comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ferendã contumeliã inflamet: ne iuidia mordeat ⁊ alieni⁊ felicitatib eniia¬
emula sua se faree esumat: ne immod̾ate lingu ã loquaeita ꝑtrahat:¬
eãq usq ad lasennã ob trectacionie extendat: ne odiũ malicia exeitet
susq ad iacnla maledictionis irritet. Rursum eũ cogitat. ut ei alti fa¬
citꝰ que apsa sibi fiẽri ab alto expectat: pensat nimirum. ut malio bona
ut bonie meliora respondeat fut erga ꝓcaees mansuetudinẽ longanimo¬
tatbo rah beat:ut malieie ꝑeste languentib grãm beniguitatis ostendat:
ut discordes ꝑ ace uniat. ut ẽcordes. ad concupiscentiã uere paere accunte¬
sat lao ii digentib necessar ia tribuat: ut errantib mã rectitudinien oster¬
Sat : ut afflis toti ũbo ⁊ ẽo ꝑ assione mulecat. ut accenso ⁊ in huiꝰ mundi
desidu  increpacione rest ingat: ut iras potentiũ ratiocinationes

Expanded text:
roferendam contumeliam inflammet. Ne invidia mordeat, et alienis felicitatibus aroferendam contumeliam inflammet. Ne invidia mordeat, et alienis felicitatibus aemula sua se face eamque usque ad lasciviam obtrectationis extendat; ne odium malitia excitet, et os usque ad jaculum maledictionis irritet. Rursum cum cogitat ut ea alteri faciat quae ipsa sibi fieri ab altero exspectat, pensat nimirum ut malis bona, et bonis meliora respondeat; ut erga procaces mansuetudinem longanimitatis exhibeat; ut malitiae peste languentibus gratiam benignitatis impendat; ut discordes pace uniat, et concordes ad concupiscentiam verae pacis accingat; ut indigentibus necessaria tribuat; ut errantibus viam rectitudinis ostendat; ut afflictos verbo et compassione mulceat; ut accensos in hujus mundi desideriis increpatione restinguat; ut minas potentum ratiocinatione
Abbreviated transcription (Latin):
nti mandatis. ꝑ unũ malicia cõpescit᷑: ꝑ aliud benignitas p̃rogat᷑: ut qͦd ñ
uult malũ pati quisq ñ faciens. cesset anocendi oꝑe.ꝯ rursum. bonũ qͦd sibi
fieri appetit im pendens. erga utilitatẽ ꝓximi exerceat benignitatẽ. S hec
nimirũ duo. dũ sollieita intentione cogitant᷑.: eor ad innumera uirtutũ imynis¬
terna tendit᷑: ne uł ad mnferenda que ñ debet. desid̾ii⁊ inquieta mene ferueat.
uł erga exhibenda que debet. ocio resoluta torpeseat. Nã eũ eauet alti face
ꝗͥ nequa q̃ ult ab alto ipsa tolerare: sollicita se intentione eireũspieit. nesu¬
ꝓbia eeuet᷑ usq ad despectũ ꝓuoimi animũ deiciens exaltet: ne ambieio
cogitacionẽ saniet : cũq hanc ad appetenda dilatẽt. angustet: ne cor luxuria
polluat. ⁊ subiectũ desidiis ꝑ illicita corrumpat. ne ira exasꝑet.⁊ usq ad ꝙ¬

Expanded text:
menti mandatis per unum malitia compescitur, per aliud benignitas praerogatur, ut quod non menti mandatis per unum malitia compescitur, per aliud benignitas praerogatur, ut quod non vult malum pati quisque, non faciens cessat a nocendi opere; et rursum bonum quod sibi fieri appetit, impendens ad utilitatem proximi exerceat ex benignitate. Sed haec nimirum duo dum sollicita intentione cogitantur, cor ad innumera virtutum ministeria tenditur, ne vel ad inferenda quae non debet in desideriis inquieta mens ferveat, vel erga exhibenda quae debet otio resoluta torpescat. Nam cum cavet alteri facere quod nequaquam vult ab altero tolerare, sollicita se intentione circumspicit, ne superbia elevet et usque ad despectum proximi animum dejiciens exaltet. Ne ambitio cogitationum laniet, cumque hanc ad appetenda aliena dilatat, angustet; nec luxuria polluat et subjectum desideriis per illicita corrumpat. Ne ira exasperet et usque ad p
Abbreviated transcription (Latin):
tate: ⁊ sic ad implebitis legẽ xp̃i. Q d congruentius intelligilex dĩ quã
caritas potest: Q tune uere ꝑficimꝰ. cũ fr̃na honera examore toleramꝰ¬
: hȩc cadẽ lex multiplex di. quia studiosoa sollicitudine caritatie. ad
cuncta uirtutũ facta dilatat᷑. Quȩ aduob quidẽ p̃ceptie ineipit. s se ad
innumera extendit. Huiꝰ namq legis inicium: dilectio dĩ ẽ. ac dilectio
ꝓximi. S dilectio dĩ ꝑtria distinguit: quia extoto corde. ⁊ ex tota amiia.
⁊ extota fortitudine diligi conditor iubet᷑. Quire ⁊ notandũ ẽ qͦd diuimͣs ser¬
mo cũ dm̃ diligi p̃cipit. n solum narrat ex qͦ. s &iã informat ex quanto. cũ sub
aut̃ dilectio ad duo p̃cepta diriuat᷑. cũ ⁊ ꝑ quendã iustũ dr̃. Qd abalio tibi
odis fieri: uide ne tu altĩ facias. Et ꝑsemet ipsã ueritas dic̃. Quȩ uultis ut
faciant uobis homine: ita ⁊uos facite illis. Qeb duob scilicet utriꝰq testa

Expanded text:
Christi, quid congruentius intelligi quam charitas potest? quam tunc vere perficimus, cum fraterna onera ex amore toleramus. Sed haec eadem multiplex dicitur, quia studiosa sollicitudine charitas ad cuncta virtutum facta dilatatur, quae a duobus quidem praeceptis incipit, sed se ad innumera extendit; hujus namque legis initium dilectio Dei est, ac dilectio Dei dilectio per tria distinguitur; quia ex toto corde, ex tota anima, et ex tota fortitudine diligi Conditor jubetur. Qua in re notandum est quod divinus sermo, cum Deum diligi praecipit, non solum narrat ex quo, sed etiam informat ex quanto, cum subjautem dilectio ad duo praecepta derivatur, cum et per quemdam justum dicitur: Quod ab alio tibi odis fieri, vide ne tu alteri facias . Et per semetipsam Veritas dicit: Quae vultis, ut faciant vobis homines, ita et vos facite ill
Abbreviated transcription (Latin):
leuigent᷑. ollert̃ qͥppe debemꝰ meminisse qͦ dr. ue iteres
u̾bĩ ĩ tua oratione. Quo uidelicet dicto.uir sapiens nequaquã nos ꝓhi¬
bet sepe ueniã pete: s culpas iterare. Acsi aꝑte dicat. Cũ male gesta
ne macula le ueturante orationis sẽꝑ tẽꝑa debet sollicite conspiei. qͥeqͥd po¬
test ĩ oratione reꝓbari. ⁊ alemq se mens ⁊ cũ ab oratione cessat. exhib̾e festinet.
qͣl apparere iudici ĩ ipso orationis tp̃r exoptat. Sepe nãq immunda que¬
dã uł illicita animo u̾samꝰ: quotiens ap̃cib uacamꝰ. S eũ se mens ad studia

Expanded text:
levigentur. Solerter quippe debemus melevigentur. Solerter quippe debemus meerbum in oratione tua : quo videlicet dicto vir sapiens nequaquam nos prohibet saepe veniam petere, sed culpas iterare; ac si aperte dicat: Cum male gesta ne macula levetur, ante orationis semper tempora debet sollicite conspici quidquid potest in oratione reprobari; talemque se mens et cum ab oratione cessat exhibere festinet, qualis apparere judici in ipso orationis tempore exoptat. Saepe namque immunda quaedam vel illi
Abbreviated transcription (Latin):
nãq acciꝑe se posse qͦd appetit. qͥa ꝓfecto reminiscit nolle se adhuc
noe fiduciã habemꝰ apud deum: ⁊ qͥeqͥd pecierimꝰ ab eo accipiemus. hinc
salomon ait. Qͥ aũtit aurẽ suã ne audiat lege: oratio erit exꝰ exeerabilis.
Co qͥppe nos in peticione rephendit: cum resistere se p̾ceptis eiꝰ quẽ
postulat meminit. & oratio fit exeerabilis. cũ as censura au̾tit legr
quia dignũ ꝓfecto ẽ ut ab eiꝰ beneficiis sit qͥsq extraneus. euiꝰ nimirũ
mena se ex memoria eulpe rephendit. hoc pͥus moratione de fleat qͦd
er rauit: quatinꝰ erroris macula cũ fletib t̾git᷑. in peticione sua cordis
facies ab auctore munda uideat. S curandum nob̾ nimis ẽ. ne ad
hoc rursus ꝓruat. quod se mundasse fletib exultat: ne dum de plo¬
rata iteꝵ culpa cõmit tit᷑ in conspectu iusti uidicis ipsa & ia lam̃ta

Expanded text:
namque accipere se posse quod appetit, quae profecto reminiscitur nolle se adhuc namque accipere se posse quod appetit, quae profecto reminiscitur nolle se adhuc nos, fiduciam habemus apud Deum, et quidquid petierimus ab eo accipiemus . Hinc Salomon ait: Qui avertit aurem suam, ne audiat legem, oratio ejus erit exsecrabilis . Cor quippe nos in petitione reprehendit cum resistere se praeceptis ejus quem postulat meminit, et oratio fit exsecrabilis cum a censura avertitur legis, quia dignum profecto est ut ab ejus beneficiis sit quisque extraneus cujus nimirum se mens ex memoria culpae reprehendit, hoc prius in oratione defleat, quod erravit; quatenus erroris macula cum fletibus tergitur, in petitione sua cordis facies ab auctore munda videatur. Sed curandum nimis est ne ad hoc rursus proruat quod se mundasse fletibus exsultat, ne dum deplorata iterum culpa committitur, in conspectu justi judicis ipsa etiam lamenta
Abbreviated transcription (Latin):
mittit᷑  aut cogitacione simul ⁊ oꝑe ꝑpetrat. Iniqͥtas gͦ iimanu est.
culpa ĩ oꝑe. In iusticia uͦ ĩ tab̾naculo: iniqͥtas ĩm̃te. Menes qͥppe nr̃a
tab nacułũ ñ ĩ congrue uocat: in qua apud nos ipsoe abscondim̃. eũ
foniti a ñoꝑe ñ uidem. Eri enĩ amanu iniquitatẽ subtrahi.⁊ post atab¬
naeulo ammonet ĩ nisticiã abseidi qͥa qͥs qͥs iã p̃ua ase oꝑa exteriꝰ
resecat.: necesse ꝓfecto est ut adsemet ipsũ rediens. sollerter sese in m̃ti
tentione dise̾nat:. ne culpa quã ĩ actione ñ habet. ad hue ĩ cogitaeione
ꝑ duret. Quȩ si ꝑfecte duo hec t̾gimꝰ: ad deũ statim sine macula faci¬
em leuamiꝰ. In tna qͥppe facies hominis mens est: ĩ qua nimirũ re¬
cognoseim. ut ab iactore nr̃o diligam̃. Qm seilieet faeiẽ leuare est.
si ĩ tendentẽ mntẽ reatꝰ sui ẽscientia accusat: qͥa abspei fiducia ꝓtinus
frangit᷑: si ĩ tenta p̃cib nec dũ de uictȩ culpȩ memoria mordet. Diffidit¬

Expanded text:
mittitur, aut cogitatione simul et opere perpetratur. Iniquitas ergo in manu est culpa in opere, injustitia vero in tabernaculo iniquitas in mente. Mens quippe nostra tabernaculum non incongrueanu substrahi, et post a tabernaculo admonet injustitiam abscidi, quia quisquis jam prava a se opera exterius resecat, necesse profecto est, ut ad semetipsum rediens solerter in mentis intentione sese discernat, ne culpa quam jam in actione non habet, adhuc in cogitatione » Quod si perfecte haec duo tergimus, ad Deum statim sine macula faciem levamus. Interna quippe facies hominis mens est; in qua nimirum recognoscimus, ut ab auctore nostro diligamur. Quam scilicet faciem levare est si intendentem mentem reatus sui conscientia accusat. Quae ab spei fiducia protinus frangitur, si intenta precibus necdum devictae culpae memoria mordet
Abbreviated transcription (Latin):
et ⁊ uiuet: ne forte ꝓximꝰ eiꝰ cuiꝰ effusus ẽ sanguis doloris stimulo ꝑ¬
scquat᷑. ⁊ app̃hendat eũ ⁊ ꝑcuciat aĩam eiꝰ. Ad siluã qͥppe cũ amico
secamu.  securis manu fugit: cũ sese inerepatio plusquã necesse :
ĩ asꝑitatẽ ꝑtrait. Ferrũq de manubrio ꝓsilit: cũ de correptione sermo
durior excedit. Xamicũ ꝑcuciens occidit. quia auditorẽ suum ꝓlata ẽ¬
tumelia ab spũ dilectionis int̾ficit. Correpti nãq mene repente ado¬
diũ ꝓruit: si hanc immod̾ata in crepatio plusꝙ debuit addicit. e his
qui ĩ caute ligna ꝑcutit. & ꝓximũ extinguit. adtres necesse est urbes
fugiat. & una eaꝵ defensus uuat. qͥa si ad penitentiȩ lam̃ta conu̾sus.
ĩ unitate sacram̃ti sub spe. fide. ⁊ caritate abscondit᷑. reu ꝑ pet̾ti ho
quiacũ distrirtus iudex uenerit. qui se nobis ꝑnate nr̃e ẽsortiu iuinxit.
abco ꝓ culdubio uindictã deculpȩ reitu ñ expetit: quẽ sub eiꝰ uenia spes¬

Expanded text:
sus est sanguis, doloris stimulo persequatur, et apprehendat eum, et percutiat animam ejus? Ad silvam quippe cum amico secamus. 2. Sed securis manum fugit, cum sese increpatio plusquam necesse est in asperitatem pertrahit; ferrumque de manubrio prosilit, cum de correptione sermo durior excedit; et amicum percutiens occidit, quia auditorem suum prolata contumelia ab spiritu dilectionis interficit. Correpti namque mens repente ad odium proruit, si hanc immoderata increpatio plus quam debuit addicit. Sed is qui incaute ligna percutit, et proximum exstinguit, ad tres necesse est urbes fugiat, ut in una earum defensus vivat, quia si, ad poenitentiae lamenta conversus, in unitate sacramenti sub spe, Quia cum districtus judex venerit, qui se nobis per naturae consortium junxit, ab illo procul dubio culpae reatum non expetet quem sub i
Abbreviated transcription (Latin):
ciciꝰ ñ debent. ne cũ laudant᷑ bona quȩ placent. deceptꝰ laude sua animꝰ dephe¬
plantati ligni. ante tempus pomũ comedit. ħinc ꝑ psalmistã ueritas dicit.
Uanũ ẽ uobis ante luoẽ surg̾e: surgite postquã seditis. Ante lucẽ qͥppe surg̾a
ẽ: priꝰ quã claritas ęt̾ne retributionis appareat. in p̃sentis uitȩ nocte gaudẽ.
Sedendũ gͦ pͥuss ẽ ut post recte surganꝰ: qͥa q̃sqͥs nune sese sponte ñ humiliat
nequaquã hunc sequene gła exaltat

Expanded text:
citius non debent, ne cum laudantur bona quae placent, deceptus laude sua animus deprehecitius non debent, ne cum laudantur bona quae placent, deceptus laude sua animus depreheplantati ligni ante tempus pomum comedit. Hinc per Psalmistam Veritas dicit: Vanum est vobis ante lucem surgere, surgite postquam sederitis . Ante lucem quippe surgere est prius quam claritas aeternae retributionis appareat, in praesentis vitae nocte gaudere. Sedendum ergo prius est, ut post recte surgamus, quia quisquis nunc sese sponte non humiliat, nequaquam hunc sequens gloria exaltat
Abbreviated transcription (Latin):
bouie oꝑari ẽ bonȩ ẽuersitioniş primordia in exereieio p̃ubliee ac tioni ⁊ osten¬
de. Duium qͦq pͥmogenita tond̾e ẽ: abo coultacionie sue tegmine humanie oe¬
culie in choantia bona nir̃a de nudare. In pͥmogento gͦ boies oꝑari ꝓhibemur
atq apͥmogenitis ouiũ detondendis cõpescim̃: quia ⁊ siqͥd robistũ in cipiius.
exercere hoc maꝑto oiciꝰ ñ debemꝰ. E cũ uita nra simplex qͥd atq innociuũ incho¬
at. dignũ ẽ ut seereti sui uelamina ñ reliquat: ne nudũ hos humaniu ocule
quasi subducto uellere ostendat. Ad sola gͦ diuma saerificia bou primogenita
ouiũq ꝓficiant. ut qͥe qͥd forte in nocuũ q incipimꝰ. hoc adhonorẽ intimi uidi¬
eie ĩara cordis immolemu. Qod ab illo ꝓuldubio tanto libentiꝰ accrpit: qͣnto
⁊ ab hominib oceultatum. nulla laudie appeticione maculat᷑. Ezepe ant̃ nouę
ẽuersatione pͥmordia adhue excarnali sunt. uita cõmixta.⁊ ideireo ĩ notesci

Expanded text:
bovis arare est bonae conversationis primordia in exercitio publicae actionis ostendere. Ovium primogenita tondere est ab occultationis suae tegmine humanis oculis inchoantia bona nostra denudare. In primogenito bovis operari prohibemur, atque a primogenitis ovium detondendis compescimur; quia et si quid robustum incipimus, exercere hoc in aperto citius non debemus. Et cum vita nostra simplex quid atque innocuum inchoat, dignum est ut secreti sui velamina non relinquat, ne nudum hoc humanis oculis quasi subducto vellere ostendat. Ad sola divina sacrificia boum primogenita oviumque proficiant, ut quod forte innocuum incipimus, hoc ad honorem intimi Judicis in ara cordis immolemus. Quod ab illo procul dubio tanto libentius accipitur, quanto et ab hominibus occultatum nulla laudis appetitione maculatur. Saepe novae conversationis primordia adhuc ex carnali sunt vita commixta, et idcirco innotescere
Abbreviated transcription (Latin):
pauore animum ferit: pudore confundit: motꝰ illieitos in erepat. quietem
norie sccuritatis turbat. Que ei editor bona c̃tulit quȩ ipse bomit illiꝰ mala
respondit enumerat. qͦd mire ab eo ẽditꝰ ed gratuito nutritꝰ. qͦd racionis substan¬
eia ĩ c̃dicione ditatꝰ ẽ. qͦd ẽditoris grã uocatꝰ. qd sequi ipse e nocatie: noluit: auso

Expanded text:
pavore animum ferit, pudore confundit, motus illicitos increpat, quietem pavore animum ferit, pudore confundit, motus illicitos increpat, quietem noxiae securitatis turbat; quae ei conditor bona contulit, quae ipse bonis illius mala respondit enumerat, quod mire ab eo conditus, quod gratuito nutritus, quod rationis substantia in conditione ditatus est, quod conditoris gratia vocatus, quod sequi ipse et voca
Abbreviated transcription (Latin):
uesa orit cont᷑ semet ipsam. Nam cum se ad lam̃ta penitentie instigat: scculta
se merepacione dilaniat. Unde apte mex subdit᷑. Con fabulabor eũ amaritudis¬
ne mime meȩ. Pauore naniq diuini iudicii afflicti dum quedã male gesta plan¬
gimꝰ : ⁊ psa i nr̃ȩ amaritudinis ad discuciendo ⁊ noe iugilantiꝰ exeitati. aliam
nobi s ciam quȩ ampliꝰ defleamus inuenimꝰ. Nam sepe qͦd torpentes latuit.
flentib subtilu in notescit. & afflicta men ⁊ eo cereni⁊ inuenit malũ. qͦd fe¬
cerat: nesciebat: quo ei rixa sua ueriꝰ aꝑit. quantum aueritatis pace deuiauit.
deͥ a reatum suũ ciĩ secura ñ meminit hunc in se cõmota dep̾hendit. Sueeres¬
cen  qͥppe amaritudo penitentiȩ uerecundanti cordi importune ingerit. illi¬
cita quȩ cõmisit: districtũ hȩc iudicẽ ostendit. stipplicioꝵ minas meutit.

Expanded text:
ipsa oritur contra semetipsam. Nam cum se ad lamenta poenitentiae instigat, occulta ipsa oritur contra semetipsam. Nam cum se ad lamenta poenitentiae instigat, occulta se increpatione dilaniat. Unde beatus Job apte mox subdit: « Confabulabor cum amaritudine animae meae. » Pavore namque divini judicii afflicti, dum quaedam male gesta plangimus, ipsa vis nostrae amaritudinis, ad discutiendos nos vigilantius excitat, et talia in nobis etiam quae amplius defleamus invenimus. Nam saepe quod torpentes latuit, flentibus subtilius innotescit, et afflicta mens certius invenit malum, quod fecerat et nesciebat, eique rixa sua verius aperit, quantum a veritatis pace deviavit, quia reatum suum, cujus secura non meminit, hunc in se commota deprehendit. Succrescens quippe amaritudo poenitentiae, verecundanti cordi importune ingerit illicita quae commisit, districtum contra haec judicem ostendit, suppliciorum minas incutit,
Abbreviated transcription (Latin):
Seiendũ quoq ẽ. qͥa sepe ⁊ repbi peccata c̃fitent: s deflere ẽtempnunt. E lecti aut̃
eulpac. suat quas uocib c̃fessionis aꝑiunt: districte animadu̾sionis fletib inse
quunt᷑. Q em̃ mala qͥd ẽ quȩ ꝑpetrauit in sinuat.: Flere quȩ insmuauerit recusat.
quasi subdueta ueste nulniꝰ de tegit : s torpente m̃te medicam̃tũ uulncri ñ appo¬
nit. Confessionis gͥ uoeẽ solus necesse ẽ uit meror exeueiat: ne uulnꝰ ꝓditum
s neglectũ qͥ licenciꝰ iã ꝑhumana noticiã tangit᷑. eo deteriꝰ putrescat. Qͦ ẽtra
psalinista p lagã cordia ñ solu detexerat s detecte iã medieam̃tum meroris ad¬
hibebat dicene . Iniquitatẽ in eã ego ꝓmuncio:⁊ cogitabo ꝓpeccato meo. Pronum¬
eiando eñi oceustũ iiliꝰ detegit. Cogitando aut̃ quid aliud quã medicam̃tũ uul¬
ueri apponit : N affliete iñti a sua sollieite damna cogitanti:rixa ꝓsemet¬

Expanded text:
Sciendum quoque est, quia et saepe reprobi peccata confitentur, sed deflere contemnunt. Electi autem culpas suas, quas vocibus confessionis aperiunt, districtae animadversionis fletibus inseQui enim mala quidem quae perpetravit insinuat, sed flere quae insinuaverit recusat, quasi subducta veste vulnus detegit, sed torpenti mente medicamentum vulneri non apponit. Confessionis igitur vocem solus necesse est ut moeror excruciet, ne vulnus productum sed neglectum, quo licentius iam per humanam notitiam tangitur, deterius putrescat. Quo contra / psalmista plagam cordis non solum detexerat, sed detectę etiam medicamentum męroris adhibebat, dicens: Iniquitatem meam ego pronuntio et cogitabo pro peccato meo. Pronuntiando enim occultum vulnus detegit, cogitando autem, quid aliud quam medicamentum vulneri apponit? Sed afflictae menti et sua solli
Abbreviated transcription (Latin):
autẽ impietati succu̾bit: uitã ꝓfecto iusticie moriendo derelinquid. Qui uͦ & iã¬
post peceatũ mole desꝑationis obruit. quid aliud quã post mortẽ inferni suppł
rorie obseura sunt. ⁊ peccatoꝵ multiplicitate condensa. S c̃sũpta ꝑtranseunt.
qͥa claritate extremi iudicii irradiata dissipant᷑. Unde ad huc subdit᷑. Neq eognos

Expanded text:
autem impietati succumbit, vitam profecto justitiae moriendo derelinquit. Qui vero autem impietati succumbit, vitam profecto justitiae moriendo derelinquit. Qui vero post peccatum mole desperationis obruitur, quid aliud quam post mortem inferni suproris obscura sunt, et peccatorum multiplicitate condensa. Sed consumpta pertranseunt, quia claritate extremi judicii irradiata dissipantur. Sequitur: VERS
Abbreviated transcription (Latin):
tilit̃ in quirit. reus ad torm̃ta ñ sufficit. ħ uniani &iã generis defectum uii sõ¬
expͥmens dicat. Sic̃ c̃sumit᷑ nube & ꝑt̾usit. sic qͥ descendit ad inferos non ascen¬
det. Acsi aꝑte loqueret᷑ dicens. In altũ currendo deficit: qͥ suꝑbiendo ad interitũ
tendit. Quẽ si semel culpa ad penã ꝑtrahit.: miscd̾ia ulteriꝰ ad ueniã ñ reducit.
bitaculum corporale. ita unicuiq menti hoc domus fit. qͦd exdesid̾io in habitare
consueuit. Ad domũ gͥ suam ult non reu̾tit᷑: quia semel qͥsq et̾nis supplieueꝰ
traditꝰ. ad hoc ubi amore inheserat nullatenꝰ reuoeat. Potest &iã in ferm nomine
peccatoꝵ desꝑatio designari: de qua ꝑ psalmistã dr̃. In inferno autẽ qͥs confitebit᷑
tͥ: Unde rursũ scͥptũ ẽ.Impiꝰ eũ in ꝓfundũ uenerit peccatoꝵ ẽ tẽp̾net. Quis qͥs

Expanded text:
tiliter inquirit, reus ad tormenta non sufficit. Quamvis hoc etiam justorum voci cotiliter inquirit, reus ad tormenta non sufficit. Quamvis hoc etiam justorum voci coexprimens dicat: Sicut consumitur nubes, et pertransit, sic qui descendit ad inferos non ascendet. Ac si aperte loqueretur, dicens: In altum currendo 257 deficit, qui superbiendo ad interitum tendit; quem si semel culpa ad poenam pertrahit, misericordia ulterius ad veniam non reducit. bitaculum corporale, ita unicuique menti hoc domus fit quod ex desiderio inhabitare consuevit. Ad domum igitur suam ultra non revertitur, quia semel quisque, aeternis suppliciis traditus, ad hoc jam ubi amore inhaeserat nullatenus revocatur. Potest etiam inferni nomine peccatoris desperatio designari, de qua per Psalmistam dicitur: In inferno autem quis confitebitur tibi ? Unde rursum scriptum est: Impius cum in profund
Abbreviated transcription (Latin):
lonẽ: ibi erit. Qa qͥcũ humani casus tempore siue sẽs seu malignꝰ sps̃ egredientẽ
aĩam claustra carnis acceꝑit. in ȩt̾num secũ sine ulla ꝑmutacione retinehit. uit nec
exaltata adiudiciũ ꝓruat. nec mersiͣ et̾nis supplieus ult̾ ad remediũ ereptionis
se fateret᷑: apte mox subdidit. Occuli tui in me: & non subsistã. Aesi aꝑte dic̾et. Distric
tus adiudicium ueniens ad saluandum non uides. & ad feriendum uides. Quia
quẽ in presenti uita dispensationis tuȩ miseratione non respicie: respiciendo post¬
mat ⁊ ꝓficit. Qͥa scilicet misericors creator que expectando uult corrigere. as¬
piciendo ñ uult punire. Sic̃ srͥptũ est. Dissimulas peccata hominum ꝓpt̃ peni¬
tentiam. tunc peccator cũ respicit᷑. ñ subsistit: qͥa eũ distrietꝰ iudex merita sub¬

Expanded text:
lonem, ibi erit , quia cum humani casus tempore, sive sanctus, sive malignus spiritus egredientem lonem, ibi erit , quia cum humani casus tempore, sive sanctus, sive malignus spiritus egredientem animam claustra carnis acceperit, in aeternum secum sine ulla permutatione retinebit, ut nec exaltata ad supplicium proruat, nec mersa aeternis suppliciis, ultra ad remedium ereptionis se fateretur, apte mox subdidit: Ctus ad judicium veniens, ad salvandum non vides, ad feriendum vides. Quia quem in praesenti vita dispensationis tuae miseratione non respicis, respiciendo postmat et proficit, quia scilicet misericors Creator quem exspectando vult corrigere, aspiciendo non vult punire, sicut scriptum est: Dissimulans peccata hominum propter poenitentiam . Sed tunc peccator cum respicitur non subsistit, quia cum districtus Judex merita sub
Abbreviated transcription (Latin):
denda bona extincti o ełs non redit.: quia ad hexibenda recta oꝑa exuta carne
amina mrecenerit. ⁊ olet namiq mestũ amimum spe⁊ falsa refouere s ut penã repbi grauiꝰ
onie. supplieio agnouit. l ic salomon ait. Qͦd cumq potest manꝰ tua face instant᷑¬
oꝑare: quia nec opue nec ratio nec sorientia nec sapientia erunt apud infero ⁊ quo
tu ꝙꝑas. Hequaquã gͦ ad inidenda bonaocłe reuertit᷑: quia retributionẽ suam
mens inueniene: adoꝑationie usum mullateñ reuocat᷑. Apte quoq unuisi hu
eiet me uisue hommis Usus quippe hominis est misericordia redẽptoris.
qͣisensibilitatis nr̃ẽ duriciam cũ respicit emollit. Unde qͦq teste euuangħo dr̃¬
Exutam uͦ carne aĩam nequaquã iã uisus hominis aspicit: qͥa post mortẽ ñ libat
quẽ ante mortẽ grã ad ueniã ñ reformat. Hinc & eñĩ paulus dicit. Nune tempus
hinc psalomon ait. Quia lignũ in quocũq loco cecidit sine ad anstrũ. siue adaqui¬

Expanded text:
denda bona exstinctus oculus non redit, quia ad exhibenda recta opera exuta carne. » Solet namque moestum animum spes vel fessa refovere, sed ut poenam suam reprobi gravius onis supplicio agnovit. Hinc Salomon ait: « Quodcunque potest manus tua facenec sapientia, nec scientia erunt apud inferos, quo tu properas . » Nequaquam ergo ad videnda bona oculus revertitur, quia retributionem suam mens inveniens ad operationis usum nullatenus revocatur. Quia igitucit me visus hominis. - Visus quippe hominis est misericordia Redemptoris, ae, insensibilitatis nostrae duritiam cum respicit, emollit. Unde teste Evangelio dExutam vero carne animam nequaquam visus hominis aspicit, quia post mortem non liberat, quem ante mortem gratia ad veniam non reformat. Hinc etenim Paulus ait: « Ecce nunc tempus Hinc Salomon ait: Quia lignum in quocunque loco ceciderit, sive ad Austrum, sive ad Aqui
Abbreviated transcription (Latin):
uiat quoꝵ nimirũ oesidĩa ꝑfectionie diffieulta impugnit. hor ꝓ ficto aiẽ
amatoret suo ⁊ querunt.⁊ non ĩueniunt. dũ sequendo maligno⁊ sp̃ca nequaꝗͣ
ea⁊ quas appetunt huiꝰ scłi uoluptates app̃hendunt. Bene aut̃ suboit
qͥd ex ipsi oifficultate mox dicat. Uadã ꝯreuertar ad iurũ ieum ꝓriorẽ. quia
meliꝰ erat mͥ tune magie quã nunc. Prior quippe iuir dnẽ ẽ. quia castã sibi am¬

Expanded text:
ia perfectionis difficultas impugnat. Horum profecto animae amatores suos quaerunt, et non inveniunt, dum sequendo malignos spiritus, nequaquam eas quas appetunt hujus saeculi voluptates apprehendunt. Bene autem subditur quod ex ipsa difficultate mox dicat: Vadam et revertar ad virum meum priorem, quia bene mihi erat tunc magis quam nunc . Prior quippe vir Dominus est, qui castam sibi an
Abbreviated transcription (Latin):
moriemini. Ac si aꝑte dicat. Sic̃ delinquentes obitis. Unde & paulus ait. Cũ
sit int̾uos zelus & contentio. ñ ne carnales estis. & scdm homnnẽ ambulatis :
Ac si dicat. Q discordes mentes ducitis. nonne adhuc ex rep̃hensibili humanitate

Expanded text:
bitis. Unde et Paulus ait: Cum sit inter vos zelus et contentio, nonne carnales estis, et secundum hominem ambulatis ? Ac si dicat: Qui discordes mentes ducitis, nonne adhuc ex reprehensibili humanitate
Abbreviated transcription (Latin):
ne aut ꝑpe̾rati homicidii rei tencant᷑: aut iniqui appareant. &iam cum sunt.
Qͥd ẽ gͥ dõ dicere. ocoide quẽ odio. nisi aꝑtie uocib clamare. hoc fac mes aduer¬
sario quod me millum facere nec peccatorem decet: de qua driꝑtita quali¬
qualitate distingui: si aut mala male. aut bona bene: aut mala bene. aut
penitentiã: apꝓpinquauit enĩ regnũ celoꝵ. Salũ bene dicit᷑. quando ꝑoe
dicentis ideireo mciũ exprimit᷑. ut reꝓbet sic̃ paulus ait. Femine coꝵ in¬
mutauerunt naturalẽ usum ĩ eum usũ qui ẽ contͣ naturã. Quo loco excoran¬
da quoq uiroꝵ facinora subdidit.  in honesta honeste nariauit: ut inul¬
tos ad honestatie formã in honesta narrando reuocaret. Alale aut̃ bonum
dr̃. cum rectum aliquid recto studio ñ ꝓfert̃. sic̃ illuminato oeco fariseiꝰ ꝑ¬

Expanded text:
ne aut perpetrati homicidii rei teneantur, aut iniqui appareant etiam cum sint. ne aut perpetrati homicidii rei teneantur, aut iniqui appareant etiam cum sint. Quid est ergo Deo dicere: Occide quem odi, nisi apertis ei vocibus clamare: Hoc fac meo adversario, quod me in illum facere nec peccatorem decet? In quibuqualitate distingui: si aut mala male, aut bona bene, aut mala bene, bonapoenitentiam, appropinquavit enim regnum coelorum . Malum bene dicitur, quando per os dicentis idcirco vitium exprimitur, ut reprobetur, sicut Paulus ait: Feminae eorum immutaverunt naturalem usum in eum usum qui est contra naturam. Quo loco exsecranda quoque virorum facinora subdidit, sed honeste inhonesta narravit, ut multos ad honestatis formam inhonesta narrando revocaret. Male autem bonum dicitur, cum rectum aliquid recto studio non profertur; sicut illuminato caeco Pharisaei
Abbreviated transcription (Latin):
congandendũ fiusticie iuidiere. Ut nob̾ ⁊ in luctu sit pena morientie. ꝓximi. et
rursu in gaudiũ ueniat exhibita equita ⁊ iudicantie dĩ.: quatinꝰ nec ꝑeunti
odat. ⁊ exultaui qͦd inuenisset eum malum. Qa indelieet ⁊ inimicũ diligen⁊
dũm aduersario ruenti condoluit: in malis. illiꝰ ipse ad bonii ereuit. Ut inde
iste adbenignitatẽ cresceret. unde illum mala quę merebat᷑ in uenissent.
ad uersarioe estimant male. dictione feriunt: qm̃ uirtute nequaquã pos¬
sunt. In quib patent̃ apparet. quia mala si possent facerent: quia ea que face ne¬
quennt: in p̾cari mininie desistunt. Nam qui maledictionib iniicũ impetunt.
quid aliud in illo facere dm̃ nolunt. uisi quod ipsi facere aut nequeunt. aut erubs¬
cunt: Mortẽ namq aduersario exoptant. quam ꝯ si possunt. in ferre metuunt.

Expanded text:
congaudendum justitiae judicis, ut nobis et in luctu sit poena morientis proximi, et congaudendum justitiae judicis, ut nobis et in luctu sit poena morientis proximi, et rursus in gaudium veniat exhibita aequitas judicantis Dei, quatenus nec pereunti oderat, et exsultavi quod invenisset eum malum; qui videlicet et inimicum diligens, dum adversario ruenti condoluit, in malis illius ipse ad bonum crevit, ut inde iste ad benignitatem cresceret, unde illum mala quae merebatur invenissent. aestimant maledictione feriunt, quoniam virtute nequaquam possunt; in quibus patenter apparet quae mala si possent facerent, qui ea quae facere nequeunt imprecari minime desistunquid aliud in illo facere Deum volunt, nisi quod ipsi facere aut nequeunt, aut erubescunt? Mortem namque adversario exoptant, quam et si possunt inferre metuunt,
Abbreviated transcription (Latin):
nõ dic̾et. Letabit᷑ iustꝰ cũ urdit undictã impioꝵ. S aliud ẽ impium: aliud uͦ in¬
imicũ ꝑpeti. Nam sunt pleriq inimici qui non sunt impiiequi nobie spe
impiũ ⁊ inimicum putat: quia eiꝰ eulpae apud cogitacionẽ suam liber aecusator
exaggerat. Qͥb libet ũ flagiciis p̃mat᷑. minꝰ iniquis eredit᷑. si adusariꝰ minimȩ
sentit᷑. Qua in re discernendum est. aliud c̃ẽ qͦd nobie: aliud uͦ qͦs sibi ⁊ oetie nr̃
inimicꝰ nocet. Nam si alii ÷ bonꝰ ẽ. sine nr̃a forsitan culpa. eͥeͥ non potest nobis
malue. Nec om̃mo iam de eiꝰ runa gaudendũ e:euiꝰ noe solos certum ẽ aduersa
tolerasse. Cum uͦ nr̃ acmultoꝵ hostie ꝑimi t̃. de ereptione ꝓximoꝵ potiꝰ quã
demimici interitu necesse ẽ ut animꝰ letet᷑. O portet namq ut ꝑeunte adu̾sario
subtilit pensare debeamꝰ:⁊ quid debemꝰ rume peccatoris. ⁊ quid iustieie ferientie

Expanded text:
non diceret: Laetabitur justus, cum viderit vindictam impiorum . Sed aliud est impium, aliud vero inimicum perpeti. Nam sunt plerique inimici qui non sunt impii, et sunt nonnuimpium et iniquum putat, quia ejus culpas apud cogitationem livor accusator exaggerat. Quibuslibet vero flagitiis prematur, minus iniquus creditur si adversarius minime sentitur. Qua in re discernendum est, aliud esse quod nobis, aliud vero quod sibi et caeteris noster inimicus nocet. Nam si aliis bonus est, sine nostra forsitan culpa non potest esse nobis malus, nec omnino jam de ejus ruina gaudendum est cujus nos solos certum est adversa tolerasse. Cum vero noster ac multorum hostis punitur, de ereptione proximorum potius quam de inimici interitu necesse est ut animus laetetur. Oportet namque ut pereunte adversario, subtiliter pensare debeamus, et quid debemus ruinae peccatoris, et quid justitiae ferientis.
Abbreviated transcription (Latin):
si dilectionẽ habueritie ad inuieem. Que nimirũ dilectio si eor nostrum ue¬
racit᷑ replet. duob modis ostendi solet :scilieet si amicoe in dõ. nin imicoa oiliginiꝰ
ꝓpt̾ dm̃. ed sciendũ est quia mimici dilectio tunc ueracit᷑ eustodit᷑ scũ nec dẽ ꝓfechu
addicim. nec de ruma illiꝰ letamur. Nam sepe in dilectioni e immagine erga iimi¬
cum animꝰ fallit᷑. se quȩ hunc diligere estimait: si eiꝰ inte contrariꝰ non existat..xi
lec bionie uim. occulte ⁊ ueracit᷑: aut ꝓuectꝰ inimici. aut casus int̾rogat: Si eñ
de ꝓsꝑitate ad dicit᷑. & decalamitate se odientis letat᷑: constat quia non amat. quẽ
non uult ȩę mehorc̃: cumq &eiam stantem uoto ꝑseqͥ. t̃: quẽ cecidisse gratulatur.
S int̾ hec sciendum est. quia euenire pleꝵq solet.ut non a missa caritate.⁊ ini¬
miei noe ruia lexificet᷑.⁊ rursum eiꝰ gła sine in uidię culpa contristet: cum ⁊ ru

Expanded text:
s est donum supernae dilectionis. Quae nimirum dilectio si cor nostrum veraciter replet, duobus modis ostendi solet, scilicet si et amicos in Deo, et inimicos diligimus propter Deum. Sed sciendum est quia inimici dilectio tunc veraciter custoditur, cum nec de profectu addicimur, nec de ruina illius laetamur. Nam saepe in dilectionis imagine erga inimicum animus fallitur, seque hunc diligere aestimat, si ejus vitae contrarius non existat; sed dilectionis vim occultae veraciter, aut profectde prosperitate addicitur et de calamitate se odientis laetatur, constat quia non amat quem non vult esse meliorem se, eumque etiam stantem voto persequitur quem recidisse gratulatur. Sed inter haec sciendum est quia evenire plerumque solet ut non amissa charitate, et inimici nos ruina laetificet, et rursum ejus gloria sine invidiae culpa contristet, cum et rue
Abbreviated transcription (Latin):
equale genuit: s uariante meritoꝵ ordine alio ⁊ aliis dispensatio
occu̾lta post ponit. Ipsa aut̃ diu̾sitas quȩ accessit exuicio. recte ẽ diuinie u¬
uicne ordinatae ot quia om̃is homo iter ante equȩ ñ gradit᷑: alt̾ ab alto regat᷑
Scĩ aut̃ uiri cum p̃sunt. ñ in se potestatẽ ordinis.s equalitatẽ attendunt
c̃ditioni.: Nec p̃ce̾ gaudent hominib s ꝓdesse. Seiunt enĩ quod antiqui
subdidit. ⁊ t̾ror ur̃ ao tremor sit super cuncta animanͣtia trȩ. Non eni ait¬
equili uelle tunere Q uãmi ploꝵq asubditi⁊ ceiã scĩ unri timeri appetunt .s. quan¬
decasreu enot̃ subditie dm̃ minime timeri dephendunt: ut humana saltim forisine
pectare pretuant. qui diuina indicia ñ formidant. Nequaquã gͣ ĩpositi exhoc quessto
timnore suꝑbunt ñ quo ñ suã głia. s subditoꝵ iustieiã querunt. In eo eñ q̃ metum
sibi apuerse uiuentib exigunt: quasi ñ hominib: s brutie animalib Somimn anttari¬

Expanded text:
equales genuit, sed variante meritorum ordine, alios aliis dispensatio occulta postponit. Ipsa autem diversitas, quae accessit ex vitio, recte est divinis judiciis ordinata, ut quia omnis homo iter vitae aeque non graditur, alter ab altero regatur. Sancti autem viri cum praesunt, non in se potestatem ordinist; nec praeesse gaudeant hominibus, sed prodesse. Sciant enim quod antiqui subditur: Et terror vester ac tremor sit super cuncta animalia terraaequali velle timeri, quamvis plerumque a subditis etiam sancti viri timeri appetunt, sed quando ab eisdem subditis Deum minime timeri deprehendunt, ut humana saltem formidine peccare metuant, qui divina judicia non formidant. Nequaquam ergo praepositi ex hoc quaesito timore superbiunt, in quo non suam gloriam, sed subditorum justitiam quaerunt. In eo enim quod metum sibi a perverse viventibus exigunt, quasi a non hominibus, sed brutis animalibus dominantur
Abbreviated transcription (Latin):
eũ ã de eost uienũ quod corigit᷑ non sc cxeellentia potestitia s: &e equalitate eubsicio¬
nie gaudent:⁊ non solũ abeit metin. s ĩ plus quã necesse c̃ honorari refugibnto
Hleq eñĩ louȩ se ꝑpeti dampnũ humilitatis credunt: si ab ei ꝓmerito fortassẽ ord¬
appetunt. ad huo ereatorie sui speoiem contem plari minimȩ sinunt ⁊ omnẽ
p̾sentie uite copiã in opiã deputant : quia uidelicet nił ext᷑ dcum susficit men¬
ti que ueracit᷑ dm̃ querit. Et pleꝵq eie ipsa sua habundantia fit uehem̃t̃ honcrosa
quia hoc ipsum grauit᷑ tolerant. qͦd festinantes ad patriã mitinere multa portant.
Unde fit ut hec cum in digentib ꝓximis de uote parciant᷑: quatinꝰ dum sumit iste
qͦo non habet. de ponit ille qͦd ampliꝰ habebat: ne cum uiator uacnus ambulet. nec
eum quẽ retardare inuia poterit. nimium honus grauet. E lecti gͦ oemulta substan¬
tia minime letant̃. quam uidelicet ꝓamore celestis patrimonii aut largiendo disꝑ¬

Expanded text:
estatis, sed de aequalitate conditionis gaudent; et non solum ab eis metui, sed etiam plus quam necesse est honorari refugiunt. Neque enim leve se perpeti damnum humilitatis credunt, si ab eis pro merito fortasse ordappetunt adhuc creatoris sui speciem contemplari minime sinuntur, omnem praesentis vitae copiam inopiam deputant, quia videlicet nil extra Deum sufficit menti quae veraciter Deum quaerit; et plerumque eis ipsa sua abundantia fit vehementer onerosa, quia hoc ipsum graviter tolerant, quod festinantes ad patriam in itinere multa portant. Unde fit ut haec cum indigentibus proximis devote partiantur, quatenus dum sumit iste quod non habet, deponat ille quod amplius habebat; nec conviator vacuus ambulet, nec eum quem retardare in via poterat nimium onus gravet. Electi ergo de multa abundantia minime 699 laetantur, quam videlicet
Abbreviated transcription (Latin):
t̃batur. qui terrore marestatis illiꝰ. cordie sui obtutib ꝓponit. & eiꝰ recti¬
tudinis pauore ẽcutit̾: dũ se reddendis rationib conspicit idoneũ non
eũ uim oceulte districtionis intuent᷑. Maestatis ĩtimȩ iudicio assistunt
ut eo magis q̃ndoq securi sint qͦhis quã diu muerent sccuri eẽ n oluerunt.
Nã maloꝵ m̃te cum renuunt considatione qͦd timeant: adhoc qͣndoq giu¬
dentes ꝑueniunt. qͦd timentes nullo modo en adent dehie qduꝑ biend¬

Expanded text:
turbatur, qui terrorem majestatis illius, cordis sui obtutibus proponit, et ejus rectitudinis pavore concutitur, dum se reddendi rationibus conspicit idoneum non  vim occultae districtionis intuentur, majestatis intimae judicio assistunt, ut eo magis quandoque securi sint, quo hic quandiu viverent securi esse noluerunt. Nam malorum mentes cum renuunt considerare quod timeant, ad hoc quandoque gaudentes perveniunt quod timentes nullo modo evadant. Sed ecce de be
Abbreviated transcription (Latin):
ab inmundis lib̾at oꝑib em uͦ adhoc saluari quisq hic mundicia ma¬
nuum suaꝵ eredit̾. ut suis uirib innocens fiat: ꝓruldubio errat. Qa
te. Ondcueridica moysi noce dr̃. Flullusq apud te ꝑse mocent ẽ. Suꝑna gͦ
pietas pͥus agit ĩnob aliqͥd sine nob: ut subsequente qͦq nr̃o libo arbitrio. bonũ¬
qd iã appetimꝰ agat nobcũ. Qd tam̃ ꝑmpensã grãm ĩ extremo iudicio
ita remunerat ĩ nob: ac si nob solie ꝓcessisset ex nob. Mundicia itaq manuñ¬

Expanded text:
bus liberat; sin vero ad hoc salvari quisque hic munditia manuum suarum creditur, ut suis viribus innocens fiat, procul dubio errat, quitem. Unde et veridica Moysis voce dicitur: Nullusque apud te per se innocens est . Superna ergo pietas prius agit in nobis aliquid quid squod jam appetimus, agat nobiscum. Quod tamen per impensam gratiam in extremo judicio ita remunerat in nobis, ac si solis processisset ex nobis. Quia enim divin
Abbreviated transcription (Latin):
oculo suo e ipse saluabit᷑: quia quantũ ꝑmembroꝵ ministeriũ de p̾hendi
potest. pͥma suꝑbie ostensio ȩ̧ moculis solet. hinc enĩ seͥptum ẽ. Et oenlos
superboꝵ humiliabis. hinc de ipso scriptũ suꝑbientiũ capite dĩ. Omẽ
Oeulo gͦ i elmare est nullum suꝑbiendo respiciendo despie̾e.s se minorẽ
atq imparẽ cunctis quos aspicit estimare. ⁊ aluabit᷑ itaq qui inelinat¬
oculo: quia qui falsũ su ꝑbiȩ u̾ticẽ deserit. ueritatis altitudinẽ ascendit.

Expanded text:
uos, ipse salvabitur, quia, quantum per membrorum ministerium deprehendi potest, prima superbiae ostensio esse in oculis solet. Hinc enim scriptum est: Et oculos superborum humiliabis . Hinc de ipso superbientium capite dicitur: Omne Oculos ergo inclinare est, nullum respiciendo despicere, sed se minorem atque imparem cunctis quos aspicit aestimare. Salvabitur itaque qui oculos inclinat, quia qui falsum superbiae verticem deserit, veritatis altitudinem ascendit.
Abbreviated transcription (Latin):
nitũ gr̃e sinũ. quanto dẽ misedĩȩ fauore nos ẽtinet. Ecce qͥ deuirtute
se extulit: ꝑuiciũ ad humilitatẽ redit. Q uͦ acceptis uirtutib extollit᷑.
ñ gladio. s ut ita dixerim medicamento uulneratur. Qd ẽ eiũ uirtꝰ nisi
facit ille deuulnere medicamentũ. Ut qui uirtute ꝑentim̃ aucio eure¬
mur. Nocnamq uirtutũ dona retorquemꝰ ĩ usum uicioꝵ: ille ueioꝵ
illecebra ⁊ assumit ĩ artẽ uirtutũ. & saluti statũ ꝑcutit ut seruet:
ut qui humilitatẽ currente fugimꝰ. ei saltim cadentes hereamꝰ.¬

Expanded text:
nitum gratiae sinum, quando Deus misericordiae favore nos continet. Ecce qui de virtute nitum gratiae sinum, quando Deus misericordiae favore nos continet. Ecce qui de virtute se extulit, per vitium ad humilitatem redit. Qui vero acceptis virtutibus extollitur, non gladio, sed, ut ita dixerim, mfacit ille de vulnere medicamentum, ut qui virtute percutimur, vitio curemur. Nos namque virtutum dona retorquemus in usum vitiorum, ille vitiorum illecebras assumit in arce virtutum, et salutis statum percutit ut servet, ut qui humilitatem currentes fugimus, ei saltem cadentes haeream
Abbreviated transcription (Latin):
mouet.eur ommipotens dẽ cos qͦ in ꝑpetuũ elegit. qͦ ⁊ ad donoꝵ qͦq
spualiũ eulm̃ assumit. illeso s acorporalib uieiis ñ eustodit. Unde qͥa
sati fieri cieiꝰ credimꝰ. breuit̾ respondemꝰ. Nonnulli enĩ ꝑ accepta dona
luxuriã ꝓsternant᷑.Scimꝰ aut̃ qͥa aliquando minꝰ ẽ ĩ corpori⁊ corruptio¬
nẽ cad̾e.quã ĩ cogitacione tacita ex deliberata elatione peccare. eũ mi¬
nus turpis suꝑbia credit᷑: minꝰ uitat᷑. Luxuriã uͦ eo magis erubeseunt
homines: qͦ simul om̃s turpẽ nouerunt. Unde fit plerũq ut ñ nulli
pꝰsuꝑbiã ĩ luxuriã corruentes. exaꝑto casumalũ culpę latentis eru¬
beseant.Et tunc &iã maiora corrigunt. cũ ꝓstrati ĩminimi⁊ grauiꝰ
confundunt᷑. Reo ⁊ enĩ se ĩter minora c̃spiciunt: qui se lib̾o ⁊ int̾ gra¬

Expanded text:
movetur, cur omnipotens Deus eos quos in perpetuum elegit, quos ad donorum quoque movetur, cur omnipotens Deus eos quos in perpetuum elegit, quos ad donorum quoque spiritalium culmen assumpsit, illaesos a corporalibus vitiis non custodit. Unde quia satis fieri citius credimus, breviter respondemus, nonnulli enim percepto dono luxuriam prosternantur. Scimus autem quia aliquando minus est in corporis corruptione cadere, quam cogitatione tacita ex deliberata elatione peccare. Sed cum minus turpis superbia creditur, minus vitatur, luxuriam vero eo magis erubescunt homines, quo simul omnes turpem novepost superbiam in luxuriam corruentes, ex aperto casu, malum culpae latentis erubescant, et tunc etiam majora corrigunt, cum prostrati in minimis gravius confunduntur. Reos enim se inter minora conspiciunt, qui liberos inter gra
Abbreviated transcription (Latin):
aut i feriorẽ molã. Pignꝰ nͦ debitoris ẽ: confessio peccatori. A debitore enĩ
pignꝰ accipit᷑. eũ apeccatore iã peccati c̃fessio tenet᷑. STu ꝑior aut̃ ynferior.
mola ẽ: spes ꝯtimor.pee quippe ad alta subuehit: timor aut̃ cor ĩ feriꝰ
ꝑmit. E mola suꝑior ⁊ ĩferior ita sibi necessario iuingit᷑: ut una sine alt̾a
ĩ utilit habeat᷑. In peceatorie itaq pectore ĩcessant᷑ debet spes ⁊ formido
ciã metuit. si ñ &iã de miscdĩa confidit. Loco gͥ pignoris mola suꝑior
aut ĩ ferior tolli ꝓhibet.: qͥa qͥ peccatori p̃dicat. tanta dispensaeione cõpo¬
nere . p̃dicacionẽ debet. ut nec derelicta spe timorẽ subtrahat. ne subtrac¬
ta spe in solo eũ timore derelinquat. S quia exigente causa. dauid ad
mediũ deducto. tanti facinoris memoriã fecimꝰ. lec toris fortasse aniñ

Expanded text:
si quis rapit. Pignus vero debitoris est confessio peccatoris. A debitore enim si quis rapit. Pignus vero debitoris est confessio peccatoris. A debitore enim pignus accipitur, cum a peccatore jam peccati confessio tenetur. Superior autem et inferior mola est spes et timor. Spes quippe ad alta subvehit, timor autem cor inferius premit. Sed mola superior et inferior ita sibi necessario junguntur, ut una sine altera inutiliter habeatur. In peccatoris itaque pectore incessanter debet spes et formido tiam metuit, si non etiam de misericordia confidat. Loco igitur pignoris mola superior aut inferior tolli prohibetur, quia qui peccatori praedicat, tanta dispensatione componere praedicationem debet, ut nec derelicta spe timorem subtrahat, nec subtracta spe in solo eum timore derelinquat. medium deducto, tanti facinoris memoriam fecimus, lectoris fortasse animus
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ petri peccata sunt ĩdita: ut cautela minoꝵ. sit yuina maioꝵ dꝯhoc uͦ
utrũq illic ⁊ penitentia ĩsinuat ꝯuenia: ut spe ꝑͥcuntiũ sit recuꝑatio ꝑ
ditoꝵ. Destatũ suo gͦ dauid eadente nemo suꝑbiat. delapsu aiã suo dauid sur¬
gente nemo desꝑet. Fece quã mirabilit̾ sc̃ptura sacra. eodẽ uerbo suꝑboc
p̃mit. quo u̾bo humiles leuat. Unã nãq rem gestan retulit ⁊duerso mõ¬
do suꝑbo⁊ quidẽ adhumilitatis formidinẽ. humilet nͦ ad spei fiduoĩ reuoca¬
uit. O mestimabile noui generis medicam̃tum: qd uno eodẽq ordine positũ.
⁊ p̾mendo tum̃tia exsiccat.⁊ subleuando arentia ĩ fundit. Demaioꝵ nos lap¬
su t̾ruit: s dereꝑatione roborauit. Dic quippe semꝑ sic noe diuinę dispen¬
sationi ⁊ mised̾ĩa ⁊ suꝑbienti repͥmit:: ne ad desꝑationẽ corruamꝰ fulcit.

Expanded text:
et Petri, peccata sunt indita, ut cautela minorum sit ruina majorum. Ad hoc vero et Petri, peccata sunt indita, ut cautela minorum sit ruina majorum. Ad hoc vero utrorumque illic et poenitentia insinuatur et venia, ut spes pereuntium erditorum. De statu ergo suo, David cadente, nemo superbiat: de lapsu etiam suo, David surgente, nemo desperet. Ecce quam mirabiliter Scriptura eodem verbo superbos premit, quo verbo humiles levat. Unam namque rem gestam retulit, et diverso modo superbos quidem ad humilitatis formidinem, humiles vero ad fiduciam revocavit. O inaestimabile novi generis medicamentum ! quod uno, eodemque ordine positum, et premendo tumentia exsiccat, et sublevando arentia infundit. De majorum nos lapsu terruit, sed de reparatione roboravit. Sic quippe semper, sic nos divinae dispensationis misericordia et superbientes reprimit, et ne ad desperationem corruamus, fulc
Abbreviated transcription (Latin):
eit.da puie ẽ. uenialit pecco. Et nemo qui peccauerit dicat. quia usti de
at.: quia si digne deflere possit ignorat. Ante culpã ģ iusticiã metut : ꝓosteul¬
pã tam depietate p̃sumat. Neq ita iusticiã timeat. ut nuila pci esolitione
c̃ualescat. neq ita cfidat de mised̾ia. ut adhib̾e uuberib suiq digne pemn¬
tentie negligit medicinã:  quẽ p̃sumit sibi piȩ parcere semꝑ eia regi¬
tet oistricte udicare. Subpietate itaq eiꝰ spe peccatorit guiseat .s. sub
districtione illiꝰ penitentis correctio ẽtremiseat. Espes gͥ psumptionis
nr̃ȩ. habeat &ii morsũ timoris uit ad corrigenda peccata iusticia iudientien
treat. quẽ ad fiduciã ueniȩ grã parcentis ĩuitat. hins eñi ꝑquendĩ sapientẽ
nãq ciꝰ ꝓtinꝰ adiusticiã subdidit: dicens. Miscdia enĩ y nra. ab illo diuma itaq
mediũ fugiendi subtraxit. Ad hoc quippe ĩ seͥptura sacra. uiroꝵ taliũ. i dc̃ dd̃

Expanded text:
ia pius est, venialiter pecco. Et nemo qui peccaverit dicat: Quia justus eat quod si digne deflere possit ignorat. Ante culpam ergo justitiam metuat, post culpam tamen de pietate praesumat; neque ita justitiam timeat, ut nulla spei consolatione convalescat; neque ita confidat de misericordia, ut adhibere vulneribus suis dignae poenitentiae negligat medicinam; sed quem praesumit sibi pie parcere, semper etiam cogitet et districte judicare. Sub pietate itaque ejus spes peccatoris gaudeat, sed sub districtione illius poenitentis correctio contremiscat. Spes igitur praesumptionis nostrae habeat etiam morsum timoris, ut ad corrigenda peccata justitia judicantis terreat, quem ad fiduciam veniae gratia parcentis invitat. Hinc enim per quemdam sapientem nus, et justitiam subdit, dicens: Misericordia enim et ira ab illo . Divina itaque medium fugiendi subtraxit. Ad hoc quippe in Scriptura sacra virorum talium, id est David
Abbreviated transcription (Latin):
caritatis uiscera &iã cirea raptorẽ ꝓximũ ñ habemꝰ. nos met ipsos
peiꝰ ipso raptore ꝑsequim̃. Grauiꝰq nos quã alt̾ pot̾at de uastamꝰ: quia
dilectionis bonũ sponte deserentes. anobis ipsi⁊ ĩtus est qͦd amit ti¬
muz. qui ab illo sola ext̾iora ꝑdebamue. Qͦ d nos metipsos ꝑc̃sid̾¬

Expanded text:
charitatis viscera etiam circa raptorem proximum non habemus, nosmetipsos charitatis viscera etiam circa raptorem proximum non habemus, nosmetipsos pejus ipso raptore persequimur, graviusque nos quam alter poterat devastamus, quia dilectionis bonum sponte deserentes, a nobis ipsis intus est quod amittimus, qui ab illo sola exteriora perdebamus. Sed hanc hypocri