comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
modũ ppłi pastor famosissimꝰ qui audire ne meruit uotẽ
dei dicentꝭ sibi Quid clamas ad me nõ loquebatur et
clamabat ymo quidem loquebatur s corde sicãt qui deũ aud
surdus non est sit quẽ deus audit nõ est mutꝰ
T uirtutꝭ in ops sum Ro ueru dampnũ iustus
dolor nist ꝙ alie omes mopie nales aut fortuite
Uyolentie esse possũt hec una proculdubio uolũtaria est Cete
nãq uel in corpore uel ingemio memoriaq uel eloquis seu ex¬
ternis in rebus sũt que quid̃ omña nõ qualia exoptantur
obuenũt sed qualia cuiusq sors tulerit hec unã ãt in uolũ¬
tate ꝯsistit quã pro arbitrio sibi quisq moderatur atqs effi¬
cit neq uero alia potest esse hõmi uolutas nisi quã uult
is ciuiꝯ illa est qua et hoc ip̃m uult et quetũq uult alia ali¬
oquin si ut uiriuꝵ utͥq ingemi siue eloqun siue opũ destũs

Expanded text:
modum populi pastor famosissimus, qui audire meruit vocem modum populi pastor famosissimus, qui audire meruit vocem Dei dicentis sibi: “quid clamas ad me?” Non loquebatur et clamabat, immo quidem loquebatur, sed corde. Sicut autem qui Deum audit, surdus non est, sic quem Deus audit, non est mutus. 104  virtutis inops sum. Verum damnum iustus dolor, nisi quod alie omnes inopie naturales, aut fortuite, aut violente esse possunt, hec una proculdubio voluntaria est. Cetere namque vel in corpore, vel ingenio memoriaque vel eloquio, seu externis in rebus sunt, que quidem omnia, non qualia exoptantur obveniunt, sed qualia cuiusque sors tulerit; hec una autem in voluntate consistit, quam pro arbitrio sibi quisque moderatur atque efficit. Neque vero alia potest esse homini voluntas, nisi quam vult is, cuius illa est, qua et hoc ipsum vult, et quecunque vult alia. Alioquin, si ut virium, utque ingenii, sive eloquii, sive opum defectus
Abbreviated transcription (Latin):
es plimũ magne em̃ diuitie sũt esse mopem maloꝵ hec
qui nõ ht̃ diues noscitur de qui perdit diues fit et no
auctus censũ perdendo muenit quod inuencendo ꝑcedide¬
rat ꝙ si bonã perdidisci dico iterũ cor ꝯferua amisisti qͥd
quo placeres. homninbus serua quo placcas ded cuisi
lingua nõ potes corde loquere Ei eni de malis scriptũ
esst sabia dolosa incorde et corde loquuti sũt cur nõ ꝑiorũ
in corde pia labia esse et ip̃i corde etiam loqui possũt ubi
sut aures dei uerũq sit ꝙ alibi scorbit idem nõ est occul¬
tatum os meũ a te quod fecisti in occulto nulla em̃ fecre¬
cissimaꝵ quoq cogitationũ abscondita est deo nec tacitoꝵ
minus ꝙͣ clamãtẽs audit ymo nõ est apud illũ clamor al¬
tior uehemẽtiorq ꝙͣ cordis clamãte ille siletio delectat᷑᷑
hũc clamorẽ ꝯpssis labiis promebat ille gregꝭ pͥmũ post¬

Expanded text:
es plurimum, magne enim divitie sunt, esse inopem malorum: hec es plurimum, magne enim divitie sunt, esse inopem malorum: hec qui non habet dives nascitur, at qui perdit dives fit, et novo auctus censu, perdendo invenit, quod inveniendo perdiderat. Quod si bonam perdidisti, dico iterum, cor conserva. Amisisti quidem quo placeres hominibus; serva quo placeas Deo, cui, si lingua non potes, corde loquere. Si enim de malis scriptum est: “Labia dolosa, in corde, et corde locuti sunt”, cur non piorum in corde, pia labia esse, et ipsi corde etiam loqui possint, ubi sint aures Dei? verumque sit quod alibi scribit idem: “Non est occultatum os meum a te, quod fecisti in occulto”; nulla enim secretissimarum quoque cogitationum abscondita est Deo, nec tacitos minus quam clamantes audit: immo, non est apud illum clamor altior vehementiorque quam cordis: clamante ille silentio delectatur. Hunc clamorem compressis labiis promebat ille gregis primum, post
Abbreviated transcription (Latin):
actulisset nec dũ illud unũ om̃i stũdio posset implere hãc
tibi custodĩa et hoc frenũ seu a na quid seu a fortuna
oblatum ⁊ie cõtempseris libens q te regend prele neue
contra tuai sortem calcitres Do: Inguã ꝯmesi ra Nũc ma¬
xnne quod sapiens iubet omni custodia serua cor tuũe
duabus cuscõdiis ad unã redactus et dimidia laboris ꝑte
libãtus facilius pauca custõdies et ptiosa uigilantius¬
Dot hinguã perdidi les In quibusd ꝑanc nobile et argutu
mebrum in magna autẽ ꝑte hõm nocens atq pestiferũ
et quo multꝭ carussẽ sit meliuis sic nõ solũ in sebue̾ de¬
rũ ceritur quod satyritus ait lingua mali ꝑs pessinta iͥ¬
serui sed in plerisq̃ etiam libei̾s quibus nichil peius
dedit natura quã iiguã bella doli/ adulteria coroupte¬
le omes pene cessarent nisi lingua malũ sem̃e et spar-¬
geret et foueret do linguã perdidi Ra di malã lucratus

Expanded text:
perque negotii attulisset, necdum illud unum omni studio posset implere. Hanc perque negotii attulisset, necdum illud unum omni studio posset implere. Hanc tibi custodiam et hoc frenum seu a natura quidem, seu a fortuna oblatum, ne contempseris, libensque te regendum prebe, neve contra tuam sortem calcitres. Linguam amisi. Nunc maxime quod sapiens iubet, “omni custodia serva cor tuum”; e duabus custodiis ad unam redactus, et dimidia laboris parte liberatus, facilius pauca custodies, et pretiosa vigilantius. Linguam perdidi. In quibusdam paucis, nobile et argutum membrum, in magna autem parte hominum, nocens atque pestiferum, et quo multis caruisse sit melius. sic non solum in servo verum cernitur, quod Satyricus ait: Lingua mali pars pessima servi, sed in plerisque etiam liberis, quibus nichil peius dedit natura quam linguam. Bella, doli, adulteria, corruptele omnes pene cessarent, nisi lingua malum semen et spargeret et foveret. Linguam perdidi. Si malam, lucratus
Abbreviated transcription (Latin):
facerent sepe dolent nou fecisse tace inqͣ neu te damp¬
nũ pati putes tacens cogita et quiescens tetũ loquere
que meliora esse ꝙͣ perorare ne de serti quidem negent¬
Tomlucus factus siem ra Si muti fuissent cicero et
demosthenes et duitiis uixissent et leuius obiissent¬
do lingue usum omñe perdidi ra Et mẽtiendi consuetu¬
diñe et fallendiartes et mimuciciaꝵ q̃eendeq infannie inst̃rm̃
ples eñ̃ ling. sũt ꝙͣ fc̃is infames nulla ꝑs̾ corꝑis ad nocẽ d̾
ꝑmptior ad frenad̃ difficilior merito eogo qͣsi magͫ aliqd.
ac raru protulit ille qui dixͬ. Custodiã uias meas ut nõ deli¬
quã in lingua mea Quod cũ scus quidã uir qui ad discend
satras lrãs accesserat audiuisset abiisse dr̃ nec am plius
audire uoluisse Cũq post longũ tempus p̃ceptor illũ suꝰ
adimyane sciscitaret᷑ quid tam diu absens ceptũ opus omi

Expanded text:
facerent, sepe dolent non fecisse. Tace, inquam, neu te damfacerent, sepe dolent non fecisse. Tace, inquam, neu te damnum pati putes; tacens cogita, et quiescens tecum loquere, que meliora esse quam perorare, ne diserti quidem negent. Mutus factus sum. Si muti fuissent Cicero et Demosthenes, diutius vixissent et levius obiissent. Lingue usum omnem perdidi. Et mentiendi consuetudinem et fallendi artes, et inimicitiarum querendeque infamie instrumentum; plures enim lingua sunt quam factis infames: nulla pars corporis ad nocendum promptior, ad frenandum difficilior. Merito ergo quasi magnum aliquid ac rarum protulit ille qui dixit: “Custodiam vias meas, ut non delinquam in lingua mea”, quod cum sanctus quidam vir, qui ad discendum sacras literas accesserat, audivisset, abiisse dicitur, nec amplius audire voluisse, cunque post longum tempus preceptor suus, illum admirans, sciscitaretur, quid tam diu absens ceptum opus omis
Abbreviated transcription (Latin):
m ĩnoxios lingua pessundedit Est uolup¬
tas stulta quid sed cõĩs uolentiũ uideri fetis¬
se que nec stuĩt nec possũt mẽtitus est qui yꝑahelititũ.
regem filiũq eius occidisse se dixxit et facti uinoces mẽda¬
cn pena luit periculum cesset ꝙ tus ẽ labor loqui respõ¬
dere fabulare fingere comere uerba sentẽtias librare
cogitare quid et qualr̃ dicas ꝙͣꝙͣ suauiter aerem uer-¬
beres Ita eñ uoce ipãm diffiniu qualiter quoq nõ lingũa
mõ sed reliquũ corpus moueas nõ et huc se porrigit ꝑs
una rethorice qualr̃ meditabuñdus humi frontem defi¬
gas quã quorsũ ue manũ porrigas quo terrã ferias pe¬
de an modo satis hec operosa ꝯcicas et p̃repta pene
musicꝭ oꝑa dulciter sones angi an nõ uere loqui labor
et silentiũ quies do Nullatenus loqui possum Ra Que de¬
lingua Quando igitur loqui nequis tace et quod nccĩtas
iubet uolens facito quod ip̃i qui loqui pñt sepe utilius

Expanded text:
nu innoxios, lingua pessumdedit! est volupnu innoxios, lingua pessumdedit! est voluptas stulta quidem, sed communis, volentium videri fecisse que nec faciunt, nec possunt. Mentitus est qui Israeliticum regem filiumque eius occidisse se dixit, et facti innocens, mendacii penam luit. Ut periculum cesset, quantus est labor loqui, respondere, fabulari, fingere, comere verba, sententias librare, cogitare quid et qualiter dicas, quanque suaviter aerem, verberes ita enim vocem ipsam diffiniunt, qualiter quoque non linguam modo, sed reliquum corpus, moveas nam et huc se porrigit pars una rethorice, qualiter meditabundus humi frontem defigas, quam quorsumve manum porrigas, quo terram ferias pede? an non satis hec operosa concinnitas, et prerepta pene musicis opera, ut dulciter sones, angi? an non vere loqui labor et silentium quies? Nullatenus loqui possum. Que delingua. Quando igitur loqui nequis tace, et quod necessitas iubet, volens facito. Quod ipsi qui loqui possunt, sepe utilius
Abbreviated transcription (Latin):
diatur nõ uoeidet nõ muidet nõ fastidit nõ exactam atq
laboriosam querit eloquẽtia cõ fabulationibus gaudet fami¬
liaribus interruptisq sermũculis quin et multa sepe loqũẽ¬
te silentio acquiescit disce tu illo teste ꝯtentus ẽẽ que non
qualr̃ sed quid ditas seu potius quid dice̾ uelis attendit dis¬
ce tibi theatrũ honestissimũ medio pectoris extouere diste
nõ hõm sed ueritatꝭ applausum optare et aliqñ sine sere¬
tinguit eloquẽtia disce demq nõ ad pomiꝑani uiuere nõ
ad pompa loqui quo uix maius malu Coita hd̃m hab¬
Do. Blesi oris sum raͦ Fles ut aliquid tibi ꝯe cũ moy se
cali uiro et tam dei amico Atqui seu ãtiqua repetis seu
moderna cixcũspicꝭ ut multi occurrẽt blesi uiri optinu
multiq disertissimi scelerati sic per rari quibus utrũq
contigerit singularis eloꝙtia De ami
curitatem et requie muenisti ꝙͣ multos ma¬

Expanded text:
diatur, non irridet, non invidet, non fastidit, non exactam atque diatur, non irridet, non invidet, non fastidit, non exactam atque laboriosam querit eloquentiam, confabulationibus gaudet, familiaribus interruptisque sermunculis, quin et multa sepe loquenti silentio acquiescit. Disce tu illo teste contentus esse, qui non qualiter sed quid dicas, seu potius quid dicere velis attendit. Disce tibi theatrum honestissimum medio pectoris extruere. Disce non hominum, sed veritatis applausum optare, et aliquando sine stretinguit eloquentia. Disce denique non ad pompam vivere, non ad pompam loqui, quo vix maius malum vita hominum habet. Blexi oris sum. Fles ne aliquid tibi commune cum Moyse tali viro et tam Dei amico? atqui seu antiqua repetis, seu moderna circumspicis, ut multi occurrent blesi viri optimi, multique disertissimi scelerati, sic perrari quibus utrunque contigerit, singularis eloquentia et ecuritatem et requiem invenisti? quam multos, ma
Abbreviated transcription (Latin):
Si in intellcũ polles magnis ꝙ et altis qui in aĩo sũt sensi¬
bus iocũda uox et uolubilis lingua nõ subpetit quieste no¬
li quod infeliciter succedit retentare Quid trgo bono tuo
nõ tn equammiter sed lete utere alienũ sinque aliis neu
singuã scilũq superuacua atteras sine inꝙͣ loqui alios
tu intellige tũ se cretior cũ maior ex ingemio uoluptas
ꝙͣ ex eloquio percipitur magis ꝙ cõtimua et plus quiet /
et muidie minus hñs do. Cor̃a multis loqui pudor impe¬
dit ra Magnis hͦ uiris accidisse nocũ est frontis inbecilli¬
tate nõ uitio lingue uel ingenii quod si cũ multis refug
At cum paucis ac cũ uno loquere ue clariores fatear cõtie¬
nes dultiora colloquia nõ negabis Sine id ip̃mn potes ad
te redi tetũ loquere quod iam sup̃ monui tiũq domesticũ
colloquutorem excrta semper ille quidem presto est nõ insi¬

Expanded text:
Si intellectu polles, magnisque et altis qui in animo sunt sensiSi intellectu polles, magnisque et altis qui in animo sunt sensibus iucunda vox et volubilis lingua non suppetit, quiesce: noli quod infeliciter succedit retentare. Quid ergo? Bono tuo non tantum equanimiter, sed late utere; alienum linque aliis, neu linguam stilumque supervacuo atteras. Sine, inquam, loqui alios, tu intellige; cum secretior, tum maior ex ingenio voluptas, quam ex eloquio percipitur, magisque continua, et plus quietis et invidie minus habens. Coram multis loqui pudor impedit. Magnis hoc viris accidisse notum est, frontis imbecillitate, non vitio lingue vel ingenii. Quod si cum multis refugis, at cum paucis et cum uno loquere, ut clariores, fatear, conciones, dulciora colloquia non negabis. Si ne id ipsum potes, ad te redi, tecum loquere, quod iam supra monui, tuumque domesticum collocutorem excita: semper ille quidem presto est, non insi
Abbreviated transcription (Latin):
coꝵ hec sũt om̃i No te in signis poetarũ nõ te maior ora¬
toꝵ raritas trahat ym̃o uo uide ut subito dictũ mutẽ si
te raritas allicit hõc age hac ad illã itur uia indignũ qd
ut nil melius sit il iam rarius uirtute eloquentia ipa
quã paucoru dixi multo est crebrior ꝙ uirtus adeo qd
om̃es possũt om̃es negligilt quod pauci pñt omes appi¬
tũt om̃es experĩtur Dõ. uerborũ mops sum ta ꝰ Rebus indẽde
añi in uerbis eñi flatus et labor et eloquiũ in rebus ques
uirtus ac felicitas loqui nescio Ra Nulci qui minus scuĩt
magis agere gestĩt equitandi inscui equo impone uix il¬
lũ inde duuilseris te loꝙ di ignarũ saltem pudor ad tacẽs
cogat et si loqui nescis quod alii audiãt disce loquẽtes aliõs
audire nõ est minus artifitiũ tacere ꝙͣ loqui cũ sit tutius
atq facilius Do Nõ possum expͥmere quodin corde est Ra

Expanded text:
corum, hec sunt omnium. Non te insignis Poetarum, non te maior oracorum, hec sunt omnium. Non te insignis Poetarum, non te maior oratorum raritas trahat, immo vero vide ut subito dictum mutem: si te raritas allicit, hoc age, hac ad illam itur via. Indignum quidem, ut nichil melius, sic nil iam rarius virtute; eloquentia ipsa quam paucorum dixi, multo est crebrior quam virtus; adeo, quod omnes possunt, omnes negligunt; quod pauci possunt, omnes appetunt, omnes experiuntur. Verborum inops sum. Rebus intende animum: in verbis enim flatus et labor et eloquium, in rebus quies, virtus ac felicitas. Loqui nescio. Multi que minus sciunt magis agere gestiunt. Equitandi inscium equo impone: vix illum inde divulseris, te loquendi ignarum, saltem pudor ad tacendum cogat; et, si loqui nescis quod alii audiant, disce loquentes alios audire: non est minus artificium tacere, quam loqui, cum sit tutius atque facilius. Non possum exprimere quod in corde est.
Abbreviated transcription (Latin):
Loquiũ deest ra Altero querendi ddii in struͭ ͦ
cares neͣ bñficiũ agnoste que ut magnũ
tibi in ancipites reos sic inte. nõ paruũ fortũe ius eripuit
multi ꝓpter eloquentiã periere Si hinc dubitas utriusq elo¬
quẽtie principes interroga Nõ mioꝵ ob hãc cãm passum pe¬
rcũtiũ plena sũt om̃ia in quibus ĩdem ip̃e periculo qui excel¬
lentie est ꝓpior ac notior fama sũt quibus obscurũ nomẽ
ꝓpugnaculũ est salutꝭ finge autẽ abesse ꝑcriculũ disertis
nuĩꝙͣ abest labor Nichil est in rebus tam mane ꝑro quo tãti
labores canteq uigilie ultro suscipiatur flatus uolatilis
sic exercet añi solida quasi uirtus sit To Eloquẽtie. nichil
est laͦ Est fortasse multũ securitatꝭ quod nõ ess si eloꝙ̃tie
multũ ess multorũ quoq in quibus et tua forsitan ut uica
sit et tutior fama erit Doͬ. Nichil est eloquẽtie ra Cura ut
sapientie sit aliquid ut ĩnecẽtie ut uirtut illa eñ pait¬

Expanded text:
loquium deest. Altero querendi odii instrumento cares: nature beneficium agnosce, que ut magnum tibi in ancipites reos, sic in te non parvum fortune ius eripuit. Multi propter eloquentiam periere; si hinc dubitas, utriusque eloquii principes interroga: nam minorum ob hanc causam passim pereuntium, plena sunt omnia; in quibus idem ipse periculo, qui excellentie est propior ac notior fama. Sunt quibus obscurum nomen propugnaculum est salutis. Finge autem abesse periculum: disertis nunquam abest labor. Nil est in rebus tam inane, pro quo tanti labores tanteque vigilie ultro suscipiantur; flatus volatilis sic exercet animum, solida quasi virtus in verbis sit. Eloquentie nichil est michi. Est, fortasse multum securitatis, quod non esset, si eloquentie multum esset, multorum quoque in quibus et tuta forsitan ut vita, sic et tutior fama erit. Nichil est eloquentie. Cura ut sapientie sit aliquid, ut innocentie, ut virtutis: illa enim pau
Abbreviated transcription (Latin):
fragus Ne de hoc quid ip̃o si qua tibi experiẽtia rẽru est
dubitatio ulla supererit ꝙͣius tñ euẽtus ambigui ip̃a tñ
ambigiutas ip̃a et uixtus q̃ te inter cetera certũ fatiat
terta est cui cum te totu ded̾is prouisa om̃ia ynchil erit
ambigudo Ambignus status meus est nichi Ra at nõ ã¬
biguꝰ deo id sat est illi te ip̃m fidens crẽde et dit ei in mani¬
bũs tius sortes mee ĩd cum pie feceris pone metum pone
ambiguita tem pone sollicitudinẽ ille scit quid de te alturꝰ
sit nillius rei dubius parua quidem sed firma in naui¬
cula magnũ sultas mare sidus tueq sallitꝭ amãtissimꝰ
gubernator est Quid refert an uĩa uector ignoret si ma¬
gistro nauigni noca est franciscus de uulnirisꝰ¬

Expanded text:
fragiis? Ne de hoc quidem ipso, si qua tibi experientia rerum est, fragiis? Ne de hoc quidem ipso, si qua tibi experientia rerum est, dubitatio ulla superserit: quamvis enim eventus ambigui, ipsa tamen ambiguitas, ipsa et virtus, que te inter incerta certum faciat, certa est, cui cum te totum dederis, provisa omnia, nil erit ambigui. Ambiguus status est michi. At non ambiguus Deo. Id sat est: illi te ipsum fidens crede, et dic ei: “in manibus tuis sortes mee”; id cum pie feceris, pone metum, pone ambiguitatem, pone sollicitudinem. Ille scit quid de te acturus sit. Nullius rei dubius, parva quidem, sed firma in navicula magnum sulcas mare: fidus tueque salutis amantissimus gubernator est. Quid refert an viam vector ignoret, si magistro navigii nota est? 77 DE VULNERI
Abbreviated transcription (Latin):
Mbiguo in statu fum faͦ Quid ẽ queso de qͦ
ambigis morrend ne mortalibus an speruẽda
q̃ fugiũit et millã in prosperis spem habendã
an ieurtabiles casus rerũ esse sed tollera biles
nec flecti quid̃ sed frangi posse fortumã Adhec onna certa
sũt ex dimbiguo in statu positus quid de me futurũ nescioi
ubi quando qualr moriaris ambigere quid potes mori ãt
oportere nec male mori posse qui usq inͥ finẽ uixerit qͣ¬
usot in finem nec cito more quibusius in spaciiͣs ucte uiri
bomi munus im pleuit uel si id nõ licuit ac spem dedit nec
alibi ꝙͣ in patina qui nũidũ omñe sibi patrĩa fecit neq
alibi ꝙ in exilio qui uerã suspirat ad patrĩa dubitarem de¬
sipis nullo potes modo unde ig̃r iste ambages de fortuã
forsitan an tibi fidem uix ulli uiͣ fecit an suos potius
mores serues tãꝙͣ pelagus ꝑcellosum nñt ficta tbanqlli¬
tate fallas nũc fluctibus altꝭ minax nũc horrenda nau¬

Expanded text:
mbiguo in statu sum. Quid est, queso, de quo ambigis? Moriendum ne mortalibus, an spernanda que fugiunt et nullam in prosperis spem habendam, an inevitabiles casus rerum esse sed tolerabiles, nec flecti quidem sed frangi posse fortunam? At hec omnia certa sunt. Ambiguo in statu positus, quid de me futurum nescio. Ubi, quando, qualiter moriaris, ambigere quidem potes; mori autem oportere, nec male mori posse qui usque in finem bene vixerit; nec cito mori, qui quibusvis in spatiis vite viri boni munus implevit, vel, si id non licuit, at spem dedit; nec alibi quam in patria, qui mundum omnem sibi patriam fecit; nec alibi quam in exilio, qui veram suspirat ad patriam dubitare, ni desipis, nullo potes modo. Unde igitur iste ambages? De fortuna forsitan. An tibi fidem, quod vix ulli umquam fecit? An suos potius mores servet tamquam pelagus procellosum, nunc ficta tranquillitate fallax, nunc fluctibus altis minax, nunc horrida nau
Abbreviated transcription (Latin):
ad alia transeamus restat ultimũ malũ quod in te curare
nũt aggrediar f age pater mitissime nã reliquis et si nõ¬
dũ plene liberatũ magna camen ex parte me leuatum fe¬

Expanded text:
ad alia transeamus. Restat ultimum malum quod in te curare ad alia transeamus. Restat ultimum malum quod in te curare nunc aggrediar. Age, pater mitissime, nam reliquis etsi nondum plene liberatum, magna tamen ex parte me levatum
Abbreviated transcription (Latin):
coquor sat uiriliter ne dicã satꝭ cõstãter examinẽt facile re¬
labuntur ammi et uegente natura in eam potissime partẽ re¬
cidut in quã diutissime ꝑependerũt id ne accidat sũmo studio
prouidendũ est pelle eñ pret̾itarũ memoria curarũ õnan co¬
gitatũ qui transacti temporis admonet et ut auĩt ad petram
paruulos tuos alide ne si creuerint ip̃i te ceno subruãt ĩnter ħ
celũ deuotis oronibꝰ pulsandũr aures regis echerei piis precibꝰ
fatigande mlla dies mella nox sine lacrimosis obseaationibꝰ
transigenda est si forte miseratus onmpoter finom la borbus
tantis imponeret hec agenda tibi cauẽdaq fũt que diligentis
obferuãti aderit diuinũ auxiliũ ut spero et luicti libera toris
dextera succurret Sed qm̃ tã et si pro necesfitate tua pauca
ꝙ pro breuitate ãt temporis satis multa de uno morbo dicta st

Expanded text:
loquor, sat viriliter, ne dicam satis constanter, examinent. Facile reloquor, sat viriliter, ne dicam satis constanter, examinent. Facile relabuntur animi et urgente natura in eam potissimum partem recidunt, in quam diutissime pependerunt. Id ne accidat summo studio providendum est: pelle omnem preteritarum memoriam curarum; omnem cogitatum, qui transacti temporis admonet, excute et, ut aiunt, ad petram parvulos tuos allide ne, si creverint, ipsi te ceno subruant. Inter hec celum devotis orationibus pulsandum; aures Regis etherei piis precibus fatigande. Nulla dies nulla nox sine lacrimosis obsecrationibus transigenda est, si forte miseratus Omnipotens finem laboribus tantis imponeret. Hec agenda tibi cavendaque sunt; que diligentius observanti aderit divinum auxilium, ut spero, et invicti Liberatoris dextra succurret. Sed quoniam, tametsi pro necessitate tua pauca quidem, pro brevitate autem temporis satis multa de uno morbo dicta sunt,
Abbreviated transcription (Latin):
de statu tuo semper negligens fuerit Cogita ꝙͣtũ per illam de
amore dei elongatus in ꝙtas miserias corriusti quas sc̃iens
sileo ne ĩuidear a quoꝙͣ si quis forte aur̃e in hos ẜmones nr̃os
intulerit. Cogita ꝙͣ multe occupatõnes te undiq ciecũstẽt qui¬
bus et utilius et honestius incũberes Cogita ꝙͣ multa inter
manus in expleta sũt opera quis us suũ reddere multo equiꝰ
foret Nectã iniquis portionibꝰ h. breuis pũctũ tẽporis ꝑtiri
Postremo cogita quid id est quod tã ardenter expetis uerũ hoc
acriter uiriliterqe cogitãdũ sit est ne fugiẽdũ forfitan artus
illigeris quod multis sepe contingit dũ exterioris forme dul¬
cedo per angustas nescio quas riuilas subiit et malũ reme¬
diis alitur pauci em̃ sũt qui ex quo semel uirus illud illecebro¬
se uoluptatꝭ/ mibiberut feminei corporis feditatem de qua

Expanded text:
de statu tuo semper negligens fuerit. Cogita quantum per illam ab de statu tuo semper negligens fuerit. Cogita quantum per illam ab amore Dei elongatus in quantas miserias corruisti, quas sciens sileo, ne audiar a quoquam, siquis forte aurem in hos sermones nostros intulerit. Cogita quam multe occupationes te undique circumstent, quibus et utilius et honestius incumberes. Cogita quam multa inter manus tuas inexpleta sint opera, quibus ius suum reddere multo equius foret, nec tam iniquis portionibus hoc brevis punctum temporis partiri. Postremo cogita quid id est, quod tam ardenter expetis. Verum hoc acriter viriliterque cogitandum est, ne fugiendo forsitan arctius illigeris, quod multis sepe contigit, dum exterioris forme dulcedo per angustas nescio quas rimulas subit et malum remediis alitur. Pauci enim sunt qui, ex quo semel virus illud illecebrose voluptatis imbiberint, feminei corporis feditatem, de qua
Abbreviated transcription (Latin):
temporis quã nemo est qui uerbis equare poterit Cogita mor¬
tẽ certissimã atq horã mortis ãbiguã õi tempore om̃ibꝰ locis
impendentẽ Cogita in hoc uno falli homines qu differẽdũ putãt
q differri nõ pt Nremo em̃ tã sui ip̃ius ĩnemor est qͣn introgatꝰ
prolatũ carnẽ amplectere Onm̃e crede diẽ tibi diluxisse sup̃iũ Quis
eñi aut sũmus est aut profecto sũmo proximiꝰ oĩs qui mortalibus
illuxit dies adhuc et illud cogita ꝙͣ turpe sit digito mõstrari et
in uulgi fabula esse cõuersu cogita ꝙͣtũ professio tua discordet a
moribus Cogita qͣtũ illa tibi nocuerit aĩo corpori fortũe Cogita
ꝙͣ multa ꝓpter illã nulla utilitate ppessus es Cogita quocieus
uiuẽtũ quot lamẽta quot lacrimas Cogita illiꝰ inter hec altũ
illa substraxerit ꝙͣtũ ue tu de illiꝰ adder nõie sollicitꝰ ꝙͣtũ illa

Expanded text:
temporis, quam nemo est qui verbis equare possit. Cogita mortemporis, quam nemo est qui verbis equare possit. Cogita mortem certissimam, atque horam mortis ambiguam, omni tempore, omnibus locis impendentem. Cogita in hoc uno falli homines, quod differendum putant quod differri non potest. Nemo enim tam sui ipsius immemor est, quin interrogatus prolatum, carmen amplectere: omnem crede diem tibi diluxisse supremum. Quid enim? Aut supremus est, aut profecto supremo proximus, omnis qui mortalibus illuxit dies. Ad hec et illud cogita, quam turpe sit digito monstrari, et in vulgi fabulam esse conversum; cogita quam professio tua discordet a moribus: cogita quantum illa tibi nocuerit animo, corpori, fortune; cogita quam multa propter illam nulla utilitate perpessus es. Cogita quotiens n ventum effuderis, quot lamenta, quot lacrimas. Cogita illius inter hec altum illa subtraxerit; quantum ve tu de illius nomine solicitus, quantum illa
Abbreviated transcription (Latin):
am̃t illan anũ illa amas ꝙͣ si adolescentulã amares ymo uero
cofedius quo amandi minoi est materia pudeat ergo pudeat
am miꝙ mutari cũ corpus iutetur assidue et hoc est qd de
pudore dicẽdũ tempus obtulerat. Ceterũ quia ut cicerõi ꝑlacet
balde est absonũ cũ in locum rõms ꝑudor succedit abipo fonte
remediorũ idest ab ip̃a rõne auxiliũ imploremꝰ Ioq intenta coa¬
gitatio prestabit quã e tribus am̃ ambre deterrentib / ultina
collotoui fuc autẽ ad illa arcẽ te uocari noulris in qͣ sola tutꝰ
esse potes ab incirsibꝰ passionũ et per quã hom̃o diceris Cogi¬
ta ergo in pͥmis aĩ nobilitatẽ que cãta est ut si de ca ueluin dis¬
serere liber mteger i retexendus sit Cogita fragilitatẽ fil ac
seditatẽ corporis de qua nõ miꝰ copiosa materia est Cogita bee¬
uitate uite de qua magnorũ hõm libri extant Cogita fugã

Expanded text:
anum illam ardeas, quam si adulescentulam amares? Imo vero anum illam ardeas, quam si adulescentulam amares? Imo vero eo fedius, quo amandi minor est materia. Pudeat ergo, pudeat animum nunquam mutari, cum corpus mutetur assidue. Et hoc est quod de pudore dicendum tempus obtulerat. Ceterum quia, ut Ciceroni placet, valde est absonum cum in locum rationis pudor succedit, ab ipso fonte remediorum, idest ab ipsa ratione, auxilium imploremus; idque intenta cogitatio prestabit, quam ex tribus animum ab amore deterrentibus ultimam collocavi. Nunc autem ad illam arcem te vocari noveris, in qua sola tutus esse potes ab incursibus passionum, et per quam homo diceris. Cogita igitur in primis animi nobilitatem, que tanta est ut, si de ea velim disserere, liber michi integer retexendus sit. Cogita fragilitatem simul ac feditatem corporum, de qua non minus copiosa materia est. Cogita brevitatem vite, de qua magnorum hominum libri extant. Cogita fugam
Abbreviated transcription (Latin):
est adhoc em̃i muẽta sũt specula ut homo ip̃e sẽ nosceret mlla
ex hoc cõsequuti sũt pͥmo quidem sui notitia demuetia cõsiliũ aliqd
sormosus ut uitaret in famia deformis ut soret uietutiba
esse redimẽdum qd corpori deessẽt iuuenis ut sciat tempus il¬
lũd e sst et uirilia cigg rediendi senex ut cũ canis etiã indecora
deponeret et de morte aliquid cogitaret memini semꝑer
cx quo priniũ legi memoratu ẽm dignares est sam̃ꝙ cõsiliũ
Quid uel legisse uel meminsse profuit excusabilius erat ig¬
norantie clipeũ posse pretendeee nõne enĩ pudet hoc sciẽti le¬
nos nl mutatibnis aettulisse ⁊ pudet piget et penitet sed
sene scit  Inhesit credo tibi uox Iulie cesaris augusti filie
illa patris monitus illusit facetissimo responso Et ha inquit
mecũ senescent s ed queso nũ quid honestiuis iudicas siiã semor

Expanded text:
est. Ad hoc enim "inventa sunt specula, ut homo ipse se nosceret. Multi est. Ad hoc enim "inventa sunt specula, ut homo ipse se nosceret. Multi ex hoc consecuti sunt primo quidem sui notitiam; deinde etiam consilium aliquod: formosus ut vitaret infamiam; deformis ut sciret virtutibus esse redimendum, quod corpori deesset; iuvenis ut sciret tempus illud esse discendi et virilia aggrediendi; senex ut cum canis indecora deponeret, et de morte aliquid cogitaret". Memini semper, ex quo primum legi. Memoratu enim digna res est sanumque consilium. Quid vel legisse vel meminisse profuit? Excusabilius erat ignorantie clipeum posse pretendere. Nonne enim pudet hoc scienti canos nil mutationis attulisse? Pudet, piget et penitet, sedlla mecum senescit. Inhesit, credo, tibi vox Iulie, Cesaris Augusti filie, illa patris monitus elusit facetissimo responso: "Et hi mecum" inquit "senescent". Sed queso, nunquid honestius iudicas si, iam senior,
Abbreviated transcription (Latin):
mͥ crede nõ adco ut tibi uideris sorsitan puer es N lau
senẽ amatorẽ dici pudeat esse tam diu uulgi fabula Et si
te nec uerũ glorie decus allicit nec deterret ignomina alie¬
no tamẽ pudori uite tue mutatio succurrat Etem̃ famẽ
tõ sulendum est proprie in fallor et si obaliud nchilat saltẽ
ut amici librentur ab infana mentiendi quod cũ omibus pro¬
uidendũ sit tibi aliꝙͣto diligentius cui tantus de te loquẽtiũ ꝑo¬
populꝰ ab soluendꝰ est Magnus cm̃ labor est magne alstodia fa¬
mpł het si scipiomi tuo truculentissimũ hosten cõsulẽte facio
i affrice tue libris patere ñt ex ore pn pr̃is idẽ tibi cõsiliũ ꝓ desse
meptias pueriles abice. Adolescentie flãmas extingue. noli sẽpti
cogitare quid fueris quid sis ułn cie cũspite neu tibi frust ꝓpositũ
speculũ arbitrare memento quid in q̃omibus naturalibus sceiptũ

Expanded text:
michi crede: non adeo, ut tibi videris forsitan, puer es. Maiomichi crede: non adeo, ut tibi videris forsitan, puer es. Maiosenem amatorem dici; pudeat esse tam diu vulgi fabula; et, si te nec verum glorie decus allicit nec deterret ignominia, alieno tamen pudori vite tue mutatio succurrat. Est enim fame consulendum proprie, ni fallor, etsi ob aliud nichil, at saltem ut amici liberentur ab infamia mentiendi. Quod, cum omnibus providendum sit, tibi aliquanto diligentius, cui tantus de te loquentium populus absolvendus est; magnus enim labor est magne custodia fame. Hoc si Scipioni tuo truculentissimum hostem consulentem facis in Africe tue libris, patere nunc ex ore pii patris idem tibi consilium prodesse. Ineptias pueriles abice; adolescentie flammas exstingue; noli semper cogitare quid fueris; quid sis aliquando circumspice. Neu tibi frustra propositum speculum arbitrere. Memento quid in Questionibus naturalibus scriptum
Abbreviated transcription (Latin):
ta unguẽta puellas poscmꝰ obrepit nõ intellecta senectus
hãt tuigitur ut ad propositũ redeam obrepentem et iã fori¬
bus insultante temptas ex cludere causaris nõ seruatis na¬
ture gradibꝰ ante diem festinasse gratusq tibi est quisqͣs nõ
senex occurrit qui te infantulũ uidisse testetur
Preserti
si more cõis sermonis id heri aut niduistercus se se uidisse
contendat. nec aduertis idem et decrepito aulebet dici posse
Quis eñi nõ heri ymo uero quis nõ hodie dabo tibi et puer¬
⁊ est nonagenarius¬
hos pueros uidemus passim de rebꝰ
uilissimis altercãtes pu̾ilia q̃q nũc etiã sectantes studia
dies nẽpe fugĩt corpus defluit aĩꝰ nõ inlicatur puerescant
licet omma ad. maturitatẽ ille suã nõ peruenit. uerũq est
qd uulgo ferũt añni unũ corpora multa cõsunere pueritia
quidem fugit sed ut ait seneca puerilitas remanet Et tu

Expanded text:
ta, unguenta, puellas poscimus, obrepit non intellecta senectus. ta, unguenta, puellas poscimus, obrepit non intellecta senectus. Hanc tu igitur, ut ad propositum redeam, obrepentem et iam foribus insultantem, tentas excludere? Causaris non servatis nature gradibus ante diem festinasse: gratusque tibi est quisquis non senex occurrit, qui te infantulum vidisse testetur; presertim si, more comunis sermonis, id heri aut nudius tertius se se vidisse contendit; neque advertis idem et decrepito cuilibet dici posse. Quis enim non heri, imo vero quis non hodie puer est? Nonagenarios pueros videmus passim de rebus vilissimis altercantes, pueriliaque nunc etiam sectantes studia. Dies nempe fugiunt, corpus defluit, animus non mutatur. Putrescant licet omnia, ad maturitatem suam ille non pervenit, verumque est quod vulgo ferunt, animum unum corpora multa consumere. Pueritia quidem fugit; sed, ut ait Seneca, puerilitas remanet. Et tu,
Abbreviated transcription (Latin):
uide ꝙͣto uerborũ impetu subtilissimꝰ poeta lapsum uite fugiẽt
exꝑressit nec quidꝙͣ igitur laxare intimini quod lex nature
omiparentis angustat Scõm est ꝙ inter iocos et falsa gaudia
senescit itaq si etiam troianos qui supremã nocte inter talia
transduxerũt latuit dum fatalis equus saltu sũper ardua ue¬
nt pergania et armatũ peditẽ graius actulit aluo Eit nos
senectutem que secũ armatã et in idomita mortẽ affet nrcusto¬
diti corporis menia transcendentẽ nõ sentitis insi tamen demũ
quando dimissi per funẽ hostes muadũt urbẽ sõꝑno unioq s¬
pultã nõ mims ei nos et mole corporis et dulcẽdnte rerũtẽ¬
poraliũ seꝑulti estis ꝙͣ illos sompno uiioq sepeliuit maro hũ
satiritꝰ nõ melehãter festinat ait decurre uelox flosculus
anguste misereq breuissima uite : Portio dũ bibimꝰ dũ cer¬

Expanded text:
Vide quanto verborum impetu subtilissimus poeta lapsum vite fugientis Vide quanto verborum impetu subtilissimus poeta lapsum vite fugientis expresserit! Necquicquam igitur lapsare nitimini quod lex nature omniparentis angustat. Secundum est, quia inter iocos et falsa gaudia senescitis. Itaque sicut Troianos, qui supremam noctem inter talia transduxerunt, latuit dum fatalis equus saltu super ardua venit Pergama et armatum peditem gravis attulit alvo, sic vos senectutem, que secum armatam et indomitam mortem affert, incustoditi corporis menia transcendentem non sentitis, nisi tum demum quando dimissi per funem hostes invadunt urbem somno vinoque sepultam. Non minus enim vos et mole corporum et dulcedine rerum temporalium sepulti estis, quam illos somno vinoque sepelivit Maro. Hinc Satyricus non ineleganter festinat – ait – decurrere velox flosculus anguste misereque brevissima vite portio; dum bibimus, dum ser
Abbreviated transcription (Latin):
net de morte cogitandum sumopere de testor atꝙ exetror Rursul
pectipitata equo aĩo toslerare canitĩe bone ndolis indieti este cl¬
hienne aute Ienectuti morulas nectere anes e tati hub duee tis¬
nor monie celeritat aiguere eosq occuliare uel uellere dementia
ꝙͣus cõis tamier inrgens est Non uidetis o ceci ꝙͣta uelocitate uol¬
uũtur sidera quorũ fuga breuissime uite tẽpus deuorat atq cõ¬
sumt et mranũ senectutẽ ad nos uenire quẽ dierũ oñi raꝑidis¬
simꝰ cursus uehit duo sũt que meptias in has cogũt primũ ꝙ an¬
gustissimã etatem aliim quatuor alii in sex particulas alniqr
in plures etiã distribuũt ita rem mimmã quia ꝙͣtitate nõ licet
mĩo temptatis extendere Quid autem sectio ista confert finge
quotlib portiũculas om̃es in ictu oculi prope sił euanescũt Nu¬
pererat gemitus modo formo sissimꝰ in sans sam uiuens ia un

Expanded text:
nec de morte cogitandum, summopere detestor atque execror. Rursus nec de morte cogitandum, summopere detestor atque execror. Rursus precipitatam equo animo tolerare canitiem bone indolis inditium est; legitime autem senectuti morulas nectere, annos etati subducere, canos nimie celeritatis arguere eosque velle occultare vel vellere dementia, quamvis comunis, tamen ingens est. Non videtis, o ceci, quanta velocitate volvuntur sidera, quorum fuga brevissime vite tempus devorat atque consumit, et miramini senectutem ad vos venire, quam dierum omnium rapidissimus cursus vehit! Duo sunt, que vos in has ineptias cogunt: primum, quod angustissimam etatem alii in quattuor, alii in sex particulas, aliique in plures etiam distribuunt; ita rem minimam, quia quantitate non licet, numero tentatis extendere. Quid autem sectio ista confert? Finge quotlibet particulas; omnes in ictu oculi prope simul evanescunt. Nuper erat genitus, modo formosissimus infans, iam iuvenis, iam vir.
Abbreviated transcription (Latin):
cõsequi nõ possum in si uel ratione uiuaci uel exemplo darissi¬
mb Ri mõ igitur exꝓbasses quod aduersus fulims fragorer
tuuidior sim qr id negare nõ possem Est cm̃ hec michi nõ ultrma
cũ lauree diligende ꝙ arbore hanc nõ fulminari traditur respo¬
dissem augustũ cesarem eode morbo laborare si tecũ dioisses et ĩdẽ
ueluporet appn ceł et homeri poetarũ prmcipis Ei menosubit e¬
mbalis penolũ ducis auit philippi maddonũ regis clipeo usus eem
si surdastrũ marci crassi s caloris impatiente alexandri mace¬
Bdurs longũ est pertũcta discurre̾ sed ex huis cetetera colligis
pte quidem neq suppellex hec exempsorũ displicet modo nõ seina¬
tiem uerboru afftrat sed merore metũꝙ distutiat laudo quid quis
dst propter quod necaduentantẽ metuas senectutem nec presi¬
tem õderb ꝙ ꝙͣ uero nõ esse senectutem huiꝰ lucis doitũ sigoerit

Expanded text:
consequi non possum, nisi vel ratione vivaci, vel exemplo clarissiconsequi non possum, nisi vel ratione vivaci, vel exemplo clarissimo. Si michi igitur exprobrasses quod adversus fulminis fragorem timidior sim, quia id negare non possem est enim hec michi non ultima causa lauri diligende quod arborem hanc non fulminari traditur, respondissem Augustum Cesarem eodem morbo laborasse. Si cecum dixisses, et id verum foret, Appii Ceci et Homeri poetarum principis; si monoculus, Hanibalis Penorum ducis aut Philippi Macedonum regis clipeo usus essem. Si surdastrum, Marci Crassi; si caloris impatientem, Alexandri Macedonis. Longum est per cunta discurrere; sed ex his cetera colligis. Aperte quidem nec supellex hec exemplorum displicet; modo non segnitiem afferat, sed metum meroremque discutiat. Laudo quicquid id est, propter quod nec adventantem metuas senectutem, nec presentem oderis; quicquid vero non esse senectutem huius lucis exitum suggerit
Abbreviated transcription (Latin):
rñ que coqitationẽ mortis ingererẽt hec eñi que canos appinꝙq̃itu
testes senectutꝭ mortisq prenũtios dissimilare docẽt exẽpla nõ
approbo quid eñ aliud suadẽt ꝙͣ lapsũ etatis negligere et supremi
temporis obliuisci cuiꝯͥ ut semper memineris totus nostri cello¬
qun finis est. Eu uero cũ ad canitiẽ iubeo respicere cauorũ llustr
haberes quorũ exempło cantiẽ nõ timeres. Que si tibi caliutiũ
obiecissem puto iuliũ cesarem protulisses in mediũt nõaliũ
profecto Quid em̃ illustrius ꝑotuissem Est autẽ in si fallor trã¬
de solatiũ tã claris seꝑtũ esse comitibus Icaq fatedr taliũ exẽ¬
płorũ uelut cotidiane suppellectulis usu nõ relcio Iuuat Emñ nonos¬
uo m hiis icõmodis que mn uel natura tribuit uel casus sedin huis
etiã que tribue̾ possent hẽ aliud in promptu ꝙ quo me soler quo

Expanded text:
eorum, que cogitationem mortis ingererent. Hec enim, que canos appropinquantis eorum, que cogitationem mortis ingererent. Hec enim, que canos appropinquantis testes senectutis mortisque prenuntios dissimulare docent exempla, non approbo. Quid enim aliud suadent quam lapsum etatis negligere et supremi temporis oblivisci? cuius ut semper memineris, totius nostri colloquii finis est. Tu vero, cum ad canitiem iubeo respicere, canorum illusthaberes quorum exemplo canitiem non timeres. Quodsi tibi calvitiem obiecissem, puto Iulium Cesarem protulisses in medium. Non alium profecto. Quid enim illustrius potuissem? Est autem, nisi fallor, grande solatium tam claris septum esse comitibus; itaque fateor talium exemplorum, velut quotidiane supellectilis, usum non reicio. Iuvat enim non modo in his incommodis, que michi vel natura tribuit vel casus; sed in his etiam, que tribuere possent, habere aliquid in promptu quo me soler; quod
Abbreviated transcription (Latin):
quo senescũt honũes hodie acius qͥ solebãt. Ieq em̃ aliodũ se¬
nectus iuuentutẽ tibi neq aliorũ mors ĩmortalitatẽ t̾buet Ceteris
iitur omissis ad te redes quid ergo mutauit ne anunũ ulla eo ꝑ¬
te corporis tonspecta mutatio  concussit utiq sed nõ muta¬
uitp Quĩd aute tibi ñis amini fuit aut quid dixistimeũd
aliũd putas ꝙͣ illud domitiam principis forti aĩo fero cõma in ad¬
olenscttia senescentẽ tanto igitur exemplo pauculos anos nieos
ip̃e iblatus sum cesareoq regẽ adiũxi Nuna quide pompillir
qui sidm̃ inter romanos reges dyadema sortitus est ab adolescen¬
na tanus creditur fuisse nec poeticũ defiut tremplũ Si quidẽ
uirgilius in bucolicis que xxoni . etat / anno scoipsisse eũ cori sort
sus penso na pastoris de se ipo loquens ait Candidior postꝙr ton dẽ¬
ti bareasendeafor Ingeno tibi eemploru copia est stata ut co

Expanded text:
quomodo senescunt homines hodie citius quam solebant. Neque aliorum sequomodo senescunt homines hodie citius quam solebant. Neque aliorum senectus iuventutem tibi, neque aliorum mors immortalitatem tribuet. Ceteris igitur omissis ad te redeo. Quid ergo? mutavit ne animum ulla ex parte corporis conspecta mutatio? Concussit utique, sed non mutavit. Quid autem tibi tunc animi fuit aut quid dixisti? Quid aliud, putas, quam illud Domitiani principis: "Forti animo fero comam in adolescentia senescentem"? Tanto igitur exemplo pauculos canos meos ipse solatus sum; cesareoque regium adiunxi: Numa quidem Pompilius, qui secundus inter romanos reges dyadema sortitus est, ab adolescentia canus creditur fuisse. Nec poeticum defuit exemplum; siquidem Virgilius noster in Bucolicis que XXVI etatis anno scripsisse eum constat, sub persona pastoris de se ipso loquens ait: candidior postquam tondenti barba cadebat. Ingens tibi exemplorum copia est; tanta utinam
Abbreviated transcription (Latin):
opesq quibꝰ et uirtus cedit et fortũa. Nõ uides igitur ꝙͣtũ inter sẽ
ista discordẽt amor et pudor/ dũ ille aĩ urget hit cohibet ille caltar
ncutet hic frenũ stringit ille nichil attendit hic uniuersa arcũsp¬
cit s uide mimrũ multoq c̃ũ dolore distrahor tã diuersis affecti¬
bus ita ẽi alterius horis insultãt ut nõ huc mõ illuc turõme mẽtis
agiter ꝙͣ toto sequar impetu nõdũ certus a Dic p̃cor bonatu uenia
uidisti ne nuper in speculo Quid hec questio sibi uultꝰ ut Ioleo qͣ¬
dem a utinam neq crebrius neq curiõsius ꝙͣ sat it quero autẽ
ex te Nõne uulcũ tuũ uariari in dies singulos et intermutates tẽ¬
poribus canos aĩaduertisti ⁊ patabam te singulare aliquid uelle
dicere. Ista uero cõĩa sut om̃nibꝰ qui nascũtur adolescere seuescere
interire aĩaduerti in me qd in coetaneis meis fere om̃ibꝰ kescio ẽĩ

Expanded text:
opesque, quibus et virtus cedit et fortuna. Non vides igitur quantum inter se opesque, quibus et virtus cedit et fortuna. Non vides igitur quantum inter se ista discordent amor et pudor? Dum ille animum urget, hic cohibet; ille calcar incutit, hic frenum stringit; ille nichil attendit, hic universa circumspicit. Video nimirum, multoque cum dolore distrahor tam diversis affectibus; ita enim alternis horis insultant, ut modo huc modo illuc turbine mentis agiter; quem toto sequar impetu nondum certus. Dic, precor, bona cum venia. Vidisti ne te nuper in speculo? Quid hoc, queso, sibi vult? Ut soleo quidem. Utinam neque crebrius neque curiosius quam sat est! Quero autem ex te: nonne vultum tuum variari in dies singulos et intermicantes temporibus canos animadvertisti? Putabam te singulare aliquid velle dicere. Ista vero comunia sunt omnibus qui nascuntur: adolescere, senescere, interire. Animadverti in me quod in coetaneis meis fere omnibus. Nescio enim
Abbreviated transcription (Latin):
tria esse fateamur de pͥmo superuacuũ est loqui quĩ impossibile
iudicabis tibi ut res se habet satietate amoris ullã posse cõtingere
at si appetitus rõni crederet et ex preteritis futura pesaret facile
fateris ꝙͣtalibet dilecter rei nõ satietatẽ modo sed fastidiũ et nau¬
seam posse subripere uerũ quia cõpertũ habeo ut hoctramite frus¬
tra niti ꝙ et si satietate fore possibilẽ et ubi assit amor̃e negare cõ¬
tendas ab ardentissiõ tamẽ desiderio tuo ꝙͣ longissime hant abesse
contendens egoq ipe conscientiã suꝑerest ut de duobus reliquis
actingam hoc modo sicut arbitror nõ negabis ingeniũ quẽdã et
pudorẽ siue ammũ tibi tribuisse naturã ⁊ nis in propria cau¬
sa fallor usq adeo id uerũ est ut sepe grauiter cilerim ꝙ nec sexui
satꝭ cõuenirem nec sclo in quo uides impudẽtiũ sũt oĩa honores spes

Expanded text:
tria esse fateamur. De primo supervacuum est loqui, quoniam impossibile tria esse fateamur. De primo supervacuum est loqui, quoniam impossibile iudicabis tibi, ut res se habet, satietatem amoris ullam posse contingere. At si appetitus rationi crederet, et ex preteritis futura pensaret, facile fatereris quantumlibet dilecte rei non satietatem modo, sed fastidium et nauseam posse subrepere. Verum quia compertum habeo, me hoc tramite frustra niti, quod etsi satietatem fore possibilem et ubi adsit amorem necare concedas, ab ardentissimo tamen desiderio tuo quam longissime hanc abesse contendes, egoque ipse consentiam; superest ut de duobus reliquis attingam. Hoc michi, sicut arbitror, non negabis: ingenuum quendam et pudorosum animum tibi tribuisse naturam. Nisi in propria causa fallor, usque adeo id verum est, ut sepe graviter tulerim, quod nec sexui satis convenirem nec seculo in quo, ut vides, impudentium sunt omnia; honores, spes,
Abbreviated transcription (Latin):
amare carmẽ illud incipio Si quid autẽ alterius remedii habes
oro ne substrahas egenti Sia que noris explicare ostencãt  se
potius ꝙͣ anuco cõsulentis est neq enĩ tam multa remediorũ genera
interius et exterius morbis muẽta sũt ut in quolibet cucta tẽptẽtur
q̃m ut ait seneca nichil eque saintatẽ impedit ꝙͣ remediorũ crebra
mutatio nec uenit uuluꝰ ad acatrice in quo medicamẽta tempt̃a¬
tur sed ut altero infeliciter succedente ad aliquid ncurrat᷑ itaq
ꝙͣuis multa et uaria morbi huiꝰ medicamenta suit pauta tamen
inseruisse cõtentus ero eaꝙ potissimũ que tibi magis ex om̃ibꝰ
profutra confido nõ ut aliud noui te docẽa scd ut ex notis et uulga¬
tis om̃ibus quid michi efficatius uideatur intelligas tria sũt ut
ait cicero q̃ ab amore hom̃ exterrẽt satietas pudor cogitatio poss
plura possent et pautiora miͬari Sed ne a tãto auctore digrediar

Expanded text:
amare carmen illud incipio. Siquid autem alterius remedii habes, amare carmen illud incipio. Siquid autem alterius remedii habes, oro ne subtrahas egenti. Omnia que noris explicare, ostentantis se potius quam amico consulentis est. Neque enim tam multa remediorum genera internis et externis morbis inventa sunt, ut in quolibet cunta tententur; quoniam, ut ait Seneca: "Nichil eque sanitatem impedit quam remediorum crebra mutatio; nec venit vulnus ad cicatricem, in quo medicamenta tentantur"; sed ut altero infeliciter succedente, ad aliud recurratur. Itaque quamvis multa et varia morbi huius medicamenta sint, pauca tamen inseruisse contentus ero; eaque potissimum que tibi magis ex omnibus profutura confido; non ut aliquid novi te doceam, sed ut, ex notis et vulgatis omnibus, quid michi efficacius videatur intelligas. Tria sunt, ut ait Cicero, que ab amore animum exterrent: satietas, pudor, cogitatio. Possent plura, possent et pauciora numerari; sed, ne a tanto auctore digrediar,