comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
teut monserũ aliqd intuea᷑ adiirans qui⁊ pẽdenfig
caduisu quis plexus in tergũ hẽataet aut nefidons ceu¬
tũ in aurẽ comitis susurret / aut de te oburã intr ꝰuttau
quis in turba uel moleste urgeat uel aliꝙͣto molestiꝯ ioto
cedat quis manũ pornigat quis ad manũ illã ⁊e feut
quis inlt̾a in angustiĩs laqui paret quis tacun ꝯtulo
signũ d ⁊ stricto tnͣseat labello / deniã nõ intꝰ tedia
senescc᷑ nitl salutantũ greges p̾me̾ semꝑ et p̃mui ar¬
tari spĩ mescisq uaporib afflatũ hieme licet media¬
int᷑ hoic̃s sudae᷑ nõ huãuitatẽ int᷑ hoĩes dedisse/ asfem¬
q fastidiis odisse res/ odisse hoiẽs odisse negotia odisse
quos diligas odisse ceapm̃ non obliuiser mltaꝵ rerũ ut
multis ingiatis uaces sine preiuidic̃o tandẽ apłice sũs¬
moriui᷑  Ita tibi ⁊ uiue̾ ⁊ mori ut non aliis ꝙͣ dño uiuas
⁊ moi̾aris scate intͣi uelut in specula res curasq hõm

Expanded text:
te ut monstrum aliquod intueatur admirans; quis pedem figat occursu; quis flexus in tergum hereat et aut nescio quid raucum in aurem comitis insusurret, aut de te obvium interroget; quis in turba vel moleste urgeat, vel aliquanto molestius loco cedat; quis manum porrigat; quis ad caput illam referat; quis multa in angustiis loqui paret; quis tacitus oculo signum det, et stricto transeat labello. Demum non inter tedia senescere, interque salutantium greges premere semper et premi, arctari spiritum, mestisque vaporibus afflatum hieme licet media sudare; non humanitatem inter homines dediscere affectumque fastidiis odisse res, odisse homines, odisse negotia, odisse quos diligas, odisse teipsum; non oblivisci tuarum rerum ut multis ingratis vaces. Sine preiudicio tandem aposmorimur», ita tibi et vivere et mori, ut non aliis quam Domino vivas et moriaris. Stare interim velut in specula, res curasque hominum
Abbreviated transcription (Latin):
anꝯ ⁊̃ qui dubitet nec d ab oĩ dedetoeꝰ tanti testis ne¬
tu salci ⁊ uenr᷑atoĩs metu desistitur quid h presixu
est nisi qr quẽ pñte corde credimꝰ ocilis non uidetus
eoq relabiu᷑ in quo uetis Cice̾o qui cte xpm nonno¬
uerat arguebat ubi ait nichil aĩ uidꝰ pote̾ant ad ocu¬
los oia ⁊ferebãt quod ⁊ si nobͣ accidit ⁊ ꝯslũ optanꝰ
ddem nobis audiendꝰ ẽ ciceo Non ꝙ alii p̃tipue ap mĩs¬

Expanded text:
anus est qui dubitet; nec ab omni dedecore, tanti testis metu saltem et veneratione, desistitur. Quid hic prestigii est, nisi quia quem presentem corde credimus oculis non videmus, eoque relabimur in quo veteres Cicero, qui Cristum certe non noverat, arguebat ubi ait: «Nichil animo videre poterant, ad oculos omnia referebant»? Quod si et nobis accidit et consilium optamus, idem nobis audiendus est Cicero, non quod alii p
Abbreviated transcription (Latin):
in hiis licterulis obtincat locũ ut qd̾ dixumꝰ appeat
tali teste xp̃ĩanũ hoĩes non egere cui non eprce epi
cõue fugiendis ded angelus bonꝰ uite custos comes¬
ꝙ datus homi quo speclante si quis sit pudor aios
non de quod corã hoĩe non aude̾t Et ꝙ siõnũ at c̃
s ⁊̃ cogitacamũ om̃i uetus est testis / quos ⁊ si ueꝰ afferet
testis epicurꝰ non uide̾t fige̾ ħ am̃i libet et cogitare q̃s
tam imꝑudenti ⁊abie fuit umꝙͣ tanta q sceleꝵ lnña qui
se p̃cipitntiq libidims frena nõ obse̾ngit Atqui op̃¬

Expanded text:
terulis obtineat locum ut quod diximus appareat, tali teste cristianum hominem non egere, cui non Epycurus tione fingendus sed angelus bone vite custos comesque datus homini, quo spectante, siquis est pudor, audere non debet quod coram homine non auderet. Et, quod  cogitatuum omnium verus testis, quos etsi vere afforet testis epycureus, non videret. Figere hic animum libet et cogitare. Quis tam impudenti rabie fuit unquam, tantaque scelerum licentia, qui se precipitantique libidini frena substringeret? Atqui
Abbreviated transcription (Latin):
minũ uit festinet obsetitit nullis texend̃ siaudib in¬
centꝰ s dei glidm ⁊ scõgĩ laudes non in dies tũ s
m̃ horas ⁊ indefesse hingue faũlatu et pio mentis ob¬
sequo srepetens ne qñ forsitan israto aĩ dĩnorũ
nuno medria euanestat ⁊ sepe intẽa nora dicliri
que statit n ͣ uolupras occupator mullie une ola¬
nue delicie nulli ⁊ egnoꝵ fastus eqͣuerint Iude sus

Expanded text:
iminum ut festinet obsecrat: nullis texendis fraudibus iniminum ut festinet obsecrat: nullis texendis fraudibus intentus, sed Dei gloriam et sanctorum laudes non in dies tantum, sed in horas, et indefesso lingue famulatu et pio mentis obsequio repetens, nequando forsitan ingrato animo divinorum munerum memoria evanescat. Et sepe interea mirum dictu Quem statum nulla voluptas occupatorum, nulle unquam urbane delitie, nulli regno
Abbreviated transcription (Latin):
rupto / sope ecrã lucis metu sepe noct̾uis uisis ex¬
tlitus mox infelici scampno corꝰ applicat añ mendati¬
is in allis est totꝰ Seu ille m̾cib p̃tiũ face seu sotiũ seu
pupillũ falle̾ seu uicini ꝯuigem pudicitia armatã ex¬
ꝓugnare blandiciis seu litigio iniusto iusticie uelum fan¬
do pretendẽ stu deniq publia p̾uaciq aliquid corrũꝑe
medita᷑ nũt ira p̃cops nũt ardens desidelo nũt des¬
ꝑacõe gelatus Ita pessimꝰ artifex añ lucẽ dut i celam
negotii orditur qua sese atq alios iuoluat
Urgit solicorius acq otiosus felix modica quie te
retreatꝰ s p̃noq breui non fracto sed expleto
horis sallere incipiens Iamtorẽ labiorũ suorũ ut egres¬
saoros ⁊nde matutinis laudib aꝑiat deuotus eppostit et
cordis sus dñm in adiutoriũ suũ recat nnchlꝙ iã ui¬
abus suis fidens et ĩmmnẽtiũ conseius metuens q disen¬

Expanded text:
rrupto; sepe etiam lucis metu, sepe nocturnis visis exrrupto; sepe etiam lucis metu, sepe nocturnis visis exterritus. Mox infelici scamno corpus applicat, animum mendaciis: in illis est totus, seu ille mercibus precium facere, seu sotium, seu pupillum fallere, seu vicini coniugem pudicitia armatam expugnare blanditiis, seu litigio iniusto iustitie velum fando pretendere, seu denique publici privatique aliquid corrumpere meditatur. Nunc ira preceps, nunc ardens desiderio, nunc desperatione gelatus: ita pessimus artifex ante lucem diurni telam negotii orditur, qua se se atque alios involvat. Surgit solitarius atque otiosus, felix, modica quiete recreatus, somnoque brevi non fracto sed expleto,oribus quietis horis psallere incipiens, ianitorem labiorum suorum ut egressuris inde matutinis laudibus aperiat devotus exposcit, et cordis sui dominum in adiutorium suum vocat, nichilque iam viribus suis fidens et imminentium conscius metuensque discr
Abbreviated transcription (Latin):
tam uacuũ recessus ⁊ silontiũ delectant ꝙͣ que in hiis
hĩtant otiũ et libt᷑as n adeo inhũãnus sũ ut hoũs
oderim quos edicto celesti dilige mbeor iubeor ut meip̃m
ficancius agetur s non ꝙrẜ ad hanc aut ad illam ꝑten
dici posse uidebitur scorsũ explicur̃o s utrũq miscuẽo
nũt hoc nũc illud actingens ut uicissim huc illuc flecta
aĩmꝰ ⁊ alt̾utro uelut oculoꝵ flexu ad leuã dextral
respiciens fiale iudicet quid intͬ res diu̾sissimas iupta
sepositas int̾ sit Consulto autẽ amaiora p̃misi quo dula¬
ora subuecterẽ et suauior gustus ͭ ubi nã desiuendũ et
ip̃m añm admoue̾t Sed quid opus mlt̾s agamus ipsã
bus quos tibi describam añ tue mẽtis oculos pone et
qd̾ in illis uides in ꝯctis exiscima
urgit occupatꝰ infelix hĩtator urbud̃ nocte media
sompno uel suis curis ca uel clientiũ uocib int̾¬

Expanded text:
tam vacui recessus et silentium delectant, quam que in his tam vacui recessus et silentium delectant, quam que in his habitant otium et libertas: neque adeo inhumanus sum ut homines oderim, quos edicto celesti diligere iubeor ut me ipsuficantius agetur, si non quicquid ad hanc aut ad illam partem dici posse videbitur seorsum explicuero, sed utrunque miscuero, nunc hoc nunc illud attingens, ut vicissim huc illuc flectatur animus et alterno velut oculorum flexu ad levam dextramque respiciens, facile iudicet quid inter res diversissimas iuxta se positas intersit. Consulto autem amariora premisi, quo dulciora subnecterem et suavior gustus extremus ubinam desinendum esset ipsum animum admoneret. Sed quid opus est multis? Agamus ipsam bus, quos tibi describam, ante tue mentis oculos pone et quod in illis vides in cuntis existima. 2 Surgit occupatus infelix habitator urbium nocte media, somno vel suis curis vel clientium vocibus inte
Abbreviated transcription (Latin):
ẜmone domestico concentꝰ ꝑtim emedio uite huiꝰ ꝑtĩ
ex alcius recenti meoria que legis elicui. quori te ante
alios testem uoco nõ dissił̃ans it mulca quib ualde
int uolentẽ cogis ut te diligam Illud ẽẽ nou ultimũ
ꝙ anore solitudĩs/ ⁊ huic ꝯuĩcto lib̾tatis scudio/ uicinã
tibi nũc et ꝓpe ꝯtiguã ⁊ oͣnã quã uotant curiã fugis
ubi non mediocrẽ forte hodie sortletis gradũ si ꝙͣtum
solitudo tibi semꝑ augelica tñi tumuditi ille tartareus¬
placuissi
Isũs autẽ sũ michi faciluie felicitatẽ solitudinis
oscenurꝰ si sĩmul freq̃tie doloes miẜrias ꝙ mon¬
strauẽo ꝑcrens actꝰ hoĩ quos uel hͨ. uita
h unũ enĩ hiis õĩbus fundamẽtꝭ hãc uitã leto ocio
non pudebit et iocũdam ociosamq freq̃tiam solitudim
meste ac pollicite p̃ferre non metuã Neq enĩ solitudis
solũ nomẽ s que in solitudine bona sc̾ laudo Nec me

Expanded text:
nibus et sermone domestico contentus, partim e medio vite huius, partim nibus et sermone domestico contentus, partim e medio vite huius, partim ex alterius recenti memoria, que legis elicui. Quorum te ante alios testem voco, non dissimulans inter multa, quibus valde me volentem cogis ut te diligam, illud esse non ultimum, quod amore solitudinis et huic coniuncto libertatis studio vicinam tibi nunc et prope contiguam romanam quam vocant curiam fugis, ubi non mediocrem forte hodie sortireris gradum, si quantum solitudo tibi semper angelica, tantum tumultus ille tartareusplacuisset. Visus autem sum michi facillime felicitatem solitudinis ostensurus, si simul frequentie dolores miseriasque monstravero, percurrens actus hominum quos vel hec vita habet. Unum enim est his omnibus fundamentum: hanc vitam leto otio, non pudebit et iocundam otiosamque frequentiam solitudini meste ac solicite preferre non metuam. Neque enim solitudinis solum nomen, sed que in solitudine bona sunt laudo. Nec me
Abbreviated transcription (Latin):
Cio quidͣ sc̃os quosdã uio̾s mlt̾a huic scpsisse
noiatim uro magnꝰ ille bafilius librã ꝓuũ de
solitai̾e uite laudib inst̾psit de quo pretꝰ ixtulũ
pil teneo ⁊ ꝙallũ in quibusdã retuscissimis codicib sic
int d̃ petri tanñani opusculis inẜtũ uidi ut dubiũ me
fetent an basilĩ ẽẽt an petri Iichoc aũ tractati mas¬
na eo ꝑte soliuis exꝑiencie ducatũ habui nec aliũ ducẽ
quens net oblatũ admissurꝰ libeĩore quidẽ gressu ꝙͣ¬
ꝙͣ fortasẜ incautius sequor am̃i meũ ꝙͣ aliena uesagia
Plura ergo audies ab hiis qui uel plura sũt exꝑti uel
ab exꝑtis acceperũt A me nũc audies qd̾ ctrit ex tꝑe
neq em̃ magno scudio incubui. neq ide ncc̃e ratus sum
aut de futurã uentus mã de re u̾brima stribenti quod
ad suꝑficiẽ saltẽ eius actinet sepe michi hactenꝰ agi¬
tata mlt̾inode familant᷑q notissima/ non excussi libͦs
igitur noq magnoꝑe scilũ comsi sciens me illũ alli

Expanded text:
iros multa hinc scripsisse. Nominatim vero magnus ille Basilius librum parvum de solitarie vite laudibus inscripsit, de quo preter titulum nichil teneo, et quod illum in quibusdam vetustissimis codicibus sic interdum Petri Damiani opusculis intersertum vidi, ut dubium me fecerit an Basilii esset an Petri. In hoc autem tractatu magna ex parte solius experientie ducatum habui, nec alium ducem querens nec oblatum admissurus, liberiore quidem gressu quanquam fortassis incautius sequor animum meum quam aliena vestigia. Plura ergo audies ab his qui vel plura sunt experti, vel ab expertis acceperunt. A me nunc audies quod occurrit ex teNeque enim magno studio incubui, neque id necesse ratus sum aut defuturam veritus materiam, de re uberrima scribenti, quod ad superficiem saltem eius attinet sepe michi hactenus agitata, multimode familiariterque notissima. Non excussi libros igitur neque magnopere stilum compsi, sciens me illum alloq
Abbreviated transcription (Latin):
nouaꝵ inuẽcõnes ⁊erũ ac ueters memoriã et nccͣia
quietẽ ⁊ honesca solatia nichil aut modicũ peret
dm celi mediũ sol ten qñ ille escuat/ augiͫꝰ
accele̾at/ ꝯmia fallatiaꝵ machinamẽta congei¬
nat. Ne quid ei ꝑ fegnitiẽ illa lute deꝑeat
Nle ue ullus torpor mali consilii facũdã aĩa optatis
fiustre᷑ effc̃ibus ut latentes doli añ crepuscłm erũpant
Est enĩ hͦ fr̾ malis tonatib adiuc̃tũ ut p̾crpites etiã
suit Iniqua mẽs impatiẽs ẽ in ore Et qcꝙ optauei̾t¬

Expanded text:
novarum inventionem rerum ac veterum memoriam, et necessariam novarum inventionem rerum ac veterum memoriam, et necessariam quietem et honesta solatia nichil aut modicum perit. Iam celi medium sol tenet quando ille estuat, angitur, accelerat, omnia fallaciarum machinamenta congeminat, nequid ei per segnitiem illa luce depereat, neve ullus torpor mali consilii fecundam animam optatis frustretur effectibus, ut latentes doli ante crepusculum erumpant. Est enim hoc fere malis conatibus adiunctum, ut precipites etiam sint. Iniqua mens impatiens est more et,
Abbreviated transcription (Latin):
s sĩ ue᷑q p̃luõ ibi gestĩ putas eẽ nõ prañdiũ Ita
dux sautius ac tremens Ita mero ꝑcussi oñis natͥada¬
tes ab eut̃ ulensa pro acie fuiͣt problando ⁊ fallaci
hosa eluptas Cubilia pro sepulcrqs Conserã
pro infno
Thuic nr̃o diu̾sa om̃ia angeloꝵ aula qĩs¬
ꝙͣ homi Aptior odor colorq aptimꝰ iudex noꝵ
testis q modestie mensa pacifica luxus at
tumultꝰ nescia/ gule domit̾x / exꝑs ĩmũdi ͤ ubi gui¬
dia inhabitent undẽ uoluptas feda exulat ubisit
regina sobrietas cubile cascũ ⁊ quietũ Consciã para¬
Dysus Surgit ille agi᷑. uel ebrius uel indignãs iste
tnͣquillus ⁊ sobrius Ille morbo dubiꝰ ac pauẽs Ist
frugalitatis sibi conscius Omiq quib huanũ corꝯ
sabiacet securꝰ Ille uel irasci᷑ uł ludit ħ utrũq de¬
chuans d̾o grãs agit tota dehinc ill̃i dies int̾ lux¬
uriã sap̃ñq ⁊ cuits anxias ⁊ dura negotra di¬
labitur / huic int̾ laudes dei ⁊ liblalia studia et

Expanded text:
ue prelium ibi gestum putes esse, non prandium. Ita dux saucius ac tremens, ita mero percussi omnes nutantesque abeunt; mensa pro acie fuerit, pro blando et fallaci hoste voluptas, cubilia pro sepulchris, conscientia pro inferno. At huic nostro diversa omnia, angelorum aula  hominum aptior, odor colorque optimus, index morum testisque modestie, mensa pacifica luxus ac tumultus nescia, gule domitrix, expers immunditie. Ubi gaudia inhabitent, unde voluptas feda exulet, ubi sit regina sobrietas, cubile castum et quietum conscientia paradisus. Surgit ille igitur vel ebrius, vel indignans; iste tranquillus et sobrius. Ille de morbo dubius ac pavens; iste frugalitatis sibi conscius, omniumque quibus humanum corpus subiacet securus. Ille vel irascitur vel ludit, hic utrunque declinans Deo gratias agit. Tota dehinc illi dies inter luxuriam somnumque et curas anxias et dura negotia dilabitur; huic inter laudes Dei et liberalia studia et
Abbreviated transcription (Latin):
natꝰ in filuis pascor ⁊ in siluis educatꝰ sitim fluuio
h̾bis famẽ sedare siluestrib humi cibũ sie̾ solitus
dunoso q ⁊ eqͥem sab antro/ caũ aliquo ad amplissiẽ
ciuꝰ piã atq opulent  urbis muros accessoit ⁊ dũ
in uescibulo fessus sedet oculosq auide cͥꝯflectit inqs
urbe ip̃ãs micit custodũ domos aut cohins portis
angi portũ uidẽĩt Exinde ⁊ euersus in seluas sotiis
narret quid in ea urbe ꝯspexc̾it quidmn atriĩs quid
in uicis ꝙ in curia  ꝙ in foro ꝙ in officinis artificũ
quid in thalamis ꝓcerũ ꝙ in publicis priuatisq consi¬
attigit Iocto ꝙ̃quid amictuũ seu rasoꝵ ẜͥmis pene¬
tralib ab ditũ ẜuatur / ꝯctas hibrorũ formas singula sa¬
Edotũ officia om̃s sacroꝵ climonias nosse patet Re
semes adiit seu templũ/ ego sepe folitudinẽ m extiũs sub¬
auis noui qualis poditai̾e uite scatus incrior fice antia
cues adin omora eque õĩbus patent nemo orcẽt prtiã¬

Expanded text:
natus in silvis pastor, et in silvis educatus sitim fluvio herbis famem sedare silvestribus, humi cibum sumere solitus dumosoque requiem sub antro, casu aliquo ad amplissime cuiuspiam atque opulentissime urbis muros accesserit et, dum in vestibulo fessus sedet oculosque avide circumflectit inque urbem ipsam inicit, custodum domos aut coherens portis angiportum viderit; exinde reversus in silvas, sociis narret quid in ea urbe conspexerit, quid in atriis, quid in vicis, quid in curia, quid in foro, quid in officinis artificum, quid in thalamis procerum, quid in publicis privatisque consiattigit, idcirco quicquid amictuum seu vasorum imis penetralibus abditum servatur, cuntas librorum formas, singula sacerdotum officia, omnes sacrorum cerimonias nosse putet. Resemel adiit aut templum, ego sepe solitudinem; is exterius subus novi, qualis solitarie vite status interior sit? Antra, colles et nemora eque omnibus patent; nemo arcet intran
Abbreviated transcription (Latin):
uoluptatis nomẽ ad adolesteñ dilcm̃ usq in semũ dular
est et si uoluptas desit uoluptatis effim̃ ẜꝑuant uec uͦ¬
si p̃do ⁊ ceuoso tramiae uelint quo cupiũt ꝓuenisse prorsq
infelices ⁊ erronei uiatores qui diusuũ oderunt uiã amẽt
sa tuiino ꝓpin ꝙ̃ces quore si quis ad fatendũ tala tardior
appeat ita tũ dubitantẽ ata disputãte audias ut intelligi
detur pudore eũ magis a flo̾ retrahi ꝙͣ am̃i iudicõ u̾m sequi
corpis salus malũt uesti ꝙͣ satiari ⁊ malũt fiui genitalib

Expanded text:
voluptatis nomen ab adolescentia dilectum usque in senium dulce est ut, si voluptas desit, voluptatis effectum spernant, nec nisi fedo et cenoso tramite velint quo cupiunt pervenisse, prorsus infelices et erronei viatores, qui terminum oderint, viam ament iam termino propinquantes. Quorum siquis ad fatendum talia tardior appareat, ita tamen dubitantem, ita disputantem audias, ut intelligi detur pudore eum magis a falso retrahi, quam animi iudicio verum sequi.vilis est corporis salus, malunt vesci quam satiari, et malunt frui genitalibus
Abbreviated transcription (Latin):
loquẽs Est inqͥt lucubratio quotiẽs ad eam integri
ac resecti uenimꝰ aptimũ secreti genꝰ S silentiũ
et secessus et undiq libͣ aniꝰ ut sũt maxĩe apcã¬
ueꝵ in ꝯmodis ⁊pugnandit et hi faciendꝰ usue ut oũa
que meudient uincat intenco qui seto iul auib
qpuio ipm direxẽis nichil coꝵ que oculis uel auitb

Expanded text:
loquens: «Est» inquit «lucubratio, quotiens ad eam integri loquens: «Est» inquit «lucubratio, quotiens ad eam integri ac refecti venimus, optimum secreti genus. Sed silentium et secessus et undique liber animus, ut sunt maxime optanverum incomodis repugnandum et hic faciendus usus, ut omnia que impedient vincat intentio; quam si tota mente in opus ipsum direxeris, nichil eorum que oculis vel auribus
Abbreviated transcription (Latin):
non rostrũ non balneũ nõ tabn̾a non cena nõ portg
in urbe dom̃tiũt apud me inꝙͣ cui ut ueꝵi fateat
singulans ac solitaĩa / non modo tranqͧllior s altior
est atq seciũor Et ut escimae̾ aliis iuber suas res
et ut ipse res meas noui ualde plitudinẽ atq o¬
tiũ de quib mltͣa hodie tecũ ueluti quasdã stalas
ad id quo mens nrã suspirat amplector atq teneo
turbas atq sollicitudiues seu repagula uectesq per
dinẽ in ppło atq in medio tempestatis portũ michi
ꝯflare didicẽi artificõ nõ oibus noto ẜẜib inꝑan¬
di ut qd̃ sentiũt non sentiant. Quod cũ ꝑ meip̃m
exꝑiencie creditũ in consuetudiuẽ deduxisse multo
post temꝑe acatissimi cꝰdam doctissimiq uiri cousi-¬
liũ ẽẽ cognoui menorieq mandaui eo quidẽ attenti¬
us quo gaudebã fc̃m meũ uetustatis auͣte fulciri
Nempe qnͥtilianꝰ in eo libro ubi orators̃ a cicrͣone
armatũ bullis ac falei̾s cuiosissime ꝑpoliuit de hoc

Expanded text:
eum, non taberna, non scena, non porticus in urbe devinciunt; apud me, inquam, cui, ut verum fatear, singularis ac solitaria non modo tranquillior sed altior est atque securior. Et ut extimare alios iubeo suas res, et ut ipse res meas novi, valde solitudinem atque otium, de quibus multa hodie tecum, veluti quasdam scalas ad id quo mens nostra suspirat amplector ac teneo, turbas atque solicitudines ceu repagula vectesque perdinem in populo, atque in medio tempestatis portum michi conflare didicerim, artificio non omnibus noto sensibus imperitandi ut quod sentiunt non sentiant. Quod cum per me ipsum experientie creditum in consuetudinem deduxissem, multo post tempore acutissimi cuiusdam doctissimique viri consilium esse cognovi memorieque mandavi, eo quidem attentius quo gaudebam factum meum vetustatis autoritate fulciri. Nempe Quintilianus in eo libro ubi oratorem a Cicerone armatum bullis ac phaleris curiosissime perpolivit, de hoc
Abbreviated transcription (Latin):
Nũc de re sãssina ꝓfanũ ingeniũ fari pudet Quis em̃
fando equet qd uix ꝑcipit cogitando/ celestis ⁊ prorsus
angelica uita est/ de qͣ tremꝰ ne dicã c̾reus homũtio
loqui uult splendae noĩs captꝰ fame q optĩe ⁊ ut u̾¬

Expanded text:
Nunc de re sanctissima, profanum ingenium fari pudet. Quis enim Nunc de re sanctissima, profanum ingenium fari pudet. Quis enim fando equet, quod vix percipit cogitando? Celestis et prorsus angelica vita est, de qua terrenus, ne dicam terreus, homuncio loqui vult, splendore nominis captus, famaque rei optime,
Abbreviated transcription (Latin):
tant usi qd ipm nomẽ iudicant tamꝙͣ ab exemplã
aliquo et̾no fuie ut platõ uocat ab ꝓdeis qͣs in cade
dei mente.ut cetiaꝵ rerũ sic u̾cictũ posuit tres alias
huãnaꝵ u̾cutũ spẽs ortas uolunt In hnĩs autẽ adisi
passioues non modo non eosdem effcũs ẽr̃ quor  hu¬
tris s ipm passionis nomẽ audiri nefariũ prorsic
atq sacrilegũ/ De iscis sane mł dicturꝰ fueram
em̃ ad id quod nũt agitur insi q cĩc de politias pur.¬
datorĩis q u̾tutib loqui ad tempꝰ ad monuiss plotin
quadrisidam cathenã multa arte ꝯsertã salo soluẽ
ac dissotiare non licutt
Ides ne ꝙͣto u̾borũ ambitu ut cũq cũ ecu¬
pat̾ in grãm redĩe uoluer̃ĩ tꝑus ẽ ut iã hiis
disgressiõĩb modꝰ sit At me igitur ⁊ ad te solitũ
diuẽ reuertor/ Cuiꝰ ego uerã intimãq dulcedinẽ utinã
ꝓfundiꝰ hausisse ut fide̾tius in hoc tecũ ẜmone u̾sarer

Expanded text:
uod ipsum nomen indicat, tanquam ab exemplari aliquo eterno; sive, ut Plato vocat, ab ydeis, quas in eadem Dei mente ut ceterarum rerum sic virtutum posuit, tres alias humanarum virtutum species ortas volunt; in his autem adversus passiones non modo non eosdem effectus esse quos in ceteris, sed ipsum passionis nomen audiri nefarium prorsus atque sacrilegum. De istis sane nil dicturus fueramagitur, nisi quia cum de politicis purgatoriisque virtutibus loqui aliquid tempus admonuisset, Plotini quadrifidam cathenam, multa arte consertam, stilo solvere ac dissociare non libuit. 5 Vides ne quanto verborum ambitu, utcunque cum occupatis in gratiam redire voluerim. Tempus est ut his iam digressionibus modus sit. Ad me igitdinem revertor. Cuius ego veram intimamque dulcedinem, utinam profundius hausissem, ut fidentius in hoc tecum sermone versarer.
Abbreviated transcription (Latin):
duẽ miran᷑ alios ĩmeõres sui atq aliena tentantes
ridendi maͣm ppło prebuerũt hoc uiuẽ sumptũ a pħis¬
est in scd̃m qd̾ uel solitaĩa uel urbanã uitã fue a¬
liã qmlibet neͣ moribq sais ꝯꝑans norit quisq qd̾
suũ sic Qdͣ si ingredientib ẽ utile ꝙͣto ꝑgressis y¬
tilius quib saꝑeligendũ laborẽ extu pande et̃ uetei̾s
⁊adicate q suiẽ labor est
inflet anni s delectet ⁊ solitudinis aniai fanãt
ubi illas sũ loquati doctore s et suir tenaciͥ ta ꝓptre
atq ucinã suie sequati liuore didici ꝙ̃ nõ amiti nõ¬

Expanded text:
dum mirantur alios, immemores sui atque aliena tentantes, dum mirantur alios, immemores sui atque aliena tentantes, ridendi materiam populo prebuerunt. Hoc unum sumptum a phisecundum quod vel solitariam, vel urbanam vitam, sive aliam quamlibet nature moribusque suis comparans, norit quisque quid suum sit. Quod si ingredientibus est utile, quanto progressis utilius, quibus super eligendi laborem, extirpande etiam veteris radicateque sententie labor est! inflet animum sed delectet et solitudinis amicum faciat, ubi illas sine loquaci doctore, sed et sine tenaci torpore, atque utinam sine sequaci livore didici, quem non ami
Abbreviated transcription (Latin):
sorim udertoꝵ dquis imposuit Siiuuenis nõ potu¬
st quis seõĩ se nex cogitet/ et ꝙ errios uiutor solet
ẽ uesẜam ꝙ̃ tũ licet salut sue ꝯfulat unũ sciens naͣ
tota haut facile posse ꝯuelli Cui aut̃ in ingressu
uie hui ꝰ qñ ut dixi fintilla nr̃i ꝯsdii nulla erat te
agat at cui simscnior sors fuit ꝑlus negoen pꝰa
gẽ d studio incũbat acolescenͦ demũ et ende̾s
ues in senectute corrige memindit q tentian feuis
in ãdelfis qui mntande subexmo uite ꝯsultor ydo¬
neus simul ⁊ delcc̃obit ⁊ ꝑdorit difficile negotiũ
satis bñ Plato ait btm̃ cui etiã in fenectute ꝯtige̾it
ut sapiãs ueras q opiniaẽs assequi possit In om̃i qͥd ᷑
uiã teneamꝰ/ nõ que specõsissia uidebi᷑ s que aptis¬
sima nobis erit ubi maxĩe rcm ac scuerũ sur ipr̃ꝰ
escimatorẽ ac censorẽ exigo / ne cculorũ aut auriũ uolup¬
tate deceptus aberret qd ͣ quibusdã accidisse scio qui

Expanded text:
or aliquis imposuit, si iuvenis non potuit, quisque secum senex cogitet, et, quod errans viator solet, ante vesperam quantum licet saluti sue consulat, unum sciens, naturam totam haud facile posse convelli. Cui autem in ingressu vie huius, quando, ut dixi, scintilla nostri consilii nulla erat, ceagat. At cui sinisterior sors fuit plus negotii estgere, omni studio incumbat adolescentie devium et errores vel in senectute corrigere, memineritque terrentiani senis in Adelphis qui, mutande sub extremum vite consultor ydoneus, simul et delectabit et proderit. Difficile negotium satis bene»; Plato ait «beatum cui etiam in senectute contigerit ut sapientiam verasque opiniones assequi possit». In omni quidem viam teneamus non que speciosissima videbitur, sed que aptissima nobis erit. Ubi maxime rectum ac severum sui ipsius extimatorem ac censorem exigo, ne oculorum aut aurium voluptate deceptus aberret. Quod quibusdam accidisse scio, qui
Abbreviated transcription (Latin):
quidẽ hacciꝰ ysus fũ / Et qm̃ futuri semꝵ mc a
condico est. an ad huit usurus sim nescio/ Certe li¬
bea si ꝯtingat electio solitudinẽ ueram ꝓpriis in sedi¬
b que fitutꝰ quod et dũ licuit semꝑ fecint p̃ aui
pide nut fuciam uides Solitudo equidẽ sancla sum¬
ples icormipta uereq puissima ter ẽ oñu huã¬
narũ Cui etẽm̃ se ostentet in siluis cui se conat
ntꝰ uepres/ quẽ pretꝰ pistes hamo Que preter
feras ⁊ uolucres uisco fallar a laques Quẽ can¬
tu quẽ gustu mulceat ꝙ colorib delectet cui pur¬
purã explicet cui ołm uendicet cui u̾boꝵ florida
serta ꝯtextat cui denũ sese appbet cui plate su¬
deat pretꝰ illũ cui intimas solitudines penett n
solicariũ nichil est neminẽ illa coult fall ͫ incis
mulat : aut dissimulat nchil omat nchil priat
enthil fingit nudai prorsus ⁊ incompta est spcacuł
em̃ caret et plausorib uenesiciis q aĩai rrico¬

Expanded text:
quidem hactenus usus sum; et quoniam futuri semper incerta conditio est, an adhuc usurus sim nescio —; certe, libera si contingat electio, solitudinem veram propriis in sedibus quesiturus. Quod et dum licuit semper feci, et quam cupide nunc faciam vides. Solitudo quidem sancta, simplex, incorrupta vereque purissima rerum est omnium humanarum. Cui etenim se se ostentet in silvis? cui se comat inter vepres? quem preter pisces hamo, quem preter feras ac volucres visco fallat aut laqueo? quem cantu, quem gestu mulceat, quem coloribus delectet? cui purpuram explicet, cui oleum venditet, cui verborum florida serta contexat? cui demum se se approbet? cui placere studeat, preter Illum, cui in intimas solitudines penetranti, solitarium nichil est? Neminem illa vult fallere, nichil simulat aut dissimulat, nichil ornat, nichil palliat, nichil fingit. Nuda prorsus et incompta est: spectaculis enim caret et plausoribus veneficis animar
Abbreviated transcription (Latin):
nichil odit om̃ que frcit acq ita huic mĩnãtibus
se pturir, huic spem dancibus de se inc̾ta ⁊ uesciẽs
an amore uel odio digna sit trepidat / s ⁊ sꝑat
ac seipãm de c̾ta ⁊ nota sui Regis miã ꝯpolatur
sic se sic demonũ uigil infidias inq id sołũ occu¬
paca chspicit ⁊ dñi presidio fulta ꝯtempuit sic rudi
felix at trãquilla ⁊ ut ꝓp̾e dicã arx muuita tem¬
resẽatũꝙ om̃ portus ẽ quõ que fugrt quid sibi aliud¬

Expanded text:
et nichil odit omnium que fecit. Atque ita hinc minantibus scripturis, hinc spem dantibus, de se incerta, et nesciens an amore an odio digna sit, trepidat sed et sperat, ac seipsam de certa et nota sui regis misericordia consolatur. Sic se sic demonum vigil insidias inque id solum occupata circumspicit et divino presidio fulta contemnit. Sic undique felix ac tranquilla et, ut proprie dicam, arx munita tempestatumque omnium portus est. Qu
Abbreviated transcription (Latin):
ccͣ unũ aͥ quod uite genꝰ app̃hedendũ quisq
nãm accuratissiẽ cogitae̾t / nec ab eo calle quẽ semlͫ
legiss nisi magnis ex caĩs aut gͣui ncc̃c̃tate diu̾te̾t
mod mĩtio pub̾tatio fecisse hculem prnoson ille sot᷑¬

Expanded text:
circa unum aliquod vite genus apprehendendum quisque circa unum aliquod vite genus apprehendendum quisque nostrum accuratissime cogitaret, nec ab eo calle quem semel elegisset, nisi magnis ex causis aut gravi necessitate diverteret. Quod initio pubertatis fecisse Herculem auctor Xeno
Abbreviated transcription (Latin):
ueeudent quefierũt e quib improba spe non fłra
tentestnũ fenuis s millestinũ statuerũt Euie ẽd
ligent᷑ in uite elc̃one tractanda erũt / neqrn taleo
in solitudiuẽ uoto neq si ueniant admicto hbeis ᷝ ᷤ
iultos igi᷑ huic excludã uides nã quid pistis longe
reffeznato causidico sepe dixi qui ħ loci nõ quitis
ama quã nõ noue̾at nõ appetitũ otii qdͣ odort
s nescio quo nã mittandi scudio freꝙ̃tare coꝑat Inc̾¬
tum an sibi ip̃i molestior an m/ uerũ ille ꝯfestim. te¬
dio locor ⁊ urbanorũ deside̾i̾o uoluptatũ uictus abit
qd nisi sic euenturũ aĩo p̃iu dissem ultro ip̃e cessisso
locis tam nͣ ⁊exũ apiniouũ ue ꝓportõ erat ꝙͣuis
amicũ ẜe c̃ẽ dicẽt et essemꝰ xisdem in scudiis a ꝓu̾¬
tia u̾sati ẜ ut res docuit scudioꝵ finib longe dispa.¬
rib redeo aut̾ ad inceptũ
Pcimũ quidẽ eẽt nisi ꝯsilii iopia iugis
adolescen᷑ͤ. comes obstaet ut ab meũte etate

Expanded text:
erent quesierunt, et quibus improba spe non sibi centesimum fenus, sed millesimum statuerunt. Que omnia diligenter in vite electione tractanda erunt; neque enim tales in solitudinem voco, neque si veniant admitto libens — quam multos igitur hinc excludam vides —; nam quid piscis longe lim molli et effeminato causidico sepe dixi, qui hec loca non quietis amore, quam non noverat, non appetitu otii quod oderat, sed nescio quonam imitandi studio frequentare ceperat, incertum an sibi ipsi molestior an michi; verum ille confestim tedio locorum et urbanarum desiderio voluptatum victus abiit. Quod nisi sic eventurum animo previdissem, ultro ipse cessissem locis, tam nulla rerum opinionum ve proportio erat, quamvis amicum ille se diceret et essemus iisdem in studiis a pueritia versati, sed ut res docuit studiorum finibus longe disparibus. Redeo autem ad inceptum. 4 Optimum quidem esset, nisi consilii inopia iugis adolescentie comes obstaret, ut ab ineunte etate
Abbreviated transcription (Latin):
bue soluaia uita morte guior fit ⁊ mortẽ allarã
uideat  qd p̃cipue let lrãre ignaris eueme᷑ sol
quibs si ꝯfabulator desit quid secũ/ quid ue cũ libus
loqui ualeant non hñt Icaq muti ses Equidẽ soli¬
ladoio sus hrĩs eilĩ est / carcer equileꝰ ad hube lras
pãa est libtas delcas / nã de oçio quidã allud ciceo¬
illud seuete uulgatũ otiũd sine lr̃ĩs mors est et
hois uiui sepulta᷑ Et si plane norioi duoasta caũ
piens digi nut᷑diõ irãtis et̾ hoibus ꝑmolesta
inꝓuiptu tñ õ rõ hiis eñ hoc accidit qui uel
coluptate aliqua ꝯpediti carcetm suũ amont ueli
uulgi qũtio et uulgari negotio uictũ querũt uel ad

Expanded text:
vita morte gravior sit et mortem allatura videatur. Quod precipue literarum ignaris evenire solet, quibus si confabulator desit, quid secum, quid ve cum libris loqui valeant non habent, itaque muti sunt. Equidem solitudo sine literis exilium est, carcer, eculeus; adhibe literas, patria estillud Senece vulgatum: «Otium sine literis mors est, et hominis vivi sepultura». Et, si plane norim duo ista tam dpiens dixi, interdum literatis etiam hominibus permolestan est ratio. His enim hoc accidit, qui vel voluptate aliqua compediti carcerem suum amant, vel vulgi commercio et vulgari negotio victum querunt, vel ad
Abbreviated transcription (Latin):
quiũt ꝓdesse meltoriũ multio subuenisse landabut
quis negat s ordinate cui̾tatis iiitiũ scimq Cirde
autẽ michi non est ꝓue fidutie pollice̾i opem det̾cana¬
bus ꝯsiliũ dubiis lumẽ cetis leticiã nrestes setuitate
metuẽtib spem deiectis / salutẽ egris requĩẽ fessite
til subieceat᷑ hueros cadentib dare dextr̃a prostẽ

Expanded text:
ltis subvenisse laudabile. Quis negat? sed ordinate caritatis initium scimus. Crede autem michi, non est parve fidutie polliceri opem decertantibus, consilium dubiis, lumen cecis, letitiam mestis, securitatem metuentibus, spem deiectis, salutem egris, requiem fessis, tibus, subiectare humeros cadentibus, dare dextram prostratis.
Abbreviated transcription (Latin):
mia ħ amims nã est̃ ut in unã rem uelenient i
tentꝰ mlt̃as negligat / huit ẽ ut elap̃tir scudiosi
sepe sũt ad accio tardiores/ ⁊ qui romagnas agũt̃
sut incultiores eloquio Sic ⁊ modestie culcoreso
ꝯsꝑuantui Sic et quos agende rei samiliaus stu¬
quorũ nauigõ conͣtios fines spectat Que idc̾ od
er̃ĩ ne mĩreris si in eo qͦ quod nũt agimꝰ idem chag
⁊ ẜi sollicita uita screpitũ amat multiloq̾o dełcatur
ꝯtemplacõ autẽ oĩs amica silencõ est queq st fm¬
bus suis ten ⁊ uicelisa illa silentiũ odit ħ strepitĩ
que nã uoͣ tutior uia c̾ hoc ẽ pater qd̾ hedicrio
collaruio uescigamꝰ
Ie agit᷑ michi ex hiis ipsis quoꝵ nẽtio nobis
Morta est quotrẽs putas pastorẽ officõ ꝑiisse
quot̾ ouem ⁊ dum uagã alligat in laqu
inadisse ⁊ dũ profugã sequiꝰ corruisse quatiẽs tre¬
dis aut medicuã bñ ualeniẽ dũ igios c̾cuiuit egr̃t¬
tudinẽ contraxisse aut rustuariũ dũ mortuos sepe¬

Expanded text:
mi natura est, ut in unam rem vehementer intentus multas negligat. Hinc est ut eloquentie studiosi sepe sint ad actum tardiores, et qui res magnas agunt sint incultiores eloquio; sic et modestie cultores vaspernantur; sic et quos augende rei familiaris stuquorum navigatio contrarios fines spectat. Que idcirco dixerim ne mireris, si in eo quoque, quod nunc agimus, idem cernas, et si solicita vita strepitum amat, multiloquio delectatur, contemplatio autem omnis amica silentio est, queque se finibus suis tenet; et vice versa, illa silentium odit, hec strepitum. Quenam vero tutior via est, hoc est, pater, quod hodierno colloquio vestigamus. Dic igitur michi: ex his ipsis, quorum mentio nobis oborta est, quotiens putas pastorem officio periisse, quotiens ovem et dum vagam alligat in laqueum incidisse, et dum profugam sequitur corruisse? quotiens credis aut medicum bene valentem, dum egros circumit egritudinem contraxisse, aut bustuarium dum mortuos sepe
Abbreviated transcription (Latin):
sr ꝑ fundia nõ uͥba s iprd rem infpitias quid trastius
dit poss yyo muemo de hiis occupatie loquor quor
uidem s⁊ quoꝵ pplena ẽ uitã uulgaris. alii nmilli uel
cam rabi sat᷑ ut nusꝙͣ appeant ubi sane uei̾tas q̃ritut
fata fantasmata loqui piget. Itas ut. Ium tandem
somei exxpediam parũ obest quͥ meo e̾to iudicõ oũd ocu¬
Satus miẜ eccuipatꝰq sub alio bis miẜ/ ꝙ et mi se̾i̾a
suã habet ⁊ ip̃o iẜie fitũ careat
On ignorẽ fuisse ⁊ fortasẜ esst occupatissiõs
quosoã simul ⁊ sãssimos uios qui seipsos
obi accĩdẽt ingens fatror ⁊ mestiãbile bonũ o ac gã¬
nacaselicitas/ dupliçi de qͣ mlt̾a dixn lobieaea a¬
insris aud em̃ felicius quid aut hoĩe dignius aͥ
qui potꝰ ⁊ non facit p̾darũ michi quĩdͣ huãintatis
ospi ħabiecisse ⁊ ob eã hoĩs nomẽ ac nã aunsisse
uidebitut Itaq ubi hoc posse datũ sit desideraũ
ꝓpno utilitati publice subiçiam deẜtaq solicudine

Expanded text:
ias, quid tristius dici possit vix invenio. De his occupatis loquor, quos videmus, et quorum plena est vita vulgaris: alii enim nulli vel tam rari sunt, ut nusquam appareant; ubi sane veritas queritur, ficta fantasmata loqui piget. Itaque, ut iantandem semel expediam, parum abest quin, meo certe iudicio, omnis occupatus miser, occupatusque sub alio bis miser quod et miseriam suam habet et ipso miserie fructu caret. Non quod ignorem fuisse, et fortassis esse, occupatisquosdam simulque sanctissimos viros, qui seipsos ubi accidit, ingens, fateor, et inextimabile bonum est ac geminata felicitas, duplici de qua multa diximus obiecta miserie. Quid enim felicius, quid aut homine dignius aut qui potest et non facit, preclarum michi quidem humanitatis officium abiecisse, et ob eam rem hominis nomen ac naturam amisisse videbitur. Itaque ut hoc posse datum sit, desiderium proprium utilitati publice sponte subiciam, desertaque solitudine
Abbreviated transcription (Latin):
tĩ sanus est sar medicꝰ qui ꝯsilio egrũ iuuat/ qnͣ eod
sepe morbo quo mlt̾os libẽauẽat interiiti uba studio
rlaborata atq arte ꝯpaãta ꝯposica pro multori
salute nõ ⁊ ospuo ⁊ quitũq sit opifex uile opus
amplector um ħ nõb non ⁊ schoi̾ce set scola  uioe
est nec manẽ lingue gloria s sołidam quictem
ure tis intendimꝰ ⁊ leꝑ michi epcidit senetaõ cũ dio¬
isset Diã impedi ta unnte ⁊ uata bone mẽt̃ ꝯsef¬

Expanded text:
tim sanus est medicus, qui consilio egrum iuvat, quin eodem tim sanus est medicus, qui consilio egrum iuvat, quin eodem sepe morbo, quo multos liberaverat, interiit. Verba studio elaborata atque arte composita pro multorum salute non respuo et, quicunque sit opifex, utile opus amplector; verum hec nobis non rethorice scola sed vite est, nec inanem lingue gloriam, sed solidam quietem mentis intendimus. Neque michi excidit Senecam, cum dixisset: «Omnia impedimenta
Abbreviated transcription (Latin):
non anodo sine ulis molestiis ẜ echon maxiius uo¬
luxtatib hñdantẽ oĩbus copiis ut ecellas etuu
pulchtudine ⁊ uirib Quoc̾ta oꝑtimo quisꝙ spłe¬
didissiõq ingenio longe illã uitã huit qñpont
ħ de hiis õib Iudrͫ meũ habe Paucͫᵃᷤ quidͫ
instãtiis ulẽ uerũ dognia non queitur Alulai
sũt qui occupacões in quiẽ utiles ⁊ solituditre qualg
scĩores proficent: Scio s quot , queso te uidimꝰ
qui quod ꝑficebã᷑ Impleue̾nt sũt fortasse aqui
sũt płimi oñde michi unũ et silebo ⁊ lon inficior
dactos quosda ⁊ facũdes uios ⁊ qui mlta subtilit᷑ ad¬
uersus ħ disputẽt Cetͬm non de ingenio s de morib
est qõ Ambiũt ciuitates/ declinant in pplĩs uixte¬
loco ualde ini fallor congruentẽ intͬponẽm s cogicas
ad quẽ s̾mo michi est salo potius aliquid ꝙ uẽcũ¬
die subtͣhendũ credidi Nulta quid̃ inquies loqu¬
tur utilitꝰ audiui ⁊ sepe aliis ꝓsũt / credo s nõ sta¬

Expanded text:
non modo sine ullis molestiis, sed etiam in maximis voluptatibus, abundantem omnibus copiis, ut excellas etiam pulcritudine et viribus; quocirca optimo quisque splendidissimoque ingenio longe illam vitam huic anteponised de his omnibus iudicium meum habe: paucissimis quidem instantiis universale verum dogma non quatitur. Multi sunt qui occupationes in comune utiles et solitudine qualibet sanctiores profitentur. Scio; sed quot, queso te, vidimus, qui quod profitebantur impleverint? sunt fortasse aliqui, sunt plurimi; ostende michi unum et silebo. Non inficior doctos quosdam et facundos viros, et qui multa subtiliter adversus hec disputent. Ceterum non de ingenio, sed de moribus est questio; ambiunt civitates, declamant in populis, multloco valde, nisi fallor, congruentem interponerem. Sed cogitans ad quem sermo michi est, stilo potius aliquid quam verecundie subtrahendum credidi. Multa quidem, inquies, loquuntur utiliter; audivi. Et sepe aliis prosunt; credo. Sed non sta
Abbreviated transcription (Latin):
alios extulerũt ip̃i ꝯtinuo iacue᷑ ab eisdẽ illis qd̾ sope
iam uidimꝰ forsitã opprimendi Intam cũ młta aliis q̃¬
omodis carue᷑ facinorũ hant unã fe̾alis industrie
sliorũ fuorie pauisse fucçessib. Quuid uis ut ame¬

Expanded text:
alios extulerint ipsi continuo iacuere, ab eisdem illis, quod sepe alios extulerint ipsi continuo iacuere, ab eisdem illis, quod sepe iam vidimus, forsitan opprimendi. Interim cum multa aliis qurum semper commodis caruere facinorum, hanc unam feralis industrie siliorum suorum pavisse successibus. Quid vis
Abbreviated transcription (Latin):
artud̃ uti licuit uxoere abieno imiꝑio s ꝑiculo moi̾¬
turt̾ ⁊ aliis ꝑficiendo pͤcauorũt sibi fetices si sme
culpa ⁊ p̃mio laborassent nũc c̾men did̃tapat ot
ꝓpͥũ que e c̾mine uenait fallax licet et fugitiua de¬
lcatio aliena est At qui dueͣ dicimꝰ ꝯdicõnis
agucolã qui cũ laborẽ seĩt arborẽ ꝰ fitmꝰ mdĩ Iut
se nõ ꝑtĩnc᷑ s sciens etiã nõ omitłet/ Int̾ragantiꝙ
cui serat qd ͣ est apud ciccͣanem diĩs sit ĩmortalib
ipsi penas folas alii ueo penales uoluptates legant
Qui ꝙ mutiliꝰ agunt sibi aliis imputar non pñt
Non etati sue qui sepe laborando preptã sibi libt̾atẽ
eapuũt non postr̾itati cui ẜuccutẽ parant ⁊ lon do
quẽ offendũt ut hõibus placeant demꝑ nõ hips ipãs
quib placendo nocuerũt quibusq ꝓpetua morte
seperaũ oeci nmiũ dementes q adu̾sis q siderab
in lucem pͥmo in tenebras piccei Qui ad alte

Expanded text:
xere alieno imperio suo periculo morituri, et aliis laborando peccaverunt sibi; felices si sine culpa ut sine premio laborassent. Nunc crimen duntaxat est proprium, que ex crimine venit, fallax licet et fugitiva delectatio, aliena est. Atqui dure dicimus conditionis agricolam, qui cum labore serit arborem cuius fructum se non pertinere sed sciens etiam, non omittet; interrogantique cui serat, quod est apud Ciceronem, diis sit immortalibusipsi penas solas, alii vero penales voluptates legant! Qui quod inutiliter agunt sibi, aliis imputare non possunt; non etati sue, cui sepenumero laborando prereptam sibi libertatem eripiunt; non posteritati, cui servitium parant; non Deo, quem offendunt ut hominibus placeant; denique non his ipsis, quibus placendo nocuerunt quibusque perpetua morte pepererunt: ceci nimium dementesque adversisque sideribus in lucem imo in tenebras proiecti, qui cum alte
Abbreviated transcription (Latin):
prandio uentue̾ luci nauseam parat ⁊ altoi prandio
paudit iter Iste uel se cenasse ꝑsuadet sibi elata
puat ue plonitũ illud ipbet n ͨ modo michi pħ in¬
quit bis in die satuꝵ fieri
Ost hͦ multũ disfiłt habitu corꝑis ⁊ anĩimi
cubiũ uadut Ille plenꝯ curis plenꝙ apulio
plenꝰ mero plenus metri plenꝯ audia deiec¬
tus repulsus suꝑbia elatꝰ meraꝰ ꝯcrace Ia trmdus
Iuipar sibi impos aĩ obfessus fatellitib obẜuatꝰ emuil
pulsatus clamorib sollicitatꝰ lr̃ĩs intpellatꝰ iuõtiis sus¬
pensus frmna rumoribus t̾utus scupestũs auguriis
litib ĩmuuis par uita demonib adiosus pretr̃a ui¬
cins geauis ciub uel formidatꝰ uel urrisus fais. suspẽ
sibus fidue mãli diu insõpnis pur pareo uolu᷑ in
grabato em̃ ẜq libidinũ spc̃s exꝑtꝰ ⁊ ad fucendũ

Expanded text:
prandio, venture luci nauseam parat et alteri prandio prandio, venture luci nauseam parat et alteri prandio precludit iter. Iste vel se cenasse persuadet sibi, vel ita cenat ut platonicum illud re probet: nullo modo michi placet, inquit, bis in die saturum fieri. Post hec, multum dissimili habitu corporis et animi, cubitum vadunt. Ille plenus curis, plenus epulis, plenus mero, plenus metu, plenus invidia, deiectus repulsis, superbia elatus, merore contractus, ira tumidus, impar sibi, impos animi, obsessus satellitibus, observatus emulis, pulsatus clamoribus, solicitatus literis, interpellatus nuntiis, suspensus fama, rumoribus territus, stupefactus auguriis, litibus immunis, par vita demonibus, odiosus preterea vicinis, gravis civibus, vel formidatus vel irrisus suis, suspectus omnibus, fidus nulli, diu insomnis purpureo volvitur grabato; omnesque libid
Abbreviated transcription (Latin):
adu̾sarii uigilẽ sobrietatẽ atq orõnis et sidei dipeũ
adusꝰ sopma pollucõs q ⁊ noctna fancasmata ex¬
cubdare᷑ sibi solitã clementiã sui creatorꝰ implerat atg
in manꝰ eiuis ꝯmondato spũ ⁊ angelis suis ad hõtatus
Eprħ custodiã ĩuocatis sefe in suã domũ recipit ui
uichil miusci questus sic nl male cupidinis mult᷑ n
decore laudis referens młtũq totidie in meliꝰ mitai
quimi ad sũmã totis ille diebus uiuos spoliat  po
defuc̃tis orat Ille matrũ ac uͥginũ pudicitiã at̾pm¬
tat. Ile u̾ginẽ nr̃em officõsissie uene᷑atuar dem̃ꝙ ille
mr̃es facit ħ celebrat Ilłe sanctos ꝓsequi :̃ h houorat
Sce a dit nox alle ⁊ dit ad crapulã pompa
ingens ante i tro q longũ agnẽ uiui hõis
funꝰ putes p̾cedut funrͣalia ⁊ cibie ne quĩd
desst exequiis ⁊ sup̃tuosissiͫ cadauͣ ꝓfusio caris o¬
bus rui fuo int̾ puumaria sepelitur adhuc tepidõ
ad huc spirans Inde grauẽ cenã indigesto suꝑaddens

Expanded text:
adversarii, vigilem sobrietatem atque orationis et fidei clipeum, adversus somnia pollutionemque et nocturna fantasmata, excubare sibi solitam clementiam sui creatoris implorat; atque in manus eius commendato spiritu et angelis suis ad habitaculi proprii custodiam invocatis, se se in suam domum recipit, ut nichil iniusti questus, sic nil male cupidinis, multum vero decore laudis referens multumque quotidie in melius mutati animi. Ad summam, totis ille diebus vivos spoliat, hic pro defunctis orat; ille matrum ac virginum pudicitiam attentat, hic Virginem Matrem officiosissime veneratur. Denique ille martyres facit, hic celebrat; ille sanctos persequitur, hic honorat. Ecce redit nox. Ille redit ad crapulam: pompa ingens, ante retroque longum agmen; vivi hominis funus putes; precedunt funeralia et tibie, nequid desit exequiis, et sumptuosissimum cadaver, perfusum caris odoribus, rursus inter pulvinaria sepelitur adhuc tepidum, adhuc spirans; inde gravem cenam indigesto superaddens
Abbreviated transcription (Latin):
Ni patͣ uniꝰ eccupati ⁊ uniꝰ negotiosi hõis
Unũ diẽ aute oculos tuos Posui om̃i homi
dierũ oñui una rõ est / Nisi ꝙ ꝙͣto ualidi
tus accedit᷑ ad etũrtatis statũ ⁊ uiuendo prpamior
effaci᷑ Iliģ quidẽ sñ ẜine labor hꝰ requies
si forte feliçior est illor q̃dicõ qui alienis
rous non suo iudicõ flent ⁊ udent s abiecas ꝓp̃is
alienos induũt affectus demiq alienũ tractãt alienĩ
cogitant alieno uiuũt De hĩis poeta nobilissin bã¬
batur ubi ait penetrãt aulas et limina rgu hos
alt᷑ mordatius atq libers notabat in satira illa ⁊ͥ
cuĩalem uitã arguit ⁊ eũ qui bona sũma putet ace̾
uiur᷑ quadra Equidẽ intͦ hos ⁊ ꝑpetuis dñoꝵ ac p¬
gũ carcẽib adiclos quid int̾sit nescio nnsi ꝙ isti f̾reit
Iti aurͣas ꝯpedib uincti sũt speciofior cathera
par ẜuica maior culpa sponte enĩ sua faciũt ad qdͥ

Expanded text:
En, pater, unius occupati et unius otiosi hominis unum diem ante oculos tuos posui: omnium hominum dierumque omnium una ratio est, nisi qutus acceditur ad eternitatis statum et vivendo proximior efficitur illi quidem sine fine labor, huic requies. Nisi forte felicior est illorum conditio, qui alienis frons; non suo iudicio flent et rident, sed abiectis propriis alienos induunt affectus, denique alienum tractant, alienum cogitant, alieno vivunt. De his poeta nobilissimus loquebatur ubi ait: penetrant aulas et limina regum. Hos alter mordacius atque liberius notabat in satyra illa, qua curialem vitam arguit, et eum qui bona summa putet aliena vivere quadra. Equidem inter hos et perpetuis dominorum ac regum carceribus addictos quid intersit nescio, nisi quod illi ferreis, isti aureis compedibus vincti sunt. Speciosior cathena, par servitus, maior culpa: sponte e