comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
illic michi crede nõ in oculis habitat. felicitas illa qua queri¬
tis dolumen oculis nõ uideo Rõ Diste uel in tenebris gaudere
Nulla ne inquit uobis uidetur uoluꝑtas essẽ nocturna fa¬
cere ille quidem breuiterq multa em̃ sũt et in obscuro gau¬
dia sicut et in luce dolor multus ego aut̾ tibi hof honesti
solius oratrix sum do᷑ Amissos oculos queror Rõ si uisurꝰ
male gaudend̃ potius p̃repta tibi nequitie inserumẽta
din bene ne sit quidẽ est quod doleas rem decora uisu ẜ
pietati ac sancto ꝓposito minime ncciam amisisti nõ m̃e
bra sedañ querit deus purũ illũ totũq ei ser quẽ ubi
acceperit quĩꝙͣ est reliqui acceptũ feret ml sibi retinuit
qui anii dedit eõ. Corporeos amisi oculos Raͦ Si ad celũ
interis ꝯsolare cũ didimo quẽ cecũ ab infantia inq hac
cecitate usq ad exitũ sũmo uirtutũ exexcitio insignẽ sacer

Expanded text:
illic, michi crede, non in oculis habitat, felicitas illa quam queriillic, michi crede, non in oculis habitat, felicitas illa quam queritis. Lumen oculis non video. Disce vel in tenebris gaudere. “Nulla ne, inquit, vobis videtur voluptas esse nocturna?”. Facete ille quidem breviterque: multa enim sunt et in obscuro gaudia, sicut et in luce dolor multus. Ego autem tibi honesti solius hortator sum. Amissos oculos queror. Si usurus male, gaudendum potius: prerepta ea tibi nequitie instrumenta; sin bene, ne sic quidem est quod doleas: rem decoram visu, sed pietati ac sancto proposito minime necbra, sed animum querit Deus: purum illum totumque ei offer, quem ubi acceperit, quicquid est reliqui acceptum feret; nil sibi retinuit, qui animum dedit. Corporeos amisi oculos. Si ad celum niteris, consolare cum Didymo, quem cecum ab infantia, inque hac cecitate usque ad exitum summo virtutum exercitio insignem, sacer
Abbreviated transcription (Latin):
que autẽ nõ uidentur eterñado᷑. luminibus careo RaCul¬
pis careres plurimis si hñs ꝑpetuo caruisses Nuc uen¬
turis malis occurdãt uirtus̾ ac cetitas preterita dele¬
ant dolor ac penitentia neulugeas cecilate mẽcis oclo¬
. perturu lugendũ forsitan ꝙ dilata est D lumen ocu¬
lorum perdidi tõlumen aĩe uerũ serua solent qui alcer
oculum amiserũt altero ut auĩt acutius uidere Id si
ita est quod rear inse ut duob̾us perdicis duobus ahiis
acutissime uidecis et tuic fatias illud tyresie ceci uatis
sed famosi obruit ora deus totamq in pectora lucẽ detu¬
lic infelice te uereq cecũ et prorsus exoculatũ si hanc
etiam perdidisti quod ut suspicer tue si pergis fatiẽt que¬
rele perditur nempe flebilius quod uiicum est habenti¬
do. Oculos capitis mei perdidi Rõ Purga igitur et absteros
quos nõ perdas et externis pereutibus ad interna resiecte

Expanded text:
que autem non videntur eterna. Luminibus careo. Culque autem non videntur eterna. Luminibus careo. Culpis careres plurimis, si his perpetuo caruisses. Nunc venturis malis occurrant virtus ac cecitas, preterita deleant dolor ac penitentia, neu lugeas cecitatem, mentis oculos aperturam. Lugendum forsitan, quod dilata est. Lumen oculorum perdidi. Lumen anime verum serva. Solent, qui alterum oculum amiserunt, altero, ut aiunt, acutius videre: id si ita est, quid rear, nisi ut perditis duobus aliis acutissime videas, et tuum facias illud Tiresie ceci vatis, sed famosi: Obruit ora deus totamque in pectore lucem, detulit? Infelicem te, vereque cecum et prorsus exoculatum si hanc etiam perdidisti; quod, ut suspicer, tue si pergis facient querele: perditur nempe flebilius quod unicum est habent. Oculos mei capitis perdidi. Purga igitur et absterge quos non perdas, et externis pereuntibus ad interna reflectere:
Abbreviated transcription (Latin):
bituũ nõ spectabis optanda cecitas quã et si optabelem
fuisse sepe elim fatear eque umꝙͣ nego quando quidem
spes fuge nuilla est quocũq terrars uerteris par in same
regñũ par uirtutꝭ exiliũ hoc in statu perdidisse ocu¬
los fuge ac solatĩ genus estode. uisum perdidi Roert femi¬
nei uultus aspeccum Gaude ergo clause unde mors in¬
trabat suc fenestre, multisꝙ uiciis obstructum iter aua¬
ritia gula luxuria pestesq alie seruos ministros et fa¬
cellitẽs amisere ꝙͣtum aĩe tue hostibus demptũ est tã¬
tũ accreuisse tibi reddito dõ Perdidi oculos Ro pendidisti
duces malos qui in precipitiũ te ducebant mirũ dictu
se pe lucidissima ꝑs corporis tota anima in cenebras tra¬
hit iam uocantẽ ad melidra spiritũ sequi incipe et ue¬
ritati p̃be aurem clamãti Nolite querere que uidentur
sed que nõ uidentur que em̃ uidentur temporalia st

Expanded text:
bituum non spectabis, optanda cecitas, quam etsi optabilem bituum non spectabis, optanda cecitas, quam etsi optabilem fuisse sepe olim fatear, eque unquam nego, quando quidem spes fuge nulla est: quocunque terrarum verteris, par insanie regnum, par virtutis exilium; hoc esto in statu perdidisse oculos, fuge et solatii genus. Visum perdidi. Et feminei vultus aspectum. Gaude igitur: clause unde mors intrabat sunt fenestre, multisque vitiis obstructum iter; avaritia, gula, luxuria, pestesque alie, suos ministros ac satellites amisere; quantum anime tue hostibus demptum est, tantum accrevisse tibi credito. Perdidi oculos. Perdidisti duces malos, qui in precipitium te ducebant. Mirum dictu: sepe quidem lucidissima pars corporis totam animam in tenebras trahit. Iam vocantem ad meliora spiritum, sequi incipe, et veritati prebe aurem clamanti: “nolite querere que videntur, sed que non videntur”; que enim videntur temporalia sunt,
Abbreviated transcription (Latin):
Culos perdidi Raͬ O quot simul uite fascidia
perdidisti quot feda spectaculorũ ludibria nõ
uidebis do. Amisi oculos Rõ ffrontis fortasse nõ pectoris hũ
si superant bene habent salua res est de Cecus sum fo No
uidebis solem amplius sed uidisti et qualis fit aĩo tenes a ͦ
si nõ uidisti ut in ꝑte fors durior sic desideriũ lentius ig¬
note reido: Oculis careo Raᵒ Celũ terrãq nõ aspicies sed
celi t̾req dñm spectandi facultas nõ criꝑitur multũ illa
clarior est uisio dõ Eccitate ꝑpetua dãpnatus sum Rono
uidebis amodo frondosas ualles aereos montes florcos
cespites umbro sos specus lucidos fontes uaga fluã ꝑͣca
uirentia quodꝙ pulceremiũ uisu dicũt hũamoris effi¬
giem sed nec ceni cumulos nec undantes cloacas nẽt
lamata caduera et quid quod aspectu fedo stomacũ ledic
dore culorũ luce pͣuatꝰ sumdot malo huit nichil aliudn
bomi insit ꝙͣ ꝙ hos ludos enorimiũ penitusq deforimiũ ha¬

Expanded text:
culos perdidi. O quot simul vite fastidia perdidisti! quot feda spectaculorum ludibria non videbis? Amisi oculos. Frontis fortasse, non pectoris: hi si superant, bene habet, salva res est. Cecus sum. Non videbis solem amplius; sed vidisti, et qualis sit animo tenes; aut si non vidisti, ut in parte sors durior, sic desiderium lentius ignote rei. Oculis careo. Celum terramque non aspicies; sed celi terreque dominum spectandi facultas non eripitur: multum illa clarior est visio. Cecitate perpetua damnatus sum. Non videbis ammodum frondosas valles, aerios montes, floreos cespites, umbrosos specus, lucidos fontes, vaga flumina, prata virentia, quodque pulcherrimum visu dicunt, humani oris effigiem; sed nec ceni cumulos, nec undantes cloacas, nec laniata cadavera, et quicquid aspectu fedo stomachum ledit. Oculorum luce privatus sum. Ut malo huic nichil aliud boni insit, quam quod hos ludos enormium penitusque deformium ha
Abbreviated transcription (Latin):
Uotum est optare patrie solitudinẽ quo ip̃e sis laxior
appni claudii mulctata et illa mõcens ultio apuo scͥp¬
tores celebrata est ut uõ istud iniquũ et suppũtio dig¬
ni sic uitandi studio fastidii se turbis expe̾ et si res
poscat urbi cedere modestum at sapientibus usitatũ
est do. Longo et segni iuditio laboro Raͬad quod transac
no muenta est nisi ut litem fimiat et taxditatem iudi¬
cis ancedat eo mesto et turbido atteror litigio Raᵒ Pro
re aptis ypethet, usus es ubi cm̃ lis ibi nrec gaudiũ
nec tranquillitas esse potest Tu si litibus uis carere
litiũ ꝯtempne materiam Auaritia lites parit ⁊ ꝑtas alu¬

Expanded text:
votum est, optare Patrie solitudinem, quo ipse sis laxior. votum est, optare Patrie solitudinem, quo ipse sis laxior. Appii Claudii mulctata et illa in voces ultio apud scriptores celebrata est; ut vero istud iniquum et supplicio dignum, sic vitandi studio fastidii se turbis eripere et, si res poscat, Urbi cedere modestum ac sapientibus usitatum est. Longo et segni iudicio laboro. Ad quid inventa transactio est, nisi ut litem finiat, et tarditatem iudicii antecedat? Mesto et turbido atteror litigio. Pro te aptis epithetis usus es: ubi enim lis, ibi nec gaudium nec tranquillitas esse potest. Tu, si litibus vis carere, litium contemne materiam: avaritia lites parit, et partas al
Abbreviated transcription (Latin):
bona et mala expedit uobis ncchi credite ut sepius te¬
uerus dei aduersarius ac pietat hostis domitianus
interiit Non ut exclamẽtis sient ille feriat iam quẽ uo¬
let sed ut iram dei piis la crimis atqr hũili prece unncatꝭ Dor̃
Ebriorũ ꝯgressibus letitiaq ꝯtristortã uiniũ letificare cor
hommins et bachũ letitie datore et si dauid uirgiliusq
nõ dicerẽt notũ est et ꝙͣiis illud quoq uerũ fit ꝙ horũ nõ
facundior sed sanctior uates ait Fluminis impetus leti¬
ficat ciuitatem plus tamẽ feruidi gaudii seuletitie ges
ta intent aque fluã ꝯtinẽt fateorq ebriorũ letitia
nil tristius nichil opificibus et taber nariis quos me¬
rito ciuitatũ fecem Cicers uocat meptuis uel ferend
tñ uel urbibus abeund. uel foro saltem ac plateis et ta¬
ber naꝵ scemy tãꝙͣ scopulis ab scmẽs. Do Turbis pnior
frequẽtiaq ciuium importuna Raͤ Teux et inhũanũ

Expanded text:
bona et mala; expedit vobis, michi credite, ut sepius tobona et mala; expedit vobis, michi credite, ut sepius too verus Dei adversarius ac pietatis hostis Domitianus interiit, non ut exclametis, sicut ille “Feriat iam quem volet”, sed ut iram Dei piis lacrimis ac humili prece vincatis. Ebriorum congressibus letitiaque contristor. Vinum letificare cor hominis, et bacchum letitie datorem, etsi David Virgiliusque non dicerent, notum est. Et quamvis illud quoque verum sit, quod horum non facundior, sed sanctior Vates ait: “Fluminis impetus letificat civitatem Dei”, plus tamen fervidi gaudii seu letitie gestta nitentis aque flumina continent. Fateorque ebriorum letitia nil tristius, nil opificibus et tabernariis, quos merito “civitatum fecem” Cicero vocat, ineptius, vel ferendum tamen, vel urbibus abeundem, vel foro saltem ac plateis tabernarum scenis, tanquam scopulis abstinendum. Turbis premor frequentiaque civium importuna. Trux et inhumanum
Abbreviated transcription (Latin):
u. Tencbrosis nibibia et ꝯtrariis uentis affitior raꝰ In tene¬
ac fulmine quatior Rap̾lus hic aliquid ꝙͣ tediũ est
scultis quibusdam ꝯtemptoribus in scdõ autem mors
Itaq quibusd uisum est de fulime non nisi mexper¬
tum queri etq quis dro minis amens hec non me¬
tuat cũ caucũ apud fortissimos hominũ romanos uete¬
re uĩdeat statuto ut comucia popule ioue tonante nõ
teneat ceterum metus hic isi ad emendationẽ uite
spectet mutilis est quod prodesse potest em tumor ube
millũ est remediu formidate rei huc uertenda res
igitur ut licet naturalibus causis tonet ac fulmine
inchilominus tamen cõmonitoriũ extimetur illius qͥ
nullis obstrictus causis ip̃e fons omiũ est causarũ ille
quidem ĩo tonat in celis ut in tereis bñ uiar et obliui¬
one discussa wascentem dm̃nn recognostas quodq amo¬
re debueras saltem mecu fatias nolite queri onna eq̃

Expanded text:
? Tenebrosis nubibus et contrariis ventis afficior. In tene? Tenebrosis nubibus et contrariis ventis afficior. In teneac fulmine quatior. Plus hic aliquid quam tedium est, stultis quibusdam contemptoribus, in secundo autem mors. Itaque quibusdam visum est de fulmine non nisi inexpertum queri. At quis, oro, nisi amens hec non metuat, cum cautum apud fortissimos hominum Romanos videat, veteri statuto, ut comitia populi Iove tonante non habeantur? Ceterum metus hic, nisi ad emendationem vite spectet, inutilis est. Quid prodesse enim potest timor, ubi nullum est remedium formidate rei? Huc vertenda res igitur ut, licet naturalibus causis tonet ac fulminet, nichilominus tamen commonitorium existimetur illius, qui nullis obstructus causis, ipse fons omnium causarum est. Ille quidem ideo tonat in celis, ut tu in terris bene vivas, et oblivione discussa, irascentem dominum recognoscas, quodque amore debueras, saltem metu facias. Nolite queri omnia eque
Abbreviated transcription (Latin):
dominũ formidabũt aduersarii enitiun in gr̃amredire
ut amici dei effecti in chil ominio insi eius ofsensione
timeatis hoc potius agite et quere las mittite edfusco
et mibiliso ꝯtristor aeretos Nulla tempestas durat et
sereno miles succedũt et serenũ nubibus freques ymo
ugis alternatio et ferendum sine questibus quod tam
brene esteo effendor nubibus ta ͦ effensio admontio
quedam est ut iam hunc tibi prouideas ne tenebras qͣs
momentaneas egre fers aliquando ꝑꝑetuas patiaris¬
de Igne celi turbor et grandine et procellis Ro het et
hiis similia ad timorem salutiferũ uel si spernitis ad
uindictam sũt Audi unuẽ ignis sulphur et sp̃us ꝓcello¬
rum pars calitis eorum audi alterũ Iguis grando fa¬
mes et mors hec omma ad uiudictanido. Tempestati¬
bus turbor equoreis raͦ Nolihic nocturani sed tuam uel
stultitiam uil auaritiam accusare quis huic te coegit¬

Expanded text:
onantem, adversarii! Enitimini in gratiam redire, onantem, adversarii! Enitimini in gratiam redire, ut amici Dei effecti nichil omnino nisi eius offensionem timeatis; hoc potius agite, et querelas mittite. Fusco et nubilo contristor aere. Nulla tempestas durat: et sereno nubes succedunt, et serenum nubibus. Frequens immo iugis alternatio, et ferendum sine questibus quod tam breve est. Offendor nubibus. Offensio admonitio quedam est, ut iam hinc tibi provideas, ne tenebras, quas momentaneas egre fers, aliquando perpetuas patiaris. Igne celesti turbor et grandine et procellis. Hec et his similia ad timorem salutiferum, vel, si spernitis, ad vindictam sunt. Audi unum: “Ignis, sulphur et spiritus procellarum pars calicis eorum”, audi alterum: “Ignis, grando, fames et mors, hec omnia ad vindictam”. Tempestatibus turbor equoreis. Noli hic naturam sed tuam vel stultitiam vel avaritiam accusare; quis huc te coegit
Abbreviated transcription (Latin):
sit de motu aeris uenti de uaporibus mibes de uen¬
tis ac nmibibus, tempestates ac fulima prodeut quire¬
rũ causas, nouit et nature se prebuitt obsequẽtem cõ¬
sequẽtian affectuũ nõ deflebit et de uentis licet apud
quosd. magna sit questio Nõne tamen tibi aer cares
ommi uento pene senuanimis uideatur et nõ mep¬
te quidã uentũ aĩam dicat siue spiritum pulucrem
terte apud multos uiris fortibus dulcem uides id q
ut de luto etiam credi possit diuersorum operu una
uiotus effitiet tonitrua uero et cõcitatiores celi motꝰ
quid nnsi ꝯmmationes et monitus miserantis dei
sũt qui certe nõ minaretur nnisi amaret hominẽ si fe¬
lum cũ multe Et granes mr̃ꝙpde senti feriendi cause¬
aditerrorem uero hec formidinẽq mortaliũ spectare sedañclios
ellorum qui rebellãt deo nõ solũ nature gnaxus meniut
poeta sed uates illa etiam diuini ꝯsclii que ꝯstia que oit¬

Expanded text:
sic de motu aeris venti, de vaporibus nubes, de vensic de motu aeris venti, de vaporibus nubes, de ventis ac nubibus tempestates ac fulmina prodeunt. Qui rerum causas novit et nature se prebuit, obsequentem consequentiam effectuum non deflebit. Et de ventis licet apud quosdam magna sit questio, nonne tamen tibi aer omni carens vento, pene semianimis videatur, ut non inepte quidam, ventum animam dicant sive spiritum? pulverem certe apud multos viris fortibus dulcem vides, idque ut de luto etiam credi possit, diversorum operum una virtus efficiet. Tonitrua vero et concitatiores celi motus, quid nisi comminationes et monitus miserantis Dei sunt? qui certe non minaretur, nisi amaret hominem sed feriret, cum multe et graves nunquam desint feriendi causeAd terrorem vero hec formidinemque mortalium spectare, sed, ante alios, illorum qui rebellant Deo, non solum nature gnarus meminit poeta, sed vates illa etiam divini conscia consilii, que
Abbreviated transcription (Latin):
estibus m̃t srigoribus mminiis ñĩc siccate nũt imbribꝰ
angnn et in ta Ĩmpatientissimũ caloris ferũt alexare
dru nẽpe qui et unu et ire et prospere fuit imꝑatiẽs for¬
tune Contra uõ caloris ac frigoris patientiam parem
dãt hambali tur nõ tue aliꝙͣ tibi uel dissimilis parte laue
arripias eque ille utrũꝙ pocuit ferre tu neuton hoc uoͥ¬
bis priniũ tribuit uoluptas emollit eneruatq et ut uã
dicam casirat aios ut nõ hostiles tm̃ gladios aut mor¬
tem sed impressiones atrias formidet clamo autẽ sepe
foustra quid quoniã surdis clamo sinquite suũ officiũ
nature nch il sine eteris agit illa consiliis stulti et in¬
grati ne una prorsus aque stillula plus mims ue ꝙͣ
expedit in terram tadit et si nõ singuloꝵ libidini ac sa¬
luci oñ ꝯsulitur No. hic luto hic puluere turbor hu mi¬
bibus hic uenti ac tonitrus Raatqui terre uarictas ce¬
li uarietatem serendus aer lucũ parit siceus puluere

Expanded text:
c siccitate, nunc imbribus angimur. Impatientissimum caloris Alexandrum ferunt, nempe qui et vini et ire et prospere fuit impatiens fortune; contra vero caloris ac frigoris patientiam parem dant Hannibali. Cur non tu aliquam tibi vel dissimilis partem laudis arripias? eque ille utrunque potuit ferre, tu neutrum. Hoc vobis primum tribuit voluptas que emollit enervatque, et, ut vere dicam, castrat animos, ut non hostiles tantum gladios aut mortem, sed impressiones aerias formidetis. Clamo autem sepe; frustra quidem, quoniam surdis clamo. Linquite suum officium nature: nichil sine eternis agit illa consiliis. Stulti et ingrati, ne una prorsus aque stillula plus minusve quam expedit in terram cadit, etsi non singulorum libidini, at saluti omnium consulitur. Hic luto, hic pulvere turbor, hic nubibus, hic ventis ac tonitru. Atqui terre varietas, celi varietatem sequitur: udus aer lutum parit, siccus pulverem,
Abbreviated transcription (Latin):
Uase ymorti sero prosiliret Ceterũ nõis nũt adolescentib
cõuemietssimũ quibus nichil effeminatius eneruarius
nichil est estate solem execratibus ut athlantes solent
hyeme igne adorates/ ut caldei eo uix me tedio affici¬
ta Debitati etiam iocũda fastidiuĩt atq mũe sine uentis
destendentem quid intey pulcherrima rexu pomũt porpe

Expanded text:
vase mortifero prosiliret, ceterum vestris nunc adolescentibus vase mortifero prosiliret, ceterum vestris nunc adolescentibus convenientissimum, quibus nichil effeminatius, nichil enervatius est, estatem solem execrantibus, ut Athlantes solent, <hieme> ignem adorantibus ut Caldei. Nix me tedio afficit. Delicati etiam iucunda fastidiunt: atqui nivem sine ventis descendentem, quidam inter pulcherrima
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃os ut formose uideantur de formatos abstisosq pubetenꝰ
sese ignibus ingerentes qͣto exat honestius pũdenda ꝯtegẽ
ꝙͣ semustis natibus mameni noxibus indore inspirare¬
To Nũc tremo mĩt estuo Racredo u facile mores noui et
te loquẽte quod occurrit dicã recens ac breuis historia est
pater in galliis pro capitali causa cũ adolescente filio cõ¬
phensus et scdm ritũ hentꝭ in aem̃ missus ac decoqui
iussus erat Cũ forte ergo in aqua hyeme gelidam midi
ac uincti pariter descendissẽt cepit tidolescens tremere
Et frigus magna dentiũ collisione testari ubi subiectis ig¬
nibus cepit aqua feruestere Ille lamẽtis ac gemitu patien¬
tiam taloris exprmere Contya ĩmotus ad utrũq pater et
tortio illũ uultu ⁊ espitiens fentx uilissime inquit meretoit
silr nec frigus gͥ nec calorem pati potes uerbũ mali fer¬
sitan sed constantꝭ solidiq amim dignũ q quo illesu e

Expanded text:
vestros ut formosi videantur, deformatos abscissosque pube tenus vestros ut formosi videantur, deformatos abscissosque pube tenus sese ignibus ingerentes; quanto erat honestius pudenda contegere, quam semiustis natibus, inamenum naribus nidorem inspirare. Nunc tremo, nunc estuo. Credo id facillime: mores novi, et te loquente quid occurrit dicam. Recens ac brevis historia est: pater in Galliis pro capitali causa cum adolescente filio comprehensus, et secundum ritum gentis in ahenum missus ac decoqui iussus erat, cum forte igitur in aquam hieme gelidam nudi ac vincti pariter descendissent, cepit adolescens tremere, et frigus magna dentium collisione testari; ubi subiectis ignibus cepit aqua fervescere, ille lamentis ac gemitu impatientiam caloris exprimere, contra immotus ad utrunque et torvo illum vultu respiciens senex: “Vilissime, inquit, meretricis fili, nec frigus igitur nec calorem pati potes?” verbum mali, forsitan, sed constantis solidique animi, dignumque quo illesus e
Abbreviated transcription (Latin):
qr mutari iam nõ potest forti aĩo nõ potest de ferend est
derũ ita ut ncitura oꝑa feore nõ rẽmiat qui tot insolen¬
tias tot ĩmanitates homi tot tedia tot rapmas pati soli¬
homme sit necesse Magno torqueor calore uaͬ Expecta
hyemps cediũ hoc pulsura festinat de fr̃igore coutior mi¬
porcuno Ra Ecce tibi estas accelerat huiꝰ iꝑ̃ius allatura
desideriũ dõ fuigoribus urgeor Ra uix ĩ cõmodũ inuemes
cui nõ muenerit nr̃a remediũ et sepe uinꝰ remedia mul¬
ta sut arcent frigus tectũ uestis cibus labor exertitiũ ra¬
ro quisꝙͣ frigore uincitur nisi uictus mertia piget igne
inter remẽdia mĩare maguũ mortalis ignauie argume¬
tum nõ tam facile uini e dolio niuxta aqua linteo madẽte
detrahitur ꝙ̃ de turba hõmi hyeme accenso igne mertes
a fortibus segregantes om̃es eo ꝯfugiũt quibus nichil sa¬
gumis nexuorũq am̃i est uidere licet sed nõ libet inuenes.

Expanded text:
quia mutari iam non potest, forti animo ferendum est. quia mutari iam non potest, forti animo ferendum est. Verum ita: ut nature opera ferre non renuat qui, tot insolentias, tot immanitates hominum, tot tedia, tot rapinas pati solihomine sit necesse. Magno torqueor calore. Expecta: hiems tedium hoc pulsura festinat. Frigore crucior importuno. Ecce: tibi estas accelerat, huius ipsius allatura desiderium. Frigoribus urgeor. Vix incommodum invenies, cui non invenerit natura remedium, et sepe unius remedia multa sunt. Arcent frigus tectum, vestis, cibus, labor, exercitium; raro quisquam frigore vincitur, nisi victus inertia. Piget ignem inter remedia numerare, magnum mortalis ignavie argumentum: non tam facile vini e dolio immixta aqua, linteo madente detrahitur, quam e turba hominum <hieme> accenso igne, inertes a fortibus segregantur. Omnes eo confugiunt, quibus nichil sanguinis nervorumque animi est. Videre licet, si non libet, iuvenes
Abbreviated transcription (Latin):
sũt uici om̃es et compita taceo latrũculos tototo orbe dispeo¬
sos et itinera senis interrupta predombus quibus magna
ꝑs terrarũ hodie muia est et pulcerrnna mundi spectacula
prerepta mortalibus dissimilatum illud et misera ĩa ꝯsue¬
tudine uoboratũ quis dignis questrbus explicet aut hũant
pondus ignauie uerbis equet quod paccit quoq regioni¬
bus passim legitimꝰ pdator occurrit qui sollititũ uiatorẽ
exhauscũꝙ laboribus et homistũ curis exs suo spoliat in¬
uistissimi nestio ciuꝰ iuris obtentu quo effc̃m Ut quo ame¬
nissimu fuisset ordem terrarũ perincare io alicubi pericu
patrie ym̃o uo̾ ur̃a patientia ur̃i mores libertate i publi¬
cam paruo p̃tio uendiderut Quid custodias loquar suꝑua¬
cuos et obtrusos ꝑassus ac suspitiombus uainis plena oĩa
absentieq solame unitũ lrãꝵ ꝯmertiũ int̾dc̃a quod ip̃m

Expanded text:
sunt vici omnes et compita; taceo latrunculos toto orbe dispersunt vici omnes et compita; taceo latrunculos toto orbe dispersos, et itinera sevis interrupta predonibus, quibus magna pars terrarum hodie invia est, et spectacula mundi pulcherrima prerepta mortalibus; dissimulatum illud et miserrima iam consuetudine roboratum, quis dignis questibus explicet, aut humane pondus ignavie verbis equet? quod pacatis quoque regionibus, passim legitimus predator occurrit, qui sollicitum viatorem exhaustumque laboribus et onustum curis, ere suo spoliat, iniustissimi nescio cuius iuris obtentu; quo effectum ut, quod amenissimum fuisset, orbem terrarum permeare, id alicubi periculPatrie, immo vero vestra patientia, vestri mores libertatem publicam parvo pretio vendiderunt. Quid custodias loquar supervacuas, et obstrusos passus ac suspitionibus vanis plena omnia, absentieque solamen unicum literarum commercium interdictum? quod ipsum
Abbreviated transcription (Latin):
ti uulgaribus tame negocỹs haud insanũ qui nũc ideo
ad memoriam rediit ut conscaret ꝙͣtum in rebus om̃bus
possit opinio doi Ranaoũ et cicãdap screpitu offendor Rae
ille quid ut offendãt screput sed nature toĩs benefitio u¬
tũtur ad hͦ ip̃m supeobam impatientia urãm ledit sicut
deliqua q̃cũq aliter fuit dicũtur ue ꝙ exigit oculoꝵ uro¬
rũ atq auoiũ uoluptas sed ut fabulam uri erroris ad
antiquas fabulas remittam cogita mic uel ranas suam
uecerem querelã et ultritẽ latonã raucis uocibus uel cita¬
das uersum in sũã spem titonũ stridulis plausibus me¬
morare sines forsitañ suũ illas agere negotiũ cũũ ages
Cur ĩiusti nature semper accusatores ĩnocius animãtib
succensitꝭ nec aduertitꝭ ꝙͣto maiora sũt tedia que uicissi
ip̃i uobis infligitꝭ Siles raptores q urbiũ et mille inui-¬
riandi ledendiq artes nille uiolentias nulle dolos quoꝵ pleni

Expanded text:
ti, vulgaribus tamen negotiis haud insanum, qui nunc ideo ti, vulgaribus tamen negotiis haud insanum, qui nunc ideo ad memoriam rediit, ut constaret, quantum in rebus omnibus possit opinio. Ranarum et cicadarum strepitu offendor. Non ille quidem ut offendant strepunt, sed nature communis beneficio utuntur; at hoc ipsum superbam impatientiam vestram ledit, sicut reliqua quecunque aliter fiunt dicunturve, quam exigit oculorum vestrorum atque aurium voluptas. Sed, ut fabulam vestri erroris ad antiquas fabulas remittam, cogita nunc vel ranas suam veterem querelam, et ultricem Latonam raucis vocibus, vel cicadas versum in suam speciem Titonum stridulis plausibus memorare, sinesque forsitan suum illas agere negotium, et tu tuum ages. Cur, iniusti nature semper accusatores, innocuis animantibus succensetis, nec advertitis quanto maiora sunt tedia que vicissim ipsi vobis infligitis? sileo raptoresque urbium et mille iniriandi ledendique artes, mille violentias, mille dolos, quorum pleni
Abbreviated transcription (Latin):
tam agitꝭ ut discatis alterã optare atq illic añi habea¬
tis ubi nec mures nec fures nec aranret nec tiñee nec
damina nec tedia ulla sũt do Procaces rane et screpidile
tediũ parũt cicade Rofinge solatiũ parere solatĩ exit opi¬
morem quotũq uult trahit nõ ut uerũ muret sed ut iudi¬
cui regat et sensibus moderetur Inuẽtus est imper qui ru¬
re habitans ad fugandas nocte lasciuias saxis armatus
sud ibusq ꝯsungent quo cũq parũ proficeret apc̃ũ fusas
arbores iuberet abstindi ut uel sit p̃repto frondenti domi¬
eilio abiret quibus manẽtibus abire illũ oporteret Iamq
oportunis cantibus pulsus sopor a biisset hiis tamen ꝓxi¬
me paludis in reb ripa nocturnos strepitus ranar mo¬
dulatissinã quasi fidiũ armoniam intentissimꝰ haurie¬
bat nhumanũ ferreũq hominẽ uixq int̾ homines mi¬
merand et moribus quid qualem audis forsitan et uidis¬

Expanded text:
tam agitis, ut discatis alteram optare, atque illic animum habeatam agitis, ut discatis alteram optare, atque illic animum habeatis, ubi nec mures, nec fures, nec aranee, nec tinee nec damna, nec tedia ulla sunt. Procaces rane et strepidule tedium pariunt cicade. Finge solatium parere: solatium erit. Opinio rem quocunque vult trahit, non ut verum mutet, sed ut iudicium regat et sensibus moderetur. Inventus est nuper qui, rure habitans, ad fugandas nocte luscinias, saxis armatus sudibusque consurgeret, quo cum parum proficeret, circumfusas arbores iuberet abscindi, ut vel sic prerepto frondenti domicilio abirent; quibus manentibus, abire illum oporteret, iamque importunis cantibus pulsus sopor abiisset; is tamen proxime paludis in ripa, nocturnos strepitus ranarum modulatissimam quasi fidium harmoniam intentissimus hauriebat; inhumanum ferreumque hominem, vixque inter homines numerandum, et moribus quidem qualem audis forsitan et vidis
Abbreviated transcription (Latin):
tan strix offendit neq tam ꝓprio ꝙͣ poetarũ carminibus
infamis bubo qui quibusdam tanien ꝙͣ leti sunt auguri
apud iosephum legis ꝙͣuis utrũos ridiculum hinic spẽ suli¬
cet metum ue ꝯcipere huiꝰ em̃ ut multorũ tristis aspectus
ac lugubris cantus at uterq naturalis nõ sit canũt ut
uobis aliquid mĩtient sed qr canere aliter nõ norũt da ill
philomene uocem flebũt dultuis nĩc nature paret sue
uos nãz ip̃am superstitionibus ur̃is ut pareat cogere delixã¬
do intimimi do proxima in turri ꝑ nox noctua importuã
michi est r Noctuam inquietas noctes augusto facere
solitam audisti et que queso uerebitur que mũdi dinii in q̃¬
etat do Aures thalamũ in festãt Ra An hoc ip̃o in thalamo
exorti quẽ tu forsan peregomus in habitas de te iustus q̃ri
possint qui natale illis aduena solũ turbas sed omissis
iocꝭ horũ dñm ratio una est id coco equid hns infestam ui¬

Expanded text:
tan strix offendit, neque tam proprio, quam poetarum carminibus tan strix offendit, neque tam proprio, quam poetarum carminibus infamis bubo, qui quibusdam tamen quam leti fuerit augurii, apud Iosephum legis; quamvis utrunque ridiculum, hinc spem, scilicet, metumve concipere. Huius enim et multorum tristis aspectus ac lugubris cantus, at uterque naturalis; non sic canunt ut vobis aliquid nuntient, sed quia canere aliter non norunt. Da illis philomene vocem: flebunt dulcius; nunc nature parent sue. Vos naturam ipsam, superstitionibus vestris ut pareat, cogere delirando nitimini. Proxima in turri pernox noctua importuna michi est. Noctuam inquietas noctes Augusto facere solitam audisti; et quem, queso verebitur, que mundi dominum inquietat? Mures thalamum infestant. Quid scis an hoc ipso in thalamo exorti, quem tu forsitan peregrinus inhabitas, de te iustius queri possint, qui natale illis advena solum turbas? sed omissis iocis, horum omnium ratio una est: idcirco equidem his infestam vi
Abbreviated transcription (Latin):
quiũ fcã sũt ꝑs ut pastat pars ut uestiat ꝑs ut uehat
alia ut defendãt alia ut exerceãt doceãtq et ꝯdicionis
admoneat qued demq ut delectent fessũq rebus anni le¬
uent qued uõ ut delectationẽ noxĩa frenẽt ac salubribꝰ
cediis dõtemptum huiꝰ lucꝭ simũlq desideriũ uite melio¬
ris incutiat Quãtũ eñ queso mors ennetur quãtũ ue
si tediis uacua esset placitura esset mortalibus erat h
uita cũ tediis plena sit sic abitus tumeatur nec uite iõ¬
cunditas uiuenti net amenitas uie semper est utilie uia¬
tori expedit nõmiꝙ durũ aliquod orcurre̾ quo optabilior
finis siteo Nocturus aues flebilibus uotis notis infeste
sũt ra non ut arbitror philomena que apud urogiliũ
flet noctem rantoq sedens miserabile carme integrat ⁊¬
mestis late loca questibus implet dulcis eñi fletus et
suaue carme ee Rdelectabiles sũt querele Mestior te forsi¬

Expanded text:
quium facta sunt, pars ut pascat, pars ut vestiat, pars ut vehat, quium facta sunt, pars ut pascat, pars ut vestiat, pars ut vehat, alia ut defendant, alia ut exerceant doceantque et conditionis admoneant, quedam denique ut delectent fessumque rebus animum levent, quedam vero ut delectationem noxiam frenent, ac salubribus tediis contemptum huius lucis simulque desiderium vite melioris incutiant. Quantum enim, queso, mors timeretur, quantumve, si tediis vacua esset, placitura mortalibus erat hec vita, cum tediis plena sic placeat, sic abitus timeatur? nec vite iucunditas viventi, nec amenitas vie semper est utilis viatori, expeditque nonnunquam durum aliquid occurrere, quo optabilior finis sit. Nocturne aves flebilibus notis infeste sunt. Non ut arbitror philomena, que apud Virgilium: Flet noctem, ramoque sedens miserabile carmen integrat, et mestis late loca questibus implet. Dulcis enim fletus, et suave carmen, et delectabiles sunt querele. Mestior te forsi
Abbreviated transcription (Latin):
et erãt bona ualde et si nulla esset alia illa sola sufficeret
ut hiiͣs armis hũana superbia domaretur potuit eni deus
egiꝑciis leones tigresq̃ uel dracones ĩmittẽ̾ minuta et ui¬
liamusit aĩantia quo clarius et celestis potẽtia et t̾rena
fragilitas nota esset Do Pulicibus inquietorusanis cogita¬
uissima profuerũt quid fis scis au si pulices abierent so¬
por minius aut male libidines fubrõet trede bñ in om̃ibꝰ
tecũ agi bñ exit Do Nocturno pulicũ prelio uictus sum¬
Ra. Quid superbis umbra et cinis quid exigeris in ers lu¬
tum et pulicibus uictus contra deum calcitras minẽtũ
indomitũ ac stolidũeõ. Offendor pulicibus Ra uis ne tu
homines offendere a ꝑulicibus te defende uilissimo mi¬
par aĩali nobilissimũ aggredeoise pulicũ tibus hommes
uoras Dõ. P̾ulicibꝰ agitor fa ͨ Terrena omĩa homĩs ad obse¬

Expanded text:
et erant bona valde; et si nulla esset alia, illa sola sufficeret, et erant bona valde; et si nulla esset alia, illa sola sufficeret, ut his armis humana superbia domaretur; potuit enim Deus Egyptiis leones, tigres, vel dracones immittere; minuta et vilia immisit animantia, quo clarius et celestis potentia et terrena fragilitas nota esset. Pulicibus inquietor. Sanis cogitavissima profuerunt. Quid scis an, si pulices abirent, sopor nimius, aut male libidines subirent? Crede bene in omnibus tecum agi: bene erit. Nocturno pulicum prelio victus sum. Quid superbis igitur, umbra et cinis? quid erigeris, iners lutum? a pulicibus victus contra Deum calcitras, iumentum indomitum ac stolidum. Offendor pulicibus. Visne tu homines offendere? a pulicibus te defende; vilissimo impar animali, nobilissimum aggrederis, et, pulicum cibus, homines voras? Pulicibus agitor. Terrena omnia hominis ad obse
Abbreviated transcription (Latin):
prestabit ut quod tediosissimũ sentis quad cũ uoluptate
ꝑcipias do: la tratibꝰ cami uexor raͦ Qui uulgi latratꝰ
ferre didicit nullos horrebit canes nã neq t̃a multi alii
neq tam rabidi ac mordaces Dõ. Inuntꝭ equus ac fremẽs
infidus seruus et ꝯtumax nõ tm̃ tedio sed periculo etiam
michi sut Ra De utroq aĩali quid sentirem dixi olim et ñc¬
nichil muto addo aliquid ut uitare quidẽ possis equi tediũ sed
nil aliuid pedes tibi ut serui aũt mans dare pñt uel lamẽ¬
tis dignũ quo carere ualeas cum uelĩs do Uruscaꝵ tedio
affectus sum Ro uide ne muscarũ cedio musta fias et ab
illo ꝙͣ adeo creatã muscã coedens in illius qui muscarũ p̾ri
um illud iohanis famo sissimũ exponens et muscaet pu¬
lex et brutus et culex et cinifex et locusta Cet̾aq hũiõi nõ
siue certa causa creata sũt as illo qui uidit cũcta q̃ fecerat

Expanded text:
prestabit ut quod tediosissimum sentis, quadam cum voluptate prestabit ut quod tediosissimum sentis, quadam cum voluptate percipias. Latratibus canum vexor. Qui vulgi latratus ferre didicit, nullos horrebit canes; nam neque tam multi alii, neque tam rabidi aut mordaces. Immitis equus ac fremens, infidus servus et contumax, non tantum tedio, sed periculo etiam michi sunt. De utroque animali quid sentirem dixi olim, et nnc muto. Addo aliquid; ut vitare quidem possis equi tedium, si nil aliud, pedes tibi, ut servi autem, manus, dare possunt; nec lamentis dignum quo carere valeas, cum velis. Muscarum tedio affectus sum. Vide ne muscarum tedio musca fias, et ab alio quam a Deo creatam muscam credens, in illius qui muscarum princum illud Ioannis famosissimum exponens. Et musca et pulex, et bruchus, et culex, et cinifex, et locusta, ceteraque huiusmodi non sine certa causa creata sunt ab illo qui vidit cuncta que fecerat,
Abbreviated transcription (Latin):
screpitu facigor ra uuegi ues uerba despicito pene em̃
quid quid uulgus loquitur aut nichil aut flin est At stre¬
pitũ illũ om̃ne et cõfusas uoces si uitare uetitũ cm̃ au-¬
ribus excipe idꝙ nõ alr̾ ꝙͣ mugitꝰ boũ aut balatꝰ pecudũ
aut ursoꝵ murmur quid eñ in si beluarũ uoies sũt uel
mertiũ uel fertirũdo uulgi fragore perturbor Ra finge aĩo
te aquarũ goundãtiũ ac scopulos allisarũ sonitum au-¬
dire persuade tibi esse uel ad foritẽ sorgie ubi ingenti fũt¬
strepitu ex horrendo specu lucidissimꝰ ammus emanat ul
ubi reatini guogites quos nor in tybrim quehit alto de col¬
le descendũt uel ubi ad ea que cathadupla nominantur
ut ait Cicero Nilus se ex altissimis mõtibus p̃cipitat ul
ubi silr̃ ut ferũt hister meuxmiũ ruit demq ubi uel ligus¬
tice rupes Tyrems fluctibus furente austro uel caribdis ob¬
latrãti seille sicamis uerticibus torta Respondet cõsuetudo

Expanded text:
strepitu fatigor. Vulgi verba despicito: pene enim strepitu fatigor. Vulgi verba despicito: pene enim quicquid vulgus loquitur aut nichil, aut falsum est. At strepitum illum omnem et confusas voces si vitare vetitum, tantum auribus excipe; idque non aliter, quam mugitus boum aut balatus pecudum aut ursorum murmur. Quid enim nisi beluarum voces sunt vel inertium vel ferarum? Vulgi fragore perturbor. Finge animo te aquarum exundantium ac scopulis allisarum sonitum audire; persuade tibi esse vel ad fontem Sorgie, ubi, ingenti strepitu, exhorrendo specu, lucidissimus amnis emanat; vel ubi Reatini gurgites, quos Nar in Tiberim convehit, alto de colle descendunt; vel ubi ad ea que Catadupa nominantur ut ait Cicero Nilus se, ex altissimis montibus, precipitat; vel ubi similiter, ut ferunt, Hister in Euxinum ruit; denique ubi vel Ligustice rupes thirrenis fluctibus furenti austro, vel Charybdis oblatranti Scylle Sicanis vorticibus torta respondet, consuetudo
Abbreviated transcription (Latin):
plicent declina et que in aliis damꝑnas ne in te dampnẽt
asii caueto Do.; Quis hoc gule regnũ Ra Maxime inter ebri¬
os spetiosa sobrietas ubi eque boni omnes nullus excellit¬
Do. Quis tam multa mendatia Raᶜ Si mendatio offende¬
ris ueritati scude Do: Quis tot ubiq tyramdes Ra non te
huic arma neq opes expedient sola u̾irtus est libera Do
Totus orbis odio michi est Ra Miserari magis miseros de¬
cet ꝙͣ odisse nisi ut dixi sponte sint miseri quin tu mũdo
suos mores linque tuos reformare stude et ab alys auer¬
sos in te ip̃m oculos reflecte sic et tediũ euaseris et cũ mũ¬
dum nequeas id quõd potes et debes, te met ip̃m corriges
Non est quo te frustra natũ gredas si hoc feceris De mi¬
Urbidos urbĩ clamores odi Ra Ruris ergo sile¬
tiui siluasq ama que ferri fugariq neque
fuglenda sut do uulgi cõtentiombus fessꝰ
sum Ra uulgo aure dumn prebueris nõ quiestes ds uulge

Expanded text:
plicent declina, et, que in aliis damnas, ne in te damnent plicent declina, et, que in aliis damnas, ne in te damnent alii, caveto. Quis hoc gule regnum? Maxime inter ebrios speciosa sobrietas! ubi eque boni omnes, nullus excellit. Quis tam multa mendacia? Si mendacio offenderis, veritati stude. Quis tot ubique tyrannides? Non te hinc arma neque opes expedient: sola virtus est libera. Totus orbis odio michi est. Miserari miseros magis decet quam odisse, nisi, ut dixi, sponte sint miseri; quin tu mundo suos mores linque, tuos reformare stude, et ab aliis aversos, in te ipsum oculos reflecte. Sic et tedium evaseris, et, cum mundum nequeas, id quod potes et debes: temet ipsum corriges. Non est quod te frustra natum credas, si hoc feceris. 90 DE MIurbidos urbium clamores odi. Ruris ergo silentium silvasque ama: que ferri fugarique nequeunt fugienda sunt. Vulgi contentionibus fessus sum. Vulgo aures dum prebueris non quiesces. Vulgi
Abbreviated transcription (Latin):
nõ minus lascuos oculos honesti habitus offendũt ꝙͣ mo¬
destos inhonesti illi ergo uoluptatem cõsilio adhibeat suaꝵ
rerum tu adhibecs honestatem misꝙͣ alibi ꝙͣ inter tenebras
gratior lux misꝙͣ alibi ꝙ inter uitia uirtus est clarior ꝙͥ
quereris aliena feditas tuo aditiet decori eoQuis hos
morbos aiõo atq hos ꝓferat inuĩdos t̾a ͦ hnque miuidos si¬
bi neq ilłis aliũ cupias tortorẽ satꝭ ip̃i se torquẽt et sui
malis et alienis angntur et tabescũt bonis nõ est cõꝑti¬
tiendũ sponte languentibus nõ sũt autem contagiosi ui
corporũ sic aiaꝵ morbi nõ transeũt ad noleretes ym̃o uõ
nobilis animus uitiorũ odio ad amor̃ẽ uirtutꝭ accenditur
Quis tot ferat insolentias raͦ huilitas eo est acceptior qͦ
pluribus est obfessa superbiis do Quis tot fraudes quis
tot artes auaritie Quis tot spes libidinũ Raltibi merito dis¬

Expanded text:
non minus lascivos oculos honesti habitus offendunt, quam monon minus lascivos oculos honesti habitus offendunt, quam modestos inhonesti; illi igitur voluptatem consilio adhibeant suarum rerum, tu adhibeas honestatem. Nusquam alibi quam inter tenebras gratior lux, nusquam alibi quam inter vitia virtus est clarior. Quid quereris? Aliena feditas tuo adiciet decori. Quis hos morbos animorum atque hos perferat invidos? Linque invidos sibi, neque illis alium cupias tortorem: satis ipsi se torquent; et suis malis et alienis anguntur ac tabescunt bonis. Non est compatiendum sponte languentibus; non sunt autem contagiosi, ut corporum, sic animorum morbi; non transeunt ad nolentes. Immo vero nobilis animus, vitiorum odio, ad amorem virtutis accenditur. Quis tot ferat insolentias? Humilitas! eo acceptior, quo pluribus est obsessa superbiis. Quis tot fraudes, quis tot artes avaritie, quis tot species libidinum? Que tibi merito dis
Abbreviated transcription (Latin):
tis et otiosi simul et liberi et trãquilla quõd nichil est ꝙ̃ in
magnis pelagi tempestatibus et ut ĩmortalis sis oꝑtare de¬
inq suꝑcobi fuerit obsequẽtiũ amicoꝵ uoces pati nõ posse
equo aĩo cũ sint hosaiũ patienda couitia De dosore malis ex
Alos mores hominũ egre fero Rabi caritate mo-
alii mõ tu sis bonus an mĩt pͥmũ intelligis
uulgi mores an tibi negocii parũ sentis uitam tuã cõpone̾
nisi mingiles aliene et illud aggrediare quod nec ars umꝙ̃
efficere ualuit nec natura unde nichil umꝙͣ speres insi
publicũ egrediens semper flebat Alter cõtra mores hom
ridebat neut̾ sine causa ẜ illud pietati hoc superbie ꝑꝑin¬
quabat do Quis enormes, ac subitos hos habitus ferat Ra
Nale te per uin de henestari ferres si mte esset qui spon¬
te sua alios de formatos pati nequeas sine Illos indiu ut
libet tu ut licet atq ut decet induere Atq ita te ulcissere

Expanded text:
tis, et otiosi simul et liberi et tranquilli, quod nichil est aliud, quam in tis, et otiosi simul et liberi et tranquilli, quod nichil est aliud, quam in magnis pelagi tempestatibus, ut immobilis sis, optare. Denique superbi fuerit, obsequentium amicorum voces pati non posse equo animo, cum sint hostium patienda convicia. 89 DE DOLORE MALIS EX alos mores hominum egre fero. Si caritate motualii, modo tu sis bonus? an nunc primum intelligis vulgi mores? an tibi negotii parum sentis vitam tuam componere, nisi invigiles aliene, et illud aggrediare, quod nec ars unquam efficere valuit nec natura, unde nichil unquam speres nisi publicum egrediens semper flebat, alter contra mores hominum ridebat; neuter sine causa, sed illud pietati, hoc superbie propinquabat. Quis enormes ac subitos hos habitus ferat? Male te per vim dehonestari ferres, si necesse esset, qui sponte sua alios deformatos pati nequeas. Sine illos indui ut libet, tu ut licet atque ut decet induere, atque ita te ulciscere:
Abbreviated transcription (Latin):
se ip̃m qui triũphũ nec sibi nec maioribus suis aut
debitum aut speratum tã manit̾ in semo appetisset ꝙͣuis¬
autẽ non sit optanda celebritas per se ip̃am ftrenda est tamẽ et
amiãde calise ip̃ius uirtꝰ et industria Neq uinꝙͣ ut ulla care¬
as deserende multo est glosus labor optasilior ꝙͣ ignaua re¬
qui popularibus auris ut maronis utar uerbo gaudent il¬
le tamẽ insigmꝰ questus est coedo iõ ꝙ acutissimũ uirũ
talis tm̃ tyaditur et sine studiis acerrime deditũ salutatio
trebra et improuisa tupbabat utq idẽ ip̃e ait ꝑducebat
cd morte nichil est autem quod queraris Quodͭ optabas
accidit notus in pp̃ło ut esses alioqum tot salutatoꝵ in c̾¬
sibus nõ pateres. poteras latere poteras qui escere poteras
qd auĩt in gremio haudere quod optimũ prte genus aliqui
diffinũt at uos magnis in urbibus noti et clari esse uul¬

Expanded text:
seipsum, qui triumphum nec sibi nec maioribus suis, aut seipsum, qui triumphum nec sibi nec maioribus suis, aut debitum aut speratum tam inaniter in senio appetisset. Quautem non sit optanda celebritas per seipsam, ferenda est tamen, et amande cause ipsius, virtus et industria, neque unquam, ut illa careas, deserende. Multo est gloriosus labor optabilior, quam ignava requi popularibus auris, ut Maronis utar verbo, gaudent? Ille tamen insignis questus est, credo, ideo quod acutissimum virum, talis enim traditur, et suis studiis acerrime deditum, salutatio crebra et improvisa turbabat, utque idem ipse ait, “perducebat ad mortem”. Nichil est autem quod queraris: quod optabas, accidit, notus in populo ut esses; alioquin tot salutatorum incursibus non pateres; poteras latere, poteras quiescere, poteras, quod aiunt, in gremio gaudere, quod optimum vite genus aliqui diffiniunt. At vos magnis in urbibus noti et clari esse vul
Abbreviated transcription (Latin):
ad importum tatem fastidiũq cõcelebrãt RaQuid tu g
an cõtempni malles atq abitiẽo᷑ innũabiles usq ad
cediũ me honorãt ra Tu uõ dei munus agnostito ille t
honerat ut te illũ et honorare delectet et inhoncrasse
peniteat oĩs honor et om̃e quodtũq hodie ab homine boͫ
fit a deo est doͬ Permolesca res est honce ĩmodicꝰ et cre¬
bra uisitatio Raᵗ. ut hoc fatear at pdulces sũt huiꝰ mo¬
lestie radices amor et ueneratio huis si anmi guscum
applicueris bñ sapere incipient que molestat amara
dulcibus tempera nõ in hoc tñ̃ sed in om̃ibus quecũq
fert pñs uita in qua nõ facile reperies mel cui non
sit admixtũ fel et sepuis amara pp̃onderãt Do Celebri¬
tate minia fatigor Raᵒ sepe id quidem accidit de quo e¬
questũ duũ uespafianũ nouũ triuphãtem dũ solẽm ͭ ͤ
pomꝑaꝵ expectatione tedio esset affectꝰ increpantem

Expanded text:
ad importunitatem fastidiumque concelebrant. Quid tu igitur ad importunitatem fastidiumque concelebrant. Quid tu igitur an contemni malles atque abici? Innumerabiles usque ad tedium me honorant. Tu vero Dei munus agnoscito: ille te honorat, ut te illum et honorare delectet, et inhonorasse peniteat, omnis honor et omne quodcunque homini ab homine bonum fit a Deo est. Permolesta res est honor immodicus, et crebra visitatio. Ut hec fatear, at predulces sunt huius molestie radices, amor et veneratio; his si animi gustum applicueris, bene sapere incipient que molestant. Amara dulcibus tempera, non in hoc tantum, sed in omnibus quecunque fert presens vita; in qua non facile reperias mel cui non sit admixtum fel, et sepius amara preponderant. Celebritate nimia fatigor. Sepe id quidem accidit; de quo questum divum Vespasianum novimus triumphantem, dum, solennitate pomparum, expectatione ac tedio esset affectus, increpantem
Abbreviated transcription (Latin):
q procul hispania usq ad uobem roma Nũquid nõ de¬
inq scõs pr̃es usq ad itias et horre ndas heremi la¬
tebras, a romanis etiã imperatoribus uisitatos Et si¬
leo salomone ymo uero quis umꝙͣ uir clarus uisitato¬
ribus caruit dimici et noti mutuis colloquiis et con fabu¬
lationibus delectantur ignoti aũt sole recreãtur aspcũ
habet enĩ uirorũ illustruu prefentia dulce aliquid quod
nõ sentit nisi ip̃e qui fruitur hoc tu laboriosiom ne dixe¬
ris oꝑosum est fateor sed et gloriosum doͬ. Celebritate
nominis atteror Ra ͦ dri hãc uis abitere uirtus abitienda
est ciuiꝰ ex radice oritur Io si merito refugis ferre har
sarcina equo aĩo est necesse ad quã multi ne quidꝙͣ
oñii scudio uiteq ip̃ius impendio afpioãt et tu forsitã
aspirasti pat̾e te ab hiis uideri que hoc nisi te cũuq no¬
men diligerẽt nõ el optarẽt eo. Multi me undiq usq

Expanded text:
que procul Hispania usque ad urbem Romam? nunquid non deque procul Hispania usque ad urbem Romam? nunquid non denique sanctos patres, usque ad intimas et horrendas heremi latebras a Romanis etiam Imperatoribus visitatos? et sileo Salomonem. Immo vero quis unquam vir clarus visitationibus caruerit? Amici et noti mutuis alloquiis et confabulationibus delectantur, ignoti autem solo recreantur aspectu. Habet enim virorum illustrium presentia dulce aliquid, quod non sentit nisi ipse qui fruitur Hoc tu laboriosum ne dixeris; operosum est, fateor, sed et gloriosum. Celebritate nominis atteror. Si hanc vis abicere, virtus abicenda est, cuius e radice oritur; id si merito refugis, ferre hanc sarcinam equo animo est necesse, ad quam multi ne quicquam omni studio viteque ipsius impendio aspirant, et tu forsitan aspirasti. Patere te videri ab his, qui hoc nisi te tuumque nomen diligerent, non optarent. Multi me undique usque