comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpositũ est tñ nobis maxĩe fugiondas uitandasq deuũ¬
tio qd̾ qui neglexe̾it norit se non aliam ob cam e ꝑadiso
solitudinis pellendũ ꝙͣ e ꝑadiso rluptatis p̾mꝰ hom pul-¬
sus fuit hec int̾fatus ad ambrosiũ ruertor/ qui illa ad
sabinũ epłam ꝯdudens linquet inꝙ̃ ex hiĩs qr soli cũ su¬
mꝰ tũt nos offerimꝰ deo tũt mentẽ ei nrã aꝑimꝰ tũc
amictũ fraudis exumiꝰ quib dictis p̾mo itͣm parente
ad memoriã r euerso/ solus inqͥ eiat adam qñ in ꝑadiso
est constitutꝰ / s non erat solus qñ de ꝑadiso eiectꝰ est
Solus crat dñs ihus qñ mũdũ redeunt non om̃ segis
neq mĩtius ẜ ip̃e dñs solus saluũ fecit ppłm sũie Et ˢ
neãẜ solus est in quo pater est semꝑ Ad postremũ cułd
salio clausurꝰ epłam unde et nos inꝙͣ soli sumꝰ ut̃ did
nobiscũ sit ꝙͣ consiliũ ne solo sabmo datũ sit ut ad nes

Expanded text:
propositum est, tum nobis maxime fugiendas vitandasque denunpropositum est, tum nobis maxime fugiendas vitandasque denuntio; quod qui neglexerit, norit se non aliam ob causam e paradiso solitudinis pellendum, quam e paradiso voluptatis primus hominum pulsus fuit. Hec interfatus ad Ambrosium revertor, qui illam ad Sabinum epystolam concludens: «Liquet» inquit «ex his quia soli cum sumus tunc nos offerimus Deo, tunc mentem ei nostram aperimus, tunc amictum fraudis exuimus»; quibus dictis, primo iterum parente ad memoriam reverso: «Solus» inquit «erat Adam quando in paradiso est constitutus; sed non erat solus quando de paradiso eiectus est. Solus erat Dominus Iesus quando mundum redemit: non enim legatus, neque nuntius, sed ipse Dominus solus salvum fecit populum suum; etsi nunquam solus est, in quo Pater est semper». Ad postremum cum consilio clausurus epystolam: «Unde et nos» inquit «soli simus ut Dominus nobiscum sit». Quod consilium ne soli Sabino datum sit, ut ad nos
Abbreviated transcription (Latin):
fugis et seminã fuge/ uio altãm suie altẽa effugies
semĩe ⁊ si ꝙͦ raro est mitissuui moe̾s stnt ip̃a pñtia
utq ita dixorĩ unibra nocens Cuius si quid fidei me¬
teor uultus ac u̾ba ꝯctis qui solicariã pacẽ querũt
non alitꝰ uitandi sũt ⁊ lon dico ꝙͣ colub᷑ s ꝙ̃ basilisci
ꝯspcũs int̾ficit ⁊ ante ꝯtactũ infreit de quib autẽ potiꝰ
ꝓ uidendo femia nec nemorũ pati᷑ mem̃sse nec hbe
Saneq uisa solo corꝑis atq añi uires carpant᷑ uran¬
turq tangrꝰ poce̾at uniu̾sos quos ea pescis extenuat
et accendit At ꝙͦ nemoꝵ herbeq memoriã eadẽ pestis
eripiat Siut de equis ac bobus sic de hõibus dixiss
quos alios quã nos intellexisse uidẽtur quib p̃cipua
nemoꝵ et herbaꝵ oblectatõ est Proinde muliebres ille¬
cibras cũ õĩbus quib suũ nas sancte ⁊ honorifice custodĩe

Expanded text:
fugis et feminam fuge; vix alteram sine altera effugies. fugis et feminam fuge; vix alteram sine altera effugies. Femine, etsi, quod rarum est, mitissimi mores sint, ipsautque ita dixerim, umbra nocens est. Cuius siquid fidei mereor, vultus atque verba cunctis qui solitariam pacem querunt, non aliter vitandi sunt, non dico quam coluber sed quam basilisciscus interficit et ante contactum inficit. De quibus autem potius que videndo femina; nec nemorum patitur meminisse nec herbe? Sane quod visu solo corporis atque animi vires carpantur uranturque, tangere poterat universos quos ea pestis extenuat et accendit; at quod nemorum herbeque memoriam eadem pestis eripiat, si ut de equis ac bobus dixit sic de hominibus dixisset, quos alios quam nos intellexisse videretur, quibus precipua nemorum et herbarum oblectatio est? Proinde muliebres illecebras, cum omnibus quibus suum vas sancte et honorifice custodire
Abbreviated transcription (Latin):
diclo parũꝑ ĩmiscea ĩ. nõ siluerĩ qd̾ oĩb notũ młti diẜ¬
mulãt ⁊ iullũ uirꝰ adeo peseferũ uitã hanc sectãuib
ut muliebre ꝯsortiũ feminous enĩ decor eo forundololoꝵ
funescior q quo blandior ut sileam mores/ quibi õmon
inscabilius/ nichil scudio quietis infestius quisq̃s requiem
queis feminã caue ꝑꝑetuã officinã litiũ ac laborũ rad̾
sub eod tecto habitant quies et mlier satirici u̾bũ est
Semꝑ habes lices alt̾naq iurgia lectus. Iu quo nupta iac
pitus cui ꝯ et fides minor et maior infamia et litrgruz
uat Satũ est et .ĩ. dari oratoris dc̃m qui non litigat
plebo est  quid uõ melius ꝙͣ non litigare aut ꝙͥ ꝑ ihm¬
opũ oro te ^ quuid inꝙͣ solitudine preẜtim noct᷑na ac̃ silencõ
quete ⁊ lectuli lib̾tate felictius Nil gͦ felicius celi¬
batu mł celibatui aptius ꝙͣ solitudo quisq̃s ergo litem

Expanded text:
dicto parumper immisceam, illud non siluerim quod, omnibus notum, multi disdicto parumper immisceam, illud non siluerim quod, omnibus notum, multi dissimulant. Nullum virus adeo pestiferum vitam hanc sectantibus, ut muliebre consortium; femineus enim decor eo formidolosior funestiorque quo blandior, ut sileam mores quibus omnino nichil instabilius, nichil studio quietis infestius. Quisquis requiem queris feminam cave, perpetuam officinam litium ac laborum; raro sub eodem tecto habitant quies et mulier. Satyrici verbum est: Semper habet lites alternaque iurgia lectus in quo nupta iacetbitus, cuius et fides minor, et maior infamia, et litigium par. Scitum est et illud clari oratoris dictum: «Qui non litigat celebs est». Quid vero melius quam non litigare? Aut quium oro te, quid, inquam, solitudine presertim nocturna ac silentio et quiete et lectuli libertate felicius? Nichil ergo felicius celibatu, nil vero celibatui aptius quam solitudo. Quisquis ergo litem
Abbreviated transcription (Latin):
sit quorũ hodie ꝑ oñis tractꝰ etõe gustus seauissus s
fragrãtissinꝰ est ddor ut uõ non accrũ mõ s u̾teꝵ r̃¬
ad sabinũ pergã inꝙ̃ firꝙ̃tius te in meis septis et ao
solus alloqui dem̃de suũ faciõis scpionis u̾bũ de quo
quas uelo/ atq adiũgo michi mnag diligo ⁊ quos aptiores
arbiadr nemo int̾pell nemo int̾polat. Tũt ergo te ma¬
sis teneo ⁊ de st̾pturis confero ⁊ prolixiorẽ sinl smouri
cedimꝰ Sola erat maria ⁊ loqueba᷑ cũ angelo sola eet q
suꝑuenit in eã spũo sc̃ũs et u̾tus altissum obĩbrautt es
sola eat et oꝑata est mũdi salute et ꝯcepit ddemptore
uniuersoꝵ Solus erat petrꝰ ⁊ totus ꝑ orbẽ ꝯsectandaꝵ
gentiũ cognouit mysceia solus erat ada ⁊ nõ ẽ p̾uai̾ta¬
tus qr mens eius adheb d̾o / poscyͣ uõ ei mlier adiuc̃ta est
non potuit inhereꝰ mandatis celescib ubi ut me ambroli

Expanded text:
rsit, quorum hodie per omnes tractus ecclesie gustus suavissimus et rsit, quorum hodie per omnes tractus ecclesie gustus suavissimus et fragrantissiad Sabinum: «Pergam» inquit «frequentius te in meis scriptis et cum sim solus alloqui». Deinde suum faciens Scipionis verbum, de quo quos volo, atque adiungo michi quos magis diligo et quos aptiores arbitror; nemo interpellat, nemo interpolat; tunc ergo te magis teneo, et de scripturis confero, et prolixiorem simul sermonem cedimus. Sola erat Maria et loquebatur cum angelo; sola erat quando supervenit in eam Spiritus Sanctus, et virtus altissimi obumbravit eam; sola erat et operata est mundi salutem, et concepit Redemptorem universorum. Solus erat Petrus, et totum per orbem consecrandarum gentium cognovit misteria; solus erat Adam et non est prevaricatus, quia mens eius adherebat Deo; postquam vero ei mulier adiuncta est, non potuit inherere mandatis celestibus». Ubi ut me Ambrosii
Abbreviated transcription (Latin):
in crm̃o sdats angulo ubi aduc sacrũ corpꝰ habitet
n ab codem fundata sacra domus scat/ fiima deuocõne
ctis mdiiis iñtelluge datur longr semot se penita q so¬
litaius locus erat Adhec quotions ep̃alib caris liber
ac laborib ⁊ elapatis quos in pellendis arrianis ab eccã
graues ducc̾nos q ꝑtulit aliꝙ̃tisꝑ se negotiis subtͣhe
furari q pote̾at in secrecõrem solitudinez se conferte
se ssumꝰ uir folcbat. Silua eat qͣuis uili ꝓxniya ꝯteonis
in tamẽ ꝑdonea In mẽdio ꝓuai domꝰ iugẽtis ⁊̾te hũlip o¬
⁊i capay que mlt̾o digniũs ꝙͣ domꝰ oltu methapontma s¬
chagore in templi biz exigui spem u̾sa est nũc felria quila
est̃ mutato q loci habitu mauz nomẽ liubrosq̃ nea¬
gd di᷑ siniserorsus ad archoũ latus qdꝰ anmnis ħ maguis
endiq motib ⁊ inlt̾a reꝵ collisione mrorabilis mtͣ ue
pãs et extrenia rapto molimine aucti ambitꝰ septa ꝯduse

Expanded text:
extremo civitatis angulo, ubi adhuc sacrum corpus habitat et ab eodem fundata sacra domus stat, summa devotione certis indiciis intelligi datur longe semotus penitusque solitarius locus erat. Ad hec quotiens epyscopalibus curis liber ac laboribus relaxatus, quos in pellendis Arrianis ab ecclesia graves diuturnosque pertulit, aliquantisper se negotiis subtrahere furarique poterat, in secretiorem solitudinem se conferre ssimus vir solebat. Silvai tamen ydonea; in medio parva domus, ingentis certe sed humilis viri capax, que multo dignius quam domus olim methapontina Pithagore in templi licet exigui speciem versa est. Nunc silva convulsa est, mutatoque loci habitu manet nomen: «Ambrosii ne latus, quod annus hic, magnis undique motibus et multa rerum collisione memorabilis, intra urbem ipsam et extrema rapto molimine aucti ambitus septa concl
Abbreviated transcription (Latin):
oun longa fegnitie putruerũt Augustinꝙ quid̾ oraũ¬
dũs exs affeita in ꝯressionib suis homeri librũ sibi diffi
lus si ptus est  At qui nũt affricã metire ⁊ a uli al¬
ueo ad achlanticũ oce anũ ulucri meditacõe ꝑ anbula
pato mllũ ibi ⁊ spnes qui lrãs nras norit aut dilisat iisi
pegrinꝯ forte aut n̾tator uel captitiꝰ sit ianimꝯ ad
uiaudiũ stribens pꝰ gallias atis britãmas ꝓũtias nr̃i

Expanded text:
tamen et longa segnitie putruerunt. Augustinus quidem oriundus ex Africa in Confessionibus suis Homeri librum sibi difficliteris, scriptus est. Atqui nunc Africam metire, et a Nili alveo ad Atlanticum occeanum volucri meditatione perambula, puto nullum ibi reperies qui literas nostras norit aut diligat, nisi peregrinus forte vel mercator vel captivus sit. Ieronimus ad Evandrum scribens, post Gallias atque B
Abbreviated transcription (Latin):
non folũ in hispania et britana ut incipiamꝰ ab utcs
necnõ galliis ycalia sardinia crpro creta et daliuatis
ꝯscitutas s in capadotĩa et̾ et misia. et macẽdonia it
te pcꝰ paucos arrii sectateres ad aomanũ angustũ mnssa
fidelis athanasii testa ᷑ epła non famã sequẽtis s ꝯꝑ ta

Expanded text:
non solum in Hispania et Britannia, ut incipiamus ab ultimis, nec non Galliis, Italia, Sardinia, Cypro, Creta et Dalmatiis constitutas, sed in Cappadotia etiam, in Misia et Macedonia, et te, preter paucos Arrii sectatores, ad Iovianum Augustum missa fidelis Athanasii testatur epystola, non famam sequentis sed comperta
Abbreviated transcription (Latin):
remeabat linquebat urbem ibat aiõ et isi successoria
uitus obscaret pedib ibat in montẽ hespidũ fatror at
saeptã sr uñde sibi planũ icer ess ad sapos icũ quopnã¬

Expanded text:
remeabat, linquebat urbem, ibat animo et, nisi successoris remeabat, linquebat urbem, ibat animo et, nisi successoris astus obstaret, pedibus ibat in montem, hispidum fateor ac preruptum, sed unde sibi planum iter esset ad superos. Cum quo
Abbreviated transcription (Latin):
rstin est subscitit enũ patre Roma abcimteella qo
mlto post aĩi ircaea gemĩo ad sidas scandentẽ fedl
Iubet quẽ ille ut in solitudine p̃scaret ad momut et il
celũ petens int̾ uerha disparuit disapulus autẽ alt son¬
silii memor usq ad temꝑa n ã ꝑueniens et dieꝵ pleruo
an hos paucos ãnos post magiserũ abit maxna quuas
apud suos sanctitatis opiinone ⁊ miabiliũ fame qbidn
relictti s ad celestinũ riedeo Cuiꝰ ascensus ꝙͣ mesti qͥs
coñ am̃i suũ ess descensus lecus et spontanens declaut
Auduũ narrãtes qui uiderũt tanto illũ fugiss cũ gau¬
dio ray signa letiçie spirriealis ocilis ac fronte gesente
dũ a ꝯspeceu ꝯsitii iam tandẽ sibi ⁊ dditutnt abet aib¬
se ciuib subduxxiss acq eius in uultu nestio quid ange¬
licũ reluceret nec ĩmierito norat em̃ quid opetecet
uet quid dimittet ignorabat certe a laborib ad esqiẽ
ab insanis disputatoad discepitatoĩb ad dina collaquia

Expanded text:
tum est. Substitit enim, patre Romam abeunte, cuius non multo post animam e carcere gemino ad sidereas scandentem sedesiuberet. Quem ille ut in solitudine perstaret admonuit, et sic celum petens inter verba disparuit. Discipulus autem ille, consilii memor, usque ad tempora nostra perveniens et dierum plenus, ante hos paucos annos post magistrum abiit, magna quidem apud suos sanctitatis opinione et mirabilium fama operum relicta. Sed ad Celestinum redeo, cuius ascensus quam mestusnimum suum esset, descensus letus et spontaneus declaravit. Audivi narrantes, qui viderunt, tanto illum fugisse cum gaudio, eaque signa letitie spiritalis oculis ac fronte gestantem, dum a conspectu concilii iantandem sibi redditus ac liber absecuribus subduxisset, utque eius in vultu nescio quid angelicum reluceret. Nec immerito; norat enim quid repeteret, nec quid dimitteret ignorabat. Certe a laboribus ad requiem, ab insanis disceptationibus ad divina colloquia
Abbreviated transcription (Latin):
nast iam xp̃us inciꝑet he̾ditatem ꝓp̾a tam̃ diu suis et
nr̃is ab hoscb ꝯculcari non ulli rhũ xp̃iauoꝵ pingnes
sompnos in plumis / pur pua q captãtiuõ nõ Romano
pontifiã urbano graui licet ornatoq ylõ acupato tñ
s petro inopi ocioso solicai̾o et hiũiliore grabatub qũ¬
estents quid fies uellet appuit p̾mo quĩd inspucis qñ

Expanded text:
irasci iam Cristus inciperet hereditatem propriam tam diu suis et irasci iam Cristus inciperet hereditatem propriam tam diu suis et nostris ab hostibus conculcari, non ulli regum cristianorum pingues somnos in plumis purpuraque captantium, non Romano Pontifici Urbano, gravi licet ornatoque viro occupato tamen, sed Petro inopi, otioso, solitario et humiliore grabatulo quiescenti, quid fieri vellet aperuit: primo quidem inspirans ut
Abbreviated transcription (Latin):
buat tustusq ad alpes quod ab eodem insetiri ordinis quẽ¬
tus sen utmgurat religrosa fuccessio eduunbisent a uus
opues ad ete cadine ues ad alios gradus eotulat dino¬
paden onus obierũt tanto stabiliora st sacce soliendinis
pud deameta ꝙͣ sedi irrideant licet isitut qui uiderũt
quid pre fulgore auri et purpure scalidus opũ spretor
usco suctũ ingens ex emplũ q clai̾ssimũ prescare poteat altior
nome et laudatorib suis fauent et arguũt insaltantes
goas aut̃ do tam magnanimes facti sumꝰ ut hoc̃ duos
penios etuclis carituros ⁊ pusilãtmitatẽ hꝰ cemõi sine ex.¬
nri temꝑis futurã sperem
Et rcre quõd nõ pucabã rutfũ uotor in gallias
dũ q itꝰ selitarios claros uiros tn̾sto b̾tiũ quĩdẽ
petriũ se p̾t̾iri non debe᷑ uelut a tg̃o waferan¬
tem eminꝯ audiẽ michi uideor cogorq subsiste Is ẽ pe¬
tin hemnta qui olim in t̾ricorio Ambianẽñ solitãa uitã
duxit qualem sane non latuit/ dũ enĩ indignariec

Expanded text:
um usque ad Alpes, quot ab eodem instituti ordinis conventranscendit. Durat religiosa successio durabitque et, esie cardinem vel ad alios gradus extulit, iampridem omnes obierint: tanto stabiliora sunt sacre solitudinis fundamenta quam seculi. Irrideant licet igitur qui viderunt, quibus pre fulgore auri et purpure squalidus opum spretor visio lucrum ingens nomen et laudatoribus suis favent et arguunt insultantes. Gratias autem Deo, tam magnanimes facti sumus, ut hos duos Petros emulis carituros et pusillanimitatem huiuscemodi sine exri temporis futuram speremus. 9 Sed ecce, quod non putabam, rursum vocor in Gallias; dumque inter solitarios claros viros transeo, tertium quendam Petrum se preteriri non debere velut a tergo vociferantem eminus audire michi videor, cogorque subsistere. Is est Petrus heremita, qui olim in territorio Ambianensi solitariam vitam duxit, qualem sane non latuit. Dum enim indignari et
Abbreviated transcription (Latin):
nu̾tus signosophistas apud indos in duo dogma¬
ca diuisisset quoro unũ appellat bragmãnas altãm
samaĩtos Cuiꝰ coñ Iouimanũ momunit Iebm/ ut ap¬
pareat generis nomẽ eẽ gignoso phistas bragniãnas
speciei ꝙͣuis non me lateat x hiis que in p̾mo dinaꝵ¬
septuraꝵi iebminꝰ idem nariat longe aliã slñas nasa
posse/ s ne hic scrupulus ceptũ itrr impediat p̃ter¬
lichat ⁊ id potius sequar quod inscrtui ⁊̃ igrͣᵃ bras¬
nudnari gens ut auĩt ⁊ ꝯtinẽtia ⁊ pui̾tate mẽtis epi¬
mia ⁊ ꝯtempta di̾tiaꝵ ⁊ graui mltũ reneꝰ auda sileutio
In quo ellis nõ in fabellis amilib ut niltis sl̃ma auriũ
polapdas id nõ hoñm̃ clamor aut spmphorĩaꝵ cariuen

Expanded text:
meritus, gignosophistas apud Indos in duo dogmameritus, gignosophistas apud Indos in duo dogmata divisisset, quorum unum appellat bragmanas, alterum samaneos, cuius contra Iovinianum meminit Ieronimus, ut appareat generis nomen esse gignosophistas, bragmanas speciei; quamvis non me lateat, ex his que in propturarum Ieronimus idem narrat, longe aliam sententiam nasci posse. Sed ne hic scrupulus ceptum iter impediat, pretervehar, et id potius sequar quod institui. Est itaque bragmanarum gens, ut aiunt, et continentia et puritate mentis eximia, et contemptu divitiarum et gravi multum veneranda silentio; in quo illis non in fabellis anilibus, ut multis, summa aurium voluptas. Id non hominum clamor aut simphoniacum carmen
Abbreviated transcription (Latin):
est mũdus atq hũana sub pedibus
Empꝰ erat ut finẽ facerẽ nam ⁊ descimatus
oꝑi modus excedit᷑ et me alie uocant abs
tu uõ iammimnũ ẜ̾monr hoc ab officiĩ mao.¬
dis intencõne diseraheis s temꝑare michi nequrdo
quo miꝰ aliquot exempla ex alio gnͣrͣ hõmi attingam
coꝵi qui aliamñ rariois famt matĩã igonio molĩetur
Sileo aut̾ signosophistas quos ꝑ ultimas ⁊ umibrosis
phari solitos ferũt Pretio bragniãdnas de quihia.¬
brosii nomĩe p̃notatꝰ liber a nõnullis ostends ꝙ̃ trans
Sangen in brientis extͣmo salubrmus auris ⁊ solita¬
ria religionr hĩtant que quãtũ assequor haut longe
femota ab illis est locis ubi trestrs ꝑ adẜsus esse
cirditut ⁊ ips ꝑ siluas uagi et nude quos dicẽma
digno sophistis nec secta nec morib dẽĩtes nec ⁊
ulla nisi loco forsan aut nomuẽ ubi bardasanes uir
babilonus ⁊ ob id saltom uicinitate plagaꝵ fidom

Expanded text:
est, mundus atque humana sub pedibus. est, mundus atque humana sub pedibus. 11 Tempus erat ut finem facerem, nam et destinatus operi modus exceditur et me alie vocant cure, tu vero iam nimium sermone hoc ab officii maioris intentione distraheris; sed temperare michi nequeo quominus aliquot exempla ex alio genere hominum attingam, eorum qui aliquam rarioris fame materiam ingenio moliuntur. Sileo autem gignosophistas, quos per ultimas et umbrosas agos philosophari solitos ferunt. Pretereo bragmanas, de quibus Ambrosii nomine prenotatus liber a nonnullis ostenditur, qui trans Gangen in orientis extremo saluberrimis auris et solitaria regione habitant que, quantum opinione assequor, haud longe semota ab illis est locis, ubi terrestris paradisus esse creditur, et ipsi per silvas vagi et nudi. Quos dicerem a gignosophistis nec secta nec moribus differentes nec re ulla nisi loco forsan aut nomine, nisi Bardasanes, vir Babilonius et ob id saltem vicinitate plagarum fidem
Abbreviated transcription (Latin):
pͥmis iũgam de ip̃o abraam sc̃ptu opinari licet
ꝙ eduit eũ dũs foras ⁊ ait illi suspice celũ
nro namq iuditõ qui celũ uult suspice̾ quiz celestia con-¬
templari educendus ẽ foras co ꝙ in urbibus obicũ multaꝵ
dico rducendꝰ foras s educendꝰ a dũõ Alioqn nusꝙͣ tutus
secuti quidã in solitudine corruerũt ⁊ let ignotũ hẽo
ut loch iustus in sõdonus in moute peccauit ꝙ̃ꝙͣ eñ q
in cuine tñ error in culpa est hoc est ergo in quo exoi¬
sari in cet̾i̾s uir iustus ⁊ integor nõ posit ꝙ ita se uio
orui passus est ut uel iguorans ꝓbrũ illud admitte̾t qd̾
cogiture sciens ac sobrius horruiset heuo igi pede ascẽ¬
dit in montẽ melius forte mãsurꝰ in segor ꝙ̃ imbeallitas
sue sedem sponte delegarat. Sane daior tostatio q ies
est ꝙ̃ ut tot apem exemploꝵ flagitet eos qui celo inhat
non sonoros urbiũ cõuentus fed tacitas ac tranquilas
solitudines optare ubi deus alis assidue supra utcen

Expanded text:
scriptum opinari licet, quod «eduxit eum Dominus foras, et ait illi: Suspice celum». Meo namque iudicio, qui celum vult suspicere quique celestia contemplari, educendus est foras, eo quod in urbibus obiectu multardico educendus foras, sed educendus a Domino, alioquin nusquam tutus,secuti quidam in solitudine corruerunt; nec ignotum habeo ut Loth, iustus in Sodomis, in monte peccavit, qn error in culpa est. Hoc est ergo in quo excusari vir in ceteris iustus et integer non possit, quod ita se vino obrui passus est, ut vel ignorans probrum illud admitteret, quod cogitare sciens ac sobrius horruisset; levo pede igitur ascendit in montem melius forte mansurus in Segor, quam imbecillitati sue sedem sponte delegerat. Sane clarior testatiorque res est quam ut tot opem exemplorum flagitet, eos qui celo inhiant non sonoros urbium conventus, sed tacitas ac tranquillas solitudines optare, ubi Deus illis assidue supra verticem
Abbreviated transcription (Latin):
maioꝵ adu̾sus nos uel custodie in posteꝵ uel crẽdulitatis
occasio est ⁊ lũc rõ quid deflea aut quid q̃rar presepe
caluariam. busci saxum oluiẽti montẽ uallemq iuditiͣ
⁊ reliqua dilecta singularitꝰ xp̃i loca ubi hõ factuss
ut in lucem ẽditus ubi natus ragiit ubi infans repta¬
uit ubi puor lusit ube uit docuit obe uiũficũ nab̾ spõñ
exalauit ubi ex animis iacuit surrbitq uude ad insels
descendit uũde conscendit ad suꝑos ubi pꝰtiemo piues ac
mortuos nr̾tractabili siña iudicabit ⁊ ł̾am anaiorib tũ

Expanded text:
maioris adversum nos vel custodie in posterum vel crudelitatis maioris adversum nos vel custodie in posterum vel crudelitatis occasio est. Nunc vero quid defleam, aut quid querar! presepe, Calvariam, busti saxum, Oliveti montem, vallemque iudicii, et reliqua dilecta singulariter Cristo loca, ubi homo factus est et in lucem editus, ubi natus vagiit, ubi infans reptavit, ubi puer lusit, ubi vir docuit, ubi vivificum nobis spiritum exhalavit, ubi exanimis iacuit surrexitque, unde ad inferos descendit, unde conscendit ad superos, ubi postremo vivos ac mortuos irretractabili
Abbreviated transcription (Latin):
uissus fuãt ꝑueniss ⁊ Rr̃mronis qui tũc pr̃i archa prsi¬
ludibrio lotorũ concussus ac gemens orõnes uigilias qł
turnas agens tandẽ supͣ iidũ ecae pauimẽtũ sompas sa¬
tubuiss ꝯsopito itm xpũs apparuit iubens ut ad undis
sui noĩs pastores ac principes catholicos ipcitae̾t tana
uero legacõnem tamq supͣ uuls suas/ ꝙͣ deuote suscepit
parante ꝙͣ uotiue successõlt non ẽ huiꝰ tꝑis exponierẽ
Preẜ̾tim cũ salo tolelabiti ⁊ ẜmone uulgari duob inꝑ
quo sebentiũ uar̾e nai̾e affectos aĩos iuidea s sequor
in dubiis quib potius credend cenfro ⁊ quos rori nõ hõm
scudio agi reor acq ets qualis exitꝰ talis euenta et
ut selix xp̃s ultio sic ꝑꝑetua fuiss n pccis hom̃i e tantã uit¬
torie successu ad antiqͣs miħias r̾ditũ ess eo federius
quo itũ amisisse qd̾ nr̃m erat ꝙͣ non recuꝑasse defor¬
nu i nobis hoscibus q formosius ⁊ nobis spei m̃orꝭ illioq

Expanded text:
meonis qui tunc patriarcha ierosoludibrio locorum concussus ac gemens, et orationes vigiliasque nocturnas agens, tandem supra nudum ecclesie pavimentum somno succubuisset, consopito iterum Cristus apparuit, iubens ut ad vindictam sui nominis pastores ac principes catholicos excitaret. Tantam vero legationem tamque supra vires suas quam devote susceperit, pirante quam votive successerit, non est huius temporis exponere, presertim cum et stilo tolerabili et sermone vulgari duobus nonquoque scribentium varie affectos animos videam, sed sequor in dubiis quibus potius credendum censeo, et quos rerum non hominum studio agi reor. Atque utinam qualis exitus, talis eventus, et ut felix Cristi ultio sic perpetua fuisset, neque peccatis hominum e tanto victorie successu quo iterum amisisse quod nostrum erat quam non recuperasse deformius nobis hostibusque formosius, et nobis spei minoris illisque
Abbreviated transcription (Latin):
res huãnas iusto p̃tio estimass quiq tumndũo fortune
caput ꝓedibus subieaiss ambrosii prõcimo locus eget
epaes presitã libro quo ad ue̾ huilicatis obẜiuanciã sacrã
Sgines demetriadẽ cohorta: non ut delectores inꝙͥ hꝰ.¬

Expanded text:
si qui res humanas iusto precio extimasset, quique tumidum fortune si qui res humanas iusto precio extimasset, quique tumidum fortune caput pedibus subiecisset. Ambrosii patrocinio locus eget, ex eo presertim libro, quo ad vere humilitatis observantiam sacram virginem Demetriadem cohortatur. «Non ut dilectores» in
Abbreviated transcription (Latin):
stptis elicio romanũ cardinẽ non sim̃r laude posped egt
uir haut dignitate cdaĩor ꝙͣ liugua quid taniẽ ⁊ hic
consilii cepit iam audies si quidẽ statũ illũ pomposq
seculi ꝯtiibulib suis linquẽs ip̃e ꝓtalie medio ad siu¬
trũ apẽmiũ latus quietissimã solicudinẽ de quamułta
ꝯstpsit ⁊ que uetꝰ adhuc foucis auellant nomẽ set¬
uat pentiũs honorib prefendũ duxit ubi non ñꝰ
gloiͣose posemodũ laturt ꝙͣ ĩnoturrat p̾mũ Rome a̾
dedecori illi fuit alti u̾ticis rucilũ decus scalenti cilito
antiqm̃ solitudinẽ tam cupide reꝑedauĩt ut hosali com¬
pede libelitũ ciredes. Quod frm̃ solicarĩ saucãꝙ pa¬
tris uilitati aĩ quisq̃s uolet attribuat. Licet enĩ n
cadem re pro uaiẽtate ingenioꝵ nõ diu̾sa tm̃i sed adĩsa
sontĩe Ego in p̾mis et sibi ꝑtde arbiccoriee mũdõ ut
dui dgautas nõ ꝓbaret Egt prorsus alcissim cuiꝰ
di librimi et iugũ nescientis uereq celesis sciũ aĩ

Expanded text:
ptis elicio, romanum cardinem non sine laude possederat, vir haud dignitate clarior quam lingua. Quid tamen et hic consilii ceperit iam audies. Siquidem statum illum pompasque seculi contribulibus suis linquens, ipse Italie medio, ad sinistrum Apennini latus, quietissimam solitudinem, de qua multa conscripsit, et que vetus adhuc fontis Avellane nomen servat, perituris honoribus preferendam duxit, ubi non minus gloriose postmodum latuit, quam innotuerat primum Rome, nec dedecori illi fuit alti verticis rutilum decus squalenti cilicio antiquam solitudinem tam cupide repedavit, ut hostili compede liberatum crederes. Quod factum solitarii sanctique patris vilitati animi quisquis volet attribuat — licet enim in eadem re, pro varietate ingeniorum non diversa tantum sed adversa sentire —; ego in primis et sibi utile arbitror et mundo. Uterat divinitas non probaret. Ego prorsus altissimi cuiusdam et liberrimi et iugum nescientis vereque celestis animi factum
Abbreviated transcription (Latin):
suam cũ dicant᷑ hoiẽs ⁊ effigie suit huãna ut ea michi
ues pola cͥ te uel maxĩa atq iusaissima. p̃colende solitudũ
E forte aut uetustatis ruerenͣ uel ĩmẽor re¬
centiũ uel ꝯtemptoꝵ aꝑꝑeam lacuit in soractis
monte seluestꝰ diuitũ p̾mꝰ ille pontificũ ⁊ lo¬
ã morb  loco ꝯͥsonĩ noniẽ habens acq sus saudur um¬
quaie u Politudnie hũithi ⁊ inculta/ opes iste bone auinẽ
quas eburnr. stipio pastoralis in morẽ batubi litoru
saui fao tusta ⁊ustice meor originis huic cdamus
olereba s cudestens init stellatũ diadema carbũcud̃
snot uiues sonipes tronꝰ autus pur pureñq reudi
apitis unibratł̃m huic demq totus hĩtꝰ tniũ phalis
dpotus huit ut diꝰ melitantis s ⁊ lace iã rguantis¬

Expanded text:
 cum dicantur homines et effigie sint humana: ut et michi vel sola, certe vel maxima atque iustissima, percolende solitudinis 4 Ne forte autem vetustatis reverentia vel immemor recentium vel contemptor appaream, latuit in Soractis monte Silvester, divitum primus ille pontificum, et locum moribus et loco consonum nomen habens. Atque solitudine humili et inculta opes iste, bone utinam, hinc eburneus scipio pastoralis in morem baculi recurvus, sub urbano cultu rustice memor originis, hinc clamis coloribus inardescens, hinc stellatum dyadema carbunculis, hinc niveus sonipes, tronus aureus purpureumque verendi capitis umbraculum; hinc denique totus habitus triumphalis, totus hic, ut di
Abbreviated transcription (Latin):
cerne lacte nutartꝰ alup̃na suã uenator canib ĩtda¬
bilem prestitit Ita ut mĩaculo rei tactꝰ galliaꝵ rex ad
spelidca uiii sentib obsitam penetraet nõ sine multo
nulitũ labore forio adicũ pandentiũ ueneanda deiu
nisi senis effigiẽ et Iuxͣ senem accubantis spcãtulo perr¬
ablatis magnifice q ꝯtemptis Inq usus alios u̾ti iussis
candẽ et cenobiũ consilio eius extrue̾t illis in locis us
nuc celebre/ ⁊ deniceps ad eũ uisitand sabmisso fastu
regio uenie̾t quẽ sͥ honorẽ non originis splendor ac
ꝑitas s solitai̾e uite decus ac sãtas peperere
Uid Remigiũ Iaquar qui ad̃ illam faimo clantate
que renaturo euo pontificale pondꝰ imposuit qd
amphꝰ ꝙͣ septuaginta ãnos fuma u̾tute et industa
sderm npoit unde ñdongendorũ allis Regĩ auta sole¬
dires unde oroi misi ab ip̃is hĩlib uite policai̾e ⁊udinẽtit

Expanded text:
cerve lacte nutritus, alumnam suam venatorum canibus inviolacerve lacte nutritus, alumnam suam venatorum canibus inviolabilem prestitit; ita ut miraculo rei tactus Galliarum rex ad speluncam viri sentibus obsitam penetraret, non sine multo militum labore ferro aditum pandentium. Veneranda denique visi senis effigie et iuxta senem accubantis spectaculo peroblatis magnificeque contemptis inque usus alios verti iussis, tandem et cenobium consilio eius extrueret illis in locis usque nunc celebre, et deinceps ad eum visitandum sepe, submisso fastu regio, veniret. Quem sibi honorem non originis splendor ac paritas, sed solitarie vite decor ac sanctitas peperere. Quid Remigium loquar? qui ad illam fame claritatem, que immaturo evi pontificale pondus imposuit, quod amplius quam septuaginta annos summa virtute et industria regem unxit, unde inungendorum illic regum nata soledinem unde, oro, nisi ab ipsis humilibus vite solitarie rudimentis
Abbreviated transcription (Latin):
uelt testio e uita eius lr̃ĩs edita testis uite egl¬
sar p̾mũ ⁊ postels in moute dictauit mox ꝑditan iõ¬
insi in solitudine ⁊ formauit testis demũ fua petuliae
multis quo non alius fere uspiam umotior alurnate¬
co nomen utriz aglͬ solitudo calcar incussit a cretissinũ
⁊ ad alta dispositos solliatauit aĩos/ Itaq dũ latitant
mũdeq għam sꝑnũt toto illos orbe notissiõs acq dais.¬
mos effecit
Liter cos sanc quos nobilitauit hemꝰ net saend̃
est blasius mt̃ tor quẽ spelũas abdicã ⁊ uisitas
a feris ⁊ ab auib pastũ ferũt Nec lrgnardus
⁊liffacdus frẽs ambo mõchi ambo solitarii / nec ued¬
mius hemita claissimꝰ nec canes eiꝰ p̃ti̾undꝰ ẽ heno¬
ugidius qui athonis regio gnrͣ ortus ut ꝓhibent et ge¬
nus ⁊ prĩam et opes/ ⁊ lrãs grecas quib hñde pollebi
gallicane post hũait pauꝑtati scudio solicudinis ynulsa
Itempneus ubi ⁊ miaculis emicuit ⁊ int̾ cete̾a blandĩt

Expanded text:
amaverit testis est vita eius literis edita, testis vite regrimum et posteris in monte dictavit, mox perditam nonnisi in solitudine reformavit. Testis demum sua peculiarimultis, quo non alius fere uspiam remotior: Alverna loco nomen. Utrique igitur solitudo calcar incussit acutissimum, et ad alta dispositos solicitavit animos; itaque dum latitant mundique gloriam spernunt, toto illos orbe notissimos atque clarissimos fecit. 7 Inter eos sane, quos nobilitavit heremus nec silendus est Blasius martir, quem speluncis abditum et visitatum a feris et ab avibus pastum ferunt, nec Leonardus et Liffardus fratres, ambo monaci, ambo solitarii, nec Veridimius heremita clarissimus. Nec comes eius pretereundus Egidius, qui Athenis regio genere ortus, ut perhibent, et genus et patriam, et opes et literas grecas, quibus abunde pollebat, gallicane posthabuit paupertati, studio solitudinis universa contemnens. Ubi et miraculis emicuit et inter cetera, blandientis
Abbreviated transcription (Latin):
Uẽ diciꝰ rellem ⁊ nnsi fallor possem
Ure ut arbitror hũc locũ ocupaue̾it arnul¬
Phus territorii metens he̾micola nobił atq
pasor Egione at solitudine daror stehuor horradr pse¬
ribagio s cogentib no̾ttis et anglica sloriosa ad mod
frusladne conscendit utq feracẽ solitudinũ Pbt

Expanded text:
vere dicere vellem, et nisi fallor possem. vere dicere vellem, et nisi fallor possem. Iure, ut arbitror, hunc locum occupaverit Arnulphus, territorii Metensis heremicola nobilis atqpostea religione ac solitudine clarior, spelunce horride pefragio, sed cogentibus meritis et angelica gloriose admodum revelatione conscendit. Ut
Abbreviated transcription (Latin):
ppĩs inpleuit et apẽ nouissi ꝰ frm̃ iter gradiens es te¬
nais debet que ab infantia sic natos instituct  Sicn te¬
uuissimo contentos et solitai̾e religiose q uice / ꝙͣ urhanis
Uoluptatib aptiores uirilis etas exciꝑet hĩis morb liis
ꝙͣ anit᷑ allobrages Sminassent. Sanc cũ om̃s feruddi ꝓ an¬
q añĩs ad prĩe celescis ascrnsũ unus taniẽ om̃i diꝑo bernar¬
dus qui nascendi ordine t̾tius in eluascendi ordine p̾mis
fuit ad postremũ et ãnosũ prem et sororẽ unita coꝰ
se trahons huiꝰ ego facũdie absc̃miencie q laudiby oͥ¬
miss quĩ oĩb note sc illud egregiũ ⁊ p̾cdarũ dict̾io et
hiis que nit̾ matũo habeo ualde ꝯsentaneũ nõ siebo
Solebat em̃ diciꝰ oñis se qͣs stie̾t Irãs / quaꝵ nestio an
alius sua etate copiosior fuit in siluis et in agris didias¬
se non hom̃i disciplinis ẜ meditando et oraudo/ nec se uiꝙͣ
refero qr si quid et michi nosse datũ eẽt idem de mr

Expanded text:
ipsis implevit, et ipse novissimus fratrum iter gradiens, et tederi debet, que ab infantia sic natos instituit, ut victu tenuissimo contentos et solitarie religioseque vite quam urbanis voluptatibus aptiores virilis etas exciperet. His moribus, his am inter Allobroges germinassent. Sane cum omnes fervidi promptique omnes ad patrie celestis ascensum, unus tamen omnium dux Bernardus, qui nascendi ordine tertius, in renascendi proposito primus fuit, ad postremum et annosum patrem et sororem unicam post se trahens; huius ego, facundie abstinentieque laudibus ois, quoniam omnibus note sunt, illud egregium ac preclarum dictum, et his que inter manus habeo valde consentaneum, non silebo. Solebat enim dicere: omnes se quas sciret literas, quarum nescio an alius sua etate copiosior fuerit, in silvis et in agris didicisse, non hominum disciplinis sed meditando et orando, nec se ullosrefero, quia siquid et michi nosse datum esset, idem de me
Abbreviated transcription (Latin):
est ħur ptonio laudis quis usꝙͣ queso seu quis uempͣ
digmor celestmo ꝗzelique  ali nauidãs suas acretia
alai poossessuotulas alii cholonño aliqui etiã ⁊ gna uel
anas deste papatũ uõ quo nichil ẽ altius aem cd̃ exapta¬
canci mq im̃abile ut ab ãdmiracoe ac scupore dict̃ã fe¬
rant/ quis ulla etate prefrtim ex quo tanco in pretio
esse copit tã mĩabili et excelsa aĩo ꝯtempsit/ ꝙͣ cebesanꝰ
iste priscinũ et locũ et nomien ⁊ amicã bonis morib e¬

Expanded text:
s preconio laudis, quis usquam, queso, seu quis unquam dignior Celestino? Reliquerunt aliu naviculas suas ac retia, alii possessiunculas, alii teloneum, aliqui etiam regna vel et amici Dei, papatum vero quo nichil est altius, rem tam exoptatam tamque mirabilem ut ab admiratione ac stupore dictam ferant, quis ulla etate, presertim ex quo tanto in precio esse cepit, tam mirabili et excelso animo contempsit quam Celestinus iste, pristinum et no
Abbreviated transcription (Latin):
ferit altiꝰa xp̃i ⁊ nomẽ ⁊ uicciraũ celebri ueneatione
sistubelt N lullũ sant locũ ediosierem illi ꝙͣ bechlxom
fuisse qrẽ clo / tacuisse autẽ nomẽ illud hoĩe licet indoctũ
nociria tñ ingenii calliditatr uersutũ ne minis apcas o¬
dioꝵ causas xprineꝰ uideret᷑ hactenꝰ gratũ michiet
laou non ingratũ puto diu̾tioilũ prebuerĩ Tempꝰ est
ut unde dastessimꝰ iuertami᷑ Ego itaq mescicre scimulis
impulsus qd sołũ potui cadenti ⁊ ignita liũꝵ atire inde¬
lebilem hant infamie notã ppłis ac p̾ncipibus ur̃is inusi¬
serim. qui eot mutolib ỹmo dampnosis. et impiis impliciti
honestean hauacece de bitã q p̃cipuã q curã patrie negl
ius ymaginẽ ħ importat que si ꝑ seppã exaimet nlci

Expanded text:
icarium celebri veneratione sustulerit. Nullum sane locum odiosiorem illi quam Bethleem fuisse coniecto; tacuisse autem nomen illud, hominem licet indoctum, nativa tamen ingenii calliditate versutum, ne nimis apertas odiorum causas exprimere videretur. Hactenus gratum michi et lectori non ingratum puto diverticulum prebuerim. Tempus est ut unde discessimus revertamur. Ego itaque mestitie stimulis impulsus, quod solum potui, candenti et ignita literarum acie indelebilem hanc infamie notam populis ac principibus nostris incusserim qui, tot inutilibus imo damnosis et impiis curis impliciti, honestam hanc et debitam precipuamque curam patrie neglicuius imaginem hec importat. Que si per se ipsam extimetur, nec
Abbreviated transcription (Latin):
saibit quidã s magnificentior in seliͣ fuga
uid bennardũ Cuiꝰ ⁊ rbentiora et notiora sũt
om̃ia qui et forma corꝑis darus et surͣ in
ip̃õ adolestentie flore fructũ aĩe sux cogitans
a uiami traxit/ ubi illa relatu digona narrant᷑. nã et
ar geraidus unus frm̃ s armate scudio militie a fi̾uis
qsihiis abhorrens meliorib ceptis et illude̾t et obstaret
ali celosti telo ꝯsitus p̾dixit feꝰut post non laugr̃ tem¬
pus preduꝵ illud et diius monitis imꝑiũ latus hosailis
hasca per friuget admoco insuꝑ ad lotũ digito ubi uuluꝰ
instarͣt hic hic inquiens ferieris et cũ dolore salte corpa
fubintiaibit salus aĩe qd̾ ut uaticinatꝰ est acadit Et neg¬
lectu malis exclito militaris aspitas in mõchale mãt̃¬
tudiuez flexa est ut moy ultio qd aña urideb appesi
et sreũ altͣ natu mĩmꝰ cũ fr̃ẽs om̃s in solitudiẽ reet¬

Expanded text:
scribit quidam, sed magnificentior in seculi fuga. Quid Bernardum, cuius et recentiora et notiora sunt omnia? Qui et forma corporis clarus et genere, in ipso adolescentie flore fructum anime sue cogitans, iusdem propositi viam traxit. Ubi illa relatu digna narrantur. Nam et cum Gerardus, unus fratrum sed armate studio militie a fraternis consiliis abhorrens, melioribus ceptis et illuderet et obstaret, ille celesti zelo concitus predixit fore ut, post non longum tempus, predurum illud et divinis monitis impervium latus hostilis hasta perfringeret, admoto insuper ad locum digito ubi vulnus instaret, «Hic, hic» inquiens «ferieris, et cum dolore saltem corporis subintrabit salus anime». Quod ut vaticinatus est accidit et, intellectu malis exercito, militaris asperitas in monachalem mansuetudinem flexa est, ut mox ultro quod antea irridebat appeteret. Et fratrum alter natu minimus, cum fratres omnes in solitudinem pe
Abbreviated transcription (Latin):
tuendo fublimis et illimis ac defocata ab or collauoo ne
se rrpea id uel mbto faalius in alii presimieb sic illũ
in uidicõ ceti̾oꝵ ꝓpͥa falleb hũclitas/ qdͣ ut siciapinere
opino illa m̃e cogͣit / quã de se uir scũs habuit pccõ¬
remi se maximiũ ep oĩb quod cuidã e fr̃ĩbus ꝑcontãti

Expanded text:
b omni colluvione se experiebatur id vel multo facilius in aliis presumebat; sic illum in iudicio ceterorum propria fallebat humilitas. Quod ut sic opiner, opinio illa me cogit, quam de se vir sanctus habuit, peccatorem se maximum ex omnibus, quod cuidam e fratribus percontanti
Abbreviated transcription (Latin):
pasti aran aliis quidẽ facile merpm silentio aut obluuione
ompunre mit aib ecaptiato cant discerpi ⁊ insultant pe¬
tias undicante Et est in tot tam publicis malis qͥ sꝙͣ
nqͥnare audeat O nos ꝓrsus indignos quib tanto celi
fauore tam nullis oĩo meitis sit ꝯsuliũ o ue᷑ gratuita
dei dona/ dic enĩ qñ ⁊ escu doloris et fer uore aĩ rapior
⁊ audas dolor et nidignacõ loquay est/ et opima mã
que larũ icidit / dic pater libet equido ꝑcũctari si hodie
referens et Rome hoc est in pria sua uiuẽno ut haut¬
dubie stice̾t xp̃i nõmẽ agnoscens diutius ue passinrũ cre¬
dinr q egiptiauo latro ⁊ pelusiaci tam mollis curba ca¬
uop ut aut ille non dica Ierosolunã et iudeam et sr¬
riam et ipã egiptũ atq alexandriã possideret dũ iẽĩ¬
nisset olm se nõ tirãno inpio s legictiõ quidẽ Regi 2s¬
nũ suuul et quigem ⁊ uitã obalisse t̾rras q illas ut cleo

Expanded text:
Sed in aliis quidem facile meipsum silentio aut oblivione impune nunc ab egiptiaco cane discerpitur, et insultant petius vindicante. Et est in tot tam publicis malis quisquandaciis suum os inquinare audeat! O nos prorsus indignos, quibus tanto celi favore tam nullis omnino meritis sit consultum! O vere gratuita Dei dona! Dic enim — quando et estu doloris et fervore animi rapior, et audax dolor, et indignatio loquax est, et opima materia querelarum incidit , dic pater, libet equidem percuntari: si hodie ue suam referens, et Rome, hoc est in patria sua vivens, ut hauddubie faceret, Cristi nomen agnosceret, diutius ne passurum credimus, quod egiptius latro «et Pelusiaci tam mollis turba Canopi», ut ait ille, non dicam Ierosolimam et Iudeam et Syriam, sed ipsam Egiptum atque Alexandriam possideret, dum meminisset olim se, non tyranno impio sed legitimo quidem regi regnum simul et coniugem et vitam a
Abbreviated transcription (Latin):
Et ubi nam diꝑo ccãdentaliũ mõchoꝵ bñ dictus
asiuanet At quis eũ ꝓpĩfideliũ nõ nouiti
quis st̃m̃ iuuenile conisiliũ non audiuit qui ꝙ̃¬
us a pͥma etate i tutũ hostes ueluptatũ hoscs ardua

Expanded text:
Sed ubinam dux occidentalium monachorum Benedictus Sed ubinam dux occidentalium monachorum Benedictus remanet? At quis eum Cristi fidelium non novit, quis sanctum iuvenile consilium non audivit? Qui quamvis a prima etate virtut
Abbreviated transcription (Latin):
ut et se ⁊cordacõne uite p̃cĩte torquei acrius/ ⁊ i¬
mos in hac de qua leq̃m᷑ uita secretiore placcusse diffint
Nec miꝰ ⁊ illa suꝑuacuũ sequi que in illo ꝙ libro se pst
gatus est liber et ħ in utiiusq restibulo st̃pta sũt lc¬
to alia ꝓpe flebiliora ubi ob hunc ipm̃ siũ assenst̃ et i¬
cessantͦ se ait flere et amides orat ut si eũ diligant
secũ fleant ac prose deũ rogent ut intelligas suũ illĩ
incellexisse ꝑiclmm qui quasi genus mortis exiscimaus
solitaĩe uiue desiisse amicoꝵ auxiliũ in eo statu tam
suppliciter implararet/ In epłã au̾t ad nar setem
patritiũ de hecipõ loquens tanto se merore ꝑcussũ dicit
ut uyo loqui sufficiat Ex quib aꝑꝑet et pontificatꝰ
ꝑ molescã illi sarcinã sicit est oĩbus profecto qui ille sã
ĩmaculatãq cuscodiũt / ⁊ Politaĩe uite dulaem fuisse me¬
moria nisi collacõe dispariũ mutati stacq amaitudinem
acerbasset

Expanded text:
ecordatione vite preterite torqueri acrius et imos in hac de qua loquimur vita secretiore placuisse diffinit. Nec minus et illa supervacuum sequi que in eo libro scripsit, gatus est liber, et hec in utriusque vestibulo scripta sunt. Mitto alia prope flebiliora, ubi ob hunc ipsum suum ascensum et incessanter se ait flere, et amicos orat ut, si eum diligunt, secum fleant ac pro se Deum rogent. Ut intelligas suum illum intellexisse periculum qui, quasi genus mortis extimans solitarie vivere desiisse, amicorum auxilium in eo statu tam suppliciter imploraret. In epystola autem ad Narsetem patritium, de hoc ipso loquens, tanto se merore percussum dicit, ut vix loqui sufficiat. Ex quibus apparet et pontificatus permolestam illi sarcinam, sicut est omnibus profecto qui illesam immaculatamque custodiunt, et solitarie vite dulcem fuisse memoriam nisi collatione disparium mutati status amaritudinem acerbasset.
Abbreviated transcription (Latin):
na tr aon mouũ si nonĩe inditũ cdarũ manfit imposte¬
us non n urbis amphiteatro neq intꝰ turbas hom̃ ł
dũ imuasiss solus ĩ tnͣsitu correntis apparurt
ꝓi ernt ille d̾o familiai̾ssimꝰ uir moyses qnda
legem colloquiũq dei / qũ salutẽ ppłi nc̃orabilẽ¬
q uictorã abseuo solus ⁊ solis p̾cũ armis obtinuet lle

Expanded text:
nde novum sibi nomen inditum clarum mansit in posteris, non in urbis amphitheatro neque inter turbas hominum, sed dum remansisset solus in transitu torrentis apparuit. 3 Ubi erat ille familiarissimus Deo vir Moyses, quando legem colloquiumque Dei, quando salutem populi, memorabilemque victoriam, absens, solus et solis precum armis obtinuit? Ne
Abbreviated transcription (Latin):
uicepo coñ se pũtem ꝙ tunt statũ suũ loqui s nulco
plura in ꝑhenio dralegi ꝙ̃ librũ niceptur  scietulca
quõ ei labentia ꝯcta subterant ꝙ̃tum rebus õĩb que
uoluũtur emineb ꝙ nulla nisi celestia cogrtaẽ ꝯ sieuẽ¬
rat s etiã itentus corꝑe ip̃a iam carnis dausulius

Expanded text:
temque tunc statum suum loquitur; sed multo plura in prohemio dyalogi, quem librum incepturus secretum locum quomodo ei labentia cunta subtererant, quantum rebus omnibus que volvuntur eminebat, quod nulla nisi celestia cogitare consueverat, quod etiam retentus corpore, ipsa iam carnis claus
Abbreviated transcription (Latin):
ultĩo sepultus quid agat orieus nõ curet Cesar ħ m̃
rapto dp̃ademate in g̾mania abiit pr̃iis latebris et noũ
ꝯtentus Imꝑiĩ auꝰ ex̃ma mr̃bra ꝯplecti᷑ capud sꝑuens¬
q fugiens ꝑsequẽte sponse sacros amplexꝰ ⁊ pulchre fi¬
ciem horret ytalie tꝙp̃ sub celo ãquid sit pulcrius Argut
eũ fatrar illa calens et temearia fides mea que sũma
etiaz ꝑ flare non meturt. Excusat se et ece iurasse
se Iurat ur. amp̃ ꝙͣ unũ diẽ Rouie ageret Oinfamo
diẽ o pudendũ fedus o superi en iusiurand en Religio en
detas Romanꝰ pontifey ita Romã fuã deseruit ut eami
pelat ab alio ferꝙ̃tari ⁊ de hoc cũ imꝑatore Romano pacis

Expanded text:
ultimo sepultus quid agat oriens non curet. Cesar hic noster, ultimo sepultus quid agat oriens non curet. Cesar hic noster, rapto dyademate, in Germaniam abiit, patriis latebris et nomine contentus imperii, cuius extrema membra complectitur caput speque fugiens persequente, sponse sacros amplexus et pulcre faciem horret Italie, tanquam sub celo aliquid sit pulcrius. Arguit eum, fateor, illa calens et temeraria fides mea, que summa etiam perflare non metuit; excusat se, et ecclesie iurasse se iurat ne amplius quam unum diem Rome ageret. O infamem diem, o pudendum fedus! o superi, en iusiurandum, en religio, en pietas! Romanus Pontifex ita Romam suam deseruit, ut eam nolit ab alio frequentari et de hoc cum romano
Abbreviated transcription (Latin):
in mentẽ hĩis osim morib celũ cecidisse lucfeꝵ quihu
Cũq iã ferrũ utrun lenceseat nichil ferrei aĩnu mo¬
luĩtur ⁊ lec dũ ymber sang̾neꝰ tantos urtirũ lenite
dores itaq cam ⁊ si quod mopinabile apud nos apauo
tuna amp̃ tariti Regni pondꝰ fr̾e potuit nullus tinẽ
ideo rerũ finis p̾mogencto capto Regis arma ⁊stentane
unde ut uides nũt maxĩe bellũ tonat nũt exnitegio
regii coheunt ex̾ cicus et xp̃o efundondꝰ sangius iuiꝰ¬
die consecra Hispanus ille maior heret ⁊ ꝑ ignauia
stnrt unrtia suos fines ꝓch pudor angusto et scopulo nu¬
restatẽ xp̃i nefai̾e blasfemai. Hic uoͣ que lictora nrẽ mar¬
ris incolit nl pretꝰ auꝵ uenetoꝵ ac sang̾nẽ Iamẽtia
sicit ⁊ cogitat/ auat̾tie imꝑio illoꝵ fatelles/ horã
hosas ab illis auid unictus ab hiĩs ferio uictus/ Ille aut
ext̃mꝰ Regũ sonoris ac aeflus occeani fluctib obsurdut
ut de cã longin quo suspiria ura nõ audiat ⁊ in occidẽte

Expanded text:
in mentem his olim moribus celo cecidisse Luciferum, qucumque iam ferrum utrinque lentescat, nichil ferrei animi molliuntur, necdum imber sanguineus tantos irarum lenit ardores. Itaque tametsi, quod inopinabile apud nos apud avos rtuna amplius tanti regni pondus ferre potuerit, nullus tamen ideo rerum finis, primogenito capti regis arma retentante. Unde ut vides nuregii coeunt exercitus, et Cristo refundendus sanguis invidie consecratur. Hispanus ille maior heret et per ignaviam sinit infra suos fines, proh pudor, angusto in scopulo maiestatem Cristi nefarie blasfemari; hic vero, qui litora nostri maris incolit, nil preter aurum Venetorum ac sanguinem Ianuensium sitit et cogitat, avaritie imperio illorum satelles horum hostis: ab illis auro vinctus, ab his ferro victus. Ille autem extremus regum sonoris ac refluis Occeani fluctibus obsurduit, ut de tam longinquo suspiria nostra non audiat, et in occidente