comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
sꝑ atq acterit s et ꝑpetius q bellis ac
litibꝰ ĩquietã uitam sibi p̃stat ac ꝓxiõ
sic enĩ res se ht̃ ut ubi maior est lo
core uicinia est Nemo urm̃n nnsi fallor
arabũ ac iudoꝵ reges ĩuidet lippꝰ ẽ
liuor longnnqua non aspicit. oUi

Expanded text:
semper atque atterit, perpetuis bellis ac litibus inquietam vitam sibi prestat ac proximo. Sic enim se res habet, ut ubi maior est loccore vicinia est. Nemo vestrum, nisi fallor, Arabum aut Indorum regibus invidet: lippus est livor, longinqua non aspicit. Vi
Abbreviated transcription (Latin):
Cecus sum Rẽ Iocari incipiani nͥ de¬
sistas queri nã quid aliud si uires atta¬
lisse tibi cecitas qͥuit. ꝙͣ ꝙ de seip̃o cecꝰ
effectus asclepiades ait uno .s. ut pued̾
comitatior gradiare:
De auditu
Erdidi auditum. Nõ Iter

Expanded text:
Cecus sum. Iocari incipiam, ni deCecus sum. Iocari incipiam, ni desistas queri. Nam quid aliud, si vir es, attulisse tibi cecitas quivit, quam quod de se ipso cecus effectus Asclepiades ait, uno scilicet ut puero comitatior gradiare. 97 DE AUDITO erdidi auditum. Iter
Abbreviated transcription (Latin):
siue medio romanoꝵ siue principã altiꝰ
filius alt̾ius pater oculis infirmꝰ semꝑ
multos ad extremũ ã nos cecus bello ꝙ
int̾ gallu cui᷑ illeͫ fauit et britoneã re¬
gem. sex iam lustris agitur dũ pugna
illa oĩm asꝑrima cui ambo reges ĩtrerãt
inclina̾e fortunã sue ꝑtis ĩtelligẽt duces
suos clara uoce cõpellens dirigite me ne¬
ꝙ citius in eam partem ubi rex hostiu
est atq om̃e robur ex̾citus sui. Q d̾
cũ mesti ac trepidi fecissent ille equo sti¬
miulis adacto eo p̃cipitẽ se dedit quo spͤ¬
tare alii cecũq oculis prosequi uix au¬
debant ubi forti ssima hostru in acie nõ
fortiter mõ sed honorifice pugnans ruit
Ip̃isq mirantibꝰ et laudantibꝰ qui uĩ¬
cebant Nem natro notam õmbus. sed
in hĩs mandata fu̾i̾t obliuione ꝑiturã.
Et quid ore glorie uiri fortis obfuit ui¬
su caruisse isi ut quem untus at nã mi¬
rabilem fecerant scupendũ cecitas facẽt.

Expanded text:
sine medio Romanorum principum, alterius sine medio Romanorum principum, alterius filius, alterius pater, oculis semper infirmus, multos ad extremum annos cecus, bello hoc quod inter Gallum, cui ille favit, ac Britannum regem, sex iam lustris agitur, dum pugna illa omnium asperrima, cui ambo reges intererant, inclinare fortunam sue partis intelligeret, duces suos clara voce compellans. “Dirigite me, inquit, ocius in eam partem, ubi res hostium est, atque omne robur exercitus sui”; quod cum mesti ac trepidi fecissent, ille equo stimulis adacto, eo se precipitem dedit, quo spectare alii cecumque oculis prosequi vix audebant, ubi consertissima hostium in acie non fortiter modo, sed horrifice pugnans ruit, ipsis mirantibus et laudantibus qui vincebant. Rem narro notam omnibus, sed nisi mandata sit literis oblivione perituram. Et quid, oro, glorie viri fortis obfuit visu caruisse, nisi ut quem virtus et natura mirabilem fecerant, stupendum cecitas faceret?
Abbreviated transcription (Latin):
Quisq ĩ iure uel in facto scrupulꝰ inci
uniu̾saniq rem publicam gubnabat. Tu
confescim uno destitutus sen su reliquos
om̃s atq insuper mentem ipam abicis h
haud alit qͣm qui uniꝰ dampni leuis mm¬
paciẽcia et uitã et uite instrã proiciunt
desꝑatione p̃cipiti. D Cecus sum nec
quo ꝑgami uideo. Adaut dux tius ui¬
det siue is est aĩmꝰ sue unꝰ alius aliqͥs
ex more ceti gressu dirigens cuiꝰ dcũ
non modo rectu iter ĩuenias s ad con¬
temptuz uite nobilem et p̃clare ututꝭ ac¬
tus ultimos ac fastigia sĩmia ꝑuenias
Neq nisi uis aĩmi defuerit generosu
facinꝰ lux amissa prepediat. Nemĩsti qͥd
sacris sampson in litteris. Quid ciuilibel¬
lo apud lucanũ massilie thiren ꝯ agat in
equoe̾ de quo quid si poetice tubie minꝰ
est fidei. Illud certius atq r̾centius r̾cor¬
dare ꝙ etate gestu tua uidere oculis po¬
tuisti ut Iohãnes Riex bohemie duorum

Expanded text:
quisquis in iure vel in facto scrupulus incidquisquis in iure vel in facto scrupulus inciduniversamque Rempublicam gubernabat. Tu confestim, uno destitutus sensu, reliquos omnes atque insuper mentem ipsam abicis, haud aliter quam qui, unius damni levis impatientia, et vitam et vite instrumenta proiciunt, desperatione precipiti. Cecus sum, nec quo pergam video. At dux tuus videt, sive is est animus, sive unus aliquis, ex more ceci, gressum dirigens, cuius ductu non modo rectum iter invenias, sed ad comtemptum vite nobilem et preclare virtutis actus, ultimos ad fastigia summa pervenias; neque, nisi vis animi defuerit, generosum facinus, lux amissa prepediet. Meministi quid sacris Sanson in literis, quid civili bello apud Lucanum Massylie Tyrrhenus agat in equore? de quo quidem si poetice tube minus est fidei, illud certius atque recentius recordare, quod etate gestum tua videre oculis potuisti: ut Ioannes rex Bohemus duorum
Abbreviated transcription (Latin):
rogi alienis. D Cecitate ĩ ops sum et ĩ¬
utilis. Nõ Quid te ip̃m cece deseris
nas tyresias de quo fupra diximꝰ uisu
stoitus s familbiaritate Cyceronis ꝙͣ sec¬
ta nocior sua uisũ ꝑditu auditꝰ solacõ
leniebat cũ eo ut cycero ide ait libri
nocte et die legerent᷑ quibꝰ m studiis o¬
fedibꝰ qd̾ꝙ sine oculis fieri posse uix cre¬
deres geometͥcis quo desc̃ptiomibꝰ oꝑ
dabat et alienis manibus lineas protra¬
hi mbens suo de illis ingenio dissereba
Gapo drusio absq oculis s iuris crui¬
lis tanta noticia fuit iet domꝯ eius ꝯsul¬
toru freqiẽcia cotidie repleretur et
uidebant illi qua iretur ad foru recti
qr iretur ad coẽm bictoriam nõ uidehã
atq ideo teti ducis patrocimu ĩ ploabãt
S clarissimꝰ om̃ quos famosos cecitas
habuit appius claudius et re cecus et no¬
mĩe qui cecitate pressus ac semo non
pͥuatis modo cõsiliis s a populo noscebat᷑

Expanded text:
cogi altius. Cecitate inops et incogi altius. Cecitate inops et inutilis sum. Quid te ipsum, cece, deseris? Non Tiresias de quo supra diximus, cecus Stoicus sed familiaritate Ciceronis, quam secta notior sua, visum perditum auditus solatio leniebat, cum ei Cicero idem ait, “libri noctes et dies legerentur, quibus in studiis ofidibus, quodque sine oculis fieri posse vix crederes, geometricis quoque descriptionibus operam dabat, et alienis manibus lineas protrahi iubens, suo de illis ingenio disserebat. Gaius Drusus absque oculis, sed iuris civilis notitia tanta fuit, ut domus eius consultorum frequentia quotidie repleretur, et videbant illi qua iretur ad forum rectius, qua iretur ad cause victoriam non videbant, atque ideo ceci ducis patrocinium implorabant. Sed clarissimus omnium quos famosos cecitas habuit Appius Claudius, et re cecus et nomine, qui, cecitate pressus ac senio, non privatis modo consiliis a populo noscebatur,
Abbreviated transcription (Latin):
mo quẽ cecũ ab infancia inq hac ce¬
citate usq ad exitũ sũmo uirtutũ ex̾ci¬
tio insignẽ sacer anthomiꝰ senẽ uisẽs
nichil mouẽi debere ait eo ꝙ oculos a¬
misiss coẽs sibi cu musas et muribꝰ
ac lacertis: s gaude̾ ꝙ oculi cõẽs illi cũ
angelis salui eeñt Antomanũ ue̾ cele¬
stis q ingr̃i discipitli dignũ u̾bu sin ad
liberaliu scudioru detus aspiras ho¬
merũ ac democ̾tũ ꝯtemplae quoꝵ altͤ
ut fama est dũ mira illa ac dĩna degtaoe¬
ret oculis non uidebat aĩo lucens. Alter
sibi oculos eruit ne uider et multaq ut
ip̃e arbitrabat᷑ beri uisus aciem ĩpedirẽt
Cuiꝰ factuz si uel laude uel uituꝑio dig¬
nu fuit non disputo. s ĩuenit ymitato¬
res ꝙͥ si picturã forte sculpturã ue appel¬
las aut phidie artem tibi mente delige¬
ras amisisse te aliꝙͣ non negem insi hͦ
ipm̃ lucrũ est ab incepto huili retractu

Expanded text:
mo, quem cecum ab infantia, inque hac cemo, quem cecum ab infantia, inque hac cecitate usque ad exitum summo virtutum exercitio insignem, sacer Antonius senem visens, nichil moveri debere ait, eo quod oculos amisisset, communes sibi cum muscis et muribus et lacertis, sed gaudere, quod oculi communes illi cum angelis salvi essent. Antonianum vere celestisque magistri discipulo dignum verbum. Sin ad liberalium studiorum decus aspiras, Homerum et Democritum contemplare, quorum alter, ut fama est, dum mira illa ac divina dictaret, oculis non videbat, animo linceus; alter sibi oculos eruit, ne videret multa, que, ut ipse arbitrabatur veri visus aciem impedirent; cuius factum quam vel laude vel vituperio dignum fuerit, non disputo, sed invenit imitatores. Quod si picturam forte sculpturamve, Apellis aut Phidie artem tibi mente delegeras, amisisse te aliquid non negem; nisi hoc ipsum lucrum est: ab incepto humili retractum
Abbreviated transcription (Latin):
pereũtibꝰ ad int̾na reflect̾e illic mͥ cre¬
de non oculis habitat felicitas illa qua
queritis D lumen oculis non uideo.¬
R̃ Cisce uel in tenebris gaude̾ An tibi
tasse s ꝓpͥu cuiꝰ cecitatem cũ amice mu¬
lierculs deplorarent iocans nulla ne ĩꝙͥ
uobis uidetur uoluptas esse nocturna fa¬
cete ille quid breuit᷑q. Multa em̃ sũt et
ĩ obscuro gaudia sicut et in luce dolor mł¬
tus. Ego aũt tibi honeste soliuis hortor su.¬
A aAmissos oculos queror. Nõ Si uisu¬
rus male gaudend pocius p̃repta tibi ne¬
quicie instrã sin bñ nec sic quid̃ ẽ ꝙ do¬
leas rem decorem bisu s pietati ac sãcto
ꝓpoĩto inuĩme necessaria amisisti nõ mẽ¬
bra s aĩm querit deus purũ illũ totu¬
q ei offer que ubi accepeit qꝙͥ est re¬
li qui acceptũ foret nl sibi r̾tinuit qui
añ dedit D E orporeos amisi crulos¬
Nõ Si ad celu niteris ꝯsolare cũ didi¬

Expanded text:
pereuntibus ad interna reflectere: illic, michi crepereuntibus ad interna reflectere: illic, michi crede, non in oculis habitat, felicitas illa quam queritis. Lumen oculis non video. Disce vel in tenebris gaudere. An tibi tasse sed proprium, cuius cecitatem cum amice muliercule deplorarent, iocans: “Nulla ne, inquit, vobis videtur voluptas esse nocturna?”. Facete ille quidem breviterque: multa enim sunt et in obscuro gaudia, sicut et in luce dolor multus. Ego autem tibi honesti solius hortator sum. Amissos oculos queror. Si usurus male, gaudendum potius: prerepta ea tibi nequitie instrumenta; sin bene, ne sic quidem est quod doleas: rem decoram visu, sed pietati ac sancto proposito minime necessariam, amisisti. Non membra, sed animum querit Deus: purum illum totumque ei offer, quem ubi acceperit, quicquid est reliqui acceptum feret; nil sibi retinuit, qui animum dedit. Corporeos amisi oculos. Si ad celum niteris, consolare cum Didy
Abbreviated transcription (Latin):
tur. Que enĩ uident᷑ tꝑalia sunt. q̃ aut̃
non uident᷑ et̾na D luñbꝰ careo Rõ
Culpis careres plurimis si hiis ꝑpetuo ca¬
ruisses nũc uenturis malis occurrat uirtꝰ
ac cecitas preteita doleant dolor ac peĩ¬
tencia ueu corporis lugeas cecitatez mẽ¬
tis oculos aperias lugendũ forsitan ꝙ dy
lata est D lumen oculorũ perdidi Reõ lu¬
men aĩe ueruz ẜua. Solent qui alt̾uz
oculũ amiserũt altero ut auĩt acutius
uidere. Id si ita est ꝙͥ rear insi duobus¬
ꝑditis duobꝰ aliis acutissime bideas et
tuuã facias illud tyresie ceci nati s famo¬
si obrunt ora deus totamq in pectõe lucẽ
detulit ĩfelicem te uereq cecũ et prorsꝰ
epoculatũ si hanc eciã ꝑdidisti qd̾ ut sus¬
picor tue si pagis faciant querele ꝑditur
nempe flebilibꝰ ꝙ unicũ est habenti A
Oculos capitis mei ꝑdidi Rõ Purga igi᷑
et absterge quos non ꝑdas et extereꝯ

Expanded text:
ntur”; que enim videntur temporalia sunt, que autem ntur”; que enim videntur temporalia sunt, que autem non videntur eterna. Luminibus careo. Culpis careres plurimis, si his perpetuo caruisses. Nunc venturis malis occurrant virtus ac cecitas, preterita deleant dolor ac penitentia, neu lugeas cecitatem, mentis oculos aperturam. Lugendum forsitan, quod dilata est. Lumen oculorum perdidi. Lumen anime verum serva. Solent, qui alterum oculum amiserunt, altero, ut aiunt, acutius videre: id si ita est, quid rear, nisi ut perditis duobus aliis acutissime videas, et tuum facias illud Tiresie ceci vatis, sed famosi: Obruit ora deus totamque in pectore lucem, detulit? Infelicem te, vereque cecum et prorsus exoculatum si hanc etiam perdidisti; quod, ut suspicer, tue si pergis facient querele: perditur nempe flebilius quod unicum est habenti. Oculos mei capitis perdidi. Purga igitur et absterge quos non perdas, et externis
Abbreviated transcription (Latin):
nor miũ penitusq defor miũ habituũ
non spectabis optanda cecitas quã et¬
si optabils fuisse sepe olim fatear eque
umꝙͣ nego qñ quidẽ spes fuge nulla ẽ
quotũq t̾raru te uerteris. par insanie
rͥgnu par untutis exiliu hoc in statu
ꝑdidisse oculos fuge ac solacii gerꝰ est¬
D Uisum ꝑdidi Rõ Et feminei uuil¬
tus aspectũ gaude igitur clause uñ mors
intrabat sunt fenestre multisq uiciis
obstructũ iter auaricia ira gula luxu¬
ria pestesq alie suos mĩstros ac satelli¬
tes amise̾ quãtũ aĩe tue hostibꝰ dẽptu
est tantũq accreuisse tibi credito T
Perdidi oculos. Nẽ ꝑdidisti duces
malos que in p̃cipiciũ te ducebant im¬
ruz dcũ. Sepe quidez lucidissima pars
corpis totam aĩam in tenebris trahit
iam uacantẽ ad meiora spm̃ sequi inci¬
pe et uaritate prebe aures clamanti Nlo¬
lite quere que uidentur s que non bide¬

Expanded text:
normium penitusque deformium habituum normium penitusque deformium habituum non spectabis, optanda cecitas, quam etsi optabilem fuisse sepe olim fatear, eque unquam nego, quando quidem spes fuge nulla est: quocunque terrarum verteris, par insanie regnum, par virtutis exilium; hoc esto in statu perdidisse oculos, fuge et solatii genus. Visum perdidi. Et feminei vultus aspectum. Gaude igitur: clause unde mors intrabat sunt fenestre, multisque vitiis obstructum iter; avaritia, gula, luxuria, pestesque alie, suos ministros ac satellites amisere; quantum anime tue hostibus demptum est, tantum accrevisse tibi credito. Perdidi oculos. Perdidisti duces malos, qui in precipitium te ducebant. Mirum dictu: sepe quidem lucidissima pars corporis totam animam in tenebras trahit. Iam vocantem ad meliora spiritum, sequi incipe, et veritati prebe aurem clamanti: “nolite querere que videntur, sed que non vide
Abbreviated transcription (Latin):
Culos perdidi Rõ O quot simut
uite fastidia ꝑdidisti quot feda sp̃¬
taculoru ludibria non uidebis D Ami¬
si oculos Rẽffrontis fortasse nõ pectoris.
hii si suꝑsint bñ habet salua res est
Cecus sum Rõ Non uidebis solem am¬
plius sz uidisti et qualis sit oio aĩo tenes
aut si non uidisti ut in parte sors durior
sit desideriũ lencius ignote rei D Ocu¬
lis careo. Rõ Celum t̾ramq non aspici¬
as. s celi t̾re q dñm spectandi facultas nõ
eripitur miatũ issa clarior est uisio. D¬
Cecitate ꝑpetua dampnatus sum Rcõnõ
uidebis amodo frondosas ualles aereos
mõtes floreos cespites umbrosas specꝰ
lucidos fontes uaga flumĩã prata uirẽ¬
cia qd̾q pulcħrimũ uisu dicut hũani o¬
ris effigiem s neq cem cumulos nec un¬
dantes cloacas/ neq lamata cadauea et
ꝙͥꝙͥ aspcũ fedo stomatũ ledit. D Ocu¬
loru luce p̾uatus sum Rwt malo huic
nichil aliud boni infit ꝙͣ ꝙ hos ludos e¬

Expanded text:
culos perdidi. O quot simul vite fastidia perdidisti! quot feda spectaculorum ludibria non videbis? Amisi oculos. Frontis fortasse, non pectoris: hi si superant, bene habet, salva res est. Cecus sum. Non videbis solem amplius; sed vidisti, et qualis sit animo tenes; aut si non vidisti, ut in parte sors durior, sic desiderium lentius ignote rei. Oculis careo. Celum terramque non aspicies; sed celi terreque dominum spectandi facultas non eripitur: multum illa clarior est visio. Cecitate perpetua damnatus sum. Non videbis ammodum frondosas valles, aerios montes, floreos cespites, umbrosos specus, lucidos fontes, vaga flumina, prata virentia, quodque pulcherrimum visu dicunt, humani oris effigiem; sed nec ceni cumulos, nec undantes cloacas, nec laniata cadavera, et quicquid aspectu fedo stomachum ledit. Oculorum luce privatus sum. Ut malo huic nichil aliud boni insit, quam quod hos ludos e
Abbreviated transcription (Latin):
breui tꝑe nobilissiẽ arciũ ret̾c sse̾ Ne
ditam hystrioniga que eo rediit ut nc̃
illi deditos corrupto gestu falsoq n¬
dicio esse. non sit dubiu ꝓfecto antẽ
conseques est ut qͥbꝯ mala bñ sapuit
bona illis ignota sint et curis nobi¬
libꝯ ĩsuetos esse qui uilibꝰ delectãt᷑.¬
E Multi cotidie me freꝙ̃tant hystri¬
ones R frequẽtare te desiẽt cũnu
diues aut largus dicã recti ꝯ cũ tu ser¬
tus ac ꝓdigus esse desieis. B magna
michi acies hystrionu est. R ỹmo.
nuisitaꝵ que te unctũ comitent sic¬
cũq destituãt nec destituisse suffeco¬
rit nnisi hũc plausũ ꝑsequat᷑ ĩfana
sunt lingue quibꝰ quies ac silẽciũ
pe̾ est nũꝙͣ uero ñ de aliis loqui iuat
aut faiso laudant aut lnide dethunt
et quoruz nequeũt mor de̾ diuicias
faniã mordent. Una est hystrionũ ac
ꝑasitoꝵ lex utͦq blandiciis armati
post fortunã eut̃ Deru illis uẽtrẽ
ĩplesse sat est hiis alia fames tibi mẽ¬

Expanded text:
brevi tempore nobilissime artium retrocessere, ne dicam histrioniam, que eo rediit ut nunc illi deditos corrupto gustu falsoque iudicio esse non sit dubium. Profecto enim consequens est ut quibus mala bene sapiunt, bona illis ignota sint et curis nobilibus insuetos esse qui vilibus delectantur. Multi quotidie me frequentant histriones. Frequentare te desinent, cum tu dives aut largus, dicam rectius, cum tu stultus et prodigus esse desieris. Magna michi acies histrionum est. Immo muscarum, que te unctum comitentur siccumque destituant nec destituisse suffecerit nisi hunc plausum par sequatur infamia. Sunt lingue quibus quies ac silentium pena est, numquam vero nisi de aliis loqui iuvat: aut falso laudant aut livide detrahunt et quorum nequeunt mordere divitias famam mordent. Una est histrionum atque parasitorum lex: utrique blanditiis armati post fortunam eunt. Verum illis ventrem implesse satis est; his alia fames: cibi men
Abbreviated transcription (Latin):
le lemisset/ non dico qui facillimi atq
mitissim ciceronis aĩcitiã ĩgenio mo¬
ruit dignusq pro quo tantus orator
uerba fateret et de quo scͥptũ opꝯ me¬
morie posteroꝵ trade̾t est habitus s
qui tetricũ ac suꝑbũ sille aĩmũ ĩflex
et ab illo oĩm ꝯtẽptore admissus ĩ g¬
ciam a nuloq aureo donatus est qui
tot gͣues ac seuerços senes senatũq
illu per quẽ frena orbis agebantur
quotiens uoluit ad risum ac letciã co¬
egitꝰ qui populũ rõnu tantũ et tã uari¬
um sic illexit ut diurnũ salariũ ẜ pub ͦ
mille denarios. sũ gregalibꝰ ac iñistris
solus ip̃e ꝑciꝑet Magna mertes ꝙuis
exigua fingatur moneta Non sine
mira quada et ĩsolita agilitate aĩ fiᷤᷤ
hec posse cõsensermi ut si quis umꝙͣ
rostius affulseit non tibi forte sit ue¬
titũ. quod ciceroni licitũ fuit. ã di

Expanded text:
le lenisset; non dico qui facillimi atque le lenisset; non dico qui facillimi atque mitissimi Ciceronis amicitiam ingenio meruit dignusque pro quo tantus orator verba faceret et de quo scriptum opus memorie posterorum traderet est habitus, sed qui tetricum ac superbum Sille animum inflexit et ab illo omnium contemptore admissus in gratiam anuloque aureo donatus est; qui tot graves ac severos senes senatumque illum per quem frena orbis agebantur quotiens voluit ad risum ac letitiam coegit; qui populum Romanum tantum et tam varium sic illexit, ut diurnum salarium de publico mille denarios sine gregalibus ac ministris solus ipse perciperet: magna merces, quamvis exigua fingatur moneta. Non sine mira quadam et insolita agilitate animi hoc fieri posse consenserim, ut si quis usquam Roscius affuerit, non tibi forte sit vetitum quod Ciceroni licitum fuit, non so
Abbreviated transcription (Latin):
Elector hystrionu iocis i No¬
bilior multo delectacio illa ẽ¬
que de modulacõne musica liberali
tis est et ĩpudẽcie plena est Eh y¬
strionibus delector.. RMalim pau¬
ꝑibus malim amicis hũilibꝰ mali sal
tandem solitudĩe delecteis. E Hystri¬
ones michi risũ mouẽt R Quid
tu illis Quociens dese dñm ridẽtẽ
risit hystria ⁊ uociens se mirãtꝭ amẽ¬
tiam adiis finxit ad̾ quo fal
ones doctos habeo R habes de qͥbꝯ
rideas. quiqz te rideant et qui rodãt
pestis diuitu ꝑuetusta. que ab etru¬
stis orta rome creuit adeo eoq fidu¬
cie est euecta ut esopus hunc q̃sitũ
prĩoniu ĩcredibile atq ĩmẽsu fili¬
o dimiserit/ et roscius uagam spar¬
samq rem arte tollegerit de hystri¬
onica librũ scribens ĩ quo artẽ suã
oratoĩe seq ꝑinde Ciceromi eqͣre
lio mõ sed effectu pari gestibꝯ aptis
ex pͥmeret. Et sane fuit ille mirus
artifex nec scio quid tam durũ esse
uel tam trisce potuerit quod nõ faci¬

Expanded text:
elector histrionum iocis. Nobilior multo delectatio illa est, de modulatione musica; liberali tis et impudentie plena est. Histrionibus delector. Malim pauperibus, malim amicis humilibus, malim tandem solitudine delecteris. Histriones michi risum movent. Quid tu illis? Quotiens de se dominum ridentem risit histrio, quotiens se mirantis amentiam admiratus finxit aliquid, quo falsones doctos habeo. Habes de quibus rideas quique te rideant et qui rodant. Pestis divitum pervetusta que ab Hetruscis orta Rome crevit adeo eoque fiducie est evecta ut Esopus hinc quesitum patrimonium incredibile atque immensum filio dimiserit et Roscius vagam sparsamque rem arte collegerit de histrionica librum scribens, in quo artem suam oratorie seque perinde Ciceroni equare lio modo sed effectu pari, gestibus aptis exprimeret. Et sane fuit ille mirus artifex nec scio quid tam durum esse vel tam triste potuerit, quod non faci
Abbreviated transcription (Latin):
die delitescunt G. Supͣ nccͣitem stͥ aĩci¬
sentatoruz mendacia unn loqui audeat et
uelit qua ĩ re. multis amico utilior ho¬
stis fuit. G. Multos habeo amicos. Rẽ¬
Crede nĩ pluribꝰ indiges sactiorq eẽt or¬
bis traruz et quietior sit eeñt aĩcitie qͦt
fuerunt. G. Amicu habeo. Rõ Multum
est nilamico carius nil rarius.
De amicis incognitis insi per

Expanded text:
die delitescunt. Supra necessitatem sunt amicidie delitescunt. Supra necessitatem sunt amicisentatorum mendacia verum loqui audeat et velit, qua in re multis amico utilior hostis fuit. Multos habeo amicos. Crede michi, pluribus indiges sanctiorque esset orbis terrarum et quietior si tot essent amicitie quot feruntur. Amicum habeo. Multum est. Nil amico carius, nil rarius. 51 DE AMICIS INCOGNITIS NISI PER
Abbreviated transcription (Latin):
ri debeas uase exhausto illos abscede̾ q̃
solam uim dulcedinẽ sequebãtur aduer¬
sitas simulatorem abigit fex potatorez
G Iimũabiles hr̃e uideor amicos Rõ
Bene ais uideor uñ tibi aut̃ hec opinio
cum oĩn uere aĩcitie rare sint ĩnuãbiles
tuas esse ꝑsuasuz autez esse debet ĩ pͥmis
nisi ĩter bonos amititas non constare
huic iam cercius extimabis ꝙ nõ dicã
tibi s hũano generi aĩcitie pure sint cũ
nũare ceperis qͦt sunt boni sint. MSaĩ¬
cos habeo ꝙ̃ plures Riõ Rotos dic idq ꝙͣ
ueraciter sis dcũrus ĩ dubio est nullu
enĩ aĩal nulla merx difficilior est cogͥ¬
tu ꝙͣ homo G lmici multi sunt michi.¬
Rõ Cõtub̾nales forsan aut cõniue hiiẽĩ
nͥ epule defuerĩt non deerũt amici aut̃
semꝑ pauci sepe nulli. sepe qd̾ ĩiquissi ͫ
est amici nomẽ domesticus hostis tenz
et sub uelo ficte beĩuolencie faĩliares ĩsi¬

Expanded text:
ri debeas, vase exhausto illos abscedere qui ri debeas, vase exhausto illos abscedere qui solam vini dulcedinem sequebantur: adversitas simulatorem abigit, fex potorem. Innumerabiles habere videor amicos. Bene ais: “videor”; unde tibi autem hec opinio, cum omnium vere amicitie rare sint, innumerabiles tuas esse? Persuasum autem debet esse in primis, nisi inter bonos amicitias non constare; hinc iam certius extimabis quot non dicam tibi, sed humano generi amicitie pure sint, cum numerare ceperis quot sint boni. Amicos habeo complures. “Notos” dic idque quam veraciter sis dicturus in dubio est. Nullum animal, nulla merx difficilior cognitu quam homo. Amici multi sunt michi. Contubernales forsan aut convive. Hi enim nisi epule defuerint non deerunt, amici autem semper pauci, sepe nulli, sepe, quod iniquissimum est, amici nomen domesticus hostis tenet et sub velo ficte benevolentie familiares insi
Abbreviated transcription (Latin):
mala gͣuissi  hisana simplicitas ex ꝑir¬
O Credo amicos opaimos habe̾ Ri Et
hoc quidez amicitie ꝑꝑetuã epytheton
qd̵̾ et si lingne absit adest ĩtellc̃ ita¬
optiõs dixeis ¶ habe amĩtos credo¬
Rõ Caue ne falsũ credas/ neqñ te alit̾
crede̾ ip̃a res cogat abyssũ at metiri
non est homĩs nũc amicos uobis uiua
cõciliant lacͥme ͤ aut̃ ꝓbant et qd̾ debu¬
it pͥmũ eẽ nouissimũ est. Samici in
hoc statu reru multisunt Rõ Rerum
credo feliciũ Ita enĩ ferme accidit ut
et si fortuna oĩs aĩtitiis egeat Illi tnĩ
amicoru copia maior sit cui rerũ ce¬
teraꝵ ĩdigẽcia minor est sic ĩo piã sẽꝑ
ĩopia copiãq comitet᷑ copia crescat sũ
adueĩat egestas, decrescent seu abibũt
seu uiꝰ detegont᷑ aĩcitie qui amici tui
fuerint qui fortuẽ illa uidebit᷑ abeũte.
te tui sequẽtur illã sui hec it melior
illa densior caterua n̾et est quod mĩa¬

Expanded text:
mala gravissimum humana simplicitas experiturmala gravissimum humana simplicitas experitur. Credo amicos optimos habere. Est hoc quidem amicitie perpetuum epitheton, quod, etsi lingue absit, adest intellectoptimos dixeris. Habere amicos credo. Cave ne falsum credas, ne quando te aliter credere ipsa res cogat: abyssum animi metiri non est hominis; nunc amicos vobis vina conciliant, lacrime autem probant et quod debuit primum esse novissimum est. Amici in hoc statu rerum multi sunt. Rerum, credo, felicium: ita enim ferme accidit, ut, etsi fortuna omnis amicitiis egeat, illi tamen amicorum copia maior sit, cui rerum ceterarum indigentia minor est. Sic inopiam semper inopia copiamque comitatur copia: crescat sive adveniat egestas, decrescent seu abibunt seu verius detegentur amicitie. Qui amici tui fuerunt, qui fortune, illa videbitur abeunte: te tui sequentur, illam sui, hec melior, illa densior caterva. Nec est quod mira
Abbreviated transcription (Latin):
eriã examina. atq illud in pͥmis ꝙͣtũ
ip̃e ames Sunt enĩ qui nõ amant
et amari putant quo nł est stulciꝰ is¬
q coĩs est error diuitũ amorẽ precio
emi credunt qui mutuo quei amore
generosissima res est aĩꝰ bonꝰ nã
herbis neq carmĩbꝰ magitis mouet᷑
non auro aut gẽms. non ad exͦmu
ferro flecti᷑ amando uincit᷑ colendoq
Estq hecatonis greci phi amatoriũ no¬
tissimũ. Qd senece placuit et michi
Si uis amari ama ꝙͣꝙͣ et hoc ip̃ sepe
frustra est tam multe tamq ĩꝑscruta¬
biles ac profunde sunt p̾toꝵ cau̾ne tã
uenẽosi atq ĩhũani et ĩplacabiles qͦꝵ¬
dam aĩ ut et culti sꝑuant et amati o¬
derint nͭ contenti ullã pio affectui ui¬
cem redde̾ quod ut nec beluis quids nͥł
a trocissimis accidit ex asꝑantur obse¬
quio et si credi potest amore ad odiũ
irritant᷑ quod ꝑiculosissi ͫ et intͤ uite

Expanded text:
iam examina atque illud in primis quantum iam examina atque illud in primis quantum ipse ames. Sunt enim qui non amant et amari putant, quo nichil est stultius isque communis error est divitum: amorem pretio emi credunt, qui mutuo queritur amore. Generosissima res est bonus animus; non herbis neque carminibus magicis movetur, non auro aut gemmis, non ad extremum ferro flectitur: amando vincitur colendoque estque Hecatonis Greci philosophi amatorium notissimum, quod Senece placuit et michi: “Si vis amari ama”, quanquam et hoc ipsum sepe frustra est, tam multe tamque imperscrutabiles ac profunde sunt pectorum caverne, tam venenosi atque inhumani et implacabiles quorundam animi, ut et culti spernant et amati oderint, nec contenti nullam pio affectui vicem reddere, quod nec beluis quidem nisi atrocissimis accidit, exasperantur obsequio et, si credi potest, amore ad odium irritantur, quod periculosissimum et inter vite
Abbreviated transcription (Latin):
ret neq ulli mortaliũ cõtigisse. apud
illustrẽ legis hysto̾itu s Amititie
amicoꝵ sit gaudendu flendũq cũ
altero aut mif illos orto die uł hinc
fidem uel illinc aĩcitiã uel utrĩq de¬
sere̾ sit ncce W Copia est utiliu ac
delcãbiliũ amicoꝵ Rõ Eencio ad
unlgares amicitias descendis q̃ tñ
retribue̾ faĩliarit᷑q cõniuere oꝑosis¬
simũ sit aĩo p̃sertim ĩ execuͦ ͤ cuiꝰ¬
piam difficilis ac ĩgeĩosi oꝑis occupa¬
to B Amicos qui prosint et delcẽnt
habeo Rõ Caduce aĩtitie quaꝵ delcã ͦ
tis illis. et stãtibus illis tremũt et ca¬
fortuuã sequũt᷑ uel etatem formeq
quit Ideo quos ꝓpter honestũ dilex¬
nuꝰ diliginiꝯ uel ex tinctos B Amĩ¬
cos nifallor fidos habeo Rõ Uide aũt
ne falleris ne ue exꝑiri cupias. nã
sepe cuiꝰ rei fuerat dulcis opĩo amaꝵ
fuit exꝑimiẽtu B Amicos puto bo¬
nos habeo Rõ Uude id putes eciã atq¬

Expanded text:
ret, neque ulli mortalium contigisse apud ret, neque ulli mortalium contigisse apud illustrem legis historicum. Amicitie amicorum sit gaudendum flendumque cum altero aut, inter illos orto odio, vel hinc fidem vel illinc vel utrinque deserere sit necesse. Copia est utilium ac delectabilium amicorum. Sentio: ad vulgares amicitias descendis, que taretribuere familiariterque convivere operosissimum sit, animo presertim in executione cuiuspiam difficilis atque ingenui operis occupato. Amicos qui prosint et delectent habeo. Caduce amicitie, quarum delectatio  nam et stantibus illis tremunt et cefortunam sequuntur vel etatem formequequit. Ideo quos propter honestum dileximus, diligimus vel extinctos. Amicos, ni fallor, fidos habeo. Vide autem ne fallaris neve experiri cupias: nam sepe cuius rei fuerat dulcis opinio amarum fuit experimentum. Amicos, puto, bonos habeo. Unde id putes et
Abbreviated transcription (Latin):
Micitiis habundo R¬
ndo RMirã tibi
quidẽ cũctis hoĩbus penuria tanta fit
ut ex oĩbꝯ seculis uix pancissima me¬
morẽtur amicoꝵ paria. G Michi aĩ¬
citie multe sũt R fucate igr᷑ uere
enĩ aĩcitie rarũ bonũ usq adeo ut qui
unã longa licet ĩ etate quesiei̾t negoci¬
ator reru taliũ sat industriꝰ habeat᷑.¬
D Amicitiis felix sum. R hoc scire
non potes nͥ rebus aliis sis ĩfelix um̃
est eiũ illud felix se nescit a mari.
Amicitie certe sunt R Ergo et adu̾si¬
tas t̾ta est um ẽ enĩ illud quoq aĩcꝰ¬
..certus in re ĩcerta cernitur. U Am¬
citie multe sunt R huiꝰ rei iudi ͫ
exꝑientie cõmittẽ nõ fame miltar
mentiri solite pauciores erũt fortas¬
se ꝙͣ reris G Amicitiaꝵ nimis mag¬
na copia est Rõ Mitte suꝑuacua in
rebus õmbus qui qd̾ satis est hab
ampliꝰ non requirit G Amicorũ
satis magna copia est Roat id ip̃m
neq populo rõno. cũ du maxie flo¬

Expanded text:
micitiis abundo. Mirum tibi quidem cunctis hominibus penuria tanta sit, ut ex omnibus seculis vix paucissima memorentur amicorum paria. Michi amicitie multe sunt. Fucate igitur; vere enim amicitie rarum bonum, usque adeo, ut qui unam longa licet in etate quesierit, negotiator rerum talium sat industrius habeatur. Amicitiis felix sum. Hoc scire non potes, nisi rebus aliis sis infelix; verum enim est illud “Felix se nescit amari”. Amicitie certe sunt. Ergo et adversitas certa est; verum est enim illud quoque: Amicus certus in re incerta cernitur. Amicitie multe sunt. Huius rei iudicium experientie committe, non fame, multa mentiri solite; pauciores erunt fortassis quam reris. Amicitiarum nimis magna copia est. Mitte supervacua: in rebus omnibus qui quod satis est habet, amplius non requirat. Amicorum satis magna copia est. Ad id ipsum neque populo Romano, tum dum maxime flo
Abbreviated transcription (Latin):
nocte illa que sibi ultĩa mũdo autẽ
respirandi uel modicũ pͥma fuit ĩt̾
querelas quas uicina mors et pñs
metus dolor q dictabant illud crebͥ¬
us atq mirabiliꝰ defleuit nõ ꝙ tã¬
tus pnceps sed ꝙ tantus musicus ꝑ¬
iret Mitto alios ad hanc ur̃a que
nũc agitur etatẽ licet partior uenie
tamiẽ auriũ uoluptas qua caste ac so¬
brie delcari huaĩtas quedã cupi at
et molliter ĩuiscari. uanitas multa ẽ¬
G Suambꝰ uocu modis cũ delc̃a ᵈ ͤ
detineor. R O si audires sanctorũ
suspiria osi huic aures tuas dap̃na¬
toru gemitus ac lamẽta p̃cellent
huic beatoꝵ iubilus et cantꝰ ãgelici
atq illa celestis armonia quã pitha¬
goras ponit/ aristetiles euertit .C.¬
tero nr̃ ĩstaurat tibi aut̃ pietas fides¬
q sugge̾it eẽ ibi ꝓpetuas ac dulces
neres quis cõcentus dulcior qͥs ue
salubrior Munc surdo sensui iudi in¬
soni cõmittitis de quo hactenꝯ pua

Expanded text:
nocte illa que sibi vite ultima, mundo autem nocte illa que sibi vite ultima, mundo autem respirandi vel modicum prima fuit, inter querelas quas vicina mors et presens metus dolorque dictabant, illud crebrius atque miserabilius deflevit, non quod tantus princeps sed quod tantus musicus periret. Mitto alios; ad hanc vestram que nunc agitur etatem, licet paratior, venit tamen aurium voluptas, qua caste ac sobrie delectari humanitas quedam, capi autem et molliter inviscari vanitas multa est. Suavibus vocum modis cum delectatione detineor. O si audires sanctorum suspiria! O si hinc aures tuas damnatorum gemitus et lamenta percellerent, hinc beatorum iubilus et cantus angelici atque illa celestis harmonia — quam Pythagoras ponit, Aristoteles evertit, Cicero noster instaurat, tibi autem pietas fidesque suggerit esse ibi perpetuas ac predulces neres quis concentus dulcior quisve salubrior! Nunc surdo sensui soni iudicium committis, de quo hactenus parva
Abbreviated transcription (Latin):
fidibus cecinisse auctor est cicero ay¬
rũ et socrates talis senex fidibꝯ ope¬
ram dedit ne mirem᷑ altibiadẽ ab a¬
uũculo ꝑide tybie studio traditũ apd̾
illos hoẽstissimo ut int̾ libeales ar¬
tes hanc qͦ condiscẽt. Sed uccũ¬
du puei̾ laudem ꝰ ĩgeniu qui cũ ĩ
sigmi tybictne ad ip̃m attito oblatas
tybias ori applicuisset et collcõ spũge¬
nas ĩflasset aĩadu̾sa deformitatẽ
uultus erubuit atq obiectas tibias
aspernatus fregit meruitq licet
tenera etas exemplar eẽ ut toci ꝯ
populi consensu ex tunc athenis
tybiaꝵ usus absolescent Ad uos et si
nerit oĩm pn̾cipũ mentes occũpa¬
turu Occupauit tñ aliquoꝵ nõs
pessimoꝵ maxĩe. Gauis quippei¬
magnꝰ cantandi studiosissimꝰ saltã¬
diq fuit. Nero ꝙͣtũ cithare studio
deditus fuit et quãtã curã botis ha¬
buerit/ tncredibile dictu est Illud.¬
Id emĩstultũ penitusq ridiculũ ꝙ

Expanded text:
fidibus cecinisse auctor est Cicero. Mifidibus cecinisse auctor est Cicero. Mirum: et Socrates talis senex fidibus operam dedit, ne miremur Alcibiadem ab avunculo Pericle tibie studio traditum, apud illos honestissimo, ut inter liberales artes hanc quoque condisceret; sed verecundum pueri laudemus ingenium, qui cum ab insigni tibicine, ad idipsum accito, oblatas tibias ori applicuisset et collecto spiritu genas inflasset, animadversa deformitate vultus erubuit atque abiectas tibias aspernatus fregit meruitque licet tenera etas exemplo esse, ut totius populi consensu ex tunc Athenis tibiarum usus obsolesceret. Ad vos etsi nerit omnium principum mentes occupaturum, occupavit tamen aliquorum animos pessimorum maxime, Gaius quippe cantandi studiosissimus saltandique fuit, Nero quantum cythare studio deditus fuerit et quantam curam vocis habuerit incredibile dictu est. Id enim vere stultum penitusque ridicul
Abbreviated transcription (Latin):
illuc te licet ire non sencias absqz ul¬
la requie ꝓperãti U Cantu moue¬
or. R Ad quid refert est haud dubi¬
e ĩ aĩs hom̃i generosis maxĩe po¬
tentissima musica sed effectus supͣ
fidem uarii ut q omuittam quibꝰ res
non eget hos ad leticiã ĩ auẽ hos ad
sanctu et deuotũ gaudiũ piasꝙ nõ¬
nũꝙͣ lac̾mas mouet Que uaietas
in diuersas sĩas magna traxit ĩgeĩa
Nẽpe atanasius uaĩtatem fugitans
cauẽdi usũ meccĩis interdixit. Am¬
brosius pietatem appetens ut cane᷑
ficile hic sibi negociũ dubietatis ex¬
ortuz inter cõfessiones suas pie me¬
minit  delectat canere R Gerui¬
a olim delectatio nũc et nr̃ã apud
illos quidẽ cantus ac fidiũ ignarꝰ
qͥsqͥs esset indoctus habebatur quod
themistodi acchito grecoꝵ claissimo
eo ꝙ liram ĩ epulis recusasset accidis¬
se epaminũdam ueo thebanũ hanc
fortassis ĩfamia declinãtem p̃clae

Expanded text:
illuc te licet ire non sentias, absque ulilluc te licet ire non sentias, absque ulla requie properanti. Cantu moveor. At quid refert? Est haud dubie in animis hominum generosis maxime potentissima musica, sed effectus supra fidem varii: utque omittam quibus res non eget, hos ad letitiam inanem, hos ad sanctum et devotum gaudium piasque nonnunquam lacrimas movet. Que varietas in diversas sententias magna traxit ingenia; nempe Athanasius vanitates fugitans canendi usum in ecclesiis interdixit, Ambrosius pietatis exercitium appetens ut canereficile hinc sibi negotium dubietatis exortum inter confessiones suas pie meminit. Delectat canere. Graia olim delectatio, nunc et vestra. Apud illos quidem cantus ac fidium ignarus quisquis esset indoctus habebatur, quod Themistocli Attico Grecorum clarissimo, eo quod lyram in epulis recusasset, accidisse, Epaminondam vero Thebanum, hanc fortassis infamiam declinantem, preclare
Abbreviated transcription (Latin):
lere uult deliuit Et predo quẽ ꝑi¬
mit et polipus quẽ demergit am¬
plectitur. Et quidã pessimi hoĩm nũ¬
ꝙͣ t̾ribiliores sunt ꝙͣ dũ se gestu et
uoce lenissimos ostendũt qd̾ ĩ p̾mis
de domiciano pucipe lectuz est uix
ulla est sine suspicõne delimicio ¶
Cantu gaudeo et exulto. R Caue
nã sc̾ptu est ex̃ma gaudii luctꝰ occu¬
pat Et iursus ante ruinã exaltabi¬
tur spũs d Cano dulcit᷑. R Nescis
an uitimũ. Ipe p̃dulciter morti ꝓxiꝰ
olor cauit plures olim gaudio ꝙͣ tri¬
sticia ꝑire. Solito dulciꝰ canẽtem
int᷑ ip̃a soni suspiria expirasse r̾cens
fama est. D. Cantu et tibiis delector¬
R Non ĩme̾ito quidẽ. Einguli enĩ
dies te et hore ad et momẽta ad se¬
pulchrũ uehũt quo tñ cantu ferri
ur̃ eciã nũc mos est antiquo et tybiis
ferebant᷑ Uñ illud stacii pãpimi ty¬
bia tui teneros suetũ produce manes
tibi utͣq funeris pompa placet illic

Expanded text:
lere vult delinit, et predo quem perilere vult delinit, et predo quem perimit, et polypus quem demergit amplectitur, et quidam pessimi hominum nunquam terribiliores sunt quam dum se gestu et voce lenissimos ostendunt, quod in primis de Domitiano principe lectum est. Vix ulla est sine suspitione delinitio. Cantu gaudeo et exaltor. Cave: nam scriptum est: “Extrema gaudii luctus occupat”. Et rursus: “Ante ruinam exaltabitur spiritus”. Cano dulciter. Nescis an ultimum; ipse predulciter morti proximus olor canit: plures enim gaudio quam tristitia periere. Solito dulcius canentem inter ipsa soni suspiria expirasse recens fama est. Cantu ac tibiis delector. Non immerito quidem; singuli enim dies te et hore et momenta ad sepulchrum vehunt, quo cum cantu ferri vester etiam nunc mos est. Antiqui et tibiis efferebantur, unde illud Statii Papinii: tibia cui teneros suetum producere manes. Tibi utraque funeris pompa placet,
Abbreviated transcription (Latin):
Antu delector ac fidibus. R A¬
liꝙͣto melius lac̾mis atq suspi¬
.riis prestat enĩ flendo ad gaudiũ ꝙͣ
gandendo ad gemitu ꝑuẽare x. Cã¬
tibus sonisq ꝑ mulceor M Et fere
cantu fallũtur ut uolucres illud mi¬
rabilius musica quoq dulcedĩe pisces
tangi. nota tibi ariolis ac delphinis
est fabella tam pro uero habita ut ip¬
sis aĩmalibꝰ sit inserta.Multi quidẽ
scͥpotoꝵ illustr iũ memine miraculi
elegãcius nemo ꝙͣ herodatus graie
pater hystorie. ascipulat᷑ ymaginei
enee illic ubi e tanto ꝑiculo ĩcolumis
pͥmũ terris appulsus est natãtis pis¬
cis tergo insidens fidicen adhͨ sy¬
renes cantu fallere creditũ. illd̃ uo
non creditu s cõꝑtu ut quotidie
blandis uerbis homo hoĩem fallit
et ad sũmã nichil ad fallendũ uoce
apcius u Musica suauitate delini¬
or Ri Et arena aranea ut aĩt net¬
añꝙͣ mordeat. et medicus lint añꝙͣ
feriat et anceps et mulier quẽ fal¬

Expanded text:
antu delector ac fidibus. Aliquanto melius lacrimis atque suspiriis! Prestat enim flendo ad gaudium quam gaudendo ad gemitum pervenire. Cantibus sonisque permulceor. Et fere cantu falluntur et volucres; illud mirabilius, musica quoque dulcedine pisces tangi. Nota tibi Arionis ac delphinis est fabella, tam pro vero habita, ut ipsis annalibus sit inserta; multi quidem scriptorum illustrium meminere miraculi, elegantius nemo quam Herodotus Graie pater historie. Astipulantur imagines enee, illic ubi e tanto periculo incolumis primum terris appulsus est natantis piscis tergo insidens fidicen. Ad hec Sirenes cantu fallere creditum; illud vero non creditum sed compertum, ut quotidie blandis verbis homo hominem fallit, et, ad summam, nichil ad fallendum voce apertius. Musica suavitate delinior. Et aranea, ut aiunt, antequam mordeat, et medicus linit antequam feriat, et auceps et mulier quem fal
Abbreviated transcription (Latin):
dire. Oz non pios sanctosq cogitatus¬
qui maxĩe qui maxĩe in eo scatu enu¬
nent atꝙͣ effulgent. Quibꝰ ĩ caris tẽ¬
pus certe nõ ꝑdit᷑ nec scio an alibi usꝙͣ
minꝰ que profecto et indulũ reguli
et in thaurũ phalaridis ĩtroire pnt et
in crucẽ theodori cyrenẽsis ascendere
sic quocũq te uteris in te unũ amissi
temporeꝭ culpa reflectit᷑ At uos ex mõe
accusantes que uolubile tp̃s fecit cũ
hoc non ess et̾nitas ĩ oĩbꝰ uosmetip¬
sos absoluitis cũ rei om̃ solliciti sitis
onĩe eni fere tẽpꝰ ꝑditis ỹmoꝓiciiꝭ
et qiͣ rem uilem abiectam. ꝙ ꝯtẽpn¬
tis ꝙ utinã in u̾tute saltez aut gloria
ponet᷑ nõ in sũma semꝑ ĩfamia ĩexpi
usus uerti᷑ in quos datu est ꝑditum
dici possit Ad hoc sane nasci hoĩe ad
hoc ei dari tempꝰ ꝯstat et treatorem
suũ colat amet cogitet ꝙ̾ꝙ huic exti¬

Expanded text:
dire, sed non pios sanctosque cogitatusdire, sed non pios sanctosque cogitatus, qui maxime in eo statu eminent atque effulgent; quibus enim curis tempus certe non perditur, nec scio an alibi usquam minus. Que profecto et in dolium Reguli, et in taurum Phalaridis introire possunt, et in crucem Theodori Cyrenensis ascendere. Sic quocunque verteris, in te unum omissi temporis culpa reflectitur. At vos ex more naturam accusantes, que volubile tempus fecit, cum hic non esset eternitas, in omnibus vosmet ipsos absolvitis, cum rei omnium soli sitis. Omne enim fere tempus perditis imo proicitis, et quasi rem vilem abiectamque contemnitis, quod utinam in virtute saltem aut gloriam poneretis, non in summa semper infamia, inexpiusus queritur in quos datum est, perditum dici possit. Ad hoc sane nasci hominem, ad hoc tempus dari constat, ut creatorem suum colat, amet, cogitet. Quicqui
Abbreviated transcription (Latin):
si tenĩpo quod maluerim deo tuo nõ
dicã donas s r̾stitius quod smne uera
non geitur pietate. Ingens atq ĩ ex-¬
timabile lucrũ scito ꝓ ꝑui enĩ temꝑis
ĩpedi ͭ ͦ et̾nitatẽ queris quis umꝙͣ
m̾cator ꝑniutacõne tam prosꝑa usus
est D Prorsus alia ni perdendi tẽ¬
ꝑis cã est Rõ Non intelligo quã tu mͥ
cãm dicas/ nã si proptͤ ira ꝓpt̾ mestici
az ꝑꝑ amorẽ seu aliã aĩ passionẽ cogii
tredis falleris oñm eadem est racõ quã
auariciã diximꝰ om̃s uolũtarie nlla
ẽ uiolenta quod et sano patet ĩtellcũ
et a cycerone multis ĩ locis disputatũ
et creberrime repetitũ est si nil horũ
est in cã ꝙ aliud est ꝙͣ torpor et igna¬
ua sic ad id r̾ũtini᷑ quod ait seneca
Turpissima ẽ iactura que ꝑ negligẽꝰ
uenit. O. Ut amictam tempꝰ mesta
ncc̃itas me cogit Nõ Nondũ capio quid
rei sit nam si te hostis in uĩculis habeat
si mors ĩstet pñt fateor actꝯ bonos ĩpe¬

Expanded text:
si tempus quod maluerim Deo tuo non dicam donas sed restituis, quod sine vera non geritur pietate, ingens atque inextimabile lucrum scito. Pro parvo enim temporis impendio, eternitatem queris. Quis unquam mercator permutatione tam prospera usus est? Prorsus alia michi perdendi temporis causa est. Non intelligo quam tu michi causam dicas. Nam si propter iram, propter mestiti amorem seu aliam animi passionem cogi credis, falleris: omnium eadem est ratio quam avaritie diximus; omnes voluntarie, nulla est violenta. Quod et sano patet intellectui, et a Cicerone multis in locis disputatum, et creberrime repetitum est. Si nil horum in causa, quod aliud est quam torpor et ignavia? Sic ad id revertimur quod ait Seneca: “turpissima est iactura que per negligentiam venit”. Ut amittam tempus, mesta necessitas me cogit. Nondum capio quid rei sit. Nam si te hostis in vinculis habeat, si mors instet, possunt, fateor, actus bonos impe
Abbreviated transcription (Latin):
cogit tempꝰ amitte̾. Rõ Qued iteꝵ
que nã h ͨ tam uiolenta ncc̃itas insi
forte dũoꝵ negociis ĩplicitꝰ tua neg¬
ligis qł ueo̾ non ad hoc te sola cupida¬
tas et ĩ ex plebilis lucrispes ĩpellat. Po
⁊ non parebis s hoc uirꝰ ĩmedicabile
uenis ĩfusũ et ꝑerrãs uiscera sensũ
hebetat et non solũ tempꝰ s lib̾tatem
uitamq ip̃a non senciẽtibꝰ eupit ꝙ si
forte nec tus nec alienis cupiditati¬
niũ carissime que in t̾ris sũt largitꝰ
et uniꝰ bomi et cuus egregii functus
officio es qͣsi non ignorẽ hoĩes ꝙꝙͥ p̃¬

Expanded text:
cogit tempus amittere. Quero iterum: cogit tempus amittere. Quero iterum: quenam hec tam violenta necessitas? Nisi forte, dominorum negotiis implicitus, tua negligis, quasi vero non ad hec te sola cupiditas et inexplebilis lucri spes impellat. Ponditatibus non parebis. Sed hoc virus immedicabile venis infusum et pererrans viscera, sensum hebetat, et non solum tempus, sed libertatem vitamque ipsam non sentientibus eripit. Quod si forte nec tuis nec alienis cupiditatinium carissime que in terris sunt largitus, et viri boni et civis egregii functus officio es; quamvis non ignorem homines,
Abbreviated transcription (Latin):
hic quidã notat dnes uero iã senes ĩ
hac atten ͦ ͤ factisũt õnem etatẽ om̃e
statũ õnem sexum ĩuasit auaricia h ͨ
tempꝰ miẜis et respectũ uite breuis
hoĩbus eripit in hanc unã rem solliciti
euũ om̃e ꝯsumitis urĩ et ur̃arũ pone
iã ĩmemores uolupͣtũ que pestꝭ si no¬
lentes ĩuade̾it ĩuade̾t poss et nolenti
tempꝰ eripiet iusta esse suꝑ p̃ciosissiẽ
rei amissioẽ q̃rimoĩa. O Non mͥ cupi¬
ditas tempꝰ extorquet s nccĩtar.
Que nã queso ncc̃ĩtas ista est q̃ tibi
p̃cipiat ꝙ unũ ex õmbus tuũ est. Ita di¬
co diuicias honorem potenciã cliente¬
las imꝑia et que sũt huigᵈͥ suo iure
dat atq eripit fortuna tẽp ꝯ ĩuito nõ
eripitur sed ip̃m ꝑ se sensim de fluit ñ
utenti paulatĩ ꝯsumitur nec ante ꝑꝑẽ¬
ditis ꝙͣtu ꝯsũptu ẽ cũ querele sonãt
sere et ĩutiles fletur temporꝭ amissio
s siletur culpa. O. Me net̃ĩtas sola

Expanded text:
enes, in hac attentiores, facti sunt: omnem etatem, omnem statum, omnem sexum invasit avaritia. Hec tempus miseris et respectum vite brevis hominibus eripit. In hanc unam rem solliciti, evum omne consumitis, vestri et vestrarum pene iam immemores voluptatum; que pestis si nolentes invaderet, posset et nolenti tempus eripi, et iusta esset super pretiosissime rei amissione querimonia. Non michi cupiditas tempus extorquet sed necessitas. Quenam, queso, necessitas ista est, que tibi preripiat quod, unum ex omnibus, tuum est? Ita dico: divitias, honores, potentiam, clientelas, imperia, et que sunt huiusmodi, suo iure dat atque eripit fortuna; tempus invito non eripitur, sed ipsum per se sensim defluit, non utenti paulatimque consumitur, nec ante perpenditis quam consumptum est. Tum querele sonent sere et inutiles, fletur temporis amissio, sed siletur culpa. Me necessitas sola
Abbreviated transcription (Latin):
pecũa. Et amissa restaurai põt. Tẽpꝰ
et nctͣiu et prorsus irreꝑabile est nͥ
qr nolenti pecũa uolenti aut̃ tempꝰ
eripitur ꝙͣuis illud fatear grauiora
dampna esse que culpam pacientis ex¬
aggerant iustam tñ querele cam̃ ne¬
go ubi qui patitur uolens patitur T
Nolens ego tempꝯ a micto Rõ Qiis
nolentẽ cogit nͥ cupiditas occupatio¬
nu mr̃. Eolũ hoc unũ uiciũ ait comi¬

Expanded text:
pecunia, et amissa restaurari potest, tempus et necessarium et prorsus irreparabile est, nisi quia nolenti pecunia, volenti autem tempus eripitur; quamvis illud fatear, graviora damna esse que culpa patientis exaggerat, iustam tamen querele causam nego, ubi, qui patitur, volens patitur. Nolens ego tempus amitto. Quis nolentem cogit, nisi cupiditas, occupationum mater?Solum hoc unum vitium— ait Comi
Abbreviated transcription (Latin):
tes ĩ te tanto studio defixos ¶ Glo¬
riosus aꝑꝑeo. Rõ Meliꝰ forsitan la¬
teres et certe tuciꝰ hoc gͣuit᷑ dixit
is qui leuiter bñ qui latuit bñ u̾xit¬
S Clarus leteq notus sũ longe¬
q cõspectus. Rõ liuor abdita pene
riaturq putas conspecta p̃tereat Qͥd
qͥd paucisunt quibꝰ expediat appare̾
et conspici pauci quoꝵ fame nou no¬
ceat ad plenũ nosci. Notissi mũ ẽiᵈ¬
claudiam dictũ minuit pñtia famã
ꝙͣto magis illã minuit noticia Raoͬ.
or Rõ Caua nibe cͥcũdatus delites¬
cis si parũꝑ emerseris quo plus gloie
false fuit eo uero plus erͣit ĩfuit ĩfaiẽ¬
B At uera gła est Rõ Id meliꝰ te
nemo nouit. ita demũ si ext̾m Iu

Expanded text:
tes in te tanto studio defixos. Glotes in te tanto studio defixos. Gloriosus appareo. Melius forsitan lateres et certe tutius. Hoc graviter dixit is, qui multa leviter: Bene qui latuit, bene vixit. Clarus lateque notus sum longeque conspicuus. Livor abdita penetrat rimaturque: putas conspecta pretereat? Quid quod pauci sunt quibus expediat apparere et conspici, pauci quorum fame non noceat ad plenum nosci? Notissimum Claudiani dictum: Minuit presentia famam; quanto magis illam minuit notitia! Raro or. Cava nube circumdatus delitescis. Si parumper emerseris, quo plus glorie false fuit, eo vere plus erit infamie. At gloria vera est. Id nemo te melius novit, ita demum si externi