comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
audisti florẽtes siluas et solita¬
rios colles lustro Sentis qr me
nõ penitrat dipisse qd̾ cotiens
repeto et exagero. Magnifice for¬
san et de me altis loq uideor
sed a quodã magnaĩmo lr̃ãto q
uiro didici magifir qr lo quẽbũ
aduorsus ignorãtes Bintus hoc
i epłis suis ait patere me
yt testiõnio hõis incoguiti apd̾
te nonssimi apud doctos et
que tulius ac seueca cũ uene¬
ratõe suscipiũt. Quãto ergo ma¬
guificẽtius atq altus loquẽ¬
dũ aduersus surdos. Alte locutꝰ
sum sic opportuit ut audires
Impins ꝗdem tuis cariuẽ breue
reddideram sed ĩuiriã niusisi
hãc inferre nolui ut cas nisue¬
to adore confunderõ cuũ q ad
limẽ cogerem ubi se nũ ꝙ fuis¬
se gloriant
ecco m̃lta nuchi que pene ꝑ
desuetudinẽ euarierãt ad
mẽoriã redupisti. grãm habeo
quitiis tuis exercent ĩgẽmũ
bonũ opus inisi malo more pes¬
suo ꝙ aĩo fieret hoc tibi
exarminãdũ linquo ut libet

Expanded text:
audisti florentes silvas et solitaaudisti florentes silvas et solitarios colles lustro. Sentis quam me non peniteat dixisse quod totiens repeto et exaggero? Magnifice forsan et de me altius loqui videor, sed a quodam magnanimo literatoque viro didici "magnifice loquendum adversus ignorantes". Brutus hoc in epystolis suis ait: patere me uti testimonio hominis incogniti apud te, notissimi apud doctos, et quem Tullius ac Seneca cum veneratione suscipiunt. Quanto ergo magnificentius atque altius loquendum adversus surdos? Alte locutus sum: sic oportuit ut audires. Hymnis quidem tuis carmen breve reddideram, sed iniuriam Musis hanc inferre nolui, ut eas insueto odore confunderem, tuumque ad limen cogerem, ubi se nunquam fuisse gloriantur. Ecce multa michi que pene per dissuetudinem evanuerant ad memoriam reduxisti; gratiam habeo convitiis tuis. Exercent ingenium: bonum opus, nisi malo more pessimoque animo fieret. Hoc tibi examinandum linquo: ut libet,
Abbreviated transcription (Latin):
murinur intoriat meas suais
uolucrũ cantus et dulcis aque
strepitus delectat dũ naribꝰ trus
mnclusus aer et auro tristioris
flatus ingerit᷑ meas florũ cir¬
cũfusa diuc̾rsitas et calcatarũ
odor mirus herbaru recreat
atq ꝑniulcrt dũ linqua hebes
infelix q palatũ tuu delibandis
acus potiomibꝰ ĩmiscanit᷑ mi¬
chi liugua in aliquo uel ho¬
nesto dollogo uel salubri solilego
detiuetur dũ manꝯ tua mi¬
sorid rimat᷑ atq explicat pur¬
gamc̃ta mea aliꝗd scribit
gratũ postiris ut spero dũ
legetur qd̾ certe scio gratũ nu¬
chi dũ scribit᷑ Et si inchil
eñ̃ man̾s at saltẽ obliuia tẽ¬
porũ malorũ mltarũ q graniũ
et ĩutiliũ curarũ aĩo nieo affert
demq dũ tu lucrũ cogitas aut
rapniã egro alud meditor ut si
possun ex alto ꝑeuntia lucra
despicrã. Et ut sepissune stoma¬
ccris dũ te captus uilis luca cu¬
pidine grabatulos ambis aut la¬
trinas çero illa sola cupiditate quã

Expanded text:
murmur intonat, meas suavis murmur intonat, meas suavis volucrum cantus et dulcis aque strepitus delectat; dum naribus tuis inclusus aer et aure tristioris flatus ingeritur, meas florum circumfusa diversitas et calcatarum odor mirus herbarum recreat atque permulcet; dum lingua hebes infelixque palatum tuum delibandis atris potionibus inviscantur, michi lingua in aliquo vel honesto colloquio vel salubri soliloquio detinetur; dum manus tua miserorum rimatur atque explicat purgamenta, mea aliquid scribit gratum posteris - ut spero - dum legetur: quod certe scio, gratum michi dum scribitur; et si nichil, enim, maius, at saltem oblivia temporum malorum multarumque gravium et inutilium curarum animo meo affert; denique, dum tu lucrum cogitas aut rapinam, ego illud meditor, ut si possim, ex alto pereuntia lucra despiciam, et, ut sepessime stomaceris, dum tu, captus vilis lucri cupidine, grabatulos ambis ac latrinas, ego illa sola cupidine quam
Abbreviated transcription (Latin):
uinã. ubi uixi longe alicer
ac tu ubi nemo nuchi urinã
suã młti ac magni sccretũ
aĩ fariuharitꝰ õstenderũt cõ¬
tiugit q qd̾ optabã ut essẽ
catus illust ribus uulgo igno¬
tus libet eñi gloriari sed
tũ ꝓ hoc nõĩatumm gr̃as agã
ꝙ mne ualde dissimulẽ tui fe¬
cit
I Nterea dũ hic sum qd q̃ diu
sit fucurũ nescro Illud
no tibi uideor mẽtitus qd̾ suꝑ¬
bie michi datũ in p̾ncipio tu¬
arũ hrãrũ huc sciens distuli
me florc̾tes siluas et selita¬
rios colles ambire solitid uel
scie cupiditate uel głie Repeto
enĩ nõ dubitãs ne latrat ut
tu fingis notũ enĩ spero nõ
niõ quid agr̃o sed quid cogitẽ
dixi igit ut doleres et rẽpeto
ut doleas cantã diuersitatẽ nre
sortis agnoscens dñ certe ocu¬
los tuos ille mestus acq hor¬
rens pelund ferit asspectus me¬
os grata sereĩtas et agrorĩ ac
neniorũ letissumꝰ uiror leuit
dũ auribꝰ tius irati uentris

Expanded text:
vivam, ubi vixi longe aliter vivam, ubi vixi longe aliter ac tu, ubi nemo michi urinam suam, multi et magni secretum animi familiariter ostenderunt, contigitque - quod optabam - ut essem carus illustribus, vulgo ignotus. Libet enim gloriari, sed tum pro hoc nominatim gratias agam: quod me valde dissimilem tui fecit. Interea dum hic sum - quod quamdiu sit futurum nescio - illud ne tibi videor mentitus quod, superbie michi datum, in principio literarum tuarum, huc sciens distuli: me florentes silvas et solitarios colles ambire solitum, vel scientie cupiditate vel glorie? Repeto enim, non dubitans ne lateat, ut tu fingis; notum enim spero non modo quid agam, sed quid cogitem. Dixi, igitur, ut doleres, et repeto ut doleas, tantam diversitatem nostre sortis agnoscens. Dum certe oculos tuos ille mestus atque horrens pelvium ferit aspectus, meos grata serenitas et agrorum ac nemorum letissimus viror lenit; dum auribus tuis irati ventris
Abbreviated transcription (Latin):
doctissimos ꝗdeu uiros auẽ
hãt minerue ꝯserratã q̃ apud
allos sapiẽne dea est aytarib
ydeota ꝑgrrina sut hẽc uel¬
les audirc rei ⁊ cam Occulta
est auis et uolucrũ stupor no¬
cte uigedat it̾ tenebras ui¬
det dornuẽtibus cũctis uolat
azirari aũt̃ desines si cogitas
saprõ deus et ip̃e sapĩa pris
tus sũ sicut nocticorax ĩ do
dio conꝗsisti ad irrisionẽ tuc̃
et gloriã meã facili ludifaca
dñs laudando nã uertes in
gloriã. disce iã iurgator uel
mõdere ꝓfundiꝰ uel silere Nũc
eñ me noctue rostro uides
ꝙ leuiter uellicasti. uenen.
młtũ uͣiriũ inchil habes qñ
michi ut crimẽ aliqd̾ solitadi¬
nẽ obitiens ex actu laudabi¬
li conflare ĩfarnã uoluisti
prouidebo no me uoris ꝓbris
possis actingore orit q tilu
lior tuus ad periã michi ad
ad laudẽ tũ ⁊̃ ad cautelam
Curabo ita uiud̾ ue bõi gau¬
deant tu medius crepeg sie
in hac siue in alia solitudiẽ
ut sors tulerit siue ĩ urbibꝰ

Expanded text:
 viros avem hanc Minerve consecratam, que apud illos sapientie dea est? Miraris, ydiota? Peregrina sunt hec. Velles audire rei causam? Occulta est avis, et volucrum stupor; nocte vigilat, inter tenebras videt, dormientibus cuntis volat. Mirari autem desines, si cogitare sapientie Deus et ipse sapientia patris tus sum sicut nycticorax in domdio conquisisti, ad irrisionem tuam et gloriam meam facili ludificatdominus, laudando, tuam vertes in gloriam. Disce iam, iurgator, vel mordere profundius, vel silere. Nunc, enim, me noctue rostro vides quam leviter vellicasti! Veneni multum, virium nichil habes, quando michi, ut crimen aliquod solitudinem obiciens, ex actu laudabili conflare infamiam voluisti. Providebo ne me veris probris possis attingere; eritque tibi livor tuus ad penam, michi tum ad laudem, tum etiam ad cautelam. Curabo ita vivere, ut boni gaudeant, tu medius crepes, sive in hac sive in alia solitudine, ut sors tulerit, sive in urbibus
Abbreviated transcription (Latin):
sũt intellc̃ã cor̃spiciũtur sem¬
piterna qq uirtus cuis ac
diuinicas Itaq cũ sepe
rũ et deceptionũ diceraet pu¬
tas ne de gibus log̃ret absit
Ibidom em̃ stati platonicĩ
dognia cõmendat et codemi
atheruẽsibꝰ loquẽtẽ cũ rem
maguã de deo dixisset et q̃
a paucis posset intelligi ꝙ in
illo uinimꝰ mouemur et suma
adiecisset et dixisse. Sicut et
nr̃i ꝗdam dixerũt et tũ corũ¬

Expanded text:
sunt, intellecta conspiciuntur: sempiterna quoque virtus eius ac divinitas". Itaque, cum sepe rum et deceptionum" diceret, putas ne de omnibus loqueretur? Absit! Ibidem enim statim platonicum dogma commendat. Et eodem Atheniensibus loquentem: "Cum rem magnam de Deo dixisset et que a paucis posset intelligi: quod in illo vivimus, movemur et sumus", adiecisse et dixisse: "sicut et vestri quidam dixerunt", et t
Abbreviated transcription (Latin):
culationes ille tue pultizrimne
quarid pͥma est. Au õ solirudie
quor ut dicit et nõ ꝓbat ergo
si poetas nõ schrer deus essem
tu igit᷑ qui nec poctã uet ipiu
poete nomẽ intelligis quis deo¬
tũ es. Certo si ignorãtia deũ
facit tu nõ solũ deus sed deo¬
rũ deus iure uocaberis. Cro
aut̃ ꝙ apud lucanũ de nero¬
ne scriptũ est quis deus esse
uelis. Non respondes ꝑplexus
es dabo tibi consiliũ loge uar¬
romis ues qr illos nõ habes augͥ
libros ĩuẽias q tibi placitũ
aliqd̃ dei nomẽ deus enĩ esse
nõ ꝓhiberis qr poctas negli¬
gis magna ibi deorũ copia
et nominũ młta uarietas si
mue rogas ꝙ in his paulo for¬
san qercitatior sũ tuia tibi
cerpsi. Esto uel pallor uell
cloagina uel febris hoc te cito
utunã o stolidũ caput arripiat
ut et st repẽ desinaẜ. ot tuo ꝑi¬
culo expiaris quibꝰ rem ediis
habũdes O nisensato nõ sun
deus iisi forte co mõ quo ꝑ

Expanded text:
culationes ille tue pulcerrime? culationes ille tue pulcerrime? Quarum prima est: an, in solitudine quor, ut dicit et non probat. Ergo, si poetas non sequerer, deus essem. Tu, igitur, qui nec poetam nec ipsum poete nomen intelligis, quis deorum es? Certe si ignorantia deum facit, tu non solum deus, sed deus deorum iure vocaberis. Quero autem quod apud Lucanum de Nerone scriptum est: quis deus esse velis? Non respondes, perplexus es. Dabo tibi consilium: lege Varronis vel, quia illos non habes, Augustini libros, inveniasque tibi placitum aliquod dei nomen. Deus enim esse non prohiberis, quia poetas negligis. Magna ibi deorum copia et nominum multa varietas. Si me rogas, quod in his paulo forsan exercitatior sum, tria tibi cerpsi: esto vel Pallor vel Cloacina vel Febris. Hec te cito utinam, o stolidum caput, arripiat, ut et strepere desinas et tuo periculo experiaris quibus remediis abundes! O insensate, non sum deus, nisi forte eo modo quo, propter
Abbreviated transcription (Latin):
unã rent amãtis contrariã
sponte sequi Non est igitur
aut uirtutẽ adepti qualc̃ me
nõ esse lugro aut ad uirtutẽ
suspiraritis qualc̾ me si ꝑrin¬
ẜis nõ nogo nõ est inquã ad
uirtutẽ asꝑantis ultro degere.
ubi uoluptas nmica uirtute
imperet quid ergo nemo in¬
quis bomis ni urbibus nõ dico
id ꝯdem sed ĩmĩabiles mali
a quilꝰ nõ mõ ꝓficiẽtõ sod
ꝑfc̃m quoq si possit securius sit
abesse saccedit ꝙ nec ita ruro
rclegatus sum qn sepius q
uellem aĩ corũ p̃cibus ad urbẽ
retrahar sope ⁊̃ sponto mea
uager uitãs locorũ alt̾naroe
fastidiũ facti mei cam̃ audisti
O si te nũc scisciter uice uersa
quid tu latriuas om̃s ambrre
nĩq̃ desmas qualõ michi eppe¬
dies roẽni dices te sanare rẽ
posse nego nisi qrtũ te spero
condie młtis illam demõtibꝰ
ueluti corpus infectũ. dãpuosis
huoribꝰ exhairare
ueui uero nõ cures exone¬
ret̃ impleat q leticia spe¬

Expanded text:
unam rem amantis contrariam unam rem amantis contrariam sponte sequi. Non est igitur aut virtutem adepti, qualem me non esse lugeo, aut ad virtutem suspirantis, qualem me, si permiseris, non nego. Non est, inquam, ad virtutem aspirantis ultro degere ubi voluptas, inimica virtutis, imperet. "Quid ergo? Nemo" inquies "bonus in urbibus?". Non dico id quidem; sed innumerabiles mali, a quibus non modo proficientem sed profectum quoque, si possit, securius sit abesse. Accedit quod nec ita rure relegatus sum, quin sepius quam vellem amicorum precibus ad urbem retrahar, sepe etiam sponte mea vager, vitans locorum alternatione fastidium. Facti mei causam audisti. O, si te nunc scisciter, vice versa, quid tu latrinas omnes ambire nunquam desinas, qualem michi expedies rationem? Dices te sanare rempposse nego, nisi quantum te spero quotidie multis illam dementibus, veluti corpus infectum damnosis humoribus, exhaurire. Quem vero non curis exonerent impleantque letitia spe
Abbreviated transcription (Latin):
to quis enĩ tam mutus ut
illi ioco nõ rospondcat quo des¬
ponsasso mo dicis fontẽ Sorgie
Clare pħe nõ locũ hũc aut
illũ sed trãquillitatẽ iuentꝭ ac
libortateni sequor quas tu ne¬
scis Illas ogo nõ ciũ ad sor¬
giõ sed ad nili fontẽ q̃rere uõ
grauabor Ibo quo n alexand
mitte nec cambisses potuit ꝑ¬
ueĩre Noui me rubicrdda per¬
usti zona poli nõ epularũ de¬
fectus impediet que causa du¬
plep cepto arcuisse legitur tã¬
tos retres solus et esuriens
et adustus si illas ibi esse no¬
uerĩ ad trãquillitatẽ aĩ liber¬
in locis sod in aĩag̃ ĩucĩri. uerud
ad id conferre aliꝗd loca saluba
et ꝯeta nõ dubĩto cur inꝗes
asꝑioro loco hĩtas cũ mollioabꝯ
nõ ueteris. Si reddenda nut
eciã uite racio est necdũ ma¬
mr̃ ferule subdupimꝰ dicr̃ de
młtis unã cami. legisse nescio
an ĩ tellepisse potes apud sone¬
cã honestius scipionẽ licerm
exulasse ꝙ̃ bais. Non est

Expanded text:
te. Quis enim tam mutus, ut te. Quis enim tam mutus, ut illi ioco non respondeat, quo desponsasse me dicis fontem Sorgie? Clare philosophe, non locum hunc aut illum, sed tranquillitatem mentis ac libertatem sequor, quas tu nescis. Illas ego non tantum ad Sorgie, sed ad Nili fontem querere non gravabor. Ibo quo nec Alexander mittere, nec Cambises potuit pervenire. Non me rubicunda perusti zona poli, non epularum defectus impediet, que causa duplex cepto arcuisse legitur tantos reges. Solus et esuriens et adustus, si illas ibi esse noverim, ad tranquillitatem animi liberin locis sed in animis inveniri; verum ad id conferre aliquid loca salubria et quieta non dubito. "Cur" inquies "asperiore loco habitas, cum mollioribus non veteris?". Si reddenda nunc etiam vite ratio est, necdum manum ferule subduximus. Dicam de multis unam causam legisse: nescio an intellexisse potes apud Senecam honestius Scipionem Literni exulasse quam Bais. Non est
Abbreviated transcription (Latin):
hesiodũ carpes aut palladiũ
uel piscator nõ hamo sed gla¬
dio ꝑcutiat petro de crahis
aut andree An çgo qr tu
michi oles ypocratib uilas¬
clepiadis meõriã lacerabo
Satis est aduersariũ ferire
nũ ome geriꝰ oderis młtos¬
q tibi hostos feceris impar
uni. Hes repote̾ uisũ ost ut
qd̾ ingenio nõ potes crebra
salteni repericione cõcipias
te dũ me ĩuaderes iratũ fius¬
se dũ pocticã lacesseres furi
ut libet michi iam parcere
poteras odi causa sublata est
hacteipis enĩ ludũ tuũ uo¬
lui nupedire nec potui posthat
impedire nec cogito. nͨ oppor¬
tit. hũ enĩ pontificẽ hẽmꝰ
qui si uerũ audio nugas tu¬
as nõ pluris faciat q sint
quiq uel ĩnata prudentia uel
epemplo nouo et nisigui tales
facile uitet nisidias¬
t Inis iam huiꝯ sermonib
esso poterat et ut arhitror
tempꝰ orat sed ubere ac p̃g¬
nanti eloquio tuo retrahor
sic faceto tanta q arto me
detiues ut abire neq̃am abs

Expanded text:
Hesiodum carperes aut Palladium? Hesiodum carperes aut Palladium? Vel piscator non hamo, sed gladio percutiat, Petro detrahes aut Andree? An ego, quia tu michi oles, Ypocratis vel Asclepiadis memoriam lacerabo? Satis est adversarium ferire, num omne genus oderis, multosque tibi hostes feceris, impar uni. Hec repetere visum est, ut, quod ingenio non potes, crebra saltem repetitione concipias te, dum me invaderes, iratum fuisse, dum poeticam lacesseres, furiut libet, michi iam parcere poteras: odii causa sublata est. Hactenus enim ludum tuum volui impedire, nec potui; posthac impedire nec cogito nec oportet. Hunc enim pontificem habemus, qui - si verum audio - nugas tuas non pluris faciat quam sint, quique vel innata prudentia vel exemplo novo et insigni tales facile vitet insidias. Finis iam huius sermonis esse poterat et, ut arbitror, tempus erat; sed ubere ac pregnanti eloquio tuo retrahor: sic facete tantaque arte me detines, ut abire nequeam abs
Abbreviated transcription (Latin):
serã ꝗdq maiꝰ impatientie tuc
signĩ fuerit nõ ad te sed ad
de ignorãtib etq discordantiba
quorũ tũt ego te pncipã nesci¬
obam. Quotiens tibi iã dixi fu¬
stra despumas in poetas acre
uerberas ĩ uentũ furis neqemd
miraris si to surdũ cetid q aut
si saxeũ uoce quid tend̃ ampliꝯ
ꝙ cũ aliquo ex his scopulis
sorgre impendentibꝰ loꝗ iuuat
nisi ꝑ ille aliꝗd forte tu me¬
chil ad quesita ⁊ espondes lese¬
rim ogo te quid poctica meruit
sim poeta telũ illud u̾itatis
qd ut uideo alte descendit in
cor tid nõ loro poetico sed
mida manu et u̾bis puris atq
simplicibꝰ missũ erat pħe in¬
gens q̃ro a te an si te musicus
nõ cantu sed u̾bis offenderet
uel aristoxenũ uił ip̃am niu¬
sicã ꝯdempnares Au si quis
Astroloqus nõ quadrantõ eneũ
sed baculũ tibu quermnũ ĩ cal¬
uitiũ impegisset maledicis
ptholomeo An si ee uil agu¬
cola nõ sciua sed saxo frriat

Expanded text:
seram, quodque maius impatientie tue seram, quodque maius impatientie tue signum fuerit, non ad te sed ad de ignorantibus atque discordibus, quorum tunc ego te principem nesciebam. Quotiens tibi iam dixi: frustra despumas in poetas, aerem verberas, in ventum furis. Neque enim miraris si te surdum cecumque, aut si saxeum vocem! Quid tecum amplius quam cum aliquo ex his scopulis Sorgie impendentibus loqui iuvat? Nisi quod ille aliquid forte, tu nichil ad quesita respondes. Leserim ego te: quid poetica meruit? Sim poeta: telum illud veritatis quod, ut video, alte descendit in cor tuum, non loro poetico, sed nuda manu et verbis puris atque simplicibus missum erat. Philosophe ingens, quero a te: an si te musicus non cantu, sed verbis offenderet, vel Aristoxenum vel ipsam musicam condemnares? An siquis astrologus non quadrantem eneum, sed baculum tibi quernum in calvitium impegisset, malediceres Ptholomeo? An si te vel agricola non stiva sed saxo feriat,
Abbreviated transcription (Latin):
mole rorũ opprimã. Quã doc¬
trinã ab archita carẽtino mo¬
gno ni pinis et p̃claro uiro di¬
dicisse plato ip̃e potuerat dũ
illũ pycagorcos q alios uisendi
discendi q grã i italiã ueĩsset
Ille cĩ et apud cyceronẽ ato
neũt. hoc quẽq aiaduertisse
fers grauir sod corte nõ solus ego
ludos uros̃ itelligo quid sołi
michi nasaris an qr solus e cũc¬
tis ludo astantibꝰ mutare ausꝯ
suu. ut qui fallebat᷑ aduertẽt
habes ꝓpe iustã iracũdie cam
circulator puluerẽ tutĩ fuuiculũ¬
confringe uolui fatror fecissẽ¬
ꝙ si michi creditũ futisset
U Nũ tibi satis satis incultare
nequeo nec em̃ decies ⁊e¬
petisse sufficiet si in me rabi¬
ot tua ignorãtie sibi conscia
iuiguã uegehat quid poete m̾iti
quorũ nec aliquẽ nostis nec
aptus natus es noscore. ut siru
ego pocta qd̾ tu potius dicis
et ego patior q credam quid
tũ idco nõ ego te carimẽ aut ul¬
io poctico niczone confixerã
sed pedestri soluto q smone le¬

Expanded text:
mole rerum opprimam. Quam doctrinam ab Archita tarentino, magno in primis et preclaro viro, didicisse Plato ipse potuerat, dum illum pithagoreosque alios visendi discendique gratia in Italiam venisset. Ille enim, ut apud Ciceronem Catoe. Hoc quenquam animadvertisse fers graviter? Sed certe non solus ego ludos vestros intelligo: quid soli michi irasceris? An quia solus e cuntis ludo astantibus mutire ausus sum, ut qui fallebatur adverteret? Habes prope iustam iracundie causam, circulator: pulverem tuum funiculumconfringere volui, fateor; fecissemque, si michi creditum fuisset. Unum tibi satis inculcare nequeo; nec enim decies repetiisse sufficiet. Si in me rabies tua, ignorantie sibi conscia, linguam urgebat, quid poete meriti, quorum nec aliquem noscis nec aptus natus es noscere? Ut sim ego poeta - quod tu potius dicis, et ego patior, quam credam - quid tamen ideo? Non ego te carmine aut ullo poetico mucrone confixeram, sed pedestri solutoque sermone le
Abbreviated transcription (Latin):
pͥncipiũ p̃firebat Aꝗ qui
nator mordax ac friuole siue
nie leouẽ uoces nõ nituebor.
sciens ꝙ in scripturis sacris
quarid nõ ignarus mõ sed
hostis es xpuõ leo dicitur
siue me leouẽ neges nõ irass¬
car nemor ꝙ n cisdẽ scri¬
pturis dyabolus est o insulsi
sales autori q suo siłimi. quid
ais nõ poces locũ tuũ ꝯcludd̾
mime sencxo Iun nemo est
qui alud in te nisi te rideat
explica lingue nodũ fac ri¬
deamꝰ dũ egri in terĩ tui plo¬
rant dic age die secure nil
tiiueris tuã aureã eloquẽtiã
exspectaruq dic rethoriço ĩꝑa¬
tor die galieue deioscheñes
dia bone cyaro auicẽna sũ
leo uel quid aliud Non ex inꝗt
leo ses noctua Rideto onĩs
plaudite fabula acta est. S
heu nõ sacrarĩ trũ uerũ oĩm
lrãrũ nescie An nõ saltẽ au¬
disti calia cui legisso nõ po

Expanded text:
principium preferebat? Atqui, principium preferebat? Atqui, conviciator mordax et frivole, sive me leonem voces, non movebor, sciens quod in Scripturis Sacris - quarum non ignarus modo, sed hostis es - Cristus leo dicitur, sive me leonem neges, non irascar, memor quod in eisdem Scripturis diabolus leo est. O insulsi sales, auctorique suo simillimi! Quid ais? Non potes iocum tuum concludere, mime senex! Iam nemo est qui aliud in te, nisi te, rideat. Explica lingue nodum, fac rideamus, dum egri interim tui plorant. Dic, age, dic secure, nil timueris: tuam auream eloquentiam expectamus. Dic, rethorice imperator, dic, Galiene, Demosthenes, dic, bone Cicero et Avicenna; sum leo vel quid aliud? "Non es" inquit "leo sed noctua". Ridete omnes, plaudite, fabula acta est. Sed - heu! - non sacrarum tantum, verum omnium literarum nescie, an non saltem audisti - talia enim legisse non p
Abbreviated transcription (Latin):
augͦ in libro de ciuitato dei po-¬
sita deiõ esse sũmiũ õiu ⁊ca¬
tort̃ ipñ q solũ esse qui nõ
possit penuria ẜmora humnaui
quaius oroue uel modice cõpre¬
hendi. uix saltẽ sapiẽtibꝰ uiris
ñ se uigore aĩ qtũ licuit a
corpore remouẽt ad intellçiñ
huiꝰ dei id quoq interdũ ue¬
lud̃ in altissimis tenebris rapi¬
dissimo chorustamiẽ luinẽ can¬
didũ int̾micare. Quid tibi me¬
dice uidetur quid de hac urura
iudicas platonis Certe augusti¬
mis magriꝰ medicus aĩarie saui
hõis eam̃ censet Ꝙ̃obrem nõ
sum deus ut dixi ꝗppe net ydoneꝰ
ꝯtẽplator dei nõ si tam sapiẽt
sun qr̃ tu tibi sapiẽs uidoris.
Quid ergo opus exigiud dei sũ
cultor q utiuã bestio uo titu¬
lũ nte nemo te uiuẽte morcbit᷑
s ed eloquẽtio tue nichil est
ardiud ⁊ lomiẽ tũ uuchi
tẽptas ingore̾  et quẽ non
exilaret urbaĩtas tua dũ mo
int̾rogas an sini leo qr silicet
id tũ dicis responsionis ince

Expanded text:
 in libro De Civitate Dei positum: "Deum esse summum omnium creatorem, ipsumque solum esse qui non possit, penuria sermonis humani, quavis oratione vel modice comprehendi; vix saltem sapientibus viris, cum se vigore animi, quantum licuit, a corpore removent ad intellectum huius Dei. Id quoque interdum, velut in altissimis tenebris, rapidissimo coruscamine lumen candidum intermicare". Quid tibi, medice, videtur? Quid de hac urina iudicas Platonis? certe Augustinus, magnus medicus animorum, sani hominis eam censet. Quamobrem non sum deus, ut dixi, quippe nec idoneus contemplator Dei; non, si tam sapiens sim, quam tu tibi sapiens videris. Quid ergo? Opus exiguum Dei sum, cultorque utinam! Bestie vero titulum nemo, te vivente, merebitur. Sed eloquentie tue nichil est arduum: nomen tuum michi tentas ingerere. Et quem non exhilaret urbanitas tua, dum me interrogas an sim leo, quia scilicet id, ut dicis, responsionis mee
Abbreviated transcription (Latin):
cutrẽ describã me uolentẽ ꝓca¬
cix ut ita uicã iuigua sue  ma¬
nib ꝯ̃ ad hũc uelud᷑ puluereũ
et strepẽtem iurgiorũ campõ
ex arte trãquille siloncii detra¬
pisset ut quẽ delectet porco¬
lid more ceno sciuꝑ ĩmorgi et
cui ego nichil sed oĩs ueritas
oĩs uirtus offrusa sit. Itaq
ltor amabilis a te uẽĩam peto
si ĩ uolutabrũ nuriosi colloquii
ꝓtractus contͣ naturã mores¬
q mets aliꝗs dixi qd aures
tuas leserit sicubi gloriosais
do me de q illo mordatus q
uelles effatus sum aragnificẽtius

Expanded text:
describam - me nolentem, procacis ut ita dicam lingue sue manibus, ad hunc velut pulvereum ac strepentem iurgiorum campum ex arce tranquilli silentii detraxisset, ut quem delectet, porcorum more, ceno semper immergi, et cui ego nichil, sed omnis veritas, omnis virtus offensa sit. Itaque, lector amabilis, a te veniam peto, si in volutabrum iniuriosi colloquii protractus, contra naturam moresque meos aliquid dixi, quod aures tuas leserit, sicubi gloriosus de me, deque illo mordacius quam velles effatus sum. Magnificentius,
Abbreviated transcription (Latin):
laudat᷑. Ne te q̃sicris extra Con¬
stat aũt nũ q meluis esse aĩe
ꝙ dũ amotis obstaculis uite¬
q compedibus in dcũ atis in
scipani libera tandẽ ot eppedi¬
ta cõuertit᷑. enĩuero id dũ sinnꝰ
in terris misq̃ melius q in so¬
litudine ficri posse et si cu no
capias fatebunt᷑ exꝑti. Illud
quoq platonicũ ab Augͦ rela¬
tũ et laudatũ notissime uerũ
est non corporers̃ oculis ut

Expanded text:
laudatur: nec te quesieris extra. Conlaudatur: nec te quesieris extra. Constat autem nunquam melius esse anime quam dum, amotis obstaculis viteque compedibus, in Deum atque in se ipsam libera tandem et expedita convertitur. Enimvero id, dum sumus in terris, nusquam melius quam in solitudine fieri posse, etsi tu non capias, fatebuntur experti. Illud quoque platonicum, ab Augustino relatum et laudatum, notissime verum est: "Non corporeis ocu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑmaguãs rapit angustias. Qo
ergo locutus es miscrabilis se¬
nex quid ĩ mo dãpnasti. Ama¬
rũt solitudinẽ priarche. ꝓphete.¬
sci. pħi pocte duces. Imꝑato.¬
regq clarissimi / m̃io bo solitu¬
diñe quis nõ amat insi ꝗ secid
esse non nouit / odit solitudmnẽ
quisquis tu solitadine solus est
timet q otiũ ꝗsquis in ocio
ml agit qrcum bo habet uñ
tristitur qui ut gaudrat turbã
q̃ait plane miser est qui frli¬
titatẽ sꝑat a miseris O medi¬
sit uera felicitas endicisti Cer¬
te nõ opus est turbis confusis¬
q clamoribꝰ nõ thcatrico st repi¬
tu nõ uulgo intͦ nuẜias plaudõ¬
te nõ quadrigis fidamẽta quas¬
santibꝰ nõ eruẽto foro nõ udore
fumãtiũ popirarũ et olentiũ
acie cocorte atq arouiata tns¬
marina terẽtiũ quos uobis ep¬
ceptis nestio au efstcacissmes
oium mĩstros mortis appellemi.
Nichil his õibus est opus intus
in aĩa est qd̾ felicẽ et qd̾ mi.¬
serũ facit hĩt illud pocticũ digno

Expanded text:
permagnas rapit angustias. Quid ergo locutus es miserabilis senex? Quid in me damnasti? Amarunt solitudinem patriarche, prophetepoete, duces imperatoresque clarissimi. Imo vero solitudinem quis non amat, nisi qui secum esse non novit? Odit solitudinem quisquis in solitudine solus est, timetque otium quisquis in otio nil agit. Quantum vero habet unde tristetur qui, ut gaudeat, turbam querit! Plane miser est qui felicitatem sperat a miseris. O mendisit vera felicitas didicisti? Certe non opus est turbis confusisque clamoribus, non theatrico strepitu, non vulgo inter miserias plaudente, non quadrigis fundamenta quassantibus, non cruento foro, non nidore fumantium popinarum, et olentium acie coquorum atque aromata transmarina terentium, quos, vobis exceptis, nescio an efficacissimos omnium ministros mortis appellem. Nichil his omnibus est opus. Intus in anima est quod felicem et quod miserum facit. Hinc illud poeticum digne
Abbreviated transcription (Latin):
Nou cuĩ inꝗt epistendo sunt
horẽs dii sed fiũt participãdo
aliꝯ uinꝰ qui uerus est deus̃
Certe pccigs nris effr̃d est ut
çid audissemꝰ ego dixi dii estl
et filii exccisi oñis illud ꝯti¬
nuo cristiuis audiremꝰ. uos aũt̃
sicut hoĩes morienu ac ne
quis yncipatui potẽtie q fidezet
additũ est et sicut unꝰ̃ de p̾u¬
cipibꝰ cadetis Itaq ꝓfundissine
speculator nõ sumn deus n scuu¬
deus ꝗdemi qualẽ lucanꝰ pom¬
peyĩ/ labro describit harculẽ
roniulũ et de pħis platonẽ.¬

Expanded text:
Non enim" inquit "existendo sunt homines dei, sed fiunt partecipando illius unius qui verus est Deus". Certe peccatis nostris effectum est ut, cum audissemus: "Ego dixi dii estis et filii Excelsi", omnes illud continuo tristius audiremus: "Vos autem sicut homines moriemini"; ac ne quis principatui potentieque fideret additum est: "Et sicut unus de principibus cadetis". Itaque, profundissime speculator, non sum deus, nec semideus quidem, qualem Lucanus Pompeium, Labeo describit Herculem, Romulum, et de phi
Abbreviated transcription (Latin):
quãtolibet ĩ spacio t̾rarũ sine
ullis uinculis uic̃tus est Unde
nõ uuror id tibi uite geruis ũu¬
sian quid enĩ hic ageres nisi
tũ ires quẽ arcũscribere seu
cũ quo clamare posses nłłus
occiorrẽt tecũ loq nescires id
cisdem in locis parua fatror
seu uerius nlła copia sed nõ¬
nlło na paruo ꝗdemi amore lẽã¬
rõ tam bene cam q p̃dulait᷑
michil est et si statũ aĩmi
mci nosses putẽ te horã qua

Expanded text:
patio terrarum sine ullis vinculis vinctus est. Unde non miror id tibi vite genus invisum. Quid enim hic ageres, nisi tum ires? Quem circumscribere, seu cum quo clamare posses? Nullus occurreret: tecum loqui nescires. Idtamen his eisdem in locis parva, fateor, seu verius nulla copia. Sed nonnullo nec parvo quidem amore literarum tam bene tamque predulciter michi est, ut si statum animi mei n
Abbreviated transcription (Latin):
misetũ scd magua ⁊̃ solitarie
feli ⁊tate accessio est siiul ut
cũ his urĩs bonis et aliis carcat
urbanis malis et q̃irã ista sũt
inꝯes Quis cũcta dinureret.
⁊lłis cariusse nõ est parũ que
si ad lrã in tilligas nõ medio¬
cris quẽlibet fortuẽ uirũ sed
dauidꝰ regr̃ ex urbibꝰ ĩ solitudinẽ
pepulerunt / q̃nã ħo hec nẽpe
nuꝯtas ot contradicio ĩ cuutate
et labor ĩ medio cuis et ĩiusti¬
cia et nõ deficiex̃ de plateis
cius usara et dolus. Iam qd̃
scꝯtur responsione nõ eget Scã
dasticitas sibi soli ꝓdest scudio¬
sa aũt solitudo ꝑdesse posse ꝙ̃¬
płinus nõ negatur. et ip̃o Ieroꝯ
q hoc dixit quãtũ solitudine
delectatus et sp̃tũ ibi mũdo utilis
centiua libidiuũ quibꝰ porticus
ciuitatũ ac teatra flãmescũt pa¬
rũ ne tibi forfitiui uidetur. Apd̃
me młto ꝗdem optabilius est
solũ saluari q̃r ꝑire cũ m̃łtis ꝙ¬
ed iam satis est iam te
ogrũ ogris tuis linq̃re te

Expanded text:
miserum, sed magna etiam solitarie felicitatis accessio est, simul ut cum his vestris bonis et aliis careat urbanis malis. "Et quenam ista sunt?" inquies. Quis cunta dinumeret? Illis caruisse non est parum, que, si ad literam intelligas, non mediocris quemlibet fortune virum, sed David regem ex urbibus in solitudinem pepulerunt. Quenam vero hec? Nempe iniquitas et contradictio in civitate, et labor in medio eius, et iniustitia, et non deficiens de plateis eius usura, et dolus. Iam quod sequitur responsione non eget. Sancta rusticitas sibi soli prodest: studiosa autem solitudo prodesse posse quamplurimis non negatur. Et ipse Ieronimus, qui hoc dixit, quantum solitudine delectatus et quantum ibi mundo utilis centiva libidinum, quibus porticus civitatum ac theatra flammescunt, parum ne tibi forsitan videtur? Apud me multo quidem optabilius est solum salvari, quam perire cum multis. Sed iam satis est; iam te egrum egris tuis linquere
Abbreviated transcription (Latin):
cia ouectus uictricẽ capiti
laurcã imposuit testutus q
ço die litibꝰ ac iurgiis ab¬
sariũ hõnorẽ quo ipc̃ olim
cũ hanibale et cartaginẽsibꝰ
bene ac felicitꝰ decertasset
agrudas q potrus deis grates
p̃candos q ut ppło romano
semꝑ sui siles ducrs darẽt:
desertis in curia actessoriba¬
accusatoribꝰ atq iudiabus
capitoliũ et deorũ templa tu.

Expanded text:
tia evectus, victricem capiti tia evectus, victricem capiti lauream imposuit, testatusque eo die litibus ac iurgiis absarium honorem, quo ipse olim cum Hanibale et Carthaginiensibus bene ac feliciter decertasset, agendasque potius deis grates precandosque ut populo Romano semper sui similes duces darent, desertis in curia accusatoribus atque iudicibus, Capitolium et deo
Abbreviated transcription (Latin):
aĩose sic uere dcmi aliquos qui
ad suꝑbiã trahorer̃ fuisse a
uulgi inoribus nõ abhorirt
docti aut̃ gnõse fiducie asstri¬
bunt. Scipio ille uir maximiꝰ
qui famosũ p̾mus agnomẽ e
affrica repor tauit capitale
sine ulla craminũ mẽtione ut
ait liuius oronem adeo magni¬
ficã de rebus a se gestis est
exorsus. ut sta sitis constaret
neuiuiẽ unꝙ neq melius noq
uerius laudatũ esse. Quid er¬
go. Nũquid in ꝓprio ore laus
sordebat. Audi dicebant᷑ inꝗt
ab codenr aĩo ingenio q aquo
gesta erãt et auriũ fastidi
referebant᷑. Scdo aur̃ dicende
cause due dũ acrius urgẽtur
nõ mõ sordidã ot obsoletani
uestẽ reorũ inore nõ nduit
aut subinisse iudicũ imẜicor¬
diã implorauit. sed cũ forte
luolutis añis dies esset quo
ipe bello punico scdo ꝑiculosis¬
sinro g̃ium acq grauissimo
sup̃mã manũ imposuorat
uirturꝭ ac felicitatis ꝓp̾e ecor¬
datus et ob hoc consciẽ fidu¬

Expanded text:
animose, sic vere dictum, aliquos qui animose, sic vere dictum, aliquos qui ad superbiam traherent fuisse, a vulgi moribus non abhorret; docti autem generose fidutie ascribunt. Scipio, ille vir maximus, qui famosum primus agnomen ex Africa reportavit, capitalem "sine ulla criminum mentione" ut ait Livius, "orationem adeo magnificam de rebus a se gestis est exorsus, ut satis constaret neminem unquam neque melius neque verius laudatum esse". Quid ergo? Nunquid in proprio laus ore sordebat? Audi: "Dicebantur" inquit "ab eodem animo ingenioque quo gesta erant, et aurium fastidium referebantur". Secundo autem dicende cause die, dum acrius urgeretur, non modo sordidam et obsoletam vestem reorum more non induit aut submisse iudicum misericordiam imploravit, sed cum forte, revolutis annis, dies esset quo ipse bello punico secundo, periculosissimo omnium atque gravissimo, supremam manum imposuerat, virtutis ac felicitatis proprie recordatus, et ob hoc conscientie fidu
Abbreviated transcription (Latin):
cũ tu tibi pħus uidcaris. dixisti
nidq michi fateor cũ populo
ꝯuenit tanta tũ aĩ securitas
est ut iudicc̾ ipłmi nõ rocuscin
quos honores ambierĩ et nõ
poriuis spreuerĩ oblatos. quid
nuchi unẽs̃ atrogauerĩ ubi
suꝑbe me gesserim. de qua re et
dcĩ est aliquid et plusculũ dice̾
est aĩmꝰ. Loquar aũt tibi iam
nõ ut aduersario ꝓcaci et ĩfesto
intelliges qm̃ uiciuarĩ reriõ ne-¬
dũ ydeotis sed doctis ⁊̃ laborio¬
sa discretio est. Sed dicã clariꝯ
ꝙ dici solcat ut si nõ intellex¬
cris cerebri tiui nõ stili mei ui¬
ciũ accuset᷑. Audi ergo suꝑbo
libertas ois̃ suꝑbia uidetur sa¬
piens u̾o int̾ suꝑbiã fiduciũ q
disceruit et scĩt largit̾ refer¬
re quo aĩo quid dicrit᷑ aut frat.
Hunc ille uir optime sibi com¬
sciuis dñ in publico ꝑorarti ppłs
obst repet. Tacete in ꝗt meliꝰ
ego urius noui quid rei publice
expediat q̃ uosi om̃s qd ut

Expanded text:
cum tu tibi philosophus videaris? Dixisti cum tu tibi philosophus videaris? Dixisti Nunquam michi, fateor, cum populo convenit; tanta tamen animi securitas est, ut iudicem populum non recusem. Quos honores ambierim, et non potius spreverim oblatos? Quid michi unquam arrogaverim? Ubi erbe me gesserim? De qua re et dictum est aliquid, et plusculum dicere est animus. Loquar autem tibi iam, non ut adversario procaci et infesto,intelliges, quoniam vicinarum rerum nedum ydiotis, sed doctis etiam laboriosa discretio est. Sed dicam clarius quam dici soleat, ut, si non intellexeris, cerebri tui non stili mei vitium accusetur. Audi ergo: superbo libertas omnis superbia videtur; sapiens vero inter superbiam fidutiamque discernit, et scit largiter referre quo animo quid dicatur aut fiat. Hinc ille vir optime sibi conscius, dum in publico peroranti populus obstreperet, "Tacete" inquit "melius ego unus novi quid reipublice expediat, quam vos omnes". Quod, ut
Abbreviated transcription (Latin):
pħu Ac ne oĩa unã n ꝑte
re tecũ loqui habco p̃inisi aũt
hec ut scires apud me pħm
te nõ esse. Quid uo quid denr¬
de intulit audax stulcus se his
arribus armatũ nõ tm̃ corpo¬
ris sed aĩ uicia curaturũ. Ue¬
nite huc qui egrotatis salus
nõ somꝑ ox Iudeis est. Ad est
seunbarbarus sospirator et me
suꝑbũ uocitas. Relege nũc
epłam illã incã quo te furc̾
ficit et faciet mori:. qñ ogo
aut aliud ꝗcq q̃ tuorũ mor̾id
et ingrnii ꝯtẽptorẽ ꝗd michi
nõ modo licitũ sod debitũ rebar
uerecũde se solius ⁊ ethoĩce ma¬
grm dicit augustmꝰ tuus.
tu te pħmn dicis ac medicũ.
Addis et tertiũ rethorice dñ
Quartũ licet addere postq̾ ti¬
nilis gaudos Cloaca est ma¬
gna ꝗdom ut est apud senccã
ꝓfunda. En ꝙ ad pͥmã
tui gliosi partr̃ oꝑis mõ respõ¬
siun ueli.
Ecũda apologetia tii pars
de me erat siuꝯ ni cogi¬
tione si falloris nõ miror ꝗd
enĩ nõ tibi alius uideri possit

Expanded text:
 At ne omnia unam in partem re tecum loqui habeo. Premisi autem hoc, ut scires apud me philosophum te non esse. Quid vero, quid deinde intulit audax stultus? Se his artibus armatum, non tantum corporis sed animi vitia curaturum. Venite huc qui egrotatis: salus non semper ex Iudeis est; adest semibarbarus sospitator. Et me superbum vocitas! Relege nunc epystolam illam meam que te furere fecit, et faciet mori: quando egaut aliud quidquam, quam tuorum morum et ingenii contemptorem, quod michi non modo licitum sed debitum rebar? Verecunde se solius rethorice magistrum dicit Augustinus: tu te philosophum dicis ac medicum; addis et tertium: rethorice dominum. Quartum licet addere, postquam titulis gaudes: cloaca es magna quidem, ut est apud Senecam, et profunda. En quod ad primam tui gloriosi partem operis modo responsum velim. Secunda apologetici tui pars de me erat, cuius in cognitione si falleris, non miror. Quid enim non tibi alius videri possit,
Abbreviated transcription (Latin):
alam armari ad illius ꝯtẽtũ
ac patiẽtiã componi illi si
res eoigat occurreꝰ et ꝓ eter.¬
na uita pro felicirate ꝓ głia
breuẽ hanc miẜar q uitã alto
aĩo patisci. ea denin uera pħya
est quã ꝗdem inchil aliud in¬
si cotritationẽ mortis esse dix¬
erũt que pħye descriptio q̃uis
a paganis ĩuenta xp̃ianorid
tñ est ꝓpria. quibꝰ et huiꝰ
uite ꝯtemptus et spes cterne
et dissoluciorõ desideriũ esse
debot. Que si tu ꝗ te trumi¬
do uotas ore pħm uel semel
ni etate tam lotiga senep deli¬
rantissime cogitasses nĩq̃ aut
aut ibi gressũ uite figeres
ubi nũc figis. aut artificiũ tur̃
qd̾ uorbis at tollis rebus oppri¬
turpit uenditares. ꝓħi oni¬

Expanded text:
illam armari, ad illius contemptum illam armari, ad illius contemptum ac patientiam componi, illi si res exigat occurrere, et pro eterna vita, pro felicitate, pro gloria brevem hanc miseramque vitam alto animo pacisci, ea demuest, quam quidam nichil aliud nisi cogitationem mortis esse dixerunt. Que philosophie descriptio, quamvis a paganis inventa, cristianorum tamen est propria, quibus et huius vite contemptus et spes eterne et dissolutionis desiderium esse debet. Que si tu, qui te tumido vocas ore philosophum vel semel in etate tam longa, senex delirantissime, cogitasses nunquam autaut ibi gressum vite figeres ubi nunc figis, aut artificium tuum quod verbis attollis, rebus oppriturpiter venditares. Philo
Abbreviated transcription (Latin):
iam magnꝯ esse ĩcipio iam sillo¬
gismos façio iaui dyaletica mea
est ad quid aliud natus eram
habeo quid petebam iam dis¬
pucare nõ uercor collocutorẽ¬
q meũ si libet asinud ꝓbo.
crede aũs micha uiłto faciliꝯ
te ip̃in Iuter hec ergo male
nate homũtio senuisti nec pu¬
det uiue̾ nichil ĩ uitã aliud a¬
gentẽ discite miseri nõ sperue̾
xpñ sepe ille uobis quis esset
t quid posset ostendit o infe¬
lix uilen tibi metã dyaleticã
scatiusti ad quãd trõ mira uiato¬
ris insania cũ nõq ꝓpinquaue¬
ris ꝑuenisse tu putas. sed ꝓ ꝑ¬
ueneris / sed a trergo reliqueris
cris ppũ quid inde tibi nisi mi¬
scrũ pudendũ q quid eno stui¬
ticia peius et que stulticia ma¬
ior q totos dies niter pucrilia
uolutari senẽ dũq sero donũ
redeas nichil scro. Sitq has
ineptias nõ ante dimittere
q tibi ꝯclusiũtulas meditanti
raptim mors impuisa geluẜit
⁊llam certe p̃meditari contra

Expanded text:
iam magnus esse incipio: iam silloiam magnus esse incipio: iam sillogismos facio, iam dyaletica mea est. Ad quid aliud natus eram? Habeo quod petebam: iam disputare non vereor, collocutoremque meum, si libet, asinum probo". Crede autem michi: multo facilius te ipsum. Inter hec ergo, male nate homuncio, senuisti, nec pudet vivere nichil in vita aliud agentem. Discite, miseri, non spernere Cristum: sepe ille vobis quis esset et quid posset ostendit. O infelix! Vilem tibi metam, dyaleticam, statuisti, ad quam tamen mira viatoris insania, cum nunquam propinquaveris, pervenisse te putas. Sed perveneris, sed a tergo liqueris Crisippum. Quid inde tibi nisi miserum pudendumque? Quid enim stultitia peius? Et que stultitia maior quam totos dies inter puerilia volutari senem; dumque sero domum redeas, nichil scire; atque has ineptias non ante dimittere, quam tibi conclusiunculas meditanti raptim mors improvisa concluserit? Illam certe premeditari, contra
Abbreviated transcription (Latin):
randĩ regibus ac gentibꝰ nom̃e
audent ꝙ nulla prorsus impietas.
milla unqr̃ temeritas ausa est
femare quẽ inũdus adorat pub¬
lice nõ audetis hostem euis sa¬
crilegũ ac blasfemũ paulomi¬
nꝯ adoratis. Luoris ac maliuo¬
lentio mos. inertis ut ciu detra.¬
hore metuas detrahertibꝰ plau.¬
das. Hec hactonus. Nec igno.¬
ro grauiter te latarũ ꝙ tuo
detrahã seundeo. Fer aut̃ equo
aĩo deo ille meo detrahit. nõ
suo fatror nec tuo sed meo et
õĩum quos alteriꝰ uite spes
et amor tuto tranute dirigit
ad felicẽ metã. At tu miser
errorieus post ydolũ tuĩo. õ¬
fragosis anfractibus delectare
uenturus ad finẽ imipiettita de¬
bitũ ad quẽ tuus uerut auer¬
roys. Intorõ illi fido et ĩnstere
et qd om̃t soletis diato. quis
resistet illi nigenio quis nudã
ueritatẽ teget int̾ tot armra¬
ta mẽdatia quid aũt tanto uiro
catholici siplices respondebũt
ego ꝗ nudi ꝯtercius nichil erã

Expanded text:
randum regibus ac gentibus nomen randum regibus ac gentibus nomen audeat quod nulla prorsus impietas, nulla unquam temeritas ausa est.phemare quem mundus adorat publice non audetis, hostem eius sacrilegum ac blasphemum paulominus adoratis. Livoris ac malivolentie mos inertis, ut cui detrahere metuas, detrahentibus plaudas. Hec hactenus; nec ignoro graviter te laturum, quod tuo detraham semideo. Fer autem equo animo: Deo ille meo detrahit; non suo - fateor - nec tuo, sed meo, et omnium quos alterius vite spes et amor tuto tramite dirigit ad felicem metam. At tu, miser, erroneus post ydolum tuum confragosis anfractibus delectare, venturus ad finem impietati debitum, ad quem tuus venit Averrois. Interim illi fide, et innitere, et - quod omnes soletis - dicito: "Quis resistet illi ingenio? Quis nudam veritatem teget inter tot armata mendacia? Quid autem tanto viro catholici simplices respondebunt,ego, qui nudiustertius nichil eram,
Abbreviated transcription (Latin):
nosti hec et addis quis mi̾ ista
discernat quid michi aut nescio
quis xpus ꝯminat᷑. quẽ ip̃o auer¬
roys diffamauit ipune qd̾
uemo unq poctarũ fecit. Inmo
uero nemo mortaluõ. Multa qd
a m̃ltis et siaibũtur et seͥpta
sũt nec ullus erit frins. scribẽ¬
di om̃ ut quibusdã placet ĩsa¬
nabilis egritudo est et uelud
aĩ febris quedam ossibꝰ insides̃
Atos nemo unq̃ uel ante uel
mlto miu ꝯ post temporalẽ xpi
originẽ de xp̃o iis sũna cũ
ritercutia loqui seu scribe aluid
ausus est corũ quoq qui hera¬
ses et contͣria dogniata peperere
non ipẽ tantorĩ̃ pͥnceps hostud
maomettus de terrẽte silicet oĩni
iniguas ac calamios. nõis̃ maies
niconparabiłe uirgineo natũ par¬
tu qui minꝯ illi cabañt ꝓphetã
dicut p̃ter huc unũ caño qui
nõ ad luuã uulgo dicit᷑ sed rabi¬
do ac spumauti ore cont᷑ ip̃m
tatẽ et epimiũ ratus ingenio
si n allud sacratissimid̃ atii ado¬

Expanded text:
nosti hec. Et addis: "Quis inter ista nosti hec. Et addis: "Quis inter ista discernat? Quid michi autem nescio quis Cristus comminatur, quem ipse Averrois diffamavit impune, quod nemo unquam poetarum fecit, imo vero nemo mortalium?". Multa quidem a multis et scribuntur et scripta sunt nec ullus erit finis. Scribendi enim, ut quibusdam placet, insanabilis egritudo est, et velut animi febris quedam ossibus insidens; atqui nemo unquam, vel ante vel multo minus post temporalem Cristi originem, de Cristo nisi summa cum reverentia loqui seu scribere aliquid ausus est; eorum quoque qui hereses et contraria dogmata peperere, non ipse tantorum princeps hostium, Maometus deterrente, scilicet omnium linguas ac calamos nominis maiesincomparabilem, virgineo natum partu. Qui minus illi tribuunt, prophetam dicunt, preter hunc unum canem, qui non ad lunam, ut vulgo dicitur, sed rabido ac spumanti ore, contra ipsum tatem et eximium ratus ingenium, si in illud sacratissimum atque ado
Abbreviated transcription (Latin):
nobiliorẽ terminũ nõ habenti
termumꝰ est ꝯcquid occurrit. In
sũmo te felicitate gradu sitũ
rcrris quotiẽs forte unũ fragilẽ
sillegistnũ et nnchil ox nichilo
ꝯcludontẽ młta cerebri utigme
tota n sõp̃ni nocto teptuoris tũc̃
in cordo tuo dicis insipiẽs nõ
est deus neq est altus assporã¬
dñ. Qiuid enĩ scutiꝰ plato et
aristociles magni uiri de mũdo
et aĩa de ydeis litigãt democri¬
tus ñuunerabiles mũdos facit.
ẽpicurus deũ nlłmi et mortalẽ
aĩaz hãc pytagoras ui gyc̃ã
ducit. Sñt qui cam contrahant
ad suũ corpus. Sũt qui cã spar¬
gut in coporibꝰ yarmantũ. sut̃
qui celo reddant. sũt qui circa
terras exulaze cogant. sũt qui
iifrros assorat. sũt qui negent.
sũt qui unãquãt ꝑ se. sunt qui
putent. guit et qui nrtrabiliꝰ
ꝗddam dicere auderet si ꝗdẽ uin¬
tatẽ intellcus actulit dux nr̃
auerroys. Hec tecũ dicis si tũ

Expanded text:
nobiliorem terminum non habenti, nobiliorem terminum non habenti, terminus est quicquid occurrit. In summo te felicitatis gradu situm reris, quotiens unum forte fragilem sillogismum, et nichil ex nichilo concludentem, multa cerebri vertigine tota insomni nocte texueris. Tunc in corde tuo dicis, insipiens: "Non est Deus, neque est altius aspirandum. Quid enim scimus? Plato et Aristotiles, magni viri, de mundo de anima de ydeis litigant; Democritus innumerabiles mundos facit; Epycurus deum nullum et mortalem animam; hanc Pithagoras in girum ducit; sunt qui eam contrahant ad suum corpus, sunt qui eam spargant in corporibus animantum, sunt qui celo reddant, sunt qui circa terras exulare cogant, sunt qui inferos asserant, sunt qui negent, sunt qui unamquanque per se, sunt qui putent; fuit et qui mirabilius quiddam dicere auderet, siquidem unitatem intellectus attulit dux noster Averrois". Hec tecum dicis, si tamen
Abbreviated transcription (Latin):
scito nisi uerborũ tuorũ fetores
netuo. si tibi iprie locutus
uideor ꝙ uerborũ dixerĩ ferotes.
Cesari parce augusto. quẽ sic lo¬
qui solitũ scimꝰ dicis in pitus
me logica carere. Nõ credo mi¬
chi rithoricã aut gramaticã iu¬
terdicas q̃ logice noiẽ ꝯtinẽtur
puis et id uire tuo posses o sũ¬
niũ totus specimẽ barbarismi s
cam solã in qua te longe p̃celle¬
sig silogismni tui ostendũt nrichi
subtrahis dyaleticã quã logicã
uocas. En crimẽ o iudices qd̾
si fateri libeat possim illustres
rere arguor dyaleticã nndetes
cadem q possim. apud yaronẽ
ostondere clarissimã ꝑħorid se¬
ctã ueteres ꝑypathoticos ca¬
tusse Sed õ stulte nõ hac ca¬
reo uerid sco quid ei quid cetis
libalibus artibus dandũ sit di
suspicõ eꝗdem ut cas dadicisse
laudabile sic i eisdeui senesce.
puerile est. uia sũt nẽpe non
terminꝰ nisi errãtibꝰ ac uagis
ꝗbus nullus est uite portus tibi

Expanded text:
scito, nisi verborum tuorum fetores scito, nisi verborum tuorum fetores metuo. Si tibi improprie locutus videor, quod verborum dixerim fetores, Cesari parces Augusto quem sic loqui solitum scimus. Dicis in primis me logica carere. Non credo michi rethoricam aut grammaticam interdicas, que logice nomine continetur, quamvis et id iure tuo posses, summum totius specimen barbarismi, sed eam solam, in qua te longe precellere sillogismi tui ostendunt, michi subtrahis dyaleticam, quam logicam vocas. "En crimen o iudices!". Quod si fateri libeat, possim illustres rere arguor dyaleticam irridentes, eademque possim apud Ciceronem ostendere clarissimam philosophorum sectam, veteres perypatheticos, caruisse. Sed, o stulte, non hac careo: verum scio quid ei, quid ceteris liberalibus artibus dandum sit; disuspicere. Equidem, ut eas didicisse laudabile, sic in eisdem senescere puerile est. Via sunt nempe, non terminus, nisi errantibus ac vagis quibus nullus est vite portus. Tibi