comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uite regula quam sebi pͥrum et post̾is in monte dictauit moꝵ pditã nõ inse
in solitudine resermauit testis demum sua pecuiliarit habitatio nã ut uenedicti
sec huas quoq locus ostenditur bitus ex multis quo non alius sore eppiã ⁊eõtor
aluerna loco nomen utriq g ͬ solitudo calcar incussir acutissimum et ad alta dispoĩos
olicitauit animos Itaq dum latitant mondi q glãm ꝓꝑnũt toto illos orbe notisi
atar clarissimos fecit
nter eos sanc quos nobilitauit henuis nec silendus ẽ blasius martir ꝙ̃
spelonas aͥditum et uisitatum a feris et ab auitus patum serut᷑ nrec
leouardus et liffardus freir aiito monachi auibo solitarii nec uereͥdimines
heremita clarissimus nec comes eius pt̾endus ehidius qui athenis regio
gene ortus ut ꝓhibent et genus et prĩam et opes et kãs hrecas quibus

Expanded text:
vite regula quam sibi primum et posteris in monte dictavit, mox perditam nonnisi vite regula quam sibi primum et posteris in monte dictavit, mox perditam nonnisi in solitudine reformavit. Testis demum sua peculiaris habitatio; nam ut Benedicti, sic huius quoque locus ostenditur, unus ex multis, quo non alius fere uspiam remotior: Alverna loco nomen. Utrique igitur solitudo calcar incussit acutissimum, et ad alta dispositos solicitavit animos; itaque dum latitant mundique gloriam spernunt, toto illos orbe notissimos atque clarissimos fecit. 7 Inter eos sane, quos nobilitavit heremus nec silendus est Blasius martir, quem speluncis abditum et visitatum a feris et ab avibus pastum ferunt, nec Leonardus et Liffardus fratres, ambo monaci, ambo solitarii, nec Veridimius heremita clarissimus. Nec comes eius pretereundus Egidius, qui Athenis regio genere ortus, ut perhibent, et genus et patriam, et opes et literas grecas, quibus
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑuoctabat Sepe per diem inter turbas a p̃ntium rerum ssu rapiebatur et
pulso huc illuc corpustulo collisione hõi celestibus meus affixa erat huic̃ illa se¬
curitas in quantalitet hoñ frequentia quaui siobi feruentissimus xpĩ amor et
caro mibum in modias spititiu subiecta p̃stabat unde arbitror effectum ut sibi et
sius statronem in ꝓpłis acceptaret Ratus fante futurum onnnubus qd̵ possi ᷝ ͤ eet¬
trestrium nullies cumultibus a. xp̃o separaꝵ pot̾at qe in se experieba᷑ id uel
multo facilius in alus p̾suiebat sic illum in inditis cet̾orum ꝓpͥa fallebat huãlitas
et q̃uis hec ita sut sepe tamen audim religione stiã ꝙ p̾dc̃õs successores saias si
pai̾e stita ꝑmittereut solitariam uitã ex qͥmuis p̃cordis suspirantes ipc etiã ut
dixi quantrẽ politudinem semper auau̾it Testis ẽ uira eius lĩt edita testis

Expanded text:
pernoctabat, sepe per diem inter turbas a presentium rerum sensu rapiebatur et, pernoctabat, sepe per diem inter turbas a presentium rerum sensu rapiebatur et, pulso huc illuc corpuscolo collisione hominum, celestibus mens affixa erat. Hinc illa securitas in quantalibet hominum frequentia, quam sibi ferventissimus Cristi amor et caro mirum in modum spiritui subiecta prestabat. Unde arbitror effectum, ut sibi et suis stationem in populis accepisset, ratus facile futurum omnibus quod possibile sterrestrium, nullis tumultibus a Cristo separari poterat, quod in se experiebatur id vel multo facilius in aliis presumebat; sic illum in iudicio ceterorum propria fallebat humilitas. Et quamvis hec ita sint, sepe tamen audivi religione scientiaque preditos successores suos, si patris scita permitterent solitariam vitam ex imis precordiis suspirantes. Ipse etiam, ut dixi, quantum solitudinem semper amaverit testis est vita eius literis edita, testis
Abbreviated transcription (Latin):
xpi stiginatum et uulmus at̃ membra cestantia tantum q tam breut de pauꝑtatis
amingio henite sobolis incrementum habiturum q crediius si mansisset arcisii
qui licet ut auit diuinitate consulta et reuelatione clitus accepta ꝓ falute
multorum intͤ uite honũ bella periculosa non tam sibi ꝙ̃ militibus suis extubias
elepisset spẽ tauien matiuus amator solitudinis herenii qi sectator fuit
Triplex nempe se nte complector solitudo ẽ loa stilz de qua maxime michi
nunc sermo susceptus ẽ temperis qualis ẽ noctium qñ etiã in rostris soliᵈ ͦ
selentim q est anmi qualis est eorum qui ui ꝓfundissime ꝯtemplatõis
abseratti luce media et frequenti foro quis illic gatur nestiut qui quotiẽs¬
et ubicinuqi uoluerint soli sunt has quide simul omnes solitusinã ppẽs nulli ꝙͣ
francisto magis focquentatas uibeo iustrabat hemos in templis sepe semirutis

Expanded text:
Cristi stigmatum et vulnus animi membra testantia, tantumque tam brevi de paupertatis Cristi stigmatum et vulnus animi membra testantia, tantumque tam brevi de paupertatis coniugio genite sobolis incrementum habiturum credimus, si mansisset Assisii? Qui licet, ut aiunt, divinitate consulta et revelatione celitus accepta, pro salute multorum inter vite hominum bella periculosas non tam sibi quam militibus suis excubias elegisset, ipse tamen, magnus amator solitudinis heremique sectator fuit. Triplex nempe, si rite complector, solitudo est: loci scilicet, de qua maxime michi nunc sermo susceptus est; temporis, qualis est noctium, quando etiam in rostris solitudo silentiumque est: animi, qualis est eorum qui vi profundissime contemplationis abstracti luce media et frequenti foro quid illic geratur nesciunt, qui quotieet ubicunque voluerint soli sunt. Has quidem simul omnes solitudinum species nulli quam Francisco magis frequentatas video: lustrabat heremos, in templis sepe semirutis
Abbreviated transcription (Latin):
nicaul impole est exongne cadauer et mox futurum puluem pulu̾e sastitauit. Ot¬
curret selicarius muenas tante uir inuocẽ tre tante q fidurie ut nonsolum barbaros tẽ
uicna uezantes renerentia ⁊i nonĩs famaq compesteretis maxnuos atq ĩmianes
uesos eslua ꝓxia sancti uiri aluearibus insultantes ferula quã de more gestabat
quase dometicos catulos castigaret t̾pidautes q depellet
peresum fateor cructa complecti net ea michi m̃t̃ cura est neq eium st̃pturꝰ
historiam ad calamum uemi ẜ unerq deserxturus illust̾a nec ea quidẽ omĩa
s que suato apti oporis calle ỹteriens possem an uero uel lorum aliquẽ in pr̃ia
eia uel benedictum nnosie uniꝙͣ ad id glorie uenturum uel francistum seu uoluccũ
audientiam seu ceraphicũ rapte mentis arborem stupendum ꝙ illus iusicut sac̾rum

Expanded text:
nichil impossibile est, exangue cadaver et mox futurum pulverem pulvere suscitavit. Ocnichil impossibile est, exangue cadaver et mox futurum pulverem pulvere suscitavit. Occurret solitarius Menas, tante vir innocentie tanteque fiducie, ut non solum barbaros, tunc vicinia vexantes, reverentia sui nominis famaque compesceret; sed maximos atque immanes ursos, e silva proxima sancti viri alvearibus insultantes, ferula, quam de more gestabat, quasi domesticos catulos castigaret trepidantesque depelleret. Operosum, fateor, cunta complecti, nec ea michi nunc cura est; neque enim scripturus historiam ad calamum veni, sed undique decerpturus illustria, nec ea quidem omnia, sed que servato cepti operis calle preteriens possem. An vero vel horum aliquem in patria sua, vel Benedictum Nursie unquam ad id glorie venturum, vel Franciscum seu volucrum audientiam, seu seraphicum rapte mentis ardorem, stupendumque illud insigne sacrorum
Abbreviated transcription (Latin):
ad celum uenit ut illis mophorrento supplitio affectis obsupuerit se q ꝓpetuo
sontemi uocans et tam celerit᷑ exauditum nemenss oĩ reliqua uita sine lamentis et
dolore non fuerit rogo que legiones aut qui retes ad hant poᵘ latoraudo ꝑuẽiunt
ad quam solitaria inimilitas quiestendo Occurret ius martinms ille marsiti
moutut accola cui de rupe soliea fluens peremuis aque tenuis stilla dure rupis
szillantis olui in deserto ꝓdigium renouauit qui qz cum sorpente trifico sub cuius
pẽ uetus speul t̾ribilior latebat uno eodem ꝙ pecu continue suie offensa coto
denuo uersatus illo deniur mira passientia ꝓcut pulx ipẽ uictor solus substitit
Occuoret alter siue nonuẽ si cuias nomen in celo ẽ argẽtarii mõtis habitator qui
aun defiucti fatre puluere fricuisset incredaile atstupendum inisi qr c̃denti

Expanded text:
ad celum venit, ut, illis mox horrendo supplicio affectis, obstupuerit, seque perpetuo ad celum venit, ut, illis mox horrendo supplicio affectis, obstupuerit, seque perpetuo sontem vocans et tam celeriter exauditum gemens, omni reliqua vita sine lamentis et dolore non fuerit. Rogo: que legiones aut qui reges ad hanc potentiam laborando perveniunt, ad quam solitaria humilitas quiescendo? Occurret inde Martinus ille, Massici montis accola; cui de rupe solida fluens perennis aque tenuis stilla, dure rupis stillantis olim in deserto prodigium renovavit; quique cum serpente terrifico, sub cuius specie vetus serpens terribilior latebat, uno eodemque specu continue sine offensa toto triennio versatus, illo demum mira patientia procul pulso, ipse victor solus substitit. Occurret alter sine nomine, sed cuius nomen in celo est, Argentarii montis habitator, qui cum defuncti faciem pulvere fricuisset, incredibile ac stupendum, nisi quia credenti
Abbreviated transcription (Latin):
sit harum queris orimies et aspris montibz enauasse cõpiesz clarum
quidem ex omubus et samosum beueditti nourẽ cuius historia uite q modũ
quisquies nosse cupit non struptaꝵi abdita iubeo gregoriam dialogi cuiꝰ supra
mensio ẽ hĩta secum dum librum ꝓlegat qui ex illius aitet ẽ totus et ub
rerum claritas stilo etiam illustratur
ui occulus serie rerum ductus int abri t̾ti methas exesserit uidebit
illa solitudinis ytale conesta miracula Occuoret e florẽtiis qͥ in
monasterio solus agens dum adeo cui eum igis or̃o et multa simplicitas sanubia¬
rissiuum fecant aquod solitarie uire solatium postulasset ꝓtiuus eidem ursus asticit
quo demus feritate de posita seu pastore aliquo paucarum ad custodiam pecudum usus
est de q euusdem ultiont ꝙ̃ quoruiud̃ fratoum liuor occiderat hup̃tatio iran dicto citius

Expanded text:
sic harum queris origines, ex asperrimis montibus emanasse comperies. Clarum sic harum queris origines, ex asperrimis montibus emanasse comperies. Clarum quidem ex omnibus et famosum Benedicti nomen, cuius historiam viteque modum quisquis nosse cupit, non scrutari abdita iubeo: Gregoriani dyalogi cuius supra mentio est habita secundum librum perlegat, qui ex illis actibus est totus, et ubi rerum claritas stilo etiam illustratur. Sin oculus serie rerum ductus intra libri tertii metas excesserit, videbit illa solitudinis Italie congesta miracula. Occurret enim Florentius, qui in monasterio solus agens, dum a Deo, cui eum iugis oratio et multa simplicitas familiarissimum fecerant, aliquod solitarie vite solatium postulasset, protinus eidem ursus astitit, quo deinde, feritate deposita, ceu pastore aliquo paucarum ad custodiam pecudum usus est; deque eiusdem ultione, quem quorundam fratrum livor occiderat, imprecatio irati dicto citius
Abbreviated transcription (Latin):
Diesius tamien at tutius perh̾et romam mrsiam q duisit᷑ quaꝵ in alt̾a edutat
ortus epalt̾a ut̾asq amorẽ usu ac nã oncrax̾at uicit tamen caruales afsctus̃ aic̃
cura petist qr selix puer non maco solitudinem ẜ dẽsitum et illus Iuuuane scd douotũ
spetus. qd qui uuderunt uilisse quod̃ͦ paradisi limen eduut uoi qualit̾ sip̾it stres¬
ileo cum et cuucta nobilium striptorum fides lateq lõquax fains buliauit et
Iacta illic iuhentia p̃clarissime religioiuis fundamẽta testent᷑ Id nũt mochi suffec̃it
ceste firmasse longran ẽ enumerare quis dinceps uiri et quales huiꝰ cestigia
nuuic etiami sunt sacra cenobia et int̾ spelea siluest̾a deuotissit̃ domus xpi¬
yst̾tium magelł marella cartusta uallis umbrosa camaldulũ unui̾abiles q
alie quarum reluyionum riui et si celesti denotionis augmento postiuodu
louge late q diffusisit̃ et plana complera̾ñt situm ut mannorũ fliũiũ fõtes

Expanded text:
et, Roman Nursiamque dimisit, quarum in altera educatus ortus ex altera, utriusque amorem usu ac natura contraxerat, vicit tamen carnales affectus anime cura, petiitque felix puer, non modo solitudinem, sed desertum et illud immane sed devotum specus, quod qui viderunt vidisse quodammodo paradisi limen credunt. Ubi qualiter vixerit sciens sileo, cum et cunta nobilium scriptorum fides lateque loquax fama vulgaverit, et iacta illic ingentia preclarissime religionis fundamenta testentur; id nunc michi suffecerit, sens tali teste firmasse. Longum est enumerare qui deinceps viri et quales, huius vestigia nunc etiam sunt sacra cenobia, et inter spelea silvestria devotissime domus Cristi: Cistertium, Maiella, Cartusia, Vallisumbrosa, Camaldulum, innumerabilesque alie; quarum religionum rivi, etsi celesti devotionis augmento postmodum longe lateque diffusi sint et plana compleverint, si tamen ut magnorum fluminum fontes
Abbreviated transcription (Latin):
unũ honiõ funus putes p̾oedunt fimalia et tybis ne quid dot ygesqe
et sumuptusisslurud cadauer ꝑfusuu taris cdorib riusus int̃ p̃linu̾aria sepeait᷑
adhiut tepidum adh praus inde prauẽ cenã mei esto suꝑadõt prandio dẽture
luq naustamn parat et ald prandio pretludit icer ite gel se oruasse ꝑsuadet
sibi sel ita ceuat ut plouicum illus reproket Nullo modo nichi placet inquit sis in
die saturum fieri

Expanded text:
vivi hominis funus putes; precedunt funeralia et tibie, nequid desit exequiis, et sumptuosissimum cadaver, perfusum caris odoribus, rursus inter pulvinaria sepelitur adhuc tepidum, adhuc spirans; inde gravem cenam indigesto superaddens prandio, venture luci nauseam parat et alteri prandio precludit iter. Iste vel se cenasse persuadet sibi, vel ita cenat ut platonicum illud re probet: nullo modo michi placet, inquit, bis in die saturum fieri
Abbreviated transcription (Latin):
solatium ꝙͣta Iocuuditas gaude pũtib perare meliora ꝓbreui ulitudit̃ honũ
xpetuã freq̃tiã augloꝵ et dĩ uultus aspectũ usi bocius sacre guxistentit᷑ et¬

Expanded text:
solatium, quanta iucunditas gaudere presentibus, sperare meliora: pro brevi solitudine hominum solatium, quanta iucunditas gaudere presentibus, sperare meliora: pro brevi solitudine hominum perpetuam frequentiam angelorum et divini vultus aspectum — ubi totius sacre
Abbreviated transcription (Latin):
cousessu et eriuio oni fauore xxõ q yh̃u spectatulis p̃sidõte prignandum ẽ quenã
illa suppiriorum quies de ꝓfiuidie ad excelsa tendentiũ fatigato aiõ gratissiã quenã
suauitas lã conaꝵ de purisimo cordis fonte cadentium quenã militũ xp̃i uigilie
excubie ꝙ psalmorum in turrib irl̃m et in ꝓpaguaculis syon aduersus oxatum babi¬
louis cota nocte cauẽtium uallum q et castra ẜuantiã loco ardus ⁊ nuuito ubi
nec pabulum desit nec aquatio ubi fidant hostilib insilliis tentari se posse ñ obrui
eo q se etr̃ẽ subuectes ut ferocissum hostia inicuosus ipĩs obsequiud suxplicra illisit ut qͥ
saluti sain ampliuist non obest sexe prosit ad glam̃ s xc̃tendo q fiat cartior mlita
sorcior uictoria clarior triumphus xõi pugilũ in uite himnus agone c̃tantiũ qd̵ illud

Expanded text:
consensu, et eximio omnium favore, Cristoque Iesu spectaculis presidente pugnandum est. Quenam consensu, et eximio omnium favore, Cristoque Iesu spectaculis presidente pugnandum est. Quenam illa suspiriorum quies de profundis ad excelsa tendentium, fatigato animo gratissima; quenam suavitas lacrimarum de purissimo cordis fonte cadentium; quenam militum Cristi vigilie xcubieque psalmorum in turribus Ierusalem, et in propugnaculis Sion adversus exercitum Babilonis, tota nocte canentium vallumque et castra servantium, loco arduo et munito, ubi nec pabulum desit nec aquatio, ubi fidant hostibus insidiis tentari se posse non obrui; eoque se gratie subvectos, ut ferocissimi hostis incursus ipsis obsequium supplicium illi sit, ut, qui saluti iam amplius non obest, sepe prosit ad gloriam, exercendoque fiat cautior militia, fortior victoria, clarior triumphus Cristi pugilum in vite huius agone certantium. Quod illud
Abbreviated transcription (Latin):
siluis qualis erat in uibibus ille añ om̃ia dexonendus iele ĩꝙͣ illt domi reldꝙ̃dus
erat suppliatͥ qi postendum a dño ut cor in me coearet mũdum et spm ratmũ il
in uist̾ibus innonaret Tum etnic̃ uite solitarit ab dita penetrassem hec enim
uidissem q̃uami illa dulcedo is meftabilis stãrum aĩaꝵ quã de p̃titorũ ꝯmemoratẽ
dist̾iinũ et uenturi garon expectatione ꝓcipiut sine quaibus cnmphatus hortis
suie quib sope ꝯuet̾ uictus s uincendus adhuc Et iatrẽ nuc etiã standum ẽ
Non sure spe t̾ta uictorie militandum q non solis ẜ suffuttis augelito coĩtatu
et quibus inducis aumaturam dei loritamqr iusticie ut uerbo utar app̃łi nuntis stuto
fidei gladio sp̃t et saluris gallea aduersus principes et ptãtes adu̾sus mondi recõres
cenebrarum haꝵ it̾m atq it̾im nullo quid̃ spettante mortaluũ ẜ cclicolaꝵ maxiiuo¬

Expanded text:
silvis qualis erat in urbibus? Ille ante omnia deponendus, ille, inquam, ille domi relinquendus silvis qualis erat in urbibus? Ille ante omnia deponendus, ille, inquam, ille domi relinquendus erat, suppliciterque poscendum a domino ut cor in me crearet mundum, et spiritum rectum his in visceribus innovaret. Tum demum vite solitarie abdita penetrassem. Hec enimVidissem quenam illa dulcedo ineffabilis sanctarum animarum, quam de preteritorum commemoratione discriminum et venturi gaudii expectatione percipiunt, sive quibus trimphatus hostis, sive quibus sepe quidem victus, sed vincendus adhuc, et in acie nunc etiam standum est, non sine spe certa victorie, militandumque non solis, sed suffultis angelico comitatu; et quibus indutis armaturam Dei loricamque iustitie, ut verbo utar Apostoli, munitis scuto fidei, gladio spiritus et salutis galea, adversus principes et potestates, adversus mundi rectores tenebrarum harum, iterum atq
Abbreviated transcription (Latin):
in thalanuis paerim quid in publicis p̾uatis q ꝯsiliis agatuo autsi qr p̾mum
forte religiosissum templi limen atigit Ioc̃co quitqt anttiũ seu uasorũ imiis penet̃as
abditum suiatur ciuitas libroꝵ for̃s suiula sac̃dotum officia omnes saciorum
cerimonias nosse pucet R emm uera ꝙͣtum as huiusmodi pastore dippero nisi
ꝙ is semei brbem adiit aut tempbum eno sepe solitudinẽ Is extius substitit ego
introii ille mox abiit eno ꝓmausi quid cũ eho certius noui qualis solitarie uite
status int̾ior sit autra colles et nemora eque om̃bus patent nemo arat
intrantes nemo pellet mcyssos deserti multus ẽ Ianitor nullus custos Et quid.
locorum solus introitus Qnĩd ambiti uehut̃ anines quis lustcͣe Inuat slut
Quid ĩsessi ꝓsunt montes si quocũq iero aĩis me meus insequit᷑. Talit in

Expanded text:
in thalamis procerum, quid in publicis privatisque consiliis agatur. Aut si quia primum in thalamis procerum, quid in publicis privatisque consiliis agatur. Aut si quia primum forte religiosissimi templi limen attigit, idcirco quicquid amictuum seu vasorum imis penetralibus abditum servatur, cuntas librorum formas, singula sacerdotum officia, omnes sacrorum cerimonias nosse putet. Re enim vera quantum ego ab huiuscemodi pastore differo, nisi quod is urbem semel adiit aut templum, ego sepe solitudinem; is exterius substitit, ego introii; ille mox abiit, ego permansi? Quid tamen ego certius novi, qualis solitarie vite status interior sit? Antra, colles et nemora eque omnibus patent; nemo arcet intrantes, nemo pellit ingressos, deserti nullus est ianitor, nullus custos. Sed quid locorum solus introitus, quid ambiti vehunt amnes, quid lustrate iuvant silve, quid insessi prosunt montes, si quocunque iero, animus me meus insequitur, talis in
Abbreviated transcription (Latin):
lorut aliquid temxus ad moniusset plotiu quaentidam carsniã ntagderrt
cousitam stilo solud at dissotiare non libuit
sde ne quãto driborũ anbiti ditudo tũ ocupatis in gram̃ redire coluerim
hoc tetum simone Gersarer Runt de ce sãssima ꝓphinuo Iugenud fao prdet quic
enun fando equet ꝯd uix ꝑcipit co gitando Eecestia et ꝓesue aug lera di auot
de qua trene ne dicam trene honudtio loqui ualt solendore noit cixtus sama q
et in silius educatus sicim fliuio herbis faiuen ecdare frluestrib. Hium aibim
sumere solitus dumoso q requiem sas autio casu aliquo ad amxsissid̃ cuũispiam
arq opulontissime uaibis nuios accesserit᷑ et dum in uestibulo fessus sedet oculos ꝙ
aiide cͥcuuflegit In q uebem ipam suiat eustodum comos aut ochereus portis augi¬
poitum uiderit Exurde reuersus in siluas sociis narbet quis in ea uebe compeperit᷑
quid in at̾iis quis in uicis quid in curia quid in foro quid̃ officiuis adtificũ quid

Expanded text:
loqui aliquid tempus admonuisset, Plotini quadrifidam cathenam, multa arte consertam, stilo solvere ac dissociare non libuit. 5 Vides ne quanto verborum ambitu, utcunque cum occupatis in gratiam redire voluerim. hoc tecum sermone versarer. Nunc de re sanctissima, profanum ingenium fari pudet. Quis enim fando equet, quod vix percipit cogitando? Celestis et prorsus angelica vita est, de qua terrenus, ne dicam terreus, homuncio loqui vult, splendore noet in silvis educatus sitim fluvio herbis famem sedare silvestribus, humi cibum sumere solitus dumosoque requiem sub antro, casu aliquo ad amplissime cuiuspiam atque opulentissime urbis muros accesserit et, dum in vestibulo fessus sedet oculosque avide circumflectit inque urbem ipsam inicit, custodum domos aut coherens portis angiportum viderit; exinde reversus in silvas, sociis narret quid in ea urbe conspexerit, quid in atriis, quid in vicis, quid in curia, quid in foro, quid in officinis artificum, quid
Abbreviated transcription (Latin):
quiuiũ celebratũ ẽ St ille t sanctissimus atq õ dĩo fouore diuissumꝰ
dio fuit tante obedientie ut dum dei Iusis obseguituo uiuneuto filio
non parceret ut coliqua laudũ anis sileã de quibus dicendi temxus
site alud alterq locus opportunior dabitur ex quitz oibuez nuĩme
mirum fit si talem uircum arctues ẽ amplexa dĩtas Cud mannũ qđ̵
sus merito autilla eis egiptia fugiẽs ab augelo renocata et it̾um
in exteemis posita atq desperas rursus ad angelo retreata est
et ut ad ꝓpõmi spectat alterum iuxta fontẽ aque alterũ subt̾ una arboes
utomuq ceote in solitudiẽ ꝯesũ ẽ ut ur id mirũ sit d̃fantẽ suid ꝙ̃ fugi c̃ãtꝰ¬

Expanded text:
convivium celebratum est. Et ille certe sanctissimus atque omni divino favore dignissimus convivium celebratum est. Et ille certe sanctissimus atque omni divino favore dignissimus vir fuit, tante obedientie ut, dum Dei iussis obsequitur, unigenito filio non parceret, ut reliqua laudum eius sileam, de quibus dicendi tempus forte aliud, alterque locus oportunior dabitur. Ex quibus omnibus minime mirum sit, si talem virum arctius est amplexa divinitas. Illud magnum, quod suo merito ancilla eius egiptia fugiens ab angelo revocata et, iterum in extremis posita atque desperans, rursus ab angelo recreata est. Et ut ad propositum spectet, alterum iuxta fontem aque, alterum subter unam arborem, utrunque certe in solitudine gestum est, ut ne id mirum sit infantem suum, quem fuge c
Abbreviated transcription (Latin):
roquie et grndio codtatus in laborib et dolorib multis deiq̃ solus
diuortatis fuat̃ Iunge sotiam mortalis efficitĩ Iam tuc̃ clarũ ⁊ insigne
psagium quid de sotietate feiẽa sperare post̾itas deberet
ed ne in lumẽ heream magnus ille multaꝵ q gẽtur pr̃ habħã non ĩ
palatiiss int̃ q delitias uroaas s in tabernaculis in q quallibi collogutorẽ¬
in dñm meruit et ꝓmessa illa maguiᵃ que Iug̃r̃ in nobis extretuis utinã q
non pessimis homĩ Implentur Ideri non aula cortiuis obita uillis instrata
solo ẽppantibus ẜ in loco herbido et aq̃sti ut ꝙ ge neseos textus ht̃ dcoualle
ut Iosephus ad ylicẽ manibre sedebat qñ dignus ẽ hd̃tus de/ angelos hrõ
comuras Re ne quid forte aluod ꝙͣ quod uerba sonat̾ suspicemuo rron equidẽ
sub auratis laquearib tectorid s sub quercus uinbra glandifere ruarale

Expanded text:
requie et gaudio, comitatus in laboribus et doloribus multis; denique solus requie et gaudio, comitatus in laboribus et doloribus multis; denique solus immortalis fuerat, iunge sotiam, mortalis efficitur. Iam tunc clarum et insigne presagium, quid de societate feminea sperare posteritas deberet. Sed ne in limine heream, magnus ille multarumque gentium pater Abraham, non in palatiis interque delitias urbanas, sed in tabernaculis inque convallibus collocutorem Deum meruit et promissa illa magnifica, que iugiter in nobis, extremis utinamque non pessimis hominum, implentur. Idem non in aula cortinis obsita et villis instrata crispantibus, sed in solo herbido et agresti, utque Geneseos textus habet in convalle, ut Iosephus ad Ilicem Mambre sedebat, quando dignus est habitus Dei angelos habere convivas. Neve quid forte aliud quam quod verba sonant suspicemur, non equidem sub auratis laquearibus tectorum, sed sub quercus umbra glandifere rurale
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓporto conueiret us locum nactue t̾abilt̃ ualde ut aĩptors p̃couiẽ qs sui Ieromini
serbum ponam ac semotum substitit et cuuatis cĩ ne forte dilab̾etur obseruantib
ꝙ uno loce dur uluum non posse ꝯaste publite persuastum crat Ibidem laboꝵ uite fuitꝰ
quotinot suitꝰ id gemis quibus sola hc̃mus celuu frit᷑ in t̾rit q̃ copiosa et amena
et baria et pone tratilis atq in ea lectio ẽ et que p̃tiose nis filũ huẽt ac mayu
texta nigeniis naͣ parit̾ atq aoto delectet a quot exempla mimos t̾ta per
secretiores se̾xtrrarũ recessas spacsa recolligiari
t ut a p̾mis ordiar adam publitus ille pares ger̾is hua̾mi ꝙ̃ diu solus
fuit nemo felitior mox ut cõitatus nemo nistio solus stetit qit᷑atus
puit solus beate ciuis pat̾e ꝯmitatus infelitis exitii pereg̾iuis solus in

Expanded text:
proposito conveniret, ubi locum nactus «terribilem valde», ut scriptoris preconisque sui Ieronimi proposito conveniret, ubi locum nactus «terribilem valde», ut scriptoris preconisque sui Ieronimi verbum ponam, ac «semotum» substitit. Et ut, cuntis eum ne furtim dilaberetur observantibus, quod uno in loco diu illum non posse subsistere publice persuasum erat, ibidem laborum vite finem quotquot sunt id genus, quibus sola heremus celum fuit in terris — que copiosa et amena et varia et penetrabilis atque ignea lectio est et que, preciose materie filum habens ac magnis texta ingeniis, natura pariter atque arte delectet —, aliquot exempla minus trita, per secretiores scripturarum recessus sparsa, recolligam. 2 Et ut a primis ordiar, Adam, publicus ille parens generis humani, quandiu solus fuit, nemo felicior; mox ut comitatus, nemo miserior: solus stetit, comitatus ruit; solus beate civis patrie, comitatus infelicis exilii peregrinus; solus in
Abbreviated transcription (Latin):
smas solitudines et authouir locum qui paulo aute tanto uaciuus hdtatõra
renauserat ꝑueni̾ent atos ibe distipulis euis inuentis audicu flbile
pirm dictu aiidissime cnucta perquirens ortulũ eius et lectulũ uñ
ad celui felix ille consenderat Imiusit ata in eo dulci quadã tanti biri
memoria ꝓcubuit ipm̃ recenti uelut autoniꝰ accubitu callẽtẽ ⁊pe ꝯplertẽs
atq de ostulaus quod non tam lectioe ꝙͣ oppioẽ fretus addiderim alienũ
stratum sids lac̾mis rigans ut uide aliãs atq alias solitudinee petens
ꝙ exoxcͣam abi Inuudeus quictẽ semper eũ sua sama p̃curret Int̾dum eciã
ad barbaras nationes clam decoer̾it ꝓficisti ubi uot intelletutd nec
cognitus respiraret ut oadẽ fama horc̃ enm persequẽte pͥmo quidẽ
in sticilliam naingarit᷑ Iude in dalinathiã postͣmo aut̃ in ciprã insulam
siuis moribus. longe dissauilem cuius tamen una uuxpes dipoo iari

Expanded text:
ssimas solitudines, et ad Antonii locum, qui paulo ante tanto vacuus habitatore ssimas solitudines, et ad Antonii locum, qui paulo ante tanto vacuus habitatore remanserat, perveniens atque ibi discipulis eius inventis — auditu flebile, pium dictu — avidissime cunta perquirens, ortulum eius et lectulum unde ad celum felix ille conscenderat invisit, atque in eo dulci quadam tanti viri memoria procubuit, ipsum recenti velut Antonii accubitu calentem sepe complectens atque deosculans, quodque non tam lectione quam opinione fretus addiderim, alienum stratum suis lacrimis rigans. Ut inde alias atque alias solitudines petens, quod exoptatam sibi invidens quietem semper eum sua fama precurreret, interdum etiam ad barbaras nationes clam decreverit proficisci, ubi nec intellectus nec cognitus respiraret. Ut eadem fama nominis eum persequente, primo quidem in Siciliam navigarit, inde in Dalmatiam, postremo autem in Cyprum insulam suis moribus longe dissimilem, cuius tamen una rupes duro viri
Abbreviated transcription (Latin):
et ut ipĩr achauasiĩ heredis atq historici sui uerbis uear alio pene orbe
cclatum affrice hispanie gallie italie illirico ip̃i ete q̃ uibũ caput ẽ rome
ut in exordio ꝓmiserat demoustrant non exsequar ut in solitudiẽ quoqr funit᷑
Sylarium automi uirtutũ nobilis enutus fama uiri p̾mũ mox bimenstri
dbẜuatione uite auis ac monitis xũti q ꝯcitus exemxlo ubi ab adolostẽtia
in senium perseũans brume pͥmũ et estatis intemxeriẽ anyusto tuepaliolo post
autem cella nichil aueustiore neqi tã domus ꝙͣ sepulcii spõm hũce flbmouit̾
ut iude dui ad uioi nomen turbis coeuutious et solitudine una multarũ
urbium inquieta nenotiis fugã meditaretuo Re coguita detem et eo
ampliu̾is hoñ milia iter cius impediere quo dolore cũ nredia perie
consimiptus ect̃ ppl̃o patiente s dolonte et ꝓsequẽte cauidẽ abit ĩ pftuidi¬

Expanded text:
et, ut ipsius Athanasii heredis atque historici sui verbis utar, «alio pene orbe et, ut ipsius Athanasii heredis atque historici sui verbis utar, «alio pene orbe celatum, Africe, Hispanie, Gallie, Italie, Illirico, ipsi etiam que urbium caput est Rome, ut in exordio promiserat», demonstrarit. Non exequar ut in solitudinem quoque fugit Hilarion, Antonii virtutum nobilis emulus, fama viri primum, mox bimestri observatione vite eius ac monitis presentique concitus exemplo, ubi ab adolescentia in senium perseverans, brume primum et estatis intemperiem angusto tuguriolo, post autem cella nichil augustiore neque tam domus quam sepulchri speciem habente, submovit. Ut inde dum, ad viri nomen turbis coeuntibus et solitudine una multarum urbium inquieta negotiis, fugam meditaretur, re cognita, decem et eo amplius hominum milia iter eius impediere. Quo dolore cum inedia pene consumptus esset, populo patiente sed dolente et prosequente, tandem abiit in profundi
Abbreviated transcription (Latin):
cogitaret multo setustiorẽ atq remotiorẽ solitudinis incolã alt̾ius xaulud
thobeum quẽue admonitus reuelatione noctuona axxaruit que sunt Inuenr
horrificis in int itiuere p̾mũ monstris iimuentis ut cõp̾ssis caidẽ et post lõnũ
silentium colloqutis ad ripxam fontis exigiũ et uet̾is unibrã palius sectissicd
In sprlonca missus e celo panis unus dnobus xxĩ sortissiti uet̾ans multo
Iemmo exhaustis habunde suffent deiq ut pancis post diebus mestus ã
multisq cum fletitus hopes paulum sepelunt In effodienda humo leonũ
unguibus insueto pietatis offitio oduitus ad sumam qualit̾ in desertis lacita
et in tantũ omĩs ntẽ frihitaã ut in sepulturã quoq suã uellet abstonditã ne¬
qua uel gardum ciuerem mondani fauoruss aura cõtumet̾ ader nobilitatus et¬
eglõlis effitur̃ ẽ ut xpc̃ honiũtuliur suã etiptiate solituduus latebris abditũ

Expanded text:
cogitaret, multo vetustiorem atque remotiorem solitudinis incolam alterius, Paulum cogitaret, multo vetustiorem atque remotiorem solitudinis incolam alterius, Paulum Thebeum, querere admonitus revelatione nocturna, paruit: quesivit, invenit, horrificis in itinere primum monstris inventis. Ut congressis tandem et post longum silentium collocutis, ad ripam fontis exigui et veteris umbram palme, secretissima in spelunca, missus e celo panis unus duobus Cristi fortissimis veteranis, multo ieiunio exhaustis, abunde suffecerit. Denique ut paucis post diebus mestus animi multisque cum fletibus hospes Paulum sepelivit, in effodienda humo leonum unguibus insueto pietatis officio adiutus. Ad summam, qualiter in desertis latitans, et in tantum omnis glorie fugitans ut sepulturam quoque suam vellet absconditam, nequa vel ggloriosus effectus est, ut Cristus homunculum suum egiptiace solitudinis latebris abditum,
Abbreviated transcription (Latin):
tidii ille ꝯaudni locus etquietis aloxandoia pete in pr̃iam tuã redi ⁊ nõ
potuis illa uox fuit si quieste cupis autoni bade nñt̃ ad int̾ius de sercum
ui iox obtemꝑans oblato diuinitus uiarum duce ꝓfectus ẽ ut in deserto
manens et remxer in atre armatus omnes demond uicit insultus ut phrã
moudi qi sapiã tumidum nomen as hm̃a et illitato seniculo calidissims arz
carissiẽ rõmbus ꝯfutata acq caltata ẽ ut eũ romami imperatores
miraculo fame eius illecti familiaribus ad ilum existolis quasr prẽ uen̾ati
et ꝙ repponso dignati eent̃ uebementissie sut̃ ꝯauisr ut tot iã spiritalib
bellis uictor tot inuuisibiliũ hostium exc̃citibus t̾umphatis cud ad nonagesiũ¬
aĩ uite annã perueuisset Et nullo upiam apente honuĩ se Iã Sermũcolã

Expanded text:
tedii, ille gaudii locus et quietis; Alexandriam pete, in patriam tuam redi»? Et non tedii, ille gaudii locus et quietis; Alexandriam pete, in patriam tuam redi»? Et non potius illa vox fuit: «Si quiescere cupis, Antoni, vade nunc ad interius desertum»? Cui mox obtemperans, oblato divinitus viarum duce, profectus est. Ut in deserto manens, et semper in acie armatus, omnes demonum vicit insultus; ut philosophia mundique sapientia, tumidum nomen, ab humili et illiterato seniculo validissimis atque clarissimis rationibus confutata atque calcata est. Ut eum romani imperatores, miraculo fame eius illecti, familiaribus ad illum epystolis quasi patrem venerati et, quod responso dignati essent, vehementissime sunt gavisi. Ut tot iam spiritalibus bellis victor, tot invisibilium hostium exercitibus triumphatis, cum ad nonagesimum vite annum pervenisset et, nullo uspiam apparente hominum, se iam solum heremicolam
Abbreviated transcription (Latin):
non cenmatiũ aut didiuũ amibos ce cos illustres et uidentiũ ac piorũ omne
nuuus implentes Alterum uero insuper et lict̾is clarũ non demq̃ diuiabiles alios
quorũ uoi nomĩa non caprant libꝵ Pot̾io ut sũma ecl quia ꝓnuilgata erat̃
obmisisse me noueris non insistam eloquip at adhut inhopitã at peue solis leniũ
notam seris orientalium atqr orientiũ monachorũ p̾nceps authonius penet̾it̾
ut coebrestente fuina nomũs et ad gr̃am santatid cuibis ehrorum ꝯfluc̾tibus
tedio affectus et metuens ne tanta illa scelebritas aut sibi dauis gle̾ aut
alicui erroiis et false cuimpiam de se oppiõuis ma cẽ posset dũ paucis
parbus ꝓ uiatico assimptis ad ripã fluicd̃ sederet furã conitati uoꝵ ad cũ
de crlo facta ẽ quonã terr uox illa forsitan sine solitudinẽ urbes colle locus hit̃

Expanded text:
Non Ceumatium aut Didimum, ambos cecos illustres, et videntium ac piorum omne Non Ceumatium aut Didimum, ambos cecos illustres, et videntium ac piorum omne munus implentes, alterum vero insuper et literis clarum; non denique innumerabiles alios, quorum vel nomina non capiunt libri. Postremo ut summa etiam, quia pervulgata erant, omisisse me noveris, non insistam eloqui ut adhuc inhospitam ac pene solis heremum notam feris, orientalium atque orientium monachorum princeps, Antonius penetravit; ut, crebrescente fama nominis et ad gratiam sanitatum turbis egrorum confluentibus, tedio affectus, et metuens ne tanta illa celebritas aut sibi inanis glorie, aut alicui erroris et false cuiuspiam de se opinionis materia esse posset, dum paucis panibus pro viatico assumptis, ad ripam fluminis sederet fugam cogitans, vox ad eum de celo facta est. Quenam vero vox? Illa forsitan: «Fuge solitudinem, urbes cole; locus hic
Abbreviated transcription (Latin):
nec sit latuit iiraculorũ supore tauid̃ ꝓditus nõ beniauuꝰ senem
Idropitum morto clarid̃ et cum mtim egstantes sib adductois ex au̾ie
curaret de sua enormi lecet eꝯͣcitudine nõ curantẽ solite qi alios atq
orantem ut pro aiã oraret̃ sua non ꝓ corpore aedito Serto illo intõrali
corpus ed hoc arebat et did saind̃ eb̃t nichil micte ꝓfunit non exiptar¬
ꝙͣsomuosuõ pus hermola solitudo exm̃ / apro scdit non seu offraton
iopem ar panuoslun senltulum quẽ pietas fiap q relus e spolontis
in urbes mediast eduxit᷑ imperatori impio responsurũ p̃mordacit᷑ ator ac̃ter
seu ssaat monachum illius impietatẽ diuini ꝯminatione Iuditii retoudentẽ
seu macedomũ Ingi siluest̾e. liabitatotem sioũ infiuite sim plicitatis atq ꝯstãtie
ad frenandum pni quidam hirati p̾ncipis impetũ montis e bertite destenderem
non accepsenam sexahinta ãnis in cella reconditũ semper tacitũ nulli sisum

Expanded text:
tandem proditus; non Beniamin senem ydropicum, morbo clarum, et cum interim egrotantes sibi adductos eximie curaret, de sua enormi licet egritudine non curantem, solantemque alios atque orantem ut pro anima orarent sua non pro corpore; addito verbo illo memorabili: «Corpus enim hoc» aiebat «et dum sanum em Cypro dedit; non seu Afratem inopem ac pannosum seniculum, quem pietas fideique zelus e speluncis in urbes medias eduxit, imperatori impio responsurum premordaciter atque acriter; seu Isaac monachum, illius impietatem divini comminatione iudicii retundentem; seu Macedonium iugi silvestris habitatorem, virum infinite simplicitatis atque constantie, ad frenandum pii quidem sed irati principis impetum montis e vertice descendentem. Non Acepsenam sexaginta annis in cella reconditum, semper tacitum, nulli visum.
Abbreviated transcription (Latin):
modestius sit tacere Quid enim dignum sim ditturus in transitu in q angusta
opustuli mez parte clausurus ubi ille canto uir Iugens hesit et amoie ac dlore
dictantibus modum iusti uoliũt Implenit etiis non defiusse sciã ꝙ seronimus ipc̃
not Iguorat nec dissi̾ulat qui utritsq ocium lundo dente momorderuit nec
morsum scriptis mandare tinuerint Ita inx ulla uirtus tam uel alta uelabdita
est ut iuidie Iacutis non cangatur ẜ solidam ueritatom nulgaris aura non ꝯrutu
Caue quitquit de sua aliis iustun sit solitudinem saxientis idem ixc̃ seronimus q̃
Ionuuanum stribens quiendat hus uerbis Sapieus nũꝙͣ solus et̃ potest habet

Expanded text:
modestius sit tacere. Quid enim dignum sim dicturus in transitu inque angusta modestius sit tacere. Quid enim dignum sim dicturus in transitu inque angusta opusculi mei parte clausurus, ubi ille tanto vir ingenio hesit, et amore ac dolore dictantibus modum iusti voluminis implevit? Quamvis non defuisse sciam, quod Ieronimus ipse nec ignorat nec dissimulat, qui utriusque otium livido dente momorderint, nec morsum scriptis mandare timuerint; ita vix ulla virtus tam vel alta vel abdita est, ut invidie iaculis non tangatur! Sed solidam veritatem vulgaris aura non concutit. Sane quicquid de sua aliis visum sit, solitudinem sapientis idem ipse Ieronimus, contra Iovinianum scribens, commendat his verbis: «Sapiens nunquam solus esse potest; habet
Abbreviated transcription (Latin):
contemptis et̾ue par̾e po ac dosrderio illoctus et ut iptꝰ fatetur os gehõme muetũ
in illam pͥmo uastam solitudinem horridum monachis habitatulum p̾stantẽ quã de
uirginitate ad eustochiũ stribens salustiano scibo ustisi solis ab acdorib exustam
dicit᷑ sest abdidit abi aliquot a nub aduoesus iudonute carus insiatus et ꝯspirãti
aniu̾e ꝯstusum laboriosa molitia exactis q̃iis uictor non ex atre iomã quasi Iam
securus ad toruphum rediit s in bethle enuticas latebras festiuabũdꝰ afficenit᷑
atuit ibidẽ paula sancta et pra et illustris et ut multa Greuit̾ dicã uere
romana nuilier sũmum ꝙ sui temporis ferde specuẽ uirtutis et ut ad p̃sexe
diñcum mori posset ui et qualit̾ orta oẽt oblita ẽ Cuins ociã proclarã bitã et
felicem exitum serominus ipẽ tam fulhuo piuxit exrhrauinate ut post eũ michi

Expanded text:
contemptis, eterne patrie spe ac desiderio illectus et, ut ipse fatetur, ob gehenne metum, contemptis, eterne patrie spe ac desiderio illectus et, ut ipse fatetur, ob gehenne metum, in illam primo vastam solitudinem, horridum monachis habitaculum prestantem, quam, de virginitate ad Eustochium scribens, salustiano verbo usus «solis ab ardoribus exustam» dicit, se se abdidit. Ubi aliquot annis adversus indomite carnis insultus et conspirantis anime consensum laboriosa militia exactis, quamvis victor, non ex acie Romam quasi iam securus ad triumphum rediit, sed in bethleemiticas latebras festinabundus aufugit. Latuit ibidem Paula sancta et pia et illustris et, ut multa breviter dicam, vere romana mulier summumque sui temporis feminee specimen virtutis; et, ut ad presepe Dominicum mori posset, ubi et qualiter orta esset oblita est. Cuius etiam preclaram vitam et felicem exitum Ieronimus ipse tam fulgido pinxit epygrammate, ut post eum michi
Abbreviated transcription (Latin):
traxisse moras creditur et ad loai illius here mitas liber suo quidõ p̃st ptus c̃ noit
Ceterum de hacir quia non uacat infiata nut̃ goiẽ illuis stpota reuoluere
unico eius qd̵ occuroit breui utiar s aperto cestimonio cõtentus ero Ie ergo euuã¬
menti nr̃e quadam solitudine intentionis uidetur deus tuoba strepitũ l̃ disio ista¬
socretum desrderat Audis ut cante ineenu des ucciãt non quauilz ẜ solitudinem
dixit intentiouis incelliori uoleus dum suas int̾ turbas cumuiltus q suos quã meõ
hcat̃ acuedis ad tantũ luuen puogaudis qr ocliõ solitudinẽ corporeã iuł ꝓdesse Iai
uero propunus tritries ex pliatis non mediolano tm̃ s ytalia duire de scilũ sinam
Iler nutꝰ p̃conẽ uite huius basilium seler maynũ sioũ gregorium natãcenũ p̃clarã
huius uiii discipulũ non silebo Ierominus urbe roma diuissa rõis q opibiest

Expanded text:
traxisse moras creditur, et ad loci illius heremitas liber suo quidem prescriptus est nomine. traxisse moras creditur, et ad loci illius heremitas liber suo quidem prescriptus est nomine. Ceterum de hac re, quia non vacat infinita nunc hominis illius scripta revolvere, unico eius, quod occurrit, brevi utique sed aperto testimonio contentus ero. Is ergo evanaria est menti nostrae; quadam solitudine intentionis videtur Deus. Tusecretum desiderat». Audis ut caute videndo Deo necessariam non quamlibet sed solitudinem dixit intentionis, intelligi volens, dum suas intus turbas tumultusque suos humana mens habeat, acuendis ad tantum lumen purgandisque oculis solitudinem corpoream nil prodesse. Iam vero, proximis tribus explicitis, non Mediolano tantum, sed Italia digredi stilum sinam. 5 Sileo nunc preconem vite huius Basilium; sileo magnum virum Gregorium Nazanzenum; preclarum huius viri discipulum non silebo. Ieronimus, urbe Roma dimissa romanisque opibus
Abbreviated transcription (Latin):
iur̃ iltar fluctuantis oi procellas pectas cõsilni nauitiũ reg̃te deo as hrã unõtũd
et as portum salutis aplicait quid egorit qualit̾ ue se gesserit eod ip̃o narrante
cognouiius t̾re non ꝓcessit in publicum neq pol̃i cotionẽ classico aduotat̃ qd acturoꝰ
eet̃ exposuit Sed duiuisso sotio fidissimo ꝯsuoges eo ꝙ ut ipẽ ait soltudo sebi as
negotium flendi aptior sugereret᷑ et : sccedeus socodens uemotius ꝙͣ ut posset
decretum orti angulum ꝓ solitudur habinit usi amarissie secud lõquẽd is̾
siugultus et la c̃uas int̾ uilsiur capillum percussam ꝙ fiontem et astis digatis
auxlexum geni et quecimq matius at stuã dolor elicit camidein semel de
se satiut unde in xerpetuũ exultaret demq per omuem oitã silicariis et
quittis locis atqr int̾ cet̾a pisami montis otio delectatus Et llit̃ hẽmitico hĩtu

Expanded text:
inter illas fluctuantis animi procelinter illas fluctuantis animi procelet ad portum salutis applicuit, quid egerit, qualiter ve se gesserit, eodem ipso narrante cognovimus. Certe non processit in publicum, neque populi contionem classico advocans, quid acturus esset exposuit, sed dimisso sotio fidissimo, consurgens, eo quod ut ipse ait solitudo sibi ad negotium flendi aptior suggereretur, et secedens remotius quam ut posset secretum orti angulum pro solitudine habuit. Ubi amarissime secum loquens, inter singultus et lacrimas, inter vulsum capillum percussamque frontem et consertis digitis amplexum genu, et quecunque magnus ac sanctus dolor elicit, tandem semel de se statuit unde in perpetuum exultaret. Denique per omnem vitam solitariis et quietis locis atque inter cetera pisani montis otio delectatus, et illic heremitico habitu
Abbreviated transcription (Latin):
om̃i consiliis q̃cumq uino uel auaritia uel feritate hebrii cũ prroxuoatis suis agittat̃ felix
gͦ et ꝙ̃ꝙͣ miraus adusta miuis hocuida non miius forte głosa ꝙ̃ thebardi solitudo que tieẽ
doios agolas uno temxore meriusti
ondum nos mediolano egredi magnius alt̾ eiusdem ur̃bis halitator suñt augustiꝰ
quem deus ambrosio malis erroribus infectum quast ehrotum filiũ docto medico
puis pr̃ dedit ut is eum undis salubribus ablutum curatũ q deo reddet Ille g̾ cum
iinarus onĩ quo erga st clam diuina pretas acer̃ mediolanũ uedeus ubi eut̃ sat̾ florebat
aitrosius uitã caidem mutare dec̾iusset cuntate relicta solicudine̾ ruria apetiit ut
qui cumi multis iusami̾erat solus reapistẽt̃ caseatum uocat ioẽ et id nrauet actenus
ruoi uomen quinetiã ip̃o die quo p̾mum hoc dõ deridcrio exaosit in tiu̾itare poitus

Expanded text:
omnium consiliis, quecunque vino vel avaritia vel feritate ebrii cum purpuratis suis agitant. Felix omnium consiliis, quecunque vino vel avaritia vel feritate ebrii cum purpuratis suis agitant. Felix ergo et, quanquam minus adusta, minus horrida, non minus forte gloriosa quam Thebaidis solitudo, que tales duos accolas uno tempore meruisti! Nondum nos Mediolano egredi magnus alter eiusdem urbis habitator sinit, Augustinus, quem Deus Ambrosio malis erroribus infectum, quasi egrotum filium docto medico pius pater dedit, ut is eum undis salubribus ablutum curatumque Deo redderet. Ille ergo cum ignarus omnium, que erga se clam divina pietas ageret, Mediolanum veniens, ubi tunc sacer florebat Ambrosius, vitam tandem mutare decrevisset, civitate relicta, solitudinem ruris appetiit, ut, qui cum multis insanierat, solus resipisceret. Caseatum vocat ipse, et id manet hactenus ruri nomen. Quinetiam ipso die, quo primum hoc sancto desiderio exarsit, in civitate positus,
Abbreviated transcription (Latin):
etrupit aliquautum tempus ex ehnisse sertur uicino quod ambrosone domy
at menibus urbis habitatulo loc mit̃ etiã socitauo at reposto as que̾ sã g̃riie
nubrosus tanto letus hospite clam solus exioe consueuerat secũ q dumposset
auiduis immorat boue shũ quale hõmi par q̃ sugoiria qua sunonos quitquit
quitiquit sophiste cauillantur satro illi tranquillo q colloquio ad motũ meras nugas dixisse
non uerrar siuuesse quid̃ erat oratius poeta dum sibi plotiꝰ et barus et uirtulius occiurert̃
pultra nempe sotietas doctissimorũ bonũ Inuicem q sanuliariũ auucorũ Itaq act o qui
complexus et gaudia quanta fuerunt credo edepol ⁊ multa il ꝓ temxore facetissime cũt̾
tales uiros ac disertisime ditta non dubitem ẜ dultiores amplexus et sanctius naudiũ
fama est quibus eho cõpressibus atq colloquis s⁊ datum eẽt int̾fusse maluerim ꝙͣ regpu

Expanded text:
extruxit, aliquantum tempus exegisse fertur, vicino quondam Ambrosiane domui ac menibus urbis habitaculo, Ioco nunc etiam solitario ac reposto. Ad quem iam presul Ambrosius, tanto letus hospite, clam solus exire consueverat secumque dum posset avidius immorari. Bone Iesu, quale hominum par, que suspiria, qui sermones! Quicquid quicquid sophiste cavillantur, sacro illi tranquilloque colloquio admotum, meras nugas dixisse non verear. Sinuesse quidem erat Horatius poeta, dum sibi Plotius et Varus et Virgilius occurrerunt, pulcra nempe societas doctissimorum hominum invicemque familiarium amicorum, itaque ait: O qui complexus et gaudia quanta fuerunt. Credo edepol, et multa ibi pro tempore facetissime inter tales viros ac disertissime dicta non dubitem, sed dulciores amplexus et sanctius gaudium fama est. Quibus ego congressibus atque colloquiis, si datum esset, interfuisse maluerim, quam regum
Abbreviated transcription (Latin):
fidutia ut iguis e celo destendat super quinquagenarioer regios a paret.
satan ut scisso anue tactu pallii Iordantẽ sicco pete pertrausit solitarũ stc̃
Uiruin ueneratib elemeutis sei inꝙͣ erat clias dum hot aget ꝓscto in

Expanded text:
fiducia, ut ignis e celo descendat super quinquagenarios regios, et paretur fiducia, ut ignis e celo descendat super quinquagenarios regios, et paretur statim; ut, scisso amne tactu pallii, Iordanem sicco pede pertransit, solitarium sanctum virum venerantibus elementis. Ubi, inquam, erat Helias dum hec a