comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
G E loquençia fiducia magna est E
Magna sepe fiducia magnis ꝑiculis ui¬
tam fecit ut animũ attollat atq ad ni¬
uet freñ accipiat sese norit quod agend̾
instat examinet absit insolentia parit᷑
et contemptris. Sin progressa libernis
uirium obliusci cepit iam non fidricia
s temertas et ciũdacia est quo nichil est
asapiente ⁊emotius hec m aebus omibus
agendis it aspectu specior sit effectu peri¬
cnlosior ignama est illa em̃ domi pigros
et iglorios tenet het impellit ardenͤ
et quos extimabatur promotura p̃cipi¬
tat her sepe bellicosissimos uiros oñdit
inbolles cantissimos probauit in can¬
tos utq ad te redcam qui discretissini
uidebantur infantissimos patefeat ¶
Eloquencia uigens est I Ut sit fides
historico inter uicia infmita eloquencia
habitasse ueriq lociu teneat cinttas
neq dubium quod eloqueritie princeps
aduersantur Ista cum quolibet modo
eloquencia certe quo maior eo dampno¬

Expanded text:
. Eloquentie fiducia magna est. . Eloquentie fiducia magna est. Magna sepe fiducia magnis periculis viam fecit; ut animum attollat atque adiuvet, frenum accipiat, sese norit, quid agendum instat examinet: absit insolentia pariter et contemptus. Sin progressa liberius virium oblivisci ceperit, non iam fiducia, sed temeritas et audacia est, quo nichil est a sapiente remotius. Hec in rebus omnibus agendis ut aspectu speciosior, sic effectu periculosior ignavia est: illa enim domi pigros et inglorios tenet, hec impellit ardentes et quos extimabatur promotura precipitat, hec sepe bellacissimos viros ostendit imbelles, cautissimos probavit incautos utque ad te redeam, qui disertissimi videbantur, infantissimos patefecit. Eloquentia ingens est. Ut sit fides historico inter vitia infinita eloquentiam habitasse verique locum teneat auctoritas neque dubium sit quod eloquentie princeps adversantur, ista tamen, quolibet modo sumpta, eloquentia certe quo maior, eo damno
Abbreviated transcription (Latin):
tiloqno sicum sꝑent tu ergo si oratorie
nouien et eloquenciam uerant q laude m
queris urituti et sapiencie p̃mũ stude ¶ẜ
E loquençia plena atq perfecta est/ R ꝑole¬
no atq per fecto nicħ deest deerunt aũt
multa si p̾missa defueruit ante igitur
ꝙͣ uniu̾sa pronũcies hoc unũ tacitus tecũ¬
ip̃e uolue G Eloquencia suma est E
Supra sumuũ nich est/ hns ergo cessan¬
tibus summa non crit s caducum quod/¬
dam et informe cui fundamentũ fasti¬
guun q detraxcris ¶ħ Eloquençia dul¬
cis et ornata est ꝑ. Dulcedo et or nato
iste nescio quod blandum et dolosum nõ
uile nec sincerum profert s non pluis est a¬
pud rectos indices su anis et compta uiri
fallacis or̃o qmͣ uel meretucis fucus ires
mellicum uirus nel frenetici ⁊obur uel a¬
uari anrum quid quid est ꝙͣuis appareat
ac mulceat si p̃cipnũ eenͣle defu̾it nl pe¬
intus aut nichilo proxmiũ uideri debet¬

Expanded text:
tiloquio situm sperant. Tu ergo, si oratoris tiloquio situm sperant. Tu ergo, si oratoris nomen et eloquentie veram laudem queris, virtuti et sapientie primum stude. Eloquentia plena atque perfecta est. Pleno atque perfecto nichil deest; deerit autem multum, si premissa defuerint. Ante igitur quam de universo pronunties, hoc unum tacitus tecum volve. Eloquentia summa est. Supra summum nichil est. His ergo cessantibus, iam summa non erit sed caducum quiddam et informe, cui fundamentum fastigiumque detraxeris. Eloquentia dulcis et ornata est. Dulcedo et ornatus iste nescio quid blandum seu dolosum, non virile nec sincerum prefert; sed non pluris est apud rectos iudices suavis et compta viri fallacis oratio quam vel meretricis fucus vel mellitum virus vel phrenetici robur vel avari aurum: quicquid est, quamvis appareat ac mulceat, si precipuum essentiale defuerit, nichil penitus aut nichilo proximum videri debet
Abbreviated transcription (Latin):
hunc uerborum impetum qui sepe procacibus
atq muerecundis ueberior est siue hancipani
dicendi periciam satis esse fallebaris lingne
uolubilitas et uerborun copia ac eciam ars
quedam scelatis pris q coia esse pũt id quod
quens bonorum est non omĩ quidam sed
pancissuriorum ita ut mali om̃is hui ꝯ
esse non intelligas dicaui s memineris
duarum te quibꝯ loquor ⁊eaui diffuricio¬
nes in mentem redeant quarum altã ca¬
est uir bomis dicendi ꝑitus Iste antem nł
est inquit eloquencia insi copiese lequentis
sapiã Ex hrs uides adoratoris atq eloquẽ¬
tie ecñciam et bonitatem et sapĩam exigi
net tñ suffice̾ isi pericia assit et copia
Ita ut p̃me ille due urrum bonũ sapientẽ¬
que dum taxat het aũt sole nec boñũ nec
sapientem nec eloquenteni quidem efficiãt
s loquacem omnes uero comũcte perficiant
oratorem ens q artificiũ quod profecto ⁊a¬
runs atq alcius est quam pntent qui in nũ¬

Expanded text:
hunc verborum impetum, qui sepe procacibus hunc verborum impetum, qui sepe procacibus atque inverecundis uberior est, sive hanc ipsam dicendi peritiam satis esse, fallebaris: lingue volubilitas et verborum copia atque etiam ars quedam sceleratis piisque communia esse possunt; id quod queris bonorum est, non omnium quidem, sed paucissimorum, ita ut mali omnes huius esse non intelligas, dicam. Sed memineris duarum, de quibus loquor, rerum: diffinitiones in mentem redeant, quarum altera Caest vir bonus dicendi peritus”; iste autem “nichil est” inqsapientia”. Ex his vides ad oratoris atque eloquentie essentiam et bonitatem et sapientiam exigi nec tamen sufficere, nisi et peritia adsit et copia. Ita ut prime ille due virum bonum sapientemque duntaxat, he autem sole nec bonum nec sapientem nec eloquentem quidem efficiant sed loquacem, omnes vero coniuncte perficiant oratorem eiusque artificium, quod profecto rarius atque altius est quam putent qui in mul
Abbreviated transcription (Latin):
Reclarum est eloquiũ R. Mag¬
num fateor instramẽtũ gloriẽ s
anceps cuspide gemina / et quoq qualit̾
ut scias defert pliu̾mũ. GE loquãe tor¬
rens est et rapidum E Hanc mepte
quida stulti citq imꝑbi eloquenciã furiosi
pedit mermẽ esse G Eloquiũ clarum
est R Clarmui aliquid uarie dicitur
clarus sol clarum incondium G Pre¬
fulgidum eloquiũ est Ar Et lugubres
comete/ et incesti gladri / et hostiles ga¬
lee fulgent / et fulgor eloquentie gioriosi
sit sanctitate et sapĩã temꝑetur E
Copia eloquii igens est E Si quid
ic̃ta modestie magnũ aliquid supra¬
q coc̃m̃ hoñũ mensuraui non inficior
alioquin niutini esse prestabat ¶ Eͥ¬
loquencie satie est R Satis eloquẽ
dem gloria eloquercie quesunt ullani
quãꝙͣ altiorẽ iudiçio non eloquencia s
le quacitas illa fint uerus eñi orator hic
eloquencie ingr̃ nisi bir bonus est/ non
põt quod si bonus et sapiens putabas aido¬
Latorias landes perfectum q nurni⁊ꝰ cloquentie

Expanded text:
reclarum est eloquium. Magnum, fateor, instrumentum glorie, sed anceps, cuspide gemina; et hoc quoque qualiter uti scias refert plurimum. Eloquium torrens est et rapidum. Haud inepte quidam stulti atque improbi eloquentiam furiosi expedit inermem esse. Eloquium clarum est. Clarum aliquid varie dicitur: clarus sol, clarum incendium. Prefulgidum eloquium est. Et lugubres comete et infesti gladii et hostiles galee fulgent. Ut fulgor eloquentie gloriosus sit, sanctitate et sapientia temperetur. Copia eloquii ingens est. Si quidem iuncta modestie, magnum aliquid supraque communem hominum mensuram non inficior; alioquin mutum esse prestabat. Eloquentie satis est. Satis eloquentdem gloriam eloquentie quesivit ullam — quamquam altiore iudicio non eloquentia, sed loquacitas illa fuit —. Verus enim orator, hoc est eloquentie magister, nisi vir bonus esse non potest. Quod si bonus et sapiens putabas ad oratorias laudes perfectumque munus eloquentie
Abbreviated transcription (Latin):
fletus pro dest ut sit malũ mors quod
docti negant quõd ueno negauerit/
mali irreꝑabilis est fletus in utilis Et
certe si quid p̾ter aĩm uiciũ dici miẜm
decet si quid penitus in rebus est fle¬
bile flendum pocius diu mipende t
ꝙͣ diuu tñsiit Qd̾ regem ꝓfecto illũ
non latebat tui ꝯ paulo ante menũmꝯ¬
lus affectus intençior quã pr̃nus Quã
obrem et que in morte filii dicta sũt
fr̃is ad interitũ tñsfer et que utrobiq
diti solent amicorũ eriam in morte ꝓ¬
fierint que lacture ꝑs sumpnꝰ est
ferenda tũ ur̃ reliq̃ uno eĩ aĩ robore
colanda sunti onũa que ident᷑ g̃iia
et si ceditur opp̾ssa sunt DAmantis¬
simũ frẽĩ amisi ⁊ huisum
amisisse penis fuerat illius eñi ama¬
2a hui ꝯ aũt ip̃ã quoq memoria dul¬
cis est D Er̃atissimũ ip̃is acunabi¬
lis nite comitem ꝑdidi solus sum R
Mon est solus cuni quo uirtus honeste
habitant cure Inter quas affixam

Expanded text:
fletus prodest? Ut sit malum mors, quod fletus prodest? Ut sit malum mors, quod docti negant, quod nemo negaverit, mali irreparabilis est fletus inutilis. Et certe si quid preter animi vitium dici miserum decet, si quid penitus in rebus est flebile, flendum potius dum impendet, quam dum transit. Quod Regem profecto illum non latebat, cuius paulo ante melus affectus intensior quam paternus, quam ob rem, ut que in morte filii dicta sunt, fratris ad interitum transfer, et que utrobique dici solet, amicorum etiam in morte profuerint, que iactura par summis est, ferenda tamen ut reliqua. Uno enim animi robore toleranda sunt omnia, que videntur gravia, etsi creditur oppressura sunt. Amantissimum fratrem amisi. Invisum amisisse peius fuerat: illius enim amor, huius autem ipsa quoque memoria dulcis est. Gratissimum ipsis ab incunabulis vite comitem perdidi, solus sum. Non est solus, cum quo virtus et honestas habitant, inter quas affixam
Abbreviated transcription (Latin):
R autem semper ur̃e lex in inobilis
sit nature s nos assidue morientes
sensum a putibus ammũ a fine di¬
qm̃ ultro oculos claudere ne radios
solis aspitiat tamꝙꝙ̃ luci non oculis
tecus ut non uideat quis taui ebes
ut uesciat uertati rerum nichil de¬
trahit sensuum aut intellectus infir¬
mitas uos equidem neu infirmi nec
obtusi s auod ex cusatione taret dissi¬
nuulatores exiuii et ad fallendum
uos met ipõs ingemosissimi qui tan¬
to studio utilia discitis nccia nescire
nitiuũ et ne quid ꝙͣ tam clausis nã
sese oculis ingerunt et nesciendi aui¬
dum ingemũ irrumpunt et obliuscẽ¬
di cupĩdam memoriam int̾pellant
Et multa iidies fert iuta hom̃i
que uos cogitade id agant quod nol¬
letus que uel dissilatienes uras aũt
mors discutit D Et mõrlem et mo¬
⁊iturum freiũ sciens sememortuũ tñ
flec A Magna ꝑs lniuanoꝵ actu¬
nui suꝑfluit quid fles mortuũ aut
quid illi quid ue tibi /. quid ue alii hic

Expanded text:
mori autem semper vestre lex immobilis mori autem semper vestre lex immobilis sit nature; sed vos adsidue morientes, sensum a presentibus, animum a fine dist aliud, quam ultro oculos claudere, ne radios solis aspiciant, tamquam luci ut oculis cecus ut non videat, quis tam hebes ut nesciat? Veritati rerum nichil detrahit sensuum aut intellectus infirmitas. Vos equidem non infirmi neque obtusi, sed, quod excusatione careat, dissimulatores eximii, etsi ad fallendum vosmet ipsos, ingeniosissimi, qui tanto studio inutilia discitis, necessaria nescire nitimini. Ne quicquam tamen: clausis namque sese oculis ingerunt, et nesciendi avidum ingenium irrumpunt, et obliviscendi cupidam memoriam interpellant, et multa in dies fert vita hominum, que vos cogitare adigant, quod nolletis, queve dissimulationes vestras aut mors discutit. Et mortalem et moriturum fratrem scivi, mortuum tamen fleo. Magna pars humanorum actuum suplerfluit. Quid fles mortuum? aut quid illi, quid tibi, quidve alii tuus hic
Abbreviated transcription (Latin):
dampna compensa quod filii suꝑ suit
alii naui illos pietas quos facit¬
D Anusi germanũ optimũ E Auide
illo uti debueras Id si lenrius egisti nõ
mortis nuiria s segnicies tua est Illa
suũ ius ex̾cuit tñũ tu negglexisti¬
D Mors me lusit non ꝑutabam tã
que nolentibus accĩdnut tito fieri
uidentur que optantibus aũt sero D
Uix illimi mori posse credideram R
Ciuicta sibi uehementissimus in¬
dulget nil ꝙ sibi non spondet ama¬
⁊os q cogitatus et quid quid ẽ gustu
aduersuui uitar at refugit et qui
amant pene sibi et̾nas delicias suas
et mortalem ẽe scire debueras et id¬
tirco si ꝓ uisam mortem mopmũ
uelud aliquid deles longe erras si
in ꝓuisa autem fuit errasti Scie¬
bam mortalem s de morte nõ co¬
gitabam U Inconsulte s hec
dissimulacio ur̃a est uix uinꝙͣ mori
creditis mortales cumi et contingẽs
mori semper et aliq̃ñ ita fit ncce
Tnio uero cum non mori uniꝙ mo

Expanded text:
damna compensa, quod si filii supersunt, damna compensa, quod si filii supersunt, alii vera illos pietas tuos facit. Amisi germanum optimum. Avide illo uti debueras: id si lentius egisti, non mortis iniuria, sed segnities tua est. Illa ius suum exercuit, tuum tu neglexisti. Mors me lusit: non putabam tam que nolentibus accidunt, cito fieri videntur; que optantibus autem sero. Vix illum mori posse credideram. Cuncta sibi vehementissimus amor indulget, nichilque sibi non spondet, amarosque cogitatus et quicquid est gustui adversum vitat ac refugit. Unde et qui amant pene sibi eternas delitias suas et mortalem nosse debueras, et idcirco si provisam mortem inopinum velut aliquid doles, longe erras, si improvisa autem fuit, errasti. Sciebam mortalem, sed de morte non cogitabam. Inconsulte. Sed hec dissimulatio vestra est, vix umquam mori creditis mortales, cum et contingens mori semper, et aliquando etiam sit necesse, immo vero cum non mori numquam,
Abbreviated transcription (Latin):
audio ꝓpter quod ualde luge
cum simul hostem amiseris Si rac¬
tura rem malam boni nominis
perdidisse  Frem̃ perdidi R̾ Per¬
didisti forsitan qui te ꝑditum opta¬
bat quibus rebus obstabat tuis
meritis quidem magne laudis çidi¬
tum frat̾mis obstruxit liuor  Ami¬
si frẽm R̃ Filiorun fortasẜ et a¬
tule quod sepe uidimꝰ grauem ui¬
giter iute tue emulum głorie obitẽ
id quod constat prĩonii ꝑticipem
amisisti frẽ impio nullus hostis
infestior ad amisi piu et be¬
muolum frem̃ R. S mortalem
non tutela corporis est uirtus um
animi ornamentũ illi głoriam n¬
mortalem prestat corpusculũ mor¬
tis imꝑio non eximit ⁊ỹmo quod
sepe idante tempue ni mortẽ tra¬
dit quod si nature sue luiquit᷑ eq̃
bomi ꝑenut maliq qii et uulgo
inbecilles et uiaces malos cermi¬
et in mortale nullũ O Bonũ et
gloriosum frẽm perdidi Ẽ Ffreter pe¬
pellit ac discipat hos tu igitur seu
tetidem filios frĩs amplectere ata
hus bomis in mortalibus mortalia

Expanded text:
audio propter quod valde lugeacum simul hostem amiseris; en iactura: rem malam boni nominis perdidisse. Fratrem perdidi. Perdidisti forsitan, qui te perditum optabat, quique in rebus obstabat tuis, multis quidem magne laudis aditum fraternus obstruxit livor. Amisi fratrem. Filiorum fortassis etatule, quod sepe vidimus, grave iugum, vite tue emulum, glorie obicem, id quod constat patrimonii participem amisisti. Fratre impio nullus hostis infestior. At amisi pium et benevolum. Sed mortalem: non tutela corporis est virtus, verum animi ornamentum: illi gloriam immortalem prestat; corpusculum mortis imperio non eximit, immo quidem sepe illud ante tempus in mortem trudit, quod si nature sue linquitur, eque boni pereunt malique, quin et vulgo imbecilles bonos, et vivaces malos cernimus, immortalem nullum. Bonum et gloriosum fratrem perdidi. Si frater pepellit ac dissipat. Has tu igitur ceu totidem filios fratris amplectere, atque his bonis immortalibus mortalia
Abbreviated transcription (Latin):
non potes pondus excute, et quẽ
puguando hostem pati nequis fu-¬
giendo euade quid ⁊efert quo te t¬
nute antutura eripias nullum
iter ad tnͣquillitatem animi difficile
iudicandum ꝙ si sepe idem feceris nec
profeceris cito culpani tuam ẽe nec
miuus forsitan alienam Magna ꝑs
litiũ uulgarium duo fontes et si forte
noriorem alt̾m nullum habet in nox¬
ium ꝙnis nempe poliatuni et so¬
tiale animal ditatur homo si ueꝵ
tũ inspicitur nullum inuiꝰ uerum q
est illud satiricum maiorem ẽẽ serpẽ¬
tuun ferarum q ꝯcordiam ꝙͣ honũ
si auiden uisi apri tigres ac leones
deniq uiꝑe aspides cocodrilli et ad
summam omne amuial preter ho¬
minem utrũq in sua sp̃e quiescit
bellis atq litibus inquietam uitam
sibi p̃stat ac ꝓxio Sic eii res se
habet ut ubi in aior est lo tornu uici¬
uitas ibi maiorem distanciani uide¬
as animorum rara sine nirgiis ac
rancore uicuna est nemo nr̃iu insi

Expanded text:
non potes, pondus excute, et quem non potes, pondus excute, et quem pugnando hostem pati nequis, fugiendo evade: quid refert quo te tramite in tutum eripias? Nullum iter ad tranquillitatem animi difficile iudicandum est. Quod si sepe idem feceris nec profeceris, scito culpam tuam esse, nec minus forsitan alienam. Magna pars litium vulgarium duos fontes, etsi forte nocentiorem alterum, nullum habet innoxium. Quamvis nempe politicum et sociale animal dicatur homo, si verum tamen inspicitur, nullum minus. Verumque est illud Satyricum, maiorem esse serpentum ferarumque concordiam quam hominum. Si quidem ursi, apri, tigres, ac leones, denique vipere, aspides, crocodilii et, ad summam, omne animal preter hominem, utcunque in sua specie quiescit, bellis ac litibus inquietam vitam sibi prestat ac proximo. Sic enim se res habet, ut ubi maior est locorum vicinitas, ibi videas maiorem distantiam am animorum. Rara sine iurgiis ac rancore vicinia est. Nemo vestrum, nisi
Abbreviated transcription (Latin):
D Graues uicmos ꝑtofero R Mul¬
tur cunctis in rebus ualet oꝑimo
leues fige c̃o leues eruut Uiciuos
malos habeo ꝑ Multi suam cul-¬
ꝓam ꝓxnius imputant acucius
aliena cernntur discuciuntur exat¬
tius seuerius iudicantur su arũ rerũ
nemo nam et mitis arbiter et pus
est iudex E Acros amaros qz pa¬
cior uiciuos R̾ Uide ne fortassis in
gustu sit uiciũ non mee fastidiosis
etiam dulcia amara sunt D Uici-¬
nos duros ac superbos queror A
Multum quippe sibi ꝑmittit nchil
alt̾i hinc iniudicio rerum multiplex
obliquitas et iuiges offensio num
tẽ et sepe uude culpa est nide p̾mũ
oritur querela quid numnc scimus
an tu illis qui tam duri tibi uiden᷑
durus et creticus et intrait abilis
iudecirẽ O Asperos pacior uicinos¬
A Duples est remedium/ paciencia
et fuga. p̾mĩ probo ferendi arti¬
ficio oñrĩs in notescit asꝑitas A
Uiciuos pessios ferre non ualeo¬
R Si nec ita proficis quis te
tenet nugra illico non ut ꝓcaces
ita et sequaces erunt auod ferre

Expanded text:
 Graves vicinos perfero. Multum cunctis in rebus valet opinio. Leves finge animo, leves erunt. Vicinos malos habeo. Multi suam culpam proximis imputant: acutius aliena cernuntur, discutiuntur exactius, severius iudicantur, suarum rerum nemo non et mitis arbiter et pius est iudex. Acres amarosque patior vicinos. Ne fortassis in gustu sit vitium, non in re. Fastidiosis etiam dulcia amarescunt. Vicinos duros ac superbos queror. Multum sibi quisquis permittit, nil alteri; hinc, in iudicio rerum, multiplex obliquitas et iuges offensionum cause; et sepe, unde culpa est, inde primum oritur querela. Quid nunc scimus, an tu illis qui tam duri tibi videntur, durus et tetricus et intractabilis videare? Asperos patior vicinos. Duplex est remedium: patientia et fuga. Primum probo: ferendi artificio, omnis mitescit asperitas. Vicinos pessimos ferre non valeo. Si nec ita proficis, quis te tenet? Migra illico: non, ut procaces, ita et sequaces erunt. Quod ferre
Abbreviated transcription (Latin):
deo ancipitem fit aniare ueq tam
in seꝑabllem sit horre neq tam a¬
mabilem sit odisse decu̾at ꝯiecturis¬
q fallatibus apud homines san¬
tissima diuine atq humaue domꝰ
uira ꝯfnudere atq artissima uite
huiꝯ unicula dissoluere D Quid
est R S ingulare nelud aliquid
narras cotidiana sunt hec Alie
uiuentes hoc fatentur. alie moriẽ¬
tes quarum alique nũiciandũ uiris
post obidum reliuquerunt DNõ
esse meũ filiũ up̃a michi ꝯfessa
est uxor A fassa est idem olim¬
pias philippo magno uiro/ magu
filii iacturam nec fletum nec sus¬
piria nec querelam legiꝰ Nũt
fabellaui accipe ridiculum s mͬe
non meptam Circa litus octeam
quod britamani ab aduerso conspi¬
cit ante non multos annos fama
est fiusse muliertulam inop̃e sed
forma appetibili et insigni lascuua
dos genitos hẽbat ãmus etatis
int̾stitris inter se distantes In¬
stante autem mortis hora uõri ꝓpe

Expanded text:
deo ancipitem sic amare, neque tam deo ancipitem sic amare, neque tam inseparabilem sic horrere, neque tam amabilem sic odisse decuerat, coniecturisque fallacibus apud homines sanctissima divine atque humane domus iura confundere, atque arctissima vite huius vincula dissolvere. Quid, est? Singulare velut aliquid narras. Quotidiana sunt hec. Alie viventes hoc fatentur, alie morientes, quarum alique nuntiandum viris post obitum reliquerunt. Non esse meum filium ipsa michi fassa est coniunx. Fassa est idem Olympias Philippo, magno viro; magni filii iacturam, non fletum, nec suspirium, nec querelam legimus. Nunc fabellam accipe ridiculam, sed materie non ineptam. Circa litus Occeani, quod Britanniam ab adverso conspicit, ante non multos annos, fama est fuisse mulierculam inopem, sed forma appetibili, et insigni lascivias genitos habebat, annuis etatum interstitiis inter se distantes. Instante ante mort
Abbreviated transcription (Latin):
mei parte pacisci ut michi consta¬
⁊et hunc puerũ meu sicut tibi ꝯ¬
stat ẽẽ tũũ Ad hec illa nicħis frõ¬
te mota uel auino E m̃u̾o inquit
certa prati ingera ubi greges me¬
os pascam et de hoc ip̃o certũ te
ego faciam Cuuq ille in possibile
prorsus id diceret ꝯuocatis qm ꝓpe
erant proceribus et sponsione int̾¬
posita natuim illa ulius extulit
amuisset illa ꝓtentis brathiis ei
puerum porrexit Et accipe ait
douo enm tibi Iam at dubie
turs Risu astauciũ oborto pro ux
natus est Crebre nimis int̾ hoĩes
huiꝰ gmis lites ac lamenta sunt
uidere diem creditis quo mariti ho
est uiri sitis quasi aliter non possitis
de hinc ꝓfusi ingaudia seu ueruis
furores ꝯuigu dies pͥmos n strepitu
itꝰ epulas et cohoreas agitis Int̾
ephtahiaiam et iocos et cantꝰ et
tympana ⁊el inquam uitam omue
int̾ suspitõnes ac iurgia utrobiq
reprehensibiles nams neq rem a¬

Expanded text:
mei parte pacisci, ut ita michi constamei parte pacisci, ut ita michi constaret hunc puerum meum, sicut tibi constat esse tuum”. Ad hec illa nichil fronte mota nec animo: “Enimvero, inquit, centum prati iugera ubi greges meos pascat, de hoc ipso certum ego te faciam”. Cum ille impossibile prorsus id diceret, convocatis qui prope aderant proceribus, et sponsione interposita, natum illa ulnis extulit.annuisset, illa brachiis protentis, ei puerum porrexit et “Accipe, ait, dono eum tibi, iam haud dubie tuus est”. Risu astantium oborto, pro uxocondemnatus est. Crebre nimis inter homines huius generis lites ac lamenta sunt. ruentes, vix videre diem creditis quo mariti, hoc est viri, sitis, quasi aliter non possitis, dehinc prefusi in gaudia, seu verius in furores, coniugii dies primos, in strepitu inter epulas et choreas agitis, inter epithalamia et iocos et cantus et tympana, reliquam vitam omnem in suspitiones et iurgia: utrobique reprehensibiles. Nam neque rem a
Abbreviated transcription (Latin):
lilre aut ꝑ iniuidiam atq odium
satrum natur uniculũ restuide̾õs¬
iucem frẽs estis Q fili quẽ
putabam meũ non esse audio R
Uide a quo audias et cui credas
multi eiũ malis stumłis impulsi
falsos rumores studio ꝯfigunt
Aln liugue ꝯfluxu quodani effre¬
ni q impetu et que scuint & et q̃
nesciũt ꝓari loquũt᷑ audacia difficib̃
est autem et dissimulacione sentenꝰ
DFilium qui meus dicebatur ali¬
ensũ esse audio R̾ Cur hoc aliie
pocius ꝙrͣ uxori credis qua hoc bnũ
certe nemo certius nonit Illa tibi certe
filiũ dedit quem niuit alii nitunt᷑
eripere Audisti credo nͣt prm me mo¬
ria nir illustris fuit cui forma et
gue pax par uxor obuenerat sed fa¬
ma pudicie ambigua ex hac uincꝰ
infaue pulc̾rimꝰ natus erat/ queni
cuui die quodam ingrennio habens
ñr grauem curis et susprrantem ui¬
ruui animadu̾tiss quesunt quetã¬
ta cansa susprrii rursus ille suspi¬
⁊aus uellem inquit dmridia dm̃i

Expanded text:
ulare, aut per invidiam atque odium ulare, aut per invidiam atque odium sacrum nature vinculum rescindeicem fratres estis. Filium quem putabam meum non esse audio. Vide a quo audias et cui credas. Multi enim, malis stimulis impulsi, falsos rumores studio confingunt, alii lingue fluxu quodam effrenique impetu, et que sciunt et que nesciunt pari loquuntur audacia. Difficilis est autem de filiatione sententia. Filium qui meus dicebatur alienum esse audio. Cur hoc aliis potius quam uxori credis, qua hoc unum saltem nemo certius novit? Illa tibi certe filium dedit, quem nunc alii nituntur eripere. Audisti, credo, ut patrum memoria, vir illustris fuit, cui forma et genere par uxor obvenerat, sed fama pudicitie ambigua. Ex hac unicus infans pulcherrimus natus erat, quem cum die quodam in gremio habens mater, gravem curis et suspirantem virum animadvertisset, quesivit que tanti causa suspirii. Rursus ille suspirans: “Vellem, inquit, dimidia dominii
Abbreviated transcription (Latin):
T qui morte grauiuis qui me q
credebatur alienus est filiꝰ R
Si ad coẽm spectaretis pr̃em cincta
quutti ꝯsiliis humanis nichil nobis
alienũ putaretis D Dui aliẽuũ fi-¬
liũ ut meũ paui U Sñu filiũ
pauisse natura fu̾it alienũ caritas
modo post frñi nou peniteat sed de¬
lectet D Filius ille meus dictus
alieuus aꝑꝑuit R aꝑta tibi ad
magnũ et singulare meritum uia est
si huuc ip̃i ut hactenus sic deniceps
quasi tuũ paueris At illi quidem
longe gracius ata acceptius deo eit
solent eñ ingrati filii seu sibi naͣli
quodam iur̃e debita priu almuẽta
ꝯtempnere, et preterea scelus est amae
filium qui ex te genitus sit et adeo
creatum hoiẽm non amare. It a un¬
diq apud deũ atq homines pie¬
tatem extremã tibi auesieris ex
alieno flagicio O Paui pro filio
qui non erat filius Rppausti ut
filiũ pasce iam si non ut filium
at ut frẽm oñũ qui sunt quiq er̃t
fuerunt ue. unus est pareus unus
rector Nolite ꝑ insolenciam dissnn¬

Expanded text:
t quod morte gravius qui meus credebatur, alienus est filius. Si ad communem spectaretis patrem, Comici consilio, humani nichil a vobis alienum putaretis. Diu alienum filium ut meum pavi. Suum filium pavisse natura fuerit, alienum caritas. Modo, post factum, non peniteat sed delectet. Filius ille meus dictus alienus apparuit. Aperta tibi ad magnum et singulare meritum via est, si hunc ipsum, ut hactenus, sic deinceps quasi tuum paveris: id illi quidem longe gratius atque acceptius Deo erit. Solent enim ingrati filii, seu sibi naturali quodam iure debita, patrum alimenta contemnere; et preterea scelus est amare filium, qui ex te genitus sit, et a Deo creatum hominem non amare. Ita undique apud Deum atque homines pietatem eximiam tibi quesieris ex alieno flagitio. Pavi pro filio qui non erat filius. Pavisti ut filium, pasce iam, si non ut filium, ut fratrem: omnium qui sunt, quique erunt, fueruntve, unus est parens, unus rector. Noli te per insolentiam dissim
Abbreviated transcription (Latin):
preter maiorẽ solũ p̾mo eñi ãno
nr̃i ꝯmibu casta fuit. Sedebãt
tunt forte pu̾i omĩs hurui creca
ignẽ more gentis aliqui ꝯmedẽ tes
Stupente igitur uiro atq illius rei
nouitate suspenso ila singulorum
pr̃es ordine nominat quod andiẽs
queni dextra et rapani quam ha¬
bebat in maũ alt᷑a in t̾ram posint
ac tremens desiderio et ambabus
manibus in altum erectis adoran¬
tis in morem Da nĩ inquit o gemt̾x¬

Expanded text:
orem solum. Primo enim anno nostri connubii casta fui”. Sedebant tunc forte pueri omnes, humi, circa ignem, more gentis aliquid manducantes. Stupente igitur viro, atque illis rei novitate suspensis, illa singulorum patres ordine nominat; quod audiens quem dextera, et rapam quam habebat in manu altera, in terram posuit, at tremens desiderio et ambabus manibus in altum erectis, adorantis in morem, “Da, inquit,
Abbreviated transcription (Latin):
hoñu circa tartarii amus ripami
quas saua utiq at religiosa mẽs
respĩt D Buscum inͥ pateruum
eapitur R Paternus cespes si re-¬
liuquitur bñ est Habes quod tibi
photion uir magnus inuideat quẽ
ciuemi de se aliter meritũ ingrata
athenarimi urbs defunctum qnor
suis fiubus expulit maudata cru¬
delittis D Insepultus abiciar R
Age ał Rege des tuas. curam hãt
luique uiuentibus

Expanded text:
hominum circa tartarei amnis ripam, hominum circa tartarei amnis ripam, quas sana utique ac religiosa mens respuit. Bustum michi patrium eripitur. Patrius cespes si relinquitur bene est: habes quod tibi Phocion vir magnus invideat, quem civem, de se aliter meritum, ingrata Athenarum urbs, defunctum quoque suis finibus expulit, inaudita crudelitas. Insepultus abiciar. Age res tuas. Curam hanc linque viventibus
Abbreviated transcription (Latin):
ut compactum ex quatuor eleñ¬
tis corpus ꝑtotidem ⁊esoluatur¬
D Inhumatus ⁊eliuquar horri¬
dum auditu R In opinione hor¬
ror non re qñ quidem apud alios
horridum terga tegi pulchrum
igne ꝯsumi quod maioribus nr̃is
uisum simꝯ apud alios pulchrum
a feris aut canibus lamari in¬
nĩ de hac re sunt gentiũ ritus
quos cuĩosius a Crispo al crsip¬
po collcõs scapsit Eycero tu mido
iacebis hinno Ast illiui p̃met la¬
pis horadus Illum putres gleb e ob¬
ruent Illum mersum uoluent uñ
illum uenti pendulum agitabũt
grindo feriet et lacerabunt corui
demũ preciosissime conditos ac
uelatos purpura uennes rodent
Quid nam uero habet amplius qͦ
marbinore tegitur ata auro quã
qui flens apud poetam ait nũc
me fluctus habent uersant qz
in littore uenti Et si ille erroris
publici morem seauens mimiti
sibi t̾ram oret nisi forte uũt ec̃
fabulis acquiescis auilibus centũ
anuos errare animas nisepultoꝵ

Expanded text:
ut compactum ex quattuor elemeut compactum ex quattuor elementis corpus in totidem resolvatur. Inhumatus linquor, horridum auditu. In opinione horror, non in re, quandoquidem apud alios horridum terra tegi, pulchrum igne consumi quod maioribus vestris usum scimus, apud alios pulchrum a feris aut canibus laniari. Innumeri de hac re sunt gentium ritus, quos curiosius a Crisippo collectos strinxit Cicero. Tu nuda iacebis humo, ast illum premit lapis horridus, illum putres glebe obruet, illum mersum volvent unde, illi venti pendulum agitabunt, grando feriet, lacerabunt corvi; demum pretiosissime conditos ac velatos purpura, vermes rodent. Quid nam vero habet amplius qui marmore tegitur, atque auro, quam qui flens apud Poetam ait: Nunc me fluctus habet, versantque in litore venti, etsi ille, erroris publici morem sequens, inici sibi terram oret? nisi forte nunc etiam fabulis acquiescis anilibus, centum annos errare animas insepultorum
Abbreviated transcription (Latin):
ita illa ne tibi go cui illi decubi¬
tis at qui t̾ra tibi fortasse nega¬
bitur non tu fre poti̾t buscũ tibi
casus aliquis uel mitria hostilis
falsum ẽẽ non p̃t O Num me
grenno tellus teget Rat tu illã
teges nudo corpore quid ad te
plus hoc post mortem ꝑtinebit
quam nunc ꝑtinet ubi olim
ungiũ aut crimũ excrementa
ubi febris erutum sanguine ubi
dema puerilis tunice seu fascie
infantiblis fragnienta dimiseꝵ
An oblitus es Theodori tyrenei
apud tullium clegans responsũ
cui cum lisimachus ⁊ex mortẽ
crutis ut anguror inmaretur
istis queso inquit ista horribilia
inuitare ał miuare purpuratis
tius theodori quideni nichil int̾ẽ
hu ne an sublime putrescat
te in tellus sinu excipiat at suꝑ¬
ficie sustinebrt hinc te graniã
uestient huic ornabunt flores
leti hospite hmc te ymbres ma¬
defacient huic sol uret huic gla¬
cies stringet huic mouebunt au¬
re et fortasẜ naturalus fuerit

Expanded text:
ita? Illa ne tibi igitur, an tu illis debiita? Illa ne tibi igitur, an tu illis debitus? atqui terra tibi fortasse negabitur, non tu terre. Poterit bustum tibi casus aliquis, vel iniuria hostilis falsum esse non potest. Non me gremio tellus teget. At tu illam teges nudo corpore. Quid, ad te, plus hoc post mortem pertinebit, quam nunc pertinet, ubi olim unguium aut crinium excrementa, ubi fibris erutum sanguinem, ubi denique puerilis tunice, seu fascie infantilis fragmenta dimiseris? An oblitus es Theodori Cyrenei, apud Tullium, elegans responsum? cui cum Lysimachus rex mortem crucis, ut auguror, minaretur, “Istis, queso, inquit, ista horribilia minitare purpuratis tuis: Theodori quidem nichil interest, humile an sublime putrescat”. Te nisi tellus sinu excipiat ac superficie sustinebit, hinc te gramina vestient, hinc ornabunt flores leti hospite, hinc te imbres madefacient, hinc sol uret, hinc glacies stringet, hinc movebunt aure, et fortasse naturalius fuerit,
Abbreviated transcription (Latin):
dixeris Omitto furores domesticos
intestinam discordiam de qua dr̃iũ
est bellum cuule sepulchra uixducib ꝯ
prestare possent quod ut ext̾no ueriꝰ
eciã iam belio nec riunas urbiuns
sequor troye iherosolune Cartha¬
gmiis cornithi Nuiantie et Seg¬
pars ciuũ nutris opp̃ssa laben¬
tibus et sic prĩe consepulta est
Omitto demq t̾re motus quibus
multi sepe mortales obrut pro
sepulchro totũ t̾re matris utru
habuerunt quod cũ olimi nuꝑq
crebrũ malũ fuit du̾̾s in locis
tibus hauste nemorant᷑. Hec tã
multa dixermi ut riditulis tibi
metum eaꝑiam qui auorte magis
dampnũ metius sepulchri atq
illud huic uii corpustulo de esse
fers grauit̾i quod tam multis
hom̃a et bellatoꝵ et quõd fuit
indigniꝰ sanctoꝵansuꝑ milib
de fiusse comꝑtum estDe functe
mnͥͦ terra neg̃abit᷑ predurũ R̾ Mõ
id durum s tu mollis qui nec sen¬
ciens ledi queas O Mortuo m̾
terra negabitur andignu R Quid

Expanded text:
dixeris. Omitto furores domesticos dixeris. Omitto furores domesticos intestinamque misericordiam, de qua dictum est: bellum civile sepulcra vix ducibus prestare potest, quod de externo inas urbium sequor, Troie, Hierosolyme, Carthaginis, Corynthi, Numantie ac Sagpars civium muris oppressa labentibus et sic patrie consepulta est. Mitto denique terremotus, quibus multi sepe mortales, obruti, pro sepulcro totum terre matris uterum habuerunt; quod cum olim nuperque crebrum malum fuerit, diversis in locis,tibus hauste memorantur. Hec tam multa dixerim, ut ridiculum tibi metum eripiam, qui morte magis damnum metuis sepulcri, atque illud huic uni corpusculo deesse fers graviter, quod tam multis hominum et bellatorum, et, quod fuit indignius, sanctorum insuper millibus defuisse compertum est. Defuncto michi terra negabitur, predurum. Non id durum, sed tu mollis, qui nec sentiens ledi queas. Mortuo michi terra negabitur indignum. Quid
Abbreviated transcription (Latin):
placitũ supris sepulchro carens
campes hemomos feras qz et uul¬
tures inpingnarunt Quid ad
egates insulas delata Cartha¬
giuentiũ clasẜ quid massilienciũ
aute portus sui hostia inq ip̃õ fi¬
delis prĩe prospectu Quid ue suꝑ
ytalos labores loquar class athie¬
mensiũ ante urbem syracusam de¬
mersa quale habuit sepulchrum
sileo E alamiaui et marathonem
trecentaq milia illuc fusa per¬
sarũ et si alii duplo amplius dicãt
Tr anseo hebreorum ꝯflictiones
zomidũ arabumq et parthoꝵ p̃¬
lia et medoꝵ Pretẽo alexandri
macedonis moriente uictorias stra¬
ges q illas mermiũ populoꝵ pes¬
tes taceo tales sepe et cadauer
carum liret abstrixisse parñq pietas
fuerit incursus q serpentũ atq in¬
mamũ beluaꝵ quarnu impetu de trͣ¬
cus docet ut ait cycero quedã homĩ
genera esse consumpta Tempestates
pretereo ut cotidiana uanfragia nã
qui flãmis ꝑenut non egens busci

Expanded text:
placitum superis, bis sepulcro carens, placitum superis, bis sepulcro carens, campos Hemonios ferasque et vultures impinguarunt. Quid ad Egeates insulas deleta Carthaginensium classis? quid Massilientium ante portus sui hostia, inque ipso fidelis patrie prospectu? quid ne semper Italos labores loquar classis Atheniensium, ante urbem Syracusiam demersa? quale habuit sepulcrum? sileo Salaminam et Marathonem trecentaque milia illic fusa Persarum, etsi alii duplo amplius dicant. Transeo Hebreorum conflictationes, idum Arabumque et Parthorum prelia, et Medorum. Pretereo Alexandri Macedonis in Oriente victorias stragesque illas inermium populorum. Pestes taceo, tales sepe, ut cadaver carum licet abstraxisse parumper, pietas fuerit; incursus quoque serpentum atque immanium beluarum, quarum impetu, Dicearchus docet, ut ait Cicero, quedam hominum genera esse consumpta; tempestates preterea et quotidiana naufragia, nam qui flammis pereunt, non egentes busti
Abbreviated transcription (Latin):
ulla que in illius uiri precordus
nulla fuit ut sepulturam egd
illam pene inuisam futuram ip̃is
arbiter sepultis et si eis oło data
esset in humatos se iacere malius¬
colligo et nel romanos p̾ncipez
uel ext̾nos reges non solũ sepulcri
ultio et oꝑtacio quidem s mami
honore spoliatos qͦn eciam lateres
discerptos q et membratim sper¬
sos ur ĩiudiosum diceres integro
tadauere iacuisse cũ obuersent᷑ aĩs
in humanataꝵ. instrages gentium
atq ut ita dixerim insepultus or¬
bis nempe cum ip̃o quem dicebam
Cyro ducenta persarum milia et
ciuu Crasso xui. florentissime legi¬
ones et ad annas ⁊omanoꝵ ciui¬
ligurum et gallorimi et metanruz
amũe ip̃o cumi duce bostiũ et ad
aquas sexias hoc est illi loco nouiẽ
ducenta tenthonũ haud procul ab
alpibus utrobiq duce mario cen¬
tum quĩ quaginta ut quidã diꝯt
ta iacuernut Apñẽ philippos uoͬ
regum genciũq oñui auxilia et
ytailici sangumis flos uigor q sic

Expanded text:
ulla, que in illius viri precordiis ulla, que in illius viri precordiis nulla fuerat; ut sepulturam ego illam pene invisam futuram ipsis arbitrer sepultis, et, si eis optio data esset, inhumatos se iacere maluiscolligo, et vel Romanos principes vel externos reges, non solum sepulcri ultimo et optato quidem, sed inani honore spoliatos, quin etiam laceratos discerptosque et membratim sparsos, ut invidiosum diceres integro cadavere iacuisse, cum observentur animis inhumatarum strages gentium, atque, ut ita dixerim, insepultus orbis. Nempe cum ipso quem dicebam Cyro, ducenta Persarum milia, et cum Crasso sedecim florentissime legiones, et ad Cannas Romanorum civiLigurum, et Gallorum ad Metaurum amnem, ipso cum duce hostium, et ad aquas Sextias, id est loco nomen, ducenta Theutonum haud procul ab Alpibus, utrobique duce Mario, centum quinquaginta, ut quidem sunt ta iacuerunt. Apud Philippos vero regum gentiumque omnium auxilia, et Italici sanguinis flos vigorque sic
Abbreviated transcription (Latin):
nsũ ꝓuideant quos des tangit
hanc tu enĩ turpitudinem non
uidebis D In sepultus linquar
R. Et magnus pompeiꝰ tantꝰ
uir in sepultus iacuit ymo ne
iacuit s iactatus est fluctibus
obrutus qr neq adeo te delirum
reor ut opmone tua factus ille
felicior sit sepulchro sicut net col¬
lega eus m arcus crassus infeli¬
tior ꝙ qui cum sepeliri iuberet nẽo
affuit in reliquis eñi pene pares
exitu fuere insi quod trassi caput
lega felicior ꝙ altissum ata pul¬
ostenditur Celsa enĩ tenpla despᷤ¬
tans bello quidem fortunatiorẽ
fatear busco regem sit hoc saxuz
illo pulchrius fateri oz non felici ꝯ
Que enĩ ista felicitas nõ sentien
tis seu saxo abditi alioqu si se¬
pulchro felix sic nemo felicior nia¬
seoło O Inhuatus ero R In hu¬
mati essent p aulus eurelius et
claudius marcellus tales uiri nõ
hostis illes infestissimus sepeliss
admiracione uirtutis insi fallor
et uererundia uictuis non pietate

Expanded text:
num? provideant quos res tangit, num? provideant quos res tangit, hanc tu enim turpitudinem non videbis. Insepultus linquar, miserum. Et Magnus Pompeius tantus vir insepultus iacuit, immo nec iacuit, sed iactatus est fluctibus obrutusque. Neque adeo te delirum reor ut opinione tua factus ille felicior sit sepulcro; sicut nec collega eius Marcus Crassus infelicior, quod qui eum sepeliri iuberet nemo affuit. In reliquis enim pene pares exitu fuere, nisi quod Crassi caput,lega felicior, quod altissimi atque pulostenditur, celsa etiam templa despectans, bello quidem fortunatiorem fateor, busto negem. Si hoc saxum illo pulchrius, fateri oportet, non felicius. Que enim ista felicitas non sentientis seu saxi, seu saxo abditi? Alioquin si sepulcro felix sit, nemo felicior Mausolo. Inhumatus ero. Inhumati essent Paulus Emilius et Claudius Marcellus tales viri, nisi hostis illos infestissimus sepelisset, admiratione virtutis, nisi fallor, et verecundia victus, non pietate
Abbreviated transcription (Latin):
at
feris an piscibus nam si metuis
tibi bacul um seu custodem iuxt a
te pom iube auo a cadauere depel¬
lantũr Dludis ini malis meis
si sentias ꝓhibes Sentientem eñt
sepelire necare est O Inhumatꝯ
iacebo R̾ Tu nisi te tellus pre¬
cesẜit illam p̾mes te nsi terra ꝯtexe¬
facilis inꝙ̃ sic ut nulla facilior D
In humatus ero graue dictu R
Dictu nescio re auten profecto le¬
uissimũ multoq tollerabilius se¬
pulchro exui ꝙ̃ domo quam lodice
quam sagulo D Iuhumatus ero
fedum uisu R Iedum fortasse a¬
lus tibi michi mina omuẽ quidẽ
sepulturam non insi uiuoꝵ cã
institutam rem doctorũ honũ auc¬
toritas et r̃es ꝯsentiiit᷑ id q sic
esse sepulcħoꝵ spẽs indicio est que
introrsus ꝯculta et horada ⁊ude
nnicolis suis saxuni obicit exteriꝯ
multa ipensa et artificũ inge¬
mo elaborata marmoreas spec¬
tantibus atq aureas p̃tendit
ymaginẽs O Insepultus ero t̾¬
pis aspcũ R Parimi ne oro ne¬
gocii tui habes in suscipias alie¬

Expanded text:
an feris, an piscibus? nam si metuis tibi baculum seu custodem iuxta te poni iube, quo a cadavere depellantur. Ludis in malis meis;si sentias, probes; sentientem enim sepelire necare est. Inhumatus iacebo. Tu nisi te tellus presserit illam premes: te nisi terra contexefacilis inquam sic, ut nulla facilior. Inhumatus ero, grave dictu. Dictu nescio, re autem profecto levissimum multoque tolerabilius sepulcro exui, quam domo, quam lodice, quam sagulo. Inhumatus ero, fedum visu. Fedum fortasse aliis, tibi autem nichil minus. Omnem quidem sepulturam non nisi vivorum causa institutam esse, doctorum omnium auctoritas et res ipsa consentiunt; idque sic esse, sepulcrorum species indicio est, que introrsus, inculta et horrida, rude incolis suis saxum obicit; exterius, multa impensa et artificum ingenio elaborata, marmoreas spectantibus atque aureas pretendit imagines. Insepultus ero, turpe aspectu. Parum ne, oro, negotii tui habes, ni suscipias alie
Abbreviated transcription (Latin):
sus aut bella ciuilia S O quis prĩe
status erit seu quis deuiũ fius¬
r Gnisputas insi qui maxĩaꝵ
cuus sparsi lapides nudũ nomen
s rem tenes old sũiã nil ab hõĩe fit
et̾nũ uel humanũ preter aminã in¬
mort alem cepta desment sata defi¬
cient structa euent Quid plus e¬
quo angeris quid estuas si in cele
eris et hoc ip̃mi et mortalia cunit a
despicies Nam qui ad inferos desteu¬
dunt caritate amissa demu atq
homines dei q oꝑa simul atq hom̃
odisse credibile est
De studio fame in morte. dolor

Expanded text:
sus aut bella civilia. O quis patrie sus aut bella civilia. O quis patrie status erit, seu quis demum finis? Quis putas, nisi qui maximarum cinis, sparsi lapides, nudum nomen. d rem tenes. Ad summam, nil ab homine fit eternum; nil humanum, preter animam, immortale. Cepta desinent, sata deficient, structa ruent. Quid plus equo angeris? quid estuas? si in celo eris, et hoc ipsum et mortalia cuncta despicies. Nam qui ad inferos descendunt, caritate amissa, Deum atque homines deique opera simul atque hominum odisse credibile est. 130 DE STUDIO FAME ANXIO IN MOR
Abbreviated transcription (Latin):
zaro caltabit p̃terea E gregios ciues
attollet indiguos pellet in meritos
predones erarios colet blaudos diligz
ue̾idicos odio habebit bonos sꝑnef
uenerabitur potentes libertatis hos¬
tes adorabit desensores ⁊ei publice
persequetur flebit ac ridebit mamit̾
Aurum gẽmasq mirabit᷑ uirtutes
abiciet amplex abit̾ uoluptates bii
sunt mores urbiũ nẽo tibi nõ cͤertꝰ
horum uates fuerit nisi qui semꝑ
aure uixert uel u obtrusio auris
atq oculis urbes intͣ̃uerit D Ed
post me prie accidet R Quid solli¬
citus quid ne auxnis es quid quid
pr̃ĩe acciderit tua iam domꝰ ab in¬
cendiis a furibus a riuins tuta ełt
nichil ad te pestileus animꝰ nichil
exuberans nchil estus nichil sicci¬
tas nichil ymbres ac grandines
muesqz et glacies et minuẽ gelu¬
et inchil fere uel uelucres nich ⁊l
brucus aut locust a uel demq t̾re¬
motus ac fremnt ꝯ ꝓcellaꝵ anchil
annone caritas nichis hostiũ incͬ¬

Expanded text:
raro; calcabit preterea egregios cives, raro; calcabit preterea egregios cives, attollet indignos, pellet immeritos, predones erarii colet, blandos diliget, veridicos oderit, bonos spernet, venerabitur potentes, libertatis hostes adorabit, defensores Reipublice persequetur, flebit ac ridebit inaniter, aurum gemmasque mirabitur, virtutes abiciet, amplexabitur voluptates, hi sunt mores urbium. Nemo tibi non certus horum vates fuerit, nisi qui semper rure vixerit, vel obstrusis auribus ac oculis urbes intraverit. Quid post me patrie accidet? Quid sollicitus, quidve anxius es? quicquid patrie acciderit, tua iam domus ab incendiis, a furibus, a ruinis tuta erit. Nichil ad te pestilens annus, nichil amnis exuberans, nichil estus, nichil siccitas, nichil imbres, ac grandines nivesqe et glacies, et nimium gelu, nichil fere vel volucres, nichil brucus aut locusta, nichil denique terremotus ac fremitus procellarum, nichil annone caritas, nichil hostium incur
Abbreviated transcription (Latin):
ert R Bonorũ om̃i patria
unã est et maloꝵ alta harum cui
te asscribiẜ ciuem fecerĩs iudeto
tertia prĩa nulla est s diuersoruiu
aut tñsitus O Quid de prĩa mea
eit⁊pria illa quam petis uno semꝑ
instatu est ista quani desieris quod
sepe iam diximꝰ non prĩa s exiliũ
tuũ fuit D Quid prĩa post me
aget R. Regia cogitacio esse solet
quid post se regius atq urbibus
enenturum sit qualem fuisse legis
aut maguo illi s regi assiiie aut
romanorum illi p̾ncipiũ maximo
p̾uatam fortimam hec cura super¬
enuet Qñ uero ad ultimũ sic affec¬
tus est es ut illam miserie officuã
atq illud hospiciũ deloris ubi rapidũ
uite tempus multis in laboribus ne
dicam genutibus exegisti prĩam etꝰ
nunt tu am uoces et uis stire quid ac¬
tura sit dicam faciet nempe quod
feat et quod faciunt alie ad quid
inquies Tumulabitar dissidebit no¬
uatum rerum sectabitur et ꝑtiũ sił¬
tates mutabit dños et innonabit
leges utrumq sepe inpenis in meliꝰ

Expanded text:
erit? Bonorum omnium patria una est, et malorum altera: harum cui te ascribi civem feceris videto; tertia enim patria nulla est, sed diversorium aut transitus. Quid de patria mea erit? Patria illa, quam petis, uno semper in statu est; ista quam deseris quod sepe iam diximus non patria sed exilium tuum fuit. Quid patria post me aget? Regia cogitatio esse solet, quid post se regnis atque urbibus eventurum sit; qualem fuisse legis aut magno illi regi Assyrie, aut Romano illi principum maximo; privatam fortunam hec cura supereminet. Quando vero ad ultimum sic affectus es, ut illam miserie officinam, atque illud hospitium doloris ubi rapidum vite tempus, multis in laboribus, ne dicam gemitibus, exegisti, patriam nunc etiam tuam voces, et vis scire quid actura sit, dicam: faciet nempe quod fecit, et quod faciunt alie. “At quid?” inquies Tumultuabitur, dissidebit, novarum rerum sectabitur et partium simultates, mutabit dominos, innovabit leges, utrunque sepe in peius, in melius
Abbreviated transcription (Latin):
quod e bona sepe oritur radice boni
eiũ et hmocui quales ip̃i sunt
tales alios oꝑmantur huic ad lau¬
dandum equo etiani promores st̃
et quãius indignũ laudare ma¬
lum fatear uituꝑare tñ in meri¬
tum multo est peĩs D Lau¬
daui indignũ R Si id sciens
rep̃hensibilis et si ignorans ex¬
cus abilis minꝰ est malũ falui
qui fallore falli eiũ alienũ. Falle̾
autem ꝓp̾um fallentis est c̾ien
DAliena laus nni meam uergit
uel culpa uel ignorantia ex alieno
auteni ut laus sic in fanua uł¬
la est D Laudasse nidignũ n¬
dignũ uasde doleo R Pide go
nẽ id ip̃m sepe doleas caue ne te¬
miere ad laudandum uituꝑandñ¬
ꝙ prosilias. Est eñ utriusq rei
libido et ut ꝓp̾e dicam morbus
et pruritus quidam lingire mobi¬
lis et quietis iusticie cui ꝯ frenũ
ac custodia int̾ oꝑa perfectionis

Expanded text:
quidem e bona sepe oritur radice: boni enim et innocui quales ipsi sunt, tales alios opinantur; hinc ad laudandum equo etiam proniores sunt, et quamvis indignum laudare malum fatear, vituperare tamen inmeritum malo est peius. Laudavi indignum. Si id sciens, reprehensibilis, at si ignorans excusabilis; minus est malum falli, quam fallere: falli enim alienum, fallere autem proprium fallentis est crimen. Aliena laus in meam vergit vel culpa, vel ignorantia: ex alieno enim ut laus, sic infamia nulla est. Laudasse indignum valde doleo. Vide ergo ne id ipsum sepe doleas: cave ne temere ad laudandum vituperandumque prosilias; est enim utriusque rei libido, et ut dicam proprie, morbus ac pruritus quidam lingue mobilis et quietis inscie; cuius frenum ac custo