos. Non comedamus ex eis: nec similitudinem, non saporem, forte hypocritas designantes. Non abjiciamus tamen, alias forsitan his opus habebimus. Alioquin satis per se ipsos leviter, et ante tempus cadent, sicut fenum tectorum,
Abbreviated transcription (Latin):
turit ficdĩ. Et si ficles ex aulitu: s ex uisu c̃firmatio ÷. Sonuit uax. splen¬
duit flos. ⁊ ui̾tas d t̾ra orta ÷. ꝑ fideliũ c̃fessionẽ : u̾bo signo ᷤ parit̾
c̃currentib ĩ cestimoniũ fidĩ. Testimonia ista cͤdibilia facta s̃ miuiᷤᷤ.
dũ flos uoci auri ocłs attestat᷑. Audita uisa c̃firmant. ut duoꝵ tes¬
tioniũ auris loqͣ ⁊ ocłi. ratũ sit. ꝓpt̾ea dñs aiebat. Ite reñtiate
Oubũ adbreuiatũ. at tñ uuuũ ⁊ efficar. haut dubiꝰ ꝓfecto assero qđ aurib ocłis
q ꝑcepi. Intonat tuba salutaris. choruscant miracła. ⁊ inunclꝰ credit. si¬
uͥes dño cooꝑante ⁊ .s.c.s. s. habes ĩ monte stupenda claritate tͣnsfig atũ.
⁊ nicħominꝰ suꝑna talificatũ uoce. Habes in iorclane siłr ⁊ colũbã desig¬
nantẽ ⁊ uocẽ cestificantẽ. Ita ħ duo uͥq parit̾ uox ⁊ signũ al intͦducendã
fidẽ ex diuina largitate c̃curr̃t. ut latꝰ ad aĩam ꝑ ut᷑sq fenestras ingͤssus

Expanded text:
turit fidei. Etsi fides ex auditu, sed ex visu confirmatio est. Sonuit vox, splenduit flos, et veritas de terra orta est per fidelium confessionem, verbo signoque pariter concurrentibus in testimonium fidei. Testimonia ista credibilia facta sunt nimis, dum flos voci, auri oculus attestatur. Audita visa confirmant, ut duorum testimonium auris loquor et oculi ratum sit. Propterea Dominus aiebat: Ite, renuntiateverbum abbreviatum, attamen vivum et efficax! Haud dubius profecto assero, quod auribus oculisque percepi. Intonat tuba salutaris, coruscant miracula, et mundus credit. Ciuentibus signis . Habes in monte stupenda claritate transfiguratum, et nihilominus superna testificatum voce . Habes in Jordane similiter et columbam designantem, et vocem testificantem . Ita haec duo ubique pariter, vox et signum, ad introducendam fidem ex divina largitate concurrunt: ut latus ad animam per utrasque fenestras ingressus
Abbreviated transcription (Latin):
alit̾ sane ꝙͣ. qͦmͦ gͦssi cadt̃. ⁊ cedt̃ suborientib ficub bonis. Quãdu ĩqͥt
ñ cessaũ ficꝰ ꝓduc̾e gͦssos suos. ñ te uocaui o sponsa sciens te ñ posse una
ꝓdire optimas ficiis. Nc̃ aũ ꝓcluctis qͥ pͥꝰ poluc aid̾i erant. ñ iã ĩtem¬
pestuie te ĩuito: c̃ boni ac salutares fructꝰ in ꝓximo ẽẽ noscantur.
ĩutiles expunct᷑. Nã ⁊ uinee inqͥt florentes odorẽ dedert̃. qdđ nicho¬
minꝰ aꝑpinqͣntis fructꝰ inliciũ ÷. hic odor serpentes fugat. Aiunt flo¬
gitantes qͣlẽ sp̃m acceꝑunt. cuiꝰ pͥmicias demones ñ sustinẽt. Si sic
nouiciꝰ fu̾or. qͥderit absoluta ꝑfectio: ꝑpendat᷑ ex flore fructꝰ. ⁊ sapo

Expanded text:
aliter sane, quam quomodo grossi cadunt, et cedunt suborientibus ficubus bonis. Quandiu, inquit, non cessavit ficus producere grossos suos, non te vocavi, o sponsa, sciens non posse una prodire optimas licus. Nunc autem productis qui prius producendi erant, non jam intempestive te invito, cum boni ac salutares fructus in proximo esse noscantur, inutiles expuncturi. 6. Nam vineae, inquit, florentes odorem dederunt; quod nihilominus appropinquantis fructus indicium est. Hic odor serpentes fugat. Aiunt flogitantes qualem spiritum acceperunt, cujus primitias daemones non sustinent. Si sic novitius fervor, quid erit absolu
Abbreviated transcription (Latin):
dã mortis imaginẽ ĩ pauidiis staret. tͤpidante ⁊ ceclente pͥncipe ip̃o. ⁊ qͥ uoce
ẽfoitatora sui ĩꝑatorisi fua̾t pͤmunitꝰ ⁊ pͤmonitꝰ alios c̃fortare: Cet̾m nec is
nec illi aclhuc sibi induerant uͥtutẽ ex alto. ⁊ ob hoc tutũ ñ erat eis ex ire
fructũ plꝰ affr̾ent. Deniq ip̃e clñs tacebat ĩ passioẽ ⁊ in multis int̾rogat᷑
ñ respondebat. factꝰ uixta ꝓpħam sic̃ hõ ñ audiens. ⁊ ñ habens in ore suo .r.¬

Expanded text:
ncipe ipso, et qui voce confortatoria sui imperatoris fuerat praemunitus, et praemonitus alios confortare? 6. Caeterum nec is, nec illi sibi adhuc induerant virtutem ex alto; et ob hoc tutum non erat eis exire ifructum plus afferrent. Denique ipse Dominus tacebat in passione, et in multis interogatus non respondebat , factus, juxta Prophetam, sicut homo non audiens, et non habens in ore suo r
Abbreviated transcription (Latin):
nã pͥmicie dormientiũ xp̃c. Ip̃e nãq flos campi ⁊ liliũ c̃ualliũ ihe
ut putabat᷑ filiꝰ ioseph a na⁊ aret qđ int̾pretat᷑ flos. Is gͦ flos appa¬
ruit pͥmꝰ ñ solꝰ. Nã ⁊ multa corpora scõ qͥ dormierant parit̾ surtexe¬
et̃: qͥ ueluti qͥdã lucidissimi flores simul apparuert̃ ĩ terra nr̃a. Deni¬
q uenert̃ in scãm ciutatẽ ⁊ apparuert̃ multis. Flores ⁊̃ fuer̃t̃ qͥ pͥmi
crectidert̃ de popło pͥmitie scõ. Flores eoꝵ nuracła instar floꝵ. addu¬
centia ad fructũ fidĩ. Nã postꝙͣ ille infidelitatis unb̾ aliqͣntulũ uł
ex parte abiit ⁊ recessit: secuta mox ÷ pluuia uołtaria qͣm segͤgauit ds̃
ħeditati suȩ ⁊ flores appar uer t̃ cepert̃. dñs dedit benignitatem ⁊ t̾ n. di
flores .s. ita ut una die tͥa milia. ĩ alia qͥmꝑ milia de popło crederent.
lu maliciȩ p̃ualere adu̾sus flores qͥ app arebant. nec p̃riꝑe ut assolet

Expanded text:
 flos campi et lilium convallium Jesus , ut putabatur filius Joseph a Nazareth , quod interpretatur flos. Is ergo flos apparuit primus, non solus. Nam et multa corpora sanctorum, qui dormierant, pariter surrexerunt, qui veluti quidam lucidissimi flores simul apparuerunt in terra nostra. Denique venerunt in sanctam civitatem, et apparuerunt multis . Flores etiam fuerunt qui primi crediderunt de populo, primitiae sanctorum. Flores eorum miracula, instar florum producentia fructum fidei. Nam postquam ille infidelitatis imber aliquantulum, vel ex parte, abiit haereditati suae, et flores apparere coeperunt. Dominus dedit benignitatem, et terra nostra dedit flores suos, ita ut una die tria millia, in alia quinque millia de populo crederent :lu malitiae praevalere adversus flores qui apparebant, nec praeripere, ut assolet,
Abbreviated transcription (Latin):
defuncti sem̃ suscitare ex lege c̃pellebant᷑: At uͥ insonuit ex ore celestis
tͦturis c̃menclatio illa spadonũ qͥ se castrauert̃ ꝓp̾ regnũ celoꝵ.⁊ it̾ alt̾iꝰ¬

Expanded text:
defuncti semen suscitare ex lege compellebatur? At, ubi insonuit ex ore coelestis defuncti semen suscitare ex lege compellebatur? At, ubi insonuit ex ore coelestis turturis commendatio illa spadonum, qui se castraverunt propter regnum Dei ; et item alt
Abbreviated transcription (Latin):
rẽ tẽpr suȩ uiduitatis sc̃ẽ uicluitis opꝰ strenue atq ĩ firtigabilit̾ ereqͣntẽ.
uideas uͥq singłarẽ. ubiq gementẽ auclias. nec ũꝙͣ. ĩ uiridi ramo residentẽ
ꝓspicies: ut tu ab eo discas uoluptatũ uirentia uirulenta deuitare. Ad¬
de qđ in uigis mõtiũ ⁊ ĩ sũmitatib arboꝵ freqͤntior illi cũsatio t̃. ut q
uł maxine ꝓpositũ pudicieᷤ decet doce at nos t̾rena despice̾ ⁊ amare ce¬
lestia. Ex qͥb colligit᷑ qd uox sit t᷑turis ⁊̃ p̃dicatio castitatis. Hleq it ãpͥn¬
cipio uox ista in t̾ris auclita fuit. s mag̃ illa. Grescite ⁊ mulciplicamini
⁊ .r.t̾. Incassũ ꝓfecto uox ulla pudicitie sonuiss. neclũ ꝓpalata resurgẽ¬
tiũ patͥa in qͣ longe feliciꝰ hoĩes neq nubent neq nubent᷑ s st̃ sic̃ angłi¬
ĩ isrł. c̃ pat̾archȩ ip̃i plures simł habebant uxores. c̃ fr̃s frĩs absq lib̾is

Expanded text:
rem tempore suae viduitatis, sanctae viduitatis opus strenue atque infatigabiliter exsequentem. Videas ubique singularem, ubique gementem audias; nec unquam in viridi ramo residentem prospicies, ut tu ab eo discas voluptatum virentia virulenta vitare. Adde quod in jugis montium et in summitatibus arborum frequentior illi conversatio est: ut, quod vel maxime propositum pudicitiae, decet, doceat nos terrena despicere, et amare coelestia. 8. Ex quibus colligitur, quod vox sit turturis etiam praedicatio castitatis. Neque enim a principio vox ista in terris audita fuit, sed magis illa: Crescite, et multiplicamini . Incassum profecto vox illa pudicitiae sonuisset, necdum propalata resurgentium patria: in qua longe felicius homines neque nubent, neque nubentur, sed sunt sicut angelin Israel, cum Patriarchae ipsi plures simul habebant uxores, cum frater fratris absque liberis
Abbreviated transcription (Latin):
rt̃ hoĩes se ñ hab̾e hic manentẽ ciuitatẽ. ⁊ futurã inqͥrere tota auidi
tate cepert̃. ⁊ tc̃ pͥmũ manifeste sonuit in t̾ra uoxtͣturis. Nã olũ scã
queq iã aĩa xp̃i p̃sentiã suspiraret. regni dilationẽ moleste ferret: de¬
sicłatã patͥam gemitib ⁊ suspiriis alonge salutaret. ñ ne tibi iudet᷑
uice fungi gemebundȩ ac castissimȩ tͣturis qͦcũq in t̾ris aĩã ita feciss:¬

Expanded text:
rrtate coeperunt; et tunc primum manifeste sonuit in terra vox turturis. Nam dum sancta quaeque jam anima Christi praesentiam suspiraret, regni dilationem moleste ferret, desideratam patriam gemitibus et suspiriis a longe salutaret: nonne tibi videtur vice fungi gemebundae ac castissimae turturis, quaecunque anima in terris ita feciss
Abbreviated transcription (Latin):
sidet. ut dñs subicit. ut celitor administrat. ut sponsus cõiunicat.
ꝓeo qđ spõsꝰ cã benigno usꝰ ÷ u̾bo ut dignatꝰ sit dic̾e̾ in t̾ra nr̃a. NIc̃ ce¬
t̾a iudeamꝰ. Uox tͣturis auclita ÷ in t̾ra nr̃a. Et hoc tͣnsacte incliciũ hi¬
emis ÷: tp̃s nicħominꝰ putatioĩs adẽẽ clenuncians. Id uxta literã. Ali-¬
as. tturis uox ñ dulce admodũ sonat. s signat dulcia. Ip̃a auicła si
qͥ ñ sibi plausũ s mͥ planctũ moueat. Uere tͦturẽ exibes si gem̾e doceᷤᷤ.
Et si ꝑsuade uis: gemĩdo id mag̃ qͣm declamando stucleas oporcebit. Ex¬
utiq lacte ⁊ melle manantẽ: minime se cognouert̃ ꝑegͥnos suꝑ t̾ram.
nͦ more tͣturis ĩgemuert̃ ueluti pat̾e renuiniscentes. mag̃ aũ ꝓ patͥa ex¬
ilio abusi declert̃ se comedẽ pinguia ⁊ bib̾e mulsum. Ita tã elui ñ ÷ uor
tͣturis auclita in t̾ra nr̃a. Ubi uͦ regni celoꝵ ꝓmissio facta ÷: tc̃ ĩcellexe¬

Expanded text:
ut dominus subjicit, ut conditor administrat, ut sponsus communicat. pro eo quod sponsus tam benigno usus est verbo, ut dignatus sit dicere, in terra nostra. Nunc caetera videamus. 3. Vox turturis audita est in terra nostra. Et hoc indicemis, tempus nihilominus putationis adesse denuntians. Id juxta litteram. Alias turturis vox non dulce admodum sonat, sed signat dulcia. Ipsa avicula, si : qui non sibi plausum, sed mihi planctum moveat. Vere turturem exhibes, si gemere doceas: et si persuadere vis, gemendo id magis, quam declamando studeas oportebit. Exutique lacte et melle manantem, minime se cognoverunt peregrinos super terram, nec more turturis ingemuerunt veluti patriae reminiscentes; magis autem pro patria exsilio abutentes, dederunt se comedere pinguia, et bibere mulsum. Ita tandiu non est vox turturis audita in terra nostra. Ubi ergo regni coelorum promissio facta est, tunc intellexe
Abbreviated transcription (Latin):
alncas : ħ inꝙͣ oiã uix uł pacis cp̃r actitant᷑ in pace. Et de his satis. Po
catio ẽ dignũ ⁊ Credite mͥ ⁊ pucata repullulant. ⁊ effugata redeũt.
⁊ raaccenelunt᷑ ex tincta. ⁊ sopita denuo excitant᷑. Parũ ⁊ gͦ semel
putasse. sepe putandũ ÷. Immo si fieri possit seꝑ̃. qͥa semꝑ qd putari
oporteat si ñ dissimulas ĩuenis. Quãtumlibet in hoc corꝑe mauẽs
tuos habitat iebuseus: subiugari potest s ñ ext̾minari. Scio inqͥt
qͥa ñ habitat ĩ me bonũ. Parũ ÷ nͥ malũ ineẽ fateat᷑. Ait. bõ qđ¬

Expanded text:
am, omnia vix vel pacis tempore actitantur in pace. Et de his satis. 10.tatione dignum? Credite mihi, et putata repullulant, et effugata redeunt, et reaccenduntur exstincta, et sopita denuo excitantur. Parum est ergo semel putasse; saepe putandum est, imo, si fieri possit, semper; quia semper quod putari oporteat, si non dissimulas, invenis. Quantumlibet in hoc corpore manens tuos habitat Jebusaeus ; subjugari potest, sed non exterminari. Scio, inquit, quia non habitat in me bonum. Parum est nisi et malum inesse fateatur. Ait namq
Abbreviated transcription (Latin):
ñuulloꝵ q similiũ qͤ in munda a moyse ꝑcensent᷑. pluuia ÷ hoc totum
ex illa nube descendens. s nolo ĩ agrum uł ortũ meũ qñq descendat.
Eu̾it sane bona suo tpr̃. pꝰ tp̃s si uen̾it iã ñ bonã censeo. Om̃is ⁊̃ lenis
⁊̃ lenit̾ descendes pluia si sit intẽpesta molesta ÷. Donec gͦ istiꝰmodi
a ꝗͦ pestilentes ocupauert̃ t̾rã ⁊ ĩualuert̃ suꝑ eã tp̃s suũ uinieȩ ñ ha¬
buert̃: nec fuit qdđ sponsa ĩutaret᷑ ad putandas uineas. Cet̾m ilł de

Expanded text:
nullorumque similium, quae immunda a Moyse censentur, pluvia est hoc totum ex illa nube descendens, sed nolo in agrum vel hortum meum quandoque descendat. Fuerit sane bona suo tempore; post tempus si venerit, non bonam jam censeo. Omnis etiam Ienis et leniter descendens pluvia, si sit intempestiva, molesta est. 8. Donec ergo istiusmodi aquae pestilentes occupaverunt terram, et invaluerunt super eam; tempus suum vineae non habuerunt, nec fuit quod sponsa invitaretur a
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ aerẽ sursũ fert̃ hoĩes tͣbulenti sp̃c. ponences in celũ os suũ ⁊ lingua eo¬
rũ tͣnsiens in t̾ra. tãꝙͣ pluuia amarissima t̾rã ipãm palustrẽ ac stilem
facit: ⁊ tã plantis ꝗͣ. satis inutilẽ. Nqͥcł his uisibilib atq coipoieis ad nr̃os
utiq corporeos usus cdati s: de qͥb nulla plane s nec de bob cura ÷ dõ. ꝓ¬
st̃ ⁊ bonȩ ⁊ male arbores ferentes qͦq fructꝰ ꝓ sui dissimilitudine diffe¬
rentes. bonȩ uideł bonos ⁊ male malos. ita arbitror nu bes ⁊ bonas aue
bonos. ⁊ malas eẽ qͣ malos pluant imbres. Ꝙ uide ne foite ĩnueret nob̾
hãc nubiũ ĩbriũq distinctionẽ qͥ dicebat. Mandabo nubib meis ne
pluant suꝑ eã. haut cdubiũ qͥn suꝑ uineã imbrẽ. Cur putas adiecisse
signant̾ meis. nͥ qͥa st̃ ⁊ malę nubes qͤ ñ st̃ eiꝰ : Tolle tolle erucifige

Expanded text:
s, ponentes in coelum os suum, et lingua eorum transiens in terram, tanquam pluvia amarissima, terram ipsam palustrem ac sterilem facit, et tam plantis quam satis inutilem, non quidem his visibilibus atque corporeis ad nostros utique corporeos usus datis, de quibus nulla plane, sicut nec de bobus cura est Deo. sunt et bonae, et malae arbores, ferentes quaeque fructus pro sui dissimilitudine differentes, bonae videlicet bonos, et malae malos: ita et arbitror nubes et bonas, quae bonos; et malas esse, quae malos pluant imbres. Et vide ne forte innuerit nobis hanc nubium, imbriumque differentiam, qui dicebat: Mandabo nubibus meis, ne pluant super eam haud dubium quin super vineam imbrem . Cur putas adjunxisse signante
Abbreviated transcription (Latin):
Tu ne negau̾is hiemẽ tẽ ẽẽ c̃ petrꝰ sederet ad prunas ñ minꝰ gelido cor¬
cle qͣni corpore: Deniq erat frigꝰ inqͥt. Magnũ reuera frigꝰ cor negã¬
tis constͥnxerat. Nec mirũ tñ c̃ ignis ab eo ab latꝰ ẽẽt. Nã paulo añ
ũ paruo feruebat relo. qͥppe ad huc igni ꝓximꝰ. qͥ euaginato gladio
ne ignẽ ꝑleret serui auriculã amputaut. S ñ erat tp̃s putatiois.
⁊ iõ auclit. Cõuerte gladiũ tiũ in locũ suũ. Erat i hora ⁊ potestas te
truncanus erat ⁊ neminẽ lucraretur nec dͥppiã fructꝰ affr̾et. aut c̾te ti¬
nous gladio ad negandũ cogendꝰ. ⁊ sic mag̃ ip̃e ꝑiet iuxta dnm̃i qđ subiũ¬

Expanded text:
minus gelido corde, quam corpore? Denique: Erat frigus, inquit . Magnum revera frigus cor negantis constrinxerat. Nec mirum tamen, cum ignis ab eo ablatus esset. Nam paulo ante non parvo ferebat zelo, quippe adhuc igni proximus, qui evaginato gladio, ne ignem perderet, servi auriculam amputavit. Sed non erat tempus putationis: et ideo audit: Converte gladium tuum truncandus erat, et neminem lucraretur, nec quidpiam fructus afferret; aut certe timoris gladio ad negandum cogendus; et sic magis ipse periret, juxta verbu
Abbreviated transcription (Latin):
tis singłis q̃rere uoltatẽ: Unic̃ qͥppe in huiꝰ modi remediũ seu refugi
onẽ. orationẽ. c̃templationẽ: in t̾b c̃menclata ⁊ disignata uocabuł.
Et is m̾ito amita dr̃ q̃ sponsi lucra stucliose ac ficdelit̾ p̃dicando c̃su¬
lendo. ministrando c̃qͥrit. Mito colũba qͤ nicħominꝰ ꝓ suis clelictis
ĩ oratiõe gemens ⁊ supplicans diuinã sibi ñ cessat c̃aliare miãm.¬
Mito qͦq formosa q̃ celesti desicłio fulgens suꝑne t̃tẽplatiõis decorem
se induit. hous dũ taxat qͥb cõmode ⁊ opportune id pot̃. S ⁊ illd̃ ind̾
liarib ei. marthã loqͦr ministrantẽ.⁊ mariã uacantẽ. ⁊ lazaruni
qiͣ gementẽ sub lapide ⁊ resurrectionis grãu flagitantẽ. ħ dicta st̃
ꝓ eo qđ sponsa describr̃ adeo sollers ⁊ ꝑiugil in obseruando semitas
cari amoris uocib ⁊ gaucde gaudio ꝓp̾ nocẽ sponsi. Nos qͦq ad ħ ꝙͣuis au¬

Expanded text:
ivina deviet voluntate. Unicum quippe in hujusmodi remedium seu refugiuonem, orationem, contemplationem, in tribus commendata et designata vocabulis. Etenim merito amica dicitur, quae sponsi lucra studiose ac fideliter praedicando, consulendo, ministrando conquirit. Merito columba, quae nihilominus pro suis delictis in oratione gemens et supplicans, divinaito quoque formosa, quae coelesti desiderio fulgens, supernae contemplationis decorem se induit, horis duntaxat, quibus commode et opportune id potest. 10. Sed et illliaribus ei. Martham loquor ministrantem, et Mariam quasi gementem sub lapide, et resurrectionis gratiam flagitantem . Haec dicta sunt pro eo quod sponsa describitur adeo solers et pervigil in observando semitas cari amoris vocibus, et gaudere gaudio propter vocem sponsi. 11, Nos quoque a
Abbreviated transcription (Latin):
Nso̾ tñ qͣ inuitã. nec i qł fieri uetuit fac̾e̾t ullatenꝰ ip̃e. S tͣhi sane a
ge ꝑꝑa ⁊ ueni. Nec parũ c̃fortat qđ auelit ueni ⁊ ñ uade. ꝑ hoc
se intelligens ñ tã muti qͣm duci. ⁊ secũ parit̾ sponsũ eẽ uenturũ.

Expanded text:
Non tamen quasi invitam: nec enim quod fieri vetuit, faceret ullatenus ipse; sed trahi sane a Non tamen quasi invitam: nec enim quod fieri vetuit, faceret ullatenus ipse; sed trahi sane a ge, propera, et veni. Nec parum confortat quod audit, veni, et non: Vade: per hoc se intelligens non tam mitti quam duci, et secum pariter sp
Abbreviated transcription (Latin):
formosa mea.⁊ ueni. Qͥs hoc dic̃e Absq dubio sponsus. Et
ñne ip̃e ÷ qͥ paulo añ suscitari dilectã tauto ꝑe ꝓhibebat ÷
Quo pacto gͦ nc̃ ñ solũ scit surgat s ⁊̃ ut acceleret uibet s uenit ĩ
mentẽ simile qͥd ĩ ueu̾głio. Ea. nẽpe nocte qͣ dñs tͣdebat᷑ c̃ faciga¬
tos ꝓductiorib uigiliis discipłos qͥ secũ erant dormire demũ ac redͥ¬
esce̾ p̃cepiss: in ip̃a hora surgite eamꝰ inqͥt. ecce appro pinqͣuit qͥme
tradet. Nõ qͦ similit̾ uno pene mom̃to ⁊ phibet suscitai suscitat.
surge inqͥens ⁊ ueni. Qa sibi taq uult tã subita ħ mutatio uoltatis
cõsilii uee Putamꝰ ne leuitate usũ sponsũ. ⁊ aliqͥd uoluisse prs qđ mox¬
sit ĩ hac uita c̃tẽplandi nec diuit᷑nitas ocii. uͥ officui ⁊ oꝑis cogentior
urget instantiorq utilitas. More suo gͥ sponsus uͥ dilectã paclulũ sinu
ꝓpriodͥeuisse ꝑsentit: ad ea denuo qͦ irtiliora usa st̃ tͣhere ñ cuntatur.

Expanded text:
formosa mea, et veni . Quis hoc dicit? Absque dubio sponsus. Et nonne ipse est, qui paulo ante suscitari dilectam tantopere prohibebat? Quo pacto ergo nunc non solum ut surgat, sed ut et acceleret jubet? Venit in mentem simile quid ex Evangelio. Ea quippe nocte qua Dominus tradebatur, cum fatigatos productioribus vigiliis discipulos qui secum erant, dormire demum ac requiescere praecepisset, in ipsa hora: Surgite, eamus, inquit, ecce appropinquavit qui me tradet . Nunc quoque similiter uno pene momento et prohibet suscitari sponsam, et suscitat: Surge, inquiens, et veni. Quid sibi itaque vult tam subita haec mutatio voluntatis sive consilii? Putamusne levitate ususit in hac vita copia contemplandi, nec diuturnitas otii, ubi officii et operis cogentior urget instantiorque utilitas. More igitur suo sponsus, ubi dilectam paululum in sinu proprio quievisse persentit, ad ea denuo quae utiliora visa sunt, trahere non cunctatur.
Abbreviated transcription (Latin):
aluid nisi qͣstus ĩmissa auiditas. Animat᷑ ⁊̃ ad opꝰ ĩunctũ. ⁊de t̃priᷤ
oportunitate redchit᷑ alacrior. Tẽpꝰ faciendi inqͥt o sponsa. qͣ hiẽps
tͣnsiit: añ oꝑare nemo pot̾at. Imb̾ qͦ qͥ in undationẽ facta oꝑiebat
t̾ram.culturas impediebat. ⁊ uł sata necabat. uł seri uetabat. is
inꝙͣ imb̾ excͣrit. ab iit ⁊ recessit. Flores apparuerunt in t̾ra nr̃a. u̾¬
nalẽ ꝓfecto tẽperiem adeẽ signantes. oꝑandi cõmoditatẽ. frugũ
uicinitatẽ ac fructuũ. demñ subdit ubi ⁊ qͥd pͥmũ operari oporteat:
tp̃s inqͥens putationis aduenit. Ad uineas gͦ excolendas ducit᷑. Que

Expanded text:
sancti quaestus immissa aviditas. Animatur etiam ad opus injunctum, et de temporis opportunitate redditur alacrior. Tempus faciendi, inquit, o sponsa, quia hiems transiit, quando operari nemo poterat. Imber quoque, qui inundatione facta operiebat terram, culturas impediebat, et vel sata necabat, vel seri vetabat; is, inquam, imber excurrit, abiit et recessit; flores apparuerunt in terra nostra vernalem profecto temperiem adesse signantes, operandi commoditatem, frugum vicinitatem ac fructuum. Deinde subdit, ubi et quid primum operari oporteat: Tempus, inquiens, putationis advenit . Ad vineas ergo excolendas ducitur: quae
Abbreviated transcription (Latin):
dicatioĩs libentissime int̾mittant. ⁊ rursũ potita uotis aliqͣtenꝰ in hao
parte tanto arclentiꝰ recleat in id ip̃m: qͣnto se fructuosiꝰ int̾misisse
memin̾it. ⁊ it̾ sũpco c̃templatiõis gustu ualentiꝰ ad c̃quirenda lucra
solita alacͥtate recrat. Cet̾m int̾ has uicissitudines plerũq mens fluctu¬
at. metuẽs ⁊ uehem̃t̾ exestuans ne forte alt̾i hoꝵ dũ suis affechõib
hĩc rñ cdistrahit᷑ plus iustoinbereat. ⁊ sic in utrolibet uł modic̃ ã di¬
iina deiuet uoltate. Et fortasse tale aliqͥd sc̃s ios patiebat᷑. cũ lic̾et.
Si dormiero dilucło qñ ẽsurgã. ⁊ rursũ expectabo uesꝑam. Hoc ÷. Et qͥetꝰ¬

Expanded text:
aedicationis libentissime intermittat: et rursum potita votis, aliquatenus in hac aedicationis libentissime intermittat: et rursum potita votis, aliquatenus in hac parte tanto ardentius redeat in idipsum, quanto se fructuosius intermisisse meminerit; et item sumpto contemplationis gustu, valentius ad conquirenda lucra solita alacritate recurrat. Caeterum inter has vicissitudines plerumque mens fluctuat, metuens, et vehementer exaestuans, ne forte alteri horum, dum suis affectionibus hinc inde distrahitur, plus justo inhaereat; et sic in utrolibet vel ad modicum a divina deviet voluntate. Et fortasse tale aliquid sanctus Job patiebatur, cum diceret: Si dormiero, dico, quando consurgam? et rursum exspectabo vesperam
Abbreviated transcription (Latin):
tamꝙͣ m̾idiem uixta illeł ꝓpħe ysaiȩ. oriet᷑ inqͥt tãqꝙͣ sol lux tua. ⁊ cet̾a.
 sane ñ ꝑ hostia aꝑta. s ꝑ angusta foramina is cantę cdaritatis racdiꝰ se
infundet: stante adhuc dũ tarat hoc ruinoso pariete corporis. Erras si
alit̾ speras ad qͣntam c̃q cordis ꝓficias puricatẽ. ẽ ille pͤcipuus c̃t̃em¬
plator dicat. Uiclemꝰ nc̃ ꝑ speculũ ⁊ ĩ enigmate. tẽ i facie ad faciẽ. Post
hc̃ tante dignatiõis affectũ ac miseratiõis respectũ. sequit᷑ uox blande ⁊
leuit̾ diuinã insinuans uołtatẽ. qđ ñ ÷ aliud qͣm ip̃e amor qͥ ociosus ẽẽ nõ
pot̃: de his qͣ cdi st̃ sollicitans ⁊ suacdens. Denie auelit sponsa ut surgat ÷
ꝑꝑet. hauc cdubiũ qͥn ad aĩarũ lucra. hoc siqͥd uera ⁊ casta ẽ t̃platio habet
ut m̃tẽ qͣm diuino igne uehem̃t̾ succendit. tanto int̾dũ repleat zeloꝰ
desicłio acqͥrendi clõ qui eũ silr̃ cliligant: ut ociũ c̃tẽplatiõis ꝓ studio p̃¬

Expanded text:
uxta illud prophetae Isaiae: Orietur, inquit, tanquam sol lux tua , etc. Sed sane non per ostia aperta, sed per angusta foramina is tantae claritatis radius se infundet, stante adhuc duntaxat hoc ruinoso pariete corporis. Erras si aliter speras, ad quantamcunque cordis proficias puritatem, cum ille praecipuus contemplator dicat: Videmus nunc per speculum et in aenigmate, tunc autem facie ad faciem . 9. Post hunc tantae dignationis ac aliud quam ipse amor, qui otiosus esse non potest, de his quae Dei sunt sollicitans et suadens. Denique audit sponsa, ut surgat et properet, haud dubium quin ad animarum lucra. Hoc siquidem vera et casta contemplatio habet, ut mentem quam divino igne vehementer succenderit, tanto interdum repleat zelo et desiderio acquirendi Deo qui eum similiter diligant, ut otium contemplationis pro studio pr
Abbreviated transcription (Latin):
mouens Tantũ ad excitandũ p̃mittit᷑ ⁊ pͤparandũ. simulq ad cõmoniẽ¬
dũ qͥd ex te sis qͦ dulciꝰ sapiat pꝰmodũ qđ ex eo mox eris. At uͦ ignis qui
carbo desolatoriꝰ. s qͥ sic ĩ uicia exerceat uni ignis: ut in aĩa uicẽ exhibe¬
at unctiõis. G in uirtute qͣ imitaris ⁊ ĩ amore qͦ inflãmaris cdñm p̃sentẽ
intellige.nã dext̾a dñi facit uͥtutẽ. N aũ fit ħ mutatio dexc̾e excelsi nͥ
⁊ oĩ rubigine uicioꝵ si iã emundata ac serenata cõsciã seqͣtur subita
qͣdam atq insolita latituelo mentis ⁊ in fusio luminis illuminantis ui¬
tellertum uł ad scĩam scͥpturarũ uł ad mist̾ioꝵ noticiã qͦ alterum
ꝓp̾ nos oblectandos alt̾m ꝓp̾ edificandos ꝓximos recordari: ocłs absq

Expanded text:
andum praemittitur et praeparandum, simulque ad commonendum quid ex te sis, quo dulcius sapiat postmodum quod ex Deo mox eris. At vero ignis qucarbo desolatorius, sed qui sic in vitia exerceat vim ignis, ut in anima vicem exhibeat unctionis. Ergo in virtute qua immutaris, et in amore quo inflammaris, Dominum praesentem intellige. Nam dextera Domini facit virtutem . Non autem fit haec mutatio dexterae Excelsi , nisi , et rubigine vitiorum, si jam emundata ac senerata conscientia sequatur subita quaedam atque insolita latitudo mentis, et infusio luminis illumiuantis intellectum vel ad scientiam Scripturarum, vel ad mysteriorum notitiam, quorum alterum propter nos oblect
Abbreviated transcription (Latin):
ñ de om̃ib uob̾ ꝓfecto de płrib h iã imb̾ abũt ⁊ recessit. Nã: flores ab¬
parent indices pluinȩ suauioris. ħt ⁊ estas pluuias suas. suanes ⁊ ubes
Qa dulciꝰ lacͥma caritatis: flet qͥppe caritas. s ex amore ñ ex merore. Net
ex desidio. flet c̃ flentib. Tali mmbre ñ ambigo rigatos ubuis actꝰobe¬
dientiȩ ur̃e qͦs letꝰ intueor. ñ mͣmure tetͦs. ñ t̾sticia subobscuros. s qͦdã

Expanded text:
n de omnibus vobis, profecto de pluribus hic jam imber abiit et recessit: nam et flores apparent indices pluviae suavioris. Habet et aestas pluvias suas suaves et uberes. Quid dulcius lacrymis charitatis? Flet quippe charitas, sed ex amore, non ex moerore; flet ex desiderio, flet cum flentibus. Tali imbre non ambigo rigatos uberius actus obedientiae vestrae, quos laetus intueor, non murmure tetros, non tristitia subobscuros, sed quoda
Abbreviated transcription (Latin):
ad balneũ sen adpͣndiũ ñ piget. ⁊ si reũ pigeat tͣhi ad iudicrum
uł ad penã. Deniq tͣhi uult: qͦ ⁊ hoc rogat. Nõ aũ rogaret. si seqͥ
ꝑ se ipãm dilectũ put uellet ualeret. Ut qͥd uͦ ñ ualet ÷ An infir¬
mã fateam᷑ ⁊sponsã ; Si una qͦuis ex aclolescentuł infirmã sedic̾et
⁊ pet̾et tͣhi. neqͣꝙͣ miraren᷑. At uͦ de spousa qͤ trah̾e ⁊ alios ut pote
sit aut sana. si illã infirmã clici cõsensimꝰ. q̃ ꝓ sui singłari ꝑfecti¬
oẽ ⁊ excellentiori uͥtute spõsa dñi noĩat᷑ s An eccła forte id dix̾it
cũ intueret᷑ dilectũ ascendentẽ gestiens eũ seqͥ atq assumi ẽ eo
pore mortis huiꝰ. ⁊ huiꝰ secłi neqͣm recinet᷑ uiclus a carc̾e uincta
necessitatib. tortasceli̾b. lentiꝰ segniꝰ q assurgat necẽẽ ÷ ad c̃tẽplã¬
da sullimia. nec oĩo liberũ ħt seqꝰ sponsũ qͦcũq ierit. hĩc lacͥmosa

Expanded text:
lneum, seu ad prandium piget, etsi reum pigeat trahi ad judicium, vel ad poenam. Denique trahi vult quae et hoc rogat: non autem rogaret, si sequi per se ipsam dilectum, prout vellet, valeret. Utquid vero non valet? an infirmam fateamur et sponsam? Si una quaevis ex adolescentulis infirmam se diceret, et peteret trahi, nequaquam miraremur. At vero de sponsa, quae trahere et alios, utpote  valida sit et sana, si illam infirmam dici consenserimus, quae pro sui singulari perfectione et excellentiori virtute sponsa Domini nominatur? An Ecclesia forte id dixerit, cum intueretur dilectum ascendentem, gestiens eum sequi, atque assumi cum ipso pore mortis hujus, et hujus saeculi nequam retinetur inclusa carcere, vincta necessitatibus, torta sceleribus, lentius segniusque assurgat necesse est ad contemplanda sublimia, nec omnino liberum habet sequi sponsum quocunque ierit. Hinc lacrymosa
Abbreviated transcription (Latin):
mͦ affecti uidñr is qͥ xp̃o passo pie c̃patit᷑ c̃pungit᷑ ⁊ mouet᷑ faci¬
⁊elo sẽꝑ ÷ accensus. qͥ iu̾tatẽ ubiq zelat. qͥ sapĩȩ fu̾et studuis. cui
amica scĩtas uite ⁊ moꝵ disciplina. cuiꝰ mores erubesc̃t iactantiã.
abhorrent detͣctionẽ. ĩiuliã nesciũt. suꝑbiã detestant᷑. om hu¬
manã głam ñ solũ fuguiit. s ⁊ fasticliut̃ ⁊ c̃tẽp̃nunt. om̃ in se¬

Expanded text:
m qui Christo passo pie compatitur, compungitur, et movetur faciper est accensus, qui veritatem ubique zelat, qui sapientiae fervet studiis; cui amica sanctitas vitae, et morum disciplina; cujus mores erubescunt jactantiam, abhorrent detractionem, invidiam nesciunt, superbiam detestantur, omnem humanam gloriam non solum fugiunt, sed et fastidiu
Abbreviated transcription (Latin):
in loco manentib qͣm gͣtus humilitatis ⁊ qͣm bñplacitꝰ olor ascend̾at.
cui mox tã copiosa ⁊ głosa rem̾unatiõe responsũ ÷. Cet̾m illa ñ ingͣca
bñficii fuit. Audi ii qͦmͦ mox repleta deuotiõe. parat se ad oĩa mala ꝑ¬
tionũ amaritudines sub mirrȩ noĩe dic̃se subire paratã. amore diledti.
Reliquũ capitłi alias ꝓsequem᷑. si tñ exoratꝰ a nob̾ spẽ sc̃s affui̾t qͥ nos intel

Expanded text:
in loco manentibus, quam gratus humiliatis, et quam beneplacitus odor ascenderat, cui mox tam 1418 copiosa et gloriosa remuneratione responsum est. Caeterum illa non ingrata beneficii fuit. Audi enim quomodo mox repleta devotione parat se ad omnia mala ptionum amaritudines sub myrrhae nomine dicit se subire paratam amore dilecti. Reliquum capituli alias prosequemur, si tamen exoratus a vobis Spiritus
Abbreviated transcription (Latin):
intͦiui. Ego messuui mirrã qͣm illi plantauert̃. Michi hͥ salutaris
ri dixi sapĩam. ĩ his iusticie mͥ ꝑfectionẽ c̃stitui. ĩ his plenitudinẽ
scĩe. in his diuitias salutis. in his copias m̾i̾toꝵ. Ex his mͥ int̾dũ potꝰ
salutaris amaritudinis. ex his rursũ suauis unctio c̃solatiõis. ħ me
erigt̃ in acdu̾sis. ĩ ꝓsꝑis repͥmt̃. ⁊ int̾ leta tͥstiaq uitȩ p̃sentis uia re¬
gia incedenti tutũ p̃bent utͦbiq ducatũ. hĩc iñ mala ĩminen¬
tia ꝓpulsando. ħ mͥ c̃ciliant mundi iudicẽ.dũ tͤmendũ potesta¬
tib mitẽ humilẽ q fig᷑ant. dũ ñ solũ placabłem s ⁊ unitabłem re

Expanded text:
introivi; ego messui myrrham, quam illi plantaverunt; mihi hic salutaris ri dixi sapientiam, in his justitiae mihi perfectionem constitui, in his plenitudinem scientiae, in his divitias salutis, in his copias meritorum. Ex his mihi interdum potus salutaris amaritudinis, ex his rursum suavis unctio consolationis. Haec me erigunt in adversis, in prosperis reprimunt, et inter laeta tristiaque vitae praesentis via regia incedenti tutum praebent utrobique ducatum, hinc inde mala imminentia propulsando. Haec mihi conciliant mundi judicem, dum tremendum potestatibus mitem humilemque figurant; dum non solum placabilem, sed et imitabilem
Abbreviated transcription (Latin):
cee tu pulera es amica mea ecce tu pulcra. ocłi tui colũbarũ.
Pulcre. optime. Ex amore: sponsȩ p̃sũptio. ex amore: ĩ dignatio
sponsi. Hoc reieritꝰ ꝓbat. Et ir p̃sũpcionẽ correptio. correptionẽ
emencdatio. em̃clationẽ secuta ÷ remun̾atio. Ad ÷ dilectus. amo uet᷑ ma¬
gist᷑. rex disparet. dignitas eruit᷑. reu̾entia ponr̃. cedit qͥppe fast᷑: ubi in¬
ualescit affectꝰ. Et sicut qͦndam qͣi amicꝰ ad amicũ m oyses loqͦbatur
⁊ dñs respondebat: ita nc̃ int̾ uerbũ ⁊ aĩam ac si int̾ duos uiemoᷤ faem¬
aris adimodũ. ⁊̃ fabulatio celebrat᷑. HIec mirũ. Ex uno amoris fonte ut̾q¬
influit clilige̾ inuicẽ. c̃foueri parit̾. Gͦ dulciora melle uolant hĩc iñ u̾ba.
ñcupat. pulcrã ꝓnũciat. pulcrã it̾at. ead̃ ab illa uicissim recipiens. Nec ocio¬
sa it̾atio qͣ amoris c̃firmatio ÷.⁊ fortassis aliqͥd innuit inqͥrendũ. Queramꝰ¬

Expanded text:
ce tu pulchra es, amica mea, ecce tu pulchra; oculi tui columbarum . Pulchre, optime, ex amore, sponsae praesumptio; ex amore, indignatio sponsi. Hoc rei exitus probat. Etenim praesumptionem correptio, correptionem emendatio, emendationem remuneratio secuta est. Adest dilectus, amovetur magister, rex disparet, dignitas exuitur, reverentia ponitur. Cedit quippe fastus, ubi invalescit affectus. Et sicut quondam quasi amicus ad amicum Moyses loquebatur , et Dominus respondebat: ita et nunc inter Verbum et animam, ac si inter duos vicinos, familiaris admodum celebratur confabulatio. Nec mirum. Ex uno amoris fonte utrinfluit diligere invicem, confoveri pariter. Ergo dulciora melle volant hinc inde verba, iilam amicam nuncupat, pulchram pronuntiat, pulchram iterat, eadem ab illa vicissim recipiens. Nec otiosa iteratio, quae amoris confirmatio est, et fortassis aliquid innuit requirendum.
Abbreviated transcription (Latin):
tũ głe ⁊ fasciełm mirrȩ. Et idõ magnũ humilitatis insigne. iñ huc acqͥ¬
esce reuocari. Gͦ ocłi tui colũbarũ. Iam inqͥt ñ ambulas in magnis neq
ĩ mirabilib suꝑ te. s instar simplicissimȩ uolucͥs ẽcenta es simpliciorib.
nidificas in foraminib petrȩ. uulu̾b meis ĩocans ⁊ libeut̾ ea qͦ sc̃ de me
dũtaxat incarnato ⁊ passo. ocło intuens colũbino. Aut certe qͥa ĩ sp̃e hꝰ
auis spc̃ sc̃s apparuit. spͥtał mag̃ qͣm simplex intuitꝰ in ea colũbȩ noĩe
des q̃ est ex audicu corele ampliꝰ munclato. ad uilendũ qdđ añ ñ pot̾at

Expanded text:
 et ideo magnum humilitatis insigne, inde huc acqu et ideo magnum humilitatis insigne, inde huc acquiescere revocari. Ergo oculi tui columbarum. Jam, inquit, non ambulas in magnis, neque in mirabilibus super te: sed instar simplicissimae volucris contenta es simplicioribus, nidificans in foraminibus petrae, meis vulneribus immorans, et libenter ea quae sunt de me duntaxat inus sanctus apparuit , spiritualis magis quam simplex in ea intuitus columbae nomine de, quae est ex auditu, corde amplius mundato, ad videndum quod ante non poterat