comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
rut ipe facetur ob gehõne mecũ in illas pͥmo rast̃ so¬
tadinẽ horaidũ monachis lrbitatiũ prestantẽ qua a
uiniterie. id eustochiũ scribens salustiano ubo ufas solis
ab aedorib epuscamn dicit sese abdidit ubi aquot. ant ad¬
uersus indonite carmo insultus ⁊ ꝯsputantis aiẽ compsra
laboiesa militia ex accio ꝙuis uictor non goatie rosuan
qi lã securꝰ ad triũphũ rediit s in beclennintie ib latn¬
bras fescinabundus austigit᷑
Acuit ibidẽ paula sancta ⁊ pia et illustris et ut mł¬
ta breuitꝰ dicã uere Romana młier sũmũq sũi tẽ¬
poras fẽiner speciniẽ u̾tutis ⁊ ut ad p̾sope dnĩcũ
mori poss ubi et qualt᷑ orta eẽt oblica est Cuiꝰ etiã pdãm
uita ⁊ felicẽ exitũ Ieoniꝰ ip̃e tam fulgrdo piuxit epigrau¬
mate ut post eũ michi modescius sit tace ꝙ eñ dignõ
sii dictutꝰ in transitu inq angusta opasdilimei ꝑte
user. Iobi ille tanto uir ingemo hefit ⁊ auał ac dolore

Expanded text:
illam primo vastam solitudinem, horridum monachis habitaculum prestantem, quam, de virginitate ad Eustochium scribens, salustiano verbo usus «solis ab ardoribus exustam» dicit, se se abdidit. Ubi aliquot annis adversus indomite carnis insultus et conspirantis anime consensum laboriosa militia exactis, quamvis victor, non ex acie Romam quasi iam securus ad triumphum rediit, sed in bethleemiticas latebras festinabundus aufugit. Latuit ibidem Paula sancta et pia et illustris et, ut multa breviter dicam, vere romana mulier summumque sui temporis feminee specimen virtutis; et, ut ad presepe Dominicum mori posset, ubi et quvitam et felicem exitum Ieronimus ipse tam fulgido pinxit epygrammate, ut post eum michi modestius sit tacere. Quid enim dignum sim dicturus in transitu inque angusta opusculi mei parte clausurus, ubi ille tanto vir ingenio hesit, et amore ac dolore
Abbreviated transcription (Latin):
fessa ãĩ caĩtate ꝑegisses iam sexagenaios tior tensei¬
pog nõ caruale sĩ dĩnũ ⁊ spĩtale desideriũ cypit Itcanseo¬
mã ⁊ stend uatum uurũ neptom ut nõis hẽden sta¬
miꝓpesler ꝓ tui rat mẽ longũ facia tuos oũis un psresi¬
gia diseractis prĩdiis in uiam xop̃i ⁊ amorẽ ulte pllesi
sericas restes p̃tas peciũaq fũmas tua illa quoz supto

Expanded text:
e animi peregisses, iam sexagenariam tuorum revisendorum non carnale sed divinum et spiritale desiderium cepit. Itaque Romam rediens, natum, nurum, neptem, ut nominis heredem se longum faciam, tuos omnes tua per vestigia, distractis patrimoniis, in viam Cristi et amorem vite solitarie sericas vestes, quantas pecuniarum summas, tua illa quoque neptis
Abbreviated transcription (Latin):
ad portũ palutis applicuit ꝙͣ egerit qualitꝰ re se gessent
eodiz ip̃o narrante cog nouiꝰ Certe non processit in pub¬
licũ neq ppr hoc contionie dassico aduocaus qd acturꝰ
erat exposurt s dimisso sotio fidissimo consurgens/ eo
ꝙ ip̃e ait/ solitudo sibi ad negotiũ flondi aptior suggeᷤᷤ¬
tur et secedens i mocius ꝙͣ ut posset ei ouerosa esse
etiã talis amici pñtia qd̾ unũ loci qualitas ac temꝑis
ꝑmittebat secretũ orti angulũ pro solitudine hẽbat ubi
amaissino secũ loquens int̃ singultus ⁊ lac̾mas inter
uulsũ capillũ ꝑcssamq frrnte ⁊ ꝯẜtis digitis/ ami¬
plexũ genu ⁊ queq magnus ac stũs dolor elict / tande
semes de se scatuet unde in ꝑꝑetuũ exultar̾e den per
om̃es uita solicariis ⁊ quietis lacis atq int̾ cetẽa pistn

Expanded text:
ad portum salutis applicuit, quid egerit, qualiter ve se gesserit, ad portum salutis applicuit, quid egerit, qualiter ve se gesserit, eodem ipso narrante cognovimus. Certe non processit in publicum, neque populi contionem classico advocans, quid acturus esset exposuit, sed dimisso sotio fidissimo, consurgens, eo quod ut ipse ait solitudo sibi ad negotium flendi aptior suggereretur, et secedens remotius quam ut posset ei onerosa esse etiam talis amici presentia, quod unum loci qualitas ac temporis permittebat, secretum orti angulum pro solitudine habuit. Ubi amarissime secum loquens, inter singultus et lacrimas, inter vulsum capillum percussamque frontem et consertis digitis amplexum genu, et quecunque magnus ac sanctus dolor elicit, tandem semel de se statuit unde in perpetuum exultaret. Denique per omnem vitam solitariis et quietis
Abbreviated transcription (Latin):
scortr ut̾ tales uiõs ac diẜcissime dc̃ã non dubitem
dusciores implexus ⁊ sanctius gaudiũ fuissi crediderĩ
gredds et colloqui solitts fama est. Quib ego congirssib at¬
q dlloquiis si datũ c̃ẽt int̾ fusse maluerĩ ꝙͣ regĩ om̃i cõn¬
phis quecĩq ynio aut auaitia uel feltate ebrii cũ pur pu¬
cales ducs accolas uno tꝑe habe meruisti
oudũ nos ilõ egredi manꝰ alt̾ eiũsdes citatis
sunt ouigꝰonq/ quẽ deus Ambrosio mal errorib
infectũ qi egiotũ filiũ docto medico paua pater
dedit ut is eũ undis salubrib abdios ablutũ curtitũꝙ
ambrosus uitã tande muta̾r decreuiss ouitite i̾ licta
polutudniẽ ruris appetiit ut qui cũ mlłtis insaniẽat solus
ies pistit᷑ Cascatũ uocat ip̃e ⁊ id man hactenꝰ iuri
nonẽ qn etiã ip̃o die quo pͥmũ hac sancto desidono ex¬
arsit in ciuitate positus inter illas fluctuantis aĩ ꝓcellas
ꝑ quas consilii nauiguẽ regente do ad t̾ba uiuentiũ et

Expanded text:
r tales viros ac disertissime dicta non dubitem, sed dulciores amplexus et sanctius gaudium fuisse crediderim ur, ubi congredi et colloqui solitos fama est. Quibus ego congressibus atque colloquiis, si datum esset, interfuisse maluerim, quam regum omnium consiliis, quecunque vino vel avaritia vel feritate ebrii cum purputales duos accolas uno tempore meruisti! Nondum nos Mediolano egredi magnus alter eiusdem urbisstinus, quem Deus Ambrosio malis erroribus infectum, quasi egrotum filium docto medico pius pater dedit, ut is eum undis salubribus ablutum curatumque Ambrosius, vitam tandem mutare decrevisset, civitate relicta, solitudinem ruris appetiit, ut, qui cum multis insanierat, solus resipisceret. Caseatum vocat ipse, et id manet hactenus ruri nomen. Quinetiam ipso die, quo primum hoc sancto desiderio exarsit, in civitate positus, inter illas fluctuantis animi procellas, per quas consilii navigium regente Deo ad terram viventium et
Abbreviated transcription (Latin):
incelligi rolrs dũ suas intus turbas cumultuogs s
hũana meno hẽat acuendis ad tiñ luniẽ purgnadi¬
m eculis solicudinẽ coꝑea non prodesse Iamitr̃ ꝓoinis
tribus ecrplicitis non medio lemo tĩ s ytalia dgtoi
selũ sinam
Ileo nuĩt pretonẽ uite hꝰ uasiliũ fleo magnũ
uir gresoriũ nazas enũ p̃clarũ hui ⁊ urs dia

Expanded text:
intelligi volens, dum suas intus turbas tumultusque suos humana mens habeat, acuendis ad tantum lumen purgandisque oculis solitudinem corpoream nil prodesse. Iam vero, proximis tribus explicitis, non Mediolano tantum, sed Italia digredi stilum sinam. 5 Sileo nunc preconem vite huius Basilium; sileo magnum virum Gregoriu
Abbreviated transcription (Latin):
tñ pontificali fasce cu̾atꝰ/ nestio quid in se dũ esset
expedi ͦ altius acq ꝑst̾̃ĩus recoleb tꝑis illiꝰ menior qͥ
libeius solus errit Ye quis forte miee᷑. eũd aña librũ
freꝙ̃casse solitudiẽs quas ⁊ duri ẜuꝰ officii dc̃ liaut
le est in ip̃a pus ur̃be mło ubi sd ꝯseat p̾uiũ ex mlt̃
q̃ diu̾̃s in locis ab eo fundata stꝭ monasteriũ extrupit
aliꝙͣtũ tempꝰ exegisse fertur uicino quodã ambrosiane
doniui ac menib urbis habitaculo. loco etia nũt solitão
ac reposito Ad quẽ iam presul ambrosius tanto letus hos¬
pite clani solus exie ꝯsueuerat secũq dũ poss auidius
ĩmorari. bone ihuͣ . quale hom̃i genꝰ par que suspiria
qc̾quid pretals edicũt ꝙ quid statuũt legiferi qc̾quid
declamant ꝙquid sophiste fahulant᷑ satio illi tranquillo¬
q colloquio ad metũ meras mgas dixisse non uerear
Sumesse qd erat oratius poeta dũ sibi plotius ⁊ uar¬

Expanded text:
amen pontificali fasce curvatus, nescioquid in se dum esset expeditior altius atque perfectius recolebat, temporis illius memor quo liberius solus erat. Nequis forte miretur eundem antea liberum frequentasse solitudines, quas et duri servus officii, dum licuit, ileque diversis in locis ab eo fundata sunt, monasterium extruxit, aliquantum tempus exegisse fertur, vicino quondam Ambrosiane domui ac menibus urbis habitaculo, Ioco nunc etiam solitario ac reposto. Ad quem iam presul Ambrosius, tanto letus hospite, clam solus exire consueverat secumque dum posset avidius immorari. Bone Iesu, quale hominum par, que suspiria,quicquid pretores edicunt, quicquid statuunt legiferi, quicquid declamant, quicquid sophiste cavillantur, sacro illi tranquilloque colloquio admotum, meras nugas dixisse non verear. Sinuesse quidem erat Horatius poeta, dum sibi Plotius et Va
Abbreviated transcription (Latin):
due nõ posse fielꝰ diffiniens cũ hͦ dixiss adiecit sede¬
uit Politan̾is ⁊ tacebit quia leuabit se fupra se En audis
felicẽ paca exspcãtis audio lib̾tate quali moliorẽ dmĩci
ugi tollerantiã Audio eleuatõne aĩ audio quietẽ sessio¬
nis ⁊ nõ semel s in p̾nci ͦ positũ ⁊ in fie silentiũ / ꝙ̃ta
tñ audio intra unã solitudinẽ continei/ O ueꝰ uita
pacifica celeseiq similiã O uita melior suꝑ uitas uita
laboꝵ uacua bonoꝵ q cãtoꝵ capaꝵ u̾bi exsptãtut salus
suaue iugũ dĩi portatur tacetur e sedetur ⁊ sedendo
ꝯsurgi᷑ uita saluicarꝭ hõib foram dabilis ⁊ inuisa demõib
qd̃ uisi id ita esset/ haut qͣꝙͣ id uite genꝰ ingressos ã

Expanded text:
dine non fieri posse diffiniens, cum hec dixisset, adiecit: «Sedebit solitarius et tacebit, quia levavit se super se». En audio felicem patientiam expectantis; audio, libertate qualibet meliorem, dominici iugi tolerantiam; audio elevationem animi; audio quietem sessionis et non semel sed in principio positum et in fine silentium; cunta tamen audio intra unam solitudinem contineri. O vere vita pacifica celestique simillima! O vita melior super vitas, vita laborum vacua bonorumque tantorum capax, ubi expectatur salus, suave iugum Domini portatur, tacetur et sedetur, et sedendo consurgitur. Vita salutaris hominibus, formidabilis et invisa demonibus — quod nisi ita e
Abbreviated transcription (Latin):
uita mors est/ uita demũ insi exꝑtis ineognita et ut
hñti ꝑ anabilis sic suꝑ optabilis nõ hñti Quod nõ igno¬
rabat Iommias idem quo duce ad ħ eiusdẽ uite p̃com̃a
p̃miss accumulanda ꝑuenimꝰ dũ in illa calametate pub¬
lica pias simul lac̾inas. lac̾mis aportunã solitudiuẽ exop¬
tabat / quis dabit inꝙ̃ capiti nes aqm̃ ⁊ oculis meis fon¬
tẽ lacłuaꝵ / sciens q fontẽ hũc non in urbibus aut in tͣ¬
bibus nitidũ staturie̾ sabsecutus adiinpoit Quis da¬
bit mͥ in solitudine diu̾soriũ uiatrrũ / cogitatu ꝑfacile¬

Expanded text:
vita mors est. Vita demum nisi expertis incognita et ut habenti peramabilis, sic superoptabilis non habenti. Quod non ignorabat Ieremias idem, quo duce ad hec eiusdem vite preconia premissis accumulanda pervenimus, dum in illa calamitate publica pias simul lacrimas et lacrimis oportunam solitudinem exoptabat. «Quid dabit» inquit «capiti meo aquam et oculis meis fontem lacrimarum?». Sciensque fontem hunc non in urbibus aut in turbis nitidum scaturire, subsecutus adiunxit: «Quis dabit michi in solitudine diversorium viatoru
Abbreviated transcription (Latin):
palestia luctantiũ. arena cr̾entiũ Campꝰ pugnatio
arcus tͥmphantiũ biblioteca legentiũ/ cella meditau
penetrale orantiũ mous ꝯtemplãtiũ Et ꝙ ditã ml̃
siuul om̃ia uita felyo. ⁊ ad om̃e bonũ opꝰ aptissina
uita phõfica /. poetita / sca ꝓphetica uita nõ ĩnielto si

Expanded text:
palestra luctantium, arena currentium, campus pugnantium, arcus triumphantium, bibliotheca legentium, cella meditantium, penetrale orantium, mons contemplantium, et quid dicam, nisi simul omnia? Vita felix et ad omne bonum opus aptissima, vita phi
Abbreviated transcription (Latin):
que uio ꝑ lege̾ ne dicã ⁊censeꝰ suffiaimꝰ Idem c̾e lino¬
ngrati erant non de soleo auiro s de solitudine hornd
tiam ꝑcũauit qũ in castris cotur nites ortigia at¬
tun clo lapsas ppłus legit efũens/ ⁊ de rupe ꝑcussis
Dulcis aque copia sitiens bibit qũ dn̾ũ illũ atꝙr nc̃¬
dibiles. et n cupiditati n ꝑcimonie sũbiatentẽ ali
non quid̃ in urbibus nec e foro cupidinaĩo petitã su

Expanded text:
que vix perlegere, ne dicam recensere, sufficimus. Idem certe immengrati erant, non de solio aureo sed de solitudine horrida tiam procuravit; quando in castris coturnices ortigias affatim celo lapsas populus legit esuriens, et de rupe percussa dulcis aque copiam sitiens bibit; quando divinum illum atque incredibilem, et neque cupiditati neque parsimonie subiacentem cibum, non quidem in urbibus nec e foro cupidinario petitum, sed
Abbreviated transcription (Latin):
Rome ut in exordio p̾miẜat/ demonstrauẽt Non exse¬
q̃r ut in solitudĩẽ ꝙͣ fugit hilai̾on anchonii ututũ
nobilis emulus fama uiri p̾mũ mox bnu̾seri sbẜua¬
cq̃ne uite eius ac monitis pñtiq ꝯcitus exemplo uibi
ab adolesceñ in semũ ꝑ seueans brume p̾mũ et estatis
intemꝑiez angusco tiguĩolo post aut̾ cella nichil angꝰ¬
tiore neq tam domꝰ ꝙ sepulchri spem̃ hñte fubmuouĩt
ut inde dũ ad uiri nomẽ turbis coeũtib ⁊ plitudine
una ilt̾aꝵ urbiũ inq̾eta negotiĩs fugã meditaretur
recognita Decem et eo amp̃ honi milia iter eiꝰ impe¬
die quo dolore / cũ in edia pene ꝯsũpcus eẽt ppło pati¬
ente s dolente ⁊ prosequeñ tandẽ abiit in profũdissiãs
solitudines ⁊ ad Anthonii locũ qui paulo añ tantoua¬
cuus hĩtacoe remanserat ꝓueniens atq ibi discipuluis

Expanded text:
Rome, ut in exordio promiserat», demonstrarit. Non exeRome, ut in exordio promiserat», demonstrarit. Non exequar ut in solitudinem quoque fugit Hilarion, Antonii virtutum nobilis emulus, fama viri primum, mox bimestri observatione vite eius ac monitis presentique concitus exemplo, ubi ab adolescentia in senium perseverans, brume primum et estatis intemperiem angusto tuguriolo, post autem cella nichil augustiore neque tam domus quam sepulchri speciem habente, submovit. Ut inde dum, ad viri nomen turbis coeuntibus et solitudine una multarum urbium inquieta negotiis, fugam meditaretur, re cognita, decem et eo amplius hominum milia iter eius impediere. Quo dolore cum inedia pene consumptus esset, populo patiente sed dolente et prosequente, tandem abiit in profundissimas solitudines, et ad Antonii locum, qui paulo ante tanto vacuus habitatore remanserat, perveniens
Abbreviated transcription (Latin):
uspiatm apꝑuce hom̃i se iam solũ hoꝰmicołã cegitaret
Nulto recusciorẽ atq r̾motiore solitudinis incolan
altius paulũ thebeũ querẽ ad momitꝰ ⁊ cuelsam
noctnͣa paruit que fuict ĩuenit honoĩfice in itiuẽ pmũ
monstris ĩuentis ut congresẜ tandẽ ⁊ post longñ seũ
collocutis ad ripã fontis exigui ⁊ retĩs umbrã plaeai
secergͣ.in spelũca missus e celo panis una dnohi anp̃
bus hospes paulũ sepeluut in effodiᵈa humo leone
unguib sueto pietatis officõ adiutꝰ ad sũmã qualit
in deẜtis lacitans/ ⁊ in eñi oĩs głiẽ fugitans ut sepul¬
turã ꝙͦ suã uellet absconditã ne qua uel gelidĩ cna¬
rẽ: mũdũ fauoris aura ꝯtinge̾t/ adeo nobilitataet
ghõsus effcus est ut xpus homũculũ siũe egipᵈ  a
tudis latebris abditũ ⁊ ut ip̃iꝰ anachazñ he̾dis atq lis¬
torici sui u̾bis utar alio pene orbe celatu/ affrice hil¬
paine gallie ytalie illirico Ipĩ ecꝭ que urbĩ cãpuoe

Expanded text:
uspiam apparente hominum, se iam solum heremicolam cogitaret, multo vetustiorem atque remotiorem solitudinis incolam alterius, Paulum Thebeum, querere admonitus revelatione nocturna, paruit: quesivit, invenit, horrificis in itinere primum monstris inventis. Ut congressis tandem et post longum silentium collocutis, ad ripam fontis exigui et veteris umbram palme, secretissima in spelunca, missus e celo panis unus duobus Cribus hospes Paulum sepelivit, in effodienda humo leonum unguibus insueto pietatis officio adiutus. Ad summam, qualiter in desertis latitans, et in tantum omnis glorie fugitans ut sepulturam quoque suam vellet absconditam, nequa vel gelidum cinerem mundani favoris aura contingeret, adeo nobilitatus et gloriosus effectus est, ut Cristus homunculum suum egiptiace solitudinis latebris abditum, et, ut ipsius Athanasii heredis atque historici sui verbis utar, «alio pene orbe celatum, Africe, Hispanie, Gallie, Italie, Illirico, ipsi etiam que urbium caput est
Abbreviated transcription (Latin):
et ¶ flõs ꝓpħas in xodẽ monte carmeli deo iudice fit¬
sico teste suꝑatos in torrente cyson ppłõ fauente mataͭ
qm̃i ob cam̃ irate i gniir ni̾mis ac fuõri cedens cũ defu
latebrã petiiss sub umbra Iumperi ꝯsopitũ exatautt
angelus ⁊ ut manducae̾t admonuit nõmagm p̃cii abũ
yt agius e celo descend suꝑ qnquagenanos e geesde petur
rats ut susso amne tactu pallii ioẽdanẽ sicto ꝓede ꝓ erar¬
Aatrus du het ageret nempe in solitudiue unde pandoe ad
ihibus totioem q isgipo ex̾citib ne ꝓuent siti apleto silũ

Expanded text:
etas, in eodem monte Carmeli Deo iudice sacrificio teste superatos, in torrente Cyson populo favente mactavit? Quam ob causam irate regine minis ac furori cedens, cum deserti latebram petiisset, sub umbra iuniperi consopitum excitavit angelus, et ut manducaret admonuit, non magni precii cibum ut ignis e celo descendat super quinquagenarios regios, et paretur statim; ut, scisso amne tactu pallii, Iordanem sicco pede pertranHelias dum hec ageret? Profecto in solitudine, unde tandem ad regibus totidemque regiis exercitibus, ne perirent siti, repleto sine
Abbreviated transcription (Latin):
b̾naculis inq qualłib collocutõ dm̃ meruit᷑ ⁊ ꝓmissa illi
magnisica que iugitor in nõb̃ ext̃mis utinã nõ psaili
hãbus iupleñ Idem non in aula cortinis ab   ssime
iullio in stitia crispantib s in sõlo herbido ⁊ agresa
ucꝙ genestõs textus hab in qualle ut Iosephꝰ ad Plie
mambre sedebat qũ dignꝰ est habicꝯ dei angelos sla

Expanded text:
tabernaculis inque convallibus collocutorem Deum meruit et promissa illa tabernaculis inque convallibus collocutorem Deum meruit et promissa illa magnifica, que iugiter in nobis, extremis utinamque non pessimis hominum, implentur. Idem non in aula cortinis obsita et villis instrata crispantibus, sed in solo herbido et agresti, utque Geneseos textus habet in convalle, ut Iosephus ad Ilicem Mambre sedebat, quando dignus est habitus Dei angelos ha
Abbreviated transcription (Latin):
peetditis ut fic dica atq sepositis ⁊ reliquis silentio
araitis quo tqt᷑ se id genꝰ quib sola homꝰ cełu fuit
in t̾ris que copiosa et amena ⁊ uai̾a ac penetrabilis
arqr iguea lao est Et que p̃ciost me  filũ hño ac mas¬
nĩs texta ingeniis nã parit̾ acq arte delect  liquot
exempla miꝰ trita ꝑ fecretiores st̾ptutaꝵ ⁊bessus spar¬
sa recolligani
Tut a pomis ordiar adam publicꝰ ille pareus
gno hũani ꝙͣ diu solus fuit nemo felicior
mox ut comieetꝰ nemo miseior solus stecit co-¬
nitati ruit solus bt̃ẽ ciuis prĩe/ comitatꝰ infr̾licis exi¬
lii peregtinꝰ solus in requie ⁊ gaudio / comitatꝰ in la¬
borib ⁊ dolorib multis/ deau solus ĩmortal fuit Iunge
ẜciã mortalis effici᷑ Ian tũc clarũ ⁊ iusigne p̃sagiũ
quid de sotietate feminea sperar᷑ postr̾itas debe̾t S
ne in lume hereã magnꝰ ille mlt̾aꝵq gentũe patr̃
abraam Non in palatĩis iut̾q delicias urbanas  m ci

Expanded text:
preteritis, ut sic dicam, atque sepositis et reliquis silentio obrutis, quotquot sunt id genus, quibus sola heremus celum fuit in terris — que copiosa et amena et varia et penetrabilis atque ignea lectio est et que, preciose materie filum habens ac magnis texta ingeniis, natura pariter atque arte delectet —, aliquot exempla minus trita, per secretiores scripturarum recessus sparsa, recolligam. 2 Et ut a primis ordiar, Adam, publicus ille parens generis humani, quandiu solus fuit, nemo felicior; mox ut comitatus, nemo miserior: solus stetit, comitatus ruit; solus beate civis patrie, comitatus infelicis exilii peregrinus; solus in requie et gaudio, comitatus in laboribus et doloribus multis; denique solus immortalis fuerat, iunge sotiam, mortalis efficitur. Iam tunc clarum et insigne presagium, quid de societate feminea sperare posteritas deberet. Sed ne in limine heream, magnus ille multarumque gentium pater Abraham, non in palatiis interque delitias urbanas, sed in
Abbreviated transcription (Latin):
possessiones sibi p̃ripiens xp̃o dedit. Ita sibi pͣtũ licutes
manapiã plemissimaq om̃i urbe solitudnũ fecit ut ubi
auos attauos q suos / creber obse queñ popali ꝯaursus
ornauilat Illic ipse suo dño solus obseque̾tr et si
sume illũ splendor eductũ latebris magno cuiatũ in
pelago sũpmaq tandẽ dignitatis arce lotaueit ꝙͣ suũ
ascensũ tum sope alibi tũ suꝑ ezechielez scribens mes¬
ta ꝯmemorõe ꝯqueitur Et quidẽ in ꝙͥ in monasce̾io
positus ualeba et ab ociosis Iiguã restringiꝰ et¬

Expanded text:
possessiones sibi preripiens Cristo dedit? Ita sibi, quantum licuit, possessiones sibi preripiens Cristo dedit? Ita sibi, quantum licuit, in maxima plenissimaque omnium urbe solitudinem fecit, ut ubi avos atavosque suos creber obsequentis populi concursus ornaverat, illic ipse suo Domino solus obsequeretur; etsi fame illum splendor eductum latebris magno curarum in pelago supremaque tandem dignitatis arce locaverit. Quem suum ascensum, cum sepe alibi tum super Ezechielem scribens, mesta commemoratione conqueritur. «Et quidem» inquit «in monasterio positus valebam et ab otiosis linguam restring
Abbreviated transcription (Latin):
pillo artũ ĩuenisci Eũq tibi honorẽ xpũs ephibues
ytiꝑpdet fẽina unã tot uior ac fẽinaꝵ muilib ꝓeꝵ.¬
osse et decretũ seu ꝑmissũ suppliciũ disculisse oide̾tur
siquids mox ut prĩa et tbus huãuis ep cesseras urbez
sorids nauptio illa barbasca et horrrenda uastatio
heruta est Dingens et pio nlier insiguis exilio. et
uescio quiden an tali uita an morte felitior mlto cͦte
clisior iates solicaio in puluiꝰ ꝙ̃ si rome carens hiis
menctis manib titulis inscilpto sepulchro marmoreo
iacuesses mltoq ibi gloriosius edes xpr̃i tius mamibus
diu fateor me tue x̾tutis admiracõ in hoc ẜmoue de¬
tinut / et iam satis mlc̃a de fom̃s deꝙ tñsmarinis
iebus ad uiros et ad prĩam redeat scilus
uid ergo gregorius hic ñ rõne sedis magnꝰ
antistes/ nõne magnificas ac firquẽn et
uiuos in solicaĩa templa qu̾tit/ antiquas q

Expanded text:
enisti. Eumque tibi honorem Cristus exhibuit, enisti. Eumque tibi honorem Cristus exhibuit, ut propter feminam unam tot virorum ac feminarum milibus pepercisse, et decretum seu promissum supplicium distulisse videretur. Siquidem mox ut patria et rebus humanis excesseras, urbem Romam irruptio illa barbarica et horrenda vastatio consecuta est. O ingens et pio mulier insignis exilio, et nescio quidem an tali vita an morte felicior! multo certe clarior iaces solitario in pulvere, quam si Rome, carens his meritis, inanibus titulis insculpto sepulcro marmoreo iacuisses; multoque ibi gloriosius edes Cristi tuis manibusdiu, fateor, me tue virtutis admiratio in hoc sermone detinuit, et iam satis multa de feminis deque transmarinis rebus; ad viros et ad patriam redeat stilus. 6 Quid ergo Gregorius hic noster Romane sedis magnus antistes? nonne magnificas ac frequentes domos in solitaria templa convertit, antiquasque
Abbreviated transcription (Latin):
atq affricã possideb tam late se fortuã nuliebris exani¬
seculo q rnũtians ip̃m ut ita dicã purꝓurrũ uite
florez ⁊ p̃clarũ ꝯiugiũ et tantas diuitias ac delitias
neglexiss quaꝵ scas cogitatõnes adiutas celitꝰ uel
tis possessionib r̾dactũ chesaurũq suũ dem̃ oportuno
tꝑe disꝑsit deditq pauꝑib ut si paululũ disculisset
ad allarici mana allico Romã ytaliãq rastantis uen¬
tuꝵ om̃e fuĩt ꝙͦ illa iam tũt in meliores usus mag¬
nis opũ ponde̾ib expedita qu̾terrt qĩ seipãs suasq
res p̃reptas lupi faucib xp̃i libers sub mlt̾ipli fenore
Ingire Tu aut̃ felix auus õmib tandẽ ꝙ iter ad celũ pandũt
non fẽmea leuitate transactis et qͣi iam temꝑis tui cursa
aen la borłt agone plausibi᷑ ꝯfũmato uel in tris agendũ
slipess ante duos mẽses ex quo uosohiuã ⁊ eduerae relida¬
lo os moͣsterio fiez rorũ transea tm̃ et btm̃ uite lauda

Expanded text:
atque Africam possidebat tam late se fortuna muliebris extenseculoque renuntians, ipsum ut ita dicam purpureum vite florem, et preclarum coniugium, et tantas divitias ac delitias neglexisset. Quarum sanctas intentiones adiutas celitus veltis possessionibus redactum thesaurumque suum omnem oportuno tempore dispersit deditque pauperibus, ut, si paululum distulisset, ad Alarici manus ilico Romam Italiamque vastantis venturum omne fuerit quod illa iam tunc in meliores usus magnis opum ponderibus expedita converterat, quasi seipsam suasque res prereptas lupi faucibus, Cristo libens sub multiplici fenore largiretur. Tu autem felix anus, omnibus tandem, que iter ad celum pandunt, non feminea levitate transactis, et quasi iam temporis tui cursu ac laborum agone plausibiliter consumato nil in terris agendum superesset, ante duos menses ex quo Ierosolimam redieras, relicto ibi monasterio, finem rerum transeuntium et beatum vite lauda
Abbreviated transcription (Latin):
et ille sanctissimꝰ atq oĩ dĩno fauore dignissi  ent
fui̾t tante dedientie ut dũ dei iussis obsequi. pnige¬
nito filio non ꝑcẽt ut reliqͣ laudũ eius felea eq
dicendi cempꝰ forte aliud ale̾q locus oportũo q di¬
bitur Ex quib oĩb mĩnme mirũ fit si talem uia
arctius est amplexa dinitas/ Illud magnũ ꝙ suo mͫ¬
to ancilla eius egiptia fugiens ab angelo rlocata. Et
itm in extͣmis posita acq desꝑans rur sus ab ange.¬
lo recreata est ⁊ ut ad ꝓpositũ spectet altoꝵ iuxta
fontẽ aque alt̾ subter unã arborẽ utrũq c̾te in sołi¬
tudine gestũ est ut ne id mirũ sit infancẽ suũ quẽ
fuge comitẽ gestab in solitudinr ẜuatũ celestisꝙ
beneficii memore ⁊ ip̃m pꝰ solitariũ euasisse
uid hic pr̃e satis ysaac qñ sibi de cha lon¬
ginqͣ fecũda uxor aduecta est / ꝙ putas a¬
gebat/ erat forsam in foro ꝑorab causas eo.¬
ceb iuditia / enieb ad aut uendeb. dabat mutuũ al

Expanded text:
te sanctissimus atque omni divino favore dignissimus vir fuit, tante obedientie ut, dum Dei iussis obsequitur, unigenito filio non parceret, ut reliqua laudum eius sileam, de quibus dicendi tempus forte aliud, alterque locus oportunior dabitur. Ex quibus omnibus minime mirum sit, si talem virum arctius est amplexa divinitas. Illud magnum, quod suo merito ancilla eius egiptia fugiens ab angelo revocata et, iterum in extremis posita atque desperans, rursus ab angelo recreata est. Et ut ad propositum spectet, alterum iuxta fontem aque, alterum subter unam arborem, utrunque certe in solitudine gestum est, ut ne id mirum sit infantem suum, quem fuge comitem gestabat, in solitudine servatum celestisque beneficii memorem, et ipsum post solitarium evasisse. Quid hoc patre satus Isaac? quando sibi de terra longinqua fecunda uxor advecta est, quid putas agebat? erat forsan in foro, perorabat causas, exercebat iudicia, emebat aliquid aut vendebat, dabat mutuum vel
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯgroꝵ confiuentib cidio afftus ⁊ meturns ue tanta iłi¬
lo elibrtrto aut soꝵ sibi manis għe̾ aut aliciuꝰ eridis
et fasse cuuꝰ piaz de se opinionis mã eẽ poss dñ pauas
gitaus uox e ad eũ de celo facta est/ que nã yõ uox illa
forsitan fuge solicudinẽ/ urbes cole locus ħ tedii ille gau¬
dii locus et quietis/ alexandriã pete in ꝑr̃ĩam tuã re¬
di ⁊ non potius illa uox fuit si quiesti cupis anchomũ
uide nũt ad inteu̾s deẜtũ/ Cui mox obtemꝑans ob¬
laco dinitꝰ uiaꝵ duce profectus ẽ ut in defto manẽs
2 semp in atie armatꝰ oñĩs demonũ uicit insultus
spiritalib bellis uictor / tot ĩuisibiliũ hosciũ ex̾citib

Expanded text:
uens ne tanta illa celebritas aut sibi inanis glorie, aut alicui erroris et false cuiuspiam de se opinionis materia esse posset, dugitans, vox ad eum de celo facta est. Quenam vero vox? Illa forsitan: «Fuge solitudinem, urbes cole; locus hic tedii, ille gaudii locus et quietis; Alexandriam pete, in patriam tuam redi»? Et non potius illa vox fuit: «Si quiescere cupis, Antoni, vade nunc ad interius desertum»? Cui mox obtemperans, oblato divinitus viarum duce, profectus est. Ut in deserto manens, et semper in acie armatus, omnes demonum vicit insultus;spiritalibus bellis victor, tot invisibilium hostium exerci
Abbreviated transcription (Latin):
gã qualiꝰ moyses quidã ethiops a latrone sc̃ũs est xp̃¬
pbr̃ Politaius xpĩ ẜuus / qualtꝰ arsenius e senatorẽ
gloĩoso maximꝰ ⁊ xp̃i amator ⁊ fuim ꝯtemptor ouase¬
rit ad ꝙ̃ est illa uox celestis fuge hoĩes ⁊ saluabeis
et illa Orseni fuge tace et ꝯquieste Qualiꝰ pau¬
Iꝯ simplex cognonie nactꝰ ex morib dũ quitlĩ fu¬
siens uxoris adulteꝰ solicudinẽ petiiss in cantã fomi¬
quẽ ad re pelli non posse anchoniꝰ fate̾cut Ille de
obseso pectore pũssima quedã et efficicᵘᵒ. p̃ce depeillt
rion eo ponã qͣs temptacões corꝑis ata am̃ sob tr ui

Expanded text:
ngam qualiter Moyses quidam Ethiops de latrone factus est prengam qualiter Moyses quidam Ethiops de latrone factus est presbiter, solitarius Cristi servus. Qualiter Arsenius e senatore glorioso maximus et Cristi amator et suimet contemptor evaserit. Ad quem est illa vox celestis: «Fuge homines et salvaberis»; et illa: «Arseni, fuge, tace, et quiesce». Qualiter Paulus Simplex, cognomen nactus ex moribus, dum convictum fugiens uxoris adultere, solitudinem petiisset, in tantam famiquem a se pelli non posse Antonius fateretur, ille de obsesso pectore purissima quidem et efficacissima prece depelleret. Non exponam quas tentationes corporis atque animi solitarii
Abbreviated transcription (Latin):
bicior qui et iẽ de ritio prm̃ scripselit s alio quodan
modo nam tã plãmandis deuocõe aniis ꝙͣ notaie ioa
scudens Non dicam qua in spelũca sexagita amiosꝰ
latuit dorotheus Ut patꝰ amon quige dimissa. quẽ se¬
cũ ꝯtĩnenͣ un xinali diu upoeat ssolus ⁊ eliqũ uite ten¬
pus in deẜto uitre montis habitans nouissine dee
deo aĩa rddidit qm̃ comitantib ⁊ gaudentib angelis ae
celũ eunte tredecĩ inde dieꝵ spatio semotꝰ anthomꝰ u
dit. Non referain qualez eodem in monte duxeit aut
eius unus ex mltis Amoniꝰ ꝙ̃ dũ scudiũ ac notitiã
uaret᷑. autem sibi p̾secuit sic saltem pontificõ fltuꝰ
in habilio cũ nit ea quid̾ arte ꝓfia̾t minati urgena¬
b si ꝑscacͣtit linguã si ꝓpt̾ꝰ quã ea sibi importiũtas i.¬
eret abscisurũ Non loquar felices solicudiẽs uaiusꝙ
macharii in quib ĩabiliũ patratores oꝑm alt ad nõ¬
nagesimũ altꝰ ad centesmũd uite annũ ꝑuenit Nlon atti¬

Expanded text:
e de vitis patrum scripserat, sed alio quodam modo, non tam inflammandis devotione animis quam notitie rerum studens. Non dicam qua in spelunca sexaginta annos latuit Dorotheus; ut pater Amon, coniuge dimissa que secum continentia virginali diu vixerat, solus reliquum vite tempus in deserto Nitrie montis habitans, novissime felicem Deo animam reddidit, quam, comitantibus et gaudentibus angelis, ad celum euntem tredecim inde dierum spatio semotus Antonius vidit. Non referam qualem eodem in monte vitam duxerit, aut eius, unus ex multis, Amonius, quem dum studium ac notitia lvaretur, aurem sibi presecuit, sic saltem pontificio futurus inhabilis, cum nec ea quidem arte proficeret, minatus urgentibus, si perstarent, linguam se propter quam ea sibi importunitas fieret abscissurum. Non loquar felices solitudines utriusque Macharii, in quibus mirabilium patratores operum, alter ad nonagesimum, alter ad centesimum vite annum venit. Non atti
Abbreviated transcription (Latin):
opĩ incursu / infruitaq mlt̾itudine atq aliquot infaus¬
tis ꝯgressib exclitꝰ cũ preliũ det̾ctae̾t et in eo sta¬
tu nõ ꝑ int̾nũtios s pñs ip̃e uirũ dei pro ꝯsilio adiis
ad spem c̾te uictorie erectꝰ prefixa etꝭ pugne die
ꝓq ⁊ uictor hosales predas ageret ⁊ suori res prep¬
tas ab hoste reuehet/ ⁊ Imꝑacoĩs sui grram me̾retur
Iuit iam secutꝰ pugnauit scrauit hoste spolia recu¬
lit giam est adoptus Cui uiro tam sc̃o tamq uenturi¬
p̾stio si quid de pñtib et reꝑtis credi᷑ accipe ꝙ̃ ħ idẽ
de solitudine senẜit Ne ꝙ inꝙͣ me ꝓposito fauentez
ĩmutasse quisꝙͣ credat ip̃a eiꝰ u̾be̾a subsopsi/ ab hiis
relata qui ex ore loquẽtis acceꝑant/ ultũ inꝙ pro¬
dest secretior habitacõ ⁊ solitaĩa ꝯu̾sacõ ⁊ itm ad ef¬

Expanded text:
opum incursu infinitaque multitudine atque aliquot infaustis congressibus exterritus, cum prelium detrectaret et in eo statu non per internuntios, sed presens ipse virum Dei pro consilio adiisset, ad spem certe victorie erectus, prefixa etiam pugne die, quodque et victor hostiles predas ageret, et suorum res prereptas ab hoste reveheret, et imperatoris sui gratiam mereretur, ivit iam securus, pugnavit, stravit hostem, spolia retulit, gentibus et expertis creditur, accipe quid hic idem de solitudine senserit: nequid enim me proposito faventem immutasse quisquam credat, ipsa eius verba subscripsi, ab his relata qui ex ore loquentis acceperant. «Multum» inquit «prodest secretior habitatio et solitaria conversatio». E
Abbreviated transcription (Latin):
turbas in politudinẽ trapit / helpedius qua can̾tate sera¬
pion bis se hom̃i ẜuũ effecit ut dños suos ꝑcã ẜuitio li¬
biaret Nion narrabo pietatẽ dyacon efsitn pioris cõ¬
fantia fudores adolii mĩa Innocẽtii scui̾tatẽ euagrii
iduseria at labores Non sautabor q̃ in solitudine mal¬
cus ilitis dñi grege pauit/ quo in spectu sinlãta cũ
quige latuit et lemna pro trepidis dec̾tante fiuoiẽ heri
psequeñ euaset/ Non oñda qua Iohẽs egiptiꝰ u̾tute

Expanded text:
turbas in solitudinem traxit Helpidius; qua caritate Serapion bis se hominum servum fecit, ut dominos suos peccati servitio liberaret. Non narrabo pietatem dyaconi Effren, Pioris constantiam, sudores Adolii, misericordem Innocentii severitatem, Evagrii industriam ac labores; non scrutabor qua in solitudine Malcus immitis domini gregem pavit, quo in specu simulata cum coniuge latuit et, leena pro trepidis decertante, furorem heri persequentis evasit. Non ostendam qua Iohannes Egitius virtute
Abbreviated transcription (Latin):
Encio camẽ adhuc aͥd deesse / et uideo nũt
etiã quid exspectes rem suapte uaͣ ualidas
exemplis armari longa ẽ histoĩa qui phi
aut poete quo sese altius attollelit p̾ͥmũ
pede in folicudine pofuerũt ⁊lam de sc̃is
⁊ pulgatior et longior qui urbes sponca¬
neo dampnãtes exilio sacra sui pñtia solitudinẽ illustrãt
de quib si exactius loqui uelim nõ possũ nõ inculcare
notissima Etem̃ hac in ꝑte quid incognicũ est cibi allid
ne exspectaueris ut cranssorba tibi quas uocant pemn ũ

Expanded text:
entio tamen adhuc aliquid deesse, et video nunc etiam quid expectes: rem suapte natura validam exemplis armari. Longa est historia qui philosophi aut poete, quo se se altius attollerent, primum pedem in solitudine posuerunt; nam de sanctis et vulgatior et notior et longior, qui urbes spontaneo damnantes exilio, sacra sui presentia solitudinem illustrarunt. De quibus, si exactius loqui velim, non possum non inculcare notissima; etenim hac in parte quid incognitum est tibi? Illud ne expectaveris, ut transcribam tibi, quas voc
Abbreviated transcription (Latin):
dendũ prebebat ⁊ lon desc̾bam hĩtacłi hebe mochi
are ꝯctis m̾abilius ut deẜtũ horrendũ ut solitudo ras¬
tissima ⁊ nuillis eq̃nda ẜmõib ut spelũta sciupea u
asper ad illas ⁊ angustus trames/ quiq uel saspense
pedes ledet uel intentos adeũtiũ oculos siustaretis
ut ellet corpe tremulꝰ s aĩo constans senex ex tentũ
⁊ decẽ amis quos hẽbat etatis totos soptuag mai
cai̾e uite igt̃ eẽ potue̾it qui tm̃ in eo scudio tamp̃
contimiũ tempꝰ exegiss Cũ nr̃i hoĩes ambitõ et aual¬
tie studiũ ne dicã popinas urbiũ ac tab̾nas et lipa¬
naria reliquisse uel triduo grande suppliciũ opinene᷑
Non in mediũ titihã entichianũ illũ cͣ olmpũ bichi¬
ue degente celesci grã et t̾rem prĩapio amici ͣ insig

Expanded text:
videndum prebebat». Non describam habitaculum Helie monachi, prope cuntis mirabilius, ut desertum horrendum, ut solitudo vastissima et nullis equanda sermonibus, ut spelunca scrupea, ut asper ad illam et angustus trames, quique vel suspensos pedes lederet, vel intentos adeuntium oculos frustraretur, ut illic corpore tremulus, sed animo constans, senex ex centum ac decem annis quos habebat etatis, totos septuaginta  in eo studio tamque continuum tempus exegisset, cum nostri homines ambitionem et avaritie studium, ne dicam popinas urbium ac tabernas et lupanaria, reliquisse vel triduo grande supplicium opinentur. Non in medium traham Eutichianum illum, circa Olimpum Bithinie degentem, et celesti gratia et terrena principis amicitia ins
Abbreviated transcription (Latin):
exꝑtem et mendatii iusciũ ⁊ tginta ãnoꝵ iugi saẽ.¬
çio in sũma om̃i fere irãrũ erudicõe mi̾abile ⁊lon
solitudine ab ditus nec sic latuit mi̾atulo ꝵ fuhtã
candẽ ꝓditus Non bẽiamin senẽ ꝓdropacũ morbo
clarũ et cũ inteĩ egrotantes sibi adductos exmne
cutaret de sua enormi licet egritudiẽ nõ auantẽ solã¬
temq alios atq orantẽ ut pro aĩa orarẽt sua non ꝓ
corꝑe addito illo u̾bo mẽorabili corꝰ enĩ hc aieb et dũ

Expanded text:
et mendacii inscium, et triginta annorum iugi silentio in summa omnium fere literarum eruditione mirabilem; non n intima solitudine abditus, nec sic latuit, miraculorum fulgore tandem proditus; non Beniamin senem ydropicum, morbo clarum, et cum interim egrotantes sibi adductos eximie curaret, de sua enormi licet egritudine non curantem, solantemque alios atque orantem ut pro anima orarent sua non pro corpore; addito verbo
Abbreviated transcription (Latin):
uies agitur/ Cum isci int̾i delicati urbani intꝰ uina et
dpulas nicꝰ rosas ⁊ unguẽta int̾ cantꝰ ⁊ spectacula ba¬
cho madidi / sompno maraidi i h fessi undiq tedio sinul
uluptib diffluentes/ diem unĩ ãno iuidicent. longo
ro ipi paucas horas possent sine m̃mure fastidioꝙ t̃.¬
Actenꝰ hec que pro tomꝑe cꝯ penuĩa michi est
ingens partĩ uisa uel audita ꝯmenũ ꝑtĩ ex uiẜ
auditisq quitio ⁊ de altiorib quidẽ ut picõr tre¬
pĩde de ꝯ̃ibus ut exꝑtus audatius ꝙ iͣ ꝯu̾sacõ ħ ⁊ lib
iã tande fͥmis esto si unũ addideo solire ꝑu̾tiaꝵi pre¬
sides ⁊ cõres q uribuũ ubi p̾mũ ẜines sue dicõnis ingressi
sũt edicto denũtiare maleficiis ut abfiscant qui mos
ad anciqua respicimꝰ / aliqũ uetustior ea confuretudo
est / qua oportuẽ ad modũ fertur clai̾ssimꝰ ille dux in

Expanded text:
dies agitur. Cum isti interim delicati urbani, inter vina et dies agitur. Cum isti interim delicati urbani, inter vina et epulas, inter rosas et unguenta, inter cantus et spectacula, bacho madidi, somno marcidi, rerum fessi, undique tedio simul et voluptatibus defluentes, diem unum anno iudicent longiorem, et vix paucas horas possint sine murmure fastidioque traHactenus hec que pro tempore, cuius michi penuria ingens, partim visa vel audita commemini, partim ex visis auditisque conicio, et de altioribus quidem ut peccator trepide, de comunibus ut expertus audacius; quod michi unum addidero: solere provinciarum presides rectoresque urbium, ubi primum fines sue ditionis ingressi sunt, edicto denuntiare maleficiis ut absistant. Qui mos uanquam, si ad antiqua respicimus, aliquanto vetustior ea consuetudo est, qua oportune admodum usus fertur clarissimus ille dux in
Abbreviated transcription (Latin):
potius fide habet qd enĩ ille pollic᷑ ħ prestat et ca¬
ta ẽ cecitas morͣliũ ut spem qͣm rem ipa capidiꝰ am-¬
plectant᷑᷑ ⁊ louit p̾tea quis hĩtus quis ẜmo qui mo-¬
res q̃ iuuencã q̃ senectã deceant hiis añmn coaptat n ͣ¬
mutõ est / nisi quã etas ipã suase̾it / qui ppe nõ assunt
quos mutai᷑ uelit quib ue ducib insamat. ad nam res-¬
picit hanc ⁊ duce ut parentẽ sequi᷑ a qua nõ ueri¬
silẽ est ut ait uicr̃o cũ cete ꝑtes etatis bñ dest̾pte
suit extmũ actũ tꝙͣ ab inherti poeta eẽ neglectũ
Scio horẽ non dicã ut paulꝰ ẜ horẽ in corꝑe u̾u ⁊
in solitudine ꝯsa ͭ ᵘ̃ agresti uiclu / ⁊ scudiĩs ꝯtentũ suis
Cui ⁊ si mlt̾a desint ad felicẽ uitã hoc nõ epiguũ soli¬
cudinis munꝰ adest ꝙ sue concur sa homi sine tedio
sue ullis augorib totus illi aĩꝰ lete ac tñquille qiͣ unꝰ

Expanded text:
potius fidem habet, quod enim ille pollicetur hic prestat, et tapotius fidem habet, quod enim ille pollicetur hic prestat, et tanta est cecitas mortalium, ut spem quam rem ipsam cupidius amplectantur. Novit preterea quis habitus, quis sermo, qui mores isi quam etas ipsa suaserit, quippe non adsunt quos imitari velit, quibus ve ducibus insaniat: ad naturam respicit, hanc ut ducem ut parentem sequitur, «a qua non verisimile est» ut ait Cicero «cum cetere partes etatis bene descripte sint, extremum actum tanquam ab inerti poeta esse neglectum». Scio hominem, non dicam ut Paulus, sed hominem in corpore verum, et in solitudine constitutum, agrestem vitam, hoc non exiguum solitudinis munus adest; quod sine concursu hominum et sine tedio, sine ullis angoribus, totus illi annus lete ac tranquille quasi unus
Abbreviated transcription (Latin):
añ nos fugiens nũꝙͣ ꝯsecuturos ad sequendũ mcitat ita
int̾im nichil fit eori quo hodie fieri possent solitaĩo cu
quid ageꝰ uelit iã ꝓuisit est cui nõ modo de ꝑtib s deto¬
ta etate semel est ꝯstitutũ. Non dies aut nox longior se¬
pe uõ brĩor est ꝙͣ uellet dũ honestis in reb occupatũ
deforit/ et añ suscepti finẽ oꝑis lux fini᷑ nouit tñ
⁊ diei noctẽ ⁊ nocli diem adde ⁊ ubi res exegeit utra
inferi . alioqͥn utriusq ꝑtitus officia et id om̃ib mod̾
agens ne datũ tempꝰ cui neq scimulos adde̾ uult n
frenũ pot̾ inualtꝰ effluat In hoc om̃e ꝯsiliũ om̃e scit¬
diũ ponit ħ se totis ami u̾ib epatat/ demũ hec illi
curarũ om̃i sũma est / oem̃ molesciã / aem̃ tedii senst̃o di¬
mens hodiernũ diem hodie uiuit / crastinũ si dabitur
cras uicturꝰ Illius intl̾a spe suam rem age nõ omitat
sciens illũ młtos falle solitũ ⁊ mulca mentiri huic

Expanded text:
ante nos fugiens, nunquam consecuturos ad se sequendum incitat. Ita interim nichil fit eorum que hodie fieri possent. Solitario, cui quid agere velit iam provisum est, cui non modo de partibus sed de tota etate semel est constitutum, non dies aut nox longior, sepe vero brevior est quam vellet, dum honestis in rebus occupatum deserit et ante suscepti finem operis lux finitur. Novit tamen et diei noctem et nocti diem addere, et ubi res exegerit utranque miscere, alioquin utriusque partitus officia, et id omnibus modis agens, ne datum tempus, cui neque stimulos addere vult neque frenum potest, inutiliter effluat. In hoc omne consilium omne studium ponit; hic se totis animi viribus excitat; demum hec illi curarum omnium summa est; omnem molestiam, omnem tedii sensum demens, hodiernum diem hodie vivit, crastinum, si dabitur, cras victurus. Illius interea spe suam rem agere non omittit, sciens illum multos fallere solitum et multa mentiri; huic
Abbreviated transcription (Latin):
cipit fic ẽ inꝙ̃ ⁊ ion murto sunĩa fuge młtitudinẽ fuge
paucitatẽ fuge etiã unũ / non hẽo cũ quo te gĩcatũ ee¬
lim ⁊ inde qd̾ iuditiũ hẽo Qudio te tibi cred duã
nil ẽ quo me ult̾uis trudas ad ext̃mã solitudinẽ cor¬
tasci ꝙ iam rescat nisi ut meip̃m fugĩa S et tũc tañ
unũ fugero nõ hẽo cũ quo te ꝯĩtatũ uelim mirũ egrigͣ
hẽo cũ quo te ⁊ fortasse plls s ꝑfecto unũ hr̃o / Osi

Expanded text:
fuge paucitatem, fuge etiam unum; non habeo cum quo te comunicatum velim, et vide quod iudicium habeo: audeo te tibi credere». Durum, nil est quo me ulterius trudas, ad extremam solitudinem coarctasti. Quid iam restat nisi ut me ipsum fugiam, si et tunc tamen unum fugero? «Non habeo cum quo te comunicatum velim». Mirum: ego vero habeo cum qu
Abbreviated transcription (Latin):
ludico Eo taniẽ amiciorẽ ꝙ illa ut c̾minũ mĩnistros
sic r sciutatores h et iudices ħ impũtatis ⁊ latebraꝵ
spe tricit legũ metũ rreuerõtiã honestatis Celm
altea lib̾t̾ate impudennãq pectandi altea fautores
sceleꝵ atq instrũ suppeditat utrũq pesciferũ uerũ
ea ne᷑ puersitas / non solitũdĩs culpa est Quõd ut

Expanded text:
stros sic et scrutatores habet et vindices, hec impunitatis et latebrarum spe reicit legum metum et reverentiam honestatis. Ceterum altera libertatem impudentiamque peccandi, altera fautores scelerum atque instrumenta suppeditat, utrumque pestiferum; verum ea nature perversitas, non solitudinis culpa est. Quod ut
Abbreviated transcription (Latin):
iudicõ non amicoꝵ ꝯsiliis igrndos s emulacõni s aliene
demẽtie scultor q furorib se uoluendos tradũt demd
sciuũ acq aduentitiũ uene̾ant᷑ tociens mutent᷑ o¬
quotꝭ aliquid acctit qd mirent᷑: nullus itaq mutandi
qr uullus muitandi modꝰ Cũcta illis aliena pł sua
õm̃a displicent quidlibet eẽ malut ꝙͣ qdͦ sunt Iaq
unũ hercde nõ ĩmulito si nõ am̃ĩ leuitate s gͣui aliqua
suari rerũ escimacõe ꝯtinget unus apud secietã mtator
aalusdiĩ armitius ridetur s michi crede uicus oĩs arui¬
rerũ symias quo habitu quo sermone quo aĩo dem̃q
q̃ se esse uelit nemo det̾iuinat et ob eam cãm quisq
dissiłis sui est uestigiis senũ deluantiũ ingressa mͥ¬
miũ doalis iuuẽtꝰ magno spũ ad sup̃mũ scalticie a-¬
cumẽ euasit p̾mos sedis ac scdis c̾tiis acq ita dei-

Expanded text:
iudicio, non amicorum consiliis regendos, sed emulatione, sed aliene iudicio, non amicorum consiliis regendos, sed emulatione, sed aliene dementie stultorumque furoribus se volvendos tradunt? Deniqregrinum atque adventitium venerantur, totiens mutentur oquotiens aliquid occurrerit quod mirentur. Nullus itaque mutandi, quia nullus imitandi modus: cunta illis aliena placent, sua omnia displicent, quidlibet esse malint quam quod sunt, idque unum hercle non immerito, si non animi levitate sed gravi aliqua suarum rerum extimatione contingeret. Unus apud Senecam imitator Salustii, Aruntius, ridetur; sed, michi crede, vicus omnis Arunrerum simias. Quo habitu, quo sermone, quo animo, denique quem se esse velit nemo determinat, et ob eam causam quisque dissimilis sui est. Vestigiis senum delirantium ingressa, nimium docilis iuventus magno spiritu ad supremum stultitie cacumen evasit, primos
Abbreviated transcription (Latin):
nus ^benent qͥui nos sequent᷑: et suꝑent se ꝓua eãdẽ¬
uoras caritatez iitanda dicis nos actuũ tenebras ĩ¬
uitamia Inꝙ hoc unũ studiũ ⁊ conat feruens̃ ir am¬
pedi⁊ atq utiuã tam cito boni imitatões si qui stͦ duces
sues equent ꝙͣ cto mali uintũt fuos ꝙͦ ad nos atauet
datũ de onr̃dnis u̾tute ꝯsiliũ pessimo artis abdicanẽto
morũ uitiis applicantes relicta nobͣ a prĩb magno
nemo. potius miror si quid iam ad anĩtre sũma desit
tot in uiũ uudiq coeuutib ingeniĩs tantoq scudio ma¬
maxiã s. res agit᷑ tñ etꝭ in mĩmis fuior iste u̾satur
bñ eiũ hec habituũ acq incessuũ in dies mita funal
ens zona. uude illa musici modulanũs non sine graui dis¬
crimine rli publicaꝵ ut platoni ĩr Postrema unde
ista uel sali uel cotidiani etiã ẜmonis arbramutatio
⁊limirt has odiosas ⁊ mamenas nugas nichil magꝭ ꝙͣ
preceps ⁊ importuã nec suis umꝙͣ ꝯtenta ẜinib ĩuepit

Expanded text:
mus; venient qui nos sequantur et superent, ut una eademborum claritatem imitandam dicis, nos actuum tenebras imitamur, inque hoc unum studium et fervens iui sunt, duces suos equent, quam cito mali vincunt suos! Quod ad nos attinet, datum de orationis virtute consilium pessimo artis additamento morum vitiis applicantes, relicta nobis a patribus magno nemo! Potius mirer siquid iam ad amentie summam desit, tot in unum undique coeuntibus ingeniis tantoque studio maicet res agitur, tamen etiam in minimis furor iste versatur. Unde enim hec habituum atque incessuum in dies mira simul ens zona? Unde illa musici modulaminis, non sine gravi discrimine rerum publicarum ut Platoni videtur, postremo unde ista vel stili, vel quotidiani etiam sermonis tam crebra mutatio? Nimirum has odiosas et inamenas nugas nichil magis quam preceps et importuna nec suis unquam contenta finibus invexit
Abbreviated transcription (Latin):
ex torque uellem posse ẜ non spero/. Et facilius fascor¬
ento sufui ex echui uistrib om̃e cenũ e ꝯctis palũdi¬
biegers posse ꝙ̃ mala ħ hos scelez ardores . has morũ
erdes e urbit̃ centina ubi taliũ pessima inhertũa fe¬
dẽs est Intꝰ quas infelicitꝰ felix licet ingeniũ coalestat
unde felinius sit abesse/  ergo/ ad meũ illud familaaẽ
consilu  recurro ut pestes qͣs fugare nõ possirmꝰ fugiamꝰ
unquam rem unicũ politarie uite portũ ac ꝓfugiũ seo
de quo tã mlt̾̃a disseraui ut iam rẽar ne fascidio tibi sim
ne ue ipsis urbib solitudo tibi loqͣtior uideatur

Expanded text:
extorquereextorquereomne sulphur ex Ethne visceribus, omne cenum e cuntis paludibus egeri posse, quam mala hec, hos scelerum ardores, has morum sordes ex urbium sentina, ubi talium pessima mercium sedes est, inter quas infeliciter felix licet ingenium coalescat, et unde felicius sit abesse. Quid ergo? Ad meum illud familiare consilium recurro, ut pestes, quas fugare non possumus, fugiamus; in quam rem unicum solitarie vite portum ac profugium scio. De quo tam multa disserui, ut iam verear ne fastidio tibi sim, ne ve ipsis urbibus solitudo tibi loquacior videatur