comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uoluit. nec aliqͣndo scientram amittit uel uoluntatẽ mutat. qiram habuit: tiuit¬
ita omnia seiꝑ potest que aliqutando potuit nec unquam: aliquta potenta
sua pͥirat᷑. Nonẽ gͦ pͥitatus potentia in caritanci. uel resurgendi: Lcet nõ
possit mͦ incarnari. uel tesurgere. Sicut enim potuit olim incarrari: ita et potuit
mͦ ucarnatus esse. inquo: eiusdem potentta monstrat᷑. Ut enim olim sciuuit sc
resurresturimi. et mͦ scit se resutrexisse: nec alia scientia est illud olim scruisse. Et
hoc modo scire. s eatlem omnino. et sicut uoluit olim resurgere: et modo resurreris¬
se. inquo hirinius rei uoliitas expͥmitur: ita potuit olim rasci et resurger̃e. et
modo potest natus fuise. et resurrexisse. Ꝙ est euis& rei potentia. Si eni posset
modo nasci et resurigere non esset idem posse. Uerba enim diuersorrm tempoꝵ
diuersi probata temporibus. et diuersis adiuncta aduerbiis: eundem fatiunt.
sensum. ut modo loquentes: dicimus. iste potest hodie ꝯlegere: eras autem dicemus:

Expanded text:
voluit, nec unquam aliquam scientiam amittit, vel voluntatem mutat quam habuit; ita omnia semper potest quae aliquando potuit, nec unquam aliqua potentia sua privatur. Non est ergo privatus potentia incarnandi vel resurgendi, licet non possit modo incarnari vel resurgere. Sicut enim potuit olim incarnari, ita et potest modo incarnatus esse; in quo ejusdem rei potentia monstratur. Ut enim olim scivit se resurrecturum, et modo scit se resurrexisse. Nec est alia scientia illud olim scivisse, et hoc modo scire, sed eadem omnino. Et sicut voluit olim resurgere, et modo resurrexisse, in quo unius rei voluntas exprimitur; ita potuit olim nasci et resurgere, et modo ipse potest natus fuisse et resurrexisse, et est ejusdem rei potentia. Si enim posset modo nasci et resurgere, non esset idem posse. Verba enim diversorum temporum diversis prolata temporibus, et diversis adjuncta adverbiis, eumdem faciunt sensum, ut modo loquentes dicimus: Iste potest legere hodie, cras autem dicemus:
Abbreviated transcription (Latin):
unt non habuit: quia p̾ceptum dei ꝯtempsit. nec prudentiam: quia
sibi non preiid̃. neq temꝑantiam: quia alienti appeciit. nec fortitudi¬
nem: quia praue suggestiom cessit. Quibꝰ respondentes dicimꝰ eum
quidem non cunc habuisse has urtutes quando peccauit: s ance ee
tunc amisisse.

Expanded text:
unt, non habuit, quia praeceptum Dei contempsit; nec prudentiam, quia unt, non habuit, quia praeceptum Dei contempsit; nec prudentiam, quia sibi non providit; nec temperantiam, quia aliena appetiit; nec fortitudinem, quia prave suggestioni cessit. Quibus respondentes, dicimus eum quidem non tunc habuisse has virtutes quando peccavit, sed ante, et tunc amisisse.
Abbreviated transcription (Latin):
ad bonum. E gebat itaq homo eti non ut non liberaret uoluntatẽ suam
que peccati non fuerat serua: s ut p̃pararet ad uolendum efficacit᷑ bon
qd̃ ꝑ se non poterat. Non enim poterat bonum ꝓmereri sine gr̾a. ut
rat non mori. natã humana: ꝑdidit ꝑ lib̾um arbitum. Hanc uͦ inqua
non poterit mori: acceptã ẽ ꝑ gram. quam fuerat si non peccasset: accep¬
taͣ ꝑmeritum. Quamuis sine gra: nec tunc ullum meritum. eẽ potuisset.
quia et si peccatum in solo erat arbito. ꝯstitutum: non camen iusticie ha¬
bende ł recinende sufficiebat lib̃um arbitͥum. nisi diuinim p̃beret᷑ ad ui¬
corium. Ecce his u̾eb satis ostendit᷑ qd̃ ante peccatum homo indigebat gr̾a
oꝑante et cooꝑante. Non enim habebat quo pedem mou̾e. poss: sine gre
opantis et coopantis auxilio. Habuit tamen: quo pocuit stare.
queri solet: utrum homo aute lapsum untutes habuerit. quibꝰ¬
dam indet᷑ qd̾ non habuerit: id ita ꝓbare conantib. Iusticiam inqͥ¬

Expanded text:
untatem suam, quae peccati serva non fuerat; sed ut praepararet ad volendum efficaciter bonum, quod per se non poterat. Non enim poterat bonum mereri sine gratia, urat non mori natura humana, perdidit per liberum arbitrium. Hanc vero in qua non poterat mori acceptura est per gratiam, quam fuerat, si non peccasset, acceptura per meritum, quamvis sine gratia nec tunc ullum meritum esse potuisset, quia etsi peccatum in solo erat arbitrio constitutum, non tamen justitiae habendae vel retinendae sufficiebat liberum arbitrium, nisi divinum praeberetur adjutorium. Ecce his verbis satis ostenditur quod ante peccatum homo indigebat gratia operante et cooperante. Non enim habebat quo pedem movere posset sine gratiae operantis et cooperantis auxilio; habuit tamen quo poterat stare. terea quaeri solet utrum homo ante lapsum virtutem habuerit? Quibusdam videtur quod non habuerit, id ita probare conantibus. Justitiam, inqui
Abbreviated transcription (Latin):
ideo quia sigita sunt diuine uoluntatis: non: tam̃ intelligendum
deum om̃e illud fieri uelle: quod cuicumq precepit. uel non fieri: quod ꝓhibu¬
it. Yrecepit enim abrahe unmolare filium: nec tam̃ uoluit. nec ileo precepit¬
ut fieret: s ut abrahe ꝓbaret᷑ fides. et in eitangelio pcepit fanato: ne cui dice¬
ret. Iue autem p̃dicauit ubiq. Intelligens dm non ideo ꝓhibuisse qͥn uelle
opꝰ siuĩ p̃dicati: s ut daret forma homini laudẽ hunranam declirandi:
quoꝙs  De ꝑmissioe et oꝑatiõe ubi dicant᷑ dĩ uoluntas

Expanded text:
ideo quia signa sunt divinae voluntatis, non est tamen intelligendum Deum omne illud fieri velle quod cuicumque praecipit, vel non fieri quod prohibuit. Praecepit enim Abrahae immolareut fieret, sed ut Abrahae probaretur fides. Et in Evangelio praecepit sanato, ne cui diceret; ille autem praedicavit ubique, intelligens Deum non ideo prohibuisse quin vellet opus suum praedicari, sed ut daret formam homini laudem humanam declinandi. 11. De permissione et operatione, ubi dicantur Dei voluntas
Abbreviated transcription (Latin):
uoluit. et uoluntatis eui cara:: a uea erisainon: es ⁊
ecundo autem dici potest quod ideo deus upoluit eams Tercia¬
corpori itniri: ut in humana conditione ostend̾oe nouii exempliĩ: bẽ
onionis que ẽ inter dm et sp̃m. in qua diligit᷑ extoto corde. et uidet᷑ fatie ad fatiẽ.
putaret enim c̾atura se non posse uniri creatori suo. tanta ꝓpinquitate tit eii
tota mente diligeret et cognosceret nisi urideret sp̃m̃ qui est excellentissitra creata
tam infine .i. carni que det̾ra est intanta delectatione uniri ut non ualeat ar¬
poltari: s suꝑ uestiri. ꝑ qd̾ ostendit᷑ sp̃m creatum et sp̃m in creatum: mneffabili
amore. uniri. Pro exemplo gͥ future societatis que inter dm̃ et ip̃m rationalẽ

Expanded text:
voluit, et voluntatis ejus causa quaerenda non est. Secundo autem potest dici quod ideo Deus voluit eam corpori uniri, ut in humana ostenderet conditione novum exemplum beatae unionis quae est inter Deum et spiritum, in qua diligitur ex toto corde, et videtur facie ad faciem; putaret enim creatura se non posse uniri Creatori suo tanta propinquitate, ut eum tota mente diligeret et cognosceret, nisi videret spiritum, qui est excellentissima creatura, tam infimae, id est, carni, quae de terra est, in tanta dilectione uniri, ut non valeat arpoliari, sed supervestiri, per quod ostenditur spiritum creatum Spiritui increato ineffabili amore uniri. Pr
Abbreviated transcription (Latin):
deorsum interra habitationem constituit. ut̾sq: regulam ꝓponens obedientie.
quatinus et illi ab eo ubi erant non caderent: et isti abeo ubi erant. ad id ribi
non erant ascenderent. F ecit itaq ds hominem: ex dupplici substantia. corpus:
deterra fingens. animam uero: de nichilo fatiens. Ideo ettam unite sunt antine
corporibꝰ: ut ineis deo famulantes: maiorem mereantus coronam

Expanded text:
deorsum in terra habitationem constituit, utrisque regulam imponens obedientiae, deorsum in terra habitationem constituit, utrisque regulam imponens obedientiae, quatenus et illi ab eo ubi erant non caderent, et isti ab eo ubi erant ad id ubi non erant ascenderent. Fecit itaque Deus hominem ex duplici substantia, corpus de terra componens, animam vero de nihilo faciens. Ideo etiam unitae sunt animae corporibus, ut in eis Deo famulantes majorem mereantur coronam.
Abbreviated transcription (Latin):
nis nr̃asionibꝰ copulauit. Lrteamq materram fecit: ad uite sensum uegetati
ut sciroe homo qr si potuit ds tam disparem nat᷑am corporis et anime infed̾ationẽ
itram et in amiciciam tantam conuingere: neqͣqitam ei inpossibile futum. rationa¬
lis creature humilitatẽ licet longe inferiorem. adsue głe particrpationem suibli¬
nrate. Q̾ gͦ ꝓ exemplo rationalis sp̃c in parte usq ad consortium terreni corpori.
humilratus est. ne forte in hoc nimis depressus uideret᷑. addidit dei ꝓuideri¬
tia ut post modum cum eodem corpore glorificato ad ꝯsortium illorum qui in
sua ꝑ stiterant puritate sublimaret᷑. ut quod minus ex dispenfatione creatoris fui
acceꝑat conditꝰ. post modum ꝑ gram eitisdem acciꝑoe glorificatꝰ. Sic gͦ conditor
as ratioles sp̃s iraria sorte ꝓ arbitͥo uoluntatis sue disponens. illis quos infira pu¬
ritate reliquerat sursum incelo mansionem: illis uͦ quos corporibꝰ t̾renis soctauierat

Expanded text:
sionibus copulavit; luteamque materiam fecit ad vitae sensum vegetare, ut sciret homo quia, si potuit Deus tam disparem naturam corporis et animae in foederationem unam et in amicitiam tantam conjungere, nequaquam ei impossibile futurum rationalis creaturae humilitatem, licet longe inferiorem, ad suae gloriae participationem sublimare. Quia ergo, pro exemplo, rationalis spiritus in parte usque ad consortium terreni corporis humiliatus est; ne forte in hoc nimis depressus videretur, addidit Dei providentia ut postmodum, cum eodem corpore glorificato, ad consortium illorum qui in sua permanserunt puritate, sublimaretur, ut quod minus ex dispensatione Creatoris sui acceperat conditus, postmodum per gratiam ejusdem acciperet glorificatus. Sic ergo cons rationales spiritus, varia sorte pro arbitrio voluntatis suae disponens, illis quos in sua puritate reliquerat sursum in coelo mansionem; illis vero quos corporibus terrenis sociaverat,
Abbreviated transcription (Latin):
usq concordia. et ꝑeum omͣta cõ¬
nexa: fatilio ẽ intelligentia nob̃ pre¬
mussa: ad ment̾e reuocantibꝰ. Supra
dicitur connexio ⁊ cõcorata patris
et filii: et ꝑeum om̃a connexa. Und

Expanded text:
iusque concordia, et per eum omnia connexa, facilior est intelligentia nobis praemissa ad mentem revocantibus. Supra s sanctus dicitur connexio vel concordia Patris et Filii, et per eum omnia connexa. Unde
Abbreviated transcription (Latin):
tuta funt ypostaseon: et non nat᷑e. et em̃ xpostases determinant. Item eẽ quide
tẽperalit̾ et eteritalit̃. dicimꝰ diuinam uerbi ypostasĩ simplic̾e. om̃ia habentem
q̃ ħt pater: ut eiꝰ homo usion .i. c̃substantialem. Natuntatis mͦ et habitudine
apaternali ypostasi disterentẽ: nĩꝗͣ uͦ apaternali ypostasi secedent᷑e. Idem a¬
ꝑcis expͥmens ꝑsonales ꝓpͥetates: ieodem ait. Pifferentiã ypostaseon .i. ꝑsona¬
rum. in t̾b ꝓpͥetatibꝰ .i. paternali. filtali. et ꝓcessibili: recognoscimꝰ. In secesfibileᷤ au̾
ipsas ypostases. & in distabiles inuicẽ: et umnitas quid̾ in ꝯfusibilit̾ tres eñi sũt et¬
s imite: diuisas autẽ in distant᷑. Q eni singła ꝑfecta ẽ ypostasis. et ꝓpͥam ꝓpͥetat᷑e
scilic existentie modum ꝓpͥum : possidet s unite sunt sub̃a. et non distant: neq
secedunt apaterirali ypostasi. E cce hic habes distinctas tres iltas ꝓpͥetates que
supͣ diuersis significate sunt modis

Expanded text:
postaseon, et non naturae; etenim hypostases determinant. Item esse quidem intemporaliter et aeternaliter dicimus divinam Verbi hypostasim, simplicem, omnia habentem quae habet Pater, ut ejus homousion, id est, consubstantialem; nativitatem modo et habitudine a paternali hypostasi differentem, nunquam vero a paternali hypostasi secedentem. Idem apertius exprimens personales pus, id est, paternali, et filiali et processibili recognoscimus. Insecessibiles autem ipsas hypostases et indistabiles invicem et unitas quidem inconfusibiliter; tres enim sunt etsi unitae; divisas autem indistanter. Escilicet, existentiae modum proprium possidet; sed unitae sunt substantia, et non distant neque secedunt a paternali hypostasi. Ecce hic habes distinctas tres illas proprietates, quae supra diversis significatae sunt modis.
Abbreviated transcription (Latin):
qr creata muliere mox transgressio facta ẽ: &. eiecti s de para¬
diso uel qr cłs non clum uisserat ut cohirent: & potat diuina ex¬
pectari auctoritas ubi ꝯcnpiscentia non angebat. Ds uͦ nõ uisse¬
rat: q casum eorum p̃sciebat. deqͥb: homo ppagand erat. Ecce ex¬
presse habes: de mͦ ꝓpagationis filiorum. Se qͦ auo ambigue disse¬
filios gignere non ut morientib pat̾b succederent filii: S in aliqͦ
forme statu manentib & de ligno uite uigorẽ sumentib & filig
ad eind̾ ꝑducerent᷑ statum donec impleto numo sine morte ami¬
malia corpora in aliam qͣlitatem tñsirent: in q̃ omnino regen¬
ti spi ddeseriurent. ꝙ solo sp̃u uiuficante: sine corpores a biine ntip
uinerent el potuerunt paentes filii cedere: ait ꝑ successiones nume¬
rus impleret᷑. Qui: gemtis filiis. ꝑfectaq hrman officio ueistiqa ad
melora enfferrent᷑ non ꝑ mortem: s. ꝑ aliqam mutationem. Ecce
me habes: de tñfitu hominis ad meliora. s. incertum nob relinquit᷑.

Expanded text:
 creata muliere, mox transgressio facta est, et ejecti sunt de paradiso. Vel quia nondum Deus jusserat ut coirent, et poterat divina expectari auctoritas, ubi concupiscentia non angebat. Deus vero jusserat, quia casum eorum praesciebat, de quibus homo propagandus erat. Ecce expresse habes de modo propagationis filiorum. 3. De termino igignere filios non ut morientibus patribus succederent filii, sed in aliquo forme statu manentibus, et de ligno vite vigorem sumentibus, et filii ad eundem producerentur statum, donec, impleto numero, sine morte animalium corpora in aliam qualitatem transirent; in qua omnino regenti spiritui deservirent, et solo spiritu vivificante sine corporeis alimentis viverent. Vel potuerunt parentes filiis cedere, ut per successionem numerus impleretur; qui, genitis filiis perfectaque humani meliora transferrentur, non per mortem, sed per aliquam mutationem. Ecce hic habemus de transitu hominis ad meliora, sed incertum nobis relinquitur
Abbreviated transcription (Latin):
de pecco ⁊ de actu sentientes. Asserunt enim uoluntatem malam
et accum malum peccata eẽ: et nulla ratione bona. nec s aliquam rõnem
ex deo auctore eẽ.¬

Expanded text:
de peccato et de actu sentientes: asserunt enim voluntatem malam et actum malum peccata esse, et nulla ratione bona, nec secundum aliquam rationem ex Deo auctore ess
Abbreviated transcription (Latin):
uii muitarent᷑ : Hanc gͦ mitutem: uaturaliter illud lignum babuisse dr̃
ed forte non hoc ꝯferebat: nseͥ sepe de illo simiet᷑. Solutio¬
ẜotint gͦ fieri ut de illo semel sumeret ⁊ non sepi: qui ꝑ aliquani
moram inparadiso fuisse intelligr̃ cum scͥpt᷑a dicat. enim ibi soporatum
fuisse. quando costa de latere eis assumpta ẽ. ⁊ ide formata mulier. ⁊ ani¬
amaliti aañ ducta: quibꝰ nomina inposuit

Expanded text:
ius mutarentur? Hanc enim virtutem naturaliter illud lignum habuisse dicitur. Sed forte hoc non conferebat, nisi saepe de illo sumeretur. Potuit ergo fieri ut de illo sumeret semel, et non saepius, qui per aliquam moram in paradiso fuisse intelligitur, cum Scriptura dicat eum ibi soporatum fuisse, quando costa de latere ejus assumpta est, et inde formata mulier, et animalia ante cum ducta, quibus nomina imposuit
Abbreviated transcription (Latin):
rentes possibilitatem uel impossibilitatẽ: adn. aturam rei existenteͥs. Cum
uero dep̃scientia ut dep̃destinatione dei agitur: possibilitas uel impossibi¬
litas ad potentram dei refertͣ. que semper eadem fuit: et est. quia pre¬
destiratio. prescientra. potentra. unum indeo sNt¬

Expanded text:
rentes possibilitatem vel impossibilitatem ad naturam rei existentis. Cum rentes possibilitatem vel impossibilitatem ad naturam rei existentis. Cum vero de praescientia vel praedestinatione Dei agitur, possibilitas ad potentiam Dei refertur, quae semper eadem fuit et est, quia praedestinatio, praescientia, potentia, unum in Deo est
Abbreviated transcription (Latin):
potest m̃ non esse pͣdestinatꝰ: uel non potest modo esse quin sit p̾lestinatus. ħ
enim ⁊ ꝯuinctim ⁊ disumctim: intelligi potet᷑. Non enim potest esse ut abeter¬
no sit p̃destiratꝰ. et mͦ non sit p̃destinatꝰ. nec potest esse simul. ut sit p̃destinatꝰ
et non sit p̃cdestinatus. s tamen potuit esse ab ecerno: quod non esset p̾destinatꝰ.
et potuit abeterno: non esse p̃destinatus. et sicut abeterno ds̃ potuit eum
non predestinare: ita conceditur aquibusctam ꝗ et modo potest ds eum
non p̃destinasse abeterno. gͦ potest ds: non p̃destinasse eum. gͦ potest iste
actionib uel moꝑationib dei et hominũ nullatenus concedunt. Ex qͦ
enim aliquid factum ẽ uel dictum: nõ ꝯcedunt. qd̾ possit non ẽẽ ut nõ fu¬
isse. unmo inpossibile ẽ nõ ẽẽ uel^ tuisse: quod factũ est i uel dictũ refe¬

Expanded text:
potest modo non esse praedestinatus; vel: Non potest eo modo esse quin sit praedestinatus; hoc potest modo non esse praedestinatus; vel: Non potest eo modo esse quin sit praedestinatus; hoc enim conjunctim vel disjunctim intelligi potest. Non enim potest esse ut ab aeterno sit praedestinatus, et modo non sit praedestinatus; nec potest esse ut sit praedestinatus, et non sit praedestinatus: sed tamen potuit esse ab aeterno quod non esset praedestinatus, et potuit ab aeterno non esse praedestinatus. Et sicut ab aeterno Deus potuit eum non praedestinare, ita conceditur a quibusdam quod et modo potest Deus eum non praedestinasse, ab aeterno ergo potest Deus non praedestinasse eum; ergo potest iste actionibus vel in operationibus Dei et hominum nullatenus concedunt. Ex quo enim aliquid factum est vel dictum, non concedunt quod possit non esse vel fuisse: imo impossibile est non esse vel non fuisse quod factum est vel dictum, refe
Abbreviated transcription (Latin):
argumentando: ita ꝓcedunt. Non inquiunt potest esse ut aliqͥs
predestinatus sit: et dampnet᷑. Utrumq istorum: simul esse non potest. set
alterum horum: non potest non esse scilic quin iste sit p̃destinatus. ab eter¬
no enim p̃ciestinatꝰ est. et non potest mͦ non esse p̾destinatꝰ. Cũ gͦ inpossibile
uit simul utrumq esse et un possibile sit alterũ non esse. uidet᷑ non posse
alterũ esse: scilic ut dampnet᷑. Q uod si ẽ: gͦ non potest esse ut nõ faluet᷑
ln hiuus questionis solutione malem alios tuidire: quam docere. dicimuᷤᷤ
tamen depͥscientra: similem moueri posse questionẽ. Ideoq tam hic quam ibi: u¬
nam faciꝰ responsionẽ dicentes determinandum fore illud cui innitit᷑: tota
hec questio seilicet. In possibile ẽ alterum non esse scilicet quin iste mͦ sit pdes¬
turatus. A beterno eni: predestinatus est. clistingendum est enĩ: cũ ait. Iste no

Expanded text:
argumentando ita procedunt: Non enim, inquiunt, potest esse ut aliquis praedestinatus sit et damnetur. Utrumque istorum simul esse non potest; sed alterum horum non potest non esse, scilicet quin iste sit praedestinatus ab aeterno enim praedestinatus est, et non potest modo esse praedestinatus. Cum ergo impossibile sit simul utrumque esse, et impossibile sit alterum non esse, videtur non posse alterum esse, scilicet ut damnetur. Quod si ergo, non potest esse ut non salvetur. In hujus quaestionis solutione mallem alios audire quam docere. Dicimus tamen de praescientia similem posse moveri quaestionem. Ideoque tam hic quam ibi unam facimus responsionem, dicentes determinandum fore illud cui innititur tota haec quaestio, scilicet: Impossibile est alterum istorum non esse, scilicet, quin iste modo sit praedestinatus; ab aeterno enim iste praedestinatus est. Distinguendum enim est cum ait: Iste non
Abbreviated transcription (Latin):
ereium genus ẽ: cea que accedunt nec mutant ea quib ea accedunt: nec
ab eis ip̃a mutant᷑. sic̃ annl: posit indigito. Id̾ genus: rarissime repꝑit᷑.
uartum genus ẽ: cum ea que accidunt mutant᷑ non asua

Expanded text:
unt vel accedunt, nec mutant ea quibus accidunt, nec ab eis ipsa mutantur, sicut annulus positus in digito; quod genus rarissime reperitur. Quartum genus est cum ea quae accidunt vel accedunt, mutantur non a sua
Abbreviated transcription (Latin):
cato: sanum ẽ. In adam enuim om̃s peccanerunt: ut imat̾ia nonio¬
lum eius exemplo: ut dicunt pelagiam. Om̃s emini ille unus homo fu¬
quia ficut ab illo uno homine. sic ab eodem imo peccato: imnunes
ẽ non possinit. msi ab eus recitu: ꝑ xp̃i baptismum ab soluantur.
A lia gͦ sunt pectaita ꝓpria inquibꝰ tantum peccant. quoꝵ peccata
sunt: aliud hoc unum in quo onĩs peccauerunt. id est ex quo om̃is
peccatores constituti sunt

Expanded text:
cato, sanum est. In Adam enim omnes peccaverunt, ut in materia, non solum ejus exemplo, ut dicunt Pelagiani. Omnes enim illi unus homo fuquia sicut ab illo uno homine, sic ab eodem uno peccato immunes esse non possunt, nisi ab ejus reatu per Christi baptismum absolvantur. Alia ergo sunt propria peccata, in quibus tantum peccant quorum peccata sunt; aliud hoc unum in quo omnes peccaverunt, id est, ex quo omnes peccatores constituti sunt
Abbreviated transcription (Latin):
se quia ꝑ ipsuis penam quã in crucẽ tulit. omnis pena temporał que pro pecc̾o
ꝯuerso debet᷑ in baptismo penitus laxatur ut nulla abaptizato exigatur et
in penitentia minoratur. Non enĩ sufficẽt illa pena qua penitentes ligat eccłia

Expanded text:
se; quia per ipsius poenam quam in cruce tulit, omnis poena temporalis, quae pro peccato se; quia per ipsius poenam quam in cruce tulit, omnis poena temporalis, quae pro peccato conversis debetur, in baptismo penitus relaxatur, ut nulla a baptizato exigatur, et in poenitentia minoratur. Non enim sufficeret illa poena qua poenitentes ligat Ecclesia,
Abbreviated transcription (Latin):
ei tolli iudetur qui se illi sponte subiec̃. Si eum homo uc̃ uire manifes¬
to hominẽ ꝑdidit. et ut uncat homo: necesse est ut deus ieo sit. qui
cum a pecẽis mmunẽ fatiat. Si enĩ ꝑ se homo esset uel anglł in homine
facile peccaret cum utr̃q natura ꝑ se constet cecidisse. Ideo dĩ filius ho-¬
minẽ passibilẽ sũpsit in quo et moitẽ gustaiit. quo celum nobis aꝑitur
et a seruitute diaboli .i. a pecc̃o seruitus em̃ diaboli pecc̃m est .i. a pena re¬
demit. Qua pena. temporali et et̾na. ab etna ꝗd relaxando debitũ. a tẽ¬
porali uero penitus nos libab̾it in futuro. quando nouissima mors in unita
bestruetur.: Adhuc enĩ expectamus redemptionẽ corporis. scd̾m animas uero:
iam redempti sumus.ex parte. non ex toto a culpa non a pena. nec oĩo
aculpa. Non enim ab ea sic redempti sumus ut non sit sed ut dominetur.¬

Expanded text:
ei tolli videretur, qui se illi sponte subjecit. Sed si eum homo vicit, jure manifesei tolli videretur, qui se illi sponte subjecit. Sed si eum homo vicit, jure manifesto hominem perdidit; et ut homo vincat, necesse est ut Deus in eo sit; qui eum a peccatis immunem faciat. Si enim per se homo esset, ve angelus in homine, facile peccaret, cum utramque naturam per se constet cecidisse. Ideo Dei Filius hominem passibilem sumpsit, in quo et mortem gustavit, quo coelum nobis aperuit et a servitute diaboli, id est, a peccato servitus enim diaboli peccatum est et a poena redemit. porali vero penitus nos liberabit in futuro, quando novissima mors inimica destruetur, ad Cor. 15. Adhuc enim expectamus redemptionem corporis; secundum animas vero jam redempti sumus ex parte, non ex toto, a culpa, non a poena, nec omnino a culpa. Non enim ab ea sic redempti sumus, ut non sit, sed ut non dominetur
Abbreviated transcription (Latin):
art. Nicħ inuenit diabolus in xp̃o ut moreretur. s pro uolũtate patris xp̃o
mori uoluit. non hñs mortis causam. de pecc̃o s de obedientia et iustitia. mor¬
tem grstaiit ꝑ quam nos redemit a seruitute diaboli. Incideramus enim in pͥn¬
cipem huiꝰ secdi qui sedux̃ adam et seruum fecit. cep̃ ꝙ nos quasi uernaculos
possidere s uenit redemptor et uictus est deceptor. & quod fecit redemptor
captiuator nr̃o. tecendit ei mulcipłam crucẽ suam. posuit ibi quasi eseam
sanguinẽ suum. Ille aut̃ sanguinẽ effudit. non debitoris. ꝑ quod recessit a
debitoribus. Ile quippe ad hoc sanguinẽ suum fudit. ut pecc̃a nr̃a deleres.
ip̃e habitabat. et uasa eius .s. nos eripuit que ip̃e impleuerat amarttudine
impleuit dulcedine ꝑ mortẽ suam. a pecc̾is redimens et ad optionam filioꝵ
Nisi enim homo esset qui diabolum uinceret. nõ iuste sed uolent̾. homo

Expanded text:
ait: Nihil invenit diabolus in Christo ut moreretur; sed pro voluntate Patris mori ait: Nihil invenit diabolus in Christo ut moreretur; sed pro voluntate Patris mori Christus voluit, non habens mortis causam de peccato., sed de obedientia et justitia mortem gustavit, per quam nos redemit a servitute diaboli. Incideramus enim in principem hujus seculi, qui seduxit Adam, et servum fecit, coepitque nos quasi vernaculos possidere; sed venit Redemptor, et victus est deceptor. Et quid fecit Redemptor captivatori nostro? Tetendit ei muscipulam crucem suam; posuit ibi quasi escam, sanguinem suum. Ille autem sanguinem suum fudit, non debitoris, per quod recessit a debitoribus. Ille quippe ad hoc sanguinem suum fudit, ut peccata nostra deleret. ipse habitabat, et vasa ejus, scilicet nos eripuit, quae ille impleverat amaritudine implevit dulcedine, per mortem suam a peccatis redimens, et adoptionem gloriaeNisi enim homo esset qui diabolum vinceret, non juste, sed violenter homo
Abbreviated transcription (Latin):
quẽ ꝓposuit ꝓpitiatorẽ ꝑ fidẽ in sanguinẽ ipsius .i. ꝑ fidem passionis. Ut
olim aspitientes in serpentẽ en eum erectũ in ligno a mortib serpentum
sanabantur. Si gͦ recte fidei intuitu in illum respicimus qui pro nobis
pependit in ligno a uincło diaboli soluimur.i. a pecc̃is. et ita a diabolo sol¬
unnur. ut nec pꝰ hanc uitam in nob̃ inueniat quod pumat. Morte quippe
sua uno u̾issimo sacrifitio quicqͥd culpar̃ erat uñ nos diabolus ad luenda
supplitia decinebat: xp̃t extrar̃. et in hac uita temptando nob̃ nõ p̃uale
bitat: alligauit fortẽ . iͥ. seductione fidelium ꝯspescuit ut temptatõnẽ
ꝙp̃o uincuntur immice nobis inuisibiles potestates ubi uncuntur inuisibi¬
les cupiditates. fuso em̃ sanguine sine culpa omniũ culparum cirographa
deleca sunt. quibus debitores qui in eum credunt: a diabolo tenebantur.
Rnde qui pro multis effundetur. ꝑ illum gͦ redempti sumis in quo pͥnceps

Expanded text:
us proposuit propitiatorem per fidem in sanguine ipsius, id est, per fidem passionis; ut olim aspicientes in serpentem aeneum in ligno erectum, a morsibus serpentum sanabantur, Num. 2. Si ergo recte fidei intuitu in illum respicimus, qui pro nobis pependit in ligno, a vinculis diaboli solvimur, id est, a peccatis: et ita a diabolo liberamur, ut nec post hanc vitam in nobis inveniat quod puniat. Morte quippe sua, uno verissimo sacrificio, quidquid culparum erat unde nos diabolus ad luenda supplicia detinebat, Christus extinxit, ut in hac vita nos tentando non praevaleabitabat, alligavit fortem, id est, a seductione compescuit fidelium, ut tentationem ipso vincuntur inimicae nobis invisibiles potestates, ubi vincuntur invisibiles cupiditates. Fuso enim sanguine sine culpa, omnium culparum chirographa deleta sunt, quibus debitores qui in eum credunt, a diabolo ante tenebantur. Unde: Qui pro multis effundetur. Per illum ergo redempti sumus, in quo princeps
Abbreviated transcription (Latin):
se heditatis quod nõ ita ÷ intelligendũ qiͣ nõ alio mͦ salnare nos potu̾t. qͣm
ꝑ mortẽ suam. s qͦd ꝑ aliam hostiam non potuit nob̃ aꝑire regni adicus et fieri sal¬
uos insi ꝑ mortẽ unigeniti. ciuꝰ tanea fuit ut dictum est humilitas et patientia
ut eins m̃ito pat̾et credentibus in eũ aditus regni. Magna gͦ in morte umgeni¬
ti p̾stita sunt nobis. ut liceat nobis redire in patriam. sic̃ olim in morte sũni
pontificis. his qui ad ciuitatẽ refugii ꝯfugerãt se eẽ ad ꝓpͥa remeare. Ecce ali
lo sumꝰ lib̃ati qui nos uincłis pecc̾oꝵ tenebat. S quomͦ a pec̾cis ꝑ eus mortem
paret ȩximia et omendabił caritas dĩ erga nos in hoc quod filiũ suũ tradidt
in mortẽ ꝓ nob̾ pecc̾̃oribus. Exibita caute dilectionis erga nos arra et nos mo
uemur accendim᷑ q ad diligendũ dm̃ qui pro nob̾ tancũ fec̃.⁊ pp̃ ħ iustificamꝰ

Expanded text:
tis. Quod non ita intelligendum, quasi non alio modo salvare non potuerit quam per mortem suam; sed quia per aliam hostiam non potuit nobis aperiri regni aditus, et fieri salus, nisi per mortem Unigeniti, cujus tanta fuit, ut dictum est, humilitas et patientia, ut ejus merito pateret credentibus in eum aditus regni. Magna ergo in morte Unigeniti praestita sunt nobis, ut liceat nobis redire in patriam, sicut olim in morte summi pontificis, his qui ad civitatem refugii confugerant, secure ad propria remeare. Ecce aliqlo sumus liberati, qui nos vinculis peccatorum tenebat. Sed quomodo a peccatis per ejus mortem paret eximia et commendabilis charitas Dei erga nos in hoc quod Filium suum tradidit in mortem pro nobis peccatoribus. Exhibita autem tvemur accendimurque ad diligendum Deum, qui pro nobis tanta fecit; et per hoc justificamur, id
Abbreviated transcription (Latin):
moriendo factus ÷ ostia nr̃e lib̾ationis:
ed quomͦ ꝑ mortẽ nos a diabolo et a pecẽo redemit. et aditum nob̾ apuit glẽ.
dec̾uerat deus in ministerio ut aet ambr̾ p̃p pͥmũ pecẽm nõ intmatti hominẽ
ĩnꝑadisũ .i. ad dei cõtemplationẽ nõ admitti: nsi in uno homine tanta existẽc
suis nocuit. Nõ est aũ inuentus int̾ hões aliqͥs qͦtd poss umpli. nͥ leo de cb uda
unreus sufficebat ⁊ humilitas. Nulius gͦ istoꝵ hostiã potãt offerre suffitientẽ
amplus est humilatus a maritudinẽ mortis gustando: qͣm ille adã suꝑbiit
ꝑ esum ligni ueciti. noxia delectatõ ne ꝑfruendo. Si gͦ illius suꝑbia omiũ
exticit ruma ip̃m de ꝑadiso mittens foras alis q ac cludens ianuã multo mag̃
xͥ humilitas qͣ mortẽ gustaũ ing̾ssum regni celestis omnibus siuis impleto dei
decreto apire ualuit atq dec̾ci aꝑire cirog̃phũ. Ut enĩ ait ambr̃ suꝑ ep̃am¬

Expanded text:
moriendo factus est hostia nostrae liberationis. Sed quomodo nos per mortem a diabolo et a peccato redemit, et aditum gloriae aperuit? Decreverat Deus in mysterio, ut ait Amb., propter primum peccatum non intromitti id est, ad Dei contemplationem non admitti, nisi in uno homine tanta existeretsuis nocuit. Non est autem inventus inter homines aliquis quo id posset impleri, nisi leo de tribu Juda, virtus sufficiebat et humilitas; nullus ergo eorum hostiam poterat offerre sufficientem amplius est humiliatus, amaritudinem mortis gustando, quam ille Adam superbiit per esum ligni vetiti noxia delectatione perfruendo. Si ergo illius superbia omnium extitit ruina, ipsum de paradiso mittens foras, aliisque occludens januam; multo magis Christi humilitas, qua mortem gustavit, ingressum regni coelestis omnibus suis, impleto Dei decreto, aperire valuit, atque decreti delere chirographum. Ut enim ait Amb
Abbreviated transcription (Latin):
ost h̃ suꝑ inuestigare utrum fides ⁊ spes in xͦ fuerunt. unde tractaitus iste su.¬
sit exordium. Quibidam non indoct̾e iudr fidem. uututẽ. ⁊ spem. in eo ñ fuilie
sicut i sc̃is iam beatificatis uel in anglis non sunt ⁊ tñ ip̃ eredunt ⁊ sperant resurrte
ꝑ spẽm contemplando fruuntur.⁊ in di uerbo resurrectionẽ fitturam. siue uiditũ
nen ꝑ speculum in enigmate s. preclarissime inspitiunt. Si enum quia credun
resurrecdionem futuroꝵ. io̾ uerum: eos fidem ħre. gͦ ea consumimata pꝰ uditium. it¬
cñ fidem que fideles facit habebunt. quia non credent absq scientia que non ent
enigmata s per spem ita ⁊ modo credunt. ⁊ sperant resurrectionem. nec tamen fidẽ
didit cuudem et separuuit resurretionem tortia die futuram. postiuaim &r uit
qe eñ iuitutem fidem uel spem habutt. quia non eiginati eam et specłãrem s daris¬

Expanded text:
st investigare utrum fides et spes in Christo fuerint; unde tractatus iste sumpsit exordium. Quibusdam non indocte videtur fidem virtutem et spem in eo non fuisse, sicut in sanctis jam beatificatis, vel t Deo per speciem contemplando fruuntur, et in Dei Verbo resurrectionem futuram sive judicium, non per speculum in aenigmate, sed praeclarissime inspiciunt. Si enim quia credunt resurrectionem futuram, ideo verum est eos fidem habere; ergo ea consummata post judicium tamen fidem quae fideles facit, habebunt; quia non credent absque scientia, quae non erit aenigmatica, sed per speciem; ita et modo credunt et sperant resurrectionem; nec tamen fidem didit quidem et speravit resurrectionem tertia die futuram, pro qua et Patem et spem habuit, quia non aenigmaticam et specularem, sed claris
Abbreviated transcription (Latin):
 mn hũit inquantum homo qua tenta maior eẽ non ualet qui ex caritate exinna ani¬
iam̃ posuit ꝓ amicis.⁊ inimicis. hu̾it enum in corde caritatem quam oꝑe nob exibuit ut
libtionis forma nos ad diligendum institueret Hic aliquid dicendum est de
uitate ⁊ modo et ordine diligeudi deum ⁊ preximum. Quid sit catita¬

Expanded text:
a animam posuit pro amicis et inimicis. Habuit enim in corde charitatem quam opere nobis exhibuit, ut exhibitionis forma nos ad diligendum instrueret. Hic aliquid dicendum est de t modo, et ordine diligendi Deum et proximum. 2. Quid sit charita
Abbreviated transcription (Latin):
unc de uni. donis sp̃c scĩ. agendum est ubi prius considerandum
est. an ħ dona uitutes sint. Scdo an in futuro desitura sint. uel omnia uel hoꝵ
qua. Beinde an in xp̃o fuerunt cuncta hec dona Ꝙ uii dona sint angłis ⁊ sit̾ uir¬
liqua. Deinde
untutes dicens. ⁊ in angłis abuncdantissime sic esse. Ciuitas dei illa ihrłm celesti¬
non meatu alicuius fluiu terrestris abluitur s ex fonte uite procedens spc̃ ses cuius
esfusus exundat quanto magis spc̃ omnem suꝑ eminens creaturam cum ure m̃tis

Expanded text:
nis Spiritus sancti agendum est; ubi prius considerandum est an haec dona virtutes sint; secundo, an in futuro desitura sint, vel omnia, vel horum aliqua; deinde, an in Christo fuerint cuncta haec dona. Haec dona virtutes esse, liqua; deinde,irtutes dicens, et in angelis abundantissime esse, sinon meatu alicujus fluvii terrestris abluitur; sed ex vitae fonte procedens Spiritus sanctierfusus exundat, quanto magis Spiritus omnem supereminens creaturam, cum reliqua t
Abbreviated transcription (Latin):
illud uerbũ. Ego pono aniniã meam ut itm̃ sumã eam nemo eam tollit a me
s ego pono ipsam a me ipso potentẽ habeo ponendi eam et itm̃ sumendi eam.
hic anmã dic̃ emissam a quo enussa est: a se ipsa. Honest enussa quia se ip̃ã
non posiunt nec uerbum: ammã posuit uel carnẽ. Caro gͦ ammã posuit s po¬
testate in se manentis deitatis. Pocentia gͦ d̃itatis: anima diusa ⁊ a carne. sed
⁊ ammã mĩqͣm deposuit. ut esset anima a u̾bo seꝑata. s caro posint aminã qñ
expirañ qua redeunte surrex̃. Mors gͦ ad tempus carnẽ et animã seꝑaũ. s neutr̃
a ubo dĩ. Caro gͥ ponit et sumit aminã. nõ potestate sua s potestate in ui habaã.¬
tis carnẽ dĩtacis. hio euident᷑ tradr̃ nec animã neo carnẽ a u̾bo di in morte duusã

Expanded text:
ono animam meam, ut iterum sumam eam; nemo tollit eam a me, sed ego pono eam; a meipso potestatem habeo ponendi eam, et iterum sumendi eam; hic animam dicit emissam. A quo emissa est? A seipsa non est emissa, quia seipsam non posuit; nec Verbum animam posuit, nec carnem. Caro ergo animam posuit, sed potestate in se manentis deitatis. Potentia ergo deitatis anima divisa est a carne, sed et animam, nunquam deposuit animam ut esset anima a Verbo separata; sed caro posuit animam quando expiravit, qua redeunte resurrexit. Mors ergo ad tempus carnem et animam separavit, sed neutrum a Verbo Dei. Caro ergo ponit et sumit animam, non potestate sua, sed potestate inhabitantis carnem deitatis. Hic evidenter traditur nec
Abbreviated transcription (Latin):
er qua intelligentia sum̃da sit aꝑiens in eod̾ subdit. Si quis din̾it quod in pas¬
sionẽ dolorẽ sentiebat filius dĩ deus: ⁊ nõ caro tm̃ cũ amima qͣm sibi accerao.
anathema sit. Sane gͥ dici p̃ quod mortuus est ds̃ etiã nõ mortuus. passis÷
apba describit. eo quod biformis gemine ꝙ nat̾e unus sit consors. dunitatis
batur et nom sepeliebeatur. resurgebat ⁊ non resurgebat. Lesirgebat sosm camt̃¬

Expanded text:
ex qua intelligentia sumenda sit, aperiens in eodem subdit: Si quis dixerit quod in pasex qua intelligentia sumenda sit, aperiens in eodem subdit: Si quis dixerit quod in passione dolorem sentiebat Filius Dei Deus, et non caro tantum cum anima quam sibi acceperat, anathema sit. Sane ergo dici potest quod mortuus est Deus, et non mortuus; passus est a describit, eo quod biformis geminaeque naturae unus sit consors divinitatis batur, et non sepeliebatur; resurgebat, et non resurgebat. Resurgebat sec
Abbreviated transcription (Latin):
Sic in sepulero carnẽ suã moriendo non deseruit. sic̃ in utero uirgins cõnascendo
formauit. Mortuus ⁊ gͦ nõ discedente uuta. sicut passus ÷ nõ ꝑaunte potentia.
Nemo tollit animã eius ab eo quia potestatẽ ht̃ ponendi et sinmendi. Ec̃ce et
hic bĩ xp̃m non deseruisse carnẽ in morte et uitam non discessisse a mortuo et qͦd
sponte tradidit sp̃m uõ alius excorsit. Uñ ambr̃ emisit spm xp̃o. et tñ quasi ar¬
intas omnis doloris exors existẽt. Unoe augͦ. Uerbũ factũ est caro ut ꝑ car¬
et resurrex̃. quicqͥd passus est hõ. nõ pͣ dici nõ passus deus. quia deus erat hõ
nõ sis tu. Multo mag̃ gͦ quicqͥd patitur caro unita nerbo. deb dici pati de
in carne u̾bũ inse pro corꝑis assumptione. referebat. ut pati drẽcur. quia
s quia caro ei uirta mortua est sod̾m qͣm rationẽ dic̃ aug̾. in sermone. de fid̾.
Siquis dix̾it atq credid̾it filiũ dĩ deum passum: anathema sit. Cuiꝰ dicti causi

Expanded text:
istus carnem suam commoriendo non deseruit, sicut in utero virginis connascendo formavit. Mortuus est ergo non discedente vita, sicut passus est non pereunte potentia. Nemo tollit animam ejus ab eo, quia potestatem habet ponendi et sumendi. Ecce et hic habes, Christum non deseruisse carnem in morte, et vitam non discessisse a mortuo; et quod sponte tradidit spiritum, non alius extorsit. Unde Ambrosius, in lib. de initas omnis doloris exors existeret. Unde August.: Verbum caro factum est, ut per caret resurrexit. Quidquid passus est homo, non potest dici non passus Deus, quia Deus erat homonon sis tu, multo magis ergo quidquid patitur caro Christi unita Verbo, debet dici pati Deuin carne Verbum in se pro corporis assumptione referebat, ut pati diceretur, quia eus est, sed quia caro ei unita mortua est. Secundum quam rationem dicit August., in sermone de Fide: Si quis dixerit atque crediderit F
Abbreviated transcription (Latin):
c̃cia die a mortuis resurrexisse: non confitec᷑ fiat siat. Si inquiunt denuo as¬
sumptus est homo in resurrectione quẽ assumpserat in mearnatione. deposuit gͦ
eum in morte. Seꝑata sunt gͦ diuintas in morte ab humanitate. quib respendemꝰ
hominẽ .i. animã ⁊ carnẽ denuo sibi uiuũ in resurrectione: quia nõ sumplr̃ hon¬
nẽ s tocũ hominẽ assumptũ dic̃. t̃ ocũ gͦ hominẽ in morte deposuit .i. ammã
et carnẽ. S quis nisi hostis ueritatis dicat animã a uerbo dopositã: et cñ iisi h
tes morte dexiñi qui solus int̃ mortuos lib̵ est. Ioeo illũ maledic̃ qui nõ ꝯftcecur
tocum hominẽ denuo asumptũ resurrexisse .i. xp̃m aniam denuo corpori cõ

Expanded text:
ertia die a mortuis resurrexisse non confitetur. Fiat, fiat. Si, inquiunt, denuo asertia die a mortuis resurrexisse non confitetur. Fiat, fiat. Si, inquiunt, denuo assumptus est homo in resurrectione, quem assumpserat in incarnatione; deposuit ergo eum in morte; separata ergo fuit divinitas in morte ab humanitate. Quibus respondemuhominem, id est, animam et carnem denuo sibi uinem, sed totum hominem assumptum dicit. Totum ergo hominem in morte deposuit, id est, animam et carnem. Sed quis, nisi hostis veritatis, dicat animam a Verbo depositam? Et tamen nisi hoc tes morte detineri eum qui solus inter mortuos liber est. Ideo illum maledicit, qui non confitetur totum hominem denuo as
Abbreviated transcription (Latin):
tati ꝑsequentiũ eum exposuit ad tempus nõ suã potẽtiã epercendo illũ
defendit ut moreret᷑. Seꝑauit se diuinitas quia subtrar̃ ꝓcectionẽ. s
non soluit umonẽ seꝑauit. seꝑauit se foris ut non adesset ad defensionẽ.
lato: in solitudinẽ mittebat᷑. ut legr̃ in leuitieo. luo enĩ hrci hũamtas
⁊et̃ diunatas xͥ intelliguntur. humanitate gͥ immolata diuinitas in solitudmnem
habit .i. in celum. Unde. hesituis suꝑ leuiticũ. In solitudinẽ .i. ineelũ tempore pasio¬
nis diumitas habiisse dr᷑. non locum mutãs. s qͦdãmͦ iututẽ cohibens ut possent im¬
pii ꝯsummare passionem. abiit gͦ et iuitutẽ cohibuit et porttiũ iniquitas nr̃as. nõ
ut hrẽt: s ut ꝯsum̾et. deus enĩ ignis ꝯsumens est. Ex his satis ostendr̃ p̃missa u̾ba
Maledictus qui cotũ hominẽ quẽ assumpsit dĩ filius denuo assumptũ uł lib̃atũ¬

Expanded text:
tati persequentium eum exposuit ad tempus, non suam potentiam exercendo illum tati persequentium eum exposuit ad tempus, non suam potentiam exercendo illum defendit ut non moreretur. Separavit se divinitas, quia subtraxit protectionem, sed non solvit unionem. Separavit se foris, ut non adesset ad defensionem, lato in solitudinem mittebatur, ut legitur in Levitico. Duo enim hirci, humanitas et divinitas Christi intelliguntur. Humanitate ergo immolata, divinitas Christi in solitudinem abiit, id est, in coelum. Unde Hesychius: In solitudinem, id est, in coelum tempore passionis divinitas abiisse dicitur, non locum mutans, sed quodam modo virtutem cohibens, ut possent impii consummare passionem. Abiit ergo, id est, virtutem cohibuit, et portavit iniquitates nostras ; non ut haberet, sed ut consumeret: Deus enim ignis consumens est . Ex his satis ostenditur, praemissa verba Maledictus qui totum hominem quem assumpsit Dei Filius, denuo assumptum, t
Abbreviated transcription (Latin):
deret quia inta diuinitas est. hic uidr̃ tradi quod diuutas seꝑata sit
in morte que nisi discesisset: homo ille mori non poss. qͦd illi ad carnẽ
referũt qͣm dñt a deo seꝑatã quib respondemiis illã seꝑationẽ sic ẽẽ
accipiendã : sic̃ intelligr̃ derelictio que illis u̾bis significatur. ut qͥd¬
me dereliquisti: quomodo gͥ xp̃c derelictus erat a patre cũ in cruce¬
se derelictũ clamabat: Non recesserat deus ab homine ita qͦd eẽd iuius
soluta deiꝰ et hominis. alioqum finit quoddã tempꝰ. quando xp̃c adhuc
iiuis honio erat ⁊ nõ deus. quia adhuc nuiꝰ derelictũ se clamabat.
non derelinquend̾. Si gͦ illa derelictio umonis intelligatur solutio. ante
facta suit solutio dĩ et hominis quã xp̃o mortuus eẽt. S quis hoc dicat:
fateanur gͥ dm̃ quodã modo illũ hominẽ in morte deseruisse. quia potes¬

Expanded text:
deret, quia vita divinitas est. Hic videtur tradi quod divinitas separata sit deret, quia vita divinitas est. Hic videtur tradi quod divinitas separata sit in morte ab homine; quae nisi discessisset, homo ille mori non posset. Quod illi ad carnem referunt, quam dicunt a Deo separatam. Quibus respondemus illam separationem sic esse accipiendam, sicme dereliquisti? Quomodo ergo Christus derelictus erat a Patre, cum in cruce derelictum se clamabat? Non recesserat Deus ab homine, ita quod esset soluta unio Dei et hominis. Alioquin fuit quoddam tempus, quando Christus adhuc vivus homo erat, et non Deus, quia adhuc vivus se derelictum clamabat, non derelinquendum. Si ergo illa derelictio unionis intelligatur solutio, ante facta fuit solutio Dei et hominis, quam Christus mortuus esset. Sed quis hoc dicat? Fateamur ergo Deum quodammodo illum hominem in morte deseruisse, quia potes
Abbreviated transcription (Latin):
ost p̃dicta ꝯsid̾andũ ÷ utrum in morte a uerbo sit seꝑata anima uł
sic̃ suꝑuis p̃caxatũ est. gͦ q̃n dinisa ẽ. caro ab anima diuisa est et a di¬
uinitate. quia nõ potuit ab anima se uingi ꝑ quã uerbo erat ianua: qͣn
a uerbo diuidẽcur. fint aut̃ diuisa ab anima in morte. aliqͣndo ibi uera
mors nõ ẽẽt. quia ut ait augꝰ. Mors quã timent homines seꝑatio est
amime a carne. Moes añ quam nõ tument. seꝑatio anime a deo Utraq
uero diaboli suasu : homini ꝓpinata est. Si gͦ in xͦ homine uera mors
fuit diuina est ibi anma ac ꝑ hoc diuinitas a carne. Huic sue ꝓbabili¬
taiti : addũt auotoritatis testimoniũ. Ambr̃ enĩ. tractãs de. xp̃i resiureo¬
tione qui in cruce magna uoce clamãs dix̃. deus ds̃ meꝰ ut quid me dere¬
liquisti: ait. Clamat homo seꝑatione diuinitatis moriturꝰ. Nam cum
diuinitas mortis lib̾a sit: utiq mors ibi ẽẽ non poterat. nisi uita disce¬

Expanded text:
ost praedicta considerandum est utrum in morte Christi, a Verbo sit separata anima vel sicut superius praetaxatum est; ergo quando divisa est caro ab anima, divisa est etiam a divinitate, quia non potuit ab anima sejungi, per quam Verbo erat unita, quin a Verbo divideretur. Fuit autem divisa ab anima in morte, alioquin vera mors ibi non fuisset; quia, ut ait August.: Mors quam timent homines separatio est animae a carne. Mors autem quam non timent, separatio est animae a Deo. Utraque vero diaboli suasu homini propinata est. Si ergo in Christo homine vera mors fuit, divisa est ibi anima, ac per hoc divinitas, a carne. Huic suae probabilitati addunt auctoritatis testimonium. Ambros. enim tractans de Christi derelictione, qui in cruce voce magna clamans dixit: Deus, Deus meus, ut quid me dereliquisti? ait: Clamat homo separatione divinitatis moriturus. Nam cum divinitas mortis libera sit, utique mors ibi esse non poterat, nisi vita disce
Abbreviated transcription (Latin):
Fuliꝰ autem intagos non adimaginiem. qi natis non c̾atus. equalis ⁊in mul¬
Io aisimilis e. homo creatꝰ ẽ adeo: non genitꝰ. non parilitate equał .s. quacdam
unis honinem adiiaginem et sumilitudinem nr̃am. f̃atiamꝰ ⁊ utam: plura¬
equtalis fiebat illa unazo. tanq̃ non ab illo nata s tab eo creata. Ideo ita imazocdi:
c mago: s uo imaginem. quia equał ꝑpatri: cdictus ẽ. gͦ home ad una ine aptet
imꝑarem similitudinem. ꝙ ideo nram: ut imago tͥnitatis esse homo intelligat᷑.

Expanded text:
filius autem imago, non ad imaginem, quia natus, non creatus; aequalis, et in nullo dissimilis. Homo creatus est a Deo, non genitus, non parilitate aequalis, sed quadam mus hominem ad imaginem et similitudinem nostram. Faciamus et nostram pluraaequalis fiebat illa imago, tanquam non ab illo nata, sed ab eo creata, ideo ita imago dici non ad imaginem, quia aequalis Patri; dictus est ergo homo ad imaginem, propter imparem similitudinem. Et ideo nostram, ut imago Trinitatis esse homo intelligatur,
Abbreviated transcription (Latin):
que sit tausa ut sit homo decerioꝵ: indeo non esse asserit in eodem lib̾¬
se ducens. Ut sit homo decerio aut in ipĩo est. dut uralio: aut in nchilo. Si in
suilo ñ ulta causa est. Si iralio: aut indeo aut ialicnio quo libet homine.
aiut auies quod neq a neq homo sit. Sy non indeo. bonorum enumt cso cautil
cauia est. sꝰ aut in homine aut ieo quod neq ds neꝙ homo: aut in ruchilo.
C his aꝑte ostendit᷑ quod non est bonum: ut sit homo decetio. qura no
est deus: euis rei causa. qui tantum causa bonorum est: et si non est bonum.
ut homo frat decerio: non est gͥ bonum ut ab eo fiat bonum. malum: Ro
ꝑͥ uult deus: ut abeo fiat malum
¶Alit ꝓbat qd̾ do auctore. ñ fuit mala

Expanded text:
erior, in Deo non esse asserit, in eodem lib. dicens ut si homo deterior, aut in ipso est, aut in alio, aut in nihilo. Si in nihilo, nulla causa est. Si in alio, aut in Deo, aut in alio quolibet homine, aut in eo qui neque Deus neque homo sit: sed non in Deo bonorum enim Deus tantum causa est; ergo in homine est, aut in eo quod neque Deus neque homo, aut in nihilo. Et ex his aperte ostenditur quod non est bonum ut sit homo deterior, quia non est Deus ejus rei causa, quia tantum causa bonorum est. Et si non est bonum ut homo fiat deterior, non est ergo bonum ut ab eo fiat malum; non ergo vult Deus ut ab eo fiat malum. 12. Aliter probat quod Deo auctore non fiunt mala