comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nima x fr̃amea est. id est gladius dei. quia ꝑ
dam menbra precidit a corpore diaboli. Un de
alibi dicitur. Ero mors tua o mors. morsus tiuuiꝰ¬
ero inferne. d̾s enĩ quasi infernum momordit
qn descendens ad inferos quosdam inde abstidit.
quosdam ibi reliquit. Dicat gͦ eripe animam
mea abunpio. frameã tuan. ac si diceret. Si prĩ
glaclium quo pugnaturus es non eustodis.
quom eos qui ꝑglaclium faluarielt sunt saluã
rentes iniquitatis huiꝰ niuiici uanitas. So¬
bores uiferni. pena et̾na: laquei mortis. ori¬
guialis culpa. PDolores mortis et dolores inferuis
euadere non potuit. Torrentes iniquitatis contiur¬
baint. quia huiꝰ mundi uanitas ad actualia
peccata hominẽ inpulit. Laquei mortis preo eu¬
paunt. q añ qm homo actualiat̾ peceatum
ꝑ petre potuit: eulpa originalis in eo fuit.
aliis humana est sanitas carnis. dalus di¬
molestias inferendo. sic tñ. si mens uitꝰ cu stodi¬
t ut nec ꝑ aspera carnis adinpatientiã corruat.

Expanded text:
i framea est, id est gladius Dei, quia pedam membra praecidit a corpore diaboli. Unde alibi dicitur: Ero mors tua, mors; morsus tuus, inferne . Deus enim quasi infernum momordit, quando descendens ad inferos, quosdam inde abstulit, quosdam ibi reliquit. Dicit ergo, eripe animam meam ab impio per frameam tuam. Ac si diceret. Si prius gladium, quo pugnaturus es non custodis, quomodo eos, qui per gladium salvandi sunt, rentes iniquitatis, hujus mundi vanitas. Dolores inferni, poena aeterna. Laquei mortis, originalis culpa. Dolores mortis, et dolores inferni evadere non potuit. Torrentes iniquitatis conturbaverunt, qui hujus mundi vanitas ad actualia peccata hominem impulit. Laquei mortis praeoccupaverunt, quia antequam homo actualiter peccatum perpetrare potuit, culpa originalis in eo fuit.alus humana est sanitas carnis, salus dimolestias inferendo. Sic tamen si mens intus custoditur, ut nec per aspera carnis ad impatientiam proruat,
Abbreviated transcription (Latin):
o ouar secreto anine mee homo.¬
& amica confabulatione exigam ab
ea quod scire cupio. Nemo alienus
admutetur s aperta conscientia soli
uerba conferemus. Sic enim nec mͥ
cimor erit occulta querere:. nec illi py¬
dor uera respond̾e. Dic mͥ queso ami¬
mamea quid est qͦd suꝑ om̃ia dili¬
gis: Ego scio quod uita tua dilectio
ẽ. & scio quod sine dilectione eẽ ñ po¬
tes: s uelim mͥ sine uecondia confi¬
tearis: quid incer omĩa diligendrm
elegeris. Dicam adhuc ut manife¬
stius intelligas quid te int̾rogem
Aspice mundũ: et om̃ia que in eo
sunt. Multas ibi sp̃es pulchris & il¬
lecebrosas inuenis que humanos

Expanded text:
oquar secreto animae meae, et amica confabulatione exigam ab ea quod scire cupio. Nemo alienus admittetur, sed aperta conscientia soli verba conferemus. Sic enim nec mihi timor erit occulta quaerere, nec illi pudor vera respondere. Dic mihi, quaeso, anima mea, quid est quod super omnia diligis? Ego scio, quod vita tua dilectio est et scio quod sine dilectione esse non potes. Sed velim mihi sine verecundia confitearis, quid inter omnia diligendum elegeris? Dicam adhuc, ut manifestius intelligas quid te interrogem. Aspice mundum, et omnia quae in eo sunt; multas ibi species pulchras et illecebrosas invenies, quae humanos
Abbreviated transcription (Latin):
specialit̃ fecisse dicitur. ꝑ que homo ad
dm̃ reuocatur. Ila gͦ mirabilia deus quasi nꝰ
sua fecit: quoꝵ admiratio humanam mentem
abamore ipsuis auercit. Illa aũt mirabilia que
hominem ad amorem dei reuocãt. quia nos
suos sacuuit: quodam singulari pͥui legio sua di¬
ei possunt. Quia gͥ suꝑius psalmista beatum dix¬
erat qui ad huiꝰ muncli uanicatẽ non respicit
ubi fructuosa possit ẽẽ admiratio. consequent̾
ad uingit dicens. Multa fecisti tu domine deus
iners mirabilia tua. seilicet opera restaurati¬
ouis nr̃e que ne mneis fastioium metuas: mul¬
ta sunit niuiuero.⁊ ne facilitatenz contempna.
ꝓfunda insacramento. Hoc est enĩ quod eum
dixisset multa fecisti tu dũe deus mẽꝰ in .t.¬

Expanded text:
specialiter Deus fecisse dicitur per quae homo ad Deum revocatur. Illa ergo mirabilia Deus quasi non sua fecit, quorum admiratio humanam mentem ab amore ipsius avertit. Illa autem mirabilia quae hominem ad amorem Dei revocant, quia nos illius faciunt, quodam singulari privilegio ejus dici possunt. Quia igitur superius Psalmista beatum dixerat qui ad hujus mundi vanitatem non respicit, ubi fructuosa esse possit admiratio, consequenter adjungit: Multa fecisti tu, Domine Deus meus, mirabilia tua, scilicet opera restaurationis nostrae; quae ne in eis fastidium metuas, multa sunt numero; et ne facilitatem contemnas, profunda in sacramento. Hoc est enim quod cum dixisset: Multa fecisti tu, Domine Deus meus,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑmaneat. homo Uere uleẽ dilectᷤ
curis qui uisitat te s uenit in iusibil
uenit occuitus uenit in conp̾hensibil
uenit ut tangat ce. ñ ut uideatur a
gustandum p̾beat se. ñ ut impleat
desicłium s ut trahat affectum. pri¬
mitias qͥsam porrigit sue dilectioniꝰ
ñ plenitudinẽ exhibet ꝑfecte societa¬
tis. et hoc ẽ qd̾ maxime ad arram des¬
ponsationis tue ꝑtinet. qd̃ ille qͥ in fu¬
curo se tͥ uidendũ ⁊ ꝑpetuo possidendũ
dabit. n c̃ aliqñ ut qͣm dulcis sit agnoᷤ¬
cas se tͥ ao gnstandũ p̾bet. Simuletiam¬
ut int̾im de absentia eiꝰ consoleris qñ
eius uisitatione ne deficias incessanter
reficeris. Queso anima mea młta iã
diximꝰ. Post hec om̃ia unum agnosce.
unũ dilige. unũ sequere. unũ app̾ben¬
de. unũ posside. hoc opto. hoc desid̾o.
hoc totis uirib concupisco

Expanded text:
permaneat. HOMO. Vere ille est dilectus permaneat. HOMO. Vere ille est dilectus tuus qui visitat te, sed venit invisibilis, venit occultus, venit incomprehensibilis. Venit ut tangat te, non ut videatur a gustandum praebeat se; non ut impleat desiderium, sed ut trahat affectum; primitias quasdam porrigit suae dilectionis, non plenitudinem exhibet perfectae satietatis. Et hoc est quod maxime ad arrham desponsationis tuae pertinet, quod ille, qui in futuro se tibi videndum, et perpetuo possidendum dabit, nunc aliquando utquam dulcis sit agnoscas se tibi ad gustandum praebet. Simul etiam interim de absentia ejus consoleris, quando ejus visitatione ne deficias incessanter reficeris. Quaeso, anima mea, multa jam diximus, post haec omnia unum agnosce, unum dilige, unum sequere, unum apprehende, unum posside. ANIMA. Hoc opto, hoc desidero, hoc totis praecordiis concupisco
Abbreviated transcription (Latin):
ut qͦd eẽ ñ cepisti ẽẽ merearis.
Ioc ultimũ int̾rogationis mee me be¬
nigne ut suscipias queso. Qͥd ẽ illud
duice qd̾ in eiꝰ recordatione aliqͣndo me¬
uang̾e solet. ⁊ tam uehem̃teratq sua¬
uit̾ affic̾e ut iam tota qͥdam mͦ ame¬
mec ip̃a ab alienari ⁊ nescio qͦ abstrabi
incipiam: Subito enim innouor et
tota inmutor ⁊ bñ mͥ esse incipit ult᷑
qͣm did̾e sufficiam. Exbilarat᷑ consciã
in obliuionẽ uenit om̃is prec̾itorum
maloꝵ memoria. exultat animus.
clarescit intellectus. cor illuminat᷑.
desid̾ia iocundant᷑. iamq alibi uescio
ubi me eẽ uideo &e qͣsi quibꝰdam ample
debilit̾ animꝰ ne recalat ab eo qd semꝑ
amplecti desiderat. & qͣsi in illo om̃iũ
desicłiorum finem inuen̾it. summe &
meffabilit̾ exultat nicb ampliꝰ q̃rens
nich̾ ultra appetens. semꝑ sic eẽ uolens.
Nunqͥo te ẽ dilectus mĩs: Q. ueso die
m ut sciam si ille ẽ. ut si denuo ad me
uen̾it obsecrem eũ ne recedat.s serꝑ

Expanded text:
uc esse non coepisti, esse merearis. ANIMA. Hoc ultimum interrogationis meae benigne, ut suscipias, quaeso, quid est illud dulce, quod in ejus recordatione aliquando metangere solet, et tam vehementer atque suaviter afficere, ut jam tota quodammodo a memetipsa abalienari, et nescio quo abstrahi incipiam. Subito enim innovor et tota immutor, et bene mihi esse incipit ultra quam dicere sufficiam. Exhilaratur conscientia, in oblivionem venit omnis praeteritorum dolorum miseria, exsultat animus, clarescit intellectus, cor illuminatur, desideria jucundantur, jamque alibi nescio ubi me esse video, et quasi quiddam amplexdelectabiliter animus, ne recedat ab eo, quod semper amplecti desiderat, et quasi in illo omnium desideriorum finem invenerit summe et ineffabiliter exsultat, nihil amplius quaerens, nihil ultra appetens, semper sic esse volens. Nunquid ille est dilectus meus? Quaeso, dic mihi, ut sciam an ille est, ut si denuo ad me venerit, obsecrem eum ne recedat, sed semper
Abbreviated transcription (Latin):
ñ p̾sumpsit: qͥa sciri ñ potest qͣnta ÷. de
sub mensura coartare. Cum enĩ dicũt
hucusq potest. et ñ ampliuᷤ. qͥdħ ⁊ aliud
qͣm eiꝰ potentiam q̃ infinta ÷ conelud̾e.¬
& restring̾e ad mensuram : Aunt enim.
Non potest d̃s alia fac̾e qͣm facit. nec me¬
lius fac̾e̾ qͣm facit. Si enim aliud potest
potest sñ ꝓuidentia oꝑari d̾s: qͥa om̃e
qd̾ p̃uidit se facturum facit. nec facit
ẽ. aut cassari ut hoc ñ fiat qd piusum

Expanded text:
non praesumpsit, quia sciri non potest quanta est: de non praesumpsit, quia sciri non potest quanta est: de sub mensura coarctare. Cum enim dicunt, Hucusque potest, et non amplius, quid hoc est aliud, quam ejus potentiam quae infinita est concludeet restringere ad mensuram? aiunt enim: Non potest Deus aliud facere quam facit, nec melius facere quam facit. Si enim aliud potest potest sine providentia operari Deus, quia omne, quod praevidit se facturum, facit, nec facit est: aut cassari, ut hoc non fiat, quod praevisum
Abbreviated transcription (Latin):
tiones q̃ amissam b̾atitudinẽ ꝑ fruc¬
tum ut̾imei recuꝑabũt: qͣꝑ fruetum
uetiti ligni pͥuate st̃. Om̃s b̾atam me
dicent᷑. ut parũ iam sit in p̾terita ge¬
neratione sustinuisse st̾ilitatis ob pro¬
brium. q̃ ab om̃i gn̾atione futura ꝓ
fructu feconditatis mee bata uocabor.
Ex hoc inqͥt: ac si dic̾et ip̃i elizabeth. Enͦ
ꝑ os tuũ sua magnalia q̃ in me opat¬
est apuit. ex hoc eadem in om̃s gen̾a¬
tiones manifestando magnificabit.
Magnum fuit ut dum se ancillam con¬
nũ fuit ut uirgosine uirili semine filiũ
concipet: Magnũ fuit ut uirgo d̾i patris
uerbum carne sua indutum ut̾o gesta¬
sibilia tñ ñ sunt ei a quo fc̾a sunt: qͥa
potest᷑. s potens inquit ẽ ut om̃ipotẽ¬
tem in telligas. qͥa ab solute potens dr̃.¬
Potentem gͦ confessa ẽ. nec ampliꝰ oyxit:
qͥa credi potest eiꝰ potentia. qͥa est. s qͣnta
sit aut quał cõphendi oĩno ñ potestIccirco
solum confessa ẽ potentiam discutere

Expanded text:
tiones, quae amissam beatitudinem per fructum uteri mei recuperabunt, qua per fructum vetiti ligni privatae sunt; omnes beatam me dicent, ut parum jam sit in praeterita generatione sustinuisse sterilitatis opprobrium, quae ab omni generatione futura pro fructu fecunditatis meae beata vocabor. Ex hoc inquit. Ac si diceret Elisabeth: Ex quo per os tuum sua magnalia, quae in me operatest, aperuit, ex hoc eadem in omnes generationes manifestando magnificabit. Magnum fuit, ut virgo sine virili num fuit, ut virgo sine virili semine filium conciperet. Magnum fuit, ut Dei Patris Verbum carne sua indutum utero gestasibilia tamen non sunt ei, a quo facta sunt, quia potest: sed potens, inquit, est, ut omnipotentem intelligas, qui absolute potens dPotentem ergo confessa est, nec amplius dixit: quia credi potest ejus potentia, quia est; sed quanta sit, aut qualis comprehendi non potest. Idcirco solum confessa est, potentiam discutere
Abbreviated transcription (Latin):
fieri om̃ino ñ potest. S nos ad hec respõ¬
demus. qͥa si mutaret᷑ euentꝰ qd̾ fieri
potest. nec mutaret᷑ nec cassaret᷑ ꝓuiden¬
tia. qͥa hoc oĩo fieri ñ potest. s potiusñ¬
qͣm fuisset p̾uisum. qd̾ ñ qͣm fuerat fu¬
turum. et tam̃ staret ꝓuidentia in eo
ut ñ fieret. si c̃ mͦ in eo constitit ut fieret
ñ mutata. ut post aliã alia eẽt. s ut ñ¬
qͣm alia eẽt. Ergo d̾s aliud pot̃ fac̾e qͣm
facit. Sit. Tam̃ ut ipse aliud faciendo ñ¬
sit alius. s siue idem siue aliuo faciat.
ip̾e tñ semꝑ idem sit. Nunc illuo restat
ut discutiamꝰ. utrũ ne melius aliquid
fac̾e possit. qͣm facit d̾. hic illi nr̃i scru¬
tatores qͥ defec̾unt scrutantes scrutatio¬
nes nouũ aliqͥd et uere nouũ. nec tam
uerũ qͣm nonũ afferre sedñt. Et dicunt
singłas c̾aturas ꝑ se qͥdem consid̾atas. a
ꝑfecto minꝰ hr̃e. Uniu̾sitatem au̾ rerum
õium in tanta ꝯsũmatione boni expres
tem õium rerum ñ posse meliorem esse

Expanded text:
omnino non potest. Sed nos ad haec respondemus, quia si mutaretur eventus quod fieri potest, nec mutaretur, nec cassaretur providentia, quia hoc omnino fieri non potest: sed potius nunquam fuisset praevisum, quod nunquam fuerat futurum, et constaret providentia in eo, ut non fieret, sicut modo in eo consistit ut fieret, non mutata, ut post aliam alia esset, sed ut nunquam alia esset. Ergo Deus aliud potest facere quam fecit: sic tamen ut ipse aliud faciendo alius non sit; sed sive idem, sive aliud faciat, ipse tamen semper idem sit. Nunc illud restat, ut discutiamus utrumne melius aliquid facere possit quam facit Deus. Hic illi nostri scrutatores, qui defecerunt scrutantes scrutationes novum aliquid, et vere novum, nec tam verum, quam novum aff creaturas per se consideratas a perfecto minus habere. Universitatem autem rerum omnium in tanta consummatione boni expresstem rerum non posse meliorem esse
Abbreviated transcription (Latin):
si meliꝰ potest fac̾e̾ qm facitꝰ. In hoc ip̾o
ñ bñ facit: qd̾ optime qͥdem ñ faẽ quod
facit. Meliꝰ enĩ fac̾et: si qd̃ facit melius
fac̾et. fac̾e qͥppe ⁊ nolle melius fac̾e̾: &̃
bonũ facientis male ẽ fac̾e. S boc pia
inens in dm̃ dici ñ sustinet. Et ob hoc
faciat male uieo qd̾ sic facit. Euisdema¬
modi causis ⁊ rationib qͥdam inducũ¬
tur ut dicant dm̃ oꝑm suoꝵ mensura
ac lege ita astrictum atꝙͣ ligatum ut
nec meliꝰ. Aoꝑ hoc plane in finitã illã
atq inm̃sam dunitatis potentiã
sub t̾mino ac mensura alligare cõ¬
uncunt᷑: qͥ usq ad aliqͥd qd̃ u̾e finẽ
ip̃m habet eam extendunt. ⁊ ultra
negant ꝓced̾e. Certum ẽ enim qd̾ om̃e
qd̾ fc̾m est in numd et pond̾e ⁊ m̃sura
iegitimũ t̾minum ⁊ finem suum b̾t:
ꝓcul dubio ⁊ fine ⁊ mensura termina¬
ri declarat᷑. Quappt̾ ne uł bis que
uident᷑ rationes sñ causa assensum
negare uideamꝰ. uł om̃ino creduli sn̾

Expanded text:
facit, in hoc ipso non benefacit, quod optime quidem non facit quod facit: melius enim faceret, si quod facit, melius faceret. Facere quippe et nolle melius facere, etiam bonum facientis malum est facere. Sed haec pia mens in Deum dici non sustinet. Et ob hoc faciat male in eo, quod sic facit. Ejusmodi causis, atque rationibus quidam inducuntur, ut dicant Deum suorum operum mensura, ac lege ita astrictum, atque alligatum, utnec melius. Ac per hoc plane infinitam illam atque immensam Divinitatis potentiam sub termino ac mensura alligare convincuntur, qui usque ad aliquid, quod vere finem ipsum habet, eam extendunt, et ultra negant procedere. Certum est enim quod omne quod factum est in numero, et pondere et mensura, legitimum terminum et finem procul dubio et fine et mensura terminari declaratur. Quapropter, ne vel his quae videntur rationes sine causa assensum negare videamur, vel omnino creduli sine
Abbreviated transcription (Latin):
actio. nͥ etiã ip̃a cordis cogitatio ante
ocłos eiꝰ sincera atq inpolluta appareat.
Quia gͦ illi displic̾e metuit qͥ udet
totũ: ad ꝑfectam ĩnocẽtiã coram eon ecẽe
ẽẽ consid̾at ut mundet totũ. ⁊ id̾o iste
qͥa dun aliud agitur ⁊ aliud attend̾r.
ip̃m adhuc pp̃ se bonũ ñ amatur.
Tum accedit caritas et intrat ꝑ timorẽ
istum: qͥ dum monstrat qd̵ fug̾e debea¬
p̾sidium. Conu̾tit gͦ cor ad dm̃. ut qͦdã¬
mͦ de ip̾o fugiat ad ip̃m: hoc ⁊ dũ cauet
hr̃e iratum. studeat hr̃e ꝓpitium. hũc
sequit᷑ timor filiał: qͥ ex succedente cari¬
tate nascitur: ut ip̃m cim̾e. nicħ aliud
sit qͣm degustatũ in caritate bonũ iam
nolle amut̾e. Et hic qͥdem cimor aliqͥo
pene aduinctum ht̃. dum in incerto am¬
declinare status uite mutabił. S eum
mutabilitas nulla erit: tẽ nlła ex inc̾to
suspicionis pena inerit: ⁊ tẽ qͦdam mͦ ti¬

Expanded text:
actio, nisi etiam ipsa cordis cogitatio ante actio, nisi etiam ipsa cordis cogitatio ante ejus oculos sincera, atque impolluta appareat. Quia ergo illi displicere metuit, qui videt totum, ad perfectam innocentiam coram eo necesse esse consideret, ut mundet totum; et ideo iste quia dum aliud agitur, et aliud intenditur, ipsum adhuc propter se bonum non amatur. Tum accedit charitas, et intrat per timorem istum, qui dum monstrat quod fugere debeapraesidium. Convertit ergo cor ad Deum, ut quodammodo de ipso fugiat ad ipsum: hoc est, dum cavens habere iratum, studet habere propitium. Hunc sequitur timor filialis, qui ex succedente charitate nascitur; ut ipsum timere nihil aliud sit, quam degustatum in charitate bonum jam nolle amittere. Et hic quidem timor aliquid poenae adjunctum habet, dum in incerto amdeclinare status vitae mutabilis. Sed eum mutabilitas nulla erit, tunc nulla ex incerto suspicionis poena inerit: et tunc ti
Abbreviated transcription (Latin):
danũ: inicialem: filialem. Seriuł timor
ẽ ꝓ euitanda pena abstin̾e a malo: reten¬
ta uoluntate mala. Mundanꝰ timor est
ꝓ euitanda pena abstine̾ a bono. retenta
resecare. filiał timor ẽ bono firmiter
adħere. qͥa illuo amit̾e nolit. Ex bis . iiͦiͦi.
uił timor penã que ab hoĩb infertur
ietuit. ⁊ iocirco sufficit ei abstinere
a malo oꝑe qͥa ad ocłm famłatur. et
reatum conscĩe ñ metuit. hoib place̾
uolens. Mundanꝰ uͦ timor hoĩb plac̾e
ñ querens. tñ displic̾e metuens:̃ ip̃e
fingit qd̃ ñ est: tam m̃dax in neganda
u̾itate. qͣ fallax alter in falsitate cegẽ¬
da. ⁊ ut̾q in u̾itate offendit: alter qͥa
timide negat qd̃ ẽ. alcer qͥ a ꝑuerse si¬
mulat qd̾ ñ est. Iniciał uͦ timor qͥa eã
ꝗͣ d̾s cõminat᷑ penã declinare satagit.
neqͣqͣm sibi suffic̾e̾ uidet. ut ab illicita
se oꝑatione contineat: qͥa ei qͥ cor intuet᷑
ñ ⁊ satis ab ꝓbationẽ si innocens fu̾it

Expanded text:
danum, initialem, fiilialem. Servilis timor est pro evitanda poena abstinere a malo, retenta voluntate mala. Mundanus timor est pro evitanda poena abstinere a bono, retenta resecare. Filialis timor est bono firmiter adhaerere, quia illud amittere nolis. Ex his quatuor vilis timor poenam, quae ab hominibus infertur, metuit, et idcirco ei sufficit cessare a malo opere: quia ad reatum conscientiae non metuit, hominibus placere volens. Mundanus vero timor hominibus placere non quaerens, tamen displicere metuens, et ipse fingit quod non est, tam mendax in neganda veritate, quam fallax alter in falsitate tegenda, et uterque in veritate offendit. Alter, quia timide negat quod est: alter, quia perverse simulat quod non est. Initialis vero timor, quia eam, quam Deus comminatur, poenam declinare satagit, nequaquam sibi sufficere videt, ut ab illicita se operatione contineat; quia ei, qui cor intuetur, non est satis ad probationem, si innocens fuerit
Abbreviated transcription (Latin):
intellexistr ne diferas ult᷑ ne ampluis morã facias.
Suge uelocit᷑: api pessulum ostii tiu. et egiedere
ad ilum ut uideas faciem eiꝰ. ẽt si fugerit tu seq̃re
sꝑ montes aromatũ. Secura enĩ curris. q̃uia
uenis de libano qr candida uenis: et munida uent᷑
sasta et inmaculata. Ide secura curris. telibano
suꝑ montes aromatũ. de merico castitatis ad p̾mi¬
um beatitudiuiis. Ioeo celibano. super montes aro¬
matũ. Ibi expedat te: qui natꝰ exte illuc p̃cessit te.
Ile est filuis tius. ille cdilectus tuus ile qui uocat
de. qui uiutat te. qui uenientem delibano pͥce¬
alit te. Et expectat te suꝑ montes aromatũ. Ibi fioreᷤ
a parunt iuice florentes odorem oecerunt.Ibi
uor turturis audita est int̾ra nr̃a ¶ Surge pro

Expanded text:
intellexisti, ne differas ultra, ne amplius moram facias. intellexisti, ne differas ultra, ne amplius moram facias. Surge velociter, aperi pessulum ostii tui, et egredere ad illum, ut videas faciem ejus; et si fugerit, tu sequere super montes aromatum . Secura enim curris, quia venis de Libano, quia candida venis et munda. Venis casta et immaculata, ideo secura curris de Libano super montes aromatum . De merito castitatis ad praemium beatitudinis, ideo de Libano super montes aromatum. Ibi exspectat te, qui natus est ex te, illuc praecessit te. Illic est filius tuus ille, et dilectus tuus; ille, qui vocat te, qui invitat te, qui venientem de Libano praecedit te, et exspectat te super montes aromatum. Ibi flores apparuerunt, vineae florentes odorem dederunt. Ibi vox turturis audita est
Abbreviated transcription (Latin):
requiescunt. isti sunt qui uocẽ turturis aucli¬
unt. In horrore uisionis nocturne qñ sopor solet
occupare homines: tũc aꝑit corda uiroꝵ. ⁊ uocem
eiꝰ audiunt. Ibi u̾bun absconelitũ ⁊ secretum
reuelat amicis: et ipsi uenas susurrii eiꝰ ꝑcipunt.
⁊ secretum suum custodiunt:i ip̃e ab lactat ⁊ ed¬
ucit ĩsolitudine sponsam:⁊ dulcib alloquiis uo¬
cat et mouet ut egͣdiat᷑. uit ibi loquat᷑ ad cor eiꝰ:
et det ill intelligere caritatem. Ospetiosa int̾ fi¬
lias audisti uocem turturis: alidisti ⁊ intellex¬
isti. Intꝰ loquebat᷑ :⁊ int̾ eras :ͣrideo audisti ⁊ ĩtel¬
lexisti ⁊ dixist. Uox cdilecti mei. Incellexisti enĩ¬
cdilecti mei. Intellexisti: ⁊ dixisti. Non enĩ intellex¬
isses nͥ dilexisses. quia clilectionis uerbũ erat. ⁊
non poterat nisi a diligente intelligi. Bilectus
loquebat᷑ q̃ cdilecte loquebat᷑ ⁊ dilectio ꝯmenda-¬
bat᷑. Quia gͦ uocem dilecti audisti:⁊ dilectionẽ

Expanded text:
requiescunt, isti sunt, qui vocem turturis audiunt. In horrore visionis nocturnae, quando sopor solet occupare homines, tunc aperit corda virorum, et vocem ejus audiunt. Ibi verbum absconditum et secretum revelat amicis, et ipsi venas susurri ejus percipiunt, et secretum suum custodiunt, et ipse ablactat et educit in solitudine sponsam, et dulcibus alloquiis vocat, et monet, ut egrediatur, ut ibi loquatur ad cor ejus, et det illi intelligere charitatem. O speciosa inter filias! audisti vocem turturis, audisti et intellexisti! Intus loquebatur, et tu intus eras, et ideo audisti, et intellexisti, et dixisti: vox dilecti mei . Intellexisti enidilecti mei. Intellexisti, et dixisti. Non enim intellexisses, nisi dilexisses, quia dilectionis verbum erat, et non poterat nisi a diligente intelligi. Dilectus loquebatur, et dilectae loquebatur, et dilectio commendabatur. Quia ergo vocem dilecti audisti, et dilectionem
Abbreviated transcription (Latin):
praua desideria. Bene gͦ prius anima inpul¬
uere humiliatur. ac deinde uenter congluti¬
nat᷑ interra qr nisi pͥus anima uanis se cogi¬
tationib subderet: nequaqͣm carnem desidia
imniunda obligarent. Sed q pͥus anima auani¬
tate uincit᷑: post moclum caro ad inmũditiã
eata ciuitas que regem habet deum. qr
um foris bella patit᷑ pax eius intus non con¬
turbat᷑. felix ille qui talem habet animam ita
inamore dei solidatam. ut quecuniq foris molesti
e ꝑstrepant. tñ usq ad silentium interne qui etiꝰ
non irrumpant qr deus qui pacis amator est:
cor turbatum inhabitare non potest. S quia
tam pacificam habitationem d̾s non uiue¬
niret. nisi ip̃e eam faceret: adiuuabit ea deus
mane dilucło. Mane tempestiue. Diluclõ: in
luce. Mane. quia ad iutor inoportuni tatib. Bi¬
lucło. quia ĩ tenebris oꝑari nescit. Ad uiuabit
uolenten: quia nemo inuitꝰ bonum facit.
aduuat ciuitatem ⁊ edificat ciuitatem. recͥ¬
eseit uicuuitate et protegit ciuitatem.

Expanded text:
prava desideria. Bene autem prius anima in pulvere humiliatur ac demum venter conglutinatur in terra, quia nisi prius anima vanis se cogitationibus subderet nequaquam carnis desideria immunda obligarent, sed quia prius anima a vanitate vincitur, postmodum caro ad immunditiam Beata civitas, quae regem habet Deum, quia cum foris bella patitur, pax ejus intus non conturbatur. Felix ille, qui talem habet animam ita in amore Dei solidatam, ut quaecunque foris molestiae perstrepant, tamen usque ad silentium internae quietis non irrumpant, quia Deus, qui pacis amator est, cor turbatum inhabitare non potest: sed quia tam pacificam habitationem Deus non inveniret, nisi ipse eam faceret, adjuvabit eam Deus mane diluculo. Mane, tempestive, diluculo, in luce. Mane, quia adjutor in opportunitatibus. Diluculo, quia in tenebris operari nescit. Adjuvabit olentem, quia nemo invitus bonum facit. Adjuvat civitatem, et aedificat civitatem, requiescit in civitate, et protegit civitatem.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯcentes sunt qui uoto malignitatis insiclian¬
c. Expugnantes sunt. qui aꝑte persecuntur
ustus gͦ occultos mimicos suos uidicari tantum
.l. adfuturum iuditium seruari manifestos ex¬
pugnari .i. in hac uita etiam puniri postulat¬
ut eoꝵ pena manifesta alios abincquitate rera hat.
quos pͥuseoꝵ malitia ꝑ exemplum adiiquitatẽ aei¬
mabat. Ioeo enĩ deus omp̃s manifestas inuirias. ser¬
uoꝵ suoꝵ sepius etiam iuhac uita ulciscit᷑ ut qͣnti
meriti apus eum sit iusticia aꝑte de monstret᷑ qua¬
niuis hoc alios ad amorẽ s̃ticie acẽdat q̃d irẽ actor fnicie
se eã tm̃ diligẽ mamfestat. Aip̃hende arma ⁊ sutũ¬
rnis pugnamꝰ. scuto cegim᷑: Mundus euĩ
cont᷑ electos cluob modis pugnat. uerbo. et
giadio. Nerbum falsitatis expugnamꝰ ꝑsapienti¬
am. Gladio adueritatis resistimuis ꝑpacientiam.
In sapientia iͦs acipimus arma: sentum iupatien
tia s eur d̃r apprehende aria⁊ seutumi nisi q

Expanded text:
o malignitatis insidiano malignitatis insidiantur. Impugnantes sunt qui aperte persequuntur. Justus ergo occultos inimicos suos judicari tantum, id est ad futurum judicium servari, manifestos expugnari, id est in hac vita etiam puniri postulatut eorum poena manifesta alios ab iniquitate retrahat; quos prius eorum malitia per exemplum ad iniquitatem animabat. Ideo Deus omnipotens manifestas injurias servorum suorum saepius etiam in hac vita ulciscitur, ut quanti meriti sit apud eum justitia, aperte demonstretur, quatenus hoc alios ad amorem justitiae accendat: quod ipse auctor justitiae se eam tantum diligere manifestat. CAP. XLI. De armis srmis pugnamus; scuto tegimur. Mundus enim contra electos duobus modis pugnat, verbo et gladio. Verbum falsitatis expugnamus per sapientiam; gladio adversitatis resistimus per patientiam. In sapientia igitur accipimus arma, et scutum in patienpprehende arma, et scutum, nisi quia
Abbreviated transcription (Latin):
tis. Suꝑiꝰ cominendauerat sp̃m suu̾ deo. et
n̾c quasi quereres quid decarne fieri uellet res¬
pondet se carnis euram non hr̃e. quia uanitas
est omnis caro quia hii eciã qui eã illicite ⁊ su¬
ꝑflue amando omni stucdio et diligentia custo¬
diunt. acorruptione seruare non possunt. Quoꝰ
nimirũ deus odit quia dum nimis rẽ corrup
uanttates super uacue. Bene superuacue quia et si
tiansitoria adneresitatem appetimus: numꝙͣ. tamẽ
adsuperfiuitatẽ diligere debemus carnemq mori¬
turam non indelitiis fouere sed ab incõmodis his pre¬
cipue que ad salutem anime minꝰ conclucere uiden¬
entes unitelligunt᷑ pecratores. ꝓpłi stulti. pͥnci¬
pessupl. Consilium gentium est concupiseẽ¬
tia carnis. Cogitatio ppłoꝵ est concupiscentia ocłoꝵ
Consilium pͥncipum est suꝓbia uite. que omnia
toeo deus reprobat qr muncdus transit. ⁊ coneu¬
piscentia eius. Benie tñ ppli cogitationes habent
non consdlium. quia stulti inpopulis significant᷑.¬

Expanded text:
tis. Superius commendaverat spiritum suum Deo; et quasi nunc quaereres quid de carne fieri vellet, respondet se carnis curam non habere, quia vanitas est omnis caro. Quia ii etiam qui eam illicite et superflue amando omni studio et diligentia custodiunt, eamdem a corruptione servare non possunt. Quos nimirum odit Deus, quia dum nimis rem corruptvanitates supervacue. Bene supervacue. Quia, etsi transitoria ad necessitatem appetimus, nunquam tamen ad superfluitatem diligere debemus carnemque morituram non in deliciis fovere, sed ab incommodis his praecipue, quae ad salutem animae minus conducere videnGentes intelliguntur peccatores, populi stulti, principes superbi. Consilium gentium est concupiscentia carnis, cogitatio populorum est concupiscentia oculorum. Consilium principum est superbia vitae. Quae omnia ideo Deus reprobat, quia mundus transit, et concupiscentia ejus. Bene tamen populi cogitationes habent, non consilium, quia stulti in populis significant
Abbreviated transcription (Latin):
Munusculũ hoc dilectionis mee
ea uos p̾cor benignitate susci¬
pite: qua me illud scio deuotione ob¬
tulisse. Dictatum breuẽ de uirtute oratio¬
nis in elimato licet sermone conscͥptũ
misi caritati uĩe. in quo distinctũ ha¬
betis. quib modis orantis animꝰ int̾ p̾cũ
u̾ba ꝑ cõpunctionẽ accendit᷑: de monstra¬
tum &̾ cur ille a nos scͥpture que peti¬
salute postulantib int̾ orandũ ꝓferun¬
tur. De oratione gͦ orationẽ postulatu¬
rus scͥpsi: cuius dulcedinẽ quantũ iã
longo pietatis studio ꝑfectius gustas¬
tis. tanto libentius donum acciꝑe. &
donum ĩpendere debetis. Ualete.

Expanded text:
Munusculum hoc dilectionis meae ea vos precor benignitate suscipite, qua me illud scio devotione obtulisse. Dictatum brevem de virtute orationis inelimato licet sermone conscriptum misi charitati vestrae, in quo distinctum habetis quibus modis orantis animus inter precum verba per compunctionem accenditur; demonstratum etiam cur illae a nobis Scripturae, quae petisalute postulantibus inter orandum proferuntur. De oratione ergo orationem postulaturus scripsi, cujus dulcedinem quanto jam longo pietatis studio perfectius gustastis, tanto libentius donum accipere et donum impendere debetis. Valete.
Abbreviated transcription (Latin):
ninis de ꝓmissione głatur. nc̃ ee clilatione con¬
ouerit᷑ nunc se cerelictum ipt̾ pondus tribu¬
inillionis. Quare oblitꝰ es mei : pariuilus de li¬
cat pate amanti uascrtur. et qr non as oramra
ulota respondet de obluuione eausatur. Et iiuume¬
tat eiam mala que patit᷑. Quare tristis incedo
t ne uideatur suꝑslua esticia: dum affligit me
inquit mninueꝰ. Et quia sepe plus gaudendum
amn tuistandum est mafflictione orporis : erag¬
gerat causam. Adiungens etiam detmenta i¬
ticis. Duim confringuntur ossa mea .i. uitu¬
tes destruunt᷑. Postremo sumiã mali irrisio
s tota societas ꝑinfamiam obfuscat᷑. hec omĩa
patior clum icedo .i. dum iniua recta graclien

Expanded text:
de promissione gloriatur, nunc de dilatione conqueritur, nunc se derelictum propter pondus tribuuciam repromissionis. Quare oblitus es mei? Parvulus delicatus patri amanti irascitur, et quia non ad omnia vota respondet, de oblivione causatur. Enumerat etiam mala quae patitur. Quare tristis incedo? et ne videatur superflua tristitia, dum affligit me, inquit, inimicus. Et quia saepe plus gaudendum quam tristandum est, in afflictione corporis exaggerat causam, adjungens etiam detrimenta virtutis, dum confringuntur ossa mea, id est virtutes destruuntur. Postremo summam mali addens irrisionsed tota societas per infamiam offuscatur. Haec omnia patior dum incedo, id est dum in via recta gra
Abbreviated transcription (Latin):
nĩ eiꝰ meniores sum̃: qrsic olim nos a diabo¬
lo seperatos.⁊ ꝑurtutem exaltatos⁊ ꝑhumi
litatemn conformitati xp̃i temperatos memi¬
nĩ. De t̾ra iordanis eius memores sum̃ quͣdo
et eandam naturam qͣm prius ꝑaqͣm baptis¬
matis a perẽo abluit. ꝑpenitentiam nunc abluẽ¬
dam offerimus: de modico monte hermonit eiꝰ
memores sumus. qñ precamur dona urtutũ
cum humilitate nob restitui. que pͥus uos ab
es accepisse meminimꝰ. Ꝙutrumq memoria dr.
q: hoc iterato ꝑetimus quod pͥus nos accepisse
becordamur. Et necesse est penitere. qi abyssus
abyssum uiuocat .i. iudicium dampnatio nis
adconfirmationem suam ad elucit uidicuim
mortalitatis. Si uidemus uerũ quod primo
homini peccanti minatꝰ es morten: ered auius
etiam uerum ẽt̃ quod peccantib ⁊ inpeccato ꝑ¬
mortalitatis inuocat: qr hoc illud confirmat.
uel uiclitium ignis futurũ udicium aque pͥ¬

Expanded text:
nii, ejus memores sumus, quia sic olim nos a diabonii, ejus memores sumus, quia sic olim nos a diabolo separatos et per virtutem exaltatos, et per virtutem conformitatis Christi temperatos, meminimus. De terra Jordanis ejus memores sumus, quando ei eamdem naturam, quam prius per aquam baptismi a peccato abluit, per poenitentiam nunc abluendam offerimus. De modico monte Hermonii ejus memores sumus, quando precamur dona virtutum cum humilitate nobis restitui; quae prius nos ab eo accepisse meminimus. Quod utrumque memoria dicitur, quia hoc iterato petimus quod prius accepisse nos recordamur. Et necesse est poenitere, quia abyssus abyssum invocat, id est judicium damnationis ad conformationem sui adducit judicium mortalitatis. Si videmus verum quod primo homini peccanti minatus es mortem, credamus etiam verum esse quod peccantibus nunc et in peccato pmortalitatis invocat, quia hoc illud confirmat. Vel judicium ignis futurum, judicium aquae pr
Abbreviated transcription (Latin):
Iiia gͥ cotidie anina nr̃a ad nosmiet ip̃os cõtur¬
batur. memores dei sinus de t̾ra iordanis. ut
seilicet illam ad huc remissionem queraimus
inpenitentia quan olim accipimus in a qua.
to signatos ẽẽ cognoscinus. Quod enĩ piorda¬
nem pectius accipitur qͣm baptismꝰ. ⁊ quid ꝑt̾ram
lor dauis nisi humana natura abluta fonte hap¬
nisinats. De t̾ra gͦ iordanis memores dei sumus.
qñ eandem ablutionem querimus inpenitentiae
qin iam olim meminmꝰ nos ab eo accepisse in
a qua Sequit᷑. Et hermonii a monte modico.
Sub auditur memor ero tui. hermon int̾preca¬
cur anacbematizatio. In baptisiuo aũt cliabolĩ
cui omuib oꝑib ⁊ pompis suis anatbemati¬
rauimus:⁊ ip̃o conforines facti: amenbris di¬
aboli seperati sumus. homo gͥ a diabolo ꝑ
temi modicꝰ ꝑhumilitatem. Suando it aq ppe
iutentian a deo uͥtutum dona ꝑ yecẽn amis¬
sa requirimꝰ quasi de mocdico monte hermo¬

Expanded text:
Quia igitur quotidie anima nostra ad nosmetipsos conturQuia igitur quotidie anima nostra ad nosmetipsos conturbatur memores Dei simus de terra Jordanis, ut scilicet illam adhuc remissionem quaeramus in poenitentia, quam olim accepimus in aqua; esacramento signatos esse cognoscimus. Quid enim per Jordanem rectius accipitur quam baptisma? Et quid per terram Jordanis, nisi humana natura abluta fonte baptismatis? De terra ergo Jordanis memores Dei sumus, quando eamdem ablutionem quaerimus in poenitentia, quam jam olim meminimus nos ab eo accepisse in aqua. Sequitur: Et Hermonii a monte modico. Subauditur memor ero tui. Hermonium interpretatur anathematizatio. In baptismo autem diabolum, cum omnibus operibus et pompis ejus anathematizavimus, et Christo conformes facti a membris diaboli separati sumus. Homo igitur per bapttem, modicus per humilitatem. Quando itaque per poenitentiam a Deo, virtutum dona per peccatum amissa requirimus, quasi de modico monte Hermo
Abbreviated transcription (Latin):
facere quia deus est. ut nec de uoluntate eius
dubites. qui ꝓ nob̾ holuo factus est. nec depoteᷤ¬
tate quia deus est. Ao me ip̃m anima mea con¬
turbata est. ¶Sanina mea conturbata est.
ad me solum referendum est: quia nͥ pͥuis me¬
um pecẽm precessiss: caroforis corrupta non
eet.:⁊ ideo eius corruptio ad meam conturba¬
tionem iuste reducitur: quia ex mea culpa
puium eius corruptio oriebatur. Nel ad me¬
ip̃m .i. inme p̾o. quia et si foris conturbationẽ¬
non inueniat: ip̃a eam sue condicionis corrup¬
tis conturbat: id est licet ex teriora incitamenta
pecati desinant: ip̃a tñ uieia exnaturali cor¬
ruptione orta me conturbant. Que gͦ ad hibẽ¬
dasunt remedia ꝑꝑ reciliua peccata: Baptizari
t̾m non possumus:⁊ tñ uice baptismatis contͣ
cotidiana pecc̃a cotilianum fontem lac̾marũ¬
habemus:⁊ si sepus baptizari ꝓhibenuir ꝓ pe¬
tiam. Sequit᷑ gͦ nos gr̃a primi baptismatis in pe¬

Expanded text:
facere, quia Deus est, ut nec de voluntate ejus facere, quia Deus est, ut nec de voluntate ejus dubites, qui pro nobis homo factus est, nec de potestate, quia Deus est. Ad meipsum anima mea conturbata est. Quod anima mea conturbata est, ad me solum referendum est, quia nisi prius meum peccatum praecessisset, caro foris corrupta non esset; et ideo ejus corruptio ad mei conturbationem juste reducitur, quia ex mea culpa primum ejus corruptio oriebatur. Vel ad meipsum, id est in meipso, quia et si foris conturbationenon inveniat ipsa, eam suae conditionis corruptio conturbat, id est licet exteriora incitamenta peccati desinant, ipsa tamen vitia ex naturali corruptione orta me conturbant. Quae ergo adhibenda sunt remedia contra recidivum peccati? Baptizari iterum non possumus, et tamen vice baptismatis contra quotidiana pecca si saepius baptizari prohibemur ptiam. Sequitur ergo nos gratia primi baptismatis in poe
Abbreviated transcription (Latin):
querit: hic intͦ se animam suam esfundit.Du¬
pͣ se au̾̃t anima effunclitur: q̃n ꝑeontemꝑla¬
tionis gaudium inamore conditoris dilata¬
tͦ. s cum anima uit᷑ se effunditur. statim ani¬
malitas que exteriorem delectationenz amat
contristatur: quam unus quisq fidelit corri
es anima mea: Quare doles te ꝑdere quod non
potes retinere: Quare conturbas me : Quia tͥ
ꝑ naturalem affectum conuinctꝰ sum: intu¬
a turbatione inturbatꝰ ego ẽẽ non possum.
sꝑa in deo: quia si nunc ꝑ es transitorias delec¬
tationes sponte respuis: ꝑmansuras. pꝰ mod̾¬
ip̃o tribuente consequeris. Qm̃ adhuc confitebor
illi. Cum adeptus fuero qd̾ spero: tunc laudabo
iluum ⁊ confitebor illi: de quo dubitanclum non
quiu mortalib ꝓinissam et̾nitateni tͥbuat: qͣm
ꝓsalute mortalium assimpsisse mortalia cõstat.
⁊ qui ꝑnobis nr̃am mortem pati uoluit. multo
magis nob̾uitam suam donabit. quos potest

Expanded text:
quaerit, hic intra se animam suam effundit. Suquaerit, hic intra se animam suam effundit. Supra se autem anima effunditur, quando per contemplationis gaudium in amore conditoris dilatatur. Sed cum anima intra se effunditur, statim animalitas, quae exteriorem delectationem amat, contristatur: quam unusquisque fidelis nutu r, anima mea? quare doles te perdere quod non potes retinere? Quare conturbas me? quia tibi per naturalem affectum conjunctus sum, in tui turbatione ego inturbatus esse non possum. Spera in Deo, quia si nunc propter eum transitorias delectationes sponte respuis, permansuras postmodipso tribuente consequeris: Quoniam adhuc confitebor illi. Cum adeptus fuero quod spero, tunc laudabo illum, et confitebor illi de quo dubitandum non quin mortalibus promissam aeternitatem tribuat, quem pro salute mortalium assumpsisse mortalia constat, et qui pro nobis nostram mortem pati voluit, multo magis nobis vitam suam donabit. Quod potest
Abbreviated transcription (Latin):
qͥem. Quasi dicat. Cum depresentis iute moles¬
tia constristatꝰ sum: qualis presentis uite cõ¬
ditio recordatus non sum. Nunc aũt recor¬
datꝰ sum: qr nemo pot̾ ꝑuenire adrequiem.
qui pͥus nolu̾it equanimit̾ sustinere laborẽ.
Quia tnsibo ꝑtabernacłm ad domũ. Labernaeu¬
ium est presens ecclia domus celestis pat̾a. In
tab̾nacło locus est: quia extͣ fidem tuta nian¬
sio ẽẽ non potest. Nec solum tnsibo ꝑlocum
tab̾nacłi: sed uilocum tabernacłi .i. de infideli¬
tate ad fidem: de fide adbeatituelinem ideo inlo¬
cum. ut fidem rectam non solum tenere incipi¬
am: sed usq uifinem uiea ꝑmaneani. Nec terre¬
re debet labor certaminis: quia mirabile est
cab̾nacłm:⁊ multa iam in eo fulgent exemp
me non effucli. Sicut angustia animũ const¬
ringit᷑ sic leticia effundit. Quis quis gͦ inre¬
b transitoriis letari appetit: extͣ se animã suã
effunclit. Qui uͦ t̾rena omnia uana eẽ conside¬
rans. securiris in conscientia bona gaulium

Expanded text:
. Quasi dicat: Cum de praesentis vitae molestia contristatus sum, qualis sit praesentis vitae conditio recordatus non sum. Nunc autem recordatus sum, quia nemo potest pervenire ad requiem, qui prius noluerit aequanimiter sustinere laborem. Quia transibo per tabernaculum ad domum. Tabernaculum est praesens Ecclesia, domus est coelestis patria. In tabernaculo locus est, quia extra fidem tuta mansio esse non potest. Nec solum transibo per locum tabernaculi, sed in locum tabernaculi, id est de infidelitate ad fidem; de fide ad beatitudinem. Ideo in locum, ut fidem rectam non solum tenere incipiam, sed usque in finem in eo permaneam. Nec terrere debet labor certaminis, quia mirabile est tabernaculum, et multa jam in eo fulgent exemplme non effudi, sed in me effudi. Sicut angustia animum constringit, sic laetitia diffundit. Quisquis ergo in rebus transitoriis laetari appetit, extra se animam suam effundit. Qui vero terrena omnia vana esse considerans, securius in conscientia bona gaudium
Abbreviated transcription (Latin):
ad altare. ut me immolem. Mons ⁊ tab̾nacła
de p̾senti.: Aitare de futuro: ubi plena caritas.
Et ideo aic. In troibo ut unmoler ⁊ contempler
ad altare .i. ad dm̃ qui letificat iuuentutem
meã. I bene iuuentutem letificat: uetusta¬
tem enĩ non lecificat sed contstat. Ad d̾m qͥ¬
tͣ. sed interior ille homo nr̃ de die incliem. re¬
nouatur. Caro .ii. nr̃a que ꝑmortem dissolui¬
tur: inp̾senti uita non renouatur. Sp̃c aũt
uiuentutem suã etiam in hac uita renoua¬
re incipit. qñ ꝑ grãm dei uirtutib renouatis
desid̾ia uetusta deponit. Ds̃ cͦ non uecuslate
nr̃am s uiuentutem lecificat: qr quanto mas¬
gis caro foris accerit᷑. tantomagis mens interĩ
sp̃uali gaudio consolatur. Ioeo inquic confite¬
bor tͥ iucitharã qr tu leticiam non uetustatis
s iuuentutis .i. non gaudium carnis sed
sỹs diligis. Ioeo ⁊ ego carnem affligam. ⁊ lau¬
dabo te inmaceratione carnis. Contra qͦ quia

Expanded text:
ad altare, ut me immolem. Mons et tabernacula ad altare, ut me immolem. Mons et tabernacula de praesenti, altare de futuro, ubi plena charitas, et ideo ait introibo ut immoler, et contempler ad altare, id est ad Deum, qui laetificat juventutem meam. Et bene juventutem laetificat; vetustatem enim non laetificat, sed contristat. Ad Deum, qterior ille homo noster de die in diem renovatur. Caro enim nostra, quae per mortem dissolvitur, in praesenti vita non renovatur. Spiritus autem juventutem suam in hac vita renovare incipit, quando per gratiam Dei virtutibus renovatis desideria vetusta deponit. Deus ergo non vetustatem nostram, sed juventutem laetificat, quia quanto magis caro foris atteritur, tanto magis mens interius spirituali gaudio consolatur. Ideo inquit, confitebor tibi in cithara. Quia tu laetitiam non vetustatis, sed juventutis, id est non gaudium carnis, sed spiritus diligis, ideo, et ego carnem affligam, et laudabo te in maceratione carnis. Contra, quod quia
Abbreviated transcription (Latin):
liuio est iiclicium sed̾na causana: aliud se¬
eundum recributionẽ. Boni gͦ qui ip̾sen¬
t inter malos sunt. ⁊ tñ eis in causa uniti non
sunt: rogant ut pͥmum eoꝵ causam discernar
⁊ sic iuelicet᷑: quia tunc nos salubrit̾ iiretribu¬
tione uidicat: si pus causan nr̃am hic agen¬
te non sc̃ã cliscernat. Quia cu es fortitudo me¬
a. Ideo ꝑte ab eis seperari peto: q cum eorũ
malitiam grauit̾ portem: non tam ab eoꝵ
societate me ẜ suꝑbiam et fidutiam uirium
meaꝵ disuingo. S differtur quod petit᷑. Ioeo
clamat. Quare me repulisti: Pmitte lucem tuã
i ueritatem tuam: ꝑfidem illumina ꝑu̾itatẽ
fioem remunera. Illuminando misericors renu¬
merando uerax. Ipsa duo deduxerunt me ama¬
lis meis.:⁊̃ ad duxerunt ad bona tua. Que bonas
Inmontẽ. intabernacłã. Inmontẽ ductus sum
ꝑfidem: Intab̾nacła ductus sum ꝑ operationẽ.
Introibo ad altare ꝑdilectionem. In montem:
ut alta crederem. Intab̾naclã ut fortia fac̾em:

Expanded text:
liud est judicium secundum causam, aliud secundum retributionem. Boni ergo, qui in praesenti inter malos sunt, et tamen in causa eis uniti non sunt, orant ut Deus primum eorum causam discernat; et sic judicet, quia tunc nos salubriter in retributione judicat, sic prius causam nostram hic a gente non sancta discernat. Quia tu es fortitudo mea. Ideo per te ab eis separari peto, quia cum eorum malitiam graviter portem, non tamen ab eorum societate me per superbiam et confidentiam virium mearum disjungo. Sed differtur quod petitur, ideo clamat. Quare me repulisti? Emitte lucem tuam et veritatem tuam. Per fidem illumina, per veritatem fidem remunera, illuminando misericors, remunerando verax. Ipsa duo deduxerunt me a malis meis, et adduxerunt ad bona tua. Quae bona? In montem, in tabernacula. In montem ductus sum per fidem, in tabernacula ductus sum per operationem. Introibo ad altare per dilectionem. In montem ut alta crederem; in tabernacula, ut fortia facerem;
Abbreviated transcription (Latin):
nuine desiderari potest. haberi non potest.
Quid gͥ interim ẽ fuerunt mͥ lacͥme mee pa¬
nes die ac nocte. Pascar dolorib requirã fleti¬
b ũocabo suspiriis. lacͥme mitent desidiũ.
donec presentia satiet affectum flebo quia
ab est quod desidero. flebo q ad est quo non
amo. Non amo p̾sentem inbelicitatẽ: desido
futuram beatitudinem. Irrigium suꝑiꝰ quia
desiderat anima mea ad d̾ni fontem uiuum:
irriguum inferiꝰ. qi nẽ elr michi eotioie ubi ẽ
deus tuus. hoc ad presentem miseriam ꝑtinet.
quod obprobria maloꝵ sustines. qr trenam
bere insultantes clicunt. His gͥ insultatio.¬
nib fractris tedere ceperat᷑ s mox ad seiuet¬
ip̃m reuersus. ⁊ quał sit presentis uite con¬

Expanded text:
nunc desiderari potest, haberi non potest. nunc desiderari potest, haberi non potest. Quid ergo interim? Fuerunt mihi lacrymae meae panes die ac nocte. Pascar doloribus, requiram fletibus, vocabo suspiriis, lacrymae nutrient desiderium, donec praesentia satiet affectum. Flebo, quia abest quod desidero; flebo, quia adest quod non amo. Non amo praesentem infelicitatem, desidero futuram beatitudinem. Irriguum superius, quia desiderat anima mea ad fontem vivum. Irriguum inferius, quia dicitur mihi, ubi est Deus tuus? hoc ad praesentem miseriam pertinet, quod opprobria malorum sustineo, quia terrenam bere insultantes dicunt. His igitur insultationibus fractus taedere coeperat, sed mox ad semetipsum reversus,
Abbreviated transcription (Latin):
ta plus noceant. que minꝰ opinionem lederent
si ꝑ se singula ꝑlata fuissent. S quia hoc non
prirptionis seo lesionis affectu iniquus oꝑat᷑
spotius nocitura clligit. quia sicut dictum
est iinde aliena actio fallaciter ꝑinfamiam
obsuscatur inde ueracit̾ mens euis ꝑ nequiti¬
que sunt dona dei. Fons aquarum aue
tor est donoꝵ. Fonteni aque desid̾at.: cuuis
desidium non inpletur donec ad dm̃ ꝑueniat.
Qut doua dei ꝓꝑt̾ dñi non amant: hii quasi a¬
quas⁊ non fontem desiderant. Sũmũ aũt be
bonũ ideo plurali nõie fontium expͥmitur. qr
licet inse unũ set omniũ tam̃ origo bonoꝵ in ip¬
socontinet᷑. Nnꝰ fons quia uiuificat. Unus
fons quia uideficiens ꝑ seuerat. Ides sic̃ ceriuis
desioerat. quia uetustatis noxie defectum iepa¬
rare exoptat. S differtur desid̾ium ut creseit.
S quia omnis mora desidanti longa est.: ex
piam. quem pus uisus non uidebam : Seo b

Expanded text:
ta plus noceant, quae minus opinionem laederent, ta plus noceant, quae minus opinionem laederent, si per se singula prolata fuissent. Sed quia hoc non correctionis, sed laesionis affectu iniquus operatur, sibi potius nocitura colligit, quia sicut dictum est, unde aliena actio fallaciter per infamiam offuscatur, inde veraciter mens ejus per nequitiQutor est donorum, fontem aquae desiderat, cujus desiderium non impletur, donec ad Deum perveniat. Qui dona Dei propter Deum non amant, ii quasi aquas, et non fontem desiderant. Summum autem bonum ideo plurali nomine fontium exprimitur, quia licet in se unum sit, omnium tamen origo bonorum in ipso continetur. Vivus fons, quia vivificat. Vivus fons, quia indeficiens perseverat. Ideo sicut cervus desiderat, quia vetustatis defectum reparare exoptat. Sed differtur desiderium, ut crescat. Sed quia omnis mora desideranti longa est, exclpiam, quem prius visus non videbam. Sed hoc
Abbreviated transcription (Latin):
tio alienũ non ẽẽ indicat. quis quis anim̾
suũ adsuspitionem facile inclinat. Neq enim
alieni peceati suspectus cor euus ureret. si non pus¬
eiusoem peccati affectus in eo rabicasset. Iusto
ꝙͥ uicitio dum ex sui cors prauitate falsam
de alis existimationen colligit. ꝑ eandem se gris¬
timationem inaffectum p̃uitatis amplius accen¬
dit ꝯ inde ueraett̾ mens sua corrumpit̾: unde fal¬
lacit̾ aliena actio insimulat᷑. Propter quod
ysalmista contra euismodi loquens dici. Ee
si ingrediebatur ut iuideret uana loquebat
Curiosus et enim qͥsq tẽ quasi aduidenclum
ingredlitur. qñ alienum secretum sagaei Eu¬
dio ꝑserutatur. Lana loquit᷑. quia ut minus
suspectus ẽẽ possit eos aquib caueri non uillt se
diligere fingit. Deuide iniquitatem congregal.
quia cum libere ad missus fu̾it: quic quid repre¬
hensibile inuenire potest fraudulent incorde su¬
o coarceruat. Congregat aũt paudatim uni¬
ma ut pͥ longunt silentium cuncta sunul obiee¬

Expanded text:
tio alienum non esse indicat quisquis animum suum ad suspicionem facile inclinat. Neque enim alieni peccati suspectus cor ejus ureret, si non prejusdem peccati affectus in eo radicasset. Justo ergo judicio dum ex sui cordis pravitate falsam de alio existimationem colligit, per eamdem se existimationem in affectum pravitatis amplius accendit; et inde veraciter mens ejus corrumpitur, unde fallaciter aliena actio insimulatur. Propter quod Psalmista contra ejusmodi loquens dicit: Et si ingrediebatur ut videret vana loquebatur. Curiosus etenim quisque tunc quasi ad videndum ingreditur, quando alienum secretum sagaci studio perscrutatur. Vana loquitur, quia ut minus suspectus esse possit, eos a quibus caveri non vult, se diligere fingit. Deinde iniquitatem congregat, quia cum libere admissus fuerit, quidquid reprehensibile invenire potest, fraudulenter in corde suo coacervat. Congregat autem paulatim minima, ut post longum silentium cuncta simul objec