comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑduoit᷑: nͥ ab his que exterius implicant studiose subtrahat᷑. Hinc ẽ enĩ qd̃
ꝑsemet ipsam ueritas dicit. Nemo potest duob dñis seruire. Hinc paulꝰ
ait. Nemo militans deo implicat se negotiis secularibus: ut ei placeat oui se
pbauit. Hinc ꝓpħam dñs ammonet dicens. Uacate ce uidete qm ego sum¬

Expanded text:
ucuntur, nisi ab his quae exterius implicant studiose subtrahantur. Hinc est enim quod ucuntur, nisi ab his quae exterius implicant studiose subtrahantur. Hinc est enim quod per semetipsam Veritas dicat: Nemo potest duobus dominis servire . Hinc Paulus ait: Nemo militans Deo, implicat se negotiis saecularibus, ut ei placeat cui se probavit. Hinc p
Abbreviated transcription (Latin):
obseruat. Caput quippe in lapide ponere est: mente. xp̃o inherere. Qui
enĩ ap̃sentis uitȩ actione remoti sunt. s ad suꝑna nullo amore rapiunt᷑
dormire possunt s uidere angłos nequetint: quia caput in lapide tene¬
re contẽpnunt. Sunt nanq ñ nulli qͥ mundi quidẽ actiones fugiunt.
s nullis uirtutib exercentur. Hi nimirum tempore ñ studio dormiunt:
o ideireo int̾na ñ conspitiunt : quia caput ñ in lapide. s in terra posu¬
erunt. Quib plertiq ꝯtingit. ut quanito secur ius ab ext̃is ac tionib
cessant. tanto latius inmunde in se cogitationis strepitũ ꝑ ociũ congerant.
Unde sub iudee spetie ꝑ ꝓpħam torpens ocio anima deflet᷑. eũ dr̃. Uiderus
queq anima qͦ remota ab externis actionib deoseruire credit᷑. & magis cor
tyrannidi illicita cogitando famule tur. Heq enĩ mens ad ꝯtẽplanda int̾na

Expanded text:
observant. Caput quippe in lapide ponere, est mente Christo inhaerere. Qui observant. Caput quippe in lapide ponere, est mente Christo inhaerere. Qui enim a praesentis vitae actione remoti sunt, sed ad superna nullo amore rapiuntur, dormire possunt, sed videre angelos nequeunt, quia caput in lapide tenere contemnunt. Sunt namque nonnulli qui mundi quidem actiones fugiunt, sed nullis virtutibus exercentur. Hi nimirum torpore, non studio, dormiunt; et idcirco interna non conspiciunt, quia caput non in lapide, sed in terra posuerunt. Quibus plerumque contingit, ut quanto securius ab externis actionibus cessant, tanto latius immundae in se cogitationis strepitum populorum congregant. Unde sub Judaeae specie per prophetam torpente otio anima defletur, cum dicitur: Viderunt quaeque anima, quo remota ab externis actionibus servire creditur, eo magis eorum tyrannidi illicita cogitando famulatur. Sancti autem viri, quia
Abbreviated transcription (Latin):
&e a t̾ra scalam celo inherentẽ. inuixũ scalȩ dñm. ascendentes qͦ & descen¬
dentes angłos uidit. In itinere quippe dormire ẽ: in hoc p̃sentis uitȩ tran¬
situ a rerum tẽporaliũ amore quiescere. In itinere dormire ẽ: in dierũ la¬
bentium cursu. ab appetitu uisibiliũ mentis occulos claudere. quos primis
hominib seductor aꝑuit. Culpa quippe occulos ꝯcupiscentiȩ aꝑuit: quos
innocentia clausos tenebat. Angłos ascendentes & descendentes cernere
est: ciues suꝑne patriȩ ꝯtemplami: uł quanto amore auctori suo inhere¬
ant. uł quanta cõpassione caritatis nr̃is infirmitatib ꝯdescendant. Et
notandum ualde est qđ ille dormiens angłos conspicit: qui in lapide ca¬
put ponit. Quia nimir ũ ipse ab exteriorib oꝑib cessans. interna pene¬
trat: qͥ intenta mente que principale ẽ. hominis. imitationẽ sui redẽptoris

Expanded text:
t: a terra scalam coelo inhaerentem, innixum scalae Dominum, ascendentes quoque et descent: a terra scalam coelo inhaerentem, innixum scalae Dominum, ascendentes quoque et descendentes angelos vidit. In itinere quippe dormire, est in hoc praesentis vitae transitu a rerum temporalium amore quiescere. In itinere dormire, est in dierum labentium cursu ab appetitu visibilium mentis oculos claudere: quos primis hominibus seductor aperuit, quinnocentia clausos tenebat. Angelos vero ascendentes et descendentes cernere, est cives supernae patriae contemplari, vel quanto amore auctori suo superant, vel quanta compassione charitatis nostris infirmitatibus condescendant. Et notandum valde est quod ille dormiens angelos conspicit, qui in lapidem caput ponit, quia nimirum ipsi, qui ab exterioribus operibus cessant, interna penetrant, qui intenta mente, quae principale est hominis, imitationem sui Redemptoris
Abbreviated transcription (Latin):
quasi uigilat. Quisquis uͦ int̾nam quietẽ querens huiꝰ mundi strepitũ
fugit: uelut obdormiscit. S & sciendũ est. quia in script᷑a sacra figurate po¬
situs. trib modis somnus accipit᷑. Aliquando enĩ somno mors carnis. aliquan¬
do torpor negligentie: aliquando uͦ ex pͥmit᷑ calcatis terrenis desideriis qͥes
uite. Somni nanq uł dormitionis nomine mors carnis intimatur: sicut pat¬
lus ait. Nolumꝰ aut̃ uos ignorare fr̃s de dormientib. Somno rursũ corpor
ne gligentie designat᷑. sicut ab eodẽ paulo dr̃. Hora est iã nos de somno
surgere. Et rursũ. Euigilate iusti: & nolite peccare. Somno qͦ calcatis
Ego dormio: & cor meũ uigilat. Quia uidelicet scã mens quo se abstrepitu
temporalis ꝯcupiscentiȩ compͥmit: eoueriꝰ int̾na cognoscit. & tanto alacriꝰ
ad intima uigilat: quanto se ab exteriori in quietudine occultat. Qđ bene
iacob in itinere dormiente figurat᷑. qͥ ad caput lapidẽ posuit & obdormuit.¬

Expanded text:
quasi vigilat; quisquis vero internam quietem quaerens, hujus mundi strepitum fugit, velut obdormiscit. Sed prius sciendum est quia in Scriptura sacra figurate positus tribus modis somnus accipitur. Aliquando enim somno mors carnis, aliquando torpor negligentiae, aliquando vero exprimitur, calcatis terrenis desideriis, quies vitae. Somni namque vel dormitionis nomine carnis mors intimatur, sicut Paulus ait: Nolo vos ignorare fratres de dormientibus. negligentiae designatur, sicut ab eodem Paulo dicitur: Hora est jam nos de somno surgere . Et rursum: Evigilate, justi, et nolite peccare . Somno quoque calcatis Ego dormio, et cor meum vigilat ; quia videlicet sancta mens quo se ab strepitu temporalis concupiscentiae comprimit, eo verius interna cognoscit; et tanto alacrius ad intima vigilat, quanto se ab exteriori inquietudine occultat. Quod bene per Jacob in itinere dormientem figuratur , qui ad caput lapidem posuit, et obdormivi
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ñ suis laudib elatꝰ ãministrat: qͥ p̃latꝰ cętis ꝓdesse appetit ñ p̃esse.
Tumoris nãq elatio: ñ ordo potestatie ĩ crimine ẽ. Potentiã dẽ tribuit
elationẽ uͦ potentiȩ. malicia nr̃ȩ mentis ĩ uenat. Tollamꝰ gͦ qͦd de nr̃o ẽ¬
tulimꝰ ⁊ bona sunt. que dõ largiente possidemꝰ. de

Expanded text:
et non suis laudibus elatus administrat, qui praelatus caeteris prodesse appetit, non praeesse. et non suis laudibus elatus administrat, qui praelatus caeteris prodesse appetit, non praeesse. Tumoris namque elatio, non ordo potestatis in crimine est. Potentiam Deus tribuit, elationem vero potentiae malitia nostrae mentis invenit. Tollamus ergo quod de nostro contulimus, et bona sunt quae
Abbreviated transcription (Latin):
immolabat. nͥ qͦd ucina ẽe suꝑbia potentib solet.⁊ pene sẽꝑ reb afflu¬
entib elacio sociat: Qa ⁊ sepe hemoris habundantia: duriciã dat tumo.¬
ris. Mirũ uͦ ẽ cũ ĩ cordib sublimiũ regnat humilitas moꝵ. Unde pen¬
sandũ ẽ.qͥa potenͭs qͥq cũ humilit̾ sapiunt: culm̃ extrance et quasi lon¬
ge posite uirtutis attingunt. Et recte hac uirtute dum quãtoeiꝰ pla¬
cant: quia illud ei sacrificiũ potentes offerunt. qͦd impotente uix in¬
uenire possunt.SSubtilissima nãq ars uiuendi ẽ: culm̃ tenere.⁊ głim
reprimere. Esse quidẽ ĩ potentia: s potentẽ se eȩ nescire. Ad largienda¬
bona potentẽ se agnoscere: ad repetenda noxia omẽ qͦd potent ualet ignora¬
re Recte itaq de talib dr̃. dẽ potentes ñ abicit: cũ yipse s pͤotens. Dm̃
qͥppe immitari desid̾at. qui fastigiũ potentię alienis intentꝰ utilitatib

Expanded text:
cina esse superbia potentibus solet, et pene semper rebus affluentibus elatio sociatur, quia et saepe humoris abundantia duritiam dat tumoris. Mirum vero est, cum in cordibus sublimium regnat humilitas morum. Unde pensandum est quia potentes quique, cum humiliter sapiunt, culmen extraneae quasi longe positae virtutis attingunt, et recte hac virtute Dominum quantocius placant, quia illud ei sacrificium potentes offerunt, quod potentes vix invenire possunt. Subtilissima namque ars vivendi est, culmen tenere, gloriam reprimere: esse quidem in potentia, sed potentem se esse nescire: ad largiendabona potentem se agnoscere, sed ad repetenda noxia omne quod potenter valet ignorare. Recte itaque de talibus dicitur: Deus potentes non abjicit, cum et ipse sit potens . Deum quippe imitari desiderat, qui fastigium potentiae alienis intentus utilitatibus,
Abbreviated transcription (Latin):
tri in gluuies: ĩ feruore luxurię plenitudinẽ carn instigat. ꝑ petrata au¬
tẽ luxuria. sepe aut ꝑuirio aut homicidio tegit: ne humarũ legũ uleione pu¬
niat᷑. Ponamꝰ gͦ ante oculos qͦd quidã uoracitatis sibi frena laxauit. qͦd uora¬
citate suꝑatꝰ. ad ult̾ii facinꝰ admisit: de p̾hensus autẽ in alult̾io. latent̃ uirũ
ad ulte. ne adiudiciũ traheret᷑ occidit. Hoc itaq adult̾iũ int̾ uoracitatẽ : omi¬
cidiũ positũ: de illa iidelicet nascens. hoc generans. peccati pena ẽ. & cau¬
tatis auxit. Causa aut̃ peccati ẽ: quia subsequens & iã homicidiũ genera
Unũ gͦ idẽq peccatũ. ⁊ pena ẽ p̾cedentis. ⁊ causa culpe subsequentis : qͥa
⁊ transacta dum exaggerans dampnat.: ⁊ adhuc subsequentia que damꝑnar

Expanded text:
tris ingluvies in fervorem luxuriae plenitudinem carnis instigat. Perpetrata autris ingluvies in fervorem luxuriae plenitudinem carnis instigat. Perpetrata autem luxuria saepe aut perjurio, aut homicidio tegitur, ne humanarum legum ultione puniatur. Ponamus ergo ante oculos quod quidam voracitatis sibi frena laxavit, qua voracitate superatus adulterii facinus admisit; deprehensus autem in adulterio, latenter virum adulterae, ne ad judicium traheretur, occidit. Hoc itaque adulterium, inter voracitatem et homicidium positum, de illa videlicet nascens, hoc generans, peccatum est et poeomicidium genuit. Unum ergo idemque peccatum est, et poena praecedentis, et causa culpae subsequentis: quia et transacta dum exaggerat, damnat: et adhuc subsequentia quae damnari
Abbreviated transcription (Latin):
rixa placatꝰ ẽ cum ꝓpħe suo de achab rege semet ipsum rep̾h endente loque¬
ret̃ dicen. Uidisti achab humiliatũ corã me. Qa gͥ humiliatꝰ ẽ mei causa: ñ
inducã malũ i dieb eiꝰ. Qia gͦ nunc in potestate ẽ. intnum intis nr̃e cont̃ nos
subire iudiciũ: recognoscendo accusemus no⁊ met ipso s.quales fuimꝰ penitendo
tor queamꝰ. Non cessemꝰ dũ licet iudicare qͦd fecimꝰ. Audiamꝰ caute qͦd ꝑheliu dr̃.
Neq enĩ ult̾ in hominis potestate est: ut ueniat ad dm̃̃ in iudiciũ. Reꝓboꝵ nãq
esse ꝓpriũ solet: semꝑ p̾ua agere. ⁊ numquã que egerint retractare. Omẽ enĩ
qͦd faciunt. ceca m̃te ꝑtranseunt: factũq suũ nisi cũ puniti fuerint ñ cognos¬
cunt. At contͣ electoꝵ ẽ. actꝰ suo ⁊ cotidie ab ipso cogitacioni⁊ fonte discutẽ:
⁊ omne qͦd turbide ꝓfluit. ab intimis exsiccare. Qualit aliquando unũ¬

Expanded text:
rixa placatus est, cum prophetae suo de Achab rege semetipsum reprehendente loquerixa placatus est, cum prophetae suo de Achab rege semetipsum reprehendente loqueretur, dicens: Vidisti Achab humiliatum coram me? Quia igitur humiliatus est mei causa, non inducam malum in diesubire judicium recognoscendo accusemus nosmetipsos quales fuimus, poenitendo torqueamus, non cessemus, dum licet, judicare quod fecimus. Audiamus caute quod dicitur: Neque enim ultra in homiesse proprium solet, semper prava agere, et nunquam quae egerint retractare. Omne enim quod faciunt caeca mente pertranseunt, factumque suum nisi cum puniti fuerint, non agnoscunt. At contra electorum est actus suos quotidie ab ipso cogitationis fonte discutere, et omne quod turbidum profluit ab intimis exsiccare Vet. VII.
Abbreviated transcription (Latin):
uant. Ibi qͥcqͥs ꝑirã districti iudicis decerni possit ĩ tuent᷑: ibi tot paciunt᷑ suꝑ¬
plicia. q̃t pati timent. Neo de est ĩ hoc iudicio inte concepto. omne ministeriũ qͦd
punire reo ⁊ suos pleniꝰ debeat. Nã conscientia accusat :ratio iudicat. ⁊̃ imor
ligat: dolor excruciet. Qͦd iudiciũ eo cerniꝰ punit. qͦ interiꝰ seuit: qͥa idelicet ab ex¬
tor qui exhibet. ipse recusat qͥ exhibet᷑. Odit se qualẽ fuisse se meminit᷑.⁊ ipse qͥ ẽ
ꝑsemet ipsum ĩ sequit̃ illũ qui fuit: atq ab ipso homine aduersus semet ipsũ fit
quedã rixa ĩ animo parturiene pacẽ. Qu̾antũ hane cordis rixã dnẽ requireba
cũ ꝑ ꝓpħam diiẽ diceret. At tendi ⁊ auscultaui: nemo qͦd bonũ ẽ loqͥt᷑. Nullus ẽ
qui agat penitentiã suꝑ peccato suo dicene Qd feci: Ista cordis humani

Expanded text:
vant; ibi quidquid per iram districti judicis decerni possit, intuentur; ibi tot patiuntur supvant; ibi quidquid per iram districti judicis decerni possit, intuentur; ibi tot patiuntur supplicia, quot pati timent; nec deest in hoc judicio mente cencepto omne ministerium, quod punire reos suos plenius debeat. Nam conscientia accusat, ratio judicat, timor ligat, dolor excruciat. Quod judicium eo certius punit, quo interius saevit, quia videlicet ab ext, ipse est actor qui exhibet, ipse reus qui exhibetur; odit se qualem fuisse se meminit, et ipse qui est, per semetipsum insequitur illum qui fuit, atque ab ipso homine adversus semetipsum fit quaedam rixa in animo, parturiens pacem cum Deo. Hanc cordis rixam Dominus requirebat, cum per prophetam diceret: Attendi et auscultavi, nemo quod bonum est loquitur, nullus est qui agat poenitentiam super peccato suo, dicens: Quid feci ? Ista cordis humani
Abbreviated transcription (Latin):
ebet uniꝰ cuiꝰq mens. & causa suas apud dum. ⁊ causas dnĩ con¬
tra se sollicita inquisitione diseutere: debet caute pensare uł quę
abeo bona ꝑceꝑit.uł quȩ mala bonis illiꝰ ꝑuersȩ uiuendo resposidit
Qͦd electi quidẽ cotidię facere omnino ñ cessant. Unde bene salomon ait.
Cogitaciones iustoꝵ iudicia. Accedunt aut̃ ad secretariũ iudicis: ⁊ intrã
Metuunt ĩ his quȩ se egisse meminerunt: puniunt flendo qͦd ꝑpetras
in telligunt. ⁊ unent subtilia diuina iudicia: &iã dehis quę in semet¬
ipsi ⁊ in telligere fortasse non possunt. Uident enĩ uid̾i diuinitꝰ: qͦd ip¬
si inse ꝑhumanitatẽ ñ uident. Conspiciunt districtũ iudicẽ: qui quo
atq in hoc seereto in terioris iudicii ipsa mentis exequutione constrieti
peniten o feriunt. qͦd suꝑbiendo commiserunt. Ibi namq aduersum se
qͥcqͥd se inpugnat enumerant: ibi ante oculos suo s om̃e qͦd defleant coacer

Expanded text:
enim uniuscujusque mens et causas suas apud Dominum, et causam Domini contra se sollicita inquisitione discutere. Debet caute pensare vel quae ab eo bona perceperit, vel quae mala bonis illius perverse videndo responderit: quod electi quidem quotidie facere omnino non cessant. Unde bene Salomon ait: Cogitationes justorum judicia : accedunt enim ad secretarium judicis intra smetuunt in his quae se egisse meminerunt; puniunt flendo, quod perpetrasse intelligunt; timent subtilia Dei judicia, etiam de his quae in semetipsis intelligere fortasse non possunt. Vident enim videri divinitus quod ipsi in se per humanitatem non vident; conspiciunt districtum judicem, qui quo atque in hoc secreto interioris judicii ipsa mentis suae exsecutione constricti, poenitendo feriunt, quod superbiendo commiserunt. Ibi namque adversum se quidquid se impugnat, enumerant; ibi ante oc
Abbreviated transcription (Latin):
dit. postquã humilitati exẽpla suꝑbientib p̃buit. semet ipsam nobis
quasi transeuntib in medii: semiti ⁊ fixitꝰ. ut udelicet in ea si sequerere
fendente. Dieat᷑ itaq omnes uas eiꝰ intelligere noluerunt. Uia quippe
ẽ in carnate sapientie:omie actio quã tẽporalit gessit. Uie eiꝰ sunt uiuendi
ordines: quos ad se uenientib strauit. ⁊ ot itaq ad se uenientib uias p̃buit:
quot bene uiuendi exempla monstrauit. Q d eni ĩ hac uita aliud quã deiee¬
tionẽ. sputa. ludibria. mortẽq ĩ tuentiũ oculis ostendit: e ꝑhec ĩfima :¬
transit ad sũma. ꝑ hȩc dedecora quȩ p̃cedunt: ȩt̾na nobis ⁊ gloriorsa pollicent᷑.¬
Uias itaq dĩ intelligere ẽ.⁊ humilit tolerare transitoria:.⁊ ꝑseuerant᷑ expec¬
tarȩ mansura: ut exemplo dnĩco ȩtna querat gła. ob ꝓbriis temporalib com

Expanded text:
dit; postquam humilitatis exemplum superbientibus praebuit; semetipsa vobis, quasi transeuntibus, in mediis semitis fixit; ut si illam videlicet quaerere noluerunt. Via quippe est incarnatae sapientiae omnis actio quam temporaliter gessit. Viae ejus sunt vivendi ordines, quos ad se venientibus stravit. Tot itaque ad se venientibus vias praebuit, quot bene vivendi exempla monstravit. Humilitationem, sputa, ludibria, mortemque intuentium oculis ostendit? Sed per haec infima transitur ad summa, per haec dedecora quae praecedunt aeterna nobis et gloriosa pollicentVias itaque Dei intelligere est et humiliter tolerare transitoria, et perseveranter exspectare mansura, ut exemplo Domini coaeterna quaeratur gloria opprobriis temporalibus com
Abbreviated transcription (Latin):
tatẽ enĩ peccandi existimant: remediũ nascendi. Qͥ nimirũ sola suꝑbię
caligine tenebraescunt: atq ideo ñ discernunt: quia aliud ẽ nescire. aliud scire
noluisse. Nescire enĩ ignorantia ẽ: scire noluisse suꝑbia. Et tanto magi ex¬
cusacione ñ possunt hab̾e quia nesciunt: quantomagis ei &ia nolentib
opponit. qͦd cognoscant. Unde ꝑsalomonẽ dr̃. Numquid ñ sapientia cla

Expanded text:
tatem peccandi existimant remedium nesciendi. 804 Qui nimirum sola superbiae caligine tenebrescunt, atque ideo non discernunt quia aliud est nescisse, aliud scire noluisse. Nescire enim ignorantia est; scire noluisse, superbia. Et tanto magis excusationem non possunt habere quia nesciant, quanto magis eis etiam nolentibus opponitur quod cognos
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ peccatũ diligere. quã ꝑpetrare: ita nequiꝰ ẽ odisse iusticiã quã ñ fecisse. Sunt
gͦ ñ nulli ĩ eccłia. qui ñ solũ bona ñ faciunt. s &iã ꝑsequunt᷑:⁊ que ipsi facere

Expanded text:
est peccatum diligere, quam perpetrare, ita nequius est odisse justitiam quam non fecisse. Sunt est peccatum diligere, quam perpetrare, ita nequius est odisse justitiam quam non fecisse. Sunt ergo nonnulli in Ecclesia qui non solum bona non faciunt, sed etiam persequuntur; et quae ipsi facere
Abbreviated transcription (Latin):
mi scd̾iã c̃sequutꝰ sũ. quia ignorans feci in in credulitate. Petrꝰ uͦ infirmitate
que corde tenuit. uoce de negauit. S qͥa infirmitati⁊ culpa uł ignorantiȩ eo
faciliꝰ t̾git. qͦd ñ studio ꝑpetrat᷑: paulus quȩ ignorauit. seiendo correxit: ⁊ petrꝰ
motã quasi arescente iã radicẽ fidei lacrimis rigando solidauit. Ex in dustria
uͦ peccauerunt hide quib ipse magister dicebat. i nuenissem ⁊ loquutꝰ eis
fuissem: peccatum ñ haberent. Nunc aut excusatione n habent de peccato suo.
Et paulo post. Xuiderunt ⁊ oderunt:⁊ me ⁊ patrẽ meum. Aliud ẽ eni bona
ñ facere. aliud bonoꝵ odisse doctorẽ: sic̃ aliud c̃ p̃cipitacione. aliud delib̾atione
peccare. Sepe enĩ peccatũ p̃̾cipitacione cõmittit᷑: qͦd tam̃ c̾silio ⁊ delib̾atione
dap̃nat. Exĩfirmitate enĩ pleꝵq solet accid̾e amare bonum: s implere ñ
posse. Exstudio uͦ peccare ẽ. bonũ nec facere. nec amare. ic̃ gͦ ñ numquã grauiꝰ

Expanded text:
icordiam consecutus sum, quia ignorans feci in incredulitate . Petrus vero infirmitate ussit, et Deum quem corde tenuit voce denegavit . Sed quia infirmitatis culpa vel ignorantiae eo facilius tergitur, quo non studio perpetratmotam, et quasi arescentem jam radicem fidei lacrymis rigando solidavit. Ex industria vero peccaverant hi de quibus Magister dicebat: Si non venissem, et locutus fuissem eis, peccatum non haberent; nunc autem excusationem non habent de peccato suo . Et paulo post: Et viderunt, et oderunt me et Patrem meum . Aliud est enim bona non facere, aliud bonorum odisse doctorem; sicut aliud est praecipitatione, aliud deliberatione peccare. Saepe enim peccatum praecipitatione, committitur, quod tamen consilio et deliberatione damnatur. Ex infirmitate enim plerumque solet accidere amare bonum, sed implere non posse. Ex studio vero peccare est bonum nec facere nec amare. Sicut ergo nonnunquam gravius
Abbreviated transcription (Latin):
male agitur ad huc etiã defendat᷑.Dicat gͦ.Sit nox illa solitaria: nec laudedig¬
na. Acsi aꝑte exoret dicens. Culpa quã fecimꝰ sola remaneat: neduĩ laudat᷑
& defendit᷑ in conspectu nos iudicis multiplicius astringat. Peccare qͥdẽ nͥ debu¬
imꝰ. s utinã alia ñ iungentes: uł ea q̃ fecimꝰ sola deseramꝰ S int̾ ħ sciendũ¬
ẽ. quia ille culpã suã ueracit᷑ insequit᷑ qͥ iã ad amorẽ p̃sentis scłi nullo appe¬
titu ꝓsꝑitatis instigat᷑ : qͥ huꝰ mundiblandim̃ta quã sint fraudulenta ꝯsidat:
ꝑanimau̾sionẽ penitentiȩ corrigunt: qͥ iã ad bona fallentia nulla delesta¬
tione rapiunt᷑. Nami qͦs ad huc noxia alia delectant falsũ ẽ. qd cemnitur

Expanded text:
male agitur, adhuc etiam defendatur. Dicat ergo: Sit nox illa solitaria, nec laude digmale agitur, adhuc etiam defendatur. Dicat ergo: Sit nox illa solitaria, nec laude digna. Ac si aperte exoret, dicens: Culpa, quam fecimus, sola remaneat, ne dum laudatur et defenditur, in conspectu nos nostri judicis multiplicius astringat. Peccare quidem non debuimus; sed utinam alia non jungentes, vel ea quae fecimus sola deseramus. 40. Cuest, quia ille culpam suam veraciter insequitur, qui jam ad amorem praesentis saeculi nullo appetitu prosperitatis instigatur; qui hujus mundi blandimenta quam sint fraudulenta considerper animadversionem poenitentiae corrigunt, qui jam ad bona fallentia nulla delectatione rapiuntur. Non quos adhuc noxia alia delectant, falsum est quod cernitur,
Abbreviated transcription (Latin):
erit appetitus eius. & tudn̾aberis illius. In forib qͥppe peccatũ adẽ: oũ in cogita¬
tionib pulsat. Cuiꝰ appetitꝰ subt̃ est. eiq homo dn̾atur: si cordis neqͥtia inspecta
oicius p̾mit᷑. &e priꝰquamad duriciam crescat reluctanti m̾ti subigitur. Qd̾ oul¬
qui nͥ solũ nequaquã deflent qd̾ faciunt: s etiã laudare & defende ñ desi¬
citur. Peccastine aditias iterũ. Peccatum qͥppe peccato adicit: qui male gesta
etiã defendit. Et noctẽ solitariã ñ relinquit. qui culpe suȩ tenebris etiã pa¬
trocina defensionis ad ungit. Hinc ẽ. qd pͥmꝰ homo de erroris sui nocte reqͥ¬
sitꝰ eandem noctẽ ee̾ solitariã noluit. quia dũ reqͥsitione ad penitentiam
uocaret᷑ ei amminicula excrisationis adiunxit. dicens. Mulier quã dedisti.¬
ipsa dedit mͥ & comedi. Scilicet excessus sui uicium matictorẽ latent᷑ intorq̾ns.
Ac si diceret. Tu occasionẽ delinquendi p̃biusti: qͥ mulierem dedisti. Hino:

Expanded text:
. In foribus peccatum adest, cum in cogitationibus pulsat. Appetitus subter est, eique homo dominatur, si cordis nequitia inspecta citius premitur, et priusquam ad duritiam crescat, reluctanti menti subigatur. Ququi non solum non deflent malum, quod faciunt, sed etiam laudare et defendere non desicitur: « Peccasti, quiesce . » Peccatum quippe super peccatum adjicit, qui male gesta etiam defendit. Et noctem solitariam non relinquit, qui culpae suae tenebris etiam patrocinia defensionis adjungit. Hinc est, quod primus homo de erroris sui nocte requisitus, eamdem noctem esse solitariam noluit; quia, dum requisitione ad poenitentiam vocaretur, ei adminicula excusationis adjunxit, dicens: « Mulier quam dedistihi de ligno, et comedi ; scilicet excessus sui vitium in auctorem latenter intorquens, ac si diceret: Tu occasionem delinquendi praebuisti, qui mulierem dedisti. Hinc est,
Abbreviated transcription (Latin):
ta qualitatẽ corpori ⁊. sentimꝰ &iã pondꝰ caloris. sic dampnatis ꝯuna ẽ geh en¬
na quȩ affieit.⁊ tam̃ ñ una om̃e qualitate eõburit: quia qͦd hic agit disꝑar ua¬
litudo corpoꝵ. hoc illic exlbet. dispar causa meritoꝵ. Qͦ mͦ gͦ nullus in eẽ¬

Expanded text:
ta qualitatem corporis sentitur etiam pondus caloris, sic damnatis et una est gehenta qualitatem corporis sentitur etiam pondus caloris, sic damnatis et una est gehenna, quae afficit, et tamen non omnes una qualitate comburit, quia quod hic agit dispar valitudo corporum, hoc illic exhibet dispar causa meritorum. Et aeternis i
Abbreviated transcription (Latin):
rũ se messorib esse ꝑhib̾et. Colligite zizania: & ligate ea fascieulo ⁊ ad cõburen¬
dii. Nimirũ fascieulo ⁊ ad cõburendũ ligare ẽ. hos qͥ et̾no igni tradendi sunt.
parer parib sociare: Ut quoe similis culpa inquinat. par etiã pena constrin¬
gat. ⁊ qui nequaꝗ̃ dispari iniquitate polluti sunt. nequaꝗͣ dispari torm̃to cru¬
cient᷑: Q tenꝰ simul dap̃natio conterat. quo⁊ simul elatio subleuat. quosq nõ
dissimilit᷑ dilatauit. ambitio. ñ dissimilis afflictio angustet. Et par erueiet.
flama supplicii. qͦs igne luxuriȩ par suecendit flãma peccatorie. Sic̃ enĩ ĩ
domo patris mansiones multȩ sunt. ꝓdiu̾sitate uirtutie. sic dampto  diu̾so
supplicio. gebennȩ ignib subicit disparilitas eriminis. Quę scilieet gehen¬
na qͥmuis cunctis una sit.ñ tam̃ eunctos una eadẽq qualitate suecendit.
Nã siẽ uno sole om̃s tangim. nec tam̃ subeo uno ordine om̃s estuamꝰ. quia iux¬

Expanded text:
 ligate ea fasciculos ad comburendum! Fasciculos nimirum ad comburendum ligare est, hos, qui aeterno igni tradendi sunt, pares paribus sociare, ut, quos similis culpa inquinat, par etiam paena constringat. Et qui nequaquam dispari iniquitate polluti sunt, nequaquam dispari tormento crucientur, quatenus simul dampnatio conterat, quos simul elatio sublevabat. Quosque non dissimiliter dilatavit ambitio, non dissimilis afflictio angustet. Et par cruciet flamma supplicii, quos in igne luxurię par succendit flamma peccati. Sicut enim in domo patris mansiones multę sunt pro diversitate / virtutis, sic damnatos diverso supplicio gehennae ignibus subicit disparilitas criminis. Quae scilicet gehenna, quamvis cunctis una sit, non tamen cunctos una eademque qualitate succendit. Nam sicut uno sole omnes tangimur nec tamen sub eo uno ordine omnes aestuamus, quia iux
Abbreviated transcription (Latin):
Uor mentẽ nr̃am elatio erigit: summi anobis ꝓtinꝰ cõpunctio amoris
recedit. Cum uͦ suꝑna no ⁊ grã uisitat: statim ꝑ lacͥma ad sua desid̾ia m¬
linquim: nec ipsa ult̾tenꝰ destitucioniea nrȩ dampna sentimꝰ. Q enĩ longe nos
conditor deserit: eo mens nr̃a insensibilit̾ obdurescit. Nulla quȩ dĩ sunt diligitꝰ
nequaquã suꝑna c̃cupiscit. Et quia intimi amoris calorẽ ñ habet. frigida deorsũ
iacet: ac miserando modo fit cotidie. tanto securior. quanto peior. Cumq unde
sit lapsa ñ memiit.⁊ supplicia sequutura non metuit: quantum lugenda sit
nescit. At si afflatu scĩ sp̃s tangit.: ad consid̾ationẽ ꝓtinꝰ suȩ ꝑdicionis euigilat.
In celestiũ in quisitione se excutit. ardoris summi estib in ardes. seit. quȩ sẽ eit¬

Expanded text:
um mentem nostram elatio erigit, summi a nobis protinus compunctio amoris recedit; cum vero superna nos gratia visitat, statim per lacrymas ad sua desideria ilinquimur, nec ipsa ullatenus destitutionis nostrae damna sentimus. Quo enim longe nos conditor deserit, eo mens nostra insensibilius obdurescit, nulla quae Dei sunt diligit, nequaquam superna concupiscit; et quia amoris intimi calorem non habet, frigida deorsum jacet, ac miserando modo fit quotidie tanto securior, quanto pejor; cumque unde sit lapsa non meminit, et supplicia secutura non metuit, quantum lugenda sit nin coelestium inquisitione se excutit, amoris summi aestibus inardescit; quia omni
Abbreviated transcription (Latin):
eriguntur. Illi correptionis ad iutoriũ. iitȩ suę patrocinium de putant:
ꝑ quod. dum p̾sentis incii culpa corripit. uenturi iudicis ira temꝑatur.
Isti cũ se impeti redargutione conspiciunt. gladiũ ꝑcussionis ꝓdunt:
quia dũ ꝑcorrectionis uocẽ. culpa detegit᷑. p̃sentis głie opinio fedat᷑.
hinc quippe ĩ laude iusti. ꝑsalomonẽ ueritas dic̃. Doce iustũ: ⁊ festina
bit acciꝑe. hinc p̾uoꝵ contumatiã despicit dicens. Qui erudit de¬
risorẽ: ipse sibi facit in iuriã. Nã fit pleꝵq ut cũ correpta inse mala
defende nequeunt. ex uerecundia peiores fiant. acsic. in sua defensione
suꝑbiant. ut quedã uicia. cont̾ uitam corripientis exquirant.⁊ eo se eri¬
minoso⁊ non estimant. si crimina yaliis imponant. Quȩ cũ uera inue¬
nire nequeunt. fingunt:ut ip̃si quoq habeant. qͦd non impari iusticia.¬

Expanded text:
eriguntur. Illi correptionis adjutorium vitae suae patrocinium deputant, eriguntur. Illi correptionis adjutorium vitae suae patrocinium deputant, per quod dum praesentis vitae culpa corripitur, venturi judicis ira temperatur; isti cum se impeti redargutione conspiciunt, gladium percussionis credunt, quia dum per correptionis vocem culpa detegitur, praesentis gloriae opinio foedatur. Hinbit accipere . Hinc pravorum contumaciam despicit, dicens: Qui erudit derisorem, ipse sibi facit injuriam . Nam fit plerumque ut cum correpta in se mala defendere nequeunt, ex verecundia pejores fiant; ac sic in sua defensione superbiant, ut quaedam vitia contra vitam corripientis exquirant; et eo se criminosos non aestimant, si crimina et aliis imponant. Quae cum vera invenire nequeunt, fingunt, ut ipsi quoque habeant quod non impari justitia
Abbreviated transcription (Latin):
negligunt. ad u̾ba se responsionis accingunt. Qͦd aꝑte sophar in¬
ris. anullo confutabis. Imꝑita mens ut diximꝰ. ueritatis sententias
grauit᷑ tolerat.⁊ silentiũ penam putat: atq omẽ qͦd rec tũ dr̃. in eiꝰ aurib¬
durũ sonat: qͥa cũ uera uox. prauoꝵ se aurib ad iouet. memoria eulpa
mordet. Et in redargutione uicioꝵ. quo intꝰ cognicione mens tangitur.
foras ad studiũ contradictionis excitat᷑. Ferre uocẽ ñ ualet. quia in uul¬
alit̃ suspicat. Qd enĩ intꝰ egisse se meminit: audire foras erubescit. Unde
mox se ad defensionẽ p̃parat. ut reatꝰ sui uerecundiã. ꝑu̾ba p̾ue refutacio¬
nis tegat. Sic̃ enĩ recti. de quib dã quę abeis ñ recte gesta sunt. correpti¬
onis uocẽ. ministeriũ caritatis estimant: sic ꝑu̾si. contumeliã derisionis
putant. Illi se ꝓtinꝰ ad obedientiã sternunt: isti ad insaniã suȩ defensionis

Expanded text:
negligunt, ad verba se responsionis accingunt, aperte Sophar innegligunt, ad verba se responsionis accingunt, aperte Sophar ini et recti. --Imperita mens, ut diximus, veritatis sententias graviter tolerat, et silentium poenam putat atque omne quod rectum diciturarbitratur, quia cum vera vox pravorum se auribus admovet, memoriam culpa mordet, et in redargutione vitiorum quo intus cognitione mens tangitur, foras ad studium contradictionis excitatur. Ferre vocem non valet, quia tacta in vulaliter suspicatur. Quod enim intus egisse se meminit, audire foris erubescit. Unde mox se ad defensionem praeparat, ut reatus sui verecundiam per verba pravae refutationis tegat. Sicut enim recti de quibusdam quae ab eis non recte gesta sunt correptionis vocem, ministerium charitatis aestimant, sic perversi contumeliam derisionis putant. Illi se protinus ad obedientiam sternunt, isti ad insaniam suae defensionis
Abbreviated transcription (Latin):
uͦ animꝰ fallit᷑. ut qͦd uoluptuose agit. necessariũ suspicet᷑: quatenꝰ om̃e
qͦd libet. uite debitã utilitatẽ putet. Et sepe quia effectꝰ ꝓuidentiam
sequit: in sui fiducia mens eleuat. Cũq sibi ad est qͦd de ex̾ cetis uid̾it.
cogitacione tacita. de magnitudine suę ꝓuisionis hilarescit: Tantoq
iã auera ꝓuisione longe fit. quanto ipsam quoq elationẽ. quã patitur
nescit. Unde sollerti semꝑ custodiȩ intentione. pensandũ ẽ. uł quid oꝑe
agiiꝰ. uł qͥd corde u̾samꝰ. ne aut mentẽ p̃ pediens.foras se t̾rena cura mul¬
tiplicet. aut saltim de eiꝰ mod̾amine. intꝰ se cogitacio exaltet. ut cũ diuina
iudicia temporali circũ spectione metuimꝰ. sempitni supplicia euadamꝰ¬
horͣrie. De malis qͥduris responsionib correptores suos uelut
hostes ex asꝑant. siue debonis qͥ eos quasi patres caritatis affec tu
Raui enĩ audire bona pacient̃ nequeunt. ⁊ cũ uite em̃dacionem

Expanded text:
voluptuose appetit necessarium suspicetur, quatenus omne quod libet vitae debitam utilitatem putet. Et saepe quia effectus providentiam sequitur, in sui fiducia mens levatur. Cumque sibi adest quod deesse caeteris viderit, cogitatione tacita de magnitudine suae promissionis hilarescit; tantoque jam a vera provisione longe fit, quanto ipsam quoque elationem quam patitur nescit. Unde solerti semper custodiae intentione pensandum est, vel quid opere agimus, vel quid corde versamus; ne aut mentem praepediens foris se terrena cura multiplicet, aut saltem de ejus moderamine intus se cogitatio exaltet, ut cum divina judicia temporali circumspectione metuimus, sempiterni supplicia ◊LXXXII. De malis qui duris responsionibus correptores suos velut hostes exasperant sive econtra de bonis qui eos quasi patres caritatis affecturavi audire bona patienter nequeunt, et cum vitae emendationem
Abbreviated transcription (Latin):
s ut diserete auimo seruiat temperat. Nã quia sollicitos nos e̾e̾ uerita
in crastinũ ꝓhibet. hab̾i ut eũq curã in p̃sentib non negat: quã tendi
in concupiscentia ũ sinit: ꝓcul dubio in necessitate concedit. Dise recione
gͦ magni mod̾aminis. carnis cura frenanda ÷ ut seruiat. ⁊ minime
principet : nec quasi domina animũ uincat. s subacta mñtis dominio
quasi ancilla famulet: ut uissa ad sit. atq ad nutũ cordis. repulsa dissili¬
at: ut uix at̾go scẽ cogitacionis appareat: nũquã cont̾ faciẽ recta

Expanded text:
sed ut discrete animo serviat temperatur. Nam quia sollicitos nos esse sed ut discrete animo serviat temperatur. Nam quia sollicitos nos esse in crastinum prohibet, habere utcunque curam in praesentibus non negat, quam tendi in concupiscentia non sinit, procul dubio in necessitate concedit: discretione ergo magni moderaminis carnis cura frenanda est, ut serviat et minime principetur, ne quasi domina animum vincat, sed subacta mentis dominio quasi ancilla famuletur, ut jussa adsit, atque ad nutum cordis repulsa dissiliat, ut vix a tergo sanctae cogitationis appareat, et nunquam contra faciem recta
Abbreviated transcription (Latin):
rectitudinis. animꝰ accingit᷑. torporẽ discutit i tantoq in celestib desid̾io ra¬
pit̾. ut penę nil ex eo ĩ feriꝰ remanssisse uideat̃. Et tam̃ cũ ad carnis curam
reducitur.sine qua p̾sentis uite uia.nullo mͦ explet᷑. ita hunc ĩ feriꝰ dep̃s¬
sum tenet. Ac si adhuc desummis scire nulla c̃tigisset. Auditis u̾bis ce¬
lesti ⁊ oraculi. in amorẽ patriȩ celestis crigit᷑. s resurgente p̾sentis uitę
studio. sub t̾rene eurȩ aggere sepelit̾: atq int̾ra cordis neq̃quã suꝑne sper
scm̃ ꝓficit. quia cogitationis intime spina densescit. Quã uidelicet spinã.
ꝑsemet ipsã ueritas. manu sc̃ẽ exortacionis eradieat dicens. Nolite solliciti
cupiscentiis. S in his nimirum ducis ac militi. u̾bie agnoscimꝰ: quia
tunc abea mortifero uulnere animꝰ pungit. cũ inea insure ęquita s ñ tenet
Neq enĩ mortali ad huc in carne uiuentib funditꝰ eura carnis abscidit᷑:

Expanded text:
rectitudinis animus accingit, torporem decutit; tantoque in coelestibus desiderio rapitur, ut pene nil ex eo inferius remansisse videatur; et tamen cum ad carnis curam reducitur, sine qua praesentis vitae via nullo modo expletur, ita hunc inferius depressum tenet, ac si adhuc de summis nulla contigisset. Auditis verbis coelestis oraculi in amorem patriae coelestis erigitur, sed resurgente praesentis vitae studio sub terrenae curae aggere sepelitur. Atque in terra cordis nequaquam supernae spei semen proficit, quia cogitationis infimae spina densescit. Quam videlicet spinam per semetipsam Veritas manu sanctae exhortationis eradicat, dicens: Nolite solliciti cupiscentiis . Sed in his nimirum ducis et militis verbis agnoscimus, quia tunc ab ea mortifero vulnere animus pungitur, cum in ea mensura aequitatis non tenetur. Neque mortali adhuc in carne viventibus funditus cura carnis abscinditur,
Abbreviated transcription (Latin):
gat᷑ agnoscit. Qmͦ enĩ mundũ se dic̾e potuit. qui ait. si iustificare me uoluero.
o meũ c̃dẽp̃nabit me: S habet hoc pͣuoꝵ malicia. ut cũ uera inse flere mala
renuit. fingat aliena. Nã quasi solatio facinoris utit̾. si falsis uocib ꝯ uita cor¬
ripientie ĩ quinet᷑. Quȩ sint publica sapientię suꝑnę oꝑeͥ uł secreta
siue qualit̾ sit lex caritatis dĩ multiplex.
Lxxxiiii.

Expanded text:
atus Job se mundum dicere potuit, qui ait: « Si justificare me voluero, os meum condemnabit me? » Sic habet hoc pravorum malitia, ut cum vera in se flere mala renuit, fingat aliena. Nam quasi solatio facinoris utitur, si falsis vocibus et vita corrant ◊LXXXIII. Quae sint publica sapientiæ supernæ opera vel secreta sive qualiter sit lex caritatis Dei multiplex ◊LXXXIIII.
Abbreviated transcription (Latin):
tiquue hostis expͥmit: Qi ꝓeo quod multo ÷ ad culpã ꝑtrahit: cũ eune¬
ta sua multitudine. ad inferni claustra descendit. ⁊ epulchra aut̃ mortuos
dubio sepulchra fiunt. S in eireuitu illiꝰ sepulchra illiꝰ sunt: quia in quoꝵ
se m̃tib nunc ꝑdesid̾ia sepelit. hos sibi post modum. ꝑ torm̃ta coniungit.
& qm̃ nunc in semet ipsis reꝓbi. malignos sp̃s illicita ꝑpetrando sus-¬
eipiunt: tunc sepulchra cũ mortui ⁊ ardebunt. Ecce quę maneat dap̃natos¬
pęna cognouimꝰ: ⁊ instruente nos sacro eloqͥo. qͣnt̾ indap̃natione ignis. q̃nta
inigne obscurita ⁊. quantꝰ in obseuritate pauor sit. nullatenꝰ ambigimꝰ.  quid ꝓdest
ista p̃nosse. si ñ contingat euad̾e: Tota gͦ intentione curandum ẽ ut cũ uacatio

Expanded text:
tiquus hostis exprimitur? Qui pro eo, quod multos ad culpam pertrahit, cum cunctiquus hostis exprimitur? Qui pro eo, quod multos ad culpam pertrahit, cum cuncta sua multitudine ad inferni claustra descendit. Sepulchra autem mortuos dubio sepulchra fiunt. Sed in circuitu illius sepulchra eius sunt, quia in quorum se mentibus nunc per desideria sepelit, hos sibi postmodum per tormenta coniungit. Et quoniam nunc / in semetipsis reprobi malignos spiritus inlicita perpetrando suscipiunt, tunc sepulchra cum mortuis ardebunt. Sicut de repropoena cognovimus; et instruente nos sacro eloquio, quantus in damnatione ignis, quanta in igne obscuritas, quantusque in obscuritate pavor sit, nullatenus ambigimus. Sed quid prodest ista praenosse, si non contingat evadere? Tota ergo intentione curandum est u
Abbreviated transcription (Latin):
gehenne flãma reꝓbis. ⁊ nequaꝗͣ luc consolationie grãm: & tam̃ lueet ad pe¬
nã: ut dapnatoꝵ oculis ignis supplicii nͣt nulla claritas. candeat. ⁊ ad doloris
cumulũ qͣlit̾ crucient ostendat. Qd aut̃ si gehennȩ ignẽ credimꝰ hab̾e suppłiciũ
simul obscuritatis ⁊ luminis: quando exꝑimto nouimꝰ. quia⁊ tedarũ flãma lu
cõburit. quo ⁊ nunc carnał delectacio polluit: tune infinite patens inferni
baratrũ deuorat. quos nunc manis elatio exaltat: Atq quolibet exuicio. hic
uoluntatẽ callidi ꝑsuasoris expleuerunt.: tunc cũ duce suo. reꝓbi ⁊̃ ad torm̃ta
ꝑueniunt. Et quãuie angłoꝵ atq hominum. longe sit natura dissimilis:
una tam̃ in plicat. quos unus incrimine reatꝰ ligat. Qͦd benȩ acbreuit᷑
in sinat. ꝓpħa qui ait. Ibi assur : om̃is multitudo eiꝰ. in circuitu eiꝰ sepul¬
chra illiꝰ. Qs nãq assur suꝑbi regis nomine. nͥ ille ꝑelationẽ eadens. an¬

Expanded text:
is et nequaquam lucet ad consolationis gratiam, et tamen lucet ad poenam, ut damnatorum oculis supplicium et nulla claritate candeat, et ad doloris cumulum qualiter crucientur ostendat. Quid hic mirum si gehennae ignem credimus habere supplicium simul obscuritatis et luminis, quando experimento novimus, quia et taedarum flamma lucomburet, quos nunc carnalis delectatio polluit. Tunc infinite patens inferni baratrum / devorat, quos nunc inanis elatio exaltat. Atque quolibet ex vitio hic voluntatem callidi persuasoris exercuerunt, tunc cum duce suo reprobi ad tormenta perveniunt. Et quamvis angelorum atque hominum longe sit natura dissimilis, una tamen paena implicat, quos unus in crimine reatus ligat. Quod bene ac breviter insinuat propheta, qui ait: ibi Assur et omnis multitudo eius, et in circuitu eius sepulchra illius. Quis namque Assur superbi regis nomine nisi ille per elationem cadens an
Abbreviated transcription (Latin):
Quoꝵ rursus om̃ium corpꝰ ĩ uniꝰ ꝑsonã significans: dic̃. Ligate ei manꝰ
ypedes :⁊ mittite eum ĩ tenebras ext̾ĩores. Si itaq ignis qui reꝓbos eru¬
ciat. lum̃ hab̾e potuisset: lis qui repellit̾. nequaquã mitti intenebras di.¬
ceret᷑. Hinc &ia psalmista ait. Suꝑ eos cecidit ignis: yñ uid̾unt solem.
Ignis enĩ suꝑ impio⁊ cadit. s sol igne cadente ñ cernit᷑. qͥa qͦ illo ⁊ gehenne
flamina deuorat. Auisione ueri luminis cecat. ut & foras eos dolor cõbu¬
tionis cruciet.⁊ intꝰ pena cecitatie obseuret. Q̾tenꝰ qͥa auctori suo corpore
⁊ corde deliquerunt. simul corpore ⁊ corde puniant᷑.:⁊ utrobiq penas senti¬
ant: qui dũ hic uiuerent. pͣuis suis delec tacionib exutroq seruiebant.

Expanded text:
quorum rursus omnium corpus in unius persona significans, dicit: Ligate ei manus quorum rursus omnium corpus in unius persona significans, dicit: Ligate ei manus et pedes, et mittite eum in tenebras exteriores . Si itaque ignis qui reprobos cruciat, lumen habere potuisset, is qui repellitur, nequaquam mitti in tenebras diceretur. Hinc etiam Psalmista ait: Super eos cecidit ignis, et non viderunt solem : ignis enim super impios cadit, sed sol igne cadente non cernitur; quia quo illos gehennae flamma devorat, a visione veri luminis caecat, ut et foris eos dolor combustionis cruciet, et intus poena caecitatis obscuret. Quatenus qui auctori suo corpore et corde deliquerunt, simul corpore et corde puniantur, et utrobique poenas sentiant qui dum hic viverent pravis suis delectationibus ex utroque serviebant.
Abbreviated transcription (Latin):
tra intelligi ⁊ alit potest. Nã hȩc quoq t̾ra qua nascim̃. est quidẽ miseriȩ s te¬
nebrarũ ñ ẽ:qͥa multa hic corruptionis nr̃e mala patim. s tam̃ adhuc inea
ꝑ conu̾sionis grãm ad lucẽ redimꝰ. ueritate suadente quȩ ait. Ambulate dulu¬
cẽ habetis: ne uoe tenebre cõp̃hendant. Illa uͦ simul miseriȩ ⁊ tenebrarum.
In cuiꝰ ad huc deseriptione subiungit. Ubi umbra mortis: ⁊ nullus ordo.
Sic̃ more exterior abamima. diuidit caruẽ: ita mors in terior adõ separat
animã. Umbra gͦ mortis ẽ obseuritas obseuritas diuisionis: quia dap̃natꝰ
qͥsq eũ etno igne succendit. ab int̾no lumine tenebrat᷑. Nat̾e gͦ ignis ẽ: ut
exse ipso. ⁊ lucẽ exhibeat ⁊ c̃cremationẽ. S transactoꝵ illa ultrix flãma
uicioꝵ ẽcremacionẽ habet. ⁊ lum̃ ñ habet. Hinc ẽ enĩ qͦd reꝓbis ueritas
dic̃. Discedite ame maledicti in ignẽ ȩtnũ: qͥ paratꝰ est diabolo ⁊ angłie eiꝰ

Expanded text:
ntelligi et aliter potest. Nam haec quoque terra in qua nascimur, est quidem miseriae, sed tenebrarum non est, quia multa hic corruptionis nostrae mala patimur, sed tamen adhuc in ea per conversionis gratiam ad lucem redimus veritate suadente, quae ait: Ambulate dum lucem habetis, ne vos tenebrae comprehendant . Illa vero simul miseriae et tenebrarum In cujus adhuc descriptione subjungitur: Ubi umbra mortis, et nullus ordo : Sicut mors exterior ab anima dividit carnem, ita mors interior a Deo separat animam. Umbra ergo mortis est obscuritas visionis al., divisionis, quia damnatus quisque cum aeterno igne succenditur, ab interno lumine tenebratur. Natura vero ignis est, ut ex seipso et lucem exhibeat, et concremationem, sed transactorum illa ultrix flamma vitiorum concremationem habet et lucem non habet. Hinc est enim quod reprobis Veritas dicit: Discedite a me, maledicti, in ignem aeternum, qui paratus est diabolo et angelis ejus ;
Abbreviated transcription (Latin):
flet iturꝰ est: s quia ad hane ꝓcul dubio qͥ plang̾e negligit uadit. sic̃ debi¬
tori suo creditor dicit. solue debitũ pͥue quã debito constringaris: qui
tam̃ ñ constringit᷑. si qͦd debet soluere ñ morat᷑. Uhi ⁊ recte subdit᷑. non re¬
uertar: quia nequaquã ultra miscd̾ia parcentis liberat:. quoe semet in lociꝰ
penalib iusticia iudicantis dampnat. Quȩ adhuc subtiliꝰ loca deseribunt᷑
cũ dr̃. Terra miseriȩ ⁊ tenebrarũ. Miseria ad dolorẽ ꝑtinet: tenebre adce¬
citatẽ. Ea gͦ quę aconspectu distrieti iudicis expulsos tenet. quos di

Expanded text:
fleturus est, sed quia ad hanc procul dubio, qui plangere neglegit, vadat. Sicut debifleturus est, sed quia ad hanc procul dubio, qui plangere neglegit, vadat. Sicut debitori suo creditor dicit: Solve debitum, priusquam pro debito / constringaris! Qui tamen non constringitur, qui, quod debebat, solvere non moratur. Ubi et recte subditur: Non revertar, quia nequaquam ultra misericordia parcentis liberat, quos semel in locis paenalibus iustitia iudicantis damnat. Quae adhuc subtilius loca describuntur, cum dicitur: terra miseriae et tenebrarum. Miseria ad dolorem pertinet, tenebrę ad cęcitatem. Ea ergo, quae a conspectu districti iudicis expulsos tenet, miseri
Abbreviated transcription (Latin):
quiq ab eo capti fuerint. stabilit̾ tenent᷑. Scriptũ quippe ẽ. Generatio pre¬
terit. ⁊ generatio aduenit. terra uͦ inȩt̾nũ stat. Recte igit᷑ inferm claustra
tenebrosa tra nominant: qͥa qͦr pumendo s accipiunt. nequaquã penę
transitorię uł fantasia unaginatione cruciant: s ultione solida ꝑ petuȩ
dap̃nationie seruant. Quȩ aliquando tam̃ ⁊ laci appellatione signant᷑:
ꝓpħa attestante qui ait. Portauerunt ignominiã suã: cũ his qui descen¬
dunt in lacũ. Infernꝰ gͦ ⁊ terra nominat᷑. quia susceptos stabilit tenet: ⁊ lacꝰ
dr̃. quia hoe quo e semetͥ ceperit semꝑ fluc tuantes ⁊ trepidos torintis
circũ fluentib absobet: sc̃s aut̃ uir siue sua seu humam generis uoce
dimitti se postulat antequã uadat. ñ quia ad t̾rã tenebrosam qui culpã de¬

Expanded text:
quia quicunque ab eo capti fuerint stabiliter ab eo tenentur. Scriptum quippe est: Generatio praequia quicunque ab eo capti fuerint stabiliter ab eo tenentur. Scriptum quippe est: Generatio praeterit et generatio advenit, terra vero in aeternum stat. Recte igitur inferni claustra / tenebrosa terra nominatur, quia quos puniendos accipiunt, nequaquam paenę transitorie vel fantastica imaginatione cruciant, sed ultione solida perpetuae damnationis servant. Quae aliquando tamen laci appellatione Signatur, propheta attestante, qui ait: Portaverunt ignominiam suam cum his, qui descendunt in lacum. Infernus ergo et terra nominatur, quia susceptos stabiliter tenet, et lacus dicitur, quia hos, quos semel ceperit, semper fluctuantes et trepidos tormentis circumfluentibus absorbet. Sanctus autem vir sive sua seu humani generis voce dimitti se postulat, antequam vadat, non quia ad terram tenebrosam, qui culpam de
Abbreviated transcription (Latin):
leꝵq & enĩ uitã nr̃am ipsi rep̃hendimꝰ:s tam̃ libent̃ agimꝰ. hoc qͦd ĩ
nobis recte reꝓbamꝰ. Ad iusticiã nos spẽ erigit: ad consuetudinẽ caro
restringit. Amori suo mena renitit᷑: s ꝓtinꝰ delectata captiuat. Unde bene¬
beatꝰ iob duo deplorans dic. dimitte gͦ me ut planguã paululũ dolorẽ meũ.
Qͥa nisi areatu culpe quo nos ligauimꝰ misericordit᷑ dimittanur. ꝑfec te
flere ñ possumꝰ. hoc qͦd in nob̾ ipsis cont᷑ noc met ipsos dolemꝰ. tunc
ueracit᷑ reatꝰ dolor plangit: cũ tenebrosa illa inferm retributio in tento ti¬
more p̃uidet᷑. Unde apte subiuingit. Antequã uada.⁊ non reu̾tar ad terram
tenebrosam: & oꝑtã mortis caligine. Qd enĩ t̾re tenebrosȩ nomine. nͥ tetra
tartari claustra signant᷑ : Quȩ ęt̾nȩ mortis caligo oꝑit: quia dampnatos
quosq in ꝑpetuũ auita lucis disiungit. Nec in merito in fernꝰ t̾ra dr̃: quia

Expanded text:
e etenim vitam nostram ipsi reprehendimus, sed tamen libenter agimus hoc quod in nobis recte reprobamus. Ad justitiam nos spiritus erigit, ad consuetudinem caro restringit. Amori suo mens renititur, sed protinus delectata captivatur. Benetiit / dominum, dicens: Dimitte me, ut plangam paululum dolorem meum! Quia nisi a reatu culpe, quo nos ligavimus, misericorditer dimittamur, perfecte flere non possumus hoc, quod in nobis ipsis contra nosmetipsos dolemus. Sed tunc veraciter reatus nostri dolor plangitur, cum tenebrosa illa inferni retributio intento timore praevidetur. Unde apte subiungit: Antequam vadam et non revertar ad terram tenebrosam et opertam mortis caligine. Quid enim terrę tenebrosae nomintartari claustra signantur, quae aeternae mortis caligo operit, quae damnatos quosque in perpetuum a vitae luce disjungit nec immerito infernus terra dicitur,