comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
aiãre ubi se menꝰ hũana ꝑspicacit᷑ inturns qͥ
amꝰ est inipleat quod suꝑflnũ refmat quod abti¬
qũ ist dixat qd difforme ꝯponat/ Cu nuptialis
es thalamꝰ in quo sc̃i spũs aula tribuĩ ⁊ celesi
spouso silix aĩa frderat Recti diligũt te ⁊ qui
te fugĩt uitatis luce fenati quo gressus poner¬

Expanded text:
animarum, ubi se mens humana perspicaciter intuens, quod minus est, impleat; quod superfluum reprimat; quod obliquum est, dirigat; quod deforme, componat. Tu nuptialis es thalamus, in quo sancti Spiritus arrha tribuitur, et coelesti Sponso felix anima foederatur. Recti diligunt te, et qui te fu
Abbreviated transcription (Latin):
sos aedet quã facto causã pectendisse dis mnangs
ingũ nobilicatis excueet młts post seculis u sepul¬
ciĩe Eegio iuentos libros poutendos ꝓretor Resu¬
nꝯ senatu ꝯsentiente deciru̾it ꝙͣta uel uantut
ial impietate pretr̾o Illud .i. nũt ĩnotausse usstcẽit
mlt̃a ꝵ ⁊ optr̃inaꝵ elrẽ solitudinẽ fontem ist x qua
Romanare q legũ fluxe pͥmordia
aA dentior atq accior fuccessore fuo Ronulꝰ
rte up̃s eame in sillus in q pastorali casa ta¬
tis asfuesecit animũ rebus ut fũmi imꝑqͣ
luudamẽto non iisi solitarius architector ĩdoneuo
abrs togitatu ardĩ solitudo om̃i asterna Reginiẽ¬
bĩ solicudine didicisse legim ꝙcu mco e ulil
Sir panũ ĩ consiliũ uite cepit cũꝰ libro priore nẽ¬
nem feci qũ uelut in biuio diu młtuq hesitaris ad
pntriñ spreta uoluptatiõ uia semita ututis arei puit¬

Expanded text:
sos crederet, quam facto causam pretendisse dicitur, aniugum nobilitatis excuteret, multis post seculis iuxta sepulcrum regis inventos libros exurendos pretor romanus senatu consentiente decreverit. Quanta vel vanitate vel impietate pretereo: illud enim nunc innotuisse suffecerit, multarum optimarum rerum solitudinem fontem esse, ex qua romanarum quoque legum fluxere primordia. Ardentior atque acrior successore suo Romulus, et ipse tamen in silvis inque pastorali casa tantis assuefecit animum rebus, ut summi imperii fundamento nonnisi solitarius architector ydoneus haberetur. Cogitatu arduum: solitudo omnium asperrima reginein solitudine didicisse legimus, quod eum moxdine sanum illud consilium vite cepit, cuius libro priore mentionem feci, quando velut in bivio diu multumque hesitans, ad postremum spreta voluptati
Abbreviated transcription (Latin):
si̾ sepe aña cohortaris ad ambicõ et laboron
rfficio/ huic noͣ quisquis erit hortatori nro apt
ne satio ⁊ grauitꝰ mñderi potest placet gnate qd̾
suggrris si modo possibile est s qñ uiuuiꝰ ĩcipiam
oro ee quos licet nõ mõdo uiuiꝰ s uisse. d deceat aiom

Expanded text:
«sicut sepe antea cohortaris ad ambitionem et laborem, «sicut sepe antea cohortaris ad ambitionem et laborem, efficax! Huic vero, quisquis erit, hortatori nostro apte ne satis et graviter responderi potest: placet, amice, quod suggeris, si modo possibile est; sed quando vivere incipiemus, oro te, quos scilicet non modo vivere sed vixisse iam deceat? Nam
Abbreviated transcription (Latin):
en qn cogitatõ b occupato aĩõ dicamq cogi s posi
quelis ista nõ cupias Ea em̃ utiluor ⁊ co falo
ars est ad quã si adut hentus ⁊ iñdatlis st qilii
additis orgendus rrit scmmulis Ostendass eñ
ter mala diuitiar de quib et a nobis moꝰ aliqu
apes potest quisq consequi non ita saitũq ẽ ilud
amia quare in ꝙͥ potuis a fortuna impetrẽ at det
qui atne ne petam. Itaq rem difẜicilem ut euas
atubigui puto prestat intentatã iinqueꝰ qre elet
saidabimꝰ hanelabimꝰ torquebuñ ne desint uite bũ
at fragilis alm̃ta que ut dixi iam pride cumulat
⁊usq ad inuidia ac delicias assunt uerũ estõ de¬
sit aliquid quis est eñ regũ cui non aliquid dist
huic magnoisu assur gendũ dicet aliquis utast
pesus indigentiã fuci᷑ diio similes ꝓpellanuꝰ que
uet peniti pelli potꝰ ⁊ ad tempꝰ pułsa rdit adtio
Excero quidẽ ad gormauũ sc̃bons ꝙ me inquĩte

Expanded text:
 cogitationibus occupato animo dicamus: «Cogita potius qualiter ista non cupias». Ea enim utilior et certe facilior ars est, ad quam si adhuc lentus et indocilis est animus, additis urgendus est stimulis. Ostendamus ei preter mala divitiarum, de quibus et a nobis modo aliquopes potest quisque, consequi non ita, scitumque est illud Annei: «Quare» inquit «potius a fortuna impetrem ut det, quam a me ne petam?». Itaque rem difficilem et eventus ambigui puto prestat intentatam linquere, que etsudabimus, anhelabimus, torquebimur, ne desint vite brevis ac fragilis alimenta que, ut dixi, iampridem cumulate et usque ad invidiam ac delitias assunt. Verum esto, desit aliquid. Quis est enim regum cui non aliquid desit? Hic magno nisu assurgendum dicet aliquis, ut omnem prorsus indigentiam futuri diis similes propellamus; que nec penitus pelli potest, et ad tempus pulsa redit acrior. Cicero quidem ad germanum scribens: «Quod me» inquit
Abbreviated transcription (Latin):
migraueuit c̾tam ẽẽ mutande smñe opmnionẽ soli¬
tudines desc̾ndas que iã solitudies nõ erãt iap
protinꝰ redeũdũ unde om̃is tedĩi pr̃ inquies popeli
abscesseit s bene h Non hii st̾ hom̃ mores neq
tã patulas uulgus aut tã faciles honestrs cõsilis
aures prebebit paucs rcmã ꝑsuaseram Nec ne̾o
par est oĩbus unam uitã ⁊ pres̾cim solitaĩas suadꝰ
nec esd loquor oĩb s tibi sit michi ⁊ hiis paueis

Expanded text:
ionem: solitudines deserendas, que iam solitudines non erunt, eoque protinus redeundum unde omnis tedii pater, inquies popellus, abscesserit. Sed bene habet; non hi sunt hominum mores neque tam patulas vulgus aut tam faciles honestis consiliis aures prebet; paucis utinam persuaserim. Nec vero par est omnibus unam vitam et presertim solitariam suadere, nec ego lo
Abbreviated transcription (Latin):
out h̃e hauds ꝓ cam añ subrecentẽ ex achemensi aca¬
dutis digcessĩ basiliũ cesaĩensem samosiã ꝯparuotã
⁊ collegam atq ut sumã setutꝙ̃ dugusem ^ ait in car¬
ne germanũ sũd e cathredra magisterii decraceũ
ubiille isthoricã Plorentissĩe docebat pre cla manur
as solitudinẽ ⁊ ad meliora scudia insigni quadã a¬
moris fidinia ⁊ aũc̃te deduxe̾at
Udio autꝰe tranfuerso quid aduersus hyec
rutsũ obscrepi soleat nã p̃mo de septutis
sacris nobis faccꝰ intũ᷑ inuidiã ue soli qr
cũ cecide̾it nõ hẽbit subleuãtem se et mreliuis est¬

Expanded text:
 quod iam ante, sub recentem ex atheniensi auditorio digressum, Basilium Cesariensem famosum compatriotam et collegam atque, ut famam secutus Augustinus ait, etiam carne germanum suum e cathedra magisterii detractum, ubi ille rethoricam florentissime docebat, iniecta manu ad solitudinem et ad meliora studia insigni quadam amoris fiducia et autoritate deduxerat. 15 Audio autem e transverso, quid adversus hec rursum obstrepi soleat. Nam primo de Scripturis Sacris nobis facere nituntur invidiam. «Ve soli, quia cum ceciderit non habet subleva
Abbreviated transcription (Latin):
nuc in ortulo meo qui foncib ĩinin̾et ac rupib sabia¬
at engiꝰ meditor  lon nimphis ut feneca sontieb
moq ullis fontiũ flũnũq nuerib s mai̾s Cuiꝰ ꝑ¬
ue me ffabilis ⁊ fecũda u̾giĩtas oñĩs deoꝵ alas acͣ
timpla fabuoreit/ aderit ipsa fortasẜ ⁊ quod diu iã
rnsi ftallor pie cupiam aliqñ ꝑsiciat Nuc̃ ceptũ
sequer poteis ne agi᷑ tuũ locũ sꝑue quẽ alienigent
beuorant: locũ ⁊ lib̾cati ⁊ quieti et otio et sciẽ et
uuiti ac nr in singulis ĩmorer ad sũmã oĩb quibus
sudes amiassinũ locũ ut cetea sileam tanto oliri
aibi tam culto hĩtatore dignitatũ Sas ꝙ ueauus tuꝰ¬

Expanded text:
illic in ortulo meo, qui fontibus imminet ac rupibus subiacet, erigere meditor, non Nimphis, ut Seneca sentiebat, neque ullis fontium fluminumque numinibus, sed Marie, cuius ineffabilis et fecunda virginitas omnes deorum aras ac templa subvertit. Aderit ipsa fortassis, ut quod diu iam et, nisi fallor, pie cupio aliquando perficiam. Nunc ceptum sequor. Poteris ne igitur tuum locum spernere, quem alienigene venerantur? locum et libertati et quieti et otio et scientie et virtuti ac, ne in singulis immorer, ad summam omnibus quibus studes amicissimum: locum, ut cetera sileam, tanto olim et tibi tam culto habitatore dignatum. Scis quod Veranus tu
Abbreviated transcription (Latin):
sntehuon satierse fedei quere adihnco quodi fe¬
uces miant ot adiuat ueri nichil couicent ne¬
les uot uitam sappliciis plenam suid pt quã mira¬
pans horteas aut ꝯtempnas et intelligae hue
pte autꝰ obesse ꝙ̃ pluimiũ ut nedũ noꝵ tantũ stu

Expanded text:
satis est fidei, quere ab his quos felices vocant et adiura ut veri nichil occultent, invenies eorum vitam suppliciis plenam suis, ut quam mirabaris exhorreas aut contemnas, et intelligas huic pe autem obesse quam plurimum, ut nedum non
Abbreviated transcription (Latin):
duimĩo solitarius esse poss haut sꝑnendã quid opo¬
tiũtas domĩ habes quod młti trans maria quo su
aut̾ tibi m̃dus tuus sordet aut quĩd faite
libei̾us petis uuolare licet in ꝓpm̃qũ ⁊ anũ
⁊ supͣ ricinũ fentem amẽissima ⁊ quiẽtissiã
stacõne consiscere adest tibi tuus sorgĩa Rex fantis
ad cuius tibi m̃uit hoc scribi. Adest librimũ gratiss¬
onu iter dm̃q ꝯcursũ uideriq iisi ab incolis nõ per
nis ⁊ reuilitiam micit et saiporem Si quis specus in¬
⁊qͥt seneca sagis penitꝰ excesis montẽ suspenderit¬
non mau̾stictis s nãlib causis in tancã lapitatẽ exca¬
uatus añm tuũ quadã religionis susptõnt ꝑcatiet p h¬

Expanded text:
mio solitarius esse possis, haud spernenda quidem oportunitas: domi habes, quod multi trans maria quesiere. Sin autem tibi nidus tuus sordet, aut quid forte liberius petis, evolare licet in propinquum ramum et supra vicinum fontem amenissima et quietissima statione consistere. Adest tibi tuus Sorgia, rex fontium, ad cuius tibi murmur hec scribo; adest liberrimum gratissomne iter omnemque concursum, viderique nisi ab incolis non permnis et reverentiam inicit et stuporem? «Siquis specus» inquit Seneca «saxis penitus exesis montem suspenderitnon manufactis sed naturalibus causis in tantam laxitatem excavatus, animum tuum quadam religionis suspicione pe
Abbreviated transcription (Latin):
dinis amidos non pret̾itũ ẜ dilatũ est ut in exmo positũ
tenatius he̾ret nc̃orie nõ tam tut unde iᵈ auelli ꝯmico¬
fidet euc testis in quã p̃ciosi sanclis rori reliquiis exxe-¬
quenda om̃e tu scudiũ om̃s opes ut dici solet uentre
fraudato om̃e deniq qd tibi usꝙͣ erat argentũ atq au¬

Expanded text:
 dilatum est, ut in extremo positum tenacius hereret memorie, non tam tue unde illud avelli commemofidei tue testis, in quam preciosis sancti viri reliquiis exequandam omne tu studium, omnes opes, ut dici solet, ventre fraudato, omne denique quod tibi usquam erat argentum atque au
Abbreviated transcription (Latin):
marẽ citis sebtio ine̾ antiq̃s lã tũt corbes mõorã
iueĩo il secus loti talis est ut nõ inclegtint ̃
ip̃e seccates nr̃ quos̾ illic ad te uisendũs ꝯuenas
dice soleat  En ci̾tas illa ꝓua quid ẜ honesta qu
abasarus Rex iħũ saluatori obtulisse credi᷑ in au
solicudinẽ potes Non eges ad hanc rem ꝑesrmatẽ¬

Expanded text:
enticis scriptis inter antiquas iam tunc urbes memoriam invenio. Aspectus loci talis est, ut non ineleganter idem ipse Socrates noster, quotiens illic ad te visendum convenimus, dicere soleat: «En civitas illa parva quidem sed honesta, quam Abagarus rex Iesu Salvatori obtulisse legitur in ece si velis potes; non eges ad hanc rem pere
Abbreviated transcription (Latin):
hospitib fuis in extimabiles aĩ diuitias / amplasi botu
fulgidas uestes ⁊ Iocũda quiuia ac suauissiõs abos ps¬
rent/ aduntto ⁊ in solitudinẽ amicos dulce sen de
quo multa p̃mesimꝰ sine quib truncam ⁊ debilitatam
uitam xt q̃ luinibus caꝑtam puto / quotrensq sub nac¬
tem ut assolet fores nrãs amica iuanq impulcit it
michi seu lengũ post tempꝰ uene̾it hospes Siue qpe¬
Lũ racuo gratus queua per imbromi/ Ques auichi
et michi accidit hospes s post langũ tempꝰ gratꝰ ꝯuina
e aatuo oꝑum ne me forte uel freꝙ̃cib quiuis uel m¬
sed auẽtis oꝑin delcãri credas Tũt exto nõ aliũ uonissi

Expanded text:
amplas domus, fulgidas vestes et iucunda convivia ac suavissimos cibos parent. Admitto et in solitudinem amicos, dulce genus de quo multa premisimus, sine quibus truncam ac debilitatam vitam, et quasi luminibus captam puto. Quotiensque sub noctem, ut assolet, fores nostras amica manus impulit, ac michi seu longum post tempus venerit hospes, sive operum vacuo gratus conviva per imbrem quos michi et michi accidit — hospes, sed post longum tempus, gratus conviva, sed vacuo operum, ne me forte vel frequentibus conviviis vel impedimentis operum delectari credas — tunc ego non alium invenisse,
Abbreviated transcription (Latin):
ralo ẜuitus/ ⁊ solliciti apꝑ atus tur puissimꝰ eeitus
ut mitosa semꝑ ambicõ supplicand̾ ppło quo nichil ẽ
duruis ut Improbur suꝑbus q amor ẜuiendũ mu¬
uertulis quo nichil ẽ iudigniꝰ uito forti rdendũ in-¬
anit̾ lugendũq ⁊ sepe nõ minꝰ lecis ꝙͣ mestis e¬
uentib tanta nouitas rei est horũ om̃i una estre¬
gula Siquidẽ hiis implendis cogita ͦ impendi᷑.
nũꝙͣ deerũt mescitie ĩmortales ⁊ maloꝵ cause ut
ruadas huic ut letus ac libͣ sis ꝯtemptꝰ ip̃e pr̃abit
hoc potiꝰ cogitand ẽ igi᷑. qualit̾ difficultates has fu-¬
gĩas ꝙͣ qualiꝰ explices uide in ꝙͣ uiriłẽ siña puile
dictũ trahi potꝰ S omisẜ aliis quod rnũ nũc agiꝰ¬

Expanded text:
 soliciti apparatus turpissimus exitus, ut ventosa semper ambitio — supplicandum populo, quo nichil est durius — ut improbus superbusque amor — serviendum mulierculis, quo nichil indignius viro forti ridendum inaniter lugendumque, et sepe non minus letis quam mestis eventibus, tanta vanitas rei est! Horum omnium una est regula: siquidem his implendis cogitatio impeditur, nunquam deerunt mestitie immortales et malorum cause; ut evadas hinc, ut letus ac liber sis contemptus ipse prestabit. Hoc potius cogitandum est igitur, qualiter difficultates has fugias, quam qualiter explices. Vide in quam virilem sententiam puerile dictum trahi potest. Sed omissis aliis, quod nu
Abbreviated transcription (Latin):
diligis nũꝙͣ abe̾it papirus / nom aliquũ duifferent in
dles Cui hestimacõnem tu michi fateer san aliosr en¬
pedebir alo tuo legendi defideio xẽmasẜes insi quõ d
a p̃nopio daeram ⁊ uetus est ubũ iudicio fauor of

Expanded text:
diligis nunquam aberit papirus, novi aliquid afferens in diligis nunquam aberit papirus, novi aliquid afferens in dies; cuius extimationem tu michi fateor ante alios inexplebili illo tuo legendi desiderio geminasses, nisi, quod a principio dixeram et vetus est verbum, iudicio favor of
Abbreviated transcription (Latin):
nisi illos nobis aut status imꝑitas aut omia ꝙ dis¬
ficultas quedã menodabilis hũãnaꝵ rerũ ꝓplexi¬
tas ĩuideret S et hii satis multi fũt ⁊ illis añ¬
mo frui nec ip̃a uetue̾it fortuã. Hñ ergo tales uii
aderũt ut n ualitũdo asꝑa n urgons occupatio i
ꝯmigrandi incideus ncatas ita nos distrahat qũ
unus nẽm ꝯtinur tecũ sit Et quid sinsula etume¬
re nichil deent omi uoluptas una nõ defie̾it assũt
queda nũme graues s agiles expediteq diuitie
siue ut alitꝰ idem dicã ad est pauꝑtas nõ mesta nͨ
sordida s honesta ⁊ leta ⁊ ẜueꝵ fatri uolumꝰ młtis
ñudiosa Adest libroꝵ bona copia legendi dulas ar¬
mor dor ⁊ incollig. memorandi q facultas data
celitꝰ ⁊ scudio aucta ꝑugili / quod sequi: siluissem su
n. pudor hortaba᷑ in scirem pro utentis affecta p̃¬
tiũ rebus accede̾ Et ip̃e gͣ. adero ⁊ mea quã

Expanded text:
nisi illos nobis aut status imparitas, aut omnino difnisi illos nobis aut status imparitas, aut omnino difficultas quedam et inenodabilis humanarum rerum perplexitas invideret. Sed et hi satis multi sunt, et illis animo frui nec ipsa vetuerit fortuna. Hi igitur tales viri aderunt, ut neque valitudo aspera, neque urgens occupatio, neque commigrandi incidens necessitas ita nos distrahat, quin unus nostrum assidue tecum sit. Et quid singula enumerem? Nichil deerit omnium, voluntas una non desit. Assunt quidem minime graves sed agiles expediteque divitie, sive, ut aliter idem dicam, adest paupertas non mesta nec sordida sed honesta et leta et, si verum fateri volumus, multis invidiosa. Adest librorum bona copia, legendi dulcis ardor, intelligendi memorandique facultas data celitus et studio aucta pervigili. Quod sequitur siluissem, sic enim pudor hortabatur, ni scirem pro utentis affectu precium rebus accedere; et ipse igitur adero, et mea quam
Abbreviated transcription (Latin):
rũ suauitate que faiale si quid h solitudo asperũ le¬
mre q̃at Illũ ut facis tota mõte ꝯplectiꝰ Illũ in ocii
⁊ fessus urbanaꝵ ⁊erũ fugam uebiũ non hortebit
ubi scratem nr̃m Imquo fallor ne hũc iinꝙeai¬
dem nam cũ reliqui comites ille pars nr̃i xst iaũ
cũ ceti̾i euocandi suit hnc nobͣ inseꝑabile ambr
prescat ⁊losti hoĩom quẽ et scabilis amiatie fides
carum et musaꝵi mlta familiaritas clarũ facit cũ quo
ica saudiũ utte q iocũditas aderit ut consiliũ no
absit Ita uis ingenii uigor q animi ⁊ que hĩis nan¬
nũꝙͣ iungi solet mescitie nulla nubes int̾uenat᷑
ea semꝑ lece fiontis uniformitas quã in socrate ill
us nichil iudicõ grauiꝰ nichil qu̾sacõe suauiꝰ qui si
non septimꝰ ut cognonẽ eus spondet s quĩtus a.¬
cessont non intelligo quid hoc dultius comitatu ꝙͣ¬
ꝙͣ nec aliiis quidã defint ⁊ uoto pares ⁊ studioꝰ

Expanded text:
rum suavitate, que facile siquid habet solitudo asperum lerum suavitate, que facile siquid habet solitudo asperum lenire queat. Illum, ut facis, tota mente complectere, illum in otii et, fessus urbanarum rerum, fugam urbium non horrebit. Sed ubi Socratem nostrum linquo? fallor: ne hunc linquo equidem; nam cum reliqui comites, ille pars nostri est. Itaque cum ceteri evocandi sint, hunc nobis inseparabilem amor prestat. Nosti hominem, quem et stabilis amicitie fides carum et Musarum multa familiaritas clarum facit; cum quo ita gaudium viteque iucunditas aderit, ut consilium non absit; ita vis ingenii vigorque animi ut, que his nonnunquam iungi solet, mestitie nulla nubes interveniat, sed ea semper lete frontis uniformitas quam in Socrate illo us, nichil iudicio gravius, nichil conversatione suavius; qui si non septimus, ut cognomen eius spondet, sed quintus accesserit, non intelligo quid hoc dulcius comitatu. Quanquam nec alii quidem desint et voto pares et studio;
Abbreviated transcription (Latin):
quito re gubnacłmn tynens ut iam tali gubnatore
naugõ ni s felix eẽ non dẽat uuoo claros ⁊ insignes
qui fuerãt noser uolle dice̾ posse qui stꝰ s ut res
eunt uides si qui taniẽ uspiam suꝑslĩt haut ignoti
nũt etiã st tibi cũ quib aliꝰ non potes aĩo u̾sare qd̾
genus tibi nec mai̾a nec montes eripient cũ quib
nũꝙͣ mag̃na copia fuit ⁊ lũc mopia sũma est fed
unũ nomẽ horarris causã huit loco insereudũ credidi
rors quos tibi ad solicai̾e uite solatiũ sors dedit Pon¬
tuis sainsan is est quod a te 2ͫ ornamẽtũ habet
eccũ tua de hoc om̃ ut quẽ a p̾ma etate familiai̾s¬
sine cognntũ nũt quo ctuus michi nosse uidear/ fidẽ¬
tius loquor hiic ego nõ tenue s x e̾natũ saisenis¬
ita cognoniẽ obtrgisse crediderim ꝙ ꝙͣtus hebreus
ille corꝑis tantꝰ iste sit animi uirib hũãmcate pra¬
dencia ad hec et lrãꝵ nõ mediocri notitia eaq mo¬

Expanded text:
tre gubernaculum tenens, ut iam tali gubernatore navigatio nisi felix esse non debeat. Viros claros et insignes, qui fuerunt, nosti vellem dicere posse «qui sunt», sed ut res eunt vides; siqui tamen uspiam supersunt, haud ignoti nunc etiam sunt tibi; cum quibus aliter non potes animo versare, quod genus tibi nec maria nec montes eripient, cum quibus nunquam magna copia fuit, nunc inopia summa est; sed unum nomen honoris causa huic loco inserendum credidi, eorum quos tibi ad solitarie vite solatium sors dedit: Pontius Samson is est, quod a te secundum ornamentum habet ecclesia tua; de hoc enim, ut quem a prima etate familiarissime cognitum, nunc quotius loquar. Huic ego non temere, sed e re natum, Samsonis cognomen obtigisse crediderim, quod quantus hebreus ille corporeis, tantus iste sit animi viribus, humanitate, prudentia; ad hec et literarum non mediocri notitia, eaque mo
Abbreviated transcription (Latin):
hiugue lapsus młtiloquiũ ĩane ⁊ loquenti sepe iaxiũ
ꝑ auaratiã inuecta afft̃uũ intestina discordia et e¬
telor mẽbroꝵ multa rebellio młta moꝵ ꝓuersitas atꝙ
añ alia cedis amor/. at bellori studiũ domestic ꝙͦ uit
tꝯ enormitas / preçeps ebrietas ⁊ gula sui hostis ac ꝑ¬
nicies almini Ridicula ciboꝵ ꝯquisicio ⁊ in picus ei¬
sus caanũ ubi pmordacitꝰ nos non bobus equis ꝙ ał
coruis s lupis ac leomb ꝙes dicit acq ardenciore
ad dupeim qm̃ ut audistinõ om̃es br agnaenitia ne
probem. solitudinẽ tamẽ ac solitariã uitã prosaie
qua sẽbens p̃tereundos non credidi quos hat uod
seo tanũ hinc uelut e regionr fuspecta ne diuelus
insistens tam longinquis in rebus ueris forte fala
ꝑmistea Euis nũc etia dũ h ͨ scubo non desint a¬
qui ex nr̃is quib nulla nacio urbem lustrare cuta

Expanded text:
lingue lapsus, multiloquium inane et loquenti sepe noxium,lingue lapsus, multiloquium inane et loquenti sepe noxium,per avaritiam invecta, affectuum intestina discordia et exterior membrorum multa rebellio, multa morum perversitas, atque ante alia cedis amor ac bellorum studium, domestici quoque victus enormitas, preceps ebrietas, et gula sui hostis ac pernicies alumni, ridicula ciborum conquisitio, et in primis esus carnium, ubi premordaciter nos non bobus equisque vel cervis sed lupis ac leonibus pares dicit, atque ardentiore  licet ut audisti non omnes bragmanicos mores probem, solitudinem tamen ac solitariam vitam probo, de qua scribens pretereundos non credidi, quos hac vitseo tamen hinc, velut e regione suspecta, ne diutius insistens tam longinquis in rebus veris forte falsa permisceam. Quamvis nunc etiam, dum hec scribo, non desint aliqui ex nostris, quibus nulla natio orbem lustrar
Abbreviated transcription (Latin):
psio Re diuso aũ pl ille ꝯtempto mũdi qui iusto
mauor ee non pot̾ ꝓb solitũdo pl libtas que mulli sẽ¬
tuetonta est placet silẽtiũ pl otiũ ph quies ꝑlacrt
iutentat cagitacõ pl integritas ato secur̃tas: mõ teme¬
uitas absit p̃l anñoꝵ equabilitas unaq semꝑ frono
amuli ret cimor aut cupiditas pl silur̃s habitacõ
fontis qr uicinitas  ꝙ̃ ut inxo libro scptũ est qi uber
dis mas incorruptũ atq integrũ in os suũ mulgere
qsueueat mouetq me fateor collocucõ illa grauissiã
tc̃ bragniãnaꝵ om̃i tũ precipue dandami de quo
paulo añ dicebrm cũ alexandro hĩta. In qua nõ alli
umi s uniu̾so ꝓpe modũ genei hũano exprobrantur
selorĩ ĩnuãbilũ acerui noĩatim in explebilis auri
leis in huania feritas odiũ honu ꝯtomptꝯq dei piũ¬
lis dĩtiaꝵ admita᷑ͦ fẽmeusq mariũ oriatꝰ tumor
aĩĩ trenor mortis/ inꝯsultus appetitꝰ głse ad hoc

Expanded text:
iverso autem placet ille contemptus mundi, qui iusto maior esse non potest; placet solitudo, placet libertas, que nulli gentium tanta est; placet silentium, placet otium, placet quies, placet intenta cogitatio, placet integritas atque securitas, modo temeritas absit; placet animorum equabilitas unaque semper frons, et nullius rei timor aut cupiditas, placet silvestris habitatio, fontisque vicinitas quem, ut in eo libro scriptum est, quasi uber terre matris incorruptum atque integrum in os suum mulgere consueverat. Movetque me, fateor, collocutio illa gravissima cum bragmanarum omnium tum precipue Dandami, de qua paulo ante dicebam, cum Alexandro habita. In qua non illi uni, sed universo propemodum generi humano exprobrantur scelerum innumerabilium acervi, nominatim inexplebilis, auri sitis, inhumana feritas, odium omnium contemptusque Dei, puerilis divitiarum admiratio, femineusque marium ornatus, tumor animi, tremor mortis, inconsultus appetitus glorie, ad hec
Abbreviated transcription (Latin):
mr spo tentis s sit sane penes ꝓphas antiquier ihze
glia quos ues etate uel meico ꝑmos constar unaõ
õor affricani laus est ꝙ rũ aliquis eõdem in gneͣ
luidis añcesseit preftim cũ ut michi ccurs peauita
nulla prorsus icliemente notrtia omĩo cesset iitaͦ
atq deserꝑe policam non aeegto profecto aut̾ quisqs i
pton rtũ ueneãt dictum illud uñde post canitũ iutere¬
mallũ ad het ꝓphãre noia redii qd̾ ipse michi non ne
uolo solitudinẽ non solã/ otiũ non ners nͨ.
inutile ẜ qd̾ e solitudine ꝓsit multis Qui eñ
onostpro uus ie lae neusdins fegnes ⁊ soli sat̃ aron
tes Feuoꝑ miserosds consentio quib net honiesst̃ acas
ye priũ̃ hocigit suma it admitto ad ouosie
he rento mobiliora sed mansara negotia q uanio
Pui sas olet em̃tit armis sic ingeniis int im s peali
ciplo ẜ aroesse/ quoreẽ comitacu. nullus oni fartuor
mullus ꝙmemor fingi potꝰ ⁊ sine quo misera bicaust

Expanded text:
repotentis; sed sit sane penes prophetas antiquior rerum gloria, quos vel etate vel merito primos constat, an ideo minor Africani laus est, quod eum aliquis eodem in genere laudis antecesserit, presertim cum, ut michi certus videor, nulla prorsus interveniente notitia omnis atque decerpere solitam non nego? Profecto autem, quisquis in partem rerum venerit, dictum illud unde post tantum intervallum ad hec prophetarum nomina redii, quod ipse michi non negverbis admonet: volo solitudinem non solam, otium non iners nec inutile, sed quod e solitudine prosit multis. Qui enim otiosi prorsus et languidi et segnes et soli sunt, eos mestos semper miserosque consentio, quibus nec honesti actus ercium. Hec igitur summa est: admitto ad otium non hec vento mobiliora, sed mansura negotia, quorum  solet enim ut arvis, sic ingeniis intermissio prorecipio sed arcesso, quarum comitatu nullus omnino facilior, nullus amenior fingi potest, et sine quo misera vita est
Abbreviated transcription (Latin):
et sceptra transtendẽt cernt᷑ tales uĩtos ẜuatores
rei pub. libe̾atores ciuiũ de fensores ẜtalie domitores
ftelsoui selicitꝰ rebies gestis Dimisso in libt̃ate ⁊ ler
polõ nictore ielictio tone stipatoriu latetũ led¬

Expanded text:
et sceptra transcenderet, cernere tales viros, servatores et sceptra transcenderet, cernere tales viros, servatores reipublice, liberatores civium, defensores Italie, domitores gentium, feliciter rebus gestis, dimisso in libertate et letitia populo victore, relictis Rome stipatoribus laterum
Abbreviated transcription (Latin):
aler lateq ramos portigat uiti samia si radice
uos aut̾ illos longa ducũ maxiõs ubi dimĩt¬
timꝰ affucanos uerr duo stlmia belle at
maro ait quod a quibdam de aliis incellc̃m
mnror quoꝵ pͥmꝰ ex quo uirelem togã sumpsit ut est
apud liurũ nullo die prius ullã publicã p̾uatam rem¬
pud ꝙͣrin capatoliũ iret ingressus q edem confidereet
cũ płn tempꝰ sdlus in fectetũ ibi terẽt ħ mos per
cem uitã ẜuabatur Ita ille uir unicus neꝙ srecorũ fa¬
ouneat supsticõi s Romanis iuditiis celebroies cõ
siecutus prĩcipia gerendaꝵ rerũ a Religiane poscebat
Rligiom sẽdem optima solitu dnẽ deꝑutabat Iude qcꝙͥͣ¬
so cet aegradi consuetus plus ꝙ̃ hũaana siduuua ⁊ qsꝑri¬
mos sibi at sc̃us ceptorũ exitus polliceri itarat eñ ħ
sillet . Cetm ne tam iũctos ⁊ tam pares separem has
amatores fiuisse nota res est Et post sudores bellicos
tan solitos cõmigrare Ibiq cũ singulis annas solos con-¬

Expanded text:
igat viri fama, si radicem Duos autem illos longe ducum maximos ubi dimittimus Africanos? Vere «duo fulmina belli», ut Maro ait, quod a quibusdam de aliis intellectum miror. Quorum primus, ex quo virilem togam sumpsit, ut est apud Livium, «nullo die prius ullam publicam privatamqueret, ingressusque edem consederet, et plerunque tempus solus in secretum ibi tereret». Hic mos per omnem vitam servabatur. Ita ille vir unicus, neque Grecorum fabulis ac superstitionibus sed romanis iudiciis celebratus, et secutus, principia gerendarum rerum a religione poscebat, religioni sedem optimam solitudinem deputabat, inde, qset, aggredi consuetus plusquam humana fiducia et prosperrimos sibi ac suis ceptorum exitus polliceri, ita ut nunquam falleret. Ceterum ne tam iunctos et tam pares separem, hosamatores fuisse nota res est, et post sudores bellicos,ias, vel Caietam solitos commigrare, ibique cum singulis amicis solos con
Abbreviated transcription (Latin):
m quide ⁊ ab omnĩ ꝑte librmiũ in ro libro que e
bragmianoꝵ uita suo noũo ins̾ptũ sup̃ retub⁊ qui d
non plene michi redoleat anibrosii scilũ nic ambrosii
nibi augutor non ambrosii sed palladii liber est/ quis¬
quis autẽ sit au ͦ: narrat t̾te quod auditu forsitan
nõ fue̾it nocundũ de tulisse illi regem nunea aurũ
argentũ uestes panẽ oleũ Illũ omĩa pretꝰ ultimã ꝙ¬

Expanded text:
idem et ab omni parte liberrimum, in eo libro quem de Bragmanarum vita suo nomine inscriptum supra retuli. Qui licet non plene michi redoleat Ambrosii stilum, inter Ambrosii suspicionibus auguror, non Ambrosii sed Palladii liber est. Quisquis autem sit auctor, narrat certe quod auditu forsitan non fuerit iniucundum, detulisse illi regem munera, aurum, argentum, vestes, panes, oleum. Illum omnia preter ultimum
Abbreviated transcription (Latin):
cesĩ ipe siui ⁊ tuimã grauẽ tanto ante p̃uiderit ltia q
mandaue̾it
liũ hͦ in gnrͣ Cice̾one uidto non satisre quo
aĩo ferre solitudinẽ quod ꝯtigisse arbitror nõ
inse dissumilat/ de hat studioꝵ ꝑte p̃cipue gloriaz que¬
rens nuisõ profecto illam insi in turbio etmagno.i ꝓploͣ
urbebats qtãq coram Iulio cosare diotherũ regem defen¬
siligtia ⁊ electont᷑. solitudines execient iudicõꝵ q si¬
lentui aduersent atq oderint ut ergo minores alii sa-¬
am quisq sic cycero urbem Romiã non sdlũ ut suam
patriam ed sibi cariorem quo in eam ꝯseruandam atq
orandã cure plus ac laboris impende̾at. S ut pa-¬
triam ingemo suio parem exoptab In quo quid̃ ceste fone¬
ca uterer/ que solam cycoronis uocem uere uiuã dicere
yͣsͣ id ecrore simonis publici mlt̾is attribua᷑ sołũ ꝙcio¬
me ingenii Romani ppli̾ imꝑio par affirmare nõ trmuit
nisi quolibst teste ueratior raudentͭ. ⁊erũ fides stoi.¬

Expanded text:
 gravem tanto ante previderit literisque mandaverit. Unum hoc in genere Ciceronem video non sat equo animo ferre solitudinem. Quod contigisse arbitror, non ipse dissimulat, de hac studiorum parte precipue gloriam querens, nusquam profecto illam nisi in turbis et magno in populo videbat. Itaque coram Iulio Cesare, Deiotarum regem defenfrequentia delectentur, solitudines execrentur, iudiciorumque silentium adversentur atque oderint. Ut ergo minores alii suam quisque, sic Cicero urbem Romam, non solum ut suam patriam, eo sibi cariorem quo in eam conservandam atque ornandam cure plus ac laboris impenderat, sed ut patriam ingenio suo parem exoptabat. In quo quidem teste Seneca uterer, qui solam Ciceronis vocem vere vivam dicere, quanquam id errore sermonis publici multis attribuatur, solum Ciceronis ingenium Romani populi imperio par affirmare non timuit, nisi, quolibet teste veracior, evidentissima rerum fides osten
Abbreviated transcription (Latin):
cilled issiuo quiento noctħis se deorũ agressio alo¬
bais gretis laci̾nis q ediuis ꝓ quos utriuse haait li
Dacorib ut poterat indicaret se pro temporis ad
aipiliũ ueri aut prõcino sulsitatis usum et̃ cũ ueo
iã fũdamẽtis fuio legũ asi lataꝵꝭ aut̾as scal̾t non ͦ

Expanded text:
callidissimo commento, nocturnis se deorum congressibus allobris grecis latinisque editis, per quos utriusque lingue doctioribus, ut poterat, indicaret, se pro tempore ad auxilium veri vel patrocinio falsitatis usum esse; cum vero iam fundamentis suis legum a se let
Abbreviated transcription (Latin):
nie iste pccõr ꝓpe̾ brĩssimas ⁊ nic̃tas senectatis reli¬
quias iam feciss qui quietis ext̃ir desideio puate
fortĩe redditus nõ sibi mutate sedem uite ⁊dmam
seatuit ne quis nouã requiem dimissi famus aut o¬
dor imꝑii turbaẽt s antiquã prĩam solanas dalma-¬
ut multũ tranquellitatis semo additũ sic fup̃ins houo¬
rib nil detractũ ꝑ solicaria atq hũilem ricam sensit
Solus om̃i p̾uatus entropio acq eusebio testib re¬
larus in nuũ deorũ sane ꝙ pꝰ imꝑiũ dieclecanꝰ feat
P añ imꝑiũ autoninꝰ pius feclit quẽ Iulius capito¬
lia hyscoricꝰ ommi p̾uata uita in agris freꝙ̃cissime
upoisse clarũ q locis õnib fuisse ꝯmr̃orat
Et nimiũ ꝓpers r̾t̾rcedendũ est amicto aut̃
quĩtios cutios fabricios ferranos aliosq qͦꝵ
magna ꝑs uite in agris acta est hauc egd
uitã iam iude ab mitio ⁊ añ mitiũ rõne rei pub. pru-¬
dontissimo atq optimo regũ placuisse monserabo

Expanded text:
tus iste peccator propter brevissimas et incertas senectutis reliquias iam fecisset. Qui quietis extreme desiderio private fortune redditus, non sibi mutate sedem vite Romam statuit, nequis novam requiem dimissi fumus aut odor imperii turbaret, sed antiquam patriam Salonas Dalmaut multum tranquillitatis senio additum sic supremis honoribus nil dectractum per solitariam atque humilem vitam sensit, solus omnium privatus, Eutropio atque Eusebio testibus, relatus in numerum deorum. Sane quod post imperium Diocletianus fecit, id ante imperium Antoninus Pius fecerat, quem Iulius Capitolinus historicus omni privata vita in agris frequentissime vixisse, clarumque locis omnibus fuisse commemorat. Sed nimium propero; retrocedendum est. Omitto autem Quintios, Curios, Fabritios, Serranos, aliosque quorum magna pars vite in agris acta est; hanc ego vitam iam inde ab initio, et ante initium romane reipublice, prudentissimo atque optimo regum placuisse monstrabo.
Abbreviated transcription (Latin):
su amator alle uibis et fori et amata oderit ⁊ lrãta
solitudinẽ rebus õĩbus añponat
ua in re inaninẽ cũ cỹcelane demoscenẽ stuisse
auguror/ ⁊ iiss forte aliqua mitandi qsͦ cousilii
rõ nicesseit / quod non legi sensisse illũ semꝑ¬
ꝙ hic nr̃ ałii sense̾it/ nã et professio cadom amborã
gst ille demostenieo ⁊ si constet en oratorilo nlas hĩ
gñ in orbib poram potontꝰ excuit magĩe in plitudr
ẜduitus ellederet mueditans ꝯsuescaobat ꝗfora fue aices
hor en paueste ⁊ lec te moueat quod supra distundtis

Expanded text:
ut amator ille urbis et fori et amata oderit et literatam ut amator ille urbis et fori et amata oderit et literatam solitudinem rebus omnibus anteponat. Qua in re unanimem cum Cicerone Demosthenem fuisse auguror, et nisi forte aliqua mutandi quoque consilii ratio incesserit, quod non legi, idem sensisse illum semaliquando senserit. Nam et professio eadem amborum, est ille Demosthenes». Etsi constet eum oratoriam illam vim, quam in urbibus tam potenter exercuit, maxime in solitudine fluctus illideret, meditans consuescebat contionum fremitus non expavescere». Nec te m
Abbreviated transcription (Latin):
otusauren ⁊ frctiorẽ ⁊ tutiorẽ e amuo aliis sfiie aut
iuista causa est̃ tum iyis p̃cipux ꝓnũttit qui excellũt
ingenio ⁊ doctiina/ ꝙus cyçio idem p̾mo hui / aite
noi pataens ut dixi ẽãdem młte tañdem̃ dolorib et in
pnĩs amantissie filie morte decettus optauiit ⁊ sibi
athito suo stribens ⁊ lũc inꝙ̃ omĩa respuo n ꝙꝙr ha
beo taleabiluis ꝙ solitũdine Et it̾m michi in quid soli¬
tudo ac ⁊̃cessus ꝓiũtia est uãlde urbem fugio multas cib
causas Item nec enĩ ẽẽ in turba possum ⁊ rursis nchil
hat solitudine ⁊ociudius in qua inꝙͥ careo om̃ĩ colloq̾o
Cũq mane in siluã me abscrusi densam ⁊ afperã non
qoes iñde aute uesꝑam quõd uerbũ quotiens leso fic
asentior ut a meipõ nõ ab alio dictũ putem Ita michi
sipetidem actidit. Semũ ut iam ciceomi ualedicam Idẽ
srse moꝵ dustius blandions amico Sd̾mn te ait incha
suo nst i sr̃t ł loñ colligo singula Ex hiis eñ pides

Expanded text:
iorem et tutiorem et minus aliis gravem aut iusta causa est, tum his precipue permittit, qui excellunt ingenio et doctrina. Quamvis Cicero idem, primo vite huius impatiens ut dixi, eandem multis tandem doloribus et in primis amantissime filie morte deiectus optaverit et sibi. Athico suo scribens, «Nunc» inquit «omnia respuo, nec quicquam habeo tolerabilius quam solitudinem»; et iterum: «Michi» inquit «solitudo et recessus provincia est», «valde urbem fugio multas ob causas». Item: «Nec enim esse in turba possum»; et rursus: «Nil hac solitudine iucundius, in qua» inquit «careo omnium colloquio, cumque mane in silvam me abstrusi densam et asperam, non exeo inde ante vesperum». Quod verbum quotiens lego, sic assentior ut a me ipso non ab alio dictum putem; ita michi sepe idem accidit. Demum, ut iam Ciceroni vale dicam, idem ipse mox dulci blandienon colligo singula; ex his enim vides,
Abbreviated transcription (Latin):
uiãt uerũ et uueri hoscẽ ppłm non uidet Sassicare
ꝑͥmomidem ⁊ achlantẽ muẽres eos noĩa ꝓẜa hiis in q̃b¬
habitarũt montib ⁊eliquisse Ipse ꝑmecheus si re̾i¬
tus ilqui̾tur non negabit huic fuisse locũ fabult
qua in cantaso ⁊elegatus e dacissimo uulturi rddendus
exponi: qui magna cũ intẽ ͣ añui incũbens totus in-¬
dagini rer archanaꝵ que haut dubie studiostt ex¬
tenuat montis illius solitudinẽ usupasset Sexe
pcus mermo scimulos almont iõ aptus et sib̃ opad
ust hnis qui añi rebus altis applicue̾ ꝙͣ in tpłis piuᷤ

Expanded text:
videret verum et veri hostem populum non videret. Sciscitare Parmenidem et Atlanta: invenies eos nomina habitarunt montibus reliquisse. Ipse Prometheus, si veritas requiritur, non negabit hinc fuisse locum fabule, qua in Caucaso religatus edacissimo vulturi rodendus exponitur, quod magna cum intentione animi incumbens totus indagini rerum archanarum, que hauddubie studiosum extenuant, montis illius solitudinem usurpasset. Sepe locus ingenio stimulos admovet; ideo apertus et liber optandus est his, qui animum rebus alti
Abbreviated transcription (Latin):
lut ateidem placet historico atq ita ꝓẜe fimul
⁊ publite saluti modestissima uoca ꝑost haburt ic
ut opinari licet fenatus ac pphi p̃abus id tibiut
quoꝵ qd ꝯstat nemo prĩcipũ fuit amãtior Eine nulꝰ
oĩo pͣaibus motũ nullo publico pͥuato q metu ina
rũ ier cĩ uatura turbab ab altissio eiñ fortur̃ usa¬
ribie sui mũde dñd ac rcõr insedent ad iludihi ul
sbissũ q desideriũ prerupta forte cagutaliui hũ

Expanded text:
it», ut eidem placet historico, atque ita proprie simul et publice saluti modestissima vota posthabuit; sive, ut opinari licet, senatus ac populi precibus id tribuit, quorum quod constat nemo principum fuit amantior; sive, nullis omnino precibus motum nullo publico privatoque metu, ipsa eum rerum natura turbabat. Ab altissimo enim fortune culmine, cui mundi dominus ac rector insederat, ad illud humile submissumque deside
Abbreviated transcription (Latin):
sitpo adñs uillici meĩ uorbis agnoui qui assidire
hededtum hiis melamẽtis asgrediꝰ Cur nescrete
qua papurrs iqua tehant inuisens unĩ solã pete
Acustodis fidem uel uillici ꝓu̾itatẽ Itaq aliqñ
abieus ⁊ tĩo fone meo ludens papitũ illi racuã dedi
quasi illa cẽt quã quesisses quo sto se illusĩ rliertenti
iã grauitꝰ questus tota ꝙ tenũd res i acos ⁊ in risa
desiit s redeo ad ordiuẽ adest ergo tibi pretla sie quo
uita ne dicam felip s ne uita quidẽ est malaꝵ  ueti i¬
uale odũ  ponaꝵ amor u̾tutũ cultus bone fame pul¬
aa cupiditas honeste scudiũ ꝯtenitus suꝑuacui ꝙ s
uñ e solicanpoite fũdamẽtis dpoe̾o uere dixiisse me
dicã Adest corpꝰ laborib obeuudis idouoũ nondũ
fragile iã maturũ / adest etas adhuc uirens s iam
adole scentie malie ⁊ topficita que optima uite ꝑs nec
roꝑs aiduũ uec ꝯsilii inops est ⁊ ad magnas łes au¬
deuis asgredieudas ꝙ sufficey adest deniq pra uo

Expanded text:
e redeuntem his me lamentis aggreditur: cur nescio quam papirum, quam tu hanc invisens domum solam petere ctionem, vel custodis fidem, vel villici puritatem. Itaque aliquando abiens, et cum sene meo ludens, papirum illi vacuam dedi, quasi illa esset quam quesisses. Quo facto se illusum revertenti iterum graviter questus, totaque demum res in iocos et in risum desiit. Sed redeo ad ordinem. Adest ergo tibi preterea, sine quo vita, ne dicam felix, sed ne vita quidem est, malarum rerum naturale odium et bonarum amor, virtutum cultus, bone fame pulcra cupiditas, honesti studium, contemptus supervacui. Quodsi unum e solitarie vite fundamentis dixero, verum dixisse me dicam. Adest corpus laboribus obeundis ydoneum, nondum fragile, iam maturum; adest etas adhuc virens, sed iam adolescentie malis explicita, que optima vite pars, nec expers actuum, nec consilii inops est, et ad magnas res audendas aggrediendasque sufficiens. Adest denique patria, ubi
Abbreviated transcription (Latin):
raus ⁊ espiaens horel net umqꝙ̃ nisi morti destend̃¬
us teste cognosct᷑. non fuit ista tractantibi preta¬
intetendꝰ tanta cesar qui cũ om̃ia dare posstrche
tquod augustus optaue̾at dyoclitianus lro¬
pleuit ille qui p̾mꝰ xx nĩs imꝑatorib adoraĩ
se utͣ deũ Iusseat Quiq caltiamẽtis ac

Expanded text:
ans herebat, nec unquam nisi moriens descendius teste cognoscitur, non fuit cum de hoc ageretur pretermittendus Cesar, qui, cum omnia dare posset, nil At quod Augustus optaverat Diocletianus implevit. Ille qui primus ex nostris imperatoribus adorari se ut deum iusserat; quique ca
Abbreviated transcription (Latin):
non tm̃ ipse secũ quod ipm̃ sapientis docti ꝙ uci et
s cũ quo deus facie ad faciẽ loquebaꝵ qrͣ amid n
damabat ad dnm et usq in cełũ audieba⁊ altenusꝙ ux
cuilio fessas manꝮ attollens unuo tor pualias manꝰ
ustiũ uniceb/ quod sine ro armate nen pote̾ant legi¬

Expanded text:
non tantum ipse secum, quod ipsum sapientis doctique viri est, sed cum quo Deus facie ad faciem loquebatur, quasi amclamabat ad Dominum et usque in celum audiebatur, alteriusque vix auxilio fessas manus attollens unus tot prevalidas manus hostium vincebat, quod sine eo armate non poterant legi
Abbreviated transcription (Latin):
grnꝰ ⁊ ipsa procul dubio peuis morte qui nisi hĩs
morib ⁊ hoc aĩo fuisset ⁊ cla rius nomẽ hrẽt apud
giaues uuds ⁊ ponticũ illud exiliũ acq hisa⁊ sołitudĩs
uel non adiiss u xqͣniiuꝰ tollerass s ad ragidioris
semi ixemplũ trauseo
Oneca ex cuir cordubensi & uianꝰ iã cuus ac
sonator ⁊ Rme claĩor ꝙ̃ salutis rõ latendr qse
cultas posculabat In quadã tragedia cũ am̃i noneaua
guce die sdhitũdinẽ corsitam rtordat᷑ ⁊ illam aciosi exilii

Expanded text:
rrimum genus mortis et ipsa proculdubio peius morte. Qui nisi his rrimum genus mortis et ipsa proculdubio peius morte. Qui nisi his moribus et hoc animo fuisset, et clarius nomen haberet apud graves viros, et ponticum illud exilium atque Istri solitudines vel non adisset vel equanimius tolerasset. Sed ad rigidioris ingenii exemplum transeex cive cordubensi Romanus iam civis ac senator, et Rome clarior quam salutis ratio latendique securitas postulabat, in quadam tragedia cum animi non parva dulcedine solitudinem corsicam recordatur, et illam otiosi exilii
Abbreviated transcription (Latin):
uni inquit / otia diuitiis arabũ lebĩrma muto ꝵ hllda
pus horatii di᷑ ⁊ cot possessor ib mutatis adhuc famoso¬
as dñi nomen tenet/ Cui quidẽ hͦ in gntͣ quã puan
nasonez sru qui forte illũ sequd uel quos ille sequitut
Ille michi quidẽ magni uir ingenii ui᷑ s lasciui ⁊ luba
lectarent usq adeo ut in illis felicitatis sue apicem ẜ̃¬
mãq iponeret. Itaq amatoriã artem scribens nsnua
opus ⁊ meritam iisi fallor exilii sui cam̃ / non modio e¬
bem Romã sru mat̾noꝵ puellaꝵ q ip̃fercilem quen¬
Dam̃ decet ab hiis qui ad illam insamia p̾cꝰ uãlem sto¬
nuilũ artis ꝙͦ cuusdam calcar aditiũt ẜ loca ⁊̃ rrbia
⁊ festa distinguit quib ubeior maͣ sit fiurri ut silia
uotum illud infame et relatu etiã fidĩ i ore licet ds¬
ad õnis eui nocitiam ꝑferte / quo sa in actu uenes
resolutũ felicẽ diffiuire et in eo statu mortem laudaꝵe
auscis in quo maxiie tut pis ⁊ inuttis uita est hanc

Expanded text:
 inquit, otia divitiis Arabum liberrima muto. Laudat s servat. Campus Horatii dicitur et, tot possessoribus mutatis, adhuc famosioris domini nomen tenet. Cui quidem hoc in genere vix quempiam Nasonem, seu qui forte illum sequuntur vel quos ille sequitur. Ille michi quidem magni vir ingenii videtur, sed lascivi et lubrici minei delectarent usque adeo, ut in illis felicitatis sue apicem summamque reponeret. Itaque Amatoriam artem scribens, insanum opus et meritam nisi fallor exilii sui causam, non modo urbem Romam ceu matronarum puellarumque prefertilem querendam docet ab his qui ad illam insaniam, preter naturalem stimulum, artis quoque cuiusdam calcar adiciunt, sed loca etiam urbis et festa distinguit, quibus uberior materia sit furori; ut sileam votum illud infame et relatu etiam fedum, ex ore licet dad omnis evi notitiam perferre, quo scilicet in actu venereo resolutum felicem diffinire et in eo statu mortem laudare ausus, in quo maxime turpis et inutilis vita est, hanc
Abbreviated transcription (Latin):
Pomã adnit otiandi ꝓposito atq ł menascico habitb
supt a n uestui latibilũ soractis montẽ petanto cbi
al uotiua requie bienmũ exegiss tandes qr arbro et
mnus honorifice ꝑegimoꝵ fue prĩe ꝯcir sa locus es
ut qui Romã petentib secus iter lon̾geq notus ataẽ
consprllus est / minqmĩdies solitaĩꝰ uoto q suo queniẽs
iisus erat ad secretiorẽ atq semotiorẽ bñdicei domũ
cusmense cemobiũ ꝯmigrauit/ Ibiq qd̃ obtalat et pe¬
tebat flẽ intñm ac nopote pro caduca sede laborancib

Expanded text:
iandi proposito, atque ibi, monastico habitu assumpto, Silvestri latibulum Soractis montem petiit. Ubi cum votiva requie biennium exegisset, tandem quia crebro et nimis honorifico peregrinorum sue patrie concursu locus is, ut qui Romam petentibus secus iter longeque notus atque conspectus est, minus in dies solitarius votoque suo conveniens visus erat, ad secretiorem atque semotiorem Benedicti domum, Casinense cenobium, commigravit; ibique quod optabat et quereba
Abbreviated transcription (Latin):
iũ luuẽ ut non pateat amico
pt Ibi pater si teipm̃ tua si bona noudis nichil
Deest quõd gratã solitadiuẽ ⁊ duloe otiũ possit
esfiçeꝰ adest aĩmꝰ bonꝯ ⁊ a do bñ inseitutuo
⁊a te nõ negligentꝰ excultus mnłtaꝵ q artiũ ac roꝵ noti

Expanded text:
sum limen, ut non pateat amico. Tibi, pater, si te ipsum, tua si bona noveris, nichil deest quod gratam solitudinem et dulce otium possit efficere. Adest animus bonus, et a Deo bene institutus et a te non negl
Abbreviated transcription (Latin):
qd sa et si mt̾ hoĩes iusticiã ẜuarent ciuiq ius suũ
cibuendo ⁊ illis Romanis artib a porta de sẽptio paci
ors imponeñdo parcendo subiectis ⁊ suꝑbos debellando ꝙ¬
mo ut ptlare ait ciceo idem alibi Imꝑiũ ppłi tõnoꝵ bñficiis
tonstur nõ inurrãio bella aut pro sotiis aut de imꝑio ge.¬
ntur Eoitus bellorũ xẽnt aut mites aut nccñ Regũ ppłoꝵ
i proũtias si sonos rq̾tate ⁊ fide defendissent/ Ess q uissi

Expanded text:
 etsi inter homines iusticiam servarent, cuique ius suum tribuendo et illis Romanis artibus a poeta descriptis paci morem imponendo, parcendo subiectis et superbos debellando, quamvis, ut preclare ait Cicero idem alibi: Imperium populi Romani beneficiis teneretur, non iniuriis; bella aut pro sociis aut de imperio generentur, exitus bellorum essent aut mites aut necessarii; regum,si provincias, si socios equitate et fide defendissent. Esset que verissi
Abbreviated transcription (Latin):
nos deputandꝰ est qñ ⁊ patñã liquit legib ornatã
sus ⁊ cupidicate discendi ignotas t̾las adiit ꝑegri¬
nacõne delcatꝰ egiptiata
uis nam ueõ mirabitur scudioses hõibus
solitudines placuisse que quod ãmiracõe
non uacat imꝑatorib at belloꝵ ducch pla¬
cuerũt transeo Iuliũ cesarẽ qui licet ad modũ iuue-¬
nis e ꝓcellis forensib in otiũ rhodiũ secẽde᷑ decre¬
uiss atq ibi lrĩs oꝑam dac᷑ ꝓhibitus tanẽ tunc
noꝵ estib belloꝵ implere non potuit quod optab
Augustũ cesarẽ penes quẽ potentie mortalis ⁊ huã¬
in fastigii sãmũ est ⁊ si int̾dũ hĩtante iure atꝙ
in saius spatiari solitũ inuenia qr rarã tamẽ ut
auguior priuati otii lnĩam publici negotii moles
dabat ut Politariis inseruisse non ausam dice̾ se ta¬
nẽ solitai̾e uite amatorib ãnua̾re non uereat huiꝰ

Expanded text:
rios deputandus est, quando et patriam liquit legibus ornatam rios deputandus est, quando et patriam liquit legibus ornatam suis, et cupiditate discendi ignotas terras adiit, peregrinatione delectatus egiptiaca. 13 Quisnam vero mirabitur studiosis hominibus solitudines placuisse, que, quod admiratione non vacat, imperatoribus ac bellorum ducibus placuerunt? Transeo Iulium Cesarem qui, licet admodum iuvenis e procellis forensibus in otium rhodium secedere decrevisset atque ibi literis operam dare, prohibitus tamen tunc norum estibus bellorum, implere non potuit quod optabat. Augustum Cesarem, penes quem potentie mortalis et humani fastigii summa est, etsi interdum habitantem rure atque in silvis spatiari solitum inveniam, quia raram tamen, ut auguror, privati otii licentiam publici negotii moles dabat, ut solitariis inseruisse non ausim, sic solitarie vite miratoribus annumerare non verear. Huius