comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
dissidentes: s qd ipsa eos incuruauert̃
itinera eternitatis. An ñ incuruatos iã
cernere ẽ colles mundi: dum sublimes
quiq ac potentes deuota subiectione
rant: Nunqͥd ñ incuruant᷑: cum ab
ipsa sua ꝑniciosa celsitudine uanitatis
& crudelitatis ad humiles semitas con¬
uertunt᷑ miscdiȩ et ueritatis:.Ad istas
s etiã electoꝵ. ue hominũ diriguntur.
Et pͥmus qͥdem gradꝰ misero homini e¬
mergenti de ꝓfundo uitioꝵ. illa ẽ miscdia
qua miseret᷑ filio matͥs suȩ: miseretur
animȩ suȩ ꝑinde placens dõ. Imitat᷑ enĩ
qui eiꝰmodi ẽ magnũ illud magnȩ mise¬
rationis opus. compunctꝰ cum eo qͥ pͥor
ꝓ eo punctus ẽ: moriens et ipse qͦdamͦ
ꝓ salute sua. nec parcens iam sibi ipsi.
Hec miseratio pͥma excipit redeuntem
ad cor: &e hec intra ipsa uiscerũ actitat᷑
archana. Suꝑ est ut uia regia ꝓgradiat᷑.
& ꝓcedat usq ad ueritatẽ: & qd̾ sepissi¬

Expanded text:
dissidentes: sed quod ipsa eos incurvaverunt dissidentes: sed quod ipsa eos incurvaverunt itinera aeternitatis. An non incurvatos jam cernere est colles mundi, dum sublimes quique ac potentes devota subjectione rant? Nunquid non incurvantur, cum ab ipsa sua perniciosa celsitudine vanitatis et crudelitatis, ad humiles semitas convertuntur misericordiae et veritatis? 860 9. Ad ista  etiam electorum viae hominum diriguntur. Et primus quidem gradus misero homini emergenti de profundo vitiorum, illa est misericordia, qua miseretur filio matris suae, miseretur animae suae, proinde placens Deo. Imitatur enim qui hujusmodi est, magnum illud divinae miserationis opus; compunctus cum eo, qui prior pro eo punctus est, moriens et ipse quodammodo pro salute sua, nec parcens sibi ipsi. Haec miseratio prima excipit redeuntem ad cor, et haec intra ipsa viscerum actitatur arcana. Superest ut via regia progrediatur, et procedat usque ad veritatem: et, quod saepissi
Abbreviated transcription (Latin):
mones. pͥncipes huiꝰ mundi tenebraꝵ
haꝵ. Qui uiã u̾itatis & miscdiȩ nesci¬
erunt: neq meminert̃ semitaꝵ eius.
Qͥd illi et ueritati: qui m̃dax ẽ & pater
eiꝰ: Deniq habes manifeste de eo scͥptũ:
miseria nr̃a testatur. Quando ille unqͣm
misericors finit: qui homicida erat ab
initio: Postremo qui sibi neqͣm: cui bo¬
nus: Qm nequissimꝰ ille sibi: qui nun¬
qͣm suꝑ ꝓpͥa iniqͥtate dolet: nunqͣm
suꝑ ꝓpͥa damnatione compungit᷑. Ni¬
mirum falsa p̾sumptio a uia u̾itatis
extriisit: crudelis obstinatio uiam
miscdiȩ interclusit. Inde enim nec in
se unqͣm assequi: nec a dño consequi
tumidi illi colles incuruati sunt ab
itinerib eternitatis: dum auiis dñi qͦ
qͥdem recte st̃. ꝑ anfractus suos et distor¬
ta ñ tam itinera. qͣm p̃cipitia corruert̃.
Qͣm uͦ prudentiꝰ atq utiliꝰ alii qͥdem
colles ab his itinerib incuruati et hu¬
miliati sunt ad salutem. Non enĩ meͣ¬
uati ab his tanqͣm ab eoꝵ rectitudine

Expanded text:
tenebrarum harum: qui viam veritatis et misericordiae nescierunt, neque meminerunt semitarum ejus. Quid illi et veritati, qui mendax est et pater ejus? Denique habes manifeste de eo scriptum:miseria nostra testatur. Quando ille unquam misericors fuit, qui homicida ab initio erat? Postremo qui sibi nequam, cui bonus? Quam nequissimus ille sibi, qui nunquam super propria iniquitate dolet, nunquam super propria damnatione compungitur? Nimirum falsa praesumptio a via veritatis extrusit, crudelis obstinatio viam misericordiae interclusit. Inde enim nec in se unquam assequi, nec a Domino miserictumidi illi colles incurvati sunt ab itineribus aeternitatis, dum a viis Domini quae quidem rectae sunt per anfractus suos et distorta non tam itinera, quam praecipitia corruerunt. Quam vero prudentius atque utilius alii quidem colles ab his itineribus incurvati et humiliati sunt ad salutem! Non enim incurvati ab his, tanquam ab eorum rectitudine
Abbreviated transcription (Latin):
contemptꝰ tradit impenitentie. impe¬
nitentia obstinatione firmat᷑. Hoc iã
Qui sic in omĩb uiis suis adheret dia¬
bolo: manifeste factus ẽ sp̃c unus cũ
eo. Et uie qͥdem hominũ quas suꝑuis
demonstrauimꝰ: ipse sunt de qͥb dicit᷑.
temptatio uos ñ app̾hendat nisi hu¬
mana: & qͥa humanũ ẽ peccare. Porro
diabolicas a natura hominis alienas
ẽẽ qͥs nesciat: insi qͦd in ñnullis ipsa
sibi consuetudo naturã induisse iidet᷑:¬

Expanded text:
contemptus tradit impoenitentiae, impoecontemptus tradit impoenitentiae, impoenitentia obstinatione firmatur. Hoc estnem reveretur. Qui sic in omnibus viis suis adhaeret diabolo, manifeste factus est unus spiritus cum eo. Et viae quidem hominum, quas superius demonstravimus, ipsae sunt de quibus dicitur, Tentatio vos non apprehendat nisi humana : et quia humanum est peccare. Porro vias diabolicas a natura hominis alienas esse quis nesciat? nisi quod in nonnullis ipsa sibi consuetudo induisse nat
Abbreviated transcription (Latin):
homo aliqͥd se ẽẽ cum nichilsit. iam se
ipse seducit. Sod̾s gradꝰ ẽ ignorantia
sui. Ubi enĩ in pͥmo gradu inutilia sibi
nisi ut uulnera tecta ñ uideat: p̃sert̃
qui ad hoc solum texerit ne uideret:
Ex hoc tandem fit. ut etiã alio reue¬
lante uulnerañ ẽẽ contendat: conũs
in uerba maliciȩ ad excusandas ex¬
cusationes in peccatis. Atq is qͥdem t̃¬
cius gradꝰ ẽ admodũ iam uicinꝰ. ĩmo
contiguus p̃sumptioni. Quid enĩ ma
li actitare iam uereat᷑: qui p̃sumit ce
defensare: Cecerũ difficile hic here¬
bit in tenebris et lubrico: presertun
cum ñ desit etiam angłs dñi malus
ꝑsequens et impellens. Itaq quartus
gradus uł qͣrtum potiꝰ p̃cipitiũ con¬
temptꝰ ẽ: ut quẽ ad modum scͥptura di¬
cit. impiꝰ cum uenerit in ꝑfundũ ma¬
loꝵ contemnat. Ex hoc et deinceps
magis ac magis suꝑ eum urget puteꝰ
os suum: dum uidelicet eiꝰmodi animã

Expanded text:
homo aliquid se esse, cum nihil sit, jam ipse homo aliquid se esse, cum nihil sit, jam ipse se seducit. Secundus gradus, ignorantia sui. Ubi enim in primo gradu inutilia sibi nisi ut vulnera tecta non videat, praesertim cum ad hoc solum texerit ne videret? Ex hoc tandem fit ut etiam alio revelante, vulnera non esse contendat, conversus in verba malitiae ad excusandas excusationes in peccatis. Atque is quidem tertius gradus est admodum jam vicinus, imo contiguus praesumptioni. Quid enim mali jam actitare vereatur, qui praesumit et defensare? Caeterum difficile hic haerebit in tenebris et lubrico, praesertim cum non desit etiam angelus Domini malus persequens et impellens. Itaque quartus gradus, vel quartum potius praecipitium, contemptus est; ut, quemadmodum Scriptura dicit, Impius, cum venerit in profundum malorum, contemnat . Ex hoc et deinceps magis ac magis super eum urget puteus os suum, dum videlicet ejusmodi animam
Abbreviated transcription (Latin):
& ñ rediens ẽ. Et mira qͥdem p̾sumptio
demonũ: s ñ minus mira obstinatio ẽ.
qd̃ suꝑbia eoꝵ semꝑ ascendit: ꝓpterea
ñ ẽ illis comimnutatio. Quia enĩ conũti
noluert̃ a uia p̾sumptionis: meidert̃
uiam obstinationis. Qm ꝑu̾so &e eũso
uestigia demonũ: ingrediunt᷑ demonũ
uias. Hec enim tota adũsum nos sp̃uali¬
um colluctatio nequitiaꝵ ẽ ut nos se¬
ducant: ut inducant in uias suas. ut
deducant in eis: ut ꝑducant ad destina¬
tum finẽ qui paratꝰ ẽ eis fuge homo
p̃sumptionẽ: ne gaudeat de te inimicꝰ
tuus. Nempe in his maxime uitiis gau¬
det: in seipso exꝑtꝰ. qͣm difficile possis
ab hac tanta uoragine respirare. Nolo
autẽ ignorare uos fr̃s: quonã mͦ des¬
cendat᷑. immo cadat᷑ in illas. Primus
enim ut interim occurrit gradꝰ descen¬
sionis huiꝰ. dissimulatio ẽ ꝓpͥe infirmi¬
tatis. iniqͥtatis inutilitatis: dum sibi
parcens. sib̃i blandiens. sibi ꝑsuadens

Expanded text:
et non rediens est. Et mira quidem praesumptio et non rediens est. Et mira quidem praesumptio daemonum, sed non minus mira obstinatio est, quod superbia eorum semper ascendit: propterea non est illis commutatio. Quia enim converti noluerunt a via praesumptionis, inciderunt in viam obstinationis. Quam perverso vestigia daemonum, ingrediuntur daemonum vias! Haec enim tota adversum nos spiritualium colluctatio nequitiarum est, ut nos seducant ut nos inducant in vias suas, ut deducant in eis, perducant ad destinatum finem, qui paratus est eis. Fuge, homo, praesumptionem, ne gaudeat de te inimicus tuus. Nempe in his maxime vitiis gaudet, in se ipso expertus quam difficile possis ab hac tanta voragine respirare. 5. Nolo autem ignorare vos, fratres, quonam modo descendatur, imo cadatur in illas. Primus enim, ut interim occurrit, gradus descensionis hujus, dissimulatio est propriae infirmitatis, iniquitatis, inutilitatis; dum sibi parcens, sibi blandiens, sibi persuadens
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ et mudus et miser et miserabilis. Et
necessitas qͥdem ex infirmitate carnᷤ.
cupiditas ex cordis inedia et obliuiõe
ꝓcedit. Iccirco enum alienũ m̃dicat aĩa.
qd̾ oblita sit comedere panẽ suum:
ꝓpt̾ea terrenis inhiat. qd minime ce¬
lestia meditet᷑. uideamꝰ ce demonũ uia ͨ.
uideamꝰ ut caueamꝰ: uideamꝰ & fugi¬
amus eas. Siqͥdem ie illoꝵ: p̃sumptio
et obstinatio. Scire uultis unde id
sciam: Considerate eoꝵ pͥncipẽ qͣlis
ille ẽ: tales &e domestici eiꝰ. Considate
uiaꝵ ipsiꝰ pͥncipia: si ñ manifeste in
immanissimã statim p̾sumptionem
ꝓsilierit dicens. Sedebo in monte te¬
stam̃ti. in laterib aqͥlonis: similis
ero altissimo. Qm temeraria. qͣmq
horrenda p̃sumptio. Nunqͥd ñ illic ce¬
ꝗderunt om̃s qui oꝑantur iniquitatẽ.¬
expulsi sunt nec potuert̃ stare: Ppter
p̃sumptionẽ stare ñ potuert̃: ꝓpt̾ obsti¬
nationẽ qui cecidit. ñ adiciet ut resur¬

Expanded text:
per et nudus, et miser, et miserabilis! Et per et nudus, et miser, et miserabilis! Et necessitas quidem ex infirmitate carnis, cupiditas ex cordis inedia et oblivione 858 procedit. Idcirco enim alienum mendicat anima, quod oblita sit comedere panem suum: propterea terrenis inhiat, quod minime coelestia meditetur. 4. Videamus et daemonum vias, videamus et caveamus, videamus et fugiamus eas: siquidem viae illorum praesumptio et obstinatio. Scire vultis unde id sciam? Considerate eorum principem: qualis ille est, tales et domestici ejus. Considerate viarum ipsius principia, si non manifeste in immanissimam statim praesumptionem prosilierit, dicens: Sedebo, in monte testamenti, in lateribus Aquilonis, similis ero Altissimo . Quam temeraria, quamque horrenda praesumptio! Numquid non illic ceciderunt omnes qui ootuerunt stare? Propter praesumptionem stare non potuerunt; propter obstinationem qui cecidit, non adjiciet ut resur
Abbreviated transcription (Latin):
cupiscentias tuas ne eas. Si qͥdem e du¬
ab malis: longe meliꝰ innecessitate gͣ¬
di. qͣm in cupiditate. Multiplex illa: s
ista ampliꝰ ꝑ omnẽ modũ. immo ultra
omnẽ modũ multiplicior inuenit᷑. Res
cordis ẽ ista cupiditas: ꝓpterea tanto
maior qͣnta anima plus ẽ qͣm corpuᷤ.
Demiq he sc̃ iuiȩ quȩ uident᷑ homini¬
b bone: s finẽ ñ hñt nisi cum demer¬
gunt in ꝑfundũ inferni. Si inuenisti
uias hominũ: illud quoq considera.
ne forte de his dictum sit. contritio et
mͦ incupiditate infelicitas: Id est ñ
felicitas ut putat᷑. Eͥd enim sicui forte
uidet᷑ in t̾renaꝵ affluentia rerũ concu¬
A pita felicitas arridere: Eo ip¬
so infelicior ẽ. quo uehem̃tiꝰ
ipsam ꝓfelicitate amplectit᷑ infelici¬
tatẽ: aut magis ĩmergit᷑ ei et absorbet᷑
ab ea. ue filiis hominũ ab hac felicita¬
te falsa atq fallaci: ue qui dicit quia
diues sum. & nullius egeo: cum sit pau¬

Expanded text:
cupiscentias tuas non eas . Siquidem e ducupiscentias tuas non eas . Siquidem e duobus malis longe melius est in necessitate gradi, quam in cupiditate. Multiplex illa: sed ista amplius per omnem modum, imo ultra omnem modum multiplicior invenitur. Res cordis ista cupiditas: propterea tanto major, quanto anima plus est quam corpus. Denique hae sunt viae quae videntur hominibus bonae; sed finem non habent, nisi cum demergunt in profundum inferni. Si invenisti vias hominum, illud quoque considera, ne forte de his dictum sit, Contritio et modo in cupiditate infelicitas; id est non felicitas, ut putatur? Quid enim, si cui forte videtur in terrenarum affluentia rerum felicitas arridere concupita? Eo ipso infelicior est, quo vehementius ipsam pro felicitate amplectitur infelicitatem, aut magis immergitur ei, et absorbetur ab ea. Vae filiis hominum ab hac felicitate falsa atque fallaci! Vae qui dicit, Quia dives sum, et nullius egeo; cum sit pau
Abbreviated transcription (Latin):
oris mei beneplacita faciat sibi ds̃.
uie gͥ filioꝵ adam in necessitate et cu¬
piditate u̾sant᷑ Ab utraq
siqͥdem ducimur: ab ut᷑q trahim᷑:
nͥ qd̃ uidemur magis urgeri necessita¬
te: trahi cupiditate. Et necessitas qͥdẽ
specialit̾ corpori tͥbuenda uidet᷑. Nec sim¬
plex illa ẽ: s anfractus hñs plurunos.
plurimaq dispendia. Nam compen¬
dia pauca admodũ: siqua tam̃. Quis
hominũ nesciat qđ necessitas hoĩum
reuera qͣm multiplex sit. quis suffic¬
at qͣm sit multiplex explicare: Ipsa
nos erudit exꝑientia: ipsa uexatio dat
intellectum. In his quisq docetur qͣm
necẽẽ habeat clamare ad dñi: ñ de
necesfitate. s de necessitatib meis erue
me. Nec mͦ ab hac uia necissitatis: s ab
ea quoq que cupiditatis ẽ optabit edu¬
ci. quisqͥs ñ surda aure monita sapien¬
tis excepit. Quid enim ille ait: A uo¬
luntatib tuis aũtere. Et item. Post con¬

Expanded text:
oris mei beneplacita faciat sibi Deus. oris mei beneplacita faciat sibi Deus. Viae igitur filiorum Adam in necessitate et cupiditate versantur. Ab utraque siquidem ducimur, et ab utraque trahimur: nisi quod videmur magis urgeri necessitate, trahi cupiditate. Et necessitas quidem specialiter corpori tribuenda videtur. Nec simplex illa est, sed anfractus habens plurimos, plurimaque dispendia: nam compendia pauca admodum, si qua tamen. Quis hominum nesciat quod necessitas hominum revera quam multiplex sit? quis sufficiat, quam sit multiplex, explicare? Ipsa nos erudit experientia, ipsa vexatio dat intellectum. In his quisque docetur, quam necesse habeat clamare ad Dominum, non, de necessitate, sed, de necessitatibus meis erue me . Nec modo ab hac via necessitatis, sed ab ea quoque, quae cupiditatis est, optabit educi, quisquis non surda aure monita Sapientis exceperit. Quid enim ille ait? A voluntatibus tuis avertere: et item, Post con
Abbreviated transcription (Latin):
malum ͦ Porro ubi malũ. flagellum
quoq appropinqͦt necẽẽ ẽ. Semꝑ enĩ
penitentia malũ comitat᷑. Non accedt
ad te malum: & flagellũ ñ appropin
qͣbit tab̾nacło tuo. Magna ꝓmissio:
s unde id sꝑare licet: Quomͦ małir ꝯ flagelłu
euadã: quomͦ effugiam: quomͦ elonga¬
bo ut ñ appropinqͦnt mͥ: Quo m̃ito:
qua sapientia: qua uirtute: Qm̃ an
głis suis mandauit de te: ut custodiaił
te in om̃ib uiis tuis. In qͥb omĩb uiise
Quib declinas a malo: quib fugis a
uentura ira. Multe st̃ uie et genera
multa uiari: magnũ ꝓfecto ꝑicłm
uiatori. Qm facile in multaꝵ occur¬
suerrabit a uia sua: qui uiaꝵ discre¬
tione caruerit.Nam neq angłis
mandatũ ut in omĩb uiis eustodi
diri. Scrutem᷑ ꝓinde uias nr̃as fr̃s.
etiã uias demonũ. uias qͦq beatoꝵ
supra me ẽ qd incipio: s iuuabitis
orationib ur̃is. ut aꝑiat mͥ thesau¬
rum intelligentiȩ suȩ: & uoluntaria

Expanded text:
malum? Porro ubi malum, flagellum malum? Porro ubi malum, flagellum quoque appropinquare necesse est. Semper enim malum poena comitatur. Non accedet ad te malum, et flagellum quabit tabernaculo tuo. Magna promissio: sed unde id sperare licet? Quomodo malum et flagellum evadam, quomodo effugiam, quomodo elongabo, ut non appropinquent mihi? Quo merito, qua sapientia, qua virtute? Quoniam angelis suis mandavit de te, ut custodiant te in omnibus viis tuis. In quibus omnibus viis? Quibus declinas a malo, quibus fugis a ventura ira. Multae sunt viae, et genera multa viarum: magnum profecto periculum viatori. Quam facile in multarum occursu errabit in via sua, qui viarum discretione caruerit! Nam neque angelis mandavit ut in omnibus viis custodiadiri. 3. Scrutemur proinde vias nostras, fratres, etiam vias daemonum, vias quoque beatorum supra me est quod incipio; sed adjuvabitis orationibus vestris, ut aperiat mihi thesaurum intelligentiae suae, et voluntaria
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥd nos soli nob̃ ñ assumꝰ: qͥd soli ne¬
gligimꝰ nosmetipsos : An ido dissimu¬
landũ nobis: quia undiq subuenit᷑
nobis: Immo uͦ ꝓptea studiosiꝰ
uigilandũ. Neq enim tam magna ꝓ
nobis in celo pariter et in terra sollici¬
tudo gereret᷑: si ñ magna nobis incum¬
bere necessitas uideret᷑. Non tam mul¬
tiplex nobis custodia: nisi obmusti¬
tium ad atͥa quiescentiũ transiere: ma¬
loꝵ timore sublato. in spe singlariter
constituti. Uni istorũ. immo uniũsita¬
ti dicit᷑: ñ accedet ad te malũ. & flagel¬
lum ñ appropinqͣbit tab̾nacło tuo. Sa¬
ne considera ñ ad hominẽ qui scd̾m
carnem uiuit: s ad eum qui in carne
degens scd̃m sp̃m ambulat. hanc fie¬
ri ꝓmissionẽ. Siqͥdem ñ ẽ distingue¬
re inter illum et tabernałmn illius.
Confusa in eo omĩa: tanqͣm in filio
babilonis. Deniq eiꝰmodi homo eti¬
am caro ẽ nec in eo sp̃e manet. ubi
autẽ ñ fuerit sp̃c bonus: qͣndo deerit

Expanded text:
Quid nos soli nobis non adsumus? quid soli negligimus nosmetipsos? An ideo dissimulandum nobis, quia undique subvenitur nobis? Imo vero propterea studiosius vigilandum. Neque enim tam magna pro nobis in coelo pariter et in terra sollicitudo gereretur, si non magna nobis incumbere necessitas videretur: non tam multiplex 857 nobis custodia, nisi ob multitium ad atria quiescentium transierunt, malorum timore sublato, in spe singulariter constituti! Uni istorum, imo universitati dicitur: Non accedet ad te malum, et flagellum non appropinquabit tabernaculo tuo. Sane considera, non ad hominem qui secundum carnem vivit, sed ad eum qui in carne degens secundum spiritum ambulat, hanc fieri promissionem: si quidem non est distinguere inter illum, et tabernaculum suum. Confusa in eo sunt omnia, tanquam in filio Babylonis. Denique hujusmodi homo etiam caro est, nec in eo spiritus manet. Ubi autem non fuerit spiritus bonus, quando deerit
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓmittit: ut quos nec potestas nec sapien¬
tia terruit: alliciat saltem exhibitio ca¬
ritatis. Potest tam̃ in eo qͦd ait in ꝓfun¬
dum inferni. etiã caritas ipsa quama¬
iorem nemo habuit. ut in infernũ quoq
ꝑ amicis moriendo descenderet. ñ in me¬
rito designari. ut p̾cipiat᷑ achar. uel in
excelsum regnantis expauescere maiesta¬
tem: uł descendentis ad inferos amplecti
caritatẽ. Molestꝰ ẽ gͦ non solum hominibꝰ
s eciam dõ: quisqͥs nec maiestatẽ cogitat
in tunore: nec caritatẽ cum amore me

Expanded text:
promittit, ut quos nec potestas, nec sapienpromittit, ut quos nec potestas, nec sapientia terruit, alliciat saltem exhibitio charitatis. Potest tamen in eo quod ait, In profundum inferni, etiam charitas ipsa, qua majorem nemo habuit, ut in infernum quoque pro amicis moriendo descenderet, non immerito designari: ut praecipiatur Achaz vel in excelsum regnantis expavescere majestatem, vel descendentis ad inferos amplecti charitatem. Molestus est ergo non solum hominibus, sed etiam Deo, quisquis nec majestatem cogitat in
Abbreviated transcription (Latin):
udiuimꝰ suadentẽ regi achar ysa¬
iam petere signũ a dño: siue in
ꝓfundũ inferni. siue in excelsum
supra. Audiuimꝰ responsionẽ eiꝰ. formã
qͥdem habentẽ pietatis. s ñ uirtutem.
Ppter hoc deniq ab eo qui intuet᷑ cor.
& cui confitet᷑ hominis cogitatio. meru¬
it repbari. Non petam inqͥt: et ñ temp¬
tabo dñm. Clatꝰ erat achar fastigio so¬
lii regalis: astutus humanȩ sapientiȩ
uerbis. Audierat gͥ ysaias a dño. uade
dic uulpi illi: petat sibi signũ a dño in
ꝓfundum. Habet enim uulpes foueã:
s in infernũ quoq si descenderit. ad est
qui comp̃hendat sapientes in astutia
sua. Itemq. Uade ait dñs. dic uolucri illi:
petat sibi signum in excelsum supra. Ht̃
enĩ uolucris indum: s et simn celum as¬
cenderit. illic ẽ qui suꝑbis resistens ꝓpͥa
calcat uirtute suꝑboꝵ et sublimiũ colla.
uerumptam̃ dissimulat ille potestatis
excelse. seu in comp̃hensibił ꝓfunditatis¬
uł sapientie querere signum: & ꝓpterea

Expanded text:
udivimus suadentem regi Achaz Isaiam, petere signum a Domino, sive in profundum inferni, sive in excelsum supra. Audivimus responsionem ejus, formam quidem habentem pietatis, sed non virtutem. Propter hoc denique ab eo qui intuetur cor, et cui confitetur hominis cogitatio meruit reprobari. Non petam, inquit, et non tentabo Dominum. Elatus erat Achaz fastigio solii regalis, astutus humanae sapientiae verbis. Audierat igitur Isaias a Domino: Vade, dic vulpi illi, petat sibi signum a Domino in profundum. Habet enim vulpes foveam, sed in infernum quoque si descenderit, adest qui comprehendat sapientes in astutia sua. Item: Vade, ait Dominus, dic volucri isti, petat sibi signum in excelsum supra. Habet enim volucris nidum; sed et si in coelum ascenderit, illic est, qui superbis resistens, propria calcat virtute superborum et sublimium colla. Verumtamen dissimulat ille potestatis excelsae, seu incomprehensibilis profunditatis sapientiae quaerere signum: et propterea
Abbreviated transcription (Latin):
nem. Apis uͦ ẽ que pascit᷑ inter lilia. quȩ
florigerã inhabitat patͥam angłoꝵ: un¬
de et ad ciuitatem nazarech qd̃ interp̃ta¬
tur flos aduolauit.: & ad suaue olentem
ꝑpetuȩ uirginitatis florem aduenit: illi
insedit. illi adhesit. Huiꝰ apis mel et acule¬
um ñ ignorat: qui miscdiã ei et iuditiũ
cum ꝓph̃a decantat. Attam̃ ad nos ueni¬
ens solum mel attulit. et ñ aculeum. id est
miscd̃iam et ñ uditium: ita ut suaden¬
tib qͣndoq discipłis ut ciuitatẽ que sus¬
ciꝑe eum noluit preciꝑet igne osumi:
habebat aculeum apis nr̃a: quodammͦ
deposuerat illum: qͣndo tanta indigna
patiens miscdiam exhibebat et ñ iuditũ.
S nolite sperare in iniquitate: nolite
peccare in spe. Habet enim apis nr̃a qͣn¬
doq resumere aculeũsuum. et acrit̾ ni¬
mis infigere illum. in medullas hominũ
peccatoꝵ: qm̃ pater ñ iudicat quẽqͣm: s
filio dedit omne iuditium. Nunc autẽ

Expanded text:
nem. Apis vero est, quae pascitur inter lilia, quae nem. Apis vero est, quae pascitur inter lilia, quae florigeram inhabitat patriam angelorum. Unde et ad civitatem Nazareth, quod interpretatur flos, advolavit, et ad suave olentem perpetuae virginitatis florem advenit: illi insedit, illi adhaesit. Hujus apis mel et aculeum non ignorat, qui misericordiam ei et judicium cum Propheta decantat . Attamen ad nos veniens solum mel attulit, et non aculeum, id est misericordiam et non judicium; ita ut suadentibus quandoque discipulis, ut civitatem, quae suscipere cum noluit, praeciperet igne consumi,  Non habebat aculeum apis nostra: quodammodo deposuerat illum, quando tanta indigna patiens, misericordiam exhibebat, et non judicium. Sed nolite sperare in iniquitate, nolite peccare in spe. Habet enim apis nostra quandoque assumere aculeum suum, et acriter nimis infigere illum in medullas hominum peccatorum: quoniam Pater non judicat quemquam, sed Filio dedit omne judicium . Nunc autem
Abbreviated transcription (Latin):
intelligentiã ꝓferre concedat. ¶Duo st̃
in lact̾e ouis. iudelicet butirũ et casens.
butirũ pingue et humidũ: caseus econ¬
tra aridꝰ et durus. Bene gͦ paruulus nr
eligere nouit: qui butirũ comedens. ca¬
seum utiq ñ comedit. Que ẽ enim ouis
centesima que errauit: & in psalmo lo¬
quitur erraui sicut ouis quȩ ꝑiit: Qtiq
genus humanũ qͦd benignissimus pastor
querit: aliis sane nonaginta nouẽ ouib
in montib derelictis. In hac gͥ oue duo
repꝑies. naturã dulcem. naturã bonã:
et bonam ualde tanqͣm bucirũ: & pecca¬
ti corruptionẽ ut caseum. Uide gͦ qͣm
optime puernr̃ elegit: qui naturã ñrã
sine ulla peccati corruptione suscepit.
Nam de peccatorib legis. coagulatum ẽ
sicut lac cor eoꝵ: in quib utiq purita
tem lactis corruꝑat ferm̃tum malitiȩ.
coagulũ iniquitatis. Sic et apis ht melt
dulcedinẽ habet etiam aculei punctio¬

Expanded text:
intelligentiam proferre concedat. Duo sunt intelligentiam proferre concedat. Duo sunt in lacte ovis: butyrum et caseus. Butyrum pingue et humidum; caseus econtra aridus et durus. Bene ergo parvulus noster eligere novit, qui butyrum comedens, caseum utique non comedit. Quae est enim ovis centesima, quae erravit , et in Psalmo loquitur: Erravi sicut ovis quae periit . Utique genus humanum quod benignissimus pastor quaerit, aliis sane nonaginta novem ovibus in montibus derelictis. In hac igitur ove duo reperies, naturam dulcem, naturam bonam, et bonam valde, tanquam butyrum: et peccati corruptionem, ut caseum. Vide ergo quam optime puer noster elegit, qui naturam nostram sine ulla peccati corruptione suscepit. Nam de peccatoribus legis, Coagulatum est sicut lac cor eorum ; in quibus utique lactis puritatem corruperat fermentum malitiae, coagulum iniquitatis. 3. Sic et apis habet mellis dulcedinem, habet etiam aculei punctio
Abbreviated transcription (Latin):
iestas et caritas innotescat. Eoce ungo
concipiet et pariet filium: &e uocabit᷑
nom̃ eius emmanuel: qd interp̃tat᷑ no¬
biscum ds. Noli fugere adam: quia no¬
biscum ds. Ne timeas o homo: nec au¬
dico dĩ nomine terrearis: quia nob̃cũ
d̾s. Nob̾cum carnis similitudine: nob̃
unus ex nobis: similis nobis ꝑassibilis.
Demiq butirũ inquit et mel comedet.
Acsi dicat. Paruulus erit: & uescet᷑ infan¬
tilib alim̃tis. Ut sciat inquit repb are
malum: & eligere bonũ. Etiam hic bo¬
nũ et malũ audis: sicut in arbore ueti¬
ta. sicut in ligno transgressionis. S mul¬
tomeliꝰ a pͥmo adam. sod̾s iste partitur.
Eligens enĩ bonũ. malum reꝑbat: ñ sic̃
ille qui dilexit maledictionẽ et uenit ei:¬
et noluit benedictionẽ et elongata ẽ ab
eo. Nam et in eo qd premisit butirũ et mel
comedet. adũtere poteritis paruuli huiꝰ
electionẽ: tantũ assit eiꝰ gr̃a. ut qͦd p̾stat
uccũq sentire. digne et accõmodate ad

Expanded text:
at. Ecce virgo concipiet et pariet filium, et vocabitur nomen ejus Emmanuel, quod interpretatur, Nobiscum Deus. Noli fugere Adam, quia nobiscum Deus. Ne timeas, o homo, nec audito Dei nomine terrearis, quia nobiscum Deus. Nobiscum carnis similitudine, nobisunus ex nobis, similis nobis, passibilis. 2. Denique, Butyrum, inquit, et mel comedet. Ac si dicat: Parvulus erit, et vescetur infantilibus alimentis. Ut sciat, inquit, reprobare malum, et eligere bonum. Etiam hic bonum et malum audis, sicut in arbore vetita, sicut in ligno transgressionis. Sed multo melius a primo Adam secundus iste partitur. Eligens enim bonum, malum reprobat, non sicut ille qui dilexit maledictionem, et venit ei; noluit benedictionem, et elongata est ab eo . Nam et in eo quod praemisit, Butyrum et mel comedet, advertere poteris parvuli hujus electionem. Tantum adsit ejus gratia, ut quod praestat, utcunque sentire digne, et accomodate ad
Abbreviated transcription (Latin):
tus est nobis. Excuset apud ipsum inte¬
gritas tua culpam nr̃e corruptionis: &
bumilitas dõ grata nr̃ȩ ueniã impetret
uanitati. Copiosa caritas tua nr̃oꝵ coo¬
ꝑiat multitudinẽ peccatoꝵ: et fecunditas
głosa fecunditatẽ nobis conferat meritoꝵ.
filio nos reconcilia: tuo filio nos comm̃da:
tuo nos filio rep̃senta. fac o benedicta ꝑ
gram quã inuenisti. ꝑ p̃rogatiuã quam
firmitatis et miseriȩ nr̃ȩ. te quoq interre¬
dente participes faciat nos głȩ et beatitu¬

Expanded text:
tus est nobis. Excuset apud ipsum intetus est nobis. Excuset apud ipsum integritas tua culpam nostrae corruptionis, et humilitas Deo grata nostrae veniam impetret vanitati. Copiosa charitas tua nostrorum cooperiat multitudinem peccatorum, et fecunditas gloriosa fecunditatem nobis conferat meritorum. Filio nos reconcilia, tuo Filio nos commenda, tuo nos Filio repraesenta. Fac, o benedicta, per gratiam quam invenisti, per praerogativam quam firmitatis et miseriae nostrae, te quoque intercedente participes faciat nos gloriae et beatitu
Abbreviated transcription (Latin):
Duo imꝑosueras creatori: m̃dacii ec in¬
uidiȩ infamaueras eum: s in utroq ꝯ¬
uictus es eẽ m̃titus. Siqͥdem ab inigo
moritur cui dixeras nequaqͣm morieris:
& ueritas dñi manet inecernũ. S et nẽ
responde si potes. Quam ei arborẽ. cuiꝰ
arboris fructum inuidere pocuit: qui ne
hanc qͥdem uirgam electam. et fructũ subli¬
mem negauit: Etenim qui ꝓpͥo filio non
peꝑcit: quomͦ non omĩa simul cum illo
donauit: S iamaduercistis nisi fallor.
qm̃ uirgo regia ipsa ẽ uia ꝑ quã salua¬
tor aduenit: ꝓcedens exipsius utero tan¬
qͣm sponsꝰ dethalamo suo. Tenentes gͦ ui¬
am quam pͥore si meministis cepimus ue¬
stigare sermone. studeamꝰ et nos dilectissi¬
mi ad ipsum ꝑ eam ascendere. qui ꝑ ipsã
ad nos descendit: ꝑ eam uenire in grãm
ipsius. qui ꝑ eam in nr̃am miseriã uenit.
nedicta. inuentrix gr̃ȩ. genitrix uitȩ. mat̃
salutis: ut ꝑ te suscipiat nos qui ꝑte da¬

Expanded text:
Duo imposueras Creatori; mendacii et inDuo imposueras Creatori; mendacii et invidiae infamaveras eum: sed in utroque convictus es esse mentitus. Siquidem et ab initio moritur cui dixeras: Nequaquam morieris : et veritas Domini manet in aeternum . Sed et nunc responde, si potes, quam ei arborem, cujus arboris fructum invidere potuit, qui ne hanc quidem virgam electam, et fructum sublimem negavit? Etenim qui proprio Filio non pepercit, quomodo non omnia simul cum illo donavit? 5. Sed jam advertistis, ni fallor, quoniam Virgo regia ipsa est via, per quam Salvator advenit, procedens ex ipsius utero, tanquam sponsus de thalamo suo. Tenentes ergo viam, quam priore, si meministis, coepimus investigare sermone, studeamus et nos, dilectissimi, ad ipsum, per eam ascendere, qui per ipsam ad nos descendit: per eam venire in gratiam ipsius, qui per eam in nostram miseriam venit. nedicta inventrix gratiae, genetrix vitae, mater salutis: ut per te nos suscipiat, qui per te da
Abbreviated transcription (Latin):
go dĩ genitrix uirga ẽ. flos filius eiꝰ. Hos
ntiq uirginis filius: flos candidꝰ et ru¬
icundꝰ: electus ex milib. Flos in quem
ꝓspicere desiderant angłi: flos ad cuius
odorem reuiuiscunt mortui: &e sicut ip̃e
testatur flos campi ẽ et ñ orti. Campus
enu sine omi humano floret admini¬
culo: ñ seminatꝰ ab aliquo. ñ defossussar¬
culo. ñ impinguatꝰ fimo. Sic omĩno sic
uirginis aluius floruit: sic inuiolata. in¬
tegra. et casta mariȩ uiscera tanqͣm paᷤᷤ¬
cuȩ ȩterni uiroris florem ꝓtulere: cuius
pulchritudo ñ uideat corruptionẽ: cuiꝰ
gla in ꝑpetuum ñ marcescat. O uirgo uir¬
ga sublimis. in quam sublime uerticem
sẽm erigis: usq ad sedentẽ in throno.
q̃m in altum mittis radices humilitatis.
Duere celestis planta p̃ciosior cunctis.
sanctior uniũsis: o uere lignum uitȩ qͦd
solum fuit dignũ portare fructum sa¬
lutis. Dep̃hensa ẽ maligne serpens uer¬
lucia tua: nudata ẽ plane falsitas tua.

Expanded text:
go Dei genitrix virga est, flos Filius ejus. Flos utique Filius Virginis, flos candidus et rubicundus, electus ex millibus ; flos in quem prospicere desiderant angeli, flos ad cujus odorem reviviscunt mortui, et sicut ipse testatur, flos campi est , et non horti. Campus enim sine omni humano floret adminiculo, non seminatus ab aliquo, non defossus sarculo, non impinguatus fimo. Sic omnino, sic Virginis alvus floruit, sic inviolata, integra et casta Mariae viscera, tanquam pascua aeterni viroris florem protulere; cujus pulchritudo 723 non videat corruptionem, cujus gloria in perpetuum non marcescat. O Virgo, virga sublimis, in quam sublime verticem sanctum erigis! usque ad Sedentem in throno, id mirum, quoniam in altum mittis radices humilitatis. O vere coelestis planta, pretiosior cunctis, sanctior universis! O vere lignum vitae, quod solum fuit dignum portare fructum salutis! Deprehensa est, maligne serpens, versutia tua, nudata est plane falsitas tua.
Abbreviated transcription (Latin):
habitator: ad hoc quoq referri posse ui¬
debitur qd adiecit. & ostendam illi sa¬
lutare meũ. Alioqͥn accipiamꝰ simagis.
placet etiã hoc mͦ. ut ipsos qͦq quos ꝓ¬
miserat dies. in hac ostensione saluta¬
ris exponat. Longitudine inqͥt dierum
replebo eũ: & tanqͣm quereres. unde il¬
li dies in ciuitate de qua segimꝰ quia
ñ lucebit ibi sol ꝑ diem. nox enĩ ñ erit
in ea: ostendã illi in qͥt salutare meũ:
ut quẽadmodũ et in illa scriptura dr
lucerna eiꝰ sit agnus. Ostendam illi sa¬
lutare meũ. Non iam in fide erudiam:
ñ iam exercebo in spe. s in specie adim¬
plebo. Ostendam illi salutare meũ. osten¬
dam illi iħm meũ: ut in eternũ iamui¬
deat in quẽ credidit. quem dilexit. quẽ
semꝑ optauit. Ostende nobis dñe mise¬
ricordiã tuam: &e salutare tuũ da nob̃.
Ostende nobis salutare tuũ: & sufficit

Expanded text:
oc quoque referri posse videbitur quod adjecit: Et ostendam illi salutare meum. 7. Alioquin accipiamus, si magis placet, etiam hoc modo, ut ipsos quos promiserat dies in hac ostensione salutaris exponat. Longitudine, inquit, dierum 878 replebo eum. Et tanquam quaereres, unde erit dies in civitate, de qua legimus, quia non lucebit ibi sol per diem, nox enim non erit in ea. Ostendam illi, ait, salutare meum: ut, quemadmodum et in illa Scriptura legitur, Lucerna ejus sit Agnus . Ostendam illi salutare meum. Non jam in fide erudiam, non jam exercebo in spe, sed in specie adimplebo. Ostendam illi salutare meum, ostendam illi Jesum meum, ut in aeternum jam videat in quem credidit, quem dilexit, quem semper optavit. Ostende nobis, Domine, misericordiam tuam, et salutare tuum da nobis . Ostende
Abbreviated transcription (Latin):
luminis sicut ñ impurus. sic nec turba
etꝰ assurgit. Inde ẽ qd̾ nunc qͦꝙ ut supͣ
memini sc̃imoniam simul et pacẽ secta¬
ri p̃cipimur: qd̾ sine his nemo uideat
dm̃. Cum gͦ repleũit in bonis desideri¬
um tuum. ut ñ aliud sit qd̾ reqͥras: se¬
renato penitus ex ipsa plenitudine aĩo
uidere iampoteris serenitatẽ illam. ple¬
nitudine maiestatis similis d̃o factus
qd̃ uideas eum sicuti ẽ. Auc forte quia

Expanded text:
luminis, sicut non impurus, sic nec turbatluminis, sicut non impurus, sic nec turbatetus assurgit. Inde est quod nunc quoque, ut supra memini, sanctimoniam simul et pacem sectari praecipimur, quod sine his nemo videat Deum . Cum ergo repleverit in bonis desiderium tuum, ut non aliud sit quod requiras, serenato penitus ex ipsa plenitudine animo, videre jam poteris serenitatem illam, illam plenitudinem majestatis, similis Deo factus, quod videas eum sicuti est: aut forte quia
Abbreviated transcription (Latin):
tudine dierũ replebo eum. Ac si mani¬
festius dicat. Scio qͥd desideres: scio qͥd
sciat. qͥd sentiat ei. Non enĩ argentũ
uł aurum sapit: ñ uoluptas. ñ curi¬
ositas non dignitas aliqua scł̃aris.
Omĩa detͥm̃tum fecit: omĩa asꝑnatur
&e arbitratur quasistercora. Exinam¬
uit penitus semeripsur: nec se ex his pa¬
titur occupari. qͥbz nouit se ñ posse
repleri. Non ignorat ad cuiꝰ imaginẽ
conditꝰ sit. cuiꝰ magnitudinis capax¬
sit: nec sustinet de modico crescere.
quidem ne longiturnitas illa terminũ:
nec claricas illa occasum: nec sacietas illa
fastidium habet. Erit em̃ securitas de
et̾nitate: głatio de u̾itate: exultatio de
satietate. Et ostendam illi salutare meũ.
Nimirũ ex tunc uidere merebit᷑ qd̾ op¬
tauit: cum sibi rex głe glosam exhibe¬
bit eccłiam ñ habentẽ macłam obsplen¬
dorem diei. s neq rugam ob omĩmodam
plenitudinẽ sin. Alioqͥn ad illuis fulgorẽ

Expanded text:
tudine dierum replebo eum. Ac si manitudine dierum replebo eum. Ac si manifestius dicat: Scio quid desideret, scio quid sitiat, quid sapiat ei. Non ei aurum vel argentum sapit, non voluptas, non curiositas, non dignitas aliqua saecularis. Omnia detrimentum facit, omnia aspernatur et arbitratur ut stercora. Exinanivit penitus semetipsum, nec se ex his patitur occupari, quibus novit se non posse repleri. Non ignorat ad cujus imaginem conditus sit, cujus magnitudinis sit capax; nec sustinet de modico crescere, quidem nec longiturnitas illa terminum, nec claritas illa occasum, nec satietas illa fastidium habet. Erit enim securitas de aeternitate, gloriatio de veritate, exsultatio de satietate. Et ostendam illi salutare meum. Nimirum extunc videre merebitur quod optavit, cum sibi Rex gloriae gloriosam exhibebit Ecclesiam, non habentem maculam ob splendorem diei, sed neque rugam ob omnimodam plenitudinem sui. Alioquin ad illius fulgorem
Abbreviated transcription (Latin):
pͥmo qͥdem in eo qd dierum nom̃ plura
ris: melior ẽ dies una in atriis dñi suꝑ
milia. Legimus scõs atq ꝑfectos uiros
etiã ab his dieb nr̃is plenos migrasse
dierum: nec sane aliud qͣm uircutum
plenos. plenos intelligimꝰ gr̃aꝵ. Nimir̃¬
usq ad hanc plenitudinẽ tielut dedie
in diem de claritate in claritatẽ. non
qͥdem a suo s a dñi sp̃u transformant᷑.
Si gͦ dies gr̃a dicit᷑ si ut supra memini¬
mus etiã dies hominis claritas que ab
homine ẽ. & male nitens gła qͣm ab
inuicẽ querimꝰ: quomͦ ñ magis uerus
dies. & plenus meridies uere głȩ plenitu¬
do: Qd̃ si plurimos dies diuisiones dici
tius audi sine ulla uicissitudine dies
multos. Erit lux lunȩ sicut lux solis
ait ꝓpħa: et lux solis septemplicit̾ sicut
lux septem dierũ. Istis ni fallor cunctiᷤ
dieb uitȩ suȩ psalmos suos cantare
in domo diũ rex fidelis optabat. Erit
eb psalmos dicere nomini eiꝰ. Longi¬

Expanded text:
primo quidem in eo quod dierum nomen pluraprimo quidem in eo quod dierum nomen pluraris, melior est dies una in atriis Domini super millia . Legimus sanctos atque perfectos viros etiam ab his diebus nostris plenos migrasse dierum: nec sane aliud, quam virtutum plenos, plenos intelligimus gratiarum. Nimirum in hanc plenitudinem, velut de die in diem, de claritate in claritatem, non quidem a suo, sed a Domini spiritu transformantur. Si ergo dies gratia dicitur; si, ut supra meminimus, et dies hominis, claritas quae ab homine est, et male nitens gloria, quam ab invicem quaerimus: quomodo non magis verus dies, imo et plenus meridies, verae gloriae plenitudo? Quod si dies plurimos divisiones dicimtius audi sine ulla vicissitudine dies multos. Erit lux lunae sicut lux solis, ait propheta, et lux solis septempliciter sicut lux septem dierum . Istis, ni fallor, cunctis diebus vitae suae psalmos suos cantare in domo Domini rex fidelis optabat. Erit ebus psalmos dicere nomini ejus. 6. Longi
Abbreviated transcription (Latin):
turus: unmo qui tunc patria. mͦ sit uia.
bonum mͥ dñe tͥbulari dum mͦ ipse sis
mecũ: qͣm regnare sine te. epulari sine
magis amplecti te: in camino hr̃e te
mecũ: qͣm ẽẽ sine te uł in celo. Qͥd enĩ
mͥ ẽ in celo: & a te qͥd uolui suꝑ terram:
Aurũ ꝓbat fornax: et iuiros iustos temp¬
tatio tribulationis. Ibi ibi cum eis es dñe:
ibi in tuo nomine congregatis medius
astas. sicut olim cum trib pueris digna¬
tus es ethnico apparere ut diceret. qͥa
species quarti similis filio dĩ. Quid tre¬
pidamꝰ. quid cunctamur: qͥd refugimus
hunc caminũ: Seuit ignis. s dñs nob̾cũ
ẽ in tͥbulatione. Si dñs nob̾cum. qͥs ꝯtra
nos: Nichilominꝰ quoq si ille eripit:
qͥs ẽ qui rapiat de manu eiꝰ. quis ẽ qui
de manu eiꝰ possit eruere: Postremo si
ille glificat. quisnam alius inglorium
faciet: si ille głificat. quis humiliabit:
tudine inquit dierũ replebo eum. Et

Expanded text:
turus: imo qui tunc patria, modo sit via. turus: imo qui tunc patria, modo sit via. Bonum mihi, Domine, tribulari, dummodo ipse sis mecum, quam regnare sine te, epulari sine magis amplecti te, in camino habere te mecum, quam esse sine te vel in coelo. Quid enim mihi est in coelo, et a te quid volui super terram? Aurum 877 probat fornax, et viros justos tentatio tribulationis . Ibi, ibi cum eis es, Domine; ibi in tuo nomine congregatis medius astas, sicut olim cum tribus pueris es dignatus etiam ethnico apparere, ut diceret: Quia species quarti, similis Filio Dei . Quid trepidamus, quid cunctamur, quid refugimus hunc caminum? Saevit ignis, sed Dominus nobiscum est in tribulatione. Si Deus nobiscum, quis contra nos? Nihilominus quoque si ille cripit, quis est qui rapiat de manu ejus? quia est qui de manu ejus possit eruere? Postremo, si ille glorificat, quisnam alius inglorium faciet? si ille glorificat, quis himiliabit? tudine, inquit, dierum replebo eum. Et
Abbreviated transcription (Latin):
abscondita nobis ẽ in tͥbulationeꝰ in
mom̃taneo hoc latet eternitas: in hoc
leue pondꝰ sublime & supra modum.
Interĩ gͦ festinemꝰ nob̃ emere agrum
istum: emere thesaurũ istum qui ab¬
sconditus ẽ in agro. Omne gaudium
existimemꝰ cum in uarias inciderimꝰ
tͥbulationes. Dicamꝰ ex animo. dicamꝰ
ex sententia. bonũ magis ire ad domũ
luctus qͣm ad domũ conuiuii. Cumip¬
so sum in tͥbulatione ait ds: & ego ali
Cum ipso sum in tͥbulatione: delicie
inquit mee eẽ cum filiis hominũ Em¬
manuel nob̾cũ ds. Aue gr̃a plena ait
angłs ad mariã dñs tecum. In plenitu¬
dine gr̃ȩ nob̾cumẽ: in plenitudine gr̃ȩ
erimꝰ nos cũ eo. Descendit ut ꝓpe sit
his qui tͥbulato sunt corde: ut nob̃cum
sit in tͥbulatione nr̃a. Erit autẽ qͣndo
rapiemur in nubib obuiam xp̃o in ae¬
ra &e sic semꝑ cum dño erimꝰ. si tam̃ cure¬
mꝰ eum interim habere nob̃̾cum. ut
sit comes uie. qui patriȩ redditor ẽ fu¬

Expanded text:
abscondita nobis est in tribulatione, in momentaneo hoc latet aeternitas, in hoc levi pondus sublime et supra modum. Interim ergo festinemus nobis emere agrum istum, emere thesaurum istum, qui absconditus est in agro. Omne gaudium existimemus, cum in varias inciderimus tribulationes. Dicamus ex animo, dicamus ex sententia: Melius est ire ad domum luctus, quam ad domum convivii . 4. Cum ipso sum in tribulatione, ait Deus: et ego aliuCum ipso sum in tribulatione. Deliciae, inquit, meae esse cum filiis hominum . Emamanuel, nobiscum Deus. Ave, gratia plena, ait angelus ad Mariam, Dominus tecum . In plenitudine gratiae nobiscum est, in plenitudine gloriae erimus nos cum illo. Descendit, ut prope sit his qui tribulato sunt corde, ut nobiscum sit in tribulatione nostra. Erit autem quando rapiemur in nubibus obviam Christo in aera, et sic semper cum Domino erimus; si tamen curemus interim eum habere nobiscum, ut sit comes viae, qui patriae redditor est fu
Abbreviated transcription (Latin):
spes głȩ. immo et ipsa in tͥbulatione glã
continet᷑: sicut spes fructus in semine
sic̃ ipse fructꝰ in semine ẽ. In hc̃ modũ ⁊ mͦ regnũ d̃i
intra nos ẽ: thesaurus ingens inficti¬
li uase. in agro uili. Est inqͣm s abs¬
conditum ẽ felix qui ibi inuenerit
illud. Quis ille: Nempe qui messem
magis cogitaũit qͣm sem̃tem. Ocłs fi¬
dei inuenit hunc thesaurũ: ñ scd̃m
faciem iudicans. s uidens que ñ appa¬
rent. s intuens que ñ uident᷑. Qm ue¬
racit̾ hunc thesaurum inuenerat. qͦm

Expanded text:
spes gloriae, imo et ipsa in tribulatione gloria spes gloriae, imo et ipsa in tribulatione gloria continetur: sicut spes fructus in semine, sicut ipse fructus in semine est. In hunc modum etiam modo regnum Dei intra nos est, thesaurus ingens in fictili vase, in agro vili. Est, inquam, sed absconditum est. Felix, qui ibi invenerit illud? Quis ille? Nempe qui messem magis cogitaverit, quam sementem. Oculus fidei invenit hunc thesaurum, non secundum faciem judicans; sed videns quae non apparent, et intuens quae non videntur. Quam verac
Abbreviated transcription (Latin):
uertit᷑: tristitia. que mutatur in gau¬
dium. Gaudiũ sane longum qd̵ nemo
tollat a nobis gaudiũ multiplex. gau¬
dium plenum. Res necessaria ista neceᷤᷤ¬
sitas: que coronã parit. Non contem¬
namꝰ fr̃s. sem̃ modicũ ẽ: magnꝰ exinde
fructus exsurgit. fõrte insipidũ ẽ. forte
acerbumẽ: forte granũ sinapis. Non
consideremꝰ que uident᷑. s que ñ uiden¬
tur in eo. Que enĩ uident᷑ temporalia st̃:
que autẽ ñ uident᷑ eterna. Prelibemus
glemur in tͥbulatione. In ea siquidem
spes głȩ. uide si ñ hocipsum docere te
uoluit apłs cum subiunxit. Qm̃ tͥbu¬
feste adũtere ẽ in his uerbis cum p̃mi¬
sisset apłs głari in spe. ñ aliud aliqͥd.
s ampliꝰ eum addidisse dicendo. Non
solum autẽ: s glari in tͥbulationibus.
Non enim altera głificatio comiñdat᷑:
s addit᷑ magis. ubi spes głȩ ubi ipsaspei
glãtio requirat᷑. Si qͥdem in tͥbulatione

Expanded text:
vertitur; tristitia, quae mutatur in gauvertitur; tristitia, quae mutatur in gaudium, gaudium sane longum, quod nemo tollit a nobis, gaudium multiplex, gaudium plenum. Res necessaria est ista necessitas, quae coronam parit. Non contemnamus, fratres: semen modicum est; magnus exinde fructus exsurgit. Forte insipidum, forte acerbum est, forte granum sinapis. Non consideremus quae videntur, sed quae non videntur in eo: quae enim videntur, temporalia sunt; quae autem non videntur, aeterna . Praelibemus gloriemur in tribulatione, in ea siquidem spes gloriae est. Vide si non hoc ipsum docere te voluit Apostolus, cum subjunxit: Quoniam tribuifeste advertere est in his verbis, cum praemisisset Apostolus gloriari in spe, non aliud aliquid, sed amplius eum addidisse dicendo: Non solum autem, sed et gloriari in tribulationibus . Non enim altera gloriatio commendatur, sed additur magis, ubi spes gloriae, ubi ipsa spei gloriatio requiratur. Siquidem in tribulatione
Abbreviated transcription (Latin):
cam que a solo ẽ do. Sola siqͥdem ea qͣm
solam negligunꝰ longitudine habet so¬
la repletionẽ. Breues dies hominis: et
dies eiꝰ tanqͣm flos agri sic efflorebunt.
Exsiccatum ẽ inqͥt fenum & cecidit floᷤ.
ũbum autẽ dm̃ inecernũ manet. uerꝰ
nimirũ dies quiñ nouit occasũ: et̃na
ueritas. uera eternitas. ac ꝑinde uera
eternaq sacietas. Alioquin quomͦ gła
ea exinaniri posse ñ posse repleri. Bo¬
num gͦ interim magis abiectio qͣm ela¬
tio ẽ: bonum magis necessitas qͣmuo¬
luptas. Qd cum utraq res citius tͣnseat:
altera penam habeat. altera sit paritura
coronã. utilis cͥbulatio que ꝓbationem
oꝑat᷑: que ducit ad głam. Cum ipso sum
inqͥt in t̾bulatione: eripiã eum et głifica¬
bo eum. Agamꝰ gr̃as patri miscdiaꝵ. qͥ
nob̾cum ẽ in tͥbulatione: et inomĩ tri¬
bulatione nr̃a nos consolatur. Res enĩ
ut dixi necessaria tͥbulatio. que in głam

Expanded text:
eam quae a solo est Deo! Sola siquidem ea, quam eam quae a solo est Deo! Sola siquidem ea, quam solam negligimus, longitudinem habet, sola repletionem. Breves dies hominis, et dies ejus tanquam flos agri sic efflorebit. Exsiccatum est, inquit, fenum, et cecidit flos; verbum autem Domini in aeternum manet . Verus nimirum dies, qui non novit occasum, aeterna veritas, vera aeternitas; ac proinde vera, aeternaque satietas. Alioquin quomodo gloria 6 te ex ea magis exinaniri posse, non posse repleri. Bonum ergo interim magis abjectio, quam elatio est; bonum magis necessitas, quluptas: quod, cum utraque res citius transeat, altera poenam habeat, altera sit paritura coronam. 3. Utilis tribulatio, quae probationem operatur, ducit ad gloriam. Cum ipso sum, inquit, in tribulatione, eripiam eum, et glorificabo eum. Agamus gratias Patri misericordiarum, qui nobiscum est in tribulatione, et in omni tribulatione nostra nos consolatur. Res enim, ut dixi, necessaria, tribulatio, quae in gloriam
Abbreviated transcription (Latin):
Gr̃ãs ei qui tam ñ mͦ fortiter s suauit̃
disposut uniũsa. Eoꝵ nempe pauci¬
tas dierumfinit᷑ breui quoꝵ sufficit
ciuq malicia sua. ubi autẽ dierũ bo¬
nitas. eternitas quoq ñ deerit. Longi¬
tudine dierũ replebo eum. & qd priꝰ
dixerat głificabo eum. euidentiꝰ hoc ũ¬
sicło declarauit. Cui tam̃ ñ sufficeret
na sit glificatio. a magnifica gła que
descendit. uoce delapsa a magnifica gła
ait petrus. Bene magnifica gła: głifĩ¬
cans tam magnifice. in longitudine in
magnitudine. in plentudine clarita¬
tis. fallax gła et uana ẽ claritas. dies
hominũ breuis. Sapiens eiꝰdem modi
ñ optabit: magis loquet᷑ ex corde ei qͥ
intuet᷑ cor. & diem hominis ñ desidera¬
ui tu scis. Ego tam̃ plus aliqͥd qͣm ñ
desiderare desidero: ut ne recipiã qͥd̃e.
Scio enim cuiꝰ uox sit. ego claritatẽ ab
homine ñ accipio. Qm uͦ miseri quiglo¬
riã que ab inuicẽ ẽ querimꝰ: & nolumꝰ

Expanded text:
Gratias ei, qui tam non modo fortiter, sed et suaviter Gratias ei, qui tam non modo fortiter, sed et suaviter disponit universa. Eorum nempe paucitas dierum finietur brevi, quorum sufficit cuique malitia sua. Ubi autem dierum bonitas, aeternitas quoque non deerit. 2. Longitudine dierum replebo eum. Quod prius dixerat: Glorificabo eum, evidentius hoc versiculo declaravit. Cui tamen non sufficeret na sit glorificatio, a magnifica gloria quae descendit. Voce delapsa a magnifica gloria, ait Petrus . Bene magnifica gloria, glorificans tam magnifice, in longitudine, in multitudine, in plenitudine claritatis. Fallax gloria, et vana est claritas, dies hominum brevis. Sapiens ejusmodi non optavit; magis loquetur ex corde ei qui intuetur cor: Et diem hominis non desideravi, tu scis . Ego tamen plus aliquid quam non desiderat desidero, ut ne recipiam quidem. Scio enim cujus vox sit: Ego claritatem ab homine non accipio . Quam vero miseri, qui gloriam quae ab invicem est quaerimus, et nolumus