comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nã cogitans uel uiudictam cupiditati a
iracũdie sue paret et rapidis atq eff ͤ¬
q aureo ac ueste purpurea. suꝑbꝰ in¬
cidat. utiq rex non est s ꝓptͤ ex̾ citiũ
aut suppliciu populi ꝓmotus predo
eoq loci positus/ uñ lemore seuiens fla¬
gello atq hos ꝓbans illos puĩens cũctos
uexeans et exagitans ignarꝰ quidẽ et¬
ac passiom obseꝙ̃s nutu tñ illis qͥ mala
bonos Utit ĩ usus iustũ dei iuditiã ĩuist
licet ac scelestis maĩbꝰ exequat᷑ qĩ equã
pii iudicis sentẽ ͣ tortor seuus S Iu¬
stũ piũq regem habet prĩa Rõ Rarũ
bonũ et rei publice felicissumꝰ statꝰ nisi
pñs gandiã futĩ metus. Reruq feliciũ
sꝑ suspecta breuitas minueret amissiq
desideiͫ mox uenturas cumulaturꝰ mĩ¬
serias obseruaret᷑ ałs hũana nascẽtiu
uolubilẽq fortune rotã que nl ꝓsperã
longũ sunt leuit qͥdẽ mali sensũ ꝯsuetu do

Expanded text:
nam cogitans vel vindictam cupiditati aut nam cogitans vel vindictam cupiditati aut iracundie sue paret et rapidis atque effreque aureo ac veste purpurea superbus incedat, utique rex non est, sed propter exercitium aut supplicium populi promotus predo eoque loci positus unde liberiore seviens flagello atque hos probans, illos puniens, cunctos vexans et exagitans, ignarus quidem ac passioni obsequens, nutu tamen illius qui mala bonos vertit in usus, iustum Dei iudicium iniustis licet ac scelestis manibus exequatur, quasi equam pii iudicis sententiam tortor sevuus. Iustum piumque regem habet patria. Rarum bonum et reipublice felicissimus status, nisi presens gaudium futuri metus rerumque felicium semper suspecta brevitas minueret amissique desiderium mox venturas cumulaturum miserias observaretur animis humana noscentium volubilemque fortune rotam, que nil prosperum longum sinit: lenit quidem mali sensum consuetudo,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓbracõnis ĩiuriã uitaret. Durũ eĩ sũ¬
ubi amor lib̾tatis ac seruitii pudor est
Seruta horu uestigia alepander hic
rõnus pn̾ceps ut p̾nato sibi non alit᷑
scribi uoluit nã ille alter macedo non
tera uix ĩsidiis opp̃ssa non tm̃ dnĩ dici
uolũt s dici hoĩes erubescũt atq ad ĩii¬
ria trahunt D Dñm habeo bere op¬
timũ Nõ Derus unꝯ est dñs. quẽ si ha¬
bes honescissima regiusq felicior ser¬
uitus tua est BIustũ dñm regẽq op¬
timũ hẽmꝰ Rõ Inter regem ac ty¬
rãnu non disc̾nũt gran secũdũ ꝙ poe
ceͤ ur̃ de rege loqueus ait pars m patis
erit dextera tetigisse tyram apud uog
aut̃ ut intersit non insi ꝓpõĩtu uite q
series facit qui iusticia regit ac r̾git᷑
Ille demũ uerus est rex atqui ex alti¬
ore fastigio non salutis publice specu¬
lator s p̾uate libidĩs ꝓcuator. uel rapi¬

Expanded text:
probrationis iniuriam vitaret. Durum enim supprobrationis iniuriam vitaret. Durum enim supubi amor libertatis ac servitii pudor est. Secutus horum vestigia Alexander hic Romanus princeps ut privato sibi, non aliter, scribi voluit. Nam ille alter Macedo non tera vix insidiis oppressa, non tantum domini dici volunt, sed dici homines erubescunt atque ad iniuriam trahunt. Dominum habeo vere optimum. Vere unus est dominus, quem si habes honestissima regnisque felicior servitus tua est. Iustum dominum regemque optimum habemus. Inter regem et tyrannum non discernunt Graii, secundum quod poeta vester de rege loquens ait: Pars michi pacis erit dextram tetigisse tyranni. Apud vos autem ut intersit nonnisi propositum viteque series facit. Qui iustitia regit ac regitur, ille demum verus est rex; at qui ex altiore fastigio non salutis publice speculator, sed private libidinis procurator, vel rapi
Abbreviated transcription (Latin):
bilis sit blandiloꝙ̃s sit postremo mu¬
infirus in paucos de multoꝵ spoliis
hee sunt enĩ artes tyrãnoꝵ quos uul¬
gus dños uocat carnifices exꝑitur
hec prestigia attonitus ĩgerũt lũĩmbꝰ
hanc hamis ac laqueis p̃tendũt escã
fit credulos acu aucupant᷑ G Dũm
habeo p̃potentem Rõ Is in telo uanꝰ
est qui se iure suo dũm dixit et dici
uoluit. nã terre dñs augustus cesar
edicto uetuit se dũm dici Ine dedrũ
deus iste hon ĩꝑator ille maiestatem
tenuit iste modestiam demq et suphoc
populũ romanũ grauissime corripuit
Sic de ip̃o em̃ sc̃ptu est et dni appella¬
cõ ut maledictũ et oꝓpbu sꝑ ex horruit
Quod successorem quoq longe rebꝰ
om̃ibꝰ ĩparẽ tñ obseruasse ꝯptũ est q
licet duãndi auidiꝰ titulo tñ dñatiors
abstinuuit atq ita se inter ãbitoẽ et ue̾
qui sciret ĩiustũ eẽ quod cuꝑot salte ex¬

Expanded text:
bilis, sit blandiloquens, sit postremo mubilis, sit blandiloquens, sit postremo munificus in paucos de multorum spoliis: he sunt autem artes tyrannorum. Quos vulgus dominos vocat, carnifices experitur; hec prestigia attonitis ingerunt luminibus, hanc hamis et laqueis pretendunt escam, sic credulos aucupantur. Dominum habeo prepotentem. Is in celo unus est, qui se iure suo dominum dixit et dici voluit. Nam terre dominus Augustus Cesar edicto vetuit se dominum dici; ille deorum Deus, iste hominum imperator: ille maiestatem tenuit, iste modestiam. Denique et super hoc populum Romanum gravissime corripuit, sic enim de ipso scriptum est, et domini appellationem ut maledictum et opprobrium semper exhorruit. Quod successorem quoque longe rebus omnibus imparem tamen observasse compertum est; qui, licet dominandi avidus, titulo tamen dominatoris abstinuit atque ita se inter ambitionem et verqui sciret iniustum esse quod cuperet, saltem ex
Abbreviated transcription (Latin):
Omniũ bonu habeo Rõ Anha¬
beas en ueriꝰ habe aris cogita s
loquẽdi mos est/ sic dim̃ habeas ut sca¬
biem siue ut tussim multa sũt que hen᷑
ĩuitis possessoĩbꝰ moleste oprͤis quibus
nõ liceat caruisse. E bonũ dñm habeo¬
Rõ lib̾tatem igit᷑ aisisti huͣc et illa
uno tꝑe neno habet. Iam neq sorores
de quibꝰ mõ agebas neq filie neq
neq uita in tuto sunt propt᷑ unil quẽ
habes dñ habe̾ simul oĩa desiisti E
Honũ michi et patrie dñin sors dedit
eẽ pnt amici aut̃ semꝑ boni alioqui
nec amici sunt dnm bonũ dici blan¬
dĩ mẽdaciũ atq ads adulatio nõ est¬
rem ꝓpłi fortassis et rei publice de fẽ¬
dixerit qui qd̾ hut opti ͫ lib̾tatẽ sũm
at p̃cipu uite bonũ siis ciuibꝰ eĩpit
proq uni⁊ explenda uoragĩe que ex¬
pleri neqͥd tot milia miseroꝵ sicris
oculis ĩtueri põt neq eũ et si nõ nistiͣ
aut miseicordia saltem pudor a tam
mesto retrahit spectatulo sic licet affa¬

Expanded text:
ominum bonum habeo. An habeas an verus habearis cogita; sed loquendi mos est: sic dominum habetis ut scabiem sive ut tussim. Multa sunt que habentur invitis possessoribus, moleste opes, quibus non liceat caruisse. Bonum dominum habeo. Libertatem igitur amisisti: hunc et illam uno tempore nemo habet. Iam neque sorores de quibus modo agebas, neque filie neque neque vita in tuto sunt. Propter unum quem habes dominum, habere simul omnia desiisti. Bonum michi et patrie dominum sors dediesse possunt; amici autem semper boni, alioquin nec amici sunt. Dominum bonum dici blandum mendacium atque adulatio nota estrem populi fortassis et reipublice defendixerit, qui quod habent optimum, libertatem, summum ac precipuum vite bonum, suis civibus eripit proque unius explenda voragine, que expleri nequit, tot milia miserorum siccis oculis intueri potest? Neque eum, etsi non iustitia aut misericordia, saltem pudor a tam mesto retrahit spectaculo; sit licet affa
Abbreviated transcription (Latin):
Emeria ingens data est Ri Ampla
ergo domꝰ tedii. et atriũ fumo¬
saru ymaginu ubi multa displiceant¬
G Memori̾a est multaꝵ reru RMul¬
tis in rebus pauca delcãnt plima cruci¬
aut et sepe delcãbiliũ mesta recordatõ
est O Reruz adest uai̾aꝵ mẽoria Rid
bonoꝵ bene. fi malaꝵ quid huic gaudei
paruz ue tristicie est uel tulisse mala i

Expanded text:
emoria ingens data est. Ampla ergo domus tedii et atrium fumosarum imaginum ubi multa displiceant. Memoria est multarum rerum. Multis in rebus pauca delectant, plurima cruciant et sepe delectabilium mesta recordatio est. Rerum adest variarum memoria. Si bonarum, bene; si malarum, quid hinc gaudes? Parumne triste
Abbreviated transcription (Latin):
reruz suppetit R Et culpaꝵ et delictoꝵ
et scele y et ignominiaz et repulsaꝵ
et doloru et laboꝵ atq disc̾minũ ꝙͣuis
huic ultime uoluptas quedã ut auĩt
sit adiũcta mẽorie in quo tñ ĩtelligit᷑
non tam p̃tito ꝵ maloꝵ recordacio ꝙͣ¬

Expanded text:
 Et culparum et delictorum et scelerum et ignominiarum et repulsarum et dolorum et laborum atque discriminum, quamvis huic ultime voluptas quedam, ut aiunt, sit adiuncta memorie; in quo tamen intelligitur non tam preteritorum malorum cogitatio
Abbreviated transcription (Latin):
centes inq id ne̾ finibꝰ non cõtenti ĩ¬
saniam arte laxatis ꝑ memoria oĩpo¬
tens est R Titulus hic, uni suis est
deo multipotens dice̾ uoluisti. Si qua
tñ ĩsignis mẽorie uis est quod oĩ curi¬
ositate meliꝰ fuerit dampnosa reiciat
strĩgat utilia neq tam sedulo que de¬
lectent aggreget ꝙͣ que prosit G Me¬
moria optima est. R Optĩo nichil est
melius ꝙ si fidem dicto q̃ris ut ĩ optĩs
te memorẽ meliorem p̃beas oportet me¬
mẽto pcc̃ĩ tui ut doleas memẽto mortꝭ¬
ut p̾tare desineas memẽto dĩne Iusti ͤ
ut unneas memẽto issericordie ne.
desperes.
De eloquencia

Expanded text:
centes inque id nature finibus non contenti incentes inque id nature finibus non contenti insaniam arte laxatis. Memoria omnipotens est. Titulus hic uni suus est Deo: multipotens dicere voluisti; si qua tamen insignis memorie vis est, quod omni curiositate melius fuerit, damnosa reiciat, stringat utilia, neque tam sedulo que delectent aggreget quam que prosint. Memoria optima est. Optimo nichil est melius. Quod si fidem dicto queris, ut in optimis te memorem prebeas oportet, memento peccati tui ut doleas, memento mortis ut desinas, memento divine iustitie ut timeas, memento misericordie ne desperes. 9 DE ELOQUENTIA
Abbreviated transcription (Latin):
que tam pauca sunt nũo. unde obliuio dei
uniꝰ uñ oblimo tuimet N Memoria ad¬
modu tenax est. R Terrenaꝵ et ĩntiliuz
reraz credo q̃ nã uero et ꝙͣ uaga h uolati¬
lisq memoria que in cũ celũ terrãꝙ ꝑa¬
graueit ĩ seip̃am nesciens r̾uerti qd̾ unũ
nccͣrim ac salubre erat obluuscit᷑. In qua
et si foite aliquid delcãcionis interdũ sepe
tñ aux ietatis est płimu nͥ ĩmerito tenu¬
stodes cũ ei quidã mẽorandi artem ꝙͣ me¬
morie a simomide tut ĩuẽtam polliceret᷑
malle se ait obliuionis artemꝙͣ mẽorie
disc̾e. et licet hoc ille suo quodã iure rñdis¬
se uideatur / ut qui nature dono illo supͦ
fidem excelle̾t cui ꝰq mẽoriã ĩ nune̾ qͥdẽ
reruz atq uerboꝵ ymagĩẽs p̃guarent
fere tñ omĩbꝰ cõuenit Ita om̃s et de dil¬
cenda disg̃tis et dascenda dediscitis. ĩ hiis
tm̃ quoꝵ utilis est obliuo mẽoriã exten¬

Expanded text:
que tam pauca sunt numero, unde oblivio Dei que tam pauca sunt numero, unde oblivio Dei unius, unde oblivio suimet? Memoria admodum tenax est. Terrenarum et inutilium rerum credo; quenam vero et quo vaga hec volatilisque memoria, que cum celum terramque peragraverit, in se ipsam nesciens reverti, quod unum necessarium ac salubre erat obliviscitur? In qua etsi forte aliquid delectationis interdum, sepe tamen anxietatis est plurimum. Nec immerito Themistocles, cum ei quidam memorandi artem a Simonide tunc inventam polliceretur, malle se ait oblivionis artem quam memorie discere; et licet hoc ille suo quodam iure respondisse videatur, ut qui nature dono illo supra fidem excelleret cuiusque memoriam innumere quidem rerum atque verborum imagines pregravarent, fere tamen omnibus convenit, ita omnes et dediscenda discitis et discenda dediscitis, in his tantum quorum utilis esset oblivio memoriam exer
Abbreviated transcription (Latin):
nem laboris ac ꝑiculi mẽinisse iuuat nͥ qͥ¬
etuz aut securuz pauꝑtatẽ lete mẽiit s
diues morbũ s ĩcolumis seruitutẽ s liber
carcerem s solutus, exilium s reuersus
Sola ignonuẽ mẽoria ĩ mediis licet hono¬
ribꝰ tristis est adeo nichil delicatiꝰ nichil ĩ¬
curabiliꝰ est ꝙͣ fama B Mẽoria multr ml¬
tiformnis est. et multoꝵ temꝑm R In re¬
cordaçione multiplici multiplex molestia
quedã nõpe cõscienciã uellicant quedã pũ¬
gunt quedã uulnerant alia confundunt
alia exterrent. alia deiciũt unde fit ut u¬
meõranciu ora rubor. pallorq uicissim
ĩ silentio occupent qd̾ pessimis hoĩm pleꝵ¬
q accidit incessusq sit uarius. nox ĩcerta
Et que sunt huigoi aĩ mẽoria laborantis
iudicia Pozemoria prompta est RMal¬
lem uolũtas pia castũq deside riu et ho¬
nesta cõsilia/ et actus ĩmorui et uita ꝓbri
nescia S meõria appme tenax est. R¬
Unde hec igitur obluno celestiu p̃ceptoꝵ

Expanded text:
laboris ac periculi meminisse iuvat, nisi quietum ac securum. Paupertatem lete meminit, sed dives; morbum, sed incolumis; servitutem, sed liber; carcerem, sed solutus; exilium, sed reversus. Sola ignominie memoria in mediis licet honoribus tristis est: adeo nichil delicatius, nichil incurabilius est quam fama. Memoria multiformis est et multorum temporum. In recordatione multiplici multiplex molestia. Quedam nempe conscientiam vellicant, quedam pungunt, quedam vulnerant, alia confundunt, alia exterrent, alia deiciunt; unde fit ut memorantium ora rubor pallorque vicissim in silentio occupent, quod pessimis hominum plerumque accidit, incessusque sit varius, vox incerta et que sunt eiusmodi animi memoria laborantis indicia. Memoria prompta est. Mallem voluntas pia castumque desiderium et honesta consilia et actus innocui et vita probri nescia. Memoria apprime tenax est. Unde hec igitur oblivio celestium preceptorum,
Abbreviated transcription (Latin):
quatit uel quaciat non euertit excellẽ ͤ
tue cuiꝰ spĩa signuã sit in uulgi linguas
qiͣ in scopulos ĩcidisse huilia enĩ et circa
t̾ram depressa nomma nec p̃clare lau¬
dis lumen accipiũt nec magne ĩ famie
tẽpestatem sepe quod sꝑnitur et qͥest᷑
DMale de me uulgo loquit. Rõ bñ
quod in linguas non ĩ calamos ĩt̾risti
turnꝰ leuibꝰ aut falsis orta caĩs biua
sint oportet tacebũt cũ multa latraue¬
rint fatigare citiꝰ solent qui cepere fͤ¬
quẽciꝰ. do D Uulgi lingnis ex agitor¬
Rõ Qruid si oratoris aut poe̾te ĩsig¬
signis ĩstilũ ĩpegisses ut multi olim
qs ĩfames postei̾tate traditos ñimici e¬
loquẽcia uidemꝰ ut sint nobile mͥ sus¬
piriũ alexandri regis omeri eatidem
ĩuidentis. Sic metꝰ nobilis alexãdri
pn̾cipis uideat᷑ lrãtos desertosq hoĩes
a quod tullius crisꝑo quod de mochenes
etheni ꝙ ĩ nũabilibꝰ fecit catho uel ĩsig¬

Expanded text:
quatit, vel si quatiat non evertit. Excellentie quatit, vel si quatiat non evertit. Excellentie tibi cuiuspiam signum sit, in vulgi linguas quasi scopulos incidisse, humilia enim et circa terram depressa nomina, nec pleclare laudis lumen excipiunt, nec magne infamie tempestatem. Sepe quod spernitur et quiescit. Male de me vulgus loquitur. Bene quod in linguas, non in calamos incurristi: turnus. Levibus aut falsis orta causis, brevia sint oportet: tacebunt cum multa latraverint. Fatigari citius solent qui cepere ferventius. Vulgi linguis exagitor. Quid si oratoris aut poete insignis in stilum impegisses, ut multi olim? quos infames posteritati traditos, inimici eloquentia, videmus, ut sicut nobile michi suspirium Alexandri regis, Homerum Eacidem invidentis, sic metus nobilis Alexandri principis videatur, literatos disertosque viros, a, quod Tullius Crispo, quod Demosthenes Eschini, quod innumerabilibus fecit Cato, vel insig
Abbreviated transcription (Latin):
festim ĩ actioẽ lentescũt ut ĩtelligi det᷑
Unũ hoc illos quod apphendei̾t ĩtẽdisse¬
D Multi gͣuit̾ me ĩfamãt Rõ Plue̾s
olim fabiũ ꝯsulẽ et gͣuiꝰ plures ec̃ affri¬
canũ sypionẽ que r̾s illis eximiã ĩ gla
u̾sa est cõem cũ tabulis sortem queri de¬
sine paucissimis accidit oĩ sꝑ ĩfamia ca¬
ruisse delicatissima res ẽ fama homĩs
et que sepe rubiginẽ leuibꝰ ꝯͣhit ex can¬
sis. Et ad sũmã ut nil carius fama ẽ sic
nil obscurari ꝓniꝰ. Nilq pe̾g̾naꝵ ut
sic dixerim capacius ĩp̃ssionũ. D Gra¬
in urgeor ĩfamia. Ro Pestis hec ue¬
simis non peꝑtit quoꝵ pnceps õms ex¬
ꝑs culpe et ipẽ tñ ab ĩpiis ĩfamats õndit
mali huiꝰ ĩmuĩtate q̃ nec deo obtigiss
dess attrita. D Acri ueror ĩfamia Rõ
Uulgarꝭ aura cecis igrãcie pussa t̃bin¬
bꝰ sũma reꝵ cacumĩa uerberat s non

Expanded text:
festim in actione lentescant: ut intelligi detur, festim in actione lentescant: ut intelligi detur, unum hoc illos quod apprehenderint intendisse. Multi graviter me infamant. Plures olim Fabium, et gravius plures etiam Africanum: que res illis eximiam in gloriam versa est. Communem cum talibus sortem queri desine: paucissimis accidit omni semper infamia caruisse. Delicatissima res est fama hominis, et que sepe rubiginem levibus contrahit ex causis, et ad summam, ut nil clarius fama est, sic nil obscurari pronius, nilque peregrinarum, ut sic dixerim, capacius impressionum. Gravi uror infamia. Pestis hec, vesimis non pepercit, quorum princeps, omnis expers culpe, et ipse tamen ab impiis infamatus, ostendit mali huius immunitatem, que nec Deo obtigisset, descet attritu. Acri vexor infamia. Vulgaris aura, cecis ignorantie pulsa turbinibus, summa rerum cacumina verberat, sed non
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑes atq obscura. Ita ne penitꝰ uerũ ẽ
illud flacti falsꝰ honor iuuat et faisa ĩ¬
famia t̾ret O ren uanã uera quidem
et nuias pñt et t̾rẽ umbras metue̾ nõ
est uiri O Infanuie sarcina ingens
est. Nõ Si flagitẽ collecta guis faterr
si casu facilis si houosto studio glosa si
quidẽ bonis artibꝯ quesita ĩfanualaus
est. Insultent fatui tu exulta lucro noͥ ͥ
uirtutẽ nempe rarissiuã mercẽ magno
licet et quo nullo magis fame p̃cio cõ¬
ꝑasti. Is uirtutũ cultor uerꝰ est qui ĩiͣ
nil penitꝰ p̃ter illã cogitat s tñ reliqͦ¬
ruz clarꝰ tñ clarissimꝰ ẽ cõtẽptꝰ fame
uitutis studio susceptꝰ Cũ profecto fa¬
ma uiris fortibꝰ non auro tm̃ s uita ec̃
sit carior q̃ amore uirtutis hanc spreue¬
rit. Is sperat᷑ꝰ suꝑaturꝰ onĩa credi u̾tu
d̾ magna ꝑs eoꝵ qui uideri uolũt ututi
oꝑam dare fama eius app̃hensa fit cõ¬

Expanded text:
peres atque obscura? ita ne penitus verum est peres atque obscura? ita ne penitus verum est illud Flacci: Falsus honor iuvat, et mendax infamia terret! O rem vanam! vera quidem et iuvare possunt et terrere: umbras metuere non est viri. Infamie sarcina ingens est. Si flagitio collecta, gravis fateor: si casu, facilis; si honesti studio, gloriosa: si quidem bonis artibus quesita infamia laus est. Insultent fatui? Tu exulta lucro nobili: virtutem nempe rarissimam mercem, magno licet, et quo nullum maius fame pretio comparasti. Is virtutis cultor verus est, qui in illa nil penitus preter illam cogitat. Sed cum reliquorum clarus, tum clarissimus est contemptus fame, virtutis studio susceptus, cum profecto fama viris fortibus, non auro tantum, sed vita etiam sit carior. Qui amore virtutis hanc spreverit, is spreturus omnia credi debet. idem magna pars eorum, qui videri volunt virtuti operam dare, fama eius apprehensa, sic con
Abbreviated transcription (Latin):
Giraui ĩfamia laboro. Rõ Uentoso fasci
suspiras/ sic sua parte na leuẽ sarcinaz
fentis ĩbecillitas gͣuẽ fecit. D. Grauis
in meũ nomẽ surgit ĩfamia Rõ Refert
quibꝰ orta radicibꝰ Si uer uiuet auge¬
bit᷑ alioqͥn mox arescet ac defluet. D¬
Magna mnͥ ĩfainia ꝯflata est Rd̃ bñ ais
flatꝰ est enĩ fama sꝑͥ ͤ eciã impurioris qͥ
uos adeo q̃rit ac territat At qui magni
ficenͣ magne fame pncipiũ sepe multis
fuit puduit uulgus et ut iure suo errõi
adderet errorem rebusq modũ cuctis
excludens ĩmodicã ĩ famiã ĩ modicis lau¬
dibꝯ tandem uicit a. O Multa undiq
pulsor ĩfamia Rõ Circũfiantibꝰ uẽtis
ĩportũ rediet ab auriũ procellis. In cu¬
biculũ cordis ĩgrede̾ tui si tũquillitas su¬
a est hẽs ubi turgior fessꝮ requiesças
et ut dicisolet ⁊̃ sinũ gaudeas. DD.¬
ffusca fama ꝯscia clarꝯsu. Nõ Tu ne
igr̃ faniã esse clarissimã ꝯscĩã turpi cu¬

Expanded text:
 Gravi infamia laboro. Ventoso fasce suspiras, sic suapte natura levem sarcinam, ferentis imbecillitas gravem facit. Gravis in meum nomen surgit infamia. Refert quibus orta radicibus, si veri, vivet, augebitur; alioquin mox arescet ac defluet. Magna michi infamia conflata est. Bene ais: flatus est enim fama, sepe etiam impurioris, qui vos adeo quatit ac territat. Atqui magna infamia, magne fame principium multis fuit. Puduit vulgus, et ut, iure suo, errori adheret errorem, rebusque modum cunctum excluderet, modicam infamiam immodicis laudibus tandem vicit. Multa undique pulsor infamia. Circumflantibus ventis in portum redi, et ab aurium procellis, in cubiculum cordis ingredere, cui, si tranquillitas sua est, habes ubi iurgiorum fessus requiescas, et, ut dici solet, in sinu gaudeas. Fusca fama, conscientia clara sum. Tu ne igitur fama esse clarissima, conscientia turpi cu
Abbreviated transcription (Latin):
laboibꝯ amioribꝰ inq amaro dcm̃ rarũ
et maligno solo radices agit altiꝰ unde
fit ut factionũ amãtissĩos sepe illos uide
as nr̃is in urbibꝰ ꝓ inde nemo uel iu.¬
scicie uel uei̾tatis amiãtior ꝙͣ qui ꝓhac
Nagellis sese obtulit ac morti. Et tu gͥ
U̾tutẽ ama magisq et ac magis illã cole
pro quã famã rem pulchrimã atq ca¬
rissimã amisisti pro qua nõ leue suppli¬
cii fers ĩfariã ꝑditis q et spretis oĩbꝰ
eam ip̃a qͣ tibi nemo umꝙͣ eripiet u̾tu¬
tem solã solus ãplecte᷑ atq illi dicito hͨ
quidã. O regnia pro te uolens patior
tu me ĩ ĩtegrũ restitues a certa una mͥ
pro oĩbꝮ satis es tu me sola smu pio rͥfo¬
nciã. D Uulgo passĩ in triniis lateror¬
Nõ Bom tõsule notũ te uulgꝯ faciet.
clarũ uirtꝰ. ꝯscientia securu
De q̃sito
et indignis laudibus pudore ca ͫ. xxb.d.¬
Audasse arguor ĩdignũ.

Expanded text:
laboribus inque amaro dictu mirum laboribus inque amaro dictu mirum et maligno solo radices agit altius, unde fit ut factionum amantissimos, sepe illos videstris in urbibus. Proinde nemo vel iustitite vel veritatis amantior, quam qui pro hac flagellis sese obtulit ac morti. Et tu igitur virtutem ama, magisque ac magis illam cole; pro qua famam, rem pulcherrimam atque carissimam, amisisti, pro qua, non leve supplicium fers, infamiam; perditisque et spretis omnibus, eam ipsam, quam tibi nemo unquam eripiet, virtutem, solam solus amplectere, atque illi dicito: “Hec quidem o regina, pro te volens patior, ut me in integrum restitues, aut certe una michi pro omnibus satis est. Tu me sola sinu pio refontiam”. Vulgo passim in triviis laceror. Boni consule: notum te vulgus faciet, clarum virtus, conscientia securum. 26 DE QUESITO EX INDIGNIS LAUDIBUS PUDORE Laudasse arguor indignum.
Abbreviated transcription (Latin):
est si quid uulgꝰ ut multũ screpat ꝙͣ diu
tũ id faciet tito nichil uolens uel coactũ
desmet uenit diesq strepidulis is tyca¬
dis lo quacib ꝯ q̃ silentiũ pacis ponat.¬
d Malã famã apud uiugo habeo Rõ
Ut apud te ip̃m utq apud bonos bonã
et ꝑpetuã uerãq habeas enite̾ nẽpe ista
quã que reris euanescit ĩ ane genꝰ ac
trepidũ. Morͣles quid ad nos uel adulã¬
ciuz uel detrahẽciu breue istud et obscu¬
Cruz m̾mur uenient qui liberiꝰ iudicẽt¬
⁊ atq equiꝰ et qui sunt inquies hii uidi¬
dices: Nosc̾e illos non potestis s ab il¬
lis nosci. Illos dico qui post uos nascẽt᷑
quos nec urĩ odiũ nec luior s nͨ aõr
nec spes corsut aut metꝰ s urãꝵ ex¬
tiã ͦ rerũ ac sentẽ ͣ ĩcorrupta uñ¬
tis uos iudices expectae breiuis ẽ moa̾
ꝓperãt ecce mox q aderũt. A Infa¬
nnã factis egregiis ac uirtute cõtraxi¬
Nõ Est ubi amor dãpins alit᷑ crescitq

Expanded text:
uidem vulgus, ut multum strepat, quamdiu tamen id faciet? Cito, vel volens, vel coactum desinet. Veniet dies que strepidulis his cicadis loquacibusque silentium picis ponat. Malam famam apud volgus habeo. Ut apud te ipsum utque apud bonos bonam ac perpetuam veramque habeas enitere, nempe ista quam quereris evanescet. Inane genus ac trepidum mortalis, quid ad vos vel adulantium, vel detrahentium, breve istud et obscurum murmur? Venient qui liberius iudicent atque equius. “Et qui sunt, inquies, hi iudices?”. Nosse illos non potestis, sed ab illis nosci, illos dico, qui post vos nascentur, quos nec vestri odium, nec livor, sed nec amor, nec spes torserit, aut metus, tionem rerum ac sententiam incorruptam vultis, hos iudices expectate: brevis est mora. Properant ecce, moxque aderunt. Infamiam factis egregiis et virtute contraxi. Est ubi amor damnis alitur, crescitque
Abbreviated transcription (Latin):
le. s illi hec tuo noĩe possident an ne ul
qui uos inopes taliũ dicũt haud ĩ elegãs
rñsu illud sit Romam ducis hr̃e ista.
hominẽ nolle s hec habentibus ĩꝑare
et tnͣquillitare reuehendi prodent nosse
Quid de pͥmo Cycero in tusculano suo
t̾cia luce disseruit. quid de 2 ͦ Beneca in
eo libro quẽ de aĩ tñquillitate ꝯposuit
festinãti equidẽ ad alia et spectanti mẽsã
non uacat unulsa ꝯplecti pro tẽpore igi᷑
alligatũ uulnꝰ ostensiq medici aĩoru
quibꝰ si hec non sufficiũt uti queas iam
tria illa que ultimo questꝯ est ne rͥspõso
quid digna credidi qñ et asꝑitas fortuẽ
ipã est de qua ꝑs magna huiꝰ serũdi col¬
loquii nrĩ fuit et futura est et asꝑitatem
ipãm uite breuitas leme debet ac minu¬
ere et ĩcertũ uite finẽ statuit n᷑aͣ ut pñs
semꝑ aut proximꝰ crede̾tur¬

Expanded text:
le, sed illi hec tuo nomine possident. An ne igitur le, sed illi hec tuo nomine possident. An ne igitur his qui vos inopes talium dicunt, haud inelegans responsum illud sit Romani ducis: “Habere ista hominem nolle, sed hec habentibus imperaret tranquillitatem revehendam, proderit nosse, quid de primo Cicero, in Tusculano suo tertia luce disseruit, quid de secundo Seneca, in eo libro quem de animi tranquillitate composuit. Festinanti equidem ad alia, et spectanti metam, non vacat universa complecti; pro tempore igitur alligatum vulnus, ostensique medici animorum, quibus, si hec non sufficiunt, uti queas. Iam tria illa que ultimo questus es, ne responso quidem digna credidi, quando et asperitas fortune ipsa est, de qua magna pars huius secundi colloquii nostri fuit, et futura est, et asperitatem ipsam vite brevitas lenire debet ac minuere; et incertum vite finem statuit natura, ut presens semper aut proximus crederetur
Abbreviated transcription (Latin):
atq instãtiu laborũ demq quodcũq
robur est aliis q̃cũq uelotitas q̃cũq
oportiũtas q̃cũq ꝯmoditas tota homĩ
deẜuit Ille indomitos boues ad Iu¬
gu et feroces equos ad frenũ cogit
uisos unguibꝰ apros dentibꝰ ceruos
cornibꝰ metuẽdos decꝰ fecit Ille men¬
sarũ linces uulpes et ĩfmita huiꝰ ge¬
ueris aĩalia qr esui non erãt. usui pel¬
lis ac corsi r̾ẜuauit Retibꝰ maia ca¬
nbus siluas uolucribꝰ celũ om̃e lustra¬
uit. Et quibus tñ nullũ erat hõĩ cõ¬
merciu hũanos uoces ĩtellige᷑ et huã¬
nis mitibꝰ obsequi docuit sic ex õm
nãs parte partũ aliquid non est tibi bonis
robi ac tibi bos arat. non est tibi equi
celei̾tas tibi iñ equus abulat. non est tiba
herodii uolatus s herodis tibi uolat. Nõ
est tibi elephantis aut cameli moles s i ͤ
tibi turrim uehit hic sarcinã non est tibi
cerui cornu non agmpellis aut uulpecui¬

Expanded text:
atque instantium laborum. Denique quodcunque atque instantium laborum. Denique quodcunque robur est aliis, quecunque velocitas, quecunque opportunitas, quecunque commoditas, tota homini deservit; ille indomitos boves ad iugum, et feroces equos ad frenum cogit, ursos unguibus, apros dentibus, cervos cornibus metuendos, decus fecit ille mensarum; linces, vulpes et infinita id genus animalia, quia esui non erant, usui pellis ac corii reservavit; retibus maria, canibus silvas, volucribus celum omne lustravit; et quibuscum nullum erat homini commercium, humanas voces intelligere et humanis nutibus obsequi docuit: sic ex omni nature parte partum aliquid. Non est tibi bovis robur, at tibi bos arat. Non est tibi equi celeritas, tibi tamen equus ambulat. Non est tibi herodii volatus, sed herodius tibi volat. Non est tibi elephantis aut cameli moles, sed ille tibi turrim vehit, hic sarcinam. Non est tibi cervi corium, non agni pellis aut vulpecu
Abbreviated transcription (Latin):
sum ac felicem facit transferens nõ
extinguens. Et adsũmas aĩalia q̃dã
robustiora sunt honĩe quedã uelocio¬
ra quedã sensibꝰ uegeciora. Nullum
dignitate prescancius nullũ cuiꝰ par
cura creatori fuerit dedit spericam ca¬
pitis figura effigiemq sydeream ꝓna¬
que cũ spectant aĩalia cetera t̾ram os
homim sublime dedit celũq uideri.
iussit et erectus ad sydera tolle uultꝰ
ut p̃clare ait naso et dictũ licet pͥus a
tullio dedit oculos dedit frontez. In
quibus serreta aĩ reluce̾nt dedit rati¬
on dedit orationem dedit lac̾mias
dedit risu affectuũq signa latenciũ
Que ꝙius ad argumẽtũ imẜie qͥdã
trahunt ꝙ fletus p̃ceps risus serus
sit Ortus enĩ statim flet añ diem qͣ¬
dragesimũ non ridet. Aut id uel mx ͤ
prudens aĩal arguit uenturi p̃cii nõ
quid finis quẽ uirtutꝭ gub̾naculo feli¬
cem dico s difficilis ꝙ ĩgressꝯ est stadii

Expanded text:
sum ac felicem facit, transferens non sum ac felicem facit, transferens non extinguens; et, ad summam, animalia quedam robustiora sunt homine, quedam velociora, quedam sensibus vegetiora, nullum dignitate prestantius, nullum cuius par cura creatori fuerit. Dedit sphericam capitis figuram effigiemque sideream, pronaque cum spectent animalia cetera terram, os homini sublime dedit celumque videre iussit et erectos ad sidera tollere vultus ut preclare ait Naso, dictum licet prius a Tullio. Dedit oculos, dedit frontem, in quibus secreta animi relucerent, dedit rationem, dedit orationem, dedit lacrimas, dedit risum, affectum, signa latentium que, quamvis ad argumentum miserie quidam trahant, quod fletus precox, risus serus sit ortus enim statim flet, ante diem quadragesimum non ridet, id vel maxime prudens animal arguit, venturique prescium, non equidem finis, quem virtutis gubernaculo felicem dico, sed difficilem, quod ingressus est stadii
Abbreviated transcription (Latin):
res poscat armatur claudus atq de¬
bilitatus e quo aut naui fertur aut
Uehiculo aut auxiliaris baculis ĩnti
deniq modis õmbus se adiuuat at¬
tollitq qu̾ͥ amissis artubꝰ pedes ligͥ¬
neos manꝯ ferreas nasos cereos fa¬
bricare didicit et fortuitis casibus
obstare ualitiudmẽ fatiscentẽ medi¬
camĩbꝰ erigit gustũq torpẽtem sa¬
põibꝰ incit̾at uisũq languidũ ocula¬
ribus refouet. Qua in maioĩbus
urĩs acutius cogitastis qui uasculis
aqua plenis ut seneca meñnt utebã¬
tur prope delectabilis natue̾ ludis
blanda parens ac benigna ꝙ huic
filio eripit in te restituit et cũ triste
fecei̾t consolatur. Quid ꝙ equiu:
bos elephas camelus leo tigris ꝑd
et similia ꝙͣ qͣrũlib uiriũ cũ senuerĩt
contempnũtur cũ obierint nõ sunt
cedũt semo succũbũt morti solũ hoĩe
uirtute preditũ que hom̃s solus est
ꝓpͥa et uenerabilõ senectus et mors gło¬

Expanded text:
res poscat, armatur; claudus atque deres poscat, armatur; claudus atque debilitatus equo aut navi fertur, aut vehiculo aut auxiliaribus bacillis innititur; denique modis sese omnibus adiuvat attollitque; quin, amissis artubus, pedes ligneos, manus ferreas, nasos cereos, fabricari didicit et fortuitis casibus obstare; valitudinem fatiscentem medicaminibus erigit, gustumque torpentem saporibus excitat; visum languidum ocularibus refovet, qua in re maioribus vestris acutius cogitastis, qui vasculis vitreis aqua plenis, ut Seneca meminit, utebantur; prope delectabilis nature ludus blanda parens ac benigna!, quod hinc filio eripit, inde restituit, et, cum tristem fecerit, consolatur. Quid, quod equus, bos, elephas, camelus, leo, tigris, pardus et similia quantarumlibet virium, cum senuerint, contemnuntur, cum obierint, non sunt? cedunt senio, succumbunt morti; solum hominem virtute preditum, que hominis solius est propria, et venerabilem senectus et mors glorio
Abbreviated transcription (Latin):
⁊̃ famie asscribant᷑ uariarũ nõne ar¬
ciũ ac multipliti remedioru supplẽt᷑
auxilio ut magis ad gloriã homĩs ꝙͣ
miẜiam trahi possit et ꝙ aĩantibꝰ r
ceteris rõne carẽtibꝰ p̃ualidã cutẽ
unguesq et uillos mater naͣ ꝓuideit
tuleit intellcm ut illa sc aiancia hicͦ
suo quodã propͥo et int̾no p̃sidio tutꝰ
esset. cetera quãtũ nascentibꝰ obti¬
gisset et non amplius unꝰ hic tm̃ ha¬
beret ꝙͣtũ uiuendo meditãdoq saga¬
ci assequi posset iugenio. Sic seriu̾s
dñs ac bubultis si quid forte tibi no¬
bilis largiatur suã cuiq porciũculã
assignat᷑. uxori nichil aut filie ut il¬
li hoc tñi. hii pro eorũ captu plus mi¬
nꝯ ue ꝑcipiant Sic illis frenũ ꝓpo¬
nitur. hiis libertas Anmalibꝰ ergo
que uel senio uel scabie depilata a
caligancia oculis aut pede clauda cõ¬
spicimꝰ remedii nichil est. insi ab ho¬
mĩe cõferatur homo aut̃ perse nudꝰ
ingemo uestitur atq ornatur et si

Expanded text:
famie ascribuntur? variarum nonne artium ac multiplici remediorum supplentur auxilio? ut magis ad gloriam hominis quam miseriam trahi possit, quod animantibus ceteris ratione carentibus prevalidam cutim, unguesque et villos mater natura providerit, tulerit, intellectum, ut illa scilicet alieno, hic suo quodam proprio et interno presidio tutus esset, cetera quantum nascentibus obtigisset et non amplius, unus hic tantum haberet, quantum vivendo meditandoque sagaci assequi posset ingenio. Sic servis dominus ac bubulcis, si quid forte cibi nobilis largiatur, suam cuique portiunculam assignat, uxori nichil aut filio, ut illi hoc tantum, hi pro eorum captu plus minusve percipiant. Sic illis frenum preponitur, his libertas. Animantibus igitur que vel senio vel scabie depilata, aut caligantia oculis aut pede clauda conspicimus, remedii nichil est nisi ab homine conferatur; homo autem, per se nudus, ingenio vestitur atque ornatur, et, si
Abbreviated transcription (Latin):
mestus sis. ꝯͣrio instandũ erat. Ut hoẽ¬
sto gaud io letus esses. Noui aut mores¬
Urõs cupide malis urĩs ĩcũbitis ꝓ inde
ꝙ ad uilitatẽ originis attinet aut cor¬
poris feditatem ꝙͥꝙͥ quorũlib ĩgemis
aceruatũ est non solu admota resur¬
rectioe illa ꝙ uera mõrliũ fides sꝑat
et gloificandoru corporu nobilitate
diluitur. s presenti eciã decore iniu¬
itur. int̾q oĩa dĩne manꝰ oꝑa. singła¬
ri quada hoĩs maiestate. Nam quid or¬
tus obsceuitas humane detrahit dig¬
intati. nõne feda e radice procere frõ¬
dentes q arbores exurgũt herbosũ so¬
lũgratis umbris uestiũt Nõne fedis¬
simo fimo segetes lete fuit̃ nec fastidi¬
tur origo uilissiã rei optime uos sege¬
tes dei estis in aera iudicii uentilande
sũmi prĩs familias in horreo reponẽ¬
de. trestris fui̾t origo ꝙͣ̃ꝙͣ nobilis ac
celestis ex ꝑte sit s fuit qualiscũq or¬

Expanded text:
mestus sis; contrario instandum erat, ut honemestus sis; contrario instandum erat, ut honesto gaudio letus esses. Novi autem mores: cupide malis vestre incumbitis; proinde quod ad vilitatem originis attinet, aut corporis feditatem, quicquid quorumlibet ingeniis acervatum est, non solum admota resurrectione illa quam vera mortalium fides sperat, et glorificandorum corporum nobilitate diluitur, sed presenti etiam decore munitur, interque omnia divine manus opera singulari quadam hominis maiestate. Nam quid ortus obscenitas, humane detrahit dignitati? nonne feda e radice procere frondentesque arbores herbosum solum gratis umbris vestiunt? nonne fedissimo fimo, segetes lete fiunt? nec fastiditur origo vilissima rei optime? vos segetes Dei estis in area iudicii ventilande, summique patris familias in horreo reponende; terrestris fuit origo, quanquam nobilis ac celestis ex parte sit; sed fuerit qualiscunque or
Abbreviated transcription (Latin):
te dñs tuus amet agnoscas et gaudeas
Ita enĩ ut p̃clare ait̃ Augustmꝰ d̾mõ¬
strauit carnalibꝰ et non ualentibꝰ in¬
tueri tante rei uarietatẽ corporeisq
sensibꝰ deditis ꝙͣ excelsu locu int᷑ ca¬
turas habeat humana naͣ. Qiid qd¬
mirifica angelis p̃tulerat ipõs nobis
angelos custodes adhibuit. ut modis
õnbus urãm int̾ creaturas excellẽciã
declararet. Ait nempe Iheronimꝰ tãtã
dignntatem esse a ĩaru ut unãqueqi
ab orto suo habeat angelũ sibi ad custo¬
dia deputatu. Paterna ue̾ et plus ꝓͣ
patna de uobis cura est deo. ut dcm̃ sa¬
tirici ꝑũꝑ ĩflectam uere carior est illi
homo ꝙ sibi. Quis int̾ hec non tristi ͤ
locus aut querele Non nr̃a igitur urã
si culpa mestos uos et querulos façit
Mestũ me originis uilitas et neͤ
fragilitas miditasq et ĩopia et fortuẽ
aspitas et uite breuitas et finis ĩcertꝰ
facit. Nõ Multo stridio ꝯqueris ut

Expanded text:
te Dominus tuus amet agnoscas et gaudeas. te Dominus tuus amet agnoscas et gaudeas. “Ita enim, ut preclare ait Augustinus, demonstrauit carnalibus et non ualentibus intueri mente ueritatem corporeisque sensibus deditis quam excelsum locum inter creaturas habeat humana natura, qmirifica Angelis quoque pretulerat, ipsos vobis Angelos custodes adhibuit, ut, modis omnibus, vestrum inter creaturas excellentiam demostraret? ait nempe Hieronymus, tantam dignitatem esse animarum, ut unaquaque ab ortu suo, habeat angelum, sibi ad custodiam deputatum. Paterna vere et plusquam paterna de vobis deo cura est, et, ut dictum Satyrici parumper inflectam, vere carior est illi homo quam sibi. Quis hec inter tristitie locus aut querele? non natura igitur vestra sed culpa mestos vos et querulos facit. Mestum me originis vilitas, et nature fragilitas, nuditasque et inopia et fortune asperitas, et vite brevitas et finis incertus facit. Multa studio conquiris, ut
Abbreviated transcription (Latin):
sterio didicissem. Resurgendiq spes: et
hoc ip̃m corpꝰ post interitũ agile quidẽ
lucidũ et ĩmolabile multa cũ gła rͥ su¬
mendi et ꝙ om̃e non hũanã mõ s ã¬
gelicã dignitate suꝑeminet ip̃ã huã¬
nitas sit ꝯiĩcta dĩntati ut qui deus
homo. In effabilis dei pietas atq hui¬
litas sũma hoĩs felicitas ac gloria. At¬
tũ undiq occultũq misteriu miru
et salutare ꝯmerciuz. quod nescio an¬
s celestis. s profecto morͣlis lingna nõ
equat. parũ ne tibi aut̃ uel hoc uno no¬
bilitata condicõ humana parũq expur
potuit ꝙ ut esset deus. Etre iam deus
est. Qid iam restat oro. que uota
uestra suspirent ne dum reꝑire quid
s nec fing̾e maius aliquid relictũ c̾tẽ
cũ salutem nr̃am se dĩnitas ĩclinaret
non aliud tu poss insi hũanũ corpꝰ
hũanãq aiam assũpsit nec angelice
spẽi assc̾bi uoluit. s hũane ut sic ꝙͣtũ

Expanded text:
sterio didicissem: resurgendi spes, et sterio didicissem: resurgendi spes, et hoc ipsum corpus post interitum, agile quidem lucidumque et inviolabile, multa cum gloria resumendi; et, quod omnem non humanam modo, sed angelicam dignitatem supereminet, ipsa humanitas sic coniuncta divinitati, ut qui Deus homo. Ineffabilis dei pietas atque humilitas, summa hominis felicitas ac gloria! altum undique occultumque misterium, mirum et salutarem commercium, quod nescio an celestis, sed profecto mortalis lingua non equat. Parumne tibi autem vel hoc uno nobilitata conditio humana, parumque expurgpotuit quam ut esset Deus? ecce iam deus est. Quid iam restat, oro, quo vota vestra suspirent, nedum reperire quidem, sed nec fingere maius aliquid relictum? certecum ad salutem vestram se divinitas inclinaret, non aliud, cum posset, nisi humanum corpus humanamque animam assumpsit, nec angelice speciei ascribi voluit, sed humane, ut sic quantum
Abbreviated transcription (Latin):
neta g̾minãcia et ꝯmoditates urbiũ
et ruris ocia et solicitudinã lib̾tatem.
quid spectaculorũ om̃i lucidissimũ atq
angustissimũ stellãtis celi ãbitũ ĩ cõpr̃e¬
hensibili celebritate uolubilẽ atq incõ¬
ꝑabili decore mirabibe Inq illo fixas
et erraticas quas dicitis seu uagantes
stellas solem ĩ pͥmis ac lunã clarissĩa
mũdi lumĩa ut maro seu lucidũ celi
decus ut flactus ait hiic t̾re fruges
huic frigor aĩanciũ hinc uarietas
tempestatũ huic uos ãnũ et huic mẽ¬
ses et dies et noctes et momẽta me¬
tiñ sine quibꝰ uita fastidio nõ carẽt
hiis accedit corpus licet caducũ et fra¬
gile imꝑiosũ tñ aspectu. serenũq et erᷤ¬
tu aptũq celestibꝰ ꝯtempl andis Accedͭ
ĩmor̾litas aĩe et ad celu iter at p̃cio
exigno merces ĩ estimabiles et que in
fine sciens distuli qr tam magna erãt
ut ꝑ me illa non caꝑent nͥ fidei magi¬

Expanded text:
neta gemmantia, et commoditates urbium, neta gemmantia, et commoditates urbium, et ruris otia, et solitudinum libertatem? Quid spectaculorum omnium lucidissimum atque angustissimum stellantis celi ambitum, incomprehensibili celeritate volubilem atque incomparabili decore mirabilem, inque illo fixas et errantes quas dicitis, seu vagantes stellas, solem in primis ac lunam clarissima mundi lumina, ut Maro ait, seu lucidum celi decus, ut Flaccus ait. Hinc terre fruges, hinc vigor animantium, hinc varietates tempestatum: hinc vos annum, hinc menses et dies, et noctes et momenta metimini, sine quibus vita fastidio non careret. His accedit corpus, licet caducum et fragile, imperiosum tamen aspectu, serenumque et erectum, aptumque celestibus contemplandis; accedit immortalitas anime, et ad celum iter, ac pretio exiguo merces inextimabilis, et que in finem sciens distuli, quia tam magna erant, ut per me illa non caperem, nisi fidei magi
Abbreviated transcription (Latin):
u miris ĩeffabilibꝰq modis tanta uis
radicu tot herbarũ succi tot florũ iocũ¬
da uarietas tot odorũ et colorũ et sapo¬
rũ et sonoꝵ ex qͣriis orta ꝯcordia. tot
aĩalia celo. terris ac pelago non nisi
urĩs usibus dedita hom̃s q solius ad
obsequeũ creata. Nisi eñ pcc̃i iugũspõ¬
te subiiss om̃m que sub celo sũt dĩũ
hrẽt. Adde colliũ ꝓspectus. aptacõnes
ualliũ. umbrosos saltus algẽtesq al¬
pes. et tepençia litora. Adde tot salu¬
bres scatebras tot sulphureos fumã¬
tesq tot intidos ac gelidos fontes tot
ĩfusa et circũfusa terris maria. tot ãn¬
nes assidue mobiles et ĩmobili stabi¬
litate cͥtissimos rͥgnoru fines. Adde
lacꝯ maris emulos et stagna iacentia
et riuos int̾ mõciũ ꝯnexa p̃cipites et
flores ripas riparu q toros et prata
r̾cencia riuis ut uirgiliꝰ ait. Quid
sonoru litoribꝰ spumãtes scopulos an¬
tq̃ roscida et flauescẽtes agros et ui¬

Expanded text:
um miris et ineffabilibus modis? tanta vis radicum, tot herbarum suci, tot florum tam iocunda varietas? tot odorum et colorum et saporum et sonorum ex contrariis orta concordia? tot animalia celo, terris ac pelago, non nisi vestris usibus dedita, hominisque solius ad obsequium creata? nisi enim peccati iugum sponte subiissetis, omnium que sub celo sunt dominium haberetis. Adde collium prospectus, apricationes vallium, umbrosos saltus, algentesque Alpes, et tepentia litora. Adde tot salubres scatebras aquarum, tot sulphureos fumantesque, tot nitidos ac gelidos fontes, tot infusa et circumfusa terris maria, tot amnes assidue mobiles, et immobili stabilitate certissimos regnorum fines. Adde lacus, maris emulos, et stagna iacentia, et rivos inter montium convexa precipites, et floreas ripas, riparumque thoros, et prata recentia rivis, ut Virgilius ait. Quid sonoris litoribus spumantes scopulos, antraque roscida, et flavescentes agros, et vi
Abbreviated transcription (Latin):
cero tui in hoc quid ut in multis assẽ¬
no O Pñtis me miẜie cogitaͦ me¬
stuz facit. Nõ Miseria cõdicõnis hu¬
mane magnã multiplitẽq non nego
ꝙͣ quid integeris uoliũbꝰ de fleuere.
S si ĩ diu̾su aspicias multa itidem
que felicem uitam ac iocũda faciant
uidebis. Et si de hoc nemo hattenꝰ
nͥ fallor scͥpsit aggressiq aliqui desti¬
terint ꝙ s difficie᷑ et ꝯͣriu scͥbentibꝰ
sterigliorẽ longeq ĩparẽ mam se sor¬
titos ĩtelligerent eo ꝙ hũana misn
nimis multa prorsus euident᷑ eimeet
felicitas ꝑua et latens stiloq alcius
fodienda sit et ostendi possit ĩcredu¬
lis. an aũt ut ex multis sũma delã¬
bẽ ꝑua nobis gaudii causa est ymago
illa et sili̾tudo dei creatoris hũana in
huic corpoi quibꝰ ncc̃itates nostre om̃s
dĩno bñficio cõpresse sũt Tanteq opor¬

Expanded text:
cero, cui in hoc quidem, ut in multis, assencero, cui in hoc quidem, ut in multis, assentior. Presentis me miserie cogitatio mestum facit. Miseriam conditionis humane magnam multiplicemque non nego, quam quidam integris voluminibus deflevere; sed si in diversum aspicias, multa itidem que felicem vitam ac iucundam faciant videbis, etsi de hoc nemo hactenus, nisi fallor, scripserit, aggressique aliqui destiterint quod, difficilem et contrariam scribentibus, steriliorem longeque imparem materiam se sortitos intelligerent, eo quod humana miseria nimis multa prorsus evidenter emineat, felicitas parva et latens stiloque altius fodienda sit, ut ostendi possit incredulis. An autem, ut ex multis summam delibem, parva vobis gaudii causa est, imago illa et similitudo Dei creatoris, humana inthinc corpori, quibus necessitates vestre omnes divino beneficio, comprehense sunt? tante
Abbreviated transcription (Latin):
tristis sis aut letus. Ista enĩ ut
alia multa ĩdifferenͣ dixeriz que leui
momẽto pnt bona esse uel mala. Tristi¬
pẽti clauculũ manũ det ac gaudiu d̃ un¬
tute deq memoria bonoꝵ oꝑin hone¬
scũ modo ne ingerenti se suꝑbosi fores
pandat. Harũ igitur passionũ ꝑmutã
uite miẜia mestꝯsu Aoffelicitas te le¬
tificet alterius uite nec enĩ tam hec
imiẜa. Et si profecto miserrima sit ꝙͣ
felix est illa O Mestus suz RõMali
huiꝯ tot radices quot sunt qui uno
noĩe adasa dicitis. de quibꝰ multa iã
diximꝰ et ut te pronũ in querelas ui¬
deo multa ec̃ nũc sunt dicenda Est
aut̃ nulla prorsus aꝑpens causa non
non caroruz mortes nec ullus õmo re¬
ru taliu ĩ opinꝰ rumor. s dolendi uo¬
luptas quedã mestã aiãm facit pestis
eo fimestior quo ignocior cã atq ita
difficilior cura est Ita hanc seu anme
scopulũ om̃ ueloru ut dici solet ac re¬
moruz auxilio fugienduz censet. Cy¬

Expanded text:
tristis sis aut letus. Ista enim ut alia multa, indifferentia dixerim, que levi momento possint bona esse vel mala. Tristipenti clanculum manum det, at gaudium de virtute, deque memoria bonorum operum honestum, modo ne ingerenti se superbie fores pandat. Harum igitur passionum premittvite miseria mestus sum. Felicitas te letificet alterius vite. Neque enim tam hec misera, etsi profecto miserrima sit, quam illa est felix. Mestus sum. Mali huius tot radices, quot sunt que, uno nomine, “adversa” dicitis, de quibus et multa iam diximus, et ut te pronum in querelas video, multa nunc etiam sunt dicenda. Est autem quando nulla prorsus apparens causa, nonnon carorum mortes, neque ullus omnino rerum talium et inopinus rumor, sed dolendi voluptas quedam, mestam animam facit; pestis eo funestior, quo ignotior causa atque ita difficilior cura est. Itaque hanc ceu anime scopulum, omni velorum, ut dici solet, ac remorum auxilio, fugiendam censet Ci
Abbreviated transcription (Latin):
familie semeẜ plenũ tytulis spͤͨtaculo
pereũtibꝰ Tibi ĩsanie sic qua in triuiis
de hiis quos non noueris elato suꝑ¬
cilio fabulerꝭ DIgnobilis natꝰ sum¬
Rõ Ignobilem non nasci tm̃ s et ui¬
ue̾ quibusdã felicitas uisa est An ĩ tus¬
culano saltẽ a cicerone positũ nõ legisti
illud potentissum regis auapestũ qui
laudat senẽ et fortiuatũ eẽ dicit ꝙ ĩglo¬
sus fit atq ignobilis ad sup̾mũ die
De obserna origine.¬

Expanded text:
familie semesis plenum titulis spectaculo familie semesis plenum titulis spectaculo pretereuntibus, tibi insanie sit, qua in triviis de his quos non noveris elato supercilio fabuleris? Ignobilis natus sum. Ignobilem non nasci tantum, sed et vivere quibusdam felicitas visa est. An in Tusculano saltem a Cicerone positum, non legisti “illud potentissimi regis anapestum, qui laudat senem et fortunatum esse dicit quod inglorius sit atque ignobilis ad supremum diem 6 DE OBSCENA ORIGINE