comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
dici. quidqd c̃ eiũ qd̾ sensũ hr̃ id uccẽ est sentiat ⁊ uolupͭ ͤ
et dolorẽ ad quẽ autẽ dolor uer̾at ad eñdẽ etiã int̾itũ
uedre Ita fit ut ne ignrẽ quidẽ effict᷑ possitis eterm̃
Quid enĩ Nũ eisdem nobis placet om̃om ignẽ pastꝰ
indige̾ nec ꝑmane᷑ ulloͦ. posse iusi alat᷑. Ali autẽ solẽ¬
et lunã et ⁊̃liqua astra aquis aliadulcib alia marĩs
Ramqz cam̃ cleãtes affert cir se sol referat nec lõgiꝰ
ꝓgrediat᷑ solstici ali orbe. Itemq brumali ne lõgiꝰ diste¬
dat a cibo hoc totũ quale sit mox Auĩ at̾ ꝯcludatur
illud qd̾ int̾ire possit id eciũ nõ eẽ nͨa ignẽ at̾ int̾ituꝵ

Expanded text:
 id necesse est sentiat et voluptatem et dolorem, ad quem autem dolor veniat ad eundem etiam interitum venire. ita fit ut ne ignem quidem efficere possitis aeternum. Quid enim, non eisdem vobis placet omnem ignem pastus indigere nec permanere ullo modo posse nisi alatur, ali autem solem lunam reliqua astra aquis, alia dulcibus alia marinis; eamque causam Cleanthes adfert cur se sol referat nec longius progrediatur solstitiali orbi itemque brumali, ne longius discedat a cibo. Hoc totum quale sit mox; nunc autem concludatur illud: quod interire possit id aeternum non esse natura; ignem autem interiturum
Abbreviated transcription (Latin):
eiũ admiabli incredibłiq ꝯstãtia. s nõ omĩa balbe
q̃ cursus c̾tos et ꝯtãtes hũt uel ẜuãt ea deo potiꝰ t̾bu¬
enda sũt ꝙͣ nẽ Quid cachidico euripo in motu idẽ it̾
recipcando putas fi̾i posse ꝯstãtiꝰ Quid freto siciliẽsi
Quid occeaui ferurͤe illis in licis europa libiaq capar
ubi dĩdit unda. quid estꝰ maritum hisparẽses uel britẽ¬

Expanded text:
enim admirabili incredibilique constantia. sed non omnia Balbe quae cursus certos et constantis habent ea deo potiuenda sunt quam naturae. quid Chalcidico Euripo in motu identidem reciprocando putas fieri posse constantius, quid freto Siciliensi, quid Oceani fervore illis in locis, "Europam Libyamque rapax ubi dividit unda"? quid aestus maritimi
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯcretũ est exhiis. a ex aliꝯ̃ ꝑte eoꝵ. horũ at̾ nichil
est quod nõ int̾eat Nam et t̾renũ om̃e dĩdit̾ ⁊ huor
ita mollis est ut facile p̾mui collidiq possit Ignis uo
et aer om̃ii pulsu facilliẽ pellit᷑ nã q cedẽs ẽ maxĩe
disipabilis¬
R. tͨea omĩa hec tñ int̾eut tũ in nͨam aliã ꝯu̾tã ͬ qd̾

Expanded text:
 ex is aut ex aliqua parte eorum. horum autem nihil est quin intereat; nam et terrenum omne dividitur, et umor ita mollis est ut facile premi conlidique possit; ignis vero et aer omni pulsu facillime pellitur naturaque cedens est maxime et dissupabilisraetereaque omnia haec tum intereunt cum in naturam aliam
Abbreviated transcription (Latin):
uiug̃ audierny de diis dinorlib nichil cogitauerd rudẽ
me et integrũ discipłm acciꝑe et ea q̃ requiro doce
dic igit᷑ inquit quid ⁊̃ q̾ras. Ego ne p̾mũ illd̾ cur ꝙ
ꝑspicuũ in istã ꝑtom ne oge̾ quidẽ orõe dixisses ꝙ eẽt
ꝓspecuũ iñt᷑ oẽs ꝯstaret de eo ip̃o tã młta dixis. quia a
te qͣ inq̃t aĩadrierti cocta sepe cũ in foro dice̾s ꝙ̃xlimis
posses argumiẽt onõare iudicẽ si mͦ eã facultatẽ tibi
daret causa Atq hoc idem et phĩ faciũt et ego ut potui
feci Tuaut̃ quod q̃ris sił facis ac si me rogos cue duob¬

Expanded text:
uam audierim de dis immortalibus nihil cogitaverim; rudem me et integrum discipulum accipe et ea quae requiro doce. Dic igitur inquit quid requiras. Egone, primum illud, cur, quom perspicuum in istam partem ne egere quidem oratione dixiset deos esse, de eo ipso tam multa dixeris. Quia te quoque inquit animadverti Cotta saepe cum in foro diceres quam plurimis posses argumentis onerare iudicem, si modo eam facultatem tibi daret causa. atque hoc idem et philosophi faciunt et ego ut potui feci. tu autem quod quaeris similiter facis ac si me roges cur te duobu
Abbreviated transcription (Latin):
fellendũ est ut si segetibꝰ aut uniet cuiꝰ pĩã tempestas
nocuit a̾ siquid e uite ꝯmodis casus obstule̾it eũ ciui qͣd
hoꝵ accide̾it. aut diusũ deo aut nogleccũ a deo iudiceꝰ
magna dii curãt ꝑua negligut. magnis autẽ uiris ꝓs
a p̾ncixe phĩe socͣte diciñ est de ubertatibꝰ u̾tutũ ⁊ copiis
Re mͥ fere in mẽtem ueniebat que. ¶ Gaͫᵐ
dicenda putarẽ de n᷑a deoꝵ Tu aut̾ cocta. si me
audias eadẽ cam̃ agas teq et p̾ncipe̾ ciuẽ et pdcifice̾
haĩ potiꝰ suãs eãꝙ facultatom disse̾udi ꝙͣ tibi a
rechoig ex̾citatõib acceptã ãplificauit. achademna

Expanded text:
fellendum est ut, si segetibus aut vinetis cuiuspiam tempestas nocuerit, aut si quid e vitae commodis casus abstulerit, eum cui quid horum acciderit aut invisum deo aut neglectum a deo iudicemus. magna di curant philosophiae Socrate dictum est de ubertatibus virtutis et copiis. Haec mihi fere in mentem veniebant quae dicenda putarem de natura deorum. tu autem Cotta si me audias eandem causam agas teque et principem civem et pontificem hanc potius sumas eamque facultatem disserendi, quam tibi a rhetoricis exercitationibus acceptam amplifi
Abbreviated transcription (Latin):
nariens nestro quid etiã de lotroꝵ apud sagra olios
quos iit cu tindardas appollas id est hõres horẽ natos
ot quos homerꝰ qui recẽs ab illoꝵ etate fuit sepultos
dicit esse lacedemome eos tu canteriis albis ułtis calo¬
nb obmã uacieno uenisse existras et uictoriã ppłi ꝙ
uatieno potiꝰ honui rustico ꝙ .m. cathoui quui tñ erat xn¬
ceps nũnauisse gͦ et illud in silice ꝙ hodre aꝑꝑ apud
regtillũ tõꝙͣ urestigiũ ũgule castoris equi credis esse
hom qͣles isti tindaide fuerut dĩnos eẽ et eternos
ꝙͣ eos qui semel cͣmati eent eqtaie et in acie pugna̾e
potuisse Aut si hoc fidi potiusse dicis doceas op quoͦ
um lucilliꝰ. dii tͥ inqͥt fabelle uide̾tũr Nõue ab
aulo postumo eã castori et polluci in foro dedicatã
Aõne senatꝰ ꝯsultũ de uacieno uides Nam de sagra
uni cocta Rumõib Inquit mecũ pugnas balbe Ego
id nemo pr̃ qd̾ futuꝵ est. Sepe autẽ ne utile est quid̃ scire

Expanded text:
o quid etiam de Locrorum apud Sagram proelio. quos igitur tu Tyndaridas appellabas id est homines homine natos, et quos Homerus, qui recens ab illorum aetate fuit, sepultos esse dicit Lacedaemone, eos tu cum cantheriis albis nullis calonibus obviam Vatinio venisse existimas et victoriam populi Romani Vatinio potius homini rustico quam M. Catoni qui tum erat princeps nuntiavisse? ergo et illud in silice quod hodie apparet apud Regillum tamquam vestigium ungulae Castoris equi credis esse? hominum, quales isti Tyndaridae fuerunt, divinos esse et aeternos, quam eos qui semel cremati essent equitare et in acie pugnare potuisse; aut si hoc fieri potuisse dicis, doceas oportet quo modo, um Lucilius An tibi inquit fabellae videntur? nonne ab A. Postumio aedem Castori et Polluci in foro dedicatam, nonne senatus consultum de Vatinio vides? nam de Sagra um Cotta Rumoribus inquit “mecum pugnas Balbe, ego id potest quod futurum est. saepe autem ne utile quidem est scire
Abbreviated transcription (Latin):
gͣchũ cathonẽ patrũ ne medria. Ecipionẽ leliũ młtosq¬
pret̾ea et nr̃a ciuitas et grecia tulit singłares uiros qͦy
neminẽ nisi inuãte deo talem fuisse credend̾ est Que
racio poetas maxĩe q homerũ nupulis ut p̾ncipibus
heroi ulixi dyomedi aganeenõi achilli certos deos

Expanded text:
 patrumve memoria Scipionem Laelium; multosqet nostra civitas et Graecia tulit singulares viros, quorum neminem nisi iuvante deo talem fuisse credendum est. quae ratio poetas maxumeque Homerum inpulit ut principibus heroum Ulixi Diomedi Agamemnoni Achilli certos deos
Abbreviated transcription (Latin):
est disertꝰ et quid̃ mathẽticꝰ musicꝰ onũi demq doct̾ na
eruditꝰ postremo phs̃ erit mũdꝰ Sepe dixisti nnichil
fieri sine deo nec ullain unry esse ne ut sui dissiliã
quare niudũ roẽ uti putemꝰ nec cur aĩante̾ quidẽ
esse non est igis mũdus deꝰ et cñ niclil ẽ eo meliꝰ
Nichil ẽ eiũ eo pulchriꝰ nichil salutariꝰ in chil nobis
oruatius aspeitu motuq ꝯstantiꝰ ¶igm¬
uod si mũdꝰ uniu̾sus nõ est deꝰ ne scelle q̃d qͣs cu

Expanded text:
etiam disertus et quidem mathematicus musicus, omni denique doctrina eruditus, postremo philosophus. Saepe dixisti nihil fieri sine deo, nec ullam vim esse naturae ut sui dissimiliaquare mundum ratione uti putemus, ne cur animantem quidem esse. non est igitur mundus deus; et tamen nihil est eo melius: nihil est enim eo pulchrius nihil salutarius nobis, nihil ornatius aspectu motuque constantius. Quod si mundus universus non est deus, ne stellae q
Abbreviated transcription (Latin):
uidẽt quid dẽ uitibꝰ oliuet q dicã quoꝵ ub̾rnmu letis¬
siuu q fruttꝰ nochil omũo ad bestias ꝓtiẽr Neq enum
serendi noq colendi nec tr̃estiue̾ demetẽdi ꝑcipiẽdiq
fructꝰ neq ꝯdendi ac reponẽdi ulla pecudũ sirã ẽ eaxq
eoꝵ cã fitas̃ dicend̾ ẽ qui iłł uti posser̃. sic ea q̃ dixims

Expanded text:
e dicam, quarum uberrumi laetissumique fructus nihil omnino ad bestias pertinent; neque enim serendi neque colendi nec tempestive demetendi percipiendique fructus neque condendi ac reponendi ulla pecudum scientia est, eeorum causa factas dicendum est qui illis uti possent, sic ea quae dixi is
Abbreviated transcription (Latin):
est delubiĩ auheio qd lrotorion noñat alabandenses
quis sãttiꝯ alabandum colũt a quo illa est urbs ꝯdita
quã quẽq̃ nobilin deoꝵ apud quos nõ durbane stconitꝰ
e nuista ñ quidꝰ et molestu alabas deũ eẽ ofirmadt
Aa antẽ balbe q̃ eu a celo astrisq ducebas ꝙͣlõge
serpant nõ uides. solem deũ eẽ lunãq quoꝵ alt̾m¬

Expanded text:
est delubrum Athenis quod lewko/rion nominatur. Alabandenses quidem sanctius Alabandum colunt, a quo est urbs illa condita, quam quemquam nobilium deorum; apud quos non inurbane Stratonicus ut multa, cum quidam ei molestus Alabandum deum esse confirmaret Illa autem Balbe, quae tu a caelo astrisque ducebas, quam longe serpant non vides: solem deum esse lunamque, quorum alt
Abbreviated transcription (Latin):
fides mens ꝯcordia. g etiã spes. moneta oĩa q ꝯ̃ cogi¬
tatoe nob mecipĩs possumꝰ fiige̾ d si uei̾siłe non est
ne illud quid̃ ẽ hec unde fluxerũt ¶Drnon cie¬
Uid aĩ dicis si dii sũĩ illi quos colimꝰ et accepinus
Cur nõ codẽ in gn̾e serapim ꝑsim es nu̾amꝰ Qd si facimꝰ
cur barbaror deos repudiaꝰ. bones igis᷑ et eqͦs ibes ãcipi¬
tros aspidas crorodrillos pistes canos iupos felis mltas
illa qͦ uõ het nata suĩ reicienaꝰ Eduund derã ⁊uo dedid

Expanded text:
Fides Mens Concordia, ergo etiam Spes Moneta omniaque quae cogiFides Mens Concordia, ergo etiam Spes Moneta omniaque quae cogitatione nobismet ipsis possumus fingere. quod si veri simile non est, ne illud quidem est haec unde fluxerunt. Quid autem dicis, si di sunt illi quos colimus et accepimus, cur non eodem in genere Serapim Isimque numeremus? quod si facimus, cur barbarorum deos repudiemus? boves igitur et equos, ibis accipitres, aspidas crocodilos pisces, canes lupos faelis, multas illa q
Abbreviated transcription (Latin):
puor etiã magꝭ ut onc in ineͤ cuuli qͥ est mr̃e libera
uiber est stx iue̾ natu̾e qui est nr̃e dea deꝰ sit ince̾ est
Itaq achillem ascip alẽses ĩsulã scĩssiẽ colũt. Qui si deꝰ
est et orpheꝰ et choseꝰ dii sũt musairẽ nati insi forte
maritime nuptiẽ t̾rois aũponũ᷑. Si hn dii nõ sũt qr
nusꝙͣ colũt᷑ quo ͦ illi sũt uide igͣ ne u̾tutib hom isti ho¬
nores habeant᷑ nõ ĩmoͣrlitatib. qd̾ tu qͦ balbe misꝰeo
dicẽ quo ͤ aucẽ potes silatonã dea putas hecatã nõ
putare q̃ mr̃e asteriã astrea est soroe la tone. An hec
dea est curnõ eumencles. q̃ si dee sũt quaꝵ et a choĩs
fanũ est et apud nos ut ego int̾ p̾tor lucꝰ furme furie
dee sũt speclãttes. credoet uiudices facino̾is et steleis
Qe sitłes dei sũt ut rbꝰ huãnis int̾sũ nastio qͣ dea putãda
nũata est. Ea si dea est dii cẽs illi ꝯͥ ꝯmeorabas a te honos

Expanded text:
in iure civili qui est matre libera liber est, item iure naturae qui dea matre est deus sit necesse est. itaque Achillem Astypalenses insulani sanctissume colunt; qui si deus est, et Orpheus et Rhesus di sunt Musa matre nati; nisi forte maritumae nuptiae terrenis anteponuntur. si hi di non sunt, quia nusquam coluntur, quo modo illi sunt? vide igitur ne virtutibus hominum isti honores habeantur non immortalitatibus; quod tu quoque Balbe visus es dicere. Quo modo autem potes, si Latonam deam putas, Hecatam non putare, quae matre Asteria est sorore Latonae? an haec sin haec dea est, cur non Eumenides? quae si deae sunt, quarum et Athenis fanumst et apud nos ut ego interpretor lucus Furinae, Furiae deae sunt, speculatrices credo et vindices facinorum et sceleris. Quod si tales dei sunt ut rebus humanis intersint, Natio quoque dea putanda us Natio nominata est. ea si dea est, di omnes illi qui commemorabantur a te, Honos
Abbreviated transcription (Latin):
et eaꝵ reꝵ uim q̃ inĩ osset in om̃i mũdo cũ magno
usu et ꝯmoditate gu̾is hũani efficit̾ oiã regi dõna
mence atqz prudentia
Cdo xͥma quidꝰ parte satis ditin c̃. seq̾t᷑ ut doccã
Lonuã subircta esse natue̾ eaq ab ea pulchrũ
geri s quid sit ipa na exxlicãd ẽ aui̾ brõt̾ quo faciliꝰ

Expanded text:
et earum rerum vim quae inessent in omni mundo cum magno et earum rerum vim quae inessent in omni mundo cum magno usu et commoditate generis humani, efficitur omnia regi divina mente atque prudentia. Ac de prima quidem parte satis dictum est. Sequitur ut doceam omnia subiecta esse naturae, eaque ab ea pulcherrime geri. Sed quid sit ipsa natura explicandum est ante breviter, quo facilius
Abbreviated transcription (Latin):
ẜeq̃r ut eodẽ sit in hiis q̃ humano in gnde ratio eadẽm
uitas uibiq sit eadeq lex que est recti p̃ceptio pͣiq
depulsio. ex quo dtelligit᷑ prudẽtiã et qͦ mẽtẽ a deis
ad hõies ꝑueisse obeãq cãm maioꝵ institut mens
fides u̾tꝰ ꝯcordia ꝯsarte et publice dedicate sũt Que qͥ
ꝯueit̃ penes deos ẽẽ nega̾e cũ eoꝵ angustia et sancta
suułachra uenẽm᷑ Quod si mest in hom̃ gn̾e mẽs fides
uirtꝰ ꝯcordia unde hᶜ int̾rã il a suꝑis defluere potuer̃t
Cũq suit in nob ꝯsiliũ ratõ pͣdẽ ͣ nccẽ õ deos hec ipa
habere maioa nec hr̃e solũ. s etiã hiis uti in maxinus
et optinus rebus Nichil autẽ esse nec maius nec meliꝰ
mũdo iccẽ est gͦ eũ deoꝵ ꝯsilio et ꝓuidẽtia adnũstͣai
Postremo cũ satis docuermꝰ hos eẽ deos quoꝵ in¬
signẽ uimi et illuserẽ faciẽ uidemꝰ solẽ dico et lunã
et uagas stellas et merrãtes et celũ et mũdũ ip̃m

Expanded text:
sequitur ut eadem sit in is quae humano in genere ratio, eadem veritas utrobique sit eademque lex, quae est recti praeceptio pravique depulsio. ex quo intellegitur prudentiam quoque et mentem a deis ad homines pervenisse ob eamque causam maiorum institutis Mens Ficonvenit penes deos esse negare, cum eorum augusta et sancta simulacra veneremur: quod si inest in hominum genere mens fides virtus concordia, unde haec in terram nisi ab superis defluere potuerunt?, cumque sint in nobis consilium ratio prudentia, necesse est deos haec ipsa habere maiora, nec habere solum sed etiam his uti in maxumis et optumis rebus. nihil autem nec maius nec melius mundo; necesse est ergo eum deorum consilio et providentia administrari. Postremo cum satis docuerimus hos esse deos, quorum insignem vim et inlustrem faciem videremus, solem dico et lunam et vagas stellas et inerrantes et caelum et mundum ipsum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑitoꝵ piscẽ siri uen̾ant᷑ Om̃e fere genꝰ bestiaꝵ egiptii
ꝯ̃secͣuerũt iam uo in gͣcia młtos hñt ex hoib deos ala¬
bandũ alabanda tenedi tenĩ lenchoteã q̃ fuit mo ⁊
eiꝰ filũ palenonẽ cũcta grecia herculẽ esculapiid
tiudaridꝰ ronuilũ nrr̃o aliosq ꝯplues qͦs qͣsi nonos
et a st̾ptitos cines ⁊ in celũ r̃ceptos putãt hes ig ut¬

Expanded text:
scem Syri venerantur, omne fere genus bestiarum Aegyptii consecraverunt; iam vero in Graecia multos habent ex hominibus deos, Alabandum Alabandis, Tenedi Tenen, Leucotheam quae fuit Ino et eius Palaemonem filium cuncta Graecia— Herculem Aesculapium Tyndaridas Romulum nostrum aliosque compluris, quos quasi novos et adscripticios cives in caelu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓcreatio liberoꝵ quid ꝓpagatio noĩs quid adoptatoẽs
filioꝵ quid testanuẽtoꝵ diligẽtia quid ipã sepłchroꝵꝰ
monumẽta elogia sig̾ficãt nuos etiã futua cogitare
Quid illud nũ dubitas qͥn specimr̃e natur̾e capi deceat
ex optima q̃q nͤa. Que est melior gͦ in hom̃ gne
nõ abiisset insi inter hoĩes eẽt eã sibi uiã nuninissẽt
uet̾a iam ista et religiõs onui ꝯsecrata. Quid in hac
re publica tot tantosq uiros ob rem . p. int̾fectos cogi-¬
tasse arbit᷑mur Isdem nre ut finibus nomen suũ q̃b
Rmo uinꝙ̃ sine magna spe ĩmorlitato se ꝓ prĩa offr̾et
ad mortẽ licuit ese ocioso themistoli licuit enpariuũde¬
quasi scloꝵ auguriũ qͥdd futuoꝵ Idq ĩ maxĩs ĩgeniis altisss̃¬
ꝙ ãnus et existit maxit et appet faciliẽ Nuogͥdẽ dempto
quis tã eẽt a mc̃s qui semꝑ in laboib et ꝑrcłis uiut̾i. loq̾r¬

Expanded text:
creatio liberorum, quid propagatio nominis, quid adoptationes filiorum, quid testamentorum diligentia, quid ipsa sepulcrorum monumenta elogia significant nisi nos futura etiam cogitare? Quid? illud num dubitas, quin specimen naturae capi deceat ex optima quaque natura? quae est melior igitur in hominum numquam abiisset, nisi cum inter homines esset, viam sibi iam munivisset Verera iam ista et religione omnium consecrata. Quid in hac Republ. rot tantosque viros ob Rempubl. interfectos cogitasse arbittamur. iisdemne ut finibus nomen suum quibus uam sine magna spe immortalitatis se pro patria offerret ad morte`, Licuit esse orioso Themistocli, licuitEpaminondquoddam augurium futurorum, idque in maximis ingeniis altissimisque animis et existit maxime, et apparet facillime, quo quidem dempto, quis tam esset amens, qui semper, et in laboribus, et in pericul
Abbreviated transcription (Latin):
atq aduẽio achirdre uix uia alta ctq ardia ꝑ spelũtas
sazis struttas asperis pendẽtib maris ubi rigida ꝯ̃stat
ceassa caligo infex dantũq ualuu ector qui ni quidamn
iam sublata uidetur ut corꝑa cmata cũ sticet tameni ea fie̾i
apud ĩferos fiugent que sure corꝑibꝰ nec fieri possẽt nͨ ĩtelligi

Expanded text:
atque advenio A/cherunte vi/x via alta atque a/rdua Pe/r speluncas sa/xis structas a/speris pende/ntibus Ma/xumis, ubi ri/gida constat cra/ssa caligo i/nferum, tantumque valuit error—qui mihi quidem iam sublatus videtur—, ut, corpora cremata cum scirent, tamen ea fieri apud inferos fingerent, quae sine corporibus nec fieri possent nec int
Abbreviated transcription (Latin):
hie collututio hom̃ ce̾ ꝯfensus efficit nõ ĩstitutꝰ oprnio
ist ofiemata nõ legib. Orm̃ autẽ in te ꝯsenfio orro
efentiũ log natue putanda est Quis est igit᷑ qͥ suordi
mortẽ pͥmũ non eo lugeat ꝙ eos orbatos iute cõmodis
arbitratet᷑ Tolle hãc oppioe luctũ sustule̾is nenio
enĩ meret suo ẽꝯmodo. uolent fortasse et angũt᷑ Es
illa lugubris lanẽta  sietꝰq merens ex ro est qr
eũ quẽ dileximꝰ uite ꝯmodis p̾uatũ arbitmur idqr
sentie atq hic itã sentimꝰ natu̾a duce nullaror̾ nulla¬
doctna maxmiũ uo argu᷑ est nam ipam de ĩmorlite
aidrũ tacitã iudicae ꝙ om̃ib cure sũt et maxĩe quid̃

Expanded text:
non institutis opinio est confirmata, non legibus; omni autem in re consensio omnium gentium lex naturae putanda est—quis est igitur, qui suorum mortem primum non eo lugeat, quod eos orbatos vitae commodis arbitretur? tolle hanc opinionem, luctum sustuleris. nemo enim maeret suo incommodo: dolent fortasse et anguntur, sed illa lugubris lamentatio fletusque maerens ex eo est, quod eum, quem dileximus, vitae commodis privatum arbitramur idque sentire. atqipsam de immortalitate ammorum tacitam iudicare, quod omnibus curae sit, et maxime quidem,
Abbreviated transcription (Latin):
N molestũ est pͥmũ si potes aĩos renianr᷑ post mortem.
Tũ si minꝰ id optĩebis est n ardim̃ docibis esuer et
malo mortem. Ego .ii. iscuc ip̃m ue̾or ne malã sit non
dico carere sensu s carendũ eẽ m. ¶¬
solet ualere pliu̾inũ. Et quidẽ pͥmũ oñu ãti qͥtati que quo
ꝓ̾us oberat ab ortu et dm̃a ꝓgere hoc meliꝰ fortasse ra¬
q̃ erãt uera cernebãt Ita illud unũ erat insitũ p̃stis illir

Expanded text:
 primum, si potes, animos remanere post mortem, tum, si minus id obtinebis—est enim arduum—, docebis carere omni malo mortem. ego enim istuc ipsum vereor ne malum sit non dico carere sensu, sed carendum esse. Asolet valere plurimum, et primum quidem omni antiquitate, quae quo propius aberat ab ortu et divina progenie, hoc melius ea fortasse quae erant vera cernebant. Itaque unum illud erat insitum priscis illi
Abbreviated transcription (Latin):
oĩo ano et hoc esse noꝰ totũ mane frust᷑ q aĩalia ⁊ aran
dem̃ eam qua uel agamꝰ quid uel sentiaꝰ in oĩbꝰ coiib¬
unꝰ eqͣlie̾ eõ fusad nec seꝑabilõ a corpe eẽ quipe ꝯ̃ ulłła
sit nec sibi quidꝙ insi corpꝰ unũ et smplex ita figuratũ
ut temꝑatõe natu̾e iugeat et sentiãt Aristotiles longe oĩb¬
platonẽ semꝑ excipio p̃stas ĩgrĩo et diligentia cũ quatiior
nota illarũ gu̾a pͥncipioꝵ esset exorsus ex quib oĩa ori¬
rent᷑ qͥntã qͣnidã nͨam cẽset eẽ q̃sit mens. Cogitare
enĩ et ꝓude̾ et dice et docere et ĩuẽire aliqͥd et tã mł̃ta
alia memĩsse amae̾ odisse cuꝑe tir̾e̾ angi let ai̾. si et
gen  adhibet uatãs noiẽ et sit ip̃m anm endelechiã appel¬
isi que me forte fuguĩt hec sunt fere oña de diõ
lenbꝰ et rocũdis corpuscłis efficiẽtẽ aĩm ꝯcursu quodẽ
fortuito omittineꝰ Nichil est enĩ apd̾ istos qd̾ nõ atho¬

Expanded text:
imum, et hoc esse nomen totum inane, frustraque animalia et animantis omnem eam, qua vel agamus quid vel sentiamus, in omnib esse fusam nec separabilem a corpore esse, quippe quae nulla sit, nec sit quicquam nisi corpus unum et simplex, ita figuratum ut temperatione naturae vigeat et sentiat. Aristoteles, longe omnibus—Platonem semper excipio—praestans et ingenio et diligentia, cum quattuor nota illa genera principiorum esset complexus, e quibus omnia orerentur, quintam quandam naturam censet esse, e qua sit mens; cogitare enim et providere et discere et docere et invenire aliquid et tam multa alia meminisse, amare odisse, cupere timere, angi laetari, haec et sic ipsum animum endele/xeian appelisi quae me forte fugiunt, haec sunt fere de animo levibus et rotundis corpusculis efficientem animum concursu quodam fortuito, omittamus; nihil est enim apud istos, quod non ato
Abbreviated transcription (Latin):
est annuui pr ncipatũ tenere aliis nec cor ip̃m plac cerebri
qͣmidã ꝑtem esse añm s alii in corde alii in corebro dixet
anuoũ esse sedem et locũ Alño autẽ alii diõ ut sere bene¬
aiãtos nost̾ declarãt nom̃. Ilã et age̾ aiam et isflatẽ dites
et aiõsos et bene aiãtos et ex ancimi sententia spẽ aui
animꝰ ab aĩa dictꝰ est zenoĩ stoito aĩnꝰ ignis uidet᷑ ł hec
quidẽ qui dixi cor cerebrũ aiam̃o ignẽ uulgo Reliqͣ uo ẜ̃ngti

Expanded text:
est animi principatum tenere; aliis nec cor ipsum placet nec cerebri est animi principatum tenere; aliis nec cor ipsum placet nec cerebri quandam partem esse animum, sed alii in corde, alii in cerebro dixerunt animi esse sedem et locum; animum autem alii animam, ut fere nostri— declarat nomen: nam et agere animam et efflare dicimus et animosos et bene animatos et ex animi sententia; ipse autem animus ab anima dictus est—; Zenoni Stoico animus ignis videtur. sed haec quidem q
Abbreviated transcription (Latin):
homũculꝰ unꝰ ex młtis ꝓbabilia ꝯiectua sequẽs ultͣ
eñ quo ꝓgrediatire ꝙͣ ut ue̾i siliã uideã non habeo
Ferta dicent hii qui et ꝑcipi ea posse dicũt et se sa¬
pĩtes esse ꝓfitent᷑ 3. Tu ut uidet᷑ nos ad audiendũ
porati sumus.M. ¶2¬
Ors gͦ ip̃a q̃ uidẽt notissiã res essẽ quid sit p̾mũ
est uidendũ. sũt .n. ꝯͥ discessũ aĩ a corꝑe putant
mortem ẽẽ. Bñt qui nllũ censeãt fierĩ discessũ. sed
una anmũ et corpꝰ occide̾ añmq in corꝑe extingui.
qui discede añm censent Aln statim dissipa̾t dllii du prnarr̃e
alii semꝑ. quid si porro ip̃e aueuꝰ aut ubi aut uñ magna
dissenfro est abis cor ip̃m̃ aĩne̾ uidet̃ ex qͦ excordes uecor¬
des ꝯcordes dicũt᷑ Et nasica ille prudẽs hiis ꝯsul corculũ
dixit. et egͤgie cordatꝰ hõ Cantꝰ eliꝰ sextꝰ empedocleg
aim esse censet cordi fusũ sanguiẽ Aliis ꝑs ꝯdã aebri uisa

Expanded text:
unus e multis probabilia coniectura sequens. ultra enim quo progrediar, quam ut veri similia videam, non habeo; certa dicent i, qui et percipi ea posse dicunt et se sapientis esse profitentur. Tu, ut videtur; nos ad audiendum parati sumus. Mors igitur ipsa, quae videtur notissima res esse, quid sit, primum est videndum. sunt enim qui discessum animi a corpore putent esse mortem; sunt qui nullum censeant fieri discessum, sed una animum et corpus occidere, animumque in corpore extingui. qui discedere animum censent, alii statim dissipari, alii diu permanere, alii semper. quid sit porro ipse animus aut ubi aut unde, magna dissensio est. aliis cor ipsum animus videtur, ex quo excordes, vecordes concordesque dicuntur et Nasica ille prudens bis consul Corculum et egregie cordatus homo, catus Aelius Sextus. Empedocles animum esse censet cordi suffusum sanguinem; aliis pars quaedam cerebri visa
Abbreviated transcription (Latin):
has diuidicae maluimꝰ an ad ꝓpõitũ redire .d. ẽuꝑem
equidem utq si fieri poss s est difficile ꝯfũd̾e qͣre si
ut ista nõ disserant lib̾ari metu mort ⁊d possumus
id agamꝰ diid nõ pt̃ insihar q̃stiõẽ aioꝵ explicata
m̃e si uidet hoc illud alias m. Quod male ĩtelligo .m.
Id puto esse ꝯmodiꝰ effinet .n. ratio ut q̃c̃q u̾a sit eaꝵ
sentẽtiaꝵ qͣs exposui mors ut malũ nõ fit aut sit
bonũ põtiꝰ Nam si cor aͥ sãgnis a̾ ce̾brũ est añuuꝰ c̾te

Expanded text:
as diiudicare malumus an ad propositum redire? Cuperem equidem utrumque, si posset, sed est difficile confundere. quare si, ut ista non disserantur, liberari mortis metu possumus, id agamus; sin id non potest nisi hac quaestione animorum explicata, nunc, si videtur, hoc, illud alias. Quod malle te intellego, id puto esse commodius; efficiet enim ratio ut, quaecumque vera sit earum sententiarum quas exposui, mors aut malum non sit aut sit bonum potius. nam si cor aut sanguis aut cerebrum est animus, ce
Abbreviated transcription (Latin):
post mortem nichil est ne mors quidẽ est malum
cui ꝓrimũ tempꝰ est pꝰ mortem in quo mali nchil
esse ꝯcedit᷑ Ita ne morrend̾ quid̾ malũ est Id est. eñ
ꝑur̃iendũ esse ad id qd̾ nõ esse malũ ꝯfitenur d. ube¬
ꝙͣ ut assentias E que sũt ea q̃ te dicis meliõa moli¬
ay ut doceã. si possum nõ mͦ malũ nõ esse s bonũ
etiã ẽs̃ mortem u. nõ postulo id quid̾ aueo tñ audie
ut . ii. efficias quid uis. tñ mors ut malũ nõ sit nõ

Expanded text:
post mortem mali nihil est, ne mors quidem est malum, cui proxumum tempus est post mortem, in quo mali nihil esse concedis: ita ne moriendum quidem esse malum est; id est enim perveniendum esse ad id, quod non esse malum confitemur. Ubedicis te maiora moliri? Ut doceam, si possim, non modo malum non esse, sed bonum etiam esse mortem. Non postulo id quidem, aveo tamen audire. ut enim non efficias quod vis, tamen, mors ut malum non sit, eff
Abbreviated transcription (Latin):
apd̾ ĩferos mise̾i nõ st̾ /ne sũt quidẽ apd̾ ĩforos ulli
d. Ita prsꝰ existiõ .m. ubi sũt gͦ quos miseros dicis. a
quem locũ incolũt si .ii. sũt nuisq esse nõ pñt. d. Rege
uo nusꝙ̃ illos esse puto .m. Ig ne et̃ quid̾ d prsus ne
isto nu et tñ misebs obid nom ꝯuidẽ qr nłli sũt a iam
mallem cerberũ metueres ꝙͣ ista tã ĩꝯsid̾ate dices x.
Coud tandem .m quẽ ẽẽ negas eũdem esse dicis  ubi
d. miserũ esse u̾bi cã mn crassũ qui illas fortuãs morte
dimisc̾it miserũ gneũ põpeiũ qui tãta gła sit orbatꝰ
oẽs demqy miẜos qui hac luce careãt .m. reuoluis eodẽ.
Suit .ii. op si misei sũt Tu autẽ mͦ negabas eos esse
qui morti essẽt si igit᷑ nõ st̾ nichil pñt esse Ita nr
mise̾i quid̾ sũt u. nõ dico fortasse et qd̾ sentio Nam
ixmm istuc nõ eẽ cũ fui̾s miserrimũ pnto. qd̾ miseriꝰ¬

Expanded text:
d inferos miseri non sunt, ne sunt quidem apud inferos ulli. A. Ita prorsus existimo. M. ubi ergo suntei, quos miseros dicis, aut quem locum in colunt? Si enim sunt, nusquam esse non possunt. A. Ego vero nusquam illos esse puto. M. Igitur ne esse quidem. A. Prorsus isto modo: et tamen miseros, ob id ipsum quidem, quia nulli sunt. M. Iam mallem. Cerberum metueres, quam ista tam inconfiderate diceres. A. Qui tandem? M. Quem esse negas, eundem esse dicis. Ubi erum esse verbi cansa marc. Crassum qui illas fortunas morte dimiserit: miserum Cn. Pompeium qui tanta gloria sit orbatus. Omnes denique miseros, qui hac luce careant. M. Revolueris eodem. Sint enim oportet si miseri sint. Tu autem modo negabas, eos esse, qui mortui essent. Siigitur non sunt, nihil esse possunt: ne miseri quidem. A. Non dico fortasse etiam quod sentio. nam istud ipsum, non esse, cum fueris, miserrimum puto. M. Quid miseri
Abbreviated transcription (Latin):
None miseri sumꝰ u. que .n. pt̃ eẽ in uita iocũditas
cũ dies et noctes cogitand̃ sit iam iãq ẽẽ moriendũ
esset ĩfinitũ qͥddã et sempit̾nũ malũ habemꝰ ĩmita
Añt uideo cald̃ ad qͣm cũ sit decursũ inchil sit pretorita
extimescend B tu mͥ uide̾is epicarini acuti nec in¬
sulsi hoĩs ut ficuli sentẽciã secimo U. qͣm nõ . i. noui m.
ditã si pot̾o latiẽ. Scis .ii. me gce loqui latiõ ẜmõe nõ¬

Expanded text:
nonne miseri sumus? quae enim potest in vita esse iucunditas, cum dies et noctes cogitandum sit iam iamque esse moriendum? esset, infinitum quoddam et sempiternum malum haberemus in vita; nunc video calcem, ad quam cum sit decursum, nihil sit praeterea extimescendum. sed tu mihi videris Epicharmi, acuti nec insulsi hominis ut Siculi, sententiam sequi. Quam? non enim novi. Dicam, si potero, Latine. scis enim me Graece loqui in Latino sermone no
Abbreviated transcription (Latin):
leliũ doctos fuisse t̾ditũ est scudiosũ autẽ eũ qui
hos etate anterbat catonẽ. post u̾o lepadũ cathonẽ
usq ad hac̃ etatẽ nec ullũ habuit lumẽ latiaꝵ lrãx
q̃ illust̾nda et excitãda nobis est ut si occupati ꝓfu¬
qͦ eo magꝭ nob est elaborandũ ꝙ multi iã esse latini
libri dicũt᷑ st̾pti ĩꝯsid̾ate ab optims ilt quidẽ uiris.
sed non satis eruditis Ffieri autẽ non pt̃ ut ecc̃e ꝯͥs sõtiat
et id qd̾ sencit polite eloqui nõ possit. S mãdas guẽꝙ
lict̾is cogitatões suas qui ras neo dispone nec illustre
possit nee delctãtõẽ aligua alice litdrẽ hois ẽ ĩtẽpas¬

Expanded text:
fuisse traditum est, studiosum autem eum, qui is aetate anteibat, Catonem, post vero Lepidum Carbonem usque ad hanc aetatem nec ullum habuit lumen litterarum Latinarum; quae inlustranda et excitanda nobis est, ut, si occupati profuquo eo magis nobis est elaborandum. Multi iam esse Latini libri dicuntur scripti, inconsiderate ab optimis illis quidem viris, sed non satis eruditis. Fieri autem potest, ut recte quis sen tiat, et id, quod sentit, polite eloqui non possit. Sed mandare quendam literis cogitationes suas, qui eas nec disponere, nec illustrare possit, nec delectatione aliqua allicere lectorem, hominis est intemper
Abbreviated transcription (Latin):
piadrue an cesema si fabio noblesio hor leududa¬
tũ osset ꝑ pingẽt nõ multos poliditos etiã apud
nos futuos policlitos et parhasios fuisse. honos alit
artes des̃ ꝙ incendũt᷑ ad scudia gła. Iacẽtq ea sꝑ¬
meo iudicio gͣcis fidib p̃clare cecinisse dr̃ chemistodes¬
id omẽs nec qui nesciebat᷑ satis excultꝰ docerina
pucabat᷑. In sũmo apd̾ illos honõe geomet̾a fuit
Itaq nichil matheticꝭ illustrĩꝰ. at nos metiendi ra¬
oratorẽ cele̾i̾t᷑ ꝯplexiniꝰ. nec eũ p̃mo eruditũ aptũ

Expanded text:
ponderunt. an censemus, si Fabio, nobilissimo homini, laudi datum esset, quod pingeret, non multos etiam apud nos futuros Polyclitos et Parrhasios fuisse? honos alit artes, omnesque incenduntur ad studia gloria, iacentque ea smeo iudicio Grecie, fidibus preclare cecinisse dicitur; Themistoclesid omnes, nec qui nesciebat satis excultus doctrina putabatur. in summo apud illos honore geometria fuit, itaque nihil mathematicis inlustrius; at nos metiendi raoratorem celeriter complexi sumus, nec eum primo e
Abbreviated transcription (Latin):
ceptaui. quid in eogn̾e possũ uc eñ antea declamita¬
bam cãs qd̵ nemo me diutiꝰ fecit. sic hᶜ mͥ nũc femlis
est declamatõ. poone̾ uidebã de quo qͥs audie̾ uell ad
id a fedens a ambłans dispũbã Itaꝙ q̃nꝙ diex scolas
ut greci appellãt in totidẽ libros ꝯtuli Fiebat at itã.
Cũ is qui audre̾ uellet dixisẜ quid sib uide̾t᷑ tñ ego

Expanded text:
temptavi, quid in eo genere possem. ut enim antea declamitabam causas, quod nemo me diutius fecit, sic haec mihi nunc senilis est declamatio. ponere iubebam, de quo quis audire vellet; ad id aut sedeut Graeci appellant, in totidem libros contuli. fiebat autem ita ut, cum is qui audire vellet dixisset, quid sibi videretur, tum ego
Abbreviated transcription (Latin):
dispũtor̃s nr̃e explicẽt᷑. sic eos exponã qͣsi agat᷑ ies
nõ qͣsi narret᷑ Eego ita nascet᷑ exordiũ. . Capłm p̾mũ¬
Alũ mͥ uidet᷑ .d. esse mors . m. hiis ne qui mortui st̃
An hnis qͥbꝰ moriẽdũ ẽ .d. uc̾sq .m. est miserũ igis.
qm̃ malũ d. certe mr. ergo et hn qͥb euer̃t iã ut morerẽt᷑

Expanded text:
disputationes nostrae explicentur, sic eas exponam, quasi agatur res, non quasi narretur. ergo ita nascetur exordium: Malum mihi videtur esse mors. Isne, qui mortui sunt, an is, quibus moriendum est? Utrisque. Est miserum igitur, quoniam malum. Certe. Ergo et
Abbreviated transcription (Latin):
grena neq cũ ulla gente sũt ꝯfenda. Sue enĩ tãta
gͣuitas q̃ tãta ostãtia mag̾tudo amimi ꝓbitas fides
que tã excelles in oĩ gi̾e uirtꝰ in ullis fuit ut sit
nõ tepugutes Nam cũ apud gͦtos ãtiqͥssimnũ edoctũ
genꝰ sit poetaꝵ si quid̃ homerꝰ fuit et hesiodꝰ añ

Expanded text:
tanta gravitas, quae tanta constantia, magnitudo animi, probitas, fides, quae tam excellens in omni genere virtus in illis fuit, ut sitnon repugnantes. Nam cum apud Graecos antiquissimum doctis sit genus Poetarum. si quidem Homerus f
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ exorablẽs iudices mynos et Radamachꝰ apud quos
nec te. l. crassꝰ defendet. nec .m. anthomiꝰ nec qm̃ apd̾
gͤcos iudices res aget̾ potia adhibe̾ demoscenẽ. tibi ꝓ
te erit maxiã cõna cã dicenda. hͨ fortasse metus et
idçirco mortẽ censes sempit̾na ẽẽ malũ .d. Adeo ne me
delirad̾e censes ut ista credã mr. An tu ista nõ c̾dis di mi¬
nure uo male hercule narras .m. Cue q̃so. di qr disertꝰ
esse possem. si d̃ ista dicem. d. quis .i. nõ in huidmõicã
aut quid negocn est hec poetaꝵ et pictoꝵ portẽta ꝯuĩte

Expanded text:
inexorabiles iudices, Minos et Rhadamanthus? apud quos nec te L. Crassus defendet nec M. Antonius nec, quoniam apud Graecos iudices res agetur, poteris adhibere Demosthenen; tibi ipsi pro te erit maxima corona causa dicenda. haec fortasse metuis et idcirco mortem censes esse sempiternum malum. Adeone me delirare censes, ut ista esse credam? An tu haec non credis? Minime vero. Male hercule narras. Cur? quaeso. Quia disertus esse possem, si contra ista dicerem. Quis enim non in eius modi causa? aut quid negotii est haec poëtarum et pictorum portenta convincere?
Abbreviated transcription (Latin):
cnpra ab ullis ferisse melio̾a q̃ quidͥ digͣ statiussẽt in
qub elaboraret nam moreo instituti uite asq
domesticas ac fanuliaes nos ꝓfecto et nreliꝰ tuemur
et lauiẽtiꝰ. rem uo publicã ñti maid̾es c̾te menõit
tempauert et institut et legib Quid logͣr de e

Expanded text:
illis fecuisse meliora, quae quidem digna statuissent, in quibus elaborarent. Nam mores et instituta vitae, resque domesticas ac familiares nos profecto, et melius tuemur, et lautius. Rem vero publicam nostri maiores certe melioribus temperaverunt, et institutis, et legibus. Quid loquar de re
Abbreviated transcription (Latin):
etato nr̃a uolũtas studiũq nos ꝯpuliset. hiis gͣuissis
casibus in eud̃ portũ ex quo eramꝰ egressi magna
s om̃io uita hõm siue ie eẽ potuisẜ Tu urbes pepisti tu
dissipatos horẽs in sonotatẽ uite quocauisti. Au eis unio
Iunxisci Tu innẽtrix legũ tu ingrã moꝵ et discixliẽ
fuisti ad ce ꝯfugunꝰ a to opẽ petimꝰ cibi nos ut antea
et ax p̾ceptꝭ cius accꝰ peccãti diu̾orlitati at̾ ponẽdꝰ Ciuꝰ¬
igr̃ põtiꝰ opibꝰ utaniur ꝙͣ tuis que et uite tͣnsqllitate̾
neglecta a plisq etiã uituꝑet᷑ uituꝑare quisꝙ uite pa¬
dentẽ et hͦ parrindio se inq̃nae᷑ audet et tã doie ĩiͣtꝰ¬
esse ut eã accusat qͣ uerõi debeãt etiã si ninꝰ ꝑciꝑe
potuisset S ut oppĩor hir error et ħ in doctorũ adinis
offusa caligo est ꝙ cãdlonge detro respue̾ nõ prp̃ nec¬
Nt̃

Expanded text:
etatis nostrae voluntatis studiumque compulisset, his gravissimis casibus in eumdem portum ex quo eramus egressi, magnased omnino vita hominum sine te esse potuisset? Tu urbes peperisti, tu dissipatos homines in societatem vitae convocasti, tu eos inter iunxisti: tu inventrix legum, tu magistra morum, et difciplinae fuisti. Adte confugimus: a te opem petimus: tibinos, ut antea et ex praeceptis tuis actus, peccantis immortalitati ante ponendus. Cuiusigitur potius opibus utamur quam tuis, quae et vitae tranquillitatem neglecta a multis etiam vituperetur. vituperare quisquam vitae parenteccuset, quam vereri deberet, etiamsi minus percipere potuisset? sed, ut opinor, hic error et haec indoctorum animis offusa caligo est, quod tam longe retro respicere non possunt
Abbreviated transcription (Latin):
qui eas d̃flamato aĩo ꝯmpiscut̾ Totꝰ no iste qui uolgo ap¬
pellat᷑ omor nec hercule duenio quo alio noie possit appella̾i
cante leiitatꝭ est ut nchil uideã qd̾ putẽ ꝯferẽ quẽ cealiꝰ

Expanded text:
qui eas inflammato animo concupiscunt. totus vero iste, qui volgo apqui eas inflammato animo concupiscunt. totus vero iste, qui volgo appellatur amor—nec hercule invenio, quo nomine alio possit appellari—, tantae levitatis est, ut nihil videam quod putem conferendum. quem Ca
Abbreviated transcription (Latin):
leticia turpis est it si rideͬ ꝯcessũ fit uituxet᷑ cũ cachinatõ
Ini nod uino est ħ fusio admi in leticã quo in doloe ꝯrroctio
Badẽꝙ leuitate cupiditas est ni appetendo qua letraaĩ fru¬
endo Et ut minis affenti molestia sis annu elati leticia
ide leues Et nũ nunde eg̾tudĩs sit mał aut̾ alier̃s uoluptatẽ
capere leticie utꝙ õmaĩtate et fr̾itate quadã ꝓponẽda casti¬
gari solet dcq ut ꝯfidere decet tuue nõ decet. sic gaude᷑ deg
letari nõ decet. Qm̃ docendi causa a gaudio letiçiã diston¬
guimꝰ Illud iã sup̃diximiꝰ ꝯtractõe admirctẽ fic̾i nũꝙͣ posse
elatoem̃ posse dlit̾ eĩã uedamꝰ ille gaudet hector leiꝰ sud
laudai nio abste pat̾ a laudato uiro alitͤ ille apd trabeã
leua deliuita argento nũ cũ obẜuab̃ meũ quid uelim quid
studeã Au̾re nẽs digito ĩpellã Ianuã. fores patebũt de rp¬
dicet fortunã ip̃am añ ibo fortiũs meis ħ leticia qͣniturpis

Expanded text:
ia turpis est. Ut si irridere concessum sit, vituperetur tamen cachinatio. Eodem enim vitio est effusio animi in laetitia, quo in dolore contractio, eademque levitate cupiditas est in appetendo, qua laetitia in fruendo. Et ut nimis afflicti molestia, sic animi elati laetitiae aegritudinis sit, malis autem alienis voluptatem capere laetitiae, utrumque immanitate et feritate quadam proponenda castigari solet; atque ut cavere decet, timere non decet, sic gaudere decet, laetari non decet, quoniam docendi causa a gaudio laetitiam distinguimus; illud iam supra diximus, contractionem animi recte fieri numquam posse, elationem posse. aliter enim Naevianus ille gaudet Hector: Lae/tus sum lauda/ri me abs te, pa/ter, a laudato/ viro, aliter ille apud Trabeam: Le/na deleni/ta argento nu/tum observabi/t meum, Qui/d velim, quid stu/deam. adveniens di/gito impellam ia/nuam, Fo/res patebunt. de i/npdicet: Fo/rtunam ipsam antei/bo fortuni/s meis. haec laetitia quam turpis
Abbreviated transcription (Latin):
plois aucͣte depetat᷑ apud quẽ sepe her oro usurpata ẽ
ut nichil p̃t᷑ u̾tutẽ dice̾s bonũ uelut in gorgia. socratos
de ꝑsarũ quid̃ rege magno potes dice᷑. beatꝰ ne sit An
egi possim cũ ignorẽ ꝙͣ sit doctꝰ ꝙͣ uir bonꝰ Quid tu se¬
in eo si tani uitã bertã beritã putas. Ita prsus existimo¬

Expanded text:
Platonis auctoritate repetatur, apud quem saepe haec oratio usurpata est, ut nihil praeter virtutem diceretur bonum. velut in Gorgia Socrates, de Persarum quidem rege magno potes dicere, beatusne sit?—an ego possim, cum ignorem, quam sit doctus, quam vir bonus?—quid? tu in eo sita
Abbreviated transcription (Latin):
uidet᷑ no dem̃ btam̃ uitã hic in una u̾tute pone ERiiduo
ini epithapħio Quoͦ sdem. Nam cui uiro Inq̃t in seiposo
apta sunt omia q̃ ad btẽ uiuend ferut̃ nec suispenso
aliorũ a̾ bono casu aut ꝯͣrio pendere ox altͤiꝰ enent
mod̾atꝰ hic fortꝭ et hic sapiẽs hic et nastẽtibꝰ ot cadẽ¬
tibꝰ cũ reliquis ꝯmodis tã maxie̾ libis xarebit et¬

Expanded text:
eatam vitam in una virtute ponere? Quid vero? in Epitaphio quo modo idem? nam cui viro inquit ex se ipso apta sunt omnia, quae ad beate vivendum ferunt, nec suspensa aliorum aut bono casu aut contrario pendere ex alterius evenmoderatus, hic fortis, hic sapiens, hic et nascentibus et cadentibus cum reliquis commodis, tum maxime lib
Abbreviated transcription (Latin):
Dlt qui diffidit beatꝰ̃ eẽ quis pr̾ Ar diffidit nrce ẽ / qui
bona dund̃ extito Qui eiũ potit̾ aut corꝑis firmitate
aut fortuẽ stablitate ꝯfidere dit qui nͥ stabili et fixo e
ꝓmanẽte bono beatꝰ eẽ nemo pr̃ Quid gͦ eiusinodi
istorĩ sc̃tẽna ẽ ut mͥ laconis illud ditm̃ nicadẽ uideatur
qui glanti ciudã mͤcatoi ꝙ multas naues in oem or̃a
matũtiuã duuisisset nõ sane optabił quid̃ ista ĩq̾t rudẽtib
apta fortuã an dubiũ ẽ qn nchil sit hũd̃ in ro geriere
qui uita ꝯplectit᷑ si id possit auucti nichil .i. arescẽ nichil¬
extĩqu nichil cade̾ debet eorũ in quibꝰ uita bta ꝯsistit
Is dicit nõ qͥ euitꝰ nocet. s qui nichil nocet sic siĩ metu.
Is hñdus est non qui parũ metuit. sed qui oĩo qnetu
uacat Que est enĩ alia fortitudo inisi adnu affecctõ cũ
in adeũdo ꝑicło et in laboe̾ ac doloe patiẽs tñ ꝓculas

Expanded text:
fidit, beatus esse qui potest? at diffidat necesse est, qui bona dividit tripertito. qui enim poterit aut corporis firmitate aut fortunae stabilitate confidere? atqui nisi stabili et fixo et permanente bono beatus esse nemo potest. quid ergo eius modi istorum est? ut mihi Laconis illud dictum in hos cadere videatur, qui glorianti cuidam mercatori, quod multas navis in omnem oram maritimam demisisset, non sane optabilis quidem ista inquit rudentibus apta fortuna. an dubium est quin nihil sit habendum in eo genere, quo vita extingui, nihil cadere debet eorum, in quibus vita beata consistit. is dicitur, non qui leviter nocet, sed qui nihil nocet, sic sine metu is habendus est, non qui parva metuit, sed qui omnino metu vacat. quae est enim alia fortitudo nisi animi adfectio cum in adeundo periculo et in labo
Abbreviated transcription (Latin):
flãmat nuna quã tũ cupidi ͭ  cũ libidinẽ durmiꝰ ipote̾¬
tiã qͣmidã animi a temꝑõtia et mod̾atõs plimũ dissi¬
dentem Que si qñ ea dop̾cae̾t̾ id quod ei fuit᷑ ꝯcupitũ
tũ affert alactate ut nichil eẽ ostet quid agat ut ille
qui uoluptatẽ admi nimiã sũmũ etrorẽ eẽ arburas
Eorũ igit̃ maloꝵ in una uirtute poĩta sana ͦ Qiud ac̃i

Expanded text:
quam tum cupiditatem tum libidinem dicimus, inpotentiam quandam animi a temperantia et moderatione plurimum dissidentem. quae si quando adepta erit id quod ei fuerit concupitum, tum ecferetur alacritate, ut nihil ei constet, quod agat, ut ille, qui voluptatem animi nimiam summum esse errorem arbitratur. eorum igitur malorum in una virtute posita sana
Abbreviated transcription (Latin):
in tẽpꝰ aliud dũ deferuestat Ita deferuestoͤ aut certe sig̃t
ardorẽ adiui in uita rõẽ excitatũ Ex quo illud lauda᷑ archise
Qui c̃ uilleco factꝰ est nratior quo te in inq̃t accepissẽ iusi
terot ꝙ defecisset per irã ut alexadrũ regẽ uidemꝰ q̃ cũ
int̾eruisset clitũ familiarẽ ip̃iꝰ uixa se manꝰ abstima
Tanta uis fuit pertendi quibꝰ cogintx quis ẽ qui dubitet

Expanded text:
tempus aliud, dum defervescat ira. defervescere autem certe significat ardorem animi invita ratione excitatum. ex quo illud laudatur Archytae, qui cum vilico factus esset iratior, quo te modo inquit accepissem, nisi niteret, quod fecisset per iram? ut Alexandrum regem videmus, qui cum interemisset Clitum familiarem suum, vix a se manus abstinuit; tanta vis fuit paenitendi. quibus cognitis quis est qui dubitet
Abbreviated transcription (Latin):
et sapiẽtẽ amaturũ dicut̃ et amorẽ ip̃m cognatũ anuatie
facionde ex płchritudĩs spẽ diffimũt. qui si qͥs est in
rerũn᷑a sino sollcitudir sine desiderio sine cura sine
aut nõ multũ ab d̾sama qualis in lencadia est. Si quid
suuit dsanus uidet᷑ eto suis ad q̃s t̾ͥgedias effecit. Et

Expanded text:
 amaturum esse dicunt et amorem ipsum conatum amicitiae faciendae ex pulchritudinis specie definiunt. qui si quis est in rerum natura sine sollicitudine, sine desiderio, sine cura, sineaut non multum ab insania, qualis in Leucadia est: si quidesic insanus videtur etiam suis. at quas tragoedias efficit! Te,
Abbreviated transcription (Latin):
titulꝰ hic delitãt insigius et pulcher pictagora socrate
platore digssineꝰ indiocat am̃ illa quoꝵ splendot̾ capid̃r
uoce ꝓoficeri se neq fortuẽ ipetu nec multitudĩe opioe
nec doloe nec pauꝑtate t̾reri. Oiãq q̃ fibi insese e
posita nec etiã quidꝙͣ reͣ sũã potãtem qͥd diicat̃ in bor¬
net h̃ et he lõqui q̃ suĩ magni medcd et alti uicr̃ ut¬

Expanded text:
titulus hic delectat insignis et pulcher, Pythagora Socrate Platone dignissimus, inducant animum illa, quorum splendore capiuntur, voce profiteri se neque fortunae impetu nec multitudinis opinione nec dolore nec paupertate terreri, omniaque sibi in sese esse posita, nec esse quicquam extra suam potestatem, quod ducant in bonis. nunc et haec loqui, quae sunt magni
Abbreviated transcription (Latin):
eũ dscructos et ornatos tñ sapiẽtes cũ uiros bonos dinꝰ
uideamꝰ qui dicendi st br̃i Etquid hos existĩo q̃ st̃d boĩs
nullo adiuc̃to malo neq ułła alia hunt ubo nõ beatio
dicimꝰ Dubrecta notio est iͥ fecretis malis oõubꝰ curnu¬
lata bonoꝵ ꝯplexio haue assequi u̾tꝰ si quidꝰ p̃t̾ ipam̃¬

Expanded text:
us instructos et ornatos tum sapientis, tum viros bonos dicimus. videamus, qui dicendi sint beati. equidem eos existimo, qui sint in bonis nullo adiuncto malo; neque ulla alia huic verbo, cum beatum dicimus, subiecta notio est nisi secretis malis omnibus cumulata bonorum complexio. hanc assequi virtus, si quicquam
Abbreviated transcription (Latin):
omniã et si alio loco disputata. Qd̾ in ita esset cur stonꝰ
si eẽt quesitũ satꝭ ne ad bcẽ uiuend uirtꝰ posset multa
dicere ciui satꝭ esset cũdere se añ donusse nchil bonũ eẽ
nisi qd̵ honestũ eer̃ hoc ꝓbato ꝯsequẽs eẽ beatã uitã
u̾tute ẽẽ ꝯtentã Et quomiͦ hoc sit ꝯsequẽe Ilo sit Illud
aliud sit bonũ si tñ nõ agut̾. sirnã et de honesto et de
sumobono seꝑatĩ libri sunt et cũ no effinat satꝭ magͣm

Expanded text:
omnia, etsi alio loco disputata sunt. quod ni ita esset, cur Stoicus, si esset quaesitum, satisne ad beate vivendum virtus posset, multa diceret? cui satis esset respondere se ante docuisse nihil bonum esse nisi quod honestum esset, hoc probato consequens esse beatam vitam virtute esse contentam, et quo modo hoc sit consequens illi, sic illud aliud sit bonum. sed tamen non agunt sic; nam et de honesto et de summo bono separatim libri sunt, et cum ex eo efficiatur satis magnam
Abbreviated transcription (Latin):
Ain tota prõe ea que ꝑtinẽt ad animi ꝑturbatoe una
iudicio susceptas om̃es uolũtaias hic Igit᷑ error est eriprẽdꝰ
hia det̾henda opĩõ atq ut ĩ mãł opiãte tollabliã fit in bonis
sedatiõa sũt efficienda eaq magna et letabliã dicut̾ dtq
auꝑiꝰ. alia tumdꝰ corrigendꝰ atq erat facile sequẽtẽ xam

Expanded text:
in tota ratione ea, quae pertinet ad animi perturbationem, una  omnis iudicio susceptas, omnis voluntarias. hic igitur error est eripiendus, haec detrahenda opinio atque ut in malis opinatis tolerabilia, sic in bonis sedatiora sunt efficienda ea quae magna et laetabilia ducuntur. atque anxius, alia timidus corrigendus. atque erat facile sequentem eam
Abbreviated transcription (Latin):
eũ qui se e. rupe p̃cipitauit sustineͤ secũ uelit ut eñ
id non pr̾ sic adiuꝰ ꝑt̾batꝰ et nicctatꝰ nec cohibe̾ sept̃ nec
certe pesti fere st Igis etiã suscepte ꝯtiuuo in magna pestꝭ
parte uersant᷑ ertem̃ seipẽ ĩpellũt ubi semel a rõẽ
discessũ ẽ Ipãq sibi dbocillitas iudulget in altũꝙ ꝓuehr̃
imprudẽs nec reꝑpit locũ ꝯsistendi. Qobrẽ nichil int̾est
uerũ mod̾atas ꝑtur batoẽs aꝓbet̃ an mod̾atã diustiniã

Expanded text:
ecipitaverit sustinere se, cum velit. ut enim id non potest, sic animus perturbatus et incitatus nec cohibere se potest nec,certe pestiferae sunt: igitur etiam susceptae continuo in magna pestis parte versantur. etenim ipsae se impellunt, ubi semel a ratione discessum est, ipsaque sibi imbecillitas indulget in altumque provehitur imprudens nec reperit locum consistendi. quam ob rem nihil interest, utrum moderatas perturbationes