comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tatnosi ut corpoꝵ sit aĩoꝵ mor¬
bi nõ ensent̃ ad nolentes nno
uoͣ nobłis aius uicioꝵ odio ad
amorẽ ututis accendit᷑ d. dius
tot ferat insolencias ⁊ hũili¬
tas eo acceptior. que plurisz
ẽ obsessa suꝑbiis d dens tot
frandes quis tot artes auaricie
quis tot spẽs libidinã L qene
t̾ merito displicent declina et
que ĩ aliis dãnas ne inte da¬
net alii caueto d. dins hoc
gule u̾gnũ ł maxie int̾ ebrios
speciosa sobrietas ubi eq̃ boni
om̃s mlłs excellit .d Quis tã
mlta mendatia ⁊ di mẽdacõ offẽ¬
deris Ritati sende d dins tot ubiq
eyrãides I Non te hue arma neq
opes expedient sola utus ẽ libera¬
d dotus orbis odio micha est I
odisse n ut dixi sponte sinit misei
ꝗn tu mũdo suos mores linque
tuos r̾formare stude ⁊ as alnis auer¬
sos in te ipmm̃ occõs r̾flecte sit et
tediũ euaseris et cũ mũdũ neq̃as
id qd̾ potes et debes temetipm̃ cor¬
uiges non est quo te frustra natũ

Expanded text:
tagiosi, ut corporum, sic animorum mortagiosi, ut corporum, sic animorum morbi; non transeunt ad nolentes. Immo vero nobilis animus, vitiorum odio, ad amorem virtutis accenditur. Quis tot ferat insolentias? Humilitas! eo acceptior, quo pluribus est obsessa superbiis. Quis tot fraudes, quis tot artes avaritie, quis tot species libidinum? Que tibi merito displicent declina, et, que in aliis damnas, ne in te damnent alii, caveto. Quis hoc gule regnum? Maxime inter ebrios speciosa sobrietas! ubi eque boni omnes, nullus excellit. Quis tam multa mendacia? Si mendacio offenderis, veritati stude. Quis tot ubique tyrannides? Non te hinc arma neque opes expedient: sola virtus est libera. Totus orbis odio michi est. odisse, nisi, ut dixi, sponte sint miseri; quin tu mundo suos mores linque, tuos reformare stude, et ab aliis aversos, in te ipsum oculos reflecte. Sic et tedium evaseris, et, cum mundum nequeas, id quod potes et debes: temet ipsum corriges. Non est quod te frustra natum
Abbreviated transcription (Latin):
alt̾ in publicũ egrediens semꝑ
flesat, alter contra mores homi
uidebat uent᷑ sine cã f illur
pietari hoc suꝑbre ppinquabat¬
d dins enormẽs ac subitos hos
ritus ferat. ⁊ male ce ꝑ uim de¬
honestari fyes si nãe ẽẽt qui spõ¬
te sua alios deformatos pati neq̃as
sine illos indunt libet tu ut lz.
atz ut decz indu̾e̾ acz ita te ulcisce
nõ minꝰ lasciuos oclõs honesti
hieus offendũt ꝙͣ modestos ĩho¬
nesti illi gͦ uoluptatẽ ꝯsilio ad hi¬
beant suaꝵ reꝵ eu adhabeas ho¬
nestatẽ nusꝙͣ alibi ꝙͣ int̾ tene¬
uras gͣcior lux nusꝙͣ alibe ꝙ it
uicia x̾tus est clarior quid qre̾is
aliena feditas tuo adiciet decori¬
d dems hos morbos aĩoꝵ atqz
hos ꝑferat ĩuidos L linq̃ iuidos
s̾ neq at illis aliũ cupias tor¬
torẽ satis ip̃i se torquẽt et sue
malis ⁊ aliems ãgũt᷑ ac tabes¬
tut bonis nõ ẽ ꝯpaciendũ spo¬
te languẽtib nõ sũt aut̃ con¬

Expanded text:
alter in publicum egrediens semper alter in publicum egrediens semper flebat, alter contra mores hominum ridebat; neuter sine causa, sed illud pietati, hoc superbie propinquabat. Quis enormes ac subitos hos habitus ferat? Male te per vim dehonestari ferres, si necesse esset, qui sponte sua alios deformatos pati nequeas. Sine illos indui ut libet, tu ut licet atque ut decet induere, atque ita te ulciscere: non minus lascivos oculos honesti habitus offendunt, quam modestos inhonesti; illi igitur voluptatem consilio adhibeant suarum rerum, tu adhibeas honestatem. Nusquam alibi quam inter tenebras gratior lux, nusquam alibi quam inter vitia virtus est clarior. Quid quereris? Aliena feditas tuo adiciet decori. Quis hos morbos animorum atque hos perferat invidos? Linque invidos sibi, neque illis alium cupias tortorem: satis ipsi se alis et alienis anguntur ac tabescunt bonis. Non est compatiendum sponte languentibus; non sunt autem con
Abbreviated transcription (Latin):
ut maronis utar ubo gauder
Ille tñ insigmꝰ qͣstus est credo
tradit᷑ et suie studir̃s acerrime
ddicũ salutato crebra  m
ꝓmisa turbabat utq idem ip̃e
ait ꝑducebat ad moue mee
accidit/ notꝰ in pplõ ut esses alio¬
qͥn tot salutatoꝵ in cursibz non
pateres pot̾as latexe poteras qes¬
cere pot̾as qd̾ auĩt in gremis
gaudere qd optimũ uite genue
aliqui diffimũt At uos magnis
in urbib noti ⁊ clari ẽẽ uultis
et ociosi simi et liberi ⁊ trãqͥte
qd mcsil est aliud ꝙͣ ĩ magnis
pelagi tempestatib ut ĩmortalis
sie optare demꝙz suꝑbi fuerit
obseꝙ̃ciũ amicaꝵ uoces pate ñ
posse equo aiõ cũ sint host iũ ppa
I Alos mores homi egre fero¬
R Si caritate motꝰ laudo
s ira ñl indignatõe nõ laudo
Quid ad te emis ꝯnib moribus
sint aliiͦ mõ tu sis lon i an nc̃
pͥmũ incelligis unlge mores
an t̾ negotn᷑ ꝑ arũ sencis uita
tuã opon̾e, insi ĩiugiles aliene

Expanded text:
ut Maronis utar verbo, gaudent? ut Maronis utar verbo, gaudent? Ille tamen insignis questus est, credo, traditur, et suis studiis acerrime deditum, salutatio crebra et improvisa turbabat, utque idem ipse ait, “perducebat ad mortem”. accidit, notus in populo ut esses; alioquin tot salutatorum incursibus non pateres; poteras latere, poteras quiescere, poteras, quod aiunt, in gremio gaudere, quod optimum vite genus aliqui diffiniunt. At vos magnis in urbibus noti et clari esse vultis, et otiosi simul et liberi et tranquilli, quod nichil est aliud, quam in magnis pelagi tempestatibus, ut immobilis sis, optare. Denique superbi fuerit, obsequentium amicorum voces pati non posse equo animo, cum sint hostium patieMalos mores hominum egre fero. Si caritate motus, laudo, si ira vel indignatione, non laudo: quid ad te enim, quibus moribus sint alii, modo tu sis bonus? an nunc primum intelligis vulgi mores? an tibi negotii parum sentis vitam tuam componere, nisi invigiles aliene,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑmolesta ues ẽ honor ẽmodicꝰ
et crebra uisitatõ ꝵ ut hoc fa¬
tear, at p̃dulces sũt hum melestie
radices amor ⁊ cuenato. his ie
aĩ gustũ applicueris bñ sapere
incipiẽt q̃ molestant amara
dulcib tempera nõ in hoc tmn
s in om̃ib q̃cũq fert pñe uita
in qua ñ facile u̾pies mel cuni
nõ sit admixtũ fel et sepis
amara pponderant d̾ Selebri¬
tate nimia fatigor /. L Sepe id
quide accidit de quo quest ũ diuũ
uespasianũ nouũ t̾umphatite
dũ solẽnitate pompaꝵ expt̾atõe
ac tedio eẽt affectꝰ merẽpantẽ
se ipmñ qui tuphũ nec s̾ nec
maiorib suis, aut debitũ aut
sratũ tã ĩanit᷑ in semo appetiss
ꝙͣms aut non ẜit optanda celeba¬
tas ꝑse ipam ferenda ẽ tñ et
amãde cause ipĩus utns ⁊ inda-¬
stria neq undeꝙ unꝙͣ ut illa
careas deserende mlto ẽ gcõsus
labor optablior ꝙͣ ignaua uquies¬
d Salutatoribz obmis offendor

Expanded text:
Permolesta res est honor immodicus, Permolesta res est honor immodicus, et crebra visitatio. Ut hec fatear, at predulces sunt huius molestie radices, amor et veneratio; his si animi gustum applicueris, bene sapere incipient que molestant. Amara dulcibus tempera, non in hoc tantum, sed in omnibus quecunque fert presens vita; in qua non facile reperias mel cui non sit admixtum fel, et sepius amara preponderant. Celebritate nimia fatigor. Sepe id quidem accidit; de quo questum divum Vespasianum novimus triumphantem, dum, solennitate pomparum, expectatione ac tedio esset affectus, increpantem seipsum, qui triumphum nec sibi nec maioribus suis, aut debitum aut speratum tam inaniter in senio appetisset. Quamvis autem non sit optanda celebritas per seipsam, ferenda est tamen, et amande cause ipsius, virtus et industria, neque unquam, ut illa careas, deserende. Multo est gloriosus labor optabilior, quam ignava requies. Salutatoribus obviis offendor.
Abbreviated transcription (Latin):
qd̾ ñ demq scõs pres usq ad inti¬
mas ⁊ horrẽdas hereni la tebras
a rõme ẽ imꝑatorib uisitatos et
sileo balonionẽ Imo uõ quis
Unꝙͣ uir clarꝰ uisitatõib caruit
amiti ⁊ noti mutuis alloquiis et ꝯfabla
dulce aliquid qd̾ ñ senut ꝭ insĩ ip̃e
qui friit᷑ hoc tu laboriosũ me
dixis oꝑosũ ẽ fateor si ⁊ glõsum¬
S delebritate noĩs aueror ⁊ ge
hãt uis abice̾ utus abitienda est
cmꝰ e radice orit᷑ ud se merito
refugis f̾re hãt sarcmnã equo aĩo
sindio uiteq ip̃ius impendio aspi¬
uant et tu forsitã aspirasti pato
te as his uideri qui hoc nisi te tuũ¬
q nom̃ diligerẽt nõ optarentꝭs
multi me undiq uiq ad importu¬
nitate fastidiuq cõceleso ar
tu gͥꝰ an ꝯtẽm malles at abiti¬
d. dnnu̾ables usq ad tdiũ me
honorãt R.du uõ dei muuꝰ ag¬
noscito, ille te honorat/ ot te au
et honorare deltẽt et in honorasse
peniteat oĩs honor et ome qdtnq̃
hõe ab hoĩe bonũ fit adeo e

Expanded text:
d non denique sanctos patres, usque ad intimas et horrendas heremi latebras a Romanis etiam Imperatoribus visitatos? et sileo Salomonem. Immo vero quis unquam vir clarus visitationibus caruerit? Amici et noti mutuis alloquiis et confabudulce aliquid, quod non sentit nisi ipse qui fruitur Hoc tu laboriosum ne dixeris; operosum est, fateor, sed et gloriosum. Celebritate nominis atteror. Si hanc vis abicere, virtus abicenda est, cuius e radice oritur; id si merito refugis, ferre hanc sarcinam equo animo studio viteque ipsius impendio aspirant, et tu forsitan aspirasti. Patere te videri ab his, qui hoc nisi te tuumque nomen diligerent, non optarent. Multi me undique usque ad importunitatem fastidiumque concelebrtur an contemni malles atque abici? Innumerabiles usque ad tedium me honorant. Tu vero Dei munus agnoscito: ille te honorat, ut te illum et honorare delectet, et inhonorasse peniteat, omnis honor et omne quodcunque homini ab homine bonum fit a Deo est.
Abbreviated transcription (Latin):
ut uere mucet ẜ ut indiciũ re¬
gat et sensib moderet᷑ inuẽtꝰ
ẽ nuꝑ qni rure hĩtans ad fu-¬
gandas nocte luscunas saxis
armatꝰ sudib ꝙ ꝯsurgẽt quo
cũ paꝵ ꝓfice̾t c̾cũfusas arbões
iuberet abstindi ut uel sit pre¬
repto frondenti domicilio abnẽt
quib manẽtib abire illũ epor¬
teret iãq importimis cãtibus
pulsus sopor abiiss̾ is tñ ꝓxiẽ
pabudis in ripa nocturnos
strepitus yanaꝵ modulatissi¬
mã quasi fidiũ armoniã in¬
tentissimꝰ hauriebat ihũanũ
mĩes miͬandũ et morib quide
qualẽ audis forsitã ⁊ uidisti

Expanded text:
ut verum mutet, sed ut iudicium reut verum mutet, sed ut iudicium regat et sensibus moderetur. Inventus est nuper qui, rure habitans, ad fugandas nocte luscinias, saxis armatus sudibusque consurgeret, quo cum parum proficeret, circumfusas arbores iuberet abscindi, ut vel sic prerepto frondenti domicilio abirent; quibus manentibus, abire illum oporteret, iamque importunis cantibus pulsus sopor abiisset; is tamen proxime paludis in ripa, nocturnos strepitus ranarum modulatissimam quasi fidium harmoniam intentissimus hauriebat; inhumanum mines numerandum, et moribus quidem qualem audis forsitan et vidisti
Abbreviated transcription (Latin):
ac lugubris cantꝰ arbrerq na¬
turalis nꝰ sit canũt ut uobis ali¬
qd nũcient s qr canere aliꝰ nõ
norut da illis phylomene uotẽ
flebur̃ dulriꝰ nc̃ nate᷑ parent
sue uos na᷑ ipã suꝑstitoĩbus
brĩs ut pareat cogere delirãdo
nitimĩ d ꝓxima inturoi ꝑnox
noctua importuna michi est u
Noctuã in qͥetas noctes augusto
fac̾e solitã audistẽ et quẽ q̃so
uerebit᷑ q̃ mũdi dnm inq̾etat¬
S Aures thalamiã infestant r
An hor ip̃o in thalamo exorti
quẽ iu forsan ꝑeg̾nꝰ inhabitas
x te iustius queri possint qui
natale illis aduena solũ turbas
s omissis iocis hoꝵ om̃i racõ una
est idcirco equide his infestã uitã
agitis ut discatis alterã optare
atz illic ani hẽãtis ubi nec mu¬
res net fures net aranee nec tinee
nec damma nec tedia olla sunt¬
d ꝓcacates rane et strepidule te¬
dũe pariũt cytade ł finge so¬
latiũ pare solatiũ ebit opiio
rem quocũqz uult trabit nõ

Expanded text:
lugubris cantus, at uterque naturalis; non sic canunt ut vobis aliquid nuntient, sed quia canere aliter non norunt. Da illis philomene vocem: flebunt dulcius; nunc nature parent sue. Vos naturam ipsam, superstitionibus vestris ut pareat, cogere delirando nitimini. Proxima in turri pernox noctua importuna michi est. Noctuam inquietas noctes Augusto facere solitam audisti; et quem, queso verebitur, que mundi dominum inquietat? Mures thalamum infestant. Quid scis an hoc ipso in thalamo exorti, quem tu forsitan peregrinus inhabitas, de te iustius queri possint, qui natale illis advena solum turbas? sed omissis iocis, horum omnium ratio una est: idcirco equidem his infestam vitam agitis, ut discatis alteram optare, atque illic animum habeatis, ubi nec mures, nec fures, nec aranee, nec tinee nec damna, nec tedia ulla sunt. Procaces rane et strepidule tedium pariunt cicade. Finge solatium parere: solatium erit. Opinio rem quocunque vult trahit, non
Abbreviated transcription (Latin):
qͣ moriie es metus qr aegossiro
plena securitas parta erit uĩm¬
bero ie magme aie ñ dexositue
nã ꝯuid muꝰ orꝰ es ꝙ̃ͣ horrere
aliud̃ t̾ si morerie ad usitatu

Expanded text:
 mortis est metus, quo deposito, plena securitas parta erit. Enimvero is magnis animis, non depositus Nam quid minus viri est quam horrere aliud tibi, si morier
Abbreviated transcription (Latin):
tet et ornare emitatẽ tꝙͣ ꝓcuratorẽ
existentẽ ỹ tyoãnũ et uursus ppor¬
tet ñ tyrãnicũ s yconomli et re¬
galẽ uideri eẽ subditis et nõ suumet
curate sed ꝓcuratorẽ et mediocris
uite ꝑsequi nõ excellencias his quidẽ
hoꝵq similib et aristotili placet
michi fit durabilior p̾ncipatꝰ It̾a
tñ tlem̃ uideri expidit ut uere ecꝭ
tlis sit dimlacõ eni tot sus oclĩs
hoñi quos u̾ges tangit qualibet

Expanded text:
ratorem existentem non tyrannum.” Et rursus: “Oportet non tyrannum, sed economum et regalem videri esse subditis, et non suimet curantem, sed procuratorem, et, mediocris vite, persequi non excellentias.” His quidem horumque similibus ut Aristoteli placet, et michi, fit durabilior principatus. Ita tamen talem videri expedit, ut vere etiam talis sit. Simulatio enim, tot sub oculis hominum, quos
Abbreviated transcription (Latin):
nentat salubrib tidnis cõtemptũ
huis lucie simlq desideriũ uite
melioris ĩcuciãt Erantũ ei
queso mors timet᷑ quãtũ se si
tedus uacua esẜ placita mortil
erat hec uita cũ tediĩs plena sit
sit abitus timeat᷑ Nec uite iotũ¬
ditas uiuẽti nec amenitas uie
semꝑ est utilis uiators expedir
nõ nũꝙ durũ aliqd occ̃re̾ quo
optabilior finis sit d Not none
aues flebilibz notis infeste st¬
⁊ non ut arbitror ply lomena
que apud ugiliũ flet noctẽ
ramoqz sedens mmsalle car mẽ
ntegrat et mestis late loca
questib implet dulcis einz fle¬
tus et suaue carniẽ et delca¬
blẽs si q̃rele Mestior te fforsi¬
tan strix offendit neq tam
bubo qui quibũsdã tñ ꝙ̃ len

Expanded text:
nent, ac salubribus tediis contemptum huius lucis simulque desiderium vite melioris incutiant. Quantum enim, queso, mors timeretur, quantumve, si tediis vacua esset, placitura mortalibus erat hec vita, cum tediis plena sic placeat, sic abitus timeatur? nec vite iucunditas viventi, nec amenitas vie semper est utilis viatori, expeditque nonnunquam durum aliquid occurrere, quo optabilior finis sit. Nocturne aves flebilibus notis infeste sunt. Non ut arbitror philomena, que apud Virgilium: Flet noctem, ramoque sedens miserabile carmen integrat, et mestis late loca questibus implet. Dulcis enim fletus, et suave carmen, et delectabiles sunt querele. Mestior te forsitan strix offendit, neque tam bubo, qui quibusdam tamen
Abbreviated transcription (Latin):
cta cã creita st as illo qm bidit
tũcta que fet̾at et erãt cona uals
et s nõa eẽt alia illa sola supicet
ut his armis huãna sisia unia¬
uet᷑ pot uit ei deus egnptiis leo¬
nes tigresꝙ ul dracones d̾micto
minuta ⁊ uilia ĩ misit aĩãntia
quo clariꝰ et celestrs potencia et
t̾rena fragilitas nota ẽẽt d pu¬
litib in quietor R. dams cogitatõi
quid scis an si pulices abiret sepor
munꝰ a̾ male libidines subirent
crede bñ in om̃ib tecũ agi bñ eit¬
d Noctuono pulitũ plio uictus
cinis quid exigeris ĩers lutũ A
pulicis uictus comira dũ calti¬
tras iumẽtũ in domitũ ac srolidũ¬
d effendor pulicib ł uis ne
tu honnẽs offendere a pulicibz
cedefende uilissimo ipar aĩali
nobilissimiẽ aggrederis et puli¬
cũ cib hones boras d pulitib
agitorł Terrena omĩa hom̃s
ad obseqũ ftã sut pars ut pascat
ꝑs ut nesciat ꝑs ut uezat alur
ut defendat̃ alia ut exteãt docelt¬

Expanded text:
causa creata sunt ab illo qui vidit cuncta que fecerat, et erant bona valde; et si nulla esset alia, illa sola sufficeret, ut his armis humana superbia domaretur; potuit enim Deus Egyptiis leones, tigres, vel dracones immittere; minuta et vilia immisit animantia, quo clarius et celestis potentia et terrena fragilitas nota esset. Pulicibus inquietor. Sanis cogitatibus Quid scis an, si pulices abirent, sopor nimius, aut male libidines subirent? Crede bene in omnibus tecum agi: bene erit. Nocturno pulicum prelio victus cinis? quid erigeris, iners lutum? a pulicibus victus contra Deum calcitras, iumentum indomitum ac stolidum. Offendor pulicibus. Visne tu homines offendere? a pulicibus te defende; vilissimo impar animali, nobilissimum aggrederis, et, pulicum cibus, homines voras? Pulicibus agitor. Terrena omnia hominis ad obsequium facta sunt, pars ut pascat, pars ut vestiat, pars ut vehat, alia ut defendant, alia ut exerceant doceant
Abbreviated transcription (Latin):
fragcoͬe ꝓturbor I finge aĩõ te
aqͣꝵ eximdãtiũ ac scopulos alei¬
saꝵ sonitũ audire ꝑsuade t̾ eẽ
nẽ ad fontẽ sorgie ubi inttente
st̾ repitu ex horrendo specie lu¬
cidissimꝰ amns emanat. uel il
reatim gurgites quos nar ĩ eybrĩ
quehit alto de colle descendũt nẽ
ubi ad ea que cathadupla noĩant
ut ait dicero Nilus se ex altisse¬
mis mõgib pcipitat nl ubi sili
ut ferut hister ĩeuximũ uint
de mꝙ ubi ul ligustice unpes¬
chirens fluctibz furente austro
uil caribdis oblatranti scille sicanis
Rticib torta rñdet consuetul õs̃a¬
bit ut qd tediosissimũ sentis qua¬
dã cũ uoluptate ꝑcipias d latran¬
tratꝰ fre didicit ulłos horrebit
canes nã neq tã ml̃ti alir neq
tã rabid. aꝰ mordates s mintis
equuo ac fremẽo Infidꝰ smo
et ꝯtimax ñ tm̃ tedio ⁊ prtnlo

Expanded text:
r. Finge animo te aquarum exundantium ac scopulis allisarum sonitum audire; persuade tibi esse vel ad fontem Sorgie, ubi, ingenti strepitu, exhorrendo specu, lucidissimus amnis emanat; vel ubi Reatini gurgites, quos Nar in Tiberim convehit, alto de colle descendunt; vel ubi ad ea que Catadupa nominantur ut ait Cicero Nilus se, ex altissimis montibus, precipitat; vel ubi similiter, ut ferunt, Hister in Euxinum ruit; denique ubi vel Ligustice rupesthirrenis fluctibus furenti austro, vel Charybdis oblatranti Scylle Sicanis vorticibus torta respondet, consuetudo prestabit ut quod tediosissimum sentis, quadam cum voluptate percipias. Latratratus ferre didicit, nullos horrebit canes; nam neque tam multi alii, neque tam rabidi aut mordaces. Immitis equus ac fremens, infidus servus et contumax, n
Abbreviated transcription (Latin):
erit nec oure unꝙ nec in filuis
quide desmnet clarus ẽẽ qui ĩurbe¬
uus clarꝰ fuit ñ põt fame fulgor
abscondi mt̾ tenebras eminet et
ad se oclõs atz aios trahit uu̾qᵈ
nõ audisti dandannẽ bracmanoꝵ
senẽ p̾ctai̾ssimũ ab alexandro ma¬
cedone usq ad ultimas indoꝵ soli¬
tudines cimeũq̃ dyogenẽ as eodẽ

Expanded text:
erit; nec rure unquam, nec in silvis erit; nec rure unquam, nec in silvis quidem desinet clarus esse, qui in urbibus clarus fuit. Non potest fame fulgor abscondi: inter tenebras eminet, et ad se oculos atque animos trahit. Nunquid non audisti Dandamum Brachmanorum senem preclarissimum, ab Alexandro Macedone usque ad ultimas Indorum solitudines, Cynicunque Diogenem ab eodem
Abbreviated transcription (Latin):
speres cũ ꝓ mĩmis tot se offerãt
labores d Ego uoͣ ñ labores res-¬
puã s tedia nã qͥs ferat assidue
uisitari obsideri posai exagitari
⁊sin mtim negligentẽ totos
bies ac magnã brems uite ꝑtẽ
aliis dare ut tua ncitate posthabita
aliene insermas uoluptati qd ma¬
lii si ab uicio incidissi niꝙͣ ad hac̃
ipam famã q̃ me cruciãt uentum
eet᷑ ẜ ⁊ nc̃ p̾claros ãi conatꝰ et egre¬
g̾ia potens ẽ impedire negocia im¬
portimuẽ ł Ad quidẽ ita ẽẽ ñ ne¬
go dũ c̾te s collerable nnio ⁊ ĩiuidio¬
sum et optable Teteꝵ ut cũq tno
iudicio acceptũ exit pene ĩeuitable
nã q̃ ad euadendũ bia inisi ue suꝑ¬
bia iĩ ignauia ali̾a honestũ deside.¬
riũ te petenciũ arcebit alt̾a ⁊̃ ex¬
tinguet diqd̾ ẽ aliud u̾mediũ ur̃¬
biũ fuga est ꝙͣꝙͣ si claritas uera
sit nec fuga sufficiet seqͥt᷑ clari¬
tas poshorẽ suũ quocũq ꝑrexerit

Expanded text:
speres, cum pro minimis tot se offerant speres, cum pro minimis tot se offerant labores. Ego vero non labores respuam, sed tedia: nam quis ferat assidue visitari, obsideri, posci, exagitari, et, sui interim negligentem, totos dies ac magnam brevis vite partem aliis dare, ut tua necessitate posthabita, aliene inservias voluptati; quod malum si ab initio incidisset, nunquam ad hanc ipsam famam que me cruciat ventum esset; sed et nunc preclaros animi conatus, et egregia potens est impedire negotia, importunum. Id quidem ita esse non nego, durum certe sed tolerabile, imo et invidiosum et optabile; ceterum utcunque tuo iudicio acceptum erit, pene inevitabile: nam que ad evadendum via, nisi vel superbia vel ignavia? Altera honestum desiderium te petentium arcebit, altera etiam extinguet. Si quod est aliud remedium, urbium fuga est, quanquam si claritas vera sit, nec fuga sufficiet. Sequitur claritas possessorem suum quocunque perrexerit,
Abbreviated transcription (Latin):
boecĩ aliquid inst̾be̾ ueritꝰ fuissi¬
ingenio nosa inp̃mnũ su laboris
optabat Si quis enr ñ famã sed
pecuiã cogitare dixit artifices
lucoũ sruĩt cõꝑbanit hoc maxiẽ
noblis illa ꝯstãcia eoꝵ quatuor
artificũ qui ad famõsissimũ iles̾
opꝰ hd̾ Arthemisia carie rgmia
dilcissimi ꝯiugis meõrie extren
fecit magno p̾cio acciti cũ añ
ꝑfcm̃ opus obnss regina ipsa uñ¬
suũ decus et fr̃i memoriã cogitã¬
tes ꝓunde om̃s homĩes claritatem
famãqz de siderãt folus tu ne ꝓuo
illas tedio emptas uelis, d unno
et ego apuꝰ posteros clarꝰ esse
cupiã int̾ coetineos p̾cusem. I¬
Qud ita cũ hoc maiꝰ eoq diffe¬
cilius ac rariꝰ sit obstante que
pñtiũ famã int̾pellat ẽuidia¬
d Quia int̾ absentes mera est
magnꝰ ein labor ẽ magne cus¬
todia faie ut ñ melegant᷑ ait
q̃dã r uimie a̾ delicatꝰ a̾ segnis
es qui sñ labore magnũ aͬqͦuid

Expanded text:
ubi cum aliquid insubi cum aliquid insingenio: nosci in premium sui laboris optabat. Si quis enim non famam sed pecuniam cogitare dixerit artifices, lucrum spernunt. Comprobavit hoc maxime nobilis illa constantia eorum quattuor artificum, qui ad famosissimum illud opus, quod Artemisia Carie regina dilectissimi coniugis memorie extrui fecit, magno pretio acciti, cum ante perfectum opus obiisset regina ipsa unsuum decus et facti memoriam cogitantes. Proinde omnes homines claritatem famamque desiderant: solus tu, ne parvo illas tedio emptas velis. Imo et ego apud posteros clarus esse cupiam, inter coetaneos recusem. Quid ita, cum hoc maius, eoque difficilius ac rarius sit, obstante que presentium famam interpellat invidia? Quia inter absentes mera est Magnus enim labor est magne custodia fame, ut non ineleganter ait quidam. Nimis aut delicatus aut segnis es, qui sine labore magnum aliquid
Abbreviated transcription (Latin):
deliberatões illo de tpr̃e qbꝰ nõ sõluꝰ
extra uriũ arbitoiũ sed et extra
noticiã bram̃ est neq auditis
flaccũ exclamãtẽ prndes uentir
tpie exiuẽ caliginosa nocte p̾mit
deus ridetq si mortalis ultra fãs
de fut᷑o paidi trepidiq deq hĩs
curis fuꝑuatuis dignos meritis
maĩpulos laborẽ uigilantes, con
sõmis net unuĩ uerũ eõ uere sit
posty altexutro falli oportet sa¬
tius est inquietaꝵ sõmis ꝙͣ mul¬
ceri et amara sõmare ꝙ dulcia
mesti einz sõmi fallacia leta est
lete autẽ mesta d Sõmis fatigor¬
I Sꝑnere totũ hãc̃ meptia etͣ
ꝯuiẽsces, Si id nequis his te sola¬
re comitib qui siliã passi sũt
his duob nõĩatim quos mod
dicebã dum de uitulia q̃rereris
A celebritate nomĩe importua¬
insi ut celebres, notiqz sint a
qtud demũ aliuid insignes arti¬
fices molluit᷑ de celraint hot
phadias inminerne statua
qd opus oñi q̃ iom̃i maĩer facta
sũ pͥmũ aut int̾ pͥma posuerẽ

Expanded text:
deliberationes, illo de tempore, quod non solum extra vestrum arbitrium, sed et extra notitiam vestram est; neque auditis Flaccum exclamantem: Prudens venturi temporis exitum caliginosa nocte premit Deus ridetque si mortalis ultra fas de futuro pavidi trepidique; deque his curis supervacuis dignos metitis manipulos, laborem vigilantes, conssomniis nec unum verum esse verum sit, postquam alterutro falli oportet, satius est inquietari somniis quam mulceri, et amara somniare quam dulcia? mesti enim somnii fallacia leta est, leti autem mesta. Somniis fatigor. Sperne totam hanc ineptiam et quiesces; si id nequis, his te solare comitibus, qui similia passi sunt, his duobus nominatim, quos modo dicebam, dum de vigilia quereris. 88 DE CELEBRITATE NOMINIS IMPORTUnisi ut celebres notique sint? Aut quid, demum, aliud insignes artifices moliuntur? Declaravit hoc Phidias in Minerve statua, quod opus omnium que hominum manibus facta sunt, primum aut inter prima posuerim,
Abbreviated transcription (Latin):
nõ scabies solicitũ faciat d. Scabie
torq̃or I morbz ignoblĩs s noblis
cura est, labor estas balnea ꝑuigi¬
liũ dieta si nec ista ꝓfuerint ad
paciẽcie medicina ret̾rendũ erit
illa omĩsz morbis stilissima est¬
d dcabie concior cediosa ⁊ feda u
Nencͫ nego ubi gͦ publiꝰ ouolestũ
ociũ podagrici peds dixit me si¬
nẽce potes addere Mẽfiũ negociu
stabiosi manꝰ d quid dices si quo
fedior morb eo pulchnor patiẽcia
est quid si paruo ex malo bonu
ingens elicis hec miniꝵ eaꝵ una
est reꝵ que ꝯtep̃tũ corꝑis maxiẽ
d. Totũ me scabies occupat i

Expanded text:
non scabies sollicitum faciat. Scabie non scabies sollicitum faciat. Scabie torqueor. Morbus ignobilis, sed nobilis cura est: labor, estas, balnea, pervigilium, dieta. Si nec ista profuerint, ad patientie medicinam recurrendum erit: illa omnibus morbis utilissima est. Scabie crucior tediosa et feda. Neutrum nego. Ubi ergo Publius molestum otium “podagrici pedes” dixit, me sinente potes addere, mestum negotium scabrosi manus. Sed quid dices, si quo fedior morbus, eo pulchrior patientia est? Quid, si parvo ex malo bonum ingens elicis? hec nimirum una est rerum que contemptum corporis maxime i. Totum me scab
Abbreviated transcription (Latin):
sꝑare demẽtie fit amara dulcis
temꝑare modestie hoc podagre
ꝓpriũ hoc morboꝵ om̃i cõe r̾mediũ
beris, sems ilnꝰ leta ml̾ta a depti
dura mltã ꝑpessi qui bonis de
manu dei lete acceptis mala qͦ.
pacient̾ suscipienda censebat ꝙͣud
mali aliquid dare u̾e fat̾e manꝰ
illa ñ nouerit s hũanã u̾st exit
opimonẽ d podagra me ilculo
nodis infolubilib p̃ssũ tenet i
de iacẽte frare aĩs pot celũqr
⁊ tras ac maria ꝑmeare¬
cabie p̃mor importuã. Lnam
ñ miror si angores meros
egre fers qñ id euges cin dulce
aliquid ĩmixtũ est d gram uex¬
or scabie L dut qui hant salu¬
brẽ dicãt ego aut̃ ne tã meste rer
sine ad salutẽ uĩa dico moltis et
qui aspitarẽ uie brenẽ respuit tuiꝰ
exitꝗ sit iocũdus d d̾rida me sca.¬
bies excet ⁊am horologio ñ ege¬
uĩe erit tecũ q̃ te noctib excitet
teqr honesto cmpiã fortassis offi¬
cio uigill̃ u̾ddat ne̾o tã piter quẽ

Expanded text:
sperare dementie sit, amara dulcibus sperare dementie sit, amara dulcibus temperare modestie. Hoc podagre proprium, hoc morborum omnium commune remedium beris, senis illius leta multa adepti, dura multa perpessi, qui bonis de manu Dei lete acceptis, mala queque patienter suscipienda censebat, quamvis mali aliquid dare vel facere manus illa non noverit, sed humanam respexit opinionem. Podagra me in lectulo nodis insolubilibus pressum tenet. Te iacente, stare animus potest, celumque et terras ac maria permearecabie premor importuna. Iam non miror, si angores meros egre fers, quando id luges cui dulce aliquid immixtum est. Gravi vexor scabie. Sunt qui hanc salubrem dicant; esive ad salutem viam dico. Mollis est qui asperitatem vie brevem respuit, cuius exitus sit iucundus. Arida me scabies exercet. Iam horologio non egebis: erit tecum que te noctibus excitet, teque honesto cuipiam fortassis officio vigilem reddat. Nemo tam piger, quem
Abbreviated transcription (Latin):
se uino filiũ eiꝰ augustũ dix¬
erãt dephendisẜ̾ ꝯp̃hensis aut¬
añ seluĩ eius affusis metuq
uitimi suplim̃ tremefcis ac
tritis ip̃e manu ad caput
blata tãde inq̃t sentitis caput
imperare nõ pedes d podagra
me miserũ, niois modis torquet¬
ꝵ Noli solas asꝑitates uere flere
s menieto siqd dulce a iocũdum
t̾ obtigit ꝯuo ĩcõmodũ hoc solari
possis unꝰ ex młtis pessimꝰ uulge
mos est ut in aduersis q̃ruluẽ ai
inpaciẽs oblimosũ in prosperis
empli cã ũl seueꝵ ip̃m quẽ dixi¬
mus de podagra ũl domicianũ de
calutio qd̾ egerrie dr̃ tulisse ue
augustũ sene de simstri debilita¬
te ocłi ul iuliũ cesarẽ de tnore
noct̾no et quiete uisis turbida
uel postremo alios fortunatissimos
unes de una seu alra nate si dici
licitũ a fortuẽ ĩmria sit q̃uẽtes
ut imꝑnͣ at opũ et uictoriaꝵ ac
tautoꝵ ingrati atz ĩmemorẽs sine
honoꝵ dũ se homies meminerint
quos plenã ꝑfectãq felicitatẽ hic

Expanded text:
um eius Augustum dixerant, deprehendisset, comprehensis aucante solium eius affusis, metuque ultimi supplicii tremefactis ac territis, ipse manu ad caput relata, “tandem, inquit, sentitis caput imperare, non pedes.” Podagra me miserum miris modis torquet. Noli solas asperitates rerum flere, sed memento, si quid dulce aut iucundum tibi obtigit, quo incommodum hoc solari possis. Unus ex multis pessimis vulgi mos est, ut in adversis querulum atque impatiens, obliviosum in prosperis empli causa, vel Severum ipsum quem diximus de podagra, vel Domitianum de calvitio, quod egerrime dicitur tulisse, vel Augustum senem de sinistri debilitate oculi, vel Iulium Cesarem de timore nocturno et quiete visis turbida, vel postremo alios fortunatissimos viros, de una seu de altera nature, si dici licitum sit, aut fortune iniuria sic querentes, ut imperii atque opum, victoriarum ac tantorum ingrati atque immemores sint honorum, dum se homines meminerint, quos plenam perfectamque felicitatem hic
Abbreviated transcription (Latin):
ugnũ ⁊ imꝑiis ulinq̃re in quibus
Spoclitianiꝰ̃ clarũ nomẽ hlũt qui
Simissũ uitio ad imꝑiũ r̾uocatus spre¬
nit opes turbidas ancepsq fastigĩ
et q̃sitũ ab aliis q̃rendꝰq tantis cedi¬
bus rursus colacũ exgus ephoronit
et phãce grauitͦq cũ amicis iocans
olerib q̃ in ortulo suo p̾uatꝰ s̾ ip̃ẽ
plãtauerat posthabendũ censuit d
Regia arce degousus sum ł latẽt̾ũ
illa dist̾minũ plena erat int̾ que
dudũ cgcus aĩ quibusdã uelut aureis
nec minꝰ Grgentib qr fulgidis ma¬
nicis at ꝯpezib tenebaris ꝯnibus
nt solutꝰ liu̾e̾ u̾ddito qd fortũa suis
auferre sequacib solita est illiꝰ circu¬
latricie instables ludos uides quis aua¬
rus adeo ut n auro uisũ idmiat oli¬
gatꝙ mexẽ magis integ̾tatẽ ncbilis¬
simi sensus ꝙͣ diuitẽ cecitatẽ ac ñ

Expanded text:
gnis et imperiis reliquere. In quibus Diocletianus clarum nomen habet, qui, dimissum ultro ad Imperium revocatus, sprevit opes turbidas, ancepsque fastigium et quesitum ab aliis, querendumque tantis cedibus, rursus oblatum expertus exhorruit; et Philosophice graviterque cum amicis iocans, oleribus, que in hortulo suo privatus sibi ipse plantaverat, post habendum censuit. Regia arce detrusus sum. Latentium illa discriminum plena erat, inter que dudum cecus animi, quibusdam velut aureis nec minus urgentibus quia fulgidis manicis atque compedibus, tenebaris; quibus nunc solutus, lumine reddito, quod fortuna suis auferre sequacibus solita est, illius circulatricis instabiles ludos vides. Et quis avarus adeo, ut non auro visum redimat, eligatque inopem magis integritatem nobilissimi sensus, quam divitem cecitatem? Atqui non
Abbreviated transcription (Latin):
iuisiblis aĩoꝵ scabies cupiditas
ac libido et pruritꝰ qͥdã ulastẽdi
q̃rendiq qui quo magis scalpit᷑
acriꝰ estuat. hũc nec tolle nec
leniri poscitis nec seneitis quide
tato mmior uobis ẽ semꝑ ur̃i cura

Expanded text:
isibilis animorum scabies, cupiditas ac libido, et pruritus quidam ulciscendi querendique, qui quo magis scalpitur, acrius estuat. Hunc ne tolli nec leniri poscitis, nec sentitis quidem, tanto minor vobis est semper vestri cura
Abbreviated transcription (Latin):
uetuste eprãmdes  nonͣ fit ͭ bõmł
tpr̃e qd̾ nat᷑a᷑ est malũ adde qd̾ per¬
sepe ꝯm in rgna succedũt a maioꝵ
suoꝵ calle discedut exemplo sunt
ueronimꝰ siculus tyrãnꝰ et ingur¬
ta numiditꝰ qui roͣnoꝵs amiticiã
tanta fide as anis tãqz felicitꝰ diu
cultã cũ sua uterq ꝑnicie alter
insolentia alter ꝑfidia uiolarũt. nõ
hes igtr̃ successore regni nõ hẽsis
tin noĩt amatorẽ et cultorẽ tin me¬
morẽ libtatis t̾ ꝓ sclã debitore bene
tecũ egisse fortunã credito et meliꝰ
rex sum .L. Rut honest us atz liberin
ygna sepe amor filiors ar amore
ututis am̃i deflexit legisti et apd̃
trebanen insula ingentẽ qũe lõg̾e
trans indiã in orientale sedt ot᷑¬
ceano qui trãsuersũ drametrum
obiecta britanie rex arbitrio pplo
cõsentiẽtis eligr̃ uix ex om̃ib optimꝰ¬
suffragiũ de utute orit᷑ ita ut nũ¬
ꝙͣ iudicio fauor officiat dancta
et felix electio que ad brõs uges o.¬

Expanded text:
vetuste tyrannides? Non sit bonum tempore, quod natura est malum. Adde quod persepe qui in regna succedunt, a maiorum suorum calle discedunt. Exemplo sunt Hieronymus Siculus tyrannus, et Iugurtha Numidicus, qui Romanorum amicitiam tanta fide ab avis tamque feliciter diu cultam, cum sua uterque pernicie alter insolentia, alter perfidia, violavit. Non habes igitur successorem regni? Non habebis tui nominis amatorem et cultorem, tui memorem, libertatis tibi per secula debitorem. Bene tecum egisse fortunam credito, et meliurex sum. Nunc honestius atque liberius regna; sepe amor filiorum ab amore virtutis animum deflexit. Legisti ut apud Taprobanem insulam ingentem, que longe trans Indiam in orientali sedet Occeano, per transversum diametrum obiecta Britannie, rex arbitrio populi consentientis eligitur vir ex omnibus optimusuffragium de virtute oritur, ita ut numquam iudicio favor officiat. Sancta et felix electio, que ad nostros reges
Abbreviated transcription (Latin):
ũe obsiando nẽ cedendo uͦlignns
malis occͣrit᷑ contra hoc unũ nec
fuga ualet, nec ingeniũ nec uis
ulla hũc qui unius horribliã cñcta
facit ponedũ añ oĩa metũ mort
aliꝙͣto nõ inficior factu diffici
nec locꝰ ĩmunis ẽ oĩb locis atq
amor uiciiq odiũ accessit utiq
fieri nequit deniq qñ ñ celũ
mõ qd̾ in ꝯtinuo motu est et ele¬
menta undiq cõminat᷑ s ⁊ t̾ra
ascendendũ intͦq hos reꝵ motꝰ
at hom̃i. om̃e in illo spem hudã
qui uspicit t̾rã et facit eã t̾mere
de quo septum ẽ eno dñs ⁊ nõ
mutor quisqͥe in illo ceftigia
deuote mentis affixerit iã in soli¬
de et in tuto erit neq amplius a̾
ip̃e mouebit᷑ a̾ ullos metuet tor¬
remotuo ꝙ. non possum t̾remo¬
tior ñ moueri ⁊ potes autẽ atra
omẽr spem at om̃e desiderire remo¬
uere hor fac. ot securne omas tq
̃ tremẽte il uuẽte ꝯsifias sr̃ulia

Expanded text:
vel obstando vel cedendo, reliquis vel obstando vel cedendo, reliquis malis occurritur; contra hoc unum nec fuga valet, nec ingenium, nec vis ulla; hunc qui unus horribilia cuncta facit, ponendum ante omnia: metum mortis. Aliquanto non inficior factu difficilnec locus immunis est, omnibus locis atque amor vitiique odium accesserit, utique fieri nequit. Denique quando non celum modo, quod in continuo motu est, et elementa undique comminantur, sed et terra ascendendum, interque hos rerum motus atque hominum, omnem in illo spem habendam, qui respicit terram, et facit eam tremere, de quo scriptum est: “Ego dominus et non mutor”. Quisquis in illo vestigia devote mentis affixerit, iam in solido et in tuto erit, neque amplius aut ipse movebitur, aut ullos metuet terremotus. Non possum terremotibus non moveri. Potes autem a terra omnem spem atque omne desiderium removere. Hoc fac ut securus vivas, eaque vel tremente vel ruent
Abbreviated transcription (Latin):
a g̾manis separãt quoꝵ mo¬
tus insolitos maroait et mo-¬
tas ⁊ mltĩs in locis disiectas
c̾nere potuisti et ꝯfestumn pos¬
agitatã usq adͦ rninã tur¬
ruũ ac temploꝵ aliquotisz
alias humi stratas. Moxq
uelut ꝑpetus maloꝵ ordine
g̾manie ꝑtẽ̃ illã q̃ nobilior
muisse atz ĩ ripio basileã sibe
funditus et octe inta eoq ampliꝰ
castella uno sim̃e tẽporis mom̃to
corruisse notũ est, horrẽdũ plane
negotui, nisi arcẽ triliu mors
tenet hac̃ qͥ timie̾ desierit, ml tune¬
bit, utqz elegant̾ ait flaccꝰ si frac¬
tus illabat᷑ orbis imxanidũ feriẽt
ruine. Nũ quid u̾fert an inte lapis
exignus sic descendat ut ꝑimãt
an te ingens obruat apẽminꝰ seu
pocius fractus orois Et ẽ dtm
si utrobiq nies ampliꝰ ẽ ꝙͣ mori
nisi qr ꝯuibusd fortasse mors
clarior uideri pt̾ q̃ maiore inpli¬
git᷑ instrõ hec tãdem nr̃o ꝯsilii
sũma est qmͣ  aduersus fulmẽ

Expanded text:
a Germanis separant, quarum moa Germanis separant, quarum motus insolitos Maro ait, et motas et multis in locis disiectas cernere potuisti. Et confestim posagitatam usque ad ruinam turrium ac temtratas; moxque velut perpetuo malorum ordine, Germanie partem illam, que nobilior muisse atque in ripis Basileam urbem funditus, et octoginta eoque amplius castella, uno simul temporis momento corruisse notum est, horrendum plane negotium, nisi arcem terribilium mors teneret. hanc qui timere desierit, nil timebit, utque eleganter ait Flaccus: Si fractus illabatur orbis. impavidum ferient ruine. Nam quid refert an in te lapis exiguus sic descendat ut perimat, an te ingens obruat Apenninus, seu potius fractus orbis, ut est dictum, si utrobique nil amplius est quam mori? nisi quia quibusdam fortasse mors clarior videri potest, qua maiore infligitur instrumento. Hec tandem nostri consilii summa est: quando et adversus fulmen
Abbreviated transcription (Latin):
tibilia uideant᷑ ⁊d sane de qͦ
agit᷑ clẽ esi ut sua ꝯuada
ui hũani eloquis argum̃ta
discutiat uniẽ ꝯsolamẽ ut
diceba uaritas uidisti etatẽ
pene integrã t̾remotib uatãtẽ
quo in spͤacio ĩm̃ables obiisse
nꝰ ẽ dubiũ ꝯm ĩbita solũ rei
triblis nom audierint ulłm
res uisa terruerit. alioqͦn quẽ
ñ ꝯspta ꝓmoueãt. nẽ antiqua
illa. ul hẽc noua quoꝵ nl in
libris ue in aĩs hõm qui ui¬
dert̃ meoria u̾cens est qñ et
olim uno eodemq die motu
horrifico et ꝯcussa rhodus ⁊⁊
noue nisule e ꝓfiido maris
emerferũt, et uetuste corbes
t̾re hyatibz hauste st̾ dehinc
eadẽ pestis. in achaia macedo.¬
naq deseunt demũ in cãpa¬
ma illa pulcherriã ñ ytalie
circa senece etatẽ qui incer
uibes tractus illius nobilis¬
simas ipsãq̃ parthe nopẽ ea
peste uexatã legis ac ne cũc¬
ta sequar q̃ infinita mat̾ia
est nꝑ alpes aerias q̃ iales

Expanded text:
tibilia videantur; id sane de quo tibilia videantur; id sane de quo agitur tale est, ut sua quadam vi humani eloquii argumenta discutiat. Unum est solamen, ut dicebam: raritas. Vidisti etatem pene integram terremotibus vacantem, quo in spatio innumerabiles obiisse non est dubium, qui in vita solum rei terribilis nomen audierint, nullum res visa terruerit; alioquin quem non conspecta permoveant, vel antiqua illa, vel hec nova, quorum vel in libris vel in animis hominum qui viderunt, memoria recens est? Quando et olim uno eodemque die, motu horrifico et concussa Rhodus, et nove insule e profundo maris emerserunt, et vetuste urbes terre hiatibus hauste sunt. Dehinc eadem pestis in Achaia Macedoniaque deseviit, demum in Campania illa pulcherrima, non Italie circa Senece etatem, qui inter Pompeios urbes tractus illius nobilissimas, ipsam quoque Parthenopem ea peste vexatam legis. Ac ne cuncta sequar, que infinita materia est, nuper Alpes aerias, que Italos
Abbreviated transcription (Latin):
nicõmodũ nec in merito a p̃cedꝰ¬
tibus segregatũ nẽxe cũctis gra¬
ubus s rariꝰ idꝙ r̾medñ loco
sit sere quidẽ infiãs tonitru
celi facies mesta p̃mĩciat t̾re¬
motus p̃sagiũ mlm̃ est et si eũ
pherecides aq̃ puter hausta pdix¬
minae aliqd̾ fortasse u̾fugnẽ
subterranee offert cauerne
quale iad̾ legit augusti cesarie
fulgã metuẽtis qd̾ adhuc rome
auctoris. Cont᷑ t̾remotũ nae
st̾ la tebre nõa fuga quo emz
extra t̾raz fugiat t̾renꝰ hõ¬
mũcõ aut quid fiet sec sux̃
utite̾ celũ tonat et sus yedib
tra tremit isi forte ꝯuis ĩ
pelagus fugiendũ dicat p̾
⁊ celestis et trestris uarietatis
est ꝑticeps et suis insup mo¬
tibus inq̾etũ m nõ cũ mic
u̾mediũ das ut soles sed ꝑ ice
exaggeras. L Senciebã ita t̾
uisum we et sit handdubie
se res ht̃ Sũt que dissilari
q̃nt̃ s ubis extenuari ut que
fama t̾riblia uisa erant re
ip̃a ñ tollerabilia nt̃ ⁊ ꝯtemy¬

Expanded text:
o a precedentibus segregatum: nempe cunctis gravius, sed rarius, idque remedii loco sit. Sepe quidem instans tonitru celi facies mesta prenuntiat, terremotus presagium nullum est, etsi eum Pherecydes aqua putei hausta predixminas aliquod fortasse refugium, subterranee offerunt caverne, quale illud legitur Augisti Cesaris fulgura metuentis, quod adhuc Rome auctoris. Contra terremotum nulle sunt latebre, nulla fuga: quo enim extra terram fugiat terrenus homuncio? aut quid fiet si et supra verticem celum tonat, et sub pedibus terra tremit? nisi forte quis in pelagus fugiendum dicat, quod et celestis et terrestris varietatis est particeps, et suis insuper motibus inquietum. Non tu michi remedium das ut soles sed periculum exaggeras. Sentiebam ita tibi visum iri, et sic haud dubie se res habet. Sunt que dissimulari queunt et verbis extenuari, ut que fama terribilia visa erant, re ipsa nunc tolerabilia, nunc et contemp
Abbreviated transcription (Latin):
canta defectiõẽ sotioꝵ ñ ꝯspiracõẽ
r̾gũ ac genciũ nõ tot infelitis
p̃liis ac ruinis pene ultimis uicti
sut̃ nlła unꝙͣ apud illos patis mẽ¬
cio nlłm̃ diffidencie uestigiũ inlã
deniq nisi aita ꝓrsus s ĩ uicta ꝯsilia
hoc sane quid ẽ aliud gͣ fortite utu
te cũ fortuẽ duriciẽ molire at
illã in pudorẽ sui  amorẽ tni cogẽ
tãde̾ g̾ ut dignũ erat emersere̾ ⁊
miles strati surrexe alcius ut nẽ
hoster tm̃ suos, mõ tã formidables
ẜ totũ mox ex ordine trap orbem
xtus illis at fortuã subiceret
uictus sum fateor nc demũ in¬
cipis nosse fortuã et hoc saltẽ
boni fugiẽs ĩuẽisti nẽo ferme
u̾e magnas gratis discit mltõr
docet exꝑiencia quos scola non
docinit et u̾ceptorib sudĩ caput
hausit oclis qd anrib ñ ualebat
nlla reꝵ hũanaꝵ c̾tior marã
ꝙͣ aduersitas nũa diseuciendis et¬
ioribus aptior d magno fortuẽ

Expanded text:
tanta defectione sociorum, non conspiratione tanta defectione sociorum, non conspiratione regum ac gentium, non tot infelicibus preliis ac ruinis pene ultimis victi sunt, nulla unquam apud illos pacis mentio, nullum diffidentie vestigium, nulla denique nisi alta prorsus et invicta consilia. Hoc sane quid est aliud quam virtute animi fortune duritiem mollire, atque illam in pudorem sui et amorem tui cogere? Tandem igitur, ut dignum erat, emersere, et milies strati surrexere altius, ut non hostes tantum suos modo tam formidabiles, sed totum mox ex ordine terrarum orbem, virtus illis ac fortuna subiceret. Victus sum fateor. Nunc demum incipis nosse fortunam, et hoc saltem boni, fugiens, invenisti: nemo ferme res magnas gratis discit; multos docet experientia, quos schola non docuit, et preceptoribus surdum caput hausit oculis quod auribus non valebat. Nulla rerum humanarum certior magistra quam adversitas, nulla discutiendis erroribus aptior. Magno fortune
Abbreviated transcription (Latin):
turũ eẽ desũt qd̾ timebas d̾ mag¬
no p̃lio uictus sum. ł dñi ne
aĩo bictus sis nempe ille si ceci¬
dit accũ est Niemĩsti ut marcel¬
lus p̃lio uictus die ꝓximo d̃aciẽ
r̾dũt uictorẽq suũ maiore ꝙͣ ab
illo p̾die uictus erat p̃lio u̾icit
et Iulius cesar ad durachuẽ in¬
ferior, ad pharsaliã mox in p̃lis¬
genti plio uictor fuit mẽti plio
uicti bello fuere uictores, ñ cadt
ami uiroꝵ forciũ umꝰ lucis e.¬
mines sũt uictus hodie crãs
pugnabre cantius ducis artẽ ĩ fausta
p̃lĩa quasi tristes fidiq iucẽt ingr̃¬
at ubi sit erratũ plagie ad.. onet
Sit ag̾tola sterilitas architectum
lapsus ediũ equitẽ casus crebri nau¬
tã graues acuuit ꝓcelle errando dis¬
cit᷑ d uictus sum .L. non ẽ uictus
nisi qui se uictũ credit cuiꝰ spee
obruta et extincta ẽ omꝰ auis ar¬
ma deposint Aspice rõnos aĩos cum
semꝑertũ p̃stmi bello punico s̾o ñ

Expanded text:
turum esse desiit quod timebas. Magturum esse desiit quod timebas. Magno prelio victus sum. Tantum ne animo victus sis. Nempe ille si cecidit, actum est. Meministi ut Marcellus prelio victus, die proximo in aciem rediit, victoremque suum maiore quam ab illo pridie victus erat, prelio vicit; et Iulius Cesar, ad Dyrrachium inferior, ad Pharsaliam mox ingenti prelio victor fuit. Multi, prelio victi, bello fuere victores. Non cadunt animi virorum fortium unius lucis enimes sunt. Victus hodie, cras pugnabis cautius. Ducis artem, infausta prelia, quasi tristes fidique edocent mag ubi sit erratum plagis admonent. Sic agricolam sterilitas, architectum lapsus edium, equitem casus crebri, nautam graves acuunt procelle: errando discitur. Victus sum Non est victus nisi qui se victum credit, cuius spes obruta et extincta est, cuius animus arma deposuit. Aspice Romanos animos: cum semper, tum presertim bello Punico secundo, non
Abbreviated transcription (Latin):
misteriũ tnũ age ut int̾ tni ducis
errores tua Rtus emineat, net te
ouina opmat aliena ẜ eu pociꝰ
si qua est uia publice humeros subi¬
cias ymire rẽ difficilẽ. s neqr impos¬
sielem̃ neq insuetã iubeo ut eni
sepe mltis milib obfuit uniꝰ ducio
ignania sic int̾dã unꝰ uiri uirtus
et epcitũ ẜuanit et ducẽ Neui sim
sola sufficiet . p. deciꝰ bello samintico
calplurmꝰ flama bello punc̃o. po
ãfricanꝰ gñor bello punito e̾cio
iõum om̃es militũ ducũq et ex¬
cituũ ẜuatores tanta ẽẽ tua uetg
ac feliciras põt ut aliena infamiã
sane negoriũ s eptrema ĩ ncc̃itate
unitũ ꝓm̃ ut cũq alios fortuia
uuocauerit tu Rotutis gũbna¬
culũ si in obsequi uolueris nec
in pate nec in bello nec ĩ uita
destitues, nec ĩ morte
e p̃lio uictus sum Ram
⁊imoi euanuit spare incipies
hec c̃ hoꝵ feries affẽctim nã t
spes ac metus de futo sint ic

Expanded text:
ministerium tuum age, ut inter tui ducis ministerium tuum age, ut inter tui ducis errores, tua virtus emineat, nec te ruina opprimat aliena, sed tu potius, siqua est via, publice humeros subicias ruine. Rem difficilem, sed neque impossibilem, neque insuetam iubeo. Ut enim sepe multis militibus obfuit unius ducis ignavia, sic interdum unius viri virtus, et exercitium servavit, et ducsola sufficiet: Publicus Decius bello Samnitico, Calphurnius Flamina bello Punico primo, Africanus minor bello Punico tertio, tribuni omnium militum ducumque et exercituum servatores; tanta esse tua virtus ac felicitas potest, ut aliena infamia sane negotium, sed extrema in necessitate unicum. Proinde utcunque alios fortuna rotaverit, tu virtutis gubernaculum, si michi obsequi volueris, nec in pace nec in bello, nec in vita destitues, nec in morte. elio victus sum. Iam timor evanuit, sperare incipies: hec est horum series affectuum. Nam cum spes ac metus de futuro sint,
Abbreviated transcription (Latin):
faciliꝰ i̾trahat᷑ redit ad meoriã
obscui homĩs clarũ ubũ Ante
nõ magnũ tp̃s cũ florentina ti¬
uitas statũ mutasset qd crebro
niis ac libent̾ faat at ad ima
ex insolenti grege qui diu illa¬
tenuerat et mestus amiserat ui¬
cim mnopis mechanici huilitate᷑
spnẽs. Et tu in qt qui neꝙ lrãs
noueris neqz unꝙͣ prios fines
extesseris uili semꝑ artificio uitã
trahens, cũparib tuis qualr
hanc tantã ⁊ tã nobile uibem
r̾ges Ille aũt nichil motus et
qũid hic negocii inquir est des
uos egitis młs igͦrat si ꝑ omiã¬
Ebbũ dignũ docti homĩe exm
genio ꝑdiisse Tu nc̃ igĩ in c̾aloga
tuo contͣriũ t̾ ẜatuas exẽplar
st michi mg̃r milicie masul¬
tus ac pceps hoc aliꝙͣto ꝑi¬
culosins non negem legionẽs
brãs int̾roga iacentes ad trebiã
ad trãsimenũ s ad cãnas młrq
aliis in locis si remedũ uis du¬
biã lmq̃ militiã si iᵈ forte s̃
dicar᷑ dat᷑ at iu fortit at ĩdust̾e

Expanded text:
acilius retrahatur. Redit ad memoriam obscuri hominis clarum verbum. Ante non magnum tempus, cum Florentia civitas statum mutasset quod crebro nimis ac libenter facit, atque ad imam ex insolenti grege, qui diu tenuerat illa, et mestus amiserat, vicini inopis mechanici humilitatem spernens: “Et tu, inquit, qui neque literas noveris, neque umquam patrios fines excesseris, vili semper artificio vitam trahens, cum paribus tuis qualiter hanc tantam et tam nobilem urbem reges?” Ille autem, nichil motus. “Et quid negotii, inquit, est? Quid vos egeritis nullus ignorat: si per omniaverbum dignum docti hominis ex ingenio prodisse! Tu nunc igitur in collega tuo contrarium tibi statuas exemplar,st michi magister militie inconsultus ac preceps. Hoc aliquanto periculosius non negem. Legiones vestras interroga iacentes ad Trebiam, ad Thrasumenum, et ad Cannas multisque aliis in locis. Si remedium vis, dubiam linque militiam; si forte non datur, at tu fortiter atque industrie