comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
habiturus ex cõmodo siue ullo uenãtiũ cõmeatu ea forte uel clericis p̃¬
cipue inter siluas agentibus ꝑmissa laĩa est nec huiꝰ generis inter¬
dicta uenalio est. Rara quidem et modesta et exertitio temporis indul-¬
ta nõ luxui queq illis cognate sũt piscatio ancupiũqe. hee sũt ruris
artes/ demq illi semper pendrant ac uoluãtur nos ad petrã pressis
uestignis consistamꝰ illi semper hereãt nos alñ progrediam. illi semꝑ
dubii confieltent nos iam tandem salutare con silĩ exequannir
postremo illi mũdũ fugientẽ amplexentur tenẽãtq si possũt nos
dominũ et queramus dũ mueniri potest et ĩuocemꝰ dũ ꝓpe est quin
et dũ corpora nr̃a peregimãtur ab urbibꝰ peregrinẽtur a corporibꝰ
amini permittamꝰ illos ad celũ cũ tpũs aduenerit quod pħi nou
speraiũt et corporibus sequuturi

Expanded text:
abiturus ex commodo sine ullo venantium commeatu. Ea forte vel clericis, prabiturus ex commodo sine ullo venantium commeatu. Ea forte vel clericis, precipue inter silvas agentibus, permissa licentia est nec huius generis interdicta venatio, rara quidem et modesta et exercitio corporis indulta non luxui, queque illi cognate sunt piscatio aucupiumque. He sunt ruris artes. Denique illi semper pendeant ac volvantur, nos ad petram pressis vestigiis insistamus; illi semper hereant, nos aliquando progrediamur; illi semper dubii consultent, nos iantandem salutare consilium exequamur. Postremo illi mundum fugientem amplexentur teneantque si possunt; nos Dominum et queramus dum inveniri potest et invocemus dum prope est, quin et, dum corpora nostra peregrinantur ab urbibus, peregrinentur a corporibus animi, premittamus illos ad celum, cum tempus advenerit quod philosophi non sperarunt et corporibus secuturi.
Abbreviated transcription (Latin):
ing̃ratus heres et forsitan hostis muisus corpora uermes et hupupe
rit in memoria eterna erit uestus nõ nos ergo ad emulationẽ prouoe
falsa prosperitas uera miserla sequestrentur a nobis molles et euer¬
uati diuites, illes terme fornce atria popine nobis silue montes prata
fontes placeant. Illi carnis defideria et lucr̃ũ undicũq ueniers nos
studia liberalia et honesta sectem᷑ et si quũ methanicũ muiscere iuuat
sit agricultura uenatioq. Cui ꝙͣuis in esse clamosũ aliquid et neftro
proposito dissonũ uidcatur uetusq sit uerbũ in uenando multã uer-¬
borum esse iactura. uenationẽ tamẽ et meditationem et scũdiis opor-¬
tunã magnis quibusdam ingeniis uisam scio ꝓpter solitudine .s. et ne¬
morũ latebras silentiũq retia ip̃a seruãtiũ quod tamen maxime ueꝵ
fiet dum preter numerũ. hoc est nõ uenator sed spectator in siluã eas

Expanded text:
ingratus heres et forsan hostis invisus, corpora vermes et upupe, ingratus heres et forsan hostis invisus, corpora vermes et upupe, rit, in memoria eterna erit iustus. Non nos igitur ad emulationem provocet falsa prosperitas, vera miseria; sequestrentur a nobis molles et enervati divites. Illis therme, fornices, atria, popine; nobis silve, montes, prata, fontes placeant. Illi carnis desideria et lucrum undecunque veniens; nos studia liberalia et honesta sectemur. Et siquid mechanicum miscere iuvat, sit agricultura venatioque. Cui quamvis inesse clamosum aliquid et nostro proposito dissonum videatur, vetusque sit verbum in venando multam verborum esse iacturam, venationem tamen et meditationi et studiis oportunam magnis quibusdam ingeniis visam scio, propter solitudinem scilicet et nemorum latebras silentiumque retia ipsa servantium. Quod tum maxime verum fiet, dum preter numerum, hoc est non venator sed spectator, in silvam eas,
Abbreviated transcription (Latin):
gencris ꝑmitte diuitibus ñmos suos numera et in hoc aris¬
metrice presidis utimos diuitias nr̃as sine studio sine arte
nimerabimꝰ nichil est ꝙ illis muideamꝰ insi nũc etiã qd ab¬
sit pueri sumꝰ quos ficta et adumbrata suspendant de mi
phaleras equis uenalibus uetus est cautela nemo sanus defor
si phaleras ymo laruas hus purpuratis felicibꝰ detrahamꝰ
clare uidebimꝰ esse miserrimos suas diuitias sibi habeant
suos mores et suas uoluptates nempe quas eternas uellent
diuitie abibũt ad quas manu retrahant uoluptates fugient
at quibus caruisse cuperẽt mores stabũt et comitabuntur ixitos
Cuncta hec que illos uulgo mirabiles oñdũt momẽto temporis euanes¬
cent sub imperio fortune uiu̾ũt si illa pepercerit mors nõ parcit qui
preciosissima reru habent si tamen dicendi sũt habere quibus seruiũt
ip̃i mox a uilissimis habebũtur et a quibus inquies habebit diuitias

Expanded text:
generis. Permitte divitibus nummos suos numerare et in hoc arisgeneris. Permitte divitibus nummos suos numerare et in hoc arismetice presidio uti; nos divitias nostras sine studio, sine arte numerabimus. Nichil est quod illis invideamus, nisi nunc etiam, quod absit, pueri sumus, quos ficta adumbrata suspendant. Demi faleras equis venalibus vetus est cautela; nemo sanus puellsi faleras, imo larvas, his purpuratis felicibus detrahamus, clare videbimus esse miserrimos; suas sibi divitias habeant, suos mores, suas voluptates. Nempe quas eternas vellent divitie abibunt, et quas manu retrahunt voluptates fugient; at quibus caruisse cupient mores stabunt et comitabuntur invitos. Cunta hec, que illos vulgo mirabiles ostendunt, momento temporis evanescent; sub imperio fortune vivunt; si illa pepercerit, mors non parcet. Qui preciosissima rerum habent, si tamen dicendi sunt habere quibus serviunt, ipsi mox a vilissimis habebuntur. «Et a quibus?» inquies. Habebit divitias
Abbreviated transcription (Latin):
dus tues solitudines nr̃as ama laborit et si laborũ ĩmortaliũ
nexibus uis absolui hanc requiẽ quere, ut em̃ a militie labore
rediens ait romanꝰ ille centurio hic optime mancbimꝰ ꝙ si for¬
tuito platũ ad omen tanti imperii tractũ est ex ꝓposito dictũ nõ
spernatur surgere uel ueni ꝓpera linquamꝰ urbem merratorib
aduocatis prosonetis seneratoribus publicanis tabelliombus
modicis unquẽtariĩs lãmonibus cocis pistoribus atq sartoribꝰ
alchimistis fullombꝰ fabris textoribus architectus statuaribꝰ
pictorib ꝰ mimis saltatoribus/ atharedis axculatoribus lenonib
furibꝰ hospitibus crccũ scmiptoribꝰ maleficis adulteris parasitꝭ
ac scurris edacibus et odore fori uigili nare captantibus quib
ea felicitas una est. illi nihiant nullꝰ autemdor in mõtibꝰ et so¬
litis at placuisse placitis caruisse supplicĩ sine illos nõ sut na

Expanded text:
dus times, solitudines nostras ama, et si laborum immortalium dus times, solitudines nostras ama, et si laborum immortalium nexibus vis absolvi, hanc requiem quere. Ut enim, a militie labore rediens, ait romanus ille centurio, «Hic optime manebimus»; quod si, fortuito prolatum, ad omen tanti imperii tractum est, ex proposito dictum non spernatur. Surge, veni, propera: linquamus urbem mercatoribus, advocatis, prosenetis, feneratoribus, publicanis, tabellionibus, medicis, unguentariis, lanionibus, cocis, pistoribus atque fartoribus, alchimistis, fullonibus, fabris, textoribus, architectis, statuariis, pictoribus, mimis, saltatoribus, cytharedis, circulatoribus, lenonibus, furibus, hospitibus, circumscriptoribus, maleficis, adulteris, parasitis ac scurris edacibus, odorem fori vigili nare captantibus, quibus ea felicitas una est, illi inhiant; nullus autem nidor in montibus, et solitis ac placitis caruisse supplicium. Sine illos: non sunt nostri
Abbreviated transcription (Latin):
preces essent. Ex tirpande solitudmnũ cause fũt frangendiq qui nos
tenent unti rumpendusq pons a tergo ne qua fiuie uel reditus spes
supersit. Dicam em̃ tibi non qd palladius exemplorũ taliũ historicꝰ
dixisse sibi iohem scribit emptiũ heremitã illũ cuiꝰ supͣ mento est
habita ep̃us cm̃ in quit es futurus plurmiũq tribulationũ hab¬
turꝰ es laborũ. Si engo ista uis fugere noli relinq̃re solitudines
nras nullꝰ em̃ te in desertis degentẽ locis epm̃ faciet hec palladio
idhes ego autẽ tibi de epãtu nichil iam eñi es quod illo cauendũ
premouebat neqz iam tibi possibile est epm non fuisse. ad quẽ sta¬
tũ ante annos matura te uirtus euexit. Sed quod huic proxinuũ
est dicã ep̃atus emi turis talis est in quo et honore sumis et liber¬
tate mediocribus atq in fimis par sis ꝙ si maioris eꝑiscopni pou¬

Expanded text:
preces essene. Extirpande solicitudinum cause sunt, frangendique qui nos preces essene. Extirpande solicitudinum cause sunt, frangendique qui nos tenent unci, rumpendusque pons a tergo, nequa fuge vel reditus spes supersit. Dicam enim tibi non quod Palladius, exemplorum talium historicus, dixisse sibi Iohannem scribit Egiptium heremitam illum, cuius supra mentio est habita. «Epyscopus» enim inquit «es futurus plurimumque tribulationum habiturus es ac laborum; si igitur ista vis fugere, noli relinquere solitudines nostras. Nullus enim te in desertis degentem locis epyscopum faciet». Hec Palladio Iohannes. Ego autem tibi de epyscopatu nichil; iam enim es quod ille cavendum premonebat, nec iam tibi possibile est epyscopum non fuisse, ad quem statum ante annos matura te virtus evexit. Sed quid huic proximum est dicam. Epyscopatus enim tuus talis est, in quo et honore summis, in libertate mediocribus atque infimis par sis; quodsi maioris epyscopii pon
Abbreviated transcription (Latin):
omis tedii pater in quies popellus abscessent. Sz bñ habet non
hii sũt hom mores neq tam patulas uulgus aut tã faciles ho¬
nestis consiliis aures prebet paucis utniã persuaserim nec uero
ra conuenũt nobis certe si non uulgi uoces sed naturã nr̃am seqͥ¬
mur. nehil est aptius linquamꝰ urbem nõ redẽũdi aĩo ne poĩta
ad aratrũ manu respitiamꝰ retro. sed precemur potius ne umꝙͣ
Ad ingratũ deq om̃ibꝰ bonis male meritũ populũ couertam. quod fecisse
lentulus traditur hiis qui sub obtentu ꝓfectioĩs honeste eternũ exilul
elegit quẽ ut iitari uellemꝰ et si non quietis amor at faltem turbe
odiũ persuasisse debuerat ꝙꝙͣ non desit exemplũ iniuꝰ notũ sed de¬
uotũ magis crõmi fenicis monachi qui solitudinẽ ingressus orauit
ne umꝙͣ inde discederet multaq perseuerantia prestitit sibi ne ir̃ute

Expanded text:
omnis tedii pater, inquies popellus, abscesserit. Sed bene habet; non omnis tedii pater, inquies popellus, abscesserit. Sed bene habet; non hi sunt hominum mores neque tam patulas vulgus aut tam faciles honestis consiliis aures prebet; paucis utinam persuaserim. Nec vero ra conveniunt. Nobis certe, si non vulgi voces sed naturam nostram sequimur, nichil est aptius. Linquamus urbem non redeundi animo, ne posita ad aratrum manu respiciamus retro; sed precemur potius ne unquam ad ingratum deque omnibus bonis male meritum populum revertamur. Quod fecisse Lentulus traditur, is qui, sub obtentu profectionis honeste, eternum exilium elegit, quem ut imitari vellemus, etsi non quietis amor, at saltem turbe odium persuasisse debuerat. Quanquam non desit exemplum minus notum, sed devotum magis, Cronii Fenicis monachi, qui solitudinem ingressus oravit ne unquam inde discederet, multaque perseverantia sibi prestitit ne irrite
Abbreviated transcription (Latin):
silia trahi solent teneo et deferta solitudine affracẽ cuiꝰ supͣ me¬
minimꝰ et uilianũ illũ famosissimũ heremitã anthiochiã et
famosiorẽ anthoniũ alexandria urbesq alias peciisse nõ sũnesteꝰ
uerũ id nõ motu ꝓprio sed leui qual ex causa. sed graui nccitate
sũmoq fidci disconnine gestũ noui sic eñ scriptũ est. sciebãt illi
sacratissimi uiri quid tempori uiuciuq cõgrueret et quãdo opus
esset frui quiete et quãdo necessariũ solitudini pp̃onẽ ciuitates
Iam id prope ridiculũ ꝙ p̃missis accumulat. qd ꝙ pñti michi
sepius obiectũ scio quid em fiet inquiũt si passiomibus persuadere
potueris quod intendis. ait quis tandem in urbibus residebit. inde
ergo ne contra R. P. loquaris quibꝰ plane res ip̃e respondeat siqͥdẽ
deserendas qui iam solitudines nõ erũt eoq protinꝰ redeũdũ unde

Expanded text:
similia trahi solent, teneo: et deserta solitudine Afratem, cuius supra mesimilia trahi solent, teneo: et deserta solitudine Afratem, cuius supra meminimus, et Iulianum illum famosissimum heremitam Antiochiam et famosiorem Antonium Alexandriam urbesque alias petiisse non sum nescius; verum id non motu proprio seu levi qualibet ex causa, sed pro gravi necessitate summoque fidei discrimine gestum novi. Sic enim scriptum est; sciebant illi sacratissimi viri quid tempori unicuique congrueret, et quando opus esset frui quiete, quando necessarium solitudini preponere civitates. Iam id prope ridiculum, quod premissis accumulant, quodque presenti michi sepius obiectum scio. Quis enim fiet, inquiunt, si passim omnibus persuadere potueris quod intendis? Aut quis tandem in urbibus residebit? Vide ergo ne contra rem publicam loquaris. Quibus plane res ipsa respondeat; siquidem deserendas, que iam solitudines non erunt, eoque protinus redeundum unde
Abbreviated transcription (Latin):
udio autẽ e trãsuerso ꝙ aduersus hec rursũ obstrepi so-¬
leat/ nã primo de scripturis sacris nobis facere nt̃t᷑.
murdiam. ue soli quia cũ ceciderit nõ habebit subleuã¬
tẽse et melis est duos simul esse ꝙͣ unũ. hũt eñ
emolumẽtũ sotietatis sue et que sũt id genus płima. Quod oĩ¬
no nõ dicerẽt si quid egosentiã , et quid loquar attenderẽt. Dẽm̃
dicã uel sõtietatẽ oĩm hoĩ interdicã. uel anceps sit electio quid ẽẽ
maluim au bestia an deus hoc est bestialis homo an diinꝰ uns
semel disseruisse contentus rei huiꝰ argumẽtũ actulit optimũ
quẽq licet oñ copnis suffultũ et oĩs necessitatꝭ expertem tamẽ et
solitudmnẽ fugiturũ et socũstũdii quefiturũ quibus satis ut arbi¬
tror libro superiore responsũ est. nã nec ego nisi in hoc michi plene
cũ tullio cõueniret solitudinis ac studii sociũ ym̃o uel sotios et que¬
rendos dicerem et colendos et hec igitur et que ad obiuadũ nobis

Expanded text:
udio autem e transverso, quid adversus hec rursum obstrepi soleat. Nam primo de Scripturis Sacris nobis facere nituntur invidiam. «Ve soli, quia cum ceciderit non habet sublevantem se», et «melius est duos simul esse quam unum, habent enim emolumentum societatis sue» et que sunt id genus plurima. Quod omnino non dicerent, si quid ego sentiam et quid loquar attenderent. Deindedicam, vel societatem omnium hominum interdicam, vel anceps sit electio quid esse malim an bestia an deus, hoc est bestialis homo an divinus viinum societatem non semel disseruisse contentus, rei huius argumentum attulit: optimum quenque licet omnibus copiis suffultum et omnis necessitatis expertem, tamen et solitudinem fugiturum et sotium studii quesiturum. Quibus satis, ut arbitror, libro superiore responsum est. Nam nec ego, nisi in hoc michi plene cum Tullio conveniret, solitudinis ac studii sotium, imo vel sotios, et querendos dicerem et colendos. Et hec igitur, et que ad obviandum nobis
Abbreviated transcription (Latin):
Etunda michi est uxor Raꝰ Multas tibi turas mul¬
ts pariet labores ux̃or sterilis uinca tm̃ ai fecunda
saocins domus est multiplex notũ et illud tomi¬
cum uxorem duxi quã nõ tibl missiam uĩdi nati fili alienia
ara saon fecunda tmi upor sed facunda essthint filĩ it
motes adeout hit sales et uooba nõ deedũt habes cũ qua dis¬
putes ac declanies et saryricũ aũdisti ubi ait nõ heãt matͦna
tibi que sucta recubit ddi genus nec motũ scomone lotato eorq̃at
ꝯlimie tua net historios sciãt ontes Coiuge i querebas maꝑrean
inmusti saniq aliqd imipolitũ cõe aliquod loqui sine qugi tensupa

Expanded text:
ecunda michi uxor est. Multas tibi curas, multos pariet labores. Uxor sterilis unica tantum, at fecunda quidem sarcina domus est multiplex. Notum est illud comicum: uxorem duxi: quam non ibi miseriam vidi! nati filii: alia cura! Non fecunda tantum uxor, sed facunda est. Hinc filii et nutrices aderunt, hinc sales et verba non deerunt; habes cum qua disputes ac declames et satyricum non audisti, ubi ait: Non habeat matrona tibi que iuncta recumbit, dicendi genus, nec curtum sermone rotato torqueat enthymema, nec historias sciat omnes. Coniugem querebas, magistram invenisti iamque aliquid impolitum, commune aliquid loqui sine coniugis censura
Abbreviated transcription (Latin):
dissidentiũ uideatur Gae riuete sp̾ceo rõ Nrioũ unde nobis
het libido sptrañdi semper O mortale gonus Si quid quod spe¬
rat adepti estis rurfus sp̃ẽ in longinꝗͣ cõasmittit et inde ruosꝰ
alio ita ne trastimus dies hodierno clarior et meliora seper fu¬
enra p̃sentibus sũt Nemꝑe quibus ml sit gratius ꝙͣ sꝑae qͣ
spem ip̃am sperataꝵ exũ nuillis euẽtibus ꝑnutata uelut qͥbꝰ
ego quod optauerini nisi ut crastinãtes om̃̃a bonis ꝙ suis iteri
spollantes inter roritas spes senescat qͦ uel sit intelligãt mani
se spasse m t̾gum uersi uidẽat frust᷑ se alibi quesiuisse qd seꝰ
crat Ga Epero patẽ requiẽq ami Ro Magna ꝑs etrũ hũances
Umibra est magͣ ꝑs mortaliũ uento pascitur et in sompnis gaui¬
det᷑ e ꝙ multi tũ hac spe ad et̾ nos labores sit bella descedut¬

Expanded text:
dissidentium videatur. Quietem spero. Mirum unde vobis dissidentium videatur. Quietem spero. Mirum unde vobis hec libido sperandi semper, o mortales genus! si quidem quod speratis adepti estis, rursus spem in longinqua transmittitis et inde rursus alio: itane crastinus dies hodierno clarior et meliora semper futura presentibus? Sunt nempe quibus nichil sit gratius quam sperare, qui spem ipsam speratarum rerum nullis eventibus permutatam velint; quibus ego quid optaverim nisi ut procrastinantes omnia bonisque se suis interim spoliantes, inter irritas spes senescant, quo vel sic intelligant inaniter se sperasse et in tergum versi videant frustra se alibi quesivisse quod secum erat? Spero pacem requiemque animi. Magna pars rerum humanarum umbra est, magna pars mortalium vento pascitur et in somniis gaudet. O quam multi cum hac spe ad eternos labores et bella descendu
Abbreviated transcription (Latin):
Num pacem spero rõ Quid sperare maius ꝙͣ habe pac̃i
hãc mox ut bona fide uelle ceperis muemes¬
Ga t pero pace ammi r̾a ͤ pace sperare bellantis
est ques aĩo tuo bellum infert insi unus tu qd̾ ĩp̃e
tibi abstuleris impudentꝰ ab alto postules aut speres Rõs ꝑtio c̃
pacem Sa unde precor aut quando speres qd ip̃e tibi mĩt potes
dare sic ut illam tibi nenio alius ꝙͣ tu possit corꝑt pone ar¬
ma cupidinũ atq warũ plerã aĩo quesieris pacem Cacdpero
pacem et quietem amiirõ Quid eogo quõd agis aduersa
paci est cont᷑ q tũã spem tantoꝑe interis uix tatũ debeaet
inti hommnes ut salui essẽt quãtum intunitur ut peant
pluris pene bellum iuge aĩ laborq emit. ꝙ emẽda pax ¶¶ẜ
at requies. Sit pͥugnat spes mortaliũ at uota tũ studiis ut
nor unius hominis uñł pͥtus ẜ ꝑ multoꝵ eoꝵq de omñbus

Expanded text:
 pacem spero. Quid sperare mavis quam habere pacem?  pacem spero. Quid sperare mavis quam habere pacem? Hanc mox, ut bona fide velle ceperis, invenies. Spero pacem animi. Pacem sperare bellantis est: quis animo tuo bellum infert, nisi unus tu? Quod ipse tibi abstuleris, impudenter ab altero postules aut speres. Spero animi pacem. Unde, precor, aut quando speres quod ipse tibi nunc potes dare, sic ut illam tibi nemo alius quam tu possit eripere? Pone arma cupidinum atque irarum: plenam animo quesieris pacem. Spero pacem et quietem animi. Quid igitur quod agis adversum paci est contraque tuam spem tantopere niteris? Vix tantum deberent niti homines ut salvi essent, quantum nituntur ut pereant. Pluris pene bellum iuge animi laborque emitur quam emenda pax esset ac requies. Sic pugnant spes mortalium ac vota cum studiis, ut non unius hominis unum pectus, sed multorum eorumque de omnibus
Abbreviated transcription (Latin):
palsain uent Ga lucrũ de coemptis mercibus RaEst̃a que
te ꝑpecua follicitudine cupiat lucroq unico in multa cre¬
dulum dampna popitet mercator nouus est facilis ad credẽdũ
exꝑtus multa apcũspicit Ga honestas filie imiptias filio ue¬
Ra Nulla ferme res tamn crebro fallit et tã guiter Gdretule¬
opulentã mopiã pauidã superbia Gaũ Regnũ et imꝑiũ
Ra pcipitiũ et procellas et sub stellanti dyademate fustum
superciliũ cor anxiũ infelicem uitam Ga hõnore fore rõ pul¬
uerem ac strepĩtũ Ca Cõiugiũ et natos Roͣlitigiũ et curas¬
Ca michi militiã et uxorem filio Ro Tibi labore ac dilecto
sam quibus tibi atq aliis sompnũ frangas Sa laudationẽ
funeri raꝰ philomena surdo ua aurea pyranude Rõ donũ
pictam ceco Ga Gloriam post mortem taͦ leues aures pͦ
naufragiũ Ga. Nom̃e apud posteros ra. Testimoniũ ab
ignotꝭ Ga heredem meum ta ᵈ patrimonis amicũ fuo et tibi

Expanded text:
pulsam ventis. Lucrum de coemptis mercibus. Escam que pulsam ventis. Lucrum de coemptis mercibus. Escam que te perpetua sollicitudine capiat lucroque unico in multa credulum damna precipitet: mercator novus est facilis ad credendum, expertus multa circumspicit. Honestas filie nuptias filiove. Nulla ferme res tam crebro fallit et tam graviteopulentam inopiam, pavidam superbiam. Regnum et imperium. Precipitium et procellas et sub stellanti diademate fuscum supercilium, cor anxium, infelicem vitam. Honores fori. Pulverem ac strepitum. Coniugium et natos. Litigium et curas. Michi militiam et uxorem filio. Tibi laborem ac dilecto sam, quibus tibi atque aliis somnum frangas. Laudationem funeri. Philomenam surdo. Auream pyramidem. Domum pictam ceco. Gloriam post mortem. Lenes auras post naufragium. Nomen apud posteros. Testimonium ab ignotis. Heredem me
Abbreviated transcription (Latin):
mullto est uanitas multusq fallendi aditus fortuẽ¬
Ga t pero multa ra Sp̃e mulciplicẽ multa desti¬
tuut qui mõdicũ sperat iter casibus artant at¬
qui nehil obstruxit Gaũdalitudine bonã spero ras mortali¬
tatis obliuionẽ Gau longam uitam spero le diutuonũ carce¬
rẽ. ubi multa feras multa uideas que nolis Ga Mẽbra uiua¬
tia Ra uincla tenatia grata tamen unde metuas absõlui¬
Ga forma corporis elegante Rao uolueptatu scimillos Gaamo¬
rum prosperos exitus ra pudendi materia dolendiq Gau
Amice couenta noctem ra breue fedũq nescio quod Gapeccã¬
di licẽtiam Raͦ infelix gaudiũ penitẽtia longeua ra ͦ ultĩoĩs
occasionẽ additũ seuitie Ga agile corpus ẽt ualidũ ta ĩlã¬
cipiũ ꝯtumax ac rebelle Ga diuitias multas ra ͦ Grauẽ
sarcina ex sas lappis et toibulis Ga E diuersis equoribꝰ
Ioenturas naues ra late dispersam sortem inter mõstra
maris ac scopulos agitatam fluctibus tractam fumbus

Expanded text:
multa est vanitas multusque fallendi aditus fortune. Spero multa. Spem multiplicem multa destituunt. Qui modicum sperat, iter casibus artavit atque nichil obstruxit. Valitudinem bonam spero. Mortalitatis oblivionem. Spero longam vitam. Diuturnum carcerem, ubi multa feras, multa videas que nolis. Membra vivacia. Vincula tenacia, grata tamen, unde metuas absolvi. Formam corporis elegantem. Voluptatum stimulos. Annorum prosperos exitus. Pudendi materiam dolendique. Amice convectam noctem. Breve fedumque nescio quid. Peccandi licentiam. Infelix gaudium, penitentiam longevam. Ultionis occasionem. Aditum sevitie. Agile corpus ac validum. Macipium contumax et rebelle. Divitias multas. Gravem sarcinam ex lappis et tribulis. E diversis equoribus venturas naves. Late dispersam sortem, intra monstra maris ac scopulos agitatam fluctibus, tractam funibus,
Abbreviated transcription (Latin):
sus in altero ab incorruptꝭ extimatoribies in utroq lauda¬
tissimus tanta diuersitas rerũ est Do pater diroils est m
Asero bona ur̃a cognosatis O mortales at cũ noste teperi¬
tis minis agnoscitis huic et p̃sentia fastiditis et amissa
lugetis alterũ supeobe ininis alcerum minis huiliter et
ubi agende grates et ubi agenda patientia utrobiq quere¬
momie umꝙ equanimitas sit in deu inq homines grati
estibdo Durus est p̃r̃ michi Ra uernet tempus quãdo hũc
ip̃m pr̃em suspires nec responsurũ uoces ut qui tibi nĩt
uidetur saxis duoior plumis mollior uideatur exdurũ
prem habes Ra patrẽ dum habueris non agnosces

Expanded text:
sus, in altero ab incorruptis extimatoribus in utroque laudasus, in altero ab incorruptis extimatoribus in utroque laudatissimus: tanta diversitas rerum est. Pater durus est michi. Sero bona vestra cognoscitis, o mortales, at cum nosse cepistis, nimis agnoscitis; hinc et presentia fastiditis et amissa lugetis, alterum superbe nimis, alterum nimis humiliter; et ubi agende grates, et ubi habenda patientia, utrobique querimonie, nusquam equanimitas. Sic in Deum atque homines gratis estis? Durus est pater michi. Veniet tempus quando hunc ipsum patrem suspires, nec responsurum voces, et qui nunc videtur saxis durior, plumis mollior videatur. Durum patrem habeo. Patrem dum habueris non agnosces.
Abbreviated transcription (Latin):
prẽm cõuiciis attentasse sed paterins laudibus muidisse
uisũs est de pr̃e uel gloriose loquẽdi. uel tacend̃ ¶ dohabeo
pacientiam tuã probes nullũ in terris imꝑiũ iustius ꝙͣ prĩs
uos aufertꝭ et patrum uobis imperi ufuopat / duꝑlex
indignitas ita fit ut insolentia iiuenilis undiq rerũ tur¬
bet offitia huit forte prohibiti de patru asperltate quen¬
inini ur̃o digni nĩditio quibus ommia licc̾at ob id unũ ꝓ ma
tr estis et placere uobis ad spetulum didicstis tũ demũ
cum preesse cepexit sensuri ꝙͣ id uobis tur ꝓiter ante ten¬
pus optatũ ess e Rigidus pater est michi ł Quĩd si pius
Est rigor p̃r filio rigidã pietatẽ pr̃i filius obsequiũ reuerens
obedientiamq huilem debet de maulio torquato in historiis
et apud mococũ tullĩi legisti et ut perindulgens in prem
idem acerbe seuerus in filiũ fuit uulgi forte inditio rephen¬

Expanded text:
patrem conviciis attemptasse, sed paternis laudibus invidisse patrem conviciis attemptasse, sed paternis laudibus invidisse visus est. De patre vel gloriose loquendum, vel tacendum. Habeo ientiam tuam probes: nullum in terris imperium iustius quam patris, vos aufertis, et patrum ante vobis imperium usurpatis, duplex indignitas. Ita fit ut insolentia iuvenilis undique rerum turbet officia. Hinc forte prohibiti de patrum asperitate querimini, vestro digni iudicio, quibus omnia liceant, ob id unum, quod nati estis, et placere vobis ad speculum didicistis, tum demum, cum preesse ceperitis, sensuri quam id vobis turpiter ante tempus optatum esset. Rigidus pater est michi. Quid, si pius est rigor? Pater filio rigidam pietatem, patri filius obsequium reverens obedentiamque humilem debet. De Manlio Torquato in historiis, et apud Marcum Tullium legisti, ut perindulgens in patrem, idem acerbe severus in filium fuit, vulgi forte iudicio reprehen
Abbreviated transcription (Latin):
metus etas excusant eo durũ pr̃em egre fero na Quid si qd
multis su affectis iure accidit ferre duritiem cogaris
alterius quid si ip̃e ꝯtumatis filii ꝑr̃ esse incipias tunt n¬
telliges ꝙͣ suaue patris pr̃is iugũ et ꝙͣ iusteĩ sit imperiũ
nũt nõ insi unu intelligis quod delectat inq hoc uno iu¬
diciũ tũũ hẽt nõ delectatione amii sed titillatione sensu¬
um crycuuentũdo Duxus muhi pater est rã ut set durꝰ
illum tibi nõ te sibi iudicẽ dat nã quã sequuta lex ciui¬
lis castigatores parẽtum filios erubescit pudeat te aude
quod ulli filio licere legem puduit sme de te iudicet qui
te genuit Aluidq tũ de illo iuditiũ linque aliis patr̃e si uere
laudis nõ est capax decoro saltem filentio uenerare doduris
pater est moribus Ra Non arguendi mores patrũ sed ferẽ¬
disunt nichil turpius in alexandro sonat ꝙͣ ꝙ nõ dicã

Expanded text:
metus, etas excusant. Durum patrem egre fero. Quid, si quod metus, etas excusant. Durum patrem egre fero. Quid, si quod multis sic affectis iure accidit, ferre duritiem cogaris alterius? Quid, si ipse contumacis filii pater esse incipias? Tunc intelliges quam suave patris iugum, et quam iustum sit imperium; nunc non nisi unum intelligis quod delectat, inque hoc uno, iudicium tuum habes, non delectatione animi sed titillatione sensuum circumventum. Durus michi pater est. Ut sit durus, illum tibi, non te sibi, iudicem dat natura, quam secuta lex civilis, castigatores parentum filios erubescit. Pudeat te audere, quod ulli filio licere legem puduit; sine de te iudicet, qui te genuit aluitque; tu de illo iudicium linque aliis, patremque si vere laudis non est capax, decoro saltem silentio venerare. Duris pater est moribus. Non arguendi mores patrum, sed ferendi sunt. Nichil turpius in Alexandro sonat, quam quod non dicam
Abbreviated transcription (Latin):
Patre durũ habeo Ra Si pr̃ uerus est dilegit si diligit nõ que
mulceãt scd que prosint cogitat Do dux issimꝰ p̃r est michi¬
Rõ. Que tibi durissima illi forsan utilia uidentur cui et
certius iuditiũ et incorruptior est affectus Adolescentia nõ
nisi que sub oculis sũt metitur etas maturior multa trotũ¬
spicit dõior ꝑater est michi durissimꝰ N uide ne tu illi duri¬
or ut dum ille dedetori tuo obstat tu illuis uitam peydit
moribus inquietes do predurus p̃r est michi ra Qui sali¬
cẽ filii negligit ille demũ durus est p̃r̃ et si fronte mitis¬
simꝰ At qui filiũ ad rcm iter coahit ope consilioq aduuiãs
et sepe uerborũ sepe reru stimulis impellens sepe uel tard
increpitas uel muitũ cogens ꝙͣus seuerior sit aspectu du¬
uis est minme fructuosior filio seueritas prĩs solet esse ꝙͣ
comitas dodurus est pr ra supertiliũ p̃rnũ delus dolor

Expanded text:
Patrem durum habeo. Si pater verus est, diligit, et si diligit non que Patrem durum habeo. Si pater verus est, diligit, et si diligit non que mulceant, sed que prosint cogitat. Durissimus pater est michi. Que tibi durissima, illi forsan utilia videntur, cui et certius iudicium et incorruptior est affectus. Adolescentia non nisi que sub oculis sunt metitur, etas maturior multa circumspicit. Pater est michi durissimus. Vide ne tu illi durior, ut dum ille dedecori tuo obstat, tu illius vitam perditis moribus inquietes. Perdurus pater est michi. Qui salutem filii negligit, ille demum durus est pater, etsi fronte mitissimus, at qui filium ad rectum iter trahit, ope consilioque adiuvans, et sepe verborum, sepe rerum stimulis impellens, sepe vel tardum increpitans, vel invitum cogens, quamvis severior sit adspectu, durus est minime. Fructuosior filio severitas patris solet esse, quam comitas. Durus est pater. Supercilium paternum, zelus, dolor,
Abbreviated transcription (Latin):
obus ammorũ uiueniliũ constat in primis cura que si frus¬
tra sint gramoribus morbis grauiora remẽdia adhibentur
abdicatio et carter quin et more ueteri romano ad extremĩt
supplitia et mors quod nõ ꝯsules modo ⁊ duces quibus impe¬
rũi in oñis publeci officii prestaret auctoritas sed p̃uatos il¬
los priscos ac seueros pr̃es quibus sola pͬria pc̃as ius in filios
daret sepe acerriie obseruasse legimiꝰ in quibus maxime
cassir ac fulun nobilitata seueritas .i. tu minꝰ blandũ prez
durum dic Do Patrem ꝑatior durũ RaeQuale ꝑutas ille te
passus ẽ puerũ quale ue denceps adolestentẽ. difficile id
quĩdẽ persuadere hiis sibi ualde placẽtibus sed cyede mithi
mł durius ꝙͣ etatis illius incõditos mores patir̾a Patior
durũ prẽmdo Quid si durus es filius duxa duxis effica¬
tius lemũt᷑ et sepe medici mollioris deformior ẽ cicatrix Do

Expanded text:
obus animorum iuvenilium constat in primis cura; que si frusobus animorum iuvenilium constat in primis cura; que si frustra sint, gravioribus morbis graviora remedia adhibentur, abdicatio et carcer, quin et more veteri Romano, ad extremum supplicia et mors, quod non Consules modo et duces, quibus imperium in omnes publici consilii prestaret auctoritas, sed privatos illos priscos ac severos patres, quibus sola patria potestas ius in filios daret, sepe acerrime observasse legimus, in quibus maxime Cassii ac Fulvii nobilitata severitas. I tu: nimis blandum patrem, dic durum. Patrem patior durum. Qualem putas ille te passus est puerum, qualemve deinceps adolescentem? Difficile id quidem persuadere his sibi valde placentibus, sed crede michi: nichil durius quam etatis illius inconditos mores pati. Patior durum patrem. Quid si durus est filius? Dura duris efficacius leniuntur, et sepe medici mollioris deformior est cicatrix.
Abbreviated transcription (Latin):
quotiens nouerca seuierit nõ tu illam patrem cogita do In¬
uiriosa est nouercata Nluliebres miurie ꝯtemp̾tu meliuis
ꝙͣ ultione plectuntur do Grauẽ patior nouertam Ra Ben
ais patioꝵ succũbere em̃ et mulierculã pati non ꝑosse¬
nõ est uixido Odit me nouerca ua ip̃am ama Nã et mi¬
mitos diligere diuinũ est et p̃ceptum et amare ut ame
satꝭlest tibi odisse pris a mat᷑cem pio filio nõ licet Sinet
lllum odit ꝙͣ nõ oderit nc̃ et si alterũ plus ꝙͣ uirũ amat
tu ille ne fileris Do uinnis odit me nouerca Ra Nliꝰ malu
forsitan nouerce odiũ ꝙͣ nimꝰ amor phedrã nosti et yp̾oliũ
Certe odiũ qd ulcisa ne phas lemend aut sugiend aut ferend
est nchil est quartum querele sepe odium e xux gerant
Urum patior parente Rdurities pr̃is seꝑe filio
salubris semper dampnosa mollities nõ lingue
tm̃i sed nec uirge parcend̃ docti ꝯsulũt hnͣs di¬

Expanded text:
Quotiens noverca sevierit, non tu illam, sed patrem cogita. InQuotiens noverca sevierit, non tu illam, sed patrem cogita. Iniuriosa est noverca. Muliebres iniurie contemptu melius quam ultione plectuntur. Gravem patior novercam. Bene ais “patior”. Succumbere enim, et mulierculanon est viri. Odit me noverca. Ipsam ama. Nam et inimicos diligere, divinum est preceptum, et amare ut amersatis est tibi: odisse patris amatricem filio non licet; sin et illum odit, quem non oderit? Nam et si alterum plus quam virum amat, tu ille ne fueris. Nimis me odit noverca. Minus malum forsitan noverce odium, quam nimius amor: Phedriam nosti et Hippolytum. Certe odium quod ulcisci nefas leniendum, aut fugiendum, aut ferendum est; nichil est quartum: querele sepe odium exaggerant. 43 urum patior parentem. Durities patris sepe filio salubris, semper damnosa mollities; non lingue tantum, sed nec virge parcendi docti consulunt. His du
Abbreviated transcription (Latin):
Ouercam habeo Ra. Ergo et patre Sit sũt ferme
res humane tristia letis et amara dulabus
temperentur atq utinam ex equo imperimptũ
hic dulce nõ habitat do Iniusta michi est nouerca ra nor
mepte uirgiliano epitheto uteris ꝙͣto aute illa iuistior tibi
tanto in illam ut sis iustior enitere do. Nouerca michi sũꝑ¬
bissima est R Et femine ꝓpriũ superbia et nouerce est di ge¬
mine cause unũ parĩt esft̃m nõ est quod scupeas est qd
feras teq et p̃iugnũ simul et filiũ bonũ probes do gruper¬
cicur superbiaeo Nouercam ferre nequeo ra dit fer patrem
Si hũc ualde diligis facile illain feres Do nouerca inpia atqz
importuna est mithi Ra Esto illi pnis ac patiens pretatẽ
patri debes patientiã femine reuerẽtiam nouerte d Iusi¬
lene est nouerca ra nioli pati ut potentior sit illius inso¬
lentia ꝙͣ pietas tua Nichil durũ nchil ar̃duũ est pieto¬
ti hec ad deum hommes erigit deum ad homines incliãt

Expanded text:
overcam habeo Ergo et patrem; sic sunt ferme res humane, ut tristitia letis, et amara dulcibus temperentur, atque utinam ex equo! Impermixtum hic dulce non habitat. Iniusta michi est noverca Non inepte Virgiliano epitheto uteris; quanto autem illa iniustior tibi, tanto in illam ut sis iustior enitere. Noverca michi superbissima est. Est femine proprium superbia, et noverce est. Si gemine cause unum pariunt effectum, non est quod stupeas, est quod feras teque et privignum simul et filium bonum probes. Supercitur superbia. Novercam ferre nequeo. At fer patrem: si hunc valde diligis, facile illam fers. Noverca impia et importuna est michi. Esto illi pius ac patiens: pietatem patri debes, patientiam femine, reverentiam noverce. Insolens est noverca. Noli pati ut potentior sit illius insolentia, quam pietas tua. Nichil durum, nichil arduum est pietati: hec ad Deum homines erigit, Deumque ad homines inclinat.
Abbreviated transcription (French):
ne si fll fint ommia pariter respuãtur. dicet caue ne quẽ ti¬
meas ne cui te submittas, il libertate melius liber esto. quid
uano terrore quid huili seruitute deiceris Respondebit primũ ore
moy faico deuide per seipãm uiua ueritas ut dominũ dẽũ tuũ ado¬

Expanded text:
ne si falsa sint omnia pariter respuantur. Dicet: cave nequem tine si falsa sint omnia pariter respuantur. Dicet: cave nequem timeas, necui te submittas, nil libertate melius, liber esto; quid vano terrore, quid humili servitute deiceris? Respondebit primum ore mosaico, deinde autem per seipsam viva veritas ut «Dominum deum tuum ado
Abbreviated transcription (Latin):
et paucis sagictis orbem domuit. seq de aduersarnis uliiscens
tot aĩas dlci hostiũ eripuit. uore acute sagitte que feluti iactu
durissimis adherere precordiis Carbones uero desolatorios ser
uastatores utrũq em̃ in antiquis codicibus lectũ est quid allud
putẽ nisi ardentes et ignitas aĩas eorũ qui nos in hoc sancto ꝓpo¬
sito precesserũt sepe cuiꝰ uerba noi prodẽrãt exempla profuere
pũduitq non sequi cui non ardere non pudebat tantõ uehenien¬
ancipiti cuspide tenerũ cor tranffigat. duo hec scuta remedia
sunt sagitte potentis acute Si ille forte nõ sufficiãt carbones
desolatorii dicam aliquid ne res careat exemplo. In primis medi¬
tare tu quisquis in hoc statu es ꝙͣ dolosa luigua cucũstreꝑi ꝙ
potẽs est qui tibi hunc aunuũ dedit ꝙͣ facile ille sit ꝙ inspirauit
fouere perficere quod incepit audis illai uera falsis mescente

Expanded text:
qui paucis sagittis orbem domuit seque de tot adversariis ulciscens qui paucis sagittis orbem domuit seque de tot adversariis ulciscens tot animas duci hostium eripuit: vere acute sagitte, que facili iactu durissimis adhesere precordiis: carbones vero desolatorios seu vastatores, utrunque enim in antiquis codicibus lectum est, quid aliud putem, nisi ardentes et ignitas animas eorum, qui vos in hoc sancto proposito precesserunt? Sepe cui verba non proderant, exempla profuere puduitque non sequi cui non credere non pudebat; tanto vehemenancipiti cuspide tenerum cor transfigat, duo hec monstrata remedia sunt: sagitte potentis acute; si forte ille non sufficiant, carbones desolatorii. Dicam aliquid, ne res careat exemplo. In primis meditare tu quisquis in hoc statu es, quem dolosa lingua circumstrepit, quam potens est qui tibi hunc animum dedit, quam facile illi sit quod inspiravit fovere, perficere quod incepit. Audis illam veris falsa miscentem,
Abbreviated transcription (Latin):
tis inhospito et inculto ãnibꝰ montibusq disticto tot reg¬
nis ac imperiis scisso eot bellis ac discordiis in quieto quo t̃a
iugibus curis, tam longo labore breuqz tempore possidendo nõ
secus ac ꝑpetuo superbimꝰ cuiꝰ fugitua felicitas ꝙͣuis inssa¬
no fulgore prestringente oculos aliquĩ esse uideatur quid ta¬
men uere sit. multis expermmentis sed nullo clarus ꝙͣ morte
ognoscitur Sagittas uero quas alias opinem᷑ inssi apłos
et nũtios quas potens ille de quo loquini: in medio suorũ hos¬
tui iaculatus est seu uerba uite et testimomia euangelii late
sparsa sue per illos siue per ip̃m regum ac populorũ infixa pecto¬
ribus nbr doloribus asperis sed predulcis amoris cauterio uilluere
de quibus ip̃e non semel. sid iterũ et iterũ gloriabundus et exul¬
tans dicit i nõie domini quiã ultus sum in eos uere ergo potẽs

Expanded text:
tis inhospito et inculto, tot amnibus montibusque distincto, tot regtis inhospito et inculto, tot amnibus montibusque distincto, tot regnis atque imperiis scisso, tot bellis ac discordiis inquieto, quo tam iugibus curis, tam longo labore brevique tempore possidendo non secus ac perpetuo superbimus, cuius fugitiva felicitas, quamvis insano fulgore perstringente oculos aliquid esse videatur, quid tamen vere sit multis experimentis, sed nullo clarius quam morte agnoscitur? Sagittas vero quas alias opinemur, nisi apostolos ac nuntios, quos potens ille de quo loquimur in medium suorum hostium iaculatus est, seu verba vite et testimonia Evangelii late sparsa et sive per illos, sive per seipsum regum ac populorum infixa sunt pectoribus, non doloris asperi, sed predulcis amoris causativo vulnere, de quibus ipse non semel sed iterum et iterum gloriabundus et exultans dicit: «In nomine Domini quia ultus sum in eos»? Vere igitur potens,
Abbreviated transcription (Latin):
in manu poteritis ita filii excussorum. unde nõ mĩerito hic¬
queri solet quis hic potens que sũt hee sagitte qui sint carbo¬
nes et certe nemo potens insi au dictum est. Scio qr onnia po¬
tes et nulla te latet cogitatio. Et ab alio quodã multũ ualc᷑
tibi soli supererat semper et uirtuti brachni tui quis resistet
quomiã tãꝙͣ monientũ statere. sic ante te est orbis terrarũ
et sicut gulta roris ante lucani que descendit in terrã Sed
msereris omniũ quomiã omia potes. hic est frẽs solus uerus¬
potens. Nain quis queso alius potens aut qͣtu la nr̃a poten¬
tia est seu uerius nr̃a fragilitas in hoc preangusto terre habita¬
bili angulo sue ut proprie dicam pũcto qui si terra ad uniu̾¬
sam puncti rationem obtinet puncti punctꝰ esse deprehendi¬
cur in quo quidem om̃es deginꝰ mortales genus laboriosam
auxiũ sollicitũ tanto motu totq paludibus obruto tot deser¬

Expanded text:
in manu potentis, ita filii excussorum». Unde non immerito in manu potentis, ita filii excussorum». Unde non immerito queri solet quis hic potens, que sint he sagitte, qui sint hi carbones. Et certe nemo potens, nisi cui dictum est: «Scio quia omnia potes et nulla te latet cogitatio», et ab alio quodam: «Multum valere tibi soli supererat semper, et virtuti brachii tui quis resistet? quoniam tanquam momentum statere sic ante te est orbis terrarum et tanquam gutta roris antelucani que descendit in terram, sed misereris omnium, quoniam omnia potes». Et rursus potens. Nam quis, queso, alius potens, aut quantula hec nostra potentia est, seu verius nostra fragilitas in hoc perangusto terre habitabilis angulo sive, ut proprie dicam, puncto, qui, si terra ad universum puncti rationem obtinet, puncti punctus esse deprehenditur, in quo quidem omnes degimus mortales, genus laboriosum, anxium, solicitum, tanto mari totque paludibus obruto, tot deser
Abbreviated transcription (Latin):
rit augustino. quod ex confessiombus suis constat et iam cõ
tingisset antonio cam duci ppositi et tam solide uirtutis ac fi¬
fres codem quo antomꝰ oromis clipeo hec hostis tela repellite si¬
quidem dyaboli telum est quidꝙͣ loquitur impiorũ os multa gͦ
tela iaculantur. Multis etemt linguas habet seu totidem ar-¬
menta. quibus hostilia uenenata contorqueat nec linquas
modo et oculos et aures habet. sed manꝰ et brachia et pedes
demq sicut iusti aĩa sedes est xp̃i sic impii aĩa sedes est
dyabole et sicut aĩe sic et in aĩa presidenti totũ corpus obtẽ¬
perat. Inde ergo suadente illo talla quid detur aut quid appo¬
natur uobis ad lingũa dolosã. Si hoc queritis resspondetur
uobis per ꝓpheta. Sagitte potentis a cute cum carbombus de¬
solatoriis O ingentis mali remediũ oportunũ atq efficax
Quo genere sermonis alibi utitur ꝓpħa ĩdem. Sicut sagitte

Expanded text:
rit Augustino, quod ex Confessionibus suis constat, et iam ante rit Augustino, quod ex Confessionibus suis constat, et iam ante contigisset Antonio, tam duri propositi et tam solide virtutis ac fires, eodem quo Antonius orationis clipeo hec hostis tela repellite, siquidem dyaboli telum est quicquid loquitur impiorum os. Multa igitur tela iaculatur, multas etenim linguas habet, ceu totidem amenta quibus hastilia venenata contorqueat; nec linguas modo, sed et oculos et aures et manus habet et brachia et pedes: denique, sicut iusti anima sedes est Cristi, sic impii anima sedes est dyaboli et sicut anime, sic et anima presidenti totum corpus obtemperat. Inde igitur talia suadente illo, quid detur aut quid apponatur nobis ad linguam dolosam? Si hoc queritis respondetur vobis per prophetam: «Sagitte potentis acute cum – carbonibus desolatoriis». O ingentis mali remedium oportunum atque efficax! Quo genere sermonis alibi utitur propheta idem: «Sicut sagitte
Abbreviated transcription (Latin):
has puias et hec possibilia non negabit Ped difficultatẽ
rerum nr̃amꝙ mollitiem multoq maxime ñe etat decus
desperatis ac perditis̾ moribꝰ/ nichil a quoꝙͣ satis ue dicam
iuiũ dici potest uerbis exaggerans feruẽti ꝓposito quoddã
diffidentie frigus aspexerit aut forte facilia predicans dif¬
ferenda concludet possẽ em̃ cũ libuerit impleri. Dandam
quoq partem temporis huicꝭ uite cuiꝰ muneribꝰ haud dubie sit
aptior uirens etas cetera sẽmo cõmitenda et maturioribus
oportunũ consilis sit Actamen maxime de altera uita cogi¬
tandum dum huiꝰ fiis in proxino est eo presertim ꝙ in¬
om̃ibur iurpis ad ista sit reditus rebus sit ordo pulcereius
et cum semel abscesseris turpis ad ista sit reditus non mueꝰ placuisse
ac similĩ suasores non deerũt. uel sermones hominũ uel tatiti
cogitatus quod sibi contingere posse quis miretur cum continge¬

Expanded text:
has pervias et hec possibilia non negabit, sed difficultatem has pervias et hec possibilia non negabit, sed difficultatem rerum nostramque mollitiem multoque maxime nostre etatis, de cuius desperatis ac perditis moribus nichil a quoquam satis ne dicam nimium dici potest, verbis exaggerans ferventi proposito quoddam diffidentie frigus asperserit, aut forte facilia predicans differenda concludet: posse enim cum libuerit impleri, dandam quoque partem temporis huic vite, cuius muneribus hauddubie sit apertior virens etas; cetera senio committenda, quod maturioribus oportunum consiliis sit, ac tum maxime de altera vita cogitandum, dum huius finis in proximo est, eo presertim quod et in rebus omnibus sit ordo pulcerrimus et cum semel abscesseris turpis ad ista sit reditus: non minus Deo placac similium suasores non deerunt, vel sermones hominum, vel taciti cogitatus, quod sibi contingere posse quis miretur, cum contige
Abbreviated transcription (Latin):
dissonũ uero est illud tamẽ occultius diabolicũ murmur ex
ore impni cauendũ qui apparenter melior. sed deterior ex isten¬
ter xp̃m laudando impedire cogitet ur̃m iter quo ad xp̃mi per¬
uenitur. Iste quidem aget hoc modo sanctũ fateor quidquid xͤ
uibet sed implere precepta dei supra hominẽ est. Itaq si in
rerũ hũa narũ exequutione laboramꝰ usq adeo ut sepe nos cep¬
to impares agnoscamꝰ atq ideo meliore consilio desistanius
Quis de diuinis est sperandũ linquamꝰ igitur illa angelis
quorũ excellentissimi etiam sub pondere corruerũt. Celestia
saue celicole, nos huana tractemus et fortasse con sultiut
fuerit non ingredi iter hoc arduũ preruptũm ꝙͣ mẽdio calle
besisters et hat saltem uita dum adest frui ꝙͣ spe incerti cer¬
tum perdere. Uemet alter eo periculosior quo proximior ue¬
roqui et rectas xpristi semitas et sancta iussa fatebitur et

Expanded text:
dissonum vero est, illud tamen occultius dyabolicum murmur ex dissonum vero est, illud tamen occultius dyabolicum murmur ex ore impii cavendum, qui apparenter melior sed deterior existenter, Cristum laudando impedire cogitet vestrum iter, quo ad Cristum pervenitur. Iste quidem aget hoc modo: Sanctum fateor quicquid Cristus iubet, sed implere precepta Dei supra hominem est; itaque si in rerum humanarum executione laboramus usqueadeo, ut sepe nos cepto impares agnoscamus atque ideo meliore consilio desistamus, quid de divinis est sperandum? Linquamus illa igitur angelis, quorum excellentissimi etiam sub pondere corruerunt: celestia sane celicole, nos humana tractemus, et fortasse consultius fuerit non ingredi iter hoc arduum preruptumque, quam medio calle desistere, et hac saltem vita dum adest frui, quam spe incerti certum perdere. Veniet alter, eo periculosior quo proximior vero, qui et rectas Cristi semitas et sancta iussa fatebitur et