comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
brute mc̃e nͥi qͥd arbit᷑e philosophari Nã quid possum
p̃ẜtun nnchil agẽs age meliꝰ ẜ nõ pautꝭ ut ille difficile est
enũ in xhiã ał phĩe pauta esse ei nota cui nõ sit a plu̾a
aut oiã Nã nec panca nsi e mulx eligi pr̃t nec qͥ pauta
cupata atz ut neoptolerm erat nlitai paucaip̃a młtũ sepe
ꝓsunt et ferũt fructꝰ s nõ tãtos quãti ex uniu̾sa phiã ꝓcipi¬

Expanded text:
em esse arbitror philosophari—nam quid possum, praesertim nihil agens, agere melius?—sed non paucis, ut ille. difficile est enim in philosophia pauca esse ei nota, cui non sint aut pleraque aut omnia. nam nec pauca nisi e multis eligi possunt nec, qui paucacupata atque, ut Neoptolemi tum erat, militari pauca ipsa multum saepe prosunt et ferunt fructus, si non tantos quanti ex universa philosop
Abbreviated transcription (Latin):
addicti et ꝯsecͣti sũt eaq ncãitate ꝯst̾iti ut etiã que nõ ꝓbari
soleant ea cogant᷑ ꝯstãtie causa deffende nos qui sequene
ꝓbabilia nec ut̾ quã id qd̾ ur̃isilẽ occ᷑rat ꝓgridi possuꝰ et re¬
felle sine ꝑtinatia et refelli sine iracũdia pati sumꝰ Quod¬
si hic scudia tradita erũt ad mrõs ne bibliothetis quid̾ greci
egebunꝰ in quib młtitudo infinita libroꝵ ꝓpr̃ eorũ ẽ nĩ¬
titudinẽ qui sc̾pserũt. E adem enũ dicũt a muly ex quo li¬
bris omñia referserũt x accidet etiã nr̃is se ad ħ studiã ples
ꝯfluxerĩt E eos si possumꝰ excitemꝰ qui lib̾alit᷑ erudia o¬
distũcte neq distbute neq elegant᷑ noq ornate seribe̾ litor

Expanded text:
addicti et consecrati sunt eaque necessitate constricti, ut etiam, quae non probare soleant, ea cogantur constantiae causa defendere: nos, qui sequimur probabilia nec ultra quam id quod veri simile occurrit progredi possumus, et refellere sine pertinacia et refelli sine iracundia parati sumus. Quodsi haec studia traducta erunt ad nostros, ne bibliothecis quidem Graecis egebimus, in quibus multitudo infinita librorum propter eorum est multitudinem, qui scripserunt. eadem enim dicuntur a multis, ex quo libris omnia referserunt. quod accidet etiam nostris, si ad haec studia plures confluxerint. sed eos, si possumus, excitemus, qui liberaliter eruditi adistinct
Abbreviated transcription (Latin):
eo ipa ꝑ quẽ in̾au herculo digna d epicuo hoi aspoo et
duro nõ est hic sato in phalandris tauro si erit dicet ꝙ̃ suaue
est ꝙ̃ hoc nõ ma Euaue etiã aut paꝵ est si nõ amarũ dit
id quidem illiipĩ qui dolorẽ esse malũ negãt non solent᷑
dice̾ cuꝙ̃ suaue ẽẽ cruciaĩ asperũ difficile odiosũ ꝙ̃ nam dig̃t

Expanded text:
eo ipso, per quem iuravi, Hercule, digna; sed Epicuro, homini aspero et eo ipso, per quem iuravi, Hercule, digna; sed Epicuro, homini aspero et duro, non est hoc satis: in Phalaridis tauro si erit, dicet: quam suave est, quam hoc non curo! suave etiam? an parum est, si non amarum? at id quidem illi ipsi, qui dolorem malum esse negant, non solent dicere, cuiquam suave esse cruciari: asperum, difficile, odiosum, cont
Abbreviated transcription (Latin):
na ipã et quedã gno̾sa uirtꝰ statĩ respuit destinẽ dolorẽ sũ¬
niũ malũ dice̾ oppodtoq dedecoe sentẽtia depellẽ in eomisa
tanti ꝙ adipisti cũm doloe corꝑis uelit hgͥ dolorẽ sũmũ
malũ sibi esse ꝓsuaseis Quod porro quis ignonuniã qͣm
turpitudinẽ noñ ꝑculeit ut effugiat dolorẽ. siid sũmũ malã¬
decur̾it Qius autẽ nõ miser nõ mͦ tũt cũ p̾met᷑ sidmis
dolõib si in hiis est sũmũ malũ s etiã tũ stiet sibud pose
euĩrr Et quis est cui nõ possit ita fit ut oĩo nomo pos¬
sit esse boatꝰ. met dorꝰ quidẽ ꝓfcce aũ btm̃ putat cuiꝰ exido¬
rat corpus bene ꝯstitutũ sit et exploatũ ita semper fore
Quis autẽ est iste cuiid exploatũ possit esse. Ꝙpicuru
u̾o ea dicit ut quid̃ mͥ risus Captate uideat᷑ dffruat ni
quodã loco si urat᷑ saprẽs si cruciet᷑ expectas fortasse dũ
dicat patiet᷑ ꝑforet nõ sucadbet magͣ me hertule laꝰ et

Expanded text:
et quaedam generosa virtus statim respuit, ne scilicet dolorem summum malum diceres oppositoque dedecore sententia depellerere, in eo tanti, quod adipisci cum dolore corporis velit, qui dolorem summum malum sibi esse persuaserit? quam porro quis ignominiam, quam turpitudinem non pertulerit, ut effugiat dolorem, si id summum mal tunc, cum premetur summis doloribus, si in his est summum malum, sed etiam cum sciet id sibi posse evenire? et quis est, cui non possit? ita fit, ut omnino nemo esse possit beatus. Metrodorus quidem perfecte eum beatum putat, cui corpus bene constitutum sit et exploratum ita semper fore. quis autem est iste, cui id exploratum possit esse? Epicurus vero ea dicit, ut mihi quidem risus captare videatur. adfirmat enim quodam loco, si uratur sapiens, si crucietur—expectas fortasse, dum dicat: patietur, perferet, non succumbet; magna mehercule laus et
Abbreviated transcription (Latin):
C yobrẽ ꝯm̃ ꝙͥadmod̾ dicat̃ ip̃i nõ laborãt cur legendi sut
iusi ip̃i int̾se quiid̃ sentiũ nõ ĩcelligo nã ut płoem eliqs q
socͥticos et deĩceps eos qui ab hiis ꝓfecti sũi legũt omis eto
qui illa aut nõ ꝯꝓpbãt aut nõ studi osissiẽ ꝯsuitãt᷑ epyniꝵ
cutẽ et met̾dorũ nõ fere p̃t̾ suos qͥs quã in mans siun

Expanded text:
 quem ad modum dicant ipsi non laborant, cur legendi sint nisi ipsi inter se qui idem sentiunt, non intellego. nam, ut Platonem reliquosque Socraticos et deinceps eos, qui ab his profecti sunt, legunt omnes, etiam qui illa aut non adprobant aut non studiosissime consectantur, Epicurum autem et Metrodorum non fere praeter suos quisquam
Abbreviated transcription (Latin):
nichil deuĩctiabit eotñ simꝰ aĩo ut horribilõ dre illũ aliis
nobis faustũ puteꝰ nnchilg in malis ducamꝰ ꝙ sit uel a diis
ĩmoͬrlib uel a natua parente om̃ ꝯscitutũ Non .ii. temere
nec fortiuto sati et cati sumꝰ. s ꝓfecco fuit q̃dã iuis q̃ ꝯsuilet
gñ hũano. s id gignõt dalet qd cũ exanhelauiss oẽs laboes

Expanded text:
nihil denuntianihil denuntianobis faustum putemus nihilque in malis ducamus, quod sit vel a diis inmortalibus vel a natura parente omnium constitutum. non enim temere nec fortuito sati et creati sumus, sed profecto fuit quaedam vis, quae g
Abbreviated transcription (Latin):
oroĩs nõ defuit Clare uo mortes ꝙ prĩa appetite non solũ
gliose rethoib. s etiã ueate uidõe solent Repoetũt ab ericior
nosti si nõ esset ornata regio qd̾ oraculũ erat datũ sirex
int̾fectꝰ eẽt uice̾tes achenas foe menecheꝰ nõ p̃c̾nutes q¬
nirudas iuget̾ nr̃os nõ norũt quos enidare longũ ẽ Ita st̃¬
multi quib uidebinꝰ optabiles fuisse mortes cũ gla Que
cũ ita sũ magna tũ loquẽtia estiucend̾ ditqꝵ ita uelut e supioe
desistant Ilam si sup̃mꝰ ille dies non extintor̃ s ꝯmun᷑
funa fletu faxit ditu̾s ille sopiẽs. Mors mea ne careat lac̾¬
mis liquamꝰ aminis. Merorẽ ut celebrẽt fun̾a cũ gemitu Nos
u̾o si quid tale accide̾it ut a deo denũtiatũ uideat᷑. ut exeamꝰ
e uita leti et agẽtes grãs pareamꝰꝰ enuttiq nos e custodra
et leuoi uiiclis arbitmur ut aut in etiã et plene on nraz
domũ renugremꝰ aut oñi seusu molestiaꝙ careamꝰ diuãt

Expanded text:
ppetitae non solum gloriosae rhetoribus, sed etiam beatae videri solent. repetunt ab Erechtheo, nosci, si esset ornatu regio, quod oraculum erat datum, si rex interfectus esset, victnondas viget. nostros non norunt, quos enumerare magnum est: ita stes fuisse cum gloria. Quae cum ita sint, magna tamen eloquentia est utendum atque ita velut superiore e desistant? nam si supremus ille dies non extinctionem, sed co inquit nec funera fletu faxit! at vero ille sapiens: Mors mea ne careat lacrimis: linquamus amicis Maerorem, ut celebrent funera cum gemitu. nos vero, si quid tale acciderit, ut a deo denuntiatum videatur ut exeamus e vita, laeti et agentes gratias pareamus emittique nos e custodia et levari vinclis arbitremur, ut aut in aeternam et plane in nostram domum remigremus aut omni sensu molestiaque careamus; sin autem
Abbreviated transcription (Latin):
uid deoꝵ ĩmiorliũ iudina solẽt in stolis ꝓferre de morte
net uo ea fuige ipĩ ẜ hero doto aucoe aliisq plidilꝰ pͥmũ
argie saĩdoꝵꝭ cluobis et biuoto filii p̃dicãt᷑ Nota fabula ẽ Cũ
riũ illã ad sollep̃ne et statutũ sac̾ficiũ curru uehi ius eẽt
satis Ionge ab oppido ad fanũ morarẽ: ꝙ uimẽta tñt iuĩios
hni quos mõ nominã uesce posita corꝑa oleo ꝑmixerũt ad

Expanded text:
 Deorum inmortalium iudicia solent in scholis proferre de morte, nec vero ea fingere ipsi, sed Herodoto auctore aliisque pluribus. primum Argiae sacerdotis Cleobis et Bito filii praedicantur. nota fabula est. cum enim illam ad sollemne et statutum sacrificium curru vehi ius esset satis longe ab oppido ad fanum morarenturque iumenta, tum iuvenes i quos modo nominavi veste posita corpora oleo perunxerunt, ad
Abbreviated transcription (Latin):
Re quo igit᷑ loco est m Credo equidẽ in capite e
is fac igneã fac spi̾abiłe. nichil ad id de quo aginus
Illud mͦ uideto ut deũ noris et si ei̾tmores ignores et
locũ et faciẽ. sic aimiũ tuũ notũ tibi esse oport̾e Qtiã¬
si egnores et locũ et formã In amini autem cog̾tioẽ

Expanded text:
n quo igitur loco est? credo equidem in capite et sed fac igneam, fac spirabilem: nihil ad id de quo agimus. illud modo videto, ut deum noris, etsi eius ignores et locum et faciem, sic animum tibi tuum notum esse oportere, etiamsi ignores et locum et formam. in a
Abbreviated transcription (Latin):
cheodorũ philosophũ nobilẽ nõne miam᷑ cui cũ lisimachꝰ
rex crucẽ nunaret᷑ istꝭ queso inq̃t ista horribliã minitare
purp̾atꝭ tuis Theodori quid nichil int̾est hiine ansulli¬
me prtrestat Ciiꝰ hoc dic̃o ãmoneor ut aliqͥd enã de
huãnatõe et sepultita dicend̃̾ existimẽ. Q¬

Expanded text:
Theodorum, philosophum non ignobilem, nonne miramur? cui cum Lysimachus rex crucem minaretur, istis, quaeso inquit ista horribilia minitare purpuratis tuis: Theodori quidem nihil interest, humine an sublime putescat. Cuius hoc dicto admoneor, ut aliquid etiam de humatione et sepultura dicendum existimem, r
Abbreviated transcription (Latin):
fama Curiũ fabritiũ. calatimũ duos scipiones duos affricaõs
quoꝵ silĩtudinẽ a quã qui arripuei̾t non eã fama ppłari
uidet̾ laconis illa uox qui nũ rodiꝰ diagoras olimpirnises
nobilis uno die duos suos filios iuctoris olipie uidiss ar¬
cessit ad senẽ et gͣculatꝰ morẽ diagõa inquit Non encon in
celũ ascensurꝰ es magͣ hic et nimuũ fortasse gͤci putãt uł
tñ potiꝰ putabãt Isq qui ħ diagos dixit ꝑ magnũ existiãns
crisolun pionicas una e domo ꝓdre cũctai illũ dintiꝰ ĩ uita
fortuẽ obiectu ĩutile putabat illi Ego autõ e̾ ꝯ̃d. ꝙ saciseer¬
mortuos esse s obeã cam ꝯcendi ut plu̾a dicem ꝙ in dostaeio
dolorem modice ferre debenꝰ ne nosietipõs amas uideanõ
Illa suspomio ĩtollabili doloe cruciat si opineñ eos quilꝰ ortati
simiꝰ esse cũ aliqͥ sensu in hys malis quibus ulgo oponiãt᷑
hanc excutẽ opioĩ imenpi uolui radicitꝰ esq fuisse forsi¬
tasse longior

Expanded text:
Africanos, quorum similitudinem aliquam qui arripuerit, non eam fama populari, videtur Laconis illa vox, qui, cum Rhodius Diagoras, Olympionices nobilis, uno die duo suos filios victores Olympiae vidisset, accessit ad senem et gratulatus: 'morere, Diagora' inquit; non enim in caelum ascensurus es. magna haec, et nimium fortasse, Graeci putant vel tum potius putabant, isque, qui hoc Diagorae dixit, permagnum existimans tris Olympionicas una e domo prodire cunctari illum diutius in vita fortunae obiectum inutile putabat ipsi. Ego autem tibi quidemortuos esse—; sed ob eam causam contendi ut plura dicerem, quod in desiderio  susceptum dolorem modice ferre debemus, ne nosmet ipsos amare videamur; illa suspicio intolerabili dolore cruciat, si opinamur eos quibus orbati sumus esse cum aliquo sensu in is malis quibus volgo opinantur. hanc excutere opinionem mihimet volui radicitus, eoque fui fortasse longior.
Abbreviated transcription (Latin):
aliqͦ maioi scudio ac arte u̾sans quoꝵ q̃ta mẽs sit dif¬
ficile est existiãre Ita młta meminerãt Quorsus igit
hec spectat orõ q̃ sit illa uis et nũ ĩtelligẽ̾d̾ puto non
est certe nec cordis nec sãgiũs nec cebri nec athomoꝵ
aĩa sit ignis ne nestio nec me pudet ut istos fat
nestire quod nestiã Illud si ulla alia de re obscu̾a affirre
possem aia siuę ignis sit aũd cũ irarẽ esse dĩmĩ Quid
enĩ obsecͦ te dra no tͥ hoc nebuloso et caligioso celo. aut
sata a ꝯc̾ta õẽ uide tanta uis medrie. si quid sit hoc

Expanded text:
 studio et arte versantur, quorum quanta mens sit, difficile est existimare; ita multa meminerunt. Quorsus igitur haec spectat oratio? quae sit illa vis et unde sit, intellegendum puto. non est certe nec cordis nec sanguinis nec cerebri nec atomorum; animae sit ignisne nescio, nec me pudet ut istos fateri nescire quod nesciam: illud, si ulla alia de re obscura adfirmare possem, sive anima sive ignis sit animus, eum iurarem esse divinum. quid enim, obsecro te, terrane tibi hoc nebuloso et caliginoso caelo aut sat
Abbreviated transcription (Latin):
in sepulchro putat mortuũ magra culpa pelopis qui nõ
erudiẽt filiũ nec docuit qͣts ess quid q curandũ Q4ͫi¬
Eͥd quid singlõꝵ opĩdes aĩadu̾tã cũ nationũ ualos
erroes ꝑspice̾ cũ liceat Condit egiptii mortuos
et eos ẜuãt domi ꝑse etꝭ cet̾a circũlitos ꝯdũt et ꝙͥ maxiẽ
ꝑmancãt diut̾na corꝑa magoꝵ mos ẽ nõ huiae corꝑa¬

Expanded text:
in sepulcro putat mortuum; magna culpa Pelopis, qui non erudierit filium nec docuerit, quatenus esset quidque curandum. Sed quid singulorum opiniones animadvertam, nationum varios errores perspicere cum liceat? condiunt Aegyptii mortuos et eos servant domi; Persae etiam cera circumlitos condunt, ut quam maxime permaneant diuturna corpora. Magorum mos est non
Abbreviated transcription (Latin):
oculis odiosa recitas libe̾is orbitas ualet ħ in uiuis mor¬
tuoꝵ auto nõ mͦ uite ꝯmodis. sed ne uita quidẽ ip̃a car¬
ammal carẽt . De mortius Ioquor qui nulli sũt nos
qui suniꝰ nũ aͥ si cornib ca̾emꝰ aut pẽnis se qͥ dix̾it
certe nemo Eiuidita qꝵ cũ nõ hẽas qd̾ tibi nec usu nͨ
n᷑a sit aptũ nõ tares etiã si sentias te nõ hr̃e hoc
in morte sit ut mĩma quidem suspomo sensꝰ ⁊̃ lĩqͣt᷑ hor
igit᷑ ꝓbe stabilito et fixo illd̾ excutiẽd̾ est ut stiatur
quid sit careͤ ne rlĩqͥt᷑ aquid errois in u̾bo care̾ igi᷑
hoc sig̃ficat ege̾ ro ꝯd̾ hr̃e nelis mest eñ uelle in ca¬
rendo nisi cũ sit tãꝙ̃ in febri d̾ alia quadã notõe uerbi
d̾ enũ alio m etiã carere cũ ãqͥd nõ hẽas et nõ hr̃e te
sontias. etã si id facile patiae carẽ in morte non d̾
nec enũ eet dolend̾ dicit᷑ tb illd̾ bono care̾ qd̾ est malũ

Expanded text:
oculis, odiosa caecitas; liberis, orbitas. valet hoc in vivis, moroculis, odiosa caecitas; liberis, orbitas. valet hoc in vivis, mortuorum autem non modo vitae commodis, sed ne vita quidem ipsa quisquam caret. de mortuis loquor, qui nulli sunt: nos, qui sumus, num aut cornibus caremus aut pinnis? ecquis id dixerit? certe nemo. quid ita? quia, cum id non habeas quod tibi nec usu nec natura sit aptum, non careas, etiamsi sentias te non habere. hoc in morte sit, ut ne minima quidem suspicio sensus relinquatur—hoc igitur probe stabilito et fixo illud excutiendum est, ut sciatur, quid sit carere, ne relinquatur aliquid erroris in verbo. carere igitur hoc significat: egere eo quod habere velis; inest enim vellia quadam notione verbi. dicitur enim alio modo etiam carere, cum aliquid non habeas et non habere te sentias, etiamsi id facile patiare. ita carere in morte non dicitur; nec enim esset dolendum; dicitur illud: bono carere, quod est malum.
Abbreviated transcription (Latin):
sensũ anusit maloꝵ pompeio nr̃o familiãi cũ gͣuit᷑ eg̾taret
meapoli meliꝰ ficm est Coronati ineapolitcũ fuerãt in mirũ
enã puteolani dolgo ex oppidis publia gtulabãt᷑ Iuepotum
sane negotiũ et gdeculũ sed cñ forͣtũ ut ͫ igit᷑ si camen eẽt
extuntꝰ a bonis reb an a malis discessiss. Certe a nise is Mon¬
peliquisset nõ ux ytalia fugisset nõ excitu fuso undꝰ in
ẜuorũ ferrũ et manꝰ incidisset non liberi deleti nõ fortũs
omẽs a uictõĩb posside̾nt᷑ Qui si mortẽ tũ obisset in am¬
plissinus fortiũs occidisẜ is ꝓpagator̃ te quo ꝙͣtas ꝙͣi̾tredi¬
aretelli serat sibi q̃sd fortumã periũ qͥsi aut plues Rortudo
sẽ ꝙͣd felices aut certi quidꝙͣ sit ꝓ̃ reb hũanis aut spoerae
Q dhocipsũ ꝯcedat᷑ boĩs reb hoiẽs morte Auai ergo
etiã tare mortuos inte ꝯmodis idq rẽ muisiꝵ Cicte
requis indig her oppĩor ĩꝯmoda sũt carente C aret

Expanded text:
sensum amisit malorum. Pompeio, nostro familiari, cum graviter aegrotaret Neapoli, melius est factum. coronati Neapolitani fuerunt, nimirum etiam Puteolani; volgo ex oppidis publice gratulabantur: ineptum sane negotium et Graeculum, sed tamen fortunatum. utrum igitur, si tum esset extinctus, a bonis rebus an a malis discessissreliquisset, non ex Italia fugisset, non exercitu amisso nudus in servorum ferrum et manus incidisset, †non liberi defleti, non fortunae omnes a victoribus possiderentur. qui, si mortem tum obisset, in amplissimis fortunis occidisset, is propagatione vitae quot, quantMetelli sperat sibi quisque fortunam, proinde quasi aut plures fortunati sint quam infelices aut certi quicquam sit in rebus humanis aut sperare d hoc ipsum concedatur, bonis rebus homines morte privari: ergo etiam carere mortuos vitae commodis idque esse miserum? certe requirit indiget. haec, opinor, incommoda sunt carentis: caret
Abbreviated transcription (Latin):
hectora abstuli nõ gͦ hectoa tͥxisti s corpꝰ quod fuerat
hectois Ece aliꝰ exorit᷑ e tra qui iurem dormie̾ nõ siriãt
modis qui totis theats mesticiã õferãt concan᷑ difficile
metuit ne lacͤatꝭ mẽbris iuꝰ bene uras ne ꝯbustꝭ non
extimestat neu reliqͥ̾as senuassi denudatꝭ ossibus ꝑ t̾rã
same delibutas sede diuexaries nõ dtelligo quid mẽtuat cũ
tã bonos septena̾ios fũdat ad tibiã. ¶2ͫͫ
pereat atreus durũ hic sane. Talis enũ int̾itꝰ nõ est sure
gui sensei Illa dama ip̃e sũmis saxis fixꝰ aspie euist̾atur
latẽ pendẽs. saxa spargẽs tabo same et sanguñ atro giõ
ip̃a faxa mago sensu oĩa uacabũt ꝙͣ ille late̾ pendẽs cuise
hie crarciatũ seusti optae̾ ꝙͣ que esset̃ dũa si sentirẽt ulla sire

Expanded text:
Hectora a/bstuli. non igitur Hectora traxisti, sed corpus quod fuerat Hectoris. ecce alius exoritur e terra, qui matrem dormire non sinat: modis, qui totis theatris maestitiam inferant, concinuntur, difficile  minus bene utatur; ne combustis, non extimescit. Neu re/liquias seme/sas sireis de/nudatis o/ssibus Per te/rram sanie de/libutas foe/de divexa/rier— non intellego, quid metuat, cum tam bonos septenarios fundat ad tibiam. Tenenpereat Atreus: durum hoc sane; talis enim interitus non est sine gravi sensu; illa inania: Ipse summis sa/xis fixus a/speris, evi/sceratus, La/tere pendens, sa/xa spargens ta/bo, sanie et sa/nguine atro— non ipsa saxa magis sensu omni vacabunt quam ille latere pendens, cui se hi
Abbreviated transcription (Latin):
aio lacede momii in tmuophĩt occidiꝰ in qͣ simoĩdes dic hospoes
spharce nos te hic uidisse iac̃tes dũ scĩs prĩe legimus
obseqͥu quid ille dux Ieorudas dicit pargite aĩ forti
fortis dũ ligurgi leges iugebat᷑ E q̃b unꝰ dum pses
hostis in colleqͥo dixisset gla̾ns solẽ p̃ iaculoꝵ sagittarum¬

Expanded text:
animo Lacedaemonii in Thermopylis occiderunt, in quos Simonides: Dic, hospes, Spartae nos te hic vidisse iacentis, Dum sanctis patriae legibus obsequimur. quid ille dux Leonidas dicit? pergite animo forti, fortis, dum Lycurgi leges vigebant. e quibus unus, cum Perses hostis in conloquio dixisset glorians: solem prae iaculo
Abbreviated transcription (Latin):
etꝭ cũ has t̾ras ĩcolẽtes inꝯfusi erãt caligr̃e. tñ acte
mentꝭ dispice cupiebãt Etenĩ si nũc aliquid assequi se
putãt qui ostiũ ponti iuder̃t et eas angustias per quas
penenut ea q̃ est noĩata argo qr argui mea dilecti
iuri uecti petebãt pellẽ ĩ auratã arietis a̾ hyi qͥ occeam illa
fera uider̃t europam libiamq rapax ubi duudit unda
qdͥ tandem spectaculũ fõe putamꝰ cũ totã t̾rã c̾cue̾i licebꝭ¬

Expanded text:
terras incolentes circumfusi erant caligine, tamen acie mentis dispicere cupiebant. Etenim si nunc aliquid adsequi se putant, qui ostium Ponti viderunt et eas angustias, per quas penetravit ea quae est nominata Argo/, quia Argivi i/n ea delecti/ viri Vecti/ petebant pe/llem inauratam a/rietis, aut i qui Oceani freta illa viderunt, Europam Libyamque rapax ubi dividit unda, quod tandem spectaculum fore putamus, cum totam terram contueri liceb
Abbreviated transcription (Latin):
dens effl ouit gͣuit᷑ ex mũ h̃itũ hot dexa lorua totrã mactata
excetta placauit hec bicorporẽ afflixit al manũ E̾ inuãtiã
het nastrificã abiecit beluã ħ e cartarea tenebrifica ab st̃tã
plaga Trmpitẽ eduxͭ hidra gu̾atũ canẽ hoc inr̾diut tortu
młtiplicabili draconẽ auriferã obtutu obẜuãtẽ arborem
ssumꝰ ne nos ꝯcepne᷑ dolorẽ cũ ip̃m hertulem
tam ĩtollerant̾ dole uide amꝰ uodas eschilꝰ non¬

Expanded text:
de/ns efflavit gra/viter extremum ha/litum? Haec de/xtra Lernam tae/tra mactata e/xcetra Paca/vit? haec bico/rporem adflixi/t manum? Eryma/nthiam haec vasti/ficam abiecit be/luam? Haec e/ Tartarea te/nebrica abstractu/m plaga Trici/pitem eduxit Hy/dra generatu/m canem? Haec i/nteremit to/rtu multiplica/bili Draco/nem auriferam optu/tu adservantem a/rborem?ssumusne nos contemnere dolorem, cum ipsum Herculem tam intoleranter dolere videamus? Veniat Aeschyl
Abbreviated transcription (Latin):
mortui siñ reꝑti iudica uisse deũ dicũt et uũ guidẽ dẽũ cũ
poliqui dii ꝯcossisser ut p̃t cet̾os dĩnaet Affert̃ etꝭ de sileno
fabella qi iedã qui cũ ab amida captꝰ eẽt hoc ei muneds ꝓ sua
nussione dedisse st̾bt̃ docuisse reg̃ẽ nõ nasti hom lõge optiuũ
usus auripides nã nos docebat cecꝰ colebrãte domũ iuge̾ ube
det̾ aliquis in lucẽ̾ editꝰ huãne uite uaria reputãto mala edtqui
laboes morte fiuiss guis hñt oẽs amicos laude et letitia exeyͥ

Expanded text:
isse deum dicunt, et eum quidem deum, cui reliqui dii concessissent, ut praeter ceteros divinaret. adfertur etiam de Sileno fabella quaedam; qui cum a Mida captus esset, hoc ei muneris pro sua missione dedisse scribitur: docuisse regem non nasci homini longe optimum usus Euripides: Nam no/s decebat coe/tus celebranti/s domum Luge/re, ubi esset a/liquis in lucem e/ditus, Huma/nae vitae va/ria reputanti/s mala; At, qui/ labores mo/rte finisse/t gravis, Hunc o/mni amicos lau/de
Abbreviated transcription (Latin):
sompuo siłis est qui nõ nũꝙͣ etiã sine uisis sompnioꝵ pa¬
catissimã quietẽ affert dni bomi quid luc̾ est emori acit qͣm młti
dies reꝑiri pñt qui tali nocti añ ponãt᷑. cui silĩs futu̾a ẽ ꝓpetu
nigͣtionẽ esse mortem in eas hõas qui e uica excesserĩt ĩcolũt
id multo beatiꝰ est te cũ ab hiis qui se iudicũ mu̾o hrĩ uolunt
enascis ad eos uenl̾e qui uere iudices appellẽt᷑ minõe reda¬
regis qui maxĩas copias duxit ad troiã et ulixis sisiphii
prudẽtiã nec ob eam rem cũ hic exgre̾m sicus hie faciero
capite dap̾narer ne nos quid iudices hn qui me absoluist
ge̾᷑ nec nͥ ip̃i hoc acudit fortiuto nec uo ego a quibus

Expanded text:
isis somniorum placatissimam quietem adfert, di boni, quid lucri est emori! aut quam multi dies reperiri possunt, qui tali nocti anteponantur! cui si similis est perpetuimigrationem esse mortem in eas oras, quas qui e vita excesserunt incolunt, id multo iam beatius est. tene, cum ab is, qui se iudicum numero haberi volunt, evaseris, ad eos venire, qui vere iudices appellentur, Minoem Rhadaregis, qui maximas copias duxit ad Troiam, et Ulixi Sisyphique prudentiam, nec ob eam rem, cum haec exquirerem sicut hic faciebam, capite damnarer.—Ne vos quidem, iudices i qui me absolvistigentur, nec mihi ipsi hoc accidit fortuito. nec vero ego is, a quibus
Abbreviated transcription (Latin):
hiis au duxx mortẽ sibup̃i ꝯscifferũt Calnuachi qd̾ epigrina
in ambronotã theobrotũ ẽ quẽ ait cũ ei nichil accidise
adu̾si enuose ĩ mae̾ abiecisse lecto plõis libro Quis autẽ
quẽ dixi heliste liber est auocapiapon qͥ a uita quid̃ ꝑ mediã
distedens reuocat᷑ ab apucis. quib rñdes uite hu ãne enuat
nini putat antto alios id etiã ne nob expediãt qui et
domescitis et forẽsib solaciis ornamẽt q p̾uati c̾resi autẽ
omdissenꝰ mors nos a mał nõ a boĩs abst̾xiss uit igitur
aliqͥs qui nchil mali hẽat nullũ a fortũa doluꝰ accepit
rogũ doosuerũt p̾amũ tanta ꝓgeie orbatũ cũ in arã
ꝯfrigiss histilis manꝰ int̾ennt᷑ Ihic si uiuis filiis ieolumui

Expanded text:
 mortem sibi ipsi consciscerent. Callimachi quidem epigramma in Ambraciotam Theombrotum est, quem ait, cum ei nihil accidisset adversi, e muro se in mare abiecisse lecto Platonis libro. eius autem, quem dixi, Hegesiae liber est apokarterw=n, quo a vita quidem per inediam discedens rmini putat. mitto alios: etiamne nobis expedit? qui et domesticis et forensibus solaciis ornamentisque privati certe si ante occidissemus, mors nos a malis, non a bonis abstraxisset. Sit igitur aliquis, qui nihil mali habeat, nullum a fortuna volnus acceperit: rogum inposuerunt, Priamum tanta progenie orbatum, cum in aram confugisset, hostilis manus interemit. hic si vivi
Abbreviated transcription (Latin):
hat unã sẽrẽtiã de ĩmõrlitate aioꝵ non ꝓbat. uolt. xñ
qd nemo negat qui ꝓcreant᷑ negat quid qd natũ sit int̾rre
nasti autẽ aĩõs qd̾ declaꝵ eorũ felitudo que etiã in ĩ geniis¬
non solũ in corꝑib appeat. Alt̾am autẽ affert roẽ mihil
esse qd̾ doleat qũi id egcũ qͦ esse possit Qd autẽ ĩ morbũ
cadat id enã int̾iturũ dolere autẽ aiõs egͦs ergo etiam
int̾ire hec refelli pnt sũt inr ig̾rãto cũ de et̾ͤ uitate aioꝵ dicãt᷑
de mẽte dici q̃ oñqi turbido inomi semꝑ uacet nõ de ꝑtib

Expanded text:
hanc unam sententiam de inmortalitate animorum non probat. volt enim, quod nemo negat, quicquid natum sit interire; nasci autem animos, quod declaret eorum similitudo qui em, nihil esse quod doleat, quin id aegrum esse quoque possit; quod autem in morbum cadat, id etiam interiturum; dolere autem animos, ergo etiam interire. haec refelli possunt: sunt enim ignorantis, cum de aeternitate animorum dicatur, de mente dici, quae omni turbido motu semper vac
Abbreviated transcription (Latin):
aiõs semꝑ negãt Nñ nõ ius igr̃ audie Cur etiã siista
mors tñ nõ sit in mał ut uidet᷑ Sme neo de ĩmorlit᷑
depellet m. laudo id quid̃ et si nichil aĩsiꝰ op ꝯfidere
monem᷑ enĩ sepe oliquo acute ꝯcluso et labamꝰ nutaꝰ¬
et fentẽciã cladioib etiã in teb In hiis est enĩ aligua
ebscuitas DId gͦ si accidit suꝰ amarti .m. sane quid
excesserĩt s nõ semp / istos uo qui qd difficilinũ est m¬
hac causa suscipuit posse añm mane corꝑe uacãtõ Ilud

Expanded text:
igitur audire, cur, etiamsi ita sit, mors tamen non sit in malis? Ut videtur, sed me nemo de inmortalitate depellet. Laudo id quidem, etsi nihil nimis oportet confidere; movemur enim saepe aliquo acute concluso, labamus mutamusque sententiam clarioribus etiam in rebus; in his est enim aliqua obscuritas. id igitur si acciderit, simus armati. Sane quidem, excesserint, sed non semper. Istos vero qui, quod tota in hac causa
Abbreviated transcription (Latin):
sepelito ẜ inͥ crede nemo me nr̃im cũ huic excessero
de hoc tots gñe nichil laborae durior dyogenes et is seq̃d
quo abigã ponitote. quid potis illi nõ eñ senties. quid
gͦ in hys feraꝵ lamatꝰ oberit nichil sentieti põcare ana¬
Dagoras qui cũ lanisaci morẽ: q̃rẽtib amicis uellet necla¬
zomenas in prĩa. si quid accidisset aufferri nichil incẽ
est in quir undiq eñ ad ĩferos tãtũdem uie est Totaq
de huatoẽ rõe humatoĩs unũ tenend̾ est ad corpꝰ illa ꝑti¬
nere siue ocudeit amiꝰ siue uigeat In corꝑe autẽ ꝑsoi¬
cuũ est uel extũto aĩo uel elapso nullũ reside̾ sensũ s
achillos lacͤarp aũ et sentrẽ credo putat gͦ hic ultiseitur

Expanded text:
sepelito. sed, mihi crede, nemo me vestrum, cum hinc excessero, de hoc toto genere nihil laborare. durior Diogenes, et is quidequo abigam, ponitote. qui poteris? illi, non enim senties. quid igitur mihi ferarum laniatus oberit nihil sentienti? praeclare Anaxagoras, qui cum Lampsaci moreretur, quaerentibus amicis, velletne Clazomenas in patriam, si quid accidisset, auferri, nihil necesse est inquit, undique enim ad inferos tantundem viae est. totaque de ratione humationis unum tenendum est, ad corpus illam pertinere, sive occiderit animus sive vigeat. in corpore autem perspicuum est vel extincto animo vel elapso nullum residere sensum. Sed Achilles: lacerari eum et sentire, credo, putat. ergo hic ulciscitur,
Abbreviated transcription (Latin):
nichil coaug nẽtatũ nichil duplex. Quod cũ ita sit i̾te
nec ser̾ua nec diuidi nec discerpi nec disthi pt̃ nec int̾ñe
earũ ꝑtiũ que añ int̾itũ iuuctõne̾ aqͣ cenebant᷑ ¶. n ͫ¬
is et talib roĩb adduitꝰ socrates nec pat̾nũ q̃sunt
ad iudiciũ capitꝭ nec iudicib supplex fuit / adhibuit q
aĩ diebꝰ cũ facile posset. e custodia elabi noluit et cum
ad mortem trudi. uerũ in celũ uide̾t᷑ ascende̾. Ita enim
censebat Itaq disseruit duas esse mas duplicesq cursus
aiõr e corꝑe excedẽtiũ Nam qui se hũãnis uiciis ꝯtanũ assẽt
et se totos libidib dedissẽt quib caai uol ut domescicis uiiis
ac flagiciis se ĩqͥnauisset uel .e.p. muolada fraudes in

Expanded text:
nihil coagmentatum, nihil duplex: quod cum ita sit, certe nec secerni nec dividi nec discerpi nec distrahi potest, ne intearum partium, quae ante interitum iunctione aliqua tenebantur. His et talibus rationibus adductus Soad iudicium capitis, nec iudicibus supplex fuit: adhibuitque ante diebus, cum facile posset educi e custodia, noluit: et cum ad mortem trudi, verum in caelum videretur escendere. Ita enim censebat itaque disseruit, duas esse vias duplicesque cursus animorum e corpore excedentium: nam qui se humanis vitiis contaminavissent et se totos libidinibus dedissent, quibus caecati vel domesticis vitiis atque flagitiis se inquinavissent vel re publica violanda frau
Abbreviated transcription (Latin):
cũ leginiꝰ tñ non miseabilit̾ uir darꝰ emo̾it᷑. qui nõ eꝯgreceꝰ
in carterẽ .xxxͣ. iussu tirãnoꝵ uenenũ ut sitiens ebibiss poliquũ
sic e poculo erecit ut id resonaret. quo sonitu eiudito arrides
ꝓpino inquĩt hoc pulchro cricie. qui in eũ fueat det̾ riiꝰ
Sreci eiũ in ꝯuiniis solẽt noiare cui poculũ tradituri sut̃
lusit uir egregiꝰ ex̾mo spũ cũ iã p̾cordiis ꝯceptã mortem
ꝯtinot uereq ei qui uenerũ p̃bue̾at mortẽ eã est ãgu̾atꝰ
q̃ breuiꝰ secuta est quis hanc maxĩ ãmnu eqͥtatẽ in ixa
morte laudaret si mortẽ malũ iudica̾et uadit .i. in eadem
carcem at in eũdm pautis pꝰ ãnis aphũ socͣtes rodesole

Expanded text:
n non miserabiliter vir clatus emoritur, qui cum coniectus in carcerem, triginta iussuty annorum, venenum ut sitiens ebitisset, reliquum sic e poculo eiecit, utid resonaret, quo sonitu reddito,ridens, propino, inquit, hoc pulchro Critiae, qui in cum fuerat teterrimus. Graeci enim in conviviis solent nominare, cui poculum tradituri sint. Lusit vir egregius extremo spiritu, cum iam praecordiis conceptam mortem contineret: vereque ei, qui venenum praebuerat, mortem est eam auguratus, quae brevi secuta est. Quis hanc animi maximi aequitatem in ipsa morte laudaret, si mortem, malum iudicaret? Vadit in eundem carcerem, atque ad eundem, paucis post annis, Scyphum, Socrates, co
Abbreviated transcription (Latin):
et ad temptatoẽs corpm aptas eoꝵꝙ om̃ mod̾atorẽ et
ducẽ solem lutiãq a creatõe et diduitõe liũs qͣse fastoꝵ notaa
et sig̾ficantẽ dres dũ in eodem orbe in .xi. ꝑtes dist̾ buto qͥm
stellas fre̾i eosdem cursus ꝯstãtissiõ ẜũatis disꝑib inter seꝰ
motibus noct᷑uiã q celi form mũdiq sido̾ib ornatã dũ globũ
Rre enundtõ e mari fixũ in meͦ mondi uniu̾si loco duab
horis distantib habitabilem et cultũ quaꝵ altõ quã nõs
ĩcoliuꝰ sub axe posita ad stellas uni. nũ horriser a q̃lore
stridor gelidas molit᷑ mues. diledi ausflis ignota nobis q̃m¬

Expanded text:
em et ducem solem, lunamque adcretione et deminutione luminis quasi fastorum notantem et significantem dies, tum in eodem orbe in duodecim partes distributo quinque stellas ferri eosdem cursus constantissime servantis disparibus inter se motibus, nocturnamque caeli formam undique sideribus ornatam, tum globum terrae eminentem e mari, fixum in medio mundi universi loco, duabus oris distantibus habitabilem et cultum, quarum altera, quam nos incolimus, Sub a/xe posita ad ste/llas septem, unde ho/rrifer, Aquilo/nis stridor ge/lidas molitu/r nives, altera australis, ignota nobis, q
Abbreviated transcription (Latin):
hor longi dirins Omĩa ista poñi ut ciuq data sie prorata
parse a ĩta longa aut breui addicitt᷑ apoud hrppam fliuũ
qui ab europe pce in põtũ influit Aristotiles au bestiolas qͣsdã
pasti que uiũd dr̃e unuãt Ex hys igit̾ hõa ortaua que mortua
nse que uo otadence sole decripoita eo magis si etiã solsticiali die
Conser nram̃ lõgissinã etatẽ cũ et̾ntate in eadem ꝓpe modũ
quod eñ leuius huic leuitati ĩponã totam ꝙ uiũdi bene in ami
iussũ quid . annoꝵ et in oĩ u̾tute ponaꝰ nã nũc quidẽ cogitatõib
descituti uideamur De si expectãdo et desiderãdo pendemus
aninus cenciamur augnuur ꝓth dii imorles quã illd̾ iter

Expanded text:
hoc longum dicimus; omnia ista, perinde ut cuique data sunt pro rata parte aut uita longa aut breui abducuntur. Apud Hypanum fluuium, qui ab Europae parte in Pontum fluit, Aristoteles ait bestiolas quasdam nasci quae unum diem uiuant. Ex his igitur hora octaua quae mortuaest; quae uero occidente sole, decrepita. Et magis etiam si solstitiali die. Confer nostram longissimam aetatem cum aeternitate; in eadem propemodum quod enim leuius huic leuitati nomen imponam? – hinc et ille aiicientia, et in omni virtute probamus. Nam nunc quidem cogitationibus destitutique videamur. Quod si exspectando, et desiderando pendemus animis, cruciamur, angimur; proh, dii immortales, quam optabiliter
Abbreviated transcription (Latin):
cultũ dem̃ ad ius hom̃i qd ͥ sitũ est in gnis hñani sonetate
tũ ad modestiã mag̾tudinẽ aĩ erudiut Eadẽ ꝙ ab aĩo qs
ab oculis caliginẽ expulit utoĩa suꝑa ĩfea po̾ma ultima
et tantas. Quid est enĩ medria rerũ et uboꝵ quid porio
ĩũtio ꝓfecto id quo ne in deo quidẽ qͥtꝙͣ maiꝰ ĩtelligi potest
Nõ enuĩ ambrosia deos aut nectare aut iuĩtate porła nĩstut
letari arbite nec homerũ audio qͥ gamundẽ ab discaptã
aᵈ p̃p̃ formã ut iomi bibe̾ ndesfret nõ iusta cã ut laomedonti
tanta fret ĩuiria fingebat her homerꝰ et huãna ad deos
Enffẽbat dĩna mallem ad nos edue autẽ dĩna uigiͤ sape̾
ĩuenre menũ ẜe. Ercto ãmuꝰ qui ut ego dito diriꝰ est ut
uacat et humob. sic utriꝰq haꝵ reꝵ humanus animius est¬
expers Sinautẽ q̃nta quedã est na ab aristotile ĩdinta pͥmũ
hic et deoꝵ est et aĩoꝵ hanc nos fentẽtiã fecuti in ꝯsdlatõt

Expanded text:
quod situm est in generis humani societate, tum ad modestiam magnitudinemque animi erudivit, eademque ab animo tamquam ab oculis caliginem dispulit, ut omnia supera infera prima ultima et tantas. quid est enim memoria rerum et verborum? quid porro inventio? profecto id, quo ne in deo quidem quicquam maius intellegi potest. non enim ambrosia deos aut nectare aut Iuventate pocula ministrante laetari arbitror, nec Homerum audio, qui Ganymeden ab dis raptum ait propter formam, ut Iovi bibere ministraret; non iusta causa, cur Laomedonti tanta fieret iniuria. fingebat haec Homerus et humana ad deos transferebat: divina mallem ad nos. quae autem divina? vigere, sapere, invenire, meminisse. ergo animus qui ..., ut ego dico, divinus est, ut vacat et humore; sie utriusque harum rerum humanus animus estexpers. Sin autem est qumta quaedam natura ab Atistotele inducta, primum haec et Deorum est, et animorum. Hanc nos sententiam secu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯsilio deoꝵ Qui autẽ se integͦs se castos ꝓẜnauisses quibꝰ q
fuisset mĩma cũ corꝑib otagio seseq ab hiis ꝑse auotauifẽt
esset̃q in corꝑib hũams mutati uitã deoꝵ hiis ad illos a q̃b
ꝓfecti reditũ facilẽ pat̾e Itaq ꝯmẽorat ut cigui qui nõ syỹ
causa appollim dicat st̾ s qd̾ ab eo dĩnatoẽ hẽre uideant᷑
qr ꝓiudentes quid in morte bomi sit cũ cantu et uoluptate
dulntoe posset insi idem nobis accide̾t diligent̾ de aĩa cogi-¬
tantib ꝙ hiis sepe usu eueĩt qͥ cũ acrit᷑ ocłis deficiẽtẽ soleͣ

Expanded text:
ilio deorum; qui autem se integros castosque servavissent, quibusque fuisset minima cum corporibus contagio seseque ab is semper sevocavissent essentque in corporibus humanis vitam imitati deorum, is ad illos a quibus essent profecti reditum facilem patere. Itaque commemorat, ut cygni, qui non sine causa Apollini dicati sint, sed quod ab eo divinationem habere videantur, qua providentes quid in morte boni sit cum cantu et voluptate dubitare posset, nisi idem nobis accideret diligenter de animo cogitantibus, quod is saepe usu venit, qui cum acriter oculis deficientem
Abbreviated transcription (Latin):
uunt qd̾ uut coleste et dĩnũ eb eãq rẽ et̾nũ sit mcce est
Nec uo deus ipe qui ĩtellige᷑. a nõs aliomͦ ĩtelligi pt̃ insi
mens soluta g̃dã et libd et segregata ab om̃i ꝯccetoẽ
moͬrli. Onnã sentiẽs et mouẽs ipãq p̃dita motu sẽpit̾no
hoc e gre atqz eadem e na est hũna mens ubi gͦ aut
qualis est ista mens ubi tua aut qͣlis potes ne dicere. a

Expanded text:
num ob eamque rem aeternum sit necesse est. nec vero deus ipse, qui intellegitur a nobis, alio modo intellegi potest nisi mens soluta quaedam et libera, segregata ab omni concretione mortali, omnia sentiens et movens ipsaque praedita motu sempiterno. hoc e genere atque eadem e natura est humana mens.' Ubi igitur aut qualis est ista mens? —ubi tua aut qualis? potesne dicere? an,
Abbreviated transcription (Latin):
solitisũt tardiꝰ ingͣdiũt᷑ ut hni que ferro unicti młtos ãnos
fuert̃ quos cũ uene̾iꝰ tũ demq uiuemiꝰ Nam hic q̃d̾ uita
mors est qm̃ lamẽta̾i possem si lib̾et ¶ iͫ¬
Atis tu inquidẽ in ꝯsolatõe es lamentatꝰ ꝙ̃ cũ lego
nichil malo ꝙͣ has reliunque his uo mͦ audit młto
magꝭ en ueniet cempꝰ et quidẽ cele̾it᷑ siue recͥctabił siue

Expanded text:
diuntur, ut i qui ferro vincti multos annos fuerunt. quo cum venerimus, tum denique vivemus. nam haec quidem vita mors est, quam lamentari possem, si liberet. Satis tu quidem in Consolatione es lamentatus; quam cum lego, nihil malo quam has res relinquere, his vero modo auditis multo magis. Veniet tempus, et quidem ce
Abbreviated transcription (Latin):
hĩ uim p̃ceptũ appolĩs quo monet ut se q̾sq nostat Nõ .n.
credo p̾cepit ut mẽbra nr̃a aut staturã figurã ne nostans
Nez nos corꝑa sumꝰ nec ego tibi ħ dicẽs corꝑituo dico
Cũ igit᷑ nostr te dͭ hoc d ͭ noste am̃iũ tuũ Nam corpꝰ tuã
q̃si uas est aut aliquod aĩnu receptatłm ab aid tuo qd quã

Expanded text:
habet vim praeceptum Apollinis, quo monet ut se quisque noscat. non enim credo id praecipit, ut membra nostra aut staturam figuramve noscamus; neque nos corpora sumus, nec ego tibi haec dicens corpori tuo dico. cum igitur nosce te dicit, hoc dicit: nosce animum tuum. nam corpus quidem quasi vas es
Abbreviated transcription (Latin):
rigeãt a̾ urãt᷑ caloe hic at̃ ubi hĩtaꝰ nõ int̾mut ͭ suo tempe
celũ intestere arboes froudes cere uites letifice pãpnus
pubeste̾ Ranu bacaꝵ ubertate inc̃ueste̾ segetes largi flo̾es
fruges flore̾ omia fontes statere herbis p̾ta ĩuestiri. Tum mnt¬
titudinẽ pecudũ ꝑtim ad uehendũ ꝑtum ad corꝑa uestiẽdo

Expanded text:
tit suo tempore Caelu/m nitescere, a/rbores fronde/scere, Vite/s laetificae pa/mpinis pube/scere, Rami/ bacarum ube/rtate incurve/scere, Segete/s largiri fru/ges, florere o/mnia, Fonte/s scatere, herbis pra/ta convesti/rier, tum multitudinem pecudum partim ad vescendum, partim ad cultus agro
Abbreviated transcription (Latin):
songs uocis qͥ infrruti uidebãt᷑ pautis lrrẽꝵ nots tor¬
mĩauit a qui erãtiũ stellaꝵ cursus ꝓgressiones
institutoẽs notauit Omnes etiã magni suꝑioes qui fruges
de fluximꝰ. Nã ut aurib oblectatio magna parta et ĩuenta
et temꝑata uac̾etate et na sonoꝵ. et astra susperiꝰ tñ ra
que sunt infixa certis lons tũ illa nõ re s uorabulo er¬
rantia quoꝵ ꝯu̾sioẽs om̃es q motꝰ qui animꝰ uidis is
docuit silc̃m aĩm suũ esse eius qui ea faceicatꝰ ẽet ĩ celo
Nam cũ archime nieles sol lune qñ errãtiũ motꝰ in sperã
illigauit / effecit idem qd ille qͥ in timeo mũdũ edificaut
ploĩs deꝰ in tarditate et celei̾tate dissitĩnos motꝰ una
rege̾t gu̾sioẽ. Quod sim hoc mũdo fie̾i sine deo non pt̃

Expanded text:
s terminavit, aut qui errantium stellarum cursus praegressiones institutiones notavit? omnes magni; etiam superiores, qui fruges, defluximus. nam et auribus oblectatio magna parta est inventa et temperata varietate et natura sonorum, et astra suspeximus cum ea quae sunt infixa certis locis, tum illa non re sed vocabulo errantia, quorum conversiones omnisque motus qui animo vidit, is docuit similem animum suum eius esse, qui ea fabricatus esset in caelo. nam cum Archimedes lunae solis quinque errantium motus in sphaeram inligavit, effecit idem quod ille, qui in Timaeo mundum aedificavit, Platonis deus, ut tarditate et celeritate dissimillimos motus una regeret conversio. quod si in hoc mundo fieri sine deo non potest,
Abbreviated transcription (Latin):
ciuꝰda animi p̃ceptũ t̾butũ a deo Sit hocp̃m se posse cogͦst̾e̾
Ub si quał sit aĩmꝰ ipr animꝰ nestit die q̃so ne eẽ quid̃
se sciet ne mone̾i qͥd se ex quo illa rõcina ͦ est płois que
a sorͣte est in phedrone explicata a me autẽ pdita estrĩ sexto
libͦ. de .2. p. Qd̾ semꝑ mouet᷑ et̾nũ est qd̾ aut̾ motum
affert alicui qdͦq ip̃m agita᷑ aliũde qñ fuẽ ht̃ motꝰ uiuẽdi
a se nũꝙͣ ne mone̾i qͥd desunt Quĩet cetois q̃ mourent᷑
hic fons hoc pͥncipiũ est uiuẽdi pͥncipii ãt udla est origo
Nam e pͥmipio oriũs oĩã ipm̃ at nłla ex re alia nasti pt̃
Neceiũ eẽt id p̾mcipiũ qd̾ gigne̾t᷑ aliũde. Ꝙ si mĩꝙͣ oritur
nec occidͭ. q̃d ũꝙͣ Nam p̾ncipiũ extũtũ nec ip̃m ab alio
renascet᷑ nec ex sc̃e aliud creabit Si quid ne est a p̾nci ͭ
orra oĩa Ita fit ut motꝰ p̾ncipiũ ab ro sit ꝙ ipm ex se morͬ.
Id ãt nec nasti pt̃ nec moi uel ꝯcidat oe celã oĩo q nat᷑aa¬

Expanded text:
um deo sc. hoc se ipsum posse cognoscere . Sed si, qualis sit animus, ipse animus nesciet, dic quaeso, ne esse quidem se sciet, ne moveri quidem se? ex quo illa ratio nata est Platonis, quae a Socrate est in Phaedro explicata, a me autem posita est in sexto libro de re p.: “Quod semper movetur, aeternum est; quod autem motum adfert alicui quodque ipsum agitatur aliunde, quando finem habet motus, vivendi a se, numquam ne moveri quidem desinit; quin etiam ceteris quae moventur hic fons, hoc principium est movendi. principii autem nulla est origo; nam e principio oriuntur omnia, ipsum autem nulla ex re alia nasci potest; nec enim esset id principium, quod gigneretur aliunde. quod si numquam oritur, ne occidit quidem umquam; nam principium extinctum nec ipsum ab alio renascetur nec ex se aliud creabit, siquidem necesse est a principio oriri omnia. ita fit, ut motus principium ex eo sit, quod ipsum a se movetur; id autem nec nasci potest nec mori, vel concidat omne caelum o
Abbreviated transcription (Latin):
aꝑta et patefitã uiderũt me qͣsi q̃dai sũt ad oclõs ad aures
ad nares a sede aĩ ꝑfõate Ita sepe aut cogitatõe aͥ aliqͣ
ui morbi ĩpediti aꝑto atq integris et ocłis et auibꝰ nec
uidemꝰ nec audimiꝰ ut facile ĩtelligi posset añm et audie̾ et
uideͤ nõ uas ꝑtes q̃ qͣsi fenestre sunt ammi quib tñ sentire
nichil queat mens insi id agat et assit Quid ꝙ rod mente.

Expanded text:
ta et patefacta viderunt, viae quasi quaedam sunt ad oculos, ad auris, ad naris a sede animi perforatae. itaque saepe aut cogitatione aut aliqua vi morbi impediti apertis atque integris et oculis et auribus nec videmus nec audimus, ut facile intellegi possit animum et videre et audire, non eas partis quae quasi fenestrae sint animi, quibus tamen sentire nihil queat mens, nisi id agat et adsit. quid, quod eadem mente r
Abbreviated transcription (Latin):
nra frioꝵ p̾ncipioꝵ gn̾e ꝯfecta ardod aimi ꝯtalestut dicte¬
dit ut eo facilius aimiꝰ eriadat ex hoc arre quẽ sepe iã hssũ¬
appello. Eũq prũpat ꝯd̾ nichil est aĩo uelociꝰ nulla est cele¬
ritas q̃ possit cũ animi cele̾i ͭ ͤ ꝯtende̾. qui si ꝑma itorruptꝰ
sui q silis. ncc̃e est ita feas ut penetret et dĩdat or̃ celam¬

Expanded text:
no principiorum genere confecta ardore animi concalescunt. accedit ut eo facilius animus evadat ex hoc aëre, quem saepe iam appello, eumque perrumpat, quod nihil est animo velocius, nulla est celeritas quae possit cum animi celeritate contendere. qui si permanet incorruptus suique similis, necesse est ita fe
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃iꝰ ꝯtiẽt ad pħiam et uocat᷑ hortenfiꝰ ille no liber
mutauit affitm̃ meũ et ad teipm dñs mutauit preces
meas et uota ac deside̾ia inea focit alia iuluit nͥ repẽte
incredibili et surge iã ceperã ut ad te redirẽ non enĩ
acue̾dã huguã qd̾ uidebar enie̾ mat̾uis m̾cedibꝰ cũ age̾i
ãnũ etatis unde uicesimũ ⁊̾fe̾bã librũ illũ neq michi
quõ ardebã reuolae a t̾reĩs ad te et nestiebã quid ages
mecũ apud te est eñ sapĩa amor eñ saprẽ nome¬
grecũ hẽ phiãm magno et blando et hõesto noĩe colo¬
rantes et fustãtes erroes suos Et ꝓpe omẽs qui et

Expanded text:
philosophiam et uocatur Hortensius. ille uero liber mutauit affectum meum et ad te ipsum, domine, mutauit preces meas et uota ac desideria mea fecit alia. uiluit mihi repente incredibili et surgere coeperam, ut ad te redirem. non enim ad acuendam linguam, quod uidebar emere maternis mercedibus, cum agerem annum aetatis undeuicensiquomodo ardebam revolare a terrenis ad Te, et nesciebam quid ageres mecum! Apud Te est enim sapientia: amor autem sapienr philosophiam, magno et blando et honesto nomine colorantes et fucantes errores suos: et prope omnes qui ex
Abbreviated transcription (Latin):
nõ posse hãc ꝓuide q̃stionẽ discutũdã reuodãdã ẽẽ
assensꝰ e scipio. rũditq nichil ẽẽ qd̾ adhuc de re. puᶜ ᵘ
dictũ puitaret et quo possent longiꝰ ꝓgͦdi il esset
ꝯfircũ nõ mͦ flm̃̃ eẽ illud sine ĩiuria nõ posse s hͦ
uissimũ eẽ sine sũma uistiã rẽ publicã regi nõ posse
Cuꝰ q̃stioĩs explicatõ cũ in diem ꝯñtem dilata eẽt
inzͦ libro magna ꝯflictãtõe res acta est Suscipit
eñ philꝰ ipe dispntoem̃ eoꝵ qͥ sentirẽt sq̃ iustina.
regi nõ posse rẽ publicã purgãs p̃cipne ne h ͦ ipẽ¬

Expanded text:
non posse. Hanc proinde quaestionem discutiendam et enodandam esse, assensus est Scipio, responditque nihil esse, quod adhuc de republica dictum putaret, et quo possent longius progredi, nisi esset confirmatum, non modo falsum esse illud, sine injuria non posse; sed hoc issimum esse, sine summa iustitia rem publicam regi non posse. Cuius quaestionis explicatio cum in diem consequentem dilata esset, in tertio libro magna conflictione res acta est. Suscepit enim Philus ipse disputationem eorum, qui sentirent sine iniustitia geri non posse rem publicam, purgans p
Abbreviated transcription (Latin):
tanda esse ꝯcendit addidit sine ulla dubi̾toẽ doctissiõ ꝓfecto
de hac re si eẽt certꝰ ut aufferret dubitoe qͣm solet in
onũbꝰ adhibe̾ tãꝙͣ de hoc uno etiã ꝓ achademi coꝵ dubi̾toẽ
dispntaturꝰ se achademicũ fuisset oblitꝰ. in p̃mo gͦ libro
cũ eiusꝯ uarrõis lutaria oꝑa p̃diiaret et nos mq̃t m¬
ña urbe peg̾nãtes errãtes q tãꝙͣ hospites tuilibri quasi
doniũ reduxerũt ut possemꝰ aliqñ qui et ubi essemus
agnost̾e Tu etatẽ pat̾e. tu destͥptoẽs tempoꝵ cu sacroꝵ
iura tu sac̾dotũ domestitã tu publicã discipliuã tui

Expanded text:
tanda esse contendit, addidit \'sine ulla dubitatione doctissimo\'. Profecto de hac re sic erat certus, ut auferret dubitationem, quam solet in omnibus adhibere, tamquam de hoc uno etiam pro Academicorum dubitatione disputaturus se Academicum fuisset oblitus. In primo autem libro cum eiusa urbe peregrinantes errantesque tanquam hospites tui libri quasi domum deduxerunt, ut possemus aliquando qui et ubi essemus agnoscere. 5 Tu etatem patrie, tu descriptiones temporum, tu sacrorum iura, tu sacerdotem, tu domesticam, tu bellicam disci