comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
quibꝰ ñ põt nr̃a salus om̃ino subsistere ista decernimꝰ: sed
de his quȩ sine ꝑiculo statꝰ nr̃i uel relaxare possumꝰ uel tene¬
re. ut puta de inremisso rigore ieiunii: de uini siue olei ꝑpe¬
tua abstinentia. de ꝓgressu cellulȩ penitꝰ choibendo. de lectionis
seu meditationis incessabili iugitate: quȩ sine iactura ꝓfessioĩs
ac ꝓpositi nr̃i exerceri cũ libuerit possunt: ⁊ cũ necesse fuerit
in rep̃hensibilit̃ p̃t̃mitti. Ceterũ suꝑ obseruantia illoꝵ prin¬
cipaliũ mandatoꝵ constantissime diffiniendũ ẽ: ac pro his
⁊̃ mors si necesse fuerit non uitanda : ꝓ quibꝰ immobilit̾ ẽ dicen¬
dum. iuraui. ⁊ statui. Quod fieri debet ꝓcustodia caritatis
ꝓqua spernenda sunt uniuersa. ne bonũ tranquillitatis pliꝰ
ꝑfectioq maculet̾. Similit̾q urandũ ẽ ꝓcastimoniȩ puritate.
nec aliud facere nos oportet ꝓfide. ꝓsobrietate. atq iusticia: q̃

Expanded text:
quibus non potest nostra salus omnino subsistere, ista decernimus, sed de his quae sine periculo status nostri uel relaxare possumus uel tenere: ut puta de inremisso rigore ieiunii, de uini siue olei tua abstinentia, de progressu cellulae penitus cohibendo, de lectionis seu meditationis incessabili jugitate, quae sine jactura professionis ac propositi nostri et exerceri cum inreprehensibiliter praetermitti. ceterum super obseruantia lllorum principalium mandatorum constantissime definiendum est ac pro his etiam mors, si necesse fuerit, non uitanda, pro quibus inmobiliter est dicendum: iuraui et statui. quod fieri debet pro custodia caritatis, pro qua spernenda sunt uniuersa, ne bonum tranquillitatis illius perfectioque maculetur. similiterqueiurandum eet pro castimoniae puritate nec aliud nos facere oportet pro fide, pro sobrietate atque iustitia, quae
Abbreviated transcription (Latin):
liud quoq ꝓfanũ tristiciȩ genꝰ ẽ. quod dignũ omemoratione
non fuerat: nisi id a non nullis fr̃ibꝰ scisse uiderem̾ admitti.
Qui cũ tͥstificati fuerint uel irati. ab ipso ⁊̃ ꝑtinacit̾ abstinent cibo:
ita ut quod ⁊̃ dicere absq pudore non possumꝰ: illi qui dũ placidi
sunt refectionẽ cibi usq ad horã sextã uel ut multũ. nonã. negãt
se posse differre: cum fuerint tristicia uel furore suppleti. ieiunia
biduana etiam non sentiant: cantamq inediȩ defectionẽ. iracũ¬
diȩ satietate sustentent. In quo plane sacrilegii crimen
euident̃ incurrunt: ieiunia scilicet quȩ soli deo ꝓ humiliatioẽ
cordis ⁊ pur  gatione uitioꝵ sunt specialit̾ offerenda. ꝓ
diabolico tumore tolerantes: quod tale ẽ. ac si orationes atq
sacrificia non deo s demoni offerant: illamq moysaicã incre¬
pationẽ mereantur audire. Sacrificauert̃ demoniis ⁊ non deo:
diis quos non nouerant

Expanded text:
liud quoque profanum tristitiae genus est, quod dignum conmemoratione non fuerat, nisi id a nonnullis fratribus sciremus admitti, qui cum tristificati fuerint uel irati ab ipso etiam pertinaciter abstinent cibo, ita ut, quod etiam dicere absque pudore non possumus, illi, qui dum placidi sunt refectionem cibi usque ad horam sextam uel ut multum nonam negant se posse differre, cum fuerint tristitia uel furore suppleti, ieiunia etiam biduana non sentiant tantamque inediae defectionem iracundiae satietate sustentent. in quo plane sacrilegii crimen euidenter incurrunt, ieiunia scilicet, quae soli deo pro humiliatione cordis et purgatione uitiorum sunt specialiter offerenda, pro diabolico tumore tolerantes. quod tale est acsi orationes atque sacrificia non deo, sed daemoniis deferant illamque Moysaicam increpationem mereantur audire: sacrificauerunt daemoniis et non deo, dis, quos non nouerant
Abbreviated transcription (Latin):
iniquitates tuas ꝓpt̾ me. ⁊ peccatoꝵ tuoꝵ non recordabor.
⁊ ita funiculis peccatoꝵ suoꝵ quibꝰ unꝰquisq constringitur.
absolutꝰ adño. cũ om̃i grãꝵ actione cantabit. Di rupisti uin¬
cula mea: tͥ sacͥficabo hostiã laudis. sost illã nãq generalem
baptismi grãm. ⁊ illud p̃ciosissimum martirii donũ quod san¬
guinis ablutione conquirit᷑. multi sunt pęnitentię fructꝰ.
ꝑ quos ad expiationẽ cͥminũ ꝑuenit̾. Non enĩ tantũ simpli¬
ci illo penitentiȩ nominȩ salus ȩt̃na reꝑmittit᷑. de qua
apłs petrus penitemini inqͥt ⁊ conuertimini ut deleant᷑ peccata
ur̃a. ⁊ ioħs baptista. uel ipse dñs. penitentiã agite appropinquabit
enim regnũ celoꝵ: s etiã ꝑ caritatis affectũ multitudo peccatoꝵ

Expanded text:
iniquitates tuas propter me, et peccatorum tuorum iam non recordabor. iniquitates tuas propter me, et peccatorum tuorum iam non recordabor. et ita funiculis peccatorum suorum, quibus unusquisque constringitur, absolutus domino cum omni gratiarum actione cantabit: disrupisti uincula mea: tibi sacrificabo hostiam laudis. Post illam namque generalem baptismi gratiam et illud pretiosissimum martyrii donum, quod sanguinis ablutione conquiritur, multi sunt paenitentiae fructus, per quos ad expiationem criminum peruenitur. non enim tantum simplici illo paenitentiae nomine salus aeterna repromittitur, de qua olus Petrus paenitemini, inquit, et conuertimini, ut deleantur peccata uestra, et Iohannes Baptista uel ipse dominus: paenitentiam agite: adpropinquauit enim regnum caelorum, sed etiam per caritatis affectum peccato
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ eũ ad satisfactionis finẽ atq indulgentiȩ merita ꝑuenisse. et
ab admissoꝵ cͥminũ labe purgatũ. Ad quã tam̃ obliuionẽ ñ alias
ꝑuenit᷑: nisi ꝑ oblicterationẽ uicioꝵ. atq affectuũ pͥstinoꝵ. ⁊ ꝑfec¬
tam atq integram cordis puritatẽ. Quã sine dubio nullꝰ eorũ
qui ꝑ ignauiã siue ꝑ contẽptũ uicia sua purgare neglererit asse¬
quit᷑ : nͥ qui gemitꝰ atq suspirii mestã iugitatẽ contimians omẽm
sordiũ pͥstinarũ excoxerit labemt̃ ⁊ uirtute animi atq oꝑe ꝓ
clamauerit ad dñm: delictum meũ tͥ cognitũ feci ⁊ iniusticiam
meam non operui. Et. fuert̃ mͥ lacͥmȩ meȩ panes die ac nocte :
ut consequent̃ mereat᷑ audire. quiescat uox tua a ploratu et
oculi tui a lacrimis: quia ẽ merces oꝑi tuo dic̃ dñs: illud qͦ¬
tuã ⁊ quasi nebulã peccata tuaĩ ⁊ illud iterũ. ego sũ qui deleo

Expanded text:
est eum ad satisfactionis finem atque indulgentiae merita peruenisse et est eum ad satisfactionis finem atque indulgentiae merita peruenisse et ab admissorum criminum labe purgatum. ad quam tamen obliuionem non alias peruenitur nisi per oblitterationem uitiorum atque adfectuum pristino atque integram puritatem. quam sine dubio nullus eorum qui per ignauiam seu contemptum uitia sua purgare neglexerint adsequetur, nisi qui per gemitus atque suspiria maesta iugitate continuans omnem sordium pristinarum excoxerit labem et uirtute animi atque opere prociamarit ad dominum: delictum meum cognitum feci, et iniustitiam meam non operui, et: fuerunt mihi lacrimae meae panis die ac nocte, ut consequenter mereatur audire: quiescat uox tua a ploratu, et oculi tai a lacrimis: quia est merces operi tuo, ait dominus, illud qtua, et iterum: ego sum, ego sum qui deleo
Abbreviated transcription (Latin):
nterrogatio ur̃a ut supͣ dictũ ẽ. ñ de penitentię qualitate. s
de eiꝰ fine ꝓposita ẽ. et de satisfactionis indicio: ad quȩ congrue
ut arbitror consequentq responsum ẽ. Cȩterũ hoc qd de
E
peccatoꝵ recordatione dixistis. utile satis ac necessariũ ẽ: sed
adhuc agentibꝰ penitentiã: ut cũ iugi pectoris sui confessioẽ
ꝓclament. qm̃ iniquitatẽ ineã ego cognosco et peccatũ meũ
contra me ẽ semꝑ: et illud ⁊̃. et cogitabo ꝓpeccato meo. Dũ ergo
agimꝰ penitentiã.⁊ adhuc uitiosoꝵ actuũ recordationẽ patimur.
necessariũ ẽ ut ignẽ conscientiȩ nr̃ȩ. obortus ex confessione
culparũ lacͥmarũ imber extinguat. Cũ uͦ cuiquã in hac hu¬
militate cordis et sp̃c contritione defixo. atq in labore et gemi¬
tu ꝑduranti. horũ recordatio fuerit consopita: et conscien
tiȩ spitia de medullis animȩ grã dĩ miserantis euulsa: certũ

Expanded text:
tra, ut jam supra dictum est, non de poenitentiae qualitate, sed de ejus fine proposita est, et de satisfactionis indicio, ad quam congrue ut arbitror consequenterque responsum est. Caeterum hoc quod de peccatorum recordatione dixistis utile satis ac necessarium est, sed adhuc agentibus poenitentiam, ut cum jugi pectoris sui contusione proclament, Quoniam iniquitatem meam ego agnosco, et peccatum meum contra me est semper ; illud etiam, Et cogitabo pro peccato meo . Dum ergo agimus poenitentiam, et adhuc vitiosorum actuum recordatione mordemur, necessarium est ut ignem conscientiae nostrae obortus ex confessione culpae lacrymarum imber exstinguat; cum vero cuiquam in hac humilitate cordis et spiritus contritione defixo, atque in labore et gemitu perduranti, horum rectiae spina de medullis animae gratia dei miserantis euulsa, certum
Abbreviated transcription (Latin):
urãx ab oculis meis: quiescite agere ꝑuerse: discite benefacere
querite iudiciũ ÷ subuenite opp̃sso: iudicate pupillo: defendite
uiduã. ⁊ uenite ⁊ arguite me dicit dñs. Et si suerint peccata
ur̃a ut coccinũ: uelut nix dealbabunt᷑. Si fuerint rubra qͣsi
uermiculꝰ: uelut lana munda erunt. Int̾dũ ⁊̃ ꝑ int̾cessionẽ
scõꝵ impetrat᷑ uenia delictoꝵ. Qui enĩ scit frẽm suũ peccare pec¬
catũ non ad mortẽ : pet& a d̾o. ⁊ dabit ei ueniã peccanti non ad

Expanded text:
vestrarum ab oculis meis, quiescite agere perverse, discite benefacere, vestrarum ab oculis meis, quiescite agere perverse, discite benefacere, quaerite juduiduam. et uenite, arguite me, dicit dominus: et si fuerint peccata uestra ut coccinum, uelut nix dealbabuntur: si fuerint rubra quasi uermiculus, uelut lana munda erunt. interdum etiam intercessione sanctorum inpetratur uenia delictorum: qui enim scit fratrem suum peccare peccatu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑelemosinarũ fructũ uulneribꝰ nr̃is medela monstrat᷑. quia
sic̃ aqua extinguit ignẽ. ita elemosina extinguit peccatũ. Ita ꝑ
lacrimaꝵ ꝓfusionẽ. conquirit᷑ abolitio delictoꝵ. Lauabo enĩ ꝑ
singulas noctes lectũ meũ: lacͥmis meis stratũ meũ rigabo. Deniq
subiungit. ostendens eas non inanit̃ fuisse ꝓfusas. Discedice ame
om̃s qui oꝑam ini iniquitatem: qm̃ exaudiuit dñs uocẽ fletus
mei. Nec non ꝑcͥminũ confessionẽ. abolitio condonat᷑. Dixi
enĩ. ꝓ nunciabo aduersus me iniusticias meas dño: et cu re¬
misisti impietatẽ peccati mei. Et iterũ. Harra tu in iquitates¬
tuas pͥus ut iustificeris. Per afflictionẽ quoq cordis. ⁊ corꝑis admis¬
sorum scelerũ remissio similit̃ obtinet᷑. Nam uide inquit hu¬
militatẽ meã ⁊ laborẽ meũ: ⁊ dimitte om̃ia peccata mea. Preci¬
pueq ꝑemendationẽ mnorũ. auferte inquit malũ cogitationũ

Expanded text:
a sicut aqua exstinguit ignem, sic eleemosyna exstinguit peccatum. Item per lacrymarum profusionem conquiritur abolitio delictorum, « Lavabo enim per singulas noctes lectum meum, lacrymis stratum meum irrigabo ; » denique subiungit ostendens non inaniter eas fuisse profusas: discedite a me omnes qui operamini iniquitatem: quoniam exaudiuit dominus uocem fletus mei. nec non per criminum confessionem eorum ablutio condonatur: dixi enim: pronuntiabo aduersus me iniustitiam meam domino: et tu remisisti inpietatem cordis mei, et iterum: tuas prius, ut justificeris . » Per afflictionem quoque cordis et corporis admissorum scelerum remissio similiter obtinetur. Nam « vide, inquit, humilitatem meam et laborem meum et remitte omnia peccata mea ; » praecipueque per emendationem morum: « Auferte, inquit, malum cogitationum
Abbreviated transcription (Latin):
inde ꝑfectionis culmen ꝑtingere cupienti. ñ magni ꝓderit
ad finẽ penitentię ꝑuenisse: idest ab illicitis temperare:
nͥ ⁊̃ in illis uirtutibꝰ indefesso cursu semet ipsum extenderit.
quibꝰ ad satisfactionis indicia ꝑuenit᷑. Nec enĩ a fetidissimis¬
cͥminũ sordibꝰ quȩ ab horret dñs. quẽquã abstinuisse suffi¬
ciet: nisi etiã bonã uirtutũ fraglantiam qua dñs delecta¬
tur. puritate cordis et apłicȩ caritatis ꝑfectione possederit.
uc usq abbas pinophius de satisfactionis indicio ac penitentiȩ
fine disseruit. Qui licet ut in eiꝰ cȩ nobio residere mallemꝰ.
sollicite p̃caretur: tamen fama scithioticȩ solitudinis in

Expanded text:
inde perfectionis culmen pertingere cupienti non magne proderit inde perfectionis culmen pertingere cupienti non magne proderit ad finem paenitentiae peruenisse, id est ab inlicitis temperare, nisi etiam in illis uirtutibus indefesso cursu semet ipsum semper extenderit, quibus ad satisfactionis indicia \'peruenitur. nec enim a faetidis criminum sordibus quae abhorret dominus quemquam abstinuisse sufficiet, nisi etiam illam bonam uirtutum fragrantiam, qua dominus delectatur, puritate cordis et apostolicae caritatis perfectione possederit. Hac usque abbas Pinufius de satisfactionis indicio ac paenitentiae fine disseruit. qui licet ut in eius coenobio residere mallemus sollicito precaretur affectu, tamen fama Scitioticae solitudinis in
Abbreviated transcription (Latin):
rantiã. aut ꝑ obliuionẽ. aut ꝑ cogitationẽ. aut ꝑ sermonem.
aut ꝑ obreptionẽ. aut ꝑ necessitatẽ. aut ꝑ fragilitatẽ carnis.¬
singulis diebꝰ uel inuiti uel uolentes frequent̃ incurrimꝰ: pro
dulgentiã. dicens. Delicta quis incelligit: Ab occultis meis
munda me: ⁊ ab alienis parce seruo tuo. Et apłs. Non en im
quod uolo. hoc ago bonũ: sed quod nolo malũ hoc ago. Et pro
quibꝰ idem etiam heiulans ꝓclamabat. Infelix ego homo: quis
me liberabit de corꝑe mortis huiꝰ: Tanta enĩ in his facilita¬
te canquã lege naturali ꝓlabimur: ut quantalibet circum¬
scriptione atq custodia caueant᷑. non possint ad plenũ ista ui¬
tari. Deistiᷤᷤ siquidẽ : unꝰ discipuloꝵ quẽ diligebat iħc abrup¬
ta diffinitione ꝓnuntiat dicens. Si dixerimꝰ quia peccatũ
ñ habemꝰ: ipsi nos seducimꝰ. et uerbũ eiꝰ nonẽ in nobis. Pro¬

Expanded text:
rantiam, ant per obliuionem, aut per cogitationem, aut per sermonem, rantiam, ant per obliuionem, aut per cogitationem, aut per sermonem, aut per obreptionem, aut per necessitatem, aut per fragilitatem carnissingulis diebus uel inuiti uel uolentes frequenter incurrimus, pro iam deprecatur dicens: delicta quis intellegit? ab occultis meis munda me: et ab alienis parce seruo tuo, et apostolus: non enim quod uolo facio bonum, sed quod nolo malum, hoc ago, et pro quibus idem etiam heiulans proclamauit: infelix ego homo: quis me liberabit de corpore mortis huius? tanta enim in his facilitate tamquam naturali lege prolabimur, ut, quantalibet circumspectione atque custodia oaueantur, non possint ad plenum ista uitari. de istis siquidem unus discipulorum, quem diligebat Iesus, abrupta definitione pronuntiat dicens: si dixerimus quia peccatum non habemus, ipsi nos seducimus et uerbum eius non est in nobis. pro
Abbreviated transcription (Latin):
tet aspectum : aut certe si ꝑ habundantiã uini epularũq
ẽ nimietatẽ succensus. illicientiũ ciboꝵ crapulã summa
tus incurrit: materiã auariciȩ illectricẽ suȩ deceptionis ab
scidat: uel si adiracundiȩ uicium suꝑbiȩ passione ꝓpellitur. ⁊¬
ar rogantiȩ ipsius fomitẽ sũma humilitatis uircute conuel
lat: ⁊ ita. ut unũ quodq peccatũ possit ex tingui ÷ causa atq
occasio ꝑ quã uel obquã admissum ẽ. debet pͥmitꝰ amputari.
sto enĩ curationũ remedio: ad obliuionẽ admissoꝵ quoq cͥmi-¬
num sine dubio ꝑuenitur. Uerũ ista p̃dictȩ obliuionis
lege moysaica dampnant᷑: quoꝵ sicut ꝑ conuersationẽ bonã
abiciunt᷑ uel consumunt᷑ affectꝰ: ita etiã penitentia accip̃
finẽ. Ceterũ ab istis minutis in quibꝰ septies iustus cadit ut
scͥptũ ẽ ⁊ resurgit: nũquã deerit penitudo. Aut enĩ ꝑ igno¬

Expanded text:
tet aspectum, aut certe si per abundantiam uini epularumque tet aspectum, aut certe si per abundantiam uini epularumque est nimietatem succensus, inlicientium ciborum crapulam summa tus incurrit, materiam auaritiscindat. Si in iracundiae vitium superbiae passione propellitur, arrogantilat. et ita ut unumquodque peccatum possit extingui, causa atque occasio per quam uel ob quam admissum est debet primitus amputari. isto enim curationum remedio ad obliuionem quoque admissorum criminum sine dubio peruenitur. Verum ista praedictae obliuionis lege damnantur, quorum sicut per conuersationem bonam abiciuntur uel consumuntur adfectus, ita etiam paenitentia accipit finem. ceterum ab istis minutis, in quibus septies iustus cadit ut scriptum est et resurgit, numquam deerit paenitudo. aut enim per igno
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ uiȩ quȩ uident᷑ apud homines recte : nouissima autem
earum uenient inꝓfundum inferni. Qua ꝓpt̾ studendũ ẽ
nobis. ut uirtutũ potiꝰ appetitu et desiderio regni cȩloꝵ.
quã noriis uitioꝵ recordationibꝰ nosmet ipsos ad conpunc¬
tionẽ laudabilẽ ꝓuocemꝰ: quia necesse ẽ tamdiu quẽpiam pes¬
uel eiꝰ cȩnũ cõmouere uoluerit. Nouerimꝰ aut̃ nos ut sepe
diximꝰ. tũ demũ ꝓp̃teritis satiffecisse peccatis: cũ ipsi motus
atq affectus ꝑ quos penitenda cõmisimꝰ. fuerint de nr̃is cordibꝰ
amputati. Quod tam̃ nullus optinere posse se credit: qui non
prius ipsas causas atq materias ꝓ quibꝰ in illa collapsus est
crimina. omi sp̃c sui feruore succiderit: ut uerbi gr̃ã. si in
fornicationẽ uel adulterium ꝑnitiosa feminarũ familia¬
ritate collapsus est. sũma festinatione etiã ipsũ earũ deui¬

Expanded text:
enim viae quae videntur hominibus rectae, novissima autem enim viae quae videntur hominibus rectae, novissima autem earum venient in profundum inferni . Quapropter studendum est nobis est, ut uirtutum potius adpetitu et desiderio regni caelorum quam noxiis uitiorum recordationibus nosmet ipsos ad conpunctionem laudabilem prouocemus, quia necesse est tamdiu quempiam pesnum eius uoluerit commouere. Nouerimus autem nos, ut saepe diximus, tunc demum pro praeteritis satisfecisse peccatis, cum ipsi motus atque adfectus, per quos paenitenda conmisimas, fuerint de nostris cordibus amputati. quod tamen nullus obtinere posse se credat, qui non prius ipsas causas atque materias, pro quibus in illa conlapsus est crimina, omni spiritus sui feruore succiderit: ut uerbi gratia si in fornicationem uel adulterium. perniciosa feminarum familiaritate conlapsus est, summa festinatione etiam ipsum earum deui
Abbreviated transcription (Latin):
nãq mentẽ bonis cogitationibꝰ immorari: cũ pͥncipale cordis
adturpes t̃renosq intuitꝰ fuerit deuolutũ. Uerax ẽ enim
illa salomonis sententia. Oculi cui cũ uiderint aliena. os
tuũ loquet᷑ praua: ⁊ iacebis quasi incorde maris. ⁊ sicut
gubernator in magna tempestate dices. Peussert aut̃ me.
sed non dolui:⁊deluserunt me. ego aut̃ nesciui. Derelictis
g̾ non solũ turpibꝰ. s etiã t̾renis cogitationibꝰ uniuersis:
erigenda ẽ semꝑ ad cęlestia nr̃e mentis intentio. scđ̾m saluato
ris sententiam. Ubi enĩ ego sũ inquit: illic ⁊ minister mĩs erit.
Solet enĩ frequent̃ accidere. ut dũ uł suos uel suoꝵ lapsus. impe¬
ritoꝵ quispiam miserantis retractat affectu: ipse etiã occasione¬
subtilissimi zeli. uoluntarii oꝑis stringat᷑ assensu: et initium
subspetiȩ pietatis exortũ obsceno ⁊ noxio fine concludat. Sũt

Expanded text:
namque est mentem bonis cogitationibus immorari, cum principale cordis namque est mentem bonis cogitationibus immorari, cum principale cordis ad turpes atque terrenos intuitus fuerit devolutum. Vera est enim illa Salomonis sententia: Oculi tui cum viderint alienam, os tuum tunc loquetur prava, et jacebis tamquam in corde maris, et sicut gubernator in magna tempesed non dolui, et deluserunt me, ego autem nesciui. dereliotis ergo non solum turpibus, sed etiam terrenis cogitationibus uniuersis erigenda semper est ad caelestia nostrae mentis intentio secundum saluatoris nostri sententiam: ubi enim ego sum, inquit, illic et minister meus erit. solet enim frequenter accidere, ut dum uel suos uel aliorum lapsus imperitorum quispiam miserantis retractat affectu, ipse etiam subtilissimi teli uoluptario perstringatur asub specie pietatis exortum, obsceno ac noxio fine concludit. Sunt
Abbreviated transcription (Latin):
fraglantiã idest suauitatẽ boni odoris excludat. Cũ gͦ p̃teritoꝵ
memoria uitioꝵ pulsauerit sensum: ita resiliendũ ẽ ab ea. sic̃
refugit uir honestꝰ et grauis. si impudice ⁊ ꝓcacis feminȩ in
publico aut colloquiis aut amplexibꝰ appetitur: qui utiq nͥ
se a contactu eiꝰ festinꝰ abstraxerit. ⁊ uel breuissimã morã in ho¬
nestȩ confabulationis admiserit: etiam si pudendȩ consen¬
sum respuat uoluptatis: in famiȩ tam̃ ac rep̃hensionis notã
cunctoꝵ iudicio p̃tereuntiũ non euadet. Ita igit᷑ eciam nos opor¬
cet. cũ fuerimꝰ in hac cogitationis pestiferȩ recordatione de¬
ducti. raptĩ ab eiusdẽ contẽplatione discedere: ⁊ implere illud
quod a salomone p̃cipit̾. Sed exiliens inquit noli demorari in
loco eiꝰ: neq intendas oculũ tuũ in eam: ne uidentes nos angłi
immundis ac turpibꝰ cogitationibꝰ inuolutos. non possint de

Expanded text:
fragrantiam, id est suauitatem boni odoris excludat. cumi ergo praeteritorum fragrantiam, id est suauitatem boni odoris excludat. cumi ergo praeteritorum memoria uitiorum pulsauerit sensum, ita ab ea resiliendum est, sicut refugit uir honestus et grauis, si inpudicae ac procacis feminae in publico aut conloquiis aut amplexibus adpetatur. qui utique nisi se a contactu eius festinus abstraxerit et uel breuissimam moram inhonestae confabulationis admiserit, etiamsi consensum pudendae respuat uoluptatis, infamiae tamen ac reprehensionis notam cunctorum praetereuntium iudicio non euadet. ita igitur etiam nos oportet, cum fuerimus ad huiusmodi cogitationes pestifera recordatione deducti, raptim ab earum contemplatione discedere et implere illud quod a Salomone praecipitur: sed exili, inquit, noli demorari in loco eius, neque intendas oculum tuum in eam, ne uidentes nos angeli inmundis ac turpibus cogitationibus inuolutos non possint de
Abbreviated transcription (Latin):
mas. s ex ȩt̃nȩ illiꝰ leticiȩ alacritate fundet: atq obliuiscens
ea quȩ posteriora sunt idest carnalia uitia: ad ea que ĩ ante
sunt extendet᷑. hoc ẽ spũalia dona et uirtutes. Cȩterũ qͦd ante
dixisti. te etiã de industria p̃teritoꝵ peccator memoriã retrac¬
tare: hoc penitꝰ fieri non oportet: quin immo si uiolent̃ irrep¬
serit. ꝓtinꝰ extrudat᷑. Multũ nãq retrahit mentẽ a contẽplatiõe
puritatis. eiꝰ p̃cipue qui in solitudine cõmorat᷑: implicans eam
sordibꝰ mundi huiꝰ. ⁊ p̃focans fecore uitioꝵ. Dũ enĩ recolis ea
quȩ scdm pͥncipem scłi huiꝰ ꝑ ignorantiam siue lasciuiã cõmi¬
sisti: ut concedam tibi quod nulla oblectatio in hac cogitatione
posito obrepat: certe antiquę pucredinis uel sola contagio.
necesse ẽ ut tetro mentẽ fetore corrumpat: & spũalem uͥtutũ

Expanded text:
imas, sed ex aeternae illius laetitiae alacritate profundet, atque obliuiscens imas, sed ex aeternae illius laetitiae alacritate profundet, atque obliuiscens ea quae posteriora sunt, id est carnalia uitia, ad ea quae in ante sunt extendetur, hoc eet spiritalia dona atque uirtutes. Ceterum quod paulo ante dixisti te etiam de industria praeteritorum peccatorum memoriam retractare, hoc fieri penitus non oportet, quin immo si uiolenter obrepserit, protinus extrudatur. multum namque retrahit mentem a contemplatione puritatis, eius praecipue qui in solitudine commoratur, inplicans eam sordibus mundi huius et praefocans faetore uitiorum. dum enim recolis ea, quae secundum principem saeculi huius per ignorantiam seu lasciuiam conmisisti, ut concedam tibi quod in hac cogitatione posito oblectatio nulla subrepat, certe antiquae putredinis uel sola contagio necesse est ut taetro mentem faetore conrumpat et spiritalem uirtutum
Abbreviated transcription (Latin):
ces tuas ꝓpt̾ me: ⁊ peccatoꝵ tuoꝵ iam non recordabor. Adhunc gͦ
quẽ p̃diximꝰ statũ quisqͥs conscenderit. satisfactionis gr̃ãm coti¬
dianis ieiuniis ⁊ mortificatione cordis et corꝑis assequet᷑: quia sic̃
scriptũ ẽ sine sanguinis effusione nonerit remissio. Nec imme¬
inhibere: absq dubio illa ieremie ꝓpħe maledictione plectetur.
Nan maledictꝰ inquit. qui ꝓhibet gladiũ suũ a sanguine. hic nãq
ẽ gladius. qui illũ noriũ sanguinẽ quoanimat᷑ materia pecca¬
toꝵ. salubrit fundens: quicqd in nobis re perit ac in menbris
animȩ nr̃ȩ carnale t̾renũ ue concretũ. resecat ⁊ ab scidit:
ac mortificatis uiciis deo uiuere & spũalibꝰ facit uigere
uirtutibꝰ. Et ita non iã recordatione ueteris ad missi. s spe
futuroꝵ flere incipiet gaudioꝵ: nec cam de p̾teritis malis
quã de futuris cogitans bonis. non ex peccatoꝵ merore lacͥ¬

Expanded text:
tes tuas propter ine, et peccatotes tuas propter ine, et peccatoquem praediximus statum quisquis conscenderit, satisfactionis gratiam quotidianis jejuniis et mortificatione cordis et corporis assequetur: quia, sicut scriptum est, sine sanguinis effusione non fit remissio . Nec immeinhibere, absque dubio illa Jeremiae prophetae maledictione plectetur. Nam maledictus, inquit, qui prohibet suum gladium a sanguine . Hic namque est gladius qui illum noxium, sanguinem, quo animatur materia peccatorum salubriter fundens, quidquid reppererit in membris animae nostrae carnale terrenumue concretum, resecat et abscidit ac mortificatos uitiis uiuere deo et spiritalibus facit uigere uirtutibus. et ita iam non recordatione ueteris admissi, sed spe futurorum flere incipiet gaudiorum, nec tam de praeteritis malis quam de uenturis cogitans bonis non ex peccatorum maerore lacr
Abbreviated transcription (Latin):
iniquitatẽ meã ego agnosco. ⁊ peccatũ meũ contra me ẽ semꝑ:
tͥ soli peccaui. ⁊ malũ corã te feci: qui ⁊ absq ulliꝰ uerecundiȩ
publicatione curare:⁊ sine imꝓperio peccata dimittere consue¬
uit. Poit illud quoq tam promptũ certũq subsidiũ. aliud ꝙͦ¬
adhuc faciliꝰ largita nobis est dignatio diuinã. ipsamq remedii
nos dimittimꝰ debitoribꝰ nr̃is. Quisqͥs gͥ ad indulgentiã suoꝵ cri¬
minũ desiderat ꝑuenire. istis semet ipsũ aptare studeat in¬
strumentis: nec obturati cordis ꝑuicatia a remedio salutari
fontẽ tante bonitatis auertat: quia ⁊̃ si hȩc omĩa fecerimꝰ. non
clement̃ ea deleuerit. Qui cũ religiosi conatꝰ obsequia suppli¬
cimente a nobis oblata ꝑspexerit: exiguos paruosq conatus
magna liberalitate ꝓsequit dicens. Ego sum qui deleo iniquita¬

Expanded text:
Iniquitatem meam ego cognosco et peccatum meum contra me est semper: Iniquitatem meam ego cognosco et peccatum meum contra me est semper: tibi soli peccavi et malum coram te feci . » Qui et absque ullius verecundiae publicatione curare et sine improperio peccata donare consuevit, post illud quoque tam promptum certumque subsidium aliud quadhuc facilius largita nobis est divina dignatio, ipsamque remedii nos dimittimus debitoribus nostris. quisquis igitur ad indulgentiam snoram criminum desiderat peruenire, istis semet ipsum aptare studeat instrumentis. neminem obdurati cordis peruicacia a remedio salutari et fonte tantae pietatis auertat, quiaetiamsi haec omnia fecerimus, non tas domini clementiaque deleuerit. qui cum religiosi conatus obsequia supplici mente a nobis oblata perspexerit, exiguos paruosque conatus inmensa liberalitate prosequitur dicens: ego sum, ego sum qui deleo iniquita
Abbreviated transcription (Latin):
tas inopiȩ ac pauꝑtatis excludat. quando quidẽ ⁊ illiꝰ uidue duo
tione non potes adipisci: sollicitudinẽ piã erga utilitatem
salutis alienȩ impende. Siaut̃ idoneũ te huic ministerio non
ẽẽ conquereris: operire peccata poteris caritatis affectu. In ħ
quoq si te fragilẽ fecerit quȩlibet mentis ignauia: oratione
saltẽ atq int̾cessione scõꝵ. remedia uulneribꝰ cuis humilitatis
affectu sũmissus. implora. Postromo quis ẽ qͥ non possit supplicit᷑
dr̃e. peccatũ meũ cognitũ tͥ feci. ⁊ iniusticias meas ñ operui:
ut ꝑ hanc confessionẽ ⁊̃ illud confident̃ subiungere mereat᷑.
⁊ tu remisisti impietatẽ peccataq cordis mei: Quod si uerecũ¬
dia retrahente. reuelare. ea corã hoibꝰ erubescis: illi quẽ latere
non possunt. confiteri ea iuigi supplicatione non desinas. ac dr̃e.

Expanded text:
tatis inopiae ac paupertatis excludat, quandoquidem et illius viduae duo tatis inopiae ac paupertatis excludat, quandoquidem et illius viduae duo orum omnium non potes adipisci, sollicitudinem piam erga utilitatem alienae salutis impende: si autem idoneum te huic ministerio non esse conquereris, operire peccata poteris charitatis affectu; in hoc quoque si te fragilem fecerit quaelibet mentis ignavia, oratione saltem atque intercessione sanctorum remedia vulneribus tuis humilitati affectu submissus implora. Postremo quis est qui non possit simpliciter dicere: « Peccatum meum cognitum tibi feci, et injustitiam meam non operui ? » ut per hanc confessionem etiam illud confidenter subjungere mereatur: « et tu remisisti impietatem cordis mei . » Quod si verecundia pertrahente revelare coram hominibus erubescis, illi quem latere non possunt confiteri ea jugi supplicatione non desinas, ac dicere ei: «
Abbreviated transcription (Latin):
ei. Non nũquã mĩe ac fidei merito labes excoquit᷑ uitioꝵ: scd̃
illud. Per mĩam et fide purgant᷑ peccata. Per conuersionem qͦ¬
plerũq ac salutẽ eoꝵ qui nr̃ is monitis ac p̃dicatione saluan¬
tur : qm̃ qui conuerti fecerit peccatorẽ aberrore uiȩ suę salua¬
bit animã eiꝰ de morte: ⁊ cooꝑit multitudinẽ peccatoꝵ. Per in¬
dulgentiã nichilominꝰ ac remissionẽ nr̃am: ad indulgentiã
gͦ quantos mĩȩ aditus patefecerit clementia saluatoris: ut ne¬
mo salutẽ cupiens. desperatione frangat᷑: cũ uideat se tantis
ad uitam remediis inuitari. Si enĩ ꝓ infirmitate carnis. afflic¬
tione ieiunioꝵr abolere tua peccata te non posse causaris⁊ nec
potes dr̃e. genua mea ĩfirmata st̃ a ieiunio. ⁊ caro mea immutata
est ꝓpter oleũ: quia cinerẽ tanꝗͣ panẽ manducabam. ⁊ poculũ
non habes qd imꝑtias indigenti: licet nullũ ab hoc oꝑe necessi¬

Expanded text:
ioordiae ac fidei merito labes excoquitur uitiorum secundum illud: per misericordiam et fidem purgantur peccata. per conuersionem plerumque ac salutem eorum, qui nostris monitis ac praedicatione saluantur, quoniam qui conuerti fecerit peccatorem ab errore uiae suae, saluabit animam eius a morte et coodulgentiam nihilominus ac remissionem nostram ad indulgentiam nsericordiae aditus patefecerit clementia saluatoris, ut nemo salutem cupiens desperatione frangatur, cum uideat se tantis ad uitam remediis inuitari. si enim pro infirmitate carnis adflictione ieiuniorum abolere te tua peccata non posse causaris nec potes dicere: genua mea infirmata sunt a ieiunio: et caro mea inmutata est propter oleum. quia cinerem tamquam panem manducabnon habes quod impertias, licet nullum ab hoc opere necessi
Abbreviated transcription (Latin):
uiciis irascet᷑: sedueniã potiꝰ infirmitatibꝰeoꝵ condolens atq cõpati¬
ens implorabit: seq reminiscens. tamdiu similiũ passionũ stimu¬
lis impugnatũ. donec miseratione dñi saluaret᷑. nec suo erutũ
studio ab impugnatione carnali. sed dĩ ꝓtectione saluatũ: non
iracundiã. s miscłiam errantibꝰ intelliget impendendã: illum
uersiculũ addm̃ cũ omi cordis tranquillitate decantans. tu
di rupisti uincula mea. tͥ sacͥficabohostiam laudis: et nͥ qr dñs
adiuuit me. paulominꝰ habitauerat in inferno aĩa mea. Et in hac
mentis humilitate consistens: poterit ⁊̃ euangelicũ illud ꝑfectio¬
nis explere mandatũ. Diligite ũmicos ur̃os. benefacite his qui
oderunt uos. et orate ꝓꝑsequentibꝰ ⁊ calũpniantibꝰ uos: ⁊ ad illud

Expanded text:
vitiis irascetur, sed veniam potius, infirmitatibus eorum condolens atque compativitiis irascetur, sed veniam potius, infirmitatibus eorum condolens atque compatiens, implorabit, reminiscens se tamdiu similium passionum stimulis impugnatum, donec miseratione Domini salvaretur, nec suo erutum studio ab impugnatione carnali, sed Dei protectione salvatum, ut non iracundiam, sed misericordiam errantibus intelligeret impendendam, illum versiculum ad Deum cum omni cordis tranquillitate decantans: Tu dirupisti vincula mea, tibi sacrificabo hostiam laudis . Et, Nisadiuuit me: paulo minus habitauerat in inferno anima mea. et in hac mentis humilitate consistens poterit etiam euangelicum illud perfectionis explere mandatum: diligite inimicos uestros, bene facite his qui oderunt uos, et orate pro persequentibus et calumniantib
Abbreviated transcription (Latin):
si qͥs de di adiutorio. non de studii sui labore p̃sumens. meru¬
erit possidere : de conditione seruili. inqua timor ẽ. ⁊ mercennaria
spei cupiditas inqua non tam bonitas largientis quã p̃miũ retri¬
butionis expetit᷑. inadoptionẽ incipiet transire filioꝵ: ubi iã nõ
timor. non cupiditas. sed illa caritas quȩ nũquã cadit iugit̃ ꝑseue¬
rat. De quo timore. ⁊ caritate: qͦsdam inrrepans dñs: qͥd euiq ꝑsonȩ
conueniret ostendit. Filius honorat patrẽ: ⁊ seruus timet
dñm suũ. Et si pat̾ ego sũ. ubi est honor m̃s: Et si dñs ego sum.
uͥ ẽ timor m̃s ᷤ Hecesse ẽ enĩ timere eũ qui seruꝰ ẽ: qr sciens uolun¬
tatẽ dñi sui. nisi fecerit digna. plagis uapulabit multis. Per
hanc itaq caritatẽ. quisqͥs adimaginẽ di sim ilitudinẽq ꝑueni̾t.
bono iã ꝓpt̾ boni ipsiꝰ delectabit᷑ uoluntatẽ: ac similẽ quodã modo¬
possidens patientie ac lenitatis affectũ. nullis deinceps peccantiũ

Expanded text:
si quis de adiutorio dei, non de studii sui labore praesumens meruerit possidere, de condicione seruili, in qua timor est, et mercennaria spei cupiditate, in qua non tam bonitas largientis quam praemium retributionis expetitur, in adoptionem incipiet transire filiorum, ubi iam non timor, non cupiditas, sed illa caritas quae numquam cadit iugiter perseuerat. de quo timore et caritate quosdam increpans dominus quid cui personae conueniret ostendit: filius honorat patrem, et seruus dominum suum timet: et si pater ego sum, ubi est honor meus: et si ubi est timor meus? necesse est enim timere eum qui seruus est, quia si sciens uoluntatem domini sui fecerit digna plagis, uapulabit multis. per hanc itaque caritatem quisque ad imaginem dei similitudinemque peruenerit, bono iam propter boni ipsius delectabitpossidens patientiae ac lenitatis affectum, nullis deinceps peccantium
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑsermonẽ. ꝑ cogitationẽ. ꝑ ignorantiã. ꝑ obliuionẽ. ꝑ necessitatẽ. ꝑ uo¬
luntatẽ. ꝑ obreptionẽ admittunt᷑ incurre⁊ quȩ licet ab illo peccato
qđ ad mortẽ ẽẽ dr̃. aliena sint: culpa tamen Pac reprehensione carẽ
non possunt.

Expanded text:
ignorantiam, per obliuionem, per necessitatem, petaolntatem, pet obreptionem admittuntur, incurrere. quae litet ab illo peccato quod ad Mortem.. dieitur aliena sint, culpa tamen ac reprehensione carere non possunt.
Abbreviated transcription (Latin):
similitudinẽ ꝑferamꝰ: uerũ ⁊̃ filii nuncupem̃. Ut sitis inqͥt filii
patͥs ur̃i qͥ incęlis ẽ. qͥ solẽ suũ oriri facit suꝑ bonos ⁊ malos: ⁊ pluit
suꝑ iustos ⁊ iniustos. Quẽ affectũ beatꝰ ioħnes assecutũ se e̾e̾ cognoscẽs:
ait. Ut fidutiã habeamꝰ indie iudicii: qr sic̃ ille ẽ. ⁊ nos sumꝰ in hoc
mundo. Inqͦ enĩ infirmata. et fragilis humana natͥa. eẽ. sic̃ ille est
põt. nͥ se inbonos ⁊ malos. iustos ⁊ iniustos. adimitationẽ di placi¬
da semꝑ sui cordis extenderit caritate: ⁊ ut bonũ. ꝓpt̾ boni ipsius
oꝑet᷑ affectũ: ꝑueniens ad illã uerã adoptionẽ filioꝵ dĩ. de qua idẽ
beatꝰ apłs ita ꝓnuntiat. omĩs qͥ natꝰ ẽ ex deo. peccatũ ñ fac̃: qr semen¬

Expanded text:
filii patris uestri qui in caelis eat, qui solem suum oriri facit super bonos et malos, et pluit super iustos et iniustos. quem affectum beatus Iohannes adsecutum se esse cognoscens ait: ut fiduciam habeamus in die iudicii, quia sicut ille est et nos sumus in hoc mundo. in quo enim infirma et fragilis humana natura esse, siont ille est, potest, nisi si in bonos et malos, iustos et iniustos ad imitationem dei placidam semper sui cordis extenderit caritatem, et ut bonum propter boni ipsius operetur affectum, perueniens ad illam ueram adoptionem filiorum dei, de qua idem beatus apostolus ita pronuntiat
Abbreviated transcription (Latin):
t de illis quidẽ curationibꝰ: ita beatissimis apłis d̾r. Nolite gau¬
dere : quia demonia uobis subiciunt᷑. Hoc enĩ faciebat non eoꝵ
potestas: sed uirtus dñi nominis inuocati. Et idcirco monent᷑.
ut ex hac parte nichil sibi beatitudinis aut głiȩ audeant uen
dicare. quȩ dñi cantum potentia ac uirtute ꝑficit᷑: sedex illa
uitȩ suȩ cordisq intima puritate. obquã nomina eoꝵ inscri¬
bi merentur in cęlis.

Expanded text:
t de illis quidem curationibus ita beatissimis Apostolis dicitur: Nolite gaudere quia daemonia vobis subjiciuntur . Hoc enim faciebat non eorum potestas, sed virtus Dominici nominis invocati, et idcirco monentur ut ex hac parte nihil sibi beatitdicare, quae dei tantum potentia ac uirtute perficitur, sed ex illa uitae suae cordisque intima puritate, ob quam nomina eorum inscribi merentur in caelis.
Abbreviated transcription (Latin):
rit ut fortiora inaliquã feram spicula dirigã tc̃ rigore ꝑnimietatẽ
ꝯtinue tensionis amisso. uiolentior ictꝰ ñ possit emitti. Nec nr̃i inqͥt
beatꝰ ioħes animi te offendat o iuuenis tã parua hec b̾uisq laxatio:
qͥ nͥ remissione quadã rigorẽ intentionis suȩ int̾dũ releuet ac
relaxet: iuremisso uigore lentiscens. uirtuti sp̃c cũ necessitas
poscit. obsecundare non poterit.
Germanus.

Expanded text:
rit ut fortiora in aliquam feram spicula dirigantur, rigore iam per nimietatem rit ut fortiora in aliquam feram spicula dirigantur, rigore iam per nimietatem continuae intentionis amisso uiolentior ictus non possit emitti. nec nostri, inquit beatus Iohannes, animi te offendat, o iuuenis, tam parua haec breuisque laxatio, quae nisi remissione quadam rigorem intentionis suae interdum releuet ac relaxet, inremisso uigore lentescens uirtuti spiritus, cum necessitas poscit, obsecundare non poterit. GERMANVS
Abbreviated transcription (Latin):
Deinde qd necessitatẽ reficiendi corpusculi eũ fructu humanitatis
indulget: maiora nobis conferens lucra cũ iocũdissimo corꝑis laxa¬
mento. quã illa st̃ quȩ ꝑabstinentiȩ fatigationẽ fuerant ad quiren¬
da. Suꝑ quare: altissimã cõparationẽ antiqua narratione uulgatã
b̾uit̃ indicabo.
ertur. beatissimus eugłista ioħes cũ ꝑdicẽ manibꝰ molliter de¬
mulceret: philosophũ quendam ad se habitu uenatoꝵ uenientẽ
subito consy exisse. Qui miratꝰ quod uir tantȩ opinionis ac famȩ ad
tam parua ⁊ humilia se oblectamenta submitteret: tu ne es inqtͥ ille
ioh̾es cuiꝰ fama insignis atq celeberrima. me quoq sũ mo desiderio
tue agnitionis illexit: Cur gͦ oblectam̃tis tam uilibꝰ occuparis: Cui beatꝰ
semꝑ ubiq circũfers: Cui ille respondit. Non oportet: ne iugicur¬
uatione rigoris fortitudo laxata mollescat atq depereat:⁊ cũ oportue¬

Expanded text:
deinde quod necessitatem reficiendi corpusculi cum fructu humanitatis deinde quod necessitatem reficiendi corpusculi cum fructu humanitatis indulget, maiora nobis conferens lucra cum iucundissimo corporis laxamento quam illa sunt quae per abstinentiae fatigationem fuerant adquirenda. super qua re aptissimam conparationem antiqua narratione uulgatam breuiter indicabo. Fertur beatissimus Iohannes, cum perdicem suis manibus molliter demulceret, philosophum quendam ritu ad se uenatorio uenientem subito conspexisse. qui miratus quod uir tantae opinionis ac famae ad tam parua et humilia se oblectamenta submitteret, tune es, inquit, ille Iohannes; cuius fama insignis atque celeberrima me quoque summo desiderio tuae agnitionis inlexit? cur ergo oblectamentis tam uilioribus occuparis ? cui beatusemper ubique circumfers? cui ille respondit: non oportet, ne iugi curuamine rigoris fortitudo laxata mollescat atque depereat, et cum oportue
Abbreviated transcription (Latin):
s cotidianis sclariũ incursioibꝰ obligatũ: ne ad mediocrẽ quidem
anachoreseos quietẽ ac disciplinã umquã redire patietur.
lla quoq remisionis atq humanitatis int̃ capedo gͣcissima. quȩ
gienda uideat᷑ : tñ quã sit utilis ac salubris tam corpi quã spũi nr̃o
s etiã exꝑientissimis atq ꝑfectis: ut nͥ m̃tis eoꝵ directio atq censu¬
ra quibꝰdã mollite fuerint uit issitudinũ laxam̃tis: aut inteporẽ
sp̃c aut certe in ꝑniciosusimã corꝑis ualitudinẽ collabant᷑. Et idcͥco
aprudentibꝰ atq ꝑfectis. cũ int̾cesserit frm̃ ⁊̃ crebra uisitatio.
ñ solũ toleranda patient. s ⁊̃ gratant ẽ amplectenda. Primũ qͦd
ꝓuocat nos. auidius semꝑ solitudinis desiderare secreta. Nã quodã¬
mͦ cursũ nr̃m dũ int̾polare credit̾: infatigabilẽ iugẽq conseruat.

Expanded text:
sed cotidianis saecularium incursionibus obligatum ne ad mediocrem quidem sed cotidianis saecularium incursionibus obligatum ne ad mediocrem quidem anachoreseos quietem ac disciplinam umquam redire patietur. IIIa quoque remissionis et humanitatis intercapedo gratissima, quae gienda videatur, tamen quam sit utilis ac salubris tam corpori quam spiritui sed etiam experientissimis atque perfectis, ut nisi mentis eorum directio atque censura quibusdam mollita fuerit vicissitudinum laxamentis, aut in teporem spiritus, aut certe in perniciosam corporis valetudinem collabatur. Et idcirco a prudentibus atque perfectis, cum intercesserit etiam fratrum crebra visitatio, non solum toleranda patienter, sed etiam gratanter est amplectenda. Primum quod provocat nos avidius semper solitudinis desiderare secreta; nam quodammodo cursum nostrum dum interpolare creditur, infatigabilem jugemque conservat:
Abbreviated transcription (Latin):
dens: easq uelut miris amenitatibꝰ consitas in eoꝵ corde pingens.
gnota ⁊̃ quedã ⁊ quȩ penitꝰ nusquã st̃ loca. uelut cognita ac p̃ꝑata.
nr̃ȩq potestati iam dedita. ⁊ absq ulla difficultate possidenda ꝯfing̃.
Hoĩes quoq regionis illiꝰ tractabiles. ⁊ ad uiã salutis sequaces ẽẽ mentitur.
ut dũ illic ub̃ioreᷤᷤ fructꝰ aĩȩ pollicet᷑. p̃sentia lucͣ fraudulent̾ au̾tat. Nã cũ unꝰ qͥsꝙ
depinxerat fuerit destitut᷑: uelut de ꝓfundissimo sopore consurgens.
nicħexbis quȩ somniauerat exꝑgefactꝰ inueniet. Itaq eũ diabolus
maiorib uitȩ huiꝰ necessitatibꝰ et in extricabilibꝰ laqueis irretitũ. ne
respirare quidẽ ad hȩc quȩ sibi ipse ꝓmiserat. aliquando ꝑmictit:
eumq ñ iã itł quas ante uitauerat raris ac spũalibꝰ fr̃m uisitationibꝰ

Expanded text:
dens easque uelut miris amoenitatibus consitas in eorum corde depingens. dens easque uelut miris amoenitatibus consitas in eorum corde depingens. ignota etiam quaedam et quae penitus nusquam sunt loca uelut cognita ac praeparata nostraeque potestati iam dedita et absque ulla difficultate possidenda confingit. homines quoque regionis illius tractabiles et ad uiam ut, dum illic uberiores fructus animae pollicetur, praesentia lucra fraudulenter eripiat. nam cum unusquisque depinxerat fuerit destitutus, uelut de profundissimo sopore consurgens nihil ex his quae somniauerat expergefactus inueniet. itaque eum diabolns maioribus uitae huius necessitatibus et inextricabilibus laqueis inretitum ne respirare quidem ad haec quae sibi ipse promiserat aliquando permittet, eumque non iam illis quas ante uitauerat raris ac spiritalibus fratrum uisitationibus,
Abbreviated transcription (Latin):
rrationabilis atq inconsiderate districtionis. ĩmo potiꝰ sũmi ceporis
indiciũ ẽ: nequaꝗ̃ ab hoĩbꝰ frequentari. Qui enĩ in hac quã arripuit
uia nimiũ tardis passibꝰ gͣdit̾. ac scdm anteriorẽ hoĩem conu̾sat᷑: equũ
est. ut ad eũ nondicã scõr: s ne hoĩũ qͥdem ull adueniat. Uos aut̃ si
uera atq ꝑfecta dñi nr̃i dilectione flagratis: et dm̃ qui utiq caritas
ẽ.pleno sp̃c feruore sectamini: ad quelibet loca in accessibilia fugeritiᷤᷤ.
necesse ẽ ea ab hoĩbꝰ frequentari. Quantoq uos ꝓpiores dõ amoris diumi
ardor effecerit: tanto ad uos maior scõꝵ fr̃m confluet multitudo. Non
rũptam̃ nosse debetis. hanc e̾ẽ subtilissimã diaboli calliditatẽ: hãc
occultissimã foueã. in qua miserabiles ⁊ incautos quosq p̃cipitat :ut
dũ eis maiora ꝓmittit. necessaria cotidiani fructꝰ emolum̃ta subri¬
piat: abstrusiores scilicet ⁊ uastiores solitudines expeti debere ꝑsua¬

Expanded text:
rationabilis atque inconsideratae districtionis, immo potius summi teporis indicium est nequaquam ab hominibus frequentari. qui enim in hac quam arripuit uia nimium tardis passibus graditur ac secundum anteriorem hominem conuersatur, aequum est ut ad eum non dicam sanctorum, sed ne hominum quidem ullus adueniat. uos autem, si uera atque perfecta domini nostri dilectione flagratis et deum, qui utique caritas est, pleno spiritus feruore sectamini, ad quaelibet loca inaccessibiUa fugeritis, necesse est ea ab hominibus frequentari, quantoque uos propiores deo amoris diuini ardor effecerit, tanto ad uos maior sanctorum fratrum connuet multitudo. non rumtamen nosse debetis hanc esse subtilissimam diaboli calliditatem, hanc occultissimam foueam, in quam miserabiles et incautos quosque praecipitat, ut, dum eis maiora promittit, necessaria cotidiani fructus emolumenta subripiat, abstrusiores scilicet ac uastiores solitudines expeti debere persua
Abbreviated transcription (Latin):
uel merito: multi non solũ dictis. uerũ ⁊̃ scriptis plurima
uulgauerunt: monstrantes quanta eiꝰ utilitas. quanta¬
uirtus. quanta sit grã: ita ut dõ p̃teritis facinoribꝰ offenso:
iamq iustissimã pęnã ꝓtantis cͥminibꝰ inferenti. si dici fas
ẽ quodãm obsistat: et quasi inuiti ut ita dixerim dexterã
uel ꝓ indefesso sacrarũ studio litteraꝵ. ita cognita ẽẽ non
ambigo: ut de his pͥma plantatio ur̃e conuersationis inole¬
uerit. Deniq non de penitentiȩ qualitate. sed de eiꝰ fine ac
satisfactionis indicio solliciti: id qͦd ab aliis p̃t̾missũ ẽ. sagacis¬
sima interrogatione disquiritis. Qua ꝓpt̃̾ ut breuitate atq
conpendio ꝓpositionis ur̃ȩ desiderio satisfiat. ⁊ penitentiȩ¬

Expanded text:
vel merito multi non solum dictis, verum etiam scriptis plurima vel merito multi non solum dictis, verum etiam scriptis plurima vulgaverunt, monstrantes quanta ejus utilitas, quantaque sit gratia, ita ut Deo praeteritis facinoribus offenso, tamque justissimam poenam pro tantis criminibus inferenti, si dici fas est, quodammodo obsistat, et quasi inviti ut ita dixerim dexteram supernaturali, vel pro indefesso sacrarum studio litterarum, ita cognita esse non ambigo, ut de his prima plantatio vestrae conversationis inoleverit. Denique non de poenitentiae qualitate, sed de ejus fine ac satisfactionis indicio solliciti, id quod ab aliis praetermissum est, sagacissima interrogatione disquiritis. Quapropter omni brevitate atque compendio propositionis vestrae desiderio satisfa
Abbreviated transcription (Latin):
elec tor quidẽ copiosis humilitatis ur̃ȩ tructibꝰ qs etũ
cellulȩ illiꝰ quadã habitatione susceptos ñ incuriosa esti¬
matione ꝑspexi.⁊ ualdeq congaudeo. quia id quod a nobis
omĩũ xp̃ianoꝵ insimis sola forsitan uerboꝵ libertate p̾ci¬
pitur. canta admiratione suscipitis: ut cũ ea si ñ fallor
haut segniꝰ quã a nobis dicta sunt impleatis: cũq sic̃ memi¬
ni labore oꝑis ur̃i pene dictoꝵ nr̃oꝵ grauitas exequetur:
ita meritũ ur̃ȩ uͥtutis oculitis. tanquã si nulla ad uos eoꝵ
quȩ cotidie exercetis. aura ꝑuenerit. Sed quia hoc ipsum
sũma laude dignissimũ ẽ. quod uelut rudes in cognita esse¬
uobis ista scoꝵ instituta testamini: id quod a nobis sedule
postulatis. breuit ut possumꝰ conplectem᷑. Necesse ẽ enĩ. ut
ultra possibilitatẽ nr̃am atq uirtutẽ: antiquȩ fam iliari¬
tatis ur̃ȩ pareamus imꝑio. Itaq de penitentiȩ exhortatione

Expanded text:
elector quidem admodum copiosis humilitatis uestrae fructibus, quos etiam cellulae illius quondam habitatione susceptus non incuriosa aestimatione perspexi, ualdeque gaudeo quia id, quod a nobis omnium Christianorum infimis sola forsitan uerborum libertate praecipitur, tanta admiratione suscipitis, ut, cum ea si non fallor haud segnius quam a nobis dicta sunt impleatis, cumque sicut memini labore operis uestri paene dictorum grauitas adaequetur, ita meritum uestrae uirtutis occultetis, tamquam si nulla ad uos eorum quae cotidie exercetis aura peruenerit. sed quia id ipsum suesse ista sanctorum instituta testamini, id quod a nobis sedulo postulatis breviter ut possumus complectamur. Necesse est enim ut ultra possibilitatem nostram atque virtutem antiquae familiaritatis vestrae pareamus imperio. Itaque de poenitentiae exhortatione