comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
til custodiã ħ se ppeti fingit. Unde fit. ut cont᷑ libidinẽ qͣu humilitau̾ eu¬
stõdẽ ñ euigilet: e humilitatẽ putat. qd̾ se tͣpit̾ felari ñ timet. Et nescit
quã sit detestabilis suꝑbia. qd̾ in tanta putrẽdine. ñ se peccatore: s alterũ
uaulu reputet: qͣsi eui cdatꝰ sit angłs sachane stimulł carnis sue ut eũ co¬
lafieet: he eũ multitudo iuxtutũ uł magnitudo reuelationũ excollat.
fitq miro ĩmo miserabili mͦ. ut sic suꝑbiat. ut t̾n luxuriare ñ delina te
sicq luxiett. uit tͣn sicrpbire ñ desistat. Qⁱͥs putas sufficit cont̾ere cedros hu¬
ĩmodi. nͥ ille ad cuiꝰ uocẽ ꝯfringunt᷑ cedri: qͥ cũ uoluerit ꝯfringet etĩã e¬
dros libauiᷤ Et ut ampliꝰ muireris. cõminuet ut uitulũ libani. Nere ħ est
mutatio dexte excelsi : rigorẽ cedri ꝯt̾ere ad similitudinẽ uituli lbani: oe

Expanded text:
tis custodiam, haec se perpeti fingit. Unde fit ut contra libidinem quasi humilitatis cutis custodiam, haec se perpeti fingit. Unde fit ut contra libidinem quasi humilitatis custodem non evigilet, et humilitatem putat, quod se turpiter foedari non timet, et nescit quam sit detestabilis superbia quod in tanta putredine non se peccatorem, sed alterum Paulum reputet, quasi cui datus sit angelus Satanae, stimulus carnis suae ut eum colaphizet, ne eum multitudo virtutum, vel magnitudo revelationum extollat. Fitque miro, imo miserabili modo, ut sic superbiat, ut tamen luxuriare non desinat; sicque luxuriet, ut tamen superbire non desistat. Quis, putas, sufficit conterere cedros hujusmodi, nisi ille ad cujus vocem confringuntur cedri, qui, cum voluerit confringet etiam cedros Libani? Et ut amplius mireris: Comminuet, ut vitulum Libani. Vere haec est mutatio dexterae Excelsi, rigorem cedri conterere ad similitudinem vituli Libani, et
Abbreviated transcription (Latin):
& illas ꝯfring̾e: qͥa ꝯfringet dñs cedros libani. & iccirco ꝓ illis ponit p̃¬
dñi ꝯfringentis cedroꝰ: ce ꝯfringet. d.c. libani. Nis ad huc meliꝰ nosse qui
st̃ cẽori libani. qͣs ꝯfringe sufficit sola uox dñi: Ecce qͥs forte paꝵ aliqͥd
ieuinauit. paulo plꝰ cet̾is iugilauit. lacrimã in oratione fudit: incipit
statĩ se sc̃m cred̾e. cet̾os in sui cõꝑatione despicẽ. pateũ p̃cedentiũ institu¬
tis suas adinuentiones p̃ferre. Mirat᷑ sepe apud se cͦ miracłã ñ faciat. in¬
dignat᷑ alis qd̾ ĩ eis p̃lationẽ ñ accipiat: qͦd ĩ maiori reu̾entia ñ habea¬
t alioꝵ iniudie. ñ sue mertie deputat. Qͣm pallidã faciẽ. ñ qͣm pollutã
ñitẽ gerat attendit: ĩmo sepe cũ sese fedis titillationibꝰ ꝑturbari. et ĩmũ¬
ua desectatione fedari ꝑsenserit: ñ ꝓpt̾ suã negligentiã. s qͣsi ad humilita¬

Expanded text:
et illas confringere, quia confringet Dominus cedros Libani, et idcirco pro illis ponit pret illas confringere, quia confringet Dominus cedros Libani, et idcirco pro illis ponit prDomini confringentiscit sola vox Domini? Ecce quis forte parum aliquid jejunavit, paulo plus caeteris vigilavit, lacrymam in oratione fudit: incipit statim se sanctum credere, caeteros in sui comparatione despicere, patrum praecedentium institutis suas adinventiones praeferre. Miratur saepe apud se, cur miracula non faciat, indignatur aliis quod in eis praelationem non accipiat, quod in majori reverentia non habeatur, aliorum invidiae, non suae inertiae deputat. Quod pallidam faciem, non quam politam mentem gerat attendit; imo saepe cum sese foedis titillationibus perturbari, et immunda delectatione foedari persenserit, non propter suam negligentiam, sed quasi ad humilita
Abbreviated transcription (Latin):
montes scłi: s facile etiã cũ uoluerit ꝯfrunget dñs cedros libani. Alia ẽ
suꝑbia q̃ surgit de scłi uauitate: ꝙ alia ẽ illa q̃ nasci uidet᷑ qͣsi de adepta
sc̃itate. Illã cdesignant cedri: istã au cedri libani. Nouit̾ uenisti de scło.
suꝑbꝰ adhuc fortassis ꝓ litt̾is tius. uł forte ꝓ pecuniis tuis: iactas te forsi¬
tan ꝓ nobilitate gen̾is. attolleris forsitan ꝓ habiti dignitate honoris: ta¬
les taliũ elationes. cedri qͥdẽ sũt: s cedri libani ñ sũt. qͥa de uanitañ ni¬
gredine. ñ de sc̃itatis decandidatione surgunt. S stati in pͥmordiis bo¬
ne conu̾sationis tue ꝯfringet dñs scłariũ pompaꝵ cedros: qͥa uox diũ
ꝯfringet cedros. E t si forte pꝰtmodũ ut fieri solet. pꝰt uͥtutũ oꝑa. qͣsi de
ꝑfecta ustificatione surgant q̃da magnaꝵ elationũ cedri: addet dñs

Expanded text:
montes saeculi, sed facile etiam cum voluerit, confringet Dominus cedros Libani. Alia est montes saeculi, sed facile etiam cum voluerit, confringet Dominus cedros Libani. Alia est superbia quae surgit de saeculi vanitate, at alia est illa quae nasci videtur quasi de adepta sanctitate. Illam designant cedri, istam autem cedri Libani. Noviter venisti de saeculo; superbis adhuc fortassis pro litteris tuis, vel forte pro pecuniis tuis; jactas te forsitan pro nobilitate generis; attolleris forsitan pro habiti dignitate honoris: tales talium elationes cedri quidem sunt, sed cedri Libani non sunt; quia de vanitatis nigredine, non de sanctitatis decandidatione surgunt. Sed statim in primordiis bonae conversationis tuae, confringet Dominus saecularium pomparum cedros; quia vox Domini confringentis cedros, et si forte postmodum, ut fieri solet, post virtutum opera quasi de perfecta justificatione surgant quaedam magnarum elationum cedri, addet Dominus
Abbreviated transcription (Latin):
ori. Ergo alie cedri crescũt in libano. & alie in qͦlibet monte alio. Liba¬
nꝰ decandidatio int̾pretat᷑. Uis scire q̃ sit ista decandidatio: Sc̃oꝵ iusti¬
ficatio: ip̃a ẽ coꝵ dealbatio. Ioh̃is apłi est ista sententia: ñ inca. b̾issinũ st̃
niuẽ dealbabor. Huiꝰmodi colore uł candore suꝑducta erant uestim̃ta
illa dĩi mei iħu. uestim̃ta illa candida ut nix. qͣlia ñ potest face̾ fullõ su¬
ꝑ t̾rã. s potest hoc fullo celestĩ: qͥa a sũmo celo egͤssio eiꝰ. Mentior. si ip̃e tͥi¬
dẽ ñ ꝓmittit: uͥ peccatores admonens ait. Si fuerĩt peccata ur̃a ut cocci¬
nũ. uelut nix dealbabunt᷑:  si fuerĩt rubra qͣsi u̾miculꝰ. uelut lana alba
erunt. Utilis admodũ huiꝰmodi fullo. gͣta eiꝰ decandidatio: qͥa bona nꝰtifi¬
catio. Talis decandidatio cũ excreu̾it ĩ montẽ. & attolli ceꝑit suꝑ alioꝵ mon¬
tiũ celsitudinẽ. cũ se qͥs iã singłarit̾ magnũ putau̾it. & cet̾is qͥbꝰlibet sancti¬

Expanded text:
dri. Ergo aliae cedri crescunt in Libano, et aliae in quolibet monte alio. Libanus decandidatio interpretatur. Vis scire quae sit ista decandidatio? Sanctorum justificatio ipsa est, eorum dealbatio. Joannis apostoli est ista sententia, non mea: Byssinum, inquas, et super nivem dealbabor. Hujusmodi colore, vel candore superducta erant vestimenta illa Domini mei Jesu, vestimenta illa candida ut nix , qualia non potest facere fullo super terram. Sed potest hoc fullo coelestis, qui a summo coelo egressio ejus. Mentior si ipse idem non promittit, ubi peccatores admonens ait: Si fuerint peccata vestra ut coccinum, velut nix dealbabuntur; et si fuerint rubra quasi vermiculus, velut lana alba erunt . Utilis admodum hujusmodi fullonis, grata ejus decandidatio, quia bona justificatio. Talis decandidatio cum excreverit in montem, et attolli coeperit super aliorum montium celsitudinem, cum se quis jam singulariter magnum putaverit, et caeteris quibuslibet sancti
Abbreviated transcription (Latin):
adu̾sꝰ dec̾ta rõis. Subacto aũ pͥmo & sed̾o p̃lio. restat adhuc t̾ciũ
cont᷑ tyrones xͥ tanto acriꝰ seuiunt. q̃nto eos ingemina uictoria głosiuis
tͥũphasse conspiciunt. S absit ut uł istos ꝯtea xͥ milites posse p̃ualere
qͥs credat: qͥb eoꝵ rex iã agmiine constituto p̃lioq oserto ꝑ iacobũ uñ
ex magnis eiꝰ ducib de dubio belli euentu ñ dubiã sententiã manbat.
Resistite inqͥens dyabolo: et fugiet a uobis. Nñ ẽ q̃d̾ ille hꝰ regis magnꝰ
autbiea głabat᷑. clicens. Inimicos meos declisti mͥ dorsũ. & doientes
me disꝑdiclisti. Hinc est q̃d̾ ille aliꝰ int̾ pͥncipes ppłoꝵ qͥ congregatist̾
cũ deo abrahã. pͥnceps electus & p̃cipuus agonista: cũ ficlucia ꝓtestat᷑

Expanded text:
adversus decreta rationis. Subacto autem primo et secundo praelio, restat adhuc tertiumcontra tirones Christi tanto acrius saeviunt, quanto eos in gemina victoria gloriosius triumphasse conspiciunt. Sed absit ut vel istos Christi milites posse praevalere, quis credat, quibus eorum rex jam agmine constituto, praelioque conserto per Jacobum unum ex magnis ejus ducibus de dubio belli eventu non dubiam sententiam mandat: Resistite, inquiens, diabolo, et fugiet a vobis . Unde est quod ille hujus Regis magnus athleta gloriabatur, dicens: Inimicos meos dedisti mihi dorsum, et odientes me disperdidisti . Hinc est quod ille alius inter principes populorum qui congregati sunt cum Deo Abraham princeps electus, et praecipuus agonista cum fiducia protestatur,
Abbreviated transcription (Latin):
fiexi ille melius nouit: quẽ tam non lectio quã exꝑientia cloeuit. fĩt
enĩ aliqñ ut mens super pauca fidelis intrans in gaueliũ dñ sui. torren¬
te uoluptatis debrietur. et tota iniubilũ uersa ñ solum ext̾ioꝵ om̃ium
s et sui ipsiꝰ obluuscat᷑: et tota tota inse collecta unmo supra se ele¬
uata ab illo spũalis leticie pelago pleue absorbeat᷑: exꝑĩto felici
iam approbans. quã sit uera sententia illa qua dr᷑. Beatꝰ ppłs qui

Expanded text:
fieri ille melius novit, quem non tam lectio quam experientia docuit. Fit fieri ille melius novit, quem non tam lectio quam experientia docuit. Fit enim aliquando ut mens super pauca fidelis, intrans in gaudium Domini sui torrente voluptatis ebrietur, et tota in jubilum versa non solum exteriorum omnium, sed et sui ipsius obliviscatur: et tota in se collecta, imo supra se elevata, ab illo spiritualis laetitiae pelago plena absorbeatur, experimento felici jam approbans quam sit vera sententia illa qua dicitur: Beatus populus
Abbreviated transcription (Latin):
Quam magna multitudo dulcedinis tue uñe: quã abscondisti ti¬
m̃tib te. Hiic rursus clicitur. & reliquie cogitatõis diem festum
agent tͥ. Cogitet qui potest. qͣus uel qnͣta sit illa celebritas sollẽp
ad se reuertentes secum t᷑hunt. ex memoria uł recorclatione
gustate suauitatis clño cleo diem festum agunt. Qod si per tem¬
plum dei cor ipsius hominis intelligimꝰ. qui st̃ qui in hoc tẽplo
głam cleo dicent ciciꝰ inuenimus. Qi enim st̃ alii hꝰ tempii habita¬
tores: quã cogitationes m̃tis. eticordis affectiones: Qm̃ cogitatio ĩqͥt
hõis cõfitebit᷑ tͥ. Raro tamen contingit. ut hꝰ templi habitatores om̃s
ununum cõueniant: ut una congregati in templo eiꝰ om̃s simul gła
dicant: ita ut nulla se aliena cogitatio int̾serat: que illa diuine sol¬
iempnitatis gaũdia ꝑturbet. uel imminuat. Posse tam̃ hoc qñcy

Expanded text:
Quam magna multitudo dulcedinis tuae Domine, quam abscondisti tiQuam magna multitudo dulcedinis tuae Domine, quam abscondisti timentibus te! . Hinc rursus dicit: Et reliqui cogitationis diem fesium agent . Cogitet qui potest, qualis, vel quanta sit illa celebritas solemnitum quas ad se revertentes secum trahunt ex memoria vel recordatione gustatae suavitatis Domino Deo diem festum agunt? Quod si per templum Dei cor ipsius hominis intelligimus, qui sint qui in hoc templo gratiam Deo dicent citius inveniemus. Qui enim sunt alii hujus templi habitatores, quam cogitationes mentis et cordis affectiones: Quoniam cogitatio, inquit, hominis confitebitur tibi. Raro tamen contingit ut hujus templi habitatores omnes in unum conveniant, ut una congregati in templo ejus omnes simul gloriam dicant, ut nulla se aliena cogitatio interserat quae illa divinae solemnitatis gaudia perturbet vel imminuat. Posse tamen quandoque hoc
Abbreviated transcription (Latin):
credant. & recta intelligant: postea addit᷑ eloquentia ut utilia doceãt.
et salubria persuadeant. Possumꝰ tam̃ ꝑ templũ non p̾sentẽ eccłiam
s celestium cuiium frequentiã ꝯuenient̾ intelligere: nam solet
sepe scriptura sacra ad distinctionẽ utͥusq hanc ꝑ thabernaculũ.
illam per templum clesignare. Hec etenĩ adhuc in motu & in bel¬
ioꝵ ꝓcunctu posita. recte per thaberuacłm. illa autem iã in et̾na
stabilitate fundata. meliꝰ designat᷑ ꝑ templũ. Ad hoc itaq nisi
per contr̃plationẽ subleuati accedere utiq nequeunt. s intro ad¬
missi pre admniratõis magnitucline a laude creatoris cessare non
possunt: et implet᷑ qd dicit᷑. & in templo eiꝰ om̃s dicent głam.
Qͥa qͥcũq ad illio se contemplando eleuant. qͣmdui intus sunt¬
a diuina laude non uacant: huic ẽ q̃d inde reuertentes clamãt.

Expanded text:
credant et recta intelligant; postea additur eloquentia ut utilia doceant credant et recta intelligant; postea additur eloquentia ut utilia doceant et salubria persuadeant. Possumus tamen per templum non praesentem Ecclesiam, sed coelestium civium frequentiam convenienter intelligere. Nam solet saepe Scriptura sacra ad distinctionem utriusque, hanc per tabernaculum, illam per templum designare. Haec enim adhuc in motu, et in bellorum procinctu posita recte per tabernaculum; illa autem jam in aeterna stabilitate fundata, melius designatur per templum. Ad hoc itaque nisi per contemplationem sublevati, accedere utique nequeunt. Sed intro admissi prae admirationis magnitudine a laude Creatoris cessare non possunt; et impletur quod dicitur: Et in templo ejus omnes dicent gloriam. Quia quicunque ad illud se contemplando elevant, quandiu intus sunt, divina laude non vacant. Hinc est quod inde revertentes clamant:
Abbreviated transcription (Latin):
qͥescentes. hinc clerident demonsĩ instoias. illinc uespiciũt deupis¬
centie estus: & carnales yuecebras. Nam ex ipsa script᷑arum
iectione astutias demonum plemiꝰ erũdimur: et it̾ tot sapien¬
tie diicias. carnaliũ yllecebrarũ nec saitẽ reminiscunͣ: Qd gͦ
mirum: si post talem tantamq gr̃am in tempio eiꝰ õs uicẽt głam:
Qͥd inquã mirum si eiꝰ głam in edificationem ꝓximoꝵ querunt:
a quo tot doua grãꝵ grat̾is acceperint: Dei templũ: congregatio
est ficlelium. In hoc itaq tẽplo lauelem deo dicunt. & głam eius
querunt. qui per uerbum predicationis ꝓximos eclificare. & in ipsis
dei głam dilatare contendunt : et recte quicłẽ prius accipiũt intel¬
ugentiam script᷑arum ad instructionẽ sui: postea doñ p̃dicatõis
ad utiitatẽ et ecdificationem ꝓximi: Nriꝰ datur intelligentia ut uera

Expanded text:
quiescentes, hinc derident daemonum insidias, illinc despiciunt concupisquiescentes, hinc derident daemonum insidias, illinc despiciunt concupiscentiae aestus et carnales illecebras. Nam ex ipsa Scripturarum lectione contra astutias daemonum plenius erudimur, et inter tot sapientiae delicias, carnalium illecebrarum nec saltem reminiscimur. Quid ergo mirum post talem tantamque gratiam: In templo ejus omnes dicent gloriam; quid, inquam, mirum si ejus gloriam in aedificationem proximorum quaerunt, a quo tot dona gratiarum gratis acceperunt? Dei templum congregatio est fidelium. In hoc itaque templo laudem Deo dicunt et gloriam ejus quaerunt, qui per verbum praedicationis proximos aedificare, et in ipsis Dei gloriam dilatare contendunt. Et recte quidem prius accipiunt intelligentiam Scripturarum ad instructionem sui; postea donum praedicationis ad utilitatem et aedificationem proximi. Prius datur intelligentia ut vera
Abbreviated transcription (Latin):
u timore: & pp̃ara animã tuam ad tẽptationẽ. & alibi. Sex uite
clño in timore. Ut gͦ ad ceruoꝵ numerũ ꝑtineant. qui int̾ tales
ceruos adnumtrari desiclerant: oportet eos & uelociter currere &
caute timere. Talib gͦ ceruis talit̾q p̃paratis cłns reuelabit conden¬
sa: et reserabit scrppturaꝵ profuñda. allegoriaꝵ opaca. sacram̃toꝵ
mysteria. mysterioꝵ secreta. Amant enĩ hꝰmͦ cerui huc illucq
discurrẽ inter condensa saltꝰ liberi: abdita queq ioca perquirere
et occulta penet᷑re: opaca frequentare. in condensis et umibrosis
requiescere. Ii enĩ & contra uenatoꝵ insidias iatebras reꝑunt.
et contra solis estus refrigeriũ accipiunt. Quanto enĩ altiꝰ scͥpt᷑aꝵ
intelligentiã perceperint. qͣnto earũ ꝓfunda ꝑfectiꝰ penetrauerĩt.
tanto securiꝰ. tanto qͥetius qi in condensis latitantes & imbrosis re¬

Expanded text:
in timore, et praepara animam tuam ad tentationem ; et alibi: Servite in timore, et praepara animam tuam ad tentationem ; et alibi: Servite Domino in timore . Ut ergo ad cervorum numerum pertineant qui inter tales cervos annumerari desiderant, oportet eos et velociter currere, et caute timere. Talibus ergo cervis, taliterque praeparatis Dominus revelabit condensa, et reserabit Scripturarum profunda, allegoriarum opaca, sacramentorum mysteria, mysteriorum secreta. Amant enim hujusmodi cervi huc illucque discurrere inter condensa saltus Libani, abdita quaeque loca percurrere et occulta penetrare, opaca frequentare, in condensis et umbrosis requiescere. Ibi enim et contra venatorum insidias latebras reperiunt, et contra solis aestus refrigerium accipiunt. Quanto enim altius Scripturarum intelligentiam perceperint, quanto earum profunda perfectius penetraverint, tanto securius, tanto quietius quasi in condensis latitantes, et in umbrosis re
Abbreviated transcription (Latin):
expẽdita. ꝓuida & iusta ceruuos facit: quia in quantũ expẽdita
uelocitatẽ tͥbuit: in qͣntũ ꝓuida utiliter paiudũ. quia cautũ recdlit:
in qͣntũ iusta uitioꝵ uenena extinguit. Multi in eo q̃d uelocit᷑
currunt. serpentes non occiount. s nutͥunt: qͥa ex eo qd̾ fortiter
bonam in bonis oꝑib intentionẽ habent: & in qͣntũ ualent ser¬
pentina uitioꝵ uenena mortificare student: sel uum mõdum
ꝙ tempus in sius stũdiis tene̾ nesciunt: in uemonũ insiclias qͣi uenan¬
tium iaqueos incidunt. uncde  de ualele securos incaute crẽdiclerũt:
et isti quidem qͣmuis habeant ceruinam uelocitatẽ erubescũt tam̃
habere ceruinã formidinẽ. qͥa tantũ p̃cipites qͣntũ ueloces nesciũt
uei potius nolunt habere circsispectionẽ. Unde ẽ quidem. q̃d eis
clamat uox p̃parantis ceruos. fili accẽdens ad seruitutẽ dei. sta

Expanded text:
expedita, provida, et justa cervos facit; quia in quantum expedita, expedita, provida, et justa cervos facit; quia in quantum expedita, velocitatem tribuit; in quantum provida, utiliter pavidum, quia cautum reddit; in quantum justa, vitiorum venena exstinguit. Multi in eo quod velociter currunt serpentes non occidunt, sed nutriunt; quia ex eo quod fortiter bonam in bonis operibus intentionem habent, et inquantum valent serpentina vitiorum venena mortificare student, sed dum modum et tempus in suis studiis tenere nesciunt, in daemonum insidias quasi venantium laqueos incidunt, unde se velut securos incaute crediderunt. Et isti quidem quamvis habeant cervinam velocitatem, erubescunt tamen habere cervinam formidinem; quia, tantum praecipites quantum veloces, nesciunt vel potius nolunt habere circumspectionem. Unde est quod eis clamat. Vox praeparantis cervos: Fili, accedens ad servitutem Dei, sta
Abbreviated transcription (Latin):
dat᷑ nobis ceriuna uoluntas. ut ꝓmpti simꝰ ad operationẽ. Ceruus
namq animal uelox et pauidũ: s serpentib inimicũ: In agilitate
gͥ pedũ: recte intelligit᷑ expedita & ꝓmpta uelocitas actionis.
Uultis audire ceruũ alacriter currentem: Uiam inquit man¬
datoꝵ tuoꝵ cucurri: cũ dilatasti cor meũ. Uultis audire uocẽ
p̃pantis ad ceruinam uelocitatẽ: Sic currite. ut ꝯp̃hendatis.
Nuitis aũdire uocem p̃parantis ad ceruinã formiclinẽ: Beatus
inquit homo qͥ semper ẽ pauidus. et insensu cogitat circũspec¬
tionẽ elñi. Uuitis audire uocẽ p̾pantis ceruũ ad serpentium
infestationem: Mortificate inquit membra ur̃a: que st̃ suꝑ t̾ram.
formcationẽ. umunditiã: & cetera. Tria itaq hec ad teruũ ꝑtinere¬
uident᷑: uiam mandatoꝵ uelociter ꝑcurrẽ : demonũ insĩdias semꝑ
suspectas habere: uenena uitioꝵ audacter clestruere. Actio itaq

Expanded text:
datur nobis cervina velocitas, ut prompti simus ad operationem. Cervus datur nobis cervina velocitas, ut prompti simus ad operationem. Cervus namque animal velox et pavidum, sed serpentibus inimicum. In agilitate itaque pedum recte intelligitur expedita, et prompta velocitas actionis. Vultis audire cervum alacriter currentem: Viam, inquit, mandatorum tuorum cucurri cum dilatasti cor meum . Vultis audire vocem praeparantis ad cerviVultis audire vocem praeparantis ad cervinam formidinem: Beatus, inquit, homo qui semper est pavidus , et in sensu cogitat circumspectionem Dei. Vultis audire vocem praeparantis cervum ad serpentium infestationem: Mortificate, inquit, membra vestra quae sunt super terram, fornicationem, immunditiam , Tria pertinere: Viam mandatorum velociter percurrere, daemonum insidias semper suspectas habere, venena vitiorum audacter destruere. Actio itaque
Abbreviated transcription (Latin):
estib: amor dei. Unde est uox illa flebilis. Situut aĩa mea ãd
aeũ fontẽ uuum: qñ ueniam & apparebo ante faciem uei: fue¬
runt mͥ lacͥme mee panes die ac nocte: dũ dicit᷑ mͥ cotidie uͥ est
cdeus tuus. & ulud in canticis. fyleite me florib. stipate me
malis: quia amore langueo. E illud quod suꝑiꝰ ꝯmemorauimꝰ.
Ecce in pace amaritudo mea amarissima. Sic itac sic post flecum &
gemitum tioris: ꝑuenit᷑ qñq ad desideriũ et suspiria amoris. Qa
gͦ cor hominis prius coneutit᷑ timore. postea ꝯpungit᷑ amore: recte
desertum cades. Nox uñi p̃parantis seruos: et reuelabit condensa.
Sicut in concussione deserti. gr̾a ꝯpunctõis: sic in sparatione
cerui: grã administratõis. Non enim sufficit deflere mala nr̃a.
nͥ postinodũ accingamus nos etiam ad opera bona. Ad hoc utiq
coneutit᷑ desertũ cordis nr̃i: ut simus cleuoti ad orationẽ: ad hoc

Expanded text:
aestibus amor Dei. Unde est vox illa flebilis: Sitivit anima mea ad aestibus amor Dei. Unde est vox illa flebilis: Sitivit anima mea ad Deum fontem vivum; quando veniam et apparebo ante faciem Domini. Fuerunt mihi lacrymae meae pipate me malis, quia amore langueo ; et illud quod superius commemoravimus: Ecce in pace amaritudo mea amarissima. . Sic itaque, sic post fletum et gemitum timoris pervenitur quandoque ad desiderium et suspiria amoris. Quia ergo cor hominis prius concutitur timore, postea compungitur amore, recte desertum Cades. Vox Domini praeparantis cervos, et revelabit condensa. Sicut in concussione deserti gratia compunctionis, sic in praeparatione cervi gratia administrationis. Non enim sufficit deflere mala nostra, nisi postmodum accingamus nos etiam ad opera bona. Ad hoc itaque concutitur desertum corporis nostri, ut simus devoti ad orationem. Ad hoc
Abbreviated transcription (Latin):
cornuertit᷑: maior autem qndo abnegans semetipsum innumeriꝰ
inimici temptationib fatigatur: maxima autem qͣndo pace illa
que exuperat omnẽ sensũ ex parte uegustata. ad illam tamen
plene non admititur. Amara itaq in comuertione: amarior in
tẽptatione: amarissima in eterne & eterne dulcedinis expectatione.
& impatientis desiderii uilatione: quia spes que differtur: affligit
animum. Hinc est q̃d̾ alibi ipse claiudo ꝓclamat dicens. Heu me
quia incholatꝰ meꝰ ꝓlungatꝰ est: ꝙ ilido. rennuit consolari aĩa mea.
Qualis quantaq putas amaritũdinis magnitũdoo animã tnsfix¬
erat: que ꝓ doloris leuamine nullã etiã consolationẽ recipe uo¬
lebat. Multũ quidem uexat hominẽ cũ reluiqͥt᷑ amor mundi:
multo amplius tamen crutiat. cum calcat᷑ amor sui. Nerumptam̃
supra omĩa tnsfigit. & penetrat cor hominis: & excoquit desiderii

Expanded text:
convertitur. Major autem quando abnegans semetipsum innumeris convertitur. Major autem quando abnegans semetipsum innumeris inimici tentationibus fatigatur. Maxima autem quando pace illa quae exsuperat omnem sensum ex parte degustata, ad illam tamen plene non admittitur. Amara itaque in conversione, amarior in tentatione, amarissima internae et aeternae dulcedinis exspectatione, et impatientis desiderii dilatione; quia spes quae differtur affligit animam. Hinc est quod alibi ipse David proclamat dicens: Heu mihi quia incolatus meus prolongatus est ; et illud: Renuit consolari anima mea . Qualis quantaque, putas, amaritudinis magnitudo animum transfixerat, quae pro doloris levamine nullam etiam consolationem recipere volebat? Multum quidem vexat hominem cum relinquitur amor mundi, multo amplius cruciat cum calcatur amor sui; verumtamen supra omnia transfigit, et penetrat cor hominis, et excoquit desiderii
Abbreviated transcription (Latin):
in altero uitamus negligentiam: quia qui expectat p̃mium. extendit
se ad meritum: et qui metuit penam. sollitite cleclinat culꝑam.
Sciendum tamen. q̃d compunctio timoris est utiq tempore priorꝰ
s cdignitate posterior. Post multas penitentie lacrimas: tandem
ad sꝑem uenie reducim᷑. et uix aliqͣndo multis suspiriis et fletib
& gemitib iuenarrabilib ad beatitudinis certitudinẽ reformat᷑ia
Semel autẽ sumpta eternoꝵ fidutia. multo anxius. multo uberiꝰ
ingemiscimus et flemus. ex impatienti desiclerio bonoꝵ: quã pͥus
fecimus sub formĩdine maloꝵ. Qndo cupimus dissoliu. et eẽ cũ xͦ:¬
certi sumus ue reposita nobis corona iusticie. Amoris etenim
lacrime: & acrius afficiunt. & uberius currũt. Hinc est q̃s per
quendam uicit᷑. Ecce in pace amaritudo mea amarissima. Mage¬
na nanq amarituclo ẽ. qñ quis renuntiaus scło ad religionem

Expanded text:
in altero vitamus negligentiam; quia, qui exspectat praemium, extendit in altero vitamus negligentiam; quia, qui exspectat praemium, extendit se ad meritum, et qui metuit poenam, sollicite declinat culpam. Sciendum tamen quod compunctio timoris est utique tempore prior, sed dignitate posterior. Post multas enim poenitentiae lacrymas tandem ad spem veniae reducimur; et vix aliquando suspiriis multis et fletibus, et gemitibus inenarrabilibus ad beatitudinis certitudinem reformamur. Semel autem sumpta aeternorum fiducia, multo anxius, multo uberius ingemiscimus, et flemus ex impatienti desiderio bonorum quam prius fecimus sub formidine malorum, quando cupimus dissolvi et esse cum Christo, certi de reposita nobis corona justitiae. Amoris etenim lacrymae et acrius afficiunt, et uberius currunt. Hinc est quod per quemdam dicitur: Ecce in pace amaritudo mea amarissima . Magna namque amaritudo est, quando quis renuntians saeculo ad religionem
Abbreviated transcription (Latin):
tio datur: s conpunctio amoris quousq perfecta caritas foras mittit timorẽ
differtur. Hoc geminum conpunctionis genus: est ieriguum superius. &
irriguum inferuis. Unde alibi per eundem ꝑsalmistam dicitur. Qui diuisit
mare rubrum in diuisiones. Maris quidem aque: amare sunt ualde. Qo gͦ
rubrum mare: nisi amaritudo penitentie: Mare gͦ rubrum. ei adhuc qͣi indi¬
uisum manet. qui ñ nͥ ex sola dampnatõnis formidine gemere nouit: s mare
diuiditur qñdo conpunctio geminat᷑. Amaritũdinem enim cordis tune ge¬
minat. qñ quis conpunctionis fletum. alt̾nat: ut modo defleat malum q̃d
pertimescit: mͦ suspiret pro bono qd̾ concupiscit. Memor ex consicdera¬
tione & trepidatione maloꝵ. mare a sinisteis: meror ex contemplatõe
et expectatione bonoꝵ mare est a clextͥs. Erat eis inquit aqua qͦsi ꝓ
muro a cdextͥs et a sinistris: qr in uno excludimus concupiscentiam:

Expanded text:
tio datur. Sed compunctio amoris, quousque perfecta charitas foras mittat timorem, tio datur. Sed compunctio amoris, quousque perfecta charitas foras mittat timorem, differtur. Hoc geminum compunctionis genus est irriguum superius, et irriguum inferius. Unde alibi per eumdem Psalmistam dicitur: Qui divisit mare Rubrum in divisiones . Maris quidem aquae amarae sunt valde. Quid ergo Rubrum mare nisi amaritudo poenitentiae? Mare ergo Rubrum ei adhuc quasi indivisum manet, qui nonnisi ex sola damnationis formidine gemere novit, sed mare dividitur quando compunctio geminatur. Amaritudinem enim cordis tunc geminat, quando quis compunctionis fletum alternat, ut modo defleat malum quod pertimescit modo suspiret pro bono quod concupiscit. Moeror ea consideratione et trepidatione malorum, mare a sinistris; moeror ex contemplatione et exspectatione bonorum, mare est a dextris: et erant eis, inquit, aquae quasi pro muro a dextris et a sinistris. Sed in uno excludimus concupiscentiam,
Abbreviated transcription (Latin):
mum. mimutatio scã. Recte gͦ desertum qđ de bono in optimũ
immutat᷑. cades dicit᷑. Nam cacdes ut dictum est: immutata uel
scã interpretatur. Desertum gͦ qd adhuc malum est. & ob hoc
cades lici non potest concutitur: nec mirum et ꝯpungit᷑. conside¬
ratione et hoerore ꝓp̾e unqͥtatis. Desertum uero cades eo quod
bonũ iam sit. s meliora mardescit. concutit᷑ ꝙ ipsum: & ꝯpungit᷑
ex clesid̾io ampuoris scĩtatis. Illui gͦ expauescit malum qͥd fecit:
istud ingemiscit ꝓ uono quod nondum accepit. Illud tremit ad
recordationem diuine maiestatis: istud liquefit ad ꝯtẽplationẽ
suꝑne pietatis. Ilud gꝰ trepidat ex multa formidine: istud spiat
preninua dilectione. Illud ne rapiatur ad tormenta: istud quia necdum subleuat᷑
ad gaudia. Incipitt᷑ium gͦ ẽ oruti timore: ꝑfectorum ẽ cõpũgi amore. & idcir co

Expanded text:
mum, immutatio sancta. Recte ergo desertum quod de bono immutatur mum, immutatio sancta. Recte ergo desertum quod de bono immutatur in optimum Cades dicitur. Nam Cades, ut dictum est, immutata vel sancta interpretatur. Desertum ergo quod adhuc malum est, et ob hoc Cades dici non potest, concutitur. Nec mirum, et compungitur consideratione et horrore propriae iniquitatis. Desertum vero Cades, quod bonum jam sit, sed ad meliora inardescit, concutitur et ipsum et compungitur ex desiderio amplioris sanctitatis. Illud ergo expavescit malum quod fecit; istud ingemiscit pro bono quod nondum accepit. Illud tremit ad recordationem divinae majestatis; istud liquefit ad contemplationem supernae pietatis. Illud ergo trepidat multa formidine; istud suspirat prae nimia dilectione. Illud ne rapiatur ad tormenta, istud quia necdum sublevatur ad gaudia. Incipientum ergo est concuti timore, perfectorum autem est compungi amore, et idcirco
Abbreviated transcription (Latin):
desertom malum. Cades aũ qr nil amat nͥ iustũ: nil desiderat nͥ
scm̃. facit desertum bonũ. In idumea clesolatio scĩtatis: in cades
desolatio terrene cupiditatis. Recte desertum malũ idumea: hoc
est terrena: recte cdesertum bonum dicit᷑ cacles. iel est scã: qͥa in
illo deest scĩtas: regnat terrena cupilitas: in isto ab est concupis¬
centia: ꝑmanet scĩmonia. Istued scͥptura scã ex ꝓpͥo nomine desig¬
nat: ut pote qł nouit. ꝯm̃clat et approbat. De malo loquens ñ
nominat: s tm̃ dicit desertum: ut intelligas aliud qͦdub quod
non ẽ scm̃: & cacles nomine ꝓrsus indignum. Utrũq tam̃ ut
diximꝰ concutitur: utrũq ꝯmouet᷑: ut utrumq immutet᷑. Al
hoc namq concutit᷑ desertũ malũ ut omutet᷑ in bonũ. ad hoc
ꝯmouet᷑ desertũ bonũ ut ꝓmoueatur in optimum. Et ꝯmutari
de malo in bonum. ꝯmutatio bona: & immutari de bono in opti¬

Expanded text:
desertum malum. Cades autem quia nil amat nisi justum, nil desiderat nisi desertum malum. Cades autem quia nil amat nisi justum, nil desiderat nisi sanctum, facit desertum bonum. In Idumaea desolatio sanctitatis, in Cades desolatio terrenae cupiditatis; recte desertum malum Idumaea, hoc est terrena; recte desertum bonum dicitur Cades, id est sancta; quia in illo deest sanctitas, regnat terrena cupiditas; in isto abest concupiscentia, permanet sanctimonia. Istud Scriptura sancta ex proprio nomino designat, utpote quod novit commendat et approbat. De malo loquens non nominat, sed tantum dicit desertum, ut intelligas aliud quidlibet quod non est sanctum, et Cades nomine prorsus indignum. Utrumque tamen, ut duximus, concutitur; utrumque commovetur, ut utrumque immutetur. Ad hoc namque concutitur desertum malum, ut commutetur in bonum; ad hoc commovetur desertum bonum ut promoveatur in optimum. Et commutari de malo in bonum, commutatio bona; et immutari de bono in opti
Abbreviated transcription (Latin):
bonum: ubi longe st̃ tumultꝰ uitioꝵ. Desertũ ẽ. & malũ clesertõ.¬
ubi nuua est cultura hominum: ubi nullum est scĩtatis uł religi¬
onis studium. Itẽ clesertum ẽ. s bonũ: uͥ nullus strepitꝰ tumultua¬
tõis: s in suentio audit᷑ uox turturis: & gemitꝰ non cessat ex desiderio
cliuini amoris. Desertum gͥ malum ẽ. ubi desunt desideria celestia.
desid̾ia spũalia. Desertũ bonũ: uͥ ꝓcul desideria scłaria. cdesideria car¬
nalia. Desertũ deniq idumee clesertum ẽ malum: clesercũ aũ cacdes.
desertum est bonum. Utrũq tñ concutitur: utrũq ex cluuna uoce
in fleto ꝯpungitur. S desertũ iclumee spungit᷑ formicline: destr̃
cades uͦ ꝯpungit᷑ amore. Idumea int̾p̃tat᷑ t̾rena: cades immutata
uel sancta. Idumea itaq qr nil nouit nͥ terrenum. nͥ tͣnsitoriũ: facit

Expanded text:
bonum ubi longe sunt tumultus vitiorum. Desertum est et malum desertbonum ubi longe sunt tumultus vitiorum. Desertum est et malum desertubi nulla est cultura hominum, ubi nullum est sanctitatis vel religionis studium. Item desertum est sed bonum, ubi nullus strepitus tumultuationis, sed in silentio auditur vox turturis, et gemitus non cessat ex desiderio divini amoris. Desertum igitur malum est, ubi desunt desideria coelestia, desideria spiritualia; desertum bonum, ubi procul desideria saecularia, desideria carnalia. Desertum denique Idumeae, desertum est malum; desertum autem Cades, desertum est bonum. Utrumque tamen cuncutitur, utrumque ex divina voce in fletu compungitur. Sed desertum Idumeae compungitur formidine: desertum vero Cades compungitur amore. Idumaea interpretatur terrena, Cades immutata, vel sancta. Idumaea itaque quia nil novit nisi terrenum, nisi transitorium, facit
Abbreviated transcription (Latin):
desertũ cacdes. Hucusq roborauit contra gn̾a tẽptationũ. Ab
huic ꝓmittendo enumerat dona gr̾arũ qiͣ coronã ptꝰ uictoriam
p̃miũ ptꝰ meritũ. tumphũ ptꝰ tropheum. Dicit gͦ. Uox dm̃ .c.d.
& .c. d..c. Unũ uidet᷑ exhibe̾. aliud sub exp̾tatõe ꝓmittere
clesertum cades. hoc est utic ꝓmittentis. Primũ gͦ statum datrsi.¬
ulud scd̃m expectat᷑. Tale fuit illud superiꝰ. Uox dm̃ confringen¬
gentis cedros: & confringet clñs cedros libani. S et hoc qͦ notan-¬
dum. quod sicut ibi priꝰ frangunt᷑ cedri. pꝰea aũ cedri libam: s
et hic pͥus concutit᷑ desertũ. postea clesertum cades. Ecce qͦmͦ uͥq
priꝰ ponitur quod pertinet ad inchoationẽ: & aluro ꝓmittitur.
quod osũmat ꝑfectionem. S nc̃ uideamꝰ que de deserto dicen¬
da occurrant. Est namq descrtũ: aliud bonũ. aliud malum:
Desertum malum est: ubi desunt germina uͥtutum. Desertum

Expanded text:
desertum Caddesertum Cadquando caro nostra ardore libidinis inflammatur. Accensa fornace pueros ligant; in fornacem projiciunt. Pueri extra fornacem inveniuntur, Cades. Unum videtur exhibere, aliud sub exspectatione promittere.desertum Cades, hoc est utique promittentis. Primum ergo statim datur, illud secundum exspectatur. Tale fuit illud superius, vox Domini confringentis cedros, et confringet Dominus cedros Libani. Sed et hoc quoque notandum quod sicut ibi prius franguntur cedri, postea autem cedri Libani, sic et hic prius concutitur desertum, postea desertum Cades. Ecce quomodo ubique prius ponitur quod pertinet ad inchoationem, et aliud promittitur quod consummat perfectionem. Sed nunc videamus quae de deserto dicenda occurrant. Est namque desertum aliud bonum, aliud malum. Desertum malum est, ubi desunt germina virtutum. Desertum
Abbreviated transcription (Latin):
pugnare. assidue tͥũphare suffice̾nt: in aliis aũ ad custodiã hũilita¬
tis. qnͣ singulare aliqͦd bonũ p̃ cet̾is aliis omib acceꝑant. Qa gͦ
inpenitentib clestruit actum t᷑pituclinis in conu̾sis consensũ uolup¬
tatis: in ꝓficientib contagium fede clelectatõis: inꝑfectis qͥbꝰdam
motũ titillatõis: recte ħ dicit᷑. Uox elm̃ intercidentis flaminã ignis.
Scienclum tñ est qr sicut nullus in hac uita hoc igne ꝑfecte caret:
s̃ nullus est qui eiꝰ flaminã semꝑ sentiat. Qs enĩ fomitẽ pcc̃i hic
piene clestruere potuit. uł qͥs unꝙͣ estum libidiris sñ cessatione sꝰti¬
nuit. Multũ ẽ itaq hc̃ ignẽ sopire: & eiꝰ flaminã extinguere. Non
ẽ utiq in porestate hoĩs. ualet hoc sola uox dm̃ int̾cidentis
flaminam ignis. Uox dñi concutientis desertũ & ꝯmouebit dñs

Expanded text:
pugnare assidue, et triumphare sufficerent. In aliis autem ad custodiam humilitapugnare assidue, et triumphare sufficerent. In aliis autem ad custodiam humilitatis, quando singulare aliquod bonum prae coeteris aliis omnibus acceperant. Quia igitur in poenitentibus destruit actum turpitudinis, in conversis consensum voluptatis, in proficientibus contagium foedae delectationis, in perfectis quibusdam motum titillationis, recte hic dicitur: Vox Domini intercidit flammam ignis. Sciendum tamen est quia sicut nullus in hac vita hoc igne perfecte caret, sic nullus est qui ejus flammam semper sentiat. Quis enim fomitem peccati hic plene destruere potuit, vel quis unquam aestum libidinis sine cessatione sustinuit? Multum est itaque hunc ignem sopire, et ejus flammam exstinguere. Non est utique in potestate hominis, valet hoc sola vox Domini intercidentis flammam ignis. Vox Domini concutientis desertum, et commovebit Dominus
Abbreviated transcription (Latin):
urit. Primo g̃ͥ titillat carnem: sed̃o delectatõe turpi comquinat
mentem: tancdẽ ꝑ consensum p̃uitatis subdit sͥ rationẽ. His itaq gͦte¬
ly sulphurea illa flãma libidinis crescit. s eisdem qͥdẽ gradibus
conuerso tñ ordine ad uocem iubentis dñi uecrescit. Piuimo nãcs
uox illa diũ int̾cidentis flãmam ignis in meipientib & nouiter
ꝯuersis intercidit quicquid inclinare poss consensum rationis: in
ꝓficientib autẽ sepe aufert illicitam clelectatõnẽ mentis: in raris
autẽ & a ualde ꝑfectis remouet etiam titillationẽ carnis: Multi tñ
quãuis ad sũmam ꝑfectionẽ ꝓfecerit: stunulũ carius sue extingue̾
ñ potuert̃. S cliuina hoc dispensatõe in eis actũ est. quẽ qͥdẽ quid
unicuiq utiliꝰ accidat latere ñ potest: et in aliis qͥdem fiebat acl
demonstrationẽ singularis eoꝵ fortituamis: qr tales erant qui sc̃ꝑ

Expanded text:
urit. Primo ergo titillat carnem, secundo delectatione turpi coinquinat urit. Primo ergo titillat carnem, secundo delectatione turpi coinquinat mentem. Tandem per consensum pravitatis subdit sibi rationem. His itaque gradibus sulphurea illa flamma libidinis crescit, sed eisdem quidem gradibus converso tamen ordine ad vocem jubentis Domini decrescit. Primo namque vox illa Domini intercidentis flammam ignis in incipientibus, et noviter conversis intercidit quidquid inclinare posset consensum rationis. In proficientibus autem saepe aufert illicitam delectationem mentis. In raris autem et valde perfectis removet etiam titillationem carnis. Multi tamen quamvis ad summam perfectionem profecerint, stimulum carnis suae exstinguere non potuerunt, sed divina hoc dispensatione in eis actum est quam quidem quid unicuique utilius accidat latere non potest: et in aliis quidem fiebat ad demonstrationem singularis eorum fortitudinis; quia tales erant qui semper
Abbreviated transcription (Latin):
mittit᷑.: s qr uisipientes & imꝑfectos psalmus iste instruit: istis maxime
qͥb loqͥt᷑ eiꝰ ꝓmissio ꝯuenire debuit. Possumus tñ hanc litteram sic
exponere. ut possit incipientib & ꝓficientib et ꝑfectis pariter ꝯgru¬
ere. Nam ut̾biq qͥdẽ fla̾ma intercidit᷑. qn uel ab ipsa pars eiꝰ aliqͦ
cluudit᷑. uł tota a suo fomite separat᷑. Et scimꝰ qͥdem qr flãma que a
suo fonnte separata ẽ: n ad horam saltẽ perdurare potest. Tlideamus
itaq priꝰ qͥmꝰ hec flãma augm̃tet᷑: ꝙ tc̃ facile erit agnosce qͦmͦ ꝑ parte̾
abscidit᷑. Notandũ tñ: n ignem extinguere. s eiꝰ fiãmam ꝓmittit
int̾ridere. Ignem enĩ istum quãdui uiuimꝰ. hoc ẽ pͦcati fomitẽ intra
nosmetipsos habemus: s non eque eiꝰ semꝑ flãnam sustinemꝰ. Tũc
enim hic ignis in flãmam ꝓrumpit: qñ estib carnalis incendii nos

Expanded text:
mittitur. Sed quia incipientes, et imperfectos psalmus iste instruit, istis maxime mittitur. Sed quia incipientes, et imperfectos psalmus iste instruit, istis maxime quibus loquitur ejus promissio convenire debuit. Possumus tamen hanc litteram sic exponere, ut possit incipientibus, et proficientibus, et perfectis pariter congruere. Nam utrobique quidem flamma interciditur, quando vel ab ipsa pars ejus aliqua dividitur, vel tota a suo fomite separatur. Et scimus quidem quia flamma quae a suo fomite separata est, nec ad horam saltem perdurare potest. Videamus itaque prius quomodo haec flamma augmentetur, et tunc facile erit agnoscere quomodo per partes abscinditur. Notandum tamen quod non ignem exstinguere, sed ejus flammam promittit intercidere, ignem enim istum, quandiu vivimus, hoc est peccati fomitem intra nosmetipsos habemus, sed non aeque ejus semper flammam sustinemus. Tunc enim hic ignis in flammam prorumpit quando aestibus carnalis incendii nos
Abbreviated transcription (Latin):
gͦ ignem suu̾: odit aũ ignem alienũ. Igne suo ardebant qͥ dicebãt.
Nonne cor nrm ardeis erat in nobis: cũ loqueret᷑ nobis in uia: ẽali
igne arcdebant. qͥ spm̃ scm̃ in linguis igneis acceperant: qr ip̃e sc̃s
spiratione ꝯscĩa tota refrigerat᷑. Pueris riberatis caldeos flãma succen¬
dit. qr cũ bonis p̃ualere ñ possũt. insicdiantes malignos inuidie flãma
ꝯsumit. Ecce q̃mꝰ testimonia ꝓpħarũ inuicem sͥ concordant. Paius
in claniele elatio in auree statue despͨtione caltatur: pꝰea in fornaçis
refrigeratõe flãma libidinis extinguit᷑. Ita & hic priꝰ cectri franginit᷑: pt̾
fiãma ignis intercidit᷑. Nam si priꝰ ñ flectit᷑ rigor elatõis: absq lubio
ñ extinguit᷑ flamina ubroinis. hoc aũ int̾ hanc & illam iectionem esse
uidet᷑: qͣd illic flãma tota excussa narrat᷑: hic per cdauid int̾cidenda pro¬

Expanded text:
ergo ignem suum, odit autem ignem alienum. Igne suo ardebant qui dicebant: ergo ignem suum, odit autem ignem alienum. Igne suo ardebant qui dicebant: Nonne cor nostrum ardens erat in nobis cum loqueretur nobis in via? Tali igne ardebant spiratione conscientia tota refrigeratur. Pueris liberatis Chaldaeos flamma succendit, quia cum bonis praevalere non possunt, insidiantes malignos invidiae flamma consumit. Ecce quomodo testimonia prophetarum invicem sibi concordant. Prius in Daniele elatio in aureae statuae despectione calcatur, postea in fornacis refrigeratione flamma libidinis exstinguitur. Ita et hic prius cedri franguntur; postea flamma ignis interciditur. Nam si prius non flectitur rigor elationis, absque dubio non exstinguitur flamma libidinis. Hoc autem inter hanc et illam lectionem esse videtur, quod illic flamma tota excussa variatur; hic per David intercidenda pro
Abbreviated transcription (Latin):
ominuet eas tãquã uitulũ ubani: & clilectus quemadmnodũ filus
unicornium. Tox dñi intercidentis flammã ignis. Aliꝰ ẽ ignis quẽ
uenit itĩs in terram mittere: aliꝰ quẽ uenit in terra extinguere.
De celo ueniens. celestem ignẽ secum cletulit: ad terram ueniens
terrenũ ignem inienit. Omĩs amor ignis ẽ: s ñ omĩs amor bonꝰ ẽ.
Est amor licitꝰ. & ẽ amor illicitꝰ. ꝙ licitꝰ amor bonꝰ ẽ. & qͥ licitꝰ ñ ẽ. bonꝰ
amor ñ ẽ. Amor itaci bonꝰ. ignis ẽ bonꝰ. & amor malus. ignis ẽ mabos.
Ignis bonꝰ. ignis caritatis. Ignis malus ignis ubidinis. Ignis bonꝰ
erat. de quo rãc clicebat. Ignem ueni mittere in t̾ram: & qͥd uolo nͥ
ut ardeat: Ignẽ gͦ bonũ uenit accendere. ignẽ uͦ malũ uenit extin¬
guere. Iccirco ꝑ moysen ꝓhibet: ne offerant ignem alienũ suꝑ. altate
suum. De suo autem igne p̃cipit ut sẽꝑ arcleat in altari suo. Amat

Expanded text:
admodum filius unicornium. Vox Domini intercidentis flammam ignis. Alius est ignis quem venit Jesus in terram mittere, alius quem venit in terra exstinguere. De coelo veniens, coelestem ignem secundum detulit. Ad terram veniens, terrenum ignem invenit. Omnis amor ignis est, sed non omnis amor bonus est. Est amor licitus, et est amor illicitus; et licitus amor bonus est, et qui licitus non est, bonus amor non est. Amor itaque bonus, ignis est bonus; et amor malus, ignis est malus. Ignis bonus, ignis charitatis, ignis malus, ignis libidinis. Ignis bonus erat de quo Jesus dicebat: Ignem veni mittere in terram, et quid volo nisi ut ardeat? Ignem ergo bonum venit accendere, ignem vero malum venit exstinguere. Idcirco per Moysen prohibet ne offerant ignem alienum super altare suum . De suo autem igne praecipit ut semper ardeat in altari suo. Amat
Abbreviated transcription (Latin):
partim se effundat ex occulta diuine asẜiratõis uena:. partĩ enianet
ex reuelatõe angłica. Fontes abyssi rupti erant: cum ꝓpħa dicebat
& apparuerũt sontes aquaꝵ: et reuelata st̃ fundam̃ta orbis t̾rarũ.
Cataracte celi aꝑte erant: cũ apłs dicebat. Reuelat᷑ aũ ira dei de celo:.
suꝑ omnẽ impietatẽ & iniꝰticiã. Diluuiũ autẽ tẽ fortassis inunda¬
uerat: cũ alias in ãmiratõe sapĩe ꝓclamabat. O altitudo cliuitarũ:
ĩmo cũ qͣnta putas festinatõe deficiunt: cũ imm̃sa illa diuinorum
udicioꝵ abyssꝰ se ãd manifestationẽ effuñdit: & ulũd diuine sapĩe
pelagus totã hũani cordis t̾ram occupat. eiꝰq habitatores cogitatio¬
nũ affectionũq młiplicitatẽ penitꝰ absorbet: Sola itaq illa huic
uiluiuo suꝑsunt. que in arche sinu inciusa uiuunt: que conscientie
bone m̃surã non exceclunt: que modestie terminos non cleserunt.

Expanded text:
partim se effundat ex occulta divinae aspirationis vena, partim emanet partim se effundat ex occulta divinae aspirationis vena, partim emanet ex revelatione angelica. Fontes abyssi rupti erant, cum Propheta dicebat: Et apparuerunt fontes aquarum, et revelata sunt fundamenta orbis terrarum . Cataractae coelsuper omnem impietatem, et justitiam . Diluvium autem tunc fortassis inundaverat, cum alias in admiratione Sapientiae proclamabat: O altitudo divitiarum simo cum quanta, putas, festinatione deficiunt, cum universa illa divinorum judiciorum abyssus se ad manifestationem effundit, et illud divinae Sapientiae pelagus, totam humani cordis terram occupat, ejusque habitatores cogitationum affectionumque multiplicitatem penitus absorbet? Sola itaque illa huic diluvio supersunt quae in arcae sinu inclusa vivunt, quae conscientiae bonae mensuram non e
Abbreviated transcription (Latin):
iuncit maliciã cũ se ceꝑit latiꝰ effuncłe̾. ĩmo totã occupare t̾ram: cito
& absq mora absorbet qͥcqͥd pͥus male uiuebat suꝑ eam. Ad primã
siqͥdem uitionẽ dñi ruptis fontib abyssi. aꝑtisq cataractis celi. fit sub¬
dita & tam uehemens mundatio diluuii: ut absq omni dilatione om̃s
sapĩe subuertunt᷑ iumici. Rupti st̃ inquit om̃s fontes abyssi magne:
et cataracte celi aꝑte st̃. Si añ uis scire que sit abyssus hec magna:
recole qͥd de ea dicat ꝓpħa. Iudicia tua inqͥt abyssꝰ mła. Et uͭ eque
scias qͣus ẽẽ possit pluuia illa uoluntaria quã segregauit cłs heditati
usc ãd nubes. Uides certe hmͦi nubes que ueritatẽ portant: cuimͦi
aquã pluere ualeant. Rũpunt᷑ itaq fontes abyssi. aꝑiunt᷑q catarac¬
te celi. cũ tempꝰ instat faciencli diluiii: ut illa salutaris sapr̃e aqua.

Expanded text:
vincit malitiam, cum se coeperit latius effundere, imo totam occupare terram, cito vincit malitiam, cum se coeperit latius effundere, imo totam occupare terram, cito et absque mora absorbet quidquid prius male vivebat super eam. Ad primam siquidem jussionem Domini, ruptis fontibus abyssi apertisque cataractis coeli, fit subita et tam vehemens inundatio diluvii, ut absque omni dilatione omnes sapientiae subvertantur inimici: Rupti sunt, inquit, omnes fontes abyssi magnae, et cataractae coeli apertae sunt . Si autem vis scire quae sit abyssus haec magna, recole quid de ea dicat Propheta: Judicia tua, inquit, abyssus multa . Et ut aeque scias qualis esse possit pluvia illa voluntaria, quam segregavit Deus haereditati usque ad nubes . Vides certe hujusmodi nubes quae veritatem portant, cujusmodi aquam pluere valeant. Rumpuntur itaque fontes abyssi, aperiunturque cataractae coeli cum tempus instet faciendi diluvii, ut illa salutaris sapientiae aqua