comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
quid ue thedotus possidomꝰ anaxarcus ĩmuq alii quoꝵ quid
seruuli cõditione sed aĩoꝵ ingenuitate mirablli om̃e supplitiũ
ꝑtulerũt. nõ mõ fortiter sed iocũde qd si ad ur̃os añi memorĩa¬
qr reflexeris muemes in hoc mĩo ꝑueros etiã ac puellas tulis¬
se cũ gaudio quod uos uiri sine fletu et questibus nõ ferret
sed iã de re ut auit dñni asperrima plura ꝙͣ pro consuetudiẽ
diximꝰ desmẽd est dolorem em̃ si nõ leuit uirtus uerba nõ
lomẽt do᷑. heu huic tu me urges huit dolor et cui cedã nestio¬
humauã inse uniit natura tot tantos qre pro te passũ couci¬
atus ut que pateris illoꝵ collatione facilia mio uõ dultia lon¬
geq suauia iudicaĩ possint ualidissimũ hoc reme dii genus
scrutantes cũcta pħi nescierũt de furore Caᵘ ix. Dolor.
Innus dolor ne furore pariat metuo ra Obsta illi

Expanded text:
quidve Theodatus, Possidonius, Anaxarchus innumerique alii, quorum quidam quidve Theodatus, Possidonius, Anaxarchus innumerique alii, quorum quidam servili conditione, sed animorum ingenuitate mirabili omne supplicium pertulerunt, non modo fortiter, sed iucunde? Quid, si ad vestros animum memoriamque reflexeris, invenies in hoc numero pueros etiam ac puellas tulisse cum gaudio, quod vos viri sine fletu et questibus non ferretis. Sed iam de re, ut aiunt, omnium asperrima, plura quam pro consuetudine diximus; desinendum est: dolorem enim si non lenit virtus, verba non lenient. Heu hinc tu me urges, hinc dolor, et cui credam nescioui divinam atque humanam in se uniit naturam, tot tantosque pro te passum cruciatus, ut que pateris, illorum collatione, facilia immo vero dulcia longeque suavia iudicari possint. Validissimum hoc remedii genus: scrutantes cuncta, Philosophi nesciverunt. 115 DE FURORE Nimius dolor ne furorem pariat metuo. Obsta illi
Abbreviated transcription (Latin):
sut aĩos occupantia aures ꝙ muscentia ad dolorẽ nchil rõ uer¬
ba corporibus nõ medẽtur fateor insi forsitã incãtationes et
anilia cariia fidei aliquod merentur at medẽtur morbis a ioꝵ
tigat. nũꝙͣ si patientia nilla esset tã multa de illa uiri doc¬
tissimi disseruissent nũꝙͣ tot huiꝰce rei argumẽta aĩo occilis¬
q et auribus hesissent quot memoria ymagines reru teneo
ꝙͣ multa uidisti aut legisti quot historiãs audisti quibus nõ
probatũ tibi sed demratũ esse debeat ita esse ut dico et sinõ
doloris omnẽ sensũ patĩa eripi quod ip̃m caniẽ et ficĩ posse ⁊
factu esse cõtendumꝰ at doloris certẽ uictoria ferendiq urpiliter
uires dari quid utrs te plus habuit E marius uio trãrũ inops
sed uirtutũ diues militariũ an nõ ip̃e coconeus atq osseus fuit
quid plus muciꝰ pomꝑeiꝰq quid plꝰ huit zeno quid theodorus

Expanded text:
sint animos occupantia, auresque mulcentia, ad dolorem nichil. Versint animos occupantia, auresque mulcentia, ad dolorem nichil. Verba corporibus non medentur fateor, nisi forsitan incantationes et anilia carmina fidei aliquid merentur; at medentur morbis animortigat. Nunquam, si patientia nulla esset, tam multa de illa viri doctissimi disseruissent, nunquam tot huiusce rei argumenta, animo oculisque et auribus hesissent. Quot memoria imagines rerum tenes, quam multa vidisti aut legisti, quot historias audisti, quibus non probatum tibi, sed demonstratum esse debeat, ita esse, ut dico? Et, si non doloris omnem sensum patientia eripi, quod ipsum tamen et fieri posse et factum esse contendimus, at doloris certe victoriam, ferendique viriliter vires dari. Quid vero te plus habuit Gaius Marius vir literarum inops, sed virtutum dives militarium? an non ipse carneus atque osseus fuit? quid plus Mutius Pompeiusque? quid plus habuit Zeno? quid Theodorus?
Abbreviated transcription (Latin):
barico crõcuuentus exercitu quo feruore quibus ue susproiis
seu pñtẽ deũ muocet audiuisti dõdudiui plane et memim
et exemplis doceor qd uelis quãmq nõ mediocrẽ ciceromi hẽo
de ciiꝯ toibus exiguis granĩs tres ingentes aristas messui
ex quibus cultu adhibito messis uberior nasci quent ita R¬
Ita se res habet doctoꝵ hõm uerba p̃gnatio sũt plus ꝯtinet
sensuũ ꝙͣ pretendũs ut ml aluid mẽ loqueta uisuis es m
doloris et querularũ tantisper oblitus uñ elicis uehemẽte quoꝙꝵ co¬
gitationẽ ⁊ei cuiꝰ pĩa honeste atq in illam a rebus ahis quibuscũq
amim totius abstractionẽ multũ ⁊ dolori et molestỹs om̃ibus
posse remediũ afferre dõ p̾otest esse ut dicis sed mͣ nũc ecia
multũ deest ad salutem illam quã intendis am̃u magnoq su
in dubis an hiĩs ommbus le matur seu tollatur dolor An uerba

Expanded text:
barico circumventus exercitu, quo fervore quibusve suspiriis, barico circumventus exercitu, quo fervore quibusve suspiriis, ceu presentem, Deum invocet audivisti. Audivi plane, et memini, et exemplis doceor quid velis, gratiamque non mediocrem Ciceroni habeo, de cuius tribus exiguis granis, tres ingentesque aristas messui, ex quibus, cultu adhibito, messis uberior nasci queat. Ita se res habet: doctorum hominum verba pregnantia sunt, plus continent sensuum quam pretendunt, ut, nichil aliud me loquente, visus es michi dolorum et querelarum tantisper oblitus. Unde elicis vehementem quoque cogitationem rei cuiuspiam honeste, atque in illam a rebus aliis quibuscunque, animi totius abstractionem, multum et dolori et molestiis omnibus posse remedium afferre. Potest esse ut dicis, sed michi nunc etiam multum deest ad salutem illam, quam intendis, animi; magnoque sum in dubio, an his omnibus leniatur seu tollatur dolor, an verba
Abbreviated transcription (Latin):
cũbere nichil aut nasceris aut metuas grauia sue ista sed
breuia et pro nr̃a eterna ne dubites salute grauꝰq suppli¬
cũi hoc iubenti fuerit ꝙͣ ferenti erige te aĩe et depelle formi¬
diñe sp̃e in deo scatim eoit sinis quibus uerbis quãtã sibico¬
gitabis certe pectoribus audiẽtiũ incredibile dictu est quãtã
et si arctius extimanti nõ ille intimiꝰ de quo agmꝰ sed extimꝰ
sermo esset nempe qui ut dixi a multis exterius audioet.
sed hec et hyͣs similia et ab aliis in silentis dici posfũt et ab
hoc ip̃o forsitan dicebant᷑ uicissim emi nõ tacebat ñc in uo¬
ces quas diximꝰ irrupebat pocest et alr̃ ille idem sermo in¬
timꝰ uideri unde nõ quo prodeat cogitanti et hnͣ quid̃ secũ at
quãta demũ libertate iurgãti silis tõpellet seq ardenti et qru¬
la deuotione in deũ exigat hic tũ paucis muũabili at ꝓ bax¬

Expanded text:
cumbere, nichil aut irascaris aut metuas; gravia sunt ista, sed cumbere, nichil aut irascaris aut metuas; gravia sunt ista, sed brevia; et pro nostra eterna ne dubita salute, graviusque supplicium hoc iubenti fuerit, quam ferenti. Erige te, anime, et depelle formidinem; spera in Deo: statim erit finis”. Quibus verbis, quantum sibi consolationis, certe pectoribus audientium incredibile dictu est, quantametsi, arctius extimanti, non ille intimus, de quo agimus, sed extimus sermo esset, nempe qui, ut dixi, a multis exterius audiretur. Sed hec et his similia, et ab aliis in silentio dici possunt, et ab hoc ipso forsitan dicebantur; vicissim enim nunc tacebat, nunc in voces quas diximus erumpebat. Potest et aliter ille idem sermo intimus videri, unde, non quo, prodeat cogitanti; et hi quidem secum; at quanta Deum libertate, iurganti similis, compellet, seque ardenti et querula devotione in Deum erigebat! Hic, cum paucis, innumerabili ac bar
Abbreviated transcription (Latin):
de altero sermo erat exemplo aga uinco sed insigni quo in re¬
liquis om̃bus instructior fias quis est hic in dolore sermo in¬
truꝰ Meministi quibus uerbis lucanis magnũ pompeiũ int̾
carnifirũ gladios usus facit Sed ꝙ hoc pro qͣlitate ꝑsone a
poeta fictũ et scdm̃ ueri similitudiẽ aĩo uiri illius in eo sta¬
tu ꝯuenienti hnͣs uerbis expressum est exemplũ. uerũ retẽs¬
q alterũ aditiã hac ip̃a etate superãt qui uiderũt adhuc
multi samitẽ illũ imꝑterritũ et muictũ senem qñ dũ ussu
illius eiuꝰ nomẽ sup̃sisse silẽtio melius fuerit curru ꝑ cuui¬
tatem duce̾tur nudus iter duos caynifices candentibus for¬
picibus huic illinc mẽbra carpentes ppło ad tam miserũ tãq
indignũ spectaculũ lac̾mate siccis ip̃is oculis graluq et cõ¬
stanti uoce se se alloquẽs dicebat quid facimꝰ aĩe noll oro fut¬

Expanded text:
de altero sermo erat, exemplo agam unico, sed insigni, quo in rede altero sermo erat, exemplo agam unico, sed insigni, quo in reliquis omnibus instructior fias, quis est hic in dolore sermo intimus. Meministi quibus verbis Lucanus Magnum Pompeium inter carnificum gladios usum facit? sed quia hoc pro qualitate persone a Poeta fictum, et secundum veri similitudinem, animo viri illius in eo statu convenientibus verbis expressum est, exemplum verum recensque alterum adiciam. Hac ipsa etate superant, qui viderunt, adhuc multi, Samnitem illum imperterritum et invictum senem, qui dum iussu illius, cuius nomen suppressisse silentio melius fuerit, curru per civitatem duceretur nudus, inter duos carnifices candentibus forcipibus, hinc illinc membra carpentes, populo ad tam miserum tamque indignum spectaculum lacrimante, siccis ipse oculis, gravique et costanti voce sese alloquens dicebat: “Quid facimus anime? Noli, oro, suc
Abbreviated transcription (Latin):
loris ĩinimu et pene ad ichilum redigi atq huic esse
ut acerrimo in dolore ⁊ct̃i quid et ĩmoti aliĩ etĩa leti funit
quod fieri nõ posset insi annnꝰ a sensu doloris auersus
ip̃am de qua loquini᷑ fromitate atq constantiã induissẽt¬
Do Intelligere uideor sẽd perge quid est sermo intinurs¬
Raeet hoc dicam generosa mens eque uoluptatũ dolorũ¬
q contemptrix et utrisq pariter cedere nestia ubi adessi
periculum seq crocuuẽtum hostibus sius uidet axma ia¬
pit obuiamq progrẽdiens seq in preliũ cohortans multase¬
obseruãtiam atq ad illa que diximus/ ad intendendas uires
ad cõfirmanda cõfilia muillũ efficatius aliĩs tanĩe uerbis tõt
luptatũ blandicias atq aliis contͣ dolorũ minas esse utendũ
et quibus utrobiq pronũ esse aduertere sciẽti quenã ille uelblã¬
dicit uel hee mine ꝙͣq impares sint uirtuti sed quonia gr hoꝵ

Expanded text:
loris imminui, et pene ad nichilum redigi, atque hinc esse, loris imminui, et pene ad nichilum redigi, atque hinc esse, ut, acerrimo in dolore, recti quidam et immoti, alii etiam leti sint, quod fieri non posset, nisi animus a sensu doloris aversus ipsam de qua loquimur firmitatem atque constantiam induisset. Intelligere videor, sed perge: quid est sermo intimus? Et hoc dicam. Generosa mens eque voluptatum dolorumque contemptrix et utrisque pariter cedere nescia; ubi adesse periculum, seque circumventam hostibus suis videt, arma capit, obviamque progrediens, seque in prelium cohortans, multa seobservantiam, atque ad illa que diximus, ad intendendas vires, ad consummanda consilia nullum efficacius, aliis tamen verbis contra voluptatum blanditias, atque aliis contra dolorum minas esse utendum, et quibus utrobique pronum est, advertere scienti, quenam vel ille blanditie, vel he mine, quanque impares sint virtuti. Sed quoniam horum
Abbreviated transcription (Latin):
bratile neꝙ laruas horreat neq clamoribus moueatur cͦ
omĩa uinti posse inq hac sinã fixus et ĩmobilis ꝑ seueret
promptus pro uirtute pati forticer qd multꝭ cõgicrre ter¬
ribile est quodq nũꝙͣ ab homine fieri posset qui super aure
ac gemiarũ spem supeo muliebre formã et super ome ꝯcie¬
piscibile uirtutis pulcritũdine adamasset hac ꝯfromatio¬
ne ami et false opiniones et uam uetus infirmãtur et a¬
ties doloris obeunditur fitq quod ticero ĩdem uult ut sicͥ in
plio pauĩdus miles abiectisq armis uiso hoste diffugies
sepe ip̃e sibi periculũ ferit ubi impauido peritulum nõ
sulisset sit ignauũ añ̃ et sensibus obsequlẽtem sola togita ᷑
doloris examinet qui uirtute fromatꝰ atq armatꝰ in colu¬
mis at doloris uictor et prope ml molesti sentiens euasisset
patia em̃ nõ mõ animi uini augeri sed asperitatẽ ip̃am de¬

Expanded text:
bratile, neque larvas horreat, neque clamoribus moveaur, cerbratile, neque larvas horreat, neque clamoribus moveaur, ceromnia vinci posse; inque hac sententia fixus et immobilis perseveret, promptus pro virtute pati fortiter, quod multis cogitare terribile est, quodque nunquam ad homine fieri posset, qui non super auri atque gemmarum speciem, super muliebrem formam, et super omne concupiscibile virtutis pulchritudinem adamasset. Hac confirmatione animi, et false opiniones, et vani metus infirmantur, et acies doloris obtunditur. Fitque quod Cicero idem vult, ut sicut in prelio pavidus miles, abiectisque armis viso hoste diffugiens, sepe ipse sibi periculum fecit, ubi impavido periculum non fuisset, sic ignavum animum et sensibus obsequentem sola cogitatio doloris exanimat; qui, virtute firmatus atque armatus incolumis ac doloris victor et prope nil molesti sentiens, evasisset. Patientia enim non modo animi vim augeri, sed asperitatem ipsam do
Abbreviated transcription (Latin):
unus uerbi fonte descendut do. Uideo teq libens audio słd
subit dubitatio an uera sut que a doctissimis atq sanctissi¬
inis uiris de uirtute patientie dehonesti sꝑe de splendore
glorie dici solent an id uerius quõd ab celiis disputatũ uul¬
gus probat uatuitatem doloris optimã pessimũ dolorem
uoluptatẽ boni finẽ et ille quidem ꝑaucoꝵ hee ferine oñ̃
uoces sũt quatũ sepe tantus est sonitus ut pauce ille uo¬
ces adhortantue audioi nequeãt et custodes artis exterriti
omissa de fensione fugam cogitent in hoc statu dubiũ mu¬
tatẽq presidiis firmare am̃ oportet ne de sentẽtia excidas
Ut olim dyonisis heratleontes qui cũ fe zenonis p̃ceptoris.
sui de dolore sinam dolore uictus abiceret aicleaente cõdisciplo
iotideri merult nõ inꝙͣ excidat sed resistat inq arrepto uesti¬
gio pedem figat intelligens quid in rebus uerũ quid uii¬

Expanded text:
unius verbi fonte descendunt. Video, teque libens audio, sed unius verbi fonte descendunt. Video, teque libens audio, sed subit dubitatio, an vera sint que a doctissimis atque sanctissimis viris de virtute patientie, de honesti specie, de splendore glorie dici solent, an id verius, quod ab aliis disputatum vulgus probat, vacuitatem doloris optimam, pessimum dolorem, voluptatem boni finem; et ille quidem paucorum, he ferme omnium voces sunt: quarum sepe tantus est sonitus ut pauce ille voces adhortantium audiri nequeant, et custodes arcis, exterriti, omissa defensione fugam cogitent. In hoc statu dubium nutantemque presidiis firmare animum oportet, ne de sententia excidat ut olim Dionysius Heracleotes, qui, cum Zenonis preceptoris sui de dolore sententiam dolore victus abiceret, a Cleante condiscipulo irrideri meruit. Non, inquam, excidat, sed resistat inque arrepto vestigio pedem figat intelligens quid in rebus verum, quid um
Abbreviated transcription (Latin):
tantꝰ est uigor qui nõ improuiso et graui faste curues¬
cat fac prouideat erigentur nentrũq sua moles opp̾met
si dephendat intẽtũ sepe ad subitũ magni hostis occuirsũ
uir fortissimꝰ s expalluit da spatiũ colligendi sese inq
instans discyinẽ dñi intendendi uemẽteni hostem securꝰ
excipiet uisis cestibus pugnaturi ad lethe brachia uiso
onere subituri illud ceriux intenditur et illa pugnã frr¬
mius obeũt et hoc pondũs intenta fert leuiꝰ cuĩ negligĩs
ac remissa succũberet adhũc ergo modũ in signi difficul¬
tate ꝯspecta animus ꝯtya illã intendendus est quod si ad
plenũ fiat terribiliũ oñi uirtor euãdet Alioquin intredi bi¬
tur hec est illa ami ciceroniana cõtentio seu sit dici mauis
intentio quo ad hoc eñ duobus hiis uocabulis sensus idem
et origo que ut uides apud illũ in promistuo usu sũt dẽq

Expanded text:
tantus est vigor, qui non improviso et gravi fasce curvestantus est vigor, qui non improviso et gravi fasce curvescat. Fac provideant, erigentur, ne utrunque sua moles opprimat, sed deprehendat intentum; sepe ad subitum magni hostis occursum, vir fortissimus licet expavit; da spatium colligendi sese, inque instans discrimen animum intendendi: venientem hostem securus excipiet; visis cestibus pugnaturi athlete brachia, viso onere subituri illud cervix intenditur, et illa pugnam firmius obeunt, et hec pondus intenta fert levius, cui negligens ac remissa succumberet. Ad hunc igitur modum insigni difficultate conspecta animus contra illam intendendus est, quod, si ad plenum fiat, terribilium omnium victor evadet, alioquin incredibipe deicitur. Hec est illa animi Ciceroniana contentio, seu sic dici mavis intentio quo ad hoc enim duobus his vocabulis sensus idem et origo, que, ut vides, apud illum in promiscuo usu sunt, deque
Abbreviated transcription (Latin):
compendni huiꝰ est scienti uõ superuacuũ tui no docere
expediat sed moueri Do  s cio ita eẽ neq de om̃ibus quereba
sed hoc unũ que tu michi contra hac hostem cui mĩe cõgre¬
dior dolorẽ arma monstrares fadid id tibi nec melius pos¬
sum nec breuiꝰ r̃ndere ꝙͣ ticero Querit em̃ ut tu Et que st̃ꝰ
inquit ista arma respondet illico cõtentio confromacio ser-¬
mob intimꝰ do Edissere oro singila legi quidem hec sepe ohin
tamen uertor ne michi accidat quod multis solet qui apd
se intellegentes intelligere sibi omia uidentur apud alios
lequuituri tu demũ nichil intellexisse se intelligũt dic si
libet que nã ista ꝯtentio est ra Sãtis io quidem si parũ ul¬
tra progrediare in ip̃ius ticeronis uerbis apparet sed ncqͣd
me frustra poposceris dicã idem alr̃ multa sũt aĩs corpori¬
bus q siłia et ut nuillũ tantũ corꝑoris robur sic nuillꝰ ãmi

Expanded text:
compendii huius est, scienti vero supervacuum, cui non doceri compendii huius est, scienti vero supervacuum, cui non doceri expediat sed moneri. Scio ita esse, neque de omnibus querebam, sed hoc unum que tu michi contra hunc hostem, cui nunc congredior dolorem, arma monstrares. Ad id tibi nec melius possum, nec brevius respondere, quam Cicero; querit enim ut tu et “Que sunt, inquit ista arma?”, respondetque illico: “Contentio, confirmatio, sermoque intimus.” Edissere, oro, singula; legi quidem hoc sepe olim, tamen vereor ne michi accidat quod multis solet, qui apud se legentes intelligere sibi omnia videntur, apud alios locuturi, tum demum nichil intellexisse se intelligunt. Dic, si libet, quenam ista contentio est? Satis id quidem, si parum ultra progrediare, in ipsius Ciceronis verbis apparet, sed ne quid me frustra poposceris, dicam idem aliter. Multa sunt animis corporibusque similia, et ut nullum tantum corporis robur, sic nullus animi
Abbreviated transcription (Latin):
turme aspeoitates rebu flere eñi mliebre ẽ Consultare aute
inti ob scare miplorare cõsiliũ atqr auxiliũ id urbile est et a
uinccud̃ efficax̃ Arma quidem ami et bellandi artes pro diu̾¬
sitate hostiũ multe et uarie sũt nec ullũ phĩe munus utilius
aut sanctius ꝙͣ de hiis agere quẽ ut reor aliꝙͣto magis ad uos
ꝑtinẽt ꝙͣ nosse quũ agãt astra quid nã iupic̾ intues promiit¬
tat quid sacurno iũctus mars minetur quos mercuruis int̾¬
pres uagus a p̃re fratreq mores capiat quos ab obunis quibq
unde miber et estus unde tremor terris qua in maria alta
tumescãt et nõ nosce unde escus ac tumor tremorꝙ ac de¬
bilitas aioꝵ quibusue remediis temperet᷑ estus compescatur
tumor tremor ac debilitas roborẽtur ac fimentur quo in
studio et si socratem ludat aꝵᷝ ͤ ᷤ idem tamẽ mutato forsitã
aĩo huic rei nõ mẽdiotre oꝑam dedie sedhec passim in pħoꝵ
uoliũbus sparsa sũt que ignaris ingere oꝑosũ minis neq

Expanded text:
ter asperitates enim rerum flere muliebre est, consultare autem, niti, obstare, implorare consilium atque auxilium, id virile est et ad vincendum efficax. Arma quidem animi, et bellandi artes, pro disitate hostium, multe et varie sunt; nec ullum philosophie munus utilius aut sanctius, quam de his agere, que ut reor aliquanto magis ad vos pertinent, quam nosse quid agant astra, quid naturam Iupiter intuens promittat, quid Saturno iunctus Mars minetur, quos Mercurius interpres vagus a patre fratreque mores capiat, quos ab obviis quibusque, unde imber et estus, unde tremor terris, qua vi maria alta tumescant, et non nosse, unde estus ac tumor tremorque ac debilitas animorum, quibusque remediis temperetur estus, compescatur tumor, tremorque ac debilitas roborentur ac firmentur; quo in studio et si Socratem ludat Aristoteles, idem tamen, mutato fortasse animo, rei non mediocrem operam dedit; sed hec passim in philosophorum voluminibus sparsa sunt, que ignaris ingerere operosum nimis, neque
Abbreviated transcription (Latin):
fatiet ut nõ sentiam qd sentio Ra Mos gereudus deli¬
tato at fastidienti egro ꝑ mietẽd̾q aliquud interdiã paddi
peose notiliũ pro utenꝭ cesiderio fit utile itoq facile
patiar ut si langor si fupplitiũ si offentio afflutio ꝙ
porporis mala sũt que ncõmoda stoytis dici dordentuasu

Expanded text:
faciet, ut non sentiam quod sentio. Mos gerendus delifaciet, ut non sentiam quod sentio. Mos gerendus delicato ac fastidienti egro, permittendumque aliquid interdum, quod per se nocivum, pro utentis desiderio fit utile. Itaque facile patiar ut, si languor, si supplicium, si offensio afflictioque corporis mala sunt, que “incommoda” Stoicis dici videntur
Abbreviated transcription (Latin):
quos ut fugeres recuisand inchil nulliꝰq nõ auxlliũ ini¬
plorand erat ut ad calculum res redeat multgs ilła cor¬
deo hũãnaꝵ tuã ꝓprĩa reꝵ sortem cũ sũmo tibi p̃sexem
imperatore ac pho Constantino stilitet ac plotino de qͦ¬
modo diximus cõem postremo an oculos habere celi domi¬
nũ nõ leprãodissẽ sed uiciũ cũq ip̃m angelorũ iuidicem
atq hominũ de quo scriptũ est Neq habitabit iuxta
te malignus neq ꝑmanebũt iniusti añ oculos tuds nõ
tñ le prosos horruisse seu fugisse sed illoꝵ domos adiisse
ut uere ais / nugis quat nec excusare possum nec negae
ut in multis laborãti aĩe una in terris tuta proculdubio
arx est deide nichil absurdius int̾ amntos ꝙͣ sensuũ
fallaci iuditio uerũ queri ingenio ac studio ueritas est ꝯ¬
renda nõ sensibus do heu quod me routias et delori uto
addis tediũ professa reme diũ ĩꝙ tu niꝙͣ pħĩa tecu

Expanded text:
quos ut fugeres recusandum nichil, nulliusque non auxilium imquos ut fugeres recusandum nichil, nulliusque non auxilium implorandum erat: ut ad calculum res redeat, multis illa cordeo humanarum tuam propriam rerum sortem, cum summo tibi presertim Imperatore ac philosopho, Constantino scilicet ac Plotino de quomodo diximus, communem; postremo ante oculos habere celi dominum, non lepram odisse, sed vitium, eumque ipsum angelorum iudicem atque hominum, de quo scriptum est: “neque habitabit iuxta te malignus, neque permanebunt iniusti ante oculos tuos”, non tamen leprosos horruisse seu fugisse, sed illorum domos adiisse um aliquot, ut vere ais, nugis, quas nec excusare possum nec negareut in multis, laboranti anime una in terris tuta procul dubio arx est. Deinde nichil adsurdius inter michi amicos, quam sensuum fallaci iudicio verum queri: ingenio ac studio veritas est querenda, non sensibus. Heu, quid me crucias, et dolori meo addis tedium, professa remedium? Nunquam tu
Abbreviated transcription (Latin):
morbo corporis addere animi morbũ iiuat teqs miseriore
flendo facere et illũ tibi forsan infestiorem qui labores
hominũ ex alto uidet patietia ꝯsiderat quã aut reme¬
dio ꝯpenset aut pinio. An uõ aduersus onmes corporeas
pestes seu qmi nominatim unã defles parũ solacii ꝯtya
hãt ip̃am est nosse lepra superficiel uitiũ ueł coloris ẽẽ
nõ ualitu dinis aut integritaetꝭ sensuũ atq mẽbrorũ ut
augustino uisum scimꝰ nec ꝑhisici ꝯtradicũt sed ut cu¬
tem penetret arcueq dilacerãs in precordia una desce¬
dat quod fecisse legitur plotino ingenti platonico in aia
certe descendere nisi ip̃a ꝯsenserit nõ potest qua incolu¬
mi nõ pluris extrnsecus corporis sui habitus apũd illũ
erit ꝙ̃ bene ualente apud hospitem ꝙ hospicii forte pa¬
ries excuꝰ uentis atq imberibꝰ scaber sit Quid ꝙ lepͣ
possessorẽ suũ uulgo exipit consortioq hõmi sepe eorũ

Expanded text:
morbo corporis addere animi morbum iuvat, teque miseriorem morbo corporis addere animi morbum iuvat, teque miseriorem flendo facere, et illum tibi forsan infestiorem, qui labores hominum ex alto videt, patientiamque considerat, quam aut remedio compenset aut premio? an vero adversus omnes corporeas pestes seu, quoniam nominatim unam defles, parum solatii contra hanc ipsam est, nosse lepram superficiei vitium, vel coloris esse, non valitudinis aut integritatis sensuum atque membrorum? Aut Augustino visum scimus, nec Physici contradicunt; sed ut cutem penetret, artusque dilacerans in precordia ima descendat, quod fecisse legitur Plotino, ingenti Platonico: in animam certe descendere, nisi ipsa consenserit, non potest; qua incolumi, non pluris extrinsecus corporis sui habitus apud illam erit, quam bene valentem apud hospitem, quam hospitii forte paries extimus ventis ac imbribus scaber sit. Quid, quod lepra possessorem suum vulgo eripit, consortioque hominum sepe eorum,
Abbreviated transcription (Latin):
oportere nec indignari si put ͤdo in terrã suã s. in sedẽ fluxe¬
rit esse hommnis mente et supmna eius inrebellẽt ad feli¬
citatem ꝑpetuitatemq disposita eiusd ꝑtes infimas et morti
obuoxias et omis miserie capaces seu̾ lepra gͥ. seu epilen¬
sia seu qd hyis turꝑius aut tristius inciderit cogitandũ
tibi acriter in miseriaꝵ uasculũ defcendisse quod suũ
erat destinatũ illi figulo ab eterno contya quẽ lutea uasea
ne murmurẽt admonẽtur quod illũd in honore hoc in con¬
tumeliã uerũ cũcta fragilia fingerit atꝙ mortalia do Er¬
go ego te ꝯsule sine murmure et gemitu leprã feram¬
Ra plane me ꝯsule atq auctore cui si ostenderis murm᷑.
aut gemitum utilem tibi leuamẽq aliquod mali esse uer¬
sis ultro ꝯsiliis utrũq periniferin seu urisserim ꝙ si in¬
dignatio et querele nl aliud ꝙͣ accessio mali sũt quid

Expanded text:
oportere, nec indignari, si putredo in terram, suam scilicet in sedem fluxeoportere, nec indignari, si putredo in terram, suam scilicet in sedem fluxerit; esse hominis mentem et suprema eius, ni rebellent ad felicitatem perpetuitatemque disposita, eiusdem partes infimas, et morti obnoxias et omnis miserie capaces. Seu lepra igitur seu epylepsia seu quid his turpius aut tristius inciderit, cogitandum tibi acriter, in miseriarum vasculum descendisse, quod suum erat, destinatumque illi figulo ab eterno, contra quem lutea vasa ne murmurent admonentur, quod illud in honorem, hoc in contumeliam, verum cuncta fragilia finxerit atque mortalia. Ergo ego te consule sine murmure et gemitu lepram feram? Plane me consule atque auctore, cui si ostenderis, murmur aut gemitum utilem tibi, levamenque aliquod mali esse, versis ultro consiliis, utrunque permiserim seu iusserim. Quod si indignatio et querele nil aliud quam accessio mali sunt, quid
Abbreviated transcription (Latin):
sentiri quid possit do Axmatꝰ an mermis ego dolorem ual¬
de sentio et malũ grande profiteor Ra professione alia ex
ꝑte optabã do hem rursus ad spetiosam retrahim᷑ delectãt
aures ues uerba magnifica sed uera am̃i quio si dolor
cñ corporis ami patientia maior est Ra Quid si nulle cor¬
poris uel illecebre uel molestie nilli angores scantis atq
obstantꝭ amini unibus pares sũt ꝙ si in omni luctanre
mõ nõ uolens terga dedexit sed toto nisu et bona fido
restiterit semper animꝰ supeolor fuit semꝑ abnit uictor¬
do. Quid uõ si doloris intollerantiã morbi feditas grauat
et fastidiũ et pudor quid si lepra putre corpus ac mise¬
eũ niuasit quĩd hic michi sermo tuus iste ꝯtulent Roc pul¬
tũ sane in respius ostendet tibi te qui cũcta respitiens
te nõ uides ibebit meminisse terreũ et mortale corpus¬
culũ tibi esse nõ aertũ neq ethereu nec mirari quid

Expanded text:
sentiri quidem possit. Armatus an inermis, ego dolorem valsentiri quidem possit. Armatus an inermis, ego dolorem valde sentio, et malum grande profiteor. Professionem aliam ex te optabam. Hem, rursus ad speciosa retrahimur! delectant aures verba magnifica, sed vera animum. Quid, si dolor enim corporis, animi patientia maior est? Quid si nulle corporis vel illecebre vel molestie, nulli angores stantis atque obstantis animi viribus pares sunt? quid si in omni luctamine modo non volens terga dederit, sed toto nisu ac bona fide restisterit, semper animus superior fuit, semper abiit victor? Quid, vero, si doloris intolerantiam, morbi feditas gravat et fastidium et pudor? Quid si lepra putre corpus ac miserum invasit? quid hic michi sermo tuus iste contulerit? Multum sane, ni respuis. Ostendet tibi te, qui, cuncta respiciens, te non vides; iubebit meminisse terreum et mortale corpusculum tibi esse, non aerium neque eternum; nec mirari quidem
Abbreviated transcription (Latin):
nnsi tuqui potes manũ dederis sola non possumdor paꝑe
quid hoc est quõd me posse ais an possum dolore nõ sen¬
tre quẽ fentis aut malũ negare quõd pessimũ experior¬
Ruᵒ Ponniũ nõ requiro obstat᷑ enĩ na alterũ ne impetrem
nõ natura nõ ueritas eoror solus obstiterit do proh su¬
lorem nõ esse animi uitiũ sed corporis Ecio dolorẽ aluid
esse ꝙ perfidiam dolere aliud ꝙͣ furari hec me ut noua
ne doteas satis magnũ et si nl addideris per se dolor malũ
nuꝰ ego non noscendi consilio sed ferendi seu quid mali
depellendi egeo nomi enim nossem q utina minus quid
est dolor co Et ego dolorem re aceybam stio ĩmitem horri¬
dã amara tristem nature aduersam sensibus odiosam.
sed que urotutꝭ ope nõ dico dulcĩstere quõd epicurus dix
secũ ip̃e disfentiens sed leniri frãgiq forsq etiam si uã
anñi uirtꝰ armauerit aut sentiri partius aut que dino ne

Expanded text:
nisi tu, qui potes, manum dederis, sola non possum. Pape! nisi tu, qui potes, manum dederis, sola non possum. Pape! Quid hoc est quod me posse ais? an possum dolorem non sentire quem sentio, aut malum negare quod pessimum experior? Primum non requiro, obstat enim natura; alterum ne impetrem, non natura, non veritas, error solus obstiterit. Proh sulorem non esse animi vitium sed corporis; scio dolorem aliud esse quam perfidiam, dolere aliud quam furari, hec me ut nova ne doceas, satis magnum etsi nil aliud addideris, per se dolor malum, cuius ego non noscendi consilio, sed ferendi seu quod malim depellendi egeo; novi enim nossemque utinam minus! quid est dolor. Et ego dolorem rem acerbam scio, immitem, horridam, amaram, tristem, nature adversam, sensibus odiosam, sed que, virtutis ope, non dico dulcescere, quod Epicurus dixit, secum ipse dissentiens, sed leniri frangique, forsque etiam, si vera animum virtus armaverit, aut sentiri parcius, aut quodammodo nec
Abbreviated transcription (Latin):
onũ nescio eñ an/ nõ esse an sculcũ esse sit melius atq
plurmioꝵ idem et scultoꝵ e mĩo sit oportet Do: Ego uõ ml
peuit esse ꝙͣ nl scio Rõ Nẽscis quid mali sit esse aliquid net
esse quod debeasdõ. Ĩta hoc dicis quasi quod uni forte accidit
debitum sit om̃ibus Idꝙ ad om̃es trahi uelis Rõ Male ais
forte uirtus eñi non fortiuta sed deliberatiua prorsus et
llectiua est nõ casu equidem querenda sed studio neq ego
quõd uni casus dedit᷑ ad cũctos sed quod multis uiotus toi¬
buit ad unũ traho ad om̃es tractura libentius scd in uno
etiam de fatigor co. At nõ omnia possuus omnes nõ poeti¬
cum mõ sed pastoriũ est uerbũ Rõ Etio sed te posse aliqͦ
quod nõ om̃es possint no nã potes uelle cupiõ es. Quid
ħeũ miserum inquietas nũ me satꝭ eogo torquet dolorta ¶ni¬
etem potius affer et hũc tibi tortore auferre meditor qd

Expanded text:
unum; nescio enim an non esse, an stultum esse sit melius. At qui unum; nescio enim an non esse, an stultum esse sit melius. At qui plurimorum, idem et stultorum e numero sit oportet. Ego vero nil peius esse quam nil esse scio. Nescis quid mali sit esse aliquid, nec esse quod debeas? Ita hoc dicis, quasi, quod uni forte accidit, debitum sit omnibus, idque ad omnes trahi velis. Male ais “forte”: virtus enim non fortuita, sed deliberativa prorsus et electiva est, non casu equidem querenda, sed studio; neque ego quod uni casus dedit, ad cunctos, sed quod virtus multis tribuit, ad unum traho, ad omnes tractura libentius, sed in uno etiam defatigor. At non omnia possumus omnes non poeticum modo sed pastorium est verbum. Scio, sed te posse aliquid, quod non omnes possint, immo iam potes, velle cupio. Quid, heu, miserum inquietas? Num me satis igitur torquet dolor? Quietem potius afferre, et hunc tibi tortorem auferre meditor; quod
Abbreviated transcription (Latin):
in memoria prothor antiquoꝵ Rõ an nõ ergo claroꝵ retor¬
datio uirorũ qui silia fortiter passi sint magnũ affert᷑ in oĩ
rerum asperitate selatiũ lemmẽꝙ desentio ad ĩmitand
rarissimos hortaris gloriosa confilia sed alta miniũ supͣ¬
q homine rõ Quĩd supͣ hominẽ dicis Non degrũ tibi sed ho¬
minũ roes hominũq exempla ꝓponimus dõ hõmi fateor
sed pancorũ estq ultimia et exacta raritas nullitati proxi¬
ma Non multum inter phenicem et chimera int̾esse dixe¬
rim illos sequor qui chimerã nnchil esse uolũt apud ali¬
os nãq cilitie mons est RaQuasi uo mutando tibi ꝓpo¬
natur phemx et nõ atres uirorũ que quo raoiõr es dig¬
mor cui silis fieri uelis quisquis raros sequi negliget rarꝰ
esse uir nõ poteriteboideo unũ ex panca fieri mbes unꝰ
ex multꝭ sunitaͦ prope nullũ te maluerim ꝙͣ ex multis

Expanded text:
ad memoriam protrahor antiquorum! An non ergo clarorum recorad memoriam protrahor antiquorum! An non ergo clarorum recordatio virorum, qui similia fortiter passi sint, magnum affert in omni rerum asperitate solatium lenimenque? Sentio ad imitandum rarissimos hortatores gloriosa consilia, sed alta nimium supraque hominem. Quid supra hominem dicis, non deorum tibi sed hominum rationes, hominumque exempla proponimus. Hominum fateor, sed paucorum; estque ultima et exacta raritas nullitati proxima: non multum inter Phenicem et Chymeram interesse dixerim illos sequor, qui Chymeram nichil esse volunt, apud alios namque Cilicie mons est. Quasi vero imitandus tibi proponatur Phenix et non acies virorum, que quo rarior, eo dignior cui similis fieri velis; quisquis raros sequi negliget, rarus esse vir non poterit. Video unum ex paucis fieri iubes; unus ex multis sum. Prope nullum te maluerim, quam ex multis
Abbreviated transcription (Latin):
breuem ꝑatientiã requirit heu michi sũmo crutior dolore¬
Rodsi sumus nempe breuis est dolor ꝑ ce gemitibus aut
fuget aut fugiat est ncce sie utrimq libertas in foribus
interim forti aio ferre mortalia spetiosum ac uioile est do
Epetiosum dictu fateor factu ne possibile quid reortõ Nõ
impossibilitas uerũ est sed mollicies. hominũ q̃ urotut
sed honesta est eo. Sumus homines nõ dni et moribunda
corpustila uiin doloris serre nõ ualent Ra fragilia corꝑa
hũana nõ negem sed nõ misꝙͣ ad eo quin ad tolleratia in
omnis aduersi sat uipiũ habitura sint iisi maior multo
esset aĩoꝵ infirmitas, illa est que uiros indignos euilatꝰ
et muliebres atq huiles uoces elicit Quid est cñi oro te
cur impołe hõmi tenseas quod sepe ohm et potuisse uides
homine et fecisse dot hex michi rar sus ad historias uocor
et in medio doloꝵ estu uix pñtiũ uix menpiũs me mor

Expanded text:
brevem patientiam requirit. Heu michi, summo crucior dolorebrevem patientiam requirit. Heu michi, summo crucior dolore! Si summus, nempe brevis est dolor; parce gemitibus: aut fuget aut fugiat est necesse; sic utrinque libertas in foribus. Interim forti animo ferre mortalia speciosum ac virile est. Speciosum dictu, fateor, factu ne possibile quidem reor. Non impossibilitas rerum est, sed mollities hominum, que virtutis ultas quidem, sed honesta est. Sumus homines non dii, et moribunda corpuscula vim doloris ferre non valent. Fragilia corpora humana non negem, sed non usque adeo quin ad tolerantiam omnis adversi sat virium habitura sint, nisi maior multo esset infirmitas animorum. Illa est, que viro indignos eiulatus, et muliebres atque humiles voces elicit. Quid est enim, oro te, cur impossibile homini censeas, quod sepe olim et potuisse vides hominem et fecisse. Heu michi, rursus ad historias vocor, et in medio dolorum estu, vix presentium, vix mei ipsius memor,
Abbreviated transcription (Latin):
Oto corꝑe langueo Raͦ. Si nõ languet hospes
corporis ammius bene est quidquid tuguriolo
suo euemat saliuis exuperit Do Toto corpore
crutior ingens malu ro Stoyci unũ in rebus
hũanis bonũ dicũt uirtutẽ et quãius alñ alr̃ hec uerior ta¬
bono obicitlir malum esse ritiũ quo fit ut dolor corporis
molestissimꝰ l malũ tamen utiq nõ set Dõ. heu michi mistro
ego torqueor tu disputas pħice fabelle Rae᷑ Iure te miserũ
dicis uel hoc ip̃o ꝙ hũane uite regulas fabellas uocas do So¬
nora hec in scolis famosa per lib̾ros sed necequuleos nec eg̃¬
tantiũ ascensura grabatulos dicũtur scoibũturꝙ faciluis
ꝙͣ probantur ynĩo uõ ad dolorem et ad egritudiniem et ad
mortem prosãt sed nõ om̃ibus quippe que nõ ommiũ in sede̾
pectoribus et ꝓfecto quibus coedita nõ fũt salubria ese
nõ possũtdo. heu ego crutior tu disputas fã iste tuq dolor
ncio aut lentus exit aut intensus atq ita uel facilem uel

Expanded text:
oto corpore langueo. Si non languet hospes corporis, animus, bene est; quicquid tuguriolo suo eveniat, salvus eruperit. Toto corpore crucior, ingens malum. Stoici unum in rebus omnibus humanis bonum dicunt, virtutem, et quamvis alii aliter, hec verior tabono obicitur malum esse, vitium; quo fit ut dolor corporis, molestissimus licet, malum tamen utique non sit. Heu michi misero, ego torqueor, tu disputas, Philosophice fabelle. Iure te miserum dicis, vel hoc ipso, quod humane vite regulas fabellas vocas. Sonora hec in scholis, famosa per libros, sed nec equuleos nec egrotantium ascensura grabatulos: dicuntur scribunturque facilius, quam probantur. Immo vero et ad dolorem, et ad egritudinem, et ad mortem prosunt, sed non omnibus, quippe que non omnium insedere pectoribus, et profecto quibus credita non sunt, salubria esse non possunt. Heu, ego crucior tu disputas! Iste tuus dolor, necessario, aut lentus erit, aut intensus, atque ita vel facilem vel
Abbreviated transcription (Latin):
fauit ut subsidio dignis sis quod in te est facito extitandr
actollendus et armandus est aminꝰ cõtra sues hostes in atiẽ
educe diud Renqua msi fallor melligo unu qro q̃ua sl het

Expanded text:
favit. Ut subsidio dignus sis, quod in te est facito: excitandus, favit. Ut subsidio dignus sis, quod in te est facito: excitandus, attollendus et armandus est animus, contraque suos hostes in aciem educendus. Reliqua, nisi fallor, intelligo; unum quero: quenam sunt
Abbreviated transcription (Latin):
Non emi dolorẽ in quit dolorem esse nego cur em̃ fortituto
desideratitr sed cũ oꝑꝑrimi dico sapic̃tiam si milla est
quũd epornamus phiam aut quũ eius nomine g̃losi su
mus het citero Utulta ibi p̃terea diuine ꝯtra hoc seu
quiq diecũ disputationes pari librorũ mĩo amplexus
quẽ signasse tidi locu uolui exalet eni miris mõdis adĩd
quo nõ eges maxime patientia roburq amiii quo encoua¬
to atos amisso false uulgi subeũt sine et indigi uiro
gemitꝰ em̃ puteo Nũt languori meo ꝑpius adhibes ma¬
mi decens ubiilla reperiã que in hͦ statu stoitoꝵ opinionibꝰ
ihuans ac saxeis potiora et michi oportunora cõfido
ꝙͣuis et cõfidendõ diffidam quia dũ remedii auidus seꝑelo¬
hanc diffidentia nõ rephendo sed laudo nemo sibi multũ
fidait inq om̃idifficultate nõ ab homine sed a deo speret
auxilui Rit nõ ita ut armatos uenturos sibi de telo deos
coedat malis forsan interdũ nũꝙͣ certe diuinitas mertibus

Expanded text:
Non ego dolorem, dolorem esse nego, cur enim fortitudo desideraretur? sed eum opprimi dico patientia; sinulla est, quod exornamus Philosophiam? aut quid eius nomine glmus?” Hec Cicero; multa ibi preterea divine contra hoc, seuquinque dierum disputationes, pari librorum numero complexus, quem signasse tibi locum volui; valet enim miris modis, ad id quo nunc eges, maxime patientiam roburque animi; quo enervato atque amisso, false vulgi subeunt sententie, et indigni viro gemitus erumpunt. Nunc languori meo propius adhibes manum, docens ubi illa reperiam, que in hoc statu, Stoicorum opinionibus inhumanis ac saxeis potiora et michi opportuniora confido, quamvis et confidendo diffidam, quia dum remedii avidus sepe lohanc diffidentiam non reprehendo sed laudo. Nemo sibi multum fidat, inque omni difficultate non ab homine, sed a Deo speret auxilium, at non ita ut armatos venturos sibi de celo Deos credat; malis forsan interdum, nunquam certe divinitas inertibus
Abbreviated transcription (Latin):
loqui audeat et uelit qua i re multis amico utilior hostis fuit Gãneul¬
tor habeo amicorda Crede michi pluribus indiiies sanctiorq ess orbis
rerraꝵ et quietior si tot essent amititie quõt scruntur Ga dmitũ habeo
s De amicis incognitis

Expanded text:
loqui audeat et velit, qua in re multis amico utilior hostis fuit. Mulloqui audeat et velit, qua in re multis amico utilior hostis fuit. Multos habeo amicos. Crede michi, pluribus indiges sanctiorque esset orbis terrarum et quietior si tot essent amicitie quot feruntur. Amicum habeo. 1 DE AMICIS INCOGNITIS
Abbreviated transcription (Latin):
nidigentia muor est sic mopĩa semper moꝑia copiãꝙ semper
counitetus copiã colsat suie adueniat egestas deerestant feu
adibut seu uerius beteyentur amicitie qui amici tur fuerit que
fortune illa uidebitur abeute te tui sequentur illai sui hec me¬
lior illa deusior catherua nec est quod mirari debeas uese hohai¬
sto illos ubstedere que solam uie dulcedine sequebantur aduer¬
mdsr quos nõ dicam tibi ẜ huano gñl amicitie pure sunt cũ mĩare
npos quot sunit bom Gadliicos habro ꝙ plureo t̾a Notos die idꝙ¬
ensprciliot oinitũ ꝙͣ homo Gaamiti multi sũt mithi Ra Contũ¬
deralee. forsan aut quiue hni enm insi epule defuerint nõ deerũt Anna aũt̃
semper pauai sepe nulli sepe quod nnquissimrio st anna nõmere domeste¬
e hostis tenet et sub uelo ficte beniuolentie familiares infidie deleteseñt¬
Ma Dup necessi tatem sut amnci Ria A ppͥme nccũis feye omibut᷑ marines¬
ẜ potentibus ieest semper qui scils mter cot assentatoꝵ mendatia ueru

Expanded text:
ndigentia minor est. Sic inopiam semper inopia copiamque comitatur copia: crescat sive adveniat egestas, decrescent seu abibunt seu verius detegentur amicitie. Qui amici tui fuerunt, qui fortune, illa videbitur abeunte: te tui sequentur, illam sui, hec melior, illa densior caterva. Nec est quod mirari debeas, vase exhausto illos abscedere qui solam vini dulcedinem sequebantur: advermabis quot non dicam tibi, sed humano generi amicitie pure sint, cum numerare ceperis quot sint boni. Amicos habeo complures. “Notos” dic iddifficilior cognitu quam homo. Amici multi sunt michi. Contubernales forsan aut convive. Hi enim nisi epule defuerint non deerunt, amici autem semper pauci, sepe nulli, sepe, quod iniquissimum est, amici nomen domesticus hostis tenet et sub velo ficte benevolentie familiares insidie delitescunt. Supra necessitatem sunt amici. Apprime necessarius fere omnibus maximeque potentibus deest semper, qui scilicet inter tot assentatorum mendacia verum
Abbreviated transcription (Latin):
tantur quod periculo sessiũ et int̾ uite mala goauissimũ hũa¬
na simplicitas eoperitur Ca Credo amicos optimos habere Ratio
es hor quidem amicitie ꝑpetiuĩ epyteton quod et si lugueabio
ad st intillau itaq breui loqui potes dic amitos una oꝑenues
digco i Cahabere amitos ido dli taue ne flii mredas nequãdo
te atr tredis aipa res cogat abissum am̃i metipi nõ est homie nũs
amicos uobis ima ꝯsiliãt lacoime aute probat et quod deburt p¬
mũ cossẽ nouuissirm̃ra est Gauamici in hes statu tera multi funt

Expanded text:
tantur, quod periculosissimum et inter vite mala gravissimum humatantur, quod periculosissimum et inter vite mala gravissimum humana simplicitas experitur. Credo amicos optimos habere. Est hoc quidem amicitie perpetuum epitheton, quod, etsi lingue absit, adest intellectui idque brevius loqui potes. Dic amicos: una optimos dixeris. Habere amicos credo. Cave ne falsum credas, ne quando te aliter credere ipsa res cogat: abyssum animi metiri non est hominis; nunc amicos vobis vina conciliant, lacrime autem probant et quod debuit primum esse novissimum est. Amici in hoc statu rerum multi sunt.
Abbreviated transcription (Latin):
ne fallaus ne reo eoperiri cpias nã sepe ciuꝰ rer fuerat dulcns
ap nuo amaoi fiut s perimentũ Ga il micos puto bonos habeõ Rã uñ
op puetes etia atqs etiam examinae aetq illud in prmis ꝙͣtũ ipẽ ameg
sul dñ qui nõ amant et amari pũtãt quo nichil est stultus Isq
ꝯĩs toror est diuitũ amorẽ p̃tiol emi cyẽdũt qui ilituo queritur
amore gño sissuna res est almus bomis nõ hebbis neꝙ cabm̃bus ma¬
giti iuduẽtun nõ auro auit gẽmis nõ ad extremũ fereo flectitur amã¬
do umantu colendoq est het rathonis greti pħi amaloriu notis¬
siui quod senece placuit et michi.  uis amari ama ꝙ q el
hot ipm se pe poustra ꝗt tãi multe tãq in perstntobiles ac ꝓfundi
sut pectors ituierne tł uenenosi atq in humani⁊ tamplactbiles
quolu i ut et culti fpernãt et umati oderint nec cõtenti mallam
pro affectu uite iddere quod net belius quidem nisi atrocissimes
buo dit en asperatur obsequio et si coedi potest amore ad õdiũ noei¬

Expanded text:
ne fallaris neve experiri cupias: nam sepe cuius rei fuerat dulcis opinio amarum fuit experimentum. Amicos, puto, bonos habeo. Unde id putes etiam examina atque illud in primis quantum ipse ames. Sunt enim qui non amant et amari putant, quo nichil est stultius isque communis error est divitum: amorem pretio emi credunt, qui mutuo queritur amore. Generosissima res est bonus animus; non herbis neque carminibus magicis movetur, non auro aut gemmis, non ad extremum ferro flectitur: amando vincitur colendoque estque Hecatonis Greci philosophi amatorium notissimum, quod Senece placuit et michi: “Si vis amari ama”, quanquam et hoc ipsum sepe frustra est, tam multe tamque imperscrutabiles ac profunde sunt pectorum caverne, tam venenosi atque inhumani et implacabiles quorundam animi, ut et culti spernant et amati oderint, nec contenti nullam pio affectui vicem reddere, quod nec beluis quidem nisi atrocissimis accidit, exasperantur obsequio et, si credi potest, amore ad odium irri
Abbreviated transcription (Latin):
mo clarus fuit nit dyodortes stoycus sed familiaritate
ciceronis ꝙͣ secta notior sua uisiom perditũ auditus
solatio lemebat cũ ei ut ticero id ait libri noctes et dies
legerentur quibus inscudiis otulus nõ egebat hu et pħie¬

Expanded text:
nio clarus fuit? Non Diodotus Stoicus sed familiaritate nio clarus fuit? Non Diodotus Stoicus sed familiaritate Ciceronis, quam secta notior sua, visum perditum auditus solatio leniebat, cum ei Cicero idem ait, “libri noctes et dies legerentur, quibus in studiis oculis non egebat”? Hic et p
Abbreviated transcription (Latin):
antomꝰ senẽ uisens nichil moueri debere ait eo ꝙ ocłos
amisisset cões sibi cũ muscis et muribus ac lacertis sed
gaudere ꝙ dculi tões illi c̾ũ angelis salui esset Antomianũ
uere celestisꝙ nig̃r̃i discipulo dignũ uerbũ sni ad libera¬
liũ studioꝵ decus aspiras homerũ ac democyitũ ꝯtempla¬
re quorũ alter ut fama est dũ int᷑ illa ac diuina dicta¬
ret oculis nõ uideat aĩo linceus Alter sibi oculos eruit ne
uideret multa que ut ip̃e arbityabatur ueri uisus atie
impedirẽt cuiꝰ factũ ꝙͣ uel laude uel uituperis dignum
fuerit nõ disputo sed inuenit imitatores ꝙ si picturam
forte sculpturam ue appellis aut phidie artẽ cibi mẽte de.¬
legeras amisisse te aliquid nõ ne gem nisi hoc iꝑin lu¬
cr̃ũ est ab incepto huili retractum cogi altius Dõ E ccita¬
te impos et mucilis sum Ra ͭ Quid te ip̃m tece deseris
nuc tyresias de quo supra dixius uisu cecus uatiti¬

Expanded text:
Antonius senem visens, nichil moveri debere ait, eo quod oculos Antonius senem visens, nichil moveri debere ait, eo quod oculos amisisset, communes sibi cum muscis et muribus et lacertis, sed gaudere, quod oculi communes illi cum angelis salvi essent. Antonianum vere celestisque magistri discipulo dignum verbum. Sin ad liberalium studiorum decus aspiras, Homerum et Democritum contemplare, quorum alter, ut fama est, dum mira illa ac divina dictaret, oculis non videbat, animo linceus; alter sibi oculos eruit, ne videret multa, que, ut ipse arbitrabatur veri visus aciem impedirent; cuius factum quam vel laude vel vituperio dignum fuerit, non disputo, sed invenit imitatores. Quod si picturam forte sculpturamve, Apellis aut Phidie artem tibi mente delegeras, amisisse te aliquid non negem; nisi hoc ipsum lucrum est: ab incepto humili retractum cogi altius. Cecitate inops et inutilis sum. Quid te ipsum, cece, deseris? Non Tiresias de quo supra diximus, cecus visu, vatici