comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
om̃ia consid̾are nõ cesset. om̃s¬
q nõ solum actus. s ⁊ ip̃os
supti lissimos ar̃e motuꝰ ꝑscru-¬
tetur atq diuidicet᷑ . hic gͦ
nd̃ in m̾ito dre̾ pot est: deus
mens sꝑabo in eũ. Et arcende
ꝙ non dixerit sꝑaui. a spero :

Expanded text:
hora considerare non cesset; omnesque non solum actus, sed etiam ipsos subtilissimos animae motus perscrutetur atque dijudicet? Hic igitur non immerito dicere potest: Deus meus, sperabo in eum. Et attende quod non dixerit
Abbreviated transcription (Latin):
tentes. quoidtui ipe lib̾eluit me
de laqueo uenancin. Et ut no¬
i̾tis ꝙͣ mag̃̾nũ sit bñficiũ hoc
⁊ sciatis que a deo donata sunt
nobis.⁊ audite ꝙ sequitur. ⁊ a u¬
bo aspo. O. hoño uel mag̾ besti¬
a laquen nõ cimebas. Tune
uel malleũ e a u̾bo inquit asꝑo.¬

Expanded text:
e de laqueo venantium. Et ut noveritis quam magnum sit beneficium hoc, et sciatis quae a Deo donata sunt vobis, audite quod sequitur: Et a verbo aspero. O homo, vel magis bestia, laqueum non timebas? Time vel malleum. A verbo, inquit, as
Abbreviated transcription (Latin):
hoĩem reue̾tur : s p̾dicat pͣ¬
catum sunn sicue sodoma.
sustus uͦ suꝑ manũ dñi cadit.
⁊ miro qͦ dammodo ⁊ͥ ipm̃ pͨ
ab humilitate suscipitur. Im
dicet fidelis ch̾a dño ⁊ susceptor
mens es tu. possunt om̃ia di¬
sunt om̃s hoĩes dre redempcora

Expanded text:
hominem reveretur, sed praedicat pehominem reveretur, sed praedicat peccatum suum sicut Sodoma. Justus vero super manum Domini cadit, et mirab humilitate suscipitur? Impdicet fidelis anima Domino: Susceptor meus es tu. Possunt omnia disunt omnes homines dicere: Redemptor
Abbreviated transcription (Latin):
qnͣ ut assalec inpellimire ⁊
subu̾timur: s. dñs suscipnt
mosi. Ipẽ iraq refngirem est
ut uentencem cũ stcorib bo¬
um pigrorũ saprdatorem in¬
pig̾ fugnamꝰ: ⁊ euadere pos¬
simus fedam nimis lapidatõ¬
cñ ceciderimꝰ nõ cobtidam᷑ :
qm̃ ip̃e supponit manũ suam
Cit̃ gͦ cẽptatõnis ĩpetum sen¬
timꝰ in cogitatõne. stacim
fugieimnꝰ ad ip̃m . ⁊ huilicer
postulemꝰ aurilium . O s
forte poccupauit nos ut fit
aliquando cum candins ꝙͣ oꝑte¬
at ad eini ꝯfue imꝰ: solliciti
simꝰ ue mamꝰ dn suscipiat nos
Om̃s. n. aliquando cadere ne¬
cesse est dum in hoc selo deci¬
nentur:. s alii colliduntur¬
u alii nõ : qr dñs supponit ma¬
num suam. S quomodo eos
a dio ideoq siugit fortior:
iniustus a cũ ceciderit nõ ad¬
ciet ut resgat. nño uero aut
in pudorem noxium : aut in
pudenciam cadit. Aut .n. ex¬
cusat ꝙ fecit ⁊ hic ẽ pudor ad¬
ducens pecm̃ : ã fit ei frons mẽ¬
tͥcis ⁊ iam nͨ deum timet n ͨ

Expanded text:
pellimur et evertimur, sed Dominus suscipit nos. Ipse itaque refugium est, ut venientem cum stercoribus boum pigrorum lapidatorem impigri fugiamus, et evadere possimus foedam nimis lapidatiocum ceciderimus, non collidamur, quoniam supponit manum suam. Cum ergo tentationis impetum sentimus in cogitatione, statim fugiamus ad ipsum, et humiliter postulemus auxilium. Quod si forte praeoccupaverit nos, ut fit aliquando, cum tardius quam oporteat ad eum confugimus; solliciti simus ut suscipiat nosm aliquando cadere necesse est, dum in hoc saeculo detinentur; sed alii colliduntur, alii non, quia Deus supponit manum suam. Sed quomodo eos a Domino, ideoque resurgit fortior: injustus autem cum ceciderit, non adjiciet ultra ut resurgat; imo vero aut in pudorem noxium, aut in impudentiam cadit. Aut enim excusat quod fecit, et hic est pudor adducens peccatum; aut fit ei frons meretricis, et jam nec Deum timet, nec
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑtis : qui hicat in adiutorio
alissimi. aut mag̾ adde̾ uide¬
atuͦ ut nõ solum adiutori um
ad oꝑandum bonu : s ꝓcectõne
q ad li berandum a malo doceat
eẽ qrendam. Filt cuͦ diligent̾
accende ꝙ in ꝓtectõne dicit nõ

Expanded text:
partis: Qui habitat in adjutorio Altissimi: aut magis addere videatur, ut non solum adjutorium ad operandum bonum, sed protectionem quoque ad liberandum a malo doceat esse quaerendam. At vero diligenter attende quod in protectione dicit, non,
Abbreviated transcription (Latin):
longe st̾ : ꝙ eo modo querant
auxilium dei: quo op̃tine̾ nõ
post̾ Soli .n. in adincorio
altissimi hĩcant. qͥ id solum aptine̾
desiderant : id solum admitte cre¬
pidant : sedula d̾ta illdi ⁊ soltici¬
ta cogitatõne u̾sances e que est
utiq piecas cultus dei . beatus
plane qui sic habitat in adiuco¬
riõ abtissimi : qr in protexione
dei celi ꝯmorabitu ͦ: Quid .ni.¬
ei nocẽ poc̾it eorũ que sub celo

Expanded text:
longe sunt, quia eo modo quaerunt auxilium Dei, quo obtinere non possunt. Soli enim in adjutorio Altissimi habitant, qui id solum obtinere desiderant, id solum amittere trepidant; sedula circa illud et sollicita cogitatione versantes, quae est utique pietas cultus Dei. Beatus plane qui sic habitat in adjutorio Altissimi, quia in protectione Dei coeli commorabitur. Quid ei nocere poterit eor
Abbreviated transcription (Latin):
ciam illam cogicentꝰ qua bedtti
angeli ꝑfriunty ͦ : cuderi pos¬
sumus uie aliqnam dei ꝓtectõe
⁊ nomen habere. felir tn dia
que uel hnͣc ꝓcectionem mẽtiͧ
Dm id qͣdem smoni alcl resue¬

Expanded text:
ias, illius cogitemus, qua beati angeli perfruuntur, videri possumus vix aliquam Dei protectionem et nomen habere. Felix tamen anima, quae vel hanc protectionem meretur. Verum id quidem sermoni al
Abbreviated transcription (Latin):
semꝑ intenti. ut or̃a que paci¬
ubi .n intenderis ãgemum ua¬
lecau In adiũtorio a  dei nõ ha
ass urge̾ ualeant. cot aliqũ to
ꝯ fundit eo ꝙ caritas desit. Contͭ.
eos ꝓpha. maledittus d̾quit. qui p̃e¬
cat in fpe ⁊ alius. Beneplatitum
E dño suꝑeimentes eñ ⁊ in eis

Expanded text:
quae patiUbi enim intenderis, ingenium valet. In adjutorio autem Dei non habassurgere valeant, ut aliquando cognfundit, eo quod charitas desit. Contra hos propheta: Maledictus, inquit, qui peccat in spe; et alius: Beneplacitum est Domino super timentes eum, et in eis
Abbreviated transcription (Latin):
gro cemꝑe adqͥsinit ⁊ in hiis
ꝯfidens remissior est in timore da
facile iam ad ociosiostates ⁊ cͥĩo¬
sicares ꝑnisiosa quedam seticate
declinat. mmurat. decͣhit. di¬
iidicat. Qui ꝓfecto si in habi¬
taret in adiucorio dei : atcendet

Expanded text:
go tempore acquisivit; et in his confidens, remissior est in timore Dei, facile jam ad otiositates et curiositates perniciosa quadam securitate declinat, murmurat, detrahit, dijudicatque. Qui profecto, si habitaret in adjutorio Dei, attenderet
Abbreviated transcription (Latin):
edhue inchoaca : Comsũmasse te
incippit Sdeniq rumosa ẽ oĩno
hec hiratio ⁊ que stentari magͥ¬
habitari. nõne uita p̾sens sta¬
gilis est ⁊ inc̾ta. Simile esfe¬

Expanded text:
adhuc inchoata? Consummasse te incipit . Denique ruinosa est omnino haec habitatio, et quae sustentari maghabitari. Nonne vita praesens fragilis est et incerta? Simile e
Abbreviated transcription (Latin):
mͦ equitatis modestieq alueũ seqñs. ad
suꝑflue lib̾tatis cãpũ ñ effluat ᷤ Qtoͥ ii.
ẽ hebreoꝵ turbã iordanis aliicũ tnͣsisse:¬
nͥ celestia ⁊ ad futurã głam tendentia.
carnis appetiiũ eo usq ꝑdomusse qͦ ĩa
ult̾rus ñ possit ea irreuri ł impedire:
diat. necesse ẽ decursũ coh̾cere. ⁊ carnis
impetũ frange. ⁊ animũ sepe ⁊̃ a neces¬
saria ꝯcupiscentia a uert̾e. Nuqͣm. ii
humanꝰ affectꝰ ad et̾nitatis desidũ ꝑ fec¬
te inflãmat᷑. nũqͣm humanꝰ intellect
ad et̾noꝵ ꝯtẽplationẽ plene acuit᷑. nͥ car¬
nis cura in reb ⁊̃ licitis multũq neces¬
sarus freq̃nter fortit̾q repellat᷑. Cõ risq
gͥ oportet corpꝰ castigare. ⁊ in seruititẽ

Expanded text:
modo aequitatis modestiaeque alveum sequens ad modo aequitatis modestiaeque alveum sequens ad superfluae libertatis campum non effluat? Quid enim est Hebr et ad futuram gloriam tendentia carnis appetitum eo usque perdomuisse, quo jam ulterius non possit ea irretire vel impedire? diat, necesse est ejus decursum coercere, et carnis impetum frangere, et animum saepe etiam a necessaria concupiscentia avertere. Nunquam enim humanus affectus ad aeternitatis desiderium perfecte inflammatur, nunquam humanus intellectus ad aeternorum contemplationem plene acuitur, nisi carnis cura in rebus etiam licitis multumque necessariis frequenter fortiterque repellatur. Eo usque ergo oportet corpus castigare et in servitute
Abbreviated transcription (Latin):
eo paarsum : ⁊ audi¬
uit archana iterba q̃ ñ lioet hõi loqͥ.
Fece uͥ contẽplatioĩs sue archã intanxe¬
rat. qui in t̾cii ⁊t̃ celi secreta intelligen¬
tie ocłm fixerat. Puto aũ qr nͨ ip̃e paulꝰ
usq in id loci archam leuass. nͥ totã ilsa
desidioꝵ suoꝵ familiã illuc p̃misiss.
in tantũ ut oĩa arbitraret᷑ ut stercora. ut
xꝑmi lucrifaceret. Multi ut arbitror hũc
de qͣ loquit᷑n ꝓmissionis t̾rã ꝑ mitũ pos¬
sident: qͥ illuc archã suã uixͣ pauli simi¬
liudinẽ intͦduce ñ ualent: eo ꝙ. ad huc
aliqͦs de int̾na illa affectionũ suaꝵ familu
extͣ hanc t̾ram ꝑ desid̾ium uetinẽt. S õ
hec omĩs hebreoꝵ turba ioedanẽ tnsierit.
cũ ⁊ ip̃a fecdis archa in terrã ꝓmissioĩs
subintͦcducta fuerit. q̃d queso iã obierit cur¬
sum suũ repet̾e. ⁊ iuxͣ morẽ in alueũ su¬
um refluere: dũ modo ꝯgrue utilitati
uisteq necessitatis ripas ñ excedat. dũ¬

Expanded text:
paradisum, et audivit arcana verba quae non licet homini loqui . Ecce ubi contemplationis suae arcam introduxerat, qui in tertii etiam coeli secreta intelligentiae oculum fixerat. Puto autem quia nec ipse Paulus usque in id loci arcam levasset, nisi totam illam desideriorum suorum familiam illuc praemisisset, intantum ut omnia arbitraretur ut stercora, ut Christum lucrifaceret. Multi, ut arbitror, hanc de qua loquimur promissionis terram per meritum possident, qui illuc arcam suam juxta Pauli similitudinem introducere non valent, eo quod adhuc aliquos de interna illa affectionum suarum familia extra hanc terram per desiderium retinent. Sed, cum haec omnis Hebraeorum turba Jordanem transierit, cum et ipsa foederis arca in terram promissionis subintroducta fuerit, quid, quaeso, jam oberit cursum suum repetere, et juxta morem in alveum suum refluere: dummodo congruae utilitatis justaeque necessitatis ripas non excedat, dum
Abbreviated transcription (Latin):
seqͥ ciꝙ licebit. Hĩc ẽ ꝗ multos sepe
ĩã udiniꝰ. mua priꝰ abstiuentia corpꝰ
affuxisse: in orbos ꝙ gͣues ĩ mo ĩcueadi¬
les incurrisse: eos demꝙ ip̃os post edo¬
mitã ⁊irupisceutiã. pł acceptã diunitꝰ gr̃am
rigoris pͥstini frena laxare. ⁊ ccepori suoin
abo ⁊ potu. ĩ somno ⁊ uestitu. multo am¬
pliꝰ ꝗͣ custolita sanitas postulass ĩ dul¬
gere. Nam ħ sepe sp̃italib studais mili¬
tat.ꝗ uix pleniꝰ grã corporis uiues in qͣn¬
tum utiliter pot̾ eiistodit. aut reparat.
Cauere tñ debr qͥ sͥ iã scdm̃ hãc licentiã
indulget. ne aqͣs nimis relaxet. ne uti¬
litatis sue alueũ deserat. mo destieq ri¬
pas excedat. fluant saltẽ ut añ consue¬
uerat. de quib scͥptũ ẽ. ꝙ aluei sui ri¬
pas ĩpleuerat. Hoc ut arbitror soli
illi bñ. facere nouert̃. qͥ iã ea q̃ sursũ
s̃ sapuĩt. qͥ celestiũ dulcedinẽ iã degusta

Expanded text:
 quod multos saepe jam vidimus mira prius abstinentia corpus afflixisse, morbosque graves, imo incurabiles incurrisse, eosdemque ipsos post edomitam concupiscentiam, post acceptam divinitus gratiam, rigoris pristini frena laxare, et corpori suo in cibo et potu, in sommo et vestitu, multo amplius quam custodita sanitas postulasset indulgere. Nam hoc saepe spiritalibus studiis militat, quod vir plenus gratia corporis vires, inquantum utiliter potest, custodit, aut reparat. Cavere tamen debet qui sibi jam secundum hanc licentiam indulget, ne aquas nimis relaxet, ne utilitatis suae alveum deserant, modestiaeque ripas excedant, fluant saltem ut ante consueverant, de quibus scriptum est quod alvei sui ripas impleverant. Hoc, ut arbitror, soli illi bene facere noverunt qui jam ea quae sursum sunt sapiunt, qui coelestium dulcedinem jam degusta
Abbreviated transcription (Latin):
adat ad nr̃a. suibseqͣtur ad diuina. Etra
iordanẽ q̃ ꝑtinẽt ad nos. ultͣ iordanẽ q̃ s̃
supͣ nos. hic iubem discut̾e. ⁊ approba¬
quandoq mereauiur intellige̾. Nisi
crediditis inqͥt: ñ intelligetis. Debeniꝰ gͦ
ꝗͣ̃ di adhuc in deserto sumꝰ. ꝗͣ diuͭ here¬
maũ eter agimꝰ archã nr̃am an̾ nos
p̃initt̾e ⁊ subtilit̾ p̃uide. q d̾ebeat
urrtutũ familia ꝑ studiũ ł ꝑ desi¬
d̾iũ subsequendo tend̾e. Ut possitis inquit
priꝰ ñ ambulastis ꝑ eã. Hic illud sapien¬
tis sententie concinit: c̃ dic. Et palpebre
p̃cedat̃ gressꝰ tuos. S ad illa q̃ ultra ior¬
danẽ s̃. q̃ sensũ nr̃m excedt̃. meliꝰ nitimͦ
desid̾io qm studio affectu ꝗͣ intellectii. eo
sit in hac parte. młtũ desidare. ꝙͣ multũ
discut̾e. ut illuc mẽam᷑ intͦduei. qͦ ñ ua¬
lemꝰ uirtute ierũꝑe. Q enĩ serutator ẽ¬

Expanded text:
tra Jordanem, quae pertinent ad nos; ultra Jordanem, quae sunt supra nos. Hic jubemur discutere et approbaquandoque mereamur et intelligere: Nisi credideritis, inquit, non intelligetis . Debemus ergo, quandiu adhuc in deserto sumus, quandiu per eremum iter agimus, arcam nostram ante nos praemittere, et subtiliter praevidere quo debeat virtutum familia per studium, vel per desiderium subsequendo tendere: Ut possitis, inquit prius non ambulastis per eam . Hinc illud Sapientis sententiae concinit, cum dicit: Et palpebrae tuae praecedant gressus tuos . Sed ad illa quae ultra Jordanem sunt, quae sensum nostrum excedunt, melius nitimur desiderio quam studio, affectu quam intellectu, eo sit in hac parte multum desiderare quam multum discutere, ut illuc mereamur introduci quo non valeamus virtute irrumpe
Abbreviated transcription (Latin):
illã ꝓmissioĩs terrã ĩa intͦduxer̃. Non pot̾
ut arbitor ad ꝑfectũ ext̾ioꝵ bonoꝵ fasticdiũ
ꝑtingere. qͥ int̾noꝵ bonoꝵ dulcedinẽ ñ¬
dum meruit gustando sentire. Puto qr
ex sententia dicere ñ poss. Renuit .⁊solari
anima ni. Ne gͦ semꝑ necesse sit iordanis
cursũ cohib̾e. oportet archã nr̃ãm in eiꝰ
uit̾iora tñspon̾e: s nͦ illud licet. nͥ pos¬
simꝰ om̃em ilła uotoꝵ nr̃oꝵ turbã pre¬

Expanded text:
. Non potest, ut arbitror, ad perfectum exteriorum bonorum fastigium pertingere, qui interiorum bonorum dulcedinem nondum meruit gustando sentire. Puto quiex sententia dicere non posset: Renuit consolari anima mea . Ne ergo semper necesse sit Jordanis cursum cohibere, oportet arcam nostram in ejus ulteriora transponere; sed nec illud licet, nisi possimus omnem illam votorum nostrorum turbam pr
Abbreviated transcription (Latin):
os uͦ bale:. moderatõ cogttionũ. Que¬
libet gͦ cognatõ qͣi in sua tͥbu iudica¬
.tͦ. qñ õẽ ẽcratũ ꝑ suũ simile corrigtꝰ.
qñ uoluntas uoluntate emendat᷑. qñ
opus oꝑe castigat᷑. assertio assertione
mꝰ. S nũqͥd eque om̃s rep̃hensione
dignos se ẽẽ iudicant. qñ aliqͥd inuti¬
le ⁊ inordinatũ cogitant: Multoꝵ est:
se ipõs rep̃hendere de ꝑuerso oꝑe. uł pͣua
uoluntate. pauci st̃: qui se ip̃osꝰ iudicẽt
de morcdinata cogitatõe. S qͥa ꝑfcĩ uiri
hoc facuuit. ⁊ facere eos oportet qͥ ꝑfc̃i eẽ

Expanded text:
 moderatio cogitationum. Quaelibet ergo cogitatio quasi in sua tribu judicatur, quando omne erratum per suum simile corrigitur, quando voluntas voluntate emendatur, quando opus opere castigatur, assertio assertione mus. Sed nunquid aeque omnes reprehensione dignos se esse judicant, quando aliquid inutile vel inordinatum cogitant? Multorum est se ipsos reprehendere de perverso opere vel prava voluntate; pauci sunt qui seipsos dijudicent de inordinata cogitatione. Sed, quia perfecti viri hoc faciunt, et facere eos oportet qui perfecti esse
Abbreviated transcription (Latin):
hiis etĩa que sũt sine intłłectu: Sepefit:
ut in or̃one ꝯstituti qͣs dam cogitationũ
phantasias cũ inportunitate magna¬
se ingerentes: corde toleremꝰ. S nũ qͥd
eas sñ nr̃a rep̾hensione negligere debe¬
mꝰ: Nõne magis eas oportet a crct̾ ar¬
guere. ⁊ ut dem̃ est. ꝑ rep̃sentatõnem
pene repͥmere irritationẽ culpe. ⁊ co¬
gitatões cogitatiõib castigare: Nñ
scͥptũ est. Dan iudicabit ppłm suũ sic̃
alia tͥb in isrł . p.s.sia.t.ĩ .i. ad filios

Expanded text:
his etiam quae sunt sine intellectu? Saepe fit ut in oratione constituti, quasdam cogitationum phantasias cum importunitate se magna ingerentes corde toleremus. Sed nunquid eas sine nostra reprehensione negligere debemus? Nonne magis eas oportet acriter arguere, et, ut dictum est, per repraesentationem poenae reprimere irritationem culpae et cogitationibus castigare? Unde scriptum est: Dan judicabit populum suum sicut al
Abbreviated transcription (Latin):
gerit. ante tͣpem delecrationẽ extingne¬
re. Hoc gͦ mͦ in se statim ꝑ ꝯsid̾atõnem
pene: ulciscunt᷑ ⁊ cdlampnãt blandim̃¬
ta tulpe. Quia gͦ ꝑ offm̃ dan illecebro¬
sas cogitatões dep̃hendimꝰ. arguimꝰ.
dampnamꝰ. castigamꝰ: Recce eũ uan

Expanded text:
gerit, ante turpem delectationem exstinguere. Hoc igitur modo in se statim, per considerationem poenae ulciscuntur, et damnant blandimenta culpae. Quia ergo per officium Dan illecebrosae cogitationes deprehendimus, arguimus, damnamus, castigamus, recte eum Dan,
Abbreviated transcription (Latin):
Re. ⁊ adma. leticia. Quid gͥ mirũ si om̃e
tor meret qd diuinã lucam semꝑ p̃sentera
hr̃e ñ ualet. sine qua nicħ clare ꝓspicit.
nicħ recte discernit. Plus aliqͥd adhuc
andeo dr̃e. ⁊ qd̾ nemo ut nemo arbitror
audeat negare. quia ⁊ si hõ gr̃am p̃sentẽ
semꝑ hr̃et: ñ sic quidẽ merous cãs plene
euad̾et. Nũqm enĩ hõ in hac uita etiã ꝓ

Expanded text:
atutinum laetitia. Quid igitur mirum, si omne cor moeret quod divinam lucem semper praesentem habere non valet, sine qua nihil clare perspicit, nihil recte discernit? Plus aliquid adhuc audeo dicere, et quod nemo, ut arbitror, audeat negare, quia homo etsi gratiam praesentem haberet, nec sic quidem moeroris causas plane evaderet. Nunquam enim homo in
Abbreviated transcription (Latin):
qui iam hui̾modi talenta accix meruio. ñ
cta serturus sic̃. qi iam ułt̾ius falli ñ possit.
Nami sic̃ ille solus sapient̾ disceruit ⁊ pru¬
deqt sibi consulit: quẽ diuina gr̃a in spirat.
uel inspiratio illuminat. sic t̃t solũ utrũꝙ
ptilitꝰ ualeo: cũ aspirantẽ gr̃am p̃sentẽ ht̃.
Mqͥs est qui in hac uita gr̃am p̾sentẽ sem¬

Expanded text:
qui jam hujusmodi talenta accipere meruit, non ita securus sit, quasi jam ulterius falli non possit. Nam, sicut ille solus sapienter discernit et prudenter sibi consulit, quem divina gratia inspirat et ejus inspiratio illuminat, sic tunc solum utrumque utiliter valet cum aspirantem gratiam praesentem habet. Sed quis est qui in hac vita semper
Abbreviated transcription (Latin):
nã uerecũdiã hr̃e ⁊ q̃lem ñ dubitamꝰ ad oi¬
nani ꝑtinere. Screcũclia itaq talis ⁊ ordina¬
ta est: ⁊ iuxta aliqͥd recte humana dicipo
int᷑ thalami sui secreta scip̃am cohiberet:
corruptõis maculã ñ incurrisset. ⁊ tantoꝵ
inaloꝵ causa ñ exticisset.

Expanded text:
et qualem non dubitamus ad Dinam pertinere. Verecundia itaque talis et ordinata est, et juxta aliquid recte humana dici pointra thalami sui secreta seipsam cohiberet, corruptionis maculam non incurrisset, et tantorum malorum causa non exstitisset.
Abbreviated transcription (Latin):
ordinatã ueretũcliã intłłigere debeamꝰ. S
alud est hominis erubescere ꝓpt̾ dm. ⁊ a¬
luid: eosdẽ erubescere ꝓpt̾ se ip̃c s. Sic luceat
.i .ẽ. Bonũ est gͦ: erubescere in famiã : ñ dam
ad nr̃am qni ad głam cliuinã. Et hoc est
forte: dia exire. hoĩm infamiã: ꝓt̾ d̾m eru¬
bescere. ⁊ ã tũc ꝑcul dubio dina nteꝰ inuenit᷑.
qñ de occłtis etiã sius corã cło ꝯscĩa nr̃a ꝯ¬

Expanded text:
ordinatam verecundiam intelligere debeamus. Sed aliud est homines erubescere propter Deum, et aliud eosdem erubescere propter seipsos: Sic luceat  . Bonum est ergo erubescere infamiam, non tam ad nostram quam ad gloriam divinam. Et hoc est forte Dinam exire, hominum infamiam propter Deum erubescere. Nam tunc procul dubio Dina intus invenitur, quando de occultis etiam suis coram Deo conscientia
Abbreviated transcription (Latin):
laudare: Illa utiq est uera laudatio. il¬
la est pura confessio: que ex casta dile-¬
ctõe surgit. q̃ ex laudũ admiratõe ꝓ-¬
cedit. Uultis nosse aꝑtiꝰ. q̃ sit uox exul¬
tatõis ⁊ confessionis. qmͣ nouit iudas
solus. uł cet̾is om̃ib excellentius:

Expanded text:
laudare? Illa, illa utique est vera laudatio, illaudare? Illa, illa utique est vera laudatio, illa est pura confessio, quae ex casta dilectione surgit, quae ex laudis admiratione procedit. Vultis nosse apertius quae sit vox exsultationis et confessionis quae novit Judas solus, vel caeteris omnibus excellentius
Abbreviated transcription (Latin):
cccia ꝯfed̾ar. eo qđ ħ se sentiat ab illo
consolari. inmo aliqͦtiens quodam in¬
effabilt gaudio repleri. Hanc amicitie
confedatõem ni fallor lẏa p̾senserat: qñ
iã nato leui cũ magna ecultatõe ꝓclama¬
bat. Nũe copłabit᷑ mͥ uir meꝰ. lerꝰ aĩe spon¬
sus: ds ẽ. Qũẽ tc̃ u̾acit̾ nob copulamus:
dam int̾nis cõmerciis ad suũ amorẽ accen¬
dit. ⁊ arcĩ astͥngit. Qd est enĩ cor tam du¬
rũ. tam ferreũ: qd diuina pietas sua p̃¬
sentia ñ emolliat. ⁊ sua dulcedine ñ al¬
liciat : Uñ fit: ut quẽ pͥus osueuerat
multũ formidare: incipiat postmodũ ar-¬
dent̾ amare. Uides iam ut arbitror qd
quẽ admodũ post cͤscentẽ cotidie timorẽ
necessario subortꝰ est dolor. sic utiq post
spem natã ⁊ ꝑ cotidiana in crem̃ta ꝓfi¬
tientẽ nascit᷑ amor. Hic est itaq ille fi¬
lioꝵ iacob: qui qͣrto loco nascit᷑. ⁊ iudas
approbat: hoc amat. & qͦ plus amat: tã¬
to ampliꝰ apꝓbat. Et qͥd est appbare nisi

Expanded text:
confoederari, eo quod haec se sentiat ab illo consolari, imo aliquoties quodam ineffabili gaudio repleri. Hanc amicitiae confoederationem nisi fallor Lia praesenserat, quando jam nato Levi cum magna exsultatione proclamabat: Nunc copulabitur mihi vir meus . Verus animae sponsus Deus est, quem tunc veraciter nobis copulamus, sdam interius commerciis ad suum amorem accendit, et arctius astringit. Quod est enim cor tam durum et tam ferreum, quod divina pietas sua praesentia non emolliat, et sua dulcedine non alliciat? Unde fit ut quem prius consueverat multum formidare, incipiat postmodum ardenter amare. Vides jam, ut arbitror, quod quemadmodum post crescentem quotidie timorem, necessario subortus est dolor, sic utique post spem natam, et per quotidiana incrementa proficientem nascitur amor. Hic itaque est ille filiorum Jacob, qui quarto lapprobat, hoc amat, et quo plus amat, tanto amplius approbat. Et quid est approbare, nisi
Abbreviated transcription (Latin):
Sidon: uenatio int̾pretat᷑. ꝑ qͣm recte sa¬
tis deceptionũ fraudulentia intłligit᷑.
Satagit gͦ ⁊ abulon iste ñ solũ in becilles
bet etiã simplices enꝑe de laqueo uenan
tiũ. Ad sidouẽ gͦ usq ꝑtingit: qͦtiens uer¬
suti hostis insidias dedegit. qͦtiens fal
soꝵ fr̃m fraudulenta ꝯsilia dep̃hendit:
qͣliũ sermo. teste apło. ut cancer serpit.
Hie est enĩ ille laq̃us uenatoꝵ : ⁊ qͣͣ qͦil¬
dam re te sp̃iũ malignoꝵ: aĩas simpli¬
ces uenantiũ. lingua uideł adulairi-¬
um: lingua de tͣhentiũ. seminantiũ
int̾ fr̃es discordias. ꝯcitantiũ uas. rix¬
as. ꝑungit gͦ ⁊ abulon usq. a.s. qͦti¬

Expanded text:
Sidon venatio interpretatur, per quam recte satis deceptionum fraudulentia intelligitur. Satagit ergo Zabulon iste non solum imbecilles bet etiam simplices eripere de lties versuti hostis insidias detegit, quoties fratrum falsorum fraudulenta consilia deprehendit: Qualium sermo, teste Apostolo, ut cancer serpit . Hic est enim ille laqueus venatorum, et quasi quoddam rete spirituum malignorum animas simplices venantium, lingua videlicet adulantium, lingua detrahentium, seminantium inter fratres discordias, concitantium iras, rixas. Pertingit ergo Zabulon usque a
Abbreviated transcription (Latin):
in littore maris habitat ⁊ in statione
nauiũ ꝑtingens usq ad sydonẽ. Que gͦ
causa putas : cur habitat in littore. nͥ
ut muniat extrema t̾re. ⁊ utpote habi-¬
taculũ fortitudinis ꝓtegat infirmiora
sꝑicit. Ut enĩ naufragantib semꝑ paratꝰ
sit ad ferendũ auxiliũ: manet it de eo
scͥptum est statione .n. Duit᷑uis namq
tẽptationib opp̃ssos. ⁊ qͣi q̃dam naufra-¬
gia passos. ⁊ pene iã fractos: scit blanda ꝯsolatõe
foue. ⁊ ad statũ securitatis erige̾. ⁊ ad q̃ndã
qiͣ tnͣqͥllitatis portũ reuocare. In hũc itaq

Expanded text:
in littore maris habitabit, et in statione navium, pertingens usque ad Sidonem . Quae ergo causa est, putas, cur habitet in littore, nisi ut muniat extrema terrae, et utpote habitaculum fortitudinis protegat infirmiora onspicit. Ut enim naufragantibus semper paratus sit ad ferendum auxilium, manet, ut de eo scriptum est, in statione navium. Diuturnis namque tentationibus oppressos, et quasi quaedam naufragia passos, et pene jam fractos scit blanda consolatione fovere, et ad statum securitatis erigere et ad quemdam quasi tranquillitatis portum revocare. In
Abbreviated transcription (Latin):
suasionẽ Uerũtam̃ nouit utrũq ⁊abulon
caute dep̃hendere. ⁊ in cautis detegere. figit
gͦ fortitudinis sue babitatulũ eregione
maris: in ꝯfimo sidonis ut hĩc uigilet ꝯt
seuitiã ꝑseqñtiũ: illĩc ꝯtͣ fraudusentiã in¬
sidiantiũ. ⁊ impleat᷑: qd̾ de eo scͥptum est.

Expanded text:
um. Verumtamen novit utramque Zabulon caute deprehendere, et in cautis detegere. Figit ergo fortitudinis suae habitaculum e regione maris, in confinio Sidonis, ut hinc vigilet contra saevitiam persequentium, illinc contra fraudulentiam insidiantium, et impleatur quod de eo s
Abbreviated transcription (Latin):
o. ñ .p. ħorũ aũt unũ: abftinendo suꝑ¬
amꝰ. alt̾m : patiendo calamus. Itaq ꝑ Gad:
extirpat᷑ falsa delectatio. ꝑ aser uͦ: ua¬
na ꝑturbatio. Isti sunt Gar ⁊ aser: qui
excludũt gaudiũ falsum ⁊ intͦducũt
gaudiũ uerũ. lam ut estimo nulla erit
deinceps q̃stio: cur hic talis filiꝰ ysachar
dicat᷑: siquidẽ: ysachar merces int̾p̃tat᷑.
Qͥa eĩ aliud tot tantisq laborib q̃rimꝰ:
qͥd inqmͣ aliud. qm uerũ gaudiũ tam
ꝑseueranti lõganinutate expectamꝰ: hiuiꝰ
mercedis totiens qiͣ qͣsdam pͥmicias. ⁊ ue¬
lud arram qnͣdam accipimꝰ: qͦtiens ad

Expanded text:
 . Horum autem unum abstinendo superamus, alterum patiendo calcamus. Itaque per Gad exstirpatur falsa delectatio, per Aser vero vana perturbatio. Isti sunt Gad et Aser, qui excludunt gaudium falsum, et introducunt gaudium verum. Jam, ut aestimo, nulla erit deinceps quaestio, cur hic talis filius Issachar dicatur, si quidem Isachar merces interpretatur. Quid enim aliud tot tantisque laboribus quaerimus? quid, inquam, aliud quam verum gaudium, tam perseveranti longanimitate exspectamus? Hujus mercedis toties quasi quasdam primitias, et velut arrham quamdam accipimus, quoties ad
Abbreviated transcription (Latin):
ds ostñddit .n . b. Eet eñĩ manna abscon¬
ditil. ⁊ uͥ gustantib oĩo ignotũ. Est nãq
huiꝰ modi dulcedo cordis: ñ carnis. Unde
nͨ nosse eam potest qͥlibet carnalis. Dedi
deliuas cordis: sic ñ ip̃nr tor ocłi carius
nidere neq̃unt. Lu a gͦ rõne sp̃ũales deli¬
cias cognoscat: nͥ qui ad cor suũ int᷑re. ⁊ intꝰ
habitare ñ dissimulat: uñ ⁊ ei cłr. Intra

Expanded text:
s ostendit nobis bona . Est enim manna absconditum, et nisi gustantibus, omnino incognitum. Est namque hujusmodi dulcedo, cordis, non carnis; unde nec eam noscere potest quilibet carnalis: Dedisdelicias cordis, sicut nec ipsum cor, oculi carnis videre nequeunt. Qua ergo ratione spirituales delicias cognoscat, nisi qui ad cor suum intrare, et intus habitare non dissimulat? Unde et ei dicitur: Intra
Abbreviated transcription (Latin):
sit. Mens ecenĩ q̃ in laude hominũ delectat᷑:
qd̾ sit int̾nũ gaudiũ exꝑiri ñ me̾t᷑. Recte
aũt pꝰ natiutratẽ Gad ⁊ aser. lẏa talem fili¬
ũ genuit. qr nͥ ꝑ abstinentiã ⁊ patienciã
mẽs humana ad uerũ gaudiũ ñ ꝑtingit.
Oportet gͦ ñ solũ falsam delectatõem . s etiã
uanã ꝑturbationẽ excludere. qͥ uult de ue¬
ritate gaudere. Qui enĩ adhuc in infimis
delectat᷑. int̾na utiq iocunditate indignus
est: ⁊ qui uano timore ꝑturbat᷑. sp̃uale dul¬

Expanded text:
ominum delectatur, quod sit internum gaudium experiri non meretur. Recte autem post nativitatem Gad et Aser, Lia talem filium genuit; quia, nisi per abstinentiam et patientiam, mens humana ad verum gaudium non pertingit. Oportet ergo non solum falsam delectationem, sed etiam vanam perturbationem excludere eum qui vult de veritate gaudere. Qui enim adhuc in infimis delectatur, interna utique jucunditate indignus est; et qui vano timore perturbatur, spirituali dul
Abbreviated transcription (Latin):
iam diximꝰ: unꝰ depͥncipalib affectib. Hic
autẽ cũ ordinatꝰ est: recte uit̾ filios iacob
⁊ lyc annumerari potest. Orclinatũ aũt ⁊
uerũ gaudiũ ueratit̾ tũc̃ habemꝰ: qñ de
ueris ⁊ int̾nis bonis gaudemꝰ. Ad tał ꝓlis
desicłium: apłs nos aĩare uoluit. cũ dixit.

Expanded text:
am diximus, unus de principalibus affectibus. Hic autem cum ordinatus est, recte inter filios Jacob et Liae annumerari potest. Ordinatum autem et verum gaudium veraciter tunc habemus, quando de veris et internis bonis gaudemus. Ad talis prolis desiderium Apostolus nos animare voluit, cum dixit:
Abbreviated transcription (Latin):
eintes o factꝰ est in capuit anguli. Suꝑbe
etenim mñtes ⁊ suã iusticiã statuere uolen¬
tes. nl solent molestiꝰ pati: nicħ ampliꝰ
indignari: ꝙͣ. apparere despecdi. ⁊ uiles iu
ut lugeat int̾fectos ppłi sui. ⁊ datũ ei ñ
dubito ab eo qͥ conuertit ꝑetͣm in stagna
aqͣꝵ. ⁊ rupẽ in fontes aqͣꝵ. Hãc eandẽ
petrã ap̃ petrũ puto inueniri posse. eo
ꝗ tactꝰ dorore cordis intͥnsecꝰ eg̃ssus sit fo¬
ras. ⁊ fleuit amare ꝑcutiens bis sili¬
cem. ⁊ eg̃sse s̃ aque largissime. ⁊ fc̃m ẽ¬
bat dolorẽ corꝑis sui. Sꝑabat ii. usq
ad mane. inter tot dampna doloꝵq
uln̾a nũiꝗͣ. exaustꝰ oleo spei sue. nus¬
qmͣ diffid̾ens de unctioẽ diuine imie.¬

Expanded text:
et factus est in caput anguli. Superbae etenim mentes, et suam justitiam statuere volentes, nil solent molestius pati, nihil amplius indignari quam apparere despecti et viles vidut lugeat interfectos populi sui , et datum ei non dubito ab eo qui convertit petram in stagna aquarum et rupes in fontem aquarum. Hanc eamdem petram apud Petrum puto inveniri posse, eo quod tactus dolore cordis intrinsecus egressus sit foras, et flevit amare, percutiens bis silicem, et egressae sunt aquae largissimae, et factum ebat dolores corporis sui. Sperabat enim usque ad mane inter tot damna, dolorumque vulnera, nunquam exhaustus oleo spei suae, nusquam diffidens de unctione divinae mi
Abbreviated transcription (Latin):
bratus inquit ppłs qui scit iubilationẽ
Beatos utiq ẽẽ quis neget. qͦs dñs cibauit
adipe frum̃ti.⁊ de petra melle saturauit
cos: Iocunditatẽ ⁊ enim ⁊ exultationẽ:
thesauritauit sr̃ eos. Animadu̾titis ut
arbitror. qͣle sit ⁊̃ hc̃ lapidẽ int̾ cet̾os pos¬
sid̾e: qui fluit iocunditatis melle.⁊ saci¬
at intnͣtem in gaudiũ dñi siu int̾na dul¬
cedine. Qualo queso erit quonẽs oportu¬
num fuerit de petͣ melle saturari: ⁊ de
torrente uoluptatis in uia bibe & inebria¬
ri; Hic ẽ quintꝰ ille ut dem ẽ lapis. qͥ
dõs ẽ maturitas i ocunditatis. Nil gͦ leui¬
tatis habeat: nil ei caducũ. nil carnale
sapiat: ad magnã aũ maturitatis gͣui¬
tatẽ. animũi cõponat: qͥ solum hoc esu¬
xit ⁊ sitit. ꝙ de hoc lapide mauat. d̾ asꝑi

Expanded text:
Beatus, inquit, populus qui scit jubilationem . Beatos utique esse quis neget, quos Dominus cibavit adipe frumenti, et de petra melle saturavit eos: jucunditatem etenim et exsultationem thesaurizavit super eos. Animadvertis, ut arbitror, quale sit etiam hunc lapidem inter caeteros possidere, qui fluit jucunditatis melle, et satiat intrantem in gaudium Domini sui interna dulcedine. Quale, quaeso, erit quoties opportunum fuerit de petra melle saturari, et de torrente voluptatis in via bibere et inebriari? Hic est quintus ille, ut dictum est, lapis, qui dictus est maturitas jucunditatis. Nil ergo levitatis habeat, nil ei caducum, nil carnale sapiat, ad magnam autem maturitatis gravitatem animum componat, qui solum hoc esurit et sitit, quod de hoc lapide manat. CAPUT XI
Abbreviated transcription (Latin):
dilatẽ. ꝑ ⁊ abulon seui̾tatẽ. Ingad in¬
telligitur abstinentia. in aler patien¬
tia.in dan ⁊ neptalim c̃cũspectio. ⁊ spe¬
culatio ĩ ioseph ⁊ bemianñ discretio: ⁊
ĩuisibiliũ ⁊tẽplatio. Hoꝵ aũ iõnẽ hoc loco
ostenose iã nolumꝰ: de quib ꝙ nob̾ recto
uidebat᷑. alias iã diximꝰ. S qͥ ex tali sobo
tollẽ debuerit. c̃ hãt uirtutũ ꝓgeniẽ usq
ad eiꝰ tnͣsitũ ꝓmou̾it. Recolat gͦ qd robo¬
ris qͣd fortitudini ł firmitatiꝰ ad diuine
aspiratioĩs afflatũ se senserit hausisso.
⁊ hoc ẽ lapides electos de loco det̾mina¬
to tulisse. S ut ꝑ singłos de singłis
tribub homines ħ lapidũ electio fit
hãc consicdatioĩs sue oꝑam ꝑ singłas¬

Expanded text:
ditatem; per Zabulon, severitatem; in Gad intelligitur abstinentia; in Aser, patientia; in Dan et Nephtalim, circumspectio et speculatio; in Joseph et Benjamin, discretio et invisibilium contemplatio. Horum autem rationem hoc loco ostendere jam volumus, de quibus quod nobis rectius videbatur alias jam diximus. Sed qui ex tali soboltollere debuerit, cum hanc virtutum progeniem usque ad ejus transitum promoverit. Recolat ergo quid roboris, quid fortitudinis vel firmitatis ad divinae aspirationis afflatum se senserit hausisse, hoc est et lapides electos de loco determinato tulisse. Sed ut per singulos de singulis tribubus homines haec lapidum electio fiat, hanc consid
Abbreviated transcription (Latin):
uersionẽ hoc dñicũ p̃ceptũ ĩplere cognt
inꝗͣ sub tẽpore diuine uisitatioĩs ꝰ iig¬
ris fu̾it uixͣ aliqd in unaqͣlibr uirtute.
Cogitet qͣnta soliditas tõ tprĩs ei fui̾t in
aimore: qñta gͣuitas ĩ cõpunctioẽ: qnͣa
stabisitas in spe. qͣnta integͥtis ĩ caritate.
qnta maturitas in iocunditate: qñta as¬
ꝑitas in seu̾itate. Cogitet ꝙͣ austerꝰ fuit ĩ
abstinenta: qͣm robustꝰ in patientia: ꝗͣ sol¬

Expanded text:
ceptum implere; cogitet, inquam, sub tempore divinae visitationis cujus vigoris fuerit juxta aliquid in unaqualibet virtute. Cogitet quanta soliditas tunc temporis ei fuerit in timore, quanta gravitas in compunctione, quanta stabilitas in spe, quanta integritas in charitate, quanta maturitas in jucunditate, quanta asperitas in severitate. Cogitet quam austerus fuerit in abstinentia, quam robust
Abbreviated transcription (Latin):
memorieq mandau̾it: tumulũ qualẽ
oportuit erex̃. Infiniti negotii eẽt. q
nemo oĩno explere potuiss: si iub̾et
dũs om̃s de oĩb tͥbub lapidẽ suũ tos¬
lere. eo ꝙ nemo sufficeret seip̃m digne
pensare. qͣlis sit ad oĩa ñ dicã in oĩ. s
una solũ modo qͣlib uͥ̾tute. Sufficit gͥ
unũ aliqs p̃clarũ ⁊ insigne estꝰ sui desi¬
diũ ꝑ õs has qs det̾minauimꝰ uirtutes
seg̃gare. tałq memorie usũ firmare. ⁊ in
euis modi recordatiõe. sub õi diffidentie
ꝑicłõ. ꝯtͣ desꝑationis malũ pugnare. fa¬
tep̃tatiõe pulsatũ. ad spẽ diuine mise¬
rationis statũq confidentie reꝑat. qͥ qͥł
aliqͣndo ex diuina oꝑatiõe fuerit. ad
memoriã reuocat. Om̃ino ⁊ absꝙ du¬
bio libent̾ se ex̾cet in tali studio. ciui

Expanded text:
memoriaeque mandaverit, tumulum qualem oportuit erexit. Infiniti negotii esset, et quod nemo omnino explere potuisset, si juberet Dominus omnes de omnibus tribubus lapidem suum tollere, eo quod nemo sufficeret seipsum digne pensare, qualis sit ad omnia, non dicam in omni, sed una solummodo qualibet virtute. Sufficit ergo unum aliquod praeclarum et insigne aestus sui desiderium per omnes has quas determinavimus virtutes segregare, talisque memoriae usum firmare et in ejusmodi recordatione sub omni diffidentiae periculo contra desperationis malum pugnare. Fasatum, ad spem divinae miserationis statumque confidentiae reparat: qui qualis aliquando ex divina operatione fuerit, ad memoriam revocat. Omnino et absque dubio libenter se exercet in tali studio, cui d
Abbreviated transcription (Latin):
affectus: septẽ esse longe suꝑiꝰ iam diximꝰ.
qͦs cũ in nob̃ ordinamꝰ: innumerũ uͥtitũ re¬
digimꝰ. pͥmo itaq: ordinat᷑ timor. deiide:
dolor. post hos spes ⁊ amor. post hos qͣtuor or¬
dinant᷑ leticia ⁊ ira. nouissime aũt omĩum:
u̾etundia. Itaq nil aliud iacob huiꝰ mocli
liberos ex lẏa genuisse: qͣm animũ affectio¬
nis sue motus ordinando dignã uͥtutũ so¬
bolem de se ip̃o ꝓcreasse. ꝑ ruben gͦ pͥmogei¬

Expanded text:
jam diximus: quos cum in nobis ordinamus in numerum virtutum redigimus. Primo itaque ordinatur timor, deinde dolor, post hos spes et amor. Post hos quatuor ordinantur laetitia et ira; novissime autem omnium verecundia. Itaque nihil aliud est Jacob hujusmodi liberos ex Lia genuisse, quam animum affectionis suae motus ordinando dignam virtutum sobolem de seipso procreasse. Per Ruben igitur primogeni
Abbreviated transcription (Latin):
liniguanĩ. alii int̾pretatõ serm̃. hec aũ oĩa
oꝑat᷑ unꝰ atq idẽ sp̃e diuidens singulis
prout uult. Sed si terciam olei spetiem
in prorissione glorie accipinus. ñne
adhãc tiludtͥ ꝑtincit uidet᷑. qd̾ alibi ĩ eodẽ

Expanded text:
linguarum, alii interpretatio sermonum. Haec autem omnia operatur unus atque idem Spiritus, dividens singulis prout vult. . Sed si tertiam olei speciem in promissione gloriae accipimus, nonne ad hanc illud tibi pertinere videtur quod alibi in eodem
Abbreviated transcription (Latin):
ñ possumꝰ uiã ueritatis uł ad modicũ tenẽ.
sic sane sub eiꝰ ducatu ñ possumꝰ uite uiã
ꝑdere. uł uspiã aberrare. Sic sane p̃cet̾is il¬
lud genꝰ olei uidet᷑ meliꝰ ꝓfice̾ ad curã medendi.
de qͦ habes. qd̾ putreseit iugũ a facie olei. eo qd
diuine remissionis miseratõe ꝑeat usus peccã¬
di. seruitꝰq pecc̃i. S licet ista de singłis specia¬
lit̾ assignauimꝰ: singłas tñ spẽs ad doloris
leuam̃ utiles młtũq efficaces usu cotidia¬
no ꝓbare possumꝰ. Qm enĩ q̃so tantã dolo¬
ns cuiꝰq acbitatẽ pot̾imꝰ inuenire qͣm tan¬
ta illa diunarũ ꝓmissionũ dulcedo ñ pos¬
sit lenire :¬

Expanded text:
 viam veritatis, vel ad modicum tenere, sic sine ejus ducatu, non possumus vitae viam perdere, vel uspiam aberrare. Sic sane prae caeteris illud genus olei videtur melius proficere ad curam medendi, de quo habes quod putrescit jugum a facie olei, eo quod divinae remissionis miseratione pereat usus peccandi, servitusque peccati . Sed licet ista de singulis specialiter assignavimus, singulas tamen species ad doloris levamen utiles, multumque efficaces, usu quotidiano probare possumus. Quam enim, quaeso, tantam doloris cujusque acerbitatem poterimus invenire, quam tanta illa divinarum promissionum dulcedo non possit lenire
Abbreviated transcription (Latin):
utiq ñ uilis uł mediocs p̾cii. Om̃s sa¬
ne p̃ciose. ⁊ in diu̾sos usus necessarie. siue
ad cibaria concdienda. siue ad luminaria ꝯ¬
cuinãda siue aduulnera medenda. Primũ
in usũ luminis. Terciũ in usũ refectõns. pͥ¬
mũ siqͥdẽ fouet salubriꝰ. Scdm ardet clariꝰ.
łartiũ sapit dulcꝰ. Illd̾ sane olei genꝰ uidet᷑ p̃
cet̾is dulciꝰ saꝑe: qd̾ dici solet in scͥtura. oleũ
leticie. qd qͥd aliud ẽ qm participatõ głe: S¬

Expanded text:
utique non vilis, vel mediocris pretii. Omnes sane pretiosae et in diversos usus necessariae, sive ad cibaria condienda, sive ad luminaria continuanda, sive ad vulnera medenda. Primum in usum luminis; tertium in usum refectionis. Primum siquidem fovet salubrius, secundum ardet clarius, tertium sapit dulcius. Illud sane olei genus videtur prae caeteris dulcius sapere, quod dici solet in Scriptura oleum laetitiae , quod quid aliud est quam participatio glor
Abbreviated transcription (Latin):
ed ꝯfiderandũ est it̾m
qđ sepe in eo qđ fortit̾ agũt: modum
libraminis excedunt. qd̾ facile conicimus
ex hoc ex eoꝵ oꝑe: qđ in manib habemꝰ.
Arreptis et̾iã gladiis: ꝯfedatos sibi socien¬
tis pacco uiolent̾ occidũt. ⁊ ꝓ uniꝰ pudici¬
tia iuolata: tot uiroꝵ tam subitã stragem
fecer̃t. Gladius sy meonis: exꝑbratio. gladiꝰ
leuy: est exactio. Solet enĩ symeon corrup
gͥalud est eos hiis gladiis pugnare. qm
exꝓbrationis ⁊ ex atõis stimuł m̃tẽ fla¬
gellare : hiis stimuł qͦrũdã mens uehem̃¬
t̾ accensa: sepe in consolabilit̾ plangit ea e¬
tiam q̃ nlło mͥ potest euitare. Hiis stimul
exagitata: ea etiã sepe inchoare p̃sumit
q̃ nłłatenus ualet ꝯsũmare. Hinc illa qͦ¬
rũdã immocdata tͥsticia: hinc illa eciã in¬
discreta abstinentia. q̃ ñ solũ uirrs corꝑis
aiñ seuiente symeone iudimꝰ tã irtatõna¬

Expanded text:
ed considerandum est iterum quod saepe in eo quod fortiter agunt, modum justi libraminis excedunt, quod facile convincimus ex hoc eorum opere quod inter manus habemus. Arreptis enim gladiis, confoederatos sibi societatis pacto violenter occidunt, et pro unius pudicitia violata, tot virorum tam subitam stragem fecerunt. Gladius Simeonis exprobratio, gladius Levi est exactio. Solet enim Simeon corruptigitur aliud est eos his gladiis pugnare, quam exprobrationis et exactionis stimulis mentem flagellare? His stimulis quorumdam mens vehementer accensa, saepe inconsolabiliter plangit ea etiam quae nullo modo potest evitare. His stimulis exagitata ea etiam saepe inchoare praesumit, quae nullatenus valet consummare. Hinc illa quorumdam immoderata tristitia; hinc illa etiam indiscreta abstinentia, quae non solum vires corporis, etenim, saeviente Simeone
Abbreviated transcription (Latin):
sine prudentia ñ etistimus: ꝓbemus in
oꝑe. qͣm uere dolemꝰ in corde. ⁊ appariat et¬
tsetus qͥd patiam᷑ intsecus. Ut aũt̃ inde di¬
cã qd sentio. in his u̾bis causã ꝑfectu ꝑo¬
sita existimo. In eo eiũ qd̾ dẽ. om̃e cor meret.
esfectꝰ ex causa ut arbiteor tacte intuutt᷑
q̃d ext ip̃o sic qͣm qͥd ip̃m sit qd ponit᷑ ꝑ
expositionẽ uł diffraitionẽ q̃rere deberus.
Scãm hanc itaq consid̾atõ nẽ qͥd aliud
est meror. nͥ lacͥmarũ effusio uisus ꝙ
ebetatio: Assidua eñt lacͥmarũ effusio
aciẽ ocłoꝵ corrãpit ⁊ titiꝰ caligare facit̃.
sapientis p̃ceptũ. uł docum̃tũ. Noli uinit
prudentie tue. Ignorat em̃ hõ qͥd coneliteati
sin in uuta sua numero diaũ pegerationẽ
sue. ⁊ tempore uelud umbra p̃tecũt. Nisi
er̃ int̾ior ille ocłs caligaret: tociens ꝓcul
dubio inu̾itatis uidicio minime erraret. ua¬
te q̃so contͣua consilia tam sepe. tamꝙ aiu¬

Expanded text:
rudentia non existimus, probemus in opere quam vere dolemus in corde, et appareat exterius quid patiamur intrinsecus. Ut autem inde dicam quod sentio, in his verbis causam pro effectu positam existimo. In eo enim quod dicitur omne cor moeret, effectus ex causa, ut arbitror, tacite innuitur. quid ex ipso sit, quam quid ipsum sirere debemus. Secundum hanc itaque considerationem, quid aliud est moeror, nisi lacrymarum effusio, visusque hebetatio? Assidua enim lacrymarum effusio aciem oculorum corrumpit, et citius caligare facit. RSapientis praeceptum, vel documentum: Noli inniti prudentiae tuae . Ignorat enim homo quid conducat sibi in vita sua numero dierum peregrinationis suae, et tempore quod velut umbra praeterit. Nisi enim interior ille oculus caligaret, toties procul dubio in veritatis judicio minime erraret. Unde, quaeso, contraria consilia tam saepe, tamque div
Abbreviated transcription (Latin):
iangͥdũ. ⁊ om̃e cor merens. Et iuiste qͥ¬
ineret. Dolor si quidẽ capitis est sufficiens
ciusa doloris. Si gͥ cor habemꝰ si onĩino ee¬
ĩ recce intelligi debet. qͥ huimodi cor habs
sirie dolore ñ sustinet. Imio qͣnto melius
agnoscit: qnͣto cõsultius agit: tanto ara¬
psĩ plangit. Qui eñĩ apponit scientĩa: atpo¬
nit dolorẽ. Debet aũt dolor nr̃ ⁊ acciꝰ urge¬

Expanded text:
languidum, et omne cor moerens. Et juste qumoeret. Dolor siquidem capitis est sufficiens causa doloris. Si igitur cor habemus, si oum recte intelligi debet, qui hujusmodi cor habetsine dolore non sustinet, imo quanto melius agnoscit, quanto consultius agit, tanto amplius plangit. Qui enim apponit scientiam, apponit et dolorem. Debet autem dolor noster et acriu
Abbreviated transcription (Latin):
lud qđ r. hic est filiꝰ meꝰ: ꝑsonarũ diu̾¬
sitatẽ ostñdit. Unus enĩ atq idem sibi ip̃i
⁊ p̃r ⁊ filiꝰ eẽ ñ posset. S qͥs sensus hoc api¬
at. qͦmͦ unꝰ ad aliũ sit: alius in ip̃a ꝑso¬
na idem in eẽntia: Si exemplũ q̃ris: nus¬
qmͣ creaturarũ inuenis. qđ tͥ satis facere
ualeat. Si rõnẽ ꝯsulas: omĩs humana rõ
huiꝰ rei cectitudinẽ fides eam subleuaret. Me¬
tito gͦ in huiꝰ misteri reuelatione. auditor
dadit. sensus deficit: humana ratio sub

Expanded text:
ur, hic est Filius meus, personarum diversitatem ostendit: unus enim atque idem sibi ipsi, et Pater et Filius esse non posset. Sed quid sensus hoc capiat, quomodo unus ad alium sit, alius in persona, idem in essentia? Si exemplum quaeris, nusquam creaturarum invenis, quod tibi satisfacere valeat, si rationem consulas, omnis humana rhujus rei certitudinem fides eam sublevaret. Merito ergo in hujus mysterii revelatione auditor cadit, sensus deficit, humana ratio succ
Abbreviated transcription (Latin):
drẽ ꝯplacuit. Et cñ. hoc unus. illd̾: alter
ewangłista posuit. Conseqñs aũ est: ut
si ibi ueratt᷑ dc̃m est ꝯplacui. sensus
cui ibi dcm̃ ñ cẽt: nulło mͦ euũglista
posset pat̾ in filio complacere. S ip̃e pat
sibi infilio cõplacere ñ posset. Quid est
me ip̃o. ita placui mͥ in filio: An forte
in eo qd̵ dicit. mͥ ꝯplatui. in hoc suo le¬
neplacito sociũ se hĩe ostũdit: Qiua qͦ¬
mͦ pat̾ ꝯplacet in filio: sic in filio ꝯpla¬
cet ⁊ spuiscõ. Uel forte iccͥco dr̃ cõplacui
ut inde dec intlłigi. qr qͣmꝰ pat̾ sibi cõpli¬
cet in filio: sic sibi nimirũ ꝯplacet in sp̃u
senit: si ad misterii ꝓfunditatẽ intiman¬
dam. minꝰ ista sufficerẽt. Cercũ aũ est: qr¬

Expanded text:
dicere complacuit: et tamen hoc unus, illud alter dicere complacuit: et tamen hoc unus, illud alter evangelista posuit. Consequens est autem ut, si ibi veraciter dictum est complacui, sensus cui ibi dictum non esset, nullo modo evangelista posset Patri in Filio complacere, sed ipse sibi Pater in Filio complacere non posset. Quid est meipso, ita placui mihi in Filio. An forte in eo quod dicit, mihi complacui, in hoc suo beneplacito socium se habere ostendit? Quia quomodo Pater complacet in Filio, sic in Filio complacet et Spiritui sancto. Vel forte idcirco dicitur complacui, ut inde detur intelligi, quia quomodo Pater sibi complacet in Filio, sic sibi nimirum complacet in Spirisent, si ad ministerii profunditatem intimandam, minus ista sufficerent. Certum est
Abbreviated transcription (Latin):
audit᷑. ñ dũ qualidor ꝓsternit᷑. Nondũ
rachel morit᷑: ũdũ beuiamin nascit᷑. Moy
eiũ ut pat̾na uox intonuit: discipłos ꝓstra¬
uit. Ad donitruũ itaq diuine uocis: au¬
ditor cadit. quia ad id qđ diuinitꝰ inspira¬
t᷑: humani sensus capacitas subcumbit.
⁊ nͥ humane cõnationis angustias deserat
ad capiendũ diuine inspiratõis archams
intlłigãtie sinũ ñ dilatat. Ibi itaq aucl¬
tor cadit: uͥ humana rõ deficit. ibi Racha
mort᷑. ⁊ ibi beniamin orit᷑. Idem itaq n
fallor ꝑ mortẽ rathel: ⁊ casũ discipłoꝵ fi¬
gurat᷑. nͥ qd tͥum in tͥb discipłis: sensus¬
iudeł. memorie rõis. defectus oftñdit᷑. Ibi
enĩ sensus corporeus. ibi ext̾ioꝵ memoria:
ibi rõ humana intͥcipit᷑. uͥ mens supͣ semt¬
ip̃am rapta in suꝑna eleuat᷑. Attũ damꝰ
qͣm in ꝯp̃hensibile sit: qđ pr̃ua uox inso¬
nuit. ⁊ intlłigimꝰ: qͣm recce auditor sub
placui. Aluid est dr̃e : ꝯplatui. ⁊ aliudĩ

Expanded text:
uditur, nondum auditor prosternitur. Nondum Rachel moritur, nondum Benjamin nascitur. Mox enim ut paterna vox intonuit, discipulos prostravit. Ad tonitruum itaque divinae vocis auditor cadit, quia ad id quod divinitus inspiratur, humani sensus capacitas succumbit, et nisi humanae ratiocinationis angustias deserat, ad capiendum divinae inspirationis arcanum intelligentiae sinum non dilatat. Ibi itaque auditor cadit, ubi humana ratio deficit. Ibi Rachel moritur, ut Benjamin oriatur. Idem itaque, nisi fallor, per mortem Rachel, et casum discipulorum figuratiae et rationis defectus ostenditur. Ibi enim sensus corporeus, ibi exteriorum memoria, ibi ratio humana intercipitur, ubi mens supra semetipsam rapta in superna elevatur. Attendamus quam comprehensibile sit quod paterna vox insonuit, et intelligemus quam recte complacui . Aliud est dicere complacui, et aliud est