comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
salamanticensis qͦndam ep̃c
rediens ab urbe. ñ pigritauit
diu̾tere ad puerũ ur̃m: &e auxiliũ
ab homuncło flagitare ñ dexspexit.
Quo audito: recordatus sum ꝓp̃hiȩ
dicentis. Montes & colles coram dõ
humiliabunt᷑: & erunt praua in
pire cta: & asꝑa in uias planas.
Sic uos ludere nostis: alta compͥme-¬
re. sedare tum̃tia: & enormia redigere
in m̃suram. Ucrumptam̃ cũ tragediȩ
sue hystoriam in aurib meis homo
seriatim exposuisset laudaui udicẽ:
iudicium approbaui: s dico uobis cõ¬
passus sum iudicato. Sic quippe to¬
tam suam lacrimosam illam orati¬
onem conclusit: tanquã in calce ip¬
sius dic̾e̾t cum ꝓpħa. Exaltatus aut̃e
humiliatus sum & conturbatus:
& qͥa eleuans allisisti me. Cumq
memorarer iusticiȩ uĩꝵ & uirilis aĩ
quẽ sciebam: cepi tam̃ simul cogita¬
re diuitias miserationũ uĩarum. qͣs
plurimis exꝑtus sum & dixi. Quis
scit si conu̾tat᷑ & ignoscat dñs: & re¬
linquat post se benedicti onẽ: Cer¬

Expanded text:
Salamanticensis quondam episcopus, rediens ab Urbe, non pigritavit divertere ad puerum vestrum, et auxilium ab homunculo flagitare non despexit. Quo audito, recordatus sum prophetiae dicentis: Montes et colles coram Deo humiliabuntur, et erunt prava in directa, et aspera in vias planas . Sic vos ludere nostis, alta comprimere, sedare tumentia, et 198 enormia redigere in mensuram. Verumtamen cum tragoediae suae historiam in auribus meis homo seriatim exposuisset, laudavi judicem, judicium approbavi; sed, dico vobis, compassus sum judicato. Sic quippe totam suam lacrymosam illam orationem conclusit, tanquam in calce ipsius diceret cum Propheta: Exaltatus autem humiliatus sum et conturbatus ; et: Quia elevans allisisti me . Cumque memorarer justitiae vestrae et virilis animi quem sciebam, coepi tamen simul cogitare divitias miserationum vestrarum, quas in plurimis expertus sum, et dixi: Quis scit si convertatur et ignoscat dominus, et relinquat post se benedictionem? Cer
Abbreviated transcription (Latin):
ueritas nominis ex nr̃a lib̾atione cen¬
sebitur: & certe deest int̾pretationi. quã¬
du nos qui tui sumꝰ minime lib̾amur.
Quã pium. quã dulce. quã suaue o ui¬
ctor in hoc loco afflictionis. & in hoc
corpore mortis: te canere. te colere. te p̾¬
cari. Nom̃ tuũ & memoriale tuũ. fauuᷤ
distillans in labiis captiuoꝵ. mel ce lae
sub lingua eoꝵ. qui tui memoria delec¬
tantur. Eia gͦ fortis athleta. dulcis pa-¬
trone. aduocate fidelis exurge in adiu¬
torium nob̾: ut & nos de nr̃a ereptione
gaudeamꝰ: & tu de plena uictoria głie¬
ris. Oom̃pc pat̾ peccauimꝰ tͥ facti filii
alicni: s appropiauimꝰ in uictore: qͥ
dum uicerit cupiditatẽ suam uincar
& iram tuã. nos quoq in gr̃ãm potent̾
nstituat. O uictor iħu. te in nr̃o uicto¬
re laudamus: qͥa te in illo uicisse cogno¬
uimuᷤ: da ei piissime sie de sua in te
uictoria głari. ut ñ subeat obliuio nr̃i.

Expanded text:
veritas nominis ex nostra liberatione cenveritas nominis ex nostra liberatione censebitur. Et certe deest interpretationi, quandiu nos, qui tui sumus, 967 minime liberamur. Quam pium, quam dulce, quam suave, o Victor, in hoc loco afflictionis et in hoc corpore mortis te canere, te colere, te precari! Nomen tuum et memoriale tuum favus distillans in labiis captivorum; mel et lac sub lingua eorum, qui tui memoria delectantur. Eia ergo fortis athleta, dulcis patrone, advocate fidelis, exsurge in adjutorium nobis, ut et nos de nostra ereptione gaudeamus, et tu de plena victoria glorieris. O omnipotens Pater, peccavimus tibi facti filii alieni; sed appropiavimus in Victore, qui dum vicit cupiditatem suam, vincat et iram tuam, nos quoque in gratiam potenter restituat. O victor Jesu, te in nostro Victore laudamus, quia te in illo vicisse cognoscimus. Da ei, piissime Jesu, sic de sua in te victoria gloriari, ut non subeat oblivio nostri.
Abbreviated transcription (Latin):
Uere anima tua uictor una ex gem¬
mis quȩ tͥ in cruce apparuerunt. ue¬
re infixa cruci: cum diuinȩ inserta
głe candem sibi claritatis inaginẽ
induit quã inuenit. Uincenti expan¬
dit gremiũ suũ. qui pugnanti dede¬
rat sp̃m suũ. O uictrix anima. que
sicut passer transuolans mundi laqͤ¬
os euasisti: respice ad incautas animaᷤ
intricatas illis. ꝑielitantes in illis: ut
tuo patrocinio eruamur. Omiles eme¬
ritȩ. qui xp̃ianȩ milicie duris laborib.
angłice felicitatis requiem cõmutasti:
respice ad imbelles & imbecilles cõmi¬
litones tuos: qui int̾ hostiles gladios &
spiritales nequitias. tuis laudib occu¬
pamur. O uictor mnelite qui de terra
& de celo głosissime tͥumphasti. illius
głam nobilit̾ suꝑb despiciens. & huiꝰ
regna pie uiolentus diripiens: respice
de celo ad uictos t̾re: ut hec sit tuoꝵ ꝯsũ¬
matio tͥumphoꝵ. si &e nob̾ demũ uicisse
te senuamꝰ. Nam si ex ie nom̃ tͥ: ꝑfecta

Expanded text:
Vere anima tua, Victor, una ex gemVere anima tua, Victor, una ex gemmis, quae tibi in cruce apparuerunt. Vere infixa cruci, cum divinae inserta gloriae, eamdem sibi claritatis imaginem induit, quam invenit. Vincenti expandit gremium suum, qui pugnanti dederat spiritum suum. O victrix anima, quae sicut passer transvolans, mundi laqueos evasisti! respice ad incautas animas intricatas illis, periclitantes in illis, ut tuo patrocinio eruamur. 5. O miles emerite, qui Christianae militiae duris laboribus angelicae felicitatis requiem commutasti! respice ad imbelles et imbecilles commilitones tuos, qui inter hostiles gladios et spirituales nequitias tuis laudibus occupamur. O Victor inclyte, qui et de terra, et de coelo gloriosissime triumphasti, illius gloriam nobiliter superbus despiciens, et hujus regna pie violentus diripiens! respice de coelo ad vinctos terrae, ut haec sit tuorum consummatio triumphorum, si et nobis demum vicisse te sentiamus. Nam si ex re nomen tibi, perfecta
Abbreviated transcription (Latin):
uere nunc reuelata facie speculat᷑ glam
d̃ĩ: absortꝰ quidẽ. s ñ oblitꝰ clamorẽ pau¬
ꝑum. Beata uisio. qua in eandẽ imagi¬
nẽ transformat᷑ de claritate in claritat̃ẽ:
tanquã a dñi sp̃u. Paruus ad pugnam:
magnus ad uictoriã: matͥs uiscera nec¬
dum exiens. & iam eiciens demonia: cũ
meremento uirtutũ ac mitoꝵ yictor
niuens int̾ peccatores. translatus ẽ. O
uirum p̾cipue scĩtatis: qui ante sc̃s qͣm
natus: ante oꝑe quã nomine uictor: ad¬
huc ut̾o clausus iam de hoste tͥumpha¬
uit. O uenerandam etiã ipsis angłis scĩ¬
tatem: quã pari studio & si dispari uo¬
luntate & mali fugitant: & frequentãt
bom. Nec facile dixerim qͥd uirũ astru-¬
at sanctiorẽ: hoꝵ fauoran pauor illorũ.
Corpore deniq t̾ras mente celos in habitais:
aliq̃ndo familiariꝰ aliquid nunciantes
aliqͣndo inesfabili cantꝰ suauitate plau¬
sibiles. suꝑnoꝵ uoces sp̃uum audiebat.

Expanded text:
vere nunc revelata facie speculatur gloriam vere nunc revelata facie speculatur gloriam Dei, absorptus quidem, sed non oblitus clamorem pauperum. Beata visio, qua in eamdem imaginem transformatur de claritate in claritatem, tanquam a Domini Spiritu. Parvulus ad pugnam, magnus ad victoriam, matris viscera necdum exiens, et jam ejiciens daemonia, cum incremento virtutum ac meritorum Victor vivens inter peccatores translatus est. O virum praecipuae sanctitatis! qui ante sanctus quam natus, ante opere quam nomine Victor. Adhuc utero clausus jam de hoste triumphavit. O venerandam etiam ipsis angelis sanctitatem! quam pari studio, etsi dispari voluntate, et mali fugitant et frequentant boni. Nec facile dixerim quid virum astruat sanctiorem, horum favor, aut pavor illorum. Corpore denique terras, mente coelos inhabitans, aliquando familiarius aliquid nuntiantes, aliquando ineffabili cantus suavitate plausibiles supernorum voces spirituum audiebat.
Abbreviated transcription (Latin):
magis eas uisitant & frequentant:
Nunqͥd qͦd semꝑ uident faciem patͥo:
minist̾ium euacuat pietatis: O m̃s
nichilominꝰ administratorii sp̃c sunt:
missi in minist̾rum ꝓpt̾ eos qui he¬
reditatẽ capiunt salutis. Quid gͦ:
Discurrt̾ angłi & succurrt̃ hominibꝰ:
& qui ex nob sunt nesciunt nos. nͨ
norunt iã cõpati in quib passi st̃ ip̃i:
Qui dolores nesciunt. sentiunt tam̃
nrõs: & qui uenerunt de magna tri¬
bulatione. ñ recognoscuit iam in qͦ fuer̃t
Scio qui dixit: me expectant iusti do¬
nec retribuas mͥ. Iustus ẽ uictor: expec¬
tans & ipse nr̃am ꝓculdubio retͥbutio¬
nem. Non ẽ ille pincerna pharaonis.
qui inuentã grãm tenuit sibi: ꝓpħȩ sui
parit̾ &e concaptiui minime recordatuᷤ.
ille oblitus sue ꝓmissionis: nec socio paᷤ¬
sionis regni consortiũ denegauit. Non
facit similit̾. Iam celos ingressus. qͦs ce
ante aꝑtos beatis oculis suspiciebat.

Expanded text:
magis eas visitant et frequentant? magis eas visitant et frequentant? Nunquid quod semper vident faciem Patris, ministerium evacuat pietatis? Omnes nihilominus administratorii spiritus sunt, missi in ministerium propter eos qui haereditatem capiunt salutis . Quid ergo? discurrunt angeli, et succurrunt hominibus; et qui ex nobis sunt, nesciunt nos, nec norunt jam compati, in quibus passi sunt et ipsi? qui dolores nesciunt, sentiunt tamen nostros; et qui venerunt de magna trbulatione, non recognoscunt jam in quo fuerunt? Scio qui dixit: Me exspectant justi, donec retribuas mihi . Justus est Victor, etiam exspectans nostram procul dubio retributionem. Non est ille pincerna Pharaonis, qui inventam gratiam retinuit sibi, prophetae sui pariter et captivi minime recordatus . Non est ille oblitus suae promissionis, nec socio passionis regni consortium denegavit. Non fecit similiter. 4. Jam coelos ingressus, quos et ante apertos beatis oculis suspiciebat,
Abbreviated transcription (Latin):
in corpore suo.S neq se putat uieto¬
riosis mr̃m choris uictor nr arcend̾ius
qui duro &e diuturno mr̃io. uiuentem
sui corporis hostiam immolauit. Se
det ueteranꝰ miles debita iam suauitate.
& securitate quietꝰ. securꝰ quidẽ sibi᷑. s
nr̃i sollicitus. Non enim cũ putredi¬
ne carnis simul se exuit uisceribus
pietatis: nec sibi sic induit stołã głe̾:
ut nr̃e parit̾ miseriȩ. suȩq ipsiꝰ mise¬
ricordie obliuionẽ induerit. Non ẽ t̾ra
oblurionis. ꝗͣ aĩa uictoris in habitat: ñ
t̾ra laboris ut occupet᷑ in ea: ñ deniq t̾¬
ra.s clumẽ. Nunqͥd cȩlestis habitato
animas quas admittit indurat: aut
memoria pͥuat. aut spoliat pietate:
fũes latitudo cęli dilatat corda ñ ar¬
tat: exhilarat mentes ñ alienat: affe¬
ctiones ñ contrahit. s extendit. In lu¬
mine di seirnat᷑ memoria: ñ obseura¬
tur. In lumine di discit᷑ qͦd nescitur:
incolunt celos despiciunt tr̾as: & non

Expanded text:
in corpore suo. Neque se putat a victoin corpore suo. Neque se putat a victoriosis martyrum choris Victor noster arcendum, qui duro et diuturno 966 martyrio viventem sui corporis hostiam immolavit. 3. Sedet veteranus miles, debita jam suavitate et securitate quietus; securus quidem sibi, sed nostri sollicitus. Non enim cum putredine carni simul se exuit visceribus pietatis; nec sibi sic induit stolam gloriae, ut nostrae pariter miseriae, suaeque ipsius misericordiae oblivionem indueret. Non est terra oblivionis, quam anima Victoris inhabitat; non terra laboris, ut occupetur in ea; non denique terra, sed coelum est. Nunquid coelestis habitatio animas quas admittit indurat, aut memoria privat, aut spoliat pietate? Fratres, latitudo coeli dilatat corda, non arctat; exhilarat mentes, non alienat; affectiones non contrahit, sed extendit. In lumine Dei serenatur memoria, non obscuratur; in lumine Dei discitur quod nescitur, incolunt coelos, despiciunt terras, et non
Abbreviated transcription (Latin):
rum. Ita cum talib & tali in loco sibi
sedet. Sedet excelsa & fulgida: sedet
letabunda & laudans. Sedet delica¬
ta & ornata monilib suis: stipata ma¬
lis: fulcita florib. Sedet inquã sibi ua¬
cua curis: deliciis affluens: abundans
ocii &e quietis. ad uacandu sapientiȩ. Q
sedit & fleuit suꝑ flumina babylonis.
sedet mͦ ad fontẽ uitȩ: & conu̾satio illi
secus torrentẽ uoluptatis: cuiꝰ impetꝰ
letificat ciuitatẽ di. Inuenit sibi fontẽ
ortoꝵ. puteũ aquaꝵ uiuentiũ. & cum
samaritana potatur aquis sapientiȩ
salutaris: ut ñ sitiat in et̾num. Dat᷑
illi de fructu manuũ suarũ: & laudait
eam in portis oꝑa eiꝰ. &e głatur testimo¬
mo conscientiȩ. Conscientie dico suȩ:.
ñ alt̾ius. Sedet media angłoꝵ: digna
plane consortio quoꝵ desidĩo flagrat:
puritate nitet. castimonia decoratur.
se abscondat acuneo ꝓpħarum: qui quẽ
illi p̾dixerunt głificauit. & portauit

Expanded text:
rum. Ita cum talibus et tali in loco sibi rum. Ita cum talibus et tali in loco sibi sedet; sedet excelsa et fulgida, sedet laetabunda et laudans; sedet delicata et ornata monilibus suis, stipata malis, fulcita floribus; sedet, inquam, sibi, vacua curis, deliciis affluens, abundans otii et quietis ad vacandum sapientiae. Quae sedit et flevit super flumina Babylonis, sedet modo ad fontem vitae, et conversatio illi secus torrentem voluptatis, cujus impetus laetificat civitatem Dei. Invenit sibi fontem hortorum, puteum aquarum viventium, et cum Samaritana potatur aqua sapientiae salutaris, ut non sitiat in aeternum. Datur illi de fructu manuum suarum, et laudant eam in portis opera ejus, et gloriatur testimonio conscientiae; conscientiae dico suae, non alterius. Sedet media angelorum, digna plane eorum consortio, quorum desiderio flagrat, puritate nitet, castimonia decoratur. se abscondat a cuneo prophetarum, qui quem illi praedixerunt, glorificavit et portavit
Abbreviated transcription (Latin):
eius: dies leticie cordis eiꝰ: exultemus
& letemur in ea. Intronut in poten¬
tias dñi: gaudeamꝰ qͥa nunc potenti¬
or ẽ ad saluandum. Hodie uictor po¬
sito corpore. quo solo p̾pediri ab intro¬
itu głȩ uidebatur: tanto alacrior qͣn¬
to expeditior penetrauit in sc̃a: simi¬
lis factus in gła scõꝵ. Hodie de nouis¬
simo & humili loco. quẽ sibi ex ꝯsilio
saluatoris elegerat. ipso summo patre¬
familias euocante. uerus amicus as¬
cendit suꝑius de ẽ illi gła coram simul
discumbentibꝰ. Hodie despecto mundo
& mundi pͥncipe tumphato. supra
mundu uere uictor ascendit. accipienᷤ
de manu dñi coronam inctorie. Ascen¬
dit autẽ cũ imm̃sa suppellectile meri¬
toꝵ: clarus tͥumphis. miraculis głosus.
Pausat miles emeritꝰ: & post labores
sudoresq sacie ꝑactȩ milicie locatur
felicit̾: coronat᷑ sublimit̾. Anima eius
in bonis demorat᷑. Queris ubi: Cum
abraham & ysaac &e iacob. in regno çȩlo¬

Expanded text:
ejus, dies laetitiae cordis ejus; exsultemus ejus, dies laetitiae cordis ejus; exsultemus et laetemur in ea. Introivit in potentias Domini; gaudeamus, quia nunc potentior est ad salvandum. 2. Hodie Victor posito corpore, quo solo praepediri ab introitu gloriae videbatur, tanto alacrior, quanto expeditior, penetravit in sancta, similis factus in gloria sanctorum. Hodie de novissimo et humili loco, quem sibi ex consilio Salvatoris elegerat, ipso summo patrefamilias evocante, verus amicus ascendit superius, et est illi gloria coram simul discumbentibus. Hodie despecto mundo, et mundi principe triumphato, supra mundum vere Victor ascendit, accipiens de manu Domini coronam victoriae. Ascendit autem cum immensa supellectili meritorum, clarus triumphis, miraculis gloriosus. Pausat miles emeritus, et post labores sudoresque sacrae peractae militiae locatur feliciter, coronatur sublimiter. Anima ejus in bonis demorabitur. Quaeris ubi? Cum Abraham, Isaac et Jacob in regno coelo
Abbreviated transcription (Latin):
audete in dño dilectissimi: qui
int̾ continua sue pietatis be¬
neficia. indulsit hominẽ muy¬
dõ cuiꝰ multi saluarent᷑ exemplo. Ite¬
rũ dico gaudete: qͦd factꝰ de medio ap¬
ꝓpiauit do: ut multo plures eiꝰ int̾tessiõe
saluent᷑. Habet ex hominib cui hoĩ.¬
num peccata donet: misericors & mi¬
serator drĩs. Habet tempꝰ & locum
int̾cedendi: piꝰ & misericors aduocatꝰ.
Etquidẽ locum quietũ: & tempꝰ feria¬
tum. In t̾risuisus ẽ ut eẽt exemplo:
in celum leuatus ẽ. ut sit patrocino
Hic informat ad uitã: illic inuitat
ad głam. factus ẽ mediator ad regnũ:
qui fuit inuitator ad opus. Bonꝰ me¬
diator: qui sibi iam postulans nichil.
totum in nos transferre desiderat: &
supplicantis affectum. & supplicatio¬
nis fructũ. Quid enĩ querat sibi: qͥ
nullius eget. Dñs conseruat eum &
uuuficat eum: & beatũ fecit eũ in
gła: nichil illi deerit in loco pascuȩ
collocato. Hec dies glose migrationiᷤ

Expanded text:
audete in Domino, dilectissimi, qui inter continua suae pietatis beneficia indulsit hominem mundo, cujus multi salvarentur exemplo. Iterum dico, gaudete, quod factus de medio appropiavit Deo, ut multo plures ejus intercessione salventur. Habet ex hominibus, cui hominum peccata donet misericors et miserator Dominus: habet tempus et locum intercedendi pius et misericors advocatus; equidem locum quietum et tempus feriatum. In terris visus est, ut esset exemplo; in coelum levatus est, ut sit patrocinio. Hic informat ad vitam, illic invitat ad gloriam. Factus est mediator ad regnum, qui fuit incitator ad opus. Bonus mediator, qui sibi jam postulans nihil, totum in nos transferre desiderat et supplicantis affectum et supplicationis fructum. Quid enim quaerat sibi, qui nullius eget? Dominus conservat eum, et vivificat eum, et beatum facit eum in gloria: nihil illi deerit in loco pascuae collocato. Haec dies gloriosae migrationis
Abbreviated transcription (Latin):
hec: qui dolenda cõmisi. Nec me tam̃
pigebit ut estimo cibi huiꝰ: qͣndo qui
apponit scientiam. apponit &e dolorẽ.
S & si temꝑantie. si iusticie. si prudẽ¬
tie uł fortitudinis exempla appare¬
ant. ea incunctant̾ sumo: sciens qͥa
talia oportet me p̾parare. Hec mͥ ap¬
poni: hec a me repetitũ iri ñ dubito
Nunquid signa & ꝓdigia exigenda
a nob̾ sunt. ut ea diuiti uicissim
ĩparemus: fr̃s uasa sunt in honorẽ
illi qui nos inuitauit: ñ cibi pau¬
ꝑum. Tu gͥ qui inuitatus es diligẽ¬
ter considera qͥd tͥ ille: qͥd sibimet
apposuerit. Non enĩ qͥeqͥd in mensa
apponit᷑: tͥ apponit᷑. Quid si poculo
aureo fuerit ꝓpinatũ: Non poculu tͥ
s potus apponit᷑. Sume potum: et po¬
ne aurũ. Ergo exemplabonoꝵ. oꝑum.
& retitudinẽ moꝵ. pat̾familias com¬
municat ita domesticis: ut p̾rogatinã
sibi retineat in miraculis. In his tam̃
absq illis ille głificandꝰ ẽ. cuiꝰ munuᷤ
sc̃ẽ uiuere. cuiꝰ uirtus signa facere ẽ:

Expanded text:
ec, qui dolenda commisi. Nec me tamen pigebit, ut aestimo, cibi hujus; quoniam qui apposuit scientiam, addidit et dolorem. Sed et si temperantiae, si justitiae, si prudentiae vel fortitudinis exempla appareant, ea incunctanter sumo, sciens quia talia oportet me praeparare. Haec mihi apponi, haec a me repetitum iri non dubito. Nunquid signa et prodigia exigenda a nobis 965 sunt, ut ea diviti vicissim praeparemus? Fratres, vasa sunt in honorem illi qui nos invitavit, non cibi pauperum. Tu ergo qui invitatus es, dilgenter considera quid tibi ille, quid sibimet apposuerit. Non enim quidquid in mensa apponitur, tibi apponitur. Quid si in poculo aureo fuerit propinatum? non poculum tibi, sed potus apponitur: sume potum et pone aurum. Ergo exempla bonorum operum et rectitudinem morum paterfamilias communicat ita domesticis, ut praerogativam sibi retineat in miraculis. In his tamen atque illis ille glorificandus est, cujus est munus sancte vivere, cujus virtus signa facere,
Abbreviated transcription (Latin):
tutis insigne. Hec a me & absq p̾sũptio¬
ne sumunt᷑: & salubrit̾ insumutur:
& si dissimulo districte reposcunt᷑. Audi
adhuc: quenã mͥ uere apposita pitem.
Si panẽ doloris & uinũ cõpunctionis
De diuitis mensa obtuleris tollo sccurus:
qui sum pauꝑ & inops. E runt mͥ laeri¬
me meȩ panes die ac nocde: &e pocubu
meum eum fletu miscebo. Pars mea

Expanded text:
tutis insigne. Haec a me et absque praesumptiotutis insigne. Haec a me et absque praesumptione sumuntur, et salubriter insumuntur: et si dissimulo, districte reposcuntur. 5. Audi adhuc quaenam mihi jure apposita putem. Si panem doloris et vinum compunctionis de divitis mensa obtuleris, tollo securus qui sum pauper et inops. Erunt mihi lacrymae meae panes die ac nocte , et poculum meum cum fletu miscebo . Pars mea
Abbreviated transcription (Latin):
accepi: ꝑdam m̾ito & qͦd uideor accepisse.
Non leuo cum illo ocłos ad rimanda
sccreta cȩlestia: ne opp̾ssus a gła confu sis
resiliam: sero refugiens ad consiliũ sa¬
pientis qui ait. Altiora te ne quesieris: &
fortiora te ne serutatꝰ fueris. Infertur
m̃sis uinum nouũ aquaꝵ. rubentiũ:
ñ tango: qͥa ñ mͥ appositũ scio: qͥ similit̾
elementa mutare. naturas innouare non
ualeo. Cerno item in mensa uictoris. an¬
głos illum audisse canentes. Nunquid
iubebo & ego mͥ suꝑnos exhiberi can¬
tores: aut certe cytharedos illos de apo¬
calipsi. coram me cytharizare in cy¬
tharis suis: Imꝑat ille demonibuᷤ
adhuc in corpore uiuens: uinctũ m
carcere soluit. corpore iam solutus. E¬
bi sunt: s ñ mei. Equide iocundi ac sa¬
ꝑidi: s ñ tanget illos anima mea. qm̃
At si diligent̾ consido: ecce pre ocłis in
mensa scĩ censura iudicii: disciplinȩ
uigor: scĩtatis speculii: uite forma: uir¬

Expanded text:
accepi, perdam merito et quod videor accepisse. accepi, perdam merito et quod videor accepisse. Non levo cum illo oculos ad rimanda secreta coelestia, ne oppressus a gloria confusus resiliam, sero confugiens ad consilium Sapientis, qui ait: Altiora te ne quaesieris, et fortiora te ne scrutatus fueris . Infertur mensis vinum novum aquarum rubentium; non tango, quia non mihi appositum scio, qui similiter elementa mutare, naturas innovare non valeo. Cerno item in mensa Victoris angelos illum audisse canentes. Nunquid videbo et ego mihi supernos exhiberi cantores: aut certe citharoedos illos de Apocalypsi coram me citharizare in citharis suis? Imperat ille daemonibus adhuc in corpore vivens, vinctum in corpore solvit corpore jam solutus. Cibi sunt, sed non mei; equidem jucundi et sapidi, sed non tangit illos anima mea, quonAt si diligenter considero, ecce prae oculis in mensa sancti, censura judicii, disciplinae vigor, sanctitatis speculum, vitae forma, vir
Abbreviated transcription (Latin):
nꝰ ad õs. hoc eñ meliꝰ. In his forma ẽcui ĩp¬
mam̃: in miracłis gła ex qͣ repͥmam᷑. Illa le¬
tificent: ista edificent. Moueant illa: ista
ꝓmoueant. Epulem̃ dilectissimi uoca¬
ti ad m̃sam diuitis. m̃sam abundantẽ
panib. deliciis cumulatã. An ñ diues
qui exemplis nos reficit: ꝑtegit meritis:
letificat fignis: Diues plane. in cuius
hodie conuiuio sollemni. angłi & ho¬
mines parit̾ congregant᷑. hii ut refician¬
tur: illi ut delicient᷑. Isti ut ꝓficiant:
illi ut gaudeant. E uiꝰ uita repleta bo¬
nis: qͥd nͥ mensa referta cibis: Nec tñ
om̃ib omĩa apponunt᷑. s ut tollat qͥsꝙ
qͥd sibi expedire & comienire uidebit.
Et ego quide consilio salubrior dili¬
gent᷑ consido̾. que mͥ apponunt᷑ Tant̃
mͥ erit eligere mnca: & aliena ñ tangere.
Non extendam manĩ ad glam mira¬
culoꝵ: ne si attemptauero qͦd desuꝑ non

Expanded text:
nus ad omnes. Hoc enim melius. In his forma est cui impnus ad omnes. Hoc enim melius. In his forma est cui imprimamur, in miraculis gloria a qua reprimamur. Illa laetificent, ista aedificent; moveant illa, ista promoveant. Epulemur, dilectissimi, ad mensam divitis vocati, mensam abundantem panibus, deliciis cumulatam. Annon dives qui exemplis nos reficit, protegit meritis, laetificat signis? Dives plane, in cujus hodie convivio solemni angeli et homines pariter congregantur: hi ut reficiantur, illi ut delicientur; isti ut proficiant, illi ut gaudeant. Cujus vita repleta bonis, quid nisi mensa referta cibis? Nec tamen omnibus omnia apponuntur, sed ut tollat quisque quod sibi expedire et convenire videbit. 4. Et ego quidem consilio salubriori diligenter considero quae mihi apponuntur. Cautum est mihi eligere mea, et aliena non tangere. Non extendam manum ad gloriam miraculorum, ne si attentavero quod desuper non
Abbreviated transcription (Latin):
ocłos suꝑno infigere lumimi. & uidere
uisiones di: angłico insuꝑ mulceri can¬
tico. doceri oraculo: Hec atq similia
in scõ homine ueneram᷑:. ñ emulamur.
Merito quidẽ: qͣndo & sine salutis ꝑi¬
cło posst̃̾ ñ fi̾: & sñ salutis ꝑicło nequeunt
usurpari. Tutiꝰ sane emulamͣ solidiora ꝗͣ
sublimiora: & q̃ magis uͥtutẽ redoleant.
ñ ualemus. Fmulemur in uiro sobriũ
uictum: deuotũq affectum. Emulemur
mansuetudinẽ sp̃e: castimoniã corporis:
oris custodiam: anmi puritatẽ. Ponere
fienum ue: & modum linguȩ. Dormire
parciꝰ: orare fiequentiꝰ. Commonere nos¬
met ipsos psalmis ymnis &e canticis sp̃ã¬
lib. Dieb iungere noctes: & diuinis lau¬
dib occupare. Emulemur charismata
meliora. Discamus ab ipso. qͦd mitis &
humilis corde fuit. Emulemur in quã
qͦd extitit lib̾alis in pauꝑes: iocundus
ad hospites: patiens ad pcecantes: benig¬

Expanded text:
oculos superno infigere lumini, et videre oculos superno infigere lumini, et videre visiones Dei, angelico insuper mulceri cantico, doceri oraculo? Haec atque similia in sancto homine veneramur, non aemulamur. Merito quidem, quando et sine salutis periculo possunt non fieri, et sine salutis periculo nequeunt usurpari. Tutius sane aemulanda solidiora quam sublimiora; et quae magis virtutem redoleant, non valeamus. Aemulemur in viro sobrium victum, devotum, affectum; aemulemur mansuetudinem spiritus, castimoniam corporis, oris custodiam, animi puritatem; ponere frenum irae et modum linguae, dormire parcius, orare frequentius, commonere nosmetipsos psalmis, hymnis et canticis spiritualibus; diebus jungere noctes et divinis laudibus occupare. Aemulemur charismata meliora. Discamus ab ipso quod mitis et humilis corde fuit. Aemulemur, inquam, quod exstitit liberalis in pauperes, jucundus ad hospites, patiens ad peccantes, benig
Abbreviated transcription (Latin):
cure impendit᷑ Sc̃o uictori:. nec uirtꝰ
nec głã deest. S quẽadmodii ambe
res & quo ordine in homine ꝓcesserit
id oꝑep̾cium intueri. Pugnauit fortit:
uirilit̾ suꝑauit: & sic demũ gła & ho¬
nore coronat᷑. Quomͦ nempe ingloriiᷤ
remansisset bellator fortis: humilis
uictor: Quãquã ne in die uͥtutis sue
sine głã fuit: signis & ꝑdigiis ad miran¬
dus. Habemus dilectissimi in uita ui¬
ctoris. & qͦd digne mirem̃: &e qͦd salubri¬
t̾ mmutemur. Miror uina dedisse in he¬
remo: ñ uitẽ s fontẽ. Aliror & stupeo
infantẽ adhuc in utero pauori fuisse
pauendis demoniis: quippe ab ipsis p̾¬
cognitũ: & iam tc̃ ex nomine designatũ.
Nec uacuũ nom̃. uͥ hostiũ fuga & extor¬
ta confessio. uictoriam concessit infantu¬
lo. Quis item ñ miret᷑ furem a demone
dep̾hensum: & rursum a demone mox
hominẽ liberatũ: Quis ñ om̃i etiã ad
miratione stupendu ducat. carne cir¬
cundatũ hominẽ celis patentib carnis

Expanded text:
cure impenditur. 2. Sancto Victori nec virtus, nec gloria deest; sed quemadmodum ambae res, et quo ordine in homine processerunt, id operae pretium intueri. Pugnavit fortiter, viriliter superavit, et sic demum gloria et honore coronatur. Quomodo nempe inglorius remansisset bellator fortis, humilis victor? Quanquam nec in die virtutis suae sine gloria fuit, signis et prodigiis admirandus. Habemus, dilectissimi, in vita Victoris, et quod digne miremur, et quod salubriter imitemur. Miror vina dedisse in eremo, non vitem, sed fontem. Miror et stupco infantem adhuc in utero pavori fuisse pavendis daemoniis, quippe ab ipsis praecognitum, et jam tunc ex nomine designatum. Nec vacuum nomen, ubi hostium fuga et extorta confessio victoriam concessit infantulo. Quis item non miretur furem a 964 daemone deprehensum, et rursum a daemone mox hominem liberatum? Quis non etiam omni admiratione stupendum ducat, carne circumdatum hominem, coelis patentibus, carnis
Abbreviated transcription (Latin):
ñ tam ad głam quã ad ututẽ
ꝓuocat. om̃s qui recto st̾corde.
Non recti plane s ꝑu̾si ẽ animi ante
querere głam quã exercere uͥtutẽ: et
uelle coronari qͥ legitime ñ certauit.
Uanũ ẽ uob̾ inqͥt ante lucẽ surgere. Ita
ẽ frustra ad celsitudinẽ nitit᷑ glȩ qͥ priꝰ
ñ claruit uͥtute. frustra fatue uͥgines
sponso obuiã surgunt: quaꝵ lampadeᷤᷤ
extingunt᷑. Et id̾o fatue qͦd uacuis glen¬
ne uultus tui ambulabt̃: & in nomi
ne exultabunt tota die: & in iusticia
tua exaltabunt᷑. Et infert. Qm̃ gła uir¬
tutis eoꝵ tues. Pulchre ñ eoꝵ. s uͥtutis
eoꝵ gła cõmendat᷑. Que enĩ sine uͥtute
ẽ gła. ꝓfecto indebita uenit: p̃propere
affectat᷑ ꝑicłose captat᷑. Uirtus graduᷤ

Expanded text:
non tam ad gloriam quam ad virtutem provocat omnes qui recto sunt corde. Non recti plane, sed perversi est animi, ante quaerere gloriam quam exercere virtutem, et velle coronari qui legitime non certaverit. Vanum est vobis, inquit, ante lucem surgere . Ita est. Frustra ad celsitudinem nititur gloriae, qui prius non claruit virtute. Frustra fatuae virgines sponso obviam surgunt, quarum lampades exstinguuntur: et ideo fatuae, quia vacuis glorianne vultus tui ambulabunt, et in nomine tuo exsultabunt tota die, et in justitia tua exaltabuntur. Et infert: Quoniam gloria virtutis eorum tu es . Pulchre non eorum, sed virtutis eorum gloria commendatur. Quae enim sine virtute est gloria, profecto indebita venit, praepropere affectatur, periculose captatur. Virtus, gradus
Abbreviated transcription (Latin):
reb. En qualia oportet ẽẽ quȩ in au¬
dientiam ȩccłiȩ ueniunt: qualẽ ue
hoꝵ auctorem. Nunquid talis ego:aut
talia quȩ paraui: Et tam̃ de pauꝑ¬
tate mea te pulsante te inquietante.
&e si ñ quia amicꝰ es: certe ob tuã im¬
portuntatẽ surgens iuxta u̾bum do¬
mini. p̾stiti qͦd petisti. Prestit dico:
ñ qͦd tͥ ad uotum. s qͦd mͥ ad manũ
uenire potuit: ꝓ posse utiq meo. ñ ꝓ
uelle tuo. Seruata tam̃ antiquoꝵ ue¬
ritate scriptoꝵ. quȩ tu mͥ transmise¬
ras de uita scĩ. duos sermones dicta¬
ui qualicunq sermone meo: illud
quantũ potui cauens. ut nec breui¬
tas obscuros.: nec ꝓlixitis redderet one¬
rosos. Deinde qͦd ad cantũ spectat ym¬
num composui. metri negligens: ut
sensui ñ decẽm. Responsoria duode¬
cim. cũ antiphonis trignnta septem.
sius in locis disposui: addato respon¬
itẽq duob aliis breuib ipso die festo
ꝓ ur̃a regulari consuetudine. uno ad

Expanded text:
rebus. 3. En qualia oportet esse quae in aurebus. 3. En qualia oportet esse quae in audientiam Ecclesiae veniunt, qualemve horum auctorem. Numquid talis ego, aut talia quae paravi? Et tamen de paupertate 358 mea, te pulsante, te inquietante, et si non quia amicus es, certe ob tuam importunitatem surgens, juxta verbum Domini, praestiti quod petisti . Praestiti dico, non quod tibi ad votum, sed quod mihi ad manum venire potuit, pro posse utique meo, non pro velle tuo. Servata tamen antiquorum veritate scriptorum, quae tu mihi transmiseras, de vita Sancti duos Sermones dictavi qualicunque sermone meo: illud quantum potui cavens, ut nec brevitas obscuros, nec prolixitas redderet onerosos. Deinde, quod ad cantum spectat, hymnum composui, metri negligens, ut sensui non deessem. Responsoria duodecim, cum antiphonis viginti septem suis in locis disposui, addito responitemque duobus aliis brevibus ipso die festo pro vestra regulari consuetudine, uno ad
Abbreviated transcription (Latin):
here ẽ. Non quod głificatos ab angliꝰ
homines iam laudare ñ audeant:
autentica & antiqua: quȩ & eccłiam
edificent & eccliasticam redoleant
grauitatẽ. Quod si noua audire li¬
bet & causa requirit: ea ut dixi reci¬
pienda censuerim: quȩ cordib au¬
dientiũ quo gratiora eo utiliora red¬
dat. & eloquii dignitas &̃ auctoris.
Porm sensa indubitata resplendeant
u̾itate: sonent iusticiã: humilitatẽ
suadeant: d oceant ȩ quitatẽ. Quȩ
morib. eruc̃ẽ uiciis: affectib deuotio¬
nem. sensib disciplinã. Cantus ipse
si fucrit. plenus sit grauitate: nec las¬
enuã resonet nec rusticitate. Sic sua¬
uiẜ̾ut ñ sit leuis. Sic mulceat aureᷤ:
ut moucat corda. Tristiciam leuet:
iram mitiget: sensum littere ñ eua¬
cuet. s fecundet. Non ẽ leuis iactura
gir spiritalis. leuitate cantꝰ abduci a
sensuũ utilitate: &e plus sinuandis
intendere uocib. quã insinuandis

Expanded text:
here est. Non quod glorificatos ab angelis, here est. Non quod glorificatos ab angelis, homines jam laudare non audeant:authentica et antiqua, quae et Ecclesiam aedificent, et ecclesiasticam redoleant gravitatem. Quod si nova audire libet, et causa requirit; ea, ut dixi, recipienda censuerim, quae cordibus audientium, quo gratiora, eo utiliora reddat et eloquii dignitas, et auctoris. Porro sensa indubitata resplendeant veritate, sonent justitiam, humilitatem suadeant, doceant aequitatem: quae moribus, crucem vitiis, affectibus devotionem, sensibus disciplinam. Cantus ipse, si fuerit, plenus sit gravitate; nec lasciviam resonet, nec rusticitatem. Sic suavis, ut non sit levis; sic mulceat aures, ut moveat corda. Tristitiam levet, iram mitiget; sensum litterae non evacuet, sed fecundet. Non est levis jactura gratiae spiritualis, levitate cantus abduci a sensuum utilitate, et plus sinuandis intendere vocibus, quam insinuandis
Abbreviated transcription (Latin):
parit̾ qui tecũ sunt fr̃s. dictare me
aliqua uob̃ legenda sollemnit̾ uł ca¬
nenda. in festiuitate. scĩ Uictoris: cu¬
iꝰ apud uos corpus sacratissimũ re-¬
quiescit. Cunctanti instas: dissimu¬
lantem urges: in cã & si iustam ue¬
ircundiam dissimulans ipse. Adhi¬
bes mͥ &e alios p̾catores: quasi sit ali¬
quid ad inclinandũ me tue uolun¬
tati. tua ipsa uoluntate cogentiuᷤᷤ
cogitare debueras ñ affectum erga
me tuũ: s meũ in ȩccłia locũ. Sane
altitudo negocii ñ amicũ desiderat:
s erudnum s dignum. euiꝰ aucto¬
ritas potior. uita sanctior. stilus matu¬
rior. & opus illustret. & consonet scĩta¬
ti. Quantulus ego in ppło xp̃iano:
cuiꝰ littere in eccłiis lectitentur.: Aut
quantula mͥ ingenii eloquii ue facul¬
tas: ut a me potissimũ festiua & plar¬
sibilia irquirant᷑: Quidꝰ Quẽ cȩli
habent laudabilẽ & laudatũ: ego
de nouo laudare incipio suꝑ t̾ram:
Suꝑnis uelle addere laudib detra¬

Expanded text:
pariter qui tecum sunt fratres, dictare me aliqua vobis legenda solemniter, vel canenda in festivitate sancti Victoris, cujus apud vos corpus sacratissimum requiescit. Cunctanti instas, dissimulantem urges; meam, etsi justam, verecundiam dissimulans. Ipse adhibes mihi et alios precatores, quasi sit aliquid, ad inclinandum me tuae voluntati, tua ipsa voluntate cogentius cogitare debueras, non affectum erga me tuum, sed meum in Ecclesia locum. Sane altitudo negotii non amicum desiderat, sed eruditum, sed dignum: cujus auctoritas potior, vita sanctior, stilus maturior et opus illustret, et consonet sanctitati. 2. Quantulus ego in populo christiano, cujus litterae in ecclesiis lectitentur? aut quantula mihi ingenii eloquiive facultas, ut a me potissimum festiva et plausibilia requirantur? Quid? quem coeli habent laudabilem et laudatum, ego de novo laudare incipio super terram? Supernis velle addere laudibus, detra
Abbreviated transcription (Latin):
irasceris tu mͦ: Non ut opinor.
Conuieunt te sermones tui.
ñ dispositi in iudicio: s p̾cipitati in ꝑ¬
t̃batione. Nam iudiciũ quid̃e tale est.
Meliora st̃̾ u̾bera amici: quã oscula
mimici. At ego sine causa uapulo in¬
Parum dixi: pat̾nam sollicitudinẽ¬
loquunt᷑. Itaq si culpam ñ habes.
nicħ te lesimus: ꝓpͥa excusatũ consci¬
entia. Si habes: tͥ potiꝰ irascendum
quã mͥ fuerat. Quereris qͦd tͥ ñ ere¬
didi: quasi tu mͥ inde aliquid locutꝰ
fueris. Esto. Credidi querenti de te
n: qui dixeras nicħ: fãc quod locutus
ne forte ñ mͦ int̾ nos. s & de nob̾ scan¬
dalum oriatur. De nob̾ autẽ bene
senti. bene de te sentientib & ñ decre¬
Dentib tͥ sicut ꝑturbate loqueris:
nesciens quid loquaris. Mea sunt
uerba: meũ loquunt᷑ affectum: Regi

Expanded text:
irasceris tu modo? Non, ut opinor. Convincunt te sermones tui, non dispositi in judicio, sed praecipitati in perturbatione. Nam judicium quidem tale est: Meliora sunt verbera amici, quam oscula inimici . At ego sine causa vapulo, inParum dixi: paternam loquunulpam non habes, nihil te laesimus, propria excusatum conscientia: si habes, tibi potius irascendum, quam mihi fuerat. Quereris quod tibi non credidi: quasi tu mihi inde aliquid locutus fueris. Esto: credidi querenti de te.re, qui dixeras nihil? Fac quod locutus ne forte non modo inter nos, sed et de nobis scandalum oriatur. De nobis autem bene senti, bene de te sentientibus, et non decredentibus tibi, sicut perturbate loqueris, nesciens quid loquaris. Mea sunt verba, meum loquuntur affectum. EPI
Abbreviated transcription (Latin):
cum illis. Sume arma. resume uires:
dum adhuc p̾lium durat. assunt an¬
głi spectatores & ꝓtectores: adest ipse
dñs adiutor & susceptor. qui doceat ma¬
nus tuas ad p̾lium: & digitos tuos ad
bellum. Procedamus in adutoriũ fr̃m:
ne si forte sine nob̾ pugnent. sine nobis
uincant. sine nob̃ ingrediant᷑. nouissi-¬
me cum clausa fuerit ianua. nob sero
Am̃ dico uob̃: nescio uos. fac queso te
prius sciri. fac te priꝰ uideri: ne tunc ne¬
sciaris ad głamͬ sciaris autẽ ad penam.
Si te xp̃c agnoscit in bello: recognoscet
in celo. Et sicut ꝓmisit. manifestabit tͥ
se ipsum. Si tñ & tu penitendo. resipiscen¬
do. talem te exhibueris: ut cum fidutia
dicere possis. tunc cognoscam sicut ce
cognitus sum. His interim ammoni¬
tionib uerecundũ adolescentis ani¬
mum pulsatũ eẽ sufficiat. Iam enim
nris etiam p̾cib pro eo diuina pulsan¬
da ẽ pietas. Quȩ si ad ictus nr̃arum in¬
uectionũ. eius mentẽ uł parũ mollitã

Expanded text:
cum illis. Sume arma, resume vires, cum illis. Sume arma, resume vires, dum adhuc praelium durat. Adsunt Angeli spectatores et protectores: adest ipse Dominus adjutor et susceptor, qui doceat manus tuas ad praelium, et digitos tuos ad bellum . Procedamus in adjutorium fratrum, ne si forte sine nobis pugnent, sine nobis vincant, sine nobis ingrediantur; novissime cum clausa fuerit janua, sero Amen dico vobis, nescio vos . Fac, quaeso, te prius sciri, fac te prius videri: ne tunc nesciaris ad gloriam, sciaris autem ad poenam. Si te Christus agnoscit in bello, recognoscet in coelo; et sicut promisit, manifestabit tibi se ipsum ; si tamen, et tu poenitendo et resipiscendo talem te exhibueris, ut cum fiducia dicere possis: Tunc cognoscam, sicut et cognitus sum . His interim admonitionibus verecundum adolescentis animum pulsatum esse sufficiat. Jam enim nostris etiam precibus pro eo divina pulsanda est pietas; quae si ad ictus nostrarum invectionum ejus mentem vel parum mollitam
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑbiamꝰ. ñ quib mulierculiᷤ uł simi¬
lari uł placere studeamꝰ. S hoc faciunt
inquis cum quib habito: si ñ facio qͦd
çȩteri. de singularitate notabor. Prop¬
terra inquã exi de medio eoꝵ: ne aut in
urbe notabilit̾ uiuas aut exemplo ꝑeas
alioꝵ. Quid agis in urbe delicate miles:
Commilitones tui quos fugiens deserui¬
sti pugnant & uincunt: pulsant &e in¬
trant: celum rapiunt & regnant. Et tu
sedens suꝑ ambulatorẽ tuũ indiitus
purpura &e bysso. curuis plateas. uicos
ꝑambulas: Hec sunt pacis ornam̃ta:
ñ belli munimenta. An dicis parce
ñ est par: Purpura ñ ꝓpulsat libidi¬
nem: ñ suꝑbiam. ñ auariciã repellit:
& siqua sunt alia ignea inimici iacula
ñ extinguit. Deniq qͦd magis metuis
febiem ñ ꝓhibet: mortẽ non arcet. Ubi
sunt arma bellica: Ubi scutũ fidei: uͥ
galea salutis: uͥ patientie lorica: Quid
trepidas: Plures sunt nobiscum: quam

Expanded text:
superbiamus, non quibus mulierculis vel simusuperbiamus, non quibus mulierculis vel simulari, vel placere studeamus. Sed hoc faciunt, inquis, cum quibus habito; si non facio quod caeteri, de singularitate notabor. Propterea, inquam, exi de medio eorum. ne aut in urbe notabiliter vivas, aut exemplo pereas aliorum. 12. Quid agis in urbe, delicate miles? Commilitones tui quos fugiens deseruisti, pugnant et vincunt; pulsant et intrant; coelum rapiunt et regnant - et tu sedens super ambulatorem tuum, indutus purpura et bysso, circuis plateas, vicos perambulas? Haec sunt pacis ornamenta, non belli munimenta. An dicis, Pax et non est pax? . Purpura non propulsat libidinem, non superbiam, non avaritiam repellit; et si qua sunt alia ignea inimici jacula, non exstinguit. Denique, quod magis metuis, febrem non prohibet, mortem non arcet. Ubi sunt arma bellica? ubi scutum fidei? ubi galea salutis? ubi patientiae lorica? Quid trepidas? Plures sunt nobiscum, quam
Abbreviated transcription (Latin):
nisq frequentas. Benefacis. Sic eccłiȩ
p̾bendam gratis ñ accipis. Dignum ẽ
ut qui altario deseruit de altario ui¬
uat. Conceditur gͦ tͥ. ut si bene deser¬
uis. de altario uiuas. Non aũ ut deal¬
tario luxurieris: ut de altario suꝑbiaᷤͤ:
ut inde compares tͥ frena aurea. sellas
depictas. calcaria deargentata: uaria
grisiaq pellicia. a collo & manib orna¬
tu purpureo diu̾sificata. Deniq qͥcqͣd
p̾ter necessariũ uictum ac simplic̃e ue¬
stitum. de altario retines. tuũ ñ est: ra¬
pina est sacrilegiũ ẽ. Orabat quidam
sapiens. tantũ uictui suo tribui neces¬
saria: ñ suꝑflua. Habentes ait apłs ui-
ctum & uestitum: ñ uictũ & ornatum.
Et qͥdam alius sc̃s. Si dederit in qͥt mͥ
dñs panem ad manducandu: &e uestim̃¬
tum quo oꝑiar. Nota quo oꝑiar. Sic
gͦ nos contenti sunꝰ uestimentis quib
oꝑiamur: ñ quib lascuuamꝰ. nͣ̃ quib

Expanded text:
nisque frequentas; bene facis. Sic Ecclesiae nisque frequentas; bene facis. Sic Ecclesiae praebendam gratis non accipis. Dignum est ut qui altario deservit, de altario vivat. Conceditur ergo tibi, ut si bene deservis, de altario vivas; non autem ut de altario luxurieris, ut de altario superbias, ut inde compares tibi frena aurea, sellas depictas, calcaria deargentata, varia griseaque pellicea a collo et manibus ornatu purpureo diversificata. Denique quidquid praeter necessarium victum ac simplicem vestitum de altario retines, tuum non est; rapina est, sacrilegium est. Orabat quidem sapiens tantum victui suo tribui necessaria non superflua . 13 Habentes, ait Apostolus, victum et vestitum ; non, Victum et ornatum. Et quidam alius sanctus: Si dederit, inquit, mihi Dominus panem ad manducandum, et vestimentum quo operiar . Nota, quo operiar. Sic ergo et nos contenti simus vestimentis quibus operiamur, non quibus lasciviamus, non quibus
Abbreviated transcription (Latin):
letare iuuenis in adolescentia tua:
ut decedente parit̾ cum etate tempo¬
rali leticia. succedat quȩ te absorbeat
ȩt̾na tristicia. S absit hoc ab adoles¬
centulo nr̃o: au̾tat ds hoc a puero suo.
Qum potius disꝑdat dñs uniu̾sa la¬
bia dolosa. eoꝵ qui tͥ tale consilium do¬
nant: qui dicunt tͥ cotidie euge euge
& querunt animã tuã. Hi sunt cum
S quaidiu iam ñ exis de medio eoꝵe
Quid facis in urbe. qui claustrũ elegeraᷤͤe
Quid tͥ cum scło: qui scłm spreueras :
funes ceciderunt tͥ in p̾claris: & tu opi¬
b inbias t̾renis: Siiuis habere simul
hec & illa: breuit̾ tͥ respondebit᷑. Me¬
mento fili: quia recepisti bona in uita
tua. Recepisti dixit. ñ rapiusti: ne etiã
de hoc tͥ frustra blandiaris. qͣd tuis con¬
tentus aliena ñ rapias. Uerũptamen
quȩ sunt illa tua: Beneficia ecclesie.
Recte. Quia surgis ad uigłias: uadis
ad missas: horis choꝵ nocturnis diur¬

Expanded text:
laetare, juvenis, in adolescentia tua, laetare, juvenis, in adolescentia tua, ut decedente pariter cum aetate temporali laetitia, succedat quae te absorbeat aeterna tristitia. Sed absit hoc ab adolescentulo nostro, avertat hoc Deus a puero suo. Quin potius disperdat Dominus universa labia dolosa eorum qui tibi tale concilium donant, qui dicunt tibi quotidie, Euge, euge; et quaerunt animam tuam. Hi sunt cum Sed quamdiu jam non exis de medio eorum? Quid facis in urbe, qui claustrum elegeras? quid tibi cum saeculo, qui saeculum spreveras? Funes ceciderunt tibi in praeclaris, et tu opibus inhias terrenis? Si vis habere simul et haec et illa, breviter tibi respondebitur: Memento, fili, quia recepisti bona in vita tua . Recepisti dixit; non, Rapuisti: ne etiam de hoc tibi frustra blandiaris, quod tuis contentus, aliena non rapias. Verumtamen quae sunt illa tua? Beneficia Ecclesiae? Recte. Quia surgis ad vigilias, vadis ad missas, horis chorum nocturnis diur
Abbreviated transcription (Latin):
ait. Qui comedit me. ad huc esuriet:
&e qui bibit me adhuc siciet. S quomͦ
potest esurire uł sitire xp̃m: plenus co¬
tidie siliquis porcoꝵ: Non potes bibere
simul calicẽ xp̃i: &e caliẽe demonioꝵ.
Calix demonioꝵ: suꝑbia ẽ. Calix de¬
monioꝵ detractio ẽ ce inuidia. Ca¬
lix demonioꝵ: crapula & ebrietas ẽ.
Quȩ cum impleuerint uł m̃tem uł
uentr̃e tuũ : xp̃c in te non inuenit lo¬
cum. Non mireris qͦd dico. In domo
auuncłi ñ potes in ebriari ab uber¬
tate domus di. Cur inquis: Quia do¬
mus deliciaꝵ ẽ. Quom̃ ignis & aqua
simul eẽ non possunt. sic sp̃uales et
carnales deliciȩ in eodem se ñ patiũt᷑
Ubi crapulam ructantis int̾ pocula
senserit xp̃c. uina sua dulciora suꝑ
mel & fauum.menti ꝓpinare ñ dig¬
natur. Ubi curiosa cyboꝵ diu̾sitas. u̾
diuitis suppellectilis discolor uarietas.
oculos parit̾ pascit & uentrẽ: cȩlestis
panis ieiunam deserit mentem. E ia

Expanded text:
ait: Qui comedit me, adhuc esuriet; ait: Qui comedit me, adhuc esuriet; et qui bibit me, adhuc sitiet . Sed quomodo potest esurire vel sitire Christum, plenus quotidie siliquis porcorum? Non potes bibere simul calicem Christi, et calicem daemoniorum . Calix daemoniorum superbia est, calix daemoniorum detractio et invidia ula et ebrietas est; quae cum impleverint vel mentem vel ventrem tuum, Christus in te non invenit locum. Non mireris quod dico. In domo avunculi tui non potes inebriari ab ubertate domus Dei. Cur, inquis? Quia domus deliciarum est. Quomodo ignis et aqua simul esse non possunt, sic spirituales et carnales deliciae in eodem se non patiuntur. Ubi crapulam ructantis inter pocula senserit Christus, vina sua, dulciora super mel et favum, menti propinare non dignatur. Ubi curiosa ciborum diversitas, ubi divitis supellectilis discolor varietas oculos pariter pascit et ventrem, coelestis panis jejunam deserit mentem. Eia
Abbreviated transcription (Latin):
giose habeas: deo tam̃ minꝰ ẽ accepta
tua religio: quã deturpat uoti pͥuarica¬
tio. Iccireo kiñe ne te tius coetaneis
compares. a quib ꝓfessio seꝑat. nec
respectu scłarium de tua tͥ forte paulo
grauiori continentia blandiaris: eum
tͥ dñs dicat. Utinam te calidum aut
frigidũ inuenissem. Hic ostenditur
aꝑte. qͥa minus do tepidus places: qͣm
si uł quales illi sunt. frigidus cẽs. Illos
utiq ds patient expectat de frigore qͣn¬
doq ad calorem ꝓficere : te uͦ indignãs.
adu̾tit de calore iam in teporem defe¬
cisse. Et qͥa tepidum te inueni: incipiã
inquit te euomere ex ore meo. Et m̾ito:
cito fastidis: de quo scͥptum ẽ mel & lac
sub lingua eius: Miror qͦd ad gustum
cybi dulcissimi nausiaris. si tamen gu¬
stasti quã dulcis ẽ dñs: aut certe ñdũ
gustati & nescis quid sapit xp̃c. idoq
dulce ñ sapuit. sanum ñ habes pala¬
tum. Ipse quippe ẽ dĩ sapientia: quȩ

Expanded text:
giose te habeas: Deo tamen minus accepta giose te habeas: Deo tamen minus accepta est tua religio, quam deturpat voti praevaricatio. Idcirco, charissime, ne te tuis coaetaneis compares, a quibus professio te separat; nec respectu saecularium de tua tibi forte paulo graviori continentia blandiaris, cum tibi Dominus dicat: Utinam te calidum aut frigidum invenissem. Hic ostenditur aperte, quia minus Deo tepidus places, quam si vel quales illi sunt, frigidus esses. Illos utique Deus patienter exspectat de frigore quandoque ad calorem proficere, te vero indignans advertit de calore jam in teporem defecisse. Et quia tepidum te inveni, incipiam, inquit, te evomere ex ore meo . Et meritocito fastidis de quo scriptum est: Mel et lac sub lingua ejus? Miror, quod ad gustum cibi dulcissimi nausearis; si tamen gustasti quam dulcis est Dominus. Aut certe nondum gustasti, et nescis quid sapit Christus; iddulce non sapuit, sanum non habes palatum. Ipse quippe Dei est sapientia, quae