comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
celo ducit originẽ. Qd̾ si dicat ep̃c nolo eẽ sub archiep̃o. ant
abbas nolo obedire ep̃o hoc cle celo non est. insi forte an¬
ge loꝵs quẽ piã dicentẽ audisti. nolo sub archangelis eẽ: aut
ex alio quolib inferiorem ordinum. aliquẽ non ferentem
sub eẽ. cuiquã nisi deo. Qͥd inqui ũ: ꝓhibes dispensare: hon
s dissi pare. Non sum tam rudis ut ignorem positos uos diꝰ¬
pensatores. s medisficatõnẽ non in destructionẽ. Peniq q̃¬
rit᷑ int̾ dispensatores ut fidelis quis inueniat᷑. uͥ necessitas
urget: excusabił dispensatõ ẽ. ubi ucilitas ꝓuocat dispẽ¬
satio laudabił ẽ. utilitas dico comnunis non ꝓpͥa. Nam cum nich
horum ẽ. non plane fideł dispensacõ.s erudelis dissipatõ ẽ ħ nul
ia cñ monast̾ia sita in diu̾sis ep̃atibꝰ qd̾ specialiꝰ ꝑtimuerunt ab
ip̃a si fundatõne ad sedem apłicam ꝓ uoluntate fundatoꝵ qͥs

Expanded text:
coelo ducit originem. Quod si dicat episcopus, Nolo esse sub archiepiscopo; aut coelo ducit originem. Quod si dicat episcopus, Nolo esse sub archiepiscopo; aut abbas, Nolo obedire episcopo: hoc de coelo non est. Nisi tu forte Angelorum quempiam dicentem audisti, Nolo sub Archangelis esse: aut ex alio quolibet inferiorum ordinum aliquem non ferentem subesse cuiquam, nisi Deo. Quid, inquis? prohibes dispensare? Non, sed dissipare. Non sum tam rudis, ut ignorem positos vos dispensatores, sed in aedificationem, non in destructionem . Denique quaeritur inter dispensatores, ut fidelis quis inveniatur . Ubi necessitas urget, excusabilis dispensatio est: ubi utilitas provocat, dispesatio laudabilis est. Utilitas, dico, communis, non propria. Nam cum nil horum est, non plane fidelis dispensatio, sed crudelis dissipatio est. Nonnulla tamen monasteria, sita in diversis episcopatibus, quod specialius pertinuerint ab ipsa sui fundatione ad Sedem apostolicam pro voluntate fundatorum, quis
Abbreviated transcription (Latin):
opꝰ ministĩi in edifficationem corporis xͥ: acq hoc corpꝰ qd̾ tͥ ip̃e pi¬
luis suo uẽ apłicaꝰ figurans eloqͥo ⁊ capiti ꝯuenientissime aptans
totum ex eo compactum ꝑhibet ⁊ conexum ꝑ omnem iuincturã
sub ministratõnis. scd̃m oꝑatõnem in mensuram uniꝰ cuiꝰq mẽ¬
bri augientum corporis faciens in edifficatõnem sui in caritate
Nec uilem reputes formã hanc qr in t̾ris ẽ: exemplas habet
e celo. Neq enim filius pot̾ fac̾e qͥcquã nisi q̃ uid̾it patrem fi¬
cientem: p̾sertim cũ ei sub moysi nomine dictum sit. Uide oia
facias scd̾m exemplar qd̾ tͥ in monte monstracum ẽ. Uid̾acħ
enĩ ꝓpt̾ similitudinẽ dictum reor. qd̾ sicut illic cherubin ⁊ se¬
raphin ac cet̾i qͥq usq ad archangelos ⁊ angłos ordinantur
modũ. Nonẽ. paruipendendum qd̾ ⁊ dm̃ habet auctorẽ. ⁊ de

Expanded text:
opus ministerii, in aedificationem corporis Christi. Atque hoc corpus, quod tibi ipse Paopus ministerii, in aedificationem corporis Christi. Atque hoc corpus, quod tibi ipse Paulus suo vere apostolico figurans eloquio, et capiti convenientissime aptans, totum ex eo compactum perhibet, et connexum per omnem juncturam subministrationis, secundum operationem in mensuram uniuscujusque membri, augmentum corporis faciens in aedificationem sui, in charitate . Nec vilem reputes formam hanc, quia in terris est: exemplar habet e coelo. Neque enim Filius potest facere quidquam, nisi quae viderit Patrem facientem , praesertim cum ei sub Moysi nomine dictum sit: Vide omnia facias secundum exemplar quod tibi in monte monstratum est . enim propter similitudinem dictum reor, quod sicut illic Seraphim et Cherubim, ac caeteri quique usque ad Angelos et Archangelos, ordinantur modum. Non est parvi pendendum quod et Deum habet auctorem, et de
Abbreviated transcription (Latin):
bris ꝯfund̾e ordinem ꝑcurbare t̾minos auos posuerunt patres
tui : Si iusticie ẽ. is cuiq seruare suum. auferre cuiquã sua
ĩto auo mͦ pot̾it conuenire : erras si ut sũmã ita. ⁊ solam insti¬
tutam a dõ ur̃am apłicam potestatem existimas. Si hoc sentis:
dissentis ab eo ciui ait. Non ẽ. potestas nisi a deo. Pmde qd̃ sequit᷑
qui potestati resistit dei ordinatõni resistit. ⁊ si pͥncipalit᷑ ꝓ te
facit: non tñ singularit̾. Deniq idem ait. ominis aĩa potestatibꝰ u¬
lumiogribꝰ subdita sit. Non ait sublummiori canꝗͣ inuno. s sublimioru
tanꝗͣ in multis. Non tua gͦ sola potestas a dño: st̃ ⁊ medioeres sr̃
inferiores. & qͦ mͦ aͦs d̾s comunxit nõ sunt separandi: sic nec auos
subumxit ꝯꝑandi. Monstrum facis. si manii sub mouens digm̾iun sa¬
çis pend̾e de capite suꝑiorem manui. brachio collat̾alem. cale ẽ sip

Expanded text:
bris, confundere ordinem, perturbare terminos, quos posuerunt patres bris, confundere ordinem, perturbare terminos, quos posuerunt patres tui? Si justitiae est jus cuique servare suum; auferre cuiquam sua, justo quomodo poterit convenire? Erras, si ut summam, ita et solam institutam a Deo vestram apostolicam potestatem existimas. Si hoc sentis, dissentis ab eo qui ait: Non est potestas nisi a Deo. Proinde quod sequitur, Qui potestati resistit, Dei ordinationi resistit; etsi principaliter pro te facit, non tamen singulariter. Denique idem ait: Omnis anima potestatibus sublimioribus subdita sit . Non ait, Sublimiori, tanquam in uno, sed sublimioribus, tanquam in multis. Non ergo tua sola potestas a Domino; sunt et mediocres, sunt et inferiores. Et quomodo quos Deus conjunxit, non sunt separandi : sic nec quos subjunxit, comparandi. Monstrum facis, si manui submovens, digitum facis pendere de capite, superiorem manui, brachio collateralem. Tale est si
Abbreviated transcription (Latin):
cum non sit qui defendat : aᵈ enim refugium illis: Nunqͥd ad ep̃c
dolentes iniuriam: Ridentibꝰ ꝓfecto aspiciunt ocłis. siue q̃ faciũt
mala siue quã patiuntur. Qne demũ utilitas in sanguine isto᷑. Ue¬
reor ne illa quam in ꝓpħa ꝯminatus ẽ. deus ille in quiens in iniqͥ
mortis amboꝵ. ⁊ sue parit᷑ qui gladium dedit uñ ambo morerent᷑:
hoc ẽ. qd̃ dix̾am occidisti ⁊ possedisti. Adde qd̾ qui audiunt scandali¬
tantur. indignantur. detͣhunt ⁊ blasphemant: hoc ẽ. uulñ ant᷑
ad mortẽ. Non ẽ. bona arbor faciens fructus tales in solentias disso¬
lutõnes. dilapidatõnes. simultates. scandala. odia. Qd̾q mag̃ dolend̾.
inc̃ eccłias inimicicias gͣues ꝑpetesq discordias. uides quã uerus
Ignoscite mͥ: nõ facile adducor licitũ consentire qd̃ tͦt illicita
ꝑturit. T̃u ne deniq tͥ licitũ censeas. suis eccłias mutilare mẽ¬

Expanded text:
cum non sit qui defendat? Quo enim refugium illis? Numquid ad episcopos cum non sit qui defendat? Quo enim refugium illis? Numquid ad episcopos dolentes injuriam? Ridentibus profecto aspiciunt oculis, sive quae faciunt mala, sive quae patiuntur. Quae demum utilitas in sanguine isto? Vereor ne illa, quam in propheta comminatus est Deus: Ille, inquiens, in iniqumortis amborum, et suae pariter, qui gladium dedit, unde ambo morerentur? Hoc est quod dixeram: Occidisti, et possedisti. Adde quod qui audiunt, scandalizantur, indignantur, detrahunt, et blasphemant; hoc est, vulnerantur ad mortem. Non est bona arbor faciens fructus tales, insolentias, dissolutiones, dilapidationes, simultates, scandala, odia: quodque magis dolendum, inter ecclesias inimicitias graves, perpetesque discordias. Vides quam verus Ignosce mihi: non facile adducor licitum consentire quod tot illicita parturit. 17. Tune denique tibi licitum censeas, suis ecclesias mutilare mem
Abbreviated transcription (Latin):
quã ñ sint tue. satagas nescio qͦ mͦ adhuc fac̾e tuas: Ubi ĩ¬
meminisse te uolo ꝑabole natham. de homine qui centũ oues hñs imã
q̃erat pauꝑis concupuit. huc ꝙͦ ueniat factum ĩmo facinꝰ regis achab.
ami rerum sũmã tenebat. ⁊ unam uineami affectauit. Au̾tat d̾s a te
qd̾ ille auduit. occidisti ⁊ possedisti. holo aut̾ p̾tendas michi fructum
emancipatõnis ip̃iꝰ. nullus ẽ. enim : nisi qd̾ inde ep̃i insolentiores. mona¬
chi q̃ dissolutiores fuint. Qͥ d. qd̾ ⁊ pauꝑiores : Inspice diligentiꝰ talium
ubiq lib̾toꝵ ⁊ facultates ⁊ uitas: si non pudenda ad modum ⁊ tenui¬
tas in his. ⁊ in ilł scłaritas inuenit᷑. matͥs noxie lib̾tatis: gemina soboleᷤᷤ
ħ. Qͥd ni peccet licentius uagum ⁊ male lib̾um uulgͦ cum non sit
qui arguat: Qͥ d in licentiꝰ qͦ spolietur ac clep̃decur mermis religio

Expanded text:
quam non sit tue, satagas, nescio quomodo, ad hoc facere tuas? Ubi ecquam non sit tue, satagas, nescio quomodo, ad hoc facere tuas? Ubi ecmeminisse te volo parabole Nathan de homine, qui centum oves habens unam, que erat pauperis, concupivit. Huc quoque veniat factum, ymmo facinus, regis Achab, qui rerum summam tenebat, et unam vineam affectavit. Avertat deus a tequod ille audivit: Occidisti, et possedisti . 16. Nolo autem praetendas mihi fructum emancipationis ipsius. Nullus est enim, nisi quod inde episcopi insolentiores, monachi etiam dissolutiores fiunt. Quid quod et pauperiores? Inspice diligentius talium ubique libertorum et facultates, et vitas, si non pudenda admodum et tenuitas in his, et in illis saecularitas invenitur. Matris noxiae libertatis gemina soboles haec. Quidni peccet licentius vagum et male liberum vulgus, cum non sit qui arguat? Quidni licentius quoque spolietur ac depraedetur inermis religio,
Abbreviated transcription (Latin):
omne opus sĩ tͥna quadã consid̾atõne p̃ueniet. Pͥmũ quidẽ anli¬
ceat. deiñ an deceat. postremo an ⁊ expediat. Nam ⁊ si constet in xp̃i¬
ana uties philosophia non dec̃e nisi q̃d licet. non expedire nisi qd̾
cdeces. ⁊ licet non continuo tñ om̃e qd̾ licet. dec̃ẽ aut expedire con¬
scañs erit. Age aptenus si possumꝰ tͥa ip̃a oꝑi huic. At quo modo
ticu. &ͥ d tam bestiale: ⁊ sic indignum cui uis utenti rõne. ui¬
uere pecꝰ quis in te rectore omniũ tantã ꝯtumeliã nature. in¬
iuriam honoris ferat: Sic degen̾ando qd̃ absit: gen̾ale opprolũ
fecisti ꝓͥpum tͥ: hõ cum in honore eẽt. ñ .ꝯ.i. ĩsi. ⁊ si .ẜ. ilł. Qͥditẽ¬
tam indignũtͥ quã ut totũ tenens sisis contẽptꝰ toto nͥ minu¬
tias qͣsdã atq exiguas portiones ip̃iꝰ tͥ credite uniũsitatis tã¬

Expanded text:
omne opus suum trina quadam consideratione praeveniet. Primum quidem, an liomne opus suum trina quadam consideratione praeveniet. Primum quidem, an liceat; deinde, an deceat; postremo, an et expediat. Nam etsi constet in christiana utique philosophia non decere nisi quod licet, non expedire nisi quod decet et licet: non continuo tamen omne quod licet, decere aut expedire consequens erit. Age, aptemus, si possumus, tria ipsa operi huic. At quomodo titui. Quid tam bestiale? Et si indignum cuivis utenti racione vivere ut pecus, quis in te rectore omnium tantam contumeliam nature, honoris iniuriam ferat? Sic degenerando, quod absit, generale opprobrium fecisti proprium tibi: Homo, cum in honore esset, non intellexitam indignum tibi, quam ut totum tenens non sis contentus toto, nisi minucias quasdam atque exiguas porciones ipsius tibi credite universitatis, tam
Abbreviated transcription (Latin):
non sit in fama neuus male sp̃er⁊ uestiris duplicibꝰ. Et gaudebit spõ¬
sus suꝑ sponsam animã tuã: & gaudebit suꝑte deus tius. miraris
qrsum hec: ignarus usq adhuc quid dic̃e uelim. Non te tollo diutius
mmur loꝗͣ ⁊ q̃rimoniã eccłarum. Truncari se clamitant ac demẽ¬
brari. uł nulle uł pauce ad modum sunt: que plagã istã aut non
doleant aut non timeant. Qris quam: Subtͣhuntur abb̾es ep̃is. ep̃i
archiep̃is. archiep̃i patͥarchis siue pͥmatibꝰ. Bonane spẽs hec : Mirum
se excusari queat uł opꝰ. Sic factitando ꝓbatis uos hr̃e plenitudinem
potestatis: s iusticie. forte non itaͫ facitis hoc: qr potestis: s utrum
⁊ debeatis q̃stio ẽ. honorũ. ac dignitatum gͣdꝰ ⁊ ordines qͥbꝰq suos ser
uare positi estis non inu̾id̾e: ut quidã ur̃oꝵ ait. Cui honorẽ honois.
Sp̃ualis homo ille aui omnia diiudicat ut ip̃e a nemune udicetur:

Expanded text:
non sit in fama naevus malae speciei; et vestieris duplicibus, et gaudebit sponnon sit in fama naevus malae speciei; et vestieris duplicibus, et gaudebit sponsus super sponsam animam tuam, et gaudebit super te Deus tuus. Miraris quorsum haec, ignarus usque adhuc quid dicere velim. Non te tollo diutius. Murmur loquor et querimoniam ecclesiarum. Truncari se clamitant ac demembrari. Vel nullae, vel paucae admodum sunt, quae plagam istam aut non doleant, aut non timeant. Quaeris quam? Subtrahuntur abbates episcopis, archiepiscopi patriarchis sive primatibus. Bonane species hec? Mirum, si excusari queat vel opus. Sic factitando probatis vos habere plenitudinem potestatis, sed iusticie forte non ita. Facitis hoc, quia potestis, sed utrum et debeatis, questio est. Honorum ac dignitatum gradus et ordines quibusque suos servare positi estis, non invidere, ut quidam vestrorum ait: Cui honorem, honorem . 15. Spiritualis homo ille qui omne dijudicat, ut ipse a nemine judicetur ,
Abbreviated transcription (Latin):
Ad idem enim forcassis ꝑtinẽ quis dicat. Tua consid̾atõ ui¬
d̾it hoc. michi uidetur non longe a uero dissentire: qui id for¬
te int̾auaricie sp̃es locandum putauit. Ego uͦ illiꝰ aut sp̃ẽm
ẽẽ. aut sp̃ẽm hr̃e non negarim. Sane int̾ ẽ. tue ꝑfectioniᷤᷤ.
⁊ malas res: malas parit̾ sp̃es cleuitare. In ait̾o ꝯsciencie
in alco fame consulis. Puta tͥ ñ licẽ. ⁊ si ali is fortasse liceat:
quiequid male fũit coloratum. Deniq int̾roga maiores tuoᷤ
⁊ dicent tͥ. ab omni sp̃e mala abstinete uos. Sane minist̃
imitatorẽ dei fortitudo tua fidutia fidelis conscĩe: decor tuus splendui
bone opinionis. ita queso incluere fortitudinem. ⁊ enim gaudium
mini fortitudo tua. Porro sp̃e tua ⁊ pulcͥtudine tua: nicħominus qͣ¬
quam pͥpa similitudine delectatur. Induere uestimentis głe tue uesi¬
re duplicibꝰ: quibꝰ domesticos suos fortis illa mulier induere consue
uit. Non sit inconsciencia mutans infirmitas modice fidei. non sit¬

Expanded text:
Ad idem enim fortassis pertinere quis dicat. Tua consideratio viderit hoc. Mihi videtur non longe a vero dissentire, qui id forte inter avaritiae species locandum putaverit. Ego vero illius aut speciem esse, aut speciem habere non negaverim. Sane inter est tuae perfectionis, et malas res, et malas pariter species devitare. In altero conscientiae, in altero famae consulis. Puta tibi non licere etsi alias fortasse liceat quidquid male fuerit coloratum. Denique interroga majores tuos, et dicent tibi: Ab omni specie mala abstinete vos . Sane ministerimitatorem Dei. Fortitudo tua, fiducia fidelis conscientiae: decor tuus, splendor bonae opinionis. Ita, quaeso, induere fortitudinem; etenim gaudium Domini fortitudo tua. Porro specie tua et pulchritudine tua nihilominus tanquam propria similitudine delectatur. Induere vestimentis gloriae tuae, vesticulo consultum est verecundiae viri, sic quoque curiae morem gerens, tuo vit . Non sit in conscientia nutans infirmitas modicae fidei,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ hinc: ne as morã in his ineã. auaritie inte notã int̾p̃tet᷑
⁊̃ quam longe ate fit libro suꝑiori testatus sum: sciens ꝗͣ¬
ta ⁊ in qͣta cua necessitate respueris. ad ce ꝓm̃ scͥpserim isti
non ꝓpt̾ te. nẽm ad̾ tͥ scͥbitur: soli ꝓdẽẽ nõ decet. hic locꝰ
auaritiã carpit. ꝗ qͦ uitio inminis satis tua opinio ẽ: an⁊

Expanded text:
et hinc, ne quis moram in his meam, avaritiae in te notam interpretetur: et hinc, ne quis moram in his meam, avaritiae in te notam interpretetur: quae quam longe a te sit, libro superiori testatus sum , sciens quanta, et in quanta tua necessitate respueris. Ad te proinde scripserim ista, non propter te. Nempe quod tibi scribitur, soli prodesse non decet. Hic locus avaritiam carpit, a quo vitio immunis satis tua opinio est; an et
Abbreviated transcription (Latin):
eredas: id tͥ omĩmodis attendendũ. Pot̾am multa de eod̾ utilic̃ ad¬
d̾e his: s menior ꝓpositi mei. ꝯtemptꝰ int̾im occ̃onẽ dedisse ad
alia tͣnseo. & pͥmũ qd̾ occurrit minime tͣnseundum reor pre¬
es: ⁊ singularit᷑. ad qd : Eget tͥ dico consid̾atõne: Nundd ut de
subditis crescas: Neqͣ auam: s ut ip̃i de ce. pͥncipẽ te constituest:
s sͥ non tͥ. alioqͥn auo pacto te reputas suꝑiorẽ his a quibꝰ bñ¬
ficium mr̃dicas: audi dnm̃. Qͥ pocestatẽ hñt suꝑ eos bñ¬
fici uocant᷑. at istd̾ de his qui foris sunt. Qͥ d ad nos: cu id mẽ¬
dacit̾ dic̃is: s ñ tam bñficꝰ eẽ. quã bñficiu̾m p̃ eẽ. intendas. par
pulcre magist̾ gentium. parentes filiis non filios debe cẽ¬
suit tbesaurizare parentibꝰ. ħ mediocͥs głe uox ila Ioem¬
tidẽ ip̃iꝰ: non requiro datum s fructum. ac iam tͣnseamus

Expanded text:
credas, id tibi omnimodis attendendum. Poteram multa de eodem utiliter adcredas, id tibi omnimodis attendendum. Poteram multa de eodem utiliter addere his: sed memor propositi mei, contentus interim occasionem dedisse, ad alia transeo. CAPUT es, et singulariter. Ad quid? eget, tibi dico, consideratione. Numquid ut de subditis crescas? Nequaquam, sed ut ipsi de te. Principem te constituerunt, sed sibi, non tibi. Alioquin quo pacto te reputas superiorem his, a quibus beneficium mendicas? Audi Dominum: Qui potestatem habent super eos, benefici vocantur . At istud de his qui foris sunt. Quid ad nos? Tu id mendaciter diceris, si non tam beneficus esse, quam beneficis praeesse intendas. Parvpulchre Magister Gentium parentes filiis, non filios debere censuit thesaurizare parentibus . Non mediocris gloriae vox illa identidem ipsius: Non requiro datum, sed fructum . At jam transeamus
Abbreviated transcription (Latin):
factam ab aliis electionem fecit suam. Cum itaq ex his. ⁊ innu̾is
calibꝰ lid̾at non ex contemptu gigni usurpationẽ s ex usurpatoe
contemptũ : uid̾is cu quid sibi uelit qd̾ zelus ur̃ assidue pene im¬
dicat illum. istã dissimulat. uis ꝑfectiꝰ coħcere ꝯcemptum: cina
in ip̃o ut̃o pessime matͥs p̃focari g̾m̃ nequã: qd̾ ita fiet si usurpa¬
tõ cligna animadũsione mulcetur. Colle usur pat̾onẽ: ⁊ contempꝰ
exͣuiconem non ht̃. Porro in excusabilitas. ausum explodet. hon
sit ꝓiñ usurpator. ⁊ comtemptor nullus erit. aut modũ rarus.
Bñ facis tu qd̾ appellatõnũ negato suffragio imo suffugio: mul¬
ta remictis negotia ad cognoscentes.uł qui no̾ce ciciꝰ possint. uhii
c̃tior ac facilior notio. ibi decisior tutior. expedicior q ẽẽ pot̃. ꝙͣ ne
nũ gr̃e: qd̾ multoꝵ ꝑiñ ⁊ laboribꝰ parcis ⁊ sũptibꝰ. at quibꝰ sic

Expanded text:
factam ab aliis electionem, fecit suam. 12. Cum itaque ex his et innumeris factam ab aliis electionem, fecit suam. 12. Cum itaque ex his et innumeris talibus liqueat, non ex contemptu gigni usurpationem, sed ex usurpatione contemptum: videris tu, quid sibi velit, quod zelus vester assidue pene vindicat illum, istam dissimulat. Vis perfectius coercere contemptum? Cura in ipso utero pessimae matris praefocari germen nequam. Quod ita fiet, si usurpatio digna animadversione mulctetur. Tolle usurpationem, et contemptus excusationem non habet. Porro inexcusabilitas ausum explodet. Non sit proinde usurpator, et contemptor nullus erit, aut admodum rarus. Bene facis tu, quod appellationum negato suffragio, imo suffugio, multa remittis negotia ad cognoscentes, vel qui noscere citius possunt. Ubi enim certior ac facilior notio, ibi decisio tutior expeditiorque esse pote hoc et laboribus parcis, et sumptibus! At quibus sic
Abbreviated transcription (Latin):
bili gallarũ ciuitate: h regia. Rursum in ciuitate eaden. Idã
Sioesponsa uxore diem constituit nupciarũ Int̾i enigitꝰ a¬
lumpnia: dicentibꝰ quibꝰ dam non cdebe coniungi. Ad iudiciuꝰ
eccłie causa delata ẽ. s nõ expectata sentencia appellatũ ẽ.
sine. causa sine gͣuamine: solo erustͥtorie dilatõnis intuitu.
At ille siue ꝑd̾e q̃ ꝑauerat siue dilecte camdiu frustrari con¬
sortio nolens. nichominꝰ qd̾ ꝓposuerat ꝯtempta siue dissi mu¬
lata appellatõne ꝑegit. & d ud̾ ad̾ inautisidorensi eccłia nuꝑ
a quodã adolescente p̃sumptũ ẽ : nempe defuncto sc̃o ep̃o
uolentibꝰ clericis aliũ ut moris ẽ. elig̾e sͥ: int̾uenit ille appel¬
lans. ⁊ uetans ne fieret qͦ usq iss ⁊ rediss ab urbe. cui tũ
appellatõni nec ip̃e detulit. Nam cũ ud̾et se ꝯtempni tãꝙͣ
aͥ irraco nabilit̾ appellass: ascitis quos potuit ꝯ t̾cia die pꝰ

Expanded text:
bili Galliarum civitate, sede regia. Rursum in civitate eadem quidam bili Galliarum civitate, sede regia. Rursum in civitate eadem quidam sibi desponsata uxore diem constituit nuptiarum. Interim emergit calumnia, dicentibus quibusdam non debere conjungi. Ad judicium Ecclesiae causa delata est sed non exspectata sententia, appellatum est sine causa, sine gravamine, solo frustratoriae dilationis intuitu. At ille, sive perdere quae pararat, sive dilectae tandiu frustrari consortio nolens, nihilominus quod proposuerat, contempta sive dissimulata appellatione peregit. Quid illud quod in Autissiodorensi ecclesia nuper a quodam adolescente praesumptum est? Nempe defuncto sancto episcopo, volentibus clericis alium, ut moris est, eligere sibi, intervenit ille appellans, et vetans ne fieret, quousque isset et redisset ab urbe: cui tamen appellationi nec ipse detulit. Nam cum videret se contemni, tanquam qui irrationabiliter appellasset; accitis quos potuit sibi, tertia
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓrsus fouende ⁊ manutenende. s quas extorsit necessitas nõ calli¬
ditas adiuuenit. usurpatonͭe ᷤ sunt huiꝰ modi om̃s. non subueniẽ¬
ces in necessitate. s opitulantes iniquitati. Qͥd n ueniant in c̃tẽp¬
tum: Qͣnci ut talibꝰ quoq defferent ⁊̃ de ꝓpͥo cessere iire ne iõ¬
go n casso itin̾e fatigarentur. plures cñ sua amitt̾e non feren¬
ces. appellationes minus oportunas. ⁊ celsa noĩa inportumꝰ ꝯtẽp¬
serunt. Dico aliauid ad̾ ad rem ꝑtinet exempli causa. Qͥdã ÷ pupli¬
ce desponsarat uxorem. adẽ. dies celebͥs nuptiarũ ꝑata omĩa
inutati multi. & ecce homo cupiscens uxorem ꝓxum sui in
gdi frustt᷑ omuis apparatꝰ ille. descendit quisq in domũ
suã suã cenã manducaturꝰ sponła a mensa ⁊ chalamo sponsi
suspenditur: auo usꝙ roma reditum ẽ parisiꝰ contig hoc. no¬

Expanded text:
Prorsus fovendae et manu tenendae sunt: sed quas extorsit necessitas, non calliProrsus fovendae et manu tenendae sunt: sed quas extorsit necessitas, non calliditas adinvenit. Usurpatoriae sunt hujusmodi omnes, non subvenientes in necessitate, sed opitulantes iniquitati. Quidni veniant in contemptum? Quanti ut talibus quoque deferrent, etiam de proprio cessere jure, ne longo et casso itinere fatigarentur? Plures tamen sua amittere non ferentes, appellationes minus opportunas, et celsa nomina importunius contempserunt. 11. Dico aliquid, quod ad rem pertinet, exempli causa. Quidam sibi publice desponsaverat uxorem. Adest dies celebris nuptiarum, parata omnia, invitati multi. Et ecce homo concupiscens uxorem proximi sui, in  ille apparatus; descendit quisque in domum suam, suam coenam manducaturus, sponsa a mensa et thalamo sponsi suspenditur, quousque Roma reditum est. Parisius contigit hoc, no
Abbreviated transcription (Latin):
inea qrat᷑ uł pociꝰ curet᷑ sentencia: dico appellatõnes ut ñ ꝯtẽp¬
nendas. sic nec usurpandas om̃ino. Porro hoꝵ quid insolentiꝰ
censeã hanc facile dix̃im: nisi qd̾ usurpatõ qͣndã uidetur in¬
duc̃e comtemptꝰ necessicatẽ. ac ꝑ hoc forte acͥus insectanda ã
ampliꝰ nocet. Aut non u̾ẽ nocentior ẽ. mala in se. in parcu
peior: Nonne ip̃a ẽ. ã ip̃m nis quoq nat᷑e. aut extenuat aut
ext̾minat: nam sepe rebꝰ q̃ p̃ciosissimis. p̃cii gr̾am ñ modo
demit. s adimit. Qͥd sacͣmentis acceptiꝰ  Usurpata tñ ab indigniᷤᷤ
indigne uecͣctata minime acceptantur. Mag̾ hñt daꝑnatõnem:
qr debitã uen̾atõnẽ non hñt. fateor grande ⁊ gen̾ale mundo bonũ
eẽ. appellatõnes idq tam necessarium. quam solem ip̃m mortali¬
bꝰ. Re u̾a quidã sol iusticie ẽ. ꝓdens ac redarguens oꝑa cenebrar̃

Expanded text:
mea quaeratur vel potius curetur sententia, dico appellationes ut non contemmea quaeratur vel potius curetur sententia, dico appellationes ut non contemnendas, sic nec usurpandas omnino. Porro horum quid insolentius censeam, haud facile dixerim: nisi quod usurpatio quamdam videtur inducere contemptus necessitatem, ac per hoc forte acrius insectanda, quae amplius nocet. Aut non vere nocentior est, mala in se, in partu pejor? Nonne ipsa est quae ipsum jus quoque naturae aut extenuat, aut exterminat? Nam saepe rebus etiam pretiosissimis pretii gratiam non modo demit, sed adimit. Quid Sacramentis acceptius? Usurpata tamen ab indignis, indigneve tractata, minime acceptantur. Magis habent damnationem, quia debitam venerationem non habent. Fateor grande et generale mundo bonum esse appellationes: idque tam necessarium, quam solem ipsum mortalibus. Revera quidam sol justitiae est, prodens ac redarguens opera tenebrarum.
Abbreviated transcription (Latin):
mirũ uͦ si ita om̃s ⁊ applłantes iusti ⁊ appłłati rei uͦ examme in¬
uenti sint. Diligite inqͥt iusticiã qͥ iudicatis t̾rã. parũ ẽ. iusticiã
teñe nͥ ⁊ diligas. Qͥ tenẽt ceneant. qͥ diligunt zelant᷑ : Amator
iꝰticie inquirit iusticiã: ⁊ psequit᷑ eam. porro omnẽ iniusticiam
ꝑ sequit᷑. nich cͥ ⁊ ilł qui appellatõnes uenatões putant. Pudet
c̃uos pingues. ut mitiꝰ loqͦr plus facetie quã iusticie hic. Cu si
amas iusticiam: appellatõnes non affectas. s sustines. ueruntũ
quiꝰ emolumenti affert eccłia dĩ cua uniꝰ hominis iꝰticia. ubisẽ¬
tẽcia p̃ualet. alit̾ affectoꝵ : at istd̾ loci illiꝰ erit: cũ ceꝑint u̾sari¬
q̃ cͥca ce sunt. h̃c uͦ ñ te existimes ociose uacare consid̾atõi huic.
qͣ appellatõnes ad legitimũ si fieri poc̃ reuoces usum. Et si hinc

Expanded text:
Mirum vero si ita omnes et appellantes justi, et appellati rei vestro examine inMirum vero si ita omnes et appellantes justi, et appellati rei vestro examine inventi sint. Diligite, inquit, justitiam, qui judicatis terram . Parum est justitiam tenere, nisi et diligas. Qui tenent, tenent; qui diligunt, zelantur. Amator justitiae inquirit justitiam, et prosequitur eam: porro omnem injustitiam persequitur. Nil tibi et illis, qui appellationes venationes putant. Pudet us  al. novimus cervos pingues. Ut mitius loquar, plus facetiae quam justitiae hic. Tu si amas justitiam, appellationes non affectas, sed sustines. Verumtamen quid emolumenti affert ecclesiis Dei tua unius hominis justitia, ubi sententia p 10. Nunc vero non te existimes otiose vacare considerationi huic, qua appellationes ad legitimum, si fieri potest, revoces usum. Et si hinc
Abbreviated transcription (Latin):
lapeus eõĩ. ne uucica auoeant mat menia solie ue ymroe.
a sacͥs officiis beneficiis ue repelłe. sen amou̾e q̃ ant Qd̾ tu inuenis re-¬
medium morbo huic ne qd̃ reꝑtum ad remedium fuit reꝑiat᷑ ad mo¬
tem: Telatꝰ est dñs domũ or̃onis factam speluncã latͦnũ. Tn eiꝰ mi¬
nist̃ dissimules miseroꝵ refugiũ datũ arma iniqͥtati: Uideas pre¬
ripi passim parces opp̃ssors: ⁊ ꝓrumꝑe ad appellandũ non tam gͣua¬
tos quã grauare uolences. &oᷤ hoc mist̾ium : Cuũ ẽ. consid̾are: ñ
meũ ꝯmentari istd̾. & cur niqͥ male appellati non ueniunc ostẽ¬
suri suã innocẽciã maliciã ꝯuicturi: Dico qd̾ dic̾ẽ ad ħ solent. ho¬
lumꝰ uexari frustra. Incuria eẽ. qui ꝓcliuiꝰ faueant appellantibꝰ
foueant appellatõnes. cessuris rome. domi ced̾e. satiꝰ fateor me ñ
omnino decd̃e his. Quẽ das mͥ in tam eͥbris appellatõ nibꝰ q hodie fi¬
unt ã expensis itĩis ł nũmũ resticuerit illi quẽ forte appellarit.

Expanded text:
piscopi, ne illicita audeant matrimonia solvere vel prohibere. a sacris officiis beneficiisve repellere seu amovere queant. Quod tu invenis remedium morbo huic, ne quod repertum ad remedium fuit, reperiatur ad mortem? Zelatus est Dominus domum orationis factam speluncam latronum : tu ejus minister diissimulas miserorum refugium datum arma iniquitati? Videas praeripi passim partes oppressorum, et prorumpere ad appellandum non tam gravatos, quam gravare volentes. Quid hoc mysterii? Tuum est considerare, non meum commentari istud. Et cur, inquis, male appellati non veniunt, ostensuri suam innocentiam, malitiam convicturi? Dico quod dicere ad haec solent: Nolumus vexari frustra. In curia esse, qui proclivius faveant appellantibus, foveant appellationes. Cessuris Romae, domi cedere satius. 9. Fateor me non omnino decredere his. Quem das mihi in tam crebris appellationibus quae hodie fiunt, qui pro expensis itineris vel nummum restituerit illi, quem forte appellarit?
Abbreviated transcription (Latin):
tigatus sit homo : E plenũ iusticie ut sese potiꝰ leserit. qͥ uo¬
lunt pͣximũ: appellasse iniq inquũ ẽ: iniq ⁊ inpune imiar̃
appellatõnũ fomes. Iniaua aut̃ ominis appellatõ: ad quã iusticie

Expanded text:
tigatus sit homo? Quam plenum justitiae, ut sese potius laeserit, qui votigatus sit homo? Quam plenum justitiae, ut sese potius laeserit, qui voluit proximum? Appellasse inique, iniquum est; inique et impune, iniquarum appellationum fom
Abbreviated transcription (Latin):
alienum ut letetur qui malum fecit. ⁊ qui culit manit̾ fa¬
tiget᷑: In humanissime non noũis gͣ hominem cui illate
iniurie cumulau̾̃e dolorem. ⁊ labor itiñis. ⁊ dãpna expensar
S nicħ ominꝰ ignauissime in illũ non mou̾is: qui huc tot calami¬
tatum partĩ auctor partim extitit causa. Euigila homo di cũ ħ cũ¬
tingnt: moueatur miseratõ. moueatur ⁊ indignatõ tua. ait̾am le¬
so: aic̾am ledenti debes. consoletur ille clampnoꝵ resarcitu suors̾
satisfacione iniuriarũ. fine caluipmaꝵ̾. Cum isto ita agat᷑ ut pe¬
nite at fecisse qd̾ nõ timuit fac̾e: ⁊ non de penis innocentis ride¬
at. arbitroi idẽ deb̾e pati illsi. qͥ sine causa forte appellant. formu¬
lam hanc iusticie p̃sig̾ tͥ. ⁊ diuine incõmutabił rato equitatis.
⁊ ni fallor ip̃a appellatõnum lex: ut illicite usurpata appellatẽ
nec ꝓsit appellanti. nec appellato obsit. Ut quid enĩ frustra fa¬

Expanded text:
alienum, ut laetetur qui malum fecit; et qui tulit, inaniter faalienum, ut laetetur qui malum fecit; et qui tulit, inaniter fatigetur? Inhumanissime non moveris erga hominem, cui illatae injuriae cumulavere dolorem et labor itineris, et damna expensarum: sed nihilominus ignavissime in illum non moveris, qui huic tot calamitatum partim auctor, partim exstitit causa. Evigila, homo Dei, cum haec contingunt: moveatur miseratio, moveatur et indignatio tua. Alteram laeso, alteram laedenti debes. Consoletur ille damnorum resarcitu suorum, satisfactione injuriarum, fine calumniarum: cum isto ita agatur, ut poeniteat fecisse quod non timuit facere, et non de poenis innocentis rideat. 7. Arbitror idem debere pati illum, qui sine causa forte appellavit. Formulam hanc justitiae praefigit tibi et divinae incommutabilis ratio aequitatis, et, ni fallor, ipsa appellationum lex, ut illicite usurpata appellatio nec prosit appellanti, nec appellato obsit. Utquid enim frustra fa
Abbreviated transcription (Latin):
regnare molitur. nͦ deẽẽ. illis nec hiuc aliqͣtenꝰ assentire opor¬
tet. ꝙ nͦ mniꝙ fouetur illa. sꝑnuntur illi. Utrisꝙ uli cũ debitor¬
tiomibꝰ ꝓsequi aliqͣteniis non erit ab re. Magno inhis ⁊ pio
le utendo reddatur inutile. mͥ uidetur ⁊ in multam posse
eos deuenire ꝑnitiem. si non summo mod̾amine accitent᷑.
appellatur detoto mundo ad te: id qͥdem intestimonium sĩ¬
gularis pͥmatus tui. at tu si sapis. non pͥsiatu gaudebis: s
fructu apłis dictum ẽ. In hoc nolite gaud̾e qd̾ sp̃c subici¬
untur uob̾. appellatur ad te ut dixi. ⁊ utiunam tam fruc¬
tuose quam necessarie. ytinam cum opp̾ssus cleͣmat sen¬
tiat opp̃ssor: ⁊ non suꝑbiat impius unde incendit᷑ pauper
.Qͥd tam u̾lecoꝵ ut ad inuocatõnem tui noĩs opp̾ssi effugiãt
ũ̾suti non refugiant: &d e regione tam ꝑũsum. tam redi nri

Expanded text:
regnare molitur. Nec deesse illis, nec huic aliquatenus assentire oporregnare molitur. Nec deesse illis, nec huic aliquatenus assentire oportet. Quam vero inique fovetur illa, spernuntur illi! utrisque tamen debitotionibus, prosequi aliquatenus non erit ab re. Magno in his et pio le utendo reddatur inutile. Mihi videtur et in multam posse eas devenire perniciem, si non summo moderamine actitentur. Appellatur de toto mundo ad te. Id quidem in testimonium singularis primatus tui. At tu, si sapis, non primatu gaudebis, sed fructu. Apostolis dictum est: In hoc nolite gaudere, quod spiritus subjiciuntur vobis . Appellatur ad te, ut dixi: et utinam tam fructuose, quam necessarie. Utinam cum oppressus clamat, sentiat oppressor, et non superbiat impius unde incenditur pauper. Quid tam decorum, ut ad invocationem tui nominis oppressi effugiant, versuti non refugiant? Quid e regione tam perversum, tam recti
Abbreviated transcription (Latin):
mudentes in ui.ꝓ. ex̃ceamus ao odia animemue aomiuriã
armemur ad lites. cauillemꝰ ad dolos. feriennr ad detͣctiones. ꝓrunpa¬
mus ad maledicta. oppͥmeniur a fortioribꝰ. oppͥmamꝰ infirmiores. ꝙ
cdigne ⁊ laudabilit̾ occupat᷑ meditõ cordis tui adũsus tam pestilens
occupasse consid̾as. O ambitio ambitientium crux. quo modo om̃s
torqñs omnibꝰ placens. Nil ac̃buis cruciat. nil molestiꝰ inquietat.
nil tñ aput miseros mortales celebriꝰ negotiis eiꝰ. an non limina
apłoꝵ. plus iam ambitio quam deuotõ terit. An non uocibꝰ
eiꝰ ur̃m cotidie resultat palatium. an non q̃stibꝰ eiꝰ tota legum
canonimq disciplina insudat: an non spoliis eiꝰ omnis italica
studia non saltem int̾scidit ⁊ abscidit. Q̾tiens sc̃a ac fecunda
tua ab ortiri otia fecit inquietũ ⁊ inquietans malum: alid̾ ẽ.
qd̃ ab oppssĩs appellat᷑ ad te : alid̃ aut̃ qd̾ ambitio in eccłia ꝑte

Expanded text:
ntes, exerceamur ad odia, animemur ad injurias, armemur ad lites, cavillemur ad dolos, feramur ad detractiones, prorumpamus ad maledicta, opprimamur a fortioribus, opprimamus infirmiores. Quam digne et laudabiliter occupatur meditatio cordis tui adversus tam pestilens occupasse consideras? O ambitio ambientium crux! quomodo omnes torquens, omnibus places? Nil acerbius cruciat, nil molestius inquietat; nil tamen apud miseros mortales celebrius negotiis ejus. An non limina Apostolorum plus jam ambitio, quam devotio terit? At non vocibus ejus vestrum tota die resultat palatium? An non quaestibus ejus tota legum canonumque disciplina insudat? An non spoliis ejus omnis Italica studia non saltem intercidit, sed abscidit. Quoties sancta ac fecunda tua abortiri otia fecit inquietum et inquietans malum? Aliud est quod ab oppressis 428 appellatur ad te, aliud autem quod ambitio in Ecclesia per te
Abbreviated transcription (Latin):
iestum nomen seruenti potiꝰ quam dominanti ꝯgruere
Seruus in eug̃ audit. Qntum debes dño m: Gͤ si te agnoᷤ¬
cis sapientib ⁊ insipientibꝰ ñ dominatorem s debitorem. cu¬
randum sum ioꝑe tͥ ⁊ tota uigilantia consid̾andũ. qͦ mͦ ⁊
re resipiscant. at nullum geniis insipiencie in ficelitate
gentibꝰ. Int̾ ẽ. ꝓiñ tuam dare oꝑam quã possis ut incredu¬
li conũtantur ad fidem. conũsi non aũtant᷑. au̾si reu̾tantur.
Porro ꝑũsi ordinentur ad rectitudinem: subũsi ad ueritatẽ
reuocent᷑ Subũsores inuictis rõnibꝰ ꝯuincantur. ut uł eme¬
dẽtur ip̃i si fieri pot̾. uł si ñ. ꝑoant auctoritatẽ facultatẽ ẜ¬
aios subũtendi. Non omnino ⁊ ab hoc insipientium gen̾e pessimo ÷ͥ diꝰ¬
simulandum. Sieo aut̃ hereticos scis matos q nam hũ sunt subũsi:
miodi marime tuo studio aut corrigendi ne ꝑeant: aut ne ꝑmiant

Expanded text:
lestum nomen servienti potius, quam dominanti congruere. lestum nomen servienti potius, quam dominanti congruere. Servus in Evangelio audit: Quantum debes domino meo? Ergo si te agnoscis sapientibus et insipientibus non dominatorem, sed debitorem, curandum summopere tibi et tota vigilantia considerandum, quomodo et iscant. At nullum genus insipientiae infidelitagentibus. Interest proinde tua dare operam quam possis, ut increduli convertantur ad fidem, conversi non avertantur, aversi revertantur, porro perversi ordinentur ad rectitudinem, subversi ad veritatem revocentur, subversores invictis racionibus convincantur, ut vel emendentur ipsi, si fieri potest, vel si non, perdant auctoritatem facultatemqlios subvertendi. Non omnino et ab hoc insipiencium genere pessimo tibi dissimilandum. Dico autem hereticos scismaticosque. Nam hii sunt subversi smodi maxime tuo studio aut corrigendi, ne pereant; aut ne perimant,
Abbreviated transcription (Latin):
sessionem ⁊ dominium cede hinc: tui curam illiꝰ habe. Pars tua
h: utͥ ne extendas manum. & d inquis: hon negas p̃eẽ. ⁊ dñari ue¬
tas : plane sic. Qñ non bñ p̃sit. & p̃ẽ. in sollicitudine. nõquid ñ
iulla uillico. ⁊ paruulꝰ dominiis subiectus ẽ pedagogo: Nec tñ
uille ille nec is. sui dñi dnĩs ẽ. ita et tu p̃sis ut ꝓideas. ut colu¬
las ut ꝓcures. ut serues. p̃sis ut ꝓsis. p̃sis ut fidelis seruus ⁊ pru
penses non imꝑes. hoc fac ⁊ dominari ne asfectes hominũ hõ :¬
ut non dominet᷑ tui omnis iniusticia. At sacis sr̃q id intima¬
tum supͣ: cũ quis sis disputaretus. addo tñ i hoc: nam nullũ
tͥ uenenum nullum gladium plus formido: quã libidinem
dominandi. Certe ut multum tͥ tͥbuas. si multum deceptus ñ
es. nil te existima plus accepisse apłis magnis. Recordare nũc
uocis illiꝰ: sapientibꝰ ⁊ insipientibꝰ debitor sum. & si ñ indebi¬
tam t ip̃am censes. hoc quoq simul memento. debicoris mo¬

Expanded text:
sessionem et dominium cede huic: tu curam illius habe. Pars tua haec: ultra ne extendas manum. 2. Quid, inquis? non negas praeesse et dominari vetas? Plane sic. Quasi non bene praesit, qui praeest in sollicitudine. Numquid non et villa villico et parvus dominus subjectus est paedagogo? Nec tamen villae ille, nec is sui domini dominus est. Ita et tu praesis ut provideas, ut consulas, ut procures, ut serves. Praesis ut prosis; praesis ut fidelis servus et prupenses, non imperes. Hoc fac et dominari ne affectes hominum homo, ut non dominetur tui omnis injustitia. At satis superque id intimatum supra, cum, quis sis, disputaretur. Addo tamen et hoc: nam nullum tibi venenum, nullum gladium plus formido, quam libidinem dominandi. Certe ut multum tibi tribuas, si multum deceptus non es, nil te existimas plus accepisse a magnis Apostolis. Recordare nunc vocis illius: Sapientibus et insipientibus debitor sum . Et si non indebitam tibi ipsam censes, hoc quoque simul memento, debitoris mo
Abbreviated transcription (Latin):
ore oeBenet bant .⁊ mcendebant ũba illa. incensa igni q̃
oũs mait un t̾ram. occũbebant tenuissimi bellatores. s nõ
dita de Ita tu habes. ⁊ orb̾ hereditas. at qͣtin ħ portio ce conti¬
Et aut conting̾it illos id sobͥa considatõne pensandĩ gon
enĩ ꝑomnẽ reor modũ s sane quodãteñ. t muidetior
dispensatõ tͥ fr̾ illum credita est non daca posessio. Si ꝑgis usurpa¬
re ⁊ hanc: ꝯtradicit tͥ qui dicit. meus est orbis t̾re. ⁊ pleni eiꝰ. Non cu¬

Expanded text:
orum . Penetrabant et incendebant verba illa incensa igni, quem Dominus misit in terram . Occumbebant strenuissimi bellatores, sed non reditatem. Ita tu haeres et orbis haereditas. At quatenus haec portio te contingit, aut contigerit illos, id sobria consideratione pensandum. Non enim per omnem reor modum, sed sane quodam tenus ut mihi dispensatio tibi super illum credita est, non data possessio. Si pergis usurpare et hanc, contradicit tibi qui dicit: Meus est orbis terrae et plenitudino
Abbreviated transcription (Latin):
suspe nioe f. oei donec infioelitas durat: & ratione pittamꝰ sudis¬
cui uelocit̾ eurrens sermo: &s pͥmus inhibuit huno salitarem
cursum: de uis causa forte quam nescimus aut necelłitas pocuit
oo necẽẽ ẽ. Et pectamus in eas incidat fides: cii crede casu ng̃
du mͦi ches ent sine p̃dicante : petruus ad corneliũ. philupꝰ ao
cunuchũ missi sunic. ⁊ si exemplum recentiꝰ ãrimꝰ : augustuꝰ
aue elamo pene ubiq serpit: apd̾ aliqͥs seuit palam.Mam
paruulos ecclĩe passim ⁊ puplice deglutire festinat. & ris ubi
⁊ possunt dic̃e tͥ. ẽunc ⁊ redeumt ꝑ medium illoꝵ auc tͥnseunt
secus. e cauo boni adhuc cum illis eg̾nit necdum audiuuimus
⁊ sorstin audiuissemꝰ nͥ p̃ auro hẏspame saluis popłi iiusrati
suum est ⁊ plage huic remedium ꝓuidẽ. s est insipientia
q̃ ipã auoq iam ppe modum st istã fecit sapienti ã eupien¬

Expanded text:
suspendere fidei, donec infidelitas durat? Qua ratione, putamus, substitit velociter currens sermo? quis primus inhibuit hunc salutarem cursum? Et illis causa forte quam nescimus, aut necessitas potuit do necesse est. Exspectamus ut in eas incidat fides? Cui credere casu contigit? Quomodo credent sine praedicante? Petrus ad Cornelium, Philippus ad eunuchum missi sunt , et, si exemplum recentius quaeremus, Augustinus quae clam pene ubique serpit; apud aliquos saevit palam. Nam parvulos Ecclesiae passim et publice deglutire festinat. Quaeris ubi et possunt dicere tibi. Eunt et redeunt per medium illorum, aut transeunt secus: sed quid boni adhuc cum illis egerint, necdum audivimus. Et forsitan audissemus, nisi prae auro Hispaniae salus populi viluisset. Tuum est et plagae huic remedium providere. 5. Sed est insipientia, quae ipsam quoque jam propemodum stultam fecit sapientiam fi
Abbreviated transcription (Latin):
bis a dño dõ magno. et tͦmendo & ab angelo testamenti libri
huiꝰ ut ħ ũba que inuen̾itis in p̃senti libͦ annuntietis romane ecde
totiq populo ⁊ omni eccłie dei. emendate uosmet ipos ⁊ conu̾̃timi¬
ni ab erroribꝰ ur̃is et nolite indigne acciꝑe ammonitionẽ sacͣm
et cliuinam. qr non sunt ħ ab hominibꝰ inuenta. dico autẽ uobis
ex nomine qm̃ in ista puncia nomen religionis habetis. Legite
et audite ammonitiones diuinas. et suscipite eas placida mente
et nolice arbitͣri ħ eẽ figmenta mulierum. qr non sunt. s sun ã
deo patre omnipotente. qui ẽ. fons et origo omnis bonitatis. a d̾ aut

Expanded text:
bis a Domino Deo, magno et tremendo et ab Angelo testamenti libri hujus, ut haec verba, quae inveneritis in praesenti libro, annuntietis Romanae Ecclesiae, totique populo et omni Ecclesiae Dei. Emendate vos ipsos et convertimini ab erroribus vestris et nolite indigne accipere admonitionem sacram et divinam, quia non sunt haec ab hominibus inventa. Dico autem vobis ex nomine, quoniam in ista provincia nomen religionis habetis. Legite et audite admonitiones divinas et suscipite eas placida mente. Et nolite arbitrari haec figmenta esse mulierum, quia non sunt; sed sunt a Deo Patre omnipotente, qui est fons et origo omnis bonitatis. Quod aut
Abbreviated transcription (Latin):
ualde remoto sepulcrum qd̾dã multo lumine cͥcumfusum.
et quasi spẽm mulieris in eo et cͥcumstabat multitudo magna
angłoꝵ. et post pusillũ erecta ẽ de sepulcro parit̾q cum illa mul¬
cicudine astancium eleuata ẽ. in sublime. Cumq aspic̃em. ecce in occur¬
sum eiꝰ uenit de altitudine celoꝵ. uir supͣ omnem estimationem gło¬
sus portans in clext̾a signum crucis. in quo et uexillum appariit.
quem intelligebam eẽ ip̃m dñm saluatorem: et infinita milia ange¬
loꝵ cum eo. Sicq eam alacͥt̾ suscipientes: cum magno cumcentu in¬
suꝑna celoꝵ euexerunt. Cumq ħ ita ꝑspexissem: pꝰ modicũ temporiꝰ

Expanded text:
ualde remoto quoddam sepulchrum multo lumine circumfusum et quasi speciem mulieris in eo; et circumstabat multitudo maxima angelorum. Et post pusillum erepta est de sepulcro et cum illa multitudine astantium eleuata est in sublime; et ecce in occursum eius uenit uir de celis supra omnem estimationem gloriosus, portans in dextera signum crucis, in qua uexillum apparuit et intellexit esse dominum saluatorem et infinita milia angelorum cum eo. Sicque eam alacriter suspicientes cum magno comitatu in celos euexerunt. Post
Abbreviated transcription (Latin):
dic dñs in euangelio arguens illoꝵ temꝑanciam qui absui¬
nebant ut id̾entur hominibꝰ ieuinantes. Erat in cibo cẽ¬
ꝑancia s non iusticia in aniio. qr non deo plac̾e s homini¬
b intendebant. Qͦ mͦ rursum uł illa uł ista sine forcitudĩe
cum ꝯstet fortitudinis ẽẽ. et non mediocͥs cohib̾e uelle et
nolle sium. int̾ angustias parum et nimis ut sit ꝯcenta uo¬
luntas mͦ ilio medio. nudo. puro solo. ꝯstante ÷ͥ. equali undiꝙ
sui ut poce ex omni ꝑte parit̾ circumciso quem solum cõ¬
stat ẽẽ uirtutis: Dicito mͥ aueso si potes cuinam potissi¬
mum cum harum uͥtutum medicullium hoc dandum
nseas : qd̾ ita cunctis cũt̾mimũ est ut ui

Expanded text:
ns in Evangelio illorum temperantiam, qui abstinebant ut viderentur hominibus jejunantes . Erat in cibo temperantia, sed non justitia in animo: quia non Deo placere, sed hominibus intendebant. Quomodo rursum vel ista, vel illa sine fortitudine? cum constet fortitudinis esse, et non mediocris, cohibere velle et nolle suum inter augustias, parum et nimis; ut sit contenta voluntas modo illo medio, nudo, puro, solo, constante sibi, aequali undique sui, utpote ex omni parte pariter circumciso, quem solum constat esse virtutis. 11. Dicito mihi, quaeso, si potes, cuinam potissimum trium harum virtutum meditullium hoc dandum censeas, quod ita cunctis conterminum est, ut vi
Abbreviated transcription (Latin):
cie ut iusta sit temꝑancia modum imponit. holi numũ
ẽ iistus ait sapiens ostendens ꝑ hoc minime ad ꝓbandã
usticiam: q̃ temꝑantie mod̾amine non frenet᷑. ad as et pp̃s
sapientia hoc temꝑancie frenum non respuit. dicente paulo
scõm sapienciam ÷ a deo datam non plus saꝑe ꝗͣ oport sa

Expanded text:
tiae, ut justa sit, temperantia modum imponit. Noli nimium tiae, ut justa sit, temperantia modum imponit. Noli nimium esse justus, ait Sapiens , ostendens per hoc minime approbandam justitiam, quae temperantiae moderamine non frenetur. Quid quod et ipsa sapientia hoc temperantiae frenum non respuit; dicente Paulo secundum sapientiam a Deo sibi datam, non plus sapere quam oportet sa
Abbreviated transcription (Latin):
nec exced̾e dicat: iusta ilid̾ philosophi ne quid ninus. Iamde
nisticia quid dicam que una ex quatuor ẽ. nonne constat
confid̾atione mentem p̾ueniri ut se formet mea᷑ Se enim
necẽe ẽ. pus cogitẽt ut ex se normam ducat iusticie: nec fac¬
tura utiq alt̾i qd̃ ͥ fieri nolit: nec qd̾ s uelit fieri nega¬
ta su his nempe duobꝰ liq̃t integrum eẽ. usticie satium. e
nec ip̃a solitaria ẽ Incuere ⁊ enum nine mecumi eciam
hõ puscmi conexionem et coħentiam cuni temꝑancua
Quite mambarum cum duabꝰ suꝑioribꝰ. idẽ. prudũt iadet uilt¬
titueme nam cum iusticie dicatur portio ad sibi non uule
fiers quis alm non enc̃e porro ꝑfectio ad art dominois. pũ
rruiliupa uoluntas de qua tota ducitur forma si ordiuaa
suerit: ut nec uelit aliquid suꝑeluum nec necessariũ quid
suꝑsticiose nolit. qd̾ qiuidem temꝑantie ẽ. uenia. ⁊ ip̃i usti¬

Expanded text:
nec excedere dicat, juxta illud philosophi, « Ne quid nimis. » 10. nec excedere dicat, juxta illud philosophi, « Ne quid nimis. » 10. Jam de justitia, quae una ex quatuor est, nonne constat consideratione mentem praeveniri, ut se formet in ea? Se enim necesse est prius cogitet, ut ex se normam ducat justitiae, nec factura utique alteri, quod sibi fieri nolit; nec quod sibi velit fieri negatura. In his nempe duobus liquet integrum esse justitiae statum. Sed nec ipsa solitaria est. Intuere etenim nunc mecum etiam hujus pulchram connexionem et cohaerentiam cum temperantia, et item ambarum cum duabus superioribus, id est prudentia et fortitudine. Nam cum justitiae dicatur portio, quod sibi non vult fieerit, nisi ipsa voluntas, de qua tota ducitur forma, sic ordinata fuerit, ut nec velit aliquid superflum, nec necessarium quid superstitiose nolit, quod quidem temperantiae est. Denique et ipsi justi
Abbreviated transcription (Latin):
tudinis matrem eẽ ꝓͥdentiam. nec fortitudinem s cem̃tatem
nem. ħ item est que int̾ uoluptates et necessitates media auasi
q̃dam arbit᷑ sedens. utͥinꝙ c̃tis limitibꝰ dist̾minat fines istis assig¬
nans: p̃bens qd̾ sat ẽ. illis qd̾ nimis ẽ: demens. et sic ⁊ ex alt̾utro
teiami formans uirtutem quam dicunt temꝑantiã. hempe in¬
tempantẽ ip̃a consid̾atõ censet. tam eum qui necessariis ꝑtinacitꝰ
demit : auam qui indulget sr̃eluis. hon ẽ. gͦ temꝑancia in solis
Iresecandis suꝑfluis: ẽ. ⁊ in admittendis nec̃cariis. huiꝰ sencencie¬
npłs ñ factor tm̃. s auctor eẽ uidetur. qͥ curam carnis nr̃e docet
non ꝑfici in desid̾io. Dicens si qͥdem curam carnis non ꝑfici sc̃ eiua
cohibec: aodens in desid̾o necessaria non excludit. Uñ m uidetur
nõ omino absurde distiure temꝑanciã qͥ hanc nͦ p̃cid̾e uecestcatẽ

Expanded text:
tudinis matrem esse prudentiam: nec fortitudinem, sed temeritatem tudinis matrem esse prudentiam: nec fortitudinem, sed temeritatem aec item est, quae inter voluptates et necessitates media, quasi quaedam arbitra sedens, utrimque certis limitibus disterminat fines, istis assignans et praebens quod sat est; illis quod nimis est demens; et sic ex alterutro tertiam formans virtutem, quam dicunt temperantiam. Nempe intemperantem ipsa consideratio censet, tam eum qui necessariis pertinaciter demit, quam qui indulget superfluis. Non est ergo temperantia in solis resecandis superfluis: est et in admittendis necessariis. Hujus sententinon fautor tantum, sed auctor esse videtur, qui curam carnis nostrae docet non perfici in desiderio. Dicens siquidem curam carnis non perfici, superflua cohibet: addens, in desiderio , necessaria non excludit. Unde mihi videtur non omnino absurde definire temperantiam, qui hanc nec praecidere necessitatem,