comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
cos ueritas odiũ parit. Bed dic oro quorsũ hee sollicitudines
et excedentes amũ cure quid necesse erat in tãbreuibus
uitẽ spaciis tam longa spes ordiri uite sũma breuis spem nos
uetat inchorare longã legis semper ista sed negligis Respon¬
debis ut arbitror amicorũ caritate te compelli et pulcrũ errori
nomen muemes. Atq dementia ꝙta est ut alteri sis amitus
tibi ip̃i bellũ et mimicitias indiceris  Non sum tam illibe¬
ralis et ihumanus ut nõ me contĩgat amicorũ cura eorũ
prefertim quos uirtus michi meritũꝙ consiliat Tunt em
quos suspitiam uos uenerer quos ame quos me miferear Ex
diuerso autẽ nec adeo liberalis sum ut ꝓpter omicos me ꝑdituã
eam haud hoc dixerim pro uictu cotidia no pparare aliquid aens op
tegat S it bona librorũ et ꝓuise frugis in ãmi. Copia ne fluitẽ
dubie spe pendulus hore et quia ꝓpositũ est michi ut ait idem nec

Expanded text:
cos veritas odium parit. Sed dic oro: quorsum he solicitudines cos veritas odium parit. Sed dic oro: quorsum he solicitudines et exedentes animum cure? Quid necesse erat in tam brevibus vite spatiis tam longas spes ordiri? Vite summa brevis spem nos vetat inchoare longam. Legis semper ista, sed negligis. Respondebis, ut arbitror, amicorum te caritate compelli, et pulcrum errori nomen invenies. Atqui dementia quanta est, ut alteri sis amicus, tibi ipsi bellum et inimicitias indicere! Non sum tam illiberalis et inhumanus ut non me contingat amicorum cura; eorum presertim, quos virtus michi meritumque conciliat. Sunt enim quos suspiciam, quos venerer, quos amem, quos ve miserear. Ex diverso autem nec adeo liberalis sum, ut propter amicos me perditum eam. Haud hoc dixerim. Pro victu quotidiano preparare aliquid mens opttegat sit bona librorum et provise frugis in annum copia, ne fluitem dubie spe pendulus hore. Et quia propositum est michi, ut ait idem, nec
Abbreviated transcription (Latin):
Ed progrediamur ad reliqua Ecis quid te uel a.
aduertit Quid quid libuerit dicito modo ne
accuses iniudie
utinã nõ tibi magis in¬
uidice liber es Sed alia quedam dicturus sum ⁊ nulla
me deinceps accusatione turbaueris dit ingenue quidqud
est quod me transuersum agat a Rerũ temporaliũ appetitꝰ
Appage obfecro nichil uinqͣ absurdiꝰ audiui .a. Repente
turbatus et ꝓprie promissionis oblitus es iam inuidiemen-¬
tis. nulla est¬
st auaritie a quo criine nescio an remo tior
quisꝙͣ sita Multum te iusti ficas sed mͥ
crede nõ es ab hac peste ut tibi uideris alienus
Ego ne abauaritie labe nõ ĩmunis sum
ne ab ambitione quidẽ Age iam urge ingemina ac¬
eusatoris officiũ imple quid iam noui uulneris infligere ue¬
lis expecto proprie quid ueritat test imoniũ accusatio¬
nẽ et uuluꝰ appellasti uerũ est em̃i illud sãtiritũ Accusator
erit qui uerũ dixerit nec minꝰ et comicũ illud obsequiũ ami¬

Expanded text:
ed progrediamur ad reliqua. Scis quid te aliud avertit? Quicquid libuerit dicito, modo ne accuses invidie. . Utinam non tibi magis suiudice liber es. Sed alia quedam dicturus sum. Nulla me deinceps accusatione turbaveris. Dic ingenue quicquid est, quod me transversum agat. Rerum temporalium appetitus. Apage obsecro; nichil unquam absurdius audivi. Repente turbatus et proprie promissionis oblitus es! Iam invidie mentio nulla estvaritie, a quo crimine nescio an remotior quisquam sit. Multum te iustificas. Sed michi crede, non es ab hac peste, ut tibi videris, alienus. Ego ne ab avaritie labe non immunis sum? Ne ab ambitione quidem. Age, iam urge, ingemina, accusatoris officium imple; quid iam novi vulneris infligere velis expecto. Proprie quidem veritatis testimonium accusationem et vulnus appellasti. Verum est enim satyricum: accusator erit qui verum dixerit. Nec minus et comicum illud: obsequium ami
Abbreviated transcription (Latin):
besue suillertes ternere et idtroco nobilibus amims bp̃ lls oer¬
cibus sumoprte ⁊ ouidend̃ est ne sua sponte descendat ubi abui¬
nour smnp uniti queat cũ tu si cõtentionibus gauden ao cilu sũ¬
man cstamen inquo scmrper fee supenor qui mesior nõ de corpo¬
ur uronus nut qmus del ulla ubi peioridem es pibis et

Expanded text:
belue succumbentes cernere et idcirco nobilibus animis bene sibi fidentibus summopere providendum est ne sua sponte descendant ubi ab ignavissimis vinci queant. Quin tu si contentionibus gaudes, id tibi sume certamen in quo semper fere superior qui melior, non de corporum viribus aut omnino de re ulla ubi peior idem esse possit et
Abbreviated transcription (Latin):
tumultuũ officine quas palestras uocant sed obseruatio diligens
palestre huiꝰ quã nascentes ingrediũtur qua uiuẽtes attẽrũtur
unde digrediũtur oberntes atq utilior quedã honestiorq suauitas
delcãres Gau Etudio deditus sum palestre Ra fuit hec quid̃ apd
ueteres nõ ultima gloria sed tam magna ut feni illi rhodio dyaegbre.
qui et ip̃e palestrica in signis fuerat cum duos uno die filios pales¬
tricis in signitos uictoriis conspexisset quasi nichil clarius iam res¬
taret quo aspirare posset in uita amicus alter lacedemonius senex :¬
diceret morere dyagora nõ eñ in celum ascenfurus es es. tam mag̃¬
nũ tamq altũ censebat tres simul unius samilie palestritas
esse lencula prorsus et gyecula uere laudis extenuatio sed cõis a deo
ut magna etia turbaret ingenia uñ et plato tantus pħus olimpi¬
omces charus fuit inq hac arte multis notus euentibus ad olestẽs

Expanded text:
tumultuum officine quas palestras vocant, sed observatio diligens tumultuum officine quas palestras vocant, sed observatio diligens palestre huius, quam nascentes ingrediuntur, qua viventes atteruntur, unde digrediuntur obeuntes atque utilior quedam honestiorque suavitas delectaret. Studio deditus sum palestrico. Fuit hec quidem apud veteres non ultima gloria, sed tam magna ut seni illi Rhodio Diagore, qui et ipse palestrita insignis fuerat, cum duos uno die filios palestricis insignitos victoriis conspexisset, quasi nichil clarius iam restaret quo aspirare posset in vita, amicus alter Lacedemonius senex diceret: “Morere, Diagora: non enim in celum ascensurus es”: tam magnum tamque altum censebat tres simul unius familie palestritas esse; levicula prorsus et Grecula vere laudis extimatio, sed communis adeo ut magna etiam turbaret ingenia. Unde et Plato tantus philosophus olympionices clarus fuit inque hac parte multis notus eventibus, adolescens
Abbreviated transcription (Latin):
aĩo huic uni non tñ necesẜaria sed suꝑeruatua undiq ac nõci¬
tura cõuehitis neq ea solum que ad uictu ꝑtiuẽt ac uestitũ de quibꝰ
suo egimiꝰ loco s que ad ludos etiam uariãq libidinẽ nõ uidented̾
ꝙͣ ur̃is aduersa cõsiliis ip̃a sit ueritas que disertissimo ciceponis ore
loquitur uñ appareat ꝙ corpus negligit nõ se ille sed fragile cadu¬
cũqz dontiliũ aut qui añi ille uẽ sese negligit Reꝙ eñ ait tius es
que forma ista declayat sed mens ciuꝰꝙ is est qulsꝙ nõ ea figã
que digito de mrari pt palestre delcõr exercitio Ra ͦ Quadrigaꝵ
feruor et equorũ strepious ⁊ ardentes rote per angustias inoffen¬
se et luctãtiũ plausũs atq collisio oleum sudor pulius mirabilis
seu illa quidem oculõrũ seu auriũ seu nariũ uoluptas hebetatiq
sensũs indiciũ ingens quẽ si sanus intenerq ess nõ clanioꝵ atq

Expanded text:
animo huic uni non tantum necessaria, sed supervacua undique ac nocianimo huic uni non tantum necessaria, sed supervacua undique ac nocitura convehitis, neque ea solum que ad victum pertinent ac vestitum, de quibus suo egimus loco, sed que ad ludos etiam variamque libidinem, non videntes quam vestris adversa consiliis ipsa sit veritas, que disertissimo Ciceronis ore loquitur, unde appareat quod qui corpus negligit, non se ille, sed fragile caducumque domicilium, at qui animum, ille sese vere negligit. “Neque enim” ait “tu is es, quem forma ista declarat, sed mens cuiusque is est quisque, non ea figura, que digito demonstrari potest”. Palestre delector exercitio. Quadrigarum fervor et equorum strepitus et ardentes rote per angustias inoffense et luctantium plausus atque collisio, oleum, sudor, pulvis mirabilis, seu illa quidem oculorum seu aurium seu narium voluptas hebetatique sensus indicium ingens! qui si sanus integerque esset, non clamorum atque
Abbreviated transcription (Latin):
A lestris delector ludis raᵒ Ei spectator uanus si lucta¬
tor insanus Gau palestricis exercitiis uaco Raͦ. su singu¬
lis uerbis ciuiꝰ y dñi mãcipiũ sis apparet Nempe hec ut
superiora corpori seruuĩt quod ut paula aute ꝯmenĩ
et aliꝙͣto honestuis sine impetu et sine strepitu fieri potest et est
agitatio qued animi nobilior ꝙͣ si nosses hos corporeos conatus ⁊
sperneres et odisses s uos añi quasi hospitem degenerẽ atq mui¬
sum corpus ut dnm gñosum ac dilectũ colitꝭ ilłĩ seritis illi metitꝭ
illi aratis iuxe id quidem illud inustiũs ꝙ eo om̃ia refertis curaq
amini post habita noctes illi in fompnes agitis ille suspirates
uota illi facitis ingenuas quoq artes illi disscitꝭ illi demũ obseq̃¬
mimi ac seruitꝭ sumpeuosissimo dñoꝵ om̃i atq ingrat issimo cui
nec umꝙͣ satꝭ aliquid nec si qd aliq̃ũ defuerit ulla uinꝙͣ memoria
sit accepti huic tñ tali dño quidquũ iusserit paretis atq esunẽte

Expanded text:
alestricis delector ludis. Si spectator vanus, si luctator insanus. Palestricis exercitiis vaco. In singulis verbis cuius domini mancipium sis apparet: nempe hec ut superiora corpori serviunt, quod, ut paulo ante commemini, et aliquanto honestius sine impetu et sine strepitu fieri potest. Et est agitatio quedam animi nobilior, quam si nosses hos corporeos conatus et sperneres et odisses; sed vos animum quasi hospitem degenerem atque invisum, corpus ut dominum generosum ac dilectum colitis: illi seritis, illi metitis, illi aratis. Iure id quidem: illud iniustius, quod eo omnia refertis curaque animi posthabita noctes illi insomnes agitis, illi suspiratis, vota illi facitis ingenuasque artes illi discitis, illi demum obsequimini ac servitis, sumptuosissimo dominorum omnium atque ingratissimo, cui nec umquam satis aliquid nec, si quid aliquando defuerit, ulla umquam memoria sit accepti: huic tamen tali domino quicquid iusserit paretis atque esuriente
Abbreviated transcription (Latin):
siot en atqe dspno ps exom memoria uetrstabis quẽ lib
tur santabene sine negi ꝓcrituli sed in mecos martescibilis spe
torons hoa de pauestris ꝯsst̃liũ hec fina mea est
De uariis spec

Expanded text:
od vix spero, vel ex omni memoria vetustatis quemlibet tute luctabere, sine metu periculi sed immarcescibilis spe corone. Hoc de palestris consilium, hec sententia mea est. 30 DE VARIIS SPEC
Abbreviated transcription (Latin):
uarius et inconstans sumlisq aĩo a quo uultꝰ fingłe᷑.
ut ait cicero dumq hoc instatu fueris iic lenis nũc t̾st
nit paiidus nũc securus nũc celer m̃ĩt tardus incẽdes
insigni uarietate ꝯspicuus quale aliquõd traditur de lu¬
tio catilina At ubi te primum cõposueris atq ad unũ ali¬
quid dixeris unũ uelle ceperis quod bonũ utiq sit oportet
traquillitas consequet nec sepe ulla nec metu nec mero¬
ro anitanda nec gaudia res qued uenerabilis et ꝑaucoꝵ
hõm que apud ueteres grecos in socrate apud ur̃os in le:¬
liõ la udata est postmõdũ uero in principibus ur̃is marto
conio et aur̾tlio alexandro De ambiguo statu Ca ͫͫ n do lor

Expanded text:
varius et inconstans, similisque animo a quo vultus fingitur, varius et inconstans, similisque animo a quo vultus fingitur, ut ait Cicero. Dumque hoc in statu fueris, nunc letus, nunc tristis, nunc pavidus, nunc securus, nunc celer, nunc tardus incedes, insigni varietate conspicuus, quale aliquid traditur de Lucio Catilina. At ubi te primum composueris, atque ad unum aliquid direxeris, unum velle ceperis, quod bonum utique sit oportet, tranquillitas consequetur, nec spe ulla, nec metu, nec merore mutanda nec gaudio, res quidem venerabilis et paucorum hominum, que apud veteres Grecos in Socrate apud vestros in Lelio laudata est, postremo vero in principibus vestris, Marco Antonino et Aurelio Alexandro. 76 DE AMBIGUO STATU Ambiguo
Abbreviated transcription (Latin):
uiciis pertinaciter inherente qui si querfus fuerit ad
urotutes in hñs forsitan constans erit ꝙ de homĩe uario
millis se cõsiliis applicante qui et si boni aliquid incepe¬
rit nõ cõsistet neq perseuerabit indocilis stare et fieri
potest ut de hoc intelligere liceat senece illũd obsturũ
quod tota uita elabitur aliũd agentibus mõ em̃ hoc mõ
illud agentes nũꝙͣ idem semper aliud agere sũt dicen¬
di ꝙͣuis et alios sensus locus ille recpiãt Ro. Inter ua¬
rias curas iactor Ra Quasi tumidos inter fluctus ui¬
te tue puppis consilii mops et ing̃ro destituta cõcutit᷑.
naufragio proxia tu illam dũ mĩd manu clauus ex¬
cidit nito aliquo et falubri sistas in portu iactis q an¬
choris conquienstas pruisꝙͣ te añii tempestas oppsserit¬
To fluctus ꝓpositi incertus Ra hunc preter aĩe pericula
que muabilla et inensa sũt ip̃e quoq oris habitus ꝓdit

Expanded text:
vitiis pertinaciter inherente, qui si conversus fuerit ad vitiis pertinaciter inherente, qui si conversus fuerit ad virtutes, in his forsitan constans erit, quam de homine vario, nullis se consiliis applicante, qui, etsi aliquid boni inceperit, non consistet, neque perseverabis, indocilis stare. Et fieri potest ut de hoc intelligere liceat Senece illud obscurum quod “tota vita elabitur aliud agentibus”. Modo enim hoc, modo illud agentes, numquam idem, semper aliud, agere sunt dicendi; quamvis et alios sensus locus ille recipiat. Inter varias curas iactor. Quasi tumidos inter fluctus vite tue puppis, consilii inops et magistro destituta, concutitur naufragio proxima, ni tu illam dum nondum manu clavus excidit, tuto aliquo et salubri sistas in portu, iactisque ancoris conquiescas, prius quam te animi tempestas oppresserit. Fluctuo, propositi incertus. Hinc, preter anime pericula, que innumerabilia et immensa sunt, ipse quoque oris habitus prodit
Abbreviated transcription (Latin):
persuasit plebi ut subesse patriciis ñ ani inducent
quo impetrato urbem scissam in ducis ad unitate salu¬
bri cõ silio reduxit et tu cone uel cosilio uel ui ꝑtes igno¬
biles pare̾ nobilibus tũ demũ demũ et nõ aliter ammi
pacem spera qua sublata quid aliud ꝙ uaga semꝑer et
ꝓpositi iscia et fluctuans et inconstans uita honm est
E teca prorsus et misera multi prius ex hac uita ab¬
eũt ꝙͣ quĩ uelint st̾iat do fluctus ncõsiliis nec quid
uelim scio Ra ͭ iam dixi mult hoc accidere nõ uno ali¬
quo tm̃ in tempore sed in om̃i uita et usq post uite fi¬
nem et profecto ex om̃ibus que dixisti dicturut ue es
uix hoc malo peuis aliquid muemes doͭ fluctuo et in
diuersis agor Ra. Maximũ argũmẽtũ male se habent
ammi fluctuatio est. ut em̃ corpus eg̃rũ sepe totõ uolui᷑
Sit eger ammus cõsiliis agitatur de quo uix ulla m
spes salutꝭ parũq abest quin meliuis sperem de hoie

Expanded text:
persuasit plebi ut subesse patriciis in animum induceret, persuasit plebi ut subesse patriciis in animum induceret, quo impetrato, urbem scissam in duas, ad unitatem salubri consilio reduxit. Et tu coge, vel consilio, vel vi, partes ignobiles parere nobilibus: tum demum, et non aliter, animi pacem spera; qua sublata, quid aliud quam vaga semper et propositi inscia et fluctuans et inconstans vita hominum est, et ceca prorsus et misera? Multi prius ex hac vita abeunt, quam quid velint sciant. Fluctuo in consiliis, nec quid velim scio. Iam dixi multis hoc accidere, non uno aliquo tantum in tempore, sed et in omni vita et usque post vite finem. Et profecto ex omnibus que dixisti dicturusve es vix hoc malo peius aliquid invenies. Fluctuo et in diversum agor. Maximum argumentum male se habentis animi, fluctuatio est. Ut enim corpus egrum sepe thoro volvitur, sic eger animus consiliis agitatur; de quo vix ulla michi spes salutis; parumque abest, quin melius sperem de homine
Abbreviated transcription (Latin):
ammoꝵ que tãto est periculosior ꝙͣto et anmꝰ corpore
nobilior et et̾na mors t̾ribilior tp̃ali utrobiq tamẽ adhi¬
bitum temperamentũ et equalitas qued̾ cud falutẽ uia est¬
Do Pugnat ammus nec quĩd uelit eligit Ro. Malũ simł
maliq cãm scruigis quia nempe nõ eligit ĩo pugnat
eligat et ꝯfestim pugna cessabit dico bonũ uelle nã ma
lũ magis magisq certabitur uitia em̃ inter sese pug¬
nãt semper uirtutũ concordia sũma est Dõ. Anus in partes
quaꝵ pͥm̃a in arce hoc est in caꝑite locauerũt moderat᷑¬
cem uite hũãne celestem sereya ꝑxnra deo semper ꝑxĩãz
ubi trãquille honesteq uolũptates habitat Duarum de¬
liquarum altera in pectore ubi ire estuãt atq impetus,
alterani subter pcordia ubi concupiscentie atq libidines
Duplex huiꝰ pelagi temꝑestas quid agendũ ergo tibi
sit uides fac quõd menemꝰ ille cuiꝰ paulo añ meii

Expanded text:
animorum, que tanto est periculosior, quanto et animus corpore est animorum, que tanto est periculosior, quanto et animus corpore est nobilior, et eterna mors terribilior temporali. Utrobique tamen adhibitum temperamentum et equalitas quedam, ad salutem via est. Pugnat animus nec quid velit eligit. Malum simul malique causam stringis, quia nempe non eligit, ideo pugnat; eligat, et confestim pugna cessabit; eligat dico bonum velle, nam si malum, magis magisque certabit: vitia enim inter sese pugnant, Semper virtutum concordia summa est. Animus in partes i, quarum primam in arce, hoc est in capite locavere, moderatricem vite humane, celestem, serenam, semper Deo proximam, ubi tranquille honesteque voluntates habitant; duarum reliquarum alteram in pectore, ubi ire estuant utque impetus, alteram subter precordia ubi concupiscientie atque libidines, duplex huius pelagi tempestas. Quid agendum igitur tibi sit vides. Fac quod Menenius ille, cuius paulo ante memini:
Abbreviated transcription (Latin):
Nimi discordia laboro Ra Nullũ hoc bellũ perꝰ
ne cuuile quidem illud eñ ciubus interse hoc
homini sccũ est illud om̃ partes ppłi in pla¬
teis uebiũ hoc ntus in aca int̾q ip̃as ꝑtes amnie geritur
Itaq cũ sit belli quedam spes que plus ꝙ ciuile bellum dici¬
tur ub solũ nues sed cognati etiam int̾ se pugnãt quale
inter cesarem et pompeiũ fuit de quo diceum est ille lo-¬
cus fratres habuit locus ille ꝑarẽtes ꝙ to hoc bellum iustiꝰ
nomen id unidicat ubi nõ pr̃ ꝯtra filiũ nec frater aduer¬
sus fratrem sed homo contra seipmn litigat quo durãte
litigio nilla quies aĩo nulla potest esse seremtadeo discor¬
dat ammꝰ et diuersis secũ pugnat affectibus Ra diuer¬
sitatem illam abice unũ uelle incipe quod nõ potest uelle¬
cum discordes affectus quafi seditiosi ciues in unã que¬
nerint uoluntatem alioqum ut ꝯtrarn et corrupti hũo¬
res febrem corporum sic ꝯtrarn affectus febrem parĩt

Expanded text:
nimi discordia laboro. Nullum hoc bellum peius, ne civile quidem: illud enim civibus inter se, hoc homini secum est, illud inter partes populi, in plateis urbium, hoc intus in anima, interque ipsas partes anime geritur. Itaque cum sit belli quedam species, que “plus quam civile” bellum dicitur, ubi non solum cives, sed cognati etiam inter se pugnant, quale inter Cesarem ac Pompeium fuit, de quo dictum est: ille locus fratres habuit, locus ille parentes. Quanto hoc bellum iustius nomen id vindicat, ubi non pater contra filium, nec frater adversus fratrem, sed homo ipse contra se litigat, quo durante litigio, nulla quies animo, nulla potest esse securitas? Discordat animus et diversis secum pugnat affectibus. Diversitatem illam abice, unum velle incipe: tucum discordes affectus, quasi seditiosi cives, in unam convenerint voluntatem. Alioquin ut contrarii et corrupti humores febrem corporum, sic contrarii affectus febrem pariunt
Abbreviated transcription (Latin):
erit ferendus tñ alto aĩo ut reliqͣ cedemq necessitati et pare¬
du tp̃i sed hic casus uere uix amicitie nocus est De ingratis

Expanded text:
erit, ferendus tamen alto animo ut reliqua, cedendumque necessitati, et pareerit, ferendus tamen alto animo ut reliqua, cedendumque necessitati, et parendum tempori. Sed hic casus vere vix amicitie nunc notus est. 28 DE INGRATIS
Abbreviated transcription (Latin):
nulla necessitudo est que nõ odiis esse possit infecta sola qui¬
de amicitia sincera et mali huiꝰ ignara est Int̾qz hanc et re¬
liquas hoc int̾esse diffim̃t ꝙ ille om̃es adiuito odio durat
nomẽꝙ suũ retinẽt huit uni nõ modo sed odiũ accesserit s
si amor abscesserit amicitia ia nõ est neq uero magꝭ odiofus
amicus esse potest ꝙͣ amor et odiosus dot perfidos patior
Ra ᵒ si quid sꝑei reliquũ perfer dũ in fidem redẽat etardẽt᷑
ama multi oñi tepido amore amicitias extinxerũt aut paꝵ
fidendo perfidiam docuere bi nec ita profic spesq omius in¬
ceriit ueere ꝯsilio catomis qui amititias que nõ placẽt sensun
dissuendas censuit nõ subito disscindendoos ne geminũ graue
dampmũ simul et amiti perditi uideantur et quesiti hostos in¬
se forte atrior casus at more impatiens macuro ꝯsilio ut̾i uetet
qui si incidat inter eyũpnas amicitiarũ ulermas m̃ioardas

Expanded text:
nulla necessitudo est que non odiis esse possit infecta, sola quinulla necessitudo est que non odiis esse possit infecta, sola quidam amicitia sincera mali huius ignara est, interque hanc et reliquas hoc interesse diffiniunt, quod ille omnes adiuncto odio durant, nomenque suum retinent, huic uni non modo si odium accesserit, sed si amor abscesserit, amicitia iam non est. Neque vero magis odiosus amicus esse potest, quam amor etiam odiosus. Perfidos patior amicos. Si quid spei reliquum, perfer, dum in fidem redeant, et ardenter ama: multi enim tepido amore amicitias extinxerunt, aut parum fidendo perfidiam docuere; si nec ita proficis, spesque omnis interiit, utere consilio Catonis, qui amicitias que non placent, sensim dissuendas censuit, non subito discindendas, ne, geminum grave damnum, simulque et amici perditi videantur, et quesiti hostes; nisi forte acrior casus ac more impatiens maturo consilio uti vetet; qui, si incidat, inter erumnas amicitiarum ultimas numerandus
Abbreviated transcription (Latin):
terre uerũ amititia infidelitus ꝙ nõ cõeut qui infidelis essi
incipit desinit esse auiuus seu quod potius credidexim nũꝙͣ
fuit cũq oĩis uirtus ĩmorͣlis sit omnns futio euis breuis
nõ fides est sublata scd fictiodo. Infidos experior amitos¬
Ra Amice falso habiti si pͥmũ infidelis añi latebras pandũt
erroris tui finem letus aspice et raueto interim ne morbi
contagia in te serpãt red quicũꝙ illi fuerint tu anntie
fidem serua et si nõ ꝑꝑ ĩmoritos at ꝑꝑ te meritũ aliena pes¬
te nõ infici quõd libentius faties si ꝙͣtũ tibi displiceas illo¬
rum perfidia ipẽ tecum acorter excusseris sepe uicii odiuĩ cal¬
car ad uirtutan fuit To. ĩmineritꝰ anntorũ odia ꝯtraxi Ra
gdiosi cues odiosi socii odiosi cognati odiosi cõiuges odiosi
fratoes odiosus demũ patri filuis et filio p̃r et ad sũnũ

Expanded text:
terre. Verum amicitia infidelitasque non coeunt: qui infidelis esse terre. Verum amicitia infidelitasque non coeunt: qui infidelis esse incipit, desinit esse amicus, seu, quod potius, ut crediderim, numquam fuit; cunque omnis virtus inmortalis sit, omnis fictio evi brevis, non fides est sublata, sed fictio. Infidos experior amicos. Amici falso habiti, si nunc primum infidelis animi latebras pandunt, erroris tui finem letus aspice, et caveto interim ne morbi contagia in te serpant. Sed quicunque illi fuerint, tu amicitie fidem serva; etsi non propter inmeritos at propter te meritum aliena peste non infici; quod libentius facies, si quantum tibi displiceat illorum perfidia, ipse tecum acriter excusseris. Sepe vitii odium, calcar ad virtutem fuit. Inmeritus amicorum odia traxi. Odiosi cives, odiosi socii, odiosi cognati, odiosi coniuges, odiosi fratres, odiosus demum patri filius et filio pater, et, ad summam,
Abbreviated transcription (Latin):
ueni cũ uterq ei ut dixi malus error sit peror est ultiꝰ¬
Do. laudando simerituni laudaui Raͦ Ebrando discitur de
pe error uinis multis obstat erroribus dũq erasse semel
pudet ne similis iterũ eoror obrepat occurrit laudasti
incaute linguã frena hoc boni saltem illi insit malo Dolor
Indignũ laudasse pudet ac penitet Ra ͦ Pũdor ac peniten¬
tia et dolor scale sut et gradus quid̃ ad resipiscentiã et sa¬
lutem pauci sũt qui ad rcm iter nist per deuia multa cespi¬
tando perutinãt ultosq iõ uoluptatꝭ seruos in nuentute
Uidimnꝰ qui uirtut/ amici in semo euaserũt de amicis infi¬
RatioQuid hic hostibus fatiat qui de amicꝭ quere¬
moniam instituit Doloraimicos experior infidebes¬
Raᵒ impossibilem rem nayras ne forte autẽ ami¬
cos crediderix qui nõ erãt mẽpe id nõ modo possibile sed cõe
est dõ. Infideles sũt amici Ra hys quecelis plenus est orbis

Expanded text:
veni, cum uterque enim, ut dixi, malus error sit, peior est ultimveni, cum uterque enim, ut dixi, malus error sit, peior est ultimus. Laudando inmeritum erravi. Errando discitur. Et sepe error unus multis obstat erroribus, dumque errasse semel pudet, ne similis iterum error obrepat occurritur. Laudasti incaute, linguam frena. Hoc boni saltem illi insit malo. Indignum laudasse pudet aut penitet. Pudor et penitentia, et dolor scale sunt et gradus quidam, ad resipiscentiam et salutem: pauci sunt qui ad rectum iter nisi per devia multa cespitando perveniant, multosque ideo voluptatis servos in iuventute vidimus, qui virtutis amici in senio evaserunt. 27 DE AMICIS INFor. Quid hic hostibus faciat, qui de amicis querimoniam instituit? Amicos experior infideles. Impossibilem rem narras, ne forte autem amicos credideris qui non erant; nempe id non modo possibile, sed commune est. Infideles sunt amici. His querelis plenus est orbis
Abbreviated transcription (Latin):
lum ad mẽtiendũ ergo cotidie uox illa precipitat quos huic
suus urget impetus inde falsa rerũ spee trahit sũt eñ qui
aspectu uel eloquia uitia morũ cegñt quod de altibiade acce¬
pimꝰ de multꝭ uidimus sũt qui uirtutes uelo occulãt qͣrio
arte quad studioq aducosus id quod uulgo cõcupiscitur ad¬
hibito Nam ut multi qui se bones sit aliquos se malos fin¬
gerẽt sũt reperti quo uel hũani fauoris pestilente aura uel
mnuisam honoris ep̃aliũ sarciña de chinaret quod de ambrofio
lectuni est accedit amor atq odiũ. accedit ipra et inuĩdia
spes et metus affectusq añi uarii et occulti hnisꝙ ip̃is
interdũ quorũ sũt incogniti semper autẽ indicii ueri hostes
accedit quod iuiuẽtꝭ laus diueno eloquio ꝑꝑ uite mortalis in¬
constantia prohibentur ꝙͣto igitur magꝭ uituperatio de¬
inceps itaq ad laudand tardus ad uituperand̃ cardior

Expanded text:
lum.” Ad mentiendum ergo quotidie vos illa precipitat, quos hinc lum.” Ad mentiendum ergo quotidie vos illa precipitat, quos hinc suus urget impetus, inde falsa rerum species trahitur. Sunt enim qui aspectu vel eloquio vitia morum tegunt. Quod de Alcibiade accepimus, de multis vidimus. Sunt qui virtutes velo occultant contrario,arte quadam studioque adversus id quod vulgo concupiscitur adhibito. Nam ut multi qui se bonos, sic aliqui qui se malos fingerent sunt reperti, quo vel humani favoris pestilentem auram, vel invisam honorum temporalium sarcinam declinarent. Quod de Ambrosio lectum est. Accedit amor atque odium, accedit ira et invidia, spes et metus, affectusque animi varii et occulti, hisque ipsis interdum, quorum sunt incogniti, semper autem iudicii veri hostes. Accedit quod viventis laus, divino eloquio, propter vite mortalis incostantiam, prohibetur. Quanto igitur magis vituperatio? Deinceps itaque ad laudandum tardus, ad vituperandum tardior
Abbreviated transcription (Latin):
promores/ sũt et quãius indignũ laudare malũ fatetir uitupe¬
rare tamen ĩmeritum multo est peius eo᷑ laudaui indignũ Ra
Ei id sciens irrephensibilis at si ignorãs excusabilis mmus est
malũ falli ꝙͣ fallere falli eñ alienũ fallexe autẽ ꝓpriũ fallẽt
est coimendo: Aliena laus in mẽa uergit infamlam Raymo
quid tua uel culpa uel ignorantia ex aliens enĩ ut latis sic
infamia nulla est do᷑. laudasse indignũ ualde doleo Rã uide cogo
ne idip̃m sepe doleas Caue ne temeye ad laudand uituperãd̃¬
ꝙ prosileas est cm̃ utruisq rei libido et dicã ꝓpriẽ morbus
ac pruritus quid lingue mobilis et quiet mnstie cuiꝰ frenũ
ac custodia inter opera perfectionis eximie mĩantur dicẽte
simptura si quis in uerbo nõ offendit hic perfectus est uro-
qua ĩ re muns sepe fallimini et heu minis sepe illud euiss
apłi uerũ fit ꝙ lynguã nulłꝰ hõm domare pt inquietũ ma¬

Expanded text:
proniores sunt, et quamvis indignum laudare malum fatear, vitupeproniores sunt, et quamvis indignum laudare malum fatear, vituperare tamen inmeritum malo est peius. Laudavi indignum. Si id sciens, reprehensibilis, at si ignorans excusabilis; minus est malum falli, quam fallere: falli enim alienum, fallere autem proprium fallentis est crimen. Aliena laus in meam vergit infamiam. Immo quidem tua, vel culpa, vel ignorantia: ex alieno enim ut laus, sic infamia nulla est. Laudasse indignum valde doleo. Vide ergo ne id ipsum sepe doleas: cave ne temere ad laudandum vituperandumque prosilias; est enim utriusque rei libido, et ut dicam proprie, morbus ac pruritus quidam lingue mobilis et quietis inscie; cuius frenum ac custodia, inter opera perfectionis eximie numerantur, dicente scriptura: “si quis in verbo non offendit, hic perfectus est vir.” Qua in re nimis sepe fallimini, et heu nimis illud eiusi verum sit, quod “linguam nullus hominum domare potest: inquietum ma
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ sũt nota quidẽ et miiũ trĩtares in ur̃is urbibus ꝓuide
nemo uel iustitit uel ueritatꝭ amãtior ꝙͣ qui pro hac flagel¬
lis sese obtulit ac morti Et tu ergo uirtũte ama magisq
ac magis illã cole pro qua fama rem pulcerrima atq ca¬
rissima amisistĩ pro qua nõ leue suppaciũ fers infamnã
perditꝭq et spretis om̃ibus eam ip̃am quã tibi nemo uinꝙ̃
eripiet uirtutẽ solam solus amplectere at illi dicito hec
quidẽ O regnnã prote uolens patior tu me integrũ resc̃i¬
tues aut certe una michi pro om̃ibus satis es, tu me sola
simi pio refoue sic nõ fame tni sed uite ꝙͣ dãpna nõ sẽtiam¬
e uulgo passim int̾uiis laceror raͦ Doni ꝯsule nõtũ te uulgꝰ
uudasse ayguor indignũ ra Malum quidẽ quod bona
sepe oritur radice bomi eñi et innocui quales ĩp̃e sũt
tales alios opinãtur hint ad laudand equo etiam

Expanded text:
si sunt. Nota quidem et nimium trita res, vestris in urbibus. Proinde si sunt. Nota quidem et nimium trita res, vestris in urbibus. Proinde nemo vel iustitite vel veritatis amantior, quam qui pro hac flagellis sese obtulit ac morti. Et tu igitur virtutem ama, magisque ac magis illam cole; pro qua famam, rem pulcherrimam atque carissimam, amisisti, pro qua, non leve supplicium fers, infamiam; perditisque et spretis omnibus, eam ipsam, quam tibi nemo unquam eripiet, virtutem, solam solus amplectere, atque illi dicito: “Hec quidem o regina, pro te volens patior, ut me in integrum restitues, aut certe una michi pro omnibus satis est. Tu me sola sinu pio refove, sic non fame tantum, sed vite quoque damna non sentiam”. Vulgo passim in triviis laceror. Boni consule: notum te vulgus dasse arguor indignum. Malum quidem e bona sepe oritur radice: boni enim et innocui quales ipsi sunt, tales alios opinantur; hinc ad laudandum equo etiam
Abbreviated transcription (Latin):
apĩd uulgus habes Raͦ ut apud te ip̃m utq apud bonos bo¬
nã ac ppetua uerãq habeas enitere nempt ista quã quereris
euanescit mane gemis at treꝑidum mortales quid ad uos
uel adulãtiũ uel decrahentiũ breue istũd et obscurũ mur¬
mur uemẽt qui liberius iudicet atq equius Et qui fut mn¬
quies hni uidites nosse illos nõ potest sed ab ils nosti illog
dico qui post uos mastentur quos nec ur̃i odiũ nec liuor f
net amor inet spes torserit alit metus Ei ur̃aꝵ extimatio¬
ne deui ac sententiam incorouptã uultꝭ hos iudicẽs exꝑet¬
tate breius est mora ꝑpẽrat ecce moxq adexut do Infarmã
factis egregnis  et uirtute ꝯtropi Ia Est ubi amor dapuis
alr trestitq laboribꝰ inq amaro dictu mirũ et maligno
solo radices agit altius unde fit ut factionũ am̃ãtissimos
sepe illos uideas qui multa et grauia pro factionibus pas¬

Expanded text:
apud volgus habeo. Ut apud te ipsum utque apud bonos boapud volgus habeo. Ut apud te ipsum utque apud bonos bonam ac perpetuam veramque habeas enitere, nempe ista quam quereris evanescet. Inane genus ac trepidum mortalis, quid ad vos vel adulantium, vel detrahentium, breve istud et obscurum murmur? Venient qui liberius iudicent atque equius. “Et qui sunt, inquies, hi iudices?”. Nosse illos non potestis, sed ab illis nosci, illos dico, qui post vos nascentur, quos nec vestri odium, nec livor, sed nec amor, nec spes torserit, aut metus, si vestrarum extimationem rerum ac sententiam incorruptam vultis, hos iudices expectate: brevis est mora. Properant ecce, moxque aderunt. Infamiam factis egregiis et virtute contraxi. Est ubi amor damnis alitur, crescitque laboribus inque amaro dictu mirum et maligno solo radices agit altius, unde fit ut factionum amantissimos, sepe illos videas, qui multa et gravia pro factionibus pas
Abbreviated transcription (Latin):
solont qui cepere feruẽtius do uulgi lingius exagitor Ra Quĩd
si oratoris aut poete infignis in scilũ impegissẽs ut multi
olim quos infames postẽritati traditos inimici eldꝙĩ tiã uide¬
nuuis ut sicꝭ nobile michi sũsprõiũ alexandri regis homerũ
encide muident sic metus nobilis alexandri pͥncipis uidea᷑.
lrãtos disertosq hommnes ne qd de se asperum scoiberẽt for
stilo rescribenda calũpnia quod tullius corspo quõd demosthe¬
nes eschini quod m̃uabilibꝰ fecit tato uel insigni fidutia
et om̃e theatrũ superante animi testimonio resistend esset
dd̾mꝙ quod caluo uatimꝰ perrotante nõ qr iste disertus id¬
circo ego dãpnadus sum At mĩt periculi nichil est si qͦs
uulgꝰ ut multũ strepat ꝙͣ diu tamẽ id fatiet cito uel uo¬
lens uel cractum desimnet uenit dies que strepidulis hiis cy.¬
tãdis loquacibus q silentiũ picis ponat ir do mralã famã

Expanded text:
solent qui cepere ferventius. Vulgi linguis exagitor. Quid solent qui cepere ferventius. Vulgi linguis exagitor. Quid si oratoris aut poete insignis in stilum impegisses, ut multi olim? quos infames posteritati traditos, inimici eloquentia, videmus, ut sicut nobile michi suspirium Alexandri regis, Homerum Eacidem invidentis, sic metus nobilis Alexandri principis videatur, literatos disertosque viros, ne quid de se asperum scriberent formstilo refellenda calumnia, quod Tullius Crispo, quod Demosthenes Eschini, quod innumerabilibus fecit Cato, vel insigni fiducia et omne theatrum superante animi testimonio, resistendum esset, dicendumque quod Calvo Vatinius perorante: “Non quia iste disertus, idcirco ego damnandus sum.” At nunc periculi nil est, si quidem vulgus, ut multum strepat, quamdiu tamen id faciet? Cito, vel volens, vel coactum desinet. Veniet dies que strepidulis his cicadis loquacibusque silentium picis ponat. Malam famam
Abbreviated transcription (Latin):
as impiis infaematus ostendit mali huig ĩmunitatem
que nec deo obtigisset hominibus nõ spectand do. Dura
atteror infamia ta. uirtutem muidia nõ temptari uix
possibile dixerim sufficiat non quelli Emegloriam cũ
oberectatione collidi si pura si solida est splendescet attri¬
tudõ acri uexor infanna to uulgaris auxa tetis ignorãtie
pulsa turbimbus sũma rerum cacumina: uerberat Sed nõ
quatit uel si quatiat nõ euertit excellentie tibi cuiꝯpiam
signũ sit in uulgi linguas quasi in scopulos incidisse huilia
eñĩ et circa terr̃ã depressa nomina nec p̃clare laudis lumẽ
excipiũt nec magne in fanne tempestatẽ sepe quod sꝑuit᷑.
et quiestit do̾. Male de me uulgus loquitur Ia: bñ qd in
singuas non calamos meurristi uehemens uulgi serm̃o est
ac mimine ducturuꝯ lenibꝰ aut falsis orta causis breuia
sint oportet tacebũt cum multa latrauerint fatigari citiꝰ

Expanded text:
ab impiis infamatus, ostendit mali huius immunitatem, ab impiis infamatus, ostendit mali huius immunitatem, que nec Deo obtigisset, hominibus non sperandam. Dura atteror infamia. Virtutem invidia non tentari, vix possibile dixerim; sufficiat non convelli, sive gloriam cum obtrectatione collidi: si pura, si solida est, splendescet attritu. Acri vexor infamia. Vulgaris aura, cecis ignorantie pulsa turbinibus, summa rerum cacumina verberat, sed non quatit, vel si quatiat non evertit. Excellentie tibi cuiuspiam signum sit, in vulgi linguas quasi scopulos incidisse, humilia enim et circa terram depressa nomina, nec pleclare laudis lumen excipiunt, nec magne infamie tempestatem. Sepe quod spernitur et quiescit. Male de me vulgus loquitur. Bene quod in linguas, non in calamos incurristi: vehemens sermo vulgi est, at minime diuturnus. Levibus aut falsis orta causis, brevia sint oportet: tacebunt cum multa latraverint. Fatigari citius
Abbreviated transcription (Latin):
sit carior qui amore uirtutꝭ hanc spreuerit is spreturus̃
oir̃a credi debet quõd p̃clãrũ sed perraꝵ scito quãdo quid
magna pars eorum qui uideri uollit uirtuti opera dare
fama eus apphenfa sic ꝯfestim in actione lentestãt ut in¬
elli detur unũ hoc illos quod apprehenderint intendisse do᷑.
Multi grauiter me infamãt ra plures olim fabiũ Et gra:¬
uius plures etiam affricanũ quo res illis eximiam in glori¬
am uersa est cõcm cũ talibus sorte queri desine paucissi¬
mis accidit om̃i sempeo infamia caruisse delicatissima res
est fama hominis et que sepe rubigie leuibus ꝯtrahit ex
ctuisis et ad sũmã ut nl clarius fama est sit mlobscura¬
ri promus ilq peregrinarũ ut sic dixerim capatius ĩ¬
p̃ssionũ do᷑ Graui uror infamia raͦ pestis hec uerendis
maxime infesta nominibus uiris quoq sanctissimis non
pepercit quorũ princeps omis expers culpe et ip̃e tamen

Expanded text:
sit carior. Qui amore virtutis hanc spreverit, is spreturus sit carior. Qui amore virtutis hanc spreverit, is spreturus omnia credi debet. Quod preclarum, sed perrarum scito, quandoquidem magna pars eorum, qui videri volunt virtuti operam dare, fama eius apprehensa, sic confestim in actione lentescant: ut intelligi detur, unum hoc illos quod apprehenderint intendisse. Multi graviter me infamant. Plures olim Fabium, et gravius plures etiam Africanum: que res illis eximiam in gloriam versa est. Communem cum talibus sortem queri desine: paucissimis accidit omni semper infamia caruisse. Delicatissima res est fama hominis, et que sepe rubiginem levibus contrahit ex causis, et ad summam, ut nil clarius fama est, sic nil obscurari pronius, nilque peregrinarum, ut sic dixerim, capacius impressionum. Gravi uror infamia. Pestis hec, verendis maxime infesta nominibus, viris quoque sanctissimis non pepercit, quorum princeps, omnis expers culpe, et ipse tamen
Abbreviated transcription (Latin):
est habes ubi iurgiorũ fessus requiestas et ut dici solet
in sinu gaudeas fu do pusca fama const̃ia clara sum¬
Rl Cu ne gͥ fama esse clarissima conscia tuopi cuperes atq
obscura Itti ne penitus ueru est illud flacti falsus honor uuat:
et mendax infanna terret O rem uanã uera quid et uuiat̾
pñt et terrẽ umbrax metuere nõ est urri doͭ infamie sarci¬
na ingens est ra si flagitio collecta grauis fateor si casu fa¬
cilis si honesti studio gloriosa si quid bonis artibus quesita in¬
fanna laus est insultẽt fatui tu exulta lucro nobili uirtu¬
tem nempe uarissimã mercẽ magno licet et quo nullũ maĩꝰ
fame pretio cõparasti Is uirtutꝭ cultor uerus est qui in illa
nichil preter illam cogitat sed cum reliquoru ilarus cũ cla¬
rissimꝰ est cõtemptus fame uirtutꝭ scudio susceptus cũ pro-¬
felto fama uiris fortibus nõ auro tantum sed uita etiam

Expanded text:
est, habes ubi iurgiorum fessus requiescas, et, ut dici solet, est, habes ubi iurgiorum fessus requiescas, et, ut dici solet, in sinu gaudeas. Fusca fama, conscientia clara sum. Tu ne igitur fama esse clarissima, conscientia turpi cuperes atque obscura? ita ne penitus verum est illud Flacci: Falsus honor iuvat, et mendax infamia terret! O rem vanam! vera quidem et iuvare possunt et terrere: umbras metuere non est viri. Infamie sarcina ingens est. Si flagitio collecta, gravis fateor: si casu, facilis; si honesti studio, gloriosa: si quidem bonis artibus quesita infamia laus est. Insultent fatui? Tu exulta lucro nobili: virtutem nempe rarissimam mercem, magno licet, et quo nullum maius fame pretio comparasti. Is virtutis cultor verus est, qui in illa nil penitus preter illam cogitat. Sed cum reliquorum clarus, tum clarissimus est contemptus fame, virtutis studio susceptus, cum profecto fama viris fortibus, non auro tantum, sed vita etiam
Abbreviated transcription (Latin):
Ca premor infamia taᵒ Tumni ne tua Dolor¬
ꝯstiẽtia p̃meris Do infannia premor graut¬
raͦ Si iusta nõ infannã sed infanne causam
defle sin miusta errores homi alto aio protul¬
cans tua te ꝯscĩa solare Do ͬ Graui infanna laboro Ra uen¬
toso fasce suspiras sic suapte nat᷑a leuẽ sarĩnã ferent
mibenllitas graue facit Dõ. Grauis in nieu nomeri suygit
infanna raᵈ Refext quibus rota radicibus si ueri uiuet au-¬
gebitur alioquin mox arescet ac defluet ex̃. Magna michi
infanna conflata est ra Sene ais flatus est en fama
sepe etiam impuri oris qui uo adeo quatit at territat
atq magna infamia magne fame ꝓriicip̃iu multꝭ fuit
puduit uulgus et ut iure suo errori adderet eororem rebuns¬
q mõdum cũctis excluderet in modicam infamiã in modi¬
⁊ꝭ laudibus tand uicit do. Multaundiq pulsor infamia¬
da Gircuflantibus uentꝭ in portum redi et ab auriũ pro-¬
cellis in cubitulum cordis ingredere cui si traquillitas sua

Expanded text:
a premor infamia. Timui tua ne conscientia premeris. Infamia premor gravi. Si iustam, non infamiam, sed infamie causam defle: sin iniusta, errores hominum alto animo proculcans, tua te conscientia solare. Gravi infamia laboro. Ventoso fasce suspiras, sic suapte natura levem sarcinam, ferentis imbecillitas gravem facit. Gravis in meum nomen surgit infamia. Refert quibus orta radicibus, si veri, vivet, augebitur; alioquin mox arescet ac defluet. Magna michi infamia conflata est. Bene ais: flatus est enim fama, sepe etiam impurioris, qui vos adeo quatit ac territat. Atqui magna infamia, magne fame principium multis fuit. Puduit vulgus, et ut, iure suo, errori adheret errorem, rebusque modum cunctum excluderet, modicam infamiam immodicis laudibus tandem vicit. Multa undique pulsor infamia. Circumflantibus ventis in portum redi, et ab aurium procellis, in cubiculum cordis ingredere, cui, si tranquillitas sua
Abbreviated transcription (Latin):
tius cumulũ metiare ꝙͣꝙͣ quid testimoniis singulorũ intor
ecliastice relegantur historie. ꝙ ibi aute ãnos mlle catholi¬
coru nomina presulũ a septẽtrione ultimo. uel oriente uel
austro. ad roborandũ uulgandũq sacrũ xp̃i dogmia cocuntiũ
occurrẽt. ubi hodie non dicam nullus epus sed ne dicã xp̃ria
nus uir inhabitat et ut lemora preterẽã sileamq alias quibꝰ
idem principiũ par exitus. ip̃a uenerabilis ur̃bs nicea ubi a¬
postolicũ fidei fudamentũ ab illis ueri opificibꝰ tot tam sacris
sembus canta rationũ calce cõpactũ atq uallatũ est sinul et

Expanded text:
tius cumulum metiare. Quanquam quid testimoniis singulorum nitor? tius cumulum metiare. Quanquam quid testimoniis singulorum nitor? Ecclesiastice relegantur historie. Quot ibi ante annos mille catholicorum nomina presulum a septentrione ultimo, vel oriente, vel austro ad roborandum vulgandumque sacrum Cristi dogma coeuntium occurrent, ubi hodie non dicam nullus epyscopus, sed ne cristianus quidem vir inhabitat! Et ut leviora preteream sileamque alias, quibus idem principium par exitus, ipsa venerabilis urbs Nicea ubi apostolicum fidei fundamentum ab illis veri opificibus tot tam sacris senibus, tanta rationum calce compactum atque vallatum est, simul et
Abbreviated transcription (Latin):
perio loqui eos constat nõ de isto quod iam nou imperiũ. Sed
ymago quedam et imperuiꝰ umibra est. utrũ nr̃is quoq tempo¬
ribus uerũ esset profecto nõ tota insairet affrica. non perfis
non siria non egiptus nõ asia fere omis non demq quõd est
grauiꝰ maxima pars europe. Romanoilli imperio antiquo ut
preclari illi testantur auctores nichil omniũ de fuit insi mo-¬
dicũ orientis nobis hea prope oina desunt inisi moditũ occi¬
deutis. quibus tamen perse singulis tum sil omnibus in
hac ip̃a querimonia ac fides neminẽ tam infidelem tamq he¬
betem puto esse. qui non sentiat. quidquid tamen hnĩ omnes
dicant plus aliquĩ pantissimis uerbis amplectitur. Aũgus¬
tinus libro uere religionis haud procul a principio. per omnes
inquit terrarũ partes quas homines incolũt sacra uaua tra¬
duntur. dictũ breue sed flebile nobis et quo facile dãpni to¬

Expanded text:
perio loqui eos constat, non de isto, quod iam non imperium sed perio loqui eos constat, non de isto, quod iam non imperium sed imago quedam et imperii umbra est, utinam nostris quoque temporibus verum esset! profecto non tota insaniret Africa, non Persis, non Syria, non Egiptus, non Asia fere omnis, non denique, quod est gravius, maxima pars Europe. Romano enim imperio illi antiquo, ut preclari testantur auctores, nichil omnium defuit nisi modicum orientis; nobis, heu, prope omnia desunt nisi modicum occidentis. Quibus, cum per se singulis tum simul omnibus in hac ipsa querimonia quanta insit autoritas ac fides, neminem tam infidelem tamque hebetem puto esse, qui non sentiat. Quicquid tamen hi omnes dicunt et plus aliquid paucissimis verbis amplectitur Augustinus libro Vere religionis haud procul a principio: «Per omnes» inquit «terrarum partes, quas homines incolunt, sacra cristiana traduntur». Dictum breve, sed flebile nobis, et quo facile damni to
Abbreviated transcription (Latin):
dasse om̃es ecclias nõ solũ ne hispania et britania ut mnopiamꝰ
ab ultinus. Necno galliis italia cipro creta et dalmaciis consti¬
tutas. sed in capadotia etiam et mesia et macedonia. et uiuuersa
suuul helladia insuper et uniuersa affrica pamphilia litia ysau¬
ria. et omni egipto libia et ponto totoq oriente preter paucõs arrii
sectatores ad iouianũ angustũ mssa fidelis teste athanasir cesta¬
tur epla. non famã sequẽtis. sed comperta referẽtis. et ut ip̃e ait
experimẽto sinam oñ cognoscentis et lrãrũ pignus hominũq
nõtitiam hlbentis. Qui forte pluribus testibus res eget. Am̃¬
brosius 2 ͦ uoiationis õmũ gentiẽ libro et post eũ augustinꝰ ipẽ
in psaliuo quĩto et nona gesimio. xprĩane fidei latiores ꝙͣ romani
imperii fines ponũt. nec peruenire potuisse ugũ ppłi ferro reg¬
nantis quo regnãtis peruenerit fides xpristi. Id si de uero im¬

Expanded text:
dasse omnes ecclesias, non solum in Hispania et Britannia, ut incipiamus dasse omnes ecclesias, non solum in Hispania et Britannia, ut incipiamus ab ultimis, nec non Galliis, Italia, Sardinia, Cypro, Creta et Dalmatiis constitutas, sed in Cappadotia etiam, in Misia et Macedonia, et universa simul Helladia; insuper et universa Africa, Pamphilia, Licia, Isauria, et in omni Egipto et Lybia et Ponto totoque oriente, preter paucos Arrii sectatores, ad Iovianum Augustum missa fidelis Athanasii testatur epystola, non famam sequentis sed comperta referentis et, ut ipse ait, experimento sententiam omnium cognoscentis, et literarum pignus hominumque notitiam habentis. Sin forte pluribus testibus res eget, Ambrosius secundo Vocationis omnium gentium libro, et post eum Augustinus ipse in Psalmo quinto et nonagesimo cristiane fidei latiores quam Romani imperii fines ponunt, nec pervenire potuisse iugum populi ferro regnantis, quo regnantis a ligno pervenerit fides Cristi. Id si de vero im